# Dziennik Urzędowy C 184E/2010

| | ISSN 1725-5228
  doi:10.3000/17255228.CE2010.184.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 184E |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 538 lipca 2010 |

ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.CE2010.184.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 184E

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 538 lipca 2010

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | REZOLUCJE |
| | Parlament EuropejskiSESJA 2009 – 2010Posiedzenie z 22 do 24 kwietnia 2009 r.Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w Dz.U. C 252 E z 22.10.2009.
  Teksty przyjęte w dniu 23 kwietnia 2009 r. dotyczące absolutoriów z wykonania budżetu za rok 2007 zostały opublikowane w Dz.U. L 255 z 26.9.2009.
  TEKSTY PRZYJĘTE |
| | Środa, 22 kwietnia 2009 r. |
| 2010/C 184E/01 | Kontrola wykonania budżetu instrumentu pomocy przedakcesyjnejRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli wykonania budżetu instrumentu pomocy przedakcesyjnej (IPA) za 2007 r. (2008/2206 (INI)) | 1 |
| 2010/C 184E/02 | Skuteczne wykonywanie orzeczeń w Unii Europejskiej: dostępność informacji o majątku dłużnikaRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie skutecznego wykonywania orzeczeń w Unii Europejskiej: dostępność informacji o majątku dłużnika (2008/2233 (INI)) | 7 |
| 2010/C 184E/03 | Roczne sprawozdanie z działalności Komisji Petycji w roku 2008Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie działalności Komisji Petycji w roku 2008 (2008/2301 (INI)) | 12 |
| 2010/C 184E/04 | Zintegrowane podejścia do kwestii równouprawnienia kobiet i mężczyzn w ramach prac komisji i delegacjiRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie zintegrowanego podejścia do kwestii równouprawnienia kobiet i mężczyzn w ramach prac komisji i delegacji (2008/2245(INI)) | 18 |
| 2010/C 184E/05 | Umowa przejściowa w sprawie handlu z TurkmenistanemRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie umowy przejściowej w sprawie handlu z Turkmenistanem | 20 |
| 2010/C 184E/06 | Wspólna polityka imigracyjna dla EuropyRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnej polityki imigracyjnej dla Europy: zasady, działania i narzędzia (2008/2331(INI)) | 23 |
| 2010/C 184E/07 | Zielona księga na temat przyszłej polityki TEN-TRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie Zielonej księgi na temat przyszłej polityki TEN-T (2008/2218 (INI)) | 35 |
| | Czwartek, 23 kwietnia 2009 r. |
| 2010/C 184E/08 | Wylesianie i degradacja lasówRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie podjęcia wyzwań związanych z wylesianiem i degradacją lasów w celu przeciwdziałania zmianom klimatycznym i utracie różnorodności biologicznej | 41 |
| 2010/C 184E/09 | Plan działania na rzecz mobilności w mieścieRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie planu działania na rzecz mobilności w mieście (2008/2217(INI)) | 43 |
| 2010/C 184E/10 | Plan działania na rzecz inteligentnych systemów transportowychRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie planu działania na rzecz inteligentnych systemów transportowych (2008/2216 (INI)) | 50 |
| | Piątek, 24 kwietnia 2009 r. |
| 2010/C 184E/11 | Prawa kobiet w AfganistanieRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie praw kobiet w Afganistanie | 57 |
| 2010/C 184E/12 | Wparcie dla Specjalnego Trybunału ds. Sierra LeoneRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wsparcia dla Specjalnego Trybunału ds. Sierra Leone | 60 |
| 2010/C 184E/13 | Sytuacja humanitarna mieszkańców obozu AshrafRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie sytuacji humanitarnej mieszkańców obozu Ashraf | 62 |
| 2010/C 184E/14 | Ochrona interesów finansowych Wspólnot i zwalczanie nadużyć finansowych – sprawozdanie roczne za 2007 r.Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot i zwalczania nadużyć finansowych – sprawozdanie roczne za 2007 r. (2008/2242(INI)) | 63 |
| 2010/C 184E/15 | Immunitet parlamentarny w PolsceRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie immunitetu parlamentarnego w Polsce (2008/2232 (INI)) | 72 |
| 2010/C 184E/16 | Zarządzenia w ramach WPR: Parlament Europejski, regionalne komitety doradcze i inne podmiotyRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie zarządzeń w ramach WPR: Parlament Europejski, regionalne komitety doradcze i inne podmioty (2008/2223 (INI)) | 75 |
| 2010/C 184E/17 | Instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskichRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie ustanowienia instrumentu średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich | 79 |
| 2010/C 184E/18 | Aspekty regulacyjne nanomateriałówRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie aspektów regulacyjnych nanomateriałów (2008/2208(INI)) | 82 |
| 2010/C 184E/19 | Debata roczna na temat postępów poczynionych w 2008 r. w zakresie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (PWBS)Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie debaty rocznej na temat postępów poczynionych w 2008 r. w zakresie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (PWBS) (art. 2 i 39 traktatu UE) | 90 |
| 2010/C 184E/20 | Wyniki szczytu G20Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wyników szczytu G20 w Londynie z dnia 2 kwietnia 2009 r. | 94 |
| 2010/C 184E/21 | Umacnianie stabilności i dobrobytu na Bałkanach ZachodnichRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie umacniania stabilności i dobrobytu na Bałkanach Zachodnich (2008/2200(INI)) | 100 |
| 2010/C 184E/22 | Sytuacja w Bośni i HercegowinieRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie sytuacji w Bośni i Hercegowinie | 107 |
| 2010/C 184E/23 | Konwencja Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych oraz jej protokół fakultatywnyRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych oraz jej protokołu fakultatywnego | 111 |
| 2010/C 184E/24 | 25. roczne sprawozdanie Komisji z kontroli stosowania prawa wspólnotowego za rok 2007Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie 25. rocznego sprawozdania Komisji z kontroli stosowania prawa wspólnotowego za rok 2007 (2008/2337(INI)) | 114 |
| | ZALECENIA |
| | Parlament Europejski |
| 2010/C 184E/25 | Tworzenie profili – zwłaszcza w oparciu o pochodzenie etniczne i rasę – w dziedzinie walki z terroryzmem, egzekwowania prawa, imigracji, ceł i kontroli granicznejZalecenie Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. dla Rady wraz z projektem zalecenia Parlamentu Europejskiego dla Rady w sprawie problemu tworzenia profili – zwłaszcza w oparciu o pochodzenie etniczne i rasę – w dziedzinie walki z terroryzmem, egzekwowania prawa, imigracji, ceł i kontroli granicznej (2008/2020(INI)) | 119 |
| 2010/C 184E/26 | Nierozprzestrzenianie broni jądrowej oraz przyszłość układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowejZalecenie Parlamentu Europejskiego dla Rady z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz przyszłości układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT) (2008/2324 (INI)) | 127 |
| | OPINIE |
| | Parlament Europejski |
| | Środa, 22 kwietnia 2009 r. |
| 2010/C 184E/27 | Zwalczanie przemocy wobec kobietOświadczenie Parlamentu Europejskiego w sprawie kampanii Powiedz NIE przemocy wobec kobiet | 131 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Parlament EuropejskiSESJA 2009 – 2010Posiedzenie z 22 do 24 kwietnia 2009 r.Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w Dz.U. C 252 E z 22.10.2009.
  Teksty przyjęte w dniu 23 kwietnia 2009 r. dotyczące absolutoriów z wykonania budżetu za rok 2007 zostały opublikowane w Dz.U. L 255 z 26.9.2009.
  TEKSTY PRZYJĘTE

Teksty przyjęte w dniu 23 kwietnia 2009 r. dotyczące absolutoriów z wykonania budżetu za rok 2007 zostały opublikowane w Dz.U. L 255 z 26.9.2009.

Środa, 22 kwietnia 2009 r.

2010/C 184E/01

Kontrola wykonania budżetu instrumentu pomocy przedakcesyjnejRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli wykonania budżetu instrumentu pomocy przedakcesyjnej (IPA) za 2007 r. (2008/2206 (INI))

1

2010/C 184E/02

Skuteczne wykonywanie orzeczeń w Unii Europejskiej: dostępność informacji o majątku dłużnikaRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie skutecznego wykonywania orzeczeń w Unii Europejskiej: dostępność informacji o majątku dłużnika (2008/2233 (INI))

7

2010/C 184E/03

Roczne sprawozdanie z działalności Komisji Petycji w roku 2008Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie działalności Komisji Petycji w roku 2008 (2008/2301 (INI))

12

2010/C 184E/04

Zintegrowane podejścia do kwestii równouprawnienia kobiet i mężczyzn w ramach prac komisji i delegacjiRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie zintegrowanego podejścia do kwestii równouprawnienia kobiet i mężczyzn w ramach prac komisji i delegacji (2008/2245(INI))

18

2010/C 184E/05

Umowa przejściowa w sprawie handlu z TurkmenistanemRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie umowy przejściowej w sprawie handlu z Turkmenistanem

20

2010/C 184E/06

Wspólna polityka imigracyjna dla EuropyRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnej polityki imigracyjnej dla Europy: zasady, działania i narzędzia (2008/2331(INI))

23

2010/C 184E/07

Zielona księga na temat przyszłej polityki TEN-TRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie Zielonej księgi na temat przyszłej polityki TEN-T (2008/2218 (INI))

35

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.

2010/C 184E/08

Wylesianie i degradacja lasówRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie podjęcia wyzwań związanych z wylesianiem i degradacją lasów w celu przeciwdziałania zmianom klimatycznym i utracie różnorodności biologicznej

41

2010/C 184E/09

Plan działania na rzecz mobilności w mieścieRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie planu działania na rzecz mobilności w mieście (2008/2217(INI))

43

2010/C 184E/10

Plan działania na rzecz inteligentnych systemów transportowychRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie planu działania na rzecz inteligentnych systemów transportowych (2008/2216 (INI))

50

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.

2010/C 184E/11

Prawa kobiet w AfganistanieRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie praw kobiet w Afganistanie

57

2010/C 184E/12

Wparcie dla Specjalnego Trybunału ds. Sierra LeoneRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wsparcia dla Specjalnego Trybunału ds. Sierra Leone

60

2010/C 184E/13

Sytuacja humanitarna mieszkańców obozu AshrafRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie sytuacji humanitarnej mieszkańców obozu Ashraf

62

2010/C 184E/14

Ochrona interesów finansowych Wspólnot i zwalczanie nadużyć finansowych – sprawozdanie roczne za 2007 r.Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot i zwalczania nadużyć finansowych – sprawozdanie roczne za 2007 r. (2008/2242(INI))

63

2010/C 184E/15

Immunitet parlamentarny w PolsceRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie immunitetu parlamentarnego w Polsce (2008/2232 (INI))

72

2010/C 184E/16

Zarządzenia w ramach WPR: Parlament Europejski, regionalne komitety doradcze i inne podmiotyRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie zarządzeń w ramach WPR: Parlament Europejski, regionalne komitety doradcze i inne podmioty (2008/2223 (INI))

75

2010/C 184E/17

Instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskichRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie ustanowienia instrumentu średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich

79

2010/C 184E/18

Aspekty regulacyjne nanomateriałówRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie aspektów regulacyjnych nanomateriałów (2008/2208(INI))

82

2010/C 184E/19

Debata roczna na temat postępów poczynionych w 2008 r. w zakresie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (PWBS)Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie debaty rocznej na temat postępów poczynionych w 2008 r. w zakresie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (PWBS) (art. 2 i 39 traktatu UE)

90

2010/C 184E/20

Wyniki szczytu G20Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wyników szczytu G20 w Londynie z dnia 2 kwietnia 2009 r.

94

2010/C 184E/21

Umacnianie stabilności i dobrobytu na Bałkanach ZachodnichRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie umacniania stabilności i dobrobytu na Bałkanach Zachodnich (2008/2200(INI))

100

2010/C 184E/22

Sytuacja w Bośni i HercegowinieRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie sytuacji w Bośni i Hercegowinie

107

2010/C 184E/23

Konwencja Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych oraz jej protokół fakultatywnyRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych oraz jej protokołu fakultatywnego

111

2010/C 184E/24

25. roczne sprawozdanie Komisji z kontroli stosowania prawa wspólnotowego za rok 2007Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie 25. rocznego sprawozdania Komisji z kontroli stosowania prawa wspólnotowego za rok 2007 (2008/2337(INI))

114

ZALECENIA

Parlament Europejski

2010/C 184E/25

Tworzenie profili – zwłaszcza w oparciu o pochodzenie etniczne i rasę – w dziedzinie walki z terroryzmem, egzekwowania prawa, imigracji, ceł i kontroli granicznejZalecenie Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. dla Rady wraz z projektem zalecenia Parlamentu Europejskiego dla Rady w sprawie problemu tworzenia profili – zwłaszcza w oparciu o pochodzenie etniczne i rasę – w dziedzinie walki z terroryzmem, egzekwowania prawa, imigracji, ceł i kontroli granicznej (2008/2020(INI))

119

2010/C 184E/26

Nierozprzestrzenianie broni jądrowej oraz przyszłość układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowejZalecenie Parlamentu Europejskiego dla Rady z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz przyszłości układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT) (2008/2324 (INI))

127

OPINIE

Parlament Europejski

Środa, 22 kwietnia 2009 r.

2010/C 184E/27

Zwalczanie przemocy wobec kobietOświadczenie Parlamentu Europejskiego w sprawie kampanii Powiedz NIE przemocy wobec kobiet

131

| | II   Komunikaty |
| --- | --- |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Parlament Europejski |
| | Środa, 22 kwietnia 2009 r. |
| 2010/C 184E/28 | Wniosek o skorzystanie z immunitetu przez Aldo PatricielloDecyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku o skorzystanie z immunitetu i przywilejów przez Aldo Patriciello (2008/2323(IMM)) | 134 |
| 2010/C 184E/29 | Wniosek o skorzystanie z immunitetu przez Renato BrunettęDecyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku Renata Brunetty o skorzystanie z immunitetu i przywilejów (2008/2147(IMM)) | 135 |
| 2010/C 184E/30 | Wniosek o konsultację w zakresie immunitetu oraz przywilejów Antonio Di PietroDecyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku o konsultację w zakresie immunitetu oraz przywilejów Antonio Di Pietro (2008/2146(IMM)) | 136 |
| 2010/C 184E/31 | Wniosek o uchylenie immunitetu Hannesa SwobodyDecyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Hannesa Swobody (2009/2014(IMM)) | 137 |

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Parlament Europejski

Środa, 22 kwietnia 2009 r.

2010/C 184E/28

Wniosek o skorzystanie z immunitetu przez Aldo PatricielloDecyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku o skorzystanie z immunitetu i przywilejów przez Aldo Patriciello (2008/2323(IMM))

134

2010/C 184E/29

Wniosek o skorzystanie z immunitetu przez Renato BrunettęDecyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku Renata Brunetty o skorzystanie z immunitetu i przywilejów (2008/2147(IMM))

135

2010/C 184E/30

Wniosek o konsultację w zakresie immunitetu oraz przywilejów Antonio Di PietroDecyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku o konsultację w zakresie immunitetu oraz przywilejów Antonio Di Pietro (2008/2146(IMM))

136

2010/C 184E/31

Wniosek o uchylenie immunitetu Hannesa SwobodyDecyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Hannesa Swobody (2009/2014(IMM))

137

| | III   Akty przygotowawcze |
| --- | --- |
| | Parlament Europejski |
| | Środa, 22 kwietnia 2009 r. |
| 2010/C 184E/32 | Umowa między Wspólnotą Europejską a Pakistanem dotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczych *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych (COM(2008)0081 – C6-0080/2009 – 2008/0036(CNS)) | 138 |
| 2010/C 184E/33 | Przystąpienie Wspólnoty Europejskiej do regulaminu nr 61 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych ***Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady dotyczącej przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do regulaminu nr 61 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie jednolitych przepisów dotyczących homologacji pojazdów użytkowych w zakresie ich zewnętrznych elementów wystających znajdujących się przed tylnym oblachowaniem kabiny (COM(2008)0675 – 7240/2009– C6-0119/2009 – 2008/0205(AVC)) | 139 |
| 2010/C 184E/34 | Warunki zdrowotne zwierząt, regulujące przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (wersja ujednolicona) (COM(2008)0715 – C6-0479/2008 – 2008/0219(CNS)) | 140 |
| 2010/C 184E/35 | Zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych (wersja ujednolicona) (COM(2008)0796 – C6-0018/2009 – 2008/0226(CNS)) | 141 |
| 2010/C 184E/36 | Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. dotyczące wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz określające treść załączników (14518/1/2008 – C6-0003/2009 – 2006/0008(COD)) | 142 |
| P6_TC2-COD(2006)0008Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz określające treść załączników | 142 |
| 2010/C 184E/37 | Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego: rozporządzenie wykonawcze ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. dotyczące wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (14516/4/2008 – C6-0006/2009 – 2006/0006(COD)) | 143 |
| P6_TC2-COD(2006)0006Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego | 143 |
| 2010/C 184E/38 | Europejski Program Badawczo-Rozwojowy w dziedzinie Metrologii ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie udziału Wspólnoty w Europejskim Programie Badawczo-Rozwojowym w dziedzinie Metrologii podjętym przez kilka państw członkowskich (COM(2008)0814 – C6-0468/2008 – 2008/0230(COD)) | 144 |
| P6_TC1-COD(2008)0230Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr .../2009/WE w sprawie udziału Wspólnoty w Europejskim Programie Badawczo-Rozwojowym w dziedzinie Metrologii podjętym przez kilka państw członkowskich | 144 |
| 2010/C 184E/39 | Obowiązki podmiotów wprowadzających drewno i produkty z drewna na rynek ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających drewno i produkty z drewna na rynek (COM(2008)0644 – C6-0373/2008 – 2008/0198(COD)) | 145 |
| P6_TC1-COD(2008)0198Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających drewno i produkty z drewna na rynek | 145 |
| ZAŁĄCZNIK | 161 |
| 2010/C 184E/40 | Minimalne zapasy ropy naftowej lub produktów naftowych *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady nakładającej na państwa członkowskie obowiązek utrzymywania minimalnych zapasów ropy naftowej lub produktów naftowych (COM(2008)0775 – C6-0511/2008 – 2008/0220(CNS)) | 162 |
| 2010/C 184E/41 | Sieć ostrzegania o zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej (CIWIN) *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie sieci ostrzegania o zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej (CIWIN) (COM(2008)0676 – C6-0399/2008 – 2008/0200(CNS)) | 174 |
| 2010/C 184E/42 | Europejska sieć ochrony osób publicznych *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie inicjatywy Królestwa Niderlandów na rzecz przyjęcia decyzji Rady zmieniającej decyzję 2002/956/WSiSW ustanawiającą europejską sieć ochrony osób publicznych (16437/2008 – C6-0029/2009 – 2009/0801(CNS)) | 181 |
| 2010/C 184E/43 | Krajowe programy restrukturyzacji sektora bawełny *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 637/2008 w odniesieniu do krajowych programów restrukturyzacji sektora bawełny (COM(2009)0037 – C6-0063/2009 – 2009/0008(CNS)) | 182 |
| 2010/C 184E/44 | Protokół wykonawczy do konwencji alpejskiej w zakresie transportu (Protokół Transport) *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu wykonawczego do konwencji alpejskiej w zakresie transportu (Protokół Transport) (COM(2008)0895 – C6-0073/2009 – 2008/0262(CNS)) | 183 |
| 2010/C 184E/45 | Projekt budżetu korygującego nr 2/2009Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie projektu budżetu korygującego nr 2/2009 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009, Sekcja III - Komisja (6953/2009 – C6-0077/2009 – 2009/2010(BUD)) | 184 |
| 2010/C 184E/46 | Projekt budżetu korygującego nr 3/2009Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie projektu budżetu korygującego nr 3/2009 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009, Sekcja III - Komisja (8153/2009 – C6-0118/2009 – 2009/2017(BUD)) | 185 |
| 2010/C 184E/47 | Rynek wewnętrzny energii elektrycznej ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnego stanowiska Rady w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 2003/54/WE (14539/2/2008 – C6-0024/2009 – 2007/0195(COD)) | 186 |
| P6_TC2-COD(2007)0195Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 2003/54/WE | 186 |
| 2010/C 184E/48 | Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (14541/1/2008 – C6-0020/2009 – 2007/0197(COD)) | 187 |
| P6_TC2-COD(2007)0197Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 ustanawiającego Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki | 187 |
| 2010/C 184E/49 | Warunki dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1228/2003 (14546/2/2008 – C6-0022/2009 – 2007/0198(COD)) | 188 |
| P6_TC2-COD(2007)0198Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1228/2003 | 188 |
| 2010/C 184E/50 | Rynek wewnętrzny gazu ziemnego ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylającej dyrektywę 2003/55/WE (14540/2/2008 – C6-0021/2009 – 2007/0196(COD)) | 189 |
| P6_TC2-COD(2007)0196Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylającej dyrektywę 2003/55/WE | 189 |
| 2010/C 184E/51 | Warunki dostępu do sieci przesyłowych gazu naturalnego ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. dotyczące wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 (14548/2/2008 – C6-0023/2009 – 2007/0199(COD)) | 190 |
| P6_TC2-COD(2007)0199Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 | 190 |
| 2010/C 184E/52 | Interoperacyjność dla europejskich administracji publicznych (ISA) ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych (ISA) (COM(2008)0583 – C6-0337/2008 – 2008/0185(COD)) | 191 |
| P6_TC1-COD(2008)0185Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 dotyczącej decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych | 191 |
| 2010/C 184E/53 | Maszyny do stosowania pestycydów ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie maszyn do stosowania pestycydów, zmieniającej dyrektywę 2006/42/WE z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn (COM(2008)0535 – C6-0307/2008 – 2008/0172(COD)) | 192 |
| P6_TC1-COD(2008)0172Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE zmieniającej dyrektywę 2006/42/WE w odniesieniu do maszyn do stosowania pestycydów | 192 |
| ZAŁĄCZNIK | 193 |
| 2010/C 184E/54 | Efektywność paliwowa: oznakowanie opon ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie oznakowania opon pod kątem efektywności paliwowej i innych zasadniczych parametrów (COM(2008)0779 – C6-0411/2008 – 2008/0221(COD)) | 193 |
| P6_TC1-COD(2008)0221Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE).../2009 w sprawie oznakowania opon pod kątem efektywności paliwowej i innych zasadniczych parametrów | 194 |
| ZAŁĄCZNIK I | 204 |
| ZAŁĄCZNIK II | 206 |
| ZAŁĄCZNIK III | 211 |
| ZAŁĄCZNIK IV | 211 |
| 2010/C 184E/55 | Zmiana rozporządzenia (WE) nr 717/2007 w sprawie roamingu w publicznych sieciach telefonii ruchomej wewnątrz Wspólnoty oraz dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 717/2007 w sprawie roamingu w publicznych sieciach telefonii ruchomej wewnątrz Wspólnoty oraz dyrektywę 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (COM(2008)0580 – C6-0333/2008 – 2008/0187(COD)) | 212 |
| P6_TC1-COD(2008)0187Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 717/2007 w sprawie roamingu w publicznych sieciach telefonii ruchomej wewnątrz Wspólnoty oraz dyrektywę 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej | 212 |
| 2010/C 184E/56 | Wymogi dotyczące sprawozdawczości i dokumentacji w przypadku połączeń i podziałów ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy Rady 77/91/EWG, 78/855/EWG i 82/891/EWG oraz dyrektywę 2005/56/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących sprawozdawczości i dokumentacji w przypadku połączeń i podziałów (COM(2008)0576 – C6-0330/2008 – 2008/0182(COD)) | 213 |
| P6_TC1-COD(2008)0182Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE zmieniającej dyrektywy Rady 77/91/EWG, 78/855/EWG i 82/891/EWG oraz dyrektywę 2005/56/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących sprawozdawczości i dokumentacji w przypadku połączeń i podziałów | 213 |
| 2010/C 184E/57 | Działalność ubezpieczeniowa i reasekuracyjna (SOLVENCY II) ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie zmienionego wniosku w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (przekształcenie) (COM(2008)0119 – C6-0231/2007 – 2007/0143(COD)) | 214 |
| P6_TC1-COD(2007)0143Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/.../WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (SOLVENCY II) | 215 |
| 2010/C 184E/58 | Umowa przejściowa z Turkmenistanem *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady i Komisji w sprawie zawarcia Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem pomiędzy Wspólnotą Europejską oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony, a Turkmenistanem z drugiej strony (5144/1999 – COM(1998)0617 – C5-0338/1999 – 1998/0304(CNS)) | 215 |
| 2010/C 184E/59 | Wspólnotowe ramy bezpieczeństwa jądrowego *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady (Euratom) ustanawiającej wspólnotowe ramy bezpieczeństwa jądrowego (COM(2008)0790 – C6-0026/2009 – 2008/0231(CNS)) | 216 |
| 2010/C 184E/60 | Wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (COM(2008)0721 – C6-0510/2008 – 2008/0216(CNS)) | 232 |
| 2010/C 184E/61 | Ochrony zasobów rybnych poprzez środki techniczne *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie ochrony zasobów rybnych poprzez środki techniczne (COM(2008)0324 – C6-0282/2008 – 2008/0112(CNS)) | 253 |
| | Czwartek, 23 kwietnia 2009 |
| 2010/C 184E/62 | Wspólne zasady dostępu do rynku dla usług autokarowych i autobusowych ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku dla usług autokarowych i autobusowych (11786/1/2008 – C6-0016/2009 – 2007/0097(COD)) | 260 |
| P6_TC2-COD(2007)0097Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku dla usług autokarowych i autobusowych i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 | 260 |
| 2010/C 184E/63 | Wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. dotyczące wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE (11783/1/2008 – C6-0015/2009 – 2007/0098(COD)) | 261 |
| P6_TC2-COD(2007)0098Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE | 261 |
| 2010/C 184E/64 | Wspólne zasady dostępu do międzynarodowego rynku przewozów drogowych ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. dotyczące wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku przewozów drogowych (11788/1/2008 – C6-0014/2009 – 2007/0099(COD)) | 262 |
| P6_TC2-COD(2007)0099Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych | 262 |
| 2010/C 184E/65 | Charakterystyka energetyczna budynków ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej charakterystyki energetycznej budynków (COM(2008)0780 – C6-0413/2008 – 2008/0223(COD)) | 263 |
| P6_TC1-COD(2008)0223Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr ...2009 w sprawie charakterystyki energetycznej budynków | 264 |
| ZAŁĄCZNIK I | 286 |
| ZAŁĄCZNIK II | 288 |
| ZAŁĄCZNIK III | 289 |
| ZAŁĄCZNIK IV | 289 |
| ZAŁĄCZNIK V | 290 |
| ZAŁĄCZNIK VI | 290 |
| 2010/C 184E/66 | Agencje ratingowe ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie agencji ratingowych (COM(2008)0704 – C6-0397/2008 – 2008/0217(COD)) | 292 |
| P6_TC1-COD(2008)0217Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie agencji ratingowych | 292 |
| 2010/C 184E/67 | Prawa pasażerów podróżujących drogą morską i wodną śródlądową ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego praw pasażerów podróżujących drogą morską i wodną śródlądową oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów (COM(2008)0816 – C6-0476/2008 – 2008/0246(COD)) | 293 |
| P6_TC1-COD(2008)0246Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 dotyczącego praw pasażerów podróżujących drogą morską i wodną śródlądową oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów | 294 |
| ZAŁĄCZNIK I | 309 |
| ZAŁĄCZNIK II | 309 |
| ZAŁĄCZNIK III | 310 |
| ZAŁĄCZNIK IV | 311 |
| 2010/C 184E/68 | Prawa pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów (COM(2008)0817 – C6-0469/2008 – 2008/0237(COD)) | 312 |
| P6_TC1-COD(2008)0237Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów | 313 |
| ZAŁĄCZNIK I | 329 |
| ZAŁĄCZNIK II | 330 |
| 2010/C 184E/69 | Czas ochrony prawa autorskiego i niektórych praw pokrewnych ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2006/116/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie czasu ochrony prawa autorskiego i niektórych praw pokrewnych (COM(2008)0464 – C6-0281/2008 – 2008/0157(COD)) | 331 |
| P6_TC1-COD(2008)0157Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE zmieniającej dyrektywę 2006/116/WE w sprawie czasu ochrony prawa autorskiego i niektórych praw pokrewnych | 332 |
| 2010/C 184E/70 | Inteligentne systemy transportowe w dziedzinie transportu drogowego oraz ich interfejsy z innymi rodzajami transportu ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej ramy wdrażania inteligentnych systemów transportowych w dziedzinie transportu drogowego oraz ich interfejsów z innymi rodzajami transportu (COM(2008)0887 – C6-0512/2008 – 2008/0263(COD)) | 338 |
| P6_TC1-COD(2008)0263Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE ustanawiającej ramy wdrażania inteligentnych systemów transportowych w dziedzinie transportu drogowego oraz ich interfejsów z innymi rodzajami transportu | 339 |
| ZAŁĄCZNIK I | 348 |
| ZAŁĄCZNIK II | 349 |
| ZAŁĄCZNIK III | 352 |
| 2010/C 184E/71 | Drugi program Marco Polo dla udzielania wspólnotowej pomocy finansowej w celu poprawy działania systemu transportu towarowego na środowisko (Marco Polo II) ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1692/2006 ustanawiające drugi program Marco Polo dla udzielania wspólnotowej pomocy finansowej w celu poprawy działania systemu transportu towarowego na środowisko (Marco Polo II) (COM(2008)0847 – C6-0482/2008 – 2008/0239(COD)) | 353 |
| P6_TC1-COD(2008)0239Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1692/2006 ustanawiające drugi program Marco Polo dla udzielania wspólnotowej pomocy finansowej w celu poprawy działania systemu transportu towarowego na środowisko (Marco Polo II) | 353 |
| 2010/C 184E/72 | Europejska sieć kolejowa ukierunkowana na konkurencyjny transport towarowy ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy (COM(2008)0852 – C6-0509/2008 – 2008/0247(COD)) | 354 |
| P6_TC1-COD(2008)0247Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy | 354 |
| ZAŁĄCZNIK | 367 |
| 2010/C 184E/73 | Prawa pacjenta w transgranicznej opiece zdrowotnej ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie stosowania praw pacjenta w transgranicznej opiece zdrowotnej (COM(2008)0414 – C6-0257/2008 – 2008/0142(COD)) | 368 |
| P6_TC1-COD(2008)0142Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE w sprawie stosowania praw pacjenta w transgranicznej opiece zdrowotnej | 369 |
| 2010/C 184E/74 | Bezpieczeństwo pacjentów *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego zalecenia Rady w sprawie bezpieczeństwa pacjentów, w tym profilaktyki i kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną (COM(2008)0837 – C6-0032/2009 – 2009/0003(CNS)) | 395 |
| 2010/C 184E/75 | Działania na poziomie europejskim w dziedzinie rzadkich chorób *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego zalecenia Rady w sprawie działań na poziomie europejskim w dziedzinie rzadkich chorób (COM(2008)0726 – C6-0455/2008 – 2008/0218(CNS)) | 404 |
| | Piątek, 24 kwietnia 2009 r. |
| 2010/C 184E/76 | Konwencja Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady dotyczącej zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych (COM(2008)0530 – C6-0116/2009 – 2008/0170(CNS)) | 413 |
| 2010/C 184E/77 | Protokół fakultatywny do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady dotyczącej zawarcia przez Wspólnotę Europejską protokołu fakultatywnego do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych (COM(2008)0530 – C6-0117/2009 – 2008/0171(CNS)) | 414 |
| 2010/C 184E/78 | Statystyki dotyczące środków ochrony roślin ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyk dotyczących środków ochrony roślin (11120/2/2008 – C6-0004/2009 – 2006/0258(COD)) | 415 |
| P6_TC2-COD(2006)0258Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie statystyk dotyczących środków ochrony roślin | 415 |
| ZAŁĄCZNIK I | 422 |
| ZAŁĄCZNIK II | 423 |
| ZAŁĄCZNIK III | 425 |
| 2010/C 184E/79 | Wymogi dotyczące ekoprojektu dla produktów związanych z energią ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią (COM(2008)0399 – C6-0277/2008 – 2008/0151(COD)) | 439 |
| P6_TC1-COD(2008)0151Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią | 440 |
| ZAŁĄCZNIK | 440 |
| 2010/C 184E/80 | Zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych (COM(2008)0311 – C6-0203/2008 – 2008/0098(COD)) | 441 |
| P6_TC1-COD(2008)0098Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2008 ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych | 441 |
| ZAŁĄCZNIK I | 472 |
| ZAŁĄCZNIK II | 474 |
| ZAŁĄCZNIK III | 476 |
| ZAŁĄCZNIK IV | 477 |
| ZAŁĄCZNIK V | 478 |
| ZAŁĄCZNIK VI | 481 |
| 2010/C 184E/81 | Płatności transgraniczne we Wspólnocie ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie płatności transgranicznych we Wspólnocie (COM(2008)0640 – C6-0352/2008 – 2008/0194(COD)) | 483 |
| P6_TC1-COD(2008)0194Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie płatności transgranicznych we Wspólnocie oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2560/2001 | 483 |
| 2010/C 184E/82 | Instytucje pieniądza elektronicznego ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniającej dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylającej dyrektywę 2000/46/WE (COM(2008)0627 – C6-0350/2008– 2008/0190(COD)) | 484 |
| P6_TC1-COD(2008)0190Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../ WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniającej dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylającej dyrektywę 2000/46/WE | 484 |
| 2010/C 184E/83 | Przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (COM(2008)0345 – C6-0220/2008 – 2008/0110(COD)) | 485 |
| P6_TC1-COD(2008)0110Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) | 485 |
| 2010/C 184E/84 | Mechanizm średniookresowego wsparcia finansowego dla bilansów płatniczych państw członkowskich *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 332/2002 ustanawiające instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich (COM(2009)0169 – C6-0134/2009 – 2009/0053(CNS)) | 486 |
| 2010/C 184E/85 | Opodatkowanie dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek (COM(2008)0727 – C6-0464/2008 – 2008/0215(CNS)) | 488 |
| 2010/C 184E/86 | Wspólny system VAT w odniesieniu do uchylania się od płacenia podatków związanego z importem i innymi transakcjami transgranicznymi *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do uchylania się od płacenia podatków związanego z importem i innymi transakcjami transgranicznymi (COM(2008)0805 – C6-0039/2009 – 2008/0228(CNS)) | 519 |

III   Akty przygotowawcze

Parlament Europejski

Środa, 22 kwietnia 2009 r.

2010/C 184E/32

Umowa między Wspólnotą Europejską a Pakistanem dotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczych *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych (COM(2008)0081 – C6-0080/2009 – 2008/0036(CNS))

138

2010/C 184E/33

Przystąpienie Wspólnoty Europejskiej do regulaminu nr 61 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych ***Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady dotyczącej przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do regulaminu nr 61 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie jednolitych przepisów dotyczących homologacji pojazdów użytkowych w zakresie ich zewnętrznych elementów wystających znajdujących się przed tylnym oblachowaniem kabiny (COM(2008)0675 – 7240/2009– C6-0119/2009 – 2008/0205(AVC))

139

2010/C 184E/34

Warunki zdrowotne zwierząt, regulujące przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (wersja ujednolicona) (COM(2008)0715 – C6-0479/2008 – 2008/0219(CNS))

140

2010/C 184E/35

Zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych (wersja ujednolicona) (COM(2008)0796 – C6-0018/2009 – 2008/0226(CNS))

141

2010/C 184E/36

Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. dotyczące wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz określające treść załączników (14518/1/2008 – C6-0003/2009 – 2006/0008(COD))

142

P6_TC2-COD(2006)0008Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz określające treść załączników

142

2010/C 184E/37

Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego: rozporządzenie wykonawcze ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. dotyczące wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (14516/4/2008 – C6-0006/2009 – 2006/0006(COD))

143

P6_TC2-COD(2006)0006Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego

143

2010/C 184E/38

Europejski Program Badawczo-Rozwojowy w dziedzinie Metrologii ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie udziału Wspólnoty w Europejskim Programie Badawczo-Rozwojowym w dziedzinie Metrologii podjętym przez kilka państw członkowskich (COM(2008)0814 – C6-0468/2008 – 2008/0230(COD))

144

P6_TC1-COD(2008)0230Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr .../2009/WE w sprawie udziału Wspólnoty w Europejskim Programie Badawczo-Rozwojowym w dziedzinie Metrologii podjętym przez kilka państw członkowskich

144

2010/C 184E/39

Obowiązki podmiotów wprowadzających drewno i produkty z drewna na rynek ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających drewno i produkty z drewna na rynek (COM(2008)0644 – C6-0373/2008 – 2008/0198(COD))

145

P6_TC1-COD(2008)0198Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających drewno i produkty z drewna na rynek

(WE) nr .../2009

145

ZAŁĄCZNIK

161

2010/C 184E/40

Minimalne zapasy ropy naftowej lub produktów naftowych *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady nakładającej na państwa członkowskie obowiązek utrzymywania minimalnych zapasów ropy naftowej lub produktów naftowych (COM(2008)0775 – C6-0511/2008 – 2008/0220(CNS))

162

2010/C 184E/41

Sieć ostrzegania o zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej (CIWIN) *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie sieci ostrzegania o zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej (CIWIN) (COM(2008)0676 – C6-0399/2008 – 2008/0200(CNS))

174

2010/C 184E/42

Europejska sieć ochrony osób publicznych *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie inicjatywy Królestwa Niderlandów na rzecz przyjęcia decyzji Rady zmieniającej decyzję 2002/956/WSiSW ustanawiającą europejską sieć ochrony osób publicznych (16437/2008 – C6-0029/2009 – 2009/0801(CNS))

181

2010/C 184E/43

Krajowe programy restrukturyzacji sektora bawełny *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 637/2008 w odniesieniu do krajowych programów restrukturyzacji sektora bawełny (COM(2009)0037 – C6-0063/2009 – 2009/0008(CNS))

182

2010/C 184E/44

Protokół wykonawczy do konwencji alpejskiej w zakresie transportu (Protokół Transport) *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu wykonawczego do konwencji alpejskiej w zakresie transportu (Protokół Transport) (COM(2008)0895 – C6-0073/2009 – 2008/0262(CNS))

183

2010/C 184E/45

Projekt budżetu korygującego nr 2/2009Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie projektu budżetu korygującego nr 2/2009 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009, Sekcja III - Komisja (6953/2009 – C6-0077/2009 – 2009/2010(BUD))

184

2010/C 184E/46

Projekt budżetu korygującego nr 3/2009Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie projektu budżetu korygującego nr 3/2009 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009, Sekcja III - Komisja (8153/2009 – C6-0118/2009 – 2009/2017(BUD))

185

2010/C 184E/47

Rynek wewnętrzny energii elektrycznej ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnego stanowiska Rady w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 2003/54/WE (14539/2/2008 – C6-0024/2009 – 2007/0195(COD))

186

P6_TC2-COD(2007)0195Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 2003/54/WE

186

2010/C 184E/48

Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (14541/1/2008 – C6-0020/2009 – 2007/0197(COD))

187

P6_TC2-COD(2007)0197Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 ustanawiającego Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki

187

2010/C 184E/49

Warunki dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1228/2003 (14546/2/2008 – C6-0022/2009 – 2007/0198(COD))

188

P6_TC2-COD(2007)0198Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1228/2003

188

2010/C 184E/50

Rynek wewnętrzny gazu ziemnego ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylającej dyrektywę 2003/55/WE (14540/2/2008 – C6-0021/2009 – 2007/0196(COD))

189

P6_TC2-COD(2007)0196Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylającej dyrektywę 2003/55/WE

189

2010/C 184E/51

Warunki dostępu do sieci przesyłowych gazu naturalnego ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. dotyczące wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 (14548/2/2008 – C6-0023/2009 – 2007/0199(COD))

190

P6_TC2-COD(2007)0199Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1775/2005

190

2010/C 184E/52

Interoperacyjność dla europejskich administracji publicznych (ISA) ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych (ISA) (COM(2008)0583 – C6-0337/2008 – 2008/0185(COD))

191

P6_TC1-COD(2008)0185Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 dotyczącej decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych

191

2010/C 184E/53

Maszyny do stosowania pestycydów ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie maszyn do stosowania pestycydów, zmieniającej dyrektywę 2006/42/WE z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn (COM(2008)0535 – C6-0307/2008 – 2008/0172(COD))

192

P6_TC1-COD(2008)0172Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE zmieniającej dyrektywę 2006/42/WE w odniesieniu do maszyn do stosowania pestycydów

192

ZAŁĄCZNIK

193

2010/C 184E/54

Efektywność paliwowa: oznakowanie opon ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie oznakowania opon pod kątem efektywności paliwowej i innych zasadniczych parametrów (COM(2008)0779 – C6-0411/2008 – 2008/0221(COD))

193

P6_TC1-COD(2008)0221Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE).../2009 w sprawie oznakowania opon pod kątem efektywności paliwowej i innych zasadniczych parametrów

rozporządzenia

(WE).../2009

194

ZAŁĄCZNIK I

204

ZAŁĄCZNIK II

206

ZAŁĄCZNIK III

211

ZAŁĄCZNIK IV

211

2010/C 184E/55

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 717/2007 w sprawie roamingu w publicznych sieciach telefonii ruchomej wewnątrz Wspólnoty oraz dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 717/2007 w sprawie roamingu w publicznych sieciach telefonii ruchomej wewnątrz Wspólnoty oraz dyrektywę 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (COM(2008)0580 – C6-0333/2008 – 2008/0187(COD))

212

P6_TC1-COD(2008)0187Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 717/2007 w sprawie roamingu w publicznych sieciach telefonii ruchomej wewnątrz Wspólnoty oraz dyrektywę 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej

212

2010/C 184E/56

Wymogi dotyczące sprawozdawczości i dokumentacji w przypadku połączeń i podziałów ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy Rady 77/91/EWG, 78/855/EWG i 82/891/EWG oraz dyrektywę 2005/56/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących sprawozdawczości i dokumentacji w przypadku połączeń i podziałów (COM(2008)0576 – C6-0330/2008 – 2008/0182(COD))

213

P6_TC1-COD(2008)0182Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE zmieniającej dyrektywy Rady 77/91/EWG, 78/855/EWG i 82/891/EWG oraz dyrektywę 2005/56/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących sprawozdawczości i dokumentacji w przypadku połączeń i podziałów

213

2010/C 184E/57

Działalność ubezpieczeniowa i reasekuracyjna (SOLVENCY II) ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie zmienionego wniosku w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (przekształcenie) (COM(2008)0119 – C6-0231/2007 – 2007/0143(COD))

214

P6_TC1-COD(2007)0143Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/.../WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (SOLVENCY II)

215

2010/C 184E/58

Umowa przejściowa z Turkmenistanem *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady i Komisji w sprawie zawarcia Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem pomiędzy Wspólnotą Europejską oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony, a Turkmenistanem z drugiej strony (5144/1999 – COM(1998)0617 – C5-0338/1999 – 1998/0304(CNS))

215

2010/C 184E/59

Wspólnotowe ramy bezpieczeństwa jądrowego *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady (Euratom) ustanawiającej wspólnotowe ramy bezpieczeństwa jądrowego (COM(2008)0790 – C6-0026/2009 – 2008/0231(CNS))

216

2010/C 184E/60

Wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (COM(2008)0721 – C6-0510/2008 – 2008/0216(CNS))

232

2010/C 184E/61

Ochrony zasobów rybnych poprzez środki techniczne *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie ochrony zasobów rybnych poprzez środki techniczne (COM(2008)0324 – C6-0282/2008 – 2008/0112(CNS))

253

Czwartek, 23 kwietnia 2009

2010/C 184E/62

Wspólne zasady dostępu do rynku dla usług autokarowych i autobusowych ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku dla usług autokarowych i autobusowych (11786/1/2008 – C6-0016/2009 – 2007/0097(COD))

260

P6_TC2-COD(2007)0097Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku dla usług autokarowych i autobusowych i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006

260

2010/C 184E/63

Wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. dotyczące wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE (11783/1/2008 – C6-0015/2009 – 2007/0098(COD))

261

P6_TC2-COD(2007)0098Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE

261

2010/C 184E/64

Wspólne zasady dostępu do międzynarodowego rynku przewozów drogowych ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. dotyczące wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku przewozów drogowych (11788/1/2008 – C6-0014/2009 – 2007/0099(COD))

262

P6_TC2-COD(2007)0099Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych

262

2010/C 184E/65

Charakterystyka energetyczna budynków ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej charakterystyki energetycznej budynków (COM(2008)0780 – C6-0413/2008 – 2008/0223(COD))

263

P6_TC1-COD(2008)0223Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr ...2009 w sprawie charakterystyki energetycznej budynków

(WE) nr ...2009

264

ZAŁĄCZNIK I

286

ZAŁĄCZNIK II

288

ZAŁĄCZNIK III

ZAŁĄCZNIK III

289

ZAŁĄCZNIK IV

ZAŁĄCZNIK IV

289

ZAŁĄCZNIK V

ZAŁĄCZNIK V

290

ZAŁĄCZNIK VI

ZAŁĄCZNIK VI

290

2010/C 184E/66

Agencje ratingowe ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie agencji ratingowych (COM(2008)0704 – C6-0397/2008 – 2008/0217(COD))

292

P6_TC1-COD(2008)0217Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie agencji ratingowych

292

2010/C 184E/67

Prawa pasażerów podróżujących drogą morską i wodną śródlądową ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego praw pasażerów podróżujących drogą morską i wodną śródlądową oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów (COM(2008)0816 – C6-0476/2008 – 2008/0246(COD))

293

P6_TC1-COD(2008)0246Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 dotyczącego praw pasażerów podróżujących drogą morską i wodną śródlądową oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów

(WE) nr .../2009

294

ZAŁĄCZNIK I

309

ZAŁĄCZNIK II

309

ZAŁĄCZNIK III

310

ZAŁĄCZNIK IV

311

2010/C 184E/68

Prawa pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów (COM(2008)0817 – C6-0469/2008 – 2008/0237(COD))

312

P6_TC1-COD(2008)0237Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów

(WE) nr .../2009

313

ZAŁĄCZNIK I

329

ZAŁĄCZNIK II

330

2010/C 184E/69

Czas ochrony prawa autorskiego i niektórych praw pokrewnych ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2006/116/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie czasu ochrony prawa autorskiego i niektórych praw pokrewnych (COM(2008)0464 – C6-0281/2008 – 2008/0157(COD))

331

P6_TC1-COD(2008)0157Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE zmieniającej dyrektywę 2006/116/WE w sprawie czasu ochrony prawa autorskiego i niektórych praw pokrewnych

332

2010/C 184E/70

Inteligentne systemy transportowe w dziedzinie transportu drogowego oraz ich interfejsy z innymi rodzajami transportu ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej ramy wdrażania inteligentnych systemów transportowych w dziedzinie transportu drogowego oraz ich interfejsów z innymi rodzajami transportu (COM(2008)0887 – C6-0512/2008 – 2008/0263(COD))

338

P6_TC1-COD(2008)0263Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE ustanawiającej ramy wdrażania inteligentnych systemów transportowych w dziedzinie transportu drogowego oraz ich interfejsów z innymi rodzajami transportu

2009/.../WE

339

ZAŁĄCZNIK I

348

ZAŁĄCZNIK II

349

ZAŁĄCZNIK III

352

2010/C 184E/71

Drugi program Marco Polo dla udzielania wspólnotowej pomocy finansowej w celu poprawy działania systemu transportu towarowego na środowisko (Marco Polo II) ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1692/2006 ustanawiające drugi program Marco Polo dla udzielania wspólnotowej pomocy finansowej w celu poprawy działania systemu transportu towarowego na środowisko (Marco Polo II) (COM(2008)0847 – C6-0482/2008 – 2008/0239(COD))

353

P6_TC1-COD(2008)0239Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1692/2006 ustanawiające drugi program Marco Polo dla udzielania wspólnotowej pomocy finansowej w celu poprawy działania systemu transportu towarowego na środowisko (Marco Polo II)

353

2010/C 184E/72

Europejska sieć kolejowa ukierunkowana na konkurencyjny transport towarowy ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy (COM(2008)0852 – C6-0509/2008 – 2008/0247(COD))

354

P6_TC1-COD(2008)0247Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy

354

ZAŁĄCZNIK

ZAŁĄCZNIK

367

2010/C 184E/73

Prawa pacjenta w transgranicznej opiece zdrowotnej ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie stosowania praw pacjenta w transgranicznej opiece zdrowotnej (COM(2008)0414 – C6-0257/2008 – 2008/0142(COD))

368

P6_TC1-COD(2008)0142Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE w sprawie stosowania praw pacjenta w transgranicznej opiece zdrowotnej

2009/.../WE

369

2010/C 184E/74

Bezpieczeństwo pacjentów *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego zalecenia Rady w sprawie bezpieczeństwa pacjentów, w tym profilaktyki i kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną (COM(2008)0837 – C6-0032/2009 – 2009/0003(CNS))

395

2010/C 184E/75

Działania na poziomie europejskim w dziedzinie rzadkich chorób *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego zalecenia Rady w sprawie działań na poziomie europejskim w dziedzinie rzadkich chorób (COM(2008)0726 – C6-0455/2008 – 2008/0218(CNS))

404

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.

2010/C 184E/76

Konwencja Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady dotyczącej zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych (COM(2008)0530 – C6-0116/2009 – 2008/0170(CNS))

413

2010/C 184E/77

Protokół fakultatywny do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady dotyczącej zawarcia przez Wspólnotę Europejską protokołu fakultatywnego do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych (COM(2008)0530 – C6-0117/2009 – 2008/0171(CNS))

414

2010/C 184E/78

Statystyki dotyczące środków ochrony roślin ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyk dotyczących środków ochrony roślin (11120/2/2008 – C6-0004/2009 – 2006/0258(COD))

415

P6_TC2-COD(2006)0258Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie statystyk dotyczących środków ochrony roślin

415

ZAŁĄCZNIK I

ZAŁĄCZNIK I

422

ZAŁĄCZNIK II

ZAŁĄCZNIK II

423

ZAŁĄCZNIK III

425

2010/C 184E/79

Wymogi dotyczące ekoprojektu dla produktów związanych z energią ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią (COM(2008)0399 – C6-0277/2008 – 2008/0151(COD))

439

P6_TC1-COD(2008)0151Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią

440

ZAŁĄCZNIK

440

2010/C 184E/80

Zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych (COM(2008)0311 – C6-0203/2008 – 2008/0098(COD))

441

P6_TC1-COD(2008)0098Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2008 ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych

441

ZAŁĄCZNIK I

ZAŁĄCZNIK I

472

ZAŁĄCZNIK II

ZAŁĄCZNIK II

474

ZAŁĄCZNIK III

476

ZAŁĄCZNIK IV

ZAŁĄCZNIK IV

477

ZAŁĄCZNIK V

ZAŁĄCZNIK V

478

ZAŁĄCZNIK VI

481

2010/C 184E/81

Płatności transgraniczne we Wspólnocie ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie płatności transgranicznych we Wspólnocie (COM(2008)0640 – C6-0352/2008 – 2008/0194(COD))

483

P6_TC1-COD(2008)0194Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie płatności transgranicznych we Wspólnocie oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2560/2001

483

2010/C 184E/82

Instytucje pieniądza elektronicznego ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniającej dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylającej dyrektywę 2000/46/WE (COM(2008)0627 – C6-0350/2008– 2008/0190(COD))

484

P6_TC1-COD(2008)0190Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../ WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniającej dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylającej dyrektywę 2000/46/WE

484

2010/C 184E/83

Przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (COM(2008)0345 – C6-0220/2008 – 2008/0110(COD))

485

P6_TC1-COD(2008)0110Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego)

485

2010/C 184E/84

Mechanizm średniookresowego wsparcia finansowego dla bilansów płatniczych państw członkowskich *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 332/2002 ustanawiające instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich (COM(2009)0169 – C6-0134/2009 – 2009/0053(CNS))

486

2010/C 184E/85

Opodatkowanie dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek (COM(2008)0727 – C6-0464/2008 – 2008/0215(CNS))

488

2010/C 184E/86

Wspólny system VAT w odniesieniu do uchylania się od płacenia podatków związanego z importem i innymi transakcjami transgranicznymi *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do uchylania się od płacenia podatków związanego z importem i innymi transakcjami transgranicznymi (COM(2008)0805 – C6-0039/2009 – 2008/0228(CNS))

519

| Skróty i symbole






  - | Procedura konsultacji |
| --- | --- |
| **I | Procedura współpracy: pierwsze czytanie |
| **II | Procedura współpracy: drugie czytanie |
| *** | Procedura zgody |
| ***I | Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie |
| ***II | Procedura współdecyzji: drugie czytanie |
| ***III | Procedura współdecyzji: trzecie czytanie |

Skróty i symbole

*

Procedura konsultacji

**I

Procedura współpracy: pierwsze czytanie

**II

Procedura współpracy: drugie czytanie

***

Procedura zgody

***I

Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie

***II

Procedura współdecyzji: drugie czytanie

***III

Procedura współdecyzji: trzecie czytanie

(Typ procedury zależy od podstawy prawnej zaproponowanej przez Komisję.)

Poprawki polityczne: tekst nowy lub zmieniony został zaznaczony kursywą i wytłuszczonym drukiem; symbol ▐ sygnalizuje skreślenia.

Poprawki lub zmiany techniczne wprowadzone przez służby językowe: tekst nowy lub zmieniony został zaznaczony zwykłą kursywą; symbol ║ sygnalizuje skreślenia.

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Parlament Europejski SESJA 2009 – 2010 Posiedzenie z 22 do 24 kwietnia 2009 r. Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w Dz.U. C 252 E z 22.10.2009. Teksty przyjęte w dniu 23 kwietnia 2009 r. dotyczące absolutoriów z wykonania budżetu za rok 2007 zostały opublikowane w Dz.U. L 255 z 26.9.2009. TEKSTY PRZYJĘTE

Środa, 22 kwietnia 2009 r.

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/1 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/1

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Kontrola wykonania budżetu instrumentu pomocy przedakcesyjnej

P6_TA(2009)0237

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli wykonania budżetu instrumentu pomocy przedakcesyjnej (IPA) za 2007 r. (2008/2206 (INI))

2010/C 184 E/01

Parlament Europejski,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 z dnia 17 lipca 2006 r. ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 718/2007 z dnia 12 czerwca 2007 r. wdrażające rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 r. ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) (2),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 listopada 2006 r. w sprawie wieloletnich orientacyjnych ram finansowych IPA na lata 2008–2010 (COM(2006)0672),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 listopada 2007 r. w sprawie wieloletnich orientacyjnych ram finansowych IPA na lata 2009-2011 (COM(2007)0689),

uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji za 2007 r. z dnia 15 grudnia 2008 r. dotyczące IPA (COM(2008)0850 i SEC(2008)3026),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 5 listopada 2008 r. w sprawie strategii rozszerzenia i najważniejszych wyzwań w okresie 2008–2009 oraz załączone do tego komunikatu sprawozdania okresowe za 2008 r. dotyczące państw, którym zaoferowano perspektywę członkostwa (COM(2008)0674 wraz z SEC(2008)2692-SEC(2008)2699),

uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji za 2007 r. z dnia 22 lipca 2008 r. w sprawie ochrony interesów finansowych wspólnoty – zwalczania nadużyć finansowych (COM(2008)0475, w tym SEC(2008)2300),

uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji za 2007 r. z dnia 27 października 2008 r. w sprawie instrumentu przedakcesyjnej polityki strukturalnej (ISPA) (COM(2008)0671 i SEC(2008)2681),

uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji za 2007 r. w sprawie 22 grudnia 2008 r. w sprawie PHARE, pomocy przedakcesyjnej dla Turcji, CARDS i środków przejściowych (COM(2008)0880 i SEC(2008)3075),

uwzględniając sprawozdanie Europejskiego Trybunału Obrachunkowego w sprawie rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2007 r. wraz z odpowiedziami Agencji (3),

uwzględniając sprawozdanie specjalne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego nr 5/2007 w sprawie zarządzania przez Komisję programem CARDS wraz z odpowiedziami Komisji (4),

uwzględniając sprawozdanie roczne dyrektora generalnego Komisji ds. Rozszerzenia z działalności za 2007 (5),

uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie rozszerzenia, a w szczególności swoją rezolucję z dnia 10 lipca 2008 r. w sprawie dokumentu strategicznego Komisji z 2007 r. w sprawie rozszerzenia (6),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie sprawozdania okresowego za 2007 r. dotyczącego Chorwacji (7),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie sprawozdania okresowego za 2007 r. dotyczącego Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii (8),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie sprawozdania okresowego za 2007 r. dotyczącego Turcji (9),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 stycznia 2009 r. w sprawie stosunków gospodarczych i handlowych z Bałkanami Zachodnimi (10),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 grudnia 2008 r. w sprawie sytuacji kobiet na Bałkanach (11),

uwzględniając wyniki wizyty delegacji wyjaśniającej Komisji Kontroli Budżetowej w Kosowie (12) w dniach 22–25 czerwca 2008 r. oraz sprawozdanie z tej misji (13),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (14), w szczególności jego art. 53, a także jego przepisy wykonawcze,

uwzględniając art. 45 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A6-0181/2009),

| A. | mając na uwadze, że instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) jest nowym instrumentem finansowym, zastępującym instrumenty i programy dla państw kandydujących i potencjalnych kandydatów do członkostwa, a mianowicie Phare, SAPARD, ISPA, program przedakcesyjnej pomocy finansowej dla Turcji i CARDS, a celem IPA jest zapewnienie możliwości elastycznego dostosowywania funduszy UE do specyficznych potrzeb i zdolności zarządczych tych państw, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) jest nowym instrumentem finansowym, zastępującym instrumenty i programy dla państw kandydujących i potencjalnych kandydatów do członkostwa, a mianowicie Phare, SAPARD, ISPA, program przedakcesyjnej pomocy finansowej dla Turcji i CARDS, a celem IPA jest zapewnienie możliwości elastycznego dostosowywania funduszy UE do specyficznych potrzeb i zdolności zarządczych tych państw,

| B. | mając na uwadze, że na instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) składa się następujących pięć komponentów dotyczących priorytetów zdefiniowanych zgodnie z potrzebami państw beneficjentów, a mianowicie:






  I. | pomoc w okresie przejściowym oraz rozwój instytucjonalny, |
| --- | --- | --- |

B.

mając na uwadze, że na instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) składa się następujących pięć komponentów dotyczących priorytetów zdefiniowanych zgodnie z potrzebami państw beneficjentów, a mianowicie:

I.

pomoc w okresie przejściowym oraz rozwój instytucjonalny,

| II. | współpraca transgraniczna (CBC), |
| --- | --- |

II.

współpraca transgraniczna (CBC),

| III. | rozwój regionalny, |
| --- | --- |

III.

rozwój regionalny,

| IV. | rozwój zasobów ludzkich, |
| --- | --- |

IV.

rozwój zasobów ludzkich,

| V. | rozwój obszarów wiejskich, |
| --- | --- |

V.

rozwój obszarów wiejskich,

| C. | mając na uwadze, że instrument pomocy przedakcesyjnej jest kluczowym czynnikiem wpływającym na poprawę jakości życia obywateli, standardów społecznych, infrastruktury oraz współpracy regionalnej i transgranicznej, jak również pozwalającym na promowanie poszanowania praw człowieka w krajach kandydujących oraz potencjalnych krajach kandydujących, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że instrument pomocy przedakcesyjnej jest kluczowym czynnikiem wpływającym na poprawę jakości życia obywateli, standardów społecznych, infrastruktury oraz współpracy regionalnej i transgranicznej, jak również pozwalającym na promowanie poszanowania praw człowieka w krajach kandydujących oraz potencjalnych krajach kandydujących,

| D. | mając na uwadze, że celem kontroli parlamentarnej nad wykonaniem budżetu polityki rozszerzenia jest nie tylko zapewnienie, że fundusze UE wykorzystane zostały zgodnie z odpowiednimi przepisami i polityką UE, lecz także ustalenie, czy fundusze te rzeczywiście przeznaczone zostały na realizację priorytetów określonych w strategii rozszerzenia oraz w sprawozdaniach okresowych dotyczących poszczególnych państw beneficjentów oraz czy osiągnięto pożądane wyniki z punktu widzenia wspólnych interesów UE, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że celem kontroli parlamentarnej nad wykonaniem budżetu polityki rozszerzenia jest nie tylko zapewnienie, że fundusze UE wykorzystane zostały zgodnie z odpowiednimi przepisami i polityką UE, lecz także ustalenie, czy fundusze te rzeczywiście przeznaczone zostały na realizację priorytetów określonych w strategii rozszerzenia oraz w sprawozdaniach okresowych dotyczących poszczególnych państw beneficjentów oraz czy osiągnięto pożądane wyniki z punktu widzenia wspólnych interesów UE,

| E. | mając na uwadze, że niezbędne jest przeprowadzenie szczegółowej kontroli, i to na wczesnym etapie wdrażania instrumentu pomocy przedakcesyjnej, w celu uniknięcia pojawienia się problemów podobnych to tych, które zostały zidentyfikowane zbyt późno podczas wdrażania stosowanych w przeszłości instrumentów przedakcesyjnych, pamiętając, że nieprawidłowości, które nie zostaną wzięte pod uwagę w odpowiednim momencie będą powielane oraz że będzie bardzo trudno zaradzić im w późniejszym terminie, gdyż przerodzą się one w stałą złą praktykę, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że niezbędne jest przeprowadzenie szczegółowej kontroli, i to na wczesnym etapie wdrażania instrumentu pomocy przedakcesyjnej, w celu uniknięcia pojawienia się problemów podobnych to tych, które zostały zidentyfikowane zbyt późno podczas wdrażania stosowanych w przeszłości instrumentów przedakcesyjnych, pamiętając, że nieprawidłowości, które nie zostaną wzięte pod uwagę w odpowiednim momencie będą powielane oraz że będzie bardzo trudno zaradzić im w późniejszym terminie, gdyż przerodzą się one w stałą złą praktykę,

| F. | mając na uwadze, że zwalczanie korupcji i reformy sektorowe (sądownictwa, policji i administracji publicznej) wywierają wpływ nie tylko na należyte sprawowanie rządów i na rządy prawa, lecz także na ogólne warunki prowadzenia działalności gospodarczej, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że zwalczanie korupcji i reformy sektorowe (sądownictwa, policji i administracji publicznej) wywierają wpływ nie tylko na należyte sprawowanie rządów i na rządy prawa, lecz także na ogólne warunki prowadzenia działalności gospodarczej,

| G. | mając na uwadze, że IPA oferuje znaczną elastyczność, umożliwiającą dostosowywanie pomocy do zmieniających się potrzeb i rozwijających się zdolności zarządczych państw beneficjentów, zwłaszcza poprzez przeglądy wieloletnich orientacyjnych planów działań (MIPD), |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że IPA oferuje znaczną elastyczność, umożliwiającą dostosowywanie pomocy do zmieniających się potrzeb i rozwijających się zdolności zarządczych państw beneficjentów, zwłaszcza poprzez przeglądy wieloletnich orientacyjnych planów działań (MIPD),

| H. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 27 rozporządzenia Rady (WE) nr 1085/2006 („rozporządzenie IPA”) do dnia 31 grudnia 2010 r. Komisja zobowiązana jest przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z śródokresowej oceny wdrażania instrumentu pomocy przedakcesyjnej, w razie konieczności wraz z wnioskiem legislacyjnym mającym na celu zmianę tego rozporządzenia, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 27 rozporządzenia Rady (WE) nr 1085/2006 („rozporządzenie IPA”) do dnia 31 grudnia 2010 r. Komisja zobowiązana jest przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z śródokresowej oceny wdrażania instrumentu pomocy przedakcesyjnej, w razie konieczności wraz z wnioskiem legislacyjnym mającym na celu zmianę tego rozporządzenia,

| I. | mając na uwadze, że, w następstwie wniosku Parlamentu Komisja podjęła działania w celu przeprowadzenia już w 2009 r. przeglądu średniookresowego pakietu instrumentów pomocy zewnętrznej, w tym IPA, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że, w następstwie wniosku Parlamentu Komisja podjęła działania w celu przeprowadzenia już w 2009 r. przeglądu średniookresowego pakietu instrumentów pomocy zewnętrznej, w tym IPA,

| J. | mając na uwadze, że już w chwili obecnej nawiązać należy kontakty pomiędzy Parlamentem a parlamentami krajowymi państw korzystających z IPA, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że już w chwili obecnej nawiązać należy kontakty pomiędzy Parlamentem a parlamentami krajowymi państw korzystających z IPA,

Uwagi ogólne

| 1. | wyraża zadowolenie z podjęcia zorganizowanego dialogu z Komisją w sprawie wdrażania IPA i potwierdza swoje stanowisko w tej sprawie, zwłaszcza potrzebę przyznania wszystkim krajom beneficjentom równego dostępu do pełnego zakresu narzędzi politycznych dostępnych w ramach odnośnego instrumentu, nadania odpowiedniego priorytetu walce z korupcją i przestępczością zorganizowaną oraz zwrócenia większej uwagi na budowanie instytucjonalnego potencjału, w szczególności na szczeblu parlamentarnym, rozwój organizacji społeczeństwa obywatelskiego, środki na rzecz promowania zasady tolerancji i niedyskryminacji, rozwój społeczny oraz współpracę regionalną w kluczowych dziedzinach polityki; |
| --- | --- |

1.

wyraża zadowolenie z podjęcia zorganizowanego dialogu z Komisją w sprawie wdrażania IPA i potwierdza swoje stanowisko w tej sprawie, zwłaszcza potrzebę przyznania wszystkim krajom beneficjentom równego dostępu do pełnego zakresu narzędzi politycznych dostępnych w ramach odnośnego instrumentu, nadania odpowiedniego priorytetu walce z korupcją i przestępczością zorganizowaną oraz zwrócenia większej uwagi na budowanie instytucjonalnego potencjału, w szczególności na szczeblu parlamentarnym, rozwój organizacji społeczeństwa obywatelskiego, środki na rzecz promowania zasady tolerancji i niedyskryminacji, rozwój społeczny oraz współpracę regionalną w kluczowych dziedzinach polityki;

| 2. | wyraża zadowolenie z wysokiego wskaźnika wdrażania zobowiązań w ramach IPA w roku 2007; ubolewa jednak, że pierwsze programy instrumentu pomocy przedakcesyjnej zostały przyjęte dopiero pod koniec 2007 r., a ich rzeczywista realizacja rozpoczęła się dopiero w 2008 r., po części z powodu późnego przyjęcia nowego instrumentu, a po części z powodu opóźnień po stronie krajów beneficjentów w zakresie tworzenia niezbędnych struktur i systemów zarządzania; wzywa Komisję do przyspieszenia wdrażania projektów oraz monitorowania przydzielania funduszy i uzyskiwanych wyników w celu zagwarantowania, widocznego wpływu instrumentu pomocy przedakcesyjnej na zainteresowane kraje; |
| --- | --- |

2.

wyraża zadowolenie z wysokiego wskaźnika wdrażania zobowiązań w ramach IPA w roku 2007; ubolewa jednak, że pierwsze programy instrumentu pomocy przedakcesyjnej zostały przyjęte dopiero pod koniec 2007 r., a ich rzeczywista realizacja rozpoczęła się dopiero w 2008 r., po części z powodu późnego przyjęcia nowego instrumentu, a po części z powodu opóźnień po stronie krajów beneficjentów w zakresie tworzenia niezbędnych struktur i systemów zarządzania; wzywa Komisję do przyspieszenia wdrażania projektów oraz monitorowania przydzielania funduszy i uzyskiwanych wyników w celu zagwarantowania, widocznego wpływu instrumentu pomocy przedakcesyjnej na zainteresowane kraje;

| 3. | zwraca uwagę, że ze względu na opóźnienia w przyjęciu rozporządzenia IPA oraz rozporządzenia (WE) nr 718/2007 („rozporządzenie wykonawcze IPA”), a następnie pierwszych wieloletnich orientacyjnych ram finansowych (MIFF) i pierwszych wieloletnich orientacyjnych planów działań, monitoring, ocena i sprawozdawczość programów i projektów IPA realizowanych w 2007 r. była ograniczona i nie przyniosła jeszcze żadnych rezultatów; podkreśla, że sprawne przejście od stosowanych wcześniej instrumentów przedakcesyjnych do IPA wymaga ciągłości, jeśli chodzi o programowanie, odpowiednie wdrażanie projektów i wykonywanie płatności; |
| --- | --- |

3.

zwraca uwagę, że ze względu na opóźnienia w przyjęciu rozporządzenia IPA oraz rozporządzenia (WE) nr 718/2007 („rozporządzenie wykonawcze IPA”), a następnie pierwszych wieloletnich orientacyjnych ram finansowych (MIFF) i pierwszych wieloletnich orientacyjnych planów działań, monitoring, ocena i sprawozdawczość programów i projektów IPA realizowanych w 2007 r. była ograniczona i nie przyniosła jeszcze żadnych rezultatów; podkreśla, że sprawne przejście od stosowanych wcześniej instrumentów przedakcesyjnych do IPA wymaga ciągłości, jeśli chodzi o programowanie, odpowiednie wdrażanie projektów i wykonywanie płatności;

| 4. | jest zdania, że spójność pomiędzy narodowymi programami IPA 2007 i polityką UE w zakresie pomocy przedakcesyjnej była dostateczna, ponieważ większość celów określonych w dokumentach programowych odzwierciedlała priorytety określone w odpowiednich sprawozdaniach okresowych Komisji Europejskiej; |
| --- | --- |

4.

jest zdania, że spójność pomiędzy narodowymi programami IPA 2007 i polityką UE w zakresie pomocy przedakcesyjnej była dostateczna, ponieważ większość celów określonych w dokumentach programowych odzwierciedlała priorytety określone w odpowiednich sprawozdaniach okresowych Komisji Europejskiej;

| 5. | zwraca uwagę, że państwa kandydujące koncentrują swoje wysiłki na wdrażaniu europejskich standardów, a zwłaszcza standardów statystycznych, fiskalnych i standardów w zakresie ochrony środowiska, co jest zgodne z polityką UE w zakresie rozszerzenia; zwraca jednak uwagę, że znaczenie kryteriów politycznych, a zwłaszcza demokratycznego sprawowania rządów, poszanowania praw człowieka, wolności wyznania, praw kobiet i praw mniejszości oraz przestrzegania zasady państwa prawa nie powinno być podważane, ponieważ niespełnianie tych kryteriów mogłoby doprowadzić do skomplikowania i opóźnienia negocjacji; jest zdania, że niezbędne jest osiągnięcie większej równowagi pomiędzy projektami mającymi na celu wypełnienie kryteriów politycznych i projektami mającymi na celu wdrożenie dorobku; |
| --- | --- |

5.

zwraca uwagę, że państwa kandydujące koncentrują swoje wysiłki na wdrażaniu europejskich standardów, a zwłaszcza standardów statystycznych, fiskalnych i standardów w zakresie ochrony środowiska, co jest zgodne z polityką UE w zakresie rozszerzenia; zwraca jednak uwagę, że znaczenie kryteriów politycznych, a zwłaszcza demokratycznego sprawowania rządów, poszanowania praw człowieka, wolności wyznania, praw kobiet i praw mniejszości oraz przestrzegania zasady państwa prawa nie powinno być podważane, ponieważ niespełnianie tych kryteriów mogłoby doprowadzić do skomplikowania i opóźnienia negocjacji; jest zdania, że niezbędne jest osiągnięcie większej równowagi pomiędzy projektami mającymi na celu wypełnienie kryteriów politycznych i projektami mającymi na celu wdrożenie dorobku;

| 6. | przypomina Komisji, że legitymacja i zdolność Unii do promowania reform może zostać znacznie zwiększona, jeżeli pomoc w ramach IPA zostanie skierowana na dziedziny przynoszące bezpośrednie korzyści obywatelom krajów kandydujących do członkostwa i potencjalnych krajów kandydujących, w szczególności w kontekście potrzeb i wyzwań spowodowanych przez światowy kryzys finansowy; |
| --- | --- |

6.

przypomina Komisji, że legitymacja i zdolność Unii do promowania reform może zostać znacznie zwiększona, jeżeli pomoc w ramach IPA zostanie skierowana na dziedziny przynoszące bezpośrednie korzyści obywatelom krajów kandydujących do członkostwa i potencjalnych krajów kandydujących, w szczególności w kontekście potrzeb i wyzwań spowodowanych przez światowy kryzys finansowy;

| 7. | w związku z tym jest zdania, że IPA powinien wspierać wysiłki krajów beneficjentów w zakresie spełnienia wymogów określonych w mapie drogowej dotyczącej liberalizacji systemu wizowego, tak aby obywatele Bałkanów Zachodnich mogli wreszcie korzystać ze swobody przemieszczania się i w pełni uczestniczyć w programach i planach UE; wyraża zadowolenie z zamiaru dalszego zwiększenia przez Komisję ilości środków z instrumentu pomocy przedakcesyjnej przeznaczanych na programy Tempus, Erasmus Mundus i Młodzież w działaniu; |
| --- | --- |

7.

w związku z tym jest zdania, że IPA powinien wspierać wysiłki krajów beneficjentów w zakresie spełnienia wymogów określonych w mapie drogowej dotyczącej liberalizacji systemu wizowego, tak aby obywatele Bałkanów Zachodnich mogli wreszcie korzystać ze swobody przemieszczania się i w pełni uczestniczyć w programach i planach UE; wyraża zadowolenie z zamiaru dalszego zwiększenia przez Komisję ilości środków z instrumentu pomocy przedakcesyjnej przeznaczanych na programy Tempus, Erasmus Mundus i Młodzież w działaniu;

| 8. | zwraca uwagę na fakt, że Komisja miała możliwość zezwolenia Chorwacji na zdecentralizowane zarządzanie komponentami I-IV oraz Turcji, w zakresie komponentów I i II pod koniec roku 2008; zachęca Komisję Europejską do kontynuowania intensywnej współpracy z państwami kandydującymi i potencjalnymi kandydatami do członkostwa, żeby w najbliższej przyszłości państwa te były w stanie zarządzać funduszami UE w sposób zdecentralizowany, a tym samym uzyskały pełny dostęp do pomocy udzielanej w ramach wszystkich komponentów IPA; zwraca jednak uwagę, że przyznanie uprawnień zarządczych jest warunkowe i uzależnione od skutecznego wykonywania tych uprawnień; |
| --- | --- |

8.

zwraca uwagę na fakt, że Komisja miała możliwość zezwolenia Chorwacji na zdecentralizowane zarządzanie komponentami I-IV oraz Turcji, w zakresie komponentów I i II pod koniec roku 2008; zachęca Komisję Europejską do kontynuowania intensywnej współpracy z państwami kandydującymi i potencjalnymi kandydatami do członkostwa, żeby w najbliższej przyszłości państwa te były w stanie zarządzać funduszami UE w sposób zdecentralizowany, a tym samym uzyskały pełny dostęp do pomocy udzielanej w ramach wszystkich komponentów IPA; zwraca jednak uwagę, że przyznanie uprawnień zarządczych jest warunkowe i uzależnione od skutecznego wykonywania tych uprawnień;

| 9. | podkreśla, że za wykorzystanie IPA odpowiadają zarówno Komisja, jak i rządy krajów kandydujących oraz potencjalnych krajów kandydujących; wzywa Komisję do poprawienia współpracy i komunikacji pomiędzy jej delegacjami a rządami, w celu stworzenia stałej kontroli procedur wdrażania projektu oraz prac na rzecz wspólnych środków poprawy potencjału administracyjnego państw beneficjentów; |
| --- | --- |

9.

podkreśla, że za wykorzystanie IPA odpowiadają zarówno Komisja, jak i rządy krajów kandydujących oraz potencjalnych krajów kandydujących; wzywa Komisję do poprawienia współpracy i komunikacji pomiędzy jej delegacjami a rządami, w celu stworzenia stałej kontroli procedur wdrażania projektu oraz prac na rzecz wspólnych środków poprawy potencjału administracyjnego państw beneficjentów;

| 10. | podkreśla potrzebę przejrzystego i skutecznego zarządzania instrumentem pomocy przedakcesyjnej oraz kontroli, biorącej pod uwagę specyfikę systemów audytu i kontroli każdego państwa, jak również najlepsze doświadczenia byłych krajów kandydujących w zakresie procedur przedakcesyjnych; |
| --- | --- |

10.

podkreśla potrzebę przejrzystego i skutecznego zarządzania instrumentem pomocy przedakcesyjnej oraz kontroli, biorącej pod uwagę specyfikę systemów audytu i kontroli każdego państwa, jak również najlepsze doświadczenia byłych krajów kandydujących w zakresie procedur przedakcesyjnych;

| 11. | oczekuje od Komisji przedstawienia Parlamentowi oraz Komisji Kontroli Budżetowej corocznego sprawozdania w sprawie kontroli budżetowej w zakresie wypłat z funduszy IPA oraz ich wdrażania, jak również w zakresie pozostałych środków z ISPA, IPARD i SAPARD, zawierającego szczegółowe informacje dotyczące każdego państwa beneficjenta, przykłady najlepszych praktyk oraz wszelkie napotkane problemy i nieprawidłowości; |
| --- | --- |

11.

oczekuje od Komisji przedstawienia Parlamentowi oraz Komisji Kontroli Budżetowej corocznego sprawozdania w sprawie kontroli budżetowej w zakresie wypłat z funduszy IPA oraz ich wdrażania, jak również w zakresie pozostałych środków z ISPA, IPARD i SAPARD, zawierającego szczegółowe informacje dotyczące każdego państwa beneficjenta, przykłady najlepszych praktyk oraz wszelkie napotkane problemy i nieprawidłowości;

| 12. | zwraca uwagę, że jeśli chodzi o projekty IPA 2007, brak jest dostatecznego uwzględnienia i dostatecznej widoczności kwestii horyzontalnych, takich jak ocena oddziaływania na środowisko, należyte sprawowanie rządów, udział społeczeństwa obywatelskiego, równość szans i niedyskryminacja; wzywa Komisję Europejską do rozszerzenia w szczególności wielostronnych programów regionalnych i horyzontalnych, a zwłaszcza programów dotyczących zwalczania korupcji i przestępczości zorganizowanej, rozwijania dialogu międzykulturowego i gwarantowania równouprawnienia; |
| --- | --- |

12.

zwraca uwagę, że jeśli chodzi o projekty IPA 2007, brak jest dostatecznego uwzględnienia i dostatecznej widoczności kwestii horyzontalnych, takich jak ocena oddziaływania na środowisko, należyte sprawowanie rządów, udział społeczeństwa obywatelskiego, równość szans i niedyskryminacja; wzywa Komisję Europejską do rozszerzenia w szczególności wielostronnych programów regionalnych i horyzontalnych, a zwłaszcza programów dotyczących zwalczania korupcji i przestępczości zorganizowanej, rozwijania dialogu międzykulturowego i gwarantowania równouprawnienia;

| 13. | zwraca uwagę, że ograniczone środki finansowe przydzielane są dużym obszarom geograficznym i szerokim obszarom polityki, a także że środki te rozdzielane są pomiędzy wiele małych projektów, a nie wykorzystywane wyłącznie na mniejszą liczbę większych, bardziej zauważalnych projektów; zwraca uwagę, że w przypadku rocznych programów narodowych niezbędne jest osiągnięcie równowagi pomiędzy odpowiednią reakcją na podstawowe priorytety określone w sprawozdaniach okresowych a nadmiernym rozproszeniem dostępnych środków finansowych; |
| --- | --- |

13.

zwraca uwagę, że ograniczone środki finansowe przydzielane są dużym obszarom geograficznym i szerokim obszarom polityki, a także że środki te rozdzielane są pomiędzy wiele małych projektów, a nie wykorzystywane wyłącznie na mniejszą liczbę większych, bardziej zauważalnych projektów; zwraca uwagę, że w przypadku rocznych programów narodowych niezbędne jest osiągnięcie równowagi pomiędzy odpowiednią reakcją na podstawowe priorytety określone w sprawozdaniach okresowych a nadmiernym rozproszeniem dostępnych środków finansowych;

Uwagi dotyczące polityki oraz poszczególnych państw

| 14. | podkreśla, jako kwestię najwyższej wagi, konieczność niezwłocznego wykorzystania instrumentu pomocy przedakcesyjnej do nasilenia we wszystkich państwach beneficjentach walki z korupcją i przestępczością zorganizowaną, ze szczególnym naciskiem na zwalczanie prania brudnych pieniędzy, nielegalnej imigracji i handlu ludźmi; zwraca uwagę, że choć wszystkie sprawozdania okresowe z 2008 r. zawierają stwierdzenie, że korupcja stanowi poważny problem, a zwalczenie korupcji jest podstawowym priorytetem, nie wszystkie programy IPA 2007 dostatecznie uwzględniają kwestię zwalczania korupcji; proponuje przeznaczenie na ten cel określonych środków finansowych, jak w przypadku Chorwacji (15) oraz Czarnogóry (16), a także wzywa Komisję Europejską do opracowania, na podstawie doświadczeń zdobytych w kontekście ostatnich rozszerzeń, bardziej spójnej strategii w tym zakresie; |
| --- | --- |

14.

podkreśla, jako kwestię najwyższej wagi, konieczność niezwłocznego wykorzystania instrumentu pomocy przedakcesyjnej do nasilenia we wszystkich państwach beneficjentach walki z korupcją i przestępczością zorganizowaną, ze szczególnym naciskiem na zwalczanie prania brudnych pieniędzy, nielegalnej imigracji i handlu ludźmi; zwraca uwagę, że choć wszystkie sprawozdania okresowe z 2008 r. zawierają stwierdzenie, że korupcja stanowi poważny problem, a zwalczenie korupcji jest podstawowym priorytetem, nie wszystkie programy IPA 2007 dostatecznie uwzględniają kwestię zwalczania korupcji; proponuje przeznaczenie na ten cel określonych środków finansowych, jak w przypadku Chorwacji (15) oraz Czarnogóry (16), a także wzywa Komisję Europejską do opracowania, na podstawie doświadczeń zdobytych w kontekście ostatnich rozszerzeń, bardziej spójnej strategii w tym zakresie;

| 15. | zwraca uwagę, że organizacje społeczeństwa obywatelskiego (CSO) działające w państwach beneficjentach powinny być aktywniej zaangażowane w opracowywanie i inicjowanie projektów; zwraca uwagę, że kolejne programy IPA powinny przyczynić się do rozwiązania problemu systematycznego uzależnienia CSO od darczyńców w celu uniknięcia istnienia CSO „na żądanie” oraz do rozwoju niektórych CSO działających na rzecz rozwiązywania konfliktów etniczno-politycznych, szczególnie w Bośni i Hercegowinie, w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii i w Kosowie (17); oczekuje, że ustanowienie i wdrożenie nowego instrumentu wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego rozwiąże wiele problemów związanych z różnorodnością, złożonością i rozdrobnieniem programów UE; |
| --- | --- |

15.

zwraca uwagę, że organizacje społeczeństwa obywatelskiego (CSO) działające w państwach beneficjentach powinny być aktywniej zaangażowane w opracowywanie i inicjowanie projektów; zwraca uwagę, że kolejne programy IPA powinny przyczynić się do rozwiązania problemu systematycznego uzależnienia CSO od darczyńców w celu uniknięcia istnienia CSO „na żądanie” oraz do rozwoju niektórych CSO działających na rzecz rozwiązywania konfliktów etniczno-politycznych, szczególnie w Bośni i Hercegowinie, w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii i w Kosowie (17); oczekuje, że ustanowienie i wdrożenie nowego instrumentu wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego rozwiąże wiele problemów związanych z różnorodnością, złożonością i rozdrobnieniem programów UE;

| 16. | stanowczo podkreśla potrzebę spójnego wsparcia CSO w krajach kandydujących oraz potencjalnych krajach kandydujących, w celu stworzenia współzawodnictwa między nimi oraz zapewnienia równowagi w ich pracy nad zorientowanym na wynik wdrażaniem IPA i ciągłej aktywności w zarządzaniu projektami; |
| --- | --- |

16.

stanowczo podkreśla potrzebę spójnego wsparcia CSO w krajach kandydujących oraz potencjalnych krajach kandydujących, w celu stworzenia współzawodnictwa między nimi oraz zapewnienia równowagi w ich pracy nad zorientowanym na wynik wdrażaniem IPA i ciągłej aktywności w zarządzaniu projektami;

| 17. | zwraca uwagę, że działania i projekty finansowane w ramach IPA cechuje niski poziom zauważalności w ramach UE na szczeblu lokalnym, a także że takie działania i projekty nie generują oddolnej legitymizacji, co zapewniałoby dalsze zbliżenie z UE; |
| --- | --- |

17.

zwraca uwagę, że działania i projekty finansowane w ramach IPA cechuje niski poziom zauważalności w ramach UE na szczeblu lokalnym, a także że takie działania i projekty nie generują oddolnej legitymizacji, co zapewniałoby dalsze zbliżenie z UE;

| 18. | jest zdania, że brak jest odpowiedniego uwzględnienia kwestii edukacji i zatrudnienia młodzieży, jako warunku niezbędnego do zapewnienia stabilizacji i rozwoju w dłuższym okresie; podkreśla konieczność podjęcia walki z bezrobociem, szczególnie w przypadku młodzieży i długotrwale bezrobotnych, jako zagadnienia nadrzędnego o wielkim znaczeniu; w związku z tym proponuje, żeby Komisja Europejska zbadała możliwość większego wykorzystania elastyczności przewidzianej w odniesieniu do IPA w celu dopuszczenia do finansowania, w przypadkach, w których jest to stosowne, działań związanych z komponentami III–V w ramach pierwszych dwu komponentów; |
| --- | --- |

18.

jest zdania, że brak jest odpowiedniego uwzględnienia kwestii edukacji i zatrudnienia młodzieży, jako warunku niezbędnego do zapewnienia stabilizacji i rozwoju w dłuższym okresie; podkreśla konieczność podjęcia walki z bezrobociem, szczególnie w przypadku młodzieży i długotrwale bezrobotnych, jako zagadnienia nadrzędnego o wielkim znaczeniu; w związku z tym proponuje, żeby Komisja Europejska zbadała możliwość większego wykorzystania elastyczności przewidzianej w odniesieniu do IPA w celu dopuszczenia do finansowania, w przypadkach, w których jest to stosowne, działań związanych z komponentami III–V w ramach pierwszych dwu komponentów;

| 19. | zwraca uwagę, że regionalne wsparcie finansowe w ramach IPA jest stosunkowo niewielkie (około 10 % budżetu ogólnego IPA), biorąc w szczególności pod uwagę to, że obejmuje ono jedenaście obszarów interwencji w sześciu krajach, począwszy od edukacji i młodzieży, a skończywszy na bezpieczeństwie jądrowym; |
| --- | --- |

19.

zwraca uwagę, że regionalne wsparcie finansowe w ramach IPA jest stosunkowo niewielkie (około 10 % budżetu ogólnego IPA), biorąc w szczególności pod uwagę to, że obejmuje ono jedenaście obszarów interwencji w sześciu krajach, począwszy od edukacji i młodzieży, a skończywszy na bezpieczeństwie jądrowym;

| 20. | wyraża zaniepokojenie, że budżet ogólny komponentu II IPA 2007 ustalony został na poziomie tylko 38 800 000 euro z 497 200 000 euro budżetu ogólnego IPA (tj. mniej niż 8 %); zwraca uwagę, że jest to sprzeczne z oceną Komisji Europejskiej, iż współpraca transgraniczna przyczynia się do pojednania i rozwoju stosunków dobrosąsiedzkich, a ponadto ma szczególne znaczenie w regionie jeszcze niedawno objętym konfliktem; ubolewa nad faktem, że trudno było stworzyć skuteczny mechanizm współpracy, w szczególności z kilku powodów, w tym niedopasowania struktur i procedur pomiędzy niektórymi partnerami, jak również trudności politycznych; wzywa państwa beneficjentów i Komisję Europejską, w ramach tego komponentu, do dalszego kontynuowania nawiązanej współpracy oraz do rozwijania nowych form współpracy, zgodnie z celem, jakim jest kształtowanie stosunków dobrosąsiedzkich oraz promowanie integracji gospodarczej, szczególnie w dziedzinie ochrony środowiska, dziedzictwa przyrody i dziedzictwa kulturowego oraz zwalczania korupcji i przestępczości zorganizowanej; |
| --- | --- |

20.

wyraża zaniepokojenie, że budżet ogólny komponentu II IPA 2007 ustalony został na poziomie tylko 38 800 000 euro z 497 200 000 euro budżetu ogólnego IPA (tj. mniej niż 8 %); zwraca uwagę, że jest to sprzeczne z oceną Komisji Europejskiej, iż współpraca transgraniczna przyczynia się do pojednania i rozwoju stosunków dobrosąsiedzkich, a ponadto ma szczególne znaczenie w regionie jeszcze niedawno objętym konfliktem; ubolewa nad faktem, że trudno było stworzyć skuteczny mechanizm współpracy, w szczególności z kilku powodów, w tym niedopasowania struktur i procedur pomiędzy niektórymi partnerami, jak również trudności politycznych; wzywa państwa beneficjentów i Komisję Europejską, w ramach tego komponentu, do dalszego kontynuowania nawiązanej współpracy oraz do rozwijania nowych form współpracy, zgodnie z celem, jakim jest kształtowanie stosunków dobrosąsiedzkich oraz promowanie integracji gospodarczej, szczególnie w dziedzinie ochrony środowiska, dziedzictwa przyrody i dziedzictwa kulturowego oraz zwalczania korupcji i przestępczości zorganizowanej;

| 21. | wyraża także zaniepokojenie faktem, że żaden z programów IPA 2007 przedłożonych przez państwa beneficjentów nie dotyczył bezpośrednio praw kobiet czy równouprawnienia, choć kwestia braku równouprawnienia zidentyfikowana została jako podstawowe wyzwanie zarówno w sprawozdaniach okresowych, jak i w wieloletnich orientacyjnych planach działań; ponownie wzywa Komisję Europejską do zapewnienia funduszy przedakcesyjnych na cele wzmacniania praw kobiet na Bałkanach, w szczególności poprzez organizacje pozarządowe działające na rzecz kobiet i organizacje kobiece; wzywa Komisję Europejską do przeznaczenia odpowiednich środków z budżetu IPA na ten cel, a tym samym do promowania uwzględnienia, podczas sporządzania budżetu polityki w zakresie pomocy przedakcesyjnej, kwestii równouprawnienia oraz zachęcenia państw beneficjentów do przedkładania odpowiednich wniosków projektowych; |
| --- | --- |

21.

wyraża także zaniepokojenie faktem, że żaden z programów IPA 2007 przedłożonych przez państwa beneficjentów nie dotyczył bezpośrednio praw kobiet czy równouprawnienia, choć kwestia braku równouprawnienia zidentyfikowana została jako podstawowe wyzwanie zarówno w sprawozdaniach okresowych, jak i w wieloletnich orientacyjnych planach działań; ponownie wzywa Komisję Europejską do zapewnienia funduszy przedakcesyjnych na cele wzmacniania praw kobiet na Bałkanach, w szczególności poprzez organizacje pozarządowe działające na rzecz kobiet i organizacje kobiece; wzywa Komisję Europejską do przeznaczenia odpowiednich środków z budżetu IPA na ten cel, a tym samym do promowania uwzględnienia, podczas sporządzania budżetu polityki w zakresie pomocy przedakcesyjnej, kwestii równouprawnienia oraz zachęcenia państw beneficjentów do przedkładania odpowiednich wniosków projektowych;

| 22. | podkreśla potrzebę udziału coraz większej liczby organizacji pozarządowych w planowaniu i realizacji programów finansowanych ze środków instrumentu pomocy przedakcesyjnej w celu zapewnienia, że pomoc w ramach IPA będzie stanowić odzwierciedlenie realnych potrzeb i oczekiwań, że przyczyni się do większej widoczności projektów IPA oraz do promowania rozwoju dynamicznego i aktywnego społeczeństwa obywatelskiego w krajach beneficjentach; |
| --- | --- |

22.

podkreśla potrzebę udziału coraz większej liczby organizacji pozarządowych w planowaniu i realizacji programów finansowanych ze środków instrumentu pomocy przedakcesyjnej w celu zapewnienia, że pomoc w ramach IPA będzie stanowić odzwierciedlenie realnych potrzeb i oczekiwań, że przyczyni się do większej widoczności projektów IPA oraz do promowania rozwoju dynamicznego i aktywnego społeczeństwa obywatelskiego w krajach beneficjentach;

| 23. | wzywa Europejski Trybunał Obrachunkowy do przedłożenia do końca 2010 r. specjalnego sprawozdania śródokresowego z oceny wdrażania IPA; |
| --- | --- |

23.

wzywa Europejski Trybunał Obrachunkowy do przedłożenia do końca 2010 r. specjalnego sprawozdania śródokresowego z oceny wdrażania IPA;

*

* *

| 24. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu, a także rządom, parlamentom oraz krajowym instytucjom nadzoru państw korzystających z IPA. |
| --- | --- |

24.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu, a także rządom, parlamentom oraz krajowym instytucjom nadzoru państw korzystających z IPA.

---

(1)  Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 82.

(2)  Dz.U. L 170 z 29.6.2007, s. 1.

(3)  Dz.U. C 311 z 5.12.2008, s. 42.

(4)  Dz.U. C 285 z 27.11.2007, s. 1.

(5)  31.3.2008, http://ec.europa.eu/atwork/synthesis/aar/doc/elarg_aar.pdf.

(6)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0363.

(7)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0120.

(8)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0172.

(9)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0224.

(10)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0005.

(11)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0582.

(12)  Zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244(1999).

(13)  http://www.europarl.europa.eu/activities/committees/publicationsCom.do?language=EN &body=CONT.

(14)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

(15)  Projekt 2007/019-247: usprawnienie antykorupcyjnej współpracy między agencjami; projekt o wartości 2 500 000 EUR na rzecz umocnienia organu koordynacyjnego w ministerstwie sprawiedliwości odpowiedzialnego za strategię antykorupcyjną i zwiększanie świadomości społecznej na temat korupcji.

(16)  Projekt 2007/19300: zwalczanie przestępczości zorganizowanej i korupcji. Celem tego projektu jest zwalczanie przestępczości zorganizowanej i korupcji poprzez zwiększenie skuteczności i usprawnienie współpracy różnych zaangażowanych organów egzekwowania prawa. Projekt ten jest związany z szerszą rządowa strategią antykorupcyjną i planem działania. Na realizację tego projektu przeznaczono 3 000 000 euro.

(17)  Zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244(1999).

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/7 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/7

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Skuteczne wykonywanie orzeczeń w Unii Europejskiej: dostępność informacji o majątku dłużnika

P6_TA(2009)0238

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie skutecznego wykonywania orzeczeń w Unii Europejskiej: dostępność informacji o majątku dłużnika (2008/2233 (INI))

2010/C 184 E/02

Parlament Europejski,

uwzględniając art. 65 traktatu WE,

uwzględniając Zieloną księgę z dnia 6 marca 2008 r. w sprawie poprawy skuteczności wykonywania orzeczeń w Unii Europejskiej: dostępność informacji o majątku dłużnika (COM(2008)0128),

uwzględniając Zieloną księgę z dnia 24 października 2006 r. w sprawie poprawy skuteczności wykonywania orzeczeń w Unii Europejskiej: zajmowanie rachunków bankowych (COM(2006)0618) oraz rezolucję Parlamentu w tej sprawie z dnia 25 października 2007 r. (1),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 grudnia 2008 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w sprawie e-sprawiedliwości (2),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 3 grudnia 2008 r.,

uwzględniając opinię Europejskiego Inspektora Ochrony Danych z dnia 22 września 2008 r.,

uwzględniając art. 45 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinię Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A6-0252/2009),

| A. | mając na uwadze, że w oparciu o zasady pomocniczości i proporcjonalności przyjęcie instrumentu wspólnotowego w dziedzinie współpracy sądowej w sprawach cywilnych mającego skutki transgraniczne może wystąpić wyłącznie, jeśli zostanie dowiedzione, że niemożliwe jest usunięcie na szczeblu krajowym przeszkody utrudniającej ustanowienie lub funkcjonowanie rynku wewnętrznego, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w oparciu o zasady pomocniczości i proporcjonalności przyjęcie instrumentu wspólnotowego w dziedzinie współpracy sądowej w sprawach cywilnych mającego skutki transgraniczne może wystąpić wyłącznie, jeśli zostanie dowiedzione, że niemożliwe jest usunięcie na szczeblu krajowym przeszkody utrudniającej ustanowienie lub funkcjonowanie rynku wewnętrznego,

| B. | mając na uwadze, że opóźnione oraz niezrealizowane płatności zagrażają zarówno interesom firm, jak i konsumentów, zwłaszcza gdy wierzyciel i organy egzekucyjne nie mają informacji o miejscu pobytu albo siedzibie dłużnika lub o jego majątku; mając na uwadze, że problem ten nabrzmiał w obecnym klimacie gospodarczym, w którym przepływ gotówki ma zasadnicze znaczenie dla przetrwania przedsiębiorstw, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że opóźnione oraz niezrealizowane płatności zagrażają zarówno interesom firm, jak i konsumentów, zwłaszcza gdy wierzyciel i organy egzekucyjne nie mają informacji o miejscu pobytu albo siedzibie dłużnika lub o jego majątku; mając na uwadze, że problem ten nabrzmiał w obecnym klimacie gospodarczym, w którym przepływ gotówki ma zasadnicze znaczenie dla przetrwania przedsiębiorstw,

| C. | mając na uwadze, że problemy z transgranicznym odzyskiwaniem długów mogą stanowić poważną przeszkodę w swobodnym przepływie nakazów zapłaty w UE i utrudniać dostęp do wymiaru sprawiedliwości; mając ponadto na uwadze, że jeżeli nie daje się wykonać orzeczeń sądowych, podważa się sprawowanie wymiaru sprawiedliwości i standardy etyki handlowej, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że problemy z transgranicznym odzyskiwaniem długów mogą stanowić poważną przeszkodę w swobodnym przepływie nakazów zapłaty w UE i utrudniać dostęp do wymiaru sprawiedliwości; mając ponadto na uwadze, że jeżeli nie daje się wykonać orzeczeń sądowych, podważa się sprawowanie wymiaru sprawiedliwości i standardy etyki handlowej,

| D. | mając na uwadze, że na ogół kwestia odzyskiwania długów stanowi poważny problem, który pogłębia się przy skargach o charakterze transgranicznym, zwłaszcza w przypadku małych przedsiębiorstw, które nie mają wyspecjalizowanych prawników lub specjalnych działów zajmujących się dochodzeniem należności i często znajdują się w niewdzięcznej sytuacji, w której muszą w ten problem angażować pracowników, skąpe środki finansowe, a przede wszystkim czas, zamiast poświęcić te zasoby działalności produkcyjnej, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że na ogół kwestia odzyskiwania długów stanowi poważny problem, który pogłębia się przy skargach o charakterze transgranicznym, zwłaszcza w przypadku małych przedsiębiorstw, które nie mają wyspecjalizowanych prawników lub specjalnych działów zajmujących się dochodzeniem należności i często znajdują się w niewdzięcznej sytuacji, w której muszą w ten problem angażować pracowników, skąpe środki finansowe, a przede wszystkim czas, zamiast poświęcić te zasoby działalności produkcyjnej,

| E. | mając na uwadze doniesienia o niedostatecznym przestrzeganiu lub niewystarczającej znajomości dyrektywy w sprawie opóźnień w płatnościach (3); mając na uwadze, że jeśli powyższa dyrektywa zostałaby obecnie zaktualizowana i należycie wdrożona, mogłaby mieć znaczący wpływ na ograniczenie opóźnionych lub niezrealizowanych płatności, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze doniesienia o niedostatecznym przestrzeganiu lub niewystarczającej znajomości dyrektywy w sprawie opóźnień w płatnościach (3); mając na uwadze, że jeśli powyższa dyrektywa zostałaby obecnie zaktualizowana i należycie wdrożona, mogłaby mieć znaczący wpływ na ograniczenie opóźnionych lub niezrealizowanych płatności,

| F. | mając na uwadze istnienie ogromnych rozbieżności w różnych systemach krajowego prawa zobowiązań i prawa upadłościowego w kwestii możliwego sposobu zabezpieczenia swego długu przez wierzyciela na poziomie umowy, zwłaszcza poprzez zastosowanie klauzul dotyczących zachowania prawa własności lub innych tego rodzaju mechanizmów, które są czasami obchodzone ze względu na powyższe rozbieżności, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze istnienie ogromnych rozbieżności w różnych systemach krajowego prawa zobowiązań i prawa upadłościowego w kwestii możliwego sposobu zabezpieczenia swego długu przez wierzyciela na poziomie umowy, zwłaszcza poprzez zastosowanie klauzul dotyczących zachowania prawa własności lub innych tego rodzaju mechanizmów, które są czasami obchodzone ze względu na powyższe rozbieżności,

| G. | mając na uwadze, że przyjęcie jednego prawodawstwa wspólnotowego dotyczącego skutecznego wykonywania orzeczeń powinno dotyczyć wszystkich dłużników, bez rozróżniania a priori dłużników działających w dobrej lub złej wierze, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że przyjęcie jednego prawodawstwa wspólnotowego dotyczącego skutecznego wykonywania orzeczeń powinno dotyczyć wszystkich dłużników, bez rozróżniania a priori dłużników działających w dobrej lub złej wierze,

| H. | mając na uwadze, że problem unikania, opóźnienia lub niezrealizowania płatności długów jest często zaostrzany z powodu niedostatecznej ostrożności stron w stosunkach poprzedzających umowę lub umownych; mając na uwadze, że zachodzi potrzeba położenia większego nacisku na świadomość handlową i możliwe zastosowanie „europejskich” klauzul nieobowiązkowych na podstawie wspólnych ram odniesienia, które zagwarantowałyby stosowne rozważenie tych kwestii przez strony przy nawiązywaniu stosunków handlowych, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że problem unikania, opóźnienia lub niezrealizowania płatności długów jest często zaostrzany z powodu niedostatecznej ostrożności stron w stosunkach poprzedzających umowę lub umownych; mając na uwadze, że zachodzi potrzeba położenia większego nacisku na świadomość handlową i możliwe zastosowanie „europejskich” klauzul nieobowiązkowych na podstawie wspólnych ram odniesienia, które zagwarantowałyby stosowne rozważenie tych kwestii przez strony przy nawiązywaniu stosunków handlowych,

| I. | mając na uwadze, że wskazano Parlamentowi, iż może zaistnieć poważny problem w sprawach transgranicznych z udziałem nierzetelnych dłużników, czyli osób, które są w stanie spłacić długi lub wywiązać się ze zobowiązań, lecz tego nie czynią, lub osób, co do których istnieje ryzyko, że nie spłacą swoich długów nawet w razie wydania przeciw nim orzeczenia; mając na uwadze, że okazuje się, iż takie osoby często posiadają znaczne środki majątkowe w różnych podmiotach, biurach maklerskich lub funduszach powierniczych, zaś skuteczne ich dochodzenie nie będzie możliwe bez niezbędnych informacji; mając na uwadze, że często trzeba uzyskiwać takie informacje, nie zawiadamiając o tym nierzetelnego dłużnika, który często będzie w stanie przenieść aktywa w krótkim czasie pod inną właściwość sądową, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że wskazano Parlamentowi, iż może zaistnieć poważny problem w sprawach transgranicznych z udziałem nierzetelnych dłużników, czyli osób, które są w stanie spłacić długi lub wywiązać się ze zobowiązań, lecz tego nie czynią, lub osób, co do których istnieje ryzyko, że nie spłacą swoich długów nawet w razie wydania przeciw nim orzeczenia; mając na uwadze, że okazuje się, iż takie osoby często posiadają znaczne środki majątkowe w różnych podmiotach, biurach maklerskich lub funduszach powierniczych, zaś skuteczne ich dochodzenie nie będzie możliwe bez niezbędnych informacji; mając na uwadze, że często trzeba uzyskiwać takie informacje, nie zawiadamiając o tym nierzetelnego dłużnika, który często będzie w stanie przenieść aktywa w krótkim czasie pod inną właściwość sądową,

| J. | mając na uwadze, że ponadto powiadomiono Parlament, iż niektóre suwerenne państwa nie uznają rozstrzygnięć arbitrażowych lub orzeczeń wydanych przez sądy innego państwa, co powoduje, że pojawiają się tzw. „sępie fundusze” (ang. „vulture funds”), które nabywają ten niezależny dług po bardzo zaniżonej cenie, a następnie próbują osiągnąć zysk z jego dochodzenia; mając na uwadze, że zapewne lepiej i uczciwiej byłoby wyposażyć pierwotnych wierzycieli w środki samodzielnego dochodzenia swoich praw, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że ponadto powiadomiono Parlament, iż niektóre suwerenne państwa nie uznają rozstrzygnięć arbitrażowych lub orzeczeń wydanych przez sądy innego państwa, co powoduje, że pojawiają się tzw. „sępie fundusze” (ang. „vulture funds”), które nabywają ten niezależny dług po bardzo zaniżonej cenie, a następnie próbują osiągnąć zysk z jego dochodzenia; mając na uwadze, że zapewne lepiej i uczciwiej byłoby wyposażyć pierwotnych wierzycieli w środki samodzielnego dochodzenia swoich praw,

| K. | mając na uwadze argument, że niewiele jest państw, które w ogóle nie posiadają majątku poza własnymi granicami oraz że jeżeli wierzyciel nie ma nadziei na zaspokojenie roszczeń (jedynie) w swoim państwie członkowskim lub w danym państwie, jedyną skuteczną drogą są sądy zagraniczne, w szczególności sądy w innych państwach członkowskich UE, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze argument, że niewiele jest państw, które w ogóle nie posiadają majątku poza własnymi granicami oraz że jeżeli wierzyciel nie ma nadziei na zaspokojenie roszczeń (jedynie) w swoim państwie członkowskim lub w danym państwie, jedyną skuteczną drogą są sądy zagraniczne, w szczególności sądy w innych państwach członkowskich UE,

| L. | mając na uwadze, że zgodnie z rozporządzeniem „Bruksela I” (4) każde państwo członkowskie ma własne środki tymczasowe określone i uregulowane w prawie krajowym oraz że nakazy ex parte nie są przedmiotem wzajemnego uznawania i wykonywania w trybie tego rozporządzenia; mając na uwadze, że nakazom wydawanym inter partes skuteczność nadaje sąd właściwy za pomocą najbardziej zbliżonej rekompensaty, jaką może nakazać, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że zgodnie z rozporządzeniem „Bruksela I” (4) każde państwo członkowskie ma własne środki tymczasowe określone i uregulowane w prawie krajowym oraz że nakazy ex parte nie są przedmiotem wzajemnego uznawania i wykonywania w trybie tego rozporządzenia; mając na uwadze, że nakazom wydawanym inter partes skuteczność nadaje sąd właściwy za pomocą najbardziej zbliżonej rekompensaty, jaką może nakazać,

| M. | mając na uwadze, że środki tymczasowe obejmują: (i) nakazy ujawnienia informacji o majątku, który może podlegać środkom wykonawczym do wyroku, (ii) nakazy zabezpieczające majątek na potrzeby przyszłego wykonania wyroku, (iii) a także mogą przyjąć postać tymczasowego nakazu zapłaty, dzięki któremu wierzyciel otrzymuje natychmiastową zapłatę przed rozstrzygnięciem wniesionego do sądu sporu, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że środki tymczasowe obejmują: (i) nakazy ujawnienia informacji o majątku, który może podlegać środkom wykonawczym do wyroku, (ii) nakazy zabezpieczające majątek na potrzeby przyszłego wykonania wyroku, (iii) a także mogą przyjąć postać tymczasowego nakazu zapłaty, dzięki któremu wierzyciel otrzymuje natychmiastową zapłatę przed rozstrzygnięciem wniesionego do sądu sporu,

| N. | mając na uwadze, że zarządzenie środków tymczasowych powinno podlegać warunkom podobnym do tych stosowanych przez Trybunał Sprawiedliwości, a mianowicie wierzyciel musiałby wykazać przed sądem, że ma uzasadnione roszczenie (wykonalne prawo w postaci nakazu sądowego czy dokumentu lub też dowód prima facie roszczenia – fumus boni juris) oraz że sprawa ma pilny charakter (rzeczywiste zagrożenie dla dochodzenia roszczenia, jeżeli środek nie zostanie zarządzony (periculum in mora)), a także mając na uwadze, że zarządzenie takich środków może być uwarunkowane złożeniem zabezpieczenia, |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że zarządzenie środków tymczasowych powinno podlegać warunkom podobnym do tych stosowanych przez Trybunał Sprawiedliwości, a mianowicie wierzyciel musiałby wykazać przed sądem, że ma uzasadnione roszczenie (wykonalne prawo w postaci nakazu sądowego czy dokumentu lub też dowód prima facie roszczenia – fumus boni juris) oraz że sprawa ma pilny charakter (rzeczywiste zagrożenie dla dochodzenia roszczenia, jeżeli środek nie zostanie zarządzony (periculum in mora)), a także mając na uwadze, że zarządzenie takich środków może być uwarunkowane złożeniem zabezpieczenia,

| O. | mając na uwadze, że w sprawach mniejszej wagi, w szczególności gdy koszty postępowania mogłyby być zaporowe, zwłoka wymiaru sprawiedliwości oznacza jego brak oraz że w sprawach większej wagi brak informacji o majątku może okazać się największą przeszkodą; mając w związku z tym na uwadze, że odwołanie się do nakazów w postaci środków tymczasowych może stanowić trafne rozwiązanie w obu rodzajach przypadków, |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że w sprawach mniejszej wagi, w szczególności gdy koszty postępowania mogłyby być zaporowe, zwłoka wymiaru sprawiedliwości oznacza jego brak oraz że w sprawach większej wagi brak informacji o majątku może okazać się największą przeszkodą; mając w związku z tym na uwadze, że odwołanie się do nakazów w postaci środków tymczasowych może stanowić trafne rozwiązanie w obu rodzajach przypadków,

| P. | mając ponadto na uwadze, że w związku z takimi rodzajami przypadków, w których brak informacji skutkuje poważną niesprawiedliwością, należy również rozważyć działania Wspólnoty na rzecz udostępniania informacji; mając na uwadze, że wierzyciel nie jest w stanie dochodzić wykonania wyroku, jeżeli nie będzie miał dostępu do informacji o majątku dłużnika (a tym bardziej nierzetelnego dłużnika), z którego można zaspokoić roszczenia przy wykonaniu wyroku, |
| --- | --- |

P.

mając ponadto na uwadze, że w związku z takimi rodzajami przypadków, w których brak informacji skutkuje poważną niesprawiedliwością, należy również rozważyć działania Wspólnoty na rzecz udostępniania informacji; mając na uwadze, że wierzyciel nie jest w stanie dochodzić wykonania wyroku, jeżeli nie będzie miał dostępu do informacji o majątku dłużnika (a tym bardziej nierzetelnego dłużnika), z którego można zaspokoić roszczenia przy wykonaniu wyroku,

| Q. | mając na uwadze, że w praktyce problem ten nie ogranicza się do przypadków wydania wyroku, którego nie wykonano, lecz może również wyniknąć jeszcze przed wniesieniem powództw przez wierzycieli, |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że w praktyce problem ten nie ogranicza się do przypadków wydania wyroku, którego nie wykonano, lecz może również wyniknąć jeszcze przed wniesieniem powództw przez wierzycieli,

| R. | mając jednak na uwadze, że jest zdecydowanie zasadniczą kwestią, żeby wszelkie zaproponowane środki miały proporcjonalny charakter; mając ponadto na uwadze, że środki te nie powinny jedynie powielać tego, co można osiągnąć za pomocą istniejących środków krajowych, oraz że powinny ograniczać się do skarg o charakterze transgranicznym, jednocześnie zaś należy unikać niepotrzebnej i nieodpowiedniej harmonizacji, |
| --- | --- |

R.

mając jednak na uwadze, że jest zdecydowanie zasadniczą kwestią, żeby wszelkie zaproponowane środki miały proporcjonalny charakter; mając ponadto na uwadze, że środki te nie powinny jedynie powielać tego, co można osiągnąć za pomocą istniejących środków krajowych, oraz że powinny ograniczać się do skarg o charakterze transgranicznym, jednocześnie zaś należy unikać niepotrzebnej i nieodpowiedniej harmonizacji,

| S. | mając na uwadze, że wyrażano pewne wątpliwości, iż niektóre z pomysłów w sprawie skutecznego wykonywania orzeczeń w Unii Europejskiej poprzez dostępność informacji o majątku dłużnika mogą naruszać prawa podstawowe, m.in. prawo do prywatności (ochrona danych), podważać gwarancje procesowe i być sprzeczne z tradycjami konstytucyjnymi wielu państw członkowskich, |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że wyrażano pewne wątpliwości, iż niektóre z pomysłów w sprawie skutecznego wykonywania orzeczeń w Unii Europejskiej poprzez dostępność informacji o majątku dłużnika mogą naruszać prawa podstawowe, m.in. prawo do prywatności (ochrona danych), podważać gwarancje procesowe i być sprzeczne z tradycjami konstytucyjnymi wielu państw członkowskich,

| T. | mając na uwadze, że wszelkie zgłaszane propozycje muszą być wydajne pod względem kosztów i zintegrowane z innymi dziedzinami polityki wspólnotowej, tak żeby uniknąć niepotrzebnego dublowania wysiłków, |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że wszelkie zgłaszane propozycje muszą być wydajne pod względem kosztów i zintegrowane z innymi dziedzinami polityki wspólnotowej, tak żeby uniknąć niepotrzebnego dublowania wysiłków,

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje powyższą zieloną księgę Komisji z dnia 6 marca 2008 r., gdyż przyczynia się ona do realizacji strategii lizbońskiej; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje powyższą zieloną księgę Komisji z dnia 6 marca 2008 r., gdyż przyczynia się ona do realizacji strategii lizbońskiej;

| 2. | precyzuje, że brak przejrzystości informacji niezbędnych do zmuszenia dłużnika do wywiązania się ze zobowiązań jest sprzeczny z zasadami dobrej wiary i odpowiedzialności majątkowej; stwierdza, że nieznajomość krajowych przepisów prawnych dotyczących wykonywania orzeczeń sądowych lub ich nieskuteczność mogą hamować proces tworzenia jednolitego rynku wewnętrznego i powodują nieuzasadnione koszty; |
| --- | --- |

2.

precyzuje, że brak przejrzystości informacji niezbędnych do zmuszenia dłużnika do wywiązania się ze zobowiązań jest sprzeczny z zasadami dobrej wiary i odpowiedzialności majątkowej; stwierdza, że nieznajomość krajowych przepisów prawnych dotyczących wykonywania orzeczeń sądowych lub ich nieskuteczność mogą hamować proces tworzenia jednolitego rynku wewnętrznego i powodują nieuzasadnione koszty;

| 3. | zaznacza, że zaleganie ze spłatą, niepłacenie i trudności ze ściąganiem długów szkodzą interesom przedsiębiorstw i konsumentów będących wierzycielami, powodują spadek zaufania do rynku wewnętrznego i osłabiają wymiar sprawiedliwości; |
| --- | --- |

3.

zaznacza, że zaleganie ze spłatą, niepłacenie i trudności ze ściąganiem długów szkodzą interesom przedsiębiorstw i konsumentów będących wierzycielami, powodują spadek zaufania do rynku wewnętrznego i osłabiają wymiar sprawiedliwości;

| 4. | popiera zintegrowaną i skuteczną strategię zgodną z zasadami lepszego stanowienia prawa i uważa, że należy osiągnąć cel, jakim jest spłata, gwarantując niedyskryminację, ochronę danych szczególnie chronionych i gwarancje prawne przy zastosowaniu proporcjonalnych środków, które wprowadzą niezbędną przejrzystość i znacznie obniżą koszty informacji i zarządzania; |
| --- | --- |

4.

popiera zintegrowaną i skuteczną strategię zgodną z zasadami lepszego stanowienia prawa i uważa, że należy osiągnąć cel, jakim jest spłata, gwarantując niedyskryminację, ochronę danych szczególnie chronionych i gwarancje prawne przy zastosowaniu proporcjonalnych środków, które wprowadzą niezbędną przejrzystość i znacznie obniżą koszty informacji i zarządzania;

| 5. | stwierdza, że oprócz informacji dostępnych publicznie wierzyciel powinien mieć dostęp, pod kontrolą właściwego organu lub za jego pośrednictwem oraz w łatwy sposób w obrębie całego rynku wewnętrznego, do niezbędnych danych w celu wszczęcia procedury egzekucji długu i uzyskania jego spłaty; |
| --- | --- |

5.

stwierdza, że oprócz informacji dostępnych publicznie wierzyciel powinien mieć dostęp, pod kontrolą właściwego organu lub za jego pośrednictwem oraz w łatwy sposób w obrębie całego rynku wewnętrznego, do niezbędnych danych w celu wszczęcia procedury egzekucji długu i uzyskania jego spłaty;

| 6. | zgadza się z Komisją, że transgraniczne odzyskiwanie długów w drodze wykonywania orzeczeń sądowych stanowi poważny problem rynku wewnętrznego, jednak uważa, że rozwiązania poddane przez Komisję pod dyskusję wymagają dalszych prac w celu rozstrzygnięcia najtrudniejszego problemu, jaki stwarzają nierzetelni dłużnicy; |
| --- | --- |

6.

zgadza się z Komisją, że transgraniczne odzyskiwanie długów w drodze wykonywania orzeczeń sądowych stanowi poważny problem rynku wewnętrznego, jednak uważa, że rozwiązania poddane przez Komisję pod dyskusję wymagają dalszych prac w celu rozstrzygnięcia najtrudniejszego problemu, jaki stwarzają nierzetelni dłużnicy;

Propozycja opracowania przewodnika po krajowych przepisach egzekucyjnych i praktyce w tym zakresie

| 7. | zauważa, że opracowanie i aktualizacja takiego przewodnika mogą wymagać dużo wysiłku i znacznych kosztów, a osobom dochodzącym swoich praw byłoby łatwiej czynić to w ramach jednego systemu, oraz że w większości przypadków wierzyciel będzie musiał skorzystać z porady prawnika we właściwym obcym kraju; niemniej jednak uważa, że użyteczna może być wersja uproszczona w związku z brakiem nadającego się do zastosowania systemu transgranicznego; |
| --- | --- |

7.

zauważa, że opracowanie i aktualizacja takiego przewodnika mogą wymagać dużo wysiłku i znacznych kosztów, a osobom dochodzącym swoich praw byłoby łatwiej czynić to w ramach jednego systemu, oraz że w większości przypadków wierzyciel będzie musiał skorzystać z porady prawnika we właściwym obcym kraju; niemniej jednak uważa, że użyteczna może być wersja uproszczona w związku z brakiem nadającego się do zastosowania systemu transgranicznego;

| 8. | jest głęboko przekonany, że publikacja krajowych wykazów zagranicznych prawników, którzy wykonują swoje uprawnienia na rynku wewnętrznym zgodnie z dyrektywami 77/249/EWG (5) i 98/5/WE (6) może okazać się przydatne; wskazuje, że odnośniki do takich krajowych wykazów mogłyby zostać umieszczone na stronie internetowej Komisji i uzupełniać przewodnik; |
| --- | --- |

8.

jest głęboko przekonany, że publikacja krajowych wykazów zagranicznych prawników, którzy wykonują swoje uprawnienia na rynku wewnętrznym zgodnie z dyrektywami 77/249/EWG (5) i 98/5/WE (6) może okazać się przydatne; wskazuje, że odnośniki do takich krajowych wykazów mogłyby zostać umieszczone na stronie internetowej Komisji i uzupełniać przewodnik;

Zwiększenie zakresu informacji osiągalnych w rejestrach publicznych i poprawa dostępu do nich

| 9. | wyraża sprzeciw wobec udzielania nieuzasadnionego, powszechnego i arbitralnego dostępu do wszelkiego rodzaju danych dotyczących rejestrów ludności, ubezpieczeń społecznych i rejestrów podatkowych i opowiada się za odpowiednimi i proporcjonalnymi ramami w celu zagwarantowania skutecznego wykonywania orzeczeń w Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

9.

wyraża sprzeciw wobec udzielania nieuzasadnionego, powszechnego i arbitralnego dostępu do wszelkiego rodzaju danych dotyczących rejestrów ludności, ubezpieczeń społecznych i rejestrów podatkowych i opowiada się za odpowiednimi i proporcjonalnymi ramami w celu zagwarantowania skutecznego wykonywania orzeczeń w Unii Europejskiej;

| 10. | stwierdza, że dostęp do rejestrów ludności (jeżeli takie istnieją) może być pomocny w tropieniu osób fizycznych w trudnej sytuacji, które nie wywiązują się z obowiązków alimentacyjnych lub nie spłacają kredytów indywidualnych, oraz w unikaniu nadużyć; |
| --- | --- |

10.

stwierdza, że dostęp do rejestrów ludności (jeżeli takie istnieją) może być pomocny w tropieniu osób fizycznych w trudnej sytuacji, które nie wywiązują się z obowiązków alimentacyjnych lub nie spłacają kredytów indywidualnych, oraz w unikaniu nadużyć;

| 11. | uważa, że o ile w niektórych krajach skutecznie zastosowano nowy, udoskonalony dostęp do rejestrów ubezpieczeń społecznych i rejestrów podatkowych, niezbędne jest także zagwarantowanie przestrzegania przepisów o ochronie danych i poufności; podkreśla, że stanowi to wrażliwą kwestię dla opinii publicznej; ponadto zauważa, że wykorzystywanie informacji w celu innym niż cel, w jakim zostały one zebrane, może spowodować problemy natury prawnej; |
| --- | --- |

11.

uważa, że o ile w niektórych krajach skutecznie zastosowano nowy, udoskonalony dostęp do rejestrów ubezpieczeń społecznych i rejestrów podatkowych, niezbędne jest także zagwarantowanie przestrzegania przepisów o ochronie danych i poufności; podkreśla, że stanowi to wrażliwą kwestię dla opinii publicznej; ponadto zauważa, że wykorzystywanie informacji w celu innym niż cel, w jakim zostały one zebrane, może spowodować problemy natury prawnej;

| 12. | ponadto zauważa, że w wielu państwach członkowskich oświadczenia podatkowe i rejestry ubezpieczeń społecznych są poufne oraz że w tych państwach propozycja rejestru – przy całym związanym z nim ryzyku nadużycia zgromadzonych danych – nie zostanie przyjęta przychylnie i będzie postrzegana jako nadużycie władzy wykonawczej; |
| --- | --- |

12.

ponadto zauważa, że w wielu państwach członkowskich oświadczenia podatkowe i rejestry ubezpieczeń społecznych są poufne oraz że w tych państwach propozycja rejestru – przy całym związanym z nim ryzyku nadużycia zgromadzonych danych – nie zostanie przyjęta przychylnie i będzie postrzegana jako nadużycie władzy wykonawczej;

| 13. | stwierdza, że jeżeli propozycja będzie niewspółmierna do celu, jaki ma realizować, będzie mogła ulec nadużyciom i stanowić naruszenie prawa do prywatności; |
| --- | --- |

13.

stwierdza, że jeżeli propozycja będzie niewspółmierna do celu, jaki ma realizować, będzie mogła ulec nadużyciom i stanowić naruszenie prawa do prywatności;

Wymiana informacji między organami egzekucyjnymi

| 14. | jest zdania, że koncepcja lepszej współpracy między publicznymi organami egzekucyjnymi jest warta dalszej analizy, jednak podkreśla, że nie we wszystkich państwach członkowskich takie organy istnieją; |
| --- | --- |

14.

jest zdania, że koncepcja lepszej współpracy między publicznymi organami egzekucyjnymi jest warta dalszej analizy, jednak podkreśla, że nie we wszystkich państwach członkowskich takie organy istnieją;

Oświadczenie dłużnika

| 15. | jest zdania, że oświadczenie dłużnika może okazać się pomocne jako część procedury wykonania wyroku, jeżeli można je obwarować sankcjami na podstawie prawa krajowego; |
| --- | --- |

15.

jest zdania, że oświadczenie dłużnika może okazać się pomocne jako część procedury wykonania wyroku, jeżeli można je obwarować sankcjami na podstawie prawa krajowego;

| 16. | uważa, że nie ma potrzeby podejmowania przez Wspólnotę działania w tej dziedzinie, dopóki nie zostanie dowiedzione, że istniejące instrumenty państw członkowskich nie są skuteczne; |
| --- | --- |

16.

uważa, że nie ma potrzeby podejmowania przez Wspólnotę działania w tej dziedzinie, dopóki nie zostanie dowiedzione, że istniejące instrumenty państw członkowskich nie są skuteczne;

Inne środki

| 17. | proponuje, żeby rozważono pomysł ustanowienia formy wspólnotowego środka tymczasowego, która uzupełniłaby środki sądów krajowych; uważa, że pomysł mógłby przybrać formę prostej, elastycznej procedury, której nadano by skuteczność w całej UE, dzięki czemu uniknięto by zwłoki i niepotrzebnych kosztów; jest zdania, że byłoby to skuteczne i uczciwe także w stosunku do osób trzecich; |
| --- | --- |

17.

proponuje, żeby rozważono pomysł ustanowienia formy wspólnotowego środka tymczasowego, która uzupełniłaby środki sądów krajowych; uważa, że pomysł mógłby przybrać formę prostej, elastycznej procedury, której nadano by skuteczność w całej UE, dzięki czemu uniknięto by zwłoki i niepotrzebnych kosztów; jest zdania, że byłoby to skuteczne i uczciwe także w stosunku do osób trzecich;

| 18. | proponuje, żeby taki środek stosowano również do skarg arbitrażowych, a także aby uwzględniono go w związku ze zbliżającym się przeglądem rozporządzenia „Bruksela I”; |
| --- | --- |

18.

proponuje, żeby taki środek stosowano również do skarg arbitrażowych, a także aby uwzględniono go w związku ze zbliżającym się przeglądem rozporządzenia „Bruksela I”;

| 19. | wzywa Komisję, żeby potraktowała tę kwestię priorytetowo i dokonała (a) szczegółowej oceny problemu, (b) analizy wykonalności dla ewentualnych instrumentów wspólnotowych oraz (c) oceny skutków ewentualnych środków prawa wspólnotowego, ograniczonych do aspektów transgranicznych; uważa, że w analizie Komisja powinna również ustalić i należycie uzasadnić odpowiednią podstawę prawną wszelkiego zaproponowanego instrumentu wspólnotowego, który powinien ograniczyć się do spraw transgranicznych i uzupełniać stosowanie w tej dziedzinie środków czysto krajowych, a nie w nie wkraczać; |
| --- | --- |

19.

wzywa Komisję, żeby potraktowała tę kwestię priorytetowo i dokonała (a) szczegółowej oceny problemu, (b) analizy wykonalności dla ewentualnych instrumentów wspólnotowych oraz (c) oceny skutków ewentualnych środków prawa wspólnotowego, ograniczonych do aspektów transgranicznych; uważa, że w analizie Komisja powinna również ustalić i należycie uzasadnić odpowiednią podstawę prawną wszelkiego zaproponowanego instrumentu wspólnotowego, który powinien ograniczyć się do spraw transgranicznych i uzupełniać stosowanie w tej dziedzinie środków czysto krajowych, a nie w nie wkraczać;

| 20. | wzywa Komisję, aby w pełni rozważyła środki poprzedzające umowę, środki umowne, które mogą mieć związek z rozwojem wspólnych ram odniesienia, oraz wszelkie inne, pochodne instrumenty fakultatywne, żeby zagwarantować, że strony w europejskich umowach transgranicznych uregulują kwestie opóźnień lub niezrealizowania płatności na etapie ich zawierania; |
| --- | --- |

20.

wzywa Komisję, aby w pełni rozważyła środki poprzedzające umowę, środki umowne, które mogą mieć związek z rozwojem wspólnych ram odniesienia, oraz wszelkie inne, pochodne instrumenty fakultatywne, żeby zagwarantować, że strony w europejskich umowach transgranicznych uregulują kwestie opóźnień lub niezrealizowania płatności na etapie ich zawierania;

| 21. | niecierpliwie oczekuje przeglądu dyrektywy w sprawie opóźnień w płatnościach i wzywa Komisję do przystąpienia do niego możliwie jak najszybciej, zważywszy na obecną sytuację gospodarczą; |
| --- | --- |

21.

niecierpliwie oczekuje przeglądu dyrektywy w sprawie opóźnień w płatnościach i wzywa Komisję do przystąpienia do niego możliwie jak najszybciej, zważywszy na obecną sytuację gospodarczą;

| 22. | proponuje, aby przeprowadzono badanie rozbieżnych krajowych podejść prawnych do kwestii zachowania prawa własności i innych podobnych mechanizmów w celu zagwarantowania ich wzajemnego uznawania; |
| --- | --- |

22.

proponuje, aby przeprowadzono badanie rozbieżnych krajowych podejść prawnych do kwestii zachowania prawa własności i innych podobnych mechanizmów w celu zagwarantowania ich wzajemnego uznawania;

| 23. | proponuje, aby nabywca praw majątkowych uznanych wyrokiem sądowym mógł korzystać ze swoich praw na tych samych warunkach co zbywca; |
| --- | --- |

23.

proponuje, aby nabywca praw majątkowych uznanych wyrokiem sądowym mógł korzystać ze swoich praw na tych samych warunkach co zbywca;

*

* *

| 24. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

24.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Dz.U. C 263 E z 16.10.2008, s. 655.

(2)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0637.

(3)  Dyrektywa 2000/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych (Dz.U. L 200 z 8.8.2000, s. 35).

(4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 12 z 16.1.2001, s. 1).

(5)  Dyrektywa Rady 77/249/EWG z dnia 22 marca 1977 r. mająca na celu ułatwienie skutecznego korzystania przez prawników ze swobody świadczenia usług (Dz.U. L 78 z 26.3.1977, s. 17).

(6)  Dyrektywa 98/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. mająca na celu ułatwienie stałego wykonywania zawodu prawnika w państwie członkowskim innym niż państwo uzyskania kwalifikacji zawodowych (Dz.U. L 77 z 14.3.1998 r., s. 36).

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/12 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/12

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Roczne sprawozdanie z działalności Komisji Petycji w roku 2008

P6_TA(2009)0239

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie działalności Komisji Petycji w roku 2008 (2008/2301 (INI))

2010/C 184 E/03

Parlament Europejski,

uwzględniając wcześniejsze rezolucje w sprawie obrad Komisji Petycji,

uwzględniając wyniki misji wyjaśniających Komisji Petycji w Rumuni, Bułgarii i Francji w 2008 r., a także związane z nimi sprawozdania i zalecenia przyjęte przez tę Komisję,

uwzględniając art. 21 oraz art. 194 Traktatu WE, które przyznają każdemu obywatelowi UE oraz każdej osobie fizycznej lub prawnej mającej miejsce zamieszkania lub statutową siedzibę w państwie członkowskim prawo kierowania petycji do Parlamentu Europejskiego,

uwzględniając art. 45 oraz art. 192 ust. 6 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Petycji (A6-0232/2009),

| A. | mając świadomość znaczenia procedury składania i rozpatrywania petycji oraz jej specyficznych cech, umożliwiających właściwej komisji Parlamentu Europejskiego dążenie do znalezienia rozwiązań i wyjaśnień dla obywateli Unii Europejskiej, którzy złożyli petycje do Parlamentu Europejskiego, |
| --- | --- |

A.

mając świadomość znaczenia procedury składania i rozpatrywania petycji oraz jej specyficznych cech, umożliwiających właściwej komisji Parlamentu Europejskiego dążenie do znalezienia rozwiązań i wyjaśnień dla obywateli Unii Europejskiej, którzy złożyli petycje do Parlamentu Europejskiego,

| B. | mając na uwadze wzrost liczby obywateli Unii Europejskiej kierujących petycje do Parlamentu Europejskiego, a także wysiłki Komisji Petycji o dalsze przyspieszenie procedur w celu zapewnienia lepszej obsługi obywatelom zwracającym się do niej o pomoc, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze wzrost liczby obywateli Unii Europejskiej kierujących petycje do Parlamentu Europejskiego, a także wysiłki Komisji Petycji o dalsze przyspieszenie procedur w celu zapewnienia lepszej obsługi obywatelom zwracającym się do niej o pomoc,

| C. | mając na uwadze, że organy Parlamentu Europejskiego nie wykonały jeszcze kilku zaleceń zawartych w sprawozdaniu rocznym za 2007 r., np. wniosku o pilną poprawę zasobów administracyjnych Komisji Petycji, w tym fachowej wiedzy językowej i prawnej, w celu zwiększenia zdolności Parlamentu do prowadzenia niezależnych dochodzeń w sprawie kierowanych do niego petycji, oraz np. zalecenia dotyczącego ściślejszej współpracy z siecią SOLVIT w zakresie petycji i skarg związanych z rynkiem wewnętrznym, a także zalecenia dotyczącego ustanowienia wspólnego portalu internetowego UE dla obywateli europejskich, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że organy Parlamentu Europejskiego nie wykonały jeszcze kilku zaleceń zawartych w sprawozdaniu rocznym za 2007 r., np. wniosku o pilną poprawę zasobów administracyjnych Komisji Petycji, w tym fachowej wiedzy językowej i prawnej, w celu zwiększenia zdolności Parlamentu do prowadzenia niezależnych dochodzeń w sprawie kierowanych do niego petycji, oraz np. zalecenia dotyczącego ściślejszej współpracy z siecią SOLVIT w zakresie petycji i skarg związanych z rynkiem wewnętrznym, a także zalecenia dotyczącego ustanowienia wspólnego portalu internetowego UE dla obywateli europejskich,

| D. | mając na uwadze, że pomimo poczynienia w tym okresie znacznych postępów w rozbudowywaniu struktur i rozwijaniu polityki Unii w poszczególnych obszarach, obywatele mają nadal świadomość wielu niedociągnięć w realizacji polityki i programów Unii, ponieważ takie niedociągnięcia dotyczą ich bezpośrednio, a także mając na uwadze, że są one często przedmiotem otrzymywanych petycji, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że pomimo poczynienia w tym okresie znacznych postępów w rozbudowywaniu struktur i rozwijaniu polityki Unii w poszczególnych obszarach, obywatele mają nadal świadomość wielu niedociągnięć w realizacji polityki i programów Unii, ponieważ takie niedociągnięcia dotyczą ich bezpośrednio, a także mając na uwadze, że są one często przedmiotem otrzymywanych petycji,

| E. | mając na uwadze, że ustanowienie „inicjatywy obywatelskiej” w traktacie lizbońskim jeszcze bardziej zwiększy udział obywateli w działalności i pracach Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że ustanowienie „inicjatywy obywatelskiej” w traktacie lizbońskim jeszcze bardziej zwiększy udział obywateli w działalności i pracach Unii Europejskiej,

| F. | mając na uwadze, że w takiej sytuacji Parlament jest odpowiedzialny za zapewnienie lepszego stosowania prawa wspólnotowego przez poszczególne państwa członkowskie w interesie każdego obywatela UE i każdej osoby fizycznej lub prawnej mającej miejsce zamieszkania lub statutową siedzibę w państwie członkowskim, a tym samym za lepszą współpracę z poszczególnymi państwami członkowskimi w realizacji tego zadania, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że w takiej sytuacji Parlament jest odpowiedzialny za zapewnienie lepszego stosowania prawa wspólnotowego przez poszczególne państwa członkowskie w interesie każdego obywatela UE i każdej osoby fizycznej lub prawnej mającej miejsce zamieszkania lub statutową siedzibę w państwie członkowskim, a tym samym za lepszą współpracę z poszczególnymi państwami członkowskimi w realizacji tego zadania,

| G. | mając na uwadze, że wiele państw członkowskich nadal nie jest zainteresowanych aktywną współpracą z właściwą komisją PE, a w szczególności nie wykazuje zainteresowania udziałem w posiedzeniach tej komisji, a także mając na uwadze, że świadczy to o braku lojalnej współpracy z tą instytucją, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że wiele państw członkowskich nadal nie jest zainteresowanych aktywną współpracą z właściwą komisją PE, a w szczególności nie wykazuje zainteresowania udziałem w posiedzeniach tej komisji, a także mając na uwadze, że świadczy to o braku lojalnej współpracy z tą instytucją,

| H. | mając na uwadze, że brak aktywnego i terminowego udziału w pracach właściwej komisji w celu zapewnienia prawidłowego stosowania prawa wspólnotowego podaje w wątpliwość pragnienie i wolę tych państw członkowskich, żeby właściwie realizować politykę i cele UE w poszczególnych obszarach, a zatem naraża odnośne władze na zastosowanie środków, takich jak sankcje i kary, dostępnych na warunkach określonych w traktatach, a ponadto na krytykę społeczną, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że brak aktywnego i terminowego udziału w pracach właściwej komisji w celu zapewnienia prawidłowego stosowania prawa wspólnotowego podaje w wątpliwość pragnienie i wolę tych państw członkowskich, żeby właściwie realizować politykę i cele UE w poszczególnych obszarach, a zatem naraża odnośne władze na zastosowanie środków, takich jak sankcje i kary, dostępnych na warunkach określonych w traktatach, a ponadto na krytykę społeczną,

| I. | mając na uwadze, że wiele państw członkowskich wykazuje się jednak dobrym poziomem współpracy, współpracując z Parlamentem w rozwiązywaniu problemów poruszanych w petycjach, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że wiele państw członkowskich wykazuje się jednak dobrym poziomem współpracy, współpracując z Parlamentem w rozwiązywaniu problemów poruszanych w petycjach,

| J. | uznając konstruktywny wkład w rozpatrywanie petycji wnoszony przez służby Komisji Europejskiej, które na wniosek właściwej komisji regularnie przedstawiają wstępne oceny wielu otrzymanych petycji, |
| --- | --- |

J.

uznając konstruktywny wkład w rozpatrywanie petycji wnoszony przez służby Komisji Europejskiej, które na wniosek właściwej komisji regularnie przedstawiają wstępne oceny wielu otrzymanych petycji,

| K. | mając na uwadze, że taka współpraca mogłaby i powinna być dalej zacieśniana, zwłaszcza jeśli chodzi o procedury określone w art. 226 oraz art. 228 Traktatu WE, w należycie uzasadnionych przypadkach, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że taka współpraca mogłaby i powinna być dalej zacieśniana, zwłaszcza jeśli chodzi o procedury określone w art. 226 oraz art. 228 Traktatu WE, w należycie uzasadnionych przypadkach,

| L. | mając na uwadze, że Parlament uznał, iż uzasadnione będzie skorzystanie z uprawnień przyznanych mu w art. 230 Traktatu WE, jeżeli okazałoby się to niezbędne, by położyć kres poważnemu naruszeniu prawa wspólnotowego ujawnionemu podczas rozpatrywania petycji, a między Parlamentem i Komisją, pomimo wysiłków o ich rozstrzygnięcie, utrzymywać się będą znaczne rozbieżności w interpretacji dotyczące działań wymaganych w prawie wspólnotowym w celu ochrony praw obywateli w danym przypadku, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że Parlament uznał, iż uzasadnione będzie skorzystanie z uprawnień przyznanych mu w art. 230 Traktatu WE, jeżeli okazałoby się to niezbędne, by położyć kres poważnemu naruszeniu prawa wspólnotowego ujawnionemu podczas rozpatrywania petycji, a między Parlamentem i Komisją, pomimo wysiłków o ich rozstrzygnięcie, utrzymywać się będą znaczne rozbieżności w interpretacji dotyczące działań wymaganych w prawie wspólnotowym w celu ochrony praw obywateli w danym przypadku,

| M. | mając na uwadze, że postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego nie stanowi dla składającego petycję środka naprawczego, nawet wtedy, gdy ostatecznie dane państwo członkowskie zobowiązane zostało przez Trybunał Sprawiedliwości do zmiany swojego prawa krajowego w celu jego dostosowania do aktów prawodawczych UE, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego nie stanowi dla składającego petycję środka naprawczego, nawet wtedy, gdy ostatecznie dane państwo członkowskie zobowiązane zostało przez Trybunał Sprawiedliwości do zmiany swojego prawa krajowego w celu jego dostosowania do aktów prawodawczych UE,

| N. | mając na uwadze, że brak możliwości zapewnienia obywatelom UE, którzy byli lub stali się ofiarami braku właściwego stosowania prawa UE, bezpośredniego dostępu do pozasądowych środków odwoławczych stanowi przejaw fundamentalnej niesprawiedliwości, co wymaga dalszego rozważenia przez instytucje UE, a w szczególności przez Parlament, |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że brak możliwości zapewnienia obywatelom UE, którzy byli lub stali się ofiarami braku właściwego stosowania prawa UE, bezpośredniego dostępu do pozasądowych środków odwoławczych stanowi przejaw fundamentalnej niesprawiedliwości, co wymaga dalszego rozważenia przez instytucje UE, a w szczególności przez Parlament,

| O. | mając na uwadze, że na mocy art. 230 Traktatu WE Parlament ma prawo wnoszenia skarg do Trybunału Sprawiedliwości na takich samych warunkach jak Rada i Komisja, oraz mając na uwadze, że zgodnie z art. 201 Traktatu Parlament uprawniony jest do sprawowania kontroli nad działaniami Komisji, dzięki czemu dysponuje on środkami prawnymi i politycznymi, by skuteczniej reagować na uzasadnione obawy obywateli, |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że na mocy art. 230 Traktatu WE Parlament ma prawo wnoszenia skarg do Trybunału Sprawiedliwości na takich samych warunkach jak Rada i Komisja, oraz mając na uwadze, że zgodnie z art. 201 Traktatu Parlament uprawniony jest do sprawowania kontroli nad działaniami Komisji, dzięki czemu dysponuje on środkami prawnymi i politycznymi, by skuteczniej reagować na uzasadnione obawy obywateli,

| P. | mając na uwadze, że Parlament Europejski powinien zmienić swoje procedury w celu ułatwienia podejmowania działań, a zwłaszcza wszczynania postępowań przed Trybunałem Sprawiedliwości na podstawie art. 121 Regulaminu w przypadkach, w których zagrożone są prawa składających petycje, |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że Parlament Europejski powinien zmienić swoje procedury w celu ułatwienia podejmowania działań, a zwłaszcza wszczynania postępowań przed Trybunałem Sprawiedliwości na podstawie art. 121 Regulaminu w przypadkach, w których zagrożone są prawa składających petycje,

| Q. | mając na uwadze, że należy przypomnieć, iż zgodnie z art. 6 Traktatu UE Unia opiera się na wartościach wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności oraz na zasadach państwa prawa, stanowiących również podstawowy element kryteriów kopenhaskich, które należy spełnić, by móc przystąpić do UE, a także mając na uwadze, że art. 7 Traktatu UE ustanawia specjalne procedury, które można wszcząć w związku z poważnym i utrzymującym się naruszaniem wspomnianych zasad lub w razie wyraźnego ryzyka takiego naruszenia, |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że należy przypomnieć, iż zgodnie z art. 6 Traktatu UE Unia opiera się na wartościach wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności oraz na zasadach państwa prawa, stanowiących również podstawowy element kryteriów kopenhaskich, które należy spełnić, by móc przystąpić do UE, a także mając na uwadze, że art. 7 Traktatu UE ustanawia specjalne procedury, które można wszcząć w związku z poważnym i utrzymującym się naruszaniem wspomnianych zasad lub w razie wyraźnego ryzyka takiego naruszenia,

| R. | mając na uwadze projekty rezolucji, które w 2008 r. zostały przedłożone do rozpatrzenia na posiedzeniach plenarnych oraz przyjęte przez posłów do PE zdecydowaną większością, zgodnie z art. 192 ust. 1 Regulaminu, na podstawie otrzymanych petycji, które dotyczyły skutków ewentualnej budowy gazociągu Nord Stream na dnie Morza Bałtyckiego bądź też nieuczciwych przedsiębiorstw oferujących wpisy do katalogów i książek telefonicznych, |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze projekty rezolucji, które w 2008 r. zostały przedłożone do rozpatrzenia na posiedzeniach plenarnych oraz przyjęte przez posłów do PE zdecydowaną większością, zgodnie z art. 192 ust. 1 Regulaminu, na podstawie otrzymanych petycji, które dotyczyły skutków ewentualnej budowy gazociągu Nord Stream na dnie Morza Bałtyckiego bądź też nieuczciwych przedsiębiorstw oferujących wpisy do katalogów i książek telefonicznych,

| S. | mając na uwadze, że rosnące obawy w kwestii bezpieczeństwa dostaw energii doprowadziły do powstania projektów rurociągów gazu ziemnego i skroplonego gazu ziemnego, co z kolei – zwłaszcza w przypadku ich pośpiesznego opracowywania bez odpowiedniej oceny ryzyka i możliwych rozwiązań alternatywnych – wywołały obawy składających petycje co do nieuwzględnienia potencjalnie poważnych zagrożeń dla środowiska, zdrowia ludzkiego i bezpieczeństwa, zwłaszcza w odniesieniu do projektów na Morzu Bałtyckim oraz w Walii i Irlandii, |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że rosnące obawy w kwestii bezpieczeństwa dostaw energii doprowadziły do powstania projektów rurociągów gazu ziemnego i skroplonego gazu ziemnego, co z kolei – zwłaszcza w przypadku ich pośpiesznego opracowywania bez odpowiedniej oceny ryzyka i możliwych rozwiązań alternatywnych – wywołały obawy składających petycje co do nieuwzględnienia potencjalnie poważnych zagrożeń dla środowiska, zdrowia ludzkiego i bezpieczeństwa, zwłaszcza w odniesieniu do projektów na Morzu Bałtyckim oraz w Walii i Irlandii,

| T. | mając na uwadze, że z rozpatrywanych petycji wynika jasno, iż wykazy projektów, o których mowa w załącznikach do zmienionej dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (1), nie obejmują pewnej liczby dużych instalacji i ważnych rodzajów działalności, które pojawiły się od wprowadzenia ostatnich poprawek do załączników, np. zakładów regazyfikacji i zakładów produkcji biodiesla, |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że z rozpatrywanych petycji wynika jasno, iż wykazy projektów, o których mowa w załącznikach do zmienionej dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (1), nie obejmują pewnej liczby dużych instalacji i ważnych rodzajów działalności, które pojawiły się od wprowadzenia ostatnich poprawek do załączników, np. zakładów regazyfikacji i zakładów produkcji biodiesla,

| U. | mając na uwadze, że duża liczba petycji wniesionych w związku z siecią Natura 2000 stale pokazuje, że powstrzymanie utraty różnorodności biologicznej wciąż jest dla Unii jednym z głównych wyzwań, a dyrektywa siedliskowa (2) i dyrektywa ptasia (3) to podstawowe i niezbędne narzędzia realizacji zobowiązania UE do powstrzymania utraty różnorodności biologicznej do 2010 r., |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że duża liczba petycji wniesionych w związku z siecią Natura 2000 stale pokazuje, że powstrzymanie utraty różnorodności biologicznej wciąż jest dla Unii jednym z głównych wyzwań, a dyrektywa siedliskowa (2) i dyrektywa ptasia (3) to podstawowe i niezbędne narzędzia realizacji zobowiązania UE do powstrzymania utraty różnorodności biologicznej do 2010 r.,

| V. | mając na uwadze, że z rozpatrywanych petycji wynika również, iż niedostatek źródeł słodkiej wody często pogłębiają inne czynniki, np. rosnące zapotrzebowanie na wodę w związku z projektami nadmiernej urbanizacji i centrów rozrywki, nieodpowiednie utrzymanie infrastruktury i zapobieganie wyciekom, intensywne użytkowanie wody przez rolnictwo przemysłowe oraz polityka cenowa niezachęcająca do zrównoważonego korzystania z wody, |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że z rozpatrywanych petycji wynika również, iż niedostatek źródeł słodkiej wody często pogłębiają inne czynniki, np. rosnące zapotrzebowanie na wodę w związku z projektami nadmiernej urbanizacji i centrów rozrywki, nieodpowiednie utrzymanie infrastruktury i zapobieganie wyciekom, intensywne użytkowanie wody przez rolnictwo przemysłowe oraz polityka cenowa niezachęcająca do zrównoważonego korzystania z wody,

| W. | mając na uwadze zalecenia sformułowane przez Komisję Petycji w następstwie wizyt w Fos-sur-Mer, na Cyprze i w Rumunii, |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze zalecenia sformułowane przez Komisję Petycji w następstwie wizyt w Fos-sur-Mer, na Cyprze i w Rumunii,

| X. | mając na uwadze zaniepokojenie wyrażone przez Komisję Petycji wobec niektórych projektów infrastrukturalnych w górach Riła z Bułgarii, zaobserwowanych podczas wizyty wyjaśniającej w 2008 r., |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze zaniepokojenie wyrażone przez Komisję Petycji wobec niektórych projektów infrastrukturalnych w górach Riła z Bułgarii, zaobserwowanych podczas wizyty wyjaśniającej w 2008 r.,

| Y. | mając na uwadze, że pomimo tego, iż Ann Abraham, brytyjska rzecznik praw obywatelskich ds. parlamentarnych i zdrowotnych, wystąpiła przez komisją w grudniu 2008 r. i zaprezentowała swoje ustalenia, których zebranie zajęło jej cztery lata, reakcja, jaką w odpowiedzi na te dane przedstawił rząd brytyjski w styczniu 2009 r., wspominając o ewentualnej wypłacie odszkodowań ex gratia osobom niewspółmiernie dotkniętym, nie można uznać za odpowiednie zadośćuczynienie ofiarom odnośnej klęski, |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że pomimo tego, iż Ann Abraham, brytyjska rzecznik praw obywatelskich ds. parlamentarnych i zdrowotnych, wystąpiła przez komisją w grudniu 2008 r. i zaprezentowała swoje ustalenia, których zebranie zajęło jej cztery lata, reakcja, jaką w odpowiedzi na te dane przedstawił rząd brytyjski w styczniu 2009 r., wspominając o ewentualnej wypłacie odszkodowań ex gratia osobom niewspółmiernie dotkniętym, nie można uznać za odpowiednie zadośćuczynienie ofiarom odnośnej klęski,

| Z. | mając świadomość pozytywnej i konstruktywnej współpracy z Europejskim Rzecznikiem Praw Obywatelskich w 2008 r., wyrażonego przez Komisję Petycji poparcia dla zaleceń zawartych w sprawozdaniu rocznym Rzecznika za 2007 r. i w jego sprawozdaniach specjalnych dotyczących skarg 1487/2005 i 3453/2005 odpowiednio w odniesieniu do wielojęzyczności w Radzie oraz do stosowania przez Komisję postępowania o uchybienie zobowiązaniom, a także przyjmując z zadowoleniem wprowadzenie do statutu Rzecznika zmian zatwierdzonych przez Parlament Europejski, |
| --- | --- |

Z.

mając świadomość pozytywnej i konstruktywnej współpracy z Europejskim Rzecznikiem Praw Obywatelskich w 2008 r., wyrażonego przez Komisję Petycji poparcia dla zaleceń zawartych w sprawozdaniu rocznym Rzecznika za 2007 r. i w jego sprawozdaniach specjalnych dotyczących skarg 1487/2005 i 3453/2005 odpowiednio w odniesieniu do wielojęzyczności w Radzie oraz do stosowania przez Komisję postępowania o uchybienie zobowiązaniom, a także przyjmując z zadowoleniem wprowadzenie do statutu Rzecznika zmian zatwierdzonych przez Parlament Europejski,

| AA. | mając na uwadze, że w 2008 r. Komisja Petycji otrzymała 1 886 petycji, z których 1 065 uznano za dopuszczalne, a 821 za niedopuszczalne; mając na uwadze, że liczba petycji niespełniających warunków zapisanych w art. 191 ust. 1 Regulaminu znacznie wrosła od początku 2007 r., |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że w 2008 r. Komisja Petycji otrzymała 1 886 petycji, z których 1 065 uznano za dopuszczalne, a 821 za niedopuszczalne; mając na uwadze, że liczba petycji niespełniających warunków zapisanych w art. 191 ust. 1 Regulaminu znacznie wrosła od początku 2007 r.,

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje udział składających petycje w każdym posiedzeniu Komisji Petycji i ich wkład w te posiedzenia, umożliwiający bezpośredni i otwarty dialog z przedstawicielami Parlamentu Europejskiego, i nadal zachęca poszczególnych obywateli i ich stowarzyszenia do zgłaszania problemów wchodzących w zakres działalności Unii Europejskiej i dotyczących ich bezpośrednio, uważa bowiem, że proces ten umożliwia Parlamentowi jako instytucji odgrywanie znaczącej roli w nadzorowaniu stosowania prawa wspólnotowego w państwach członkowskich oraz lepszą obronę i lepsze wspieranie podstawowych praw każdego obywatela UE określonych w Traktacie UE; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje udział składających petycje w każdym posiedzeniu Komisji Petycji i ich wkład w te posiedzenia, umożliwiający bezpośredni i otwarty dialog z przedstawicielami Parlamentu Europejskiego, i nadal zachęca poszczególnych obywateli i ich stowarzyszenia do zgłaszania problemów wchodzących w zakres działalności Unii Europejskiej i dotyczących ich bezpośrednio, uważa bowiem, że proces ten umożliwia Parlamentowi jako instytucji odgrywanie znaczącej roli w nadzorowaniu stosowania prawa wspólnotowego w państwach członkowskich oraz lepszą obronę i lepsze wspieranie podstawowych praw każdego obywatela UE określonych w Traktacie UE;

| 2. | apeluje do parlamentów krajowych i regionalnych jako przedstawicieli obywateli UE o zachowanie czujności wobec sposobu, w jaki państwa członkowskie wykonują postanowienia traktatów oraz stosują przepisy aktów prawnych UE, zwłaszcza jeśli chodzi o kwestie dotyczące środowiska naturalnego, praw socjalnych i pracowniczych, swobody przepływu osób, towarów i usług, usług finansowych, podstawowych praw obywatelskich, w tym prawa obywateli do własności nabytej zgodnie z prawem, uznawania kwalifikacji zawodowych obywateli i wszelkich form dyskryminacji, a także wzywa instytucje UE do prowadzenia skutecznej komunikacji z obywatelami, by mogli oni zdobywać wiedzę na temat swoich praw oraz obowiązków instytucji krajowych i lokalnych; |
| --- | --- |

2.

apeluje do parlamentów krajowych i regionalnych jako przedstawicieli obywateli UE o zachowanie czujności wobec sposobu, w jaki państwa członkowskie wykonują postanowienia traktatów oraz stosują przepisy aktów prawnych UE, zwłaszcza jeśli chodzi o kwestie dotyczące środowiska naturalnego, praw socjalnych i pracowniczych, swobody przepływu osób, towarów i usług, usług finansowych, podstawowych praw obywatelskich, w tym prawa obywateli do własności nabytej zgodnie z prawem, uznawania kwalifikacji zawodowych obywateli i wszelkich form dyskryminacji, a także wzywa instytucje UE do prowadzenia skutecznej komunikacji z obywatelami, by mogli oni zdobywać wiedzę na temat swoich praw oraz obowiązków instytucji krajowych i lokalnych;

| 3. | podkreśla, że zgodnie z zasadą pomocniczości Parlament nie może uznawać za dopuszczalne petycji składanych w celu odwołania się od decyzji właściwych władz czy organów sądowych danego państwa członkowskiego i że informacje na ten temat trzeba przekazywać składającym petycję w sposób jasny i zrozumiały; podkreśla ponadto, że skargi muszą spełniać warunki zapisane w art. 191 ust. 1 Regulaminu Parlamentu, by mogły być uznane za dopuszczalne; |
| --- | --- |

3.

podkreśla, że zgodnie z zasadą pomocniczości Parlament nie może uznawać za dopuszczalne petycji składanych w celu odwołania się od decyzji właściwych władz czy organów sądowych danego państwa członkowskiego i że informacje na ten temat trzeba przekazywać składającym petycję w sposób jasny i zrozumiały; podkreśla ponadto, że skargi muszą spełniać warunki zapisane w art. 191 ust. 1 Regulaminu Parlamentu, by mogły być uznane za dopuszczalne;

| 4. | wzywa do wdrożenia w rozsądnym terminie zaleceń przyjętych w sprawozdaniu rocznym za 2007 r., które nie zostały jeszcze wdrożone; |
| --- | --- |

4.

wzywa do wdrożenia w rozsądnym terminie zaleceń przyjętych w sprawozdaniu rocznym za 2007 r., które nie zostały jeszcze wdrożone;

| 5. | wzywa Komisję Europejską, wszystkie państwa członkowskie oraz ich instytucje krajowe, regionalne i lokalne, a także ich stałe przedstawicielstwa do pełnej, lojalnej i konstruktywnej współpracy z właściwą komisją Parlamentu Europejskiego, kiedy rozpatrywane są zarzuty lub propozycje zawarte w petycjach, w celu znalezienia rozwiązań problemów poruszanych w ramach procedury składania i rozpatrywania petycji; |
| --- | --- |

5.

wzywa Komisję Europejską, wszystkie państwa członkowskie oraz ich instytucje krajowe, regionalne i lokalne, a także ich stałe przedstawicielstwa do pełnej, lojalnej i konstruktywnej współpracy z właściwą komisją Parlamentu Europejskiego, kiedy rozpatrywane są zarzuty lub propozycje zawarte w petycjach, w celu znalezienia rozwiązań problemów poruszanych w ramach procedury składania i rozpatrywania petycji;

| 6. | zwraca się o dokonanie przez właściwe organy Parlamentu Europejskiego, Komisji Europejskiej i Rady pełnego przeglądu możliwych procedur mających na celu zagwarantowanie działań naprawczych, które mogą być podejmowane na rzecz obywateli UE, a także o wynegocjowanie nowego porozumienia międzyinstytucjonalnego przyznającego komisjom śledczym szersze uprawnienia w celu dalszego wzmocnienia praw obywateli UE; |
| --- | --- |

6.

zwraca się o dokonanie przez właściwe organy Parlamentu Europejskiego, Komisji Europejskiej i Rady pełnego przeglądu możliwych procedur mających na celu zagwarantowanie działań naprawczych, które mogą być podejmowane na rzecz obywateli UE, a także o wynegocjowanie nowego porozumienia międzyinstytucjonalnego przyznającego komisjom śledczym szersze uprawnienia w celu dalszego wzmocnienia praw obywateli UE;

| 7. | uważa, że taki przegląd mógłby stanowić uzupełnienie wszelkich ewentualnych działań mających na celu wdrożenie traktatu z Lizbony poprzez zapewnienie dodatkowych gwarancji w oparciu o uznane prawa i obowiązki obywateli oraz instytucji UE; |
| --- | --- |

7.

uważa, że taki przegląd mógłby stanowić uzupełnienie wszelkich ewentualnych działań mających na celu wdrożenie traktatu z Lizbony poprzez zapewnienie dodatkowych gwarancji w oparciu o uznane prawa i obowiązki obywateli oraz instytucji UE;

| 8. | przypomina, że jak podkreślił Parlament w rezolucji z dnia 20 kwietnia 2004 r. w sprawie komunikatu Komisji na temat art. 7 Traktatu UE, (4) przestrzeganie i propagowanie wartości, na których opiera się Unia, a także obrona demokracji, zasad państwa prawa i praw podstawowych należą do szczególnych zadań Parlamentu jako organu reprezentującego obywateli europejskich pochodzącego z wyborów bezpośrednich, i przypomina ponadto, że Parlament wyraził w tej rezolucji swoje zdania, iż „zaniedbywanie ewentualnej konieczności ukarania musi dawać wrażenie, że Unia nie jest przygotowana do wykorzystania wszystkich dostępnych jej środków do obrony swoich wartości lub nie jest w stanie tego uczynić”; |
| --- | --- |

8.

przypomina, że jak podkreślił Parlament w rezolucji z dnia 20 kwietnia 2004 r. w sprawie komunikatu Komisji na temat art. 7 Traktatu UE, (4) przestrzeganie i propagowanie wartości, na których opiera się Unia, a także obrona demokracji, zasad państwa prawa i praw podstawowych należą do szczególnych zadań Parlamentu jako organu reprezentującego obywateli europejskich pochodzącego z wyborów bezpośrednich, i przypomina ponadto, że Parlament wyraził w tej rezolucji swoje zdania, iż „zaniedbywanie ewentualnej konieczności ukarania musi dawać wrażenie, że Unia nie jest przygotowana do wykorzystania wszystkich dostępnych jej środków do obrony swoich wartości lub nie jest w stanie tego uczynić”;

| 9. | ponownie wzywa Komisję Europejską do zapewnienia wzrostu świadomości odnośnie do procedury składania i rozpatrywania petycji, a także przywiązywania do niej większej wagi, zwłaszcza w kontekście stosowania procedur dotyczących uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego oraz wymogu informowania Komisji Petycji bezpośrednio i urzędowo o każdym przypadku podjęcia decyzji w sprawie wszczęcia na podstawie art. 226 i/lub art. 228 Traktatu WE postępowania dotyczącego kwestii podniesionej w danej petycji; |
| --- | --- |

9.

ponownie wzywa Komisję Europejską do zapewnienia wzrostu świadomości odnośnie do procedury składania i rozpatrywania petycji, a także przywiązywania do niej większej wagi, zwłaszcza w kontekście stosowania procedur dotyczących uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego oraz wymogu informowania Komisji Petycji bezpośrednio i urzędowo o każdym przypadku podjęcia decyzji w sprawie wszczęcia na podstawie art. 226 i/lub art. 228 Traktatu WE postępowania dotyczącego kwestii podniesionej w danej petycji;

| 10. | przypomina, że Parlament uznał, iż w celu zapewnienia konsekwencji i spójności prawa wspólnotowego oraz rzeczywistego funkcjonowania rynku wewnętrznego (5) zarzuty poważnego naruszenia prawa wspólnotowego uznane przez Komisję Petycji przy rozpatrywaniu petycji za uzasadnione, których uznania odmawia jednak dane państwo członkowskie, a przy tym mogą one stanowić precedens na szczeblu krajowym, powinien w ostatniej instancji rozpatrzyć Trybunał Sprawiedliwości; |
| --- | --- |

10.

przypomina, że Parlament uznał, iż w celu zapewnienia konsekwencji i spójności prawa wspólnotowego oraz rzeczywistego funkcjonowania rynku wewnętrznego (5) zarzuty poważnego naruszenia prawa wspólnotowego uznane przez Komisję Petycji przy rozpatrywaniu petycji za uzasadnione, których uznania odmawia jednak dane państwo członkowskie, a przy tym mogą one stanowić precedens na szczeblu krajowym, powinien w ostatniej instancji rozpatrzyć Trybunał Sprawiedliwości;

| 11. | uznaje, że postępowania o uchybienie zobowiązaniom, nawet gdy kończą się sukcesem, mogą nie prowadzić do niezwłocznego rozwiązania konkretnego problemu poszczególnych składających petycje, co często podważa wiarę obywateli w zdolności instytucji UE do spełnienia ich oczekiwań; |
| --- | --- |

11.

uznaje, że postępowania o uchybienie zobowiązaniom, nawet gdy kończą się sukcesem, mogą nie prowadzić do niezwłocznego rozwiązania konkretnego problemu poszczególnych składających petycje, co często podważa wiarę obywateli w zdolności instytucji UE do spełnienia ich oczekiwań;

| 12. | jest zdania, że ze względu na wyraźne oznaki, iż cel powstrzymania utraty różnorodności biologicznej w EU nie może być osiągnięty do 2010 r., należy pilnie podjąć działania mające na celu zwiększenie skuteczności stosowania dyrektywy siedliskowej i ptasiej, a także wzywa Komisję, by dołożyła wszelkich starań o zapewnienie, że dyrektywy te są stosowane przez państwa członkowskie w sposób spójny ze wspomnianym celem; |
| --- | --- |

12.

jest zdania, że ze względu na wyraźne oznaki, iż cel powstrzymania utraty różnorodności biologicznej w EU nie może być osiągnięty do 2010 r., należy pilnie podjąć działania mające na celu zwiększenie skuteczności stosowania dyrektywy siedliskowej i ptasiej, a także wzywa Komisję, by dołożyła wszelkich starań o zapewnienie, że dyrektywy te są stosowane przez państwa członkowskie w sposób spójny ze wspomnianym celem;

| 13. | wzywa Komisję, by we współpracy z Parlamentem uświadamiała państwom członkowskim znaczenie myślenia przyszłościowego, zwłaszcza w dziedzinie zatwierdzania planów, co pomoże zapobiegać potencjalnym naruszeniom przepisów prawa wspólnotowego, które zostały przyjęte, ale nie weszły jeszcze w życie; |
| --- | --- |

13.

wzywa Komisję, by we współpracy z Parlamentem uświadamiała państwom członkowskim znaczenie myślenia przyszłościowego, zwłaszcza w dziedzinie zatwierdzania planów, co pomoże zapobiegać potencjalnym naruszeniom przepisów prawa wspólnotowego, które zostały przyjęte, ale nie weszły jeszcze w życie;

| 14. | zdaje sobie sprawę, że często nie da się znaleźć rozwiązania dla skarg wnoszonych przez składających petycję e względu na luki w obowiązujących przepisach prawa wspólnotowego; |
| --- | --- |

14.

zdaje sobie sprawę, że często nie da się znaleźć rozwiązania dla skarg wnoszonych przez składających petycję e względu na luki w obowiązujących przepisach prawa wspólnotowego;

| 15. | jest zaniepokojony dużą liczbą petycji otrzymanych przez Komisję, dotyczących prawa do głosowania w wyborach lokalnych na Łotwie dla mieszkańców „niebędących obywatelami”; przypomina, że Komisja Praw Człowieka ONZ, Komitet ONZ ds. Likwidacji Dyskryminacji Rasowej, Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy, Kongres Władz Lokalnych i Regionalnych Rady Europy, Komisarz Praw Człowieka Rady Europy, Europejska Komisja Przeciwko Rasizmowi i Nietolerancji oraz Zgromadzenie Parlamentarne Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie zalecają umożliwienie udziału w wyborach lokalnych osobom niebędącym obywatelami; wzywa Komisję Europejską do ścisłego monitorowania i zachęcania do uregulowania statusu osób „niebędących obywatelami” na Łotwie, z których wiele urodziło się w tym kraju; |
| --- | --- |

15.

jest zaniepokojony dużą liczbą petycji otrzymanych przez Komisję, dotyczących prawa do głosowania w wyborach lokalnych na Łotwie dla mieszkańców „niebędących obywatelami”; przypomina, że Komisja Praw Człowieka ONZ, Komitet ONZ ds. Likwidacji Dyskryminacji Rasowej, Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy, Kongres Władz Lokalnych i Regionalnych Rady Europy, Komisarz Praw Człowieka Rady Europy, Europejska Komisja Przeciwko Rasizmowi i Nietolerancji oraz Zgromadzenie Parlamentarne Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie zalecają umożliwienie udziału w wyborach lokalnych osobom niebędącym obywatelami; wzywa Komisję Europejską do ścisłego monitorowania i zachęcania do uregulowania statusu osób „niebędących obywatelami” na Łotwie, z których wiele urodziło się w tym kraju;

| 16. | zauważa, że wiele petycji, które wpłynęły do Parlamentu od osób prywatnych i stowarzyszeń, dotyczy w dużej mierze kwestii niestanowiących naruszenia prawa wspólnotowego, które powinny zatem być rozstrzygane poprzez wyczerpanie wszelkich procedur prawnych obowiązujących w danych państwach członkowskich; zauważa ponadto, że po wykorzystaniu wszelkich stosownych działań na szczeblu krajowym kolejnym szczeblem apelacyjnym jest Europejski Trybunał Praw Człowieka; |
| --- | --- |

16.

zauważa, że wiele petycji, które wpłynęły do Parlamentu od osób prywatnych i stowarzyszeń, dotyczy w dużej mierze kwestii niestanowiących naruszenia prawa wspólnotowego, które powinny zatem być rozstrzygane poprzez wyczerpanie wszelkich procedur prawnych obowiązujących w danych państwach członkowskich; zauważa ponadto, że po wykorzystaniu wszelkich stosownych działań na szczeblu krajowym kolejnym szczeblem apelacyjnym jest Europejski Trybunał Praw Człowieka;

| 17. | zauważa, że nie zajęto się jeszcze w pełni petycją w sprawie jednej siedziby, podpisaną przez 1 500 000 osób domagających się, by posiedzenia Parlamentu Europejskiego odbywały się w jednym miejscu; zaleca, by w kolejnej kadencji Komisja Petycji zajęła się tą sprawą priorytetowo; |
| --- | --- |

17.

zauważa, że nie zajęto się jeszcze w pełni petycją w sprawie jednej siedziby, podpisaną przez 1 500 000 osób domagających się, by posiedzenia Parlamentu Europejskiego odbywały się w jednym miejscu; zaleca, by w kolejnej kadencji Komisja Petycji zajęła się tą sprawą priorytetowo;

| 18. | dlatego wzywa właściwe komisje legislacyjne do brania pod uwagę wniosków i propozycji dotyczących stosowania przez państwa członkowskie określonych przepisów prawa UE, które mogą być przedkładane, stosownie do potrzeb, przez Komisję Petycji w celu dokonania zmian lub dalszego rozpatrzenia; |
| --- | --- |

18.

dlatego wzywa właściwe komisje legislacyjne do brania pod uwagę wniosków i propozycji dotyczących stosowania przez państwa członkowskie określonych przepisów prawa UE, które mogą być przedkładane, stosownie do potrzeb, przez Komisję Petycji w celu dokonania zmian lub dalszego rozpatrzenia;

| 19. | przypomina skierowany przez Parlament do Komisji wniosek o ściślejsze monitorowanie wdrażania dyrektywy 2006/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej (6) w odniesieniu do nieuczciwych przedsiębiorstw oferujących wpisy do katalogów i książek telefonicznych oraz o złożenie Parlamentowi sprawozdania na temat wykonalności i potencjalnych konsekwencji rozszerzenia zakresu dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym (7), zwłaszcza poprzez zastąpienie słowa „konsument” terminem „osoba będąca celem danej praktyki”; |
| --- | --- |

19.

przypomina skierowany przez Parlament do Komisji wniosek o ściślejsze monitorowanie wdrażania dyrektywy 2006/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej (6) w odniesieniu do nieuczciwych przedsiębiorstw oferujących wpisy do katalogów i książek telefonicznych oraz o złożenie Parlamentowi sprawozdania na temat wykonalności i potencjalnych konsekwencji rozszerzenia zakresu dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym (7), zwłaszcza poprzez zastąpienie słowa „konsument” terminem „osoba będąca celem danej praktyki”;

| 20. | popiera apel Rzecznika Praw Obywatelskich do Rady o rozszerzenie opcji językowych na stronach internetowych prezydencji o języki najczęściej używane w Unii Europejskiej w celu zapewnienia obywatelom bezpośredniego dostępu do informacji o działalności prezydencji Rady; w związku z tym stwierdza, że francuska prezydencja Rady publikowała informacje na swojej oficjalnej stronie internetowej zgodnie z zaleceniami Rzecznika Praw Obywatelskich; |
| --- | --- |

20.

popiera apel Rzecznika Praw Obywatelskich do Rady o rozszerzenie opcji językowych na stronach internetowych prezydencji o języki najczęściej używane w Unii Europejskiej w celu zapewnienia obywatelom bezpośredniego dostępu do informacji o działalności prezydencji Rady; w związku z tym stwierdza, że francuska prezydencja Rady publikowała informacje na swojej oficjalnej stronie internetowej zgodnie z zaleceniami Rzecznika Praw Obywatelskich;

| 21. | popiera apel Rzecznika Praw Obywatelskich do Komisji w kwestii wdrożenia dyrektywy w sprawie czasu pracy (8), dotyczący rozpatrywania skarg obywateli zgodnie z zasadami dobrej administracji, w zakresie uprawnień uznaniowych Komisji dotyczących wszczynania postępowań o uchybienie zobowiązaniom; |
| --- | --- |

21.

popiera apel Rzecznika Praw Obywatelskich do Komisji w kwestii wdrożenia dyrektywy w sprawie czasu pracy (8), dotyczący rozpatrywania skarg obywateli zgodnie z zasadami dobrej administracji, w zakresie uprawnień uznaniowych Komisji dotyczących wszczynania postępowań o uchybienie zobowiązaniom;

| 22. | z zadowoleniem przyjmuje konstruktywną współpracę między Rzecznikiem Praw Obywatelskich a UE w odpowiednich ramach instytucjonalnych; popiera ponawiane apele Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczące konieczności wprowadzenia Kodeksu postępowania w administracji, wspólnego dla wszystkich instytucji i organów UE, co zatwierdził Parlament w swej rezolucji z dnia 6 września 2001 r. w sprawie specjalnego sprawozdania Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dla Parlamentu Europejskiego w następstwie badania z własnej inicjatywy na temat do istnienia i powszechnej dostępności, w różnych instytucjach i organach wspólnotowych, kodeksu dobrego postępowania administracyjnego urzędników (9); jest zdania, że Rzecznik Praw Obywatelskich, Komisja i Parlament powinny utworzyć wspólny portal internetowy UE poświęcony rozpatrywaniu skarg kierowanych do instytucji UE; |
| --- | --- |

22.

z zadowoleniem przyjmuje konstruktywną współpracę między Rzecznikiem Praw Obywatelskich a UE w odpowiednich ramach instytucjonalnych; popiera ponawiane apele Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczące konieczności wprowadzenia Kodeksu postępowania w administracji, wspólnego dla wszystkich instytucji i organów UE, co zatwierdził Parlament w swej rezolucji z dnia 6 września 2001 r. w sprawie specjalnego sprawozdania Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dla Parlamentu Europejskiego w następstwie badania z własnej inicjatywy na temat do istnienia i powszechnej dostępności, w różnych instytucjach i organach wspólnotowych, kodeksu dobrego postępowania administracyjnego urzędników (9); jest zdania, że Rzecznik Praw Obywatelskich, Komisja i Parlament powinny utworzyć wspólny portal internetowy UE poświęcony rozpatrywaniu skarg kierowanych do instytucji UE;

| 23. | wzywa z naciskiem wszystkie strony do wdrożenia rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ 550 z 1984 r. w sprawie Cypru, co doprowadzi w Varoshy do zwrócenia własności wszystkim prawowitym właścicielom; sugeruje, że jeżeli do końca 2009 r. nie zostaną uzyskane widoczne rezultaty, właściwa komisja może rozważyć przedstawienie sprawy składających petycję z Famagusty na posiedzeniu plenarnym; |
| --- | --- |

23.

wzywa z naciskiem wszystkie strony do wdrożenia rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ 550 z 1984 r. w sprawie Cypru, co doprowadzi w Varoshy do zwrócenia własności wszystkim prawowitym właścicielom; sugeruje, że jeżeli do końca 2009 r. nie zostaną uzyskane widoczne rezultaty, właściwa komisja może rozważyć przedstawienie sprawy składających petycję z Famagusty na posiedzeniu plenarnym;

| 24. | wzywa władze rumuńskie do przyjęcia środków mających na celu zachowanie i ochronę rumuńskiego dziedzictwa kulturowego i architektonicznego zgodnie z art. 151 Traktatu WE, do czego wezwało oświadczenie pisemne Parlamentu z dnia 11 października 2007 r. w sprawie konieczności podjęcia środków ochrony rzymsko-katolickiej katedry św. Józefa w Bukareszcie, w Rumunii - zabytku historycznego i architektonicznego w niebezpieczeństwie (10); w odniesieniu do problemów dotyczących zwrotu własności skonfiskowanej pod rządami reżimu komunistycznego zauważa, że zgodnie z art. 295 Traktatu WE kwestie własności należą do właściwości organów krajowych; |
| --- | --- |

24.

wzywa władze rumuńskie do przyjęcia środków mających na celu zachowanie i ochronę rumuńskiego dziedzictwa kulturowego i architektonicznego zgodnie z art. 151 Traktatu WE, do czego wezwało oświadczenie pisemne Parlamentu z dnia 11 października 2007 r. w sprawie konieczności podjęcia środków ochrony rzymsko-katolickiej katedry św. Józefa w Bukareszcie, w Rumunii - zabytku historycznego i architektonicznego w niebezpieczeństwie (10); w odniesieniu do problemów dotyczących zwrotu własności skonfiskowanej pod rządami reżimu komunistycznego zauważa, że zgodnie z art. 295 Traktatu WE kwestie własności należą do właściwości organów krajowych;

| 25. | wzywa władze francuskie do przygotowania oceny epidemiologicznej w celu ustalenia wpływu spalarni budowanej w Fos-sur-Mer na bezpośrednio z nią sąsiadujący obszar w okolicach Fos-Berre; przyznaje, że dyrektywa Rady 1999/30/WE z dnia 22 kwietnia 1999 r. odnosząca się do wartości dopuszczalnych dla dwutlenku siarki, dwutlenku azotu i tlenków azotu oraz pyłu i ołowiu w otaczającym powietrzu (11) nie zakazuje budowy spalarni w strefie już charakteryzującej się zanieczyszczeniem powietrza, jednak zwraca uwagę, że zgodnie z dyrektywą 1999/30/WE i 96/62/WE z dnia 27 września 1996 r. w sprawie w sprawie oceny i zarządzania jakością otaczającego powietrza (12) należy podjąć działania mające na celu spełnienie europejskich norm w zakresie zanieczyszczenia atmosferycznego; |
| --- | --- |

25.

wzywa władze francuskie do przygotowania oceny epidemiologicznej w celu ustalenia wpływu spalarni budowanej w Fos-sur-Mer na bezpośrednio z nią sąsiadujący obszar w okolicach Fos-Berre; przyznaje, że dyrektywa Rady 1999/30/WE z dnia 22 kwietnia 1999 r. odnosząca się do wartości dopuszczalnych dla dwutlenku siarki, dwutlenku azotu i tlenków azotu oraz pyłu i ołowiu w otaczającym powietrzu (11) nie zakazuje budowy spalarni w strefie już charakteryzującej się zanieczyszczeniem powietrza, jednak zwraca uwagę, że zgodnie z dyrektywą 1999/30/WE i 96/62/WE z dnia 27 września 1996 r. w sprawie w sprawie oceny i zarządzania jakością otaczającego powietrza (12) należy podjąć działania mające na celu spełnienie europejskich norm w zakresie zanieczyszczenia atmosferycznego;

| 26. | przypomina zalecenia zawarte w sprawozdaniu rocznym Komisji Petycji za 2007 r., mające na celu przegląd administracyjnych procedur rozpatrywania petycji, np. przekazywaniem rejestru petycji sekretariatowi Komisji Petycji, ścisłą współpracą z siecią SOLVIT, dalszym doskonaleniem bazy danych petycji, utworzeniem portalu internetowego UE dla obywateli europejskich itp.; z zadowoleniem przyjmuje opracowanie przez posłów Kodeksu dobrych praktyk w zakresie rozpatrywania petycji, który wejdzie w życie na początku kolejnej kadencji; |
| --- | --- |

26.

przypomina zalecenia zawarte w sprawozdaniu rocznym Komisji Petycji za 2007 r., mające na celu przegląd administracyjnych procedur rozpatrywania petycji, np. przekazywaniem rejestru petycji sekretariatowi Komisji Petycji, ścisłą współpracą z siecią SOLVIT, dalszym doskonaleniem bazy danych petycji, utworzeniem portalu internetowego UE dla obywateli europejskich itp.; z zadowoleniem przyjmuje opracowanie przez posłów Kodeksu dobrych praktyk w zakresie rozpatrywania petycji, który wejdzie w życie na początku kolejnej kadencji;

| 27. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji oraz sprawozdania Komisji Petycji Radzie, Komisji, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, rządom i parlamentom państw członkowskich, ich komisjom petycji oraz ich krajowym rzecznikom praw obywatelskich lub organom o podobnych kompetencjach. |
| --- | --- |

27.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji oraz sprawozdania Komisji Petycji Radzie, Komisji, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, rządom i parlamentom państw członkowskich, ich komisjom petycji oraz ich krajowym rzecznikom praw obywatelskich lub organom o podobnych kompetencjach.

---

(1)  Dz.U. L 175, z 5.7.1985, s. 40.

(2)  Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7).

(3)  Dyrektywa Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dz.U. L 103 z 25.4.1979, s. 1).

(4)  Dz.U. C 104 E z 30.4.2004, s. 408.

(5)  Zob. rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 9 marca 2005 r. w sprawie obrad Komisji Petycji w roku parlamentarnym 2003-2004 (Dz.U. C 320 E z 15.12.2005, s. 161).

(6)  Dz.U. L 376, z 27.12.2006, s. 21

(7)  Dz.U. L 149, z 11.6.2005, s. 22

(8)  Dyrektywa Rady 93/104/WE z dnia 23 listopada 1993 r. dotyczącą niektórych aspektów organizacji czasu pracy (Dz.U. L 307 z 13.12.1993, str. 18).

(9)  Dz.U. C 72 E z 21.3.2002, s. 331.

(10)  Dz.U. C 227 E z 4.9.2008, s. 162.

(11)  Dz.U. L 163, z 29.6.1999, s. 41.

(12)  Dz.U. L 296, z 21.11.1996, s. 55.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/18 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/18

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Zintegrowane podejścia do kwestii równouprawnienia kobiet i mężczyzn w ramach prac komisji i delegacji

P6_TA(2009)0240

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie zintegrowanego podejścia do kwestii równouprawnienia kobiet i mężczyzn w ramach prac komisji i delegacji (2008/2245(INI))

2010/C 184 E/04

Parlament Europejski,

uwzględniając art. 2, art. 3 ust. 2, art. 13 oraz art. 141 ust. 4 Traktatu WE,

uwzględniając Europejską konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, zmienioną Europejską kartę społeczną oraz orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka,

uwzględniając prace Dyrekcji Generalnej Praw Człowieka i Obrotu Prawnego Rady Europy, a w szczególności jej Komitetu Zarządzającego ds. Równości Kobiet i Mężczyzn,

uwzględniając dyrektywę 2002/73/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. zmieniającą dyrektywę 76/207/EWG Rady w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do zatrudnienia, kształcenia i awansu zawodowego oraz warunków pracy (1),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 marca 2003 r. w sprawie zintegrowanego podejścia do równouprawnienia kobiet i mężczyzn w Parlamencie Europejskim (2),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 stycznia 2007 r. w sprawie zintegrowanego podejścia do równouprawnienia kobiet i mężczyzn w ramach prac komisji (3),

uwzględniając art. 45 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A6-0198/2009),

| A. | mając na uwadze, że równouprawnienie mężczyzn i kobiet jest podstawową zasadą prawa wspólnotowego oraz że, zgodnie z art. 2 Traktatu, dążenie do jej osiągnięcia jest jednym z zadań Wspólnoty, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że równouprawnienie mężczyzn i kobiet jest podstawową zasadą prawa wspólnotowego oraz że, zgodnie z art. 2 Traktatu, dążenie do jej osiągnięcia jest jednym z zadań Wspólnoty,

| B. | mając na uwadze, że art. 3 ust. 2 Traktatu ustanawia zasadę zintegrowanego podejścia do równouprawnienia, stwierdzając, że we wszystkich działaniach Wspólnota zmierza do znoszenia nierówności oraz wspierania równości mężczyzn i kobiet, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że art. 3 ust. 2 Traktatu ustanawia zasadę zintegrowanego podejścia do równouprawnienia, stwierdzając, że we wszystkich działaniach Wspólnota zmierza do znoszenia nierówności oraz wspierania równości mężczyzn i kobiet,

| C. | mając na uwadze stale rosnący odsetek kobiet będących posłami do Parlamentu, który z 17,5 % w 1979 r. wzrósł do 31,08 % w roku 2009, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze stale rosnący odsetek kobiet będących posłami do Parlamentu, który z 17,5 % w 1979 r. wzrósł do 31,08 % w roku 2009,

| D. | mając na uwadze, że tylko niewielka liczba posłanek zajmuje wysokie stanowiska w organach Parlamentu Europejskiego (np. przewodniczące lub członkinie prezydium komisji lub delegacji), |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że tylko niewielka liczba posłanek zajmuje wysokie stanowiska w organach Parlamentu Europejskiego (np. przewodniczące lub członkinie prezydium komisji lub delegacji),

| E. | mając na uwadze, że kobiety są niedostatecznie reprezentowane w Dyrekcjach Generalnych ds. Polityki Wewnętrznej i ds. Polityki Zewnętrznej Parlamentu, gdzie stanowią odpowiednio 66,5 % i 66 % personelu, a zarazem odnotowując istotne postępy poczynione w ostatnich latach w Dyrekcji Generalnej ds. Polityki Wewnętrznej, uwieńczone przyznaniem w 2007 r. nagrody za najlepsze praktyki w zakresie równouprawnienia, zarówno za stworzenie środowiska pracy sprzyjającego równouprawnieniu i zintegrowanemu podejściu do równouprawnienia kobiet i mężczyzn, jak i za znaczny wzrost liczby kobiet zajmujących wysokie stanowiska kierownicze (np. od 2005 r. liczba kobiet – kierowników działów wzrosła z 5 % do 30 %), |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że kobiety są niedostatecznie reprezentowane w Dyrekcjach Generalnych ds. Polityki Wewnętrznej i ds. Polityki Zewnętrznej Parlamentu, gdzie stanowią odpowiednio 66,5 % i 66 % personelu, a zarazem odnotowując istotne postępy poczynione w ostatnich latach w Dyrekcji Generalnej ds. Polityki Wewnętrznej, uwieńczone przyznaniem w 2007 r. nagrody za najlepsze praktyki w zakresie równouprawnienia, zarówno za stworzenie środowiska pracy sprzyjającego równouprawnieniu i zintegrowanemu podejściu do równouprawnienia kobiet i mężczyzn, jak i za znaczny wzrost liczby kobiet zajmujących wysokie stanowiska kierownicze (np. od 2005 r. liczba kobiet – kierowników działów wzrosła z 5 % do 30 %),

| F. | mając na uwadze, że większość komisji parlamentarnych zasadniczo przywiązuje do kwestii zintegrowanego podejścia do równouprawnienia kobiet i mężczyzn pewne znaczenie (np. w ramach prac legislacyjnych w komisjach, ich oficjalnych stosunków z Komisją Praw Kobiet i Równouprawnienia czy też przy opracowywaniu planu działań na rzecz równouprawnienia), a niewielka liczba komisji zajmuje się tą kwestią rzadko lub wcale, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że większość komisji parlamentarnych zasadniczo przywiązuje do kwestii zintegrowanego podejścia do równouprawnienia kobiet i mężczyzn pewne znaczenie (np. w ramach prac legislacyjnych w komisjach, ich oficjalnych stosunków z Komisją Praw Kobiet i Równouprawnienia czy też przy opracowywaniu planu działań na rzecz równouprawnienia), a niewielka liczba komisji zajmuje się tą kwestią rzadko lub wcale,

| G. | mając na uwadze i podkreślając, że funkcjonowanie sieci ds. zintegrowanego podejścia do równouprawnienia kobiet i mężczyzn w komisjach, złożonej z posłów i z pracowników sekretariatu, nie przyniosło jak dotąd spodziewanych efektów, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze i podkreślając, że funkcjonowanie sieci ds. zintegrowanego podejścia do równouprawnienia kobiet i mężczyzn w komisjach, złożonej z posłów i z pracowników sekretariatu, nie przyniosło jak dotąd spodziewanych efektów,

| H. | mając na uwadze i podkreślając, że grupa wysokiego szczebla ds. równouprawnienia płci i różnorodności zaproponowała utworzenie podobnej sieci w delegacjach międzyparlamentarnych w celu uwzględnienia kwestii równouprawnienia kobiet i mężczyzn w stosunkach zewnętrznych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze i podkreślając, że grupa wysokiego szczebla ds. równouprawnienia płci i różnorodności zaproponowała utworzenie podobnej sieci w delegacjach międzyparlamentarnych w celu uwzględnienia kwestii równouprawnienia kobiet i mężczyzn w stosunkach zewnętrznych Unii Europejskiej,

| 1. | podkreśla, że wymóg równouprawnienia kobiet i mężczyzn powinien być realizowany poprzez praktyczne podejście, które nie stawia kobiet w opozycji do mężczyzn; |
| --- | --- |

1.

podkreśla, że wymóg równouprawnienia kobiet i mężczyzn powinien być realizowany poprzez praktyczne podejście, które nie stawia kobiet w opozycji do mężczyzn;

| 2. | podkreśla, że zintegrowane podejście do równouprawnienia będzie miało pozytywne skutki zarówno dla kobiet, jak i dla mężczyzn; |
| --- | --- |

2.

podkreśla, że zintegrowane podejście do równouprawnienia będzie miało pozytywne skutki zarówno dla kobiet, jak i dla mężczyzn;

| 3. | podkreśla, że zintegrowane podejście do równouprawnienia oznacza reorganizację, poprawę, rozwój i ocenę działań politycznych, tak aby perspektywa równouprawnienia płci została włączona do wszystkich strategii politycznych na wszystkich szczeblach i na wszystkich etapach przez podmioty zwykle zaangażowane w opracowywanie tych strategii; |
| --- | --- |

3.

podkreśla, że zintegrowane podejście do równouprawnienia oznacza reorganizację, poprawę, rozwój i ocenę działań politycznych, tak aby perspektywa równouprawnienia płci została włączona do wszystkich strategii politycznych na wszystkich szczeblach i na wszystkich etapach przez podmioty zwykle zaangażowane w opracowywanie tych strategii;

| 4. | przypomina o konieczności przyjęcia i stosowania, w ramach polityk wspólnotowych podlegających kompetencji komisji i delegacji parlamentarnych, strategii zintegrowanego podejścia do równouprawnienia kobiet i mężczyzn obejmującej konkretne cele; |
| --- | --- |

4.

przypomina o konieczności przyjęcia i stosowania, w ramach polityk wspólnotowych podlegających kompetencji komisji i delegacji parlamentarnych, strategii zintegrowanego podejścia do równouprawnienia kobiet i mężczyzn obejmującej konkretne cele;

| 5. | podkreśla wagę mandatu grupy wysokiego szczebla ds. równouprawnienia płci i różnorodności i wzywa ją do dalszego wspierania i promowania tego procesu w całym Parlamencie, a także w stosunkach i we współpracy z Komisją, Radą i pozostałymi instytucjami; |
| --- | --- |

5.

podkreśla wagę mandatu grupy wysokiego szczebla ds. równouprawnienia płci i różnorodności i wzywa ją do dalszego wspierania i promowania tego procesu w całym Parlamencie, a także w stosunkach i we współpracy z Komisją, Radą i pozostałymi instytucjami;

| 6. | z zadowoleniem przyjmuje uwzględnianie przez komisje parlamentarne w ich pracach zintegrowanego podejścia do równouprawnienia, oraz zachęca inne komisje i delegacje do kierowania się tym przykładem; |
| --- | --- |

6.

z zadowoleniem przyjmuje uwzględnianie przez komisje parlamentarne w ich pracach zintegrowanego podejścia do równouprawnienia, oraz zachęca inne komisje i delegacje do kierowania się tym przykładem;

| 7. | wzywa do częstszego korzystania z sieci ds. zintegrowanego podejścia do równouprawnienia w przypadku delegacji międzyparlamentarnych; i misji obserwacyjnych na wybory; |
| --- | --- |

7.

wzywa do częstszego korzystania z sieci ds. zintegrowanego podejścia do równouprawnienia w przypadku delegacji międzyparlamentarnych; i misji obserwacyjnych na wybory;

| 8. | zachęca sekretarza generalnego do priorytetowego potraktowania szkoleń z zakresu zintegrowanego podejścia do równouprawnienia dla urzędników wszystkich szczebli w komisjach i delegacjach parlamentarnych; ponawia wniosek o wprowadzenie szkoleń z zakresu zintegrowanego podejścia do równouprawnienia kobiet i mężczyzn dla wszystkich posłów do PE od początku nowej kadencji; |
| --- | --- |

8.

zachęca sekretarza generalnego do priorytetowego potraktowania szkoleń z zakresu zintegrowanego podejścia do równouprawnienia dla urzędników wszystkich szczebli w komisjach i delegacjach parlamentarnych; ponawia wniosek o wprowadzenie szkoleń z zakresu zintegrowanego podejścia do równouprawnienia kobiet i mężczyzn dla wszystkich posłów do PE od początku nowej kadencji;

| 9. | w dalszym ciągu zachęca do tworzenia sieci urzędników sekretariatów komisji parlamentarnych i delegacji międzyparlamentarnych, którzy w dyrekcjach generalnych ds. polityki wewnętrznej i ds. polityki zewnętrznej przeszli specjalne szkolenie z zakresu zintegrowanego podejścia do równouprawnienia płci, w celu regularnej wymiany dobrych praktyk; |
| --- | --- |

9.

w dalszym ciągu zachęca do tworzenia sieci urzędników sekretariatów komisji parlamentarnych i delegacji międzyparlamentarnych, którzy w dyrekcjach generalnych ds. polityki wewnętrznej i ds. polityki zewnętrznej przeszli specjalne szkolenie z zakresu zintegrowanego podejścia do równouprawnienia płci, w celu regularnej wymiany dobrych praktyk;

| 10. | zwraca uwagę na konieczność korzystania w komisjach parlamentarnych z odpowiednich narzędzi pozwalających na rzetelne zapoznanie się z kwestią zintegrowanego podejścia do równouprawnienia, takich jak wskaźniki, dane i statystyki z podziałem na płeć, jak również na uwzględniający równouprawnienie kobiet i mężczyzn podział środków budżetowych; |
| --- | --- |

10.

zwraca uwagę na konieczność korzystania w komisjach parlamentarnych z odpowiednich narzędzi pozwalających na rzetelne zapoznanie się z kwestią zintegrowanego podejścia do równouprawnienia, takich jak wskaźniki, dane i statystyki z podziałem na płeć, jak również na uwzględniający równouprawnienie kobiet i mężczyzn podział środków budżetowych;

| 11. | podkreśla, że wdrażanie zintegrowanego podejścia do równouprawnienia wymaga uwzględnienia specyfiki każdej komisji i delegacji parlamentarnej; wzywa komisje i delegacje do aktywnego udziału w ocenach, przeprowadzanych systematycznie pod przewodnictwem Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia, na podstawie kwestionariusza przedłożonego odpowiedzialnym za kwestię równouprawnienia kobiet i mężczyzn przewodniczącym i wiceprzewodniczącym, z uwzględnieniem braków w tej dziedzinie w pracach komisji i delegacji oraz postępów we wdrażaniu zintegrowanego podejścia do równouprawnienia w obrębie każdej komisji; |
| --- | --- |

11.

podkreśla, że wdrażanie zintegrowanego podejścia do równouprawnienia wymaga uwzględnienia specyfiki każdej komisji i delegacji parlamentarnej; wzywa komisje i delegacje do aktywnego udziału w ocenach, przeprowadzanych systematycznie pod przewodnictwem Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia, na podstawie kwestionariusza przedłożonego odpowiedzialnym za kwestię równouprawnienia kobiet i mężczyzn przewodniczącym i wiceprzewodniczącym, z uwzględnieniem braków w tej dziedzinie w pracach komisji i delegacji oraz postępów we wdrażaniu zintegrowanego podejścia do równouprawnienia w obrębie każdej komisji;

| 12. | podkreśla, jak ważne jest należyte określenie roli i obowiązków komisji i delegacji parlamentarnych w dziedzinie zintegrowanego podejścia do równouprawnienia płci; |
| --- | --- |

12.

podkreśla, jak ważne jest należyte określenie roli i obowiązków komisji i delegacji parlamentarnych w dziedzinie zintegrowanego podejścia do równouprawnienia płci;

| 13. | podkreśla znaczenie skutecznej i skoordynowanej współpracy między grupą wysokiego szczebla ds. równouprawnienia płci i różnorodności, siecią ds. zintegrowanego podejścia do równouprawnienia kobiet i mężczyzn w komisjach i delegacjach międzyparlamentarnych i Komisją Praw Kobiet i Równouprawnienia; |
| --- | --- |

13.

podkreśla znaczenie skutecznej i skoordynowanej współpracy między grupą wysokiego szczebla ds. równouprawnienia płci i różnorodności, siecią ds. zintegrowanego podejścia do równouprawnienia kobiet i mężczyzn w komisjach i delegacjach międzyparlamentarnych i Komisją Praw Kobiet i Równouprawnienia;

| 14. | zachęca sekretarza generalnego do dalszego wdrażania zintegrowanej strategii godzenia życia rodzinnego i zawodowego oraz do ułatwiania rozwoju zawodowego urzędniczek; |
| --- | --- |

14.

zachęca sekretarza generalnego do dalszego wdrażania zintegrowanej strategii godzenia życia rodzinnego i zawodowego oraz do ułatwiania rozwoju zawodowego urzędniczek;

| 15. | zachęca grupy polityczne, by mianując osoby mające zajmować wysokie stanowiska, uwzględniały cel, jakim jest zrównoważony udział kobiet i mężczyzn; |
| --- | --- |

15.

zachęca grupy polityczne, by mianując osoby mające zajmować wysokie stanowiska, uwzględniały cel, jakim jest zrównoważony udział kobiet i mężczyzn;

| 16. | wzywa Prezydium Parlamentu do propagowania w kontaktach z parlamentami państw członkowskich pozytywnego modelu, jakim jest grupa wysokiego szczebla ds. równouprawnienia płci i różnorodności; |
| --- | --- |

16.

wzywa Prezydium Parlamentu do propagowania w kontaktach z parlamentami państw członkowskich pozytywnego modelu, jakim jest grupa wysokiego szczebla ds. równouprawnienia płci i różnorodności;

| 17. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji, jak również Radzie Europy. |
| --- | --- |

17.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji, jak również Radzie Europy.

---

(1)  Dz.U. L 269 z 5.10.2002, s. 15.

(2)  Dz.U. C 61 E z 10.3.2004, s. 384.

(3)  Dz.U. C 244 E z 18.10.2007, s. 225.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/20 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/20

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Umowa przejściowa w sprawie handlu z Turkmenistanem

P6_TA(2009)0252

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie umowy przejściowej w sprawie handlu z Turkmenistanem

2010/C 184 E/05

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady i Komisji (COM(1998)0617),

uwzględniając umowę przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem pomiędzy Wspólnotą Europejską oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony, a Turkmenistanem z drugiej strony (5144/1999),

uwzględniając art. 133 oraz art. 300 ust. 2 akapit pierwszy Traktatu WE,

uwzględniając art. 300 ust. 3 akapit pierwszy Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C5-0338/1999),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie strategii UE dla Azji Środkowej (1),

uwzględniając swoje stanowisko z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wymienionego wyżej wniosku (2),

uwzględniając art. 108 ust. 5 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że stosunki pomiędzy Wspólnotami Europejskimi a Turkmenistanem są w chwili obecnej regulowane Umową pomiędzy Wspólnotą Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich w sprawie wymiany handlowej i współpracy gospodarczej zawartą w grudniu 1989 r.; mając na uwadze, że porozumienie to nie zawiera klauzuli poszanowania praw człowieka, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że stosunki pomiędzy Wspólnotami Europejskimi a Turkmenistanem są w chwili obecnej regulowane Umową pomiędzy Wspólnotą Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich w sprawie wymiany handlowej i współpracy gospodarczej zawartą w grudniu 1989 r.; mając na uwadze, że porozumienie to nie zawiera klauzuli poszanowania praw człowieka,

| B. | mając na uwadze, że tymczasowe porozumienie w sprawie handlu i spraw związanych z handlem z dnia 2 grudnia 1998 r. zawarte pomiędzy Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony a Turkmenistanem z drugiej strony podlega obecnie procedurze zatwierdzania przez Radę, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że tymczasowe porozumienie w sprawie handlu i spraw związanych z handlem z dnia 2 grudnia 1998 r. zawarte pomiędzy Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony a Turkmenistanem z drugiej strony podlega obecnie procedurze zatwierdzania przez Radę,

| C. | mając na uwadze, że Umowa o partnerstwie i współpracy (UPW) z Turkmenistanem została zainicjowana w maju 1997 r. i podpisana w 1998 r., mając na uwadze, że od tamtej pory UPW ratyfikowało 11 państw członkowskich, Francja, Irlandia, Wielka Brytania i Grecja wciąż mają to uczynić, a 12 nowych państw członkowskich dokona jej ratyfikacji jednym odrębnym protokołem, mając na uwadze, że Turkmenistan ratyfikował UPW w 2004 r., |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że Umowa o partnerstwie i współpracy (UPW) z Turkmenistanem została zainicjowana w maju 1997 r. i podpisana w 1998 r., mając na uwadze, że od tamtej pory UPW ratyfikowało 11 państw członkowskich, Francja, Irlandia, Wielka Brytania i Grecja wciąż mają to uczynić, a 12 nowych państw członkowskich dokona jej ratyfikacji jednym odrębnym protokołem, mając na uwadze, że Turkmenistan ratyfikował UPW w 2004 r.,

| D. | mając na uwadze, że UPW, po jej pełnej ratyfikacji, będzie zawarta początkowo na okres 10 lat, po upływie którego będzie corocznie odnawiana na kolejny rok, z zastrzeżeniem wypowiedzenia jej przez którąkolwiek ze stron; mając na uwadze, że strony mogą rozszerzyć lub zmienić UPW lub uszczegółowić ją w celu uwzględnienia nowych wydarzeń, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że UPW, po jej pełnej ratyfikacji, będzie zawarta początkowo na okres 10 lat, po upływie którego będzie corocznie odnawiana na kolejny rok, z zastrzeżeniem wypowiedzenia jej przez którąkolwiek ze stron; mając na uwadze, że strony mogą rozszerzyć lub zmienić UPW lub uszczegółowić ją w celu uwzględnienia nowych wydarzeń,

| E. | mając na uwadze, że Turkmenistan odgrywa ważną rolę w regionie Azji Środkowej, a zatem bliska współpraca między tym krajem i Unią Europejską jest pożądana, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że Turkmenistan odgrywa ważną rolę w regionie Azji Środkowej, a zatem bliska współpraca między tym krajem i Unią Europejską jest pożądana,

| F. | mając na uwadze, że sytuacja w Turkmenistanie uległa poprawie od czasu zmiany na urzędzie prezydenta, mając na uwadze, że władze kraju wyraziły gotowość do przeprowadzenia ważnych reform; mając też na uwadze potrzebę poczynienia znacznych postępów w kilku kluczowych dziedzinach, takich jak prawa człowieka, rządy prawa, demokracja i swobody obywatelskie, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że sytuacja w Turkmenistanie uległa poprawie od czasu zmiany na urzędzie prezydenta, mając na uwadze, że władze kraju wyraziły gotowość do przeprowadzenia ważnych reform; mając też na uwadze potrzebę poczynienia znacznych postępów w kilku kluczowych dziedzinach, takich jak prawa człowieka, rządy prawa, demokracja i swobody obywatelskie,

| G. | mając na uwadze, że proponowana umowa przejściowa (ITA) pomiędzy Wspólnotami Europejskimi a Turkmenistanem przewiduje poszanowanie demokracji i praw człowieka, czyniąc z nich warunek współpracy, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że proponowana umowa przejściowa (ITA) pomiędzy Wspólnotami Europejskimi a Turkmenistanem przewiduje poszanowanie demokracji i praw człowieka, czyniąc z nich warunek współpracy,

| H. | mając na uwadze, że ITA mogłaby tym samym potencjalnie przyczynić się do postępów w prowadzonych obecnie reformach demokratycznych w Turkmenistanie, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że ITA mogłaby tym samym potencjalnie przyczynić się do postępów w prowadzonych obecnie reformach demokratycznych w Turkmenistanie,

| I. | mając na uwadze, że w ITA przewidziano mechanizm pozwalający każdej ze stron na wycofanie się z umowy poprzez powiadomienie drugiej strony, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że w ITA przewidziano mechanizm pozwalający każdej ze stron na wycofanie się z umowy poprzez powiadomienie drugiej strony,

| 1. | zauważa, że po zmianie na stanowisku prezydenta Turkmenistanu można zaobserwować pragnienie przeprowadzenia reform w najważniejszych dziedzinach; ze szczególnym zadowoleniem wita ustanowienie Krajowego Instytutu na rzecz Demokracji i Praw Człowieka; zauważa proces nowelizacji konstytucji, którego celem jest wzmocnienie demokracji, swobód obywatelskich oraz rządów prawa; odnotowuje też przegląd prawa wyborczego; z zadowoleniem przyjmuje przystąpienie Turkmenistanu do umów międzynarodowych, takich jak drugi protokół fakultatywny do międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych, zmierzający do zniesienia kary śmierci czy Konwencja o prawach politycznych kobiet; przychylnie odnosi się do reformy systemu edukacji, zmierzającej do podniesienia jakości oraz zwiększenia równości wśród studentów; |
| --- | --- |

1.

zauważa, że po zmianie na stanowisku prezydenta Turkmenistanu można zaobserwować pragnienie przeprowadzenia reform w najważniejszych dziedzinach; ze szczególnym zadowoleniem wita ustanowienie Krajowego Instytutu na rzecz Demokracji i Praw Człowieka; zauważa proces nowelizacji konstytucji, którego celem jest wzmocnienie demokracji, swobód obywatelskich oraz rządów prawa; odnotowuje też przegląd prawa wyborczego; z zadowoleniem przyjmuje przystąpienie Turkmenistanu do umów międzynarodowych, takich jak drugi protokół fakultatywny do międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych, zmierzający do zniesienia kary śmierci czy Konwencja o prawach politycznych kobiet; przychylnie odnosi się do reformy systemu edukacji, zmierzającej do podniesienia jakości oraz zwiększenia równości wśród studentów;

| 2. | wzywa rząd Turkmenistanu do szybkiego przyjęcia demokracji oraz do poszanowania dla rządów prawa; domaga się w szczególności wolnych i demokratycznych wyborów, swobody wyznania, rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, zwolnienia wszystkich więźniów politycznych i więźniów sumienia, zniesienia ograniczeń w podróżowaniu oraz dostępu dla niezależnych obserwatorów; |
| --- | --- |

2.

wzywa rząd Turkmenistanu do szybkiego przyjęcia demokracji oraz do poszanowania dla rządów prawa; domaga się w szczególności wolnych i demokratycznych wyborów, swobody wyznania, rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, zwolnienia wszystkich więźniów politycznych i więźniów sumienia, zniesienia ograniczeń w podróżowaniu oraz dostępu dla niezależnych obserwatorów;

| 3. | podkreśla potrzebę dalszego zachęcania do tych zmian przez Unię Europejską; podkreśla, że należy ostrożnie i regularnie monitorować działania rządu Turkmenistanu; |
| --- | --- |

3.

podkreśla potrzebę dalszego zachęcania do tych zmian przez Unię Europejską; podkreśla, że należy ostrożnie i regularnie monitorować działania rządu Turkmenistanu;

| 4. | wzywa Radę i Komisję do regularnego przekazywania Parlamentowi Europejskiemu ważnych informacji dotyczących sytuacji w zakresie praw człowieka w Turkmenistanie; |
| --- | --- |

4.

wzywa Radę i Komisję do regularnego przekazywania Parlamentowi Europejskiemu ważnych informacji dotyczących sytuacji w zakresie praw człowieka w Turkmenistanie;

| 5. | ubolewa nad faktem, że w kilku dziedzinach sytuacja jest nadal niezadowalająca, zwłaszcza w dziedzinie praw człowieka i demokracji; przypomina zwłaszcza o konieczności bezwarunkowego zwolnienia wszystkich więźniów politycznych; podkreśla znaczenie likwidacji wszelkich przeszkód w swobodnym podróżowaniu oraz dostępu niezależnych obserwatorów, w tym Międzynarodowego Czerwonego Krzyża; wzywa do dalszych postępów w dziedzinie swobód obywatelskich, również na rzecz organizacji pozarządowych; podkreśla potrzebę wdrożenia reform na wszystkich szczeblach oraz we wszystkich obszarach działania administracji; |
| --- | --- |

5.

ubolewa nad faktem, że w kilku dziedzinach sytuacja jest nadal niezadowalająca, zwłaszcza w dziedzinie praw człowieka i demokracji; przypomina zwłaszcza o konieczności bezwarunkowego zwolnienia wszystkich więźniów politycznych; podkreśla znaczenie likwidacji wszelkich przeszkód w swobodnym podróżowaniu oraz dostępu niezależnych obserwatorów, w tym Międzynarodowego Czerwonego Krzyża; wzywa do dalszych postępów w dziedzinie swobód obywatelskich, również na rzecz organizacji pozarządowych; podkreśla potrzebę wdrożenia reform na wszystkich szczeblach oraz we wszystkich obszarach działania administracji;

| 6. | podkreśla znaczenie, jakie stosunki gospodarcze i handlowe mają dla otwarcia turkmeńskiego społeczeństwa oraz poprawy demokratycznej, gospodarczej i społecznej sytuacji obywateli Turkmenistanu; |
| --- | --- |

6.

podkreśla znaczenie, jakie stosunki gospodarcze i handlowe mają dla otwarcia turkmeńskiego społeczeństwa oraz poprawy demokratycznej, gospodarczej i społecznej sytuacji obywateli Turkmenistanu;

| 7. | uważa, że regulująca stosunki gospodarcze ITA może stanowić jednocześnie kolejny krok naprzód służący stabilnym i zrównoważonym stosunkom pomiędzy Unią Europejską a Turkmenistanem oraz postrzega ją jako potencjalną dźwignię wzmacniającą proces reform w Turkmenistanie; |
| --- | --- |

7.

uważa, że regulująca stosunki gospodarcze ITA może stanowić jednocześnie kolejny krok naprzód służący stabilnym i zrównoważonym stosunkom pomiędzy Unią Europejską a Turkmenistanem oraz postrzega ją jako potencjalną dźwignię wzmacniającą proces reform w Turkmenistanie;

| 8. | podkreśla, że ITA nie jest czekiem in blanco wystawionym Turkmenistanowi; domaga się zatem ścisłego monitorowania i regularnych przeglądów rozwoju sytuacji w kluczowych dziedzinach w Turkmenistanie oraz ewentualnego zawieszenia umowy w przypadku dowodów na niespełnianie jej warunków; oczekuje regularnej aktualizacji monitoringu prowadzonego przez Komisję i Radę; |
| --- | --- |

8.

podkreśla, że ITA nie jest czekiem in blanco wystawionym Turkmenistanowi; domaga się zatem ścisłego monitorowania i regularnych przeglądów rozwoju sytuacji w kluczowych dziedzinach w Turkmenistanie oraz ewentualnego zawieszenia umowy w przypadku dowodów na niespełnianie jej warunków; oczekuje regularnej aktualizacji monitoringu prowadzonego przez Komisję i Radę;

| 9. | wzywa Radę i Komisję do ujęcia w UPW jednoznacznej klauzuli zawieszającej dotyczącej praw człowieka; podkreśla, że należy respektować Powszechną Deklarację Praw Człowieka ONZ; wzywa Radę do zawieszenia porozumienia w przypadku złożenia takiego wniosku przez Parlament; |
| --- | --- |

9.

wzywa Radę i Komisję do ujęcia w UPW jednoznacznej klauzuli zawieszającej dotyczącej praw człowieka; podkreśla, że należy respektować Powszechną Deklarację Praw Człowieka ONZ; wzywa Radę do zawieszenia porozumienia w przypadku złożenia takiego wniosku przez Parlament;

| 10. | wzywa też Radę i Komisję do ujęcia w UPW klauzuli przeglądu; domaga się konsultacji w przypadku jakiegokolwiek przeglądu UPW; |
| --- | --- |

10.

wzywa też Radę i Komisję do ujęcia w UPW klauzuli przeglądu; domaga się konsultacji w przypadku jakiegokolwiek przeglądu UPW;

| 11. | wskazuje, że UPW wymaga zgody Parlamentu, by mogła wejść w życie; mimo że ITA nie wymaga niestety zgody Parlamentu, wzywa on do pełnego uwzględnienia kwestii omówionych w niniejszej rezolucji, gdyż nieuczynienie tego mogłoby negatywnie odbić się na zgodzie Parlamentu na UPW; zamierza zatem oprzeć swą opinię na temat ITA na odpowiedziach uzyskanych od Rady i Komisji w wydanych przez nie oświadczeniach; |
| --- | --- |

11.

wskazuje, że UPW wymaga zgody Parlamentu, by mogła wejść w życie; mimo że ITA nie wymaga niestety zgody Parlamentu, wzywa on do pełnego uwzględnienia kwestii omówionych w niniejszej rezolucji, gdyż nieuczynienie tego mogłoby negatywnie odbić się na zgodzie Parlamentu na UPW; zamierza zatem oprzeć swą opinię na temat ITA na odpowiedziach uzyskanych od Rady i Komisji w wydanych przez nie oświadczeniach;

| 12. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, jak również rządowi i parlamentowi Turkmenistanu. |
| --- | --- |

12.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, jak również rządowi i parlamentowi Turkmenistanu.

---

(1)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0059.

(2)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0253.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/23 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/23

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Wspólna polityka imigracyjna dla Europy

P6_TA(2009)0257

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnej polityki imigracyjnej dla Europy: zasady, działania i narzędzia (2008/2331(INI))

2010/C 184 E/06

Parlament Europejski,

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 17 czerwca 2008 r. zatytułowany „Wspólna polityka imigracyjna: zasady, działania i narzędzia” (COM(2008)0359),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów w sprawie wspólnej polityki imigracyjnej z dnia 26 listopada 2008 r. (1),

uwzględniając Europejski pakt w sprawie imigracji i azylu, przyjęty na Radzie Europejskiej w dniach 15 i 16 października 2008 r. (2),

uwzględniając dyrektywę 2008/115/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich (3),

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 863/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiające mechanizm tworzenia zespołów szybkiej interwencji na granicy (4),

uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego kryteria i mechanizmy ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela kraju trzeciego lub bezpaństwowca (przekształcenie) (COM(2008)0820),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 17 października 2008 r. zatytułowany „Rok po szczycie w Lizbonie: aktualny stan partnerstwa Afryka-UE” (COM(2008)0617),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 lutego 2008 r. zatytułowany „Przygotowanie kolejnych etapów rozwoju zarządzania granicami w Unii Europejskiej” (COM(2008)0069),

uwzględniając dokument roboczy Komisji zatytułowany „Ocena i monitorowanie realizacji planu UE dotyczącego najlepszych praktyk, standardów i procedur zwalczania handlu ludźmi i zapobiegania mu” (COM(2008)0657),

uwzględniając wspólną strategię UE-Afryka i pierwszy plan działania w ramach tej strategii (2008-2010) – partnerstwo strategiczne – uzgodniony na szczycie UE-Afryka w dniach 8 i 9 grudnia 2007 r. w Lizbonie (5),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 30 listopada 2006 r. zatytułowany „Podejście globalne do migracji w rok później: ku kompleksowej europejskiej polityce migracyjnej” (COM(2006)0735),

uwzględniając program haski w sprawie wzmacniania wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w Unii Europejskiej, przyjęty na Radzie Europejskiej w dniach 4 i 5 listopada 2004 r.,

uwzględniając program z Tampere ustanawiający spójne podejście w dziedzinie imigracji i azylu, przyjęty na Radzie Europejskiej w dniach 15 i 16 października 1999 r.,

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie przyszłości wspólnego europejskiego systemu azylowego (6),

uwzględniając swoje stanowisko z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady przewidującej kary dla pracodawców zatrudniających obywateli państw trzecich nielegalnie przebywających na terytorium UE (7),

uwzględniając rezolucję z dnia 5 lutego 2009 r. w sprawie wdrażania w Unii Europejskiej dyrektywy 2003/9/WE ustanawiającej minimalne normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl: wizyty Komisji Wolności Obywatelskich w latach 2005-2008 (8),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie oceny oraz przyszłego rozwoju agencji FRONTEX i europejskiego systemu nadzoru granic EUROSUR (9),

uwzględniając swoje stanowisko z dnia 20 listopada 2008 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli krajów trzecich w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji (10),

uwzględniając swoje stanowisko z dnia 20 listopada 2008 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie procedury jednego wniosku o jedno zezwolenie dla obywateli krajów trzecich na pobyt i pracę na terytorium państwa członkowskiego oraz w sprawie wspólnego zbioru praw dla pracowników z krajów trzecich przebywających legalnie w państwie członkowskim (11),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 2 września 2008 r. w sprawie oceny systemu dublińskiego (12),

uwzględniając swoje stanowisko z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2003/109/WE w celu rozszerzenia zakresu jej obowiązywania na osoby objęte ochroną międzynarodową (13),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 września 2007 r. w sprawie planu polityki w dziedzinie legalnej migracji (14),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 września 2007 r. w sprawie priorytetów politycznych w ramach walki z nielegalną imigracją obywateli państw trzecich (15),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2006 r. w sprawie strategii i środków na rzecz integracji imigrantów w Unii Europejskiej (16),

uwzględniając traktat z Amsterdamu, nadający Wspólnocie uprawnienia oraz powierzający jej odpowiedzialność w dziedzinie imigracji i azylu, a także uwzględniając art. 63 traktatu WE,

uwzględniając art. 45 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Kultury i Edukacji oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A6-0251/2009),

| A. | mając na uwadze, że migracje do Europy będą zawsze miały miejsce - tak długo, jak istnieć będą znaczne różnice materialne i różnice w poziomie życia pomiędzy Europą a innymi regionami na świecie, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że migracje do Europy będą zawsze miały miejsce - tak długo, jak istnieć będą znaczne różnice materialne i różnice w poziomie życia pomiędzy Europą a innymi regionami na świecie,

| B. | mając na uwadze, że pojawiła się konieczność wypracowania wspólnego podejścia do imigracji w UE, tym bardziej, że na wspólnym obszarze bez wewnętrznych kontroli granicznych działania lub bezczynność jednego państwa członkowskiego mają bezpośredni wpływ na inne państwa członkowskie i na UE jako całość, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że pojawiła się konieczność wypracowania wspólnego podejścia do imigracji w UE, tym bardziej, że na wspólnym obszarze bez wewnętrznych kontroli granicznych działania lub bezczynność jednego państwa członkowskiego mają bezpośredni wpływ na inne państwa członkowskie i na UE jako całość,

| C. | mając na uwadze, że złe zarządzanie migracjami może zakłócić spójność społeczną w krajach przyjmujących i może też mieć negatywne konsekwencje dla krajów pochodzenia, a także dla samych migrantów, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że złe zarządzanie migracjami może zakłócić spójność społeczną w krajach przyjmujących i może też mieć negatywne konsekwencje dla krajów pochodzenia, a także dla samych migrantów,

| D. | mając na uwadze, że legalna migracja daje możliwości, z których mogą korzystać zarówno migranci jak i państwa członkowskie, a także państwa pochodzenia, gdyż korzystają one z transferu środków pieniężnych przekazywanych przez migrantów; mając na uwadze, że postępowi w obszarze legalnej migracji muszą jednak towarzyszyć efektywne działania ukierunkowane na zwalczanie nielegalnej imigracji, mając przede wszystkim na uwadze, że ten rodzaj imigracji sprzyja powstawaniu organizacji przestępczych trudniących się handlem ludźmi, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że legalna migracja daje możliwości, z których mogą korzystać zarówno migranci jak i państwa członkowskie, a także państwa pochodzenia, gdyż korzystają one z transferu środków pieniężnych przekazywanych przez migrantów; mając na uwadze, że postępowi w obszarze legalnej migracji muszą jednak towarzyszyć efektywne działania ukierunkowane na zwalczanie nielegalnej imigracji, mając przede wszystkim na uwadze, że ten rodzaj imigracji sprzyja powstawaniu organizacji przestępczych trudniących się handlem ludźmi,

| E. | mając na uwadze, że rzeczywista wspólna polityka Wspólnoty dotycząca imigracji musi opierać się nie tylko na walce z nielegalną imigracją, lecz także na współpracy z krajami trzecimi i krajami tranzytowymi oraz na istnieniu odpowiedniej polityki integracji migrantów, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że rzeczywista wspólna polityka Wspólnoty dotycząca imigracji musi opierać się nie tylko na walce z nielegalną imigracją, lecz także na współpracy z krajami trzecimi i krajami tranzytowymi oraz na istnieniu odpowiedniej polityki integracji migrantów,

| F. | mając na uwadze, że europejska polityka migracyjna musi spełniać normy międzynarodowego prawa, zwłaszcza te dotyczące praw człowieka, godności ludzkiej oraz praw do azylu, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że europejska polityka migracyjna musi spełniać normy międzynarodowego prawa, zwłaszcza te dotyczące praw człowieka, godności ludzkiej oraz praw do azylu,

| G. | mając na uwadze, że Unia Europejska jest i musi pozostać gościnnym środowiskiem dla tych osób, które otrzymują prawo pozostania na jej terytorium, a imigrują z powodów zawodowych, rodzinnych lub edukacyjnych, bądź dla osób potrzebujących ochrony międzynarodowej, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że Unia Europejska jest i musi pozostać gościnnym środowiskiem dla tych osób, które otrzymują prawo pozostania na jej terytorium, a imigrują z powodów zawodowych, rodzinnych lub edukacyjnych, bądź dla osób potrzebujących ochrony międzynarodowej,

| H. | mając na uwadze, że migranci odegrali bardzo ważną rolę w rozwoju Unii Europejskiej i konstrukcji europejskiej w ostatnich dekadach oraz że sprawą kluczową jest uznanie tego faktu, a także przyznanie, że Unia Europejska w dalszym ciągu potrzebuje pracy migrantów, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że migranci odegrali bardzo ważną rolę w rozwoju Unii Europejskiej i konstrukcji europejskiej w ostatnich dekadach oraz że sprawą kluczową jest uznanie tego faktu, a także przyznanie, że Unia Europejska w dalszym ciągu potrzebuje pracy migrantów,

| I. | mając na uwadze prognozy Eurostatu, zgodnie z którymi starzenie się ludności UE stanie się w średniej perspektywie faktem, jako że zgodnie z przewidywaniami do 2060 r. liczba osób aktywnych zawodowo w UE może zmniejszyć się o prawie 50 mln; mając na uwadze, że imigracja będzie mogła odegrać rolę znaczącego katalizatora dla poprawy wyników gospodarczych UE, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze prognozy Eurostatu, zgodnie z którymi starzenie się ludności UE stanie się w średniej perspektywie faktem, jako że zgodnie z przewidywaniami do 2060 r. liczba osób aktywnych zawodowo w UE może zmniejszyć się o prawie 50 mln; mając na uwadze, że imigracja będzie mogła odegrać rolę znaczącego katalizatora dla poprawy wyników gospodarczych UE,

| J. | mając na uwadze, że strategia lizbońska w części poświęconej wzrostowi i zatrudnieniu może napotkać na przeszkodę w postaci niedoboru siły roboczej, który może utrudnić realizację jej celów i mając na uwadze, że obecnie bezrobocie wzrasta, oraz że dzięki odpowiedniemu i usystematyzowanemu zarządzaniu imigracją ekonomiczną możliwe będzie ograniczenie tego niedoboru w krótkim czasie, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że strategia lizbońska w części poświęconej wzrostowi i zatrudnieniu może napotkać na przeszkodę w postaci niedoboru siły roboczej, który może utrudnić realizację jej celów i mając na uwadze, że obecnie bezrobocie wzrasta, oraz że dzięki odpowiedniemu i usystematyzowanemu zarządzaniu imigracją ekonomiczną możliwe będzie ograniczenie tego niedoboru w krótkim czasie,

| K. | mając na uwadze, że imigranci wykonują często podejmują prace dorywcze nie wymagające kwalifikacji lub prace poniżej swoich kwalifikacji; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że imigranci wykonują często podejmują prace dorywcze nie wymagające kwalifikacji lub prace poniżej swoich kwalifikacji;

| L. | mając na uwadze, że UE powinna również nasilić starania zmierzające do wewnętrznego rozwiązania problemów związanych z niedoborem pracowników, w tym odpowiednio wykwalifikowanych pracowników, koncentrując się na sektorach charakteryzujących się obecnie niedoborem siły roboczej, poprzez zatrudnianie osób niepełnosprawnych, znajdujących się w niekorzystnej sytuacji ze względu na wykształcenie lub osób pozostających przez długi czas bez zatrudnienia, posiadających pozwolenie na pobyt osób ubiegających się o azyl, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że UE powinna również nasilić starania zmierzające do wewnętrznego rozwiązania problemów związanych z niedoborem pracowników, w tym odpowiednio wykwalifikowanych pracowników, koncentrując się na sektorach charakteryzujących się obecnie niedoborem siły roboczej, poprzez zatrudnianie osób niepełnosprawnych, znajdujących się w niekorzystnej sytuacji ze względu na wykształcenie lub osób pozostających przez długi czas bez zatrudnienia, posiadających pozwolenie na pobyt osób ubiegających się o azyl,

| M. | mając na uwadze, że liczba kobiet imigrantek w UE stale rośnie i wynosi około 54% wszystkich imigrantów, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że liczba kobiet imigrantek w UE stale rośnie i wynosi około 54% wszystkich imigrantów,

| N. | mając na uwadze, że większość imigrantek napotyka na poważne problemy przy integracji i dostępie do rynku pracy z powodu swojego niskiego poziomu wykształcenia oraz negatywnych stereotypów i praktyk, których źródłem są ich kraje pochodzenia, a także negatywnych stereotypów i dyskryminacji istniejących w państwie członkowskim, mając jednak na uwadze, że wiele młodych kobiet posiadających wysokie wykształcenie przyjeżdża do UE, aby podejmować się prac zasadniczo niewymagających kwalifikacji, |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że większość imigrantek napotyka na poważne problemy przy integracji i dostępie do rynku pracy z powodu swojego niskiego poziomu wykształcenia oraz negatywnych stereotypów i praktyk, których źródłem są ich kraje pochodzenia, a także negatywnych stereotypów i dyskryminacji istniejących w państwie członkowskim, mając jednak na uwadze, że wiele młodych kobiet posiadających wysokie wykształcenie przyjeżdża do UE, aby podejmować się prac zasadniczo niewymagających kwalifikacji,

Zagadnienia ogólne

| 1. | zdecydowanie popiera ustanowienie wspólnej europejskiej polityki imigracyjnej, opartej na daleko idącej solidarności politycznej i operacyjnej, wzajemnym zaufaniu, przejrzystości, partnerstwie, podziale odpowiedzialności oraz na wartościach uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

1.

zdecydowanie popiera ustanowienie wspólnej europejskiej polityki imigracyjnej, opartej na daleko idącej solidarności politycznej i operacyjnej, wzajemnym zaufaniu, przejrzystości, partnerstwie, podziale odpowiedzialności oraz na wartościach uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej;

| 2. | przypomina, że zarządzanie przepływami migracyjnymi musi opierać się na skoordynowanym podejściu uwzględniającym sytuację demograficzną i gospodarczą UE i państw członkowskich; |
| --- | --- |

2.

przypomina, że zarządzanie przepływami migracyjnymi musi opierać się na skoordynowanym podejściu uwzględniającym sytuację demograficzną i gospodarczą UE i państw członkowskich;

| 3. | uważa, że dla opracowania wspólnej polityki imigracyjnej bardzo korzystne byłoby odbywanie intensywniejszych i regularnych konsultacji z przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego, takimi jak organizacje działające na rzecz społeczności migrantów i pracujące z tymi społecznościami; |
| --- | --- |

3.

uważa, że dla opracowania wspólnej polityki imigracyjnej bardzo korzystne byłoby odbywanie intensywniejszych i regularnych konsultacji z przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego, takimi jak organizacje działające na rzecz społeczności migrantów i pracujące z tymi społecznościami;

| 4. | ubolewa nad faktem, że do dnia dzisiejszego wprowadzenie wspólnej polityki legalnej imigracji pozostało zbyt ograniczone I przyjmuje z zadowoleniem nowe instrumenty prawne przyjęte w ramach wspólnej europejskiej polityki legalnej imigracji; |
| --- | --- |

4.

ubolewa nad faktem, że do dnia dzisiejszego wprowadzenie wspólnej polityki legalnej imigracji pozostało zbyt ograniczone I przyjmuje z zadowoleniem nowe instrumenty prawne przyjęte w ramach wspólnej europejskiej polityki legalnej imigracji;

| 5. | podkreśla, że spójna i zrównoważona wspólna europejska polityka w dziedzinie imigracji zwiększa wiarygodność UE w relacjach z krajami trzecimi; |
| --- | --- |

5.

podkreśla, że spójna i zrównoważona wspólna europejska polityka w dziedzinie imigracji zwiększa wiarygodność UE w relacjach z krajami trzecimi;

| 6. | ponownie przypomina, że skuteczne zarządzanie migracją wymaga zaangażowania władz regionalnych i lokalnych oraz rzeczywistego partnerstwa i współpracy z krajami pochodzenia imigrantów i krajami tranzytowymi, w których odnosi się często wrażenie, że decyzje narzucane są im w sposób jednostronny; podkreśla, że taka współpraca jest jedynie możliwa, gdy kraj trzeci szanuje postanowienia międzynarodowe w zakresie praw człowieka i ochrony i jest sygnatariuszem Konwencji Genewskiej z 1951 r.; |
| --- | --- |

6.

ponownie przypomina, że skuteczne zarządzanie migracją wymaga zaangażowania władz regionalnych i lokalnych oraz rzeczywistego partnerstwa i współpracy z krajami pochodzenia imigrantów i krajami tranzytowymi, w których odnosi się często wrażenie, że decyzje narzucane są im w sposób jednostronny; podkreśla, że taka współpraca jest jedynie możliwa, gdy kraj trzeci szanuje postanowienia międzynarodowe w zakresie praw człowieka i ochrony i jest sygnatariuszem Konwencji Genewskiej z 1951 r.;

| 7. | stoi na stanowisku, że imigracja do UE nie jest rozwiązaniem problemów krajów rozwijających się, natomiast wspólnej polityce imigracyjnej musi towarzyszyć efektywna polityka rozwoju krajów pochodzenia; |
| --- | --- |

7.

stoi na stanowisku, że imigracja do UE nie jest rozwiązaniem problemów krajów rozwijających się, natomiast wspólnej polityce imigracyjnej musi towarzyszyć efektywna polityka rozwoju krajów pochodzenia;

| 8. | popiera przyjęcie ww. Europejskiego paktu w sprawie imigracji i azylu oraz działania, narzędzia i wnioski przedstawione przez Komisję we wspomnianym wyżej komunikacie w sprawie wspólnej polityki imigracyjnej: zasad, działań i narzędzi; wzywa Radę i Komisję do szybkiego zainicjowania etapu wdrażania tych zobowiązań; |
| --- | --- |

8.

popiera przyjęcie ww. Europejskiego paktu w sprawie imigracji i azylu oraz działania, narzędzia i wnioski przedstawione przez Komisję we wspomnianym wyżej komunikacie w sprawie wspólnej polityki imigracyjnej: zasad, działań i narzędzi; wzywa Radę i Komisję do szybkiego zainicjowania etapu wdrażania tych zobowiązań;

| 9. | z zadowoleniem przyjmuje instytucjonalne implikacje traktatu z Lizbony, w szczególności rozszerzenie procedury współdecyzji i głosowania większością kwalifikowaną na wszystkie zagadnienia w zakresie polityki imigracyjnej, wyjaśnienie kompetencji UE w zakresie polityki wizowej i kontroli granicznych, rozszerzenie kompetencji UE w zakresie polityki azylowej, a także kompetencji UE w odniesieniu do imigracji legalnej i nielegalnej; |
| --- | --- |

9.

z zadowoleniem przyjmuje instytucjonalne implikacje traktatu z Lizbony, w szczególności rozszerzenie procedury współdecyzji i głosowania większością kwalifikowaną na wszystkie zagadnienia w zakresie polityki imigracyjnej, wyjaśnienie kompetencji UE w zakresie polityki wizowej i kontroli granicznych, rozszerzenie kompetencji UE w zakresie polityki azylowej, a także kompetencji UE w odniesieniu do imigracji legalnej i nielegalnej;

| 10. | uważa, że wspólna polityka imigracyjna wymaga także ustanowienia wspólnej polityki azylowej oraz przypomina o ww. rezolucji w sprawie przyszłego wspólnego europejskiego systemu azylowego (CEAS) i wniosek Komisji w sprawie rozporządzenia ustanawiającego Urząd Wsparcia w zakresie Polityki Azylowej; |
| --- | --- |

10.

uważa, że wspólna polityka imigracyjna wymaga także ustanowienia wspólnej polityki azylowej oraz przypomina o ww. rezolucji w sprawie przyszłego wspólnego europejskiego systemu azylowego (CEAS) i wniosek Komisji w sprawie rozporządzenia ustanawiającego Urząd Wsparcia w zakresie Polityki Azylowej;

Dobrobyt i imigracja

Legalna imigracja

| 11. | uważa, że legalna migracja jest nadal konieczna do zaspokojenia potrzeb Europy pod względem liczby ludności, rynku pracy i kwalifikacji w związku ze skutkami gospodarczymi niżu demograficznego i starzenia się społeczeństw; przyczynia się ona także do rozwoju krajów trzecich dzięki wymianie wiedzy i umiejętności oraz za sprawą transferu zarobków przez imigrantów; wzywa do wdrożenia bezpiecznych systemów, które ułatwią te przekazy pieniężne do krajów trzecich; |
| --- | --- |

11.

uważa, że legalna migracja jest nadal konieczna do zaspokojenia potrzeb Europy pod względem liczby ludności, rynku pracy i kwalifikacji w związku ze skutkami gospodarczymi niżu demograficznego i starzenia się społeczeństw; przyczynia się ona także do rozwoju krajów trzecich dzięki wymianie wiedzy i umiejętności oraz za sprawą transferu zarobków przez imigrantów; wzywa do wdrożenia bezpiecznych systemów, które ułatwią te przekazy pieniężne do krajów trzecich;

| 12. | uważa, że legalna migracja musi być alternatywą dla imigracji nielegalnej, gdyż umożliwia legalny, bezpieczny i zorganizowany wstęp na terytorium Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

12.

uważa, że legalna migracja musi być alternatywą dla imigracji nielegalnej, gdyż umożliwia legalny, bezpieczny i zorganizowany wstęp na terytorium Unii Europejskiej;

| 13. | przypomina, że zgodnie z prognozami zawartymi w szacunkach Komisji do 2050 r. wystąpi zapotrzebowanie na 60 mln pracowników migrujących, co wiąże się z koniecznością otwarcia legalnych kanałów imigracji; |
| --- | --- |

13.

przypomina, że zgodnie z prognozami zawartymi w szacunkach Komisji do 2050 r. wystąpi zapotrzebowanie na 60 mln pracowników migrujących, co wiąże się z koniecznością otwarcia legalnych kanałów imigracji;

| 14. | podkreśla potrzebę wykonania kompleksowej oceny potrzeb UE w kategoriach rynku i kwalifikacji; uważa jednak, że każde państwo członkowskie powinno zachować kontrolę nad liczbą osób odpowiadającą jego zapotrzebowaniu na rynku pracy i uwzględniać zasadę preferencji wspólnotowej przy jednoczesnym zastosowaniu środków przejściowych; |
| --- | --- |

14.

podkreśla potrzebę wykonania kompleksowej oceny potrzeb UE w kategoriach rynku i kwalifikacji; uważa jednak, że każde państwo członkowskie powinno zachować kontrolę nad liczbą osób odpowiadającą jego zapotrzebowaniu na rynku pracy i uwzględniać zasadę preferencji wspólnotowej przy jednoczesnym zastosowaniu środków przejściowych;

| 15. | popiera opracowanie krajowych „profili imigracyjnych” w celu całościowego przedstawienia sytuacji w zakresie imigracji w każdym z państw członkowskich w danej chwili, przy uznaniu zapotrzebowania na rynku pracy za centralną kwestię tych profili; |
| --- | --- |

15.

popiera opracowanie krajowych „profili imigracyjnych” w celu całościowego przedstawienia sytuacji w zakresie imigracji w każdym z państw członkowskich w danej chwili, przy uznaniu zapotrzebowania na rynku pracy za centralną kwestię tych profili;

| 16. | ponownie zwraca uwagę na potrzebę zwiększenia atrakcyjności UE dla pracowników wysoko wykwalifikowanych, w tym poprzez dostępność informacji na temat kraju docelowego i goszczącego rynku pracy, z uwzględnieniem ewentualnych skutków w formie drenażu mózgów w krajach pochodzenia imigrantów; jest zdania, że skutki te można złagodzić poprzez migrację czasową lub cyrkulacyjną, poprzez zapewnianie szkoleń w krajach pochodzenia w celu zachowania zatrudniania w kluczowych sektorach, w szczególności w oświacie i sektorze zdrowia, oraz poprzez podpisywanie umów o współpracy z państwami pochodzenia; zwraca się do państw członkowskich o powstrzymanie się od rekrutacji w krajach rozwijających się, w których odnotowuje się niedobór zasobów ludzkich w kluczowych sektorach, takich jak sektor zdrowia i edukacji; |
| --- | --- |

16.

ponownie zwraca uwagę na potrzebę zwiększenia atrakcyjności UE dla pracowników wysoko wykwalifikowanych, w tym poprzez dostępność informacji na temat kraju docelowego i goszczącego rynku pracy, z uwzględnieniem ewentualnych skutków w formie drenażu mózgów w krajach pochodzenia imigrantów; jest zdania, że skutki te można złagodzić poprzez migrację czasową lub cyrkulacyjną, poprzez zapewnianie szkoleń w krajach pochodzenia w celu zachowania zatrudniania w kluczowych sektorach, w szczególności w oświacie i sektorze zdrowia, oraz poprzez podpisywanie umów o współpracy z państwami pochodzenia; zwraca się do państw członkowskich o powstrzymanie się od rekrutacji w krajach rozwijających się, w których odnotowuje się niedobór zasobów ludzkich w kluczowych sektorach, takich jak sektor zdrowia i edukacji;

| 17. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do tworzenia mechanizmów, wytycznych i innych instrumentów ułatwiających migrację o charakterze cyrkulacyjnym lub migrację okresową, a także we współpracy z państwami pochodzenia migrantów środków mających zrekompensować utratę zasobów ludzkich poprzez konkretne wsparcie na rzecz kształcenia zawodowego w kluczowych sektorach osłabionych przez drenaż mózgów; |
| --- | --- |

17.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do tworzenia mechanizmów, wytycznych i innych instrumentów ułatwiających migrację o charakterze cyrkulacyjnym lub migrację okresową, a także we współpracy z państwami pochodzenia migrantów środków mających zrekompensować utratę zasobów ludzkich poprzez konkretne wsparcie na rzecz kształcenia zawodowego w kluczowych sektorach osłabionych przez drenaż mózgów;

| 18. | z zadowoleniem przyjmuje otwarcie dzięki dokumentowi w sprawie „niebieskiej karty” nowej drogi dla wspólnej polityki w zakresie legalnej imigracji, lecz wzywa państwa członkowskie do czynienia dalszych postępów na rzecz opracowania wspólnych zasad polityki imigracyjnej, która nie ograniczałaby się jedynie do pracowników wysoko wykwalifikowanych; |
| --- | --- |

18.

z zadowoleniem przyjmuje otwarcie dzięki dokumentowi w sprawie „niebieskiej karty” nowej drogi dla wspólnej polityki w zakresie legalnej imigracji, lecz wzywa państwa członkowskie do czynienia dalszych postępów na rzecz opracowania wspólnych zasad polityki imigracyjnej, która nie ograniczałaby się jedynie do pracowników wysoko wykwalifikowanych;

| 19. | wyraża uznanie w związku z przyjęciem błękitnej karty dotyczącej warunków wjazdu i pobytu obywateli krajów trzecich w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji i wzywa Komisję do jak najszybszego przedstawienia inicjatyw dla pozostałych kategorii pracowników, mając także na względzie dalsze przeciwstawianie się nielegalnej imigracji oraz wykorzystywaniu imigrantów bez prawa do pobytu; |
| --- | --- |

19.

wyraża uznanie w związku z przyjęciem błękitnej karty dotyczącej warunków wjazdu i pobytu obywateli krajów trzecich w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji i wzywa Komisję do jak najszybszego przedstawienia inicjatyw dla pozostałych kategorii pracowników, mając także na względzie dalsze przeciwstawianie się nielegalnej imigracji oraz wykorzystywaniu imigrantów bez prawa do pobytu;

| 20. | wzywa do podjęcia nowych środków w celu dalszego ułatwienia przyjmowania studentów i pracowników naukowych oraz ich przepływu na terytorium UE; |
| --- | --- |

20.

wzywa do podjęcia nowych środków w celu dalszego ułatwienia przyjmowania studentów i pracowników naukowych oraz ich przepływu na terytorium UE;

| 21. | zwraca uwagę na znaczenie uznawania kompetencji imigrantów, w szczególności poprzez uwzględnienie kwalifikacji formalnych, pozaformalnych i nieformalnych nabytych w kraju pochodzenia; jest zdania, że uznawanie tych kwalifikacji umożliwi przeciwdziałanie utracie kompetencji, jaką można obecnie często zaobserwować wśród ludności napływowej - a w szczególności kobiet - która wykonuje prace wymagające kwalifikacji wyraźnie niższych od posiadanych; |
| --- | --- |

21.

zwraca uwagę na znaczenie uznawania kompetencji imigrantów, w szczególności poprzez uwzględnienie kwalifikacji formalnych, pozaformalnych i nieformalnych nabytych w kraju pochodzenia; jest zdania, że uznawanie tych kwalifikacji umożliwi przeciwdziałanie utracie kompetencji, jaką można obecnie często zaobserwować wśród ludności napływowej - a w szczególności kobiet - która wykonuje prace wymagające kwalifikacji wyraźnie niższych od posiadanych;

| 22. | zwraca się do Komisji o uwzględnienie w przyszłych dokumentach poświęconych tej tematyce kwestii uznawania kompetencji, a także motywowania do uczenia się przez całe życie, przy jednoczesnym zapewnieniu imigrantom przez państwa członkowskie nauki języka kraju przyjmującego w celu zapewnienia ich integracji społecznej, zawodowej i kulturowej w Unii Europejskiej oraz umożliwienia mi skuteczniejszego wspierania rozwoju swoich dzieci; nawołuje również Komisję do wykorzystania wyników debat dotyczących edukacji językowej dzieci imigrantów oraz nauczania w państwach członkowskich, w których osiedlili się imigranci, języka i kultury kraju pochodzenia, wzywa też do ustanowienia ram odnoszących się do zasad pomocniczości i proporcjonalności; |
| --- | --- |

22.

zwraca się do Komisji o uwzględnienie w przyszłych dokumentach poświęconych tej tematyce kwestii uznawania kompetencji, a także motywowania do uczenia się przez całe życie, przy jednoczesnym zapewnieniu imigrantom przez państwa członkowskie nauki języka kraju przyjmującego w celu zapewnienia ich integracji społecznej, zawodowej i kulturowej w Unii Europejskiej oraz umożliwienia mi skuteczniejszego wspierania rozwoju swoich dzieci; nawołuje również Komisję do wykorzystania wyników debat dotyczących edukacji językowej dzieci imigrantów oraz nauczania w państwach członkowskich, w których osiedlili się imigranci, języka i kultury kraju pochodzenia, wzywa też do ustanowienia ram odnoszących się do zasad pomocniczości i proporcjonalności;

| 23. | podkreśla, że europejska sieć zatrudnienia i mobilności zawodowej (EURES) jest jednym z właściwych rozwiązań służących dopasowaniu popytu i podaży na rynku pracy w sposób przejrzysty, odpowiedzialny i skuteczny; w związku z tym zaleca rozszerzenie koncepcji sieci EURES w celu ułatwienia kontaktów między pracodawcami z UE poszukującymi pracowników o konkretnych kwalifikacjach a kandydatami do pracy pochodzącymi z krajów trzecich; proponuje wykorzystanie specjalnych ośrodków (istniejących lub tych, które powstaną) albo przedstawicielstw UE w krajach trzecich jako platformy rozszerzenia sieci EURES, a także zapewnienie ciągłości pracy doradczej i rozszerzania jej zakresu o dodatkowe instrumenty oraz o wsparcie dla samozatrudnienia i korzystanie z mikrokredytów; podkreśla, że europejska potrzeba wykwalifikowanej siły roboczej nie powinna powodować „drenażu mózgów” z krajów trzecich, a w konsekwencji negatywnych skutków dla wschodzących gospodarek i infrastruktury społecznej tych krajów; |
| --- | --- |

23.

podkreśla, że europejska sieć zatrudnienia i mobilności zawodowej (EURES) jest jednym z właściwych rozwiązań służących dopasowaniu popytu i podaży na rynku pracy w sposób przejrzysty, odpowiedzialny i skuteczny; w związku z tym zaleca rozszerzenie koncepcji sieci EURES w celu ułatwienia kontaktów między pracodawcami z UE poszukującymi pracowników o konkretnych kwalifikacjach a kandydatami do pracy pochodzącymi z krajów trzecich; proponuje wykorzystanie specjalnych ośrodków (istniejących lub tych, które powstaną) albo przedstawicielstw UE w krajach trzecich jako platformy rozszerzenia sieci EURES, a także zapewnienie ciągłości pracy doradczej i rozszerzania jej zakresu o dodatkowe instrumenty oraz o wsparcie dla samozatrudnienia i korzystanie z mikrokredytów; podkreśla, że europejska potrzeba wykwalifikowanej siły roboczej nie powinna powodować „drenażu mózgów” z krajów trzecich, a w konsekwencji negatywnych skutków dla wschodzących gospodarek i infrastruktury społecznej tych krajów;

| 24. | uważa, że imigrantom z tak zwanych krajów trzecich należy zapewnić prawo do mobilności na terytorium UE, by jako legalni rezydenci danego państwa członkowskiego mogli podjąć pracę w charakterze pracowników przygranicznych w innym państwie członkowskim bez konieczności ubiegania się o pozwolenie na pracę; imigrantom takim należy również zagwarantować pełną swobodę przemieszczania się przysługującą pracownikom po upływie pięcioletniego okresu legalnego pobytu w danym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

24.

uważa, że imigrantom z tak zwanych krajów trzecich należy zapewnić prawo do mobilności na terytorium UE, by jako legalni rezydenci danego państwa członkowskiego mogli podjąć pracę w charakterze pracowników przygranicznych w innym państwie członkowskim bez konieczności ubiegania się o pozwolenie na pracę; imigrantom takim należy również zagwarantować pełną swobodę przemieszczania się przysługującą pracownikom po upływie pięcioletniego okresu legalnego pobytu w danym państwie członkowskim;

| 25. | wzmacnia zalecenie dotyczące znaczenia koordynacji między organami lokalnymi i regionalnymi, które są w szczególności odpowiedzialne za szkolenia, a organami krajowymi i wspólnotowymi w zakresie zarządzania potrzebami rynku pracy, w duchu zasady preferencji wspólnotowej; podkreśla, że tego rodzaju koordynacja jest niezbędna do skutecznego wdrożenia polityki imigracyjnej mogącej zaradzić niedoborom siły roboczej odnotowanym w niektórych sektorach i państwach członkowskich, a także do skutecznej i właściwej integracji imigrantów; |
| --- | --- |

25.

wzmacnia zalecenie dotyczące znaczenia koordynacji między organami lokalnymi i regionalnymi, które są w szczególności odpowiedzialne za szkolenia, a organami krajowymi i wspólnotowymi w zakresie zarządzania potrzebami rynku pracy, w duchu zasady preferencji wspólnotowej; podkreśla, że tego rodzaju koordynacja jest niezbędna do skutecznego wdrożenia polityki imigracyjnej mogącej zaradzić niedoborom siły roboczej odnotowanym w niektórych sektorach i państwach członkowskich, a także do skutecznej i właściwej integracji imigrantów;

| 26. | wzywa Komisję, by w krajach pochodzenia szerzej upowszechniała informacje o możliwościach legalnej migracji oraz prawach i obowiązkach migrantów przyjeżdżających do UE; |
| --- | --- |

26.

wzywa Komisję, by w krajach pochodzenia szerzej upowszechniała informacje o możliwościach legalnej migracji oraz prawach i obowiązkach migrantów przyjeżdżających do UE;

| 27. | nawołuje państwa członkowskie do zadawalającego wykorzystania wspólnotowych mechanizmów finansowania związanych z polityką imigracji, by stworzyć dla migrantów więcej miejsc pracy lepszej jakości; |
| --- | --- |

27.

nawołuje państwa członkowskie do zadawalającego wykorzystania wspólnotowych mechanizmów finansowania związanych z polityką imigracji, by stworzyć dla migrantów więcej miejsc pracy lepszej jakości;

Integracja

| 28. | podkreśla, że integracja zwiększa różnorodność kulturową w UE i powinna opierać się na integracji społecznej, przeciwdziałaniu dyskryminacji, równych szansach, poprzez możliwość dostępu do służby zdrowia, edukacji, szkoleń językowych oraz zatrudniania; jest zdania, że polityka integracyjna powinna opierać się także na odpowiednich innowacyjnych programach i uznaje kluczową rolę, jaką w integracji imigrantów odgrywają organy lokalne i regionalne, związki zawodowe, organizacje migrantów, federacje branżowe i stowarzyszenia; |
| --- | --- |

28.

podkreśla, że integracja zwiększa różnorodność kulturową w UE i powinna opierać się na integracji społecznej, przeciwdziałaniu dyskryminacji, równych szansach, poprzez możliwość dostępu do służby zdrowia, edukacji, szkoleń językowych oraz zatrudniania; jest zdania, że polityka integracyjna powinna opierać się także na odpowiednich innowacyjnych programach i uznaje kluczową rolę, jaką w integracji imigrantów odgrywają organy lokalne i regionalne, związki zawodowe, organizacje migrantów, federacje branżowe i stowarzyszenia;

| 29. | popiera dążenia państw członkowskich do integracji legalnych migrantów i osób korzystających z międzynarodowej ochrony, przy zachowaniu poszanowania dla tożsamości i wartości UE oraz jej państw członkowskich, w tym poszanowania dla praw człowieka, państwa prawa, demokracji, tolerancji i równości; przypomina, że integracja jest procesem dwukierunkowym, co wiąże się z przystosowaniem się zarówno ze strony imigrantów, jak i ludności ich przyjmującej, zgodnie ze wspólnymi podstawowymi zasadami przyjętymi przez Radę, a proces ten może skorzystać na wymianie dobrych praktyk; potwierdza, że integracja jest trudniejsza w państwach członkowskich o nasilonej presji migracyjnej ze względu na ich sytuację geograficzną, lecz musi być celem, którego nie możemy zaniechać; wzywa zatem pozostałe państwa członkowskie, by w geście solidarności przyczyniały się do łagodzenia tych nacisków, ułatwiając integrację osób korzystających z ochrony międzynarodowej znajdujących się na terytorium państw członkowskich UE, i by promowały legalną imigrację; |
| --- | --- |

29.

popiera dążenia państw członkowskich do integracji legalnych migrantów i osób korzystających z międzynarodowej ochrony, przy zachowaniu poszanowania dla tożsamości i wartości UE oraz jej państw członkowskich, w tym poszanowania dla praw człowieka, państwa prawa, demokracji, tolerancji i równości; przypomina, że integracja jest procesem dwukierunkowym, co wiąże się z przystosowaniem się zarówno ze strony imigrantów, jak i ludności ich przyjmującej, zgodnie ze wspólnymi podstawowymi zasadami przyjętymi przez Radę, a proces ten może skorzystać na wymianie dobrych praktyk; potwierdza, że integracja jest trudniejsza w państwach członkowskich o nasilonej presji migracyjnej ze względu na ich sytuację geograficzną, lecz musi być celem, którego nie możemy zaniechać; wzywa zatem pozostałe państwa członkowskie, by w geście solidarności przyczyniały się do łagodzenia tych nacisków, ułatwiając integrację osób korzystających z ochrony międzynarodowej znajdujących się na terytorium państw członkowskich UE, i by promowały legalną imigrację;

| 30. | podkreśla, że prawidłowy proces integracji jest najlepszym narzędziem eliminowania braku zaufania i podejrzeń rdzennych mieszkańców wobec imigrantów oraz ma zasadnicze znaczenie dla wyeliminowania ksenofobicznych postaw i działań; |
| --- | --- |

30.

podkreśla, że prawidłowy proces integracji jest najlepszym narzędziem eliminowania braku zaufania i podejrzeń rdzennych mieszkańców wobec imigrantów oraz ma zasadnicze znaczenie dla wyeliminowania ksenofobicznych postaw i działań;

| 31. | zachęca do rozwijania mechanizmów wzajemnego uczenia się i wymiany dobrych praktyk miedzy państwami członkowskimi w celu wzmocnienia zdolności krajów przyjmujących w zakresie zarządzania większą różnorodnością, zachęca też do stworzenia systemu wspólnych wskaźników i odpowiedniego zabezpieczenia statystycznego do użytku państw członkowskich w celu oceny wyników strategii politycznych w dziedzinie imigracji; |
| --- | --- |

31.

zachęca do rozwijania mechanizmów wzajemnego uczenia się i wymiany dobrych praktyk miedzy państwami członkowskimi w celu wzmocnienia zdolności krajów przyjmujących w zakresie zarządzania większą różnorodnością, zachęca też do stworzenia systemu wspólnych wskaźników i odpowiedniego zabezpieczenia statystycznego do użytku państw członkowskich w celu oceny wyników strategii politycznych w dziedzinie imigracji;

| 32. | przypomina, że należy zwiększyć uczestnictwo imigrantów w życiu politycznym i obywatelskim jako element procesu integracyjnego, w szczególności poprzez poprawę kształcenia politycznego i obywatelskiego oraz uczestnictwo i reprezentację imigrantów we wszystkich odpowiednich aspektach zarządzania, w społeczeństwie obywatelskim i w procesie decyzyjnym oraz politycznym; |
| --- | --- |

32.

przypomina, że należy zwiększyć uczestnictwo imigrantów w życiu politycznym i obywatelskim jako element procesu integracyjnego, w szczególności poprzez poprawę kształcenia politycznego i obywatelskiego oraz uczestnictwo i reprezentację imigrantów we wszystkich odpowiednich aspektach zarządzania, w społeczeństwie obywatelskim i w procesie decyzyjnym oraz politycznym;

| 33. | przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę Komisji i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na rzecz zwiększenia spójności między strategiami politycznymi w zakresie integracji dzięki uruchomieniu - przy uczestnictwie i współdziałaniu organizacji społecznych i stowarzyszeń imigrantów - Europejskiego Forum Integracji, którego celem jest wymiana doświadczeń i opracowanie zaleceń; zwraca się do państw członkowskich o koordynację wysiłków w zakresie integracji z wymianą najlepszych praktyk zawartych w krajowych planach integracji; |
| --- | --- |

33.

przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę Komisji i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na rzecz zwiększenia spójności między strategiami politycznymi w zakresie integracji dzięki uruchomieniu - przy uczestnictwie i współdziałaniu organizacji społecznych i stowarzyszeń imigrantów - Europejskiego Forum Integracji, którego celem jest wymiana doświadczeń i opracowanie zaleceń; zwraca się do państw członkowskich o koordynację wysiłków w zakresie integracji z wymianą najlepszych praktyk zawartych w krajowych planach integracji;

| 34. | Zwraca się do Komisji, aby w odpowiedni sposób zapewniła wsparcie finansowe dla strukturalnej i kulturalnej integracji imigrantów za pomocą programów UE, takich jak: „Uczenie się przez całe życie”, „Europa dla obywateli”, „Młodzi w działaniu” i „Kultura 2007-2013”; zauważa, że w większości przypadków nauczyciele nie są przygotowani do nauczania dużych grup dzieci migrantów w klasie i apeluje o lepsze kształcenie nauczycieli oraz o odpowiednie wsparcie finansowe; |
| --- | --- |

34.

Zwraca się do Komisji, aby w odpowiedni sposób zapewniła wsparcie finansowe dla strukturalnej i kulturalnej integracji imigrantów za pomocą programów UE, takich jak: „Uczenie się przez całe życie”, „Europa dla obywateli”, „Młodzi w działaniu” i „Kultura 2007-2013”; zauważa, że w większości przypadków nauczyciele nie są przygotowani do nauczania dużych grup dzieci migrantów w klasie i apeluje o lepsze kształcenie nauczycieli oraz o odpowiednie wsparcie finansowe;

| 35. | Zwraca uwagę na fakt, że programy szkolne i uczenia się przez całe życie odgrywają istotną rolę w procesie integracji poprzez rozwijanie umiejętności, zwłaszcza językowych; uważa, że nieograniczony udział w programach szkoleniowych i uczenia się przez całe życie powinien stanowić prawo i szansę dla nowoprzybyłych imigrantów; |
| --- | --- |

35.

Zwraca uwagę na fakt, że programy szkolne i uczenia się przez całe życie odgrywają istotną rolę w procesie integracji poprzez rozwijanie umiejętności, zwłaszcza językowych; uważa, że nieograniczony udział w programach szkoleniowych i uczenia się przez całe życie powinien stanowić prawo i szansę dla nowoprzybyłych imigrantów;

| 36. | nawołuje Komisję i państwa członkowskie do dalszego wspierania polityki zwalczania dyskryminacji, która prowadzona jest również przez organy państwowe; |
| --- | --- |

36.

nawołuje Komisję i państwa członkowskie do dalszego wspierania polityki zwalczania dyskryminacji, która prowadzona jest również przez organy państwowe;

| 37. | Domaga się, aby państwa członkowskie respektowały i wspierały odpowiednie dyrektywy: 2000/78/WE (17), 2000/43/WE (18) oraz 2004/113/WE (19) celem walki z dyskryminacją; |
| --- | --- |

37.

Domaga się, aby państwa członkowskie respektowały i wspierały odpowiednie dyrektywy: 2000/78/WE (17), 2000/43/WE (18) oraz 2004/113/WE (19) celem walki z dyskryminacją;

| 38. | wzywa państwa członkowskie do ratyfikacji Międzynarodowej konwencji o ochronie praw wszystkich pracowników migrujących oraz członków ich rodzin, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 18 grudnia 1990 r. (20) |
| --- | --- |

38.

wzywa państwa członkowskie do ratyfikacji Międzynarodowej konwencji o ochronie praw wszystkich pracowników migrujących oraz członków ich rodzin, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 18 grudnia 1990 r. (20)

| 39. | wzywa Komisję, aby gromadziła dane uwzględniające płeć dotyczące imigracji do UE oraz aby dopilnowała przeprowadzenia analizy tych danych przez Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn w celu dalszego naświetlenia konkretnych potrzeb i problemów imigrantek oraz najbardziej odpowiednich metod zintegrowania ich ze społecznościami krajów przyjmujących; |
| --- | --- |

39.

wzywa Komisję, aby gromadziła dane uwzględniające płeć dotyczące imigracji do UE oraz aby dopilnowała przeprowadzenia analizy tych danych przez Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn w celu dalszego naświetlenia konkretnych potrzeb i problemów imigrantek oraz najbardziej odpowiednich metod zintegrowania ich ze społecznościami krajów przyjmujących;

| 40. | zwraca się do państw członkowskich o właściwe uwzględnienie - przy opracowywaniu strategii politycznych w zakresie integracji - problematyki płci oraz specyficznej sytuacji i wymagań kobiet-imigrantek; |
| --- | --- |

40.

zwraca się do państw członkowskich o właściwe uwzględnienie - przy opracowywaniu strategii politycznych w zakresie integracji - problematyki płci oraz specyficznej sytuacji i wymagań kobiet-imigrantek;

| 41. | wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania przestrzegania podstawowych praw imigrantek niezależnie od tego, czy posiadają one legalny status prawny; |
| --- | --- |

41.

wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania przestrzegania podstawowych praw imigrantek niezależnie od tego, czy posiadają one legalny status prawny;

| 42. | wzywa państwa członkowskie do wspierania kampanii informacyjnych ukierunkowanych na imigrantki, aby informować je o ich prawach, możliwościach kształcenia i nauki języków, szkolenia zawodowego oraz dostępie do zatrudnienia, tudzież do zapobiegania przymusowym małżeństwom, okaleczaniu narządów płciowych u kobiet i innym formom psychicznego lub fizycznego przymusu; |
| --- | --- |

42.

wzywa państwa członkowskie do wspierania kampanii informacyjnych ukierunkowanych na imigrantki, aby informować je o ich prawach, możliwościach kształcenia i nauki języków, szkolenia zawodowego oraz dostępie do zatrudnienia, tudzież do zapobiegania przymusowym małżeństwom, okaleczaniu narządów płciowych u kobiet i innym formom psychicznego lub fizycznego przymusu;

Bezpieczeństwo i imigracja

Strategia Zintegrowanego Zarządzania Granicami

| 43. | podkreśla konieczność stworzenia kompleksowego planu głównego, przedstawiającego w całości unijne cele i strategię zarządzania granicami, w tym szczegóły ukazujące możliwości lepszego zoptymalizowania powiązań między wszystkimi powiązanymi z tym obszarem programów i planów; jest zdania, że rozpatrując strategię zarządzania granicami UE, Komisja powinna przede wszystkim przeanalizować skuteczność istniejących systemów zarządzania granicami państw członkowskich w celu uzyskania optymalnej synergii między nimi oraz zdobycia dodatkowych informacji na temat rentowności nowych proponowanych systemów ‐ wjazdu/wyjazdu, elektronicznego systemu zezwoleń na podróż, automatycznej kontroli granicznej oraz programu rejestracji podróżnych – w ramach zintegrowanego zarządzania granicami UE; |
| --- | --- |

43.

podkreśla konieczność stworzenia kompleksowego planu głównego, przedstawiającego w całości unijne cele i strategię zarządzania granicami, w tym szczegóły ukazujące możliwości lepszego zoptymalizowania powiązań między wszystkimi powiązanymi z tym obszarem programów i planów; jest zdania, że rozpatrując strategię zarządzania granicami UE, Komisja powinna przede wszystkim przeanalizować skuteczność istniejących systemów zarządzania granicami państw członkowskich w celu uzyskania optymalnej synergii między nimi oraz zdobycia dodatkowych informacji na temat rentowności nowych proponowanych systemów ‐ wjazdu/wyjazdu, elektronicznego systemu zezwoleń na podróż, automatycznej kontroli granicznej oraz programu rejestracji podróżnych – w ramach zintegrowanego zarządzania granicami UE;

| 44. | podkreśla, że zintegrowane zarządzanie granicami powinno opierać się na odpowiedniej równowadze między zapewnieniem swobodnego transgranicznego przepływu coraz większej liczby ludzi a zapewnieniem większego bezpieczeństwa dla obywateli UE; nie zaprzecza, że wykorzystanie danych ma wyraźne zalety; jednocześnie jest zdania, że zaufanie społeczeństwa do działań rządu może zostać utrzymane tylko wówczas, gdy zapewnione zostaną wystarczające zabezpieczenia danych, nadzoru i możliwości odwołania; |
| --- | --- |

44.

podkreśla, że zintegrowane zarządzanie granicami powinno opierać się na odpowiedniej równowadze między zapewnieniem swobodnego transgranicznego przepływu coraz większej liczby ludzi a zapewnieniem większego bezpieczeństwa dla obywateli UE; nie zaprzecza, że wykorzystanie danych ma wyraźne zalety; jednocześnie jest zdania, że zaufanie społeczeństwa do działań rządu może zostać utrzymane tylko wówczas, gdy zapewnione zostaną wystarczające zabezpieczenia danych, nadzoru i możliwości odwołania;

| 45. | wzywa do dokonania oceny możliwości zastosowania zintegrowanego, czterostopniowego systemu, w ramach którego na każdym etapie podróży imigrantów zmierzających do Unii przeprowadzano by systematyczne kontrole; |
| --- | --- |

45.

wzywa do dokonania oceny możliwości zastosowania zintegrowanego, czterostopniowego systemu, w ramach którego na każdym etapie podróży imigrantów zmierzających do Unii przeprowadzano by systematyczne kontrole;

| 46. | podkreśla, że strategia UE dotycząca granic powinna zostać uzupełniona konkretnymi działaniami mającymi na celu umocnienie granic państw trzecich w ramach partnerstwa Afryka-UE i europejskiej polityki sąsiedztwa (partnerstwo wschodnie, EUROMED); |
| --- | --- |

46.

podkreśla, że strategia UE dotycząca granic powinna zostać uzupełniona konkretnymi działaniami mającymi na celu umocnienie granic państw trzecich w ramach partnerstwa Afryka-UE i europejskiej polityki sąsiedztwa (partnerstwo wschodnie, EUROMED);

| 47. | wzywa do zastąpienia obecnych krajowych wiz Schengen jednolitymi europejskimi wizami Schengen, umożliwiającymi równe traktowanie wszystkich osób ubiegających się o wizy; pragnie otrzymywać informacje na temat dokładnych terminów i szczegółów dotyczących zarówno analizy strategii politycznych, jak i przeprowadzonej przez Komisję analizy technicznej możliwości zrealizowania, praktycznych konsekwencji i wpływu systemu, który wprowadziłby dla obywateli krajów trzecich wymóg uzyskania zgody w systemie elektronicznym na odbycie podróży przed wyjazdem do UE (elektronicznego systemu zezwoleń na podróż – ESTA); wzywa do wzmocnienia współpracy między konsulatami państw członkowskich oraz do stopniowego i powoływania wspólnych urzędów konsularnych do spraw wiz; |
| --- | --- |

47.

wzywa do zastąpienia obecnych krajowych wiz Schengen jednolitymi europejskimi wizami Schengen, umożliwiającymi równe traktowanie wszystkich osób ubiegających się o wizy; pragnie otrzymywać informacje na temat dokładnych terminów i szczegółów dotyczących zarówno analizy strategii politycznych, jak i przeprowadzonej przez Komisję analizy technicznej możliwości zrealizowania, praktycznych konsekwencji i wpływu systemu, który wprowadziłby dla obywateli krajów trzecich wymóg uzyskania zgody w systemie elektronicznym na odbycie podróży przed wyjazdem do UE (elektronicznego systemu zezwoleń na podróż – ESTA); wzywa do wzmocnienia współpracy między konsulatami państw członkowskich oraz do stopniowego i powoływania wspólnych urzędów konsularnych do spraw wiz;

| 48. | zwraca się do Rady o przyjęcie mechanizmów opartych na solidarności miedzy państwami członkowskimi, tak aby umożliwić podział korzyści pochodzących z kontroli granic, oraz o skoordynowanie ich krajowych strategii politycznych; |
| --- | --- |

48.

zwraca się do Rady o przyjęcie mechanizmów opartych na solidarności miedzy państwami członkowskimi, tak aby umożliwić podział korzyści pochodzących z kontroli granic, oraz o skoordynowanie ich krajowych strategii politycznych;

Nielegalna imigracja

| 49. | uznaje skuteczną walkę z nielegalną imigracją za zasadniczą część kompleksowej polityki UE w dziedzinie migracji, wyraża zatem ubolewanie, że niewystarczająca współpraca państw członkowskich w ich wzajemnym interesie paraliżuje skuteczny proces decyzyjny w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

49.

uznaje skuteczną walkę z nielegalną imigracją za zasadniczą część kompleksowej polityki UE w dziedzinie migracji, wyraża zatem ubolewanie, że niewystarczająca współpraca państw członkowskich w ich wzajemnym interesie paraliżuje skuteczny proces decyzyjny w tej dziedzinie;

| 50. | wyraża oburzenie tragedią ludzką powodowaną nielegalną migracją drogami morskimi, zwłaszcza na południowych granicach morskich Unii, gdzie ludzie na łodziach opuszczają wybrzeża Afryki, udając się w ryzykowną podróż do Europy; stanowczo wzywa do podjęcia pilnych działań, by raz na zawsze skończyć z tą tragedią ludzką oraz by umocnić dialog i współpracę z krajami pochodzenia; |
| --- | --- |

50.

wyraża oburzenie tragedią ludzką powodowaną nielegalną migracją drogami morskimi, zwłaszcza na południowych granicach morskich Unii, gdzie ludzie na łodziach opuszczają wybrzeża Afryki, udając się w ryzykowną podróż do Europy; stanowczo wzywa do podjęcia pilnych działań, by raz na zawsze skończyć z tą tragedią ludzką oraz by umocnić dialog i współpracę z krajami pochodzenia;

| 51. | przypomina, że nielegalną imigrację wspierają często sieci przestępcze, które jak dotąd okazują się bardziej skuteczne od wspólnych działań europejskich; jest przekonany, że ta cyniczna sieć odpowiada za śmierć setek ludzi, którzy co roku giną na morzu; przypomina, że w ramach wypełniania zobowiązań międzynarodowych państwa członkowskie są wspólnie odpowiedzialne za ratowanie życia na morzu; w związku z tym, wzywa Komisję i Radę do zwiększenia wysiłków w walce ze zorganizowaną przestępczością, handlem ludźmi i przemytem, do których dochodzi w różnych miejscach na terytorium UE, a w szczególności do działań na rzecz zniszczenia całych sieci, wypowiadając walkę nie tylko przemytnikom, którzy stanowią widzialną sprężynę machiny, lecz także tym wszystkim, którzy czerpią największe korzyści z tego rodzaju działalności przestępczej, gdyż znajdują się na szczycie organizacji; |
| --- | --- |

51.

przypomina, że nielegalną imigrację wspierają często sieci przestępcze, które jak dotąd okazują się bardziej skuteczne od wspólnych działań europejskich; jest przekonany, że ta cyniczna sieć odpowiada za śmierć setek ludzi, którzy co roku giną na morzu; przypomina, że w ramach wypełniania zobowiązań międzynarodowych państwa członkowskie są wspólnie odpowiedzialne za ratowanie życia na morzu; w związku z tym, wzywa Komisję i Radę do zwiększenia wysiłków w walce ze zorganizowaną przestępczością, handlem ludźmi i przemytem, do których dochodzi w różnych miejscach na terytorium UE, a w szczególności do działań na rzecz zniszczenia całych sieci, wypowiadając walkę nie tylko przemytnikom, którzy stanowią widzialną sprężynę machiny, lecz także tym wszystkim, którzy czerpią największe korzyści z tego rodzaju działalności przestępczej, gdyż znajdują się na szczycie organizacji;

| 52. | wzywa Komisję do wzmocnienia programów uświadamiających w krajach tranzytowych i krajach pochodzenia poświęconych zagrożeniom związanym z nielegalną imigracją; |
| --- | --- |

52.

wzywa Komisję do wzmocnienia programów uświadamiających w krajach tranzytowych i krajach pochodzenia poświęconych zagrożeniom związanym z nielegalną imigracją;

| 53. | wyraża zadowolenie w związku z przyjęciem nowej dyrektywy dotyczącej sankcji wobec pracodawców zatrudniających obywateli państw trzecich bez prawa pobytu oraz uważa ją za skuteczne narzędzie ograniczania wyzysku pracowników migrujących i likwidujące jeden z głównych czynników przyciągających nielegalnych imigrantów; |
| --- | --- |

53.

wyraża zadowolenie w związku z przyjęciem nowej dyrektywy dotyczącej sankcji wobec pracodawców zatrudniających obywateli państw trzecich bez prawa pobytu oraz uważa ją za skuteczne narzędzie ograniczania wyzysku pracowników migrujących i likwidujące jeden z głównych czynników przyciągających nielegalnych imigrantów;

| 54. | zwraca się do państw członkowskich, by nie odwlekały transponowania nowej dyrektywy, która przewiduje sankcje dla pracodawców zatrudniających nielegalnie przebywających imigrantów; |
| --- | --- |

54.

zwraca się do państw członkowskich, by nie odwlekały transponowania nowej dyrektywy, która przewiduje sankcje dla pracodawców zatrudniających nielegalnie przebywających imigrantów;

| 55. | uważa za absolutnie niezbędne wzmocnienie kanałów dialogu z krajami pochodzenia i podpisanie z nimi umów o współpracy, aby położyć kres nielegalnej migracji, która jest nieludzka i dramatyczna; |
| --- | --- |

55.

uważa za absolutnie niezbędne wzmocnienie kanałów dialogu z krajami pochodzenia i podpisanie z nimi umów o współpracy, aby położyć kres nielegalnej migracji, która jest nieludzka i dramatyczna;

| 56. | uważa, że pomimo wielokrotnych podwyżek środków budżetowych Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (FRONTEX) wskutek nacisków Parlamentu, agencja ta nadal nie jest w stanie zapewnić efektywnej koordynacji działań kontrolnych na zewnętrznych granicach Unii ze względu na jej ograniczone uprawnienia oraz z powodu braku starań na rzecz zaangażowania państw trzecich w operacje morskie; |
| --- | --- |

56.

uważa, że pomimo wielokrotnych podwyżek środków budżetowych Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (FRONTEX) wskutek nacisków Parlamentu, agencja ta nadal nie jest w stanie zapewnić efektywnej koordynacji działań kontrolnych na zewnętrznych granicach Unii ze względu na jej ograniczone uprawnienia oraz z powodu braku starań na rzecz zaangażowania państw trzecich w operacje morskie;

| 57. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji w formie wniosku o zweryfikowanie mandatu FRONTEX oraz uznaje konieczność wzmocnienia tego mandatu, zwłaszcza przez rozszerzenie zdolności koordynacyjnych agencji oraz przez umożliwienie jej koordynowania stałych misji na obszarach o nasilonej presji migracyjnej na żądanie danego państwa członkowskiego i współpracy z krajami trzecimi; uważa, że należy także zwrócić uwagę na rosnący potencjał agencji FRONTEX w zakresie analizy ryzyka i wywiadu; |
| --- | --- |

57.

z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji w formie wniosku o zweryfikowanie mandatu FRONTEX oraz uznaje konieczność wzmocnienia tego mandatu, zwłaszcza przez rozszerzenie zdolności koordynacyjnych agencji oraz przez umożliwienie jej koordynowania stałych misji na obszarach o nasilonej presji migracyjnej na żądanie danego państwa członkowskiego i współpracy z krajami trzecimi; uważa, że należy także zwrócić uwagę na rosnący potencjał agencji FRONTEX w zakresie analizy ryzyka i wywiadu;

| 58. | uważa, że sensowne wypełnianie mandatu przez FRONTEX wymaga odpowiednich środków, nie tylko finansowych, i tym samym wzywa do wykorzystania nowych technologii do walki z nielegalną imigracją, wzywa państwa członkowskie do zwiększenia puli środków technicznych, a Komisję do przedstawienia wniosków legislacyjnych ukierunkowanych na urzeczywistnienie obowiązkowej solidarności na rzecz centralnego rejestru dostępnego wyposażenia technicznego służącego do kontroli i ochrony granic (CRATE), na takich samych zasadach jak te przewidziane w odniesieniu do zespołów szybkiej interwencji na granicy (RABIT); |
| --- | --- |

58.

uważa, że sensowne wypełnianie mandatu przez FRONTEX wymaga odpowiednich środków, nie tylko finansowych, i tym samym wzywa do wykorzystania nowych technologii do walki z nielegalną imigracją, wzywa państwa członkowskie do zwiększenia puli środków technicznych, a Komisję do przedstawienia wniosków legislacyjnych ukierunkowanych na urzeczywistnienie obowiązkowej solidarności na rzecz centralnego rejestru dostępnego wyposażenia technicznego służącego do kontroli i ochrony granic (CRATE), na takich samych zasadach jak te przewidziane w odniesieniu do zespołów szybkiej interwencji na granicy (RABIT);

| 59. | wzywa FRONTEX i Komisję do wykonania badania w celu uzyskania szacunkowych danych dotyczących możliwości nabycia przez FRONTEX własnego sprzętu oraz wymogów możliwego przekształcenia operacji morskich agencji FRONTEX w straż przybrzeżną UE, bez uszczerbku dla kontroli sprawowanej przez państwa członkowskie nad ich granicami; |
| --- | --- |

59.

wzywa FRONTEX i Komisję do wykonania badania w celu uzyskania szacunkowych danych dotyczących możliwości nabycia przez FRONTEX własnego sprzętu oraz wymogów możliwego przekształcenia operacji morskich agencji FRONTEX w straż przybrzeżną UE, bez uszczerbku dla kontroli sprawowanej przez państwa członkowskie nad ich granicami;

| 60. | uważa, że pełna efektywność agencji FRONTEX możliwa jest tylko pod warunkiem spotęgowania wysiłków ukierunkowanych na działania uzupełniające, takie jak readmisja i współpraca z krajami trzecimi; wzywa Komisję do zapewnienia wsparcia agencji FRONTEX w tym obszarze; |
| --- | --- |

60.

uważa, że pełna efektywność agencji FRONTEX możliwa jest tylko pod warunkiem spotęgowania wysiłków ukierunkowanych na działania uzupełniające, takie jak readmisja i współpraca z krajami trzecimi; wzywa Komisję do zapewnienia wsparcia agencji FRONTEX w tym obszarze;

| 61. | popiera utworzenie wyspecjalizowanych biur agencji FRONTEX w celu uwzględnienia i lepszej oceny konkretnych sytuacji na szczególnie istotnych granicach, w szczególności w odniesieniu do wschodnich granic na lądzie oraz południowych granic na morzu; |
| --- | --- |

61.

popiera utworzenie wyspecjalizowanych biur agencji FRONTEX w celu uwzględnienia i lepszej oceny konkretnych sytuacji na szczególnie istotnych granicach, w szczególności w odniesieniu do wschodnich granic na lądzie oraz południowych granic na morzu;

| 62. | zauważa, że różnice w interpretacji terminów prawnych, rozumieniu międzynarodowego prawa morza i różnice między prawodawstwem i procedurami poszczególnych krajów utrudniają działania agencji FRONTEX; wzywa do zrealizowania kompleksowych badań w celu wypracowania wspólnego podejścia i rozwiązania konfliktu między różniącymi się krajowymi przepisami i procedurami; |
| --- | --- |

62.

zauważa, że różnice w interpretacji terminów prawnych, rozumieniu międzynarodowego prawa morza i różnice między prawodawstwem i procedurami poszczególnych krajów utrudniają działania agencji FRONTEX; wzywa do zrealizowania kompleksowych badań w celu wypracowania wspólnego podejścia i rozwiązania konfliktu między różniącymi się krajowymi przepisami i procedurami;

| 63. | wzywa do dalszej i ciągłej współpracy między agencją FRONTEX oraz krajowymi organami i agencjami; |
| --- | --- |

63.

wzywa do dalszej i ciągłej współpracy między agencją FRONTEX oraz krajowymi organami i agencjami;

| 64. | wzywa do dokonania dalszych postępów w ramach europejskiego systemu nadzoru granic (EUROSUR), także poprzez poprawę koordynacji działań państw członkowskich; |
| --- | --- |

64.

wzywa do dokonania dalszych postępów w ramach europejskiego systemu nadzoru granic (EUROSUR), także poprzez poprawę koordynacji działań państw członkowskich;

| 65. | zauważa, że nielegalnych imigrantów często znajdują rybacy, prywatne łodzie i pracownicy prywatni na morzu zanim zrobią to członkowie marynarki danego kraju; podkreśla potrzebę informowania tych stron o ich zobowiązaniach wynikających z prawa międzynarodowego w zakresie pomocy imigrantom w trudnej sytuacji i wzywa do stworzenia mechanizmu rekompensującego straty w działalności związane z udziałem w akcjach ratowniczych; |
| --- | --- |

65.

zauważa, że nielegalnych imigrantów często znajdują rybacy, prywatne łodzie i pracownicy prywatni na morzu zanim zrobią to członkowie marynarki danego kraju; podkreśla potrzebę informowania tych stron o ich zobowiązaniach wynikających z prawa międzynarodowego w zakresie pomocy imigrantom w trudnej sytuacji i wzywa do stworzenia mechanizmu rekompensującego straty w działalności związane z udziałem w akcjach ratowniczych;

| 66. | podkreśla wyraźną potrzebę opracowywania wiarygodnych statystyk w celu tworzenia konkretnych narzędzi walki z nielegalną imigracją na poziomie UE i wzywa Komisję do podjęcia koniecznych działań w celu stworzenia tych statystyk; |
| --- | --- |

66.

podkreśla wyraźną potrzebę opracowywania wiarygodnych statystyk w celu tworzenia konkretnych narzędzi walki z nielegalną imigracją na poziomie UE i wzywa Komisję do podjęcia koniecznych działań w celu stworzenia tych statystyk;

Powroty

| 67. | uważa, że migranci nieuprawnieni do międzynarodowej ochrony lub przebywający nielegalnie na terytorium państw członkowskich powinni podlegać nakazowi opuszczenia terytorium Unii Europejskiej; dlatego odnotowuje przyjęcie dyrektywy w sprawie powrotów i wnioskuje, aby państwa członkowskie w ramach transpozycji tej dyrektywy czuwały nad zachowaniem korzystniejszych przepisów już przewidzianych na mocy ich prawa wewnętrznego; wzywa państwa członkowskie do zapewnienia procedur powrotu z należytym poszanowaniem prawa i godności osób objętych taką procedurą, przy jednoczesnym nadaniu pierwszeństwa powrotom dobrowolnym; |
| --- | --- |

67.

uważa, że migranci nieuprawnieni do międzynarodowej ochrony lub przebywający nielegalnie na terytorium państw członkowskich powinni podlegać nakazowi opuszczenia terytorium Unii Europejskiej; dlatego odnotowuje przyjęcie dyrektywy w sprawie powrotów i wnioskuje, aby państwa członkowskie w ramach transpozycji tej dyrektywy czuwały nad zachowaniem korzystniejszych przepisów już przewidzianych na mocy ich prawa wewnętrznego; wzywa państwa członkowskie do zapewnienia procedur powrotu z należytym poszanowaniem prawa i godności osób objętych taką procedurą, przy jednoczesnym nadaniu pierwszeństwa powrotom dobrowolnym;

| 68. | wzywa do utworzenia systemu usług doradczych w sprawie powrotów w ośrodkach zamkniętych i otwartych ‐ na zasadzie punktu kontaktowego dla osób chcących zasięgnąć informacji na temat pomocy w powrocie do kraju; |
| --- | --- |

68.

wzywa do utworzenia systemu usług doradczych w sprawie powrotów w ośrodkach zamkniętych i otwartych ‐ na zasadzie punktu kontaktowego dla osób chcących zasięgnąć informacji na temat pomocy w powrocie do kraju;

| 69. | wzywa Komisję do zorganizowania systemu monitorowania i wsparcia mechanizmów reintegracji społecznej i zawodowej w krajach pochodzenia imigrantów, którzy wrócili; |
| --- | --- |

69.

wzywa Komisję do zorganizowania systemu monitorowania i wsparcia mechanizmów reintegracji społecznej i zawodowej w krajach pochodzenia imigrantów, którzy wrócili;

| 70. | zwraca się do państw członkowskich o przychylenie się do pomysłu wpisania swojej polityki dotyczącej readmisji w ramy wspólnej polityki, najlepiej do umów dwustronnych; |
| --- | --- |

70.

zwraca się do państw członkowskich o przychylenie się do pomysłu wpisania swojej polityki dotyczącej readmisji w ramy wspólnej polityki, najlepiej do umów dwustronnych;

| 71. | jeżeli chodzi o umowy o readmisji, wnioskuje, aby Parlament Europejski i jego właściwe komisje były regularnie informowane o postępach i ewentualnych przeszkodach napotykanych przez negocjatorów w trakcie dyskusji z krajami trzecimi; |
| --- | --- |

71.

jeżeli chodzi o umowy o readmisji, wnioskuje, aby Parlament Europejski i jego właściwe komisje były regularnie informowane o postępach i ewentualnych przeszkodach napotykanych przez negocjatorów w trakcie dyskusji z krajami trzecimi;

| 72. | wzywa Komisję do zapewnienia, by państwa członkowskie podpisywały umowy dwustronne o readmisji z państwami trzecimi jedynie przy pełnym poszanowaniu praw człowieka osób powracających i po podpisaniu konwencji genewskiej z 1951 r.; |
| --- | --- |

72.

wzywa Komisję do zapewnienia, by państwa członkowskie podpisywały umowy dwustronne o readmisji z państwami trzecimi jedynie przy pełnym poszanowaniu praw człowieka osób powracających i po podpisaniu konwencji genewskiej z 1951 r.;

| 73. | wzywa Komisję do podejmowania dążeń na rzecz skutecznego wywiązywania się przez kraje trzecie z obowiązku readmisji ich obywateli, którzy nielegalnie przebywają na terytorium UE, stosownie do postanowień art. 13 umowy z Kotonu z dnia 23 czerwca 2000 r.; wzywa do wzmocnienia tych postanowień w trakcie negocjacji dotyczących nowej umowy z państwami AKP (Afryki, Karaibów i Pacyfiku); |
| --- | --- |

73.

wzywa Komisję do podejmowania dążeń na rzecz skutecznego wywiązywania się przez kraje trzecie z obowiązku readmisji ich obywateli, którzy nielegalnie przebywają na terytorium UE, stosownie do postanowień art. 13 umowy z Kotonu z dnia 23 czerwca 2000 r.; wzywa do wzmocnienia tych postanowień w trakcie negocjacji dotyczących nowej umowy z państwami AKP (Afryki, Karaibów i Pacyfiku);

| 74. | podkreśla potrzebę nadania prawdziwie europejskiego wymiaru polityce w zakresie powrotów imigrantów do krajów pochodzenia poprzez zagwarantowanie wzajemnego uznawania decyzji o powrocie; nalega na wzmocnienie współpracy między państwami członkowskimi w zakresie realizacji działań na rzecz powrotu imigrantów do krajów pochodzenia oraz wzmocnienia roli agencji FRONTEX w zakresie wspólnych operacji powrotów; |
| --- | --- |

74.

podkreśla potrzebę nadania prawdziwie europejskiego wymiaru polityce w zakresie powrotów imigrantów do krajów pochodzenia poprzez zagwarantowanie wzajemnego uznawania decyzji o powrocie; nalega na wzmocnienie współpracy między państwami członkowskimi w zakresie realizacji działań na rzecz powrotu imigrantów do krajów pochodzenia oraz wzmocnienia roli agencji FRONTEX w zakresie wspólnych operacji powrotów;

| 75. | wzywa do wzmocnienia współpracy z krajami pochodzenia i tranzytu ukierunkowanej na uproszczenie procedur readmisji, w tym współpracy konsularnej, jak również wzywa Komisję do oceny istniejących umów o readmisji w celu ułatwienia ich stosowania w praktyce i zebrania doświadczeń ułatwiających negocjowanie takich porozumień w przyszłości; |
| --- | --- |

75.

wzywa do wzmocnienia współpracy z krajami pochodzenia i tranzytu ukierunkowanej na uproszczenie procedur readmisji, w tym współpracy konsularnej, jak również wzywa Komisję do oceny istniejących umów o readmisji w celu ułatwienia ich stosowania w praktyce i zebrania doświadczeń ułatwiających negocjowanie takich porozumień w przyszłości;

| 76. | wzywa Radę do rozważenia przepisów wykonawczych z myślą o wprowadzeniu europejskiego listu żelaznego wydawanego obywatelom państw trzecich bez prawa pobytu w celu ułatwienia im powrotu do kraju; należy podjąć działania w celu włączenia europejskiego listu żelaznego do unijnych umów o readmisji, tak aby stał się on wiążący dla danych państw trzecich; |
| --- | --- |

76.

wzywa Radę do rozważenia przepisów wykonawczych z myślą o wprowadzeniu europejskiego listu żelaznego wydawanego obywatelom państw trzecich bez prawa pobytu w celu ułatwienia im powrotu do kraju; należy podjąć działania w celu włączenia europejskiego listu żelaznego do unijnych umów o readmisji, tak aby stał się on wiążący dla danych państw trzecich;

Solidarność i imigracja

Koordynacja między państwami członkowskimi

| 77. | wyraża głębokie ubolewanie, że państwa członkowskie wykazały niewystarczającą solidarność w obliczu narastającego problemu imigracji; wzywa do pilnej weryfikacji programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi 2007–2013” (21) oraz jego czterech instrumentów finansowych, w sposób odzwierciedlający nową rzeczywistość w związku z coraz większą presją migracyjną oraz umożliwiający ich stosowanie w celu reagowania na pilne potrzeby, jak na przykład w sytuacjach masowego napływu migrantów; |
| --- | --- |

77.

wyraża głębokie ubolewanie, że państwa członkowskie wykazały niewystarczającą solidarność w obliczu narastającego problemu imigracji; wzywa do pilnej weryfikacji programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi 2007–2013” (21) oraz jego czterech instrumentów finansowych, w sposób odzwierciedlający nową rzeczywistość w związku z coraz większą presją migracyjną oraz umożliwiający ich stosowanie w celu reagowania na pilne potrzeby, jak na przykład w sytuacjach masowego napływu migrantów;

| 78. | odnotowuje zobowiązania poczynione przez państwa członkowskie we wspomnianym wyżej Europejskim pakcie w sprawie imigracji i azylu, odnoszące się do potrzeby wykazania solidarnej postawy; w szczególności popiera włączenie mechanizmu współdzielenia kosztów, umożliwiającego przenoszenie wewnątrz UE osób korzystających z międzynarodowej ochrony, z państw członkowskich dotkniętych szczególną i nieproporcjonalną presją migracyjną, zwłaszcza z uwagi na ich położenie geograficzne lub sytuację demograficzną, do innych państw członkowskich oraz wzywa państwa członkowskie do wdrażania tych zobowiązań; wyraża również zadowolenie, że w budżecie UE na 2009 r. przeznaczono na ten cel kwotę 5 mln EUR w ramach Europejskiego Funduszu Uchodźców; nalega jednak na wprowadzenie wiążących instrumentów; wzywa Komisję do bezzwłocznego wdrożenia tego mechanizmu oraz do szybkiego przedstawienia inicjatywy legislacyjnej mającej na celu ustanowienie takiego mechanizmu na stałe na szczeblu europejskim; |
| --- | --- |

78.

odnotowuje zobowiązania poczynione przez państwa członkowskie we wspomnianym wyżej Europejskim pakcie w sprawie imigracji i azylu, odnoszące się do potrzeby wykazania solidarnej postawy; w szczególności popiera włączenie mechanizmu współdzielenia kosztów, umożliwiającego przenoszenie wewnątrz UE osób korzystających z międzynarodowej ochrony, z państw członkowskich dotkniętych szczególną i nieproporcjonalną presją migracyjną, zwłaszcza z uwagi na ich położenie geograficzne lub sytuację demograficzną, do innych państw członkowskich oraz wzywa państwa członkowskie do wdrażania tych zobowiązań; wyraża również zadowolenie, że w budżecie UE na 2009 r. przeznaczono na ten cel kwotę 5 mln EUR w ramach Europejskiego Funduszu Uchodźców; nalega jednak na wprowadzenie wiążących instrumentów; wzywa Komisję do bezzwłocznego wdrożenia tego mechanizmu oraz do szybkiego przedstawienia inicjatywy legislacyjnej mającej na celu ustanowienie takiego mechanizmu na stałe na szczeblu europejskim;

| 79. | z zadowoleniem przyjmuje przekształcenie rozporządzenia dublińskiego oraz propozycję postanowień dotyczących mechanizmu zawieszenia przeniesień na mocy tego rozporządzenia, jeżeli istnieją obawy, że spowodują one, iż wnioskodawcy nie będą mogli skorzystać z odpowiednich standardów ochrony w odpowiedzialnych państwach członkowskich, w szczególności w zakresie warunków przyjmowania oraz dostępu do procedur azylowych, jak również w przypadkach, w których przeniesienia te stanowiłyby dodatkowe obciążenie dla tych państw członkowskich, które zwłaszcza z powodu specyficznej sytuacji geograficznej lub demograficznej muszą stawić czoła szczególnej i nadmiernej presji; podkreśla jednak, że te postanowienia mogłyby okazać się politycznym oświadczeniem, nie zaś skutecznym instrumentem umożliwiającym rzeczywiste wspieranie państw członkowskich, jeżeli nie zostałby wprowadzony dwuzadaniowy instrument wiążący dla wszystkich państw członkowskich; |
| --- | --- |

79.

z zadowoleniem przyjmuje przekształcenie rozporządzenia dublińskiego oraz propozycję postanowień dotyczących mechanizmu zawieszenia przeniesień na mocy tego rozporządzenia, jeżeli istnieją obawy, że spowodują one, iż wnioskodawcy nie będą mogli skorzystać z odpowiednich standardów ochrony w odpowiedzialnych państwach członkowskich, w szczególności w zakresie warunków przyjmowania oraz dostępu do procedur azylowych, jak również w przypadkach, w których przeniesienia te stanowiłyby dodatkowe obciążenie dla tych państw członkowskich, które zwłaszcza z powodu specyficznej sytuacji geograficznej lub demograficznej muszą stawić czoła szczególnej i nadmiernej presji; podkreśla jednak, że te postanowienia mogłyby okazać się politycznym oświadczeniem, nie zaś skutecznym instrumentem umożliwiającym rzeczywiste wspieranie państw członkowskich, jeżeli nie zostałby wprowadzony dwuzadaniowy instrument wiążący dla wszystkich państw członkowskich;

| 80. | z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji w sprawie przekształcenia rozporządzenia dotyczącego ustanowienia systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców i przypomina państwom członkowskim o ich zobowiązaniach związanych z pobieraniem odcisków palców i przesyłaniem danych na mocy obowiązującego rozporządzenia Eurodac; jest zdania, że dane biometryczne, takie jak odciski palców, należy wykorzystywać z myślą o zwiększaniu skuteczności kontroli granicznych; |
| --- | --- |

80.

z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji w sprawie przekształcenia rozporządzenia dotyczącego ustanowienia systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców i przypomina państwom członkowskim o ich zobowiązaniach związanych z pobieraniem odcisków palców i przesyłaniem danych na mocy obowiązującego rozporządzenia Eurodac; jest zdania, że dane biometryczne, takie jak odciski palców, należy wykorzystywać z myślą o zwiększaniu skuteczności kontroli granicznych;

Współpraca z krajami trzecimi

| 81. | ubolewa, że współpraca z krajami trzecimi nie przyniosła dostatecznych wyników, z wyjątkiem współpracy prowadzonej z krajami trzecimi przez Hiszpanię, jak na przykład z Senegalem i innymi państwami Afryki Subsaharyjskiej i Afryki Północnej; wzywa do zapewnienia wsparcia krajom trzecim tranzytu i pochodzenia, ukierunkowanego na budowę skutecznego systemu zarządzania granicami, z zaangażowaniem agencji FRONTEX, która może realizować misje szkoleniowo-kontrolne na przejściach granicznych w tych krajach; |
| --- | --- |

81.

ubolewa, że współpraca z krajami trzecimi nie przyniosła dostatecznych wyników, z wyjątkiem współpracy prowadzonej z krajami trzecimi przez Hiszpanię, jak na przykład z Senegalem i innymi państwami Afryki Subsaharyjskiej i Afryki Północnej; wzywa do zapewnienia wsparcia krajom trzecim tranzytu i pochodzenia, ukierunkowanego na budowę skutecznego systemu zarządzania granicami, z zaangażowaniem agencji FRONTEX, która może realizować misje szkoleniowo-kontrolne na przejściach granicznych w tych krajach;

| 82. | przypomina Komisji, Radzie i państwom członkowskim o konieczności kontynuowania dialogu rozpoczętego z krajami pochodzenia i tranzytu w ramach konferencji ministerialnych UE-Afryka poświęconych migracji i rozwojowi, które odbyły się w Trypolisie, Rabacie i Lizbonie; |
| --- | --- |

82.

przypomina Komisji, Radzie i państwom członkowskim o konieczności kontynuowania dialogu rozpoczętego z krajami pochodzenia i tranzytu w ramach konferencji ministerialnych UE-Afryka poświęconych migracji i rozwojowi, które odbyły się w Trypolisie, Rabacie i Lizbonie;

| 83. | wzywa do wdrożenia instrumentów politycznych utworzonych w ramach „Globalnego podejścia do kwestii migracji” (22), a także „procesu z Rabatu” z 2006 r. w sprawie migracji i rozwoju i partnerstwa UE-Afryka w dziedzinie migracji, mobilności i zatrudnienia, uzgodnionego w Lizbonie w grudniu 2007 r.; |
| --- | --- |

83.

wzywa do wdrożenia instrumentów politycznych utworzonych w ramach „Globalnego podejścia do kwestii migracji” (22), a także „procesu z Rabatu” z 2006 r. w sprawie migracji i rozwoju i partnerstwa UE-Afryka w dziedzinie migracji, mobilności i zatrudnienia, uzgodnionego w Lizbonie w grudniu 2007 r.;

| 84. | podkreśla znaczenie polityki rozwoju w krajach trzecich pochodzenia i tranzytu, będącej sposobem na rozwiązanie problemu imigracji u podstaw; wzywa do lepszej koordynacji polityki Unii w obszarach imigracji i rozwoju, przy jednoczesnym uwzględnieniu wszystkich celów strategicznych, takich jak milenijne cele rozwoju; |
| --- | --- |

84.

podkreśla znaczenie polityki rozwoju w krajach trzecich pochodzenia i tranzytu, będącej sposobem na rozwiązanie problemu imigracji u podstaw; wzywa do lepszej koordynacji polityki Unii w obszarach imigracji i rozwoju, przy jednoczesnym uwzględnieniu wszystkich celów strategicznych, takich jak milenijne cele rozwoju;

| 85. | zauważa jednak, że polityka na rzecz rozwoju nie może stanowić jedynej alternatywy wobec migracji, gdyż nie może istnieć solidarny rozwój bez stałej mobilności; |
| --- | --- |

85.

zauważa jednak, że polityka na rzecz rozwoju nie może stanowić jedynej alternatywy wobec migracji, gdyż nie może istnieć solidarny rozwój bez stałej mobilności;

| 86. | wzywa do zacieśnienia współpracy z Międzynarodową Organizacją do spraw Migracji (IOM) i innymi organizacjami międzynarodowymi w celu ustanowienia nowych biur regionalnych w rejonach szczególnie narażonych, gdzie konieczna jest praktyczna pomoc w zakresie m.in. legalnej migracji lub dobrowolnego powrotu imigrantów; |
| --- | --- |

86.

wzywa do zacieśnienia współpracy z Międzynarodową Organizacją do spraw Migracji (IOM) i innymi organizacjami międzynarodowymi w celu ustanowienia nowych biur regionalnych w rejonach szczególnie narażonych, gdzie konieczna jest praktyczna pomoc w zakresie m.in. legalnej migracji lub dobrowolnego powrotu imigrantów;

| 87. | podkreśla znaczenie tworzenia centrów informacji i zarządzania migracją, na wzór ośrodka powołanego w Mali w październiku 2008 r.; uważa, że takie ośrodki powinny w znaczącym stopniu przyczynić się do rozwiązania problemów w dziedzinie migracji poprzez zajęcie się kwestiami potencjalnych migrantów, migrantów wracających do kraju pochodzenia i migrantów przebywających na terenie UE; wzywa Komisję do dostarczenia niezbędnych informacji na temat projektów związanych powołaniem innych centrów w ramach partnerstwa UE-Afryka oraz zwraca się do Komisji o zbadanie możliwości utworzenia takich ośrodków w państwach sąsiadujących na Wschodzie; |
| --- | --- |

87.

podkreśla znaczenie tworzenia centrów informacji i zarządzania migracją, na wzór ośrodka powołanego w Mali w październiku 2008 r.; uważa, że takie ośrodki powinny w znaczącym stopniu przyczynić się do rozwiązania problemów w dziedzinie migracji poprzez zajęcie się kwestiami potencjalnych migrantów, migrantów wracających do kraju pochodzenia i migrantów przebywających na terenie UE; wzywa Komisję do dostarczenia niezbędnych informacji na temat projektów związanych powołaniem innych centrów w ramach partnerstwa UE-Afryka oraz zwraca się do Komisji o zbadanie możliwości utworzenia takich ośrodków w państwach sąsiadujących na Wschodzie;

| 88. | podkreśla, że wszystkie umowy z krajami pochodzenia i tranzytu powinny zawierać rozdziały poświęcone współpracy w obszarze imigracji oraz wzywa do realizacji ambitnej polityki z krajami trzecimi, ukierunkowanej na policyjną i sądową współpracę w celu zwalczania międzynarodowych organizacji przestępczych zaangażowanych w handel ludźmi oraz doprowadzania osób prowadzących taką działalność przed organy wymiaru sprawiedliwości przy zaangażowaniu Europolu i Eurojustu; wzywa także Komisję do większego wsparcia krajów trzecich, w tym do zapewnienia pomocy finansowej i technicznej, tak aby stworzyć warunki ekonomiczne i społeczne zniechęcające do nielegalnej imigracji, przemytu narkotyków i handlu nimi oraz przestępczości zorganizowanej; |
| --- | --- |

88.

podkreśla, że wszystkie umowy z krajami pochodzenia i tranzytu powinny zawierać rozdziały poświęcone współpracy w obszarze imigracji oraz wzywa do realizacji ambitnej polityki z krajami trzecimi, ukierunkowanej na policyjną i sądową współpracę w celu zwalczania międzynarodowych organizacji przestępczych zaangażowanych w handel ludźmi oraz doprowadzania osób prowadzących taką działalność przed organy wymiaru sprawiedliwości przy zaangażowaniu Europolu i Eurojustu; wzywa także Komisję do większego wsparcia krajów trzecich, w tym do zapewnienia pomocy finansowej i technicznej, tak aby stworzyć warunki ekonomiczne i społeczne zniechęcające do nielegalnej imigracji, przemytu narkotyków i handlu nimi oraz przestępczości zorganizowanej;

| 89. | zwraca się do Komisji o promowanie negocjacji w sprawie globalnych porozumień europejskich, np. z Republiką Zielonego Przylądka, o dokonanie postępów w globalnych negocjacjach prowadzonych z Marokiem, Senegalem i Libią oraz o promowanie realizowania porozumień z głównymi krajami pochodzenia imigrantów; |
| --- | --- |

89.

zwraca się do Komisji o promowanie negocjacji w sprawie globalnych porozumień europejskich, np. z Republiką Zielonego Przylądka, o dokonanie postępów w globalnych negocjacjach prowadzonych z Marokiem, Senegalem i Libią oraz o promowanie realizowania porozumień z głównymi krajami pochodzenia imigrantów;

| 90. | wzywa do wspierania państw trzecich w tworzeniu krajowych ram prawnych i ustanawianiu systemów w zakresie imigracji i azylu w pełnym poszanowaniu prawa międzynarodowego, a także wzywa państwa trzecie, przez które dokonuje się tranzytu, do podpisania i poszanowania Konwencji Genewskiej z 1951 r. dotyczącej statusu uchodźcy; |
| --- | --- |

90.

wzywa do wspierania państw trzecich w tworzeniu krajowych ram prawnych i ustanawianiu systemów w zakresie imigracji i azylu w pełnym poszanowaniu prawa międzynarodowego, a także wzywa państwa trzecie, przez które dokonuje się tranzytu, do podpisania i poszanowania Konwencji Genewskiej z 1951 r. dotyczącej statusu uchodźcy;

| 91. | zwraca się do państw członkowskich o zainicjowanie rozważań w sprawie tzw. „uchodźców ekologicznych”, czyli migrantów, których nie można w chwili obecnej uznać za migrantów gospodarczych i którzy nie zostali też uznani za uchodźców w rozumieniu konwencji genewskiej; |
| --- | --- |

91.

zwraca się do państw członkowskich o zainicjowanie rozważań w sprawie tzw. „uchodźców ekologicznych”, czyli migrantów, których nie można w chwili obecnej uznać za migrantów gospodarczych i którzy nie zostali też uznani za uchodźców w rozumieniu konwencji genewskiej;

*

* *

| 92. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

92.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Dz.U. C 76 z 31.3.2009, s. 34.

(2)  Dokument Rady 13440/08.

(3)  Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 98.

(4)  Dz.U. L 199 z 31.7.2007, s. 30.

(5)  Dokument Rady 7204/08.

(6)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0087.

(7)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0069.

(8)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0047.

(9)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0633.

(10)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0557.

(11)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0558.

(12)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0385.

(13)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0168.

(14)  Dz.U. C 219E z 28.8.2008, s. 215.

(15)  Dz.U. C 219E z 28.8.2008, s. 223.

(16)  Dz.U. C 303 E z 13.12.2006, s. 845.

(17)  Dz.U. L 303 z 2.12.2000, s. 16.

(18)  Dz.U. L 180 z 19.7.2000, s. 22.

(19)  Dz.U. L 373 z 21.12.2004, s. 37.

(20)  A/RES/45/158.

(21)  COM(2005)0123.

(22)  COM(2006)0735.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/35 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/35

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Zielona księga na temat przyszłej polityki TEN-T

P6_TA(2009)0258

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie Zielonej księgi na temat przyszłej polityki TEN-T (2008/2218 (INI))

2010/C 184 E/07

Parlament Europejski,

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 4 lutego 2009 r. zatytułowany „Zielona księga: TEN-T: przegląd polityki” (COM(2009)0044),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 26 listopada 2008 r. zatytułowany „Europejski plan naprawy gospodarczej” (COM(2008)0800),

uwzględniając konkluzje Rady w sprawie ujmowania kwestii ochrony środowiska przy podejmowaniu decyzji w dziedzinie transportu, przyjęte przez Radę ds. transportu, telekomunikacji i energii na posiedzeniu w dniach 8 i 9 grudnia 2008 r.,

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 22 czerwca 2006 r. zatytułowany „Utrzymać Europę w ruchu – zrównoważona mobilność dla naszego kontynentu. Przegląd średniookresowy Białej Księgi Komisji Europejskiej dotyczącej transportu z 2001 r.” (COM(2006)0314),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 23 stycznia 2008 r.„20 i 20 do 2020 r. – szansa Europy na przeciwdziałanie zmianom klimatycznym” (COM(2008)0030),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 października 2007 r. zatytułowany „Plan działań na rzecz logistyki transportu towarowego” (COM(2007)0607),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 maja 2008 r. na temat wyników negocjacji w sprawie strategii i programów dotyczących polityki spójności na okres programowania 2007–2013 (COM(2008)0301),

uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 20 stycznia 2009 r. z wdrażania wytycznych dotyczących transeuropejskiej sieci transportowej w latach 2004-2005 (COM(2009)0005),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie strategii lizbońskiej (1),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 września 2007 r. w sprawie logistyki transportu towarowego w Europie – klucza do zrównoważonej mobilności (2),

uwzględniając art. 45 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki oraz opinię Komisji Rozwoju Regionalnego (A6-0224/2009),

| A. | mając na uwadze, że polityczna definicja polityki TEN-T zawarta w decyzji nr 1692/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie wspólnotowych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej (3) i w decyzji nr 884/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. zmieniającej decyzję nr 1692/96/WE w sprawie wspólnotowych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej (4) doprowadziła do powstania „listy życzeń” 30 priorytetowych projektów odzwierciedlającej głównie interesy krajowe, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że polityczna definicja polityki TEN-T zawarta w decyzji nr 1692/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie wspólnotowych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej (3) i w decyzji nr 884/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. zmieniającej decyzję nr 1692/96/WE w sprawie wspólnotowych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej (4) doprowadziła do powstania „listy życzeń” 30 priorytetowych projektów odzwierciedlającej głównie interesy krajowe,

| B. | mając na uwadze, że konkurencyjność zewnętrzna szynowego i wodnego transportu towarów w porównaniu do transportu drogowego musi zostać zwiększona, aby zapewnić zrównoważoną eksploatację autostrad morskich i kolejowych korytarzy transportu towarowego, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że konkurencyjność zewnętrzna szynowego i wodnego transportu towarów w porównaniu do transportu drogowego musi zostać zwiększona, aby zapewnić zrównoważoną eksploatację autostrad morskich i kolejowych korytarzy transportu towarowego,

| C. | mając na uwadze, że tych 30 priorytetowych projektów doprowadziło do powstania wniosku Komisji w sprawie przyznania – w ramach finansowych na lata 2007-2013 – na rzecz transeuropejskiej sieci transportowej jako całości finansowania w wysokości około 20 000 000 000 EUR, którą to kwotę pod naciskiem Rady ostatecznie zmniejszono do około 8 000 000 000 EUR, z czego tylko 5 300 000 000 EUR przeznaczono na 30 projektów priorytetowych, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że tych 30 priorytetowych projektów doprowadziło do powstania wniosku Komisji w sprawie przyznania – w ramach finansowych na lata 2007-2013 – na rzecz transeuropejskiej sieci transportowej jako całości finansowania w wysokości około 20 000 000 000 EUR, którą to kwotę pod naciskiem Rady ostatecznie zmniejszono do około 8 000 000 000 EUR, z czego tylko 5 300 000 000 EUR przeznaczono na 30 projektów priorytetowych,

| D. | mając na uwadze ogólnie znaną nieudolność Unii Europejskiej w zakresie stosowania się do zasad finansowania projektów TEN-T, ustanowionych na mocy rozporządzenia (WE) nr 680/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. określającego ogólne zasady przyznawania pomocy finansowej Wspólnoty w zakresie transeuropejskich sieci transportowych i energetycznych (5), co wywołuje niepewność w planowaniu finansowania projektów, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze ogólnie znaną nieudolność Unii Europejskiej w zakresie stosowania się do zasad finansowania projektów TEN-T, ustanowionych na mocy rozporządzenia (WE) nr 680/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. określającego ogólne zasady przyznawania pomocy finansowej Wspólnoty w zakresie transeuropejskich sieci transportowych i energetycznych (5), co wywołuje niepewność w planowaniu finansowania projektów,

| E. | mając na uwadze, że konieczne jest wzmocnienie zdolności Komisji do prowadzenia dużych projektów transgranicznych, szczególnie w sektorze kolejowym, co wymaga trwałej ściślejszej koordynacji między zainteresowanymi państwami członkowskimi i wieloletniego finansowania, wykraczającego poza zakres czasowy wieloletnich ram finansowych, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że konieczne jest wzmocnienie zdolności Komisji do prowadzenia dużych projektów transgranicznych, szczególnie w sektorze kolejowym, co wymaga trwałej ściślejszej koordynacji między zainteresowanymi państwami członkowskimi i wieloletniego finansowania, wykraczającego poza zakres czasowy wieloletnich ram finansowych,

| F. | mając na uwadze, że załączniki do wyżej wymienionego komunikatu Komisji z 14 maja 2008 r. pokazują wprawdzie, że około 49 % środków przewidzianych na projekty w zakresie transportu przeznacza się na drogi, około 31 % na kolej i około 9 % na transport miejski, lecz nie wynika z tego jasno, jakie konkretne projekty są współfinansowane, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że załączniki do wyżej wymienionego komunikatu Komisji z 14 maja 2008 r. pokazują wprawdzie, że około 49 % środków przewidzianych na projekty w zakresie transportu przeznacza się na drogi, około 31 % na kolej i około 9 % na transport miejski, lecz nie wynika z tego jasno, jakie konkretne projekty są współfinansowane,

| 1. | przyznaje, że pierwsze próby opracowywania strategii UE w zakresie infrastruktury transportowej – wywołane „brakującymi ogniwami” europejskiego okrągłego stołu przemysłowców (ERT) – przyspieszył komunikat Komisji z dnia 2 grudnia 1992 r. zatytułowany „Przyszły rozwój wspólnej polityki transportowej” z uzasadnieniem o „osiąganiu wzrostu gospodarczego, konkurencyjności i zatrudnienia”, a zapoczątkował je były komisarz ds. transportu Karel Van Miert; odnotowuje, że rozporządzenie Rady (WE) nr 2236/95 z dnia 18 września 1995 r. ustanawiające ogólne zasady udzielania pomocy finansowej Wspólnoty w dziedzinie sieci transeuropejskich (6), a także decyzja nr 884/2004/WE, starały się ukierunkowywać na wymienione cele; zwraca też uwagę na ożywienie tej polityki przez wiceprzewodniczącą Komisji Loyolę de Palacio, komisarz odpowiedzialną za sprawy transportu i energetyki; |
| --- | --- |

1.

przyznaje, że pierwsze próby opracowywania strategii UE w zakresie infrastruktury transportowej – wywołane „brakującymi ogniwami” europejskiego okrągłego stołu przemysłowców (ERT) – przyspieszył komunikat Komisji z dnia 2 grudnia 1992 r. zatytułowany „Przyszły rozwój wspólnej polityki transportowej” z uzasadnieniem o „osiąganiu wzrostu gospodarczego, konkurencyjności i zatrudnienia”, a zapoczątkował je były komisarz ds. transportu Karel Van Miert; odnotowuje, że rozporządzenie Rady (WE) nr 2236/95 z dnia 18 września 1995 r. ustanawiające ogólne zasady udzielania pomocy finansowej Wspólnoty w dziedzinie sieci transeuropejskich (6), a także decyzja nr 884/2004/WE, starały się ukierunkowywać na wymienione cele; zwraca też uwagę na ożywienie tej polityki przez wiceprzewodniczącą Komisji Loyolę de Palacio, komisarz odpowiedzialną za sprawy transportu i energetyki;

| 2. | uważa sprawozdania koordynatorów sieci TEN-T za interesujące przykłady mogące służyć dalszej koordynacji i integracji przy ograniczonej liście ważnych projektów; w związku z tym zwraca się do Komisji i państw członkowskich o prowadzenie dalszych starań mających na celu wzmocnienie istniejących projektów priorytetowych; uważa, że inwestycje średnio- i długoterminowe należy kontynuować spójnie z celem, jakim jest ukończenie całej sieci; |
| --- | --- |

2.

uważa sprawozdania koordynatorów sieci TEN-T za interesujące przykłady mogące służyć dalszej koordynacji i integracji przy ograniczonej liście ważnych projektów; w związku z tym zwraca się do Komisji i państw członkowskich o prowadzenie dalszych starań mających na celu wzmocnienie istniejących projektów priorytetowych; uważa, że inwestycje średnio- i długoterminowe należy kontynuować spójnie z celem, jakim jest ukończenie całej sieci;

| 3. | z zadowoleniem przyjmuje wczesne przedłożenie wyżej wymienionego komunikatu Komisji z dnia 4 lutego 2009 r. z zamiarem dokonania gruntownego przeglądu strategii UE dotyczącej infrastruktury transportowej i sieci TEN-T na miarę wyzwań w zakresie obecnego i przyszłego transportu, transgranicznej mobilności, finansów, gospodarki, polityki regionalnej (w tym dotyczącej regionów znajdujących się w trwale niekorzystnej sytuacji) i bezpieczeństwa oraz wyzwań społecznych i środowiskowych; |
| --- | --- |

3.

z zadowoleniem przyjmuje wczesne przedłożenie wyżej wymienionego komunikatu Komisji z dnia 4 lutego 2009 r. z zamiarem dokonania gruntownego przeglądu strategii UE dotyczącej infrastruktury transportowej i sieci TEN-T na miarę wyzwań w zakresie obecnego i przyszłego transportu, transgranicznej mobilności, finansów, gospodarki, polityki regionalnej (w tym dotyczącej regionów znajdujących się w trwale niekorzystnej sytuacji) i bezpieczeństwa oraz wyzwań społecznych i środowiskowych;

| 4. | w związku z tym nie widzi powodu do wprowadzenia niejasnego pojęcia filaru koncepcyjnego TEN-T przeciążającego listę priorytetów; uważa, że w przeciwieństwie do celu wyrażonego przez Komisję filar wyraźnie przedstawiony jako koncepcyjny nie poprawi wiarygodności TEN-T, cel ten może jedynie być osiągnięty poprzez rozwój konkretnych projektów; |
| --- | --- |

4.

w związku z tym nie widzi powodu do wprowadzenia niejasnego pojęcia filaru koncepcyjnego TEN-T przeciążającego listę priorytetów; uważa, że w przeciwieństwie do celu wyrażonego przez Komisję filar wyraźnie przedstawiony jako koncepcyjny nie poprawi wiarygodności TEN-T, cel ten może jedynie być osiągnięty poprzez rozwój konkretnych projektów;

| 5. | zgadza się zatem na opracowanie spójniejszego i bardziej zintegrowanego podejścia sieciowego odzwierciedlającego potrzeby w zakresie połączeń intermodalnych dla obywateli i towarów; podkreśla zatem, że należy dać pierwszeństwo kolei, portom, zrównoważonym drogom morskim i śródlądowym oraz ich połączeniom w głębi kraju lub węzłom łączącym różne środki transportu w sieci infrastrukturalne z nowymi państwami członkowskimi i wewnątrz nich, a także zwrócić szczególną uwagę na transgraniczne połączenia transportowe, jak również na lepsze połączenia lotnisk i portów z innymi elementami sieci transeuropejskich; podkreśla, że należy zwrócić szczególną uwagę na różne, lecz komplementarne potrzeby transportu pasażerskiego i towarowego; zaleca państwom członkowskim i władzom lokalnym usprawnienie stacji pośrednich i połączeń lokalnych jako połączeń z siecią TEN-T w celu zredukowania do minimum kosztów związanych z peryferyjnym położeniem; |
| --- | --- |

5.

zgadza się zatem na opracowanie spójniejszego i bardziej zintegrowanego podejścia sieciowego odzwierciedlającego potrzeby w zakresie połączeń intermodalnych dla obywateli i towarów; podkreśla zatem, że należy dać pierwszeństwo kolei, portom, zrównoważonym drogom morskim i śródlądowym oraz ich połączeniom w głębi kraju lub węzłom łączącym różne środki transportu w sieci infrastrukturalne z nowymi państwami członkowskimi i wewnątrz nich, a także zwrócić szczególną uwagę na transgraniczne połączenia transportowe, jak również na lepsze połączenia lotnisk i portów z innymi elementami sieci transeuropejskich; podkreśla, że należy zwrócić szczególną uwagę na różne, lecz komplementarne potrzeby transportu pasażerskiego i towarowego; zaleca państwom członkowskim i władzom lokalnym usprawnienie stacji pośrednich i połączeń lokalnych jako połączeń z siecią TEN-T w celu zredukowania do minimum kosztów związanych z peryferyjnym położeniem;

| 6. | wzywa Komisję, aby w szczególny sposób wspierała priorytetowe projekty z połączeniami intermodalnymi i stałą interoperacyjnością, które przebiegają przez wiele państw członkowskich; zwraca uwagę, że połączenie obszarów gospodarczych położonych wzdłuż tych priorytetowych projektów jest zadaniem państw członkowskich; |
| --- | --- |

6.

wzywa Komisję, aby w szczególny sposób wspierała priorytetowe projekty z połączeniami intermodalnymi i stałą interoperacyjnością, które przebiegają przez wiele państw członkowskich; zwraca uwagę, że połączenie obszarów gospodarczych położonych wzdłuż tych priorytetowych projektów jest zadaniem państw członkowskich;

| 7. | zauważa z zadowoleniem, że przyjazne dla środowiska środki transportu zostały w nieproporcjonalnie dużym stopniu uwzględnione w wykazie projektów priorytetowych; wzywa w związku z tym Komisję, aby zadbała w przyszłości o zachowanie tych proporcji w trakcie realizacji projektów; |
| --- | --- |

7.

zauważa z zadowoleniem, że przyjazne dla środowiska środki transportu zostały w nieproporcjonalnie dużym stopniu uwzględnione w wykazie projektów priorytetowych; wzywa w związku z tym Komisję, aby zadbała w przyszłości o zachowanie tych proporcji w trakcie realizacji projektów;

| 8. | podkreśla, że należy koniecznie uwzględniać ochronę klimatu i zrównoważony rozwój wszystkich środków transportu w ramach europejskiej strategii infrastrukturalnej, dostosowując ją do celów UE w zakresie ograniczenia emisji CO2; |
| --- | --- |

8.

podkreśla, że należy koniecznie uwzględniać ochronę klimatu i zrównoważony rozwój wszystkich środków transportu w ramach europejskiej strategii infrastrukturalnej, dostosowując ją do celów UE w zakresie ograniczenia emisji CO2;

| 9. | wzywa Komisję, aby nakłoniła państwa członkowskie do wprowadzania europejskiego prawodawstwa dotyczącego ochrony środowiska do procesu decyzyjnego i planowania w zakresie projektów TEN-T, takich jak Natura 2000, strategiczna ocena środowiska (SEA), ocena wpływu na środowisko (EIA), dyrektywa o jakości powietrza, ramowa dyrektywa wodna, dyrektywy siedliskowa i ptasia, jak również sprawozdania w sprawie transportu i mechanizmu sprawozdawczości środowiskowej (TERM), w których Europejska Agencja Ochrony Środowiska podaje wskaźniki dla transportu i środowiska naturalnego; |
| --- | --- |

9.

wzywa Komisję, aby nakłoniła państwa członkowskie do wprowadzania europejskiego prawodawstwa dotyczącego ochrony środowiska do procesu decyzyjnego i planowania w zakresie projektów TEN-T, takich jak Natura 2000, strategiczna ocena środowiska (SEA), ocena wpływu na środowisko (EIA), dyrektywa o jakości powietrza, ramowa dyrektywa wodna, dyrektywy siedliskowa i ptasia, jak również sprawozdania w sprawie transportu i mechanizmu sprawozdawczości środowiskowej (TERM), w których Europejska Agencja Ochrony Środowiska podaje wskaźniki dla transportu i środowiska naturalnego;

| 10. | wzywa Komisję do ograniczenia niejasnych i sprzecznych przepisów dotyczących deklaracji wspólnych interesów i stosowania przepisów dotyczących ochrony środowiska; ponadto uważa, że po nadaniu projektom statusu TEN-T państwa członkowskie nie powinny nadużywać europejskiej legislacji, o której mowa w ust. 9 w celu blokowania wdrażania projektów TEN-T; |
| --- | --- |

10.

wzywa Komisję do ograniczenia niejasnych i sprzecznych przepisów dotyczących deklaracji wspólnych interesów i stosowania przepisów dotyczących ochrony środowiska; ponadto uważa, że po nadaniu projektom statusu TEN-T państwa członkowskie nie powinny nadużywać europejskiej legislacji, o której mowa w ust. 9 w celu blokowania wdrażania projektów TEN-T;

| 11. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do uwzględnienia niedawnych wydarzeń, takich jak ogólnoświatowy kryzys finansowy, zmiany demograficzne, rozszerzenie, nowe kraje ościenne oraz intensywniejsze związki z krajami Europy Wschodniej i krajami basenu Morza Śródziemnego, jako czynników istotnych dla europejskiej strategii w zakresie infrastruktury transportowej; |
| --- | --- |

11.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do uwzględnienia niedawnych wydarzeń, takich jak ogólnoświatowy kryzys finansowy, zmiany demograficzne, rozszerzenie, nowe kraje ościenne oraz intensywniejsze związki z krajami Europy Wschodniej i krajami basenu Morza Śródziemnego, jako czynników istotnych dla europejskiej strategii w zakresie infrastruktury transportowej;

| 12. | podkreśla, że zwłaszcza w obecnym kontekście kryzysu gospodarczego rozwój TEN-T i integracja transportu w Unii z transportem w krajach sąsiadujących jest najpewniejszym środkiem zapewnienia zarówno długotrwale zrównoważonego charakteru rynku wewnętrznego, jak i gospodarczej oraz społecznej spójności w Unii; |
| --- | --- |

12.

podkreśla, że zwłaszcza w obecnym kontekście kryzysu gospodarczego rozwój TEN-T i integracja transportu w Unii z transportem w krajach sąsiadujących jest najpewniejszym środkiem zapewnienia zarówno długotrwale zrównoważonego charakteru rynku wewnętrznego, jak i gospodarczej oraz społecznej spójności w Unii;

| 13. | wzywa Komisję do podjęcia intensywniejszych działań zmierzających do lepszej koordynacji rozwoju terytorialnego (agenda terytorialna Unii Europejskiej i zasada spójności terytorialnej) oraz planowania transportu na szczeblu europejskim poprzez wzięcie pod uwagę dostępności regionalnej za pośrednictwem lepszych powiązań sieciowych między regionami; należy wziąć pod uwagę ogromne różnice między obszarami górzystymi, nadbrzeżnymi/wyspiarskimi, położonymi centralnie, peryferyjnymi i innymi obszarami nadgranicznymi, a także potrzebę lepszej integracji miejskich systemów mobilności z TEN-T; |
| --- | --- |

13.

wzywa Komisję do podjęcia intensywniejszych działań zmierzających do lepszej koordynacji rozwoju terytorialnego (agenda terytorialna Unii Europejskiej i zasada spójności terytorialnej) oraz planowania transportu na szczeblu europejskim poprzez wzięcie pod uwagę dostępności regionalnej za pośrednictwem lepszych powiązań sieciowych między regionami; należy wziąć pod uwagę ogromne różnice między obszarami górzystymi, nadbrzeżnymi/wyspiarskimi, położonymi centralnie, peryferyjnymi i innymi obszarami nadgranicznymi, a także potrzebę lepszej integracji miejskich systemów mobilności z TEN-T;

| 14. | wzywa Komisję, aby w szczególnie uprzywilejowany sposób traktowała priorytetowe projekty dotyczące najważniejszych szlaków kolejowych, drogowych i śródlądowych w celu zapewnienia transgranicznego powiązania z nowymi państwami członkowskimi i państwami trzecimi; |
| --- | --- |

14.

wzywa Komisję, aby w szczególnie uprzywilejowany sposób traktowała priorytetowe projekty dotyczące najważniejszych szlaków kolejowych, drogowych i śródlądowych w celu zapewnienia transgranicznego powiązania z nowymi państwami członkowskimi i państwami trzecimi;

| 15. | zachęca w związku z tym, aby włączyć do rozwoju transportu Europejską Perspektywę Rozwoju Przestrzennego (EPRP) jako podstawę planowania oraz analizy ESPON jako podstawowe informacje naukowo-przestrzenne; |
| --- | --- |

15.

zachęca w związku z tym, aby włączyć do rozwoju transportu Europejską Perspektywę Rozwoju Przestrzennego (EPRP) jako podstawę planowania oraz analizy ESPON jako podstawowe informacje naukowo-przestrzenne;

| 16. | podkreśla potrzebę włączenia zarówno celów strategii lizbońskiej, jak i celów planu odbudowy w rozwój polityki TEN-T, z uwagi na kluczowe znaczenie ich mobilności, dostępności i logistyki dla konkurencyjności UE oraz dla poprawy spójności terytorialnej; |
| --- | --- |

16.

podkreśla potrzebę włączenia zarówno celów strategii lizbońskiej, jak i celów planu odbudowy w rozwój polityki TEN-T, z uwagi na kluczowe znaczenie ich mobilności, dostępności i logistyki dla konkurencyjności UE oraz dla poprawy spójności terytorialnej;

| 17. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do uwzględnienia w systemie zintegrowanej sieci TEN-T zielonych korytarzy, kolejowych sieci towarowych, korytarzy europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym (ERTMS), morskich „autostrad”, takich jak żegluga morska bliskiego zasięgu, istniejących dróg wodnych o ograniczonej przepustowości lub śluz o niewystarczającej przepustowości, suchych portów, platform logistycznych oraz węzłów mobilności miejskiej, a także planowanego rozszerzenia TEN-T na kraje objęte Europejską polityką sąsiedztwa, kraje Europy Wschodniej i kraje basenu Morza Śródziemnego w oparciu o zaplanowane działania sprzyjające bardziej ekologicznym, bezpieczniejszym środkom transportu o niższym zużyciu paliwa, w celu optymalnego wykorzystania wszystkich rodzajów transportu oraz sprzyjania kompatybilności połączeń między poszczególnymi środkami transportu, zwłaszcza połączeń kolejowych z portami; ponadto apeluje o spójność między obecnymi i przyszłymi ramami TEN-T a proponowanymi aktami legislacyjnymi dotyczącymi korytarzy kolejowego transportu towarowego; |
| --- | --- |

17.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do uwzględnienia w systemie zintegrowanej sieci TEN-T zielonych korytarzy, kolejowych sieci towarowych, korytarzy europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym (ERTMS), morskich „autostrad”, takich jak żegluga morska bliskiego zasięgu, istniejących dróg wodnych o ograniczonej przepustowości lub śluz o niewystarczającej przepustowości, suchych portów, platform logistycznych oraz węzłów mobilności miejskiej, a także planowanego rozszerzenia TEN-T na kraje objęte Europejską polityką sąsiedztwa, kraje Europy Wschodniej i kraje basenu Morza Śródziemnego w oparciu o zaplanowane działania sprzyjające bardziej ekologicznym, bezpieczniejszym środkom transportu o niższym zużyciu paliwa, w celu optymalnego wykorzystania wszystkich rodzajów transportu oraz sprzyjania kompatybilności połączeń między poszczególnymi środkami transportu, zwłaszcza połączeń kolejowych z portami; ponadto apeluje o spójność między obecnymi i przyszłymi ramami TEN-T a proponowanymi aktami legislacyjnymi dotyczącymi korytarzy kolejowego transportu towarowego;

| 18. | zauważa, że według najnowszych badań jedynie 1 % europejskich środków finansowych na infrastrukturę było do niedawna wykorzystywanych na śródlądowe drogi wodne; uważa, że potrzebne jest dostateczne europejskie wsparcie dla rozwoju infrastruktury śródlądowych dróg wodnych w Europie, w celu pełnego wykorzystania potencjału żeglugi śródlądowej jako zrównoważonego i niezawodnego rodzaju transportu; |
| --- | --- |

18.

zauważa, że według najnowszych badań jedynie 1 % europejskich środków finansowych na infrastrukturę było do niedawna wykorzystywanych na śródlądowe drogi wodne; uważa, że potrzebne jest dostateczne europejskie wsparcie dla rozwoju infrastruktury śródlądowych dróg wodnych w Europie, w celu pełnego wykorzystania potencjału żeglugi śródlądowej jako zrównoważonego i niezawodnego rodzaju transportu;

| 19. | zwraca się do Komisji, aby zagwarantowała przyspieszenie rozwoju kolejowego transportu towarowego mając na względzie zwiększenie wydajności sieci i szybkości transportu; |
| --- | --- |

19.

zwraca się do Komisji, aby zagwarantowała przyspieszenie rozwoju kolejowego transportu towarowego mając na względzie zwiększenie wydajności sieci i szybkości transportu;

| 20. | z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie utworzenia europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy (COM(2008)0852) oraz wyżej wymieniony komunikat Komisji z dnia 18 października 2007 r.; |
| --- | --- |

20.

z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie utworzenia europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy (COM(2008)0852) oraz wyżej wymieniony komunikat Komisji z dnia 18 października 2007 r.;

| 21. | podkreśla znaczenie ułatwiania wymiany informacji w transporcie intermodalnym w celu upowszechniania i popierania interakcji pomiędzy infrastrukturą niematerialną i materialną (takie systemy informacyjne, jak ERTMS/RIS/ITS/SESAR/Galileo), poprawy interoperacyjności, ulepszenia taboru kolejowego (sprzęt i oprogramowanie ERTMS w pociągach oraz zmniejszenie poziomu emisji hałasu z wagonów towarowych), zielonej logistyki, połączeń i węzłów łączących różne środki transportu, zdecentralizowanych usług łańcucha dostaw „od drzwi do drzwi” oraz zarządzania mobilnością; |
| --- | --- |

21.

podkreśla znaczenie ułatwiania wymiany informacji w transporcie intermodalnym w celu upowszechniania i popierania interakcji pomiędzy infrastrukturą niematerialną i materialną (takie systemy informacyjne, jak ERTMS/RIS/ITS/SESAR/Galileo), poprawy interoperacyjności, ulepszenia taboru kolejowego (sprzęt i oprogramowanie ERTMS w pociągach oraz zmniejszenie poziomu emisji hałasu z wagonów towarowych), zielonej logistyki, połączeń i węzłów łączących różne środki transportu, zdecentralizowanych usług łańcucha dostaw „od drzwi do drzwi” oraz zarządzania mobilnością;

| 22. | podkreśla znaczenie rozwoju zharmonizowanych i znormalizowanych inteligentnych systemów transportowych dla TEN-T w celu uzyskania bardziej skutecznego, płynnego, bezpiecznego i ekologicznego zarządzania transportem; |
| --- | --- |

22.

podkreśla znaczenie rozwoju zharmonizowanych i znormalizowanych inteligentnych systemów transportowych dla TEN-T w celu uzyskania bardziej skutecznego, płynnego, bezpiecznego i ekologicznego zarządzania transportem;

| 23. | zaleca, aby poprawić wdrażanie TEN-T, zapewniając lepszy dostęp do informacji poprzez systemy takie jak system informacji TENtec, wprowadzając otwartą metodę koordynacji obejmującą poziomy odniesienia i wymianę najlepszych praktyk; |
| --- | --- |

23.

zaleca, aby poprawić wdrażanie TEN-T, zapewniając lepszy dostęp do informacji poprzez systemy takie jak system informacji TENtec, wprowadzając otwartą metodę koordynacji obejmującą poziomy odniesienia i wymianę najlepszych praktyk;

| 24. | koncentruje się na konieczności rozwijania w krótkiej perspektywie wydajności dotychczasowej infrastruktury w ramach projektów TEN-T, zwłaszcza w przypadku gdy realizacja takich projektów została już rozpoczęta, w celu uczynienia korytarzy rentowniejszymi i wydajniejszymi, bez czekania jedynie na długofalową realizację olbrzymich projektów obejmujących te korytarze; |
| --- | --- |

24.

koncentruje się na konieczności rozwijania w krótkiej perspektywie wydajności dotychczasowej infrastruktury w ramach projektów TEN-T, zwłaszcza w przypadku gdy realizacja takich projektów została już rozpoczęta, w celu uczynienia korytarzy rentowniejszymi i wydajniejszymi, bez czekania jedynie na długofalową realizację olbrzymich projektów obejmujących te korytarze;

| 25. | wyraża poparcie dla ujętej w zielonej księdze „opcji strukturalnej 3 w koncepcji TEN-T”, tj. dwóch szczebli obejmujących sieć kompleksową w oparciu o istniejące mapy TEN-T oraz intermodalną sieć zasadniczą, jeszcze niezdefiniowaną, na którą będą składać się jako priorytety kolej, zrównoważone drogi wodne i porty oraz ich połączenie z węzłami logistycznymi; |
| --- | --- |

25.

wyraża poparcie dla ujętej w zielonej księdze „opcji strukturalnej 3 w koncepcji TEN-T”, tj. dwóch szczebli obejmujących sieć kompleksową w oparciu o istniejące mapy TEN-T oraz intermodalną sieć zasadniczą, jeszcze niezdefiniowaną, na którą będą składać się jako priorytety kolej, zrównoważone drogi wodne i porty oraz ich połączenie z węzłami logistycznymi;

| 26. | popiera koncepcję „sieci zasadniczej” składającej się z „filaru geograficznego” i „filaru koncepcyjnego”, przy czym „filar koncepcyjny” obejmuje kryteria i działania, dzięki którym projekty, korytarze i elementy sieci będą mogły być identyfikowane długookresowo w sposób elastyczny, a nie sztywny na początku okresu budżetowego w odniesieniu do całego okresu; uważa, że musi istnieć możliwość elastycznego rozszerzenia TEN-T w trakcie okresu budżetowego z myślą o dostosowaniu do zmieniających się warunków rynkowych; |
| --- | --- |

26.

popiera koncepcję „sieci zasadniczej” składającej się z „filaru geograficznego” i „filaru koncepcyjnego”, przy czym „filar koncepcyjny” obejmuje kryteria i działania, dzięki którym projekty, korytarze i elementy sieci będą mogły być identyfikowane długookresowo w sposób elastyczny, a nie sztywny na początku okresu budżetowego w odniesieniu do całego okresu; uważa, że musi istnieć możliwość elastycznego rozszerzenia TEN-T w trakcie okresu budżetowego z myślą o dostosowaniu do zmieniających się warunków rynkowych;

| 27. | przyznaje, że państwa członkowskie, w porozumieniu ze swoimi władzami regionalnymi i lokalnymi, podmiotami społeczeństwa obywatelskiego i społecznościami lokalnymi, mają zasadniczą rolę w określaniu, planowaniu i finansowaniu infrastruktury transportowej, wraz z transgraniczną europejską koordynacją i współpracą; oczekuje od Rady większej spójności między oczekiwaniami wobec projektów TEN-T i decyzjami na temat budżetów TEN-T; z myślą o śródokresowym przeglądzie ram finansowych UE, a także uwzględniając obecną dyskusję na temat unijnego planu odbudowy, zwraca się do państw członkowskich o właściwe rozważenie kwestii koniecznego finansowego wsparcia infrastruktury transportowej będącej częścią sieci TEN-T jako priorytetu zgodnie z dotychczas określoną polityką UE; |
| --- | --- |

27.

przyznaje, że państwa członkowskie, w porozumieniu ze swoimi władzami regionalnymi i lokalnymi, podmiotami społeczeństwa obywatelskiego i społecznościami lokalnymi, mają zasadniczą rolę w określaniu, planowaniu i finansowaniu infrastruktury transportowej, wraz z transgraniczną europejską koordynacją i współpracą; oczekuje od Rady większej spójności między oczekiwaniami wobec projektów TEN-T i decyzjami na temat budżetów TEN-T; z myślą o śródokresowym przeglądzie ram finansowych UE, a także uwzględniając obecną dyskusję na temat unijnego planu odbudowy, zwraca się do państw członkowskich o właściwe rozważenie kwestii koniecznego finansowego wsparcia infrastruktury transportowej będącej częścią sieci TEN-T jako priorytetu zgodnie z dotychczas określoną polityką UE;

| 28. | w pełni popiera cel Wspólnoty polegający na zmniejszeniu obciążenia administracyjnego i w związku z tym zdecydowanie zachęca Komisję do dokonania przeglądu ram finansowych dla projektów priorytetowych TEN-T z myślą o dalszym ograniczeniu biurokracji; |
| --- | --- |

28.

w pełni popiera cel Wspólnoty polegający na zmniejszeniu obciążenia administracyjnego i w związku z tym zdecydowanie zachęca Komisję do dokonania przeglądu ram finansowych dla projektów priorytetowych TEN-T z myślą o dalszym ograniczeniu biurokracji;

| 29. | wzywa państwa członkowskie i Komisję do wzmocnienia koordynacji polityki prowadzonej na szczeblu krajowym w celu zapewnienia spójności we współfinansowaniu i realizacji programu TEN-T zgodnie z art. 154 i 155 TWE; |
| --- | --- |

29.

wzywa państwa członkowskie i Komisję do wzmocnienia koordynacji polityki prowadzonej na szczeblu krajowym w celu zapewnienia spójności we współfinansowaniu i realizacji programu TEN-T zgodnie z art. 154 i 155 TWE;

| 30. | podkreśla w związku z tym, że kryzys finansowy wywiera większą presję na Unię Europejską, państwa członkowskie i regiony, aby decyzje dotyczące projektów z zakresu infrastruktury transportowej podejmowane były w oparciu o rzetelną ocenę kosztów i korzyści, zrównoważony charakter i europejską transgraniczną wartość dodaną; |
| --- | --- |

30.

podkreśla w związku z tym, że kryzys finansowy wywiera większą presję na Unię Europejską, państwa członkowskie i regiony, aby decyzje dotyczące projektów z zakresu infrastruktury transportowej podejmowane były w oparciu o rzetelną ocenę kosztów i korzyści, zrównoważony charakter i europejską transgraniczną wartość dodaną;

| 31. | zauważa jednak, że inwestycje w infrastrukturę transportową są jednak dziedziną kluczową w walce z kryzysem gospodarczym i finansowym, w związku z czym wzywa Komisję do przyspieszenia realizacji projektów infrastrukturalnych związanych z TEN-T i finansowanych w ramach funduszy strukturalnych lub funduszu spójności; wzywa państwa członkowskie do dokonania ponownej oceny ich priorytetów inwestycyjnych z uwzględnieniem tego podejścia, w celu przyspieszenia realizacji projektów TEN-T, za które dane państwa członkowskie są odpowiedzialne, szczególnie na odcinkach transgranicznych; |
| --- | --- |

31.

zauważa jednak, że inwestycje w infrastrukturę transportową są jednak dziedziną kluczową w walce z kryzysem gospodarczym i finansowym, w związku z czym wzywa Komisję do przyspieszenia realizacji projektów infrastrukturalnych związanych z TEN-T i finansowanych w ramach funduszy strukturalnych lub funduszu spójności; wzywa państwa członkowskie do dokonania ponownej oceny ich priorytetów inwestycyjnych z uwzględnieniem tego podejścia, w celu przyspieszenia realizacji projektów TEN-T, za które dane państwa członkowskie są odpowiedzialne, szczególnie na odcinkach transgranicznych;

| 32. | przypomina Komisji, że współfinansowanie projektów z zakresy infrastruktury transportowej z funduszy TEN-T, funduszy regionalnych i spójności oraz przez EBI musi spełniać następujące kryteria: rentowność, poprawa konkurencyjności, wspieranie jednolitego rynku, zasada równowagi środowiskowej, przejrzystość dla podatników i uwzględnienie udziału obywateli (zasada partnerstwa); w związku z tym podkreśla znaczenie rozwoju partnerstw publiczno-prywatnych dla finansowania projektów TEN-T oraz potrzebę wypracowania elastycznych rozwiązań dla problemów towarzyszących pracom o tej skali (trudności orograficzne i techniczne, sprzeciw opinii publicznej itd.); |
| --- | --- |

32.

przypomina Komisji, że współfinansowanie projektów z zakresy infrastruktury transportowej z funduszy TEN-T, funduszy regionalnych i spójności oraz przez EBI musi spełniać następujące kryteria: rentowność, poprawa konkurencyjności, wspieranie jednolitego rynku, zasada równowagi środowiskowej, przejrzystość dla podatników i uwzględnienie udziału obywateli (zasada partnerstwa); w związku z tym podkreśla znaczenie rozwoju partnerstw publiczno-prywatnych dla finansowania projektów TEN-T oraz potrzebę wypracowania elastycznych rozwiązań dla problemów towarzyszących pracom o tej skali (trudności orograficzne i techniczne, sprzeciw opinii publicznej itd.);

| 33. | wzywa w związku z tym Komisję do zagwarantowania, że projekty podlegające ocenie w ramach programów finansowanych przez UE będą uwzględniały ewentualny wpływ na krajowe finansowanie innych niezbędnych inwestycji (które nie otrzymują wsparcia ze środków UE); uważa w szczególności, że środki, które państwa członkowskie wykorzystują do uzupełnienia finansowania projektów otrzymujących wsparcie z UE, nie powinny być przydzielane ze szkodą dla utrzymania dróg zapewniających połączenia z siecią lub inwestycji w tym zakresie; ponadto uważa, że w związku z tym projekty powinny być sporządzane i oceniane przynajmniej w części na podstawie ich potencjału w zakresie obejmowania (nie zaś zaniedbywania) rozwoju i utrzymania niezbędnej uzupełniającej infrastruktury dróg zapewniających połączenia z siecią; |
| --- | --- |

33.

wzywa w związku z tym Komisję do zagwarantowania, że projekty podlegające ocenie w ramach programów finansowanych przez UE będą uwzględniały ewentualny wpływ na krajowe finansowanie innych niezbędnych inwestycji (które nie otrzymują wsparcia ze środków UE); uważa w szczególności, że środki, które państwa członkowskie wykorzystują do uzupełnienia finansowania projektów otrzymujących wsparcie z UE, nie powinny być przydzielane ze szkodą dla utrzymania dróg zapewniających połączenia z siecią lub inwestycji w tym zakresie; ponadto uważa, że w związku z tym projekty powinny być sporządzane i oceniane przynajmniej w części na podstawie ich potencjału w zakresie obejmowania (nie zaś zaniedbywania) rozwoju i utrzymania niezbędnej uzupełniającej infrastruktury dróg zapewniających połączenia z siecią;

| 34. | podkreśla szybko rosnące potrzeby inwestycyjne europejskiego rynku transportu lotniczego w ramach pakietu jednolita europejska przestrzeń powietrzna II, a także w ramach proponowanego „podejścia opartego na kompleksowym systemie lotnictwa”; w związku z tym wzywa Komisję, aby dokonując przeglądu ram budżetowych TEN-T, rozważyła zwiększenie udziału dostępnych środków finansowych dla lotnisk oraz zarządzania ruchem lotniczym / służb nawigacji lotniczej (ATM/ANS); |
| --- | --- |

34.

podkreśla szybko rosnące potrzeby inwestycyjne europejskiego rynku transportu lotniczego w ramach pakietu jednolita europejska przestrzeń powietrzna II, a także w ramach proponowanego „podejścia opartego na kompleksowym systemie lotnictwa”; w związku z tym wzywa Komisję, aby dokonując przeglądu ram budżetowych TEN-T, rozważyła zwiększenie udziału dostępnych środków finansowych dla lotnisk oraz zarządzania ruchem lotniczym / służb nawigacji lotniczej (ATM/ANS);

| 35. | zauważa, że konieczne jest zwiększenie badań i rozwoju w dziedzinie najlepszych i najskuteczniejszych praktyk w finansowaniu infrastruktury transportowej i ich pozytywnego oddziaływania na konkurencyjność oraz ilościowe i jakościowe wskaźniki zatrudnienia, wraz z odpowiednim doświadczeniem z zakresu partnerstwa publiczno-prywatnego, czego początki widać w obecnych analizach przygotowanych przez Komisję; |
| --- | --- |

35.

zauważa, że konieczne jest zwiększenie badań i rozwoju w dziedzinie najlepszych i najskuteczniejszych praktyk w finansowaniu infrastruktury transportowej i ich pozytywnego oddziaływania na konkurencyjność oraz ilościowe i jakościowe wskaźniki zatrudnienia, wraz z odpowiednim doświadczeniem z zakresu partnerstwa publiczno-prywatnego, czego początki widać w obecnych analizach przygotowanych przez Komisję;

| 36. | podkreśla potrzebę utworzenia grupy zadaniowej w ramach agencji wykonawczej TEN-T w celu zwiększenia wykorzystania partnerstw publiczno-prywatnych do finansowania niektórych priorytetowych projektów lub odcinków oraz w celu upowszechniania rozwiązań jako najlepszej praktyki; |
| --- | --- |

36.

podkreśla potrzebę utworzenia grupy zadaniowej w ramach agencji wykonawczej TEN-T w celu zwiększenia wykorzystania partnerstw publiczno-prywatnych do finansowania niektórych priorytetowych projektów lub odcinków oraz w celu upowszechniania rozwiązań jako najlepszej praktyki;

| 37. | podkreśla, że korzystanie w większym stopniu z partnerstw publiczno-prywatnych i Europejskiego Banku Inwestycyjnego nie zastąpi w znaczącej części budżetowego finansowania dużych projektów o międzypokoleniowym okresie zwrotu; |
| --- | --- |

37.

podkreśla, że korzystanie w większym stopniu z partnerstw publiczno-prywatnych i Europejskiego Banku Inwestycyjnego nie zastąpi w znaczącej części budżetowego finansowania dużych projektów o międzypokoleniowym okresie zwrotu;

| 38. | preferuje rozważenie budżetu projektów TEN-T przez państwa członkowskie w ramach śródokresowego przeglądu perspektyw finansowych na lata 2009-2010, w celu odwrócenia trendu drastycznego ograniczania projektów i ambicji dotyczących rozwoju linii kolejowych i dróg wodnych, które się z nimi wiążą; |
| --- | --- |

38.

preferuje rozważenie budżetu projektów TEN-T przez państwa członkowskie w ramach śródokresowego przeglądu perspektyw finansowych na lata 2009-2010, w celu odwrócenia trendu drastycznego ograniczania projektów i ambicji dotyczących rozwoju linii kolejowych i dróg wodnych, które się z nimi wiążą;

| 39. | podkreśla potrzebę przeznaczenia części dochodów z opłat za korzystanie z infrastruktury drogowej na finansowanie projektów TEN-T w celu wzmocnienia efektu dźwigni w zakresie zaciągania pożyczek; |
| --- | --- |

39.

podkreśla potrzebę przeznaczenia części dochodów z opłat za korzystanie z infrastruktury drogowej na finansowanie projektów TEN-T w celu wzmocnienia efektu dźwigni w zakresie zaciągania pożyczek;

| 40. | wzywa Komisję do przedstawienia wyboru przykładów regionalnych transgranicznych połączeń kolejowych, które zostały rozebrane lub są nieużywane, koncentrując się zwłaszcza na tych, które mają połączenie z sieciami TEN-T; |
| --- | --- |

40.

wzywa Komisję do przedstawienia wyboru przykładów regionalnych transgranicznych połączeń kolejowych, które zostały rozebrane lub są nieużywane, koncentrując się zwłaszcza na tych, które mają połączenie z sieciami TEN-T;

| 41. | zwraca się do Komisji i państw członkowskich o rozważenie sieci Eurovelo oraz szlaku żelaznej kurtyny jako okazji do promowania europejskich transgranicznych sieci infrastruktury rowerowej, wspierania ekologicznych i bezpiecznych sposobów przemieszczania się (tzw. soft mobility) oraz zrównoważonej turystyki; |
| --- | --- |

41.

zwraca się do Komisji i państw członkowskich o rozważenie sieci Eurovelo oraz szlaku żelaznej kurtyny jako okazji do promowania europejskich transgranicznych sieci infrastruktury rowerowej, wspierania ekologicznych i bezpiecznych sposobów przemieszczania się (tzw. soft mobility) oraz zrównoważonej turystyki;

| 42. | wzywa Komisję, aby w celu pobudzenia konkurencyjności całej sieci kolejowej TEN przedstawiła – do końca swojej kadencji – wniosek legislacyjny dotyczący otwarcia krajowych rynków kolejowego transportu pasażerskiego z dniem 1 stycznia 2012 r. ; |
| --- | --- |

42.

wzywa Komisję, aby w celu pobudzenia konkurencyjności całej sieci kolejowej TEN przedstawiła – do końca swojej kadencji – wniosek legislacyjny dotyczący otwarcia krajowych rynków kolejowego transportu pasażerskiego z dniem 1 stycznia 2012 r. ;

| 43. | z żalem odnotowuje wolne tempo realizacji projektów priorytetowych na odcinkach granicznych, szczególnie w Pirenejach, które to odcinki mają priorytetowe znaczenie dla Półwyspu Iberyjskiego i Francji; |
| --- | --- |

43.

z żalem odnotowuje wolne tempo realizacji projektów priorytetowych na odcinkach granicznych, szczególnie w Pirenejach, które to odcinki mają priorytetowe znaczenie dla Półwyspu Iberyjskiego i Francji;

| 44. | zachęca Komisję do dalszego angażowania Parlamentu i Rady Europejskiej w jej (wielo)letnie wnioski i wybory dotyczące współfinansowania projektów TEN-T; |
| --- | --- |

44.

zachęca Komisję do dalszego angażowania Parlamentu i Rady Europejskiej w jej (wielo)letnie wnioski i wybory dotyczące współfinansowania projektów TEN-T;

| 45. | wzywa Komisję, aby regularnie i co najmniej raz w roku przedstawiała Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania dotyczące wszystkich projektów priorytetowych, odnoszące się do stanu zaawansowania każdego projektu, do wiarygodności kosztów projektu, do wykonalności każdego projektu oraz do harmonogramu wdrożenia projektu; |
| --- | --- |

45.

wzywa Komisję, aby regularnie i co najmniej raz w roku przedstawiała Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania dotyczące wszystkich projektów priorytetowych, odnoszące się do stanu zaawansowania każdego projektu, do wiarygodności kosztów projektu, do wykonalności każdego projektu oraz do harmonogramu wdrożenia projektu;

| 46. | wzywa Komisję i EBI, aby podobnie jak w przypadku współfinansowania sieci TEN-T, również w przypadku współfinansowania projektów TEN-T ze środków regionalnych, spójności i EBI przedstawiały Parlamentowi Europejskiemu i Radzie co roku wykaz konkretnych współfinansowanych projektów; |
| --- | --- |

46.

wzywa Komisję i EBI, aby podobnie jak w przypadku współfinansowania sieci TEN-T, również w przypadku współfinansowania projektów TEN-T ze środków regionalnych, spójności i EBI przedstawiały Parlamentowi Europejskiemu i Radzie co roku wykaz konkretnych współfinansowanych projektów;

| 47. | stwierdza, że z ekologicznego i gospodarczego punktu widzenia multimodalne systemy transportowe, umożliwiające wykorzystanie na danej trasie różnych środków transportu, stanowią w wielu przypadkach jedyne realne i zrównoważone rozwiązanie na przyszłość; |
| --- | --- |

47.

stwierdza, że z ekologicznego i gospodarczego punktu widzenia multimodalne systemy transportowe, umożliwiające wykorzystanie na danej trasie różnych środków transportu, stanowią w wielu przypadkach jedyne realne i zrównoważone rozwiązanie na przyszłość;

| 48. | podkreśla, że w rozszerzonej niedawno strefie Schengen szczególnej uwagi wymaga infrastruktura transportowa między Europą Zachodnią a Wschodnią, biorąc pod uwagę powiązany z nią potencjał wzrostu gospodarczego, zwłaszcza w nowych państwach członkowskich; wzywa Komisję i państwa członkowskie do rozwoju i promowania drogowych i kolejowych połączeń międzynarodowych między Europą Wschodnią i Zachodnią, wspierając zwłaszcza transgraniczną infrastrukturę transportową poprzez konkretny program działań wdrożony we współpracy z władzami lokalnymi, regionalnymi i krajowymi; wskazuje także, iż lepsze powiązanie TEN-T i sieci transportowych państw trzecich poprawiłoby w szczególności sytuację terenów przygranicznych oraz przysporzyłoby wartości dodanej współpracy regionalnej i całej UE; |
| --- | --- |

48.

podkreśla, że w rozszerzonej niedawno strefie Schengen szczególnej uwagi wymaga infrastruktura transportowa między Europą Zachodnią a Wschodnią, biorąc pod uwagę powiązany z nią potencjał wzrostu gospodarczego, zwłaszcza w nowych państwach członkowskich; wzywa Komisję i państwa członkowskie do rozwoju i promowania drogowych i kolejowych połączeń międzynarodowych między Europą Wschodnią i Zachodnią, wspierając zwłaszcza transgraniczną infrastrukturę transportową poprzez konkretny program działań wdrożony we współpracy z władzami lokalnymi, regionalnymi i krajowymi; wskazuje także, iż lepsze powiązanie TEN-T i sieci transportowych państw trzecich poprawiłoby w szczególności sytuację terenów przygranicznych oraz przysporzyłoby wartości dodanej współpracy regionalnej i całej UE;

| 49. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

49.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0120.

(2)  Dz.U. 187 E z 24.7.2008, s. 154.

(3)  Dz.U. L 15 z 17.1.1997, s. 1.

(4)  Dz.U. L 167 z 30.4.2004, s. 1.

(5)  Dz.U. L 162 z 22.6.2007, s. 1.

(6)  Dz.U. L 228 z 23.9.1995, s. 1.

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/41 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/41

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.Wylesianie i degradacja lasów

P6_TA(2009)0306

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie podjęcia wyzwań związanych z wylesianiem i degradacją lasów w celu przeciwdziałania zmianom klimatycznym i utracie różnorodności biologicznej

2010/C 184 E/08

Parlament Europejski,

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 17 października 2008 r. zatytułowany „Podjęcie wyzwań związanych z wylesianiem i degradacją lasów w celu przeciwdziałania zmianom klimatycznym i utracie różnorodności biologicznej” (COM(2008)0645),

uwzględniając ustalenia podjęte w ramach V konferencji Ministerialnego Procesu Ochrony Lasów w Europie, która odbyła się w Warszawie w sprawie oceny wpływu zmian klimatycznych na stan lasów, a także realizacji polityki zrównoważonej gospodarki leśnej,

uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że UE chce ograniczyć globalne ocieplenie do 2 °C oraz o połowę zmniejszyć utratę różnorodności biologicznej, mając na uwadze, że w Eliasch Review szacuje się, iż zmniejszenie wylesiania o połowę do roku 2030 będzie rocznie wymagało 17-33 mld USD, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że UE chce ograniczyć globalne ocieplenie do 2 °C oraz o połowę zmniejszyć utratę różnorodności biologicznej, mając na uwadze, że w Eliasch Review szacuje się, iż zmniejszenie wylesiania o połowę do roku 2030 będzie rocznie wymagało 17-33 mld USD,

| B. | mając na uwadze, że zrównoważona gospodarka leśna ma podstawowe znaczenie dla przeciwdziałania wylesianiu oraz jest istotnym aspektem rozwoju gospodarczego, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że zrównoważona gospodarka leśna ma podstawowe znaczenie dla przeciwdziałania wylesianiu oraz jest istotnym aspektem rozwoju gospodarczego,

| C. | mając na uwadze, że wylesianie odpowiada za około 20 % całkowitych emisji gazów cieplarnianych, jest głównym powodem utraty różnorodności biologicznej oraz stanowi zagrożenie dla rozwoju, a zwłaszcza dla środków do życia ubogich, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że wylesianie odpowiada za około 20 % całkowitych emisji gazów cieplarnianych, jest głównym powodem utraty różnorodności biologicznej oraz stanowi zagrożenie dla rozwoju, a zwłaszcza dla środków do życia ubogich,

| D. | mając na uwadze, że wylesianie postępuje w alarmującym tempie 13 milionów hektarów rocznie, przede wszystkim w lasach tropikalnych, lecz również w pewnym stopniu w Europie, zwłaszcza Europie Środkowej i Wschodniej, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że wylesianie postępuje w alarmującym tempie 13 milionów hektarów rocznie, przede wszystkim w lasach tropikalnych, lecz również w pewnym stopniu w Europie, zwłaszcza Europie Środkowej i Wschodniej,

| E. | mając na uwadze, że wylesianie powoduje trudno odwracalne szkody środowiskowe, takie jak trwałe zaburzenia stosunków wodnych, stepowienie i pustynnienie oraz zanik różnorodności biologicznej, których całkowite koszty gospodarcze znacznie przekraczają nakłady na działania zapobiegawcze i naprawcze, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że wylesianie powoduje trudno odwracalne szkody środowiskowe, takie jak trwałe zaburzenia stosunków wodnych, stepowienie i pustynnienie oraz zanik różnorodności biologicznej, których całkowite koszty gospodarcze znacznie przekraczają nakłady na działania zapobiegawcze i naprawcze,

| F. | mając na uwadze, że degradacja lasów przybiera różne formy i jest trudna do zdefiniowania, lecz ma istotny wpływ na klimat, różnorodność biologiczną oraz dobra i usługi, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że degradacja lasów przybiera różne formy i jest trudna do zdefiniowania, lecz ma istotny wpływ na klimat, różnorodność biologiczną oraz dobra i usługi,

| G. | mając na uwadze, że według czwartego sprawozdania oceniającego Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu oprócz zmniejszenia emisji o 25-40 % w krajach uprzemysłowionych do roku 2020 w porównaniu z rokiem 1990, w celu ograniczenia globalnego ocieplenia do 2 °C konieczne jest znaczące odejście od wzrostu emisji przy utrzymaniu bieżących tendencji gospodarczych w krajach rozwijających się, w tym redukcja emisji związanych z wylesianiem, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że według czwartego sprawozdania oceniającego Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu oprócz zmniejszenia emisji o 25-40 % w krajach uprzemysłowionych do roku 2020 w porównaniu z rokiem 1990, w celu ograniczenia globalnego ocieplenia do 2 °C konieczne jest znaczące odejście od wzrostu emisji przy utrzymaniu bieżących tendencji gospodarczych w krajach rozwijających się, w tym redukcja emisji związanych z wylesianiem,

| H. | mając na uwadze, że wylesianie odegra ważną rolę nie tylko w łagodzeniu zmian klimatu, ale także w przystosowaniu się do nich, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że wylesianie odegra ważną rolę nie tylko w łagodzeniu zmian klimatu, ale także w przystosowaniu się do nich,

| 1. | podkreśla potrzebę większej spójności między politykami dotyczącymi ochrony lasów i zrównoważonej gospodarki leśnej a innymi wewnętrznymi i zewnętrznymi politykami UE; wzywa do przeprowadzenia oceny pokazującej w ujęciu ilościowym skutki, które na lasy wywierają takie polityki UE, jak polityka energetyczna (zwłaszcza biopaliwa), rolna, polityka zrównoważonej produkcji i konsumpcji, zamówień publicznych, polityka handlowa i współpraca na rzecz rozwoju; |
| --- | --- |

1.

podkreśla potrzebę większej spójności między politykami dotyczącymi ochrony lasów i zrównoważonej gospodarki leśnej a innymi wewnętrznymi i zewnętrznymi politykami UE; wzywa do przeprowadzenia oceny pokazującej w ujęciu ilościowym skutki, które na lasy wywierają takie polityki UE, jak polityka energetyczna (zwłaszcza biopaliwa), rolna, polityka zrównoważonej produkcji i konsumpcji, zamówień publicznych, polityka handlowa i współpraca na rzecz rozwoju;

| 2. | wzywa Komisję do przedstawienia Parlamentowi i Radzie wniosków dotyczących ścisłych wspólnotowych kryteriów zrównoważonego rozwoju odnoszących się do całego drewna i wszystkich produktów z drewna pozyskiwanych z lasów; |
| --- | --- |

2.

wzywa Komisję do przedstawienia Parlamentowi i Radzie wniosków dotyczących ścisłych wspólnotowych kryteriów zrównoważonego rozwoju odnoszących się do całego drewna i wszystkich produktów z drewna pozyskiwanych z lasów;

| 3. | wzywa Komisję, aby do końca 2009 r. opublikowała kompleksowe opracowanie oceniające wpływ produkcji i konsumpcji w UE produktów spożywczych i niespożywczych oraz handlu nimi na wylesianie i degradację lasów; wzywa, aby w opracowaniu oceniono i określono wszelki negatywny wpływ różnych sektorów przemysłu oraz zalecono dalszą politykę i innowacje służące ograniczeniu takiego oddziaływania; |
| --- | --- |

3.

wzywa Komisję, aby do końca 2009 r. opublikowała kompleksowe opracowanie oceniające wpływ produkcji i konsumpcji w UE produktów spożywczych i niespożywczych oraz handlu nimi na wylesianie i degradację lasów; wzywa, aby w opracowaniu oceniono i określono wszelki negatywny wpływ różnych sektorów przemysłu oraz zalecono dalszą politykę i innowacje służące ograniczeniu takiego oddziaływania;

| 4. | zwraca uwagę na konieczność uważnego potraktowania zagadnień stosunków wodnych w kontekście gospodarki leśnej, wskazując na istotną potrzebę wspólnego zagospodarowania zasobów leśnych i wodnych oraz zharmonizowania odpowiednich polityk UE w celu odbudowy i rozbudowy środków retencjonowania wody przez ekosystemy; |
| --- | --- |

4.

zwraca uwagę na konieczność uważnego potraktowania zagadnień stosunków wodnych w kontekście gospodarki leśnej, wskazując na istotną potrzebę wspólnego zagospodarowania zasobów leśnych i wodnych oraz zharmonizowania odpowiednich polityk UE w celu odbudowy i rozbudowy środków retencjonowania wody przez ekosystemy;

| 5. | z zadowoleniem przyjmuje ekologiczne zamówienia publiczne oraz promowanie instrumentów takich, jak oznakowanie ekologiczne i programy certyfikacji lasów; wzywa do szybkiego przyjęcia i wprowadzenia w życie polityk dotyczących ekologicznych zamówień publicznych na produkty z drewna w UE; apeluje do państw członkowskich o to, aby podstawą ich polityki w dziedzinie zamówień publicznych były wysokie normy zrównoważonego rozwoju oraz aby w związku z tym ustaliły realne cele dotyczące takich norm; |
| --- | --- |

5.

z zadowoleniem przyjmuje ekologiczne zamówienia publiczne oraz promowanie instrumentów takich, jak oznakowanie ekologiczne i programy certyfikacji lasów; wzywa do szybkiego przyjęcia i wprowadzenia w życie polityk dotyczących ekologicznych zamówień publicznych na produkty z drewna w UE; apeluje do państw członkowskich o to, aby podstawą ich polityki w dziedzinie zamówień publicznych były wysokie normy zrównoważonego rozwoju oraz aby w związku z tym ustaliły realne cele dotyczące takich norm;

| 6. | uważa, że krajom rozwijającym się należy udzielić znacznego wsparcia finansowego, aby najpóźniej do 2020 r. zatrzymać całkowity ubytek powierzchni lasów tropikalnych oraz jest zdania, że wykazanie takiego zaangażowania będzie miało decydujące znaczenie w międzynarodowych negocjacjach dotyczących ogólnego porozumienia światowego w sprawie klimatu w okresie po 2012 r.; |
| --- | --- |

6.

uważa, że krajom rozwijającym się należy udzielić znacznego wsparcia finansowego, aby najpóźniej do 2020 r. zatrzymać całkowity ubytek powierzchni lasów tropikalnych oraz jest zdania, że wykazanie takiego zaangażowania będzie miało decydujące znaczenie w międzynarodowych negocjacjach dotyczących ogólnego porozumienia światowego w sprawie klimatu w okresie po 2012 r.;

| 7. | przyznaje, że zgromadzenie wystarczających funduszy w ramach światowej umowy w sprawie klimatu będzie miało absolutnie kluczowe znaczenie dla zmniejszenia o połowę i ewentualnego powstrzymania wylesiania na świecie; w tym kontekście popiera wniosek Komisji w sprawie utworzenia ogólnoświatowego mechanizmu na rzecz zmniejszenia emisji dwutlenku węgla spowodowanych wylesianiem na mocy ramowej konwencji ONZ w sprawie zmian klimatu, w oparciu o system stałego finansowania; wzywa państwa członkowskie do podjęcia działań na rzecz wywiązania się ze zobowiązania do powstrzymania wylesiania i degradacji lasów na świecie, polegających na przeznaczeniu znacznej części przychodów ze sprzedaży uprawnień w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji UE na ograniczenie emisji powodowanych wylesianiem w krajach rozwijających się oraz na skoncentrowaniu się podczas negocjacji na źródłach finansowania zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 28 stycznia 2009 r. zatytułowanym „W kierunku ogólnego porozumienia kopenhaskiego w sprawie zmian klimatu” (COM(2009)0039); wzywa państwa członkowskie do poparcia wniosku Komisji w celu przyjęcia propozycji Norwegii dotyczącej finansowania i polegającej na przeznaczeniu części przyszłych dochodów z handlu przyznanymi ilościami emisji na mechanizm na rzecz zmniejszenia emisji dwutlenku węgla spowodowanych wylesianiem; |
| --- | --- |

7.

przyznaje, że zgromadzenie wystarczających funduszy w ramach światowej umowy w sprawie klimatu będzie miało absolutnie kluczowe znaczenie dla zmniejszenia o połowę i ewentualnego powstrzymania wylesiania na świecie; w tym kontekście popiera wniosek Komisji w sprawie utworzenia ogólnoświatowego mechanizmu na rzecz zmniejszenia emisji dwutlenku węgla spowodowanych wylesianiem na mocy ramowej konwencji ONZ w sprawie zmian klimatu, w oparciu o system stałego finansowania; wzywa państwa członkowskie do podjęcia działań na rzecz wywiązania się ze zobowiązania do powstrzymania wylesiania i degradacji lasów na świecie, polegających na przeznaczeniu znacznej części przychodów ze sprzedaży uprawnień w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji UE na ograniczenie emisji powodowanych wylesianiem w krajach rozwijających się oraz na skoncentrowaniu się podczas negocjacji na źródłach finansowania zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 28 stycznia 2009 r. zatytułowanym „W kierunku ogólnego porozumienia kopenhaskiego w sprawie zmian klimatu” (COM(2009)0039); wzywa państwa członkowskie do poparcia wniosku Komisji w celu przyjęcia propozycji Norwegii dotyczącej finansowania i polegającej na przeznaczeniu części przyszłych dochodów z handlu przyznanymi ilościami emisji na mechanizm na rzecz zmniejszenia emisji dwutlenku węgla spowodowanych wylesianiem;

| 8. | opowiada się za uzależnieniem wsparcia udzielanego za pośrednictwem GFCM od wyników i za udzielaniem go na podstawie zweryfikowanych osiągnięć w zakresie zmniejszania całkowitego ubytku powierzchni lasów i degradacji lasów; podkreśla, że wsparcie takie powinno również przynieść dodatkowe korzyści w postaci ochrony różnorodności biologicznej, większej odporności i poprawy poziomu życia na obszarach leśnych; |
| --- | --- |

8.

opowiada się za uzależnieniem wsparcia udzielanego za pośrednictwem GFCM od wyników i za udzielaniem go na podstawie zweryfikowanych osiągnięć w zakresie zmniejszania całkowitego ubytku powierzchni lasów i degradacji lasów; podkreśla, że wsparcie takie powinno również przynieść dodatkowe korzyści w postaci ochrony różnorodności biologicznej, większej odporności i poprawy poziomu życia na obszarach leśnych;

| 9. | podkreśla konieczność przestrzegania w pełni praw lokalnych społeczności leśnych, w tym prawa ludności tubylczej do wyrażenia dobrowolnej, uprzedniej i świadomej zgody na używanie lasów zwyczajowo przez nich wykorzystywanych; uważa, że zasadnicze znaczenie ma zaangażowanie w konstruktywny i kompleksowy sposób społeczności lokalnych i ludności tubylczej na wszystkich etapach oceny, planowania i wdrażania środków mających na celu ograniczenie emisji powodowanych degradacją lasów i wylesianiem; |
| --- | --- |

9.

podkreśla konieczność przestrzegania w pełni praw lokalnych społeczności leśnych, w tym prawa ludności tubylczej do wyrażenia dobrowolnej, uprzedniej i świadomej zgody na używanie lasów zwyczajowo przez nich wykorzystywanych; uważa, że zasadnicze znaczenie ma zaangażowanie w konstruktywny i kompleksowy sposób społeczności lokalnych i ludności tubylczej na wszystkich etapach oceny, planowania i wdrażania środków mających na celu ograniczenie emisji powodowanych degradacją lasów i wylesianiem;

| 10. | podkreśla, że każdy mechanizm zawarty w programie współpracy Narodów Zjednoczonych w dziedzinie ograniczenia emisji powodowanych wylesianiem i degradacją lasów, który zostanie przyjęty w ramach porozumienia światowego w sprawie klimatu w okresie po 2012 r., powinien przede wszystkim zapewniać ochronę starych drzewostanów; |
| --- | --- |

10.

podkreśla, że każdy mechanizm zawarty w programie współpracy Narodów Zjednoczonych w dziedzinie ograniczenia emisji powodowanych wylesianiem i degradacją lasów, który zostanie przyjęty w ramach porozumienia światowego w sprawie klimatu w okresie po 2012 r., powinien przede wszystkim zapewniać ochronę starych drzewostanów;

| 11. | stwierdza, iż proces wylesiania lasów w Europie Wschodniej przyczynia się do degradacji środowiska naturalnego i również ma wpływ na życie ludzkie oraz na inne dobra; |
| --- | --- |

11.

stwierdza, iż proces wylesiania lasów w Europie Wschodniej przyczynia się do degradacji środowiska naturalnego i również ma wpływ na życie ludzkie oraz na inne dobra;

| 12. | zwraca uwagę, że jeśli istniałaby możliwość zapewnienia dokładnych metodologii pomiaru i wiarygodnych mechanizmów monitorowania emisji dwutlenku węgla pochodzących z lasów, kredyty związane z lasami funkcjonujące na rynku emisji związków węgla mogłyby w średniej i długiej perspektywie stanowić część polityk mających na celu rozwiązanie problemu wylesiania; podkreśla, że ostateczną decyzję dotyczącą włączenia kredytów związanych z lasami do systemu handlu uprawnieniami do emisji należy podjąć w oparciu o ścisłą analizę wykonalności wszystkich potencjalnych mechanizmów finansowania oraz ocenę rezultatów konferencji stron w Kopenhadze i wnioski z realizacji projektów pilotażowych; |
| --- | --- |

12.

zwraca uwagę, że jeśli istniałaby możliwość zapewnienia dokładnych metodologii pomiaru i wiarygodnych mechanizmów monitorowania emisji dwutlenku węgla pochodzących z lasów, kredyty związane z lasami funkcjonujące na rynku emisji związków węgla mogłyby w średniej i długiej perspektywie stanowić część polityk mających na celu rozwiązanie problemu wylesiania; podkreśla, że ostateczną decyzję dotyczącą włączenia kredytów związanych z lasami do systemu handlu uprawnieniami do emisji należy podjąć w oparciu o ścisłą analizę wykonalności wszystkich potencjalnych mechanizmów finansowania oraz ocenę rezultatów konferencji stron w Kopenhadze i wnioski z realizacji projektów pilotażowych;

| 13. | przypomina, że żadne jednostki emisji pochodzące z projektów z zakresu leśnictwa wykorzystane do zrekompensowania emisji gazów cieplarnianych w krajach uprzemysłowionych nie mogą być liczone podwójnie na poczet odejścia od wzrostu emisji przy kontynuowaniu dotychczasowych działań, do czego kraje rozwijające mają się zobowiązać w międzynarodowym porozumieniu w sprawie klimatu w okresie po -2012 r.; |
| --- | --- |

13.

przypomina, że żadne jednostki emisji pochodzące z projektów z zakresu leśnictwa wykorzystane do zrekompensowania emisji gazów cieplarnianych w krajach uprzemysłowionych nie mogą być liczone podwójnie na poczet odejścia od wzrostu emisji przy kontynuowaniu dotychczasowych działań, do czego kraje rozwijające mają się zobowiązać w międzynarodowym porozumieniu w sprawie klimatu w okresie po -2012 r.;

| 14. | podkreśla, że wszelkie systemy kompensacji ograniczania wylesiania i degradacji lasów w ramach przyszłych zasad dotyczących klimatu będą musiały uwzględniać nie tylko biotopy obniżające zawartość dwutlenku węgla, ale także płynące z lasów korzyści dla ekosystemów i społeczeństwa; |
| --- | --- |

14.

podkreśla, że wszelkie systemy kompensacji ograniczania wylesiania i degradacji lasów w ramach przyszłych zasad dotyczących klimatu będą musiały uwzględniać nie tylko biotopy obniżające zawartość dwutlenku węgla, ale także płynące z lasów korzyści dla ekosystemów i społeczeństwa;

| 15. | wzywa UE do promowania ścisłych norm społecznych i środowiskowych w dziedzinie ograniczania emisji powodowanej przez wylesianie i degradację lasów; wzywa UE do popierania mechanizmów ograniczania wylesiania i degradacji lasów wychodzących poza obecnie stosowane podejście oparte na mechanizmie czystego rozwoju i zajmujących się przyczynami wylesiania, takimi jak niewłaściwe zarządzanie, ubóstwo, korupcja i brak stosowania prawa poprzez popieranie reform politycznych i instytucjonalnych zarówno na szczeblu lokalnym, jak i krajowym; |
| --- | --- |

15.

wzywa UE do promowania ścisłych norm społecznych i środowiskowych w dziedzinie ograniczania emisji powodowanej przez wylesianie i degradację lasów; wzywa UE do popierania mechanizmów ograniczania wylesiania i degradacji lasów wychodzących poza obecnie stosowane podejście oparte na mechanizmie czystego rozwoju i zajmujących się przyczynami wylesiania, takimi jak niewłaściwe zarządzanie, ubóstwo, korupcja i brak stosowania prawa poprzez popieranie reform politycznych i instytucjonalnych zarówno na szczeblu lokalnym, jak i krajowym;

| 16. | ubolewa, że w komunikacie – niezgodnie z jego tytułem – nie podjęto tematu degradacji lasów; wzywa Komisję do opracowania planów działania i projektów pilotażowych oraz do tego, by we własnej polityce leśnej dała wyraz swojemu zaangażowaniu w powstrzymywanie nie tylko wylesiania, lecz także degradacji lasów (w tym w Unii Europejskiej), także poprzez opracowanie i ustanowienie właściwych systemów monitorowania w celu uzyskania stosownych danych dotyczących gleby i biomasy w lasach; |
| --- | --- |

16.

ubolewa, że w komunikacie – niezgodnie z jego tytułem – nie podjęto tematu degradacji lasów; wzywa Komisję do opracowania planów działania i projektów pilotażowych oraz do tego, by we własnej polityce leśnej dała wyraz swojemu zaangażowaniu w powstrzymywanie nie tylko wylesiania, lecz także degradacji lasów (w tym w Unii Europejskiej), także poprzez opracowanie i ustanowienie właściwych systemów monitorowania w celu uzyskania stosownych danych dotyczących gleby i biomasy w lasach;

| 17. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

17.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/43 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/43

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.Plan działania na rzecz mobilności w mieście

P6_TA(2009)0307

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie planu działania na rzecz mobilności w mieście (2008/2217(INI))

2010/C 184 E/09

Parlament Europejski,

uwzględniając zieloną księgę Komisji z dnia 25 września 2007 r. zatytułowaną „W kierunku nowej kultury mobilności w mieście” (COM(2007)0551),

uwzględniając białą księgę Komisji z dnia 12 września 2001 r. zatytułowaną „Europejska polityka transportowa w roku 2010: czas na decyzje” (COM(2001)0370),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 października 2007 r. zatytułowany „Plan działań na rzecz logistyki transportu towarowego” (COM(2007)0607),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 17 września 2007 r. zatytułowany „Bezpieczniejszy, bardziej ekologiczny i wydajniejszy transport dla całej Europy: Pierwsze sprawozdanie na temat inicjatywy »Inteligentny samochód«” (COM(2007)0541),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 7 lutego 2007 r. zatytułowany „Ramy prawne podstawą dla zwiększania konkurencyjności przemysłu motoryzacyjnego w XXI w. Stanowisko Komisji w sprawie sprawozdania końcowego grupy wysokiego szczebla CARS 21. Wkład w strategię UE na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” (COM(2007)0022),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 czerwca 2006 r. zatytułowany „Logistyka transportu towarowego w Europie – klucz do zrównoważonej mobilności” (COM(2006)0336),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 22 czerwca 2006 r. zatytułowany „Utrzymać Europę w ruchu – zrównoważona mobilność dla naszego kontynentu – przegląd średniookresowy białej księgi Komisji Europejskiej dotyczącej transportu z 2001 r.” (COM(2006)0314),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 15 lutego 2006 r. zatytułowany „W sprawie inicjatywy dotyczącej inteligentnych samochodów »Podnoszenie świadomości w zakresie ICT (technologii informatycznych i komunikacyjnych) na rzecz bardziej inteligentnych, bezpieczniejszych i czystszych pojazdów«” (COM(2006)0059),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 11 stycznia 2006 r. zatytułowany „W sprawie strategii tematycznej w sprawie środowiska miejskiego” (COM(2005)0718),

uwzględniając wnioski i wytyczne Komisji oraz stanowiska Parlamentu Europejskiego w sprawie funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności oraz siódmego programu ramowego w dziedzinie badań,

uwzględniając zmieniony wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie promowania ekologicznie czystych i energooszczędnych pojazdów w transporcie drogowym (COM(2007)0817),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie zielonej księgi zatytułowanej „W kierunku nowej kultury mobilności w mieście” (1),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 czerwca 2008 r. w sprawie komunikatu Komisji zatytułowanego „Bezpieczniejszy, bardziej ekologiczny i wydajniejszy transport dla całej Europy: Pierwsze sprawozdanie na temat inicjatywy »Inteligentny samochód«” (2),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wkładu w dotyczącą strategii lizbońskiej debatę w ramach wiosennego szczytu Rady Europejskiej 2008 (3),

- uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 października 1988 r. w sprawie ochrony pieszych i Europejskiej Karty Pieszych (4),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie CARS 21: ramy prawne podstawą dla zwiększania konkurencyjności przemysłu motoryzacyjnego (5),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 września 2007 r. w sprawie logistyki transportu towarowego w Europie – klucza do zrównoważonej mobilności (6),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 lipca 2007 r. w sprawie utrzymania Europy w ruchu – zrównoważonej mobilności dla naszego kontynentu (7),

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy (8),

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego kolejowego i drogowego (9),

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/49/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych (10) („dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei”),

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/40/WE z dnia 26 czerwca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do urządzeń zapobiegających wjechaniu pod pojazdy silnikowe (11),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 21 kwietnia 2009 r. w sprawie planu działania w zakresie mobilności w miastach (12),

uwzględniając zapowiedź Komisji dotyczącą opublikowania wielokrotnie odkładanego planu działania zakresie mobilności w miastach, dla którego nie ustalono precyzyjnego terminu realizacji,

uwzględniając podstawę prawną, którą stanowią art.70-80 Traktatu WE,

uwzględniając art. 45 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki oraz opinię Komisji Rozwoju Regionalnego (A6-0199/2009),

| A. | mając na uwadze, że transport miejski jest istotnym elementem ogólnie pojętego transportu i w związku z tym art. 70-80 Traktatu WE stanowią podstawę prawną do przyznania Unii kompetencji dzielonej w tej dziedzinie z państwami członkowskimi, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że transport miejski jest istotnym elementem ogólnie pojętego transportu i w związku z tym art. 70-80 Traktatu WE stanowią podstawę prawną do przyznania Unii kompetencji dzielonej w tej dziedzinie z państwami członkowskimi,

| B. | mając na uwadze, że wiele przekrojowych i rodzajowych dyrektyw i rozporządzeń europejskich ma wpływ na transport miejski i że konieczne jest ich zharmonizowanie poprzez szczególne podejście do problematyki przemieszczania się w mieście, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że wiele przekrojowych i rodzajowych dyrektyw i rozporządzeń europejskich ma wpływ na transport miejski i że konieczne jest ich zharmonizowanie poprzez szczególne podejście do problematyki przemieszczania się w mieście,

| C. | mając na uwadze, że plan działań dotyczący europejskiej polityki klimatycznej, przyjęty na szczycie Rady Europejskiej w dniach 8 i 9 marca 2007 r., wyznacza ambitne cele polegające na zmniejszeniu o 20 % zużycia energii, uzyskaniu 20 % redukcji emisji gazów cieplarnianych i zapewnieniu 20 % udziału energii produkowanej ze źródeł odnawialnych w ogólnym zużyciu energii w 2020 r. oraz że celów tych nie można osiągnąć bez strategii odpowiednio dostosowanej do transportu miejskiego, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że plan działań dotyczący europejskiej polityki klimatycznej, przyjęty na szczycie Rady Europejskiej w dniach 8 i 9 marca 2007 r., wyznacza ambitne cele polegające na zmniejszeniu o 20 % zużycia energii, uzyskaniu 20 % redukcji emisji gazów cieplarnianych i zapewnieniu 20 % udziału energii produkowanej ze źródeł odnawialnych w ogólnym zużyciu energii w 2020 r. oraz że celów tych nie można osiągnąć bez strategii odpowiednio dostosowanej do transportu miejskiego,

| D. | mając na uwadze, że program badań i rozwoju CIVITAS odniósł ogromny sukces, co wskazuje na zainteresowanie władz lokalnych i przedsiębiorstw organizujących transport inwestycjami europejskimi w programy na rzecz innowacyjnego przemieszczania się w mieście, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że program badań i rozwoju CIVITAS odniósł ogromny sukces, co wskazuje na zainteresowanie władz lokalnych i przedsiębiorstw organizujących transport inwestycjami europejskimi w programy na rzecz innowacyjnego przemieszczania się w mieście,

| E. | mając na uwadze, że Fundusz Spójności i fundusze strukturalne finansują programy mobilności w mieście, lecz mają podwójną wadę polegającą z jednej strony na braku strategii i celów wspólnotowych w zakresie mobilności w mieście, a z drugiej strony na nierównomiernym ich przydzielaniu na terytorium Unii, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że Fundusz Spójności i fundusze strukturalne finansują programy mobilności w mieście, lecz mają podwójną wadę polegającą z jednej strony na braku strategii i celów wspólnotowych w zakresie mobilności w mieście, a z drugiej strony na nierównomiernym ich przydzielaniu na terytorium Unii,

| F. | mając na uwadze, że obszary miejskie są uprzywilejowanymi węzłami intermodalności i połączeń pomiędzy transeuropejskimi sieciami transportowymi, które muszą dążyć do realizacji swoich ogólnych celów polegających na dążeniu do zrównoważonej europejskiej mobilności i trwałej konkurencyjności sieci miast Unii, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że obszary miejskie są uprzywilejowanymi węzłami intermodalności i połączeń pomiędzy transeuropejskimi sieciami transportowymi, które muszą dążyć do realizacji swoich ogólnych celów polegających na dążeniu do zrównoważonej europejskiej mobilności i trwałej konkurencyjności sieci miast Unii,

| G. | mając na uwadze, że miasta są ważnymi centrami działalności gospodarczej oraz mając na uwadze, że transport towarów ma zasadnicze znaczenie dla zaspokojenia potrzeb ludności, jednak równocześnie z powodu ograniczonych powierzchni magazynowych i krótkich przedziałów czasowych stanowi on wyzwanie, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że miasta są ważnymi centrami działalności gospodarczej oraz mając na uwadze, że transport towarów ma zasadnicze znaczenie dla zaspokojenia potrzeb ludności, jednak równocześnie z powodu ograniczonych powierzchni magazynowych i krótkich przedziałów czasowych stanowi on wyzwanie,

| H. | mając na uwadze, że ścisłe przestrzeganie zasady pomocniczości i prawa gmin do podejmowania decyzji w zakresie planowania nie pozwala na opracowanie nakazowej polityki europejskiej, umożliwia jednak Unii przyjęcie strategii motywacyjnej o tym samym charakterze co jej polityka regionalna i polityka spójności, bez narzucania odgórnych rozwiązań, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że ścisłe przestrzeganie zasady pomocniczości i prawa gmin do podejmowania decyzji w zakresie planowania nie pozwala na opracowanie nakazowej polityki europejskiej, umożliwia jednak Unii przyjęcie strategii motywacyjnej o tym samym charakterze co jej polityka regionalna i polityka spójności, bez narzucania odgórnych rozwiązań,

| I. | mając na uwadze, że problematyką obszarów miejskich nie można zajmować się w ramach polityk rodzajowych, lecz tylko w ramach podejścia uwzględniającego użytkowników i zintegrowane systemy przemieszczania się w mieście, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że problematyką obszarów miejskich nie można zajmować się w ramach polityk rodzajowych, lecz tylko w ramach podejścia uwzględniającego użytkowników i zintegrowane systemy przemieszczania się w mieście,

| J. | mając na uwadze, że gwarancja dla skutecznej i zrównoważonej polityki w zakresie transportu miejskiego przynoszącej korzyści obywatelom europejskim i europejskiej gospodarce może zostać stworzona tylko poprzez równe traktowanie transportu towarowego i pasażerskiego oraz równe traktowanie różnych rodzajów transportu, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że gwarancja dla skutecznej i zrównoważonej polityki w zakresie transportu miejskiego przynoszącej korzyści obywatelom europejskim i europejskiej gospodarce może zostać stworzona tylko poprzez równe traktowanie transportu towarowego i pasażerskiego oraz równe traktowanie różnych rodzajów transportu,

| K. | mając na uwadze, że planowanie przestrzenne, które uwzględnia zmiany demograficzne zachodzące w społeczeństwie, np. poprzez umiejscowienie w centrum miasta mieszkań przeznaczonych dla osób starszych i zapewnienie możliwości robienia zakupów w pobliżu miejsca zamieszkania ludności, może w istotny sposób pomóc w unikaniu transportu, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że planowanie przestrzenne, które uwzględnia zmiany demograficzne zachodzące w społeczeństwie, np. poprzez umiejscowienie w centrum miasta mieszkań przeznaczonych dla osób starszych i zapewnienie możliwości robienia zakupów w pobliżu miejsca zamieszkania ludności, może w istotny sposób pomóc w unikaniu transportu,

| L. | mając na uwadze konieczność dysponowania solidnymi strategiami w zakresie przemieszczania się w mieście, aby zoptymalizować odpowiednia instrumenty poprzez stworzenie platform wymiany intermodalnej oraz poprzez integrację różnych systemów przemieszczania się, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze konieczność dysponowania solidnymi strategiami w zakresie przemieszczania się w mieście, aby zoptymalizować odpowiednia instrumenty poprzez stworzenie platform wymiany intermodalnej oraz poprzez integrację różnych systemów przemieszczania się,

| M. | mając na uwadze konieczność posiadania wiarygodnych i bardziej systematycznych statystyk pozwalających na ocenę lokalnej polityki publicznej i wymianę najlepszych praktyk w zakresie przemieszczania się w mieście, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze konieczność posiadania wiarygodnych i bardziej systematycznych statystyk pozwalających na ocenę lokalnej polityki publicznej i wymianę najlepszych praktyk w zakresie przemieszczania się w mieście,

| N. | mając na uwadze, jak ważne z gospodarczego i technologicznego punktu widzenia są dla konkurencyjności i handlu zagranicznego Unii różnorodne technologie wdrażane w transporcie miejskim, |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, jak ważne z gospodarczego i technologicznego punktu widzenia są dla konkurencyjności i handlu zagranicznego Unii różnorodne technologie wdrażane w transporcie miejskim,

| O. | mając na uwadze, że przez wzgląd na termin przyszłych wyborów do Parlamentu Europejskiego jest on zmuszony przestrzegać pierwotnie przewidzianego terminu debaty parlamentarnej w sprawie planu działania w zakresie mobilności w miastach, zapowiedzianego przez Komisję, |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że przez wzgląd na termin przyszłych wyborów do Parlamentu Europejskiego jest on zmuszony przestrzegać pierwotnie przewidzianego terminu debaty parlamentarnej w sprawie planu działania w zakresie mobilności w miastach, zapowiedzianego przez Komisję,

| 1. | ubolewa, że zapowiadany przez Komisję plan działania na rzecz mobilności w mieście nie został opublikowany i zgadzając się na odrębne inicjatywy zwraca uwagę na konieczność spójnego podejścia; w związku z tym postanawia uwzględnić sprawozdanie z własnej inicjatywy, w pełni respektujące zasadę pomocniczości i proporcjonalności, poprzez sformułowanie propozycji dotyczących planu działania na rzecz mobilności w mieście; |
| --- | --- |

1.

ubolewa, że zapowiadany przez Komisję plan działania na rzecz mobilności w mieście nie został opublikowany i zgadzając się na odrębne inicjatywy zwraca uwagę na konieczność spójnego podejścia; w związku z tym postanawia uwzględnić sprawozdanie z własnej inicjatywy, w pełni respektujące zasadę pomocniczości i proporcjonalności, poprzez sformułowanie propozycji dotyczących planu działania na rzecz mobilności w mieście;

| 2. | przypomina, że transport miejski podlega zasadzie pomocniczości, niemniej jednak podkreśla, że władze lokalne często nie mogą same sprostać temu wyzwaniu bez współpracy i koordynacji na poziomie europejskim, oraz że Komisja powinna zatem zapewnić analizy, ramy prawne, finansowanie badań i promować rozpowszechnianie dobrych praktyk zgodnie z ogólnodostępnymi kryteriami i we wszystkich językach urzędowych UE; |
| --- | --- |

2.

przypomina, że transport miejski podlega zasadzie pomocniczości, niemniej jednak podkreśla, że władze lokalne często nie mogą same sprostać temu wyzwaniu bez współpracy i koordynacji na poziomie europejskim, oraz że Komisja powinna zatem zapewnić analizy, ramy prawne, finansowanie badań i promować rozpowszechnianie dobrych praktyk zgodnie z ogólnodostępnymi kryteriami i we wszystkich językach urzędowych UE;

| 3. | zwraca się do Komisji o opublikowanie zbioru wiążących europejskich przepisów prawnych w tej dziedzinie oraz zaproponowanie regionom i miastom wspólnych ram odniesienia, które ułatwią im podejmowanie decyzji w planowaniu i wdrażaniu strategii rozwojowych; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Komisji o opublikowanie zbioru wiążących europejskich przepisów prawnych w tej dziedzinie oraz zaproponowanie regionom i miastom wspólnych ram odniesienia, które ułatwią im podejmowanie decyzji w planowaniu i wdrażaniu strategii rozwojowych;

Zwiększenie tempa badań i innowacji europejskich w zakresie mobilności w mieście

| 4. | proponuje natychmiastowe rozpoczęcie programu poprawy statystyk i baz danych dotyczących mobilności w miastach, sporządzanych przez Eurostat, i ujęcie w nich w szczególności:






  — | danych dotyczących ruchu ulicznego, w tym „miękkich” środków przemieszczania się (jazda rowerem, chodzenie pieszo itd.), |
| --- | --- | --- |

4.

proponuje natychmiastowe rozpoczęcie programu poprawy statystyk i baz danych dotyczących mobilności w miastach, sporządzanych przez Eurostat, i ujęcie w nich w szczególności:

—

danych dotyczących ruchu ulicznego, w tym „miękkich” środków przemieszczania się (jazda rowerem, chodzenie pieszo itd.),

| — | statystyk dotyczących zanieczyszczenia powietrza i hałasu, wypadkowości, zatorów i zagęszczeń ruchu, |
| --- | --- |

—

statystyk dotyczących zanieczyszczenia powietrza i hałasu, wypadkowości, zatorów i zagęszczeń ruchu,

| — | statystyk i wskaźników ilościowych i jakościowych dotyczących oferty i usług transportowych; |
| --- | --- |

—

statystyk i wskaźników ilościowych i jakościowych dotyczących oferty i usług transportowych;

| 5. | sugeruje niezwłoczne uruchomienie europejskiego portalu i forum internetowego dotyczącego mobilności w mieście, aby ułatwić wymianę i rozpowszechnianie informacji, dobrych praktyk i innowacyjnych osiągnięć, w szczególności w zakresie „miękkich” sposobów przemieszczania się; |
| --- | --- |

5.

sugeruje niezwłoczne uruchomienie europejskiego portalu i forum internetowego dotyczącego mobilności w mieście, aby ułatwić wymianę i rozpowszechnianie informacji, dobrych praktyk i innowacyjnych osiągnięć, w szczególności w zakresie „miękkich” sposobów przemieszczania się;

| 6. | sugeruje ustanowienie przyznawanej corocznej nagrody europejskiej, która włączy nagrody CIVITAS w obchody europejskiego tygodnia mobilności celem wyróżnienia wartych zauważenia i możliwych do zaadaptowania inicjatyw lub projektów w zakresie transportu miejskiego; |
| --- | --- |

6.

sugeruje ustanowienie przyznawanej corocznej nagrody europejskiej, która włączy nagrody CIVITAS w obchody europejskiego tygodnia mobilności celem wyróżnienia wartych zauważenia i możliwych do zaadaptowania inicjatyw lub projektów w zakresie transportu miejskiego;

| 7. | proponuje opracowanie nowej edycji inicjatywy CIVITAS (CIVITAS IV), w związku z wezwaniami do składania projektów obejmujących między innymi:






  — | usługi dodatkowe związane z transportem intermodalnym (pobieranie opłat itd.), |
| --- | --- | --- |

7.

proponuje opracowanie nowej edycji inicjatywy CIVITAS (CIVITAS IV), w związku z wezwaniami do składania projektów obejmujących między innymi:

—

usługi dodatkowe związane z transportem intermodalnym (pobieranie opłat itd.),

| — | programy w zakresie ergonomii (wygody) miejskich środków transportu, |
| --- | --- |

—

programy w zakresie ergonomii (wygody) miejskich środków transportu,

| — | innowacje w zakresie dostępności przewozów intermodalnych, w szczególności w przypadku osób z ograniczoną możliwością poruszania się, |
| --- | --- |

—

innowacje w zakresie dostępności przewozów intermodalnych, w szczególności w przypadku osób z ograniczoną możliwością poruszania się,

| — | zintegrowane programy informacyjne na temat sieci transportu miejskiego dla użytkowników, umożliwiające im zoptymalizowanie sposobu przemieszczania się i dostosowanie go w zależności od nieprzewidzianych sytuacji w sieci; |
| --- | --- |

—

zintegrowane programy informacyjne na temat sieci transportu miejskiego dla użytkowników, umożliwiające im zoptymalizowanie sposobu przemieszczania się i dostosowanie go w zależności od nieprzewidzianych sytuacji w sieci;

| 8. | proponuje zintensyfikowanie badań i rozwoju w dziedzinie inteligentnych systemów transportowych, ich silniejsze powiązanie z potrzebami i celami mieszkańców miast i lokalnych władz oraz ukierunkowanie ich na następujące aspekty:






  — | zintegrowane systemy zarządzania informacją i zarządzania ruchem ulicznym, |
| --- | --- | --- |

8.

proponuje zintensyfikowanie badań i rozwoju w dziedzinie inteligentnych systemów transportowych, ich silniejsze powiązanie z potrzebami i celami mieszkańców miast i lokalnych władz oraz ukierunkowanie ich na następujące aspekty:

—

zintegrowane systemy zarządzania informacją i zarządzania ruchem ulicznym,

| — | ograniczenie uciążliwości i wypadków, |
| --- | --- |

—

ograniczenie uciążliwości i wypadków,

| — | stosowanie nowych interoperacyjnych technologii informatycznych i komunikacyjnych, a mianowicie technologii satelitarnych i NFC (13), poprzez wykorzystanie telefonów komórkowych do informowania użytkowników i sprzedaży biletów na zintegrowane środki transportu, |
| --- | --- |

—

stosowanie nowych interoperacyjnych technologii informatycznych i komunikacyjnych, a mianowicie technologii satelitarnych i NFC (13), poprzez wykorzystanie telefonów komórkowych do informowania użytkowników i sprzedaży biletów na zintegrowane środki transportu,

| — | bezpieczeństwo i ochrona w transporcie publicznym, |
| --- | --- |

—

bezpieczeństwo i ochrona w transporcie publicznym,

| — | opracowanie nowej generacji pojazdów miejskich; |
| --- | --- |

—

opracowanie nowej generacji pojazdów miejskich;

| — | innowacyjne rozwiązania w zakresie wydajnego transportu towarowego, w szczególności w odniesieniu do lokalnej dystrybucji towarów w miastach; |
| --- | --- |

—

innowacyjne rozwiązania w zakresie wydajnego transportu towarowego, w szczególności w odniesieniu do lokalnej dystrybucji towarów w miastach;

| 9. | domaga się zwiększenia krajowych i wspólnotowych środków na zastosowania inteligentnych systemów transportowych, aby umożliwić szersze zastosowanie inteligentnych systemów transportowych przez władze lokalne; |
| --- | --- |

9.

domaga się zwiększenia krajowych i wspólnotowych środków na zastosowania inteligentnych systemów transportowych, aby umożliwić szersze zastosowanie inteligentnych systemów transportowych przez władze lokalne;

Zachęcanie do optymalizowania różnych sposobów przemieszczania się poprzez poprawę programowania miejskiego

| 10. | wzywa do promowania zasady zintegrowanego podejścia w ramach zarządzania partnerskiego, które zrzesza zainteresowane podmioty miejskie i okołomiejskie, krajowe i europejskie oraz które uwzględnia tematykę związaną z transportem, takie jak integrację społeczną, hałas, bezpieczeństwo, konkurencyjność, środowisko itd.; ponawia swoje wezwanie, aby stosowanie zintegrowanego podejścia było obowiązkowe przy programowaniu i wyborze projektów do wsparcia z funduszy strukturalnych; |
| --- | --- |

10.

wzywa do promowania zasady zintegrowanego podejścia w ramach zarządzania partnerskiego, które zrzesza zainteresowane podmioty miejskie i okołomiejskie, krajowe i europejskie oraz które uwzględnia tematykę związaną z transportem, takie jak integrację społeczną, hałas, bezpieczeństwo, konkurencyjność, środowisko itd.; ponawia swoje wezwanie, aby stosowanie zintegrowanego podejścia było obowiązkowe przy programowaniu i wyborze projektów do wsparcia z funduszy strukturalnych;

| 11. | zaleca wdrożenie i upowszechnienie planów zrównoważonego zintegrowanego transportu miejskiego w aglomeracjach liczących ponad 100 000 mieszkańców, obejmujących:






  — | diagnostykę, wskaźniki i cele mobilności wraz z ich skutkami gospodarczymi, społecznymi i ekologicznymi, |
| --- | --- | --- |

11.

zaleca wdrożenie i upowszechnienie planów zrównoważonego zintegrowanego transportu miejskiego w aglomeracjach liczących ponad 100 000 mieszkańców, obejmujących:

—

diagnostykę, wskaźniki i cele mobilności wraz z ich skutkami gospodarczymi, społecznymi i ekologicznymi,

| — | plan rozwoju i powiązania sieci transportowych, skoordynowany z planem w zakresie transportu regionalnego i strategiami planowania urbanistycznego, |
| --- | --- |

—

plan rozwoju i powiązania sieci transportowych, skoordynowany z planem w zakresie transportu regionalnego i strategiami planowania urbanistycznego,

| — | plan rozwoju „miękkich” rodzajów przemieszczania się (ścieżki rowerowe, strefy dla pieszych itp.) kompleksowo włączonych do transportu miejskiego, |
| --- | --- |

—

plan rozwoju „miękkich” rodzajów przemieszczania się (ścieżki rowerowe, strefy dla pieszych itp.) kompleksowo włączonych do transportu miejskiego,

| — | podstawowy plan w zakresie parkingów i platform wymiany intermodalnej, |
| --- | --- |

—

podstawowy plan w zakresie parkingów i platform wymiany intermodalnej,

| — | program przystosowania zarządzania sieciami transportu miejskiego i ich połączeń do potrzeb użytkowników z ograniczoną możliwością poruszania się, |
| --- | --- |

—

program przystosowania zarządzania sieciami transportu miejskiego i ich połączeń do potrzeb użytkowników z ograniczoną możliwością poruszania się,

| — | podstawowy plan w zakresie logistyki miejskiej, w tym możliwości korzystania z infrastruktury publicznej w zakresie transportu towarów, |
| --- | --- |

—

podstawowy plan w zakresie logistyki miejskiej, w tym możliwości korzystania z infrastruktury publicznej w zakresie transportu towarów,

| — | procedurę bezpośredniego udziału obywateli; |
| --- | --- |

—

procedurę bezpośredniego udziału obywateli;

| 12. | zaleca stworzenie stałego forum europejskiego dla reprezentatywnych organów zajmujących się organizacją transportu, w tym dla stowarzyszeń użytkowników i obywateli oraz branżowych stowarzyszeń przewoźników, poświęconego zarządzaniu transportem miejskim w celu wymiany i rozpowszechniania dobrych praktyk; |
| --- | --- |

12.

zaleca stworzenie stałego forum europejskiego dla reprezentatywnych organów zajmujących się organizacją transportu, w tym dla stowarzyszeń użytkowników i obywateli oraz branżowych stowarzyszeń przewoźników, poświęconego zarządzaniu transportem miejskim w celu wymiany i rozpowszechniania dobrych praktyk;

| 13. | proponuje uzależnienie europejskiego wsparcia finansowego w zakresie transportu miejskiego od spełnienia warunku, jakim byłoby zapewnienie zintegrowanych planów mobilności w mieście (plany transportu miejskiego); |
| --- | --- |

13.

proponuje uzależnienie europejskiego wsparcia finansowego w zakresie transportu miejskiego od spełnienia warunku, jakim byłoby zapewnienie zintegrowanych planów mobilności w mieście (plany transportu miejskiego);

| 14. | zachęca do współpracy i integracji operacyjnej organów zajmujących się organizacją transportu publicznego, ruchu drogowego i parkowania w metropoliach europejskich liczących ponad 250 000 mieszkańców, w regionach o takim samym natężeniu przepływu ludności i towarów oraz w zależności od lokalnej specyfiki i z jej uwzględnieniem; |
| --- | --- |

14.

zachęca do współpracy i integracji operacyjnej organów zajmujących się organizacją transportu publicznego, ruchu drogowego i parkowania w metropoliach europejskich liczących ponad 250 000 mieszkańców, w regionach o takim samym natężeniu przepływu ludności i towarów oraz w zależności od lokalnej specyfiki i z jej uwzględnieniem;

| 15. | zachęca organy zajmujące się organizacją transportu do wyznaczenia sobie dobrowolnych i spójnych celów w zakresie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych za pomocą strategii polityki mobilności ujętych w wyżej wymienionych zintegrowanym planie zrównoważonego transportu miejskiego oraz do przełożenia tych celów na konkretne zobowiązania dotyczące osiągania określonych wyników, mające zastosowanie do przewoźników publicznych i prywatnych; |
| --- | --- |

15.

zachęca organy zajmujące się organizacją transportu do wyznaczenia sobie dobrowolnych i spójnych celów w zakresie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych za pomocą strategii polityki mobilności ujętych w wyżej wymienionych zintegrowanym planie zrównoważonego transportu miejskiego oraz do przełożenia tych celów na konkretne zobowiązania dotyczące osiągania określonych wyników, mające zastosowanie do przewoźników publicznych i prywatnych;

| 16. | proponuje dokonać oceny doświadczeń, które zebrano w zakresie integracji taryfowej (w tym w zakresie projektu „interoperacyjnego zarządzania opłatami za przejazd”), informacji intermodalnej i między organami organizującymi transport w aglomeracjach miejskich w Unii Europejskiej, w celu ułatwienia wymiany najlepszych praktyk; |
| --- | --- |

16.

proponuje dokonać oceny doświadczeń, które zebrano w zakresie integracji taryfowej (w tym w zakresie projektu „interoperacyjnego zarządzania opłatami za przejazd”), informacji intermodalnej i między organami organizującymi transport w aglomeracjach miejskich w Unii Europejskiej, w celu ułatwienia wymiany najlepszych praktyk;

Wartość dodana Unii: zachęta do zrównoważonej mobilności na obszarach miejskich

| 17. | zachęca Komisję do uruchomienia centrum obserwacyjnego mobilności w mieście, lecz jest przeciwny utworzeniu nowej agencji; |
| --- | --- |

17.

zachęca Komisję do uruchomienia centrum obserwacyjnego mobilności w mieście, lecz jest przeciwny utworzeniu nowej agencji;

| 18. | wyraża ubolewanie, że w obecnym okresie programowania pomocy na lata 2007-2013 jedynie ok. 9 % (odpowiadających 8 mld EUR) ogółu środków z funduszy strukturalnych, które wydaje się na transport (82 mld EUR), przewidziano na transport miejski; uważa, że ten udział jest za mały, żeby sprostać wyzwaniom w zakresie odpowiedniej mobilności w miastach europejskich oraz ochrony środowiska i klimatu; |
| --- | --- |

18.

wyraża ubolewanie, że w obecnym okresie programowania pomocy na lata 2007-2013 jedynie ok. 9 % (odpowiadających 8 mld EUR) ogółu środków z funduszy strukturalnych, które wydaje się na transport (82 mld EUR), przewidziano na transport miejski; uważa, że ten udział jest za mały, żeby sprostać wyzwaniom w zakresie odpowiedniej mobilności w miastach europejskich oraz ochrony środowiska i klimatu;

| 19. | usilnie zaleca zbadanie możliwości stworzenia, w zakresie ram finansowych na lata 2014-2020, europejskiego instrumentu finansowego na rzecz mobilności w mieście (zintegrowany program typu MarcoPolo) umożliwiającego współfinansowanie:






  — | opracowywania planów przemieszczania się w mieście w celu zachęcenia do upowszechnienia idei ich wprowadzania, |
| --- | --- | --- |

19.

usilnie zaleca zbadanie możliwości stworzenia, w zakresie ram finansowych na lata 2014-2020, europejskiego instrumentu finansowego na rzecz mobilności w mieście (zintegrowany program typu MarcoPolo) umożliwiającego współfinansowanie:

—

opracowywania planów przemieszczania się w mieście w celu zachęcenia do upowszechnienia idei ich wprowadzania,

| — | części inwestycji w środki transportu odpowiadających środowiskowym i społeczno-ekonomicznym celom Unii; |
| --- | --- |

—

części inwestycji w środki transportu odpowiadających środowiskowym i społeczno-ekonomicznym celom Unii;

i proponuje, by finansowanie to było przyznawane w ramach zachęty, w oparciu o przetargi spełniające warunki europejskich specyfikacji;

| 20. | wzywa Komisję do sporządzenia sprawozdania w sprawie stref ograniczonego ruchu w miastach, aby ocenić ich wpływ na mobilność, jakość życia, emisje i efekty zewnętrzne, zdrowie oraz bezpieczeństwo, przy uwzględnieniu potrzeby stworzenia systemu transgranicznego ścigania wykroczeń i przestępstw drogowych rodzących odpowiedzialność karną i innych z nią niezwiązanych; |
| --- | --- |

20.

wzywa Komisję do sporządzenia sprawozdania w sprawie stref ograniczonego ruchu w miastach, aby ocenić ich wpływ na mobilność, jakość życia, emisje i efekty zewnętrzne, zdrowie oraz bezpieczeństwo, przy uwzględnieniu potrzeby stworzenia systemu transgranicznego ścigania wykroczeń i przestępstw drogowych rodzących odpowiedzialność karną i innych z nią niezwiązanych;

| 21. | proponuje wprowadzenie sieci informacyjnej i sieci sprzedaży biletów komunikacji miejskiej dla najczęściej odwiedzanych miast Unii Europejskiej na dworcach i lotniskach miejsca wyjazdu, jeżeli znajduje się ono na terytorium Unii; |
| --- | --- |

21.

proponuje wprowadzenie sieci informacyjnej i sieci sprzedaży biletów komunikacji miejskiej dla najczęściej odwiedzanych miast Unii Europejskiej na dworcach i lotniskach miejsca wyjazdu, jeżeli znajduje się ono na terytorium Unii;

| 22. | zaleca stworzenie „karty użytkownika” transportu miejskiego obejmującej pieszych i rowerzystów, dystrybucję towarów i usług oraz określenie podział jezdni w celu zmniejszenia obecnych nierówności; |
| --- | --- |

22.

zaleca stworzenie „karty użytkownika” transportu miejskiego obejmującej pieszych i rowerzystów, dystrybucję towarów i usług oraz określenie podział jezdni w celu zmniejszenia obecnych nierówności;

| 23. | uważa, że wzór zabudowy miejskiej w postaci miasta o krótkich drogach najbardziej nadaje się do umożliwienia w miastach mobilności przyjaznej dla środowiska i klimatu; |
| --- | --- |

23.

uważa, że wzór zabudowy miejskiej w postaci miasta o krótkich drogach najbardziej nadaje się do umożliwienia w miastach mobilności przyjaznej dla środowiska i klimatu;

| 24. | zachęca Komisję oraz władze lokalne do wzmocnienia i rozszerzenia zakresu inicjatyw dotyczących „dni bez samochodu”, takich jak inicjatywy podejmowane w ramach dorocznego europejskiego dnia bez samochodu; |
| --- | --- |

24.

zachęca Komisję oraz władze lokalne do wzmocnienia i rozszerzenia zakresu inicjatyw dotyczących „dni bez samochodu”, takich jak inicjatywy podejmowane w ramach dorocznego europejskiego dnia bez samochodu;

| 25. | wzywa Komisję, aby jak najszybciej przedstawiła zharmonizowaną koncepcję stworzenia stref ochrony środowiska oraz zaprojektowania jednolitej europejskiej naklejki oznaczającej strefę ochrony środowiska, aby miasta lub państwa członkowskie nie opracowywały odmiennych koncepcji, co mogłoby wiązać się ze znacznymi niedogodnościami dla obywateli i przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

25.

wzywa Komisję, aby jak najszybciej przedstawiła zharmonizowaną koncepcję stworzenia stref ochrony środowiska oraz zaprojektowania jednolitej europejskiej naklejki oznaczającej strefę ochrony środowiska, aby miasta lub państwa członkowskie nie opracowywały odmiennych koncepcji, co mogłoby wiązać się ze znacznymi niedogodnościami dla obywateli i przedsiębiorstw;

| 26. | jest zdania, że koncepcja mobilności miejskiej powinna obejmować również stworzenie sieci międzymiastowych, które umożliwią połączenie między sobą dużych miast, ich rozwój gospodarczy oraz sprawny i nieprzerwany transport osobowy i towarowy; |
| --- | --- |

26.

jest zdania, że koncepcja mobilności miejskiej powinna obejmować również stworzenie sieci międzymiastowych, które umożliwią połączenie między sobą dużych miast, ich rozwój gospodarczy oraz sprawny i nieprzerwany transport osobowy i towarowy;

Transport miejski: sektor przemysłu i europejskie technologie, które należy uwzględnić w strategii lizbońskiej i w europejskim planie naprawy gospodarczej

| 27. | sugeruje wprowadzenie europejskiej polityki standaryzacji i certyfikacji wyposażenia z punktu widzenia bezpieczeństwa i zdrowia, wygody (hałas, drgania itp.), interoperacyjności sieci („busway”, tramwajo-pociąg itp.), dostępności dla osób z ograniczoną możliwością poruszania się lub osób z wózkami dziecięcymi, „miękkich” środków przemieszczania się i pojazdów o „czystym” napędzie (autobus, taksówka) w oparciu o bilans węglowy oraz oceny wpływu kosztów dla przedsiębiorstw i użytkowników; |
| --- | --- |

27.

sugeruje wprowadzenie europejskiej polityki standaryzacji i certyfikacji wyposażenia z punktu widzenia bezpieczeństwa i zdrowia, wygody (hałas, drgania itp.), interoperacyjności sieci („busway”, tramwajo-pociąg itp.), dostępności dla osób z ograniczoną możliwością poruszania się lub osób z wózkami dziecięcymi, „miękkich” środków przemieszczania się i pojazdów o „czystym” napędzie (autobus, taksówka) w oparciu o bilans węglowy oraz oceny wpływu kosztów dla przedsiębiorstw i użytkowników;

| 28. | wzywa do nieustannej dbałości o zachowanie proporcji między kosztami a korzyściami oraz o możliwość finansowego wspierania mniej zamożnych użytkowników; |
| --- | --- |

28.

wzywa do nieustannej dbałości o zachowanie proporcji między kosztami a korzyściami oraz o możliwość finansowego wspierania mniej zamożnych użytkowników;

| 29. | sugeruje wydanie wytycznych w sprawie zalecanych minimalnych poziomów jakości usług, oceny oraz udziału użytkowników i obywateli, w ramach otwarcia na konkurencję sieci komunikacji miejskiej zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007; |
| --- | --- |

29.

sugeruje wydanie wytycznych w sprawie zalecanych minimalnych poziomów jakości usług, oceny oraz udziału użytkowników i obywateli, w ramach otwarcia na konkurencję sieci komunikacji miejskiej zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007;

| 30. | proponuje przydzielenie znacznej części środków uwolnionych w ramach europejskiego planu naprawy gospodarczej na finansowanie bieżących inwestycji i prac związanych z transportem miejskim i zbiorowym nadających się do natychmiastowego sfinansowania i realizacji przed 31 grudnia 2009 r.; |
| --- | --- |

30.

proponuje przydzielenie znacznej części środków uwolnionych w ramach europejskiego planu naprawy gospodarczej na finansowanie bieżących inwestycji i prac związanych z transportem miejskim i zbiorowym nadających się do natychmiastowego sfinansowania i realizacji przed 31 grudnia 2009 r.;

| 31. | stwierdza, że w ramach europejskiego planu naprawy gospodarczej stawia się w pierwszym rzędzie środki z funduszy strukturalnych przeznaczone na zrównoważone projekty infrastrukturalne; pilnie nalega na państwa członkowskie i regiony, żeby znaczną część tych środków przeznaczyły na przyjazny środowisku transport miejski; |
| --- | --- |

31.

stwierdza, że w ramach europejskiego planu naprawy gospodarczej stawia się w pierwszym rzędzie środki z funduszy strukturalnych przeznaczone na zrównoważone projekty infrastrukturalne; pilnie nalega na państwa członkowskie i regiony, żeby znaczną część tych środków przeznaczyły na przyjazny środowisku transport miejski;

| 32. | zwraca się do Komisji o zapoznanie się z propozycjami zawartymi w niniejszej rezolucji i o przyjęcie do wiadomości życzenia Parlamentu Europejskiego, by podjęła ona inicjatywę w tej dziedzinie, która zaowocowałaby – w jak najkrótszym czasie – planem działania; |
| --- | --- |

32.

zwraca się do Komisji o zapoznanie się z propozycjami zawartymi w niniejszej rezolucji i o przyjęcie do wiadomości życzenia Parlamentu Europejskiego, by podjęła ona inicjatywę w tej dziedzinie, która zaowocowałaby – w jak najkrótszym czasie – planem działania;

*

* *

| 33. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

33.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Teksty przyjęte w tym dniu, P6_TA(2008)0356.

(2)  Teksty przyjęte w tym dniu, P6_TA(2008)0311.

(3)  Teksty przyjęte w tym dniu, P6_TA(2008)0057.

(4)  Dz.U. C 290 z 14.11.1988, s. 51.

(5)  Dz.U. C 41 E z 19.2.2009, s. 1.

(6)  Dz.U. C 187 E z 24.7.2008, s. 154.

(7)  Dz.U. C 175 E z 10.7.2008, s. 556.

(8)  Dz.U. L 152 z 11.6.2008, s. 1.

(9)  Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 1.

(10)  Dz.U. L 164 z 30.4.2004, s. 44.

(11)  Dz.U. L 203 z 10.8.2000, s. 9.

(12)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

(13)  NFC, co oznacza Near Field Communication, to technologia wymiany danych na bardzo małą odległość pozwalająca dokonywać identyfikacji radiowej.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/50 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/50

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.Plan działania na rzecz inteligentnych systemów transportowych

P6_TA(2009)0308

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie planu działania na rzecz inteligentnych systemów transportowych (2008/2216 (INI))

2010/C 184 E/10

Parlament Europejski,

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 grudnia 2008 r. zatytułowany „Plan działania na rzecz wdrażania inteligentnych systemów transportowych w Europie” COM(2008)0886),

uwzględniając wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej ramy wdrażania inteligentnych systemów transportowych w dziedzinie transportu drogowego oraz ich interfejsów z innymi rodzajami transportu (COM(2008)0887),

uwzględniając białą księgę Komisji z dnia 12 września 2001 r. zatytułowaną „Europejska polityka transportowa na rok 2010: czas na decyzje” (COM(2001)0370),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 lipca 2008 r. zatytułowany „Ekologiczny transport” (COM(2008)0433),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 lipca 2008 r. zatytułowany „Strategia na rzecz wdrożenia internalizacji kosztów zewnętrznych” (COM(2008)0435),

uwzględniając zieloną księgę Komisji z dnia 25 września 2007 r. zatytułowaną „W kierunku nowej kultury mobilności w mieście” (COM(2007)0551),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 22 czerwca 2006 r. zatytułowany „Utrzymać Europę w ruchu – zrównoważona mobilność dla naszego kontynentu. Przegląd średniookresowy białej księgi Komisji Europejskiej dotyczącej transportu z 2001 r.” (COM(2006)0314),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 17 września 2007 r. zatytułowany „Bezpieczniejszy, bardziej ekologiczny i wydajniejszy transport dla całej Europy: pierwsze sprawozdanie na temat inicjatywy »Inteligentny samochód«” (COM(2007)0541),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 7 lutego 2007 r. zatytułowany „Ramy prawne podstawą dla zwiększania konkurencyjności przemysłu motoryzacyjnego w XXI w. Stanowisko Komisji w sprawie sprawozdania końcowego grupy wysokiego szczebla CARS 21, wkład w strategię UE na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” (COM(2007)0022),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie inicjatywy „Inteligentny samochód”. „Budowanie świadomości znaczenia technologii teleinformatycznych na potrzeby samochodów bardziej inteligentnych, bezpiecznych i ekologicznych” (COM(2006)0059),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 czerwca 2006 r. zatytułowany „Logistyka transportu towarowego w Europie – klucz do zrównoważonej mobilności” (COM(2006)0336),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 października 2007 r. zatytułowany „Plan działań na rzecz logistyki transportu towarowego” (COM(2007)0607),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 11 stycznia 2006 r. dotyczący strategii tematycznej w sprawie środowiska miejskiego (COM(2005)0718),

uwzględniając wnioski i wytyczne Komisji oraz stanowiska Parlamentu Europejskiego w sprawie funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności oraz siódmego programu ramowego badań,

uwzględniając swoje stanowisko z dnia 22 października 2008 r. w sprawie zmienionego wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie promowania ekologicznie czystych i energooszczędnych pojazdów w transporcie drogowym (1),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wkładu w debatę dotyczącą strategii lizbońskiej na wiosennym szczycie Rady Europejskiej w 2008 r. (2),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie zrównoważonej europejskiej polityki transportowej uwzględniającej europejską politykę energetyczną i europejską politykę ochrony środowiska (3),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie CARS 21: ramy prawne podstawą dla zwiększania konkurencyjności przemysłu motoryzacyjnego (4),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 czerwca 2008 r. zatytułowaną „Bezpieczniejszy, bardziej ekologiczny i wydajniejszy transport dla całej Europy – Pierwsze sprawozdanie na temat inicjatywy »Inteligentny samochód«” (5),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 lipca 2007 r. w sprawie utrzymania Europy w ruchu – zrównoważonej mobilności dla naszego kontynentu (6),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 września 2007 r. w sprawie logistyki transportu towarowego w Europie – klucza do zrównoważonej mobilności (7),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 stycznia 2007 r. w sprawie europejskiego programu działań na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego – ocena śródokresowa (8),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 września 2006 r. w sprawie strategii tematycznej w sprawie środowiska miejskiego (9),

uwzględniając art. 45 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki oraz opinię Komisji Rozwoju Regionalnego (A6-0227/2009),

| A. | mając na uwadze, że inteligentne systemy transportowe (ITS) to zaawansowane aplikacje korzystające z technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK) na rzecz transportu oraz oferujące innowacyjne usługi w zakresie środków transportu i zarządzania ruchem drogowym; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że inteligentne systemy transportowe (ITS) to zaawansowane aplikacje korzystające z technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK) na rzecz transportu oraz oferujące innowacyjne usługi w zakresie środków transportu i zarządzania ruchem drogowym;

| B. | mając na uwadze, że ITS mają ogromny potencjał, jeśli chodzi o bardziej efektywne wykorzystanie wszystkich środków transportu, które mogą odpowiedzieć na potrzeby europejskiej polityki transportowej i sprostać stojącym przed nią wyzwaniom; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że ITS mają ogromny potencjał, jeśli chodzi o bardziej efektywne wykorzystanie wszystkich środków transportu, które mogą odpowiedzieć na potrzeby europejskiej polityki transportowej i sprostać stojącym przed nią wyzwaniom;

| C. | mając na uwadze, że na 10 % sieci drogowej występują zatory w ruchu, które generują roczne koszty sięgające 1 % PKB UE, że liczba wypadków śmiertelnych na drogach nadal wynosi 42 953 (2006 r.), co jest wartością znacznie przekraczającą cel średnioterminowy, jakim jest ograniczenie wypadków śmiertelnych do 25 000 do roku 2010, a transport drogowy jest odpowiedzialny za 72 % wszystkich emisji CO2 związanych z transportem, przy czym 40 % europejskich emisji CO2 generowanych przez transport drogowy to emisje z ruchu miejskiego; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że na 10 % sieci drogowej występują zatory w ruchu, które generują roczne koszty sięgające 1 % PKB UE, że liczba wypadków śmiertelnych na drogach nadal wynosi 42 953 (2006 r.), co jest wartością znacznie przekraczającą cel średnioterminowy, jakim jest ograniczenie wypadków śmiertelnych do 25 000 do roku 2010, a transport drogowy jest odpowiedzialny za 72 % wszystkich emisji CO2 związanych z transportem, przy czym 40 % europejskich emisji CO2 generowanych przez transport drogowy to emisje z ruchu miejskiego;

| D. | mając na uwadze istotną rolę ITS w ograniczaniu zużycia energii i w ekologicznym transporcie; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze istotną rolę ITS w ograniczaniu zużycia energii i w ekologicznym transporcie;

| E. | mając na uwadze, że inteligentne zastosowania opracowano dla różnych środków transportu, takich jak transport kolejowy (ERTMS i TAF-TSI), transport morski i śródlądowe drogi wodne (LRITS, SafeSeaNet, VTMIS, RIS), transport lotniczy (SESAR) oraz transport drogowy, takie jak transport żywego inwentarza; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że inteligentne zastosowania opracowano dla różnych środków transportu, takich jak transport kolejowy (ERTMS i TAF-TSI), transport morski i śródlądowe drogi wodne (LRITS, SafeSeaNet, VTMIS, RIS), transport lotniczy (SESAR) oraz transport drogowy, takie jak transport żywego inwentarza;

| 1. | podkreśla, że ITS są podstawowym instrumentem pozwalającym na skuteczne wykorzystanie istniejącej infrastruktury oraz zwiększenie efektywności i bezpieczeństwa transportu oraz ograniczenie jego wpływu na środowisko, przyczyniając się jednocześnie do rozwoju zrównoważonej mobilności na rzecz obywateli i gospodarki; |
| --- | --- |

1.

podkreśla, że ITS są podstawowym instrumentem pozwalającym na skuteczne wykorzystanie istniejącej infrastruktury oraz zwiększenie efektywności i bezpieczeństwa transportu oraz ograniczenie jego wpływu na środowisko, przyczyniając się jednocześnie do rozwoju zrównoważonej mobilności na rzecz obywateli i gospodarki;

| 2. | podkreśla pozytywny wpływ inteligentnych systemów transportowych (ang. Intelligent Transport System - ITS) wywierany na zrównoważony rozwój w zakresie podnoszenia wydajności gospodarczej wszystkich regionów, w tym obszarów miejskich, poprzez określanie warunków wzajemnego dostępu, rozszerzanie zakresu działalności handlu lokalnego i międzyregionalnego, rozwijanie rynku wewnętrznego Unii Europejskiej i zwiększanie poziomu zatrudnienia związanego z poszczególnymi rodzajami działalności uzależnionymi od wprowadzenia ITS; |
| --- | --- |

2.

podkreśla pozytywny wpływ inteligentnych systemów transportowych (ang. Intelligent Transport System - ITS) wywierany na zrównoważony rozwój w zakresie podnoszenia wydajności gospodarczej wszystkich regionów, w tym obszarów miejskich, poprzez określanie warunków wzajemnego dostępu, rozszerzanie zakresu działalności handlu lokalnego i międzyregionalnego, rozwijanie rynku wewnętrznego Unii Europejskiej i zwiększanie poziomu zatrudnienia związanego z poszczególnymi rodzajami działalności uzależnionymi od wprowadzenia ITS;

| 3. | uważa, że ITS mogą poprawić warunki życia obywateli europejskich, szczególnie tych mieszkających na obszarach miejskich, jak również przyczynią się do zwiększonego bezpieczeństwa na drogach, do ograniczenia emisji substancji szkodliwych i zanieczyszczenia środowiska, do podniesienia skuteczności środków transportu, poprawy dostępności w regionach peryferyjnych oraz do kontynuacji realizacji celu priorytetowego, jakim jest zmniejszenie natężenia ruchu; |
| --- | --- |

3.

uważa, że ITS mogą poprawić warunki życia obywateli europejskich, szczególnie tych mieszkających na obszarach miejskich, jak również przyczynią się do zwiększonego bezpieczeństwa na drogach, do ograniczenia emisji substancji szkodliwych i zanieczyszczenia środowiska, do podniesienia skuteczności środków transportu, poprawy dostępności w regionach peryferyjnych oraz do kontynuacji realizacji celu priorytetowego, jakim jest zmniejszenie natężenia ruchu;

| 4. | ubolewa nad opóźnieniem w pracach nad wprowadzeniem wspólnych ram wdrażania ITS w UE oraz nad brakiem skoordynowanego wprowadzania ITS w zgodzie ze szczegółowymi celami, co jest spowodowane głównie barierami dla interoperacyjności, brakiem skutecznej współpracy wszystkich podmiotów oraz nierozstrzygniętymi kwestiami dotyczącymi prywatności danych i odpowiedzialności; |
| --- | --- |

4.

ubolewa nad opóźnieniem w pracach nad wprowadzeniem wspólnych ram wdrażania ITS w UE oraz nad brakiem skoordynowanego wprowadzania ITS w zgodzie ze szczegółowymi celami, co jest spowodowane głównie barierami dla interoperacyjności, brakiem skutecznej współpracy wszystkich podmiotów oraz nierozstrzygniętymi kwestiami dotyczącymi prywatności danych i odpowiedzialności;

| 5. | z zadowoleniem przyjmuje plan działania Komisji dotyczący ITS („plan działania”) jako wspólne ramy działań i programów z wyraźnie określonymi terminami osiągnięcia wyników; |
| --- | --- |

5.

z zadowoleniem przyjmuje plan działania Komisji dotyczący ITS („plan działania”) jako wspólne ramy działań i programów z wyraźnie określonymi terminami osiągnięcia wyników;

| 6. | wyraża głębokie przekonanie, że należy ustanowić instrument promujący zastosowanie ITS w polityce transportowej; wspiera instrument legislacyjny służący opracowaniu ram wdrożenia ITS i zwraca się do Komisji, by lepiej informowała o obecnej sytuacji w zakresie działań, finansowania i programowania planu działania w celu dopilnowania, by w dyrektywie ustanawiającej ramy wdrażania ITS zawarto konkretny zestaw działań wraz z terminami ich realizacji; |
| --- | --- |

6.

wyraża głębokie przekonanie, że należy ustanowić instrument promujący zastosowanie ITS w polityce transportowej; wspiera instrument legislacyjny służący opracowaniu ram wdrożenia ITS i zwraca się do Komisji, by lepiej informowała o obecnej sytuacji w zakresie działań, finansowania i programowania planu działania w celu dopilnowania, by w dyrektywie ustanawiającej ramy wdrażania ITS zawarto konkretny zestaw działań wraz z terminami ich realizacji;

| 7. | zdaje sobie sprawę z ograniczonej wysokości wspólnotowej pomocy finansowej przyznanej (w 2008 r.) na działanie EasyWay, które jest przedsięwzięciem na rzecz ogólnoeuropejskiego wdrożenia ITS w głównych korytarzach drogowych transeuropejskich sieci transportowych (TERN) w 21 państwach członkowskich UE, kierowanym przez 21 krajowych władz i organów odpowiedzialnych za drogi wraz ze stowarzyszonymi partnerami będącymi interesariuszami wywodzącymi się z sektora publicznego i prywatnego; |
| --- | --- |

7.

zdaje sobie sprawę z ograniczonej wysokości wspólnotowej pomocy finansowej przyznanej (w 2008 r.) na działanie EasyWay, które jest przedsięwzięciem na rzecz ogólnoeuropejskiego wdrożenia ITS w głównych korytarzach drogowych transeuropejskich sieci transportowych (TERN) w 21 państwach członkowskich UE, kierowanym przez 21 krajowych władz i organów odpowiedzialnych za drogi wraz ze stowarzyszonymi partnerami będącymi interesariuszami wywodzącymi się z sektora publicznego i prywatnego;

Kwestie horyzontalne

| 8. | zwraca uwagę, że ITS powinny zostać wdrożone w odniesieniu do wszystkich środków transportu oraz wszystkich podróżnych w Europie, w ramach podejścia skoordynowanego z zastosowaniami Galileo; zdecydowanie wspiera niezwłoczne ich wdrożenie w celu zwiększenia intermodalności pomiędzy sektorem publicznym a prywatnym oraz w transporcie publicznym, poprzez poprawę ogólnej informacji i lepsze zarządzanie przepustowością; |
| --- | --- |

8.

zwraca uwagę, że ITS powinny zostać wdrożone w odniesieniu do wszystkich środków transportu oraz wszystkich podróżnych w Europie, w ramach podejścia skoordynowanego z zastosowaniami Galileo; zdecydowanie wspiera niezwłoczne ich wdrożenie w celu zwiększenia intermodalności pomiędzy sektorem publicznym a prywatnym oraz w transporcie publicznym, poprzez poprawę ogólnej informacji i lepsze zarządzanie przepustowością;

| 9. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zajęcia się kwestią odpowiedzialności, która stanowi główną barierę dla sprawnego i spójnego rozwoju ITS w Europie; |
| --- | --- |

9.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do zajęcia się kwestią odpowiedzialności, która stanowi główną barierę dla sprawnego i spójnego rozwoju ITS w Europie;

| 10. | jest zdania, że interoperacyjność w rozwoju ITS ma nadrzędne znaczenie dla osiągnięcia spójnego i skutecznego wdrożenia ITS w Europie; podkreśla, że w przypadku inwestycji w TERN (budowa lub utrzymanie dróg) należy podjąć starania o dostosowanie do koniecznego wdrożenia usług ITS; |
| --- | --- |

10.

jest zdania, że interoperacyjność w rozwoju ITS ma nadrzędne znaczenie dla osiągnięcia spójnego i skutecznego wdrożenia ITS w Europie; podkreśla, że w przypadku inwestycji w TERN (budowa lub utrzymanie dróg) należy podjąć starania o dostosowanie do koniecznego wdrożenia usług ITS;

| 11. | zwraca się do Komisji, żeby – skoro na europejskim rynku ITS istnieje znacząca oferta – ustanowiła specyfikacje dla najniższego poziomu aplikacji i usług ITS, który zdołają osiągnąć wszystkie państwa członkowskie i który jest konieczny dla skutecznego opracowania, wdrożenia i działania ITS; |
| --- | --- |

11.

zwraca się do Komisji, żeby – skoro na europejskim rynku ITS istnieje znacząca oferta – ustanowiła specyfikacje dla najniższego poziomu aplikacji i usług ITS, który zdołają osiągnąć wszystkie państwa członkowskie i który jest konieczny dla skutecznego opracowania, wdrożenia i działania ITS;

| 12. | jest zdania, że należy koniecznie sporządzić ocenę popytu rynkowego, która oszacuje rzeczywiste potrzeby poza ustalonym najniższym poziomem aplikacji i usług ITS, jak również wzmocnić aspekty ITS związane z rynkiem wewnętrznym poprzez standaryzację i stosowne ramy regulacyjne; |
| --- | --- |

12.

jest zdania, że należy koniecznie sporządzić ocenę popytu rynkowego, która oszacuje rzeczywiste potrzeby poza ustalonym najniższym poziomem aplikacji i usług ITS, jak również wzmocnić aspekty ITS związane z rynkiem wewnętrznym poprzez standaryzację i stosowne ramy regulacyjne;

| 13. | podkreśla znaczenie transgranicznej współpracy na granicach zewnętrznych UE zarówno w dziedzinie technicznej, jak i administracyjnej, ponieważ współpraca ta ma duże znaczenie dla skutecznego wprowadzenia ITS w UE; |
| --- | --- |

13.

podkreśla znaczenie transgranicznej współpracy na granicach zewnętrznych UE zarówno w dziedzinie technicznej, jak i administracyjnej, ponieważ współpraca ta ma duże znaczenie dla skutecznego wprowadzenia ITS w UE;

Optymalne wykorzystanie danych dotyczących dróg, ruchu drogowego i podróży (działanie nr 1)

| 14. | podkreśla konieczność zapewnienia niezbędnego zasobu danych i informacji w następujących pięciu podstawowych obszarach, jako minimum potrzebne do skutecznego wdrożenia ITS: informacje o ruchu drogowym i podróżach w czasie rzeczywistym; dane o sieci drogowej; dane publiczne do map cyfrowych; dane dla usług w zakresie dostarczania minimum powszechnie dostępnych informacji o ruchu oraz systemów planowania podróży multimodalnych „od drzwi do drzwi”; |
| --- | --- |

14.

podkreśla konieczność zapewnienia niezbędnego zasobu danych i informacji w następujących pięciu podstawowych obszarach, jako minimum potrzebne do skutecznego wdrożenia ITS: informacje o ruchu drogowym i podróżach w czasie rzeczywistym; dane o sieci drogowej; dane publiczne do map cyfrowych; dane dla usług w zakresie dostarczania minimum powszechnie dostępnych informacji o ruchu oraz systemów planowania podróży multimodalnych „od drzwi do drzwi”;

| 15. | apeluje, aby usługi w zakresie dostarczania minimum powszechnie dostępnych informacji o ruchu obejmowały sieci transeuropejskie (TEN-T); |
| --- | --- |

15.

apeluje, aby usługi w zakresie dostarczania minimum powszechnie dostępnych informacji o ruchu obejmowały sieci transeuropejskie (TEN-T);

| 16. | podkreśla, że do przyjęcia i wprowadzenia ITS na dużą skalę konieczne jest uwzględnienie informacji o ruchu i harmonogramie ustalonym dla różnych środków transportu; |
| --- | --- |

16.

podkreśla, że do przyjęcia i wprowadzenia ITS na dużą skalę konieczne jest uwzględnienie informacji o ruchu i harmonogramie ustalonym dla różnych środków transportu;

| 17. | podkreśla znaczenie dostarczania podróżnym i udostępniania w infrastrukturze informacji w czasie rzeczywistym oraz znaczenie zapewnienia większej dokładności, wiarygodności i jednorodności takich informacji, przy poszanowaniu europejskiego zróżnicowania (geograficznego, kulturowego i językowego) oraz zapewnieniu ciągłości geograficznej; |
| --- | --- |

17.

podkreśla znaczenie dostarczania podróżnym i udostępniania w infrastrukturze informacji w czasie rzeczywistym oraz znaczenie zapewnienia większej dokładności, wiarygodności i jednorodności takich informacji, przy poszanowaniu europejskiego zróżnicowania (geograficznego, kulturowego i językowego) oraz zapewnieniu ciągłości geograficznej;

| 18. | jest zdania, że dla rozwoju ITS istotne znaczenie ma zagwarantowanie dostępu sektora prywatnego do danych o drogach, ruchu drogowym i podróżach, z poszanowaniem prywatności i uwzględnieniem kwestii praw własności intelektualnej; |
| --- | --- |

18.

jest zdania, że dla rozwoju ITS istotne znaczenie ma zagwarantowanie dostępu sektora prywatnego do danych o drogach, ruchu drogowym i podróżach, z poszanowaniem prywatności i uwzględnieniem kwestii praw własności intelektualnej;

Ciągłość usług ITS w zakresie zarządzania ruchem drogowym i transportem towarowym w europejskich korytarzach transportowych i aglomeracjach miejskich (działanie nr 2)

| 19. | jest zdania, że należy niezbędnie zapewnić zharmonizowane, interoperacyjne i wiarygodne ITS, nie naruszając swobody wyboru ITS przez użytkowników; |
| --- | --- |

19.

jest zdania, że należy niezbędnie zapewnić zharmonizowane, interoperacyjne i wiarygodne ITS, nie naruszając swobody wyboru ITS przez użytkowników;

| 20. | apeluje do Komisji i państw członkowskich o skoordynowanie i połączenie ITS z inicjatywami UE w zakresie mobilności na rzecz bardziej skutecznej mobilności w transporcie i płynności zarządzania oraz ograniczenia zatorów na drogach, w korytarzach TEN-T, w korytarzach transportu towarowego i aglomeracjach miejskich; |
| --- | --- |

20.

apeluje do Komisji i państw członkowskich o skoordynowanie i połączenie ITS z inicjatywami UE w zakresie mobilności na rzecz bardziej skutecznej mobilności w transporcie i płynności zarządzania oraz ograniczenia zatorów na drogach, w korytarzach TEN-T, w korytarzach transportu towarowego i aglomeracjach miejskich;

| 21. | jest zdania, że niezbędna jest współpraca transgraniczna oraz rozwój programów wspomagających skuteczne wprowadzenie i wdrożenie ITS, takich jak projekt EasyWay; |
| --- | --- |

21.

jest zdania, że niezbędna jest współpraca transgraniczna oraz rozwój programów wspomagających skuteczne wprowadzenie i wdrożenie ITS, takich jak projekt EasyWay;

| 22. | apeluje do Komisji o określenie informacji priorytetowych, norm dla urządzeń transportowych i pojazdów, aby przyspieszyć wdrożenie ITS, jak też o wskazanie środków promujących większą harmonizację infrastruktury autostrad; |
| --- | --- |

22.

apeluje do Komisji o określenie informacji priorytetowych, norm dla urządzeń transportowych i pojazdów, aby przyspieszyć wdrożenie ITS, jak też o wskazanie środków promujących większą harmonizację infrastruktury autostrad;

| 23. | jest zdania, że ocena kosztów ekonomicznych na jeden pojazd oraz kosztów dla infrastruktury wynikających z wdrożenia ITS musi być oparta na analizie kosztów i korzyści obejmującej wszystkie koszty powiązane (ekonomiczne, społeczne i środowiskowe); |
| --- | --- |

23.

jest zdania, że ocena kosztów ekonomicznych na jeden pojazd oraz kosztów dla infrastruktury wynikających z wdrożenia ITS musi być oparta na analizie kosztów i korzyści obejmującej wszystkie koszty powiązane (ekonomiczne, społeczne i środowiskowe);

ITS w służbie mobilności wewnątrzmiejskiej (działanie nr 2a)

| 24. | opowiada się za opracowaniem procedur i systemów informowania użytkowników o dostępnych miejskich środkach lokomocji oraz o stanie ich sieci, w szczególności z wykorzystaniem technologii GSM; |
| --- | --- |

24.

opowiada się za opracowaniem procedur i systemów informowania użytkowników o dostępnych miejskich środkach lokomocji oraz o stanie ich sieci, w szczególności z wykorzystaniem technologii GSM;

| 25. | zaleca, żeby w większym stopniu prowadzono badania nad systemami taryf zintegrowanych między właściwymi organami tego samego regionu, a w szczególności nad procesami technicznymi; |
| --- | --- |

25.

zaleca, żeby w większym stopniu prowadzono badania nad systemami taryf zintegrowanych między właściwymi organami tego samego regionu, a w szczególności nad procesami technicznymi;

| 26. | zachęca do opracowania intermodalnych technologii, które umożliwią osobom o ograniczonej sprawności ruchowej lepszy dostęp do środków transportu i wewnątrzmiejskiej mobilności; |
| --- | --- |

26.

zachęca do opracowania intermodalnych technologii, które umożliwią osobom o ograniczonej sprawności ruchowej lepszy dostęp do środków transportu i wewnątrzmiejskiej mobilności;

Bezpieczeństwo ruchu drogowego (działanie nr 3)

| 27. | apeluje do Komisji i państw członkowskich o przygotowanie się do zharmonizowanego wdrożenia i zintegrowania aplikacji eCall we wszystkich państwach UE do roku 2010, jak tylko zostaną zakończone testy normalizacyjne; |
| --- | --- |

27.

apeluje do Komisji i państw członkowskich o przygotowanie się do zharmonizowanego wdrożenia i zintegrowania aplikacji eCall we wszystkich państwach UE do roku 2010, jak tylko zostaną zakończone testy normalizacyjne;

| 28. | jest zdania, że aplikacje i wdrożenie ITS powinny:






  — | promować zaawansowane systemy wspomagania kierowców (ADAS), mające wystarczający potencjał, by zwiększyć bezpieczeństwo na drogach, takie jak elektroniczna kontrola stabilności (ESC) a także eCall – a tylko te dwa systemy, gdyby zostały w pełni wdrożone, mogłyby ograniczyć liczbę ofiar śmiertelnych w UE nawet o 6 500 rocznie; |
| --- | --- | --- |

28.

jest zdania, że aplikacje i wdrożenie ITS powinny:

—

promować zaawansowane systemy wspomagania kierowców (ADAS), mające wystarczający potencjał, by zwiększyć bezpieczeństwo na drogach, takie jak elektroniczna kontrola stabilności (ESC) a także eCall – a tylko te dwa systemy, gdyby zostały w pełni wdrożone, mogłyby ograniczyć liczbę ofiar śmiertelnych w UE nawet o 6 500 rocznie;

| — | zwiększać bezpieczeństwo na drogach dzięki zapobieganiu nadmiernej prędkości, prowadzeniu pojazdów pod wpływem alkoholu i jeździe bez zapiętych pasów bezpieczeństwa |
| --- | --- |

—

zwiększać bezpieczeństwo na drogach dzięki zapobieganiu nadmiernej prędkości, prowadzeniu pojazdów pod wpływem alkoholu i jeździe bez zapiętych pasów bezpieczeństwa

| — | poprawić warunki higieny i bezpieczeństwa przez promowanie korzystania z odpowiednich i bezpiecznych parkingów, dostarczanie kierowcom pojazdów ciężarowych odpowiednich usług i korzystanie z portalu truckinform (10) oraz |
| --- | --- |

—

poprawić warunki higieny i bezpieczeństwa przez promowanie korzystania z odpowiednich i bezpiecznych parkingów, dostarczanie kierowcom pojazdów ciężarowych odpowiednich usług i korzystanie z portalu truckinform (10) oraz

| — | poprawa ochrony kierowców i ładunku w transporcie towarów przed kradzieżą, rozbojem i uprowadzeniem, a jednocześnie przeciwdziałanie zorganizowanej przestępczości, w szczególności na obszarach przygranicznych i w międzynarodowym transporcie towarów obejmującym kraje trzecie; |
| --- | --- |

—

poprawa ochrony kierowców i ładunku w transporcie towarów przed kradzieżą, rozbojem i uprowadzeniem, a jednocześnie przeciwdziałanie zorganizowanej przestępczości, w szczególności na obszarach przygranicznych i w międzynarodowym transporcie towarów obejmującym kraje trzecie;

| 29. | nalega na Komisję, żeby kontynuowała proces obniżania kosztów komunikacyjnych, tak aby wyposażenie komunikacyjne i informacyjne oparte na telekomunikacji można było wykorzystać w większym stopniu; |
| --- | --- |

29.

nalega na Komisję, żeby kontynuowała proces obniżania kosztów komunikacyjnych, tak aby wyposażenie komunikacyjne i informacyjne oparte na telekomunikacji można było wykorzystać w większym stopniu;

| 30. | z zadowoleniem przyjmuje zaproponowaną inicjatywę e-Freight i nalega na Komisję, żeby wprowadziła zasadę „inteligentnego towaru”, żeby osiągnąć multimodalne podejście do usług ITS w transporcie towarów, skupione na ładunkach niebezpiecznych; |
| --- | --- |

30.

z zadowoleniem przyjmuje zaproponowaną inicjatywę e-Freight i nalega na Komisję, żeby wprowadziła zasadę „inteligentnego towaru”, żeby osiągnąć multimodalne podejście do usług ITS w transporcie towarów, skupione na ładunkach niebezpiecznych;

| 31. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, żeby w tym samym stopniu uwzględniały pasażerów i towary, tak aby uniknąć dyskryminacji transportu pasażerów, co szczególnie szkodzi mobilności osób; |
| --- | --- |

31.

wzywa Komisję i państwa członkowskie, żeby w tym samym stopniu uwzględniały pasażerów i towary, tak aby uniknąć dyskryminacji transportu pasażerów, co szczególnie szkodzi mobilności osób;

| 32. | popiera stworzenie odpowiednich ram prawnych dotyczących interakcji człowieka z urządzeniami (HMI) i innych protokołów ITS oraz podkreśla konieczność zajęcia się kwestiami odpowiedzialności; |
| --- | --- |

32.

popiera stworzenie odpowiednich ram prawnych dotyczących interakcji człowieka z urządzeniami (HMI) i innych protokołów ITS oraz podkreśla konieczność zajęcia się kwestiami odpowiedzialności;

| 33. | apeluje do Komisji, aby zajęła się problemem szczególnie zagrożonych użytkowników transportu, do których należą osoby o ograniczonej mobilności, oraz o rozszerzenie tych działań o wspieranie wdrożenia systemów ADAS i innych systemów, jak ITS i HMI, w odniesieniu do pojazdów dwukołowych w ramach poddziałań zaproponowanych w planie działania; |
| --- | --- |

33.

apeluje do Komisji, aby zajęła się problemem szczególnie zagrożonych użytkowników transportu, do których należą osoby o ograniczonej mobilności, oraz o rozszerzenie tych działań o wspieranie wdrożenia systemów ADAS i innych systemów, jak ITS i HMI, w odniesieniu do pojazdów dwukołowych w ramach poddziałań zaproponowanych w planie działania;

| 34. | zwraca się do Komisji, żeby w pełni wykorzystała możliwości ITS w odniesieniu do prewencyjnych środków zapobiegania smogowi i wysokiej koncentracji ozonu oraz zmniejszenia emisji hałasu, cząstek stałych, NOx i CO2; |
| --- | --- |

34.

zwraca się do Komisji, żeby w pełni wykorzystała możliwości ITS w odniesieniu do prewencyjnych środków zapobiegania smogowi i wysokiej koncentracji ozonu oraz zmniejszenia emisji hałasu, cząstek stałych, NOx i CO2;

Integracja pojazdów z infrastrukturą transportową (działanie nr 4)

| 35. | podkreśla znaczenie zdefiniowania architektury wspólnej platformy służącej do stosowania znormalizowanych interfejsów i protokołów, które ułatwiałyby korzystanie z ITS, systemów współpracujących i specyfikacji na linii infrastruktura-infrastruktura (I2I), pojazd-infrastruktura (V2I) oraz pojazd-pojazd (V2V); |
| --- | --- |

35.

podkreśla znaczenie zdefiniowania architektury wspólnej platformy służącej do stosowania znormalizowanych interfejsów i protokołów, które ułatwiałyby korzystanie z ITS, systemów współpracujących i specyfikacji na linii infrastruktura-infrastruktura (I2I), pojazd-infrastruktura (V2I) oraz pojazd-pojazd (V2V);

| 36. | apeluje do Komisji o wdrożenie mapy drogowej w odniesieniu do ITS, obejmującej wspólne platformy aplikacji ITS i ich wdrażania oraz obejmującej udział sektora prywatnego i publicznego, a także apeluje o ustanowienie odpowiednich ram dla rozwiązywania kwestii odpowiedzialności związanej z ITS; |
| --- | --- |

36.

apeluje do Komisji o wdrożenie mapy drogowej w odniesieniu do ITS, obejmującej wspólne platformy aplikacji ITS i ich wdrażania oraz obejmującej udział sektora prywatnego i publicznego, a także apeluje o ustanowienie odpowiednich ram dla rozwiązywania kwestii odpowiedzialności związanej z ITS;

| 37. | zauważa, że powinno się zachęcać do odbywania szkoleń w zakresie aplikacji ITS, aby zwiększyć umiejętności użytkowników w dziedzinie transportu i ułatwić interakcję człowieka z urządzeniami; |
| --- | --- |

37.

zauważa, że powinno się zachęcać do odbywania szkoleń w zakresie aplikacji ITS, aby zwiększyć umiejętności użytkowników w dziedzinie transportu i ułatwić interakcję człowieka z urządzeniami;

| 38. | apeluje do Komisji i państw członkowskich o zapewnienie otwartego forum wymiany informacji i zajmowania się problemami dotyczącymi ITS; |
| --- | --- |

38.

apeluje do Komisji i państw członkowskich o zapewnienie otwartego forum wymiany informacji i zajmowania się problemami dotyczącymi ITS;

Bezpieczeństwo i ochrona danych oraz odnośne kwestie odpowiedzialności (działanie nr 5)

| 39. | podkreśla konieczność poszanowania prywatności i uważa, że kwestia bezpieczeństwa i ochrony danych powinna zostać wzięta pod uwagę już na początkowych etapach opracowywania projektu ITS przy określaniu struktury i środków wykonawczych („privacy by design”); |
| --- | --- |

39.

podkreśla konieczność poszanowania prywatności i uważa, że kwestia bezpieczeństwa i ochrony danych powinna zostać wzięta pod uwagę już na początkowych etapach opracowywania projektu ITS przy określaniu struktury i środków wykonawczych („privacy by design”);

| 40. | zwraca się do wszystkich stron zaangażowanych w aplikacje ITS o zachowanie zgodności z dyrektywami WE w sprawie ochrony danych osobowych i prywatności łączności elektronicznej (dyrektywy 95/46/WE (11) i 2002/58/WE (12)) oraz apeluje do Komisji o zagwarantowanie odpowiedniego wykorzystywania danych w aplikacjach ITS i podczas ich wdrażania; |
| --- | --- |

40.

zwraca się do wszystkich stron zaangażowanych w aplikacje ITS o zachowanie zgodności z dyrektywami WE w sprawie ochrony danych osobowych i prywatności łączności elektronicznej (dyrektywy 95/46/WE (11) i 2002/58/WE (12)) oraz apeluje do Komisji o zagwarantowanie odpowiedniego wykorzystywania danych w aplikacjach ITS i podczas ich wdrażania;

| 41. | jest zdania, że stosowanie anonimowych danych w ramach aplikacji ITS jest niezbędne do rozwiązania problemu niezakłóconego wdrażania ITS i jednoczesnego zapewnienia prywatności i zgodności z ramami prawnymi WE w zakresie ochrony danych; |
| --- | --- |

41.

jest zdania, że stosowanie anonimowych danych w ramach aplikacji ITS jest niezbędne do rozwiązania problemu niezakłóconego wdrażania ITS i jednoczesnego zapewnienia prywatności i zgodności z ramami prawnymi WE w zakresie ochrony danych;

Współpraca i koordynacja europejskich ITS (działanie nr 6)

| 42. | apeluje do Komisji i państw członkowskich o wypracowanie silnego przywództwa i rzeczywistego zarządzania, umożliwiających wprowadzenie w Europie inteligentnych systemów transportowych; |
| --- | --- |

42.

apeluje do Komisji i państw członkowskich o wypracowanie silnego przywództwa i rzeczywistego zarządzania, umożliwiających wprowadzenie w Europie inteligentnych systemów transportowych;

| 43. | zachęca do wsparcia dla opracowania krajowych i europejskich systemów planowania podróży multimodalnych „od drzwi do drzwi”, przy należytym uwzględnieniu alternatywnych rozwiązań w transporcie publicznym, oraz do ich wzajemnego powiązania w całej Europie; |
| --- | --- |

43.

zachęca do wsparcia dla opracowania krajowych i europejskich systemów planowania podróży multimodalnych „od drzwi do drzwi”, przy należytym uwzględnieniu alternatywnych rozwiązań w transporcie publicznym, oraz do ich wzajemnego powiązania w całej Europie;

| 44. | wzywa Komisję do lepszego wykorzystywania możliwości UE dostępnych dzięki programom EGNOS i Galileo globalnego systemu nawigacji satelitarnej (GNSS) oraz do zwiększania wzajemnych połączeń multimodalnych; |
| --- | --- |

44.

wzywa Komisję do lepszego wykorzystywania możliwości UE dostępnych dzięki programom EGNOS i Galileo globalnego systemu nawigacji satelitarnej (GNSS) oraz do zwiększania wzajemnych połączeń multimodalnych;

| 45. | podkreśla, że technologie te należy zastosować w taki sposób, żeby uniknąć niezgodności między rodzajami transportu, oraz że powinna istnieć swoboda wyboru jednej z tych technologii; |
| --- | --- |

45.

podkreśla, że technologie te należy zastosować w taki sposób, żeby uniknąć niezgodności między rodzajami transportu, oraz że powinna istnieć swoboda wyboru jednej z tych technologii;

| 46. | zwraca się do Komisji i do państw członkowskich o wzięcie pod uwagę faktu, iż ITS muszą aktywnie włączyć się w procesy planowania i realizacji prowadzone przez władze lokalne, regionalne i zainteresowane strony działające na terytorium europejskim; |
| --- | --- |

46.

zwraca się do Komisji i do państw członkowskich o wzięcie pod uwagę faktu, iż ITS muszą aktywnie włączyć się w procesy planowania i realizacji prowadzone przez władze lokalne, regionalne i zainteresowane strony działające na terytorium europejskim;

| 47. | podkreśla znaczenie partnerstw publiczno - prywatnych („ppp”) we wdrażaniu ITS, zwraca się do KE i do państw członkowskich o podjęcie aktywnych działań promujących i ułatwiających stosowanie ppp; |
| --- | --- |

47.

podkreśla znaczenie partnerstw publiczno - prywatnych („ppp”) we wdrażaniu ITS, zwraca się do KE i do państw członkowskich o podjęcie aktywnych działań promujących i ułatwiających stosowanie ppp;

| 48. | apeluje do Komisji o przedstawienie pełnego uzasadnienia finansowania planu działania oraz jego programowania, a także apeluje do Rady o zapewnienie finansowania w wystarczającej wysokości; |
| --- | --- |

48.

apeluje do Komisji o przedstawienie pełnego uzasadnienia finansowania planu działania oraz jego programowania, a także apeluje do Rady o zapewnienie finansowania w wystarczającej wysokości;

| 49. | zaleca państwom członkowskim, żeby w związku ze śródokresowym przeglądem wykorzystania środków z funduszy strukturalnych zajęły się kwestiami wewnątrzmiejskiej mobilności i ograniczeniem zatorów za pomocą ITS oraz zamieściły je w wykazie priorytetów na lata 2010–2013; |
| --- | --- |

49.

zaleca państwom członkowskim, żeby w związku ze śródokresowym przeglądem wykorzystania środków z funduszy strukturalnych zajęły się kwestiami wewnątrzmiejskiej mobilności i ograniczeniem zatorów za pomocą ITS oraz zamieściły je w wykazie priorytetów na lata 2010–2013;

| 50. | wskazuje na konieczność lepszego określenia i docenienia znacznego potencjału obszarów miejskich i podkreśla rolę, jaką mogą odegrać obszary wiejskie i peryferyjne dla osiągnięcia zrównoważonego rozwoju i realizacji celów średnio- i długoterminowych; |
| --- | --- |

50.

wskazuje na konieczność lepszego określenia i docenienia znacznego potencjału obszarów miejskich i podkreśla rolę, jaką mogą odegrać obszary wiejskie i peryferyjne dla osiągnięcia zrównoważonego rozwoju i realizacji celów średnio- i długoterminowych;

| 51. | uważa za niezwykle ważne wdrożenie sieci inteligentnego systemu transportowego na obszarach o wysokim potencjale turystycznym w celu usprawnienia ruchu, ograniczenia liczby wypadków i zwiększenia bezpieczeństwa; uważa, że inteligentne systemy transportowe (ITS) przyczyniają się do rozwoju gospodarczego regionów, w tym regionów peryferyjnych; |
| --- | --- |

51.

uważa za niezwykle ważne wdrożenie sieci inteligentnego systemu transportowego na obszarach o wysokim potencjale turystycznym w celu usprawnienia ruchu, ograniczenia liczby wypadków i zwiększenia bezpieczeństwa; uważa, że inteligentne systemy transportowe (ITS) przyczyniają się do rozwoju gospodarczego regionów, w tym regionów peryferyjnych;

| 52. | podkreśla znaczenie współpracy międzyregionalnej, transgranicznej i ponadnarodowej na rzecz rozwijania i wprowadzania ITS i wzywa KE do zbudowania ogólnodostępnego, we wszystkich językach UE, systemu wymiany dobrych praktyk, a państwa członkowskie wzywa do wymiany najlepszych praktyk między regionami w podwójnym celu osiągnięcia transferu wiedzy w sektorze ITS i uniknięcia rozproszenia wewnątrz systemu. |
| --- | --- |

52.

podkreśla znaczenie współpracy międzyregionalnej, transgranicznej i ponadnarodowej na rzecz rozwijania i wprowadzania ITS i wzywa KE do zbudowania ogólnodostępnego, we wszystkich językach UE, systemu wymiany dobrych praktyk, a państwa członkowskie wzywa do wymiany najlepszych praktyk między regionami w podwójnym celu osiągnięcia transferu wiedzy w sektorze ITS i uniknięcia rozproszenia wewnątrz systemu.

*

* *

| 53. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

53.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0509.

(2)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0057.

(3)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0087.

(4)  Dz.U. C 41 E z 19.2.2009, s. 1.

(5)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0311.

(6)  Dz.U. C 175 z, 10.7.2008, s. 556.

(7)  Dz.U. C 187 E z 24.7.2008, s. 154.

(8)  Dz.U. C 244 E z 18.10.2007, s. 220.

(9)  Dz.U. C 306 E, 15.12.2006, s. 182.

(10)  www.truckinform.eu

(11)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

(12)  Dz.U. L 201 z 31.7.2002, s. 37.

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/57 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/57

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Prawa kobiet w Afganistanie

P6_TA(2009)0309

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie praw kobiet w Afganistanie

2010/C 184 E/11

Parlament Europejski,

uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Afganistanu, w szczególności rezolucję z dnia 15 stycznia 2009 r. w sprawie kontroli budżetowej środków UE w Afganistanie (1),

uwzględniając wspólną deklarację Delegacji Parlamentu Europejskiego ds. Stosunków z Afganistanem oraz Wolesi Dżirga (Izby Ludowej) z dnia 12 lutego 2009 r.,

uwzględniając deklarację końcową międzynarodowej konferencji w sprawie Afganistanu, która odbyła się w Hadze w dniu 31 marca 2009 r.,

uwzględniając deklarację szczytu NATO dotyczącą Afganistanu, wydaną przez szefów państw i rządów uczestniczących w posiedzeniu Rady Północnoatlantyckiej, które odbyło się w Strasburgu/Kehl, w dniu 4 kwietnia 2009 r.,

uwzględniając wspólną deklarację ministrów spraw zagranicznych UE i Stanów Zjednoczonych dotyczącą prawodawstwa w Afganistanie, z dnia 6 kwietnia 2009 r.,

uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że Afganistan jest stroną kilku aktów międzynarodowych dotyczących praw człowieka i swobód podstawowych, w szczególności Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet oraz Międzynarodowej konwencji o prawach dziecka, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Afganistan jest stroną kilku aktów międzynarodowych dotyczących praw człowieka i swobód podstawowych, w szczególności Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet oraz Międzynarodowej konwencji o prawach dziecka,

| B. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 22 konstytucji afgańskiej z dnia 4 stycznia 2004 r.„obywatele Afganistanu, mężczyźni i kobiety, mają równe prawa i obowiązki wobec prawa” oraz że konstytucja ta jest zgodna z traktami międzynarodowymi ratyfikowanymi przez Afganistan, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 22 konstytucji afgańskiej z dnia 4 stycznia 2004 r.„obywatele Afganistanu, mężczyźni i kobiety, mają równe prawa i obowiązki wobec prawa” oraz że konstytucja ta jest zgodna z traktami międzynarodowymi ratyfikowanymi przez Afganistan,

| C. | mając na uwadze, że afgański kodeks rodzinny od końca lat 70. zawiera pewne przepisy przyznające kobietom prawa w dziedzinie zdrowia i edukacji oraz że obecnie jest on poddawany przeglądowi w celu zapewnienia jego zgodności z konstytucją z 2004 r., |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że afgański kodeks rodzinny od końca lat 70. zawiera pewne przepisy przyznające kobietom prawa w dziedzinie zdrowia i edukacji oraz że obecnie jest on poddawany przeglądowi w celu zapewnienia jego zgodności z konstytucją z 2004 r.,

| D. | przypominając, że w czerwcu 2002 r. w następstwie porozumień z Bonn z dnia 5 grudnia 2001 r. powołano Niezależną Komisję Praw Człowieka, działającą pod przewodnictwem Simy Samar, oraz że Komisja ta odgrywa rolę w obronie praw człowieka, |
| --- | --- |

D.

przypominając, że w czerwcu 2002 r. w następstwie porozumień z Bonn z dnia 5 grudnia 2001 r. powołano Niezależną Komisję Praw Człowieka, działającą pod przewodnictwem Simy Samar, oraz że Komisja ta odgrywa rolę w obronie praw człowieka,

| E. | mając na uwadze, że nowy projekt ustawy dotyczącej statusu osobistego kobiet szyickich, zatwierdzony niedawno przez obie izby afgańskiego parlamentu, poważnie ogranicza swobodę poruszania się kobiet, zakazując im opuszczania domu poza przypadkami „uzasadnionego celu”, wymagając od kobiet podporządkowania się potrzebom seksualnym ich mężów, tym samym legalizując gwałt małżeński, a także wzmacniając dyskryminację kobiet w zakresie małżeństwa, rozwodu, dziedziczenia i dostępu do edukacji, co jest niezgodne z międzynarodowymi standardami praw człowieka, a szczególnie praw kobiet, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że nowy projekt ustawy dotyczącej statusu osobistego kobiet szyickich, zatwierdzony niedawno przez obie izby afgańskiego parlamentu, poważnie ogranicza swobodę poruszania się kobiet, zakazując im opuszczania domu poza przypadkami „uzasadnionego celu”, wymagając od kobiet podporządkowania się potrzebom seksualnym ich mężów, tym samym legalizując gwałt małżeński, a także wzmacniając dyskryminację kobiet w zakresie małżeństwa, rozwodu, dziedziczenia i dostępu do edukacji, co jest niezgodne z międzynarodowymi standardami praw człowieka, a szczególnie praw kobiet,

| F. | mając na uwadze, że ten projekt ustawy, który dotyczyłby 15-20 % ludności, nie wszedł jeszcze w życie, ponieważ nie został dotąd opublikowany w dzienniku urzędowym rządu, chociaż podpisał go już prezydent Afganistanu Hamid Karzai, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że ten projekt ustawy, który dotyczyłby 15-20 % ludności, nie wszedł jeszcze w życie, ponieważ nie został dotąd opublikowany w dzienniku urzędowym rządu, chociaż podpisał go już prezydent Afganistanu Hamid Karzai,

| G. | mając na uwadze, że ten sam projekt ustawy, w następstwie krytyki, jaką wzbudził tak w Afganistanie, jak i poza jego granicami, został odesłany do afgańskiego Ministerstwa Sprawiedliwości w celu sprawdzenia zgodności jego tekstu ze zobowiązaniami podjętymi przez rząd afgański w ramach konwencji międzynarodowych dotyczących praw kobiet i ogólnie praw człowieka, a także konstytucji, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że ten sam projekt ustawy, w następstwie krytyki, jaką wzbudził tak w Afganistanie, jak i poza jego granicami, został odesłany do afgańskiego Ministerstwa Sprawiedliwości w celu sprawdzenia zgodności jego tekstu ze zobowiązaniami podjętymi przez rząd afgański w ramach konwencji międzynarodowych dotyczących praw kobiet i ogólnie praw człowieka, a także konstytucji,

| H. | mając na uwadze, że działacze, w szczególności obrońcy praw kobiet, nadal padają ofiarą przemocy oraz że wielu straciło życie z rąk bojówek, zwłaszcza związanych z ugrupowaniami radykalnymi, wśród nich Sitara Achakzai, afgańska obrończyni praw kobiet, członkini Rady Prowincji w Kandaharze (Afganistan), zamordowana przed swoim domem, Gul Pecha i Abdul Aziz, zamordowani w następstwie oskarżenia o czyny niemoralne i wyroku śmierci wydanego przez radę złożoną z konserwatywnych duchownych, Malai Kakar, pierwsza policjantka w Kandaharze, która kierowała służbami policyjnymi prowadzącymi dochodzenia w sprawach zbrodni przeciw kobietom popełnionych w tym mieście, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że działacze, w szczególności obrońcy praw kobiet, nadal padają ofiarą przemocy oraz że wielu straciło życie z rąk bojówek, zwłaszcza związanych z ugrupowaniami radykalnymi, wśród nich Sitara Achakzai, afgańska obrończyni praw kobiet, członkini Rady Prowincji w Kandaharze (Afganistan), zamordowana przed swoim domem, Gul Pecha i Abdul Aziz, zamordowani w następstwie oskarżenia o czyny niemoralne i wyroku śmierci wydanego przez radę złożoną z konserwatywnych duchownych, Malai Kakar, pierwsza policjantka w Kandaharze, która kierowała służbami policyjnymi prowadzącymi dochodzenia w sprawach zbrodni przeciw kobietom popełnionych w tym mieście,

| I. | mając na uwadze, że Perwiz Kambakhsh, 23-letni dziennikarz afgański skazany na śmierć za rozpowszechnianie artykułu o prawach kobiet w świecie islamskim, uzyskał złagodzenie kary do 20 lat więzienia po gwałtownych protestach na szczeblu międzynarodowym, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że Perwiz Kambakhsh, 23-letni dziennikarz afgański skazany na śmierć za rozpowszechnianie artykułu o prawach kobiet w świecie islamskim, uzyskał złagodzenie kary do 20 lat więzienia po gwałtownych protestach na szczeblu międzynarodowym,

| J. | mając na uwadze, że nadal pojawiają się doniesienia o groźbach i aktach zastraszania spotykających kobiety zarówno w życiu publicznym, jak i w miejscu pracy oraz że doniesienia te zostały potwierdzone w sprawozdaniach ONZ; mając na uwadze niedawne informacje o trudnościach w poprawie dostępu dziewcząt do edukacji, któremu sprzeciwiają się bojówki i ugrupowania radykalne, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że nadal pojawiają się doniesienia o groźbach i aktach zastraszania spotykających kobiety zarówno w życiu publicznym, jak i w miejscu pracy oraz że doniesienia te zostały potwierdzone w sprawozdaniach ONZ; mając na uwadze niedawne informacje o trudnościach w poprawie dostępu dziewcząt do edukacji, któremu sprzeciwiają się bojówki i ugrupowania radykalne,

| K. | mając na uwadze, że w ciągu ostatnich lat odnotowano kilka przypadków kobiet, które popełniły samobójstwo, aby uciec przed przymusowym małżeństwem lub przemocą małżeńską, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że w ciągu ostatnich lat odnotowano kilka przypadków kobiet, które popełniły samobójstwo, aby uciec przed przymusowym małżeństwem lub przemocą małżeńską,

| 1. | domaga się zmiany projektu ustawy dotyczącej ludności szyickiej w Afganistanie, o treści w oczywisty sposób niezgodnej z zasadą równego statusu mężczyzn i kobiet, zapisaną w konstytucji i konwencjach międzynarodowych; |
| --- | --- |

1.

domaga się zmiany projektu ustawy dotyczącej ludności szyickiej w Afganistanie, o treści w oczywisty sposób niezgodnej z zasadą równego statusu mężczyzn i kobiet, zapisaną w konstytucji i konwencjach międzynarodowych;

| 2. | podkreśla niebezpieczeństwa związane z przyjęciem aktu prawnego, którego zakres stosowania jest ograniczony do niektórych grup ludności i który z definicji wzmacnia dyskryminację i niesprawiedliwość; |
| --- | --- |

2.

podkreśla niebezpieczeństwa związane z przyjęciem aktu prawnego, którego zakres stosowania jest ograniczony do niektórych grup ludności i który z definicji wzmacnia dyskryminację i niesprawiedliwość;

| 3. | zaleca afgańskiemu Ministerstwu Sprawiedliwości zniesienie wszystkich ustaw wprowadzających dyskryminację kobiet i sprzecznych z traktatami międzynarodowymi, których Afganistan jest stroną; |
| --- | --- |

3.

zaleca afgańskiemu Ministerstwu Sprawiedliwości zniesienie wszystkich ustaw wprowadzających dyskryminację kobiet i sprzecznych z traktatami międzynarodowymi, których Afganistan jest stroną;

| 4. | uważa, że dla demokratycznego rozwoju Afganistanu istotne jest, aby kraj ten zaangażował się na rzecz praw człowieka ogólnie, a w szczególności na rzecz praw kobiet, które odgrywają ważną rolę w rozwoju państwa i muszą mieć możliwość pełnego korzystania ze swych praw podstawowych i demokratycznych; ponownie wyraża poparcie dla walki z wszelkimi formami dyskryminacji, w tym dyskryminacji związanej z religią i płcią; |
| --- | --- |

4.

uważa, że dla demokratycznego rozwoju Afganistanu istotne jest, aby kraj ten zaangażował się na rzecz praw człowieka ogólnie, a w szczególności na rzecz praw kobiet, które odgrywają ważną rolę w rozwoju państwa i muszą mieć możliwość pełnego korzystania ze swych praw podstawowych i demokratycznych; ponownie wyraża poparcie dla walki z wszelkimi formami dyskryminacji, w tym dyskryminacji związanej z religią i płcią;

| 5. | przypomina, że w dokumencie strategicznym Unii Europejskiej dotyczącym Afganistanu, obejmującym lata 2007-2013, uznano równość mężczyzn i kobiet oraz prawa kobiet za pierwszorzędny element krajowej strategii rozwoju Afganistanu; |
| --- | --- |

5.

przypomina, że w dokumencie strategicznym Unii Europejskiej dotyczącym Afganistanu, obejmującym lata 2007-2013, uznano równość mężczyzn i kobiet oraz prawa kobiet za pierwszorzędny element krajowej strategii rozwoju Afganistanu;

| 6. | wyraża uznanie dla odwagi kobiet afgańskich, które manifestowały w Kabulu przeciw nowemu projektowi ustawy, i deklaruje poparcie dla nich; potępia przemoc, której doznały podczas tych manifestacji, i zwraca się do władz afgańskich o zapewnienie im ochrony; |
| --- | --- |

6.

wyraża uznanie dla odwagi kobiet afgańskich, które manifestowały w Kabulu przeciw nowemu projektowi ustawy, i deklaruje poparcie dla nich; potępia przemoc, której doznały podczas tych manifestacji, i zwraca się do władz afgańskich o zapewnienie im ochrony;

| 7. | potępia zabójstwa osób działających na rzecz praw człowieka i emancypacji kobiet afgańskich, w szczególności niedawne zamordowanie Sitary Achakzai, członkini parlamentu regionalnego; |
| --- | --- |

7.

potępia zabójstwa osób działających na rzecz praw człowieka i emancypacji kobiet afgańskich, w szczególności niedawne zamordowanie Sitary Achakzai, członkini parlamentu regionalnego;

| 8. | jest zbulwersowany wiadomością, iż najwyższy sąd afgański podtrzymał karę 20 lat więzienia dla Perwiza Kambakhsha, skazanego za bluźnierstwo, oraz wzywa prezydenta Hamida Karzaia, aby ułaskawił Perwiza Kambakhsha i zezwolił na jego uwolnienie; |
| --- | --- |

8.

jest zbulwersowany wiadomością, iż najwyższy sąd afgański podtrzymał karę 20 lat więzienia dla Perwiza Kambakhsha, skazanego za bluźnierstwo, oraz wzywa prezydenta Hamida Karzaia, aby ułaskawił Perwiza Kambakhsha i zezwolił na jego uwolnienie;

| 9. | apeluje do władz afgańskich, w tym lokalnych, o podjęcie wszelkich możliwych działań mających na celu ochronę kobiet przed przemocą seksualną i przed innymi formami przemocy związanej z płcią, a także o stawianie sprawców takich czynów przed sądem; |
| --- | --- |

9.

apeluje do władz afgańskich, w tym lokalnych, o podjęcie wszelkich możliwych działań mających na celu ochronę kobiet przed przemocą seksualną i przed innymi formami przemocy związanej z płcią, a także o stawianie sprawców takich czynów przed sądem;

| 10. | uważa, że postępy w dziedzinie równości mężczyzn i kobiet, osiągnięte w ostatnich latach za cenę wielkiego wysiłku, w żadnym razie nie powinny zostać zaprzepaszczone w wyniku przedwyborczych targów międzypartyjnych; |
| --- | --- |

10.

uważa, że postępy w dziedzinie równości mężczyzn i kobiet, osiągnięte w ostatnich latach za cenę wielkiego wysiłku, w żadnym razie nie powinny zostać zaprzepaszczone w wyniku przedwyborczych targów międzypartyjnych;

| 11. | zachęca kobiety do kandydowania w wyborach prezydenckich planowanych na 20 sierpnia 2009 r. i domaga się, aby afgańskie kobiety mogły w pełni uczestniczyć w procesie decyzyjnym, w imię praw, które również im przysługują, w tym prawa do bycia wybieranymi i powoływanymi na wysokie stanowiska państwowe; |
| --- | --- |

11.

zachęca kobiety do kandydowania w wyborach prezydenckich planowanych na 20 sierpnia 2009 r. i domaga się, aby afgańskie kobiety mogły w pełni uczestniczyć w procesie decyzyjnym, w imię praw, które również im przysługują, w tym prawa do bycia wybieranymi i powoływanymi na wysokie stanowiska państwowe;

| 12. | wzywa Komisję, Radę i państwa członkowskie, aby nadal poruszały kwestię ustawy dotyczącej statusu osobistego kobiet szyickich oraz kwestię wszelkich form dyskryminacji kobiet i dzieci, jako niedopuszczalnych i niezgodnych z podjętymi przez wspólnotę międzynarodową długofalowymi zobowiązaniami do udzielania Afganistanowi pomocy w wysiłkach na rzecz odnowy i odbudowy; |
| --- | --- |

12.

wzywa Komisję, Radę i państwa członkowskie, aby nadal poruszały kwestię ustawy dotyczącej statusu osobistego kobiet szyickich oraz kwestię wszelkich form dyskryminacji kobiet i dzieci, jako niedopuszczalnych i niezgodnych z podjętymi przez wspólnotę międzynarodową długofalowymi zobowiązaniami do udzielania Afganistanowi pomocy w wysiłkach na rzecz odnowy i odbudowy;

| 13. | apeluje do Komisji Europejskiej o udzielenie bezpośredniej pomocy w zakresie finansowania i planowania afgańskiemu Ministerstwu Spraw Kobiet, a także o wspieranie systematycznego uwzględniania perspektywy płci we wszystkich obszarach prowadzonej w Afganistanie polityki rozwoju; |
| --- | --- |

13.

apeluje do Komisji Europejskiej o udzielenie bezpośredniej pomocy w zakresie finansowania i planowania afgańskiemu Ministerstwu Spraw Kobiet, a także o wspieranie systematycznego uwzględniania perspektywy płci we wszystkich obszarach prowadzonej w Afganistanie polityki rozwoju;

| 14. | apeluje do Funduszu Rozwoju na rzecz Kobiet ONZ (UNIFEM) o szczególną czujność; |
| --- | --- |

14.

apeluje do Funduszu Rozwoju na rzecz Kobiet ONZ (UNIFEM) o szczególną czujność;

| 15. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, a także rządowi i parlamentowi Islamskiej Republiki Afganistanu oraz Niezależnej Komisji Praw Człowieka. |
| --- | --- |

15.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, a także rządowi i parlamentowi Islamskiej Republiki Afganistanu oraz Niezależnej Komisji Praw Człowieka.

---

(1)  Teksty przyjęte tego dnia, P6_TA(2009)0023.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/60 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/60

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Wparcie dla Specjalnego Trybunału ds. Sierra Leone

P6_TA(2009)0310

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wsparcia dla Specjalnego Trybunału ds. Sierra Leone

2010/C 184 E/12

Parlament Europejski,

uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje na ten temat, w tym również rezolucję z 6 września 2007 r. w sprawie finansowania Nadzwyczajnego Trybunału dla Sierra Leone (1),

uwzględniając umowę z Kotonu zawartą między Wspólnotą Europejską a krajami AKP, a także zaangażowanie stron tej umowy na rzecz pokoju, bezpieczeństwa i stabilność, poszanowania praw człowieka, zasad demokracji i praworządności,

uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że Nadzwyczajny Trybunał dla Sierra Leone został ustanowiony w 2000 r. przez Narody Zjednoczone i rząd Sierra Leone na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1315 w celu oddania w ręce sprawiedliwości osób, które dopuściły się poważnych wykroczeń przeciwko międzynarodowemu prawu humanitarnemu, zwłaszcza zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Nadzwyczajny Trybunał dla Sierra Leone został ustanowiony w 2000 r. przez Narody Zjednoczone i rząd Sierra Leone na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1315 w celu oddania w ręce sprawiedliwości osób, które dopuściły się poważnych wykroczeń przeciwko międzynarodowemu prawu humanitarnemu, zwłaszcza zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości,

| B. | mając na uwadze, że Nadzwyczajny Trybunał dla Sierra Leone ustanawia kilka ważnych precedensów w międzynarodowym sądownictwie karnym w tym sensie, że jest on pierwszym międzynarodowym trybunałem finansowanym z dobrowolnych składek, jako pierwszy został ustanowiony w kraju, w którym domniemane zbrodnie miały miejsce, a w przypadku byłego prezydenta Liberii – pierwszym trybunałem, który oskarżył urzędującą głowę państwa w Afryce o zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że Nadzwyczajny Trybunał dla Sierra Leone ustanawia kilka ważnych precedensów w międzynarodowym sądownictwie karnym w tym sensie, że jest on pierwszym międzynarodowym trybunałem finansowanym z dobrowolnych składek, jako pierwszy został ustanowiony w kraju, w którym domniemane zbrodnie miały miejsce, a w przypadku byłego prezydenta Liberii – pierwszym trybunałem, który oskarżył urzędującą głowę państwa w Afryce o zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości,

| C. | mając na uwadze, że mandat Nadzwyczajnego Trybunału dla Sierra Leone wygasa w 2010 r., a rząd Sierra Leone dał do zrozumienia, że nie jest w stanie wykonywać wyroków na osobach skazanych przez trybunał, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że mandat Nadzwyczajnego Trybunału dla Sierra Leone wygasa w 2010 r., a rząd Sierra Leone dał do zrozumienia, że nie jest w stanie wykonywać wyroków na osobach skazanych przez trybunał,

| D. | mając na uwadze, że wykonywanie wyroków stanowi ważny element międzynarodowego sądownictwa, które odgrywa istotną rolę na rzecz pokoju i dalszego rozwoju praworządności w tym kraju, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że wykonywanie wyroków stanowi ważny element międzynarodowego sądownictwa, które odgrywa istotną rolę na rzecz pokoju i dalszego rozwoju praworządności w tym kraju,

| E. | mając na uwadze, że z politycznego i instytucjonalnego punktu widzenia, a także ze względów bezpieczeństwa odbywanie kary więzienia w Sierra Leone przez osoby skazane jest obecnie problematyczne, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że z politycznego i instytucjonalnego punktu widzenia, a także ze względów bezpieczeństwa odbywanie kary więzienia w Sierra Leone przez osoby skazane jest obecnie problematyczne,

| F. | mając na uwadze, że Nadzwyczajny Trybunał dla Sierra Leone zawarł porozumienie z państwami takimi jak Zjednoczone Królestwo, Szwecja i Austria w sprawie możliwości odsiadywania wyroków w tych krajach przez niektórych skazanych, a także mając na uwadze, że potrzeba więcej takich porozumień, aby wszystkie już skazane osoby i ci, których procesy się toczą i mogą się zakończyć wyrokiem skazującym, rzeczywiście odbywali kary więzienia, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że Nadzwyczajny Trybunał dla Sierra Leone zawarł porozumienie z państwami takimi jak Zjednoczone Królestwo, Szwecja i Austria w sprawie możliwości odsiadywania wyroków w tych krajach przez niektórych skazanych, a także mając na uwadze, że potrzeba więcej takich porozumień, aby wszystkie już skazane osoby i ci, których procesy się toczą i mogą się zakończyć wyrokiem skazującym, rzeczywiście odbywali kary więzienia,

| G. | mając na uwadze, że niemożność znalezienia odpowiednich ośrodków odosobnienia dla osób skazanych za najpotworniejsze zbrodnie poważnie zaszkodziłaby wysiłkom społeczności międzynarodowej zmierzającym do skutecznej walki z bezkarnością, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że niemożność znalezienia odpowiednich ośrodków odosobnienia dla osób skazanych za najpotworniejsze zbrodnie poważnie zaszkodziłaby wysiłkom społeczności międzynarodowej zmierzającym do skutecznej walki z bezkarnością,

| H. | przypominając, że walka z bezkarnością to jeden z podstawowych elementów polityki Unii Europejskiej w zakresie praw człowieka oraz że społeczność międzynarodowa ponosi odpowiedzialność za wspieranie istniejących mechanizmów pociągania do odpowiedzialności, |
| --- | --- |

H.

przypominając, że walka z bezkarnością to jeden z podstawowych elementów polityki Unii Europejskiej w zakresie praw człowieka oraz że społeczność międzynarodowa ponosi odpowiedzialność za wspieranie istniejących mechanizmów pociągania do odpowiedzialności,

| I. | mając na uwadze, że inne trybunały i sądy takie jak Międzynarodowy Trybunał Karny dla Byłej Jugosławii i Międzynarodowy Trybunał Karny dla Rwandy borykają się z podobnymi problemami, a także mając na uwadze, że inne organy międzynarodowe takie jak Międzynarodowy Trybunał Karny, Nadzwyczajny Trybunał dla Libanu i Nadzwyczajne Izby Sądów w Trybunale Konstytucyjnym Kambodży prawdopodobnie zetkną się z takim samym problemem w niedalekiej przyszłości, jeżeli państwa nie zobowiążą się do wspierania egzekwowania prawa przez międzynarodowy wymiar sprawiedliwości, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że inne trybunały i sądy takie jak Międzynarodowy Trybunał Karny dla Byłej Jugosławii i Międzynarodowy Trybunał Karny dla Rwandy borykają się z podobnymi problemami, a także mając na uwadze, że inne organy międzynarodowe takie jak Międzynarodowy Trybunał Karny, Nadzwyczajny Trybunał dla Libanu i Nadzwyczajne Izby Sądów w Trybunale Konstytucyjnym Kambodży prawdopodobnie zetkną się z takim samym problemem w niedalekiej przyszłości, jeżeli państwa nie zobowiążą się do wspierania egzekwowania prawa przez międzynarodowy wymiar sprawiedliwości,

| J. | mając na uwadze, że wszystkie międzynarodowe sądy i trybunały odgrywają ważną rolę na rzecz pokoju i sprawiedliwości w swoich regionach oraz z uwagi na to, że każdy z nich podjął się pozostawić po sobie trwałe dziedzictwo oraz mieć swój wkład w dalszy rozwój praworządności w regionie, w którym popełniono zbrodnie, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że wszystkie międzynarodowe sądy i trybunały odgrywają ważną rolę na rzecz pokoju i sprawiedliwości w swoich regionach oraz z uwagi na to, że każdy z nich podjął się pozostawić po sobie trwałe dziedzictwo oraz mieć swój wkład w dalszy rozwój praworządności w regionie, w którym popełniono zbrodnie,

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione przez międzynarodowe sądy i trybunały w związku z oddawaniem w ręce sprawiedliwości osób odpowiedzialnych za popełnione okrucieństwa, a także uważa, że procesy te są jasnym przesłaniem do przywódców i innych zbrodniarzy wojennych na całym świecie, że poważne przypadki łamania praw człowieka nie pozostaną bez kary; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione przez międzynarodowe sądy i trybunały w związku z oddawaniem w ręce sprawiedliwości osób odpowiedzialnych za popełnione okrucieństwa, a także uważa, że procesy te są jasnym przesłaniem do przywódców i innych zbrodniarzy wojennych na całym świecie, że poważne przypadki łamania praw człowieka nie pozostaną bez kary;

| 2. | wzywa Radę i państwa członkowskie do znalezienia rozwiązania – we współpracy z Nadzwyczajnym Trybunałem dla Sierra Leone – gwarantującego odbywanie wyroków przez wszystkich skazanych, gdyż w przeciwnym razie wysiłki Nadzwyczajnego Trybunału dla Sierra Leone i wiarygodność społeczności międzynarodowej, w tym również UE, zostanie poważnie nadwerężona; |
| --- | --- |

2.

wzywa Radę i państwa członkowskie do znalezienia rozwiązania – we współpracy z Nadzwyczajnym Trybunałem dla Sierra Leone – gwarantującego odbywanie wyroków przez wszystkich skazanych, gdyż w przeciwnym razie wysiłki Nadzwyczajnego Trybunału dla Sierra Leone i wiarygodność społeczności międzynarodowej, w tym również UE, zostanie poważnie nadwerężona;

| 3. | wzywa wszystkie państwa członkowskie do większego wsparcia wysiłków międzynarodowych sądów i trybunałów mających na celu ostateczne rozwiązanie problemu wykonywania wyroków czy to poprzez zawarcie porozumień bezpośrednio z zainteresowanymi instytucjami w celu wykonywania wyroków w ramach systemów sądowniczych państw członkowskich, czy też pomagając im w znalezieniu alternatywnych rozwiązań gwarantujących wykonywanie wyroków w danym regionie; |
| --- | --- |

3.

wzywa wszystkie państwa członkowskie do większego wsparcia wysiłków międzynarodowych sądów i trybunałów mających na celu ostateczne rozwiązanie problemu wykonywania wyroków czy to poprzez zawarcie porozumień bezpośrednio z zainteresowanymi instytucjami w celu wykonywania wyroków w ramach systemów sądowniczych państw członkowskich, czy też pomagając im w znalezieniu alternatywnych rozwiązań gwarantujących wykonywanie wyroków w danym regionie;

| 4. | wzywa państwa członkowskie i inne instytucje międzynarodowe do udzielenia dodatkowej pomocy finansowej Nadzwyczajnemu Trybunałowi dla Sierra Leone, aby osoby skazane przez ten trybunał mogły odbyć swoje wyroki w krajach będących w stanie zagwarantować wykonanie wyroków zgodnie z międzynarodowymi standardami, którym jednak brakuje na to środków finansowych; |
| --- | --- |

4.

wzywa państwa członkowskie i inne instytucje międzynarodowe do udzielenia dodatkowej pomocy finansowej Nadzwyczajnemu Trybunałowi dla Sierra Leone, aby osoby skazane przez ten trybunał mogły odbyć swoje wyroki w krajach będących w stanie zagwarantować wykonanie wyroków zgodnie z międzynarodowymi standardami, którym jednak brakuje na to środków finansowych;

| 5. | uważa, że brak pomocy i wsparcia poważnie zagrozi pracy międzynarodowych sądów i trybunałów, ponieważ nie będą one mogły zagwarantować odbycia przez skazanych zasądzonych wyroków; |
| --- | --- |

5.

uważa, że brak pomocy i wsparcia poważnie zagrozi pracy międzynarodowych sądów i trybunałów, ponieważ nie będą one mogły zagwarantować odbycia przez skazanych zasądzonych wyroków;

| 6. | wzywa do przeprowadzenia kompleksowej oceny pracy wykonywanej przez międzynarodowe trybunały karne, wyciągnięcia z niej wniosków i przedstawienia zaleceń w sprawie usprawnienia ich funkcjonowania i finansowania w przyszłości; |
| --- | --- |

6.

wzywa do przeprowadzenia kompleksowej oceny pracy wykonywanej przez międzynarodowe trybunały karne, wyciągnięcia z niej wniosków i przedstawienia zaleceń w sprawie usprawnienia ich funkcjonowania i finansowania w przyszłości;

| 7. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich UE, Nadzwyczajnemu Trybunałowi dla Sierra Leone, Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu, Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu dla Byłej Jugosławii, Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu dla Rwandy, Nadzwyczajnym Izbom Sądów w Trybunale Konstytucyjnym Kambodży, Nadzwyczajnemu Trybunałowi dla Libanu, Radzie Bezpieczeństwa ONZ, państwom członkowskim Unii Afrykańskiej i współprzewodniczącym Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP–UE. |
| --- | --- |

7.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich UE, Nadzwyczajnemu Trybunałowi dla Sierra Leone, Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu, Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu dla Byłej Jugosławii, Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu dla Rwandy, Nadzwyczajnym Izbom Sądów w Trybunale Konstytucyjnym Kambodży, Nadzwyczajnemu Trybunałowi dla Libanu, Radzie Bezpieczeństwa ONZ, państwom członkowskim Unii Afrykańskiej i współprzewodniczącym Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP–UE.

---

(1)  Dz.U. C 187 E z 24.7.2008, s. 242.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/62 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/62

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Sytuacja humanitarna mieszkańców obozu Ashraf

P6_TA(2009)0311

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie sytuacji humanitarnej mieszkańców obozu Ashraf

2010/C 184 E/13

Parlament Europejski,

uwzględniając konwencje genewskie, a w szczególności art. 27 czwartej konwencji genewskiej o ochronie osób cywilnych podczas wojny,

uwzględniając konwencję genewską z 1951 r. dotyczącą statusu uchodźców oraz jej protokół dodatkowy z 1967 r.,

uwzględniając umowę w sprawie statusu sił zbrojnych (SOFA) podpisaną przez rządy USA i Iraku w listopadzie 2008 r.,

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 lipca 2007 r. w sprawie sytuacji humanitarnej uchodźców irackich (1) oraz rezolucję z dnia 4 września 2008 r. w sprawie egzekucji w Iranie (2), które nawiązują do mieszkańców obozu Ashraf posiadających status prawny osób chronionych na mocy czwartej konwencji genewskiej,

uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że obóz Ashraf w północnym Iraku został utworzony w latach 80. XX w. dla członków irańskiej grupy opozycyjnej Organizacja Mudżahedinów Ludowych Iranu (PMOI), |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że obóz Ashraf w północnym Iraku został utworzony w latach 80. XX w. dla członków irańskiej grupy opozycyjnej Organizacja Mudżahedinów Ludowych Iranu (PMOI),

| B. | mając na uwadze, że w 2003 r. siły zbrojne USA w Iraku rozbroiły osoby przebywające w obozie Ashraf i objęły je ochroną jako „osoby chronione” na mocy konwencji genewskich, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w 2003 r. siły zbrojne USA w Iraku rozbroiły osoby przebywające w obozie Ashraf i objęły je ochroną jako „osoby chronione” na mocy konwencji genewskich,

| C. | mając na uwadze, że w piśmie z dnia 15 października 2008 r. Wysoki Komisarz ONZ ds. Praw Człowieka wezwał rząd Iraku do ochrony osób przebywających w obozie Ashraf przed przymusową deportacją, wydaleniem lub repatriacją z pogwałceniem zasady niewydalania („non-refoulement”) oraz do powstrzymania się od wszelkich działań, które mogłyby zagrażać życiu lub bezpieczeństwu tych osób, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w piśmie z dnia 15 października 2008 r. Wysoki Komisarz ONZ ds. Praw Człowieka wezwał rząd Iraku do ochrony osób przebywających w obozie Ashraf przed przymusową deportacją, wydaleniem lub repatriacją z pogwałceniem zasady niewydalania („non-refoulement”) oraz do powstrzymania się od wszelkich działań, które mogłyby zagrażać życiu lub bezpieczeństwu tych osób,

| D. | mając na uwadze, że po zawarciu przez USA i Irak umowy o statusie sił zbrojnych obóz Ashraf z dniem 1 stycznia 2009 r. ponownie znalazł się pod kontrolą irackich sił bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że po zawarciu przez USA i Irak umowy o statusie sił zbrojnych obóz Ashraf z dniem 1 stycznia 2009 r. ponownie znalazł się pod kontrolą irackich sił bezpieczeństwa,

| E. | mając na uwadze, że podobno według niedawnych oświadczeń irackiego doradcy ds. bezpieczeństwa narodowego władze stopniowo dążą do tego, aby dalsza obecność osób przebywających w obozie Ashraf stała się „niedopuszczalna”, oraz mając na uwadze, że wspomniał on jakoby również o wydaleniu/ekstradycji tych osób lub ich przymusowym przesiedleniu na terytorium Iraku, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że podobno według niedawnych oświadczeń irackiego doradcy ds. bezpieczeństwa narodowego władze stopniowo dążą do tego, aby dalsza obecność osób przebywających w obozie Ashraf stała się „niedopuszczalna”, oraz mając na uwadze, że wspomniał on jakoby również o wydaleniu/ekstradycji tych osób lub ich przymusowym przesiedleniu na terytorium Iraku,

| 1. | wzywa premiera Iraku do zapewnienia, że władze irackie nie podejmą żadnych działań, które naruszałyby prawa człowieka osób przebywających w obozie Ashraf oraz do sprecyzowania zamiarów rządu wobec nich; wzywa władze Iraku do ochrony życia oraz fizycznej i moralnej integralności osób przebywających w obozie Ashraf, a także do traktowania ich zgodnie ze zobowiązaniami wynikającymi z konwencji genewskich, zwłaszcza do powstrzymania się od ich przymusowego przesiedlenia, deportacji, wydalenia lub repatriacji z pogwałceniem zasady „non-refoulement”; |
| --- | --- |

1.

wzywa premiera Iraku do zapewnienia, że władze irackie nie podejmą żadnych działań, które naruszałyby prawa człowieka osób przebywających w obozie Ashraf oraz do sprecyzowania zamiarów rządu wobec nich; wzywa władze Iraku do ochrony życia oraz fizycznej i moralnej integralności osób przebywających w obozie Ashraf, a także do traktowania ich zgodnie ze zobowiązaniami wynikającymi z konwencji genewskich, zwłaszcza do powstrzymania się od ich przymusowego przesiedlenia, deportacji, wydalenia lub repatriacji z pogwałceniem zasady „non-refoulement”;

| 2. | respektując indywidualne życzenia dotyczące przyszłości każdej osoby mieszkającej o obozie Ashraf, uważa, że prawa człowieka osób przebywających w obozie Ashraf i innych obywateli irańskich, którzy opuścili Iran z przyczyn politycznych i mieszkają obecnie w Iraku, mogłyby zostać poważnie zagrożone, gdyby osoby te zostały zmuszone do powrotu do Iranu, oraz utrzymuje, że nikt nie powinien być zawracany do kraju, bezpośrednio lub przez państwo trzecie, w sytuacji, gdy grożą mu tam tortury i inne poważne przypadki naruszenia praw człowieka; |
| --- | --- |

2.

respektując indywidualne życzenia dotyczące przyszłości każdej osoby mieszkającej o obozie Ashraf, uważa, że prawa człowieka osób przebywających w obozie Ashraf i innych obywateli irańskich, którzy opuścili Iran z przyczyn politycznych i mieszkają obecnie w Iraku, mogłyby zostać poważnie zagrożone, gdyby osoby te zostały zmuszone do powrotu do Iranu, oraz utrzymuje, że nikt nie powinien być zawracany do kraju, bezpośrednio lub przez państwo trzecie, w sytuacji, gdy grożą mu tam tortury i inne poważne przypadki naruszenia praw człowieka;

| 3. | wzywa rząd Iraku do zakończenia blokady obozu oraz do przestrzegania statusu prawnego osób przebywających w obozie Ashraf jako „osób chronionych” na mocy konwencji genewskich, a także do powstrzymania się od wszelkich działań, które zagrażałyby życiu lub bezpieczeństwu tych osób, tzn. do umożliwienia im pełnego dostępu do żywności, wody, opieki medycznej i wyposażenia medycznego, paliwa oraz kontaktów z członkami rodziny i międzynarodowymi organizacjami humanitarnymi; |
| --- | --- |

3.

wzywa rząd Iraku do zakończenia blokady obozu oraz do przestrzegania statusu prawnego osób przebywających w obozie Ashraf jako „osób chronionych” na mocy konwencji genewskich, a także do powstrzymania się od wszelkich działań, które zagrażałyby życiu lub bezpieczeństwu tych osób, tzn. do umożliwienia im pełnego dostępu do żywności, wody, opieki medycznej i wyposażenia medycznego, paliwa oraz kontaktów z członkami rodziny i międzynarodowymi organizacjami humanitarnymi;

| 4. | apeluje do Rady, Komisji i państw członkowskich, aby wspólnie z rządami Iraku i USA oraz z Wysokim Przedstawicielem ONZ ds. Uchodźców i Międzynarodowym Komitetem Czerwonego Krzyża działały na rzecz ustalenia zadowalającego długoterminowego statusu prawnego osób przebywających w obozie Ashraf; |
| --- | --- |

4.

apeluje do Rady, Komisji i państw członkowskich, aby wspólnie z rządami Iraku i USA oraz z Wysokim Przedstawicielem ONZ ds. Uchodźców i Międzynarodowym Komitetem Czerwonego Krzyża działały na rzecz ustalenia zadowalającego długoterminowego statusu prawnego osób przebywających w obozie Ashraf;

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. Uchodźców, Międzynarodowemu Komitetowi Czerwonego Krzyża, rządowi Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz rządowi i parlamentowi Iraku. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. Uchodźców, Międzynarodowemu Komitetowi Czerwonego Krzyża, rządowi Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz rządowi i parlamentowi Iraku.

---

(1)  Dz.U. C 175 E z 10.7.2008, s. 609.

(2)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0412.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/63 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/63

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Ochrona interesów finansowych Wspólnot i zwalczanie nadużyć finansowych – sprawozdanie roczne za 2007 r.

P6_TA(2009)0315

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot i zwalczania nadużyć finansowych – sprawozdanie roczne za 2007 r. (2008/2242(INI))

2010/C 184 E/14

Parlament Europejski,

uwzględniając swoje rezolucje w sprawie wcześniejszych sprawozdań rocznych Komisji Europejskiej i Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF),

uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2008 r. zatytułowane „Ochrona interesów finansowych Wspólnot – Zwalczanie nadużyć finansowych – Sprawozdanie roczne za 2007 r.” (COM(2008)0475) oraz załączniki (SEC(2008)2300 i SEC(2008)2301),

uwzględniając sprawozdanie z działalności OLAF-u za 2007 (1) r., drugie sprawozdanie OLAF-u z dnia 19 czerwca 2008 r. w sprawie stosowania rozporządzenia Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzonych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami oraz wytyczne zastępujące vademecum OLAF-u,

uwzględniając sprawozdanie z działalności Komitetu Nadzoru OLAF-u za okres od czerwca 2007 r. do maja 2008 r. (2),

uwzględniając sprawozdanie roczne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2007 (3),

uwzględniając art. 276 ust. 3 i art. 280 ust. 5 Traktatu WE,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1995/2006 z dnia 13 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4),

uwzględniając art. 45 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie Komisji Rozwoju Regionalnego i Komisji Rolnictwa (A6-0180/2009),

Kwota zgłoszonych nieprawidłowości

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje uwzględnienie rozdziału dotyczącego wydatków bezpośrednich, ale podkreśla, że oczekuje, iż w przypadku kolejnych sprawozdań rozdział ten zostanie rozszerzony o bardziej wyczerpujące dane; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje uwzględnienie rozdziału dotyczącego wydatków bezpośrednich, ale podkreśla, że oczekuje, iż w przypadku kolejnych sprawozdań rozdział ten zostanie rozszerzony o bardziej wyczerpujące dane;

| 2. | ponownie wzywa do uwzględniania w porządku obrad Rady sprawozdań rocznych w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot (sprawozdania roczne PIF) i odnośnych rezolucji Parlamentu, a następnie do przekazywania przez Radę swoich uwag Parlamentowi i Komisji; wyraża głębokie rozczarowanie faktem, że Rada jeszcze tego nie robi, pomimo wezwania jej do tego przez Parlament i nacisków ze strony Komisji; |
| --- | --- |

2.

ponownie wzywa do uwzględniania w porządku obrad Rady sprawozdań rocznych w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot (sprawozdania roczne PIF) i odnośnych rezolucji Parlamentu, a następnie do przekazywania przez Radę swoich uwag Parlamentowi i Komisji; wyraża głębokie rozczarowanie faktem, że Rada jeszcze tego nie robi, pomimo wezwania jej do tego przez Parlament i nacisków ze strony Komisji;

| 3. | zwraca uwagę na fakt, że nieprawidłowości zgłoszone w 2007 r. w zakresie zasobów własnych, wydatków na rolnictwo, działań strukturalnych i wydatków bezpośrednich wyniosły ogółem 1 425 mld EUR (w porównaniu z 1 143 mld EUR w 2006 r.); kwoty zgłoszone Komisji w 2007 r. przez państwa członkowskie kształtują się następująco:






  — | zasoby własne: 377 mln EUR (353 mln EUR w 2006 r.), |
| --- | --- | --- |

3.

zwraca uwagę na fakt, że nieprawidłowości zgłoszone w 2007 r. w zakresie zasobów własnych, wydatków na rolnictwo, działań strukturalnych i wydatków bezpośrednich wyniosły ogółem 1 425 mld EUR (w porównaniu z 1 143 mld EUR w 2006 r.); kwoty zgłoszone Komisji w 2007 r. przez państwa członkowskie kształtują się następująco:

—

zasoby własne: 377 mln EUR (353 mln EUR w 2006 r.),

| — | wydatki na rolnictwo: 155 mln EUR (87 mln EUR w 2006 r.), |
| --- | --- |

—

wydatki na rolnictwo: 155 mln EUR (87 mln EUR w 2006 r.),

| — | działania strukturalne: 828 mln EUR (703 mln EUR w 2006 r.), |
| --- | --- |

—

działania strukturalne: 828 mln EUR (703 mln EUR w 2006 r.),

| — | fundusze przedakcesyjne: 32 mln EUR (14 mln EUR w 2006 r.), |
| --- | --- |

—

fundusze przedakcesyjne: 32 mln EUR (14 mln EUR w 2006 r.),

| — | wydatki bezpośrednie: 33 mln EUR; |
| --- | --- |

—

wydatki bezpośrednie: 33 mln EUR;

| 4. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że po zeszłorocznym sprawozdaniu Parlamentu Europejskiego Komisja wskazała w swoim sprawozdaniu różnice pomiędzy nieprawidłowością a nadużyciem finansowym; jednakże definicja wyrażenia „podejrzewanych nadużyć finansowych” nadal nastręcza państwom członkowskim trudności; |
| --- | --- |

4.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że po zeszłorocznym sprawozdaniu Parlamentu Europejskiego Komisja wskazała w swoim sprawozdaniu różnice pomiędzy nieprawidłowością a nadużyciem finansowym; jednakże definicja wyrażenia „podejrzewanych nadużyć finansowych” nadal nastręcza państwom członkowskim trudności;

Uwagi ogólne

| 5. | przychylnie odnosi się do starań poczynionych już przez państwa członkowskie, lecz ponownie podkreśla, że powinny one zagwarantować adekwatność swoich mechanizmów kontroli finansowej oraz zwraca uwagę na znaczenie podejmowania przez nie działań zapobiegawczych w celu zwiększenia wykrywalności nieprawidłowości przed dokonaniem jakichkolwiek płatności na rzecz beneficjentów; podkreśla fakt, że zwalczanie nadużyć finansowych i korupcji jest bieżącym obowiązkiem wszystkich państw członkowskich oraz zaznacza, że potrzeba wspólnych starań, aby osiągnąć prawdziwie znaczące wyniki; |
| --- | --- |

5.

przychylnie odnosi się do starań poczynionych już przez państwa członkowskie, lecz ponownie podkreśla, że powinny one zagwarantować adekwatność swoich mechanizmów kontroli finansowej oraz zwraca uwagę na znaczenie podejmowania przez nie działań zapobiegawczych w celu zwiększenia wykrywalności nieprawidłowości przed dokonaniem jakichkolwiek płatności na rzecz beneficjentów; podkreśla fakt, że zwalczanie nadużyć finansowych i korupcji jest bieżącym obowiązkiem wszystkich państw członkowskich oraz zaznacza, że potrzeba wspólnych starań, aby osiągnąć prawdziwie znaczące wyniki;

| 6. | podkreśla konieczność doprowadzenia do większej harmonizacji metod gromadzenia i wykorzystania informacji w celu zapewnienia znormalizowanych ram, które umożliwią, w kontekście wzmożonej strategii prewencyjnej, dokonanie bardziej skutecznej oceny zagrożenia nadużyciami; |
| --- | --- |

6.

podkreśla konieczność doprowadzenia do większej harmonizacji metod gromadzenia i wykorzystania informacji w celu zapewnienia znormalizowanych ram, które umożliwią, w kontekście wzmożonej strategii prewencyjnej, dokonanie bardziej skutecznej oceny zagrożenia nadużyciami;

| 7. | z zadowoleniem przyjmuje krajowe deklaracje w sprawie zarządzania składane przez niektóre państwa członkowskie odnośnie do środków europejskich administrowanych na szczeblu krajowym; wzywa pozostałe państwa członkowskie do zapoczątkowania podobnych inicjatyw oraz zwraca się do Komisji Europejskiej o podjęcie wszelkich wysiłków na rzecz dojścia do skutku w całej Unii Europejskiej takich krajowych deklaracji w sprawie zarządzania; |
| --- | --- |

7.

z zadowoleniem przyjmuje krajowe deklaracje w sprawie zarządzania składane przez niektóre państwa członkowskie odnośnie do środków europejskich administrowanych na szczeblu krajowym; wzywa pozostałe państwa członkowskie do zapoczątkowania podobnych inicjatyw oraz zwraca się do Komisji Europejskiej o podjęcie wszelkich wysiłków na rzecz dojścia do skutku w całej Unii Europejskiej takich krajowych deklaracji w sprawie zarządzania;

Zasoby własne

| 8. | zwraca uwagę na fakt, że szacunkowa kwota, której dotyczą nieprawidłowości, wzrosła o 6 %; produktami, których nieprawidłowości dotyczą w największym stopniu, były, podobnie jak w latach ubiegłych, telewizory i papierosy; |
| --- | --- |

8.

zwraca uwagę na fakt, że szacunkowa kwota, której dotyczą nieprawidłowości, wzrosła o 6 %; produktami, których nieprawidłowości dotyczą w największym stopniu, były, podobnie jak w latach ubiegłych, telewizory i papierosy;

| 9. | wyraża ubolewanie, że opóźnia się przyjęcie wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie wzajemnej pomocy administracyjnej w celu ochrony interesów finansowych Wspólnoty Europejskiej przed nadużyciami finansowymi i wszelkimi innymi działaniami niezgodnymi z prawem (COM(2006)0473) i zwraca się w związku z tym do Rady o szybkie przyjęcie rozporządzenia; |
| --- | --- |

9.

wyraża ubolewanie, że opóźnia się przyjęcie wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie wzajemnej pomocy administracyjnej w celu ochrony interesów finansowych Wspólnoty Europejskiej przed nadużyciami finansowymi i wszelkimi innymi działaniami niezgodnymi z prawem (COM(2006)0473) i zwraca się w związku z tym do Rady o szybkie przyjęcie rozporządzenia;

| 10. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że po opublikowaniu komunikatu w sprawie konieczności opracowania skoordynowanej strategii w celu poprawy walki z oszustwami podatkowymi (COM(2006)0254) Komisja przyjęła komunikat w sprawie skoordynowanej strategii w celu poprawy walki z nadużyciami związanymi z podatkiem VAT (COM(2007)0758), oraz ze szczególną uwagą śledzi zarówno wniosek Komisji dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków, ceł i innych obciążeń (COM(2009)0028), jak i wniosek Komisji dotyczący dyrektywy Rady w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania (COM(2009)0029); |
| --- | --- |

10.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że po opublikowaniu komunikatu w sprawie konieczności opracowania skoordynowanej strategii w celu poprawy walki z oszustwami podatkowymi (COM(2006)0254) Komisja przyjęła komunikat w sprawie skoordynowanej strategii w celu poprawy walki z nadużyciami związanymi z podatkiem VAT (COM(2007)0758), oraz ze szczególną uwagą śledzi zarówno wniosek Komisji dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków, ceł i innych obciążeń (COM(2009)0028), jak i wniosek Komisji dotyczący dyrektywy Rady w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania (COM(2009)0029);

| 11. | podkreśla, że osiągnięcie znacznej poprawy współpracy w zakresie zwalczania nadużyć związanych z podatkiem VAT wymaga nowego bodźca politycznego; |
| --- | --- |

11.

podkreśla, że osiągnięcie znacznej poprawy współpracy w zakresie zwalczania nadużyć związanych z podatkiem VAT wymaga nowego bodźca politycznego;

| 12. | wyraża ubolewanie, że OLAF nie ma dostępu do treści stanowiących przedmiot wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1798/2003 z dnia 7 października 2003 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatku od wartości dodanej (5) i w związku z tym nie jest w stanie wnosić wartości dodanej w zakresie informacji operacyjnych niezbędnych do zwalczania nadużyć związanych z podatkiem VAT, zapobiegania przez państwa członkowskie nadużyciom finansowym i wspierania działań państw członkowskich w tym zakresie; wyraża zatem ubolewanie, że w 2007 r. OLAF nie zajął się ani jednym przypadkiem nadużycia związanego z podatkiem VAT; |
| --- | --- |

12.

wyraża ubolewanie, że OLAF nie ma dostępu do treści stanowiących przedmiot wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1798/2003 z dnia 7 października 2003 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatku od wartości dodanej (5) i w związku z tym nie jest w stanie wnosić wartości dodanej w zakresie informacji operacyjnych niezbędnych do zwalczania nadużyć związanych z podatkiem VAT, zapobiegania przez państwa członkowskie nadużyciom finansowym i wspierania działań państw członkowskich w tym zakresie; wyraża zatem ubolewanie, że w 2007 r. OLAF nie zajął się ani jednym przypadkiem nadużycia związanego z podatkiem VAT;

| 13. | przypomina państwom członkowskim o znaczącej liczbie przypadków transgranicznych nadużyć finansowych w obszarze podatku VAT; |
| --- | --- |

13.

przypomina państwom członkowskim o znaczącej liczbie przypadków transgranicznych nadużyć finansowych w obszarze podatku VAT;

| 14. | wyraża ubolewanie z powodu nasilenia się nadużyć związanych z pochodzeniem produktów nie tylko w zakresie preferencyjnych środków taryfowych, ale także kontyngentów taryfowych GATT; |
| --- | --- |

14.

wyraża ubolewanie z powodu nasilenia się nadużyć związanych z pochodzeniem produktów nie tylko w zakresie preferencyjnych środków taryfowych, ale także kontyngentów taryfowych GATT;

| 15. | zachęca Komisję do przystąpienia do szczegółowej oceny potencjalnych nadużyć, w podziale na produkty i na państwa, z uwzględnieniem możliwości przeprowadzania systematycznych, ukierunkowanych i, w stosownych przypadkach, stałych kontroli zarówno w miejscu pochodzenia, jak i w miejscu przeznaczenia, z poświęceniem szczególnej uwagi zjawisku „oszustw karuzelowych”; |
| --- | --- |

15.

zachęca Komisję do przystąpienia do szczegółowej oceny potencjalnych nadużyć, w podziale na produkty i na państwa, z uwzględnieniem możliwości przeprowadzania systematycznych, ukierunkowanych i, w stosownych przypadkach, stałych kontroli zarówno w miejscu pochodzenia, jak i w miejscu przeznaczenia, z poświęceniem szczególnej uwagi zjawisku „oszustw karuzelowych”;

Wydatki na rolnictwo

| 16. | przypomina, że od dnia 1 stycznia 2007 r. państwa członkowskie mają obowiązek informowania Komisji o nieprawidłowościach przekraczających kwotę 10 000 EUR, tzn. powyżej progu wprowadzonego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1848/2006 z dnia 14 grudnia 2006 r. dotyczącym nieprawidłowości i odzyskiwania kwot niesłusznie wypłaconych w związku z finansowaniem wspólnej polityki rolnej oraz organizacji systemu informacyjnego w tej dziedzinie (6); zwraca uwagę, że liczba przypadków zgłoszonych nieprawidłowości spadła o 53 % (1 548 przypadków, w porównaniu z 3 294 przypadkami w 2006 r.); zwraca uwagę, że ta stosunkowo niska liczba nieprawidłowości może być wynikiem wprowadzenia wyższego progu dotyczącego obowiązku zgłaszania; |
| --- | --- |

16.

przypomina, że od dnia 1 stycznia 2007 r. państwa członkowskie mają obowiązek informowania Komisji o nieprawidłowościach przekraczających kwotę 10 000 EUR, tzn. powyżej progu wprowadzonego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1848/2006 z dnia 14 grudnia 2006 r. dotyczącym nieprawidłowości i odzyskiwania kwot niesłusznie wypłaconych w związku z finansowaniem wspólnej polityki rolnej oraz organizacji systemu informacyjnego w tej dziedzinie (6); zwraca uwagę, że liczba przypadków zgłoszonych nieprawidłowości spadła o 53 % (1 548 przypadków, w porównaniu z 3 294 przypadkami w 2006 r.); zwraca uwagę, że ta stosunkowo niska liczba nieprawidłowości może być wynikiem wprowadzenia wyższego progu dotyczącego obowiązku zgłaszania;

| 17. | zwraca uwagę na fakt, że szacunkowa kwota, której dotyczą nieprawidłowości, wzrosła o 44 %, co stanowi wzrost związany do pewnego stopnia z przypadkami nieprawidłowości o znacznych skutkach finansowych, powstałymi lub wykrytymi w latach ubiegłych, ale zgłoszonymi dopiero w 2007 r.; zwraca uwagę na fakt, że sektory, których nieprawidłowości dotyczą w największym stopniu, to sektory mleka i przetworów mlecznych, owoców i warzyw, cukru, rozwoju obszarów wiejskich, wołowiny i cielęciny; |
| --- | --- |

17.

zwraca uwagę na fakt, że szacunkowa kwota, której dotyczą nieprawidłowości, wzrosła o 44 %, co stanowi wzrost związany do pewnego stopnia z przypadkami nieprawidłowości o znacznych skutkach finansowych, powstałymi lub wykrytymi w latach ubiegłych, ale zgłoszonymi dopiero w 2007 r.; zwraca uwagę na fakt, że sektory, których nieprawidłowości dotyczą w największym stopniu, to sektory mleka i przetworów mlecznych, owoców i warzyw, cukru, rozwoju obszarów wiejskich, wołowiny i cielęciny;

| 18. | podkreśla, że sektory mleka, owoców i warzyw, cukru oraz rozwoju obszarów wiejskich stanowią łącznie około 77 % ogółu nieprawidłowości, i że w samym sektorze rozwoju obszarów wiejskich liczba zgłoszonych nieprawidłowości stanowi około 38 %; zauważa ponadto, że największa kwota zgłaszanych nieprawidłowości w sektorze rozwoju obszarów wiejskich dotyczy środka wsparcia „leśnictwo”, a najwyższa liczba nieprawidłowości zgłaszana jest w odniesieniu do środka wsparcia „agro-środowisko”; zwraca się w związku z tym do OLAF-u o zwrócenie szczególnej uwagi w swym następnym sprawozdaniu rocznym na nieprawidłowości występujące w sektorze rozwoju obszarów wiejskich; |
| --- | --- |

18.

podkreśla, że sektory mleka, owoców i warzyw, cukru oraz rozwoju obszarów wiejskich stanowią łącznie około 77 % ogółu nieprawidłowości, i że w samym sektorze rozwoju obszarów wiejskich liczba zgłoszonych nieprawidłowości stanowi około 38 %; zauważa ponadto, że największa kwota zgłaszanych nieprawidłowości w sektorze rozwoju obszarów wiejskich dotyczy środka wsparcia „leśnictwo”, a najwyższa liczba nieprawidłowości zgłaszana jest w odniesieniu do środka wsparcia „agro-środowisko”; zwraca się w związku z tym do OLAF-u o zwrócenie szczególnej uwagi w swym następnym sprawozdaniu rocznym na nieprawidłowości występujące w sektorze rozwoju obszarów wiejskich;

| 19. | zwraca uwagę na znaczne różnice pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi dotyczące stosowania się do wymogu zgłaszania, a w szczególności zgłaszania we właściwym czasie; wyraża ubolewanie, że w przypadku Austrii i Szwecji luka czasowa pomiędzy wykryciem a zgłaszaniem nieprawidłowości dalece wykracza poza średnią (1-2 lata): odpowiednio 3-4 i 2-3 lata; |
| --- | --- |

19.

zwraca uwagę na znaczne różnice pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi dotyczące stosowania się do wymogu zgłaszania, a w szczególności zgłaszania we właściwym czasie; wyraża ubolewanie, że w przypadku Austrii i Szwecji luka czasowa pomiędzy wykryciem a zgłaszaniem nieprawidłowości dalece wykracza poza średnią (1-2 lata): odpowiednio 3-4 i 2-3 lata;

| 20. | zgadza się ze stwierdzeniem Europejskiego Trybunału Obrachunkowego zawartym w pkt 5.20 przedmiotowego sprawozdania rocznego tej instytucji, że Zintegrowany System Zarządzania i Kontroli (IACS) jest nadal skutecznym systemem kontroli, ograniczającym ryzyko nieprawidłowych wydatków pod warunkiem, że jest właściwie stosowany i wprowadzone zostały do niego dokładne i wiarygodne dane; zaleca rozszerzenie zakresu stosowania tego systemu na nowe obszary, które obecnie nie są nim objęte; zauważa jednak, że należy zwiększyć ilość i jakość przeprowadzanych w ramach tego systemu kontroli, w celu wzmocnienia mechanizmów odstraszania od popełniania nadużyć; |
| --- | --- |

20.

zgadza się ze stwierdzeniem Europejskiego Trybunału Obrachunkowego zawartym w pkt 5.20 przedmiotowego sprawozdania rocznego tej instytucji, że Zintegrowany System Zarządzania i Kontroli (IACS) jest nadal skutecznym systemem kontroli, ograniczającym ryzyko nieprawidłowych wydatków pod warunkiem, że jest właściwie stosowany i wprowadzone zostały do niego dokładne i wiarygodne dane; zaleca rozszerzenie zakresu stosowania tego systemu na nowe obszary, które obecnie nie są nim objęte; zauważa jednak, że należy zwiększyć ilość i jakość przeprowadzanych w ramach tego systemu kontroli, w celu wzmocnienia mechanizmów odstraszania od popełniania nadużyć;

| 21. | wzywa Komisję do podjęcia zdecydowanej decyzji politycznej, jeżeli władze greckie nie dotrzymają terminów określonych w planie działania dotyczącym stworzenia nowego sprawnego systemu identyfikacji działek rolnych – systemu informacji geograficznej; |
| --- | --- |

21.

wzywa Komisję do podjęcia zdecydowanej decyzji politycznej, jeżeli władze greckie nie dotrzymają terminów określonych w planie działania dotyczącym stworzenia nowego sprawnego systemu identyfikacji działek rolnych – systemu informacji geograficznej;

| 22. | ponownie wzywa Komisję do przeprowadzenia oceny skuteczności i przejrzystości systemów monitorowania płatności dla rolników w kontekście swojego kolejnego sprawozdania rocznego; |
| --- | --- |

22.

ponownie wzywa Komisję do przeprowadzenia oceny skuteczności i przejrzystości systemów monitorowania płatności dla rolników w kontekście swojego kolejnego sprawozdania rocznego;

Działania strukturalne

| 23. | z zadowoleniem przyjmuje uproszczone i uściślone przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 (7) oraz rozporządzenie wykonawcze Komisji (WE) nr 1828/2006 (8); wyraża jednak zaniepokojenie stwierdzeniem Europejskiego Trybunału Obrachunkowego zawartym w pkt 6.31 przedmiotowego sprawozdania rocznego tej instytucji, zgodnie z którym systemy zarządzania i nadzoru państw członkowskich oraz nadzór Komisji nad funkcjonowaniem tych systemów są skuteczne jedynie w ograniczonym zakresie; |
| --- | --- |

23.

z zadowoleniem przyjmuje uproszczone i uściślone przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 (7) oraz rozporządzenie wykonawcze Komisji (WE) nr 1828/2006 (8); wyraża jednak zaniepokojenie stwierdzeniem Europejskiego Trybunału Obrachunkowego zawartym w pkt 6.31 przedmiotowego sprawozdania rocznego tej instytucji, zgodnie z którym systemy zarządzania i nadzoru państw członkowskich oraz nadzór Komisji nad funkcjonowaniem tych systemów są skuteczne jedynie w ograniczonym zakresie;

| 24. | stwierdza, że nieprawidłowości w wykorzystaniu środków UE odnoszące się do niegospodarności, a czasem nawet do nadużyć finansowych, zdarzają się w bardzo wielu państwach członkowskich; zauważa, że państwa członkowskie zgłosiły w 2007 r. 3 832 nieprawidłowości (co stanowi 19,2 % wzrost w porównaniu z rokiem poprzednim), że całkowita kwota obciążona nieprawidłowościami wyniosła w 2007 r. około 828 mln EUR (co odpowiada blisko 1,83 % środków na zobowiązania), że w przypadku ok. 12-15 % wszystkich nieprawidłowości zgłoszonych w 2007 r. podejrzewa się nadużycia oraz że całkowita kwota objęta nieprawidłowościami w przypadku Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego wzrosła o 48 % w porównaniu z rokiem 2006; |
| --- | --- |

24.

stwierdza, że nieprawidłowości w wykorzystaniu środków UE odnoszące się do niegospodarności, a czasem nawet do nadużyć finansowych, zdarzają się w bardzo wielu państwach członkowskich; zauważa, że państwa członkowskie zgłosiły w 2007 r. 3 832 nieprawidłowości (co stanowi 19,2 % wzrost w porównaniu z rokiem poprzednim), że całkowita kwota obciążona nieprawidłowościami wyniosła w 2007 r. około 828 mln EUR (co odpowiada blisko 1,83 % środków na zobowiązania), że w przypadku ok. 12-15 % wszystkich nieprawidłowości zgłoszonych w 2007 r. podejrzewa się nadużycia oraz że całkowita kwota objęta nieprawidłowościami w przypadku Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego wzrosła o 48 % w porównaniu z rokiem 2006;

| 25. | podkreśla znaczenie, jakie dla wzmocnienia nadzoru nad zarządzaniem dzielonym w przypadku działań strukturalnych ma plan działania przyjęty przez Komisję w dniu 19 lutego 2008 r., zmierzający do redukcji pomyłek we wnioskach o płatność na rzecz państw członkowskich; wierzy, że rzeczony nowy plan działania może znacząco poprawić sytuację, zwłaszcza pomagając państwom członkowskim rozwijać umiejętność kontroli kwalifikowalności wydatków w ramach projektu; zauważa, że w pierwszym sprawozdaniu z postępów dotyczącym wspomnianego planu działania zawarto kilka pozytywnych wstępnych wyników; |
| --- | --- |

25.

podkreśla znaczenie, jakie dla wzmocnienia nadzoru nad zarządzaniem dzielonym w przypadku działań strukturalnych ma plan działania przyjęty przez Komisję w dniu 19 lutego 2008 r., zmierzający do redukcji pomyłek we wnioskach o płatność na rzecz państw członkowskich; wierzy, że rzeczony nowy plan działania może znacząco poprawić sytuację, zwłaszcza pomagając państwom członkowskim rozwijać umiejętność kontroli kwalifikowalności wydatków w ramach projektu; zauważa, że w pierwszym sprawozdaniu z postępów dotyczącym wspomnianego planu działania zawarto kilka pozytywnych wstępnych wyników;

| 26. | popiera stanowisko Komisji, zgodnie z którym w przypadku wykrycia poważnych nieprawidłowości zostaną podjęte działania naprawcze, w tym zawieszenie płatności oraz odzyskiwanie nienależnych lub błędnie dokonanych płatności; przypomina, że Komisja powinna zdawać sprawozdanie z postępów osiągniętych we wdrażaniu swojego planu działania czterokrotnie w ciągu roku; wzywa jednakże Komisję do wzmożenia wysiłków, by wspierać państwa członkowskie w unikaniu nieprawidłowości oraz w przekazywaniu niezbędnej wiedzy eksperckiej właściwym organom krajowym i regionalnym; |
| --- | --- |

26.

popiera stanowisko Komisji, zgodnie z którym w przypadku wykrycia poważnych nieprawidłowości zostaną podjęte działania naprawcze, w tym zawieszenie płatności oraz odzyskiwanie nienależnych lub błędnie dokonanych płatności; przypomina, że Komisja powinna zdawać sprawozdanie z postępów osiągniętych we wdrażaniu swojego planu działania czterokrotnie w ciągu roku; wzywa jednakże Komisję do wzmożenia wysiłków, by wspierać państwa członkowskie w unikaniu nieprawidłowości oraz w przekazywaniu niezbędnej wiedzy eksperckiej właściwym organom krajowym i regionalnym;

| 27. | pozytywnie ocenia jakość wyników osiągniętych praktycznie we wszystkich projektach oraz – by nie wpływać negatywnie na kontynuację i właściwe wykorzystanie funduszy strukturalnych – zwraca uwagę na konieczność rozróżniania dwóch kwestii:






  — | administracyjnych nieprawidłowości, które muszą zostać skorygowane, |
| --- | --- | --- |

27.

pozytywnie ocenia jakość wyników osiągniętych praktycznie we wszystkich projektach oraz – by nie wpływać negatywnie na kontynuację i właściwe wykorzystanie funduszy strukturalnych – zwraca uwagę na konieczność rozróżniania dwóch kwestii:

—

administracyjnych nieprawidłowości, które muszą zostać skorygowane,

| — | oraz nadużyć finansowych (tj. 0,16 % płatności dokonanych przez Komisję w latach 2000-2007), które muszą zostać ukarane; |
| --- | --- |

—

oraz nadużyć finansowych (tj. 0,16 % płatności dokonanych przez Komisję w latach 2000-2007), które muszą zostać ukarane;

| 28. | uznaje, że efektywna absorpcja środków z funduszy strukturalnych stanowi duże wyzwanie, zwłaszcza dla nowych państw członkowskich, ponieważ zobowiązane są one do spełnienia surowych i często złożonych wymogów, by móc korzystać z funduszy; w związku z tym przychylnie odnosi się do starań wspomnianych państw członkowskich dotyczących zwiększenia zdolności wdrożeniowych i zachęca je do nasilenia tych działań, aby możliwe było wykazanie rzeczywistych wyników w możliwych do przyjęcia ramach czasowych; |
| --- | --- |

28.

uznaje, że efektywna absorpcja środków z funduszy strukturalnych stanowi duże wyzwanie, zwłaszcza dla nowych państw członkowskich, ponieważ zobowiązane są one do spełnienia surowych i często złożonych wymogów, by móc korzystać z funduszy; w związku z tym przychylnie odnosi się do starań wspomnianych państw członkowskich dotyczących zwiększenia zdolności wdrożeniowych i zachęca je do nasilenia tych działań, aby możliwe było wykazanie rzeczywistych wyników w możliwych do przyjęcia ramach czasowych;

| 29. | nakłania Komisję do uwzględnienia kosztów administracyjnych ponoszonych przez administracje szczebla krajowego, regionalnego i lokalnego państw członkowskich w związku ze stosowaniem często złożonych i kosztownych wymogów związanych z monitorowaniem i kontrolą współfinansowanych projektów; |
| --- | --- |

29.

nakłania Komisję do uwzględnienia kosztów administracyjnych ponoszonych przez administracje szczebla krajowego, regionalnego i lokalnego państw członkowskich w związku ze stosowaniem często złożonych i kosztownych wymogów związanych z monitorowaniem i kontrolą współfinansowanych projektów;

| 30. | w tym celu wzywa zarówno Komisję, jak i państwa członkowskie do metodycznej pracy z zakresu udzielania porad dotyczących sposobów unikania nieprawidłowości oraz błędów i pomyłek administracyjnych; |
| --- | --- |

30.

w tym celu wzywa zarówno Komisję, jak i państwa członkowskie do metodycznej pracy z zakresu udzielania porad dotyczących sposobów unikania nieprawidłowości oraz błędów i pomyłek administracyjnych;

| 31. | wzywa Komisję do dalszego upraszczania procedur zarządzania i monitoringu programami w ramach funduszy strukturalnych, gdyż są one do pewnego stopnia odpowiedzialne za nieprawidłowości w ich wdrażaniu przez państwa członkowskie; |
| --- | --- |

31.

wzywa Komisję do dalszego upraszczania procedur zarządzania i monitoringu programami w ramach funduszy strukturalnych, gdyż są one do pewnego stopnia odpowiedzialne za nieprawidłowości w ich wdrażaniu przez państwa członkowskie;

| 32. | jest oburzony brakiem, po upływie kilku lat, dyscypliny państw członkowskich w zakresie zgłaszania; uważa, że nie do przyjęcia jest fakt, iż sześć państw członkowskich (9) nadal nie wdrożyło elektronicznego systemu zgłaszania, 14 (10) państw członkowskich nie dotrzymało terminów zgłaszania, a niektóre państwa członkowskie (11) nie zaklasyfikowały żadnego ze zgłoszonych przez siebie przypadków nieprawidłowości; wzywa Komisję do znalezienia skutecznych rozwiązań w celu zaradzenia zaistniałej sytuacji, oprócz wszczęcia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, a także zachęca Komisję, aby poważnie zastanowiła się nad ustanowieniem systemu sankcji finansowych, który miałby zostać włączony do przyszłych rozporządzeń, i do jego systematycznego wdrażania; |
| --- | --- |

32.

jest oburzony brakiem, po upływie kilku lat, dyscypliny państw członkowskich w zakresie zgłaszania; uważa, że nie do przyjęcia jest fakt, iż sześć państw członkowskich (9) nadal nie wdrożyło elektronicznego systemu zgłaszania, 14 (10) państw członkowskich nie dotrzymało terminów zgłaszania, a niektóre państwa członkowskie (11) nie zaklasyfikowały żadnego ze zgłoszonych przez siebie przypadków nieprawidłowości; wzywa Komisję do znalezienia skutecznych rozwiązań w celu zaradzenia zaistniałej sytuacji, oprócz wszczęcia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, a także zachęca Komisję, aby poważnie zastanowiła się nad ustanowieniem systemu sankcji finansowych, który miałby zostać włączony do przyszłych rozporządzeń, i do jego systematycznego wdrażania;

| 33. | podkreśla, że klasyfikacja nieprawidłowości (polegająca na stwierdzeniu, czy w danym przypadku podejrzewa się nadużycie czy też nie) to element sprawozdań przedkładanych przez państwa członkowskie, który powinien zostać wzmocniony biorąc pod uwagę fakt, że kilka państw członkowskich w dalszym ciągu nie dostarczyło takiej klasyfikacji, a inne państwa członkowskie były w stanie dostarczyć klasyfikację tylko ograniczonej części zgłoszonych przez nie nieprawidłowości; |
| --- | --- |

33.

podkreśla, że klasyfikacja nieprawidłowości (polegająca na stwierdzeniu, czy w danym przypadku podejrzewa się nadużycie czy też nie) to element sprawozdań przedkładanych przez państwa członkowskie, który powinien zostać wzmocniony biorąc pod uwagę fakt, że kilka państw członkowskich w dalszym ciągu nie dostarczyło takiej klasyfikacji, a inne państwa członkowskie były w stanie dostarczyć klasyfikację tylko ograniczonej części zgłoszonych przez nie nieprawidłowości;

| 34. | wzywa państwa członkowskie, które nie wykorzystują jeszcze modułów elektronicznych AFIS/ECR dla potrzeb sprawozdawczości elektronicznej, aby jak najszybciej zaczęły je stosować w celu poprawy jakości danych i terminowości ich przekazywania przed końcem 2009 r.; zwraca uwagę na fakt, że Komisja pracuje nad nowym, internetowym systemem zgłaszania, a mianowicie systemem zarządzania nieprawidłowościami, który ma być stosowany od lata 2009 r. oraz który prawdopodobnie zwiększy dyscyplinę w zakresie zgłaszania; |
| --- | --- |

34.

wzywa państwa członkowskie, które nie wykorzystują jeszcze modułów elektronicznych AFIS/ECR dla potrzeb sprawozdawczości elektronicznej, aby jak najszybciej zaczęły je stosować w celu poprawy jakości danych i terminowości ich przekazywania przed końcem 2009 r.; zwraca uwagę na fakt, że Komisja pracuje nad nowym, internetowym systemem zgłaszania, a mianowicie systemem zarządzania nieprawidłowościami, który ma być stosowany od lata 2009 r. oraz który prawdopodobnie zwiększy dyscyplinę w zakresie zgłaszania;

| 35. | zaleca wzmożenie wysiłków mających na celu osiągnięcie lepszej harmonizacji zgłaszania nieprawidłowości, szczególnie w odniesieniu do Funduszu Spójności; |
| --- | --- |

35.

zaleca wzmożenie wysiłków mających na celu osiągnięcie lepszej harmonizacji zgłaszania nieprawidłowości, szczególnie w odniesieniu do Funduszu Spójności;

| 36. | wyraża ubolewanie, że pomimo iż szczegóły dotyczące wszystkich beneficjentów polityki spójności UE muszą być publikowane przez organy zarządzające zgodnie z przepisami regulującymi wdrażanie funduszy strukturalnych na lata 2007-2013 (rozporządzenie Komisji (WE) nr 1828/2006), baza danych na stronie internetowej Komisji nie jest kompletna; wzywa w związku z tym Komisję do wspólnego działania z państwami członkowskimi, by przyspieszyć przepływ informacji, mając na celu zapewnienie wydajniejszego funkcjonowania bazy danych w warunkach przejrzystości; wzywa też państwa członkowskie i Komisję do pełnego i terminowego wypełnienia wspomnianego obowiązku przejrzystości, a w szczególności do jego wypełnienia do czerwca 2009 r., terminu podanego w rezolucji Parlamentu z dnia 19 lutego 2008 r. w sprawie przejrzystości w kwestiach finansowych (12); |
| --- | --- |

36.

wyraża ubolewanie, że pomimo iż szczegóły dotyczące wszystkich beneficjentów polityki spójności UE muszą być publikowane przez organy zarządzające zgodnie z przepisami regulującymi wdrażanie funduszy strukturalnych na lata 2007-2013 (rozporządzenie Komisji (WE) nr 1828/2006), baza danych na stronie internetowej Komisji nie jest kompletna; wzywa w związku z tym Komisję do wspólnego działania z państwami członkowskimi, by przyspieszyć przepływ informacji, mając na celu zapewnienie wydajniejszego funkcjonowania bazy danych w warunkach przejrzystości; wzywa też państwa członkowskie i Komisję do pełnego i terminowego wypełnienia wspomnianego obowiązku przejrzystości, a w szczególności do jego wypełnienia do czerwca 2009 r., terminu podanego w rezolucji Parlamentu z dnia 19 lutego 2008 r. w sprawie przejrzystości w kwestiach finansowych (12);

| 37. | popiera, w kontekście proponowanej zmiany rozporządzenia (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącego dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (13), wezwanie państw członkowskich do systematycznego informowania OLAF-u o działaniach podejmowanych w związku z przypadkami zgłaszanymi im przez OLAF; zwraca uwagę, że mogłoby to zwiększyć dyscyplinę w zakresie zgłaszania wyroków wydawanych przez sądy krajowe w sprawach dotyczących nadużyć w zakresie wykorzystywania funduszy strukturalnych; |
| --- | --- |

37.

popiera, w kontekście proponowanej zmiany rozporządzenia (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącego dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (13), wezwanie państw członkowskich do systematycznego informowania OLAF-u o działaniach podejmowanych w związku z przypadkami zgłaszanymi im przez OLAF; zwraca uwagę, że mogłoby to zwiększyć dyscyplinę w zakresie zgłaszania wyroków wydawanych przez sądy krajowe w sprawach dotyczących nadużyć w zakresie wykorzystywania funduszy strukturalnych;

Fundusze przedakcesyjne

| 38. | zwraca uwagę na fakt, że choć liczba przypadków dotyczących nieprawidłowości spadła, ich skutki finansowe wzrosły 2,2 razy, a skutki finansowe podejrzewanych nadużyć finansowych wzrosły trzykrotnie, przede wszystkim w kontekście wydatków „niekwalifikowalnych”; |
| --- | --- |

38.

zwraca uwagę na fakt, że choć liczba przypadków dotyczących nieprawidłowości spadła, ich skutki finansowe wzrosły 2,2 razy, a skutki finansowe podejrzewanych nadużyć finansowych wzrosły trzykrotnie, przede wszystkim w kontekście wydatków „niekwalifikowalnych”;

| 39. | odnotowuje, że Komisja opublikowała szereg szczegółowych i dogłębnych sprawozdań krytycznie oceniających postępy reformy systemu sądownictwa oraz postępy w zwalczaniu korupcji w ramach mechanizmów współpracy i weryfikacji w Bułgarii i Rumunii oraz osobne sprawozdanie w sprawie zarządzania funduszami Wspólnoty w Bułgarii, które kładzie nacisk na potrzebę stałego zaangażowania politycznego oraz podejmowania konkretnych działań w terenie, tak aby kryteria ustalone w momencie akcesji mogły zostać w pełni spełnione; zauważa również, że w przypadku Bułgarii Komisja definitywnie zawiesiła część finansowania UE z programu Phare z powodu nieprawidłowości wykrytych przez system kontroli i audytu; wzywa zatem wspomniane państwa członkowskie do podjęcia pilnych działań zmierzających do wdrożenia konkretnych środków zaradczych zaproponowanych w omawianych sprawozdaniach; popiera też starania poczynione jak dotąd przez wspomniane państwa członkowskie i wzywa je do podjęcia w tym celu wszelkich niezbędnych środków; |
| --- | --- |

39.

odnotowuje, że Komisja opublikowała szereg szczegółowych i dogłębnych sprawozdań krytycznie oceniających postępy reformy systemu sądownictwa oraz postępy w zwalczaniu korupcji w ramach mechanizmów współpracy i weryfikacji w Bułgarii i Rumunii oraz osobne sprawozdanie w sprawie zarządzania funduszami Wspólnoty w Bułgarii, które kładzie nacisk na potrzebę stałego zaangażowania politycznego oraz podejmowania konkretnych działań w terenie, tak aby kryteria ustalone w momencie akcesji mogły zostać w pełni spełnione; zauważa również, że w przypadku Bułgarii Komisja definitywnie zawiesiła część finansowania UE z programu Phare z powodu nieprawidłowości wykrytych przez system kontroli i audytu; wzywa zatem wspomniane państwa członkowskie do podjęcia pilnych działań zmierzających do wdrożenia konkretnych środków zaradczych zaproponowanych w omawianych sprawozdaniach; popiera też starania poczynione jak dotąd przez wspomniane państwa członkowskie i wzywa je do podjęcia w tym celu wszelkich niezbędnych środków;

| 40. | ma zastrzeżenia do faktu, że według OLAF-u w 2007 r. nie został zgłoszony ani jeden przypadek podejrzewanych nadużyć finansowych w kontekście Przedakcesyjnego Instrumentu Strukturalnego; zwraca uwagę, że w 2007 r. Cypr i Litwa nie zgłosiły żadnego przypadku; |
| --- | --- |

40.

ma zastrzeżenia do faktu, że według OLAF-u w 2007 r. nie został zgłoszony ani jeden przypadek podejrzewanych nadużyć finansowych w kontekście Przedakcesyjnego Instrumentu Strukturalnego; zwraca uwagę, że w 2007 r. Cypr i Litwa nie zgłosiły żadnego przypadku;

| 41. | podkreśla, że niedostateczna jakość zgłaszanych informacji jest nadal nierozstrzygniętym problemem; zwraca uwagę, że wiarygodność zgłaszanych informacji jest najniższa w przypadku Bułgarii i Rumunii; jednakże, relatywnie rzecz biorąc, najmniej wiarygodne są zgłoszenia węgierskie; zwraca uwagę, że zgłaszanie we właściwym czasie także przysparza problemów, w szczególności w czterech państwach członkowskich i w jednym państwie kandydującym (14); |
| --- | --- |

41.

podkreśla, że niedostateczna jakość zgłaszanych informacji jest nadal nierozstrzygniętym problemem; zwraca uwagę, że wiarygodność zgłaszanych informacji jest najniższa w przypadku Bułgarii i Rumunii; jednakże, relatywnie rzecz biorąc, najmniej wiarygodne są zgłoszenia węgierskie; zwraca uwagę, że zgłaszanie we właściwym czasie także przysparza problemów, w szczególności w czterech państwach członkowskich i w jednym państwie kandydującym (14);

| 42. | ponieważ występują poważne problemy z wiarygodnością zgłaszanych informacji i ogólnym poziomem efektywności w stosowaniu się do wymogów w niektórych państwach UE-12 (tj. w państwach, które przystąpiły do Unii Europejskiej w 2004 r. i w 2007 r.), co świadczy o tym, czy struktura administracyjna mechanizmu zgłaszania państwa-beneficjenta jest mocna lub bardzo słaba, jest zdania, że podobne problemy wystąpią w kontekście wdrażania funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności; wzywa zatem zainteresowane państwa członkowskie do współpracy z Komisją w celu znalezienia sposobów zaradzenia zaistniałej sytuacji; |
| --- | --- |

42.

ponieważ występują poważne problemy z wiarygodnością zgłaszanych informacji i ogólnym poziomem efektywności w stosowaniu się do wymogów w niektórych państwach UE-12 (tj. w państwach, które przystąpiły do Unii Europejskiej w 2004 r. i w 2007 r.), co świadczy o tym, czy struktura administracyjna mechanizmu zgłaszania państwa-beneficjenta jest mocna lub bardzo słaba, jest zdania, że podobne problemy wystąpią w kontekście wdrażania funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności; wzywa zatem zainteresowane państwa członkowskie do współpracy z Komisją w celu znalezienia sposobów zaradzenia zaistniałej sytuacji;

Wydatki bezpośrednie

| 43. | zwraca uwagę na fakt, że sektor pomocy zewnętrznej cechuje stały wzrost nieprawidłowości i nadużyć finansowych; |
| --- | --- |

43.

zwraca uwagę na fakt, że sektor pomocy zewnętrznej cechuje stały wzrost nieprawidłowości i nadużyć finansowych;

| 44. | wyraża zaniepokojenie konkluzjami zawartymi w sprawozdaniu rocznym z działalności OLAF-u, zgodnie z którymi urzędnicy OLAF-u prowadzący dochodzenia często stwierdzają stosowanie w sektorze pomocy zewnętrznej sposobów działania charakterystycznych dla zorganizowanych grup przestępczych specjalizujących się w nadużyciach finansowych, ze względu na brak należytej koordynacji pomiędzy poszczególnymi międzynarodowymi organizacjami-darczyńcami; |
| --- | --- |

44.

wyraża zaniepokojenie konkluzjami zawartymi w sprawozdaniu rocznym z działalności OLAF-u, zgodnie z którymi urzędnicy OLAF-u prowadzący dochodzenia często stwierdzają stosowanie w sektorze pomocy zewnętrznej sposobów działania charakterystycznych dla zorganizowanych grup przestępczych specjalizujących się w nadużyciach finansowych, ze względu na brak należytej koordynacji pomiędzy poszczególnymi międzynarodowymi organizacjami-darczyńcami;

| 45. | wzywa Komisję do zwrócenia uwagi na problem podwójnego finansowania projektów; w szczególności domaga się od Komisji, aby przy zawieraniu lub zmianie umów w sprawie zarządzania i realizacji projektów przez organizacje międzynarodowe systematycznie przekazywała wszystkie wewnętrzne i zewnętrzne kontrole tych organizacji dotyczące wykorzystania funduszy wspólnotowych Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu i audytorowi wewnętrznemu Komisji; |
| --- | --- |

45.

wzywa Komisję do zwrócenia uwagi na problem podwójnego finansowania projektów; w szczególności domaga się od Komisji, aby przy zawieraniu lub zmianie umów w sprawie zarządzania i realizacji projektów przez organizacje międzynarodowe systematycznie przekazywała wszystkie wewnętrzne i zewnętrzne kontrole tych organizacji dotyczące wykorzystania funduszy wspólnotowych Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu i audytorowi wewnętrznemu Komisji;

Odzyskiwanie środków

| 46. | wyraża ubolewanie, że skuteczność w odzyskiwaniu środków jest nadal niska, szczególnie w tych sektorach, w których odzyskiwaniem środków zarządzają poszczególne państwa członkowskie; zwraca uwagę na fakt, że zgodnie ze sprawozdaniem OLAF-u ciągle jeszcze nie zostały zakończone postępowania dotyczące odzyskania około 3,75 mld EUR; |
| --- | --- |

46.

wyraża ubolewanie, że skuteczność w odzyskiwaniu środków jest nadal niska, szczególnie w tych sektorach, w których odzyskiwaniem środków zarządzają poszczególne państwa członkowskie; zwraca uwagę na fakt, że zgodnie ze sprawozdaniem OLAF-u ciągle jeszcze nie zostały zakończone postępowania dotyczące odzyskania około 3,75 mld EUR;

| 47. | popiera podejście, zgodnie z którym odzyskane środki pozostają w tej samej pozycji budżetu, z której zostały nienależnie wypłacone; |
| --- | --- |

47.

popiera podejście, zgodnie z którym odzyskane środki pozostają w tej samej pozycji budżetu, z której zostały nienależnie wypłacone;

| 48. | z zadowoleniem przyjmuje opublikowanie nowej centralnej bazy danych o wykluczeniach dotyczącej podmiotów otrzymujących fundusze wspólnotowe, które dopuściły się nadużyć finansowych (15); zwraca uwagę, że przedmiotowa baza danych jest w pełni sprawna od dnia 1 stycznia 2009 r. i wzywa Komisję do przedstawienia na początku 2010 r. sprawozdania z oceny; |
| --- | --- |

48.

z zadowoleniem przyjmuje opublikowanie nowej centralnej bazy danych o wykluczeniach dotyczącej podmiotów otrzymujących fundusze wspólnotowe, które dopuściły się nadużyć finansowych (15); zwraca uwagę, że przedmiotowa baza danych jest w pełni sprawna od dnia 1 stycznia 2009 r. i wzywa Komisję do przedstawienia na początku 2010 r. sprawozdania z oceny;

| 49. | zwraca uwagę na fakt, że niezbędne jest opracowanie i przyjęcie szybszej i bardziej odpowiedniej procedury odzyskiwania środków; ponownie wzywa zatem Komisję do uwzględnienia w przyszłych rozwiązaniach legislacyjnych, dotyczących wspólnego zarządzania, wiążących i zapobiegawczych elementów w celu umożliwienia odzyskania nieprawidłowych płatności z chwilą zakończenia procedury odzyskiwania środków; |
| --- | --- |

49.

zwraca uwagę na fakt, że niezbędne jest opracowanie i przyjęcie szybszej i bardziej odpowiedniej procedury odzyskiwania środków; ponownie wzywa zatem Komisję do uwzględnienia w przyszłych rozwiązaniach legislacyjnych, dotyczących wspólnego zarządzania, wiążących i zapobiegawczych elementów w celu umożliwienia odzyskania nieprawidłowych płatności z chwilą zakończenia procedury odzyskiwania środków;

| 50. | wzywa Komisję do zbadania możliwości wprowadzenia systemu zabezpieczeń, takich jak przesunięcie środków lub przeznaczenie określonej kwoty na rezerwę, żeby przyspieszyć odzyskanie należnych kwot; |
| --- | --- |

50.

wzywa Komisję do zbadania możliwości wprowadzenia systemu zabezpieczeń, takich jak przesunięcie środków lub przeznaczenie określonej kwoty na rezerwę, żeby przyspieszyć odzyskanie należnych kwot;

Stosunki OLAF-u z Europolem i Eurojustem

| 51. | z zadowoleniem przyjmuje podpisanie dnia 24 września 2008 r. przez Eurojust i OLAF praktycznych ustaleń w sprawie zasad współpracy (16), zawierających zasady bliskiej i zacieśnionej współpracy oraz przepisy dotyczące wymiany danych ogólnych oraz osobowych; popiera zawarcie podobnego porozumienia z Europolem; |
| --- | --- |

51.

z zadowoleniem przyjmuje podpisanie dnia 24 września 2008 r. przez Eurojust i OLAF praktycznych ustaleń w sprawie zasad współpracy (16), zawierających zasady bliskiej i zacieśnionej współpracy oraz przepisy dotyczące wymiany danych ogólnych oraz osobowych; popiera zawarcie podobnego porozumienia z Europolem;

| 52. | uważa, że niezbędne jest stworzenie trwałej podstawy dla operacyjnej i informacyjnej synergii z Eurojustem i Europolem, np. poprzez stworzenie wspólnego zespołu operacyjno-wywiadowczego, ponieważ niewątpliwie zastosowanie takiego rozwiązania wniosłoby wartość dodaną w walkę z nadużyciami finansowymi; |
| --- | --- |

52.

uważa, że niezbędne jest stworzenie trwałej podstawy dla operacyjnej i informacyjnej synergii z Eurojustem i Europolem, np. poprzez stworzenie wspólnego zespołu operacyjno-wywiadowczego, ponieważ niewątpliwie zastosowanie takiego rozwiązania wniosłoby wartość dodaną w walkę z nadużyciami finansowymi;

| 53. | zwraca także uwagę na fakt, że nakładające się na siebie obecnie kompetencje tych organów wymagają wyraźnego określenia; |
| --- | --- |

53.

zwraca także uwagę na fakt, że nakładające się na siebie obecnie kompetencje tych organów wymagają wyraźnego określenia;

Współpraca OLAF-u z państwami członkowskimi

| 54. | popiera podstawowy cel wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (COM(2006)0244), tzn. zwiększenie niezależności OLAF-u; przypomina jednak znaczenie powiązania ze sobą działań i wyników działań OLAF-u, służb Komisji i władz poszczególnych państw członkowskich dzięki sprawnym kanałom komunikacji umożliwiającym unikanie powielania działań i braku informacji; |
| --- | --- |

54.

popiera podstawowy cel wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (COM(2006)0244), tzn. zwiększenie niezależności OLAF-u; przypomina jednak znaczenie powiązania ze sobą działań i wyników działań OLAF-u, służb Komisji i władz poszczególnych państw członkowskich dzięki sprawnym kanałom komunikacji umożliwiającym unikanie powielania działań i braku informacji;

| 55. | zwraca uwagę na fakt, że OLAF jest jedynym organem, który może wykonywać wszystkie uprawnienia dochodzeniowe mające na celu zwalczanie i zapobieganie nadużyciom finansowym, korupcji i innym działaniom niezgodnym z prawem przynoszącym szkodę budżetowi ogólnemu UE; podkreśla zatem, że należałoby jeszcze bardziej wzmocnić funkcję dochodzeniową OLAF-u, szczególnie w odniesieniu do funduszy strukturalnych i pomocy zewnętrznej, które cechuje najwyższa liczba zgłaszanych nieprawidłowości; |
| --- | --- |

55.

zwraca uwagę na fakt, że OLAF jest jedynym organem, który może wykonywać wszystkie uprawnienia dochodzeniowe mające na celu zwalczanie i zapobieganie nadużyciom finansowym, korupcji i innym działaniom niezgodnym z prawem przynoszącym szkodę budżetowi ogólnemu UE; podkreśla zatem, że należałoby jeszcze bardziej wzmocnić funkcję dochodzeniową OLAF-u, szczególnie w odniesieniu do funduszy strukturalnych i pomocy zewnętrznej, które cechuje najwyższa liczba zgłaszanych nieprawidłowości;

| 56. | zwraca uwagę na fakt, że od 2003 r. liczba przypadków podjęcia działań następczych stale wzrasta, a także, że w 2007 r. sprawy prowadzone przez OLAF kończyły się przede wszystkim odzyskaniem środków lub wydaniem zalecenia dotyczącego doprowadzenia do podjęcia przez organy wymiaru sprawiedliwości działań następczych; stwierdza, że oznacza to, iż wyniki dochodzeń przeprowadzanych przez OLAF są pozytywne dla państw członkowskich i instytucji UE; |
| --- | --- |

56.

zwraca uwagę na fakt, że od 2003 r. liczba przypadków podjęcia działań następczych stale wzrasta, a także, że w 2007 r. sprawy prowadzone przez OLAF kończyły się przede wszystkim odzyskaniem środków lub wydaniem zalecenia dotyczącego doprowadzenia do podjęcia przez organy wymiaru sprawiedliwości działań następczych; stwierdza, że oznacza to, iż wyniki dochodzeń przeprowadzanych przez OLAF są pozytywne dla państw członkowskich i instytucji UE;

| 57. | zwraca uwagę na fakt, że zalecenia OLAF-u nie są wiążące, więc władze krajowe podejmują odpowiednie decyzje i nakładają sankcje niezależnie; uważa, że ustanowienie Prokuratury Europejskiej pomogłoby pokonać trudności wynikające z transgranicznego charakteru odnośnych spraw; |
| --- | --- |

57.

zwraca uwagę na fakt, że zalecenia OLAF-u nie są wiążące, więc władze krajowe podejmują odpowiednie decyzje i nakładają sankcje niezależnie; uważa, że ustanowienie Prokuratury Europejskiej pomogłoby pokonać trudności wynikające z transgranicznego charakteru odnośnych spraw;

| 58. | podkreśla konieczność usprawnienia instrumentów prawnych, ponieważ definicje takich wyrażeń, jak nadużycia finansowe, podejrzenia o nadużycia finansowe i inne nieprawidłowości rozrzucone są po wielu różnych aktach prawnych, pomimo tego, że Parlament wielokrotnie wzywał do przekształcenia przepisów dotyczących zwalczania nadużyć finansowych; |
| --- | --- |

58.

podkreśla konieczność usprawnienia instrumentów prawnych, ponieważ definicje takich wyrażeń, jak nadużycia finansowe, podejrzenia o nadużycia finansowe i inne nieprawidłowości rozrzucone są po wielu różnych aktach prawnych, pomimo tego, że Parlament wielokrotnie wzywał do przekształcenia przepisów dotyczących zwalczania nadużyć finansowych;

| 59. | zwraca uwagę na problem państw członkowskich z kwalifikacją w kontekście stosowania przepisów art. 4 i 5 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (17); jest zdania, że w razie wątpliwości sądy krajowe powinny zwracać się do Trybunału Sprawiedliwości o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym; |
| --- | --- |

59.

zwraca uwagę na problem państw członkowskich z kwalifikacją w kontekście stosowania przepisów art. 4 i 5 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (17); jest zdania, że w razie wątpliwości sądy krajowe powinny zwracać się do Trybunału Sprawiedliwości o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym;

| 60. | z zadowoleniem przyjmuje opublikowanie przedmiotowego drugiego sprawozdania OLAF-u w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji, określającego dobre praktyki dla każdego etapu kontroli, a także opublikowanie nowej wersji vademecum (wytycznych) OLAF-u; domaga się od Komisji przesłania, do września 2009 r., właściwej komisji Parlamentu znowelizowanej i kompletnej wersji instrukcji dotyczących OLAF-u; |
| --- | --- |

60.

z zadowoleniem przyjmuje opublikowanie przedmiotowego drugiego sprawozdania OLAF-u w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji, określającego dobre praktyki dla każdego etapu kontroli, a także opublikowanie nowej wersji vademecum (wytycznych) OLAF-u; domaga się od Komisji przesłania, do września 2009 r., właściwej komisji Parlamentu znowelizowanej i kompletnej wersji instrukcji dotyczących OLAF-u;

| 61. | podkreśla potrzebę jasno określonych przepisów dotyczących procedur i terminów wiążących właściwe władze w kontekście udzielania niezbędnego wsparcia, a także przepisów wiążących w większym stopniu, dotyczących współpracy oraz wskazujących krajowe organy powołane do udzielania wsparcia; podkreśla, z myślą o rozwiązaniu tego problemu, przydatność rezolucji legislacyjnej z dnia 20 listopada 2008 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (18); |
| --- | --- |

61.

podkreśla potrzebę jasno określonych przepisów dotyczących procedur i terminów wiążących właściwe władze w kontekście udzielania niezbędnego wsparcia, a także przepisów wiążących w większym stopniu, dotyczących współpracy oraz wskazujących krajowe organy powołane do udzielania wsparcia; podkreśla, z myślą o rozwiązaniu tego problemu, przydatność rezolucji legislacyjnej z dnia 20 listopada 2008 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (18);

| 62. | wzywa Komisję do podjęcia odpowiednich działań, w tym wszczęcia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, przeciwko tym państwom członkowskim, które nie wspierają służb Komisji w przeprowadzaniu kontroli na miejscu, jak zostało to przewidziane w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (19); |
| --- | --- |

62.

wzywa Komisję do podjęcia odpowiednich działań, w tym wszczęcia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, przeciwko tym państwom członkowskim, które nie wspierają służb Komisji w przeprowadzaniu kontroli na miejscu, jak zostało to przewidziane w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (19);

| 63. | zwraca uwagę na fakt, że ponieważ stwierdzono, iż organy wymiaru sprawiedliwości podejmują w związku ze zgłaszanymi im przypadkami szeroko zakrojone działania następcze, ale dopuszczalność przez sądy krajowe dowodów zgromadzonych przez OLAF jest bardzo ograniczona, należałoby zwiększyć wsparcie dla OLAF-u ze strony organów wymiaru sprawiedliwości w zakresie prowadzenia dochodzeń; uważa także, że Eurojust powinien być informowany o przekazywaniu informacji lub sprawozdań końcowych organom wymiaru sprawiedliwości, jeżeli dotyczą one poważnych form przestępczości o charakterze międzynarodowym i obejmują dwa lub więcej państw członkowskich; |
| --- | --- |

63.

zwraca uwagę na fakt, że ponieważ stwierdzono, iż organy wymiaru sprawiedliwości podejmują w związku ze zgłaszanymi im przypadkami szeroko zakrojone działania następcze, ale dopuszczalność przez sądy krajowe dowodów zgromadzonych przez OLAF jest bardzo ograniczona, należałoby zwiększyć wsparcie dla OLAF-u ze strony organów wymiaru sprawiedliwości w zakresie prowadzenia dochodzeń; uważa także, że Eurojust powinien być informowany o przekazywaniu informacji lub sprawozdań końcowych organom wymiaru sprawiedliwości, jeżeli dotyczą one poważnych form przestępczości o charakterze międzynarodowym i obejmują dwa lub więcej państw członkowskich;

| 64. | przypomina Komisji o żądaniu Parlamentu, by do sprawozdania rocznego za 2008 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnoty włączyć analizę struktur państw członkowskich zaangażowanych w zwalczanie nieprawidłowości; |
| --- | --- |

64.

przypomina Komisji o żądaniu Parlamentu, by do sprawozdania rocznego za 2008 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnoty włączyć analizę struktur państw członkowskich zaangażowanych w zwalczanie nieprawidłowości;

| 65. | wyraża ubolewanie, że państwa członkowskie nie przekazują dostatecznych informacji dotyczących działań podejmowanych na podstawie informacji lub sprawozdań końcowych przekazywanych im przez OLAF; wzywa państwa członkowskie do zapewnienia, że ich właściwe władze będą przesyłać OLAF-owi sprawozdania w sprawie postępów poczynionych w ramach działań realizowanych przez nie na podstawie informacji lub zaleceń przesłanych im przez OLAF; |
| --- | --- |

65.

wyraża ubolewanie, że państwa członkowskie nie przekazują dostatecznych informacji dotyczących działań podejmowanych na podstawie informacji lub sprawozdań końcowych przekazywanych im przez OLAF; wzywa państwa członkowskie do zapewnienia, że ich właściwe władze będą przesyłać OLAF-owi sprawozdania w sprawie postępów poczynionych w ramach działań realizowanych przez nie na podstawie informacji lub zaleceń przesłanych im przez OLAF;

| 66. | zwraca uwagę na fakt, że krajowe organy kontroli finansowej mają znaczne kompetencje w zakresie przeprowadzania kontroli dotyczących funduszy UE i stanowią pierwsze źródło informacji zarówno dla krajowych organów ścigania, jak i instytucji UE; uważa zatem, że maksymalne zwiększenie współpracy i przepływu informacji pomiędzy krajowymi organami kontroli finansowej, krajowymi organami ścigania i OLAF-em leży w naszym wspólnym interesie; |
| --- | --- |

66.

zwraca uwagę na fakt, że krajowe organy kontroli finansowej mają znaczne kompetencje w zakresie przeprowadzania kontroli dotyczących funduszy UE i stanowią pierwsze źródło informacji zarówno dla krajowych organów ścigania, jak i instytucji UE; uważa zatem, że maksymalne zwiększenie współpracy i przepływu informacji pomiędzy krajowymi organami kontroli finansowej, krajowymi organami ścigania i OLAF-em leży w naszym wspólnym interesie;

| 67. | zauważa, że zgodnie z rezolucją legislacyjną z dnia 20 listopada 2008 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), państwa członkowskie systematycznie informują OLAF o działaniach podejmowanych w związku z przypadkami zgłaszanymi im przez OLAF; zwraca się dlatego do OLAF-u o przedstawienie informacji w tej kwestii w jego następnym sprawozdaniu rocznym; |
| --- | --- |

67.

zauważa, że zgodnie z rezolucją legislacyjną z dnia 20 listopada 2008 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), państwa członkowskie systematycznie informują OLAF o działaniach podejmowanych w związku z przypadkami zgłaszanymi im przez OLAF; zwraca się dlatego do OLAF-u o przedstawienie informacji w tej kwestii w jego następnym sprawozdaniu rocznym;

| 68. | zwraca uwagę na fakt, że służby centralne zajmujące się zwalczaniem nadużyć finansowych (AFCOS) dla OLAF-u w państwach członkowskich, które przystąpiły do UE po 2004 r., stanowią bardzo ważne punkty informacyjne/kontaktowe dla OLAF-u; zwraca jednak uwagę, że tak długo, jak biura te nie będą niezależne od krajowej administracji, ich funkcjonalna wartość dodana jest minimalna (szczególnie w odniesieniu do zgłaszania Komisji nieprawidłowości); dlatego zwraca się do Komisji o przedstawienie właściwej komisji Parlamentu propozycji dotyczących zwiększenia wartości działań tych biur oraz uważa za niezbędne wzmocnienie współpracy z państwami kandydującymi; |
| --- | --- |

68.

zwraca uwagę na fakt, że służby centralne zajmujące się zwalczaniem nadużyć finansowych (AFCOS) dla OLAF-u w państwach członkowskich, które przystąpiły do UE po 2004 r., stanowią bardzo ważne punkty informacyjne/kontaktowe dla OLAF-u; zwraca jednak uwagę, że tak długo, jak biura te nie będą niezależne od krajowej administracji, ich funkcjonalna wartość dodana jest minimalna (szczególnie w odniesieniu do zgłaszania Komisji nieprawidłowości); dlatego zwraca się do Komisji o przedstawienie właściwej komisji Parlamentu propozycji dotyczących zwiększenia wartości działań tych biur oraz uważa za niezbędne wzmocnienie współpracy z państwami kandydującymi;

Wyroby tytoniowe – porozumienie zawarte ze spółką Philip Morris

| 69. | wyraża ubolewanie, że Komisja nie była w stanie przedstawić szczegółowego sprawozdania z działań podjętych w związku z rezolucją Parlamentu z dnia 11 października 2007 r. w sprawie konsekwencji porozumienia pomiędzy Wspólnotą, państwami członkowskimi i firmą Philip Morris w sprawie intensyfikacji walki z nadużyciami i przemytem papierosów oraz postępów poczynionych w zakresie wdrażania zaleceń parlamentarnej komisji śledczej ds. wspólnotowego systemu tranzytowego (20) a w szczególności z ust. 49 niniejszej rezolucji, zawierającym wyraźne wezwanie Komisji do opublikowania takiego sprawozdania do końca 2008 r.; oczekuje, że Komisja przedstawi to sprawozdanie przed końcem procedury udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2007 r.; |
| --- | --- |

69.

wyraża ubolewanie, że Komisja nie była w stanie przedstawić szczegółowego sprawozdania z działań podjętych w związku z rezolucją Parlamentu z dnia 11 października 2007 r. w sprawie konsekwencji porozumienia pomiędzy Wspólnotą, państwami członkowskimi i firmą Philip Morris w sprawie intensyfikacji walki z nadużyciami i przemytem papierosów oraz postępów poczynionych w zakresie wdrażania zaleceń parlamentarnej komisji śledczej ds. wspólnotowego systemu tranzytowego (20) a w szczególności z ust. 49 niniejszej rezolucji, zawierającym wyraźne wezwanie Komisji do opublikowania takiego sprawozdania do końca 2008 r.; oczekuje, że Komisja przedstawi to sprawozdanie przed końcem procedury udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2007 r.;

| 70. | nie może zaakceptować faktu, że podczas gdy zgodnie z porozumieniami zawartymi ze spółkami Philip Morris i Japan Tobacco Wspólnota otrzymała 1,65 mld USD na zwalczanie nadużyć finansowych, zamiast przyjęcia wspólnego podejścia Komisja przekazała około 90 % tej kwoty bezpośrednio ministerstwom finansów poszczególnych państw członkowskich, nie określając na co środki te mają zostać przeznaczone; wzywa Radę i Komisję do ustanowienia z Parlamentem trójstronnej grupy roboczej w celu znalezienia odpowiednich rozwiązań na rzecz rozsądnego oraz lepszego wykorzystania tych i podobnych dochodów Unii; uważa, że nie do przyjęcia jest fakt, iż w czasach pogorszenia koniunktury gospodarczej miliardy euro pochodzące z kar pieniężnych zapłaconych przez duże firmy, które naruszyły europejskie przepisy o konkurencji ze szkodą dla europejskich konsumentów, nie są wykorzystywane przez Unię w celu pobudzania gospodarki z korzyścią dla osób bezrobotnych lub udzielania pomocy krajom rozwijającym się, które są najbardziej dotknięte przez kryzys, lecz zamiast tego przekazywane po prostu krajowym ministerstwom finansów; |
| --- | --- |

70.

nie może zaakceptować faktu, że podczas gdy zgodnie z porozumieniami zawartymi ze spółkami Philip Morris i Japan Tobacco Wspólnota otrzymała 1,65 mld USD na zwalczanie nadużyć finansowych, zamiast przyjęcia wspólnego podejścia Komisja przekazała około 90 % tej kwoty bezpośrednio ministerstwom finansów poszczególnych państw członkowskich, nie określając na co środki te mają zostać przeznaczone; wzywa Radę i Komisję do ustanowienia z Parlamentem trójstronnej grupy roboczej w celu znalezienia odpowiednich rozwiązań na rzecz rozsądnego oraz lepszego wykorzystania tych i podobnych dochodów Unii; uważa, że nie do przyjęcia jest fakt, iż w czasach pogorszenia koniunktury gospodarczej miliardy euro pochodzące z kar pieniężnych zapłaconych przez duże firmy, które naruszyły europejskie przepisy o konkurencji ze szkodą dla europejskich konsumentów, nie są wykorzystywane przez Unię w celu pobudzania gospodarki z korzyścią dla osób bezrobotnych lub udzielania pomocy krajom rozwijającym się, które są najbardziej dotknięte przez kryzys, lecz zamiast tego przekazywane po prostu krajowym ministerstwom finansów;

Przestępczość zorganizowana

| 71. | z zadowoleniem przyjmuje opublikowanie komunikatu Komisji z dnia 20 listopada 2008 r. w sprawie dochodów pochodzących z przestępczości zorganizowanej (COM(2008)0766), którego przedmiotem jest konfiskata i odzyskiwanie dochodów z przestępstw, a ponadto zgadza się z Komisją, że konfiskata stanowi jedną z najskuteczniejszych metod walki z przestępczością zorganizowaną, a także, że niezbędne jest wprowadzenie środków mających na celu zwiększenie jak dotychczas ograniczonej liczby przypadków konfiskaty oraz niewielkich kwot odzyskanych dochodów; |
| --- | --- |

71.

z zadowoleniem przyjmuje opublikowanie komunikatu Komisji z dnia 20 listopada 2008 r. w sprawie dochodów pochodzących z przestępczości zorganizowanej (COM(2008)0766), którego przedmiotem jest konfiskata i odzyskiwanie dochodów z przestępstw, a ponadto zgadza się z Komisją, że konfiskata stanowi jedną z najskuteczniejszych metod walki z przestępczością zorganizowaną, a także, że niezbędne jest wprowadzenie środków mających na celu zwiększenie jak dotychczas ograniczonej liczby przypadków konfiskaty oraz niewielkich kwot odzyskanych dochodów;

| 72. | podkreśla, że kluczowe znaczenie ma istnienie stosownych i skutecznych mechanizmów służących zamrażaniu i konfiskowaniu zagranicznych aktywów; z tego względu należy rozważyć przekształcenie istniejących ram prawnych UE; podkreśla, że należy w trybie pilnym wdrożyć decyzję Rady 2007/845/WSiSW w celu zapewnienia, że wszystkie państwa członkowskie ustanowią lub powołają biura ds. odzyskiwania mienia (ARO); |
| --- | --- |

72.

podkreśla, że kluczowe znaczenie ma istnienie stosownych i skutecznych mechanizmów służących zamrażaniu i konfiskowaniu zagranicznych aktywów; z tego względu należy rozważyć przekształcenie istniejących ram prawnych UE; podkreśla, że należy w trybie pilnym wdrożyć decyzję Rady 2007/845/WSiSW w celu zapewnienia, że wszystkie państwa członkowskie ustanowią lub powołają biura ds. odzyskiwania mienia (ARO);

| 73. | ponownie wzywa Komisję do przedłożenia Parlamentowi szczegółowej analizy systemu lub systemów wykorzystywanych przez przestępczość zorganizowaną ze szkodą dla interesów finansowych Wspólnoty; uważa, że pod tym względem ocena zagrożenia przestępczością zorganizowaną sporządzona przez Europol (OCTA) jest wprawdzie użyteczna, lecz niewystarczająca; |
| --- | --- |

73.

ponownie wzywa Komisję do przedłożenia Parlamentowi szczegółowej analizy systemu lub systemów wykorzystywanych przez przestępczość zorganizowaną ze szkodą dla interesów finansowych Wspólnoty; uważa, że pod tym względem ocena zagrożenia przestępczością zorganizowaną sporządzona przez Europol (OCTA) jest wprawdzie użyteczna, lecz niewystarczająca;

| 74. | wyraża ubolewanie, że Konwencja o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich z 1995 r. oraz protokoły z 1996 r. i 2007 r. ciągle jeszcze nie zostały ratyfikowane przez Czechy, Maltę, Polskę i Węgry, a ponadto, że jeden z dwóch protokołów nie został ratyfikowany przez Estonię i Włochy, a także że w przypadku siedmiu państw członkowskich transpozycja postanowień nie jest pełna; |
| --- | --- |

74.

wyraża ubolewanie, że Konwencja o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich z 1995 r. oraz protokoły z 1996 r. i 2007 r. ciągle jeszcze nie zostały ratyfikowane przez Czechy, Maltę, Polskę i Węgry, a ponadto, że jeden z dwóch protokołów nie został ratyfikowany przez Estonię i Włochy, a także że w przypadku siedmiu państw członkowskich transpozycja postanowień nie jest pełna;

*

* *

| 75. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu, Komitetowi Nadzoru OLAF-u oraz OLAF-owi. |
| --- | --- |

75.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu, Komitetowi Nadzoru OLAF-u oraz OLAF-owi.

---

(1)  http://ec.europa.eu/atwork/synthesis/aar/doc/olaf_aar.pdf

(2)  http://ec.europa.eu/anti_fraud/reports/sup-com_en.html

(3)  Dz.U. C 286 z 10.11.2008, s. 1.

(4)  Dz.U. L 390 z 30.12.2006, s. 1.

(5)  Dz.U. L 264 z 15.10.2003, s. 1.

(6)  Dz.U. L 355 z 15.12.2006, s. 56.

(7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Spójności (Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 25).

(8)  Dz.U. L 371 z 27.12.2006, s. 1.

(9)  Tzn. Francja, Hiszpania, Irlandia, Luksemburg, Łotwa i Szwecja; od listopada 2008 r. sytuacja uległa poprawie, gdyż Niemcy i Estonia wprowadziły w miejsce systemu zgłaszania na piśmie system zgłaszania drogą elektroniczną.

(10)  Problem ze zgłaszaniem we właściwym czasie występuje przede wszystkim we Francji, Hiszpanii i Niderlandach.

(11)  Tzn. Francja, Irlandia, Hiszpania i Luksemburg.

(12)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0051.

(13)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 1.

(14)  Terminów zgłaszania nie dotrzymały Bułgaria, Chorwacja, Polska, Słowacja i Węgry.

(15)  Dz.U. L 344 z 20.12.2008, s. 12.

(16)  Dz.U. C 314 z 9.12.2008, s. 3.

(17)  Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1.

(18)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0553.

(19)  Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2.

(20)  Dz.U. C 227 E z 4.9.2008, s. 147.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/72 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/72

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Immunitet parlamentarny w Polsce

P6_TA(2009)0316

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie immunitetu parlamentarnego w Polsce (2008/2232 (INI))

2010/C 184 E/15

Parlament Europejski,

uwzględniając art. 9 i 10 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich z dnia 8 kwietnia 1965 r.,

uwzględniając art. 12. ust. 3 Aktu dotyczącego wyborów członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

uwzględniając art. 105 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.,

uwzględniając art. 7b polskiej ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora,

uwzględniając art. 9 i 142 polskiej ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego,

uwzględniając rezolucję z dnia 23 czerwca 2005 r. w sprawie zmiany decyzji z dnia 4 czerwca 2003 r. dotyczącej przyjęcia statutu posła do Parlamentu Europejskiego (1),

uwzględniając art. 6 oraz art. 7 Regulaminu, uwzględniając art. 45 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A6-0205/2009),

| A. | mając na uwadze, że w bieżącej kadencji Parlament i Komisja Prawna, jako komisja przedmiotowo właściwa, rozpatrywały wnioski o uchylenie immunitetu posłów wybranych w Polsce i napotkały pewne trudności w wykładni przepisów prawa, które mogą mieć zastosowanie w przypadku tych posłów, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w bieżącej kadencji Parlament i Komisja Prawna, jako komisja przedmiotowo właściwa, rozpatrywały wnioski o uchylenie immunitetu posłów wybranych w Polsce i napotkały pewne trudności w wykładni przepisów prawa, które mogą mieć zastosowanie w przypadku tych posłów,

| B. | mając na uwadze, że komisja przedmiotowo właściwa została w szczególności wezwana do podjęcia decyzji co do dopuszczalności wniosków o uchylenie immunitetu skierowanych przez osoby prywatne bezpośrednio do przewodniczącego Parlamentu Europejskiego; mając na uwadze, że zgodnie z polskim prawem osoba prywatna ma prawo skierowania do polskiego parlamentu (Sejmu lub Senatu) bezpośredniego wniosku o uchylenie immunitetu posła lub senatora w przypadku przestępstw, które mogą być ścigane z oskarżenia prywatnego, oraz że odpowiednie przepisy polskiego prawa nie wydają się w jasny sposób uwzględniać wszelkich możliwych sytuacji w przypadku postępowań karnych w sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że komisja przedmiotowo właściwa została w szczególności wezwana do podjęcia decyzji co do dopuszczalności wniosków o uchylenie immunitetu skierowanych przez osoby prywatne bezpośrednio do przewodniczącego Parlamentu Europejskiego; mając na uwadze, że zgodnie z polskim prawem osoba prywatna ma prawo skierowania do polskiego parlamentu (Sejmu lub Senatu) bezpośredniego wniosku o uchylenie immunitetu posła lub senatora w przypadku przestępstw, które mogą być ścigane z oskarżenia prywatnego, oraz że odpowiednie przepisy polskiego prawa nie wydają się w jasny sposób uwzględniać wszelkich możliwych sytuacji w przypadku postępowań karnych w sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego,

| C. | mając na uwadze, że przepisy te stosuje się również do posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Polsce, jednak kwestia dopuszczalności takich wniosków powoduje trudności z uwagi na Regulamin, a w szczególności jego art. 6 ust. 2, w którym mowa o „właściwym organie”, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że przepisy te stosuje się również do posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Polsce, jednak kwestia dopuszczalności takich wniosków powoduje trudności z uwagi na Regulamin, a w szczególności jego art. 6 ust. 2, w którym mowa o „właściwym organie”,

| D. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 7 ust. 7 Regulaminu komisja przedmiotowo właściwa może zbadać dopuszczalność wniosku o uchylenie immunitetu, w tym kwestię właściwości organu krajowego do złożenia tego rodzaju wniosku; mając jednak na uwadze, że zgodnie z obowiązującymi przepisami wyraźny konflikt w tym względzie między odpowiednimi przepisami polskiego prawa i Regulaminem musiałby zostać rozstrzygnięty przez stwierdzenie niedopuszczalności wniosków o uchylenie immunitetu składanych przez osoby prywatne, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 7 ust. 7 Regulaminu komisja przedmiotowo właściwa może zbadać dopuszczalność wniosku o uchylenie immunitetu, w tym kwestię właściwości organu krajowego do złożenia tego rodzaju wniosku; mając jednak na uwadze, że zgodnie z obowiązującymi przepisami wyraźny konflikt w tym względzie między odpowiednimi przepisami polskiego prawa i Regulaminem musiałby zostać rozstrzygnięty przez stwierdzenie niedopuszczalności wniosków o uchylenie immunitetu składanych przez osoby prywatne,

| E. | mając na uwadze, że art. 6 ust. 2 Regulaminu ma na celu zagwarantowanie, że do Parlamentu będą kierowane wyłącznie wnioski w sprawach, na które zwrócono uwagę organów państwa członkowskiego; mając na uwadze, że przepis ten stanowi również gwarancję dla Parlamentu, iż otrzymywane przez niego wnioski o uchylenie immunitetu są materialnie i formalnie zgodne z prawem krajowym, co z kolei stanowi dalszą gwarancję, że podejmując decyzję w procedurze dotyczącej immunitetu, Parlament przestrzega zarówno prawa krajowego danego państwa członkowskiego, jak i swoich prerogatyw; mając na uwadze, że do pojęcia „organu” wyraźnie odwołują się także inne przepisy art. 6 i 7 w związku z procedurą dotyczącą immunitetu, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że art. 6 ust. 2 Regulaminu ma na celu zagwarantowanie, że do Parlamentu będą kierowane wyłącznie wnioski w sprawach, na które zwrócono uwagę organów państwa członkowskiego; mając na uwadze, że przepis ten stanowi również gwarancję dla Parlamentu, iż otrzymywane przez niego wnioski o uchylenie immunitetu są materialnie i formalnie zgodne z prawem krajowym, co z kolei stanowi dalszą gwarancję, że podejmując decyzję w procedurze dotyczącej immunitetu, Parlament przestrzega zarówno prawa krajowego danego państwa członkowskiego, jak i swoich prerogatyw; mając na uwadze, że do pojęcia „organu” wyraźnie odwołują się także inne przepisy art. 6 i 7 w związku z procedurą dotyczącą immunitetu,

| F. | mając na uwadze, że uznanie za niedopuszczalne wniosków o uchylenie immunitetu składanych przez osoby prywatne byłoby rozwiązaniem niezadowalającym, gdyż mogłoby to kolidować z prawami tych osób przysługującymi im w postępowaniu sądowym i uniemożliwiać oskarżycielom w sprawach o niektóre przestępstwa złożenie wniosku o uchylenie immunitetu; mając na uwadze, że taka sytuacja mogłaby być postrzegana jako prowadząca do niesprawiedliwego i nierównego traktowania wnioskodawców, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że uznanie za niedopuszczalne wniosków o uchylenie immunitetu składanych przez osoby prywatne byłoby rozwiązaniem niezadowalającym, gdyż mogłoby to kolidować z prawami tych osób przysługującymi im w postępowaniu sądowym i uniemożliwiać oskarżycielom w sprawach o niektóre przestępstwa złożenie wniosku o uchylenie immunitetu; mając na uwadze, że taka sytuacja mogłaby być postrzegana jako prowadząca do niesprawiedliwego i nierównego traktowania wnioskodawców,

| G. | mając jednak na uwadze, że to do państw członkowskich powinno należeć ustanowienie przepisów określających wykonywanie tego rodzaju praw wobec posłów do Parlamentu Europejskiego w świetle zasad i procedur określających działanie tej instytucji, |
| --- | --- |

G.

mając jednak na uwadze, że to do państw członkowskich powinno należeć ustanowienie przepisów określających wykonywanie tego rodzaju praw wobec posłów do Parlamentu Europejskiego w świetle zasad i procedur określających działanie tej instytucji,

| H. | mając na uwadze, że pismami z dni 29 września 2004 r. i 9 marca 2005 r. zwrócono się do 25 państw członkowskich w trybie art. 7 ust. 12 Regulaminu o wskazanie organów właściwych do składania wniosków o uchylenie immunitetu posła; mając na uwadze, że do chwili obecnej na pisma te odpowiedziały jedynie: Austria, Belgia, Republika Czeska, Cypr, Dania, Estonia, Finlandia, Niemcy, Grecja, Węgry, Włochy, Litwa, Holandia, Portugalia, Słowenia, Szwecja i Wielka Brytania, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że pismami z dni 29 września 2004 r. i 9 marca 2005 r. zwrócono się do 25 państw członkowskich w trybie art. 7 ust. 12 Regulaminu o wskazanie organów właściwych do składania wniosków o uchylenie immunitetu posła; mając na uwadze, że do chwili obecnej na pisma te odpowiedziały jedynie: Austria, Belgia, Republika Czeska, Cypr, Dania, Estonia, Finlandia, Niemcy, Grecja, Węgry, Włochy, Litwa, Holandia, Portugalia, Słowenia, Szwecja i Wielka Brytania,

| I. | mając na uwadze, że w swoich debatach komisja przedmiotowo właściwa zajęła się również kwestią możliwych konsekwencji uchylenia immunitetu w przypadku posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Polsce, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że w swoich debatach komisja przedmiotowo właściwa zajęła się również kwestią możliwych konsekwencji uchylenia immunitetu w przypadku posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Polsce,

| J. | mając na uwadze, że w przypadku orzeczenia przez sąd winy posła i skazania go za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego uchylenie immunitetu może skutkować automatyczną utratą biernego prawa wyborczego, co z kolei spowodowałoby utratę mandatu przez posła, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że w przypadku orzeczenia przez sąd winy posła i skazania go za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego uchylenie immunitetu może skutkować automatyczną utratą biernego prawa wyborczego, co z kolei spowodowałoby utratę mandatu przez posła,

| K. | mając na uwadze, że tego rodzaju automatyzm jest de facto równoznaczny z orzeczeniem dodatkowej kary w wyroku skazującym, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że tego rodzaju automatyzm jest de facto równoznaczny z orzeczeniem dodatkowej kary w wyroku skazującym,

| L. | mając na uwadze, że w praktyce nawet przestępstwa mniejszej wagi mogłyby skutkować utratą biernego prawa wyborczego mimo istnienia wymogu, że aby przestępstwo stanowiło podstawę utraty biernego prawa wyborczego, musi podlegać ściganiu z oskarżenia publicznego i zostać popełnione umyślnie, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że w praktyce nawet przestępstwa mniejszej wagi mogłyby skutkować utratą biernego prawa wyborczego mimo istnienia wymogu, że aby przestępstwo stanowiło podstawę utraty biernego prawa wyborczego, musi podlegać ściganiu z oskarżenia publicznego i zostać popełnione umyślnie,

| M. | mając na uwadze, że nie istnieje równoważny przepis mający zastosowanie do posłów na Sejm RP lub do senatorów RP, którzy w takich przypadkach nie tracą biernego prawa wyborczego, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że nie istnieje równoważny przepis mający zastosowanie do posłów na Sejm RP lub do senatorów RP, którzy w takich przypadkach nie tracą biernego prawa wyborczego,

| N. | mając na uwadze, że państwa członkowskie mają swobodę ustanowienia przepisów określających wygaśnięcie mandatu posła do Parlamentu Europejskiego, w wyniku czego powstaje wakat; mając jednak na uwadze, że zasada równego traktowania – jako jedna z podstawowych zasad prawa UE – wymaga, żeby sytuacje podobne traktowano w podobny sposób, zaś w przypadku utraty biernego prawa wyborczego zachodzi widoczna różnica w traktowaniu z jednej strony posłów na Sejm RP i senatorów RP, a z drugiej strony posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Polsce; mając na uwadze, że dla danego posła utrata biernego prawa wyborczego bezpośrednio i automatycznie skutkuje wygaśnięciem mandatu i uniemożliwia reelekcję, |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że państwa członkowskie mają swobodę ustanowienia przepisów określających wygaśnięcie mandatu posła do Parlamentu Europejskiego, w wyniku czego powstaje wakat; mając jednak na uwadze, że zasada równego traktowania – jako jedna z podstawowych zasad prawa UE – wymaga, żeby sytuacje podobne traktowano w podobny sposób, zaś w przypadku utraty biernego prawa wyborczego zachodzi widoczna różnica w traktowaniu z jednej strony posłów na Sejm RP i senatorów RP, a z drugiej strony posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Polsce; mając na uwadze, że dla danego posła utrata biernego prawa wyborczego bezpośrednio i automatycznie skutkuje wygaśnięciem mandatu i uniemożliwia reelekcję,

| O. | mając na uwadze, że na wspomniane nierówne traktowanie zwrócono uwagę Komisji dzięki pytaniu ustnemu, które w imieniu Komisji Prawnej wniósł jej przewodniczący, oraz że ta kwestia była przedmiotem debaty w Parlamencie Europejskim; mając na uwadze, że mimo to sytuacja prawna pozostała bez zmian, |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że na wspomniane nierówne traktowanie zwrócono uwagę Komisji dzięki pytaniu ustnemu, które w imieniu Komisji Prawnej wniósł jej przewodniczący, oraz że ta kwestia była przedmiotem debaty w Parlamencie Europejskim; mając na uwadze, że mimo to sytuacja prawna pozostała bez zmian,

| P. | mając na uwadze, że równe traktowanie parlamentarzystów krajowych i posłów do Parlamentu Europejskiego należy zapewnić jak najprędzej, zwłaszcza w związku ze zbliżającymi się wyborami w 2009 r., |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że równe traktowanie parlamentarzystów krajowych i posłów do Parlamentu Europejskiego należy zapewnić jak najprędzej, zwłaszcza w związku ze zbliżającymi się wyborami w 2009 r.,

| 1. | zachęca Komisję, żeby przyjrzała się rozbieżnościom w sytuacji prawnej posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Polsce oraz posłów na Sejm RP i senatorów RP, a także żeby pilnie skontaktowała się z właściwymi władzami w Polsce w celu ustalenia, w jaki sposób znieść oczywistą dyskryminację między posłami do tych dwóch parlamentów w dziedzinie ich biernego prawa wyborczego; |
| --- | --- |

1.

zachęca Komisję, żeby przyjrzała się rozbieżnościom w sytuacji prawnej posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Polsce oraz posłów na Sejm RP i senatorów RP, a także żeby pilnie skontaktowała się z właściwymi władzami w Polsce w celu ustalenia, w jaki sposób znieść oczywistą dyskryminację między posłami do tych dwóch parlamentów w dziedzinie ich biernego prawa wyborczego;

| 2. | osobno zwraca się do Rzeczypospolitej Polskiej, żeby poddała przeglądowi obecną sytuację, w której warunki wybieralności i utraty mandatu posłów do obu zgromadzeń parlamentarnych są wyraźnie nierówne, oraz żeby podjęła działania na rzecz zakończenia tego dyskryminacyjnego traktowania; |
| --- | --- |

2.

osobno zwraca się do Rzeczypospolitej Polskiej, żeby poddała przeglądowi obecną sytuację, w której warunki wybieralności i utraty mandatu posłów do obu zgromadzeń parlamentarnych są wyraźnie nierówne, oraz żeby podjęła działania na rzecz zakończenia tego dyskryminacyjnego traktowania;

| 3. | wzywa Komisję, żeby przeprowadziła analizę porównawczą, która będzie miała na celu ustalenie, czy w państwach członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. lub po tej dacie, występują różnice w traktowaniu parlamentarzystów krajowych i posłów do Parlamentu Europejskiego, oraz żeby przekazała Parlamentowi wyniki tej analizy; |
| --- | --- |

3.

wzywa Komisję, żeby przeprowadziła analizę porównawczą, która będzie miała na celu ustalenie, czy w państwach członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. lub po tej dacie, występują różnice w traktowaniu parlamentarzystów krajowych i posłów do Parlamentu Europejskiego, oraz żeby przekazała Parlamentowi wyniki tej analizy;

| 4. | wzywa państwa członkowskie do poszanowania praw wynikających z obywatelstwa Unii, w tym prawa głosowania i kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego, co ma szczególne znaczenie w kontekście zbliżających się wyborów w 2009 r., w tym do poszanowania zasady równego traktowania osób w podobnej sytuacji; |
| --- | --- |

4.

wzywa państwa członkowskie do poszanowania praw wynikających z obywatelstwa Unii, w tym prawa głosowania i kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego, co ma szczególne znaczenie w kontekście zbliżających się wyborów w 2009 r., w tym do poszanowania zasady równego traktowania osób w podobnej sytuacji;

| 5. | zwraca się do państw członkowskich, a w szczególności do Rzeczpospolitej Polskiej, o zapewnienie ustanowienia środków proceduralnych mających na celu zagwarantowanie, że wnioski o uchylenie immunitetu posłów do Parlamentu Europejskiego będą zawsze przekazywane przez „właściwy organ” zgodnie z art. 6 ust. 2 Regulaminu, tak aby zapewnić przestrzeganie przepisów krajowego prawa materialnego i procesowego, w tym praw procesowych przysługujących osobom prywatnym, a także prerogatyw Parlamentu; |
| --- | --- |

5.

zwraca się do państw członkowskich, a w szczególności do Rzeczpospolitej Polskiej, o zapewnienie ustanowienia środków proceduralnych mających na celu zagwarantowanie, że wnioski o uchylenie immunitetu posłów do Parlamentu Europejskiego będą zawsze przekazywane przez „właściwy organ” zgodnie z art. 6 ust. 2 Regulaminu, tak aby zapewnić przestrzeganie przepisów krajowego prawa materialnego i procesowego, w tym praw procesowych przysługujących osobom prywatnym, a także prerogatyw Parlamentu;

| 6. | w celu uniknięcia wątpliwości wzywa państwa członkowskie do wskazania Parlamentowi organów, które są właściwe do składania wniosków o uchylenie immunitetu posła; |
| --- | --- |

6.

w celu uniknięcia wątpliwości wzywa państwa członkowskie do wskazania Parlamentowi organów, które są właściwe do składania wniosków o uchylenie immunitetu posła;

| 7. | ponownie podkreśla potrzebę jednolitego statutu posłów do Parlamentu Europejskiego oraz przypomina w związku z tym zobowiązanie podjęte w dniu 3 czerwca 2005 r. przez przedstawicieli państw członkowskich zebranych w Radzie do dokonania – na wniosek Parlamentu – przeglądu odpowiednich przepisów Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich z 1965 r. w części dotyczącej posłów do Parlamentu Europejskiego, w celu jak najszybszego przyjęcia wniosku; |
| --- | --- |

7.

ponownie podkreśla potrzebę jednolitego statutu posłów do Parlamentu Europejskiego oraz przypomina w związku z tym zobowiązanie podjęte w dniu 3 czerwca 2005 r. przez przedstawicieli państw członkowskich zebranych w Radzie do dokonania – na wniosek Parlamentu – przeglądu odpowiednich przepisów Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich z 1965 r. w części dotyczącej posłów do Parlamentu Europejskiego, w celu jak najszybszego przyjęcia wniosku;

| 8. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

8.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Dz.U. C 133 E z 8.6.2006, s. 48.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/75 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/75

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Zarządzenia w ramach WPR: Parlament Europejski, regionalne komitety doradcze i inne podmioty

P6_TA(2009)0317

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie zarządzeń w ramach WPR: Parlament Europejski, regionalne komitety doradcze i inne podmioty (2008/2223 (INI))

2010/C 184 E/16

Parlament Europejski,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (1),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 657/2000 z dnia 27 marca 2000 r. w sprawie bliższego dialogu z sektorem rybołówstwa i innymi grupami, na które ma wpływ wspólna polityka rybołówstwa (2),

uwzględniając decyzje Komisji 71/128/EWG, 1999/478/WE oraz 2004/864/WE,

uwzględniając decyzję Komisji 93/619/WE, zmienioną w 2005 r. decyzją Komisji 2005/629/WE,

uwzględniając decyzje Komisji 74/441/EWG oraz 98/500/WE,

uwzględniając decyzję Rady 2004/585/WE z dnia 19 lipca 2004 r. ustanawiającą Regionalne Komitety Doradcze w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa (3), zmienioną decyzją Rady 2007/409/WE z dnia 11 czerwca 2007 r. (4),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie przeglądu działalności Regionalnych Komitetów Doradczych (COM(2008)0364),

uwzględniając art. 45 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa (A6-0187/2009),

| A. | mając na uwadze, że zarządzanie instytucjonalne w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) obejmuje Komisję, Parlament Europejski, Radę, Komitet Regionów, Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, Komitet Doradczy ds. Rybołówstwa i Akwakultury (ACFA), Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF), Komitet ds. Sektorowego Dialogu Społecznego w Rybołówstwie Morskim (SSDC) oraz regionalne komitety doradcze (RAC), |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że zarządzanie instytucjonalne w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) obejmuje Komisję, Parlament Europejski, Radę, Komitet Regionów, Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, Komitet Doradczy ds. Rybołówstwa i Akwakultury (ACFA), Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF), Komitet ds. Sektorowego Dialogu Społecznego w Rybołówstwie Morskim (SSDC) oraz regionalne komitety doradcze (RAC),

| B. | mając na uwadze, że zarządzanie w ramach WPRyb obejmuje również krajową i regionalną administrację państw członkowskich, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że zarządzanie w ramach WPRyb obejmuje również krajową i regionalną administrację państw członkowskich,

| C. | mając na uwadze, że Wspólnota działa w różnych regionalnych organizacjach rybackich, a umowy o partnerstwie w sprawie połowów są zawierane również z krajami trzecimi, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że Wspólnota działa w różnych regionalnych organizacjach rybackich, a umowy o partnerstwie w sprawie połowów są zawierane również z krajami trzecimi,

| D. | mając na uwadze, że zgodnie z zapisami traktatu lizbońskiego Parlament wciąż byłby odsunięty od ustalania całkowicie dopuszczalnych połowów i kwot, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że zgodnie z zapisami traktatu lizbońskiego Parlament wciąż byłby odsunięty od ustalania całkowicie dopuszczalnych połowów i kwot,

| E. | mając na uwadze, że posłowie do Parlamentu uczestniczą obecnie w posiedzeniach regionalnych organizacji rybackich w trybie doraźnym, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że posłowie do Parlamentu uczestniczą obecnie w posiedzeniach regionalnych organizacji rybackich w trybie doraźnym,

| F. | mając na uwadze, że przepływ informacji na temat bieżącej realizacji umów o partnerstwie w sprawie połowów, w tym działalności wspólnych komitetów monitorujących, mógłby być bardziej satysfakcjonujący, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że przepływ informacji na temat bieżącej realizacji umów o partnerstwie w sprawie połowów, w tym działalności wspólnych komitetów monitorujących, mógłby być bardziej satysfakcjonujący,

| G. | mając na uwadze, że STECF został utworzony w 1993 r., Komitet Doradczy ds. Rybołówstwa w 1971 r. i przemianowany na AFCA w 1999 r., a Komitet ds. Sektorowego Dialogu Społecznego w Rybołówstwie Morskim powstał w 1999 r. w miejsce Wspólnego Komitetu istniejącego od 1974 r., |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że STECF został utworzony w 1993 r., Komitet Doradczy ds. Rybołówstwa w 1971 r. i przemianowany na AFCA w 1999 r., a Komitet ds. Sektorowego Dialogu Społecznego w Rybołówstwie Morskim powstał w 1999 r. w miejsce Wspólnego Komitetu istniejącego od 1974 r.,

| H. | mając na uwadze, że obecnie działa wszystkie siedem regionalnych komitetów doradczych, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że obecnie działa wszystkie siedem regionalnych komitetów doradczych,

| I. | mając na uwadze utworzenie komitetu Inter-RAC, mającego posiedzenia koordynujące z Komisją, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze utworzenie komitetu Inter-RAC, mającego posiedzenia koordynujące z Komisją,

| J. | mając na uwadze, że Komisja dokonała ostatnio oceny AFCA oraz RAC, lecz do tej pory nie oceniła pracy STECF, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że Komisja dokonała ostatnio oceny AFCA oraz RAC, lecz do tej pory nie oceniła pracy STECF,

| K. | mając na uwadze, że ocena AFCA przyniosła liczne zalecenia dotyczące jego sposobu działania i propozycje różnych możliwości jego rozwoju w dłuższej perspektywie, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że ocena AFCA przyniosła liczne zalecenia dotyczące jego sposobu działania i propozycje różnych możliwości jego rozwoju w dłuższej perspektywie,

| L. | mając na uwadze, że ocena RAC przyniosła pozytywne rezultaty, aczkolwiek Komisja zidentyfikowała szereg działań służących poprawie ich funkcjonowania, które nie wymagają nowego prawodawstwa, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że ocena RAC przyniosła pozytywne rezultaty, aczkolwiek Komisja zidentyfikowała szereg działań służących poprawie ich funkcjonowania, które nie wymagają nowego prawodawstwa,

| M. | mając na uwadze, że wszystkie strony zgodziły się, że konieczny jest silniejszy dialog między naukowcami i rybakami, a RAC wezwały ponadto do szerszego uwzględniania aspektów społeczno-gospodarczych w procesie podejmowania decyzji, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że wszystkie strony zgodziły się, że konieczny jest silniejszy dialog między naukowcami i rybakami, a RAC wezwały ponadto do szerszego uwzględniania aspektów społeczno-gospodarczych w procesie podejmowania decyzji,

| N. | mając na uwadze, że niektóre RAC oraz niektórzy posłowie do Parlamentu wyrazili wolę bardziej formalnej współpracy, |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że niektóre RAC oraz niektórzy posłowie do Parlamentu wyrazili wolę bardziej formalnej współpracy,

| O. | mając na uwadze, że rozszerzenie działalności RAC utrudniają ograniczone środki, jak również zbyt biurokratyczne i nieelastyczne podejście Komisji do kwestii zarządzania i kontroli finansowej w odniesieniu do środków przydzielanych RAC, |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że rozszerzenie działalności RAC utrudniają ograniczone środki, jak również zbyt biurokratyczne i nieelastyczne podejście Komisji do kwestii zarządzania i kontroli finansowej w odniesieniu do środków przydzielanych RAC,

| P. | mając na uwadze, że Komisja zapowiedziała, że przed wprowadzeniem nowych przepisów prawnych wysłucha poglądów Parlamentu, Rady i zainteresowanych stron, |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że Komisja zapowiedziała, że przed wprowadzeniem nowych przepisów prawnych wysłucha poglądów Parlamentu, Rady i zainteresowanych stron,

| Q. | mając na uwadze, że przedstawiciele Komisji często nie biorą udziału w posiedzeniach grup roboczych RAC, |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że przedstawiciele Komisji często nie biorą udziału w posiedzeniach grup roboczych RAC,

| R. | mając jednak na uwadze, że jest rzeczą oczywistą, że lepsze przestrzeganie przepisów w ramach WPRyb jest wynikiem zaangażowania zainteresowanych stron w ich tworzenie i wdrażanie, |
| --- | --- |

R.

mając jednak na uwadze, że jest rzeczą oczywistą, że lepsze przestrzeganie przepisów w ramach WPRyb jest wynikiem zaangażowania zainteresowanych stron w ich tworzenie i wdrażanie,

| S. | mając na uwadze, że we Wspólnocie istnieje wiele różnych rodzajów rybołówstwa, posiadających własną charakterystykę, |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że we Wspólnocie istnieje wiele różnych rodzajów rybołówstwa, posiadających własną charakterystykę,

| T. | mając na uwadze, że obecnie prowadzone są konsultacje w sprawie reformy WPRyb, |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że obecnie prowadzone są konsultacje w sprawie reformy WPRyb,

| U. | mając na uwadze, że do zaleceń RAC nie zawsze przywiązuje się odpowiednią uwagę, zwłaszcza gdy nie zostały one jednogłośnie zatwierdzone przez komitety wykonawcze, |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że do zaleceń RAC nie zawsze przywiązuje się odpowiednią uwagę, zwłaszcza gdy nie zostały one jednogłośnie zatwierdzone przez komitety wykonawcze,

| 1. | wzywa do nadania statusu obserwatora członkom parlamentarnej Komisji Rybołówstwa podczas posiedzeń Rady Ministrów ds. Rybołówstwa; |
| --- | --- |

1.

wzywa do nadania statusu obserwatora członkom parlamentarnej Komisji Rybołówstwa podczas posiedzeń Rady Ministrów ds. Rybołówstwa;

| 2. | wzywa Radę, Komisję i Parlament do zakończenia prac koniecznych do osiągnięcia prawdziwego porozumienia określającego standardowe formy udziału członków parlamentarnej Komisji Rybołówstwa w regionalnych organizacjach zarządzania rybołówstwem (RFMO) i w innych międzynarodowych organach, których posiedzenia obejmują dyskusje dotyczące tematów mających wpływ na wspólną politykę rybołówstwa (WPRyb), przy założeniu że udział ten nie powinien w żaden sposób negatywnie wpływać na ich obecny status obserwatorów na posiedzeniach, w odniesieniu do których poczyniono tego typu uzgodnienia; |
| --- | --- |

2.

wzywa Radę, Komisję i Parlament do zakończenia prac koniecznych do osiągnięcia prawdziwego porozumienia określającego standardowe formy udziału członków parlamentarnej Komisji Rybołówstwa w regionalnych organizacjach zarządzania rybołówstwem (RFMO) i w innych międzynarodowych organach, których posiedzenia obejmują dyskusje dotyczące tematów mających wpływ na wspólną politykę rybołówstwa (WPRyb), przy założeniu że udział ten nie powinien w żaden sposób negatywnie wpływać na ich obecny status obserwatorów na posiedzeniach, w odniesieniu do których poczyniono tego typu uzgodnienia;

| 3. | wzywa również Radę, aby w porozumieniu z Komisją i Parlamentem umożliwiła członkom parlamentarnej Komisji Rybołówstwa zasiadanie we wspólnych komitetach ustanawianych na mocy umów o partnerstwie w sprawie połowów w celu umożliwienia im sprawowania niezbędnej kontroli nad realizacją tych umów; podkreśla ponadto, że wejście w życie traktatu lizbońskiego nałoży na Parlament o wiele więcej obowiązków, ponieważ umowy o partnerstwie będą musiały być zatwierdzane w ramach procedury zgody; |
| --- | --- |

3.

wzywa również Radę, aby w porozumieniu z Komisją i Parlamentem umożliwiła członkom parlamentarnej Komisji Rybołówstwa zasiadanie we wspólnych komitetach ustanawianych na mocy umów o partnerstwie w sprawie połowów w celu umożliwienia im sprawowania niezbędnej kontroli nad realizacją tych umów; podkreśla ponadto, że wejście w życie traktatu lizbońskiego nałoży na Parlament o wiele więcej obowiązków, ponieważ umowy o partnerstwie będą musiały być zatwierdzane w ramach procedury zgody;

| 4. | podkreśla znaczenie zapewnienia bardziej regularnego udziału przedstawicieli Komisji w posiedzeniach grup roboczych i komitetów wykonawczych RAC; |
| --- | --- |

4.

podkreśla znaczenie zapewnienia bardziej regularnego udziału przedstawicieli Komisji w posiedzeniach grup roboczych i komitetów wykonawczych RAC;

| 5. | wzywa Komisję do powiadamiania Parlamentu o wszelkich konsultacjach, jakie mają miejsce w odniesieniu do WPRyb i polityki morskiej; |
| --- | --- |

5.

wzywa Komisję do powiadamiania Parlamentu o wszelkich konsultacjach, jakie mają miejsce w odniesieniu do WPRyb i polityki morskiej;

| 6. | wzywa Komisję do przeprowadzenia oceny STECF; |
| --- | --- |

6.

wzywa Komisję do przeprowadzenia oceny STECF;

| 7. | zwraca uwagę na wyniki oceny AFCA oraz na fakt, że Komisja oczekuje od AFCA własnych zaleceń dotyczących:






  — | jaśniejszej definicji jego roli i celów, które muszą znaleźć odpowiednie odzwierciedlenie w rzeczywiście reprezentatywnym składzie komitetu, oraz zwiększonego uczestnictwa nowych państw członkowskich; |
| --- | --- | --- |

7.

zwraca uwagę na wyniki oceny AFCA oraz na fakt, że Komisja oczekuje od AFCA własnych zaleceń dotyczących:

—

jaśniejszej definicji jego roli i celów, które muszą znaleźć odpowiednie odzwierciedlenie w rzeczywiście reprezentatywnym składzie komitetu, oraz zwiększonego uczestnictwa nowych państw członkowskich;

| — | jego metod pracy, jeżeli chodzi o podział obowiązków między posiedzeniami plenarnymi i grupami roboczymi, ich liczbę i zadania, a także procedury; |
| --- | --- |

—

jego metod pracy, jeżeli chodzi o podział obowiązków między posiedzeniami plenarnymi i grupami roboczymi, ich liczbę i zadania, a także procedury;

| — | lepszego formułowania pytań wymagających wyjaśnienia; |
| --- | --- |

—

lepszego formułowania pytań wymagających wyjaśnienia;

| — | poprawy komunikowania i informowania przez stosowanie mediów elektronicznych, bezpośredni dostęp do danych, a także poszerzenie możliwości tłumaczenia ustnego i pisemnego; |
| --- | --- |

—

poprawy komunikowania i informowania przez stosowanie mediów elektronicznych, bezpośredni dostęp do danych, a także poszerzenie możliwości tłumaczenia ustnego i pisemnego;

| — | odpowiednich środków finansowych i najlepszych sposobów utrzymania funkcji wsparcia; |
| --- | --- |

—

odpowiednich środków finansowych i najlepszych sposobów utrzymania funkcji wsparcia;

| 8. | podkreśla, jak ważne jest unikanie powielania prac, szczególnie RAC; |
| --- | --- |

8.

podkreśla, jak ważne jest unikanie powielania prac, szczególnie RAC;

| 9. | podkreśla, że sektor rybołówstwa wciąż nie jest uznawany za sektor, który w wystarczającym stopniu ma wpływ na podejmowane w odniesieniu do niego decyzje; podkreśla różnice pod względem ról i sposobu funkcjonowania ACFA i RAC, jako że ACFA pełni funkcję doradczą w zakresie WPRyb jako całości i obejmuje cały obszar Wspólnoty, natomiast rolą RAC jest udzielanie specjalistycznych porad w ich strefach wpływów; w związku z tym uważa, że współistnienie tych dwóch różnych organów doradczych pomaga dążyć do osiągnięcia zgodności z polityką morską i zintegrowanym zarządzaniem strefą nadmorską; |
| --- | --- |

9.

podkreśla, że sektor rybołówstwa wciąż nie jest uznawany za sektor, który w wystarczającym stopniu ma wpływ na podejmowane w odniesieniu do niego decyzje; podkreśla różnice pod względem ról i sposobu funkcjonowania ACFA i RAC, jako że ACFA pełni funkcję doradczą w zakresie WPRyb jako całości i obejmuje cały obszar Wspólnoty, natomiast rolą RAC jest udzielanie specjalistycznych porad w ich strefach wpływów; w związku z tym uważa, że współistnienie tych dwóch różnych organów doradczych pomaga dążyć do osiągnięcia zgodności z polityką morską i zintegrowanym zarządzaniem strefą nadmorską;

| 10. | wzywa Komisję do podjęcia następujących działań w odniesieniu do RAC:






  — | zwiększenia ich widoczności i zachęcenia do udziału szerszego grona zainteresowanych; |
| --- | --- | --- |

10.

wzywa Komisję do podjęcia następujących działań w odniesieniu do RAC:

—

zwiększenia ich widoczności i zachęcenia do udziału szerszego grona zainteresowanych;

| — | poprawy dostępu do wiedzy i danych naukowych oraz współpracy z STECF; |
| --- | --- |

—

poprawy dostępu do wiedzy i danych naukowych oraz współpracy z STECF;

| — | włączenia ich w proces konsultacji na jak najwcześniejszym etapie; |
| --- | --- |

—

włączenia ich w proces konsultacji na jak najwcześniejszym etapie;

| — | określenia kryteriów pozwalających na ocenę zgodności ich porad z celami WPRyb oraz informowania komitetów o wykorzystaniu takich porad; |
| --- | --- |

—

określenia kryteriów pozwalających na ocenę zgodności ich porad z celami WPRyb oraz informowania komitetów o wykorzystaniu takich porad;

| 11. | jest zdania, że RAC są obecnie niedofinansowane, biorąc pod uwagę ich obłożenie pracą; odnotowuje, że Komisja wydała wytyczne na temat zarządzania finansowego, uważa jednak, że konieczny jest dalszy dialog w tym zakresie i że należy zbadać alternatywy dla obowiązującego systemu; |
| --- | --- |

11.

jest zdania, że RAC są obecnie niedofinansowane, biorąc pod uwagę ich obłożenie pracą; odnotowuje, że Komisja wydała wytyczne na temat zarządzania finansowego, uważa jednak, że konieczny jest dalszy dialog w tym zakresie i że należy zbadać alternatywy dla obowiązującego systemu;

| 12. | uważa, że szersze uczestnictwo w RAC wymaga rewizji ich składu, jednak jest zdania, że nie należy zakłócać istniejącej równowagi między sektorem rybołówstwa a innymi organizacjami; |
| --- | --- |

12.

uważa, że szersze uczestnictwo w RAC wymaga rewizji ich składu, jednak jest zdania, że nie należy zakłócać istniejącej równowagi między sektorem rybołówstwa a innymi organizacjami;

| 13. | wyraża zaniepokojenie faktem, że niektóre organizacje zasiadające w RAC jako „inne grupy interesu” wielokrotnie wykorzystują swoją obecność – nawet jeżeli są w mniejszości – do blokowania decyzji popieranych przez większość przedstawicieli sektora rybołówstwa i uniemożliwiają podejmowanie decyzji drogą porozumienia; |
| --- | --- |

13.

wyraża zaniepokojenie faktem, że niektóre organizacje zasiadające w RAC jako „inne grupy interesu” wielokrotnie wykorzystują swoją obecność – nawet jeżeli są w mniejszości – do blokowania decyzji popieranych przez większość przedstawicieli sektora rybołówstwa i uniemożliwiają podejmowanie decyzji drogą porozumienia;

| 14. | wzywa do zacieśnienia współpracy między RAC a Parlamentem, Komitetem Regionów i Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym; |
| --- | --- |

14.

wzywa do zacieśnienia współpracy między RAC a Parlamentem, Komitetem Regionów i Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym;

| 15. | wzywa do oddzielenia decyzji technicznych od politycznych; uważa, że decyzje polityczne powinny być podejmowane w ramach podejścia regionalnego, a decyzje techniczne – podejścia naukowego; |
| --- | --- |

15.

wzywa do oddzielenia decyzji technicznych od politycznych; uważa, że decyzje polityczne powinny być podejmowane w ramach podejścia regionalnego, a decyzje techniczne – podejścia naukowego;

| 16. | zwraca się do parlamentarnej Komisji Rybołówstwa, z zastrzeżeniem ustawowych procedur zatwierdzania, o podjęcie następujących działań:






  — | wyznaczenie członka lub członków komisji do współpracy z każdym RAC oraz składania sprawozdań z jego działalności; |
| --- | --- | --- |

16.

zwraca się do parlamentarnej Komisji Rybołówstwa, z zastrzeżeniem ustawowych procedur zatwierdzania, o podjęcie następujących działań:

—

wyznaczenie członka lub członków komisji do współpracy z każdym RAC oraz składania sprawozdań z jego działalności;

| — | zagwarantowanie, że przedstawiciele RAC są regularnie zapraszani do udziału w posiedzeniach parlamentarnej Komisji Rybołówstwa w celu przedstawienia swoich porad lub zaleceń, zwłaszcza gdy porządek obrad dotyczy kwestii, w które są one zaangażowane, udzielając porad lub wydając zalecenia; |
| --- | --- |

—

zagwarantowanie, że przedstawiciele RAC są regularnie zapraszani do udziału w posiedzeniach parlamentarnej Komisji Rybołówstwa w celu przedstawienia swoich porad lub zaleceń, zwłaszcza gdy porządek obrad dotyczy kwestii, w które są one zaangażowane, udzielając porad lub wydając zalecenia;

| — | stworzenie procedury gwarantującej, że sekretariaty Komisji Rybołówstwa, RAC i komitetu Inter-RAC pozostaną w regularnym kontakcie w celu wymiany i gromadzenia związanych z ich działalnością informacji, a także porad i zaleceń; |
| --- | --- |

—

stworzenie procedury gwarantującej, że sekretariaty Komisji Rybołówstwa, RAC i komitetu Inter-RAC pozostaną w regularnym kontakcie w celu wymiany i gromadzenia związanych z ich działalnością informacji, a także porad i zaleceń;

| — | organizowanie corocznej konferencji z udziałem RAC oraz Komisji; |
| --- | --- |

—

organizowanie corocznej konferencji z udziałem RAC oraz Komisji;

| 17. | wzywa organy władzy budżetowej do przyznawania odpowiednich środków na powyższe działania; |
| --- | --- |

17.

wzywa organy władzy budżetowej do przyznawania odpowiednich środków na powyższe działania;

| 18. | zwraca się do RAC o informowanie na bieżąco członków parlamentarnej Komisji Rybołówstwa o swoich działaniach, poradach i zaleceniach oraz o ich zapraszanie do uczestnictwa w posiedzeniach; |
| --- | --- |

18.

zwraca się do RAC o informowanie na bieżąco członków parlamentarnej Komisji Rybołówstwa o swoich działaniach, poradach i zaleceniach oraz o ich zapraszanie do uczestnictwa w posiedzeniach;

| 19. | domaga się, aby w przyszłym prawodawstwie dotyczącym RAC przyznano posłom do Parlamentu Europejskiego formalny status czynnych obserwatorów na ich posiedzeniach; |
| --- | --- |

19.

domaga się, aby w przyszłym prawodawstwie dotyczącym RAC przyznano posłom do Parlamentu Europejskiego formalny status czynnych obserwatorów na ich posiedzeniach;

| 20. | zwraca się do Komisji i Inter-RAC o porozumienie w kwestii uczestnictwa członków parlamentarnej Komisji Rybołówstwa na ich posiedzeniach koordynujących; |
| --- | --- |

20.

zwraca się do Komisji i Inter-RAC o porozumienie w kwestii uczestnictwa członków parlamentarnej Komisji Rybołówstwa na ich posiedzeniach koordynujących;

| 21. | podkreśla znaczenie WPRyb jako środka gwarantującego istnienie norm, zasad i przepisów mających zastosowanie do wszystkich wód terytorialnych Wspólnoty i do wszystkich wspólnotowych statków; |
| --- | --- |

21.

podkreśla znaczenie WPRyb jako środka gwarantującego istnienie norm, zasad i przepisów mających zastosowanie do wszystkich wód terytorialnych Wspólnoty i do wszystkich wspólnotowych statków;

| 22. | apeluje do Komisji o pełną akceptację i poszanowanie doradczej roli RAC oraz – w kontekście reformy WPRyb – o przedstawienie propozycji ich większego zaangażowania w obowiązki zarządcze; |
| --- | --- |

22.

apeluje do Komisji o pełną akceptację i poszanowanie doradczej roli RAC oraz – w kontekście reformy WPRyb – o przedstawienie propozycji ich większego zaangażowania w obowiązki zarządcze;

| 23. | uważa również, że przyszła reforma WPRyb powinna w pełni wykorzystać konsolidację RAC w celu większej decentralizacji WPRyb, tak aby przyjęte wspólne środki mogły być stosowane w różnych strefach zgodnie ze specyfiką różnych warunków rybołówstwa i połowów; |
| --- | --- |

23.

uważa również, że przyszła reforma WPRyb powinna w pełni wykorzystać konsolidację RAC w celu większej decentralizacji WPRyb, tak aby przyjęte wspólne środki mogły być stosowane w różnych strefach zgodnie ze specyfiką różnych warunków rybołówstwa i połowów;

| 24. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, regionalnym komitetom doradczym, Komitetowi Doradczemu ds. Rybołówstwa i Akwakultury, Komitetowi Naukowo-Technicznemu i Ekonomicznemu, Komitetowi Regionów i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi ds. Sektorowego Dialogu Społecznego w Rybołówstwie Morskim oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

24.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, regionalnym komitetom doradczym, Komitetowi Doradczemu ds. Rybołówstwa i Akwakultury, Komitetowi Naukowo-Technicznemu i Ekonomicznemu, Komitetowi Regionów i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi ds. Sektorowego Dialogu Społecznego w Rybołówstwie Morskim oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.

(2)  Dz.U. L 80 z 31.3.2000, s. 7.

(3)  Dz.U. L 256 z 3.8.2004, s. 17.

(4)  Dz.U. L 155 z 15.6.2007, s. 68.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/79 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/79

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich

P6_TA(2009)0327

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie ustanowienia instrumentu średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich

2010/C 184 E/17

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji z dnia 8 kwietnia 2009 r. dotyczący rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 332/2002 ustanawiające instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich (COM(2009)0169),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 332/2002 z dnia 18 lutego 2002 r. ustanawiające instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich (1) oraz stanowisko z dnia 6 września 2001 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich (2),

uwzględniając własne stanowisko z dnia 20 listopada 2008 r. (3) w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 332/2002 oraz rezolucję z tego samego dnia w sprawie ustanowienia instrumentu średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich (4),

uwzględniając art. 100 oraz art. 119 traktatu WE,

uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że w oparciu o art. 119 i 308 traktatu Rada podwoiła już środki na średnioterminową pomoc finansową z pierwotnych 12 mld EUR do 25 mld EUR, przyjmując rozporządzenie (WE) nr 1360/2008 z dnia 2 grudnia 2008 r. (5) zmieniające rozporządzenie (WE) nr 332/2002, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w oparciu o art. 119 i 308 traktatu Rada podwoiła już środki na średnioterminową pomoc finansową z pierwotnych 12 mld EUR do 25 mld EUR, przyjmując rozporządzenie (WE) nr 1360/2008 z dnia 2 grudnia 2008 r. (5) zmieniające rozporządzenie (WE) nr 332/2002,

| B. | mając na uwadze, że łącznie z porozumieniami zawartymi z innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi Wspólnota przyznała Węgrom pożyczkę w wysokości 6,5 mld euro, a Łotwie – w wysokości 3,1 mld euro oraz mając na uwadze, że kilka państw członkowskich zobowiązało się pożyczyć Łotwie dodatkowo 2,2 mld EUR, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że łącznie z porozumieniami zawartymi z innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi Wspólnota przyznała Węgrom pożyczkę w wysokości 6,5 mld euro, a Łotwie – w wysokości 3,1 mld euro oraz mając na uwadze, że kilka państw członkowskich zobowiązało się pożyczyć Łotwie dodatkowo 2,2 mld EUR,

| C. | mając na uwadze, że Wspólnota postanowiła udzielić Rumunii średnioterminowej pomocy finansowej w wysokości do 5 mld EUR w związku z negatywnym wpływem światowego kryzysu finansowego na sytuację gospodarczą i finansową w Rumunii, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że Wspólnota postanowiła udzielić Rumunii średnioterminowej pomocy finansowej w wysokości do 5 mld EUR w związku z negatywnym wpływem światowego kryzysu finansowego na sytuację gospodarczą i finansową w Rumunii,

| D. | mając na uwadze, że preferuje się indywidualne podejście do średnioterminowej pomocy finansowej dla państw członkowskich, tak aby uwzględnić specyfikę sytuacji każdego państwa członkowskiego, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że preferuje się indywidualne podejście do średnioterminowej pomocy finansowej dla państw członkowskich, tak aby uwzględnić specyfikę sytuacji każdego państwa członkowskiego,

| E. | mając na uwadze konieczność wzięcia pod uwagę wpływu obecnego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze konieczność wzięcia pod uwagę wpływu obecnego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego,

| F. | mając na uwadze potrzebę pełnej solidarności z państwami członkowskimi, które niedawno przystąpiły do UE; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze potrzebę pełnej solidarności z państwami członkowskimi, które niedawno przystąpiły do UE;

| G. | mając na uwadze potrzebę opracowania strategii politycznej w celu rozwiązania konkretnych problemów gospodarczych tych państw członkowskich w kontekście światowego kryzysu finansowego i szerzącej się w Europie recesji, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze potrzebę opracowania strategii politycznej w celu rozwiązania konkretnych problemów gospodarczych tych państw członkowskich w kontekście światowego kryzysu finansowego i szerzącej się w Europie recesji,

| 1. | uważa, że obecna sytuacja jest kolejnym dowodem znaczenia euro jako waluty chroniącej państwa członkowskie należące do strefy euro oraz zachęca państwa członkowskie spoza strefy euro do dołączenia do niej, gdy tylko spełnią kryteria z Maastricht; |
| --- | --- |

1.

uważa, że obecna sytuacja jest kolejnym dowodem znaczenia euro jako waluty chroniącej państwa członkowskie należące do strefy euro oraz zachęca państwa członkowskie spoza strefy euro do dołączenia do niej, gdy tylko spełnią kryteria z Maastricht;

| 2. | zwraca się do Komisji, aby odpowiedziała na wcześniejsze wezwania Parlamentu o przeprowadzenie analizy skutków zachowania banków, które przeniosły swoje aktywa z państw członkowskich, które niedawno przystąpiły do UE; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji, aby odpowiedziała na wcześniejsze wezwania Parlamentu o przeprowadzenie analizy skutków zachowania banków, które przeniosły swoje aktywa z państw członkowskich, które niedawno przystąpiły do UE;

| 3. | zwraca się do Komisji z prośbą o jak najszybsze poinformowanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej jako komisji przedmiotowo właściwej o wynikach tej analizy; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Komisji z prośbą o jak najszybsze poinformowanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej jako komisji przedmiotowo właściwej o wynikach tej analizy;

| 4. | uznaje potrzebę znacznego zwiększenia pułapu pozostałej łącznej wartości pożyczek, które mają być udzielone państwom członkowskim, określonego w rozporządzeniu (WE) nr 332/2002 z powodu obecnego globalnego kryzysu finansowego i gospodarczego, biorąc przy tym pod uwagę harmonogram prac Parlamentu; podkreśla, że taki wzrost wzmocni również stopień elastyczności Wspólnoty w zakresie reagowania na dalsze prośby o udzielenie średnioterminowej pomocy finansowej; |
| --- | --- |

4.

uznaje potrzebę znacznego zwiększenia pułapu pozostałej łącznej wartości pożyczek, które mają być udzielone państwom członkowskim, określonego w rozporządzeniu (WE) nr 332/2002 z powodu obecnego globalnego kryzysu finansowego i gospodarczego, biorąc przy tym pod uwagę harmonogram prac Parlamentu; podkreśla, że taki wzrost wzmocni również stopień elastyczności Wspólnoty w zakresie reagowania na dalsze prośby o udzielenie średnioterminowej pomocy finansowej;

| 5. | z zadowoleniem przyjmuje dobrowolne porozumienia między bankami a państwami członkowskimi, które niedawno przystąpiły do Unii Europejskiej, na mocy których banki wstrzymają się od obniżenia linii kredytowych (np. w przypadku Rumunii i porozumienia wiedeńskiego), oraz wspiera dalsze inicjatywy tego typu; |
| --- | --- |

5.

z zadowoleniem przyjmuje dobrowolne porozumienia między bankami a państwami członkowskimi, które niedawno przystąpiły do Unii Europejskiej, na mocy których banki wstrzymają się od obniżenia linii kredytowych (np. w przypadku Rumunii i porozumienia wiedeńskiego), oraz wspiera dalsze inicjatywy tego typu;

| 6. | zauważa, że tak znaczny wzrost umożliwia maksymalne wykorzystanie możliwości zaciągania pożyczek przez Komisję Europejską na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych; zauważa ponadto, że chociaż nie istnieje konkretna podstawa prawna umożliwiająca Wspólnocie emisję obligacji na rynku światowym, Komisja podejmuje prace przygotowawcze w celu umożliwienia co najmniej dwóm państwom członkowskim wspólnej emisji obligacji denominowanych w euro; |
| --- | --- |

6.

zauważa, że tak znaczny wzrost umożliwia maksymalne wykorzystanie możliwości zaciągania pożyczek przez Komisję Europejską na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych; zauważa ponadto, że chociaż nie istnieje konkretna podstawa prawna umożliwiająca Wspólnocie emisję obligacji na rynku światowym, Komisja podejmuje prace przygotowawcze w celu umożliwienia co najmniej dwóm państwom członkowskim wspólnej emisji obligacji denominowanych w euro;

| 7. | wzywa Komisję i Europejski Bank Inwestycyjny do wspólnego zbadania, jak można przezwyciężyć zapaść kredytową w realnej gospodarce przy pomocy nowych innowacyjnych instrumentów finansowych; zwraca uwagę, że w celu zagwarantowania elastyczności instrumentu średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich można by wykorzystać szereg instrumentów finansowych; |
| --- | --- |

7.

wzywa Komisję i Europejski Bank Inwestycyjny do wspólnego zbadania, jak można przezwyciężyć zapaść kredytową w realnej gospodarce przy pomocy nowych innowacyjnych instrumentów finansowych; zwraca uwagę, że w celu zagwarantowania elastyczności instrumentu średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich można by wykorzystać szereg instrumentów finansowych;

| 8. | zwraca uwagę, że podniesienie pułapu pożyczek nie miałoby skutków budżetowych, ponieważ Komisja zaciągałaby pożyczki na rynkach finansowych, a państwa członkowskie będące beneficjentami musiałyby je spłacić; podkreśla, że w przypadku podniesienia pułapu pożyczek skutki budżetowe miałoby jedynie niewywiązanie się państwa członkowskiego ze spłaty długu; |
| --- | --- |

8.

zwraca uwagę, że podniesienie pułapu pożyczek nie miałoby skutków budżetowych, ponieważ Komisja zaciągałaby pożyczki na rynkach finansowych, a państwa członkowskie będące beneficjentami musiałyby je spłacić; podkreśla, że w przypadku podniesienia pułapu pożyczek skutki budżetowe miałoby jedynie niewywiązanie się państwa członkowskiego ze spłaty długu;

| 9. | z zadowoleniem przyjmuję rolę przypisaną w razie potrzeby Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu we wspomnianym wyżej wniosku Komisji; |
| --- | --- |

9.

z zadowoleniem przyjmuję rolę przypisaną w razie potrzeby Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu we wspomnianym wyżej wniosku Komisji;

| 10. | uważa, że warunki przyznawania takiej pomocy finansowej powinny być zgodne z celami Wspólnoty w zakresie jakości wydatków publicznych, trwałego wzrostu, systemów zabezpieczeń społecznych, pełnego zatrudnienia, walki ze zmianami klimatu oraz wydajności energetycznej, a także powinny wspierać realizację tych celów; |
| --- | --- |

10.

uważa, że warunki przyznawania takiej pomocy finansowej powinny być zgodne z celami Wspólnoty w zakresie jakości wydatków publicznych, trwałego wzrostu, systemów zabezpieczeń społecznych, pełnego zatrudnienia, walki ze zmianami klimatu oraz wydajności energetycznej, a także powinny wspierać realizację tych celów;

| 11. | przypomina, że art. 100 traktatu ma zastosowanie do wszystkich państw członkowskich i wzywa Komisję do przedłożenia wniosku w sprawie rozporządzenia określającego warunki wdrażania tego przepisu; przypomina, że w art. 103 traktatu podkreślono, iż państwo członkowskie nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania rządów centralnych, organów regionalnych, lokalnych czy też innych organów publicznych, podmiotów prawa publicznego lub przedsiębiorstw publicznych innego państwa członkowskiego, bez uszczerbku dla wzajemnych gwarancji finansowych dotyczących wspólnej realizacji danego przedsięwzięcia, ani nie przejmuje tych zobowiązań, a w razie potrzeby Rada, działając zgodnie z procedurą określoną w art. 252, może sprecyzować definicje zastosowania zakazu, o których mowa w art. 101 i 103; |
| --- | --- |

11.

przypomina, że art. 100 traktatu ma zastosowanie do wszystkich państw członkowskich i wzywa Komisję do przedłożenia wniosku w sprawie rozporządzenia określającego warunki wdrażania tego przepisu; przypomina, że w art. 103 traktatu podkreślono, iż państwo członkowskie nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania rządów centralnych, organów regionalnych, lokalnych czy też innych organów publicznych, podmiotów prawa publicznego lub przedsiębiorstw publicznych innego państwa członkowskiego, bez uszczerbku dla wzajemnych gwarancji finansowych dotyczących wspólnej realizacji danego przedsięwzięcia, ani nie przejmuje tych zobowiązań, a w razie potrzeby Rada, działając zgodnie z procedurą określoną w art. 252, może sprecyzować definicje zastosowania zakazu, o których mowa w art. 101 i 103;

| 12. | zwraca się z prośbą o informowanie Parlamentu o protokołach ustaleń podpisanych przez Komisję i zainteresowane państwa członkowskie oraz zawierających szczegółowe warunki pożyczek; |
| --- | --- |

12.

zwraca się z prośbą o informowanie Parlamentu o protokołach ustaleń podpisanych przez Komisję i zainteresowane państwa członkowskie oraz zawierających szczegółowe warunki pożyczek;

| 13. | zwraca się do Komisji, aby zapewniła koordynację polityki gospodarczej na szczeblu wspólnotowym w okresach spowolnienia gospodarczego oraz aby utworzyła wraz z Parlamentem Europejskim grupę ekspertów, a także przygotowała ramy i wytyczne dotyczące protokołów ustaleń zawartych przez Komisję i odpowiednie państwa członkowskie, określając warunki udzielania pożyczek; |
| --- | --- |

13.

zwraca się do Komisji, aby zapewniła koordynację polityki gospodarczej na szczeblu wspólnotowym w okresach spowolnienia gospodarczego oraz aby utworzyła wraz z Parlamentem Europejskim grupę ekspertów, a także przygotowała ramy i wytyczne dotyczące protokołów ustaleń zawartych przez Komisję i odpowiednie państwa członkowskie, określając warunki udzielania pożyczek;

| 14. | przypomina, że we wspomnianych wyżej stanowiskach z dnia 6 września 2001 r. i 20 listopada 2008 r. Parlament zwrócił się do Rady, aby co dwa lata – w oparciu o sprawozdanie Komisji, po konsultacjach z Parlamentem oraz po wydaniu opinii przez Komitet Ekonomiczno-Społeczny – sprawdzała, czy ustanowiony instrument spełnia oczekiwania, w związku z którymi został utworzony; zwraca się do Rady i Komisjij z zapytaniem, czy sporządzano takie sprawozdania od przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 332/2002; |
| --- | --- |

14.

przypomina, że we wspomnianych wyżej stanowiskach z dnia 6 września 2001 r. i 20 listopada 2008 r. Parlament zwrócił się do Rady, aby co dwa lata – w oparciu o sprawozdanie Komisji, po konsultacjach z Parlamentem oraz po wydaniu opinii przez Komitet Ekonomiczno-Społeczny – sprawdzała, czy ustanowiony instrument spełnia oczekiwania, w związku z którymi został utworzony; zwraca się do Rady i Komisjij z zapytaniem, czy sporządzano takie sprawozdania od przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 332/2002;

| 15. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiemu Bankowi Centralnemu, Eurogrupie i rządom państw członkowskich. |
| --- | --- |

15.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiemu Bankowi Centralnemu, Eurogrupie i rządom państw członkowskich.

---

(1)  Dz.U. L 53 z 23.2.2002, s. 1.

(2)  Dz.U. C 72 E z 21.3.2002, s. 312.

(3)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0560.

(4)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0562.

(5)  Dz.U. L 352 z 31.12.2008, s. 11.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/82 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/82

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Aspekty regulacyjne nanomateriałów

P6_TA(2009)0328

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie aspektów regulacyjnych nanomateriałów (2008/2208(INI))

2010/C 184 E/18

Parlament Europejski,

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 17 czerwca 2008 r. zatytułowany „Aspekty regulacyjne nanomateriałów” (COM(2008)0366) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji (SEC(2008)2036),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 12 maja 2004 r. zatytułowany „Ku europejskiej strategii dla nanotechnologii” (COM(2004)0338),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 7 czerwca 2005 r. zatytułowany „Nanonauka i nanotechnologie: Plan działań dla Europy na lata 2005-2009” (COM(2005)0243) („plan działań”) oraz swoją rezolucję z dnia 28 września 2006 r. (1) w sprawie planu działań,

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 września 2007 r. zatytułowany „Nanonauka i nanotechnologia: Plan działań dla Europy na lata 2005-2009. Pierwsze sprawozdanie z realizacji za lata 2005-2007” (COM(2007)0505),

uwzględniając opinię Komitetu Naukowego ds. Pojawiających się i Nowo Rozpoznanych Zagrożeń dla Zdrowia (SCENIHR) w sprawie definicji i oceny ryzyka w przypadku nanomateriałów (2),

uwzględniając opinię Komitetu Naukowego ds. Produktów Konsumenckich (SCCP) w sprawie bezpieczeństwa nanomateriałów w produktach kosmetycznych (3),

uwzględniając zalecenie Komisji w sprawie kodeksu postępowania dotyczącego odpowiedzialnego prowadzenia badań w dziedzinie nanonauk i nanotechnologii (COM(2008)0424) („kodeks postępowania”),

uwzględniając opinię Europejskiej Grupy ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologiach dla Komisji Europejskiej w sprawie etycznych aspektów nanomedycyny (4),

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowania ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) (5),

uwzględniając dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (6),

uwzględniając dyrektywę Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (7) oraz jej dyrektywy pochodne,

uwzględniając dyrektywę 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (8), a także prawodawstwo dotyczące konkretnych produktów, w szczególności dyrektywę Rady 76/768/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących produktów kosmetycznych (9),

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (10), rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (11) oraz dyrektywę 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych (12), rozporządzenie (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczące możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie (13) oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczące nowej żywności i nowych składników żywności (14),

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (15),

uwzględniając prawodawstwo wspólnotowe w dziedzinie środowiska naturalnego, w szczególności dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/1/WE z dnia 15 stycznia 2008 r. dotyczącą zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli (16), dyrektywę 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającą ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (17) oraz dyrektywę 2006/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie odpadów (18),

uwzględniając dyrektywę 2006/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącą reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej (19),

uwzględniając art. 45 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A6-0255/2009),

| A. | mając na uwadze, że stosowanie nanomateriałów i nanotechnologii (zwanych dalej „nanomateriałami”) daje nadzieje na istotny postęp wraz z licznymi korzyściami w niezliczonych zastosowaniach dla konsumentów, pacjentów i środowiska naturalnego, jako że nanomateriały mogą cechować się odmiennymi lub nowymi właściwościami w porównaniu z tą samą substancją lub materiałem w zwykłej postaci, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że stosowanie nanomateriałów i nanotechnologii (zwanych dalej „nanomateriałami”) daje nadzieje na istotny postęp wraz z licznymi korzyściami w niezliczonych zastosowaniach dla konsumentów, pacjentów i środowiska naturalnego, jako że nanomateriały mogą cechować się odmiennymi lub nowymi właściwościami w porównaniu z tą samą substancją lub materiałem w zwykłej postaci,

| B. | mając na uwadze, że oczekuje się, iż postępy w dziedzinie nanomateriałów będą wywierać znaczny wpływ na decyzje polityczne w dziedzinie zdrowia publicznego, zatrudnienia, bezpieczeństwa i higieny pracy, społeczeństwa informacyjnego, energii, transportu, bezpieczeństwa i przestrzeni kosmicznej, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że oczekuje się, iż postępy w dziedzinie nanomateriałów będą wywierać znaczny wpływ na decyzje polityczne w dziedzinie zdrowia publicznego, zatrudnienia, bezpieczeństwa i higieny pracy, społeczeństwa informacyjnego, energii, transportu, bezpieczeństwa i przestrzeni kosmicznej,

| C. | mając na uwadze, że mimo wprowadzenia określonej strategii europejskiej w dziedzinie nanotechnologii, a następnie przyznania na rzecz siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007-2013) (7PR) ok. 3 500 000 000 euro na badania w dziedzinie nanonauk, Unia Europejska pozostaje w tyle za swymi głównymi konkurentami – USA, Japonią i Koreą Południową – którzy odpowiadają za ponad połowę inwestycji i dwie trzecie patentów składanych w skali światowej, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że mimo wprowadzenia określonej strategii europejskiej w dziedzinie nanotechnologii, a następnie przyznania na rzecz siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007-2013) (7PR) ok. 3 500 000 000 euro na badania w dziedzinie nanonauk, Unia Europejska pozostaje w tyle za swymi głównymi konkurentami – USA, Japonią i Koreą Południową – którzy odpowiadają za ponad połowę inwestycji i dwie trzecie patentów składanych w skali światowej,

| D. | mając na uwadze, że z drugiej strony, z uwagi na swoje mikroskopijne rozmiary, nanomateriały potencjalnie stwarzają istotne nowe zagrożenia, np. zwiększoną reaktywność i mobilność, co może prowadzić do wzrostu toksyczności w połączeniu z nieograniczonym dostępem do ludzkiego organizmu, być może wpływając na fizjologię człowieka i innych gatunków w sposób odmienny od dotychczas znanych, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że z drugiej strony, z uwagi na swoje mikroskopijne rozmiary, nanomateriały potencjalnie stwarzają istotne nowe zagrożenia, np. zwiększoną reaktywność i mobilność, co może prowadzić do wzrostu toksyczności w połączeniu z nieograniczonym dostępem do ludzkiego organizmu, być może wpływając na fizjologię człowieka i innych gatunków w sposób odmienny od dotychczas znanych,

| E. | mając na uwadze, że bezpieczny rozwój nanomateriałów może stanowić ważny wkład w konkurencyjność gospodarki Unii Europejskiej i w realizację strategii lizbońskiej, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że bezpieczny rozwój nanomateriałów może stanowić ważny wkład w konkurencyjność gospodarki Unii Europejskiej i w realizację strategii lizbońskiej,

| F. | mając na uwadze, że obecną dyskusję o nanomateriałach cechuje znaczny brak wiedzy i informacji, co prowadzi do niezgody, począwszy od poziomu definicji:






  a) | w odniesieniu do wielkości: przybliżone określenie wielkości („rzędu 100 nm lub mniej”) kontra szczegółowy rząd wielkości („od 1 do 100 nm”), |
| --- | --- | --- |

F.

mając na uwadze, że obecną dyskusję o nanomateriałach cechuje znaczny brak wiedzy i informacji, co prowadzi do niezgody, począwszy od poziomu definicji:

a)

w odniesieniu do wielkości: przybliżone określenie wielkości („rzędu 100 nm lub mniej”) kontra szczegółowy rząd wielkości („od 1 do 100 nm”),

| b) | w odniesieniu do różnych/nowych właściwości: różne/nowe właściwości wynikające z efektów związanych z wielkością, w tym liczbę cząstek, strukturę powierzchniową i aktywność powierzchniową, jako niezależne kryterium kontra posłużenie się takimi właściwościami jako dodatkowym kryterium definicji nanomateriałów, |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do różnych/nowych właściwości: różne/nowe właściwości wynikające z efektów związanych z wielkością, w tym liczbę cząstek, strukturę powierzchniową i aktywność powierzchniową, jako niezależne kryterium kontra posłużenie się takimi właściwościami jako dodatkowym kryterium definicji nanomateriałów,

| c) | w odniesieniu do właściwości stwarzających problemy: zawężenie definicji nanomateriałów do niektórych właściwości (np. nierozpuszczalność lub trwałość) albo niewprowadzanie takich ograniczeń, |
| --- | --- |

c)

w odniesieniu do właściwości stwarzających problemy: zawężenie definicji nanomateriałów do niektórych właściwości (np. nierozpuszczalność lub trwałość) albo niewprowadzanie takich ograniczeń,

| G. | mając na uwadze, że aktualnie nie jest dostępny w pełni opracowany zbiór zharmonizowanych definicji, ale że są dostępne lub opracowywane pewne normy międzynarodowe, określające „nanoskalę” jako posiadającą „co najmniej jeden wymiar rzędu 100 nm lub mniej” i często dokonujące rozróżnienia pomiędzy:






  — | nanoobiektami, definiowanymi jako „oddzielne części materiału o jednym, dwóch lub trzech wymiarach zewnętrznych w nanoskali”, tj. materiały składające się z pojedynczych obiektów o bardzo małych wymiarach, |
| --- | --- | --- |

G.

mając na uwadze, że aktualnie nie jest dostępny w pełni opracowany zbiór zharmonizowanych definicji, ale że są dostępne lub opracowywane pewne normy międzynarodowe, określające „nanoskalę” jako posiadającą „co najmniej jeden wymiar rzędu 100 nm lub mniej” i często dokonujące rozróżnienia pomiędzy:

—

nanoobiektami, definiowanymi jako „oddzielne części materiału o jednym, dwóch lub trzech wymiarach zewnętrznych w nanoskali”, tj. materiały składające się z pojedynczych obiektów o bardzo małych wymiarach,

| — | materiałami nanostrukturalnymi, definiowanymi jako materiały „mające strukturę wewnętrzną lub powierzchniową w nanoskali”, tj. cechujące się porami o małych wymiarach, |
| --- | --- |

—

materiałami nanostrukturalnymi, definiowanymi jako materiały „mające strukturę wewnętrzną lub powierzchniową w nanoskali”, tj. cechujące się porami o małych wymiarach,

| H. | mając na uwadze, że nie ma jasnych informacji o faktycznym zastosowaniu nanomateriałów w produktach konsumenckich, np.:






  — | spisy uznanych instytucji zawierają ponad 800 wprowadzonych do obrotu produktów konsumenckich, zidentyfikowanych przez producentów jako oparte na nanotechnologiach, ale zrzeszenia branżowe tych samych producentów kwestionują te liczby jako zawyżone szacunki, choć same nie dostarczają żadnych konkretnych danych liczbowych, |
| --- | --- | --- |

H.

mając na uwadze, że nie ma jasnych informacji o faktycznym zastosowaniu nanomateriałów w produktach konsumenckich, np.:

—

spisy uznanych instytucji zawierają ponad 800 wprowadzonych do obrotu produktów konsumenckich, zidentyfikowanych przez producentów jako oparte na nanotechnologiach, ale zrzeszenia branżowe tych samych producentów kwestionują te liczby jako zawyżone szacunki, choć same nie dostarczają żadnych konkretnych danych liczbowych,

| — | o ile przedsiębiorstwa chętnie posługują się hasłami z przedrostkiem „nano-” – który, jak się wydaje, ma pozytywne oddziaływanie marketingowe – to sprzeciwiają się stanowczo obiektywnym wymogom w zakresie oznakowania, |
| --- | --- |

—

o ile przedsiębiorstwa chętnie posługują się hasłami z przedrostkiem „nano-” – który, jak się wydaje, ma pozytywne oddziaływanie marketingowe – to sprzeciwiają się stanowczo obiektywnym wymogom w zakresie oznakowania,

| I. | mając na uwadze, że jasne wymogi dotyczące powiadamiania o wykorzystaniu nanomateriałów, informowanie konsumentów, jak również pełne wdrożenie dyrektyw 2006/114/WE są konieczne do tego, by dostarczyć wiarygodnych informacji o zastosowaniu nanomateriałów, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że jasne wymogi dotyczące powiadamiania o wykorzystaniu nanomateriałów, informowanie konsumentów, jak również pełne wdrożenie dyrektyw 2006/114/WE są konieczne do tego, by dostarczyć wiarygodnych informacji o zastosowaniu nanomateriałów,

| J. | mając na uwadze, że w prezentacjach potencjalnych korzyści z nanotechnologii przewiduje się niemal nieskończoną różnorodność przyszłych zastosowań nanomateriałów, lecz nie dostarcza się wiarygodnych informacji o bieżących zastosowaniach, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że w prezentacjach potencjalnych korzyści z nanotechnologii przewiduje się niemal nieskończoną różnorodność przyszłych zastosowań nanomateriałów, lecz nie dostarcza się wiarygodnych informacji o bieżących zastosowaniach,

| K. | mając na uwadze szeroką debatę nad możliwościami oceny bezpieczeństwa nanomateriałów; mając na uwadze, że komitety naukowe i agencje Unii Europejskiej wskazują na istotne braki nie tylko w kluczowych danych, lecz nawet w metodach ich pozyskiwania; mając na uwadze, że Unia Europejska musi zatem w większym stopniu inwestować w odpowiednią ocenę nanomateriałów celem uzupełnienia luk w wiedzy oraz jak najszybciej opracować i wdrożyć, we współpracy ze swoimi agencjami i partnerami międzynarodowymi, metody oceny oraz odpowiednią i zharmonizowaną metrologię i nomenklaturę, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze szeroką debatę nad możliwościami oceny bezpieczeństwa nanomateriałów; mając na uwadze, że komitety naukowe i agencje Unii Europejskiej wskazują na istotne braki nie tylko w kluczowych danych, lecz nawet w metodach ich pozyskiwania; mając na uwadze, że Unia Europejska musi zatem w większym stopniu inwestować w odpowiednią ocenę nanomateriałów celem uzupełnienia luk w wiedzy oraz jak najszybciej opracować i wdrożyć, we współpracy ze swoimi agencjami i partnerami międzynarodowymi, metody oceny oraz odpowiednią i zharmonizowaną metrologię i nomenklaturę,

| L. | mając na uwadze, że SCENIHR zidentyfikował w przypadku niektórych nanomateriałów pewne szczególne zagrożenia dla zdrowia i toksyczne skutki dla organizmów biologicznych; mając na uwadze, że SCENIHR stwierdził ponadto ogólny brak danych wysokiej jakości o narażeniu człowieka i środowiska, w związku z czym należy kontynuować rozwój, zatwierdzanie i standaryzację wiedzy o metodologii zarówno szacunków narażenia jak i identyfikacji zagrożeń, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że SCENIHR zidentyfikował w przypadku niektórych nanomateriałów pewne szczególne zagrożenia dla zdrowia i toksyczne skutki dla organizmów biologicznych; mając na uwadze, że SCENIHR stwierdził ponadto ogólny brak danych wysokiej jakości o narażeniu człowieka i środowiska, w związku z czym należy kontynuować rozwój, zatwierdzanie i standaryzację wiedzy o metodologii zarówno szacunków narażenia jak i identyfikacji zagrożeń,

| M. | mając na uwadze, że obecne środki na badania w ramach 7PR na rzecz aspektów nanomateriałów dotyczących ochrony środowiska, zdrowia i bezpieczeństwa są o wiele za niskie; mając ponadto na uwadze, że kryteria kwalifikowalności programów naukowych w zakresie oceny bezpieczeństwa nanomateriałów do 7PR są zbyt restrykcyjne (tj. kładą zbyt silny akcent na innowacyjny charakter), a przez to nie promują wystarczająco pilnego opracowania naukowych metod oceny nanomateriałów; mając na uwadze, że zasadnicze znaczenie ma przeznaczenie wystarczających środków na bezpieczny rozwój i stosowanie nanomateriałów, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że obecne środki na badania w ramach 7PR na rzecz aspektów nanomateriałów dotyczących ochrony środowiska, zdrowia i bezpieczeństwa są o wiele za niskie; mając ponadto na uwadze, że kryteria kwalifikowalności programów naukowych w zakresie oceny bezpieczeństwa nanomateriałów do 7PR są zbyt restrykcyjne (tj. kładą zbyt silny akcent na innowacyjny charakter), a przez to nie promują wystarczająco pilnego opracowania naukowych metod oceny nanomateriałów; mając na uwadze, że zasadnicze znaczenie ma przeznaczenie wystarczających środków na bezpieczny rozwój i stosowanie nanomateriałów,

| N. | mając na uwadze, że wiedza o potencjalnych skutkach dla zdrowia i środowiska pozostaje znacznie w tyle za tempem przemian rynkowych, co rodzi fundamentalne pytania, czy obecny model zarządzania jest zdolny „w czasie rzeczywistym” sprostać powstającym technologiom, |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że wiedza o potencjalnych skutkach dla zdrowia i środowiska pozostaje znacznie w tyle za tempem przemian rynkowych, co rodzi fundamentalne pytania, czy obecny model zarządzania jest zdolny „w czasie rzeczywistym” sprostać powstającym technologiom,

| O. | mając na uwadze, że w swojej rezolucji z dnia 28 września 2006 r. w sprawie nanonauki i nanotechnologii Parlament wezwał do zbadania efektów działania nanocząstek, które nie ulegają natychmiastowemu rozpuszczeniu lub biodegradacji, zgodnie z zasadą ostrożności, przed wykorzystaniem takich cząstek w produkcji i ich wprowadzeniem na rynek, |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że w swojej rezolucji z dnia 28 września 2006 r. w sprawie nanonauki i nanotechnologii Parlament wezwał do zbadania efektów działania nanocząstek, które nie ulegają natychmiastowemu rozpuszczeniu lub biodegradacji, zgodnie z zasadą ostrożności, przed wykorzystaniem takich cząstek w produkcji i ich wprowadzeniem na rynek,

| P. | mając na uwadze, że wartość ww. komunikatu Komisji zatytułowanego „Aspekty regulacyjne nanomateriałów” jest raczej ograniczona za sprawą braku informacji o szczególnych właściwościach nanomateriałów, ich faktycznych zastosowaniach oraz potencjalnych zagrożeniach i korzyściach, a zatem nie zawiera żadnych sugestii jeśli chodzi o legislacyjne czy polityczne wyzwania, a jego wynikiem jest jedynie ogólny przegląd, który wykazuje, że w chwili obecnej prawodawstwo Wspólnoty nie zawiera żadnych przepisów odnoszących się konkretnie do nanomateriałów, |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że wartość ww. komunikatu Komisji zatytułowanego „Aspekty regulacyjne nanomateriałów” jest raczej ograniczona za sprawą braku informacji o szczególnych właściwościach nanomateriałów, ich faktycznych zastosowaniach oraz potencjalnych zagrożeniach i korzyściach, a zatem nie zawiera żadnych sugestii jeśli chodzi o legislacyjne czy polityczne wyzwania, a jego wynikiem jest jedynie ogólny przegląd, który wykazuje, że w chwili obecnej prawodawstwo Wspólnoty nie zawiera żadnych przepisów odnoszących się konkretnie do nanomateriałów,

| Q. | mając na uwadze, że nanomateriały należy objąć wielopłaszczyznowym, zróżnicowanym i adaptacyjnym prawodawstwem opierającym się na zasadzie ostrożności (20), na zasadzie odpowiedzialności producenta i zasadzie „zanieczyszczający płaci”, tak aby zapewnić bezpieczną produkcję, stosowanie i usuwanie nanomateriałów przed wprowadzeniem tej technologii na rynek, unikając jednocześnie systematycznego stosowania ogólnych moratoriów lub niezróżnicowanego traktowania różnych zastosowań nanomateriałów, |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że nanomateriały należy objąć wielopłaszczyznowym, zróżnicowanym i adaptacyjnym prawodawstwem opierającym się na zasadzie ostrożności (20), na zasadzie odpowiedzialności producenta i zasadzie „zanieczyszczający płaci”, tak aby zapewnić bezpieczną produkcję, stosowanie i usuwanie nanomateriałów przed wprowadzeniem tej technologii na rynek, unikając jednocześnie systematycznego stosowania ogólnych moratoriów lub niezróżnicowanego traktowania różnych zastosowań nanomateriałów,

| R. | mając na uwadze, że niemal nieograniczone stosowanie nanotechnologii w tak zróżnicowanych sektorach jak elektronika, przemysł włókienniczy, biomedycyna, produkty pielęgnacji ciała, środki czyszczące, przemysł spożywczy lub energetyczny, uniemożliwia wprowadzenie jednolitych ram regulacyjnych na szczeblu wspólnotowym, |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że niemal nieograniczone stosowanie nanotechnologii w tak zróżnicowanych sektorach jak elektronika, przemysł włókienniczy, biomedycyna, produkty pielęgnacji ciała, środki czyszczące, przemysł spożywczy lub energetyczny, uniemożliwia wprowadzenie jednolitych ram regulacyjnych na szczeblu wspólnotowym,

| S. | mając na uwadze, że w kontekście REACH uzgodniono już, iż potrzebne są dalsze wytyczne i wskazówki w sprawie nanomateriałów, a w szczególności identyfikacji substancji, oraz dostosowanie metod oceny ryzyka, mając na uwadze, że bliższa analiza REACH wskazuje na szereg dalszych niedoskonałości w podejściu do nanomateriałów, |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że w kontekście REACH uzgodniono już, iż potrzebne są dalsze wytyczne i wskazówki w sprawie nanomateriałów, a w szczególności identyfikacji substancji, oraz dostosowanie metod oceny ryzyka, mając na uwadze, że bliższa analiza REACH wskazuje na szereg dalszych niedoskonałości w podejściu do nanomateriałów,

| T. | mając na uwadze, że brak przepisów odnoszących się do nanomateriałów w prawodawstwie dotyczącym odpadów stwarza ryzyko, że nie będzie ono prawidłowo stosowane, |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że brak przepisów odnoszących się do nanomateriałów w prawodawstwie dotyczącym odpadów stwarza ryzyko, że nie będzie ono prawidłowo stosowane,

| U. | podkreśla, że nanomateriały przez cały swój cykl życia stanowią poważne wyzwanie w kontekście chorób zawodowych i bezpieczeństwa, ponieważ wielu pracowników pracujących przy procesie produkcji narażonych jest na kontakt z tymi materiałami, nie wiedząc, czy stosowane procedury bezpieczeństwa i środki ochronne są odpowiednie i skuteczne; zauważa, że przyszłości można spodziewać się wzrostu liczby i różnorodności pracowników narażonych na wpływ nanomateriałów, |
| --- | --- |

U.

podkreśla, że nanomateriały przez cały swój cykl życia stanowią poważne wyzwanie w kontekście chorób zawodowych i bezpieczeństwa, ponieważ wielu pracowników pracujących przy procesie produkcji narażonych jest na kontakt z tymi materiałami, nie wiedząc, czy stosowane procedury bezpieczeństwa i środki ochronne są odpowiednie i skuteczne; zauważa, że przyszłości można spodziewać się wzrostu liczby i różnorodności pracowników narażonych na wpływ nanomateriałów,

| V. | mając na uwadze, że w licznych poprawkach dotyczących nanomateriałów – przyjętych w porozumieniu w pierwszym czytaniu między Radą i Parlamentem Europejskim w kontekście przekształcenia dyrektywy w sprawie kosmetyków (21) – oraz w istotnych poprawkach przyjętych przez Parlament Europejski w pierwszym czytaniu przeglądu rozporządzenia w sprawie nowej żywności (22) podkreśla się odpowiednio potrzebę zmiany odnośnego prawodawstwa wspólnotowego celem odpowiedniego uwzględnienia nanomateriałów, |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że w licznych poprawkach dotyczących nanomateriałów – przyjętych w porozumieniu w pierwszym czytaniu między Radą i Parlamentem Europejskim w kontekście przekształcenia dyrektywy w sprawie kosmetyków (21) – oraz w istotnych poprawkach przyjętych przez Parlament Europejski w pierwszym czytaniu przeglądu rozporządzenia w sprawie nowej żywności (22) podkreśla się odpowiednio potrzebę zmiany odnośnego prawodawstwa wspólnotowego celem odpowiedniego uwzględnienia nanomateriałów,

| W. | mając na uwadze, że obecna debata o aspektach regulacyjnych nanomateriałów ogranicza się w znacznej mierze do grona ekspertów, chociaż nanomateriały mają potencjał wywołania głębokich zmian w społeczeństwie, co wymaga szerokich konsultacji publicznych, |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że obecna debata o aspektach regulacyjnych nanomateriałów ogranicza się w znacznej mierze do grona ekspertów, chociaż nanomateriały mają potencjał wywołania głębokich zmian w społeczeństwie, co wymaga szerokich konsultacji publicznych,

| X. | mając na uwadze, że szerokie zastosowanie patentów do nanomateriałów, podobnie jak nadmierny koszt obejmowania patentem i brak ułatwień w dostępie do patentów dla bardzo małych przedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), mogłoby zahamować dalsze innowacje, |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że szerokie zastosowanie patentów do nanomateriałów, podobnie jak nadmierny koszt obejmowania patentem i brak ułatwień w dostępie do patentów dla bardzo małych przedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), mogłoby zahamować dalsze innowacje,

| Y. | mając na uwadze, że prawdopodobieństwo zbieżności nanotechnologii z biotechnologią, biologią, naukami kognitywnymi i technologią informacyjną rodzi poważne kwestie związane z etyką, bezpieczeństwem, ochroną i przestrzeganiem praw podstawowych, które należy przeanalizować w nowej opinii Europejskiej Grupy ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologiach, |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że prawdopodobieństwo zbieżności nanotechnologii z biotechnologią, biologią, naukami kognitywnymi i technologią informacyjną rodzi poważne kwestie związane z etyką, bezpieczeństwem, ochroną i przestrzeganiem praw podstawowych, które należy przeanalizować w nowej opinii Europejskiej Grupy ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologiach,

| Z. | mając na uwadze, że kodeks postępowania jest istotnym instrumentem bezpiecznych, zintegrowanych i odpowiedzialnych badań nad nanomateriałami; mając na uwadze, że kodeks postępowania musi być przyjęty i przestrzegany przez wszystkich producentów, którzy zamierzają wytwarzać towary lub wprowadzać je do obrotu, |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że kodeks postępowania jest istotnym instrumentem bezpiecznych, zintegrowanych i odpowiedzialnych badań nad nanomateriałami; mając na uwadze, że kodeks postępowania musi być przyjęty i przestrzegany przez wszystkich producentów, którzy zamierzają wytwarzać towary lub wprowadzać je do obrotu,

| AA. | mając na uwadze, że przegląd wszystkich podnośnych przepisów wspólnotowych powinien wdrożyć w odniesieniu do nanomateriałów zasadę „brak danych, brak obrotu”, |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że przegląd wszystkich podnośnych przepisów wspólnotowych powinien wdrożyć w odniesieniu do nanomateriałów zasadę „brak danych, brak obrotu”,

| 1. | jest przekonany, że stosowanie nanomateriałów powinno odpowiadać rzeczywistym potrzebom obywateli i że ich zalety można było wykorzystać w bezpieczny i odpowiedzialny sposób w oparciu o jasne ramy regulacyjne i polityczne (przepisy legislacyjne i inne), które wyraźnie uwzględniają istniejące i spodziewane zastosowania nanomateriałów oraz sam charakter potencjalnych problemów związanych ze zdrowiem, środowiskiem i bezpieczeństwem; |
| --- | --- |

1.

jest przekonany, że stosowanie nanomateriałów powinno odpowiadać rzeczywistym potrzebom obywateli i że ich zalety można było wykorzystać w bezpieczny i odpowiedzialny sposób w oparciu o jasne ramy regulacyjne i polityczne (przepisy legislacyjne i inne), które wyraźnie uwzględniają istniejące i spodziewane zastosowania nanomateriałów oraz sam charakter potencjalnych problemów związanych ze zdrowiem, środowiskiem i bezpieczeństwem;

| 2. | ubolewa nad brakiem właściwej oceny faktycznego stosowania ogólnych przepisów prawa wspólnotowego w świetle rzeczywistego charakteru nanomateriałów; |
| --- | --- |

2.

ubolewa nad brakiem właściwej oceny faktycznego stosowania ogólnych przepisów prawa wspólnotowego w świetle rzeczywistego charakteru nanomateriałów;

| 3. | mając na względzie brak przepisów odnoszących się konkretnie do nanomateriałów w prawie Wspólnoty i zanim nie zostanie przeprowadzona właściwa ocena obecnie obowiązujących przepisów wspólnotowych, nie zgadza się ze stwierdzeniem Komisji, że a) obowiązujące prawodawstwo w zasadzie obejmuje swoim zakresem odnośne zagrożenia związane z nanomateriałami i b) należy wzmocnić ochronę zdrowia, bezpieczeństwo i ochronę środowiska naturalnego poprzez poprawę wdrożenia obowiązujących przepisów prawnych, ponieważ z uwagi na brak odpowiednich danych i metod oceny zagrożeń związanych z nanomateriałami prawodawstwo to w istocie nie jest w stanie uwzględnić tych zagrożeń; |
| --- | --- |

3.

mając na względzie brak przepisów odnoszących się konkretnie do nanomateriałów w prawie Wspólnoty i zanim nie zostanie przeprowadzona właściwa ocena obecnie obowiązujących przepisów wspólnotowych, nie zgadza się ze stwierdzeniem Komisji, że a) obowiązujące prawodawstwo w zasadzie obejmuje swoim zakresem odnośne zagrożenia związane z nanomateriałami i b) należy wzmocnić ochronę zdrowia, bezpieczeństwo i ochronę środowiska naturalnego poprzez poprawę wdrożenia obowiązujących przepisów prawnych, ponieważ z uwagi na brak odpowiednich danych i metod oceny zagrożeń związanych z nanomateriałami prawodawstwo to w istocie nie jest w stanie uwzględnić tych zagrożeń;

| 4. | uważa, że koncepcję „zintegrowanego, odpowiedzialnego i bezpiecznego podejścia” do nanotechnologii, głoszoną przez Unię Europejską, podważa brak informacji o zastosowaniu i bezpieczeństwie nanomateriałów już dostępnych na rynku – zwłaszcza w newralgicznych zastosowaniach powodujących bezpośrednie narażenie konsumentów; |
| --- | --- |

4.

uważa, że koncepcję „zintegrowanego, odpowiedzialnego i bezpiecznego podejścia” do nanotechnologii, głoszoną przez Unię Europejską, podważa brak informacji o zastosowaniu i bezpieczeństwie nanomateriałów już dostępnych na rynku – zwłaszcza w newralgicznych zastosowaniach powodujących bezpośrednie narażenie konsumentów;

| 5. | wzywa Komisję do przeglądu w terminie dwóch lat całości odnośnego prawodawstwa celem zapewnienia bezpieczeństwa wszystkich zastosowań nanomateriałów w produktach mających przez cały cykl życia potencjalny wpływ na zdrowie, środowisko lub bezpieczeństwo oraz celem zapewnienia, że przepisy prawne i narzędzia wdrażania odzwierciedlają szczególne cechy nanomateriałów, na które mogą być narażeni pracownicy, konsumenci lub środowisko; |
| --- | --- |

5.

wzywa Komisję do przeglądu w terminie dwóch lat całości odnośnego prawodawstwa celem zapewnienia bezpieczeństwa wszystkich zastosowań nanomateriałów w produktach mających przez cały cykl życia potencjalny wpływ na zdrowie, środowisko lub bezpieczeństwo oraz celem zapewnienia, że przepisy prawne i narzędzia wdrażania odzwierciedlają szczególne cechy nanomateriałów, na które mogą być narażeni pracownicy, konsumenci lub środowisko;

| 6. | podkreśla, że przegląd ten jest konieczny nie tylko po to, aby odpowiednio chronić zdrowie ludzkie i środowisko naturalne, lecz także aby zagwarantować pewność i przewidywalność wobec podmiotów gospodarczych, jak również zaufanie publiczne; |
| --- | --- |

6.

podkreśla, że przegląd ten jest konieczny nie tylko po to, aby odpowiednio chronić zdrowie ludzkie i środowisko naturalne, lecz także aby zagwarantować pewność i przewidywalność wobec podmiotów gospodarczych, jak również zaufanie publiczne;

| 7. | zwraca się o wprowadzenie do prawodawstwa wspólnotowego kompleksowej, popartej naukowo definicji nanomateriałów jako element zmian przepisów horyzontalnych i sektorowych pod kątem nanomateriałów; |
| --- | --- |

7.

zwraca się o wprowadzenie do prawodawstwa wspólnotowego kompleksowej, popartej naukowo definicji nanomateriałów jako element zmian przepisów horyzontalnych i sektorowych pod kątem nanomateriałów;

| 8. | zwraca się do Komisji o wspieranie przyjęcia zharmonizowanej definicji nanomateriałów na szczeblu międzynarodowym oraz o odpowiednie dostosowanie odnośnych europejskich ram legislacyjnych; |
| --- | --- |

8.

zwraca się do Komisji o wspieranie przyjęcia zharmonizowanej definicji nanomateriałów na szczeblu międzynarodowym oraz o odpowiednie dostosowanie odnośnych europejskich ram legislacyjnych;

| 9. | uważa, że szczególnie ważne jest wyraźne uwzględnienie nanomateriałów co najmniej przez zakres prawodawstwa dotyczącego chemikaliów (REACH, biocydy), żywności (środki spożywcze, dodatki do żywności i produkty paszowe wyprodukowane z organizmów zmodyfikowanych genetycznie), odnośnego prawodawstwa dotyczącego ochrony pracowników oraz prawodawstwa w dziedzinie jakości powietrza, jakości wody oraz odpadów; |
| --- | --- |

9.

uważa, że szczególnie ważne jest wyraźne uwzględnienie nanomateriałów co najmniej przez zakres prawodawstwa dotyczącego chemikaliów (REACH, biocydy), żywności (środki spożywcze, dodatki do żywności i produkty paszowe wyprodukowane z organizmów zmodyfikowanych genetycznie), odnośnego prawodawstwa dotyczącego ochrony pracowników oraz prawodawstwa w dziedzinie jakości powietrza, jakości wody oraz odpadów;

| 10. | zwraca się o zastosowanie zasady należytej staranności do producentów, którzy pragną wprowadzać nanomateriały do obrotu; wzywa ponadto do przestrzegania kodeksu postępowania dotyczącego odpowiedzialnego prowadzenia badań w dziedzinie nanonauk i nanotechnologii; |
| --- | --- |

10.

zwraca się o zastosowanie zasady należytej staranności do producentów, którzy pragną wprowadzać nanomateriały do obrotu; wzywa ponadto do przestrzegania kodeksu postępowania dotyczącego odpowiedzialnego prowadzenia badań w dziedzinie nanonauk i nanotechnologii;

| 11. | apeluje w szczególności do Komisji o ocenę potrzeby dokonania przeglądu przepisów REACH w odniesieniu między innymi do:






  — | uproszczonej rejestracji nanomateriałów produkowanych lub importowanych poniżej jednej tony, |
| --- | --- | --- |

11.

apeluje w szczególności do Komisji o ocenę potrzeby dokonania przeglądu przepisów REACH w odniesieniu między innymi do:

—

uproszczonej rejestracji nanomateriałów produkowanych lub importowanych poniżej jednej tony,

| — | uznawania wszystkich nanomateriałów jako nowych substancji, |
| --- | --- |

—

uznawania wszystkich nanomateriałów jako nowych substancji,

| — | sporządzenia sprawozdania o bezpieczeństwie wraz z oceną narażenia dla wszystkich zarejestrowanych nanomateriałów, |
| --- | --- |

—

sporządzenia sprawozdania o bezpieczeństwie wraz z oceną narażenia dla wszystkich zarejestrowanych nanomateriałów,

| — | wymogów w zakresie powiadamiania dla wszystkich nanomateriałów wprowadzanych do obrotu w postaci własnej, jako składników preparatu lub w wyrobach, |
| --- | --- |

—

wymogów w zakresie powiadamiania dla wszystkich nanomateriałów wprowadzanych do obrotu w postaci własnej, jako składników preparatu lub w wyrobach,

| 12. | apeluje w szczególności do Komisji o ocenę potrzeby dokonania przeglądu prawodawstwa dotyczącego odpadów w odniesieniu między innymi do:






  — | osobnego zapisu dotyczącego nanomateriałów w wykazie odpadów ustanowionym decyzją 2000/532/WE (23), |
| --- | --- | --- |

12.

apeluje w szczególności do Komisji o ocenę potrzeby dokonania przeglądu prawodawstwa dotyczącego odpadów w odniesieniu między innymi do:

—

osobnego zapisu dotyczącego nanomateriałów w wykazie odpadów ustanowionym decyzją 2000/532/WE (23),

| — | przeglądu kryteriów przyjęcia odpadów na składowiska w decyzji 2003/33/WE1 (24), |
| --- | --- |

—

przeglądu kryteriów przyjęcia odpadów na składowiska w decyzji 2003/33/WE1 (24),

| — | przeglądu dopuszczalnych wartości emisji dla spalania odpadów celem uzupełnienia pomiarów opartych na masie przez systemy pomiarowe oparte na liczbie cząstek lub powierzchni; |
| --- | --- |

—

przeglądu dopuszczalnych wartości emisji dla spalania odpadów celem uzupełnienia pomiarów opartych na masie przez systemy pomiarowe oparte na liczbie cząstek lub powierzchni;

| 13. | zwraca się w szczególności do Komisji o ocenę potrzeby dokonania przeglądu dopuszczalnych wartości emisji i środowiskowych norm jakości w przepisach dotyczących powietrza i wody celem uzupełnienia pomiarów opartych na masie przez systemy pomiarowe oparte na liczbie cząstek lub powierzchni, tak aby odpowiednio uwzględnić nanomateriały; |
| --- | --- |

13.

zwraca się w szczególności do Komisji o ocenę potrzeby dokonania przeglądu dopuszczalnych wartości emisji i środowiskowych norm jakości w przepisach dotyczących powietrza i wody celem uzupełnienia pomiarów opartych na masie przez systemy pomiarowe oparte na liczbie cząstek lub powierzchni, tak aby odpowiednio uwzględnić nanomateriały;

| 14. | podkreśla znaczenie zapewnienia przez Komisję lub państwa członkowskie pełnego przestrzegania i egzekwowania zasad prawodawstwa Wspólnoty w dziedzinie zdrowia i bezpieczeństwa pracowników, jeżeli chodzi o nanomateriały, w tym odpowiednich szkoleń dla specjalistów w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa, tak aby zapobiegać potencjalnie szkodliwemu narażeniu na nanomateriały; |
| --- | --- |

14.

podkreśla znaczenie zapewnienia przez Komisję lub państwa członkowskie pełnego przestrzegania i egzekwowania zasad prawodawstwa Wspólnoty w dziedzinie zdrowia i bezpieczeństwa pracowników, jeżeli chodzi o nanomateriały, w tym odpowiednich szkoleń dla specjalistów w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa, tak aby zapobiegać potencjalnie szkodliwemu narażeniu na nanomateriały;

| 15. | apeluje w szczególności do Komisji o ocenę potrzeby dokonania przeglądu przepisów o ochronie pracowników w odniesieniu między innymi do:






  — | stosowania nanomateriałów wyłącznie w systemach zamkniętych lub na inne sposoby, które wykluczają narażenie na nie, dopóki niemożliwe jest wiarygodne wykrywanie i kontrola narażenia; |
| --- | --- | --- |

15.

apeluje w szczególności do Komisji o ocenę potrzeby dokonania przeglądu przepisów o ochronie pracowników w odniesieniu między innymi do:

—

stosowania nanomateriałów wyłącznie w systemach zamkniętych lub na inne sposoby, które wykluczają narażenie na nie, dopóki niemożliwe jest wiarygodne wykrywanie i kontrola narażenia;

| — | wyraźne obarczenie odpowiedzialnością za wykorzystywanie nanomateriałów producentów i pracodawców, |
| --- | --- |

—

wyraźne obarczenie odpowiedzialnością za wykorzystywanie nanomateriałów producentów i pracodawców,

| — | rozpatrzenia wszystkich sposobów narażenia (wdychanie, kontakt ze skórą i inne); |
| --- | --- |

—

rozpatrzenia wszystkich sposobów narażenia (wdychanie, kontakt ze skórą i inne);

| 16. | wzywa Komisję, aby do czerwca 2011 r. opracowała spis różnych typów i zastosowań nanomateriałów na rynku europejskim, przy poszanowaniu uzasadnionych tajemnic handlowych takich jak receptury, oraz udostępniła go opinii publicznej; ponadto wzywa Komisję, aby w tym samym czasie przedstawiła sprawozdanie dotyczące bezpieczeństwa tych nanomateriałów; |
| --- | --- |

16.

wzywa Komisję, aby do czerwca 2011 r. opracowała spis różnych typów i zastosowań nanomateriałów na rynku europejskim, przy poszanowaniu uzasadnionych tajemnic handlowych takich jak receptury, oraz udostępniła go opinii publicznej; ponadto wzywa Komisję, aby w tym samym czasie przedstawiła sprawozdanie dotyczące bezpieczeństwa tych nanomateriałów;

| 17. | ponawia apel o dostarczanie konsumentom informacji o zastosowaniu nanomateriałów w produktach konsumenckich: wszystkie składniki występujące w postaci nanomateriałów w substancjach, mieszaninach lub wyrobach należy wyraźnie podać na oznakowaniu produktu (np. w wykazie składników po nazwie takich składników należy umieścić w nawiasie słowo „nano”); |
| --- | --- |

17.

ponawia apel o dostarczanie konsumentom informacji o zastosowaniu nanomateriałów w produktach konsumenckich: wszystkie składniki występujące w postaci nanomateriałów w substancjach, mieszaninach lub wyrobach należy wyraźnie podać na oznakowaniu produktu (np. w wykazie składników po nazwie takich składników należy umieścić w nawiasie słowo „nano”);

| 18. | zwraca się o pełne wdrożenie dyrektywy 2006/114/WE dla zapewnienia, że nanomateriały nie są przedmiotem reklamy wprowadzającej w błąd; |
| --- | --- |

18.

zwraca się o pełne wdrożenie dyrektywy 2006/114/WE dla zapewnienia, że nanomateriały nie są przedmiotem reklamy wprowadzającej w błąd;

| 19. | wzywa do pilnego opracowania odpowiednich protokołów badań i norm metrologicznych celem oceny – przy wykorzystaniu wielodyscyplinarnego podejścia – niebezpieczeństwa związanego z nanomateriałami i narażenia na nie pracowników, konsumentów i środowiska naturalnego przez cały ich cykl życia, w tym w drodze wypadków; |
| --- | --- |

19.

wzywa do pilnego opracowania odpowiednich protokołów badań i norm metrologicznych celem oceny – przy wykorzystaniu wielodyscyplinarnego podejścia – niebezpieczeństwa związanego z nanomateriałami i narażenia na nie pracowników, konsumentów i środowiska naturalnego przez cały ich cykl życia, w tym w drodze wypadków;

| 20. | zwraca się o znaczne zwiększenie finansowania badań nad aspektami dotyczącymi środowiska, zdrowia i bezpieczeństwa przez cały cykl życia nanomateriałów, np. poprzez ustanowienie specjalnego funduszu europejskiego w ramach 7PR; ponadto zwraca się konkretnie do Komisji o przegląd kryteriów oceny 7PR, tak aby przyciągał on i finansował znacznie większą liczbę badań na rzecz poprawy naukowej metodologii oceny nanomateriałów; |
| --- | --- |

20.

zwraca się o znaczne zwiększenie finansowania badań nad aspektami dotyczącymi środowiska, zdrowia i bezpieczeństwa przez cały cykl życia nanomateriałów, np. poprzez ustanowienie specjalnego funduszu europejskiego w ramach 7PR; ponadto zwraca się konkretnie do Komisji o przegląd kryteriów oceny 7PR, tak aby przyciągał on i finansował znacznie większą liczbę badań na rzecz poprawy naukowej metodologii oceny nanomateriałów;

| 21. | zwraca się do Komisji o promowanie koordynacji i wymiany między państwami członkowskimi w dziedzinie badań i rozwoju, oceny ryzyka, opracowywania wytycznych i regulowania nanomateriałów poprzez wykorzystanie istniejących mechanizmów (np. podgrupa ds. nanomateriałów utworzona przez właściwe organy w ramach REACH) lub, w stosownych przypadkach, utworzenie dodatkowych; |
| --- | --- |

21.

zwraca się do Komisji o promowanie koordynacji i wymiany między państwami członkowskimi w dziedzinie badań i rozwoju, oceny ryzyka, opracowywania wytycznych i regulowania nanomateriałów poprzez wykorzystanie istniejących mechanizmów (np. podgrupa ds. nanomateriałów utworzona przez właściwe organy w ramach REACH) lub, w stosownych przypadkach, utworzenie dodatkowych;

| 22. | zwraca się do Komisji i do państw członkowskich o jak najszybsze zaproponowanie ustanowienia stałej i niezależnej europejskiej sieci, której zadaniem będzie monitorowanie nanotechnologii i nanomateriałów, oraz programu badań podstawowych i stosowanych nad metodami tego monitoringu (zwłaszcza metrologii, wykrywania, toksyczności i epidemiologii); |
| --- | --- |

22.

zwraca się do Komisji i do państw członkowskich o jak najszybsze zaproponowanie ustanowienia stałej i niezależnej europejskiej sieci, której zadaniem będzie monitorowanie nanotechnologii i nanomateriałów, oraz programu badań podstawowych i stosowanych nad metodami tego monitoringu (zwłaszcza metrologii, wykrywania, toksyczności i epidemiologii);

| 23. | zwraca się do Komisji i państw członkowskich o zainicjowanie europejskiej debaty obywatelskiej o nanotechnologiach i nanomateriałach oraz aspektach regulacyjnych nanomateriałów; |
| --- | --- |

23.

zwraca się do Komisji i państw członkowskich o zainicjowanie europejskiej debaty obywatelskiej o nanotechnologiach i nanomateriałach oraz aspektach regulacyjnych nanomateriałów;

| 24. | uznaje, że istotne jest usunięcie przeszkód w dostępie do patentów, w szczególności dla bardzo małych przedsiębiorstw oraz MŚP, a jednocześnie wzywa, aby potencjalne prawa patentowe ograniczały się do konkretnych zastosowań lub metod produkcji nanomateriałów, a tylko wyjątkowo były rozszerzane na same nanomateriały, tak aby uniknąć hamowania innowacji; |
| --- | --- |

24.

uznaje, że istotne jest usunięcie przeszkód w dostępie do patentów, w szczególności dla bardzo małych przedsiębiorstw oraz MŚP, a jednocześnie wzywa, aby potencjalne prawa patentowe ograniczały się do konkretnych zastosowań lub metod produkcji nanomateriałów, a tylko wyjątkowo były rozszerzane na same nanomateriały, tak aby uniknąć hamowania innowacji;

| 25. | uważa, że w stosownym czasie należy opracować – zwłaszcza z myślą o nanomedycynie – restrykcyjne wskazówki etyczne, jak poszanowanie życia prywatnego, swobodna i świadoma zgoda i ustalone granice doskonalenia organizmu ludzkiego do celów nieterapeutycznych, jednocześnie dostarczając zachęty tej obiecującej dziedzinie interdyscyplinarnej, w obrębie której powstają przełomowe technologie, jak obrazowanie i diagnostyka molekularna, mogące przynosić imponujące korzyści w zakresie wczesnego diagnozowania oraz skutecznego i niedrogiego leczenia wielu chorób; zwraca się do Europejskiej Grupy ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologiach o sporządzenie opinii w tej sprawie na podstawie opinii nr 21 z dnia 17 stycznia 2007 r. w sprawie etycznych aspektów nanomedycyny oraz przy wykorzystaniu opinii etycznej wydanej przez krajowe instytucje ds. etyki w UE oraz prac organizacji międzynarodowych takich jak UNESCO; |
| --- | --- |

25.

uważa, że w stosownym czasie należy opracować – zwłaszcza z myślą o nanomedycynie – restrykcyjne wskazówki etyczne, jak poszanowanie życia prywatnego, swobodna i świadoma zgoda i ustalone granice doskonalenia organizmu ludzkiego do celów nieterapeutycznych, jednocześnie dostarczając zachęty tej obiecującej dziedzinie interdyscyplinarnej, w obrębie której powstają przełomowe technologie, jak obrazowanie i diagnostyka molekularna, mogące przynosić imponujące korzyści w zakresie wczesnego diagnozowania oraz skutecznego i niedrogiego leczenia wielu chorób; zwraca się do Europejskiej Grupy ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologiach o sporządzenie opinii w tej sprawie na podstawie opinii nr 21 z dnia 17 stycznia 2007 r. w sprawie etycznych aspektów nanomedycyny oraz przy wykorzystaniu opinii etycznej wydanej przez krajowe instytucje ds. etyki w UE oraz prac organizacji międzynarodowych takich jak UNESCO;

| 26. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do poświęcenia szczególnej uwagi społecznemu wymiarowi rozwoju nanotechnologii; uważa ponadto, że na możliwie jak najwcześniejszym etapie należy zapewnić aktywny udział zaangażowanych partnerów społecznych; |
| --- | --- |

26.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do poświęcenia szczególnej uwagi społecznemu wymiarowi rozwoju nanotechnologii; uważa ponadto, że na możliwie jak najwcześniejszym etapie należy zapewnić aktywny udział zaangażowanych partnerów społecznych;

| 27. | wzywa Komisję do oceny potrzeby dokonania przeglądu prawa, by w niedrogi sposób objęło ono również nanomateriały wytworzone jako niezidentyfikowane produkty uboczne procesów spalania; |
| --- | --- |

27.

wzywa Komisję do oceny potrzeby dokonania przeglądu prawa, by w niedrogi sposób objęło ono również nanomateriały wytworzone jako niezidentyfikowane produkty uboczne procesów spalania;

| 28. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

28.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Dz.U. C 306E z 15.12.2006, s. 426.

(2)  Opinia w sprawie naukowych aspektów obowiązujących i proponowanych definicji dotyczących produktów nanonauki i nanotechnologii; 29 listopada 2007 r. http://ec.europa.eu/health/ph_risk/committees/04_scenihr/docs/scenihr_o_012.pdf oraz informacje dodatkowe służb Komisji dotyczące opinii SCENIHR w sprawie naukowych aspektów obowiązujących i proponowanych definicji dotyczących produktów nanonauki i nanotechnologii; http://ec.europa.eu/health/ph_risk/committees/04_scenihr/docs/scenihr_o_012.pdf Opinia w sprawie odpowiedniości metodologii oceny ryzyka zgodnej z wytycznymi technicznymi dla nowych i istniejących substancji do oceny ryzyka związanego z nanomateriałami; 21-22 czerwca 2007 r. http://ec.europa.eu/health/ph_risk/committees/04_scenihr/docs/scenihr_o_012.pdf Zmieniona opinia (po konsultacjach publicznych) na temat odpowiedniości istniejących metod do oceny potencjalnych zagrożeń związanych z celowo opracowywanymi i ubocznymi produktami nanotechnologii; 10 marca 2006 r.; http://ec.europa.eu/health/ph_risk/committees/04_scenihr/docs/scenihr_o_012.pdf Opinia w sprawie oceny ryzyka produktów nanotechnologii; 19 stycznia 2009 r.; http://ec.europa.eu/health/ph_risk/committees/04_scenihr/docs/scenihr_o_012.pdf

(3)  Opinia w sprawie bezpieczeństwa nanomateriałów w produktach kosmetycznych; 18 grudnia 2007 r.; http://ec.europa.eu/health/ph_risk/committees/04_sccp/docs/sccp_o_123.pdf

(4)  Opinia nr 21, 17 stycznia 2007.

(5)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

(6)  Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1.

(7)  Dz.U. L 183 z 29.6.1989, s. 1

(8)  Dz.U. L 11 z 15.1.2002, s. 4.

(9)  Dz.U. L 262 z 27.09.1976, s. 169.

(10)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

(11)  Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16.

(12)  Dz.U. L 109 z 06.5.2000, s. 29.

(13)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 24.

(14)  Dz.U. L 43 z 14.2.1997, s. 1.

(15)  Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1.

(16)  Dz.U. L 24 z 29.1.2008, s. 8.

(17)  Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1.

(18)  Dz.U. L 114 z 27.4.2006, s. 9.

(19)  Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 21.

(20)  Komunikat Komisji z dnia 2 lutego 2000 r. w sprawie zasady ostrożności (COM(2000)0001).

(21)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 24 marca 2009 r., Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0158.

(22)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 25 marca 2009 r., Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0171.

(23)  Decyzja Komisji 2000/532/WE z dnia 3 maja 2000 r. zastępująca decyzję 94/3/WE ustanawiającą wykaz odpadów zgodnie z art. 1 lit. a) dyrektywy Rady 75/442/EWG w sprawie odpadów oraz decyzję Rady 94/904/WE ustanawiającą wykaz odpadów niebezpiecznych zgodnie z art. 1 ust. 4 dyrektywy Rady 91/689/EWG w sprawie odpadów niebezpiecznych (Dz.U. L 226 z 6.9.2000, s. 3).

(24)  Decyzja Rady 2003/33/WE z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiająca kryteria i procedury przyjęcia odpadów na składowiska, na podstawie art. 16 i załącznika II do dyrektywy 1999/31/WE (Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 27).

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/90 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/90

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Debata roczna na temat postępów poczynionych w 2008 r. w zakresie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (PWBS)

P6_TA(2009)0329

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie debaty rocznej na temat postępów poczynionych w 2008 r. w zakresie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (PWBS) (art. 2 i 39 traktatu UE)

2010/C 184 E/19

Parlament Europejski,

uwzględniając art. 2, 6 i 39 Traktatu o Unii Europejskiej, jak również art. 13, 17-22, 61-69, 255 i 286 Traktatu WE, które stanowią główne podstawy prawne w zakresie rozwoju UE i Wspólnoty jako przestrzeni wolności bezpieczeństwa i sprawiedliwości,

uwzględniając pytania ustne skierowane do Rady (B6-0489/2008) i Komisji (B6-0494/2008), poddane pod dyskusję na posiedzeniu plenarnym w dniu 17 grudnia 2008 r.,

uwzględniając art. 108 ust. 5 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że po dziesięciu latach od wejścia w życie Traktatu z Amsterdamu:






  — | dorobek prawny UE w zakresie sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa znacząco rośnie, co potwierdza słuszność podjętej przez państwa członkowskie decyzji o zaangażowaniu instytucji Unii Europejskiej w proces decyzyjny w tej dziedzinie, tak aby zagwarantować wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość obywatelom Unii, |
| --- | --- | --- |

A.

mając na uwadze, że po dziesięciu latach od wejścia w życie Traktatu z Amsterdamu:

—

dorobek prawny UE w zakresie sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa znacząco rośnie, co potwierdza słuszność podjętej przez państwa członkowskie decyzji o zaangażowaniu instytucji Unii Europejskiej w proces decyzyjny w tej dziedzinie, tak aby zagwarantować wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość obywatelom Unii,

| — | większość obywateli Unii, według okresowych sondaży Eurobarometru, w coraz większym stopniu odczuwa, że działania na szczeblu UE przynoszą dodatkowe korzyści w porównaniu z działaniami podejmowanymi wyłącznie na szczeblu krajowym, a dwie trzecie obywateli popiera działania na szczeblu UE, które promują i chronią prawa podstawowe (w tym prawa dziecka), a także pomagają zwalczać przestępczość zorganizowaną i terroryzm, zaś jedynie 18 % uważa, że działania na szczeblu UE nie przyniosły żadnych dodatkowych korzyści, |
| --- | --- |

—

większość obywateli Unii, według okresowych sondaży Eurobarometru, w coraz większym stopniu odczuwa, że działania na szczeblu UE przynoszą dodatkowe korzyści w porównaniu z działaniami podejmowanymi wyłącznie na szczeblu krajowym, a dwie trzecie obywateli popiera działania na szczeblu UE, które promują i chronią prawa podstawowe (w tym prawa dziecka), a także pomagają zwalczać przestępczość zorganizowaną i terroryzm, zaś jedynie 18 % uważa, że działania na szczeblu UE nie przyniosły żadnych dodatkowych korzyści,

| B. | mając na uwadze, że wyżej wymienione pozytywne aspekty nie mogą zrekompensować:






  — | ciągłych wad prawnych i złożoności procesu decyzyjnego w UE, zwłaszcza w dziedzinach takich jak współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych, której brakuje odpowiedniego nadzoru demokratycznego i sądowego na szczeblu UE, |
| --- | --- | --- |

B.

mając na uwadze, że wyżej wymienione pozytywne aspekty nie mogą zrekompensować:

—

ciągłych wad prawnych i złożoności procesu decyzyjnego w UE, zwłaszcza w dziedzinach takich jak współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych, której brakuje odpowiedniego nadzoru demokratycznego i sądowego na szczeblu UE,

| — | niechęci większości państw członkowskich do wzmocnienia strategii politycznych związanych z prawami podstawowymi i prawami obywatelskimi; jednocześnie coraz pilniejsze staje się koncentrowanie nie tylko na zagadnieniach transgranicznych, aby uniknąć podwójnych standardów w ramach tego samego państwa członkowskiego, |
| --- | --- |

—

niechęci większości państw członkowskich do wzmocnienia strategii politycznych związanych z prawami podstawowymi i prawami obywatelskimi; jednocześnie coraz pilniejsze staje się koncentrowanie nie tylko na zagadnieniach transgranicznych, aby uniknąć podwójnych standardów w ramach tego samego państwa członkowskiego,

| — | ciągłej potrzeby dalszego rozwoju oraz prawidłowego wdrożenia wspólnej polityki imigracyjnej i azylowej UE, które opóźnia się względem harmonogramu uzgodnionego w programie haskim oraz w europejskim pakcie o imigracji i azylu, |
| --- | --- |

—

ciągłej potrzeby dalszego rozwoju oraz prawidłowego wdrożenia wspólnej polityki imigracyjnej i azylowej UE, które opóźnia się względem harmonogramu uzgodnionego w programie haskim oraz w europejskim pakcie o imigracji i azylu,

| — | trudności, jakie napotkała Komisja w zapewnieniu terminowego i właściwego wdrożenia znacznej części niedawno przyjętego ustawodawstwa wspólnotowego oprócz obsługi dużej liczby korespondencji, skarg i rosnącej liczby spraw wnoszonych w związku z uchybieniem zobowiązaniom, |
| --- | --- |

—

trudności, jakie napotkała Komisja w zapewnieniu terminowego i właściwego wdrożenia znacznej części niedawno przyjętego ustawodawstwa wspólnotowego oprócz obsługi dużej liczby korespondencji, skarg i rosnącej liczby spraw wnoszonych w związku z uchybieniem zobowiązaniom,

| — | potrzeby większego zaangażowania Parlamentu Europejskiego i parlamentów krajowych w ocenę realnego wpływu prawodawstwa unijnego na obywateli, |
| --- | --- |

—

potrzeby większego zaangażowania Parlamentu Europejskiego i parlamentów krajowych w ocenę realnego wpływu prawodawstwa unijnego na obywateli,

| — | wciąż słabo rozwiniętej sieci przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i zainteresowanych podmiotów w poszczególnych obszarach przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (PWBS); warto zauważyć, że dopiero niedawno ministrowie sprawiedliwości państw członkowskich podjęli decyzję o stworzeniu sieci mającej na celu wzajemne umacnianie ustawodawstwa krajowego, co powinno mieć miejsce w pozostałych obszarach PWBS, |
| --- | --- |

—

wciąż słabo rozwiniętej sieci przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i zainteresowanych podmiotów w poszczególnych obszarach przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (PWBS); warto zauważyć, że dopiero niedawno ministrowie sprawiedliwości państw członkowskich podjęli decyzję o stworzeniu sieci mającej na celu wzajemne umacnianie ustawodawstwa krajowego, co powinno mieć miejsce w pozostałych obszarach PWBS,

| — | faktu, że nawet pomiędzy agencjami UE współpraca rozwija się powoli, a sytuacja ta może się stać tym bardziej złożona w związku z mnożeniem organów wykonujących zadania operacyjne na szczeblu UE, |
| --- | --- |

—

faktu, że nawet pomiędzy agencjami UE współpraca rozwija się powoli, a sytuacja ta może się stać tym bardziej złożona w związku z mnożeniem organów wykonujących zadania operacyjne na szczeblu UE,

| C. | mając na uwadze, że należy przypomnieć:






  — | ciągle ostrożne stanowisko Rady i Komisji po przyjęciu przez Parlament rezolucji z dnia 25 września 2008 r. w sprawie debaty rocznej na temat postępów poczynionych w 2007 r. w zakresie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (PWBS) (art. 2 i 39 Traktatu UE) (1) i podczas debat plenarnych w grudniu 2008 r. w sprawie ochrony praw podstawowych w Unii Europejskiej i postępów w PWBS, |
| --- | --- | --- |

C.

mając na uwadze, że należy przypomnieć:

—

ciągle ostrożne stanowisko Rady i Komisji po przyjęciu przez Parlament rezolucji z dnia 25 września 2008 r. w sprawie debaty rocznej na temat postępów poczynionych w 2007 r. w zakresie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (PWBS) (art. 2 i 39 Traktatu UE) (1) i podczas debat plenarnych w grudniu 2008 r. w sprawie ochrony praw podstawowych w Unii Europejskiej i postępów w PWBS,

| — | wsparcie parlamentów krajowych na rzecz szerszej współpracy międzyparlamentarnej, zwłaszcza w PWBS, które było widoczne w ich udziale w debatach ogólnych i w konkretnych przypadkach, jak przy okazji przeglądu przepisów UE dotyczących jawności, decyzji ramowej Rady 2002/475/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie zwalczania terroryzmu (2), w sprawie nowego ustawodawstwa unijnego dotyczącego danych PNR (3), wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/38/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich (4), oceny dyrektywy Rady 2003/9/WE z dnia 27 stycznia 2003 r. ustanawiającej minimalne normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl (5) oraz wdrożenia współpracy sądowej w sprawach cywilnych i karnych, |
| --- | --- |

—

wsparcie parlamentów krajowych na rzecz szerszej współpracy międzyparlamentarnej, zwłaszcza w PWBS, które było widoczne w ich udziale w debatach ogólnych i w konkretnych przypadkach, jak przy okazji przeglądu przepisów UE dotyczących jawności, decyzji ramowej Rady 2002/475/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie zwalczania terroryzmu (2), w sprawie nowego ustawodawstwa unijnego dotyczącego danych PNR (3), wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/38/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich (4), oceny dyrektywy Rady 2003/9/WE z dnia 27 stycznia 2003 r. ustanawiającej minimalne normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl (5) oraz wdrożenia współpracy sądowej w sprawach cywilnych i karnych,

| 1. | wzywa państwa członkowskie, które nie ratyfikowały Traktatu z Lizbony, do jak najszybszej ratyfikacji, ponieważ traktat ten pozwoli zaradzić najpoważniejszym brakom PWBS dzięki:






  — | utworzeniu bardziej spójnych, przejrzystych i właściwych pod kątem prawnym ram, |
| --- | --- | --- |

1.

wzywa państwa członkowskie, które nie ratyfikowały Traktatu z Lizbony, do jak najszybszej ratyfikacji, ponieważ traktat ten pozwoli zaradzić najpoważniejszym brakom PWBS dzięki:

—

utworzeniu bardziej spójnych, przejrzystych i właściwych pod kątem prawnym ram,

| — | wzmocnieniu ochrony praw podstawowych poprzez nadanie wiążącego charakteru Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Kartą”) i umożliwienie UE przystąpienia do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, |
| --- | --- |

—

wzmocnieniu ochrony praw podstawowych poprzez nadanie wiążącego charakteru Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Kartą”) i umożliwienie UE przystąpienia do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności,

| — | wzmocnieniu pozycji obywateli Unii i społeczeństwa obywatelskiego poprzez zaangażowanie ich w proces legislacyjny i przyznanie im szerszego dostępu do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (ETS), |
| --- | --- |

—

wzmocnieniu pozycji obywateli Unii i społeczeństwa obywatelskiego poprzez zaangażowanie ich w proces legislacyjny i przyznanie im szerszego dostępu do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (ETS),

| — | zaangażowaniu Parlamentu Europejskiego i parlamentów krajowych w ocenę strategii politycznych UE, co ułatwi kontrolę nad europejską i krajową administracją; |
| --- | --- |

—

zaangażowaniu Parlamentu Europejskiego i parlamentów krajowych w ocenę strategii politycznych UE, co ułatwi kontrolę nad europejską i krajową administracją;

| 2. | zwraca się do Rady Europejskiej, Rady i Komisji o:






  a) | formalne zaangażowanie nowo wybranego Parlamentu Europejskiego w zatwierdzenie kolejnego wieloletniego programu PWBS na lata 2010-2014, gdyż ten program, po wejściu w życie Traktatu z Lizbony, przede wszystkim powinien zostać wdrożony przez Radę i Parlament w drodze procedury współdecyzji; należy wyjść z założenia, że taki wieloletni program powinien także znacznie wykraczać poza sugestie zawarte w sprawozdaniach grupy doradczej wysokiego szczebla ds. polityki wewnętrznej Unii („Future”) i angażować także parlamenty krajowe, ponieważ odgrywają one kluczową rolę w kształtowaniu priorytetów i w ich realizacji na szczeblu krajowym; |
| --- | --- | --- |

2.

zwraca się do Rady Europejskiej, Rady i Komisji o:

a)

formalne zaangażowanie nowo wybranego Parlamentu Europejskiego w zatwierdzenie kolejnego wieloletniego programu PWBS na lata 2010-2014, gdyż ten program, po wejściu w życie Traktatu z Lizbony, przede wszystkim powinien zostać wdrożony przez Radę i Parlament w drodze procedury współdecyzji; należy wyjść z założenia, że taki wieloletni program powinien także znacznie wykraczać poza sugestie zawarte w sprawozdaniach grupy doradczej wysokiego szczebla ds. polityki wewnętrznej Unii („Future”) i angażować także parlamenty krajowe, ponieważ odgrywają one kluczową rolę w kształtowaniu priorytetów i w ich realizacji na szczeblu krajowym;

| b) | skoncentrowanie się na przyszłym programie wieloletnim, a zwłaszcza na poprawie praw podstawowych i obywatelskich, co ostatnio zalecał Parlamentw swojej rezolucji z dnia 14 stycznia 2009 r. w sprawie stanu praw podstawowych w Unii Europejskiej w latach 2004-2008 (6), opierając się na celach i zasadach określonych w Karcie, którą instytucje ogłosiły w Nicei w 2000 r. i ponownie w Strasburgu 12 grudnia 2007 r.; |
| --- | --- |

b)

skoncentrowanie się na przyszłym programie wieloletnim, a zwłaszcza na poprawie praw podstawowych i obywatelskich, co ostatnio zalecał Parlamentw swojej rezolucji z dnia 14 stycznia 2009 r. w sprawie stanu praw podstawowych w Unii Europejskiej w latach 2004-2008 (6), opierając się na celach i zasadach określonych w Karcie, którą instytucje ogłosiły w Nicei w 2000 r. i ponownie w Strasburgu 12 grudnia 2007 r.;

| 3. | uważa za pilne i właściwe, żeby Komisja:






  a) | podjęła pilne inicjatywy w celu poprawy ochrony praw obywateli, takich jak ochrona danych, ochrona dyplomatyczna i konsularna oraz swoboda przemieszczania się i pobytu; |
| --- | --- | --- |

3.

uważa za pilne i właściwe, żeby Komisja:

a)

podjęła pilne inicjatywy w celu poprawy ochrony praw obywateli, takich jak ochrona danych, ochrona dyplomatyczna i konsularna oraz swoboda przemieszczania się i pobytu;

| b) | opracowała mechanizm gwarantujący większy udział obywateli w definiowaniu zakresu obywatelstwa unijnego poprzez rozwój mechanizmów konsultacji i wsparcia sieci współpracy zainteresowanych stron; |
| --- | --- |

b)

opracowała mechanizm gwarantujący większy udział obywateli w definiowaniu zakresu obywatelstwa unijnego poprzez rozwój mechanizmów konsultacji i wsparcia sieci współpracy zainteresowanych stron;

| c) | przedstawiła pełny program działań UE wzmacniających prawa proceduralne oskarżonego i gwarancje niezbędne podczas postępowania przedprocesowego i na etapie poprocesowym, zwłaszcza kiedy w postępowaniu występuje osoba niebędąca obywatelem danego kraju, a ogólniej, by opracowała sposoby kontroli europejskich środków w zakresie wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych i bezpieczeństwa odnośnie do ochrony praw obywateli; |
| --- | --- |

c)

przedstawiła pełny program działań UE wzmacniających prawa proceduralne oskarżonego i gwarancje niezbędne podczas postępowania przedprocesowego i na etapie poprocesowym, zwłaszcza kiedy w postępowaniu występuje osoba niebędąca obywatelem danego kraju, a ogólniej, by opracowała sposoby kontroli europejskich środków w zakresie wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych i bezpieczeństwa odnośnie do ochrony praw obywateli;

| d) | systematyczne zbierała i upowszechniałą wszelkie istotne, neutralne dane na temat ewolucji głównych strategii w zakresie PWBS, takich jak przepływy migracyjne, ewolucja przestępczości zorganizowanej, a zwłaszcza terroryzmu (zob. ocena zagrożenia przestępczością zorganizowaną w UE (ang. OCTA) i sprawozdanie na temat terroryzmu w UE i ogólnych tendencji (TE-SAT) sporządzone przez Europol); |
| --- | --- |

d)

systematyczne zbierała i upowszechniałą wszelkie istotne, neutralne dane na temat ewolucji głównych strategii w zakresie PWBS, takich jak przepływy migracyjne, ewolucja przestępczości zorganizowanej, a zwłaszcza terroryzmu (zob. ocena zagrożenia przestępczością zorganizowaną w UE (ang. OCTA) i sprawozdanie na temat terroryzmu w UE i ogólnych tendencji (TE-SAT) sporządzone przez Europol);

| e) | jak najszybciej przedstawiła znajdujące się w fazie opracowywania instrumenty prawne dotyczące innych kategorii pracowników z krajów trzecich uprawnionych do otrzymania błękitnej karty UE, takich jak pracownicy sezonowi, pracownicy przeniesieni w ramach przedsiębiorstwa oraz wynagradzani stażyści, a także instrumenty dotyczące mandatu agencji FRONTEX; zadbała w szczególności o to, aby FRONTEX posiadał zasoby wystarczające do zagwarantowania realizacji swoich zadań oraz przekazywania Parlamentowi pełnych informacji dotyczących negocjacji porozumień z krajami trzecimi w zakresie migracji; |
| --- | --- |

e)

jak najszybciej przedstawiła znajdujące się w fazie opracowywania instrumenty prawne dotyczące innych kategorii pracowników z krajów trzecich uprawnionych do otrzymania błękitnej karty UE, takich jak pracownicy sezonowi, pracownicy przeniesieni w ramach przedsiębiorstwa oraz wynagradzani stażyści, a także instrumenty dotyczące mandatu agencji FRONTEX; zadbała w szczególności o to, aby FRONTEX posiadał zasoby wystarczające do zagwarantowania realizacji swoich zadań oraz przekazywania Parlamentowi pełnych informacji dotyczących negocjacji porozumień z krajami trzecimi w zakresie migracji;

| f) | ustanowiła europejską strategię bezpieczeństwa wewnętrznego, która powinna uzupełniać krajowe plany bezpieczeństwa, tak aby obywatele Unii i parlamenty krajowe mieli świadomość dodatkowych korzyści płynących z działań UE; wzmocniła w szczególności polityki UE w zakresie zwalczania niektórych rodzajów przestępczości zorganizowanej, takich jak handel ludźmi, seksualne wykorzystywanie dzieci lub korupcja, poprzez podjęcie skutecznych działań i wykorzystanie wszelkich dostępnych instrumentów współpracy do osiągnięcia wymiernych rezultatów, w tym działań mających na celu przyjęcie instrumentu legislacyjnego dotyczącego konfiskaty aktywów finansowych i własności międzynarodowych organizacji przestępczych oraz wykorzystanie ich do celów społecznych; |
| --- | --- |

f)

ustanowiła europejską strategię bezpieczeństwa wewnętrznego, która powinna uzupełniać krajowe plany bezpieczeństwa, tak aby obywatele Unii i parlamenty krajowe mieli świadomość dodatkowych korzyści płynących z działań UE; wzmocniła w szczególności polityki UE w zakresie zwalczania niektórych rodzajów przestępczości zorganizowanej, takich jak handel ludźmi, seksualne wykorzystywanie dzieci lub korupcja, poprzez podjęcie skutecznych działań i wykorzystanie wszelkich dostępnych instrumentów współpracy do osiągnięcia wymiernych rezultatów, w tym działań mających na celu przyjęcie instrumentu legislacyjnego dotyczącego konfiskaty aktywów finansowych i własności międzynarodowych organizacji przestępczych oraz wykorzystanie ich do celów społecznych;

| g) | kontynuowała wdrażanie zasady wzajemnego uznawania orzeczeń w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych, jak i karnych, na wszystkich etapach postępowania sądowego, zwłaszcza jeśli chodzi o sprawy karne, aby zapewnić ogólnoeuropejski system uznawania i wzajemnej akceptacji dowodów, uwzględniając w jak największym stopniu poszanowanie praw podstawowych; |
| --- | --- |

g)

kontynuowała wdrażanie zasady wzajemnego uznawania orzeczeń w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych, jak i karnych, na wszystkich etapach postępowania sądowego, zwłaszcza jeśli chodzi o sprawy karne, aby zapewnić ogólnoeuropejski system uznawania i wzajemnej akceptacji dowodów, uwzględniając w jak największym stopniu poszanowanie praw podstawowych;

| h) | uzupełniła proces rozwijania wzajemnego uznawania o szereg działań wzmacniających wzajemne zaufanie, zwłaszcza poprzez pewne zbliżenie materialnego i proceduralnego prawa karnego, praw proceduralnych, poprawę wzajemnej oceny funkcjonowania systemów wymiaru sprawiedliwości i poprawę sposobów rozwijania wzajemnego zaufania w ramach zawodów prawniczych, takich jak zwiększenie liczby szkoleń dla pracowników wymiaru sprawiedliwości i wspieranie sieci współpracy; |
| --- | --- |

h)

uzupełniła proces rozwijania wzajemnego uznawania o szereg działań wzmacniających wzajemne zaufanie, zwłaszcza poprzez pewne zbliżenie materialnego i proceduralnego prawa karnego, praw proceduralnych, poprawę wzajemnej oceny funkcjonowania systemów wymiaru sprawiedliwości i poprawę sposobów rozwijania wzajemnego zaufania w ramach zawodów prawniczych, takich jak zwiększenie liczby szkoleń dla pracowników wymiaru sprawiedliwości i wspieranie sieci współpracy;

| i) | opracowała przejrzystą i skuteczną strategię zewnętrzną UE w ramach PWBS, opartą na wiarygodnej strategii, zwłaszcza tam, gdzie Wspólnota posiada wyłączne kompetencje, na przykład w umowach o readmisji, ochronie granic zewnętrznych i polityce wizowej (jak w przypadku zwolnienia z obowiązku posiadania wizy USA); |
| --- | --- |

i)

opracowała przejrzystą i skuteczną strategię zewnętrzną UE w ramach PWBS, opartą na wiarygodnej strategii, zwłaszcza tam, gdzie Wspólnota posiada wyłączne kompetencje, na przykład w umowach o readmisji, ochronie granic zewnętrznych i polityce wizowej (jak w przypadku zwolnienia z obowiązku posiadania wizy USA);

| j) | zwróciła się do Rady, żeby regularnie zasięgała ona opinii Parlamentu nawet w przypadku umów międzynarodowych dotyczących współpracy sądowej i policyjnej w sprawach karnych, gdyż obecne negatywne stanowisko Rady w tym zakresie jest sprzeczne z unijną zasadą lojalnej współpracy i demokratycznej kontroli; wzywa w szczególności Komisję do przedstawienia kryteriów rozwoju własnej polityki europejskiej w zakresie umów z krajami trzecimi w sprawie wzajemnej pomocy prawnej lub ekstradycji w sprawach karnych, biorąc pod uwagę zasadę niedyskryminacji między obywatelami UE i obywatelami danego kraju trzeciego; |
| --- | --- |

j)

zwróciła się do Rady, żeby regularnie zasięgała ona opinii Parlamentu nawet w przypadku umów międzynarodowych dotyczących współpracy sądowej i policyjnej w sprawach karnych, gdyż obecne negatywne stanowisko Rady w tym zakresie jest sprzeczne z unijną zasadą lojalnej współpracy i demokratycznej kontroli; wzywa w szczególności Komisję do przedstawienia kryteriów rozwoju własnej polityki europejskiej w zakresie umów z krajami trzecimi w sprawie wzajemnej pomocy prawnej lub ekstradycji w sprawach karnych, biorąc pod uwagę zasadę niedyskryminacji między obywatelami UE i obywatelami danego kraju trzeciego;

| k) | wprowadziła specjalne prawodawstwo przyznające ochronę dyplomatyczną i konsularną wszystkim obywatelom Unii, niezależnie od faktu, czy dane państw członkowskie posiada przedstawicielstwo na terenie kraju trzeciego; |
| --- | --- |

k)

wprowadziła specjalne prawodawstwo przyznające ochronę dyplomatyczną i konsularną wszystkim obywatelom Unii, niezależnie od faktu, czy dane państw członkowskie posiada przedstawicielstwo na terenie kraju trzeciego;

| l) | przedłożyła nowe wnioski w celu osiągnięcia zgodności z orzeczeniami ETS dotyczącymi ochrony podstawowych praw w przypadku zamrożenia aktywów osób prawnych i fizycznych, uwzględniając również orzeczenia ETS dotyczące osób z listy zawartej w załączniku do decyzji Rady wykonującej art. 2 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu (7); |
| --- | --- |

l)

przedłożyła nowe wnioski w celu osiągnięcia zgodności z orzeczeniami ETS dotyczącymi ochrony podstawowych praw w przypadku zamrożenia aktywów osób prawnych i fizycznych, uwzględniając również orzeczenia ETS dotyczące osób z listy zawartej w załączniku do decyzji Rady wykonującej art. 2 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu (7);

| m) | wzmocniła wzajemne zaufanie i solidarność między administracjami państw członkowskich poprzez:






  — | określenie, we współpracy z Radą Europy, wyższych standardów jakości współpracy wymiaru sprawiedliwości (8) i policji; |
| --- | --- | --- |

m)

wzmocniła wzajemne zaufanie i solidarność między administracjami państw członkowskich poprzez:

—

określenie, we współpracy z Radą Europy, wyższych standardów jakości współpracy wymiaru sprawiedliwości (8) i policji;

| — | wzmocnienie i demokratyzację mechanizmów wzajemnej oceny, przewidzianych już w ramach współpracy w obszarze Schengen i zwalczania terroryzmu; |
| --- | --- |

—

wzmocnienie i demokratyzację mechanizmów wzajemnej oceny, przewidzianych już w ramach współpracy w obszarze Schengen i zwalczania terroryzmu;

| — | rozszerzenie istniejącego w ramach Schengen modelu wzajemnej oceny i pomocy między państwami członkowskimi na wszystkie strategie polityczne PWBS w przypadkach, gdy dotyczą one obywateli innych państw członkowskich lub krajów trzecich (tak jak w odniesieniu do polityki migracyjnej i integracyjnej, ale także w celu realizacji programów przeciwdziałających terroryzmowi i radykalizacji); |
| --- | --- |

—

rozszerzenie istniejącego w ramach Schengen modelu wzajemnej oceny i pomocy między państwami członkowskimi na wszystkie strategie polityczne PWBS w przypadkach, gdy dotyczą one obywateli innych państw członkowskich lub krajów trzecich (tak jak w odniesieniu do polityki migracyjnej i integracyjnej, ale także w celu realizacji programów przeciwdziałających terroryzmowi i radykalizacji);

| n) | wzmocniła koordynację i komplementarność między istniejącymi i przyszłymi agencjami UE, takimi jak Europol, Eurojust, Frontex i Cepol, gdyż organy te powinny wykraczać poza zalążkową i nieokreśloną współpracę i nawiązywać bliższe kontakty z odpowiednimi służbami krajowymi dzięki wyższym standardom wydajności i bezpieczeństwa oraz większej jawności i kontroli ich poczynań ze strony Parlamentu Europejskiego i parlamentów krajowych; |
| --- | --- |

n)

wzmocniła koordynację i komplementarność między istniejącymi i przyszłymi agencjami UE, takimi jak Europol, Eurojust, Frontex i Cepol, gdyż organy te powinny wykraczać poza zalążkową i nieokreśloną współpracę i nawiązywać bliższe kontakty z odpowiednimi służbami krajowymi dzięki wyższym standardom wydajności i bezpieczeństwa oraz większej jawności i kontroli ich poczynań ze strony Parlamentu Europejskiego i parlamentów krajowych;

| o) | nadal trwale rozwijała i wzmacniała wspólną politykę UE w zakresie zarządzania granicami, podkreślając potrzebę jak najszybszego zdefiniowania światowego kontekstu dla strategii UE w sprawie granic, a także sposób interakcji i ogólnego funkcjonowania wszystkich odnośnych programów i projektów, aby zoptymalizować ich wzajemne powiązania i uniknąć powielania i niespójności; |
| --- | --- |

o)

nadal trwale rozwijała i wzmacniała wspólną politykę UE w zakresie zarządzania granicami, podkreślając potrzebę jak najszybszego zdefiniowania światowego kontekstu dla strategii UE w sprawie granic, a także sposób interakcji i ogólnego funkcjonowania wszystkich odnośnych programów i projektów, aby zoptymalizować ich wzajemne powiązania i uniknąć powielania i niespójności;

| 4. | wzywa Komisję do podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu zakończenia odnośnych projektów oraz zadbania o to, aby wizowy system informacyjny (VIS) oraz system informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II) mogły jak najszybciej wejść w życie; |
| --- | --- |

4.

wzywa Komisję do podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu zakończenia odnośnych projektów oraz zadbania o to, aby wizowy system informacyjny (VIS) oraz system informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II) mogły jak najszybciej wejść w życie;

| 5. | zaleca, aby Komisja powstrzymała się od przedwczesnego przedstawiania jakichkolwiek wniosków legislacyjnych wprowadzających nowe systemy – szczególnie systemu wjazdu/wyjazdu – do momentu uruchomienia wizowego systemu informacyjnego (VIS) oraz systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II); opowiada się za dokonaniem oceny rzeczywistego zapotrzebowania na taki system, mając na uwadze, że w oczywisty sposób nakłada się on na zbiór już istniejących systemów; uważa, że konieczna jest analiza wszelkich potrzebnych zmian w istniejących systemach oraz podanie odpowiedniej wartości szacunkowej rzeczywistych kosztów całego procesu; |
| --- | --- |

5.

zaleca, aby Komisja powstrzymała się od przedwczesnego przedstawiania jakichkolwiek wniosków legislacyjnych wprowadzających nowe systemy – szczególnie systemu wjazdu/wyjazdu – do momentu uruchomienia wizowego systemu informacyjnego (VIS) oraz systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II); opowiada się za dokonaniem oceny rzeczywistego zapotrzebowania na taki system, mając na uwadze, że w oczywisty sposób nakłada się on na zbiór już istniejących systemów; uważa, że konieczna jest analiza wszelkich potrzebnych zmian w istniejących systemach oraz podanie odpowiedniej wartości szacunkowej rzeczywistych kosztów całego procesu;

| 6. | zwraca się do Komisji o włączenie do wniosku dotyczącego programu wieloletniego powyższych zaleceń oraz zaleceń sformułowanych przez Parlament w wyżej wymienionej rezolucji z dnia 25 września 2008 r. oraz 14 stycznia 2009 r., a także następujących rezolucji:






  — | rezolucji z dnia 2 kwietnia 2009 r. w sprawie problemów i perspektyw obywatelstwa europejskiego (9), |
| --- | --- | --- |

6.

zwraca się do Komisji o włączenie do wniosku dotyczącego programu wieloletniego powyższych zaleceń oraz zaleceń sformułowanych przez Parlament w wyżej wymienionej rezolucji z dnia 25 września 2008 r. oraz 14 stycznia 2009 r., a także następujących rezolucji:

—

rezolucji z dnia 2 kwietnia 2009 r. w sprawie problemów i perspektyw obywatelstwa europejskiego (9),

| — | rezolucji z dnia 27 września 2007 r. w sprawie stosowania dyrektywy Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (10), |
| --- | --- |

—

rezolucji z dnia 27 września 2007 r. w sprawie stosowania dyrektywy Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (10),

| — | rezolucji z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie kolejnych etapów rozwoju zarządzania granicami w Unii Europejskiej i podobnych doświadczeń w krajach trzecich (11) oraz |
| --- | --- |

—

rezolucji z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie kolejnych etapów rozwoju zarządzania granicami w Unii Europejskiej i podobnych doświadczeń w krajach trzecich (11) oraz

| — | rezolucji z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie przyszłości wspólnego europejskiego systemu azylowego (12); |
| --- | --- |

—

rezolucji z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie przyszłości wspólnego europejskiego systemu azylowego (12);

| 7. | zobowiązuje swego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

7.

zobowiązuje swego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0458.

(2)  Dz.U. L 164 z 22.6.2002, s. 3.

(3)  Wniosek dotyczący decyzji ramowej Rady w sprawie wykorzystywania danych dotyczących rezerwacji pasażera (danych PNR) w celu egzekwowania prawa (COM(2007)0654).

(4)  Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 77.

(5)  Dz.U. L 31 z 6.2.2003, s. 18.

(6)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0019.

(7)  Dz.U. L 344 z 28.12.2001, s. 70.

(8)  Zalecenie Parlamentu Europejskiego dla Rady w sprawie jakości wymiaru sprawiedliwości w zakresie prawa karnego i harmonizacji ustawodawstwa karnego w państwach członkowskich (Dz.U. C 304 E z 1.12.2005, s. 109).

(9)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0204.

(10)  Dz.U. C 219 E z 28.8.2008, s. 317.

(11)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0085.

(12)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0087.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/94 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/94

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Wyniki szczytu G20

P6_TA(2009)0330

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wyników szczytu G20 w Londynie z dnia 2 kwietnia 2009 r.

2010/C 184 E/20

Parlament Europejski,

uwzględniając oświadczenie wydane przez przywódców obecnych na szczycie G20 (Globalny Plan Odnowy i Reform) w Londynie oraz ich oświadczenia w sprawie „wzmocnienia systemu finansowego” i „udzielania środków za pośrednictwem międzynarodowych instytucji finansowych” z dnia 2 kwietnia 2009 r.,

uwzględniając sprawozdanie z postępu z dnia 2 kwietnia 2009 r. zawierające przegląd jurysdykcji państw dokonane przez światowe forum OECD w zakresie wdrażania przyjętych na szczeblu międzynarodowym standardów podatkowych wymagających wymiany informacji w sprawie wniosków we wszelkich sprawach podatkowych dla celów administracyjnych i egzekwowania krajowego prawa podatkowego,

uwzględniając konkluzje prezydencji z posiedzenia Rady Europejskiej w dniach 19 i 20 marca 2009 r.,

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 4 marca 2009 r. zatytułowany „Realizacja europejskiego planu naprawy” (COM(2009)0114),

uwzględniając sprawozdanie grupy wysokiego szczebla ds. nadzoru finansowego w UE z dnia 25 lutego 2009 r., której przewodniczy Jacques de Larosière,

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 29 października 2008 r. zatytułowany „Przezwyciężenie kryzysu finansowego i wyjście na prostą: europejskie ramy działania” (COM(2008)0706),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie europejskiego planu naprawy gospodarczej (1),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 kwietnia 2009 r. zatytułowany „Wspieranie krajów rozwijających się w radzeniu sobie z kryzysem” (COM (2009)0160),

uwzględniając sprawozdanie Międzynarodowego Funduszu Walutowego zatytułowane „Skutki światowego kryzysu finansowego dla krajów o niskim dochodzie” z marca 2009 r.,

uwzględniając milenijne cele rozwoju ONZ i zobowiązania pomocowe państw członkowskich dotyczące udzielania pomocy w celu zwalczania głodu i ubóstwa,

uwzględniając sprawozdanie Programu ds. środowiska ONZ zatytułowane „Perspektywa wyjścia z kryzysu” z dnia 16 lutego 2009 r. wzywające państwa grupy G20 do ustanowienia „nowego światowego ładu ekologicznego”,

uwzględniając sprawozdanie Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) oraz Międzynarodowego Instytutu ds. badań nad rynkiem pracy z dnia 24 marca 2009 r. zatytułowane „Kryzys finansowy i gospodarczy: perspektywy godziwej pracy”, które wzywa państwa grupy G20 do przedstawienia jednolitego pakietu zachęt nakierowanego na opiekę społeczną i tworzenie miejsc pracy;

uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że świat pogrąża się coraz bardziej w recesji, a żaden kraj i żaden sektor nie może spodziewać się, że uniknie jej skutków oraz mając na uwadze, że w 2009 r. wyniki gospodarcze na świecie szybko się pogarszają, a najbardziej optymistyczne prognozy przewidują na 2010 r. jedynie powolną popprawę sytuacji, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że świat pogrąża się coraz bardziej w recesji, a żaden kraj i żaden sektor nie może spodziewać się, że uniknie jej skutków oraz mając na uwadze, że w 2009 r. wyniki gospodarcze na świecie szybko się pogarszają, a najbardziej optymistyczne prognozy przewidują na 2010 r. jedynie powolną popprawę sytuacji,

| B. | mając na uwadze, że skutki kryzysu finansowego dla realnej gospodarki doprowadziły do wyjątkowej sytuacji gospodarczej, która wymaga podjęcia szybkich, ukierunkowanych, tymczasowych i proporcjonalnych działań i decyzji w celu znalezienia rozwiązania dla bezprecedensowej sytuacji gospodarczej i zatrudnienia na świecie, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że skutki kryzysu finansowego dla realnej gospodarki doprowadziły do wyjątkowej sytuacji gospodarczej, która wymaga podjęcia szybkich, ukierunkowanych, tymczasowych i proporcjonalnych działań i decyzji w celu znalezienia rozwiązania dla bezprecedensowej sytuacji gospodarczej i zatrudnienia na świecie,

| C. | mając na uwadze, że głównym wyzwaniem podczas zwalczania kryzysu w międzynarodowej i europejskiej gospodarce jest brak zaufania na rynkach finansowych i kapitałowych, a także rosnące bezrobocie oraz spadek światowej wymiany handlowej; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że głównym wyzwaniem podczas zwalczania kryzysu w międzynarodowej i europejskiej gospodarce jest brak zaufania na rynkach finansowych i kapitałowych, a także rosnące bezrobocie oraz spadek światowej wymiany handlowej;

| D. | mając na uwadze, że obecną recesję powinno się wykorzystać jako szansę promowania celów lizbońskich i goteborskich oraz ogólnego zobowiązania do przeciwdziałania zmianom klimatycznym i do obniżania zużycia energii, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że obecną recesję powinno się wykorzystać jako szansę promowania celów lizbońskich i goteborskich oraz ogólnego zobowiązania do przeciwdziałania zmianom klimatycznym i do obniżania zużycia energii,

| E. | mając na uwadze, że globalny plan naprawy i reform (Globalny plan) obejmuje następujące cele: (1) przywrócenie zaufania, wzrostu gospodarczego i miejsc pracy; (2) naprawę systemu finansowego w celu przywrócenia kredytowania; (3) umocnienie przepisów regulujących finanse oraz odbudowę zaufania; (4) finansowanie i reformę międzynarodowych instytucji finansowych w celu pokonania kryzysu i zapobieżenia przyszłym załamaniom; (5) wspieranie światowego handlu i inwestycji oraz umacnianie dobrobytu przy jednoczesnym odrzuceniu protekcjonizmu; oraz (6) działanie na rzecz kompleksowego, ekologicznego i zrównoważonego uzdrowienia gospodarki, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że globalny plan naprawy i reform (Globalny plan) obejmuje następujące cele: (1) przywrócenie zaufania, wzrostu gospodarczego i miejsc pracy; (2) naprawę systemu finansowego w celu przywrócenia kredytowania; (3) umocnienie przepisów regulujących finanse oraz odbudowę zaufania; (4) finansowanie i reformę międzynarodowych instytucji finansowych w celu pokonania kryzysu i zapobieżenia przyszłym załamaniom; (5) wspieranie światowego handlu i inwestycji oraz umacnianie dobrobytu przy jednoczesnym odrzuceniu protekcjonizmu; oraz (6) działanie na rzecz kompleksowego, ekologicznego i zrównoważonego uzdrowienia gospodarki,

| F. | mając na uwadze, że międzynarodowa koordynacja jest konieczna zarówno dla ożywienia, jak i dla odbudowy światowej gospodarki, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że międzynarodowa koordynacja jest konieczna zarówno dla ożywienia, jak i dla odbudowy światowej gospodarki,

| G. | mając na uwadze, że członkostwo w strefie euro okazało się zwiększać stabilność gospodarczą w odnośnych państwach członkowskich, głównie w wyniku starań tych państw związanych z przestrzeganiem kryteriów z Maastricht oraz postanowień Paktu na rzecz stabilności i wzrostu w sytuacji zabezpieczenia ich przed wahaniami kursów walutowych, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że członkostwo w strefie euro okazało się zwiększać stabilność gospodarczą w odnośnych państwach członkowskich, głównie w wyniku starań tych państw związanych z przestrzeganiem kryteriów z Maastricht oraz postanowień Paktu na rzecz stabilności i wzrostu w sytuacji zabezpieczenia ich przed wahaniami kursów walutowych,

| H. | mając na uwadze, że kilka państw członkowskich napotkało poważne problemy dotyczące bilansu płatniczego, oraz mając na uwadze, że niektóre z tych państw członkowskich były zmuszone do skorzystania z pomocy MFW i Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że kilka państw członkowskich napotkało poważne problemy dotyczące bilansu płatniczego, oraz mając na uwadze, że niektóre z tych państw członkowskich były zmuszone do skorzystania z pomocy MFW i Unii Europejskiej,

| I. | mając na uwadze, że MCR, a w szczególności wyeliminowanie skrajnego ubóstwa i głodu, muszą stanowić podstawę współpracy AKP-UE w ramach umowy o partnerstwie z Kotonu, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że MCR, a w szczególności wyeliminowanie skrajnego ubóstwa i głodu, muszą stanowić podstawę współpracy AKP-UE w ramach umowy o partnerstwie z Kotonu,

| J. | mając na uwadze, że z powodu kryzysu finansowego niektóre kraje udzielające pomocy ograniczyły swój wkład finansowy w oficjalną pomoc rozwojową (OPR) dla krajów rozwijających się, co stanowi zagrożenie dla realizacji MCR, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że z powodu kryzysu finansowego niektóre kraje udzielające pomocy ograniczyły swój wkład finansowy w oficjalną pomoc rozwojową (OPR) dla krajów rozwijających się, co stanowi zagrożenie dla realizacji MCR,

| K. | mając na uwadze, że państwa AKP są zależne od wywozu surowców, który odpowiada ponad 50 % ich dochodów walutowych oraz mając na uwadze, że w wyniku kryzysu finansowego wywóz z krajów rozwijających się i przekazy pieniężne do tych krajów obniżają się, zmniejsza się dostęp do kredytu, spadają zagraniczne inwestycje bezpośrednie i gwałtownie spadają ceny towarów, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że państwa AKP są zależne od wywozu surowców, który odpowiada ponad 50 % ich dochodów walutowych oraz mając na uwadze, że w wyniku kryzysu finansowego wywóz z krajów rozwijających się i przekazy pieniężne do tych krajów obniżają się, zmniejsza się dostęp do kredytu, spadają zagraniczne inwestycje bezpośrednie i gwałtownie spadają ceny towarów,

| L. | mając na uwadze, że zakładanie spółek w innych krajach umożliwia nadużycia w postaci obchodzenia podatków i uchylania się od ich płacenia, a także unikania kontroli finansowej, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że zakładanie spółek w innych krajach umożliwia nadużycia w postaci obchodzenia podatków i uchylania się od ich płacenia, a także unikania kontroli finansowej,

| M. | mając na uwadze, że dynamika wzrostu handlu międzynarodowego spada z powodu braku kredytowania i finansowania oraz ze względu na ogólny zastój w gospodarce światowej, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że dynamika wzrostu handlu międzynarodowego spada z powodu braku kredytowania i finansowania oraz ze względu na ogólny zastój w gospodarce światowej,

| N. | mając na uwadze, że dla powstrzymania środków protekcjonistycznych, które mogą wynikać z kryzysu finansowego/gospodarczego, konieczna jest silna wielostronna współpraca, |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że dla powstrzymania środków protekcjonistycznych, które mogą wynikać z kryzysu finansowego/gospodarczego, konieczna jest silna wielostronna współpraca,

Uwagi ogólne

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje Globalny plan G20; zauważa, że Globalny plan jest zgodny z wysiłkami podjętymi już przez Unię Europejską celem uniknięcia sprzecznych strategii, których efekty wzajemnie się znoszą; z zadowoleniem przyjmuje uznanie przez grupę G20, że kryzys światowy wymaga rozwiązania na skalę światową i zintegrowanej strategii odbudowy zaufania, przywracania wzrostu gospodarczego i odtwarzania miejsc pracy; uważa, że uznanie to wymaga podjęcia zdecydowanych dalszych działań na kolejnym posiedzeniu grupy G20, które odbędzie się wczesną jesienią 2009 r.; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje Globalny plan G20; zauważa, że Globalny plan jest zgodny z wysiłkami podjętymi już przez Unię Europejską celem uniknięcia sprzecznych strategii, których efekty wzajemnie się znoszą; z zadowoleniem przyjmuje uznanie przez grupę G20, że kryzys światowy wymaga rozwiązania na skalę światową i zintegrowanej strategii odbudowy zaufania, przywracania wzrostu gospodarczego i odtwarzania miejsc pracy; uważa, że uznanie to wymaga podjęcia zdecydowanych dalszych działań na kolejnym posiedzeniu grupy G20, które odbędzie się wczesną jesienią 2009 r.;

| 2. | uważa, że zadanie stojące przed światowymi przywódcami nie polega na naprawieniu obecnego systemu finansowego i gospodarczego, ale na uznaniu, że w obrębie ram prawnych trzeba znaleźć nową równowagę środowiskową i społeczną, uwzględnić istniejące szanse oraz odnowienie światowego wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy, a także sprawiedliwość społeczną i zaangażowanie społeczne; zwraca się o wprowadzenie lepszych, kompleksowych regulacji i nadzoru oraz o opracowanie nowych ram w dziedzinie regulacji i rządów; uważa, że uczestnicy szczytu G20 powinni byli omówić kwestię światowych nierówności handlowych i finansowych, które odegrały zasadniczą rolę w obecnym kryzysie gospodarczym; |
| --- | --- |

2.

uważa, że zadanie stojące przed światowymi przywódcami nie polega na naprawieniu obecnego systemu finansowego i gospodarczego, ale na uznaniu, że w obrębie ram prawnych trzeba znaleźć nową równowagę środowiskową i społeczną, uwzględnić istniejące szanse oraz odnowienie światowego wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy, a także sprawiedliwość społeczną i zaangażowanie społeczne; zwraca się o wprowadzenie lepszych, kompleksowych regulacji i nadzoru oraz o opracowanie nowych ram w dziedzinie regulacji i rządów; uważa, że uczestnicy szczytu G20 powinni byli omówić kwestię światowych nierówności handlowych i finansowych, które odegrały zasadniczą rolę w obecnym kryzysie gospodarczym;

| 3. | podkreśla konieczność pełnego poszanowania wszystkich podjętych zobowiązań, ich szybkiego wykonania i dalszego opracowania zarówno na szczeblu krajowym, jak i międzynarodowym, aby odbudować zaufanie i zwiększyć skuteczność do maksimum; odnotowuje podjęte przez Radę Stabilności Finansowej (FSB) i MFW zobowiązanie do monitorowania podstępów w zakresie Globalnego planu i zwraca się do tych organów o przedłożenie sprawozdania Parlamentowi Europejskiemu; |
| --- | --- |

3.

podkreśla konieczność pełnego poszanowania wszystkich podjętych zobowiązań, ich szybkiego wykonania i dalszego opracowania zarówno na szczeblu krajowym, jak i międzynarodowym, aby odbudować zaufanie i zwiększyć skuteczność do maksimum; odnotowuje podjęte przez Radę Stabilności Finansowej (FSB) i MFW zobowiązanie do monitorowania podstępów w zakresie Globalnego planu i zwraca się do tych organów o przedłożenie sprawozdania Parlamentowi Europejskiemu;

| 4. | podkreśla, że należy niezwłocznie przyznać priorytet ponownemu pobudzeniu gospodarki realnej, zapewnieniu właściwego funkcjonowania rynków kapitałowych i kredytowych, utrzymaniu i wspieraniu zatrudnienia oraz ochronie ludzi przed niekorzystnym wpływem kryzysu, ze szczególnym uwzględnieniem najbiedniejszych i najsłabszych; |
| --- | --- |

4.

podkreśla, że należy niezwłocznie przyznać priorytet ponownemu pobudzeniu gospodarki realnej, zapewnieniu właściwego funkcjonowania rynków kapitałowych i kredytowych, utrzymaniu i wspieraniu zatrudnienia oraz ochronie ludzi przed niekorzystnym wpływem kryzysu, ze szczególnym uwzględnieniem najbiedniejszych i najsłabszych;

| 5. | pochwala G20 za zdecydowanie się w dużej mierze na rozwiązania oparte na pożyczkach i gwarancjach, które zmaksymalizują efekty gospodarcze, pomagając jednocześnie zmniejszyć długoterminowy wpływ na budżet państwa programów o wartości ponad 1 biliona dolarów amerykańskich; |
| --- | --- |

5.

pochwala G20 za zdecydowanie się w dużej mierze na rozwiązania oparte na pożyczkach i gwarancjach, które zmaksymalizują efekty gospodarcze, pomagając jednocześnie zmniejszyć długoterminowy wpływ na budżet państwa programów o wartości ponad 1 biliona dolarów amerykańskich;

Przywrócenie wzrostu gospodarczego i odtworzenie miejsc pracy

| 6. | z zadowoleniem przyjmuje porozumienie dotyczące zapewnienia 832 miliardów EUR jako dodatkowych zasobów finansowych dla MFW i innych instytucji finansowych oraz jako środków finansowania handlu, a także zobowiązanie do dołożenia trwałych wysiłków fiskalnych na skalę niezbędną do przywrócenia kredytów, wzrostu gospodarczego i miejsc pracy w gospodarce światowej przy równoczesnym zapewnieniu długofalowej równowagi fiskalnej; zauważa jednak, że nie uzgodniono dodatkowych europejskich bodźców fiskalnych; uznaje, że zakres pola działania różni się w poszczególnych krajach, wszystkie jednak muszą działać w ramach swoich możliwości; |
| --- | --- |

6.

z zadowoleniem przyjmuje porozumienie dotyczące zapewnienia 832 miliardów EUR jako dodatkowych zasobów finansowych dla MFW i innych instytucji finansowych oraz jako środków finansowania handlu, a także zobowiązanie do dołożenia trwałych wysiłków fiskalnych na skalę niezbędną do przywrócenia kredytów, wzrostu gospodarczego i miejsc pracy w gospodarce światowej przy równoczesnym zapewnieniu długofalowej równowagi fiskalnej; zauważa jednak, że nie uzgodniono dodatkowych europejskich bodźców fiskalnych; uznaje, że zakres pola działania różni się w poszczególnych krajach, wszystkie jednak muszą działać w ramach swoich możliwości;

| 7. | uznaje zasadniczą rolę banków centralnych w tym zakresie i szybkie obniżenie przez nie stóp procentowych, a także z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie G20 do zaniechania konkurencyjnej dewaluacji krajowych walut, która mogłaby spowodować błędne koło; z zadowoleniem przyjmuje kolejne cięcia stóp procentowych przez EBC w celu pobudzenia wzrostu oraz szybkie wprowadzenie przez EBC krótkoterminowych mechanizmów finansowych mających na celu ożywienie pożyczek międzybankowych; zwraca uwagę na konieczność stworzenia warunków, które sprawią, że cięcia stóp procentowych będą bardziej odczuwalne przez kredytobiorców; wzywa do przyjmowania wszelkich środków mających ponownie umożliwić rynkom finansowym prawidłowe funkcjonowanie, w tym do pilnego przywrócenia kredytów krajowych i międzynarodowego przepływu kapitału; |
| --- | --- |

7.

uznaje zasadniczą rolę banków centralnych w tym zakresie i szybkie obniżenie przez nie stóp procentowych, a także z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie G20 do zaniechania konkurencyjnej dewaluacji krajowych walut, która mogłaby spowodować błędne koło; z zadowoleniem przyjmuje kolejne cięcia stóp procentowych przez EBC w celu pobudzenia wzrostu oraz szybkie wprowadzenie przez EBC krótkoterminowych mechanizmów finansowych mających na celu ożywienie pożyczek międzybankowych; zwraca uwagę na konieczność stworzenia warunków, które sprawią, że cięcia stóp procentowych będą bardziej odczuwalne przez kredytobiorców; wzywa do przyjmowania wszelkich środków mających ponownie umożliwić rynkom finansowym prawidłowe funkcjonowanie, w tym do pilnego przywrócenia kredytów krajowych i międzynarodowego przepływu kapitału;

| 8. | z niepokojem obserwuje gwałtowny wzrost zadłużenia publicznego i deficytu budżetowego; podkreśla znaczenie jak najszybszego uzdrowienia finansów publicznych i zapewnienia długoterminowej równowagi fiskalnej, aby uniknąć zbyt wielkiego obciążania przyszłych pokoleń, zaznaczając, że należy to rozpatrywać oddzielnie dla każdego z państw w kontekście całkowitej wielkości zadłużenia; |
| --- | --- |

8.

z niepokojem obserwuje gwałtowny wzrost zadłużenia publicznego i deficytu budżetowego; podkreśla znaczenie jak najszybszego uzdrowienia finansów publicznych i zapewnienia długoterminowej równowagi fiskalnej, aby uniknąć zbyt wielkiego obciążania przyszłych pokoleń, zaznaczając, że należy to rozpatrywać oddzielnie dla każdego z państw w kontekście całkowitej wielkości zadłużenia;

| 9. | wyraża ubolewanie, że kwestia braku równowagi światowej, która stanowi przyczynę kryzysu finansowego, nie została podjęta podczas szczytu państw G20; podkreśla, że aby zapobiec kryzysowi finansowemu w przyszłości, należy zająć się jego głównymi przyczynami (tzn. finansowaniem nadmiernego deficytu USA za pomocą znacznych nadwyżek w handlu z Chinami), które mają skutki w dużym stopniu wykraczające poza sektor bankowości oraz uregulowań w dziedzinie finansów i zarządzania instytucjonalnego; jest zdania, że skuteczna wielostronna reakcja na kryzys musi obejmować wielostronne przyczyny braku stabilności w zakresie kursów wymiany oraz cen surowców; wzywa zatem do Radę Europejską do przyjęcia wspólnego stanowiska celem rozwiązania tych problemów podczas kolejnego szczytu G20 w Nowym Jorku; |
| --- | --- |

9.

wyraża ubolewanie, że kwestia braku równowagi światowej, która stanowi przyczynę kryzysu finansowego, nie została podjęta podczas szczytu państw G20; podkreśla, że aby zapobiec kryzysowi finansowemu w przyszłości, należy zająć się jego głównymi przyczynami (tzn. finansowaniem nadmiernego deficytu USA za pomocą znacznych nadwyżek w handlu z Chinami), które mają skutki w dużym stopniu wykraczające poza sektor bankowości oraz uregulowań w dziedzinie finansów i zarządzania instytucjonalnego; jest zdania, że skuteczna wielostronna reakcja na kryzys musi obejmować wielostronne przyczyny braku stabilności w zakresie kursów wymiany oraz cen surowców; wzywa zatem do Radę Europejską do przyjęcia wspólnego stanowiska celem rozwiązania tych problemów podczas kolejnego szczytu G20 w Nowym Jorku;

Wzmocnienie nadzoru i regulacji rynków finansowych

| 10. | z zadowoleniem przyjmuje wspólne podejście do lepszej regulacji sektora finansowego oraz poprawy nadzoru finansowego w oparciu o większą spójność i systematyczną współpracę między krajami; wzywa wszystkie rządy do działania zgodnie z ich zobowiązaniami podjętymi na szczycie G20; uważa, że decyzje i zobowiązania przyjęte i udzielone podczas szczytu G20 stanowią minimum, a nie maksimum; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Unia Europejska ma większe ambicje pod względem zakresu i wymagań dotyczących regulacji i nadzoru; |
| --- | --- |

10.

z zadowoleniem przyjmuje wspólne podejście do lepszej regulacji sektora finansowego oraz poprawy nadzoru finansowego w oparciu o większą spójność i systematyczną współpracę między krajami; wzywa wszystkie rządy do działania zgodnie z ich zobowiązaniami podjętymi na szczycie G20; uważa, że decyzje i zobowiązania przyjęte i udzielone podczas szczytu G20 stanowią minimum, a nie maksimum; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Unia Europejska ma większe ambicje pod względem zakresu i wymagań dotyczących regulacji i nadzoru;

| 11. | podkreśla znaczenie odbudowania zaufania w sektorze finansowym, które odgrywa kluczową rolę dla ożywienia kredytowania realnej gospodarki i międzynarodowego przepływu kapitału; kładzie nacisk na konieczność pilnego zajęcia się kwestią osłabionych aktywów bankowych, które hamują kredytowanie; apeluje do rządów państw członkowskich oraz do właściwych organów skłonienie banków do pełnego i przejrzystego ujawnienia informacji o osłabionych aktywach w bilansie, uwzględniając komunikat Komisji w sprawie postępowania w zakresie tych aktywów we wspólnotowym sektorze bankowym (2), oraz o skoordynowane działanie przy jednoczesnym poszanowaniu zasad konkurencji; wzywa rządy G20 do ujawnienia informacji o tym, jak działają ich programy dotyczące aktywów o zaniżonej wartości i jakie przynoszą skutki; zaleca jak najściślejszą współpracę międzynarodową i odrzucenie finansowego i regulacyjnego protekcjonizmu; |
| --- | --- |

11.

podkreśla znaczenie odbudowania zaufania w sektorze finansowym, które odgrywa kluczową rolę dla ożywienia kredytowania realnej gospodarki i międzynarodowego przepływu kapitału; kładzie nacisk na konieczność pilnego zajęcia się kwestią osłabionych aktywów bankowych, które hamują kredytowanie; apeluje do rządów państw członkowskich oraz do właściwych organów skłonienie banków do pełnego i przejrzystego ujawnienia informacji o osłabionych aktywach w bilansie, uwzględniając komunikat Komisji w sprawie postępowania w zakresie tych aktywów we wspólnotowym sektorze bankowym (2), oraz o skoordynowane działanie przy jednoczesnym poszanowaniu zasad konkurencji; wzywa rządy G20 do ujawnienia informacji o tym, jak działają ich programy dotyczące aktywów o zaniżonej wartości i jakie przynoszą skutki; zaleca jak najściślejszą współpracę międzynarodową i odrzucenie finansowego i regulacyjnego protekcjonizmu;

| 12. | z zadowoleniem przyjmuje decyzję w sprawie regulacji i nadzoru wszystkich systemowo ważnych instytucji, rynków i instrumentów (w tym funduszy hedgingowe), uważa jednak, że potrzebne są dalsze środki na rzecz wyeliminowania nadmiernie spekulacyjnych zachowań, i że regulacją i nadzorem należy objąć te czynności, których rozmiary można wprawdzie w oderwaniu oceniać jako niesystemowe, ale które łącznie stanowią potencjalne zagrożenie dla stabilności finansowej; zwraca uwagę na potrzebę opracowania mechanizmów skutecznej współpracy i wymiany informacji pomiędzy krajowymi władzami w celu zapewnienia skutecznego nadzoru transgranicznego przy jednoczesnym utrzymaniu otwartych rynków; |
| --- | --- |

12.

z zadowoleniem przyjmuje decyzję w sprawie regulacji i nadzoru wszystkich systemowo ważnych instytucji, rynków i instrumentów (w tym funduszy hedgingowe), uważa jednak, że potrzebne są dalsze środki na rzecz wyeliminowania nadmiernie spekulacyjnych zachowań, i że regulacją i nadzorem należy objąć te czynności, których rozmiary można wprawdzie w oderwaniu oceniać jako niesystemowe, ale które łącznie stanowią potencjalne zagrożenie dla stabilności finansowej; zwraca uwagę na potrzebę opracowania mechanizmów skutecznej współpracy i wymiany informacji pomiędzy krajowymi władzami w celu zapewnienia skutecznego nadzoru transgranicznego przy jednoczesnym utrzymaniu otwartych rynków;

| 13. | pochwala decyzję krajów G20 o przyjęciu umowy kapitałowej Bazylea II oraz wysiłki na rzecz jak najszybszego umocnienia ostrożnościowych norm regulacyjnych; |
| --- | --- |

13.

pochwala decyzję krajów G20 o przyjęciu umowy kapitałowej Bazylea II oraz wysiłki na rzecz jak najszybszego umocnienia ostrożnościowych norm regulacyjnych;

| 14. | uważa, że konieczne jest pilne wdrożenie na wysokim szczeblu zasad współpracy transgranicznej w zakresie zarządzania kryzysowego; w świetle coraz większego współdziałania krajowych systemów finansowych wzywa właściwe władze do współpracy na szczeblu międzynarodowym w celu przygotowania się na kryzys finansowy i zarządzania w sytuacjach kryzysowych; |
| --- | --- |

14.

uważa, że konieczne jest pilne wdrożenie na wysokim szczeblu zasad współpracy transgranicznej w zakresie zarządzania kryzysowego; w świetle coraz większego współdziałania krajowych systemów finansowych wzywa właściwe władze do współpracy na szczeblu międzynarodowym w celu przygotowania się na kryzys finansowy i zarządzania w sytuacjach kryzysowych;

| 15. | z zadowoleniem przyjmuje decyzję G20 o wspieraniu integralności i przejrzystości na rynkach finansowych oraz większej odpowiedzialności instytucji finansowych; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie G20 do bardziej trwałego zreformowania systemów wynagrodzeń w ramach przeglądu finansowych ram prawnych oraz podkreśla znaczenie powiązania zachęt z wynikami w długoterminowej perspektywie, aby zapobiec zachętom skłaniającym do nieodpowiedzialnych zachowań i zapewnić zastosowanie nowych zasad w całym sektorze, dla zapewnienia równych reguł gry; pozostanie niezwykle czujny w zakresie skutecznego stosowania zasad odnoszących się do wynagrodzenia i odszkodowania w instytucjach finansowych oraz wzywa do przyjęcia w tej dziedzinie bardziej restrykcyjnych środków; |
| --- | --- |

15.

z zadowoleniem przyjmuje decyzję G20 o wspieraniu integralności i przejrzystości na rynkach finansowych oraz większej odpowiedzialności instytucji finansowych; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie G20 do bardziej trwałego zreformowania systemów wynagrodzeń w ramach przeglądu finansowych ram prawnych oraz podkreśla znaczenie powiązania zachęt z wynikami w długoterminowej perspektywie, aby zapobiec zachętom skłaniającym do nieodpowiedzialnych zachowań i zapewnić zastosowanie nowych zasad w całym sektorze, dla zapewnienia równych reguł gry; pozostanie niezwykle czujny w zakresie skutecznego stosowania zasad odnoszących się do wynagrodzenia i odszkodowania w instytucjach finansowych oraz wzywa do przyjęcia w tej dziedzinie bardziej restrykcyjnych środków;

| 16. | z zadowoleniem przyjmuje środki dotyczące agencji ratingowych, które mają na celu zwiększenie przejrzystości i zacieśnienie współpracy pomiędzy krajowymi organami nadzoru; jest w dalszym ciągu zaniepokojony brakiem konkurencji w tym sektorze i apeluje o znaczne obniżenie barier umożliwiających wejście na rynek; |
| --- | --- |

16.

z zadowoleniem przyjmuje środki dotyczące agencji ratingowych, które mają na celu zwiększenie przejrzystości i zacieśnienie współpracy pomiędzy krajowymi organami nadzoru; jest w dalszym ciągu zaniepokojony brakiem konkurencji w tym sektorze i apeluje o znaczne obniżenie barier umożliwiających wejście na rynek;

| 17. | z zadowoleniem przyjmuje zamiar osiągnięcia porozumienia w sprawie jednolitego zestawu norm w zakresie rachunkowości, ubolewając nad faktem, że Rada Standardów Rachunkowości Finansowej (FASB) zmieniła definicję godziwej wartości dla podmiotów rynkowych w USA oraz wzywa Komisję do dostosowania MSR 39 zgodnie z tym porozumieniem, nie czekając na decyzję Rady Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (IASB); |
| --- | --- |

17.

z zadowoleniem przyjmuje zamiar osiągnięcia porozumienia w sprawie jednolitego zestawu norm w zakresie rachunkowości, ubolewając nad faktem, że Rada Standardów Rachunkowości Finansowej (FASB) zmieniła definicję godziwej wartości dla podmiotów rynkowych w USA oraz wzywa Komisję do dostosowania MSR 39 zgodnie z tym porozumieniem, nie czekając na decyzję Rady Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (IASB);

| 18. | wzywa do przyjęcia na następnym szczycie G20 uzgodnień dotyczących skoordynowanych i konkretnych działań zarówno w celu wyeliminowania wszystkich rajów podatkowych i regulacyjnych, jak i usunięcia wszelkich luk podatkowych i regulacyjnych w normalnych systemach podatkowych, które to luki umożliwiają powszechne unikanie płacenia podatków nawet w największych ośrodkach finansowych; z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie G20 dotyczące tajemnicy bankowej i pochwala automatyczną wymianę informacji jako najskuteczniejsze narzędzie radzenia sobie ze zjawiskiem uchylania się od podatków; zaleca, by Unia Europejska przyjęła na szczeblu wspólnotowym odpowiednie ramy legislacyjne dotyczące rajów podatkowych i wzywa swych partnerów międzynarodowych, by uczynili to samo; |
| --- | --- |

18.

wzywa do przyjęcia na następnym szczycie G20 uzgodnień dotyczących skoordynowanych i konkretnych działań zarówno w celu wyeliminowania wszystkich rajów podatkowych i regulacyjnych, jak i usunięcia wszelkich luk podatkowych i regulacyjnych w normalnych systemach podatkowych, które to luki umożliwiają powszechne unikanie płacenia podatków nawet w największych ośrodkach finansowych; z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie G20 dotyczące tajemnicy bankowej i pochwala automatyczną wymianę informacji jako najskuteczniejsze narzędzie radzenia sobie ze zjawiskiem uchylania się od podatków; zaleca, by Unia Europejska przyjęła na szczeblu wspólnotowym odpowiednie ramy legislacyjne dotyczące rajów podatkowych i wzywa swych partnerów międzynarodowych, by uczynili to samo;

Wzmocnienie światowych instytucji finansowych

| 19. | w pełni popiera decyzję o powierzeniu głównej roli w zakresie koordynacji uzgodnionego planu działania nowo nazwanej i rozbudowanej Radzie Stabilności Finansowej; popiera decyzję G20 o zapewnieniu tej Radzie silniejszej podstawy instytucjonalnej i większych uprawnień; odkreśla wagę wspólnych zasad i zapewnienia spójności przepisów w obszarze usług finansowych, aby sprostać światowym podmiotom rynkowym; |
| --- | --- |

19.

w pełni popiera decyzję o powierzeniu głównej roli w zakresie koordynacji uzgodnionego planu działania nowo nazwanej i rozbudowanej Radzie Stabilności Finansowej; popiera decyzję G20 o zapewnieniu tej Radzie silniejszej podstawy instytucjonalnej i większych uprawnień; odkreśla wagę wspólnych zasad i zapewnienia spójności przepisów w obszarze usług finansowych, aby sprostać światowym podmiotom rynkowym;

| 20. | z zadowoleniem przyjmuje i w pełni popiera wniosek z dnia 8 kwietnia 2009 r. skierowany przez Zgromadzenie Parlamentarne EUROLAT do krajów UE oraz Ameryki Łacińskiej i Karaibów, nawołujący do „natychmiastowego działania w celu likwidacji wszystkich rajów podatkowych na swoim terytorium oraz do działania na szczeblu międzynarodowym celem zlikwidowania pozostałych rajów podatkowych, a także do objęcia sankcjami spółek i osób prywatnych korzystających z ich usług”; |
| --- | --- |

20.

z zadowoleniem przyjmuje i w pełni popiera wniosek z dnia 8 kwietnia 2009 r. skierowany przez Zgromadzenie Parlamentarne EUROLAT do krajów UE oraz Ameryki Łacińskiej i Karaibów, nawołujący do „natychmiastowego działania w celu likwidacji wszystkich rajów podatkowych na swoim terytorium oraz do działania na szczeblu międzynarodowym celem zlikwidowania pozostałych rajów podatkowych, a także do objęcia sankcjami spółek i osób prywatnych korzystających z ich usług”;

| 21. | wyraża zadowolenie z planu G20 dotyczącego reformy międzynarodowych instytucji finansowych i apeluje o jak najszybsze rozpoczęcie tych reform; oczekuje przeprowadzenia dalekosiężnej reformy światowych rządów gospodarczych i finansowych, która musi wspierać demokrację, przejrzystość i odpowiedzialność oraz zapewnić spójność strategii i procedur stosowanych przez międzynarodowe instytucje gospodarcze i finansowe, a także wzywa do rewizji warunków udzielania pożyczek przez MFW oraz Bank Światowy; |
| --- | --- |

21.

wyraża zadowolenie z planu G20 dotyczącego reformy międzynarodowych instytucji finansowych i apeluje o jak najszybsze rozpoczęcie tych reform; oczekuje przeprowadzenia dalekosiężnej reformy światowych rządów gospodarczych i finansowych, która musi wspierać demokrację, przejrzystość i odpowiedzialność oraz zapewnić spójność strategii i procedur stosowanych przez międzynarodowe instytucje gospodarcze i finansowe, a także wzywa do rewizji warunków udzielania pożyczek przez MFW oraz Bank Światowy;

| 22. | ponadto wzywa do poprawienia reprezentacji krajów rozwijających się w międzynarodowych instytucjach finansowych; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie do otwartego, przejrzystego i opartego na zasługach procesu mianowania szefów międzynarodowych instytucji finansowych; wzywa w związku z tym Unii Europejskiej do jednomyślności; |
| --- | --- |

22.

ponadto wzywa do poprawienia reprezentacji krajów rozwijających się w międzynarodowych instytucjach finansowych; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie do otwartego, przejrzystego i opartego na zasługach procesu mianowania szefów międzynarodowych instytucji finansowych; wzywa w związku z tym Unii Europejskiej do jednomyślności;

| 23. | wzywa Komisję do oceny zwiększenia specjalnych praw ciągnienia MFW, które może okazać się niezbędne, oraz do oceny przez EBC skutków takiego posunięcia dla stabilności cen na świecie; |
| --- | --- |

23.

wzywa Komisję do oceny zwiększenia specjalnych praw ciągnienia MFW, które może okazać się niezbędne, oraz do oceny przez EBC skutków takiego posunięcia dla stabilności cen na świecie;

Sprzeciwianie się protekcjonizmowi oraz wspieranie światowego handlu i inwestycji

| 24. | wyraża poparcie dla podjętego przez G20 zobowiązania do zwiększenia o 850 mld USD kwoty środków dostępnych dla światowych instytucji finansowych na wsparcie wzrostu na wschodzących rynkach i w krajach rozwijających się; z zadowoleniem przyjmuje znaczne zwiększenie środków MFW, który jest głównym dostarczycielem pomocy finansowej dla krajów z problemami dotyczącymi bilansu płatniczego, w tym państw członkowskich UE, i który działa na rzecz wsparcia wzrostu na rynkach wschodzących i w krajach rozwijających się; |
| --- | --- |

24.

wyraża poparcie dla podjętego przez G20 zobowiązania do zwiększenia o 850 mld USD kwoty środków dostępnych dla światowych instytucji finansowych na wsparcie wzrostu na wschodzących rynkach i w krajach rozwijających się; z zadowoleniem przyjmuje znaczne zwiększenie środków MFW, który jest głównym dostarczycielem pomocy finansowej dla krajów z problemami dotyczącymi bilansu płatniczego, w tym państw członkowskich UE, i który działa na rzecz wsparcia wzrostu na rynkach wschodzących i w krajach rozwijających się;

| 25. | z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione przez MFW w zakresie jego nowej elastycznej linii kredytowej, oznaczającej odejście od jego dotychczasowego narzuconego i sztywnego kredytowania oraz jego warunków, o czym świadczy sprawozdanie MFW dotyczące „Skutków światowego kryzysu finansowego dla krajów o niskim dochodzie”, zgodnie z którym „przy formułowaniu polityki wydatków, ochrona lub rozwój programów socjalnych, realizacja zatwierdzonych inwestycji, i, ogólnie, utrzymanie dynamiki realizacji MCR powinny mieć priorytetowe znaczenie”; |
| --- | --- |

25.

z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione przez MFW w zakresie jego nowej elastycznej linii kredytowej, oznaczającej odejście od jego dotychczasowego narzuconego i sztywnego kredytowania oraz jego warunków, o czym świadczy sprawozdanie MFW dotyczące „Skutków światowego kryzysu finansowego dla krajów o niskim dochodzie”, zgodnie z którym „przy formułowaniu polityki wydatków, ochrona lub rozwój programów socjalnych, realizacja zatwierdzonych inwestycji, i, ogólnie, utrzymanie dynamiki realizacji MCR powinny mieć priorytetowe znaczenie”;

| 26. | z zadowoleniem przyjmuje podtrzymane zobowiązanie zawarte w Globalnym planie do realizacji MCR i obietnicę przyznania dodatkowych 50 mld USD na wsparcie ochrony socjalnej, ożywienie handlu i zagwarantowanie rozwoju w krajach o niskim dochodzie; zachęca do szybkiego wypłacenia tych środków nie tylko w formie pożyczek, ale także w formie bezpośrednich dotacji tam gdzie to możliwe w celu wsparcia ochrony socjalnej i pobudzenia handlu; |
| --- | --- |

26.

z zadowoleniem przyjmuje podtrzymane zobowiązanie zawarte w Globalnym planie do realizacji MCR i obietnicę przyznania dodatkowych 50 mld USD na wsparcie ochrony socjalnej, ożywienie handlu i zagwarantowanie rozwoju w krajach o niskim dochodzie; zachęca do szybkiego wypłacenia tych środków nie tylko w formie pożyczek, ale także w formie bezpośrednich dotacji tam gdzie to możliwe w celu wsparcia ochrony socjalnej i pobudzenia handlu;

| 27. | ubolewa nad faktem, że obietnice G20 dotyczące pomocy na rzecz wymiany handlowej i oficjalnej pomocy rozwojowej (OPR) były niewystarczające; podkreśla, że mimo że Globalny plan wymienia środki finansowe na rzecz zwiększenia funduszy dla krajów rozwijających się za pośrednictwem Banku Światowego i MFW, nie podjęto konkretnego zobowiązania mającego zapewnić, że pomoc na rzecz wymiany handlowej stanowić będzie dodatkowe finansowanie; |
| --- | --- |

27.

ubolewa nad faktem, że obietnice G20 dotyczące pomocy na rzecz wymiany handlowej i oficjalnej pomocy rozwojowej (OPR) były niewystarczające; podkreśla, że mimo że Globalny plan wymienia środki finansowe na rzecz zwiększenia funduszy dla krajów rozwijających się za pośrednictwem Banku Światowego i MFW, nie podjęto konkretnego zobowiązania mającego zapewnić, że pomoc na rzecz wymiany handlowej stanowić będzie dodatkowe finansowanie;

| 28. | z zadowoleniem przyjmuje obietnicę dalszego wspierania światowego handlu i inwestycji; jest jednak poważnie zaniepokojony spadkiem poziomu transakcji handlowych na świecie, który grozi dalszym pogłębianiem się światowej recesji; podkreśla znaczenie szybkiego i udanego zakończenia rundy dauhańskiej, mającej przywrócić równowagę w światowym systemie handlu, której brak jest szkodliwy dla krajów rozwijających się; |
| --- | --- |

28.

z zadowoleniem przyjmuje obietnicę dalszego wspierania światowego handlu i inwestycji; jest jednak poważnie zaniepokojony spadkiem poziomu transakcji handlowych na świecie, który grozi dalszym pogłębianiem się światowej recesji; podkreśla znaczenie szybkiego i udanego zakończenia rundy dauhańskiej, mającej przywrócić równowagę w światowym systemie handlu, której brak jest szkodliwy dla krajów rozwijających się;

| 29. | odrzuca wszelkie formy protekcjonizmu zarówno w gospodarce realnej, jak i w sektorze finansowym jako reakcję na spowolnienie gospodarcze i słabnący handel światowy; |
| --- | --- |

29.

odrzuca wszelkie formy protekcjonizmu zarówno w gospodarce realnej, jak i w sektorze finansowym jako reakcję na spowolnienie gospodarcze i słabnący handel światowy;

| 30. | wzywa uczestników kolejnego szczytu grupy G20 do podjęcia również kwestii reformy światowego systemu handlu i rządów Światowej Organizacji Handlu w celu wspierania sprawiedliwego handlu, odwrócenia tendencji do pogłębiania się nierówności między Północą a Południem, poprawy spójności między polityką handlową, społeczną i środowiskową oraz uczynienia ze Światowej Organizacji Handlu podmiotu bardziej demokratycznego, przejrzystego i odpowiedzialnego; |
| --- | --- |

30.

wzywa uczestników kolejnego szczytu grupy G20 do podjęcia również kwestii reformy światowego systemu handlu i rządów Światowej Organizacji Handlu w celu wspierania sprawiedliwego handlu, odwrócenia tendencji do pogłębiania się nierówności między Północą a Południem, poprawy spójności między polityką handlową, społeczną i środowiskową oraz uczynienia ze Światowej Organizacji Handlu podmiotu bardziej demokratycznego, przejrzystego i odpowiedzialnego;

| 31. | wzywa państwa członkowskie do przedstawienia działań i instrumentów wprowadzonych w odpowiedzi na kryzys w krajach rozwijających się, by reakcja Unii Europejskiej była skoordynowana; wzywa do wdrożenia działań wskazanych w ten sposób w celu dokonania ich oceny w kolejnym sprawozdaniu dotyczącym zobowiązań z Monterrey w sprawie finansowania rozwoju; |
| --- | --- |

31.

wzywa państwa członkowskie do przedstawienia działań i instrumentów wprowadzonych w odpowiedzi na kryzys w krajach rozwijających się, by reakcja Unii Europejskiej była skoordynowana; wzywa do wdrożenia działań wskazanych w ten sposób w celu dokonania ich oceny w kolejnym sprawozdaniu dotyczącym zobowiązań z Monterrey w sprawie finansowania rozwoju;

| 32. | zwraca uwagę na utrzymujący się kryzys żywnościowy, który wymaga natychmiastowych działań oraz reform zapewniających trwałą produkcję rolną w krajach rozwijających się; |
| --- | --- |

32.

zwraca uwagę na utrzymujący się kryzys żywnościowy, który wymaga natychmiastowych działań oraz reform zapewniających trwałą produkcję rolną w krajach rozwijających się;

Zapewnienie powszechnego, sprawiedliwego i zrównoważonego wyjścia z kryzysu

| 33. | z zadowoleniem przyjmuje uznanie przez G20 wagi bardziej zrównoważonej światowej gospodarki; podkreśla również, że zawarcie wiążącego porozumienia w sprawie zmian klimatycznych podczas najbliższej konferencji w Kopenhadze ma rzeczywiście kluczowe znaczenie; podkreśla jednak, że przywódcy G20 powinni uświadomić sobie, jak rozlegle są globalne wyzwania w zakresie zrównoważonego rozwoju, w związku z kryzysem w dziedzinach takich jak rybołówstwo, lasy i woda, który najbardziej dotykają ludność krajów rozwijających się; |
| --- | --- |

33.

z zadowoleniem przyjmuje uznanie przez G20 wagi bardziej zrównoważonej światowej gospodarki; podkreśla również, że zawarcie wiążącego porozumienia w sprawie zmian klimatycznych podczas najbliższej konferencji w Kopenhadze ma rzeczywiście kluczowe znaczenie; podkreśla jednak, że przywódcy G20 powinni uświadomić sobie, jak rozlegle są globalne wyzwania w zakresie zrównoważonego rozwoju, w związku z kryzysem w dziedzinach takich jak rybołówstwo, lasy i woda, który najbardziej dotykają ludność krajów rozwijających się;

| 34. | wzywa Komisję do rozpoczęcia, w ramach refleksji nad przyszłością strategii zrównoważonego rozwoju, niezbędnych procesów mających na celu pełne uwzględnienie skutków zmian klimatu dla wszystkich dotychczasowych kierunków polityki; |
| --- | --- |

34.

wzywa Komisję do rozpoczęcia, w ramach refleksji nad przyszłością strategii zrównoważonego rozwoju, niezbędnych procesów mających na celu pełne uwzględnienie skutków zmian klimatu dla wszystkich dotychczasowych kierunków polityki;

| 35. | podkreśla potrzebę skutecznego wdrożenia pakietu klimatyczno-energetycznego i większych inwestycji w odnawialne źródła energii, innowacyjność ekologiczną, przyjazne środowisku źródła energii i wydajność energetyczną, co powinno stanowić centralną część planu działań w sprawie energii na lata 2010-2014; |
| --- | --- |

35.

podkreśla potrzebę skutecznego wdrożenia pakietu klimatyczno-energetycznego i większych inwestycji w odnawialne źródła energii, innowacyjność ekologiczną, przyjazne środowisku źródła energii i wydajność energetyczną, co powinno stanowić centralną część planu działań w sprawie energii na lata 2010-2014;

| 36. | wzywa uczestników kolejnego szczytu grupy G20 do rozpatrzenia programu prac na rzecz godnej pracy w formie proponowanej przez MOP, który powinien nade wszystko zawierać zobowiązanie do powszechnego przestrzegania praw człowieka w miejscu pracy i podstawowych norm pracy oraz likwidacji pracy dzieci; |
| --- | --- |

36.

wzywa uczestników kolejnego szczytu grupy G20 do rozpatrzenia programu prac na rzecz godnej pracy w formie proponowanej przez MOP, który powinien nade wszystko zawierać zobowiązanie do powszechnego przestrzegania praw człowieka w miejscu pracy i podstawowych norm pracy oraz likwidacji pracy dzieci;

*

* *

| 37. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiemu Bankowi Centralnemu, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządom i parlamentom państw G20 oraz Międzynarodowemu Funduszowi Walutowemu. |
| --- | --- |

37.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiemu Bankowi Centralnemu, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządom i parlamentom państw G20 oraz Międzynarodowemu Funduszowi Walutowemu.

---

(1)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0123.

(2)  Dz.U. C 72 z 26.3.2009, s. 1.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/100 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/100

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Umacnianie stabilności i dobrobytu na Bałkanach Zachodnich

P6_TA(2009)0331

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie umacniania stabilności i dobrobytu na Bałkanach Zachodnich (2008/2200(INI))

2010/C 184 E/21

Parlament Europejski,

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej ze szczytu w Kopenhadze w dniach 21 i 22 czerwca 1993 r.,

uwzględniając deklarację przyjętą na szczycie UE-Bałkany Zachodnie w Salonikach w dniu 21 czerwca 2003 r.,

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 27 stycznia 2006 r. zatytułowany „Bałkany Zachodnie na drodze do UE: umacnianie stabilności i dobrobytu” (COM(2006)0027),

uwzględniając deklarację UE-Bałkany Zachodnie, którą jednogłośnie przyjęli ministrowie spraw zagranicznych wszystkich państw członkowskich UE oraz państw Bałkanów Zachodnich dnia 11 marca 2006 r. w Salzburgu,

uwzględniając konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej ze szczytów w dniach 14 grudnia 2007 r. oraz 19-20 czerwca 2008 r., a także załączoną do nich deklarację w sprawie Bałkanów Zachodnich, oraz konkluzje Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych z dni 10 grudnia 2007 r., 18 lutego 2008 r. i 8-9 grudnia 2008 r.,

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 5 marca 2008 r. zatytułowany „Bałkany Zachodnie: wzmocnienie perspektywy europejskiej” (COM(2008)0127),

uwzględniając oświadczenie z Brdo: Nowe spojrzenie na Bałkany Zachodnie, które prezydencja UE wydała w dniu 29 marca 2008 r. i w którym podkreślono potrzebę nadania nowego impulsu agendzie z Salonik i deklaracji salzburskiej,

uwzględniając strategię Komisji dotyczącą rozszerzenia oraz sprawozdania o postępach poszczególnych krajów z listopada 2008 r.,

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie perspektyw rozwoju dotyczących budowania pokoju i ugruntowywania tożsamości narodowej w regionach po konfliktach zbrojnych (1),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 stycznia 2009 r. w sprawie stosunków gospodarczych i handlowych z Bałkanami Zachodnimi (2),

uwzględniając art. 45 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych oraz opinię Komisji Handlu Międzynarodowego (A6-0212/2009),

| A. | mając na uwadze, że Bałkany Zachodnie niezaprzeczalnie stanowią część Europy, a przyszłość wszystkich krajów regionu leży w ich pełnej integracji z Unią Europejską w charakterze jej państw członkowskich, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Bałkany Zachodnie niezaprzeczalnie stanowią część Europy, a przyszłość wszystkich krajów regionu leży w ich pełnej integracji z Unią Europejską w charakterze jej państw członkowskich,

| B. | mając na uwadze, że perspektywa członkostwa w UE oraz korzyści z niego wynikające stanowią podstawową gwarancję stabilności i główny bodziec reform w krajach Bałkanów Zachodnich – części Europy, która w odległej i niedawnej przeszłości doświadczyła wojen, czystek etnicznych i rządów autorytarnych, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że perspektywa członkostwa w UE oraz korzyści z niego wynikające stanowią podstawową gwarancję stabilności i główny bodziec reform w krajach Bałkanów Zachodnich – części Europy, która w odległej i niedawnej przeszłości doświadczyła wojen, czystek etnicznych i rządów autorytarnych,

| C. | mając na uwadze, że spuścizna wojen z lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku nadal stanowi istotną przeszkodę dla ustanowienia trwałego bezpieczeństwa i stabilności politycznej w regionie; mając na uwadze, że z tego względu w unijnej polityce rozszerzenia pojawiają się nowe i wyjątkowe wyzwania oraz że należy odwołać się do wszystkich dostępnych Unii narzędzi wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB)/europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony (EPBiO) w ramach ogólnego podejścia dostosowanego do potrzeb społeczeństw wychodzących z konfliktów, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że spuścizna wojen z lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku nadal stanowi istotną przeszkodę dla ustanowienia trwałego bezpieczeństwa i stabilności politycznej w regionie; mając na uwadze, że z tego względu w unijnej polityce rozszerzenia pojawiają się nowe i wyjątkowe wyzwania oraz że należy odwołać się do wszystkich dostępnych Unii narzędzi wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB)/europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony (EPBiO) w ramach ogólnego podejścia dostosowanego do potrzeb społeczeństw wychodzących z konfliktów,

| D. | mając na uwadze liczbę regionalnych partnerów UE, których spory z sąsiadami nadal pozostają nierozwiązane; mając na uwadze, że UE i kraje Bałkanów Zachodnich zgodziły się, że dobrosąsiedzkie stosunki i współpraca regionalna pozostają kluczowym czynnikiem w dążeniu do uzyskania członkostwa w UE, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze liczbę regionalnych partnerów UE, których spory z sąsiadami nadal pozostają nierozwiązane; mając na uwadze, że UE i kraje Bałkanów Zachodnich zgodziły się, że dobrosąsiedzkie stosunki i współpraca regionalna pozostają kluczowym czynnikiem w dążeniu do uzyskania członkostwa w UE,

| 1. | podkreśla, że oddziaływanie Unii Europejskiej i jej zdolność do pełnienia roli czynnika stabilizacji i motoru reform na Bałkanach Zachodnich zależy od wiarygodności składanych przezeń zobowiązań, pozwalających państwom regionu, które w pełni osiągną kryteria z Kopenhagi, na uzyskanie pełnoprawnego członkostwa w UE; w związku z tym podkreśla, że Komisja i państwa członkowskie muszą podtrzymać stanowcze zaangażowanie na rzecz przyszłego rozszerzenia obejmującego Bałkany Zachodnie; |
| --- | --- |

1.

podkreśla, że oddziaływanie Unii Europejskiej i jej zdolność do pełnienia roli czynnika stabilizacji i motoru reform na Bałkanach Zachodnich zależy od wiarygodności składanych przezeń zobowiązań, pozwalających państwom regionu, które w pełni osiągną kryteria z Kopenhagi, na uzyskanie pełnoprawnego członkostwa w UE; w związku z tym podkreśla, że Komisja i państwa członkowskie muszą podtrzymać stanowcze zaangażowanie na rzecz przyszłego rozszerzenia obejmującego Bałkany Zachodnie;

| 2. | wskazuje na potrzebę uznania przez państwa Bałkanów Zachodnich, że to one wyszły z inicjatywą zbliżenia się do Unii Europejskiej; podkreśla, że proces integracji musi być napędzany od wewnątrz, a pomyślność przystąpienia zależy od rozwinięcia silnego społeczeństwa obywatelskiego, od niskiego poziomu korupcji oraz gruntownej przemiany w gospodarkę i społeczeństwo oparte na wiedzy; |
| --- | --- |

2.

wskazuje na potrzebę uznania przez państwa Bałkanów Zachodnich, że to one wyszły z inicjatywą zbliżenia się do Unii Europejskiej; podkreśla, że proces integracji musi być napędzany od wewnątrz, a pomyślność przystąpienia zależy od rozwinięcia silnego społeczeństwa obywatelskiego, od niskiego poziomu korupcji oraz gruntownej przemiany w gospodarkę i społeczeństwo oparte na wiedzy;

| 3. | wskazuje, że zanim wejdzie w życie traktat z Lizbony, obowiązujące traktaty nadal technicznie umożliwiają dokonanie niezbędnych dostosowań instytucjonalnych wymaganych dla kolejnych rozszerzeń; jest jednak przekonany, że ratyfikacja traktatu lizbońskiego ma kluczowe znaczenie; |
| --- | --- |

3.

wskazuje, że zanim wejdzie w życie traktat z Lizbony, obowiązujące traktaty nadal technicznie umożliwiają dokonanie niezbędnych dostosowań instytucjonalnych wymaganych dla kolejnych rozszerzeń; jest jednak przekonany, że ratyfikacja traktatu lizbońskiego ma kluczowe znaczenie;

| 4. | podkreśla, że państwa członkowskie nie mogą nadmiernie odraczać przygotowania przez Komisję opinii dotyczącej potencjalnych państw kandydujących, które złożyły swe wnioski o członkostwo, i wzywa Radę oraz Komisję do rychłego rozpatrzenia niedawno złożonych i spodziewanych wniosków o członkostwo; |
| --- | --- |

4.

podkreśla, że państwa członkowskie nie mogą nadmiernie odraczać przygotowania przez Komisję opinii dotyczącej potencjalnych państw kandydujących, które złożyły swe wnioski o członkostwo, i wzywa Radę oraz Komisję do rychłego rozpatrzenia niedawno złożonych i spodziewanych wniosków o członkostwo;

| 5. | podkreśla, że proces akcesyjny musi opierać się na uczciwym i ścisłym stosowaniu zasady warunkowości, zgodnie z którą każdy kraj zostanie oceniony wyłącznie w świetle zdolności do spełnienia kryteriów z Kopenhagi, warunków procesu stabilizacji i stowarzyszenia oraz wszystkich punktów odniesienia ustalonych dla określonego etapu negocjacji oraz że w związku z tym nie należy spowalniać ani blokować procesu akcesyjnego wobec krajów, które spełniły ustalone uprzednio wymagania; |
| --- | --- |

5.

podkreśla, że proces akcesyjny musi opierać się na uczciwym i ścisłym stosowaniu zasady warunkowości, zgodnie z którą każdy kraj zostanie oceniony wyłącznie w świetle zdolności do spełnienia kryteriów z Kopenhagi, warunków procesu stabilizacji i stowarzyszenia oraz wszystkich punktów odniesienia ustalonych dla określonego etapu negocjacji oraz że w związku z tym nie należy spowalniać ani blokować procesu akcesyjnego wobec krajów, które spełniły ustalone uprzednio wymagania;

| 6. | wskazuje, że w procesie akcesyjnym należy utrzymać wyraźną perspektywę regionalną oraz że należy dołożyć starań, żeby uniknąć sytuacji, w której różnice w tempie integracji powodują powstawanie nowych barier w regionie, zwłaszcza w odniesieniu do procesu liberalizacji systemu wizowego; popiera rolę Rady Współpracy Regionalnej w umacnianiu odpowiedzialności regionalnej oraz jako głównego partnera dialogu z UE we wszystkich sprawach dotyczących współpracy regionalnej w Europie Południowo-Wschodniej; |
| --- | --- |

6.

wskazuje, że w procesie akcesyjnym należy utrzymać wyraźną perspektywę regionalną oraz że należy dołożyć starań, żeby uniknąć sytuacji, w której różnice w tempie integracji powodują powstawanie nowych barier w regionie, zwłaszcza w odniesieniu do procesu liberalizacji systemu wizowego; popiera rolę Rady Współpracy Regionalnej w umacnianiu odpowiedzialności regionalnej oraz jako głównego partnera dialogu z UE we wszystkich sprawach dotyczących współpracy regionalnej w Europie Południowo-Wschodniej;

| 7. | wzywa parlamenty państw członkowskich do szybkiego wyrażenia zgody na zawarcie układów o stabilizacji i stowarzyszeniu znajdujących się obecnie na etapie procesu ratyfikacji; |
| --- | --- |

7.

wzywa parlamenty państw członkowskich do szybkiego wyrażenia zgody na zawarcie układów o stabilizacji i stowarzyszeniu znajdujących się obecnie na etapie procesu ratyfikacji;

| 8. | podkreśla, że wszystkie zainteresowane strony muszą dołożyć poważnych starań na rzecz znalezienia wzajemnie akceptowalnego rozwiązania nierozstrzygniętych sporów dwustronnych między państwami członkowskimi i krajami Bałkanów Zachodnich, a także pomiędzy samymi krajami Bałkanów Zachodnich; podkreśla w tym kontekście, że dobrosąsiedzkie stosunki i akceptacja dziedzictwa kulturalnego i historycznego mają wyjątkowe znaczenie dla zachowania pokoju i wzmacniania stabilności i bezpieczeństwa; uważa, że otwarcie negocjacji akcesyjnych z krajami Bałkanów Zachodnich oraz otwieranie i zamykanie poszczególnych rozdziałów negocjacyjnych nie powinno być utrudniane lub blokowane przez sprawy związane ze sporami dwustronnymi i że z tego powodu kraje powinny uzgodnić procedury rozwiązywania kwestii dwustronnych przed rozpoczęciem negocjacji akcesyjnych; |
| --- | --- |

8.

podkreśla, że wszystkie zainteresowane strony muszą dołożyć poważnych starań na rzecz znalezienia wzajemnie akceptowalnego rozwiązania nierozstrzygniętych sporów dwustronnych między państwami członkowskimi i krajami Bałkanów Zachodnich, a także pomiędzy samymi krajami Bałkanów Zachodnich; podkreśla w tym kontekście, że dobrosąsiedzkie stosunki i akceptacja dziedzictwa kulturalnego i historycznego mają wyjątkowe znaczenie dla zachowania pokoju i wzmacniania stabilności i bezpieczeństwa; uważa, że otwarcie negocjacji akcesyjnych z krajami Bałkanów Zachodnich oraz otwieranie i zamykanie poszczególnych rozdziałów negocjacyjnych nie powinno być utrudniane lub blokowane przez sprawy związane ze sporami dwustronnymi i że z tego powodu kraje powinny uzgodnić procedury rozwiązywania kwestii dwustronnych przed rozpoczęciem negocjacji akcesyjnych;

| 9. | odnotowuje w związku z tym podjęte przez niektóre kraje Bałkanów Zachodnich decyzje o złożeniu skarg lub zwróceniu się o opinie doradcze do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sporach dwustronnych; jest zdania, że UE powinna dołożyć wszelkich starań mających na celu udzielanie pomocy i ułatwianie osiągnięcia kompleksowego i trwałego rozstrzygnięcia spornych kwestii; |
| --- | --- |

9.

odnotowuje w związku z tym podjęte przez niektóre kraje Bałkanów Zachodnich decyzje o złożeniu skarg lub zwróceniu się o opinie doradcze do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sporach dwustronnych; jest zdania, że UE powinna dołożyć wszelkich starań mających na celu udzielanie pomocy i ułatwianie osiągnięcia kompleksowego i trwałego rozstrzygnięcia spornych kwestii;

| 10. | uważa za konieczne dalsze propagowanie dialogu między grupami etnicznymi i dialogu międzykulturowego w celu przezwyciężenia brzemienia przeszłości i napięć w stosunkach między krajami regionu bałkańskiego; jest przekonany, że organizacje społeczeństwa obywatelskiego oraz kontakty międzyludzkie (zarówno między krajami Bałkanów Zachodnich, jak i między tymi krajami i UE) odgrywają zasadniczą rolę w pogłębianiu pojednania, ułatwianiu wzajemnego zrozumienia i propagowaniu pokojowego współistnienia różnych grup etnicznych; wzywa w związku z tym Komisję, aby zwróciła baczniejszą uwagę na inicjatywy promujące pojednanie, tolerancję i dialog między różnymi grupami etnicznymi i aby zapewniła zwiększone środki na ich finansowanie, a także aby wsparła wdrażanie umów między grupami etnicznymi; |
| --- | --- |

10.

uważa za konieczne dalsze propagowanie dialogu między grupami etnicznymi i dialogu międzykulturowego w celu przezwyciężenia brzemienia przeszłości i napięć w stosunkach między krajami regionu bałkańskiego; jest przekonany, że organizacje społeczeństwa obywatelskiego oraz kontakty międzyludzkie (zarówno między krajami Bałkanów Zachodnich, jak i między tymi krajami i UE) odgrywają zasadniczą rolę w pogłębianiu pojednania, ułatwianiu wzajemnego zrozumienia i propagowaniu pokojowego współistnienia różnych grup etnicznych; wzywa w związku z tym Komisję, aby zwróciła baczniejszą uwagę na inicjatywy promujące pojednanie, tolerancję i dialog między różnymi grupami etnicznymi i aby zapewniła zwiększone środki na ich finansowanie, a także aby wsparła wdrażanie umów między grupami etnicznymi;

| 11. | wyraża pełne poparcie dla misji EPBiO i specjalnych przedstawicieli UE w regionie, którzy nadal pełnią zasadniczą rolę w utrzymaniu stabilności i zapewnieniu postępów w procesie budowania sprawnych państw zdolnych do spełnienia kryteriów z Kopenhagi; podkreśla, że nie można zakończyć misji EPBiO czy zamknąć biura specjalnego przedstawiciela UE, dopóki ich mandaty nie zostaną jednoznacznie zrealizowane; |
| --- | --- |

11.

wyraża pełne poparcie dla misji EPBiO i specjalnych przedstawicieli UE w regionie, którzy nadal pełnią zasadniczą rolę w utrzymaniu stabilności i zapewnieniu postępów w procesie budowania sprawnych państw zdolnych do spełnienia kryteriów z Kopenhagi; podkreśla, że nie można zakończyć misji EPBiO czy zamknąć biura specjalnego przedstawiciela UE, dopóki ich mandaty nie zostaną jednoznacznie zrealizowane;

| 12. | w pełni popiera wysiłki zmierzające do ustanowienia do 2010 r. wszechstronnych ram inwestycyjnych dla Bałkanów Zachodnich na rzecz koordynacji grantów i pożyczek oferowanych przez Komisję, międzynarodowe instytucje finansowe i indywidualnych darczyńców krajowych; z zadowoleniem przyjmuje instrument wspierania projektów infrastrukturalnych (IPF) oraz wskazuje, że projekty w obszarze transportu, ochrony środowiska, energii i opieki społecznej należy opracowywać i przeprowadzać mając na uwadze wyraźną perspektywę regionalną; podkreśla potrzebę ściślejszej koordynacji celem zapewnienia skutecznego dopełniania się, spójności i efektywności pomocy na Bałkanach Zachodnich; uważa, że takie skoordynowane możliwości pożyczek/grantów powinno się kierować w szczególności do potencjalnych krajów kandydujących, które nie mają dostępu do środków z wszystkich pięciu składników instrumentu pomocy przedakcesyjnej (3) (IPA); podkreśla znaczenie współpracy regionalnej w obszarze wymiany wzorców, jeśli chodzi o dostęp do funduszy przedakcesyjnych; |
| --- | --- |

12.

w pełni popiera wysiłki zmierzające do ustanowienia do 2010 r. wszechstronnych ram inwestycyjnych dla Bałkanów Zachodnich na rzecz koordynacji grantów i pożyczek oferowanych przez Komisję, międzynarodowe instytucje finansowe i indywidualnych darczyńców krajowych; z zadowoleniem przyjmuje instrument wspierania projektów infrastrukturalnych (IPF) oraz wskazuje, że projekty w obszarze transportu, ochrony środowiska, energii i opieki społecznej należy opracowywać i przeprowadzać mając na uwadze wyraźną perspektywę regionalną; podkreśla potrzebę ściślejszej koordynacji celem zapewnienia skutecznego dopełniania się, spójności i efektywności pomocy na Bałkanach Zachodnich; uważa, że takie skoordynowane możliwości pożyczek/grantów powinno się kierować w szczególności do potencjalnych krajów kandydujących, które nie mają dostępu do środków z wszystkich pięciu składników instrumentu pomocy przedakcesyjnej (3) (IPA); podkreśla znaczenie współpracy regionalnej w obszarze wymiany wzorców, jeśli chodzi o dostęp do funduszy przedakcesyjnych;

| 13. | przypomina, że spory o dostawy gazu między Rosją a Ukrainą ze stycznia 2009 r. przyczyniły się do poważnych zakłóceń w dostawach energii do krajów Bałkanów Zachodnich; apeluje o zróżnicowanie szlaków tranzytowych oraz poprawę wzajemnego połączenia sieci energetycznych w regionie z pomocą funduszy UE; |
| --- | --- |

13.

przypomina, że spory o dostawy gazu między Rosją a Ukrainą ze stycznia 2009 r. przyczyniły się do poważnych zakłóceń w dostawach energii do krajów Bałkanów Zachodnich; apeluje o zróżnicowanie szlaków tranzytowych oraz poprawę wzajemnego połączenia sieci energetycznych w regionie z pomocą funduszy UE;

| 14. | przypomina, że infrastruktura transportowa ma ważne znaczenie dla rozwoju gospodarczego i spójności społecznej; apeluje w związku z tym do Komisji o wsparcie ustanowienia właściwego mieszanego systemu transportu między Unią Europejską a państwami obszaru Bałkanów Zachodnich, a w obrębie tego regionu o propagowanie swobody i prędkości przepływu towarów i osób, w szczególności poprzez rozwijanie korytarza VII; |
| --- | --- |

14.

przypomina, że infrastruktura transportowa ma ważne znaczenie dla rozwoju gospodarczego i spójności społecznej; apeluje w związku z tym do Komisji o wsparcie ustanowienia właściwego mieszanego systemu transportu między Unią Europejską a państwami obszaru Bałkanów Zachodnich, a w obrębie tego regionu o propagowanie swobody i prędkości przepływu towarów i osób, w szczególności poprzez rozwijanie korytarza VII;

| 15. | z zadowoleniem przyjmuje nowy instrument wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, ustanowiony w ramach IPA, oraz związane z nim trzykrotne zwiększenie środków na rzecz organizacji społeczeństwa obywatelskiego; wzywa Komisję, żeby umacniała lokalną odpowiedzialność w rozwoju społeczeństwa obywatelskiego i stworzyła możliwości regularnej interakcji i konsultacji z lokalnymi organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, tak aby wziąć pod uwagę ich zdanie i potrzeby w planowaniu i programowaniu etapów pomocy w ramach IPA; apeluje do Komisji o zachęcanie do stworzenia regionalnego forum dyskusji, złożonego z lokalnych organizacji społeczeństwa obywatelskiego, jako środka popularyzacji wzorców w zakresie dostępu do funduszy przedakcesyjnych; |
| --- | --- |

15.

z zadowoleniem przyjmuje nowy instrument wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, ustanowiony w ramach IPA, oraz związane z nim trzykrotne zwiększenie środków na rzecz organizacji społeczeństwa obywatelskiego; wzywa Komisję, żeby umacniała lokalną odpowiedzialność w rozwoju społeczeństwa obywatelskiego i stworzyła możliwości regularnej interakcji i konsultacji z lokalnymi organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, tak aby wziąć pod uwagę ich zdanie i potrzeby w planowaniu i programowaniu etapów pomocy w ramach IPA; apeluje do Komisji o zachęcanie do stworzenia regionalnego forum dyskusji, złożonego z lokalnych organizacji społeczeństwa obywatelskiego, jako środka popularyzacji wzorców w zakresie dostępu do funduszy przedakcesyjnych;

| 16. | ponadto wzywa Komisję, żeby w większym stopniu zwróciła uwagę na wspieranie małych i średnich przedsiębiorstw oraz pozamiejskich organizacji społeczeństwa obywatelskiego w regionie, zwłaszcza udzielając takim podmiotom większej części pomocy, upraszczając procedury ubiegania się o finansowanie ze środków unijnych i weryfikując zasady dotyczące projektów dla małych i średnich organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz zwiększając ich współfinansowanie; |
| --- | --- |

16.

ponadto wzywa Komisję, żeby w większym stopniu zwróciła uwagę na wspieranie małych i średnich przedsiębiorstw oraz pozamiejskich organizacji społeczeństwa obywatelskiego w regionie, zwłaszcza udzielając takim podmiotom większej części pomocy, upraszczając procedury ubiegania się o finansowanie ze środków unijnych i weryfikując zasady dotyczące projektów dla małych i średnich organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz zwiększając ich współfinansowanie;

| 17. | podkreśla znaczenie liberalizacji systemu wizowego Schengen dla obywateli krajów Bałkanów Zachodnich jako sposobu zaznajomienia mieszkańców regionu z Unią Europejską; z zadowoleniem przyjmuje dialog w sprawie liberalizacji systemu wizowego oraz wzywa Radę i Komisję, żeby kierowały tym procesem w jak najprzejrzystszy sposób i przy jasno określonych punktach odniesienia, tak żeby ułatwić monitoring zewnętrzny i zwiększyć publiczną odpowiedzialność w tym procesie; |
| --- | --- |

17.

podkreśla znaczenie liberalizacji systemu wizowego Schengen dla obywateli krajów Bałkanów Zachodnich jako sposobu zaznajomienia mieszkańców regionu z Unią Europejską; z zadowoleniem przyjmuje dialog w sprawie liberalizacji systemu wizowego oraz wzywa Radę i Komisję, żeby kierowały tym procesem w jak najprzejrzystszy sposób i przy jasno określonych punktach odniesienia, tak żeby ułatwić monitoring zewnętrzny i zwiększyć publiczną odpowiedzialność w tym procesie;

| 18. | wskazuje, że kłopotliwa procedura wizowa, którą potęgują braki kadrowe w konsulatach i ambasadach regionu, może wywołać u mieszkańców regionu wrogość w stosunku do UE, podczas gdy popularność Unii bezwzględnie stanowi największy bodziec do przeprowadzania reform; |
| --- | --- |

18.

wskazuje, że kłopotliwa procedura wizowa, którą potęgują braki kadrowe w konsulatach i ambasadach regionu, może wywołać u mieszkańców regionu wrogość w stosunku do UE, podczas gdy popularność Unii bezwzględnie stanowi największy bodziec do przeprowadzania reform;

| 19. | zachęca kraje Bałkanów Zachodnich do przyspieszenia działań służących spełnieniu wymogów ustalonych w poszczególnych harmonogramach, aby doprowadzić do jak najszybszej eliminacji systemów wizowych obowiązujących w tych krajach; uważa, że spełnienie tych warunków ma zasadnicze znaczenie dla przyspieszenia procesu przystąpienia do Unii Europejskiej; jest zatem zdania, że IPA powinna wspierać wysiłki, jakie kraje-beneficjenci pomocy wkładają w to, by sprostać wymogom określonym w harmonogramie liberalizacji systemu wizowego; |
| --- | --- |

19.

zachęca kraje Bałkanów Zachodnich do przyspieszenia działań służących spełnieniu wymogów ustalonych w poszczególnych harmonogramach, aby doprowadzić do jak najszybszej eliminacji systemów wizowych obowiązujących w tych krajach; uważa, że spełnienie tych warunków ma zasadnicze znaczenie dla przyspieszenia procesu przystąpienia do Unii Europejskiej; jest zatem zdania, że IPA powinna wspierać wysiłki, jakie kraje-beneficjenci pomocy wkładają w to, by sprostać wymogom określonym w harmonogramie liberalizacji systemu wizowego;

| 20. | w pełni popiera zwiększenie finansowania i liczby stypendiów naukowych i badawczych w UE dla studentów i naukowców z Bałkanów Zachodnich w ramach programu Erasmus Mundus, by zaznajomić osoby oraz instytucje państw Bałkanów Zachodnich z agendą UE i by rozwijać umiejętności edukacyjne; wzywa kraje korzystające z programu do podjęcia wszelkich niezbędnych działań, w tym kampanii reklamowych i informacyjnych, żeby umożliwić ich obywatelom wykorzystanie w pełni tych możliwości; wzywa te kraje do nasilenia przygotowawczych środków administracyjnych niezbędnych do osiągnięcia kryteriów przystąpienia do programu uczenia się przez całe życie; |
| --- | --- |

20.

w pełni popiera zwiększenie finansowania i liczby stypendiów naukowych i badawczych w UE dla studentów i naukowców z Bałkanów Zachodnich w ramach programu Erasmus Mundus, by zaznajomić osoby oraz instytucje państw Bałkanów Zachodnich z agendą UE i by rozwijać umiejętności edukacyjne; wzywa kraje korzystające z programu do podjęcia wszelkich niezbędnych działań, w tym kampanii reklamowych i informacyjnych, żeby umożliwić ich obywatelom wykorzystanie w pełni tych możliwości; wzywa te kraje do nasilenia przygotowawczych środków administracyjnych niezbędnych do osiągnięcia kryteriów przystąpienia do programu uczenia się przez całe życie;

| 21. | podkreśla kluczową rolę edukacji i szkoleń w dzisiejszej gospodarce opartej na wiedzy; zwraca w związku z tym uwagę na potrzebę wzmacniania i stymulowania takich umiejętności jak przedsiębiorczość i innowacyjność na wszystkich poziomach edukacji; |
| --- | --- |

21.

podkreśla kluczową rolę edukacji i szkoleń w dzisiejszej gospodarce opartej na wiedzy; zwraca w związku z tym uwagę na potrzebę wzmacniania i stymulowania takich umiejętności jak przedsiębiorczość i innowacyjność na wszystkich poziomach edukacji;

| 22. | w pełni popiera udział krajów Bałkanów Zachodnich w programach i agencjach wspólnotowych; w szczególności wskazuje na ich udział w Traktacie o wspólnocie energetycznej i planowany udział w Traktacie o wspólnocie transportowej jako wzorcowe przykłady pełnej integracji krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydackich ze strukturami wspólnotowymi oraz dostosowania ustawodawstwa do prawnego dorobku Wspólnoty na wczesnym etapie procesu akcesyjnego; |
| --- | --- |

22.

w pełni popiera udział krajów Bałkanów Zachodnich w programach i agencjach wspólnotowych; w szczególności wskazuje na ich udział w Traktacie o wspólnocie energetycznej i planowany udział w Traktacie o wspólnocie transportowej jako wzorcowe przykłady pełnej integracji krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydackich ze strukturami wspólnotowymi oraz dostosowania ustawodawstwa do prawnego dorobku Wspólnoty na wczesnym etapie procesu akcesyjnego;

| 23. | podkreśla, że ochrona środowiska naturalnego stanowi ważny element zrównoważonego rozwoju w regionie Bałkanów Zachodnich; wzywa w związku z tym rządy krajów Bałkanów Zachodnich do przyjęcia zasad i celów wspólnoty energetycznej Europy Południowo-Wschodniej służących propagowaniu solidnej polityki i strategii ochrony środowiska, szczególnie w obszarze energii ze źródeł odnawialnych, zgodnie ze standardami środowiskowymi UE i polityką UE w zakresie zmiany klimatu; |
| --- | --- |

23.

podkreśla, że ochrona środowiska naturalnego stanowi ważny element zrównoważonego rozwoju w regionie Bałkanów Zachodnich; wzywa w związku z tym rządy krajów Bałkanów Zachodnich do przyjęcia zasad i celów wspólnoty energetycznej Europy Południowo-Wschodniej służących propagowaniu solidnej polityki i strategii ochrony środowiska, szczególnie w obszarze energii ze źródeł odnawialnych, zgodnie ze standardami środowiskowymi UE i polityką UE w zakresie zmiany klimatu;

| 24. | wspiera międzyparlamentarny dialog na poziomie regionalnym i podkreśla znaczenie pełnego włączenia parlamentów krajowych państw Bałkanów Zachodnich w proces integracji europejskiej; uważa, że Parlament Europejski i parlamenty krajowe państw członkowskich UE mają do odegrania istotną rolę w zaangażowaniu w dialog i współpracę z parlamentami krajów Bałkanów Zachodnich; jest zdania, że powinno się poprawić charakter posiedzeń międzyparlamentarnych Parlamentu Europejskiego, żeby uzyskać funkcjonalny i skuteczny system organizowania konkretniejszych, ukierunkowanych na praktykę debat i warsztatów; |
| --- | --- |

24.

wspiera międzyparlamentarny dialog na poziomie regionalnym i podkreśla znaczenie pełnego włączenia parlamentów krajowych państw Bałkanów Zachodnich w proces integracji europejskiej; uważa, że Parlament Europejski i parlamenty krajowe państw członkowskich UE mają do odegrania istotną rolę w zaangażowaniu w dialog i współpracę z parlamentami krajów Bałkanów Zachodnich; jest zdania, że powinno się poprawić charakter posiedzeń międzyparlamentarnych Parlamentu Europejskiego, żeby uzyskać funkcjonalny i skuteczny system organizowania konkretniejszych, ukierunkowanych na praktykę debat i warsztatów;

| 25. | podkreśla znaczenie prac nad ograniczeniem wszelkich barier taryfowych i pozataryfowych dla handlu wewnątrz regionu oraz między Bałkanami Zachodnimi i UE jako głównego priorytetu na rzecz dalszego rozwoju gospodarczego, integracji regionalnej i kontaktów międzyludzkich; podkreśla centralne znaczenie środkowoeuropejskiej umowy o wolnym handlu (CEFTA) w dalszej liberalizacji handlu w regionie oraz z zadowoleniem przyjmuje finansowe wsparcie Komisji dla sekretariatu CEFTA; |
| --- | --- |

25.

podkreśla znaczenie prac nad ograniczeniem wszelkich barier taryfowych i pozataryfowych dla handlu wewnątrz regionu oraz między Bałkanami Zachodnimi i UE jako głównego priorytetu na rzecz dalszego rozwoju gospodarczego, integracji regionalnej i kontaktów międzyludzkich; podkreśla centralne znaczenie środkowoeuropejskiej umowy o wolnym handlu (CEFTA) w dalszej liberalizacji handlu w regionie oraz z zadowoleniem przyjmuje finansowe wsparcie Komisji dla sekretariatu CEFTA;

| 26. | wyraża swoją solidarność z państwami Bałkanów Zachodnich w dobie światowego kryzysu ekonomicznego i ponownie potwierdza poparcie dla gospodarczej i społecznej konsolidacji regionu; z zadowoleniem przyjmuje zatem niedawno złożoną przez Komisję propozycję, by objąć swym planem naprawy gospodarczej również Bałkany Zachodnie, i apeluje o zachowanie czujności oraz, w razie potrzeby, o przyjęcie odpowiednich środków w celu zagwarantowania niezakłóconego kontynuowania procesu stabilizacji i stowarzyszenia; |
| --- | --- |

26.

wyraża swoją solidarność z państwami Bałkanów Zachodnich w dobie światowego kryzysu ekonomicznego i ponownie potwierdza poparcie dla gospodarczej i społecznej konsolidacji regionu; z zadowoleniem przyjmuje zatem niedawno złożoną przez Komisję propozycję, by objąć swym planem naprawy gospodarczej również Bałkany Zachodnie, i apeluje o zachowanie czujności oraz, w razie potrzeby, o przyjęcie odpowiednich środków w celu zagwarantowania niezakłóconego kontynuowania procesu stabilizacji i stowarzyszenia;

| 27. | wzywa strony CEFTA do podejmowania dalszych wysiłków w celu ograniczenia wszelkich barier pozataryfowych oraz wszelkich taryf i kontyngentów w handlu produktami rolnymi; wzywa członków grupy paneurośródziemnomorskiej, żeby nadal pracowali nad znalezieniem rozwiązania nierozstrzygniętych kwestii, które obecnie stoją na przeszkodzie rozszerzeniu paneurośródziemnomorskiego systemu kumulacji diagonalnej na kraje Bałkanów Zachodnich; |
| --- | --- |

27.

wzywa strony CEFTA do podejmowania dalszych wysiłków w celu ograniczenia wszelkich barier pozataryfowych oraz wszelkich taryf i kontyngentów w handlu produktami rolnymi; wzywa członków grupy paneurośródziemnomorskiej, żeby nadal pracowali nad znalezieniem rozwiązania nierozstrzygniętych kwestii, które obecnie stoją na przeszkodzie rozszerzeniu paneurośródziemnomorskiego systemu kumulacji diagonalnej na kraje Bałkanów Zachodnich;

| 28. | wzywa Radę i Komisję do wdrożenia wszelkich odpowiednich środków w celu pobudzenia głębszej integracji Bałkanów Zachodnich z systemem światowego handlu i światowej gospodarki, zwłaszcza poprzez przystąpienie do Światowej Organizacji Handlu; podkreśla, że liberalizacji handlu musi towarzyszyć zmniejszanie skali ubóstwa i bezrobocia, promowanie praw gospodarczych i socjalnych oraz poszanowanie środowiska; apeluje do Komisji o przedkładanie we właściwym czasie do zatwierdzenia przez Parlament wszelkich nowych wniosków mających na celu udzielenie wyjątkowej pomocy budżetowej państwom regionu Bałkanów Zachodnich; |
| --- | --- |

28.

wzywa Radę i Komisję do wdrożenia wszelkich odpowiednich środków w celu pobudzenia głębszej integracji Bałkanów Zachodnich z systemem światowego handlu i światowej gospodarki, zwłaszcza poprzez przystąpienie do Światowej Organizacji Handlu; podkreśla, że liberalizacji handlu musi towarzyszyć zmniejszanie skali ubóstwa i bezrobocia, promowanie praw gospodarczych i socjalnych oraz poszanowanie środowiska; apeluje do Komisji o przedkładanie we właściwym czasie do zatwierdzenia przez Parlament wszelkich nowych wniosków mających na celu udzielenie wyjątkowej pomocy budżetowej państwom regionu Bałkanów Zachodnich;

| 29. | wzywa państwa regionu do przywiązywania dużej wagi do zwalczania korupcji, gdyż poważnie szkodzi ona postępowi społecznemu; wzywa te państwa do podjęcia wszystkich koniecznych kroków, by zwalczać zorganizowaną przestępczość i handel ludźmi i narkotykami; |
| --- | --- |

29.

wzywa państwa regionu do przywiązywania dużej wagi do zwalczania korupcji, gdyż poważnie szkodzi ona postępowi społecznemu; wzywa te państwa do podjęcia wszystkich koniecznych kroków, by zwalczać zorganizowaną przestępczość i handel ludźmi i narkotykami;

| 30. | wzywa UE do ciągłego wspierania inicjatyw na rzecz współpracy regionalnej w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych (WSiSW) oraz wysiłków zmierzających do harmonizacji prawa i orzecznictwa, takich jak m.in. konwencja o współpracy policyjnej, centrum egzekwowania prawa dla Europy Południowo-Wschodniej [Southeast European Law Enforcement Centre (SELEC)] oraz prokuratorska grupa doradcza dla Europy Południowo-Wschodniej [Southeast European Prosecutors Advisory Group (SEEPAG)]; zauważa bieżącą i planowaną pomoc finansową dla prokuratorskiej sieci w Europie Południowo-Wschodniej (PROSECO) i na rzecz ustanowienia jednostek koordynacji w zakresie egzekwowania prawa międzynarodowego (ILECU) oraz wzywa Komisję, żeby skoordynowała te projekty z wyżej wspomnianymi inicjatywami; |
| --- | --- |

30.

wzywa UE do ciągłego wspierania inicjatyw na rzecz współpracy regionalnej w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych (WSiSW) oraz wysiłków zmierzających do harmonizacji prawa i orzecznictwa, takich jak m.in. konwencja o współpracy policyjnej, centrum egzekwowania prawa dla Europy Południowo-Wschodniej [Southeast European Law Enforcement Centre (SELEC)] oraz prokuratorska grupa doradcza dla Europy Południowo-Wschodniej [Southeast European Prosecutors Advisory Group (SEEPAG)]; zauważa bieżącą i planowaną pomoc finansową dla prokuratorskiej sieci w Europie Południowo-Wschodniej (PROSECO) i na rzecz ustanowienia jednostek koordynacji w zakresie egzekwowania prawa międzynarodowego (ILECU) oraz wzywa Komisję, żeby skoordynowała te projekty z wyżej wspomnianymi inicjatywami;

| 31. | wzywa Komisję, żeby określiła projekty priorytetowe i doprecyzowała wymogi, jakie stawia różnym instytucjom krajowym i regionalnym w odniesieniu do międzypaństwowej i międzyinstytucjonalnej współpracy w dziedzinie WSiSW; podkreśla znaczenie opracowywania inicjatyw w dziedzinie e-sprawiedliwości jako części wsparcia unijnego, udzielanego inicjatywom w zakresie e-zarządzania w celu poprawy współpracy i zwiększenia przejrzystości w systemie procesu sądowego i w wewnętrznych systemach administracyjnych; |
| --- | --- |

31.

wzywa Komisję, żeby określiła projekty priorytetowe i doprecyzowała wymogi, jakie stawia różnym instytucjom krajowym i regionalnym w odniesieniu do międzypaństwowej i międzyinstytucjonalnej współpracy w dziedzinie WSiSW; podkreśla znaczenie opracowywania inicjatyw w dziedzinie e-sprawiedliwości jako części wsparcia unijnego, udzielanego inicjatywom w zakresie e-zarządzania w celu poprawy współpracy i zwiększenia przejrzystości w systemie procesu sądowego i w wewnętrznych systemach administracyjnych;

| 32. | odnosi się krytycznie do obowiązujących we wszystkich krajach byłej Jugosławii przepisów konstytucyjnych lub ustawowych, które zakazują ekstradycji ich własnych obywateli zagrożonych postawieniem w stan oskarżenia w innych państwach regionu, oraz do przeszkód prawnych utrudniających przekazywanie spraw karnych dużej wagi między sądami różnych krajów w regionie; nalega na Radę i Komisję, żeby wezwały kraje regionu do podjęcia kroków na rzecz skoordynowanego uchylenia wszystkich zakazów i przeszkód prawnych tego rodzaju; |
| --- | --- |

32.

odnosi się krytycznie do obowiązujących we wszystkich krajach byłej Jugosławii przepisów konstytucyjnych lub ustawowych, które zakazują ekstradycji ich własnych obywateli zagrożonych postawieniem w stan oskarżenia w innych państwach regionu, oraz do przeszkód prawnych utrudniających przekazywanie spraw karnych dużej wagi między sądami różnych krajów w regionie; nalega na Radę i Komisję, żeby wezwały kraje regionu do podjęcia kroków na rzecz skoordynowanego uchylenia wszystkich zakazów i przeszkód prawnych tego rodzaju;

| 33. | wskazuje, że przepisy prawne ograniczające ekstradycję mogą umacniać bezkarność w odniesieniu do poważnych przestępstw, w tym zbrodni przeciwko ludzkości, aktów pogwałcenia prawa wojennego lub zwyczajów wojennych, międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, nielegalnego handlu i terroryzmu oraz że takie przepisy stanowią jedną z najważniejszych przyczyn szeroko krytykowanej, choć stosowanej praktyki prowadzenia postępowań sądowych in absentia; popiera wysiłki prokuratorów krajowych zmierzające do obejścia wyżej wymienionych przeszkód prawnych za pomocą pragmatycznych ustaleń o współpracy; wyraża uznanie dla Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) za pracę włożoną w propagowanie pogłębionej współpracy i zachęca państwa regionu, żeby w większym stopniu ułatwiały wzajemną pomoc prawną i ekstradycję, przy pełnym poszanowaniu standardów praw człowieka i norm prawa międzynarodowego; |
| --- | --- |

33.

wskazuje, że przepisy prawne ograniczające ekstradycję mogą umacniać bezkarność w odniesieniu do poważnych przestępstw, w tym zbrodni przeciwko ludzkości, aktów pogwałcenia prawa wojennego lub zwyczajów wojennych, międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, nielegalnego handlu i terroryzmu oraz że takie przepisy stanowią jedną z najważniejszych przyczyn szeroko krytykowanej, choć stosowanej praktyki prowadzenia postępowań sądowych in absentia; popiera wysiłki prokuratorów krajowych zmierzające do obejścia wyżej wymienionych przeszkód prawnych za pomocą pragmatycznych ustaleń o współpracy; wyraża uznanie dla Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) za pracę włożoną w propagowanie pogłębionej współpracy i zachęca państwa regionu, żeby w większym stopniu ułatwiały wzajemną pomoc prawną i ekstradycję, przy pełnym poszanowaniu standardów praw człowieka i norm prawa międzynarodowego;

| 34. | podkreśla, że pełna współpraca z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla Byłej Jugosławii (ICTY) w odniesieniu do zatrzymania i ekstradycji pozostających na wolności oskarżonych, przekazywania dowodów oraz pełnej współpracy przed procesem sądowym i w jego trakcie stanowi zasadniczy wymóg procesu akcesyjnego; wzywa Komisję, żeby wraz z ICTY, OBWE i rządami państw regionu wspierała inicjatywy zmierzające do wzmocnienia potencjału i skuteczności sądów krajowych w pociąganiu do odpowiedzialności za zbrodnie wojenne oraz inne, mniej poważne zbrodnie, i do zapewnienia, że postępowania sądowe będą prowadzone w niezależny i bezstronny sposób, zgodnie ze standardami i normami prawa międzynarodowego; |
| --- | --- |

34.

podkreśla, że pełna współpraca z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla Byłej Jugosławii (ICTY) w odniesieniu do zatrzymania i ekstradycji pozostających na wolności oskarżonych, przekazywania dowodów oraz pełnej współpracy przed procesem sądowym i w jego trakcie stanowi zasadniczy wymóg procesu akcesyjnego; wzywa Komisję, żeby wraz z ICTY, OBWE i rządami państw regionu wspierała inicjatywy zmierzające do wzmocnienia potencjału i skuteczności sądów krajowych w pociąganiu do odpowiedzialności za zbrodnie wojenne oraz inne, mniej poważne zbrodnie, i do zapewnienia, że postępowania sądowe będą prowadzone w niezależny i bezstronny sposób, zgodnie ze standardami i normami prawa międzynarodowego;

| 35. | odnotowuje pierwszoplanową rolę programów i struktur nauczania w propagowaniu integracji społecznej i w zmniejszaniu napięć między grupami etnicznymi; wzywa zatem rządy krajów Bałkanów Zachodnich do podniesienia jakości nauczania poprzez włączenie kwestii praw obywatelskich, praw człowieka i praw demokratycznych jako podstawowych wartości europejskich do programów nauki oraz do położenia kresu segregacji w szkołach; zwraca uwagę, że nauka historii w szkołach i na uniwersytetach na Bałkanach Zachodnich musi opierać się na udokumentowanych badaniach i odzwierciedlać różnice perspektyw różnych grup narodowościowych i etnicznych w regionie, jeśli trwałym skutkiem ma być osiągnięcie propagowania pojednania i poprawy stosunków między grupami etnicznymi; w pełni popiera inicjatywy, takie jak „projekt wspólnej historii” Centrum na rzecz Demokracji i Pojednania w Europie Południowo-Wschodniej, mający na celu pisanie i upowszechnianie materiałów do nauki historii, które ukazują historię Bałkanów z wielostronnej perspektywy, i apeluje do właściwych ministrów, władz i placówek oświatowych w regionie do poparcia korzystania z materiałów do nauki wspólnej historii; wzywa Komisję do udzielenia finansowego i politycznego wsparcia takim inicjatywom; |
| --- | --- |

35.

odnotowuje pierwszoplanową rolę programów i struktur nauczania w propagowaniu integracji społecznej i w zmniejszaniu napięć między grupami etnicznymi; wzywa zatem rządy krajów Bałkanów Zachodnich do podniesienia jakości nauczania poprzez włączenie kwestii praw obywatelskich, praw człowieka i praw demokratycznych jako podstawowych wartości europejskich do programów nauki oraz do położenia kresu segregacji w szkołach; zwraca uwagę, że nauka historii w szkołach i na uniwersytetach na Bałkanach Zachodnich musi opierać się na udokumentowanych badaniach i odzwierciedlać różnice perspektyw różnych grup narodowościowych i etnicznych w regionie, jeśli trwałym skutkiem ma być osiągnięcie propagowania pojednania i poprawy stosunków między grupami etnicznymi; w pełni popiera inicjatywy, takie jak „projekt wspólnej historii” Centrum na rzecz Demokracji i Pojednania w Europie Południowo-Wschodniej, mający na celu pisanie i upowszechnianie materiałów do nauki historii, które ukazują historię Bałkanów z wielostronnej perspektywy, i apeluje do właściwych ministrów, władz i placówek oświatowych w regionie do poparcia korzystania z materiałów do nauki wspólnej historii; wzywa Komisję do udzielenia finansowego i politycznego wsparcia takim inicjatywom;

| 36. | podkreśla wagę skutecznych ram wzmacniania, ochrony i gwarancji praw mniejszości etnicznych i narodowych w regionie, który ma charakter wieloetniczny i w przeszłości padał ofiarą szeroko zakrojonych i systematycznie dokonywanych aktów przemocy na tle etnicznym; wzywa rządy regionu, żeby wzmogły wysiłki na rzecz zagwarantowania, że wszelkie przepisy prawa w dziedzinie praw mniejszości i praw człowieka będą należycie przestrzegane w praktyce, i że podejmowane będą właściwe działania, gdy prawa te są naruszane; nalega na podjęcie dalszych wysiłków w celu zagwarantowania, że inicjatywy zmierzające do poprawy integracji mniejszości i sytuacji mniejszościowych grup znajdujących się w niekorzystnej sytuacji (zwłaszcza Romów) będą należycie finansowane i wdrażane; |
| --- | --- |

36.

podkreśla wagę skutecznych ram wzmacniania, ochrony i gwarancji praw mniejszości etnicznych i narodowych w regionie, który ma charakter wieloetniczny i w przeszłości padał ofiarą szeroko zakrojonych i systematycznie dokonywanych aktów przemocy na tle etnicznym; wzywa rządy regionu, żeby wzmogły wysiłki na rzecz zagwarantowania, że wszelkie przepisy prawa w dziedzinie praw mniejszości i praw człowieka będą należycie przestrzegane w praktyce, i że podejmowane będą właściwe działania, gdy prawa te są naruszane; nalega na podjęcie dalszych wysiłków w celu zagwarantowania, że inicjatywy zmierzające do poprawy integracji mniejszości i sytuacji mniejszościowych grup znajdujących się w niekorzystnej sytuacji (zwłaszcza Romów) będą należycie finansowane i wdrażane;

| 37. | podkreśla potrzebę nakreślania i wdrażania programów propagujących równość płci i wzmacniających rolę kobiet w społeczeństwie, jako gwarancję demokratycznego ducha i zaangażowania na rzecz wartości europejskich; |
| --- | --- |

37.

podkreśla potrzebę nakreślania i wdrażania programów propagujących równość płci i wzmacniających rolę kobiet w społeczeństwie, jako gwarancję demokratycznego ducha i zaangażowania na rzecz wartości europejskich;

| 38. | podkreśla, że ze strony rządów regionu potrzebne są zwiększone wysiłki w celu zapewnienia trwałego powrotu uchodźców i przesiedleńców, w tym zwrotu własności i czasowo zajętych domostw, zgodnie z deklaracją z Sarajewa przyjętą przez regionalną konferencję ministerialną w sprawie powrotu uchodźców w dniu 31 stycznia 2005 r.; wzywa Radę i Komisję, żeby nalegały na rządy regionu, by te opracowały i wdrażały programy dostępu osób powracających do pomocy mieszkaniowej i świadczeń socjalnych oraz by zwiększyły wysiłki służące zwalczaniu dyskryminacji wobec powracających mniejszości; wyraża pogląd, że kroki te powinny zostać podjęte już w momencie osiągnięcia przez dane kraje statusu państwa kandydującego oraz że środki te należy energicznie wprowadzać i zakończyć w trakcie procesu akcesyjnego; |
| --- | --- |

38.

podkreśla, że ze strony rządów regionu potrzebne są zwiększone wysiłki w celu zapewnienia trwałego powrotu uchodźców i przesiedleńców, w tym zwrotu własności i czasowo zajętych domostw, zgodnie z deklaracją z Sarajewa przyjętą przez regionalną konferencję ministerialną w sprawie powrotu uchodźców w dniu 31 stycznia 2005 r.; wzywa Radę i Komisję, żeby nalegały na rządy regionu, by te opracowały i wdrażały programy dostępu osób powracających do pomocy mieszkaniowej i świadczeń socjalnych oraz by zwiększyły wysiłki służące zwalczaniu dyskryminacji wobec powracających mniejszości; wyraża pogląd, że kroki te powinny zostać podjęte już w momencie osiągnięcia przez dane kraje statusu państwa kandydującego oraz że środki te należy energicznie wprowadzać i zakończyć w trakcie procesu akcesyjnego;

| 39. | wyraża swoje zaniepokojenie ingerencją polityczną, której ofiarą padają środki masowego przekazu we wszystkich krajach Bałkanów Zachodnich, a także z powodu powiązań interesów świata biznesu, polityki i mediów oraz klimatu zagrożenia i pogróżek pod adresem dziennikarzy śledczych; apeluje do państw Bałkanów Zachodnich o pełne poszanowanie praw dziennikarzy i niezależnych środków przekazu stanowiących legalną siłę w demokratycznym państwie europejskim; |
| --- | --- |

39.

wyraża swoje zaniepokojenie ingerencją polityczną, której ofiarą padają środki masowego przekazu we wszystkich krajach Bałkanów Zachodnich, a także z powodu powiązań interesów świata biznesu, polityki i mediów oraz klimatu zagrożenia i pogróżek pod adresem dziennikarzy śledczych; apeluje do państw Bałkanów Zachodnich o pełne poszanowanie praw dziennikarzy i niezależnych środków przekazu stanowiących legalną siłę w demokratycznym państwie europejskim;

| 40. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskim, rządom i parlamentom: Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Kosowa, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Czarnogóry oraz Serbii, urzędującemu przewodniczącemu OBWE, przewodniczącemu Zgromadzenia Parlamentarnego OBWE, przewodniczącemu Komitetu Ministrów Rady Europy, przewodniczącemu Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy, sekretariatowi Rady Współpracy Regionalnej, Międzynarodowemu Trybunałowi ds. Byłej Jugosławii oraz sekretariatowi CEFTA. |
| --- | --- |

40.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskim, rządom i parlamentom: Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Kosowa, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Czarnogóry oraz Serbii, urzędującemu przewodniczącemu OBWE, przewodniczącemu Zgromadzenia Parlamentarnego OBWE, przewodniczącemu Komitetu Ministrów Rady Europy, przewodniczącemu Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy, sekretariatowi Rady Współpracy Regionalnej, Międzynarodowemu Trybunałowi ds. Byłej Jugosławii oraz sekretariatowi CEFTA.

---

(1)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0639.

(2)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0005.

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 z dnia 17 lipca 2006 r. ustanawiające Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPP) (Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 82).

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/107 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/107

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Sytuacja w Bośni i Hercegowinie

P6_TA(2009)0332

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie sytuacji w Bośni i Hercegowinie

2010/C 184 E/22

Parlament Europejski,

uwzględniając konkluzje Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie Bałkanów Zachodnich oraz załącznik do nich zatytułowany „Agenda z Salonik dla Bałkanów Zachodnich: w kierunku integracji europejskiej” zatwierdzonej przez Radę Europejską obradująca w Salonikach w dniach 19 i 20 czerwca 2003 r.,

uwzględniając Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną z drugiej strony, podpisany 16 czerwca 2008 r.,

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2008 r. w sprawie zawarcia Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Bośnią i Hercegowiną z drugiej strony (1),

uwzględniając mianowanie w dniu 11 marca 2009 r. JE Valentina Inzka na nowego specjalnego przedstawiciela UE dla Bośni i Hercegowiny (2),

uwzględniając wspólne oświadczenie w sprawie reformy konstytucyjnej, własności państwowej, spisu ludności i Dystryktu Brczko, wydaną w miejscowości Prud dnia 8 listopada 2008 r. przez przywódców partii HDZ BiH, SNSD i SDA, a także uwzględniając ich późniejsze spotkania,

uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że wciąż pogarszający się klimat polityczny w Bośni i Hercegowinie (BiH) stanowi poważne źródło niepokoju Parlamentu, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że wciąż pogarszający się klimat polityczny w Bośni i Hercegowinie (BiH) stanowi poważne źródło niepokoju Parlamentu,

| B. | mając na uwadze, że państwo BiH, jak zapisano w porozumieniu pokojowym z Dayton, jest namacalnym świadectwem chęci osiągnięcia trwałego pojednania między różnymi społecznościami w następstwie brutalnego konfliktu w latach dziewięćdziesiątych, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że państwo BiH, jak zapisano w porozumieniu pokojowym z Dayton, jest namacalnym świadectwem chęci osiągnięcia trwałego pojednania między różnymi społecznościami w następstwie brutalnego konfliktu w latach dziewięćdziesiątych,

| C. | mając na uwadze, że proces pojednania jest nierozerwalnie związany z postępami kraju na drodze do integracji europejskiej, ponieważ w gruncie rzeczy opiera się on na tych samych wartościach co Unia Europejska, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że proces pojednania jest nierozerwalnie związany z postępami kraju na drodze do integracji europejskiej, ponieważ w gruncie rzeczy opiera się on na tych samych wartościach co Unia Europejska,

| D. | mając na uwadze, że podpisanie powyższego układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Bośnią i Hercegowiną a WE dało wyraźny sygnał, że obietnica członkostwa BiH w UE jest realna i osiągalna, pod warunkiem że kraj ten spełni kryteria z Kopenhagi i zdoła przeprowadzić niezbędne reformy przewidziane w priorytetach partnerstwa europejskiego, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że podpisanie powyższego układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Bośnią i Hercegowiną a WE dało wyraźny sygnał, że obietnica członkostwa BiH w UE jest realna i osiągalna, pod warunkiem że kraj ten spełni kryteria z Kopenhagi i zdoła przeprowadzić niezbędne reformy przewidziane w priorytetach partnerstwa europejskiego,

| E. | mając na uwadze, że wszelkie próby podważania integralności terytorialnej BiH stanowiłyby nie tylko pogwałcenie porozumienia pokojowego z Dayton, według którego żadna jednostka terytorialna nie ma prawa odłączyć się od BiH, ale byłyby także sprzeczne z zasadami tolerancji i pokojowego współistnienia społeczności etnicznych, które są podstawą stabilności w całym regionie Bałkanów Zachodnich, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że wszelkie próby podważania integralności terytorialnej BiH stanowiłyby nie tylko pogwałcenie porozumienia pokojowego z Dayton, według którego żadna jednostka terytorialna nie ma prawa odłączyć się od BiH, ale byłyby także sprzeczne z zasadami tolerancji i pokojowego współistnienia społeczności etnicznych, które są podstawą stabilności w całym regionie Bałkanów Zachodnich,

| F. | mając w związku z tym na uwadze, że wspólnota międzynarodowa i UE w żadnym wypadku nie zaakceptują ani nie będą tolerowały jakiegokolwiek podziału BiH, |
| --- | --- |

F.

mając w związku z tym na uwadze, że wspólnota międzynarodowa i UE w żadnym wypadku nie zaakceptują ani nie będą tolerowały jakiegokolwiek podziału BiH,

| 1. | jest zdania, że integracja europejska leży w interesie ogółu ludności Bałkanów Zachodnich; z tego względu ubolewa nad faktem, że politycy BiH nie są zdolni porozumieć się w sprawie wspólnej perspektywy politycznej dla ich kraju i przez krótkowzroczny nacjonalizm utrudniają osiągnięcie celu, jakim jest przystąpienie do Unii Europejskiej i który przyniósłby obywatelom BiH pokój, stabilność i dobrobyt; |
| --- | --- |

1.

jest zdania, że integracja europejska leży w interesie ogółu ludności Bałkanów Zachodnich; z tego względu ubolewa nad faktem, że politycy BiH nie są zdolni porozumieć się w sprawie wspólnej perspektywy politycznej dla ich kraju i przez krótkowzroczny nacjonalizm utrudniają osiągnięcie celu, jakim jest przystąpienie do Unii Europejskiej i który przyniósłby obywatelom BiH pokój, stabilność i dobrobyt;

| 2. | przypomina przywódcom politycznym w BiH, że przystąpienie do UE oznacza akceptację wartości i zasad, na których opiera się UE, a mianowicie poszanowania praw człowieka, m.in. praw mniejszości, solidarności, m.in. solidarności narodów i wspólnot, tolerancji, m.in. tolerancji dla różnych tradycji i kultur, rządów prawa, m.in. poszanowania niezawisłości sądownictwa, oraz demokracji, m.in. akceptacji dla rządów większości i swobody wypowiedzi; apeluje do przywódców politycznych o powstrzymanie się od polityki nienawiści, programów nacjonalistycznych i separatyzmu, a także potępia jednostronne odstąpienie od reform; |
| --- | --- |

2.

przypomina przywódcom politycznym w BiH, że przystąpienie do UE oznacza akceptację wartości i zasad, na których opiera się UE, a mianowicie poszanowania praw człowieka, m.in. praw mniejszości, solidarności, m.in. solidarności narodów i wspólnot, tolerancji, m.in. tolerancji dla różnych tradycji i kultur, rządów prawa, m.in. poszanowania niezawisłości sądownictwa, oraz demokracji, m.in. akceptacji dla rządów większości i swobody wypowiedzi; apeluje do przywódców politycznych o powstrzymanie się od polityki nienawiści, programów nacjonalistycznych i separatyzmu, a także potępia jednostronne odstąpienie od reform;

| 3. | przypomina również, że perspektywę przystąpienia do UE zaproponowano BiH jako jednemu krajowi, a nie jego poszczególnym częściom składowym, oraz że w rezultacie groźby odłączenia lub inne próby podważenia suwerenności tego państwa są absolutnie niedopuszczalne; |
| --- | --- |

3.

przypomina również, że perspektywę przystąpienia do UE zaproponowano BiH jako jednemu krajowi, a nie jego poszczególnym częściom składowym, oraz że w rezultacie groźby odłączenia lub inne próby podważenia suwerenności tego państwa są absolutnie niedopuszczalne;

| 4. | w tym względzie wzywa wszystkie odpowiednie władze i przywódców politycznych, żeby znacznie bardziej skupili się na pojednaniu, wzajemnym zrozumieniu i środkach prowadzących do pokoju, tak aby wesprzeć stabilność kraju i pokój międzyetniczny; |
| --- | --- |

4.

w tym względzie wzywa wszystkie odpowiednie władze i przywódców politycznych, żeby znacznie bardziej skupili się na pojednaniu, wzajemnym zrozumieniu i środkach prowadzących do pokoju, tak aby wesprzeć stabilność kraju i pokój międzyetniczny;

| 5. | potwierdza, że jeżeli BiH poważnie myśli o przystąpieniu do UE, powinna spełnić następujące wymogi:






  a) | instytucje państwowe muszą przyjąć i skutecznie wdrożyć reformy niezbędne w celu przystąpienia do UE; |
| --- | --- | --- |

5.

potwierdza, że jeżeli BiH poważnie myśli o przystąpieniu do UE, powinna spełnić następujące wymogi:

a)

instytucje państwowe muszą przyjąć i skutecznie wdrożyć reformy niezbędne w celu przystąpienia do UE;

| b) | z tego względu państwo powinno ustanowić instytucje publiczne oparte na rządach prawa i zdolne do skutecznego podejmowania decyzji; instytucje te muszą być sprawne, wiarygodne i niezależne od wpływów politycznych, a także muszą dysponować odpowiednimi zasobami; |
| --- | --- |

b)

z tego względu państwo powinno ustanowić instytucje publiczne oparte na rządach prawa i zdolne do skutecznego podejmowania decyzji; instytucje te muszą być sprawne, wiarygodne i niezależne od wpływów politycznych, a także muszą dysponować odpowiednimi zasobami;

| 6. | jest zdania, że powyższe wymogi można spełnić jedynie dzięki reformie konstytucyjnej BiH, opartej na następujących kryteriach:






  a) | państwo powinno mieć wystarczającą władzę prawodawczą, budżetową, wykonawczą i sądową, żeby działać jako członek UE, ustanowić sprawny wspólny rynek, wspierać spójność gospodarczą i społeczną oraz reprezentować i bronić interesów kraju za granicą; |
| --- | --- | --- |

6.

jest zdania, że powyższe wymogi można spełnić jedynie dzięki reformie konstytucyjnej BiH, opartej na następujących kryteriach:

a)

państwo powinno mieć wystarczającą władzę prawodawczą, budżetową, wykonawczą i sądową, żeby działać jako członek UE, ustanowić sprawny wspólny rynek, wspierać spójność gospodarczą i społeczną oraz reprezentować i bronić interesów kraju za granicą;

| b) | liczba poziomów administracyjnych uczestniczących w zarządzaniu krajem powinna odpowiadać zasobom finansowym BiH i opierać się na wydajnym, spójnym i skutecznym rozdziale kompetencji; |
| --- | --- |

b)

liczba poziomów administracyjnych uczestniczących w zarządzaniu krajem powinna odpowiadać zasobom finansowym BiH i opierać się na wydajnym, spójnym i skutecznym rozdziale kompetencji;

| c) | obrona żywotnych interesów narodowych w BiH musi odpowiadać zdolności działania kraju; |
| --- | --- |

c)

obrona żywotnych interesów narodowych w BiH musi odpowiadać zdolności działania kraju;

| d) | wszystkim wspólnotom mniejszościowym muszą przysługiwać te same prawa co społeczeństwom tworzącym większą całość, co oznacza zniesienie ograniczeń etnicznych dla biernego prawa wyborczego zgodnie z postanowieniami Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i odpowiednimi opiniami Europejskiej Komisji na rzecz Demokracji i Prawa (Komisja Wenecka); |
| --- | --- |

d)

wszystkim wspólnotom mniejszościowym muszą przysługiwać te same prawa co społeczeństwom tworzącym większą całość, co oznacza zniesienie ograniczeń etnicznych dla biernego prawa wyborczego zgodnie z postanowieniami Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i odpowiednimi opiniami Europejskiej Komisji na rzecz Demokracji i Prawa (Komisja Wenecka);

| 7. | podkreśla w tym kontekście potrzebę znalezienia jasnego rozwiązania kwestii własności państwowej, zgodnie z prerogatywami konstytucyjnymi państwa centralnego; |
| --- | --- |

7.

podkreśla w tym kontekście potrzebę znalezienia jasnego rozwiązania kwestii własności państwowej, zgodnie z prerogatywami konstytucyjnymi państwa centralnego;

| 8. | przypomina politykom w BiH, że ich obowiązkiem jest osiągniecie porozumienia w powyższych kwestiach, a jeżeli nie zdołają dojść do takiego porozumienia, skażą swój kraj i swoich obywateli na stagnację i izolację w czasie, gdy kryzys finansowy i gospodarczy poważnie dotyka BiH i prowadzi do znacznej utraty miejsc pracy; |
| --- | --- |

8.

przypomina politykom w BiH, że ich obowiązkiem jest osiągniecie porozumienia w powyższych kwestiach, a jeżeli nie zdołają dojść do takiego porozumienia, skażą swój kraj i swoich obywateli na stagnację i izolację w czasie, gdy kryzys finansowy i gospodarczy poważnie dotyka BiH i prowadzi do znacznej utraty miejsc pracy;

| 9. | zauważa, że reforma konstytucyjna w kraju i jego perspektywa europejska powinny podlegać szeroko zakrojonej, gruntownej debacie z udziałem wszystkich części składowych społeczeństwa BiH oraz że nie mogą zostać zmonopolizowane przez przywódców głównych partii politycznych i wspólnot etnicznych; |
| --- | --- |

9.

zauważa, że reforma konstytucyjna w kraju i jego perspektywa europejska powinny podlegać szeroko zakrojonej, gruntownej debacie z udziałem wszystkich części składowych społeczeństwa BiH oraz że nie mogą zostać zmonopolizowane przez przywódców głównych partii politycznych i wspólnot etnicznych;

| 10. | wzywa Radę Ministrów BiH oraz Zgromadzenie Parlamentarne, żeby podjęły większe i skuteczniejsze wysiłki w celu uchwalenia przepisów prawa niezbędnych do spełnienia wymogów integracji europejskiej, oraz zachęca różne organy i urzędy w BiH, żeby usprawniły koordynację w sprawach dotyczących UE; |
| --- | --- |

10.

wzywa Radę Ministrów BiH oraz Zgromadzenie Parlamentarne, żeby podjęły większe i skuteczniejsze wysiłki w celu uchwalenia przepisów prawa niezbędnych do spełnienia wymogów integracji europejskiej, oraz zachęca różne organy i urzędy w BiH, żeby usprawniły koordynację w sprawach dotyczących UE;

| 11. | wzywa, żeby wreszcie powołano nowego dyrektora urzędu integracji z UE, i przypomina władzom BiH, że wybór kandydata powinien być bezstronny i oparty wyłącznie na odpowiednim doświadczeniu zawodowym, wykazanych umiejętnościach i gruntownej znajomości spraw europejskich; |
| --- | --- |

11.

wzywa, żeby wreszcie powołano nowego dyrektora urzędu integracji z UE, i przypomina władzom BiH, że wybór kandydata powinien być bezstronny i oparty wyłącznie na odpowiednim doświadczeniu zawodowym, wykazanych umiejętnościach i gruntownej znajomości spraw europejskich;

| 12. | wzywa władze BiH, żeby rychło spełniły wymogi zawarte w planie liberalizacji systemu wizowego, żeby zapewnić zniesienie obecnych obowiązków wizowych do końca 2009 r.; |
| --- | --- |

12.

wzywa władze BiH, żeby rychło spełniły wymogi zawarte w planie liberalizacji systemu wizowego, żeby zapewnić zniesienie obecnych obowiązków wizowych do końca 2009 r.;

| 13. | wyraża zaniepokojenie polityczną ingerencją w mediach w BiH oraz przenikaniem się interesów biznesowych, politycznych i medialnych; w tym względzie wzywa władze, żeby w pełni przestrzegały praw dziennikarzy i niezależności mediów; |
| --- | --- |

13.

wyraża zaniepokojenie polityczną ingerencją w mediach w BiH oraz przenikaniem się interesów biznesowych, politycznych i medialnych; w tym względzie wzywa władze, żeby w pełni przestrzegały praw dziennikarzy i niezależności mediów;

| 14. | jednocześnie potwierdza, że wspólnota międzynarodowa i jej wysoki przedstawiciel Walentin Inzko będą zgodnie z mandatem wysokiego przedstawiciela zdecydowanie przeciwdziałać wszelkim próbom podważenia podstaw porozumienia pokojowego z Dayton, zwłaszcza pokojowej koegzystencji różnych społeczności etnicznych w ramach jednego państwa; |
| --- | --- |

14.

jednocześnie potwierdza, że wspólnota międzynarodowa i jej wysoki przedstawiciel Walentin Inzko będą zgodnie z mandatem wysokiego przedstawiciela zdecydowanie przeciwdziałać wszelkim próbom podważenia podstaw porozumienia pokojowego z Dayton, zwłaszcza pokojowej koegzystencji różnych społeczności etnicznych w ramach jednego państwa;

| 15. | w związku z tym jest zdania, że urząd wysokiego przedstawiciela powinien pomagać władzom BiH w osiągnięciu i właściwym wdrożeniu wszystkich pięciu celów i dwóch warunków określonych przez Radę ds. Zaprowadzenia Pokoju oraz że do tego czasu należy utrzymać urząd wysokiego przedstawiciela, który będzie zapewniał właściwe wykonanie porozumienia pokojowego z Dayton; |
| --- | --- |

15.

w związku z tym jest zdania, że urząd wysokiego przedstawiciela powinien pomagać władzom BiH w osiągnięciu i właściwym wdrożeniu wszystkich pięciu celów i dwóch warunków określonych przez Radę ds. Zaprowadzenia Pokoju oraz że do tego czasu należy utrzymać urząd wysokiego przedstawiciela, który będzie zapewniał właściwe wykonanie porozumienia pokojowego z Dayton;

| 16. | podkreśla, że postępy w sprawie pięciu celów i dwóch warunków określonych przez Radę ds. Zaprowadzenia Pokoju są konieczne dla postępów w sprawie integracji z UE; |
| --- | --- |

16.

podkreśla, że postępy w sprawie pięciu celów i dwóch warunków określonych przez Radę ds. Zaprowadzenia Pokoju są konieczne dla postępów w sprawie integracji z UE;

| 17. | wyraża ubolewanie z powodu niedostatecznej uwagi poświęcanej przez Radę kwestii pogorszenia się klimatu politycznego w BiH, a także z powodu okazywanego dotychczas przez państwa członkowskie braku determinacji do poważnej i skoordynowanej reakcji na sytuację w tym kraju; |
| --- | --- |

17.

wyraża ubolewanie z powodu niedostatecznej uwagi poświęcanej przez Radę kwestii pogorszenia się klimatu politycznego w BiH, a także z powodu okazywanego dotychczas przez państwa członkowskie braku determinacji do poważnej i skoordynowanej reakcji na sytuację w tym kraju;

| 18. | wzywa Radę, żeby poparła wymogi wobec BiH wymienione w niniejszej rezolucji i zaangażowała się we wspieranie ich wykonania; w tym kontekście uważa, że Rada powinna przyznać nowemu specjalnemu przedstawicielowi UE:






  a) | mocny i wyraźnie określony mandat oraz niezbędne zasoby personelu, żeby ułatwić przeprowadzenie reform wskazanych w niniejszej rezolucji i wspierać dialog ze społeczeństwem obywatelskim w takich sprawach, m.in. za pośrednictwem nakierowanych kampanii publicznych i poprzez działania służące wsparciu dialogu międzykulturowego i międzywyznaniowego; |
| --- | --- | --- |

18.

wzywa Radę, żeby poparła wymogi wobec BiH wymienione w niniejszej rezolucji i zaangażowała się we wspieranie ich wykonania; w tym kontekście uważa, że Rada powinna przyznać nowemu specjalnemu przedstawicielowi UE:

a)

mocny i wyraźnie określony mandat oraz niezbędne zasoby personelu, żeby ułatwić przeprowadzenie reform wskazanych w niniejszej rezolucji i wspierać dialog ze społeczeństwem obywatelskim w takich sprawach, m.in. za pośrednictwem nakierowanych kampanii publicznych i poprzez działania służące wsparciu dialogu międzykulturowego i międzywyznaniowego;

| b) | środki pozwalające na użycie wszystkich instrumentów UE w celu wspierania rzeczywistych postępów w tym kraju, w tym uprawnienia do nakładania sankcji (np. zawieszenia pomocy finansowej UE); |
| --- | --- |

b)

środki pozwalające na użycie wszystkich instrumentów UE w celu wspierania rzeczywistych postępów w tym kraju, w tym uprawnienia do nakładania sankcji (np. zawieszenia pomocy finansowej UE);

| c) | pełne i trwałe wsparcie polityczne oraz upoważnienie do prowadzenia ogólnej koordynacji podmiotów i instrumentów UE działających w BiH, gwarantując tym samym spójność i konsekwencję wszystkich działań UE oraz koordynację działań z odpowiednimi, międzynarodowymi podmiotami spoza UE, które działają w BiH; |
| --- | --- |

c)

pełne i trwałe wsparcie polityczne oraz upoważnienie do prowadzenia ogólnej koordynacji podmiotów i instrumentów UE działających w BiH, gwarantując tym samym spójność i konsekwencję wszystkich działań UE oraz koordynację działań z odpowiednimi, międzynarodowymi podmiotami spoza UE, które działają w BiH;

| d) | prawo do comiesięcznego informowania Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa o rozwoju sytuacji w BiH oraz do przedstawiania odpowiednich zaleceń w sprawie ukierunkowanych sankcji; |
| --- | --- |

d)

prawo do comiesięcznego informowania Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa o rozwoju sytuacji w BiH oraz do przedstawiania odpowiednich zaleceń w sprawie ukierunkowanych sankcji;

| 19. | wzywa wysokiego przedstawiciela UE ds. wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Javiera Solany oraz komisarza ds. rozszerzenia Olli Rehna, aby przyjęli dużo bardziej aktywną i widoczną rolę w BiH, składając regularne wizyty w tym kraju oraz skuteczniej wspierając dialog ze społeczeństwem obywatelskim; |
| --- | --- |

19.

wzywa wysokiego przedstawiciela UE ds. wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Javiera Solany oraz komisarza ds. rozszerzenia Olli Rehna, aby przyjęli dużo bardziej aktywną i widoczną rolę w BiH, składając regularne wizyty w tym kraju oraz skuteczniej wspierając dialog ze społeczeństwem obywatelskim;

| 20. | wyraża uznanie dla społeczeństwa obywatelskiego BiH za wykazywanie więcej dobrej woli niż jej polityczni przywódcy i bycie pozytywnym czynnikiem na rzecz zmiany i pojednania w tym kraju; |
| --- | --- |

20.

wyraża uznanie dla społeczeństwa obywatelskiego BiH za wykazywanie więcej dobrej woli niż jej polityczni przywódcy i bycie pozytywnym czynnikiem na rzecz zmiany i pojednania w tym kraju;

| 21. | ponadto uważa, że konieczne jest utrzymanie znacznych międzynarodowych sił wojskowych w BiH, zdolnych do szybkiego przemieszczania się, tak aby pokazać determinację wspólnoty międzynarodowej do ochrony bezpieczeństwa i integralności BiH; |
| --- | --- |

21.

ponadto uważa, że konieczne jest utrzymanie znacznych międzynarodowych sił wojskowych w BiH, zdolnych do szybkiego przemieszczania się, tak aby pokazać determinację wspólnoty międzynarodowej do ochrony bezpieczeństwa i integralności BiH;

| 22. | ponownie wzywa do natychmiastowego zatrzymania pozostałych oskarżonych poszukiwanych przez Międzynarodowy Trybunał Karny dla Byłej Jugosławii oraz do stanowczego działania władz BiH na rzecz likwidacji przestępczych sieci, które udzielają tym oskarżonym pomocy; |
| --- | --- |

22.

ponownie wzywa do natychmiastowego zatrzymania pozostałych oskarżonych poszukiwanych przez Międzynarodowy Trybunał Karny dla Byłej Jugosławii oraz do stanowczego działania władz BiH na rzecz likwidacji przestępczych sieci, które udzielają tym oskarżonym pomocy;

| 23. | na koniec wzywa do nasilenia dialogu między UE a USA oraz z innymi znaczącymi podmiotami międzynarodowymi w celu uzyskania szerokiego poparcia dla spójnego podejścia do BiH oraz uniknięcia dalszego pogarszania się sytuacji politycznej w tym kraju i destabilizacji regionu; podkreśla potrzebę ściślejszej współpracy regionalnej dla zapewnienia dalszych postępów BiH; |
| --- | --- |

23.

na koniec wzywa do nasilenia dialogu między UE a USA oraz z innymi znaczącymi podmiotami międzynarodowymi w celu uzyskania szerokiego poparcia dla spójnego podejścia do BiH oraz uniknięcia dalszego pogarszania się sytuacji politycznej w tym kraju i destabilizacji regionu; podkreśla potrzebę ściślejszej współpracy regionalnej dla zapewnienia dalszych postępów BiH;

| 24. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom Bośni i Hercegowiny oraz jej jednostek terytorialnych. |
| --- | --- |

24.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom Bośni i Hercegowiny oraz jej jednostek terytorialnych.

---

(1)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0522.

(2)  Wspólne działanie Rady 2009/181/WPZiB z dnia 11 marca 2009 r. dotyczące mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej dla Bośni i Hercegowiny (Dz.U. L 67 z 12.3.2009, s. 88).

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/111 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/111

---

Piątek, 24 kwietnia 2009Konwencja Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych oraz jej protokół fakultatywny

P6_TA(2009)0334

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych oraz jej protokołu fakultatywnego

2010/C 184 E/23

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady (COM(2008)0530),

uwzględniając Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych ( „Konwencja”), przyjętą w dniu 13 grudnia 2006 r. przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych,

uwzględniając protokół fakultatywny do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych ( „protokołem fakultatywnym”), przyjęty w dniu 13 grudnia 2006 r. przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych,

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 3 września 2003 r. w sprawie komunikatu Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego odnoszącego się do kwestii prawnie wiążącego instrumentu ONZ z zakresu propagowania i ochrony praw i godności osób niepełnosprawnych (1),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 30 października 2003 r. zatytułowany: „Równe szanse osób niepełnosprawnych: europejski plan działania” (COM(2003)0650) oraz rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 20 kwietnia 2004 r. w tej sprawie (2),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2006 r. w sprawie niepełnosprawności i rozwoju (3),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 listopada 2005 r. zatytułowany: „Sytuacja osób niepełnosprawnych w rozszerzonej Unii Europejskiej: europejski plan działania na lata 2006-2007” (COM(2005)0604) oraz rezolucję Parlamentu Europejskiego w tej sprawie z dnia 30 listopada 2006 r. (4),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 kwietnia 2007 r. w sprawie sytuacji kobiet niepełnosprawnych w Unii Europejskiej (5),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 maja 2007 r. w sprawie upowszechniania godnej pracy dla wszystkich (6),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 26 listopada 2007 r. w sprawie sytuacji osób niepełnosprawnych w Unii Europejskiej: europejski plan działania na lata 2008-2009 (COM(2007)0738),

uwzględniając swoje stanowisko z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Roku Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym (2010) (7),

uwzględniając rezolucję Rady Unii Europejskiej i przedstawicieli rządów państw członkowskich obradujących z Radą z dnia 17 marca 2008 r. w sprawie sytuacji osób niepełnosprawnych w Unii Europejskiej (8),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 maja 2008 r. w sprawie postępów osiągniętych w zakresie równych szans i niedyskryminacji w UE (transpozycja dyrektywy 2000/43/WE i dyrektywy 2000/78/WE) (9),

uwzględniając swoje stanowisko z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Komisji w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych (10),

uwzględniając swoje stanowisko z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady dotyczącej zawarcia przez Wspólnotę Europejską protokołu fakultatywnego do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych (11),

uwzględniając sprawozdania Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz opinię Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A6-0229/2009 i A6-0230/2009),

uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie podpisały, lecz dotychczas jedynie siedem państw członkowskich ratyfikowało konwencję oraz protokół fakultatywny do niej; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie podpisały, lecz dotychczas jedynie siedem państw członkowskich ratyfikowało konwencję oraz protokół fakultatywny do niej;

| B. | mając na uwadze, że konwencja szerzy i chroni prawa człowieka w odniesieniu do wszystkich osób niepełnosprawnych, w tym osób wymagających intensywniejszego wsparcia; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że konwencja szerzy i chroni prawa człowieka w odniesieniu do wszystkich osób niepełnosprawnych, w tym osób wymagających intensywniejszego wsparcia;

| C. | mając na uwadze, że protokół fakultatywny przewiduje możliwość złożenia przez osoby niepełnosprawne/grupy osób niepełnosprawnych skarg w Komitecie w przypadku naruszenia przez strony konwencji jej postanowień w odniesieniu do gwarantowanych nią praw, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że protokół fakultatywny przewiduje możliwość złożenia przez osoby niepełnosprawne/grupy osób niepełnosprawnych skarg w Komitecie w przypadku naruszenia przez strony konwencji jej postanowień w odniesieniu do gwarantowanych nią praw,

| 1. | pochwala zawarcie przez Wspólnotę konwencji i protokołu fakultatywnego; |
| --- | --- |

1.

pochwala zawarcie przez Wspólnotę konwencji i protokołu fakultatywnego;

| 2. | zwraca się do Komisji i Rady jako do przedstawicieli prawnych Wspólnoty o złożenie dokumentu ratyfikacyjnego we współpracy z Narodami Zjednoczonymi do dnia 3 grudnia 2009 r.; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji i Rady jako do przedstawicieli prawnych Wspólnoty o złożenie dokumentu ratyfikacyjnego we współpracy z Narodami Zjednoczonymi do dnia 3 grudnia 2009 r.;

| 3. | wzywa wszystkie państwa członkowskie do pilnej ratyfikacji pełnej Konwencji, do stosowania w praktyce jej postanowień oraz do utworzenia niezbędnej infrastruktury materialnej; |
| --- | --- |

3.

wzywa wszystkie państwa członkowskie do pilnej ratyfikacji pełnej Konwencji, do stosowania w praktyce jej postanowień oraz do utworzenia niezbędnej infrastruktury materialnej;

| 4. | wzywa państwa członkowskie do przystąpienia do protokołu fakultatywnego lub ratyfikowania go, celem udostępnienia osobom niepełnosprawnym, których prawa zostały naruszone, możliwości przeciwdziałania tym naruszeniom oraz w celu zapewnienia ich ochrony przed wszelkimi formami dyskryminacji; |
| --- | --- |

4.

wzywa państwa członkowskie do przystąpienia do protokołu fakultatywnego lub ratyfikowania go, celem udostępnienia osobom niepełnosprawnym, których prawa zostały naruszone, możliwości przeciwdziałania tym naruszeniom oraz w celu zapewnienia ich ochrony przed wszelkimi formami dyskryminacji;

| 5. | wzywa Komisję do określenia potencjalnego zakresu kompetencji Wspólnoty w odniesieniu do Konwencji; proponuje podkreślenie orientacyjnego charakteru wspólnotowych aktów wymienionych w deklaracjach (12); zwraca uwagę na znaczenie podkreślania w deklaracjach kompetencji Wspólnoty w zakresie wspierania praw i integracji osób niepełnosprawnych w dziedzinach współpracy rozwojowej i pomocy humanitarnej, opieki zdrowotnej i spraw konsumenckich; |
| --- | --- |

5.

wzywa Komisję do określenia potencjalnego zakresu kompetencji Wspólnoty w odniesieniu do Konwencji; proponuje podkreślenie orientacyjnego charakteru wspólnotowych aktów wymienionych w deklaracjach (12); zwraca uwagę na znaczenie podkreślania w deklaracjach kompetencji Wspólnoty w zakresie wspierania praw i integracji osób niepełnosprawnych w dziedzinach współpracy rozwojowej i pomocy humanitarnej, opieki zdrowotnej i spraw konsumenckich;

| 6. | wzywa Komisję do wykorzystania art. 3 Traktatu WE jako podstawy prawnej służącej zdefiniowaniu zakresu kompetencji Wspólnoty w odniesieniu do Konwencji wymienionych w deklaracji Wspólnoty Europejskiej w sprawie zastosowania postanowień art. 44 ust. 1 Konwencji, określonych w załączniku 2 do projektu decyzji Rady; podkreśla najwyższą wagę uwydatnienia kwestii współpracy rozwojowej, zdrowia i spraw konsumenckich w stosowaniu postanowień deklaracji; |
| --- | --- |

6.

wzywa Komisję do wykorzystania art. 3 Traktatu WE jako podstawy prawnej służącej zdefiniowaniu zakresu kompetencji Wspólnoty w odniesieniu do Konwencji wymienionych w deklaracji Wspólnoty Europejskiej w sprawie zastosowania postanowień art. 44 ust. 1 Konwencji, określonych w załączniku 2 do projektu decyzji Rady; podkreśla najwyższą wagę uwydatnienia kwestii współpracy rozwojowej, zdrowia i spraw konsumenckich w stosowaniu postanowień deklaracji;

Wdrażanie Konwencji i protokołu fakultatywnego

| 7. | wyraża poparcie dla państw członkowskich, które rozpoczęły proces progresywnego wdrażania Konwencji i jej protokołu fakultatywnego oraz wzywa pozostałe państwa członkowskie do uczynienia tego samego; |
| --- | --- |

7.

wyraża poparcie dla państw członkowskich, które rozpoczęły proces progresywnego wdrażania Konwencji i jej protokołu fakultatywnego oraz wzywa pozostałe państwa członkowskie do uczynienia tego samego;

| 8. | wzywa Wspólnotę i państwa członkowskie do włączenia wszystkich przepisów konwencji do prawodawstwa oraz do przewidzenia środków i zasobów finansowych niezbędnych do ich stosowania w określonym terminie i przy zastosowaniu celów ilościowych; zachęca państwa członkowskie do wymiany informacji i najlepszych praktyk w sprawie wdrażania; |
| --- | --- |

8.

wzywa Wspólnotę i państwa członkowskie do włączenia wszystkich przepisów konwencji do prawodawstwa oraz do przewidzenia środków i zasobów finansowych niezbędnych do ich stosowania w określonym terminie i przy zastosowaniu celów ilościowych; zachęca państwa członkowskie do wymiany informacji i najlepszych praktyk w sprawie wdrażania;

| 9. | wzywa państwa członkowskie do włączenia problematyki płci do decyzji w sprawie strategii politycznych i środków dotyczących niepełnosprawnych kobiet, mężczyzn, dziewcząt i chłopców oraz do ich wdrażania we wszystkich dziedzinach, w szczególności w odniesieniu do integracji w miejscu pracy, edukacji i przeciwdziałaniu dyskryminacji, a także do wprowadzenia przepisów prawnych chroniących prawa niepełnosprawnych kobiet i dziewcząt w przypadku wykorzystywania seksualnego oraz przemocy psychicznej i fizycznej w sferze publicznej i w domu oraz do wspierania terapii niepełnosprawnych kobiet i dziewcząt, które padły ofiarą takiej przemocy; |
| --- | --- |

9.

wzywa państwa członkowskie do włączenia problematyki płci do decyzji w sprawie strategii politycznych i środków dotyczących niepełnosprawnych kobiet, mężczyzn, dziewcząt i chłopców oraz do ich wdrażania we wszystkich dziedzinach, w szczególności w odniesieniu do integracji w miejscu pracy, edukacji i przeciwdziałaniu dyskryminacji, a także do wprowadzenia przepisów prawnych chroniących prawa niepełnosprawnych kobiet i dziewcząt w przypadku wykorzystywania seksualnego oraz przemocy psychicznej i fizycznej w sferze publicznej i w domu oraz do wspierania terapii niepełnosprawnych kobiet i dziewcząt, które padły ofiarą takiej przemocy;

| 10. | wzywa państwa członkowskie i instytucje wspólnotowe do zagwarantowania obywatelom Unii oraz organizacjom osób niepełnosprawnych swobodnego dostępu do informacji na temat ich praw wynikających z Konwencji i jej protokołu fakultatywnego oraz do rozpowszechniania tych informacji; tym obywatelom i organizacjom w formie dostępnej dla tych obywateli; |
| --- | --- |

10.

wzywa państwa członkowskie i instytucje wspólnotowe do zagwarantowania obywatelom Unii oraz organizacjom osób niepełnosprawnych swobodnego dostępu do informacji na temat ich praw wynikających z Konwencji i jej protokołu fakultatywnego oraz do rozpowszechniania tych informacji; tym obywatelom i organizacjom w formie dostępnej dla tych obywateli;

| 11. | podkreśla wagę wyposażenia Komisji we wszelkie niezbędne zasoby finansowe i ludzkie pozwalające na zapewnienie jej pozycji kontaktowego punktu odniesienia związanego z pozostającymi w zakresie kompetencji Wspólnoty kwestiami z zakresu wdrażania Konwencji; wzywa do ustanowienia procedury umożliwiającej dokonanie właściwego przeglądu wszystkich obszarów polityki na szczeblu europejskim i krajowym, które mają wpływ na wdrażanie Konwencji; wzywa Komisję do regularnego przedkładania Parlamentowi i Radzie sprawozdań w sprawie postępów we wdrażaniu jej postanowień; |
| --- | --- |

11.

podkreśla wagę wyposażenia Komisji we wszelkie niezbędne zasoby finansowe i ludzkie pozwalające na zapewnienie jej pozycji kontaktowego punktu odniesienia związanego z pozostającymi w zakresie kompetencji Wspólnoty kwestiami z zakresu wdrażania Konwencji; wzywa do ustanowienia procedury umożliwiającej dokonanie właściwego przeglądu wszystkich obszarów polityki na szczeblu europejskim i krajowym, które mają wpływ na wdrażanie Konwencji; wzywa Komisję do regularnego przedkładania Parlamentowi i Radzie sprawozdań w sprawie postępów we wdrażaniu jej postanowień;

| 12. | wzywa państwa członkowskie do wyznaczenia w ramach rządów, zgodnie z ich własnymi systemami organizacji, jednego lub kilku punktów kontaktowych odpowiedzialnych za kwestie związane z krajowymi procesami wdrażania i monitorowania zastosowania Konwencji oraz do rozważenia możliwości ustanowienia lub powołania w ramach rządów mechanizmów koordynacyjnych mających na celu ułatwienie prowadzenia działań podejmowanych w różnych sektorach i na różnych szczeblach, w myśl postanowień art. 33 ust. 1 tejże Konwencji; wzywa do zwrócenia szczególnej uwagi na kwestię utworzenia niezależnego mechanizmu nadzoru w myśl postanowień art. 33 ust. 2 Konwencji oraz zgodnie z zasadą odnoszącą się do statusu instytucji krajowych – w ramach zasad paryskich – w postaci zatwierdzonej w rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ 48/134 z dnia 20 grudnia 1993 r.; |
| --- | --- |

12.

wzywa państwa członkowskie do wyznaczenia w ramach rządów, zgodnie z ich własnymi systemami organizacji, jednego lub kilku punktów kontaktowych odpowiedzialnych za kwestie związane z krajowymi procesami wdrażania i monitorowania zastosowania Konwencji oraz do rozważenia możliwości ustanowienia lub powołania w ramach rządów mechanizmów koordynacyjnych mających na celu ułatwienie prowadzenia działań podejmowanych w różnych sektorach i na różnych szczeblach, w myśl postanowień art. 33 ust. 1 tejże Konwencji; wzywa do zwrócenia szczególnej uwagi na kwestię utworzenia niezależnego mechanizmu nadzoru w myśl postanowień art. 33 ust. 2 Konwencji oraz zgodnie z zasadą odnoszącą się do statusu instytucji krajowych – w ramach zasad paryskich – w postaci zatwierdzonej w rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ 48/134 z dnia 20 grudnia 1993 r.;

| 13. | wzywa Wspólnotę i państwa członkowskie do promowania dobrze skoordynowanego dialogu społecznego między zainteresowanymi stronami oraz do aktywnego zaangażowania stowarzyszeń osób niepełnosprawnych w proces monitorowania i wdrażania postanowień Konwencji, zgodnie z art. 4 i art. 33 ust. 2 Konwencji; |
| --- | --- |

13.

wzywa Wspólnotę i państwa członkowskie do promowania dobrze skoordynowanego dialogu społecznego między zainteresowanymi stronami oraz do aktywnego zaangażowania stowarzyszeń osób niepełnosprawnych w proces monitorowania i wdrażania postanowień Konwencji, zgodnie z art. 4 i art. 33 ust. 2 Konwencji;

*

* *

| 14. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

14.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Dz.U. C 76E z 25.3.2004, s. 231.

(2)  Dz.U. C 104E z 30.4.2004, s.148

(3)  Dz.U. C 287 E z 24.11.2006, s. 336.

(4)  Dz.U. C 316 E z 22.12.2006, s. 370.

(5)  Dz.U. C 74E z 20.3.2008, s. 742.

(6)  Dz.U. C 102 E z 24.4.2008, s. 321.

(7)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0286.

(8)  Dz.U. C 75 z 26.3.2008, s. 1.

(9)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0212.

(10)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0312.

(11)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0313.

(12)  Deklaracja Wspólnoty Europejskiej w sprawie zastosowania postanowień art. 44 ust. 1 Konwencji (załącznik 2 do projektu decyzji Rady, cz. I) oraz deklaracja Wspólnoty Europejskiej w sprawie zastosowania postanowień art. 12 ust. 1 protokołu fakultatywnego (załącznik 2 do projektu decyzji Rady, cz. II).

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/114 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/114

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.25. roczne sprawozdanie Komisji z kontroli stosowania prawa wspólnotowego za rok 2007

P6_TA(2009)0335

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie 25. rocznego sprawozdania Komisji z kontroli stosowania prawa wspólnotowego za rok 2007 (2008/2337(INI))

2010/C 184 E/24

Parlament Europejski,

uwzględniając 25. roczne sprawozdanie Komisji z kontroli stosowania prawa wspólnotowego (2007) (COM(2008)0777),

uwzględniając dokumenty robocze Komisji (SEC(2008)2854 i SEC(2008)2855),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 5 września 2007 r. zatytułowany „Skuteczna Europa – stosowanie prawa wspólnotowego” (COM(2007)0502),

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 marca 2002 r. w sprawie stosunków ze skarżącym w przedmiocie naruszeń prawa wspólnotowego (COM(2002)0141),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie 23. rocznego sprawozdania Komisji z kontroli stosowania prawa wspólnotowego w 2005 r. (1),

uwzględniając art. 45 i art. 112 ust. 2 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinię Komisji Petycji (A6-0245/2009),

| 1. | ubolewa, że – inaczej niż w przeszłości – Komisja nie udzieliła żadnej odpowiedzi na kwestie podniesione przez Parlament w poprzednich rezolucjach, a zwłaszcza we wspomnianej rezolucji z dnia 21 lutego 2008 r.; stwierdza brak znaczącej poprawy w obszarze trzech podstawowych kwestii: przejrzystości, zasobów i długości procedur; |
| --- | --- |

1.

ubolewa, że – inaczej niż w przeszłości – Komisja nie udzieliła żadnej odpowiedzi na kwestie podniesione przez Parlament w poprzednich rezolucjach, a zwłaszcza we wspomnianej rezolucji z dnia 21 lutego 2008 r.; stwierdza brak znaczącej poprawy w obszarze trzech podstawowych kwestii: przejrzystości, zasobów i długości procedur;

| 2. | przypomina Komisji wnioski sformułowane w poprzednich latach, a mianowicie:






  — | pilne zbadanie możliwości opracowania systemu jasno wskazującego różne mechanizmy składania zażaleń dostępne dla obywateli, który mógłby mieć postać wspólnego portalu UE lub stworzenia punktu kompleksowej obsługi on-line w celu pomagania obywatelom; |
| --- | --- | --- |

2.

przypomina Komisji wnioski sformułowane w poprzednich latach, a mianowicie:

—

pilne zbadanie możliwości opracowania systemu jasno wskazującego różne mechanizmy składania zażaleń dostępne dla obywateli, który mógłby mieć postać wspólnego portalu UE lub stworzenia punktu kompleksowej obsługi on-line w celu pomagania obywatelom;

| — | przyjęcie komunikatu podającego jej interpretację zasady odpowiedzialności państwa za naruszenie prawa wspólnotowego, w tym za naruszenie, które można przypisać organom sądowym, co umożliwi obywatelom skuteczniejsze przyczynianie się do stosowania prawa wspólnotowego; |
| --- | --- |

—

przyjęcie komunikatu podającego jej interpretację zasady odpowiedzialności państwa za naruszenie prawa wspólnotowego, w tym za naruszenie, które można przypisać organom sądowym, co umożliwi obywatelom skuteczniejsze przyczynianie się do stosowania prawa wspólnotowego;

| 3. | wzywa w związku z tym Komisję do:






  — | wypełnienia przyjętego na siebie w wyżej wspomnianym komunikacie z dnia 20 marca 2002 r. zobowiązania do publikowania wszystkich swoich decyzji dotyczących naruszeń (2), zważywszy, że publikowanie tych decyzji, począwszy od rejestracji skargi aż po wszystkie kolejne akty, stanowi instrument niezbędny do zwalczania samowoli politycznej, która może pojawić się przy postępowaniu z naruszeniami; |
| --- | --- | --- |

3.

wzywa w związku z tym Komisję do:

—

wypełnienia przyjętego na siebie w wyżej wspomnianym komunikacie z dnia 20 marca 2002 r. zobowiązania do publikowania wszystkich swoich decyzji dotyczących naruszeń (2), zważywszy, że publikowanie tych decyzji, począwszy od rejestracji skargi aż po wszystkie kolejne akty, stanowi instrument niezbędny do zwalczania samowoli politycznej, która może pojawić się przy postępowaniu z naruszeniami;

| — | dostarczenie Parlamentowi, o co już wielokrotnie wnoszono, jasnych i pełnych danych dotyczących zasobów przeznaczanych przez poszczególne dyrekcje generalne na postępowanie z przypadkami naruszeń; |
| --- | --- |

—

dostarczenie Parlamentowi, o co już wielokrotnie wnoszono, jasnych i pełnych danych dotyczących zasobów przeznaczanych przez poszczególne dyrekcje generalne na postępowanie z przypadkami naruszeń;

| — | rozważenie możliwości stosowania uproszczonej i mniej biurokratycznej procedury przy formułowaniu wezwania do usunięcia uchybienia wobec winnego państwa członkowskiego, tak aby umożliwić szybkie skorzystanie ze skuteczności tego środka; |
| --- | --- |

—

rozważenie możliwości stosowania uproszczonej i mniej biurokratycznej procedury przy formułowaniu wezwania do usunięcia uchybienia wobec winnego państwa członkowskiego, tak aby umożliwić szybkie skorzystanie ze skuteczności tego środka;

zwraca się poza tym do Komisji o stanowcze stosowanie art. 228 traktatu WE w celu zagwarantowania właściwego wykonywania orzeczeń wydawanych przez Trybunał Sprawiedliwości;

| 4. | przyjmuje do wiadomości, że Komisja, jak zostało to zapowiedziane w jej wspomnianym komunikacie z dnia 5 września 2007 r. (3), objaśniła w przedmiotowym sprawozdaniu rocznym działania priorytetowe, które zamierza podjąć w konkretnych sektorach postępowania ze skargami i przypadkami naruszeń; z zadowoleniem przyjmuje oświadczenia, zgodnie z którymi priorytetem nadal będą „problemy mające rozległy wpływ na prawa podstawowe i swobodny przepływ” (4); podkreśla znaczenie podjęcia pilnych i zdecydowanych działań w tych obszarach, gdyż akty rasizmu i ksenofobii stały się częste w niektórych państwach członkowskich; z zadowoleniem przyjmuje również traktowanie jako priorytetowych naruszeń, „w wyniku których obywatele są na znaczną skalę lub wielokrotnie narażeni na bezpośrednie szkody lub poważne pogorszenie ich jakości życia” (5); wzywa Komisję do szybszego rozwiązywania, a w stosownych przypadkach do zamykania tych postępowań w sprawie naruszenia, które uniemożliwiają państwom członkowskim inwestowanie w infrastruktury mogące wpłynąć na wdrażanie europejskiego planu odnowy gospodarczej; zwraca się do Komisji o dostarczenie właściwym komisjom parlamentarnym szczegółowego planu wraz z terminami i datami określonych działań, które zamierza ona podjąć w tych sektorach; |
| --- | --- |

4.

przyjmuje do wiadomości, że Komisja, jak zostało to zapowiedziane w jej wspomnianym komunikacie z dnia 5 września 2007 r. (3), objaśniła w przedmiotowym sprawozdaniu rocznym działania priorytetowe, które zamierza podjąć w konkretnych sektorach postępowania ze skargami i przypadkami naruszeń; z zadowoleniem przyjmuje oświadczenia, zgodnie z którymi priorytetem nadal będą „problemy mające rozległy wpływ na prawa podstawowe i swobodny przepływ” (4); podkreśla znaczenie podjęcia pilnych i zdecydowanych działań w tych obszarach, gdyż akty rasizmu i ksenofobii stały się częste w niektórych państwach członkowskich; z zadowoleniem przyjmuje również traktowanie jako priorytetowych naruszeń, „w wyniku których obywatele są na znaczną skalę lub wielokrotnie narażeni na bezpośrednie szkody lub poważne pogorszenie ich jakości życia” (5); wzywa Komisję do szybszego rozwiązywania, a w stosownych przypadkach do zamykania tych postępowań w sprawie naruszenia, które uniemożliwiają państwom członkowskim inwestowanie w infrastruktury mogące wpłynąć na wdrażanie europejskiego planu odnowy gospodarczej; zwraca się do Komisji o dostarczenie właściwym komisjom parlamentarnym szczegółowego planu wraz z terminami i datami określonych działań, które zamierza ona podjąć w tych sektorach;

| 5. | przyjmuje do wiadomości, że spośród nowych przypadków naruszeń w 2007 r. 1 196 dotyczyło braku powiadomienia o krajowych środkach transpozycji dyrektyw wspólnotowych; uważa za niedopuszczalne, że Komisja przyznaje sobie dwunastomiesięczny termin (6) na rozpatrzenie zwykłych przypadków braku powiadomienia o środkach transpozycji przez państwo członkowskie, i zwraca się do Komisji o podejmowanie automatycznych i bezzwłocznych działań w odniesieniu do tego typu przypadków, niewymagających żadnej analizy ani oceny; |
| --- | --- |

5.

przyjmuje do wiadomości, że spośród nowych przypadków naruszeń w 2007 r. 1 196 dotyczyło braku powiadomienia o krajowych środkach transpozycji dyrektyw wspólnotowych; uważa za niedopuszczalne, że Komisja przyznaje sobie dwunastomiesięczny termin (6) na rozpatrzenie zwykłych przypadków braku powiadomienia o środkach transpozycji przez państwo członkowskie, i zwraca się do Komisji o podejmowanie automatycznych i bezzwłocznych działań w odniesieniu do tego typu przypadków, niewymagających żadnej analizy ani oceny;

| 6. | jest zdania, że nadal nie istnieją jasne procedury umożliwiające skuteczne wnoszenie do Trybunału Sprawiedliwości spraw przeciwko państwom członkowskim za już naprawione naruszenie prawodawstwa wspólnotowego, a także pozwalające na uzyskanie zadośćuczynienia za wcześniejsze uchybienia i zaniechania; nalega, aby Komisja opracowała nowe wnioski (do końca roku 2010) mające na celu uzupełnienie obecnej procedury w sprawie naruszenia w sposób uwzględniający tę niesprawiedliwą sytuację; |
| --- | --- |

6.

jest zdania, że nadal nie istnieją jasne procedury umożliwiające skuteczne wnoszenie do Trybunału Sprawiedliwości spraw przeciwko państwom członkowskim za już naprawione naruszenie prawodawstwa wspólnotowego, a także pozwalające na uzyskanie zadośćuczynienia za wcześniejsze uchybienia i zaniechania; nalega, aby Komisja opracowała nowe wnioski (do końca roku 2010) mające na celu uzupełnienie obecnej procedury w sprawie naruszenia w sposób uwzględniający tę niesprawiedliwą sytuację;

| 7. | przypomina, że zgodnie z proponowaną przez Komisję w komunikacie z 2007 r. nową metodą, zapytania i skargi otrzymywane przez Komisję byłyby bezpośrednio kierowane do zainteresowanego państwa członkowskiego, „jeżeli jakieś zagadnienie wymagałoby wyjaśnienia stanu faktycznego lub prawnego w danym państwie członkowskim (...)”, a „(...) państwu członkowskiemu wyznaczono by krótki termin na dostarczenie niezbędnych wyjaśnień, informacji oraz rozwiązań bezpośrednio zainteresowanemu obywatelowi lub przedsiębiorstwu oraz poinformowanie o tym Komisji” (7); |
| --- | --- |

7.

przypomina, że zgodnie z proponowaną przez Komisję w komunikacie z 2007 r. nową metodą, zapytania i skargi otrzymywane przez Komisję byłyby bezpośrednio kierowane do zainteresowanego państwa członkowskiego, „jeżeli jakieś zagadnienie wymagałoby wyjaśnienia stanu faktycznego lub prawnego w danym państwie członkowskim (...)”, a „(...) państwu członkowskiemu wyznaczono by krótki termin na dostarczenie niezbędnych wyjaśnień, informacji oraz rozwiązań bezpośrednio zainteresowanemu obywatelowi lub przedsiębiorstwu oraz poinformowanie o tym Komisji” (7);

| 8. | przyjmuje do wiadomości, że Komisja uruchomiła projekt pilotażowy „EU Pilot” celem sprawdzenia nowej metody pracy w niektórych państwach członkowskich, że w projekcie, rozpoczętym w kwietniu 2008 r., uczestniczy 15 państw członkowskich oraz że po ocenie pierwszego roku stosowania projekt mógłby zostać rozszerzony na inne państwa członkowskie; |
| --- | --- |

8.

przyjmuje do wiadomości, że Komisja uruchomiła projekt pilotażowy „EU Pilot” celem sprawdzenia nowej metody pracy w niektórych państwach członkowskich, że w projekcie, rozpoczętym w kwietniu 2008 r., uczestniczy 15 państw członkowskich oraz że po ocenie pierwszego roku stosowania projekt mógłby zostać rozszerzony na inne państwa członkowskie;

| 9. | zauważa, że chodzi jednakże o projekt funkcjonujący na zasadzie dobrowolności, którego metody spowodowały już niepewność i określone pytania (jak wspomniano w jego wyżej wymienionej rezolucji z dnia 21 lutego 2008 r.); |
| --- | --- |

9.

zauważa, że chodzi jednakże o projekt funkcjonujący na zasadzie dobrowolności, którego metody spowodowały już niepewność i określone pytania (jak wspomniano w jego wyżej wymienionej rezolucji z dnia 21 lutego 2008 r.);

| 10. | zwraca się do Komisji szczególnie z zapytaniem, czy brak środków w państwach członkowskich nie stanowi niepokojących sygnałów rzeczywistych problemów z kontrolą stosowania prawa wspólnotowego; zachęca poza tym Komisję do sprawdzenia podczas oceny – i do poinformowania o tym Parlamentu – następujących kwestii:






  — | czy skarżący otrzymał od Komisji jasne i wyczerpujące wyjaśnienie dotyczące postępowania z jego skargą; czy nowa metoda rzeczywiście przyczyniła się do rozwiązania jego przypadku, jednocześnie nie zwalniając Komisji z pełnienia przez nią roli „strażnika Traktatu”; |
| --- | --- | --- |

10.

zwraca się do Komisji szczególnie z zapytaniem, czy brak środków w państwach członkowskich nie stanowi niepokojących sygnałów rzeczywistych problemów z kontrolą stosowania prawa wspólnotowego; zachęca poza tym Komisję do sprawdzenia podczas oceny – i do poinformowania o tym Parlamentu – następujących kwestii:

—

czy skarżący otrzymał od Komisji jasne i wyczerpujące wyjaśnienie dotyczące postępowania z jego skargą; czy nowa metoda rzeczywiście przyczyniła się do rozwiązania jego przypadku, jednocześnie nie zwalniając Komisji z pełnienia przez nią roli „strażnika Traktatu”;

| — | czy w następstwie zastosowania nowej metody nie nastąpiło opóźnienie rozpoczęcia postępowania w sprawie naruszenia, którego czas trwania już i tak jest nadzwyczaj długi i nieokreślony; |
| --- | --- |

—

czy w następstwie zastosowania nowej metody nie nastąpiło opóźnienie rozpoczęcia postępowania w sprawie naruszenia, którego czas trwania już i tak jest nadzwyczaj długi i nieokreślony;

| — | czy Komisja nie okazała pewnej wyrozumiałości wobec państw członkowskich, jeśli chodzi o przestrzeganie wyznaczonych przez nią terminów (10 tygodni), i czy po wygaśnięciu tego terminu Komisja dostarczyła zainteresowanemu państwu członkowskiemu jednoznacznych informacji i harmonogramu dotyczących jej przyszłych działań mających na celu znalezienie szybkiego ostatecznego rozwiązania dla problemu przedstawionego przez obywatela; |
| --- | --- |

—

czy Komisja nie okazała pewnej wyrozumiałości wobec państw członkowskich, jeśli chodzi o przestrzeganie wyznaczonych przez nią terminów (10 tygodni), i czy po wygaśnięciu tego terminu Komisja dostarczyła zainteresowanemu państwu członkowskiemu jednoznacznych informacji i harmonogramu dotyczących jej przyszłych działań mających na celu znalezienie szybkiego ostatecznego rozwiązania dla problemu przedstawionego przez obywatela;

| — | czy fakt, że „EU Pilot” był stosowany jedynie w 15 ochotniczych państwach członkowskich, nie spowodował przywiązywania mniejszej wagi do postępowania z przypadkami naruszeń w tych państwach członkowskich, które nie uczestniczyły w projekcie; |
| --- | --- |

—

czy fakt, że „EU Pilot” był stosowany jedynie w 15 ochotniczych państwach członkowskich, nie spowodował przywiązywania mniejszej wagi do postępowania z przypadkami naruszeń w tych państwach członkowskich, które nie uczestniczyły w projekcie;

| 11. | zwraca się z zapytaniem, czy dzięki stosowaniu projektu „EU Pilot” i w konsekwencji zmniejszeniu ilości pracy przy postępowaniu z przypadkami naruszeń Komisja przeprowadza bardziej regularne i wyczerpujące kontrole transpozycji dyrektyw do krajowych systemów legislacyjnych; |
| --- | --- |

11.

zwraca się z zapytaniem, czy dzięki stosowaniu projektu „EU Pilot” i w konsekwencji zmniejszeniu ilości pracy przy postępowaniu z przypadkami naruszeń Komisja przeprowadza bardziej regularne i wyczerpujące kontrole transpozycji dyrektyw do krajowych systemów legislacyjnych;

| 12. | zwraca się do Komisji z zapytaniem, czy projekt „EU Pilot” miał wpływ na prowadzenie „spotkań pakietowych” w sprawie naruszeń, które organizuje ona dla biorących udział w projekcie państw członkowskich oraz dla innych, nieuczestniczących państw członkowskich, pamiętając, że tego rodzaju posiedzenia uważa się za główne sposoby rozpatrywania i rozwiązywania postępowań w sprawie naruszenia; |
| --- | --- |

12.

zwraca się do Komisji z zapytaniem, czy projekt „EU Pilot” miał wpływ na prowadzenie „spotkań pakietowych” w sprawie naruszeń, które organizuje ona dla biorących udział w projekcie państw członkowskich oraz dla innych, nieuczestniczących państw członkowskich, pamiętając, że tego rodzaju posiedzenia uważa się za główne sposoby rozpatrywania i rozwiązywania postępowań w sprawie naruszenia;

| 13. | uważa, że obywatele UE powinni móc oczekiwać od Komisji tego samego stopnia przejrzystości, niezależnie czy składają oficjalną skargę, czy korzystają z prawa do wniesienia petycji gwarantowanego Traktatem; zwraca się w związku z tym do Komisji Petycji o dostarczanie regularnych i dokładnych informacji na temat stanu zaawansowania postępowań w sprawie naruszenia objętych również otwartą petycją, lub w przeciwnym wypadku o umożliwienie Komisji Petycji dostępu do odpowiedniej bazy danych Komisji na tych samych zasadach, co Radzie; |
| --- | --- |

13.

uważa, że obywatele UE powinni móc oczekiwać od Komisji tego samego stopnia przejrzystości, niezależnie czy składają oficjalną skargę, czy korzystają z prawa do wniesienia petycji gwarantowanego Traktatem; zwraca się w związku z tym do Komisji Petycji o dostarczanie regularnych i dokładnych informacji na temat stanu zaawansowania postępowań w sprawie naruszenia objętych również otwartą petycją, lub w przeciwnym wypadku o umożliwienie Komisji Petycji dostępu do odpowiedniej bazy danych Komisji na tych samych zasadach, co Radzie;

| 14. | przypomina Komisji, że wszelka korespondencja mogąca wskazywać na faktyczne złamanie prawa wspólnotowego musi być rejestrowana jako skarga, chyba że podlega ona wyjątkowym okolicznościom, o których mowa w pkt 3 załącznika do wspomnianego komunikatu z dnia 20 marca 2002 r.; |
| --- | --- |

14.

przypomina Komisji, że wszelka korespondencja mogąca wskazywać na faktyczne złamanie prawa wspólnotowego musi być rejestrowana jako skarga, chyba że podlega ona wyjątkowym okolicznościom, o których mowa w pkt 3 załącznika do wspomnianego komunikatu z dnia 20 marca 2002 r.;

| 15. | przyjmuje do wiadomości, że Komisja oświadczyła, iż transpozycja tak podstawowej dyrektywy, jak dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium Państw Członkowskich (8), nie została z wielu praktycznych powodów prawidłowo dokonana w żadnym państwie członkowskim; odnotowuje, że Komisja otrzymała ponad 1 800 indywidualnych skarg w związku z tą dyrektywą, zarejestrowała z nich 115 jako skargi i wszczęła 5 postępowań w sprawie naruszenia z powodu niewłaściwego stosowania dyrektywy (9); przyznaje, że w kwestiach dotyczących dyrektywy 2004/38/WE Komisja wykazała wobec Parlamentu ducha konstruktywnej współpracy i otwartości; podziela podejście przedstawione przez Komisję, przewidujące stały i wyczerpujący przegląd dyrektywy, pomoc państwom członkowskim w zagwarantowaniu pełnego i właściwego stosowania w postaci opublikowania w pierwszej połowie 2009 r. wytycznych oraz wszczęcie postępowania o naruszenie wobec państw członkowskich, których ustawodawstwo jest niezgodne z dyrektywą; wyraża jednakże poważne obawy co do zdolności Komisji do pełnienia przez nią roli „strażnika Traktatu” oraz co do przyznanej Parlamentowi możliwości sprawdzania polityki rejestrowania skarg prowadzonej przez poszczególne służby Komisji; |
| --- | --- |

15.

przyjmuje do wiadomości, że Komisja oświadczyła, iż transpozycja tak podstawowej dyrektywy, jak dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium Państw Członkowskich (8), nie została z wielu praktycznych powodów prawidłowo dokonana w żadnym państwie członkowskim; odnotowuje, że Komisja otrzymała ponad 1 800 indywidualnych skarg w związku z tą dyrektywą, zarejestrowała z nich 115 jako skargi i wszczęła 5 postępowań w sprawie naruszenia z powodu niewłaściwego stosowania dyrektywy (9); przyznaje, że w kwestiach dotyczących dyrektywy 2004/38/WE Komisja wykazała wobec Parlamentu ducha konstruktywnej współpracy i otwartości; podziela podejście przedstawione przez Komisję, przewidujące stały i wyczerpujący przegląd dyrektywy, pomoc państwom członkowskim w zagwarantowaniu pełnego i właściwego stosowania w postaci opublikowania w pierwszej połowie 2009 r. wytycznych oraz wszczęcie postępowania o naruszenie wobec państw członkowskich, których ustawodawstwo jest niezgodne z dyrektywą; wyraża jednakże poważne obawy co do zdolności Komisji do pełnienia przez nią roli „strażnika Traktatu” oraz co do przyznanej Parlamentowi możliwości sprawdzania polityki rejestrowania skarg prowadzonej przez poszczególne służby Komisji;

| 16. | wzywa wszystkie służby Komisji, aby w pełni informowały skarżących o postępach w związku z ich skargami wraz z upływem uprzednio określonych terminów (wezwanie do usunięcia uchybienia, uzasadniona opinia, wniesienie skargi do Trybunału lub zamknięcie sprawy), aby wydawały w stosownych przypadkach zalecenia dotyczące rozpatrywania sprawy z wykorzystaniem alternatywnych mechanizmów rozstrzygania sporów oraz aby przedstawiały uzasadnienia swoich decyzji i przekazywały te uzasadnienia szczegółowo skarżącym zgodnie z zasadami zawartymi w wyżej wymienionym komunikacie Komisji z 2002 r.; |
| --- | --- |

16.

wzywa wszystkie służby Komisji, aby w pełni informowały skarżących o postępach w związku z ich skargami wraz z upływem uprzednio określonych terminów (wezwanie do usunięcia uchybienia, uzasadniona opinia, wniesienie skargi do Trybunału lub zamknięcie sprawy), aby wydawały w stosownych przypadkach zalecenia dotyczące rozpatrywania sprawy z wykorzystaniem alternatywnych mechanizmów rozstrzygania sporów oraz aby przedstawiały uzasadnienia swoich decyzji i przekazywały te uzasadnienia szczegółowo skarżącym zgodnie z zasadami zawartymi w wyżej wymienionym komunikacie Komisji z 2002 r.;

| 17. | z zadowoleniem przyjmuje stopniowe wprowadzanie przez Komisję streszczeń obywatelskich publikowanych wraz z głównymi wnioskami Komisji; zaleca udostępnianie tych streszczeń za pośrednictwem punktów kompleksowej obsługi i uważa za niedopuszczalne usuwanie ich po zakończeniu procedury legislacyjnej, ponieważ właśnie wtedy mogą one być najbardziej przydatne obywatelom i przedsiębiorstwom; |
| --- | --- |

17.

z zadowoleniem przyjmuje stopniowe wprowadzanie przez Komisję streszczeń obywatelskich publikowanych wraz z głównymi wnioskami Komisji; zaleca udostępnianie tych streszczeń za pośrednictwem punktów kompleksowej obsługi i uważa za niedopuszczalne usuwanie ich po zakończeniu procedury legislacyjnej, ponieważ właśnie wtedy mogą one być najbardziej przydatne obywatelom i przedsiębiorstwom;

| 18. | przypomina o zobowiązaniu Rady do zachęcenia państw członkowskich do sporządzania i publikowania tabel ilustrujących związek pomiędzy dyrektywami i krajowymi środkami transpozycji; podkreśla, że tabele te mają zasadnicze znaczenie dla umożliwienia Komisji skutecznej kontroli środków wykonawczych we wszystkich państwach członkowskich; |
| --- | --- |

18.

przypomina o zobowiązaniu Rady do zachęcenia państw członkowskich do sporządzania i publikowania tabel ilustrujących związek pomiędzy dyrektywami i krajowymi środkami transpozycji; podkreśla, że tabele te mają zasadnicze znaczenie dla umożliwienia Komisji skutecznej kontroli środków wykonawczych we wszystkich państwach członkowskich;

| 19. | zauważa z rozczarowaniem, że w ciągu obecnej kadencji nie został dokonany żaden znaczący postęp w odniesieniu do podstawowej roli, którą Parlament powinien odgrywać w kontrolowaniu stosowania prawa wspólnotowego; uważa, że nadanie przez Komisję priorytetu postępowaniom o naruszenie wymaga politycznych, a nie tylko technicznych decyzji, które obecnie nie są poddane żadnej formie kontroli zewnętrznej, nadzoru czy przejrzystości; wzywa do natychmiastowej realizacji proponowanych przez grupę roboczą ds. reformy Parlamentu Europejskiego odnośnych reform, które zwiększą zdolność Parlamentu do monitorowania stosowania prawa wspólnotowego; popiera w tym zakresie decyzję Konferencji Przewodniczących Komisji z dnia 25 marca 2009 r.; |
| --- | --- |

19.

zauważa z rozczarowaniem, że w ciągu obecnej kadencji nie został dokonany żaden znaczący postęp w odniesieniu do podstawowej roli, którą Parlament powinien odgrywać w kontrolowaniu stosowania prawa wspólnotowego; uważa, że nadanie przez Komisję priorytetu postępowaniom o naruszenie wymaga politycznych, a nie tylko technicznych decyzji, które obecnie nie są poddane żadnej formie kontroli zewnętrznej, nadzoru czy przejrzystości; wzywa do natychmiastowej realizacji proponowanych przez grupę roboczą ds. reformy Parlamentu Europejskiego odnośnych reform, które zwiększą zdolność Parlamentu do monitorowania stosowania prawa wspólnotowego; popiera w tym zakresie decyzję Konferencji Przewodniczących Komisji z dnia 25 marca 2009 r.;

| 20. | wzywa do zacieśnienia współpracy między parlamentami krajowymi a Parlamentem Europejskim i odnośnymi parlamentarzystami w celu promowania i zwiększenia skutecznej kontroli kwestii europejskich na szczeblu krajowym, a także do ułatwiania przepływu informacji zwłaszcza w trakcie przyjmowania europejskich aktów legislacyjnych; uważa, że posłowie do parlamentów krajowych mają do odegrania znaczącą rolę w kontrolowaniu stosowania prawa wspólnotowego, przyczyniając się tym samym do wzmocnienia legitymacji demokratycznej Unii Europejskiej i jej zbliżenia do obywateli; |
| --- | --- |

20.

wzywa do zacieśnienia współpracy między parlamentami krajowymi a Parlamentem Europejskim i odnośnymi parlamentarzystami w celu promowania i zwiększenia skutecznej kontroli kwestii europejskich na szczeblu krajowym, a także do ułatwiania przepływu informacji zwłaszcza w trakcie przyjmowania europejskich aktów legislacyjnych; uważa, że posłowie do parlamentów krajowych mają do odegrania znaczącą rolę w kontrolowaniu stosowania prawa wspólnotowego, przyczyniając się tym samym do wzmocnienia legitymacji demokratycznej Unii Europejskiej i jej zbliżenia do obywateli;

| 21. | przypomina o zobowiązaniu Rady do zachęcenia państw członkowskich, aby sporządzały i publikowały tabele ilustrujące korelację pomiędzy dyrektywami i krajowymi środkami transpozycji; podkreśla, że takie tabele mają zasadnicze znaczenie dla umożliwienia Komisji skutecznej kontroli środków wykonawczych we wszystkich państwach członkowskich; postanawia, jako współustawodawca, podjąć wszystkie niezbędne kroki dla zagwarantowania, że przepisy dotyczące tych tabel nie będą usuwane z tekstu wniosków Komisji w procesie ustawodawczym; |
| --- | --- |

21.

przypomina o zobowiązaniu Rady do zachęcenia państw członkowskich, aby sporządzały i publikowały tabele ilustrujące korelację pomiędzy dyrektywami i krajowymi środkami transpozycji; podkreśla, że takie tabele mają zasadnicze znaczenie dla umożliwienia Komisji skutecznej kontroli środków wykonawczych we wszystkich państwach członkowskich; postanawia, jako współustawodawca, podjąć wszystkie niezbędne kroki dla zagwarantowania, że przepisy dotyczące tych tabel nie będą usuwane z tekstu wniosków Komisji w procesie ustawodawczym;

| 22. | zauważa, że sądy krajowe odgrywają zasadniczą rolę w stosowaniu prawa Wspólnoty, i w pełni popiera wysiłki Komisji zmierzające do określenia dodatkowych szkoleń dla sędziów krajowych, przedstawicieli zawodów prawniczych, urzędników i urzędników służby cywilnej administracji krajowych; podkreśla, że wsparcie to ma zasadnicze znaczenie w nowych państwach członkowskich, zwłaszcza w odniesieniu do dostępu do informacji prawnych oraz literatury prawniczej we wszystkich językach urzędowych; podkreśla potrzebę wsparcia poprawy dostępności baz danych w odniesieniu do orzeczeń sądów krajowych dotyczących prawa wspólnotowego; |
| --- | --- |

22.

zauważa, że sądy krajowe odgrywają zasadniczą rolę w stosowaniu prawa Wspólnoty, i w pełni popiera wysiłki Komisji zmierzające do określenia dodatkowych szkoleń dla sędziów krajowych, przedstawicieli zawodów prawniczych, urzędników i urzędników służby cywilnej administracji krajowych; podkreśla, że wsparcie to ma zasadnicze znaczenie w nowych państwach członkowskich, zwłaszcza w odniesieniu do dostępu do informacji prawnych oraz literatury prawniczej we wszystkich językach urzędowych; podkreśla potrzebę wsparcia poprawy dostępności baz danych w odniesieniu do orzeczeń sądów krajowych dotyczących prawa wspólnotowego;

| 23. | zachęca Komisję do dalszego rozpatrywania ogólnounijnych mechanizmów zbiorowego dochodzenia roszczeń z myślą o zakończeniu realizowanych obecnie inicjatyw w dziedzinie prawa konsumentów i konkurencji; uważa, że takie mechanizmy mogłyby zostać wykorzystane przez obywateli, w tym składających petycje, do poprawy rzeczywistego stosowania prawa wspólnotowego; |
| --- | --- |

23.

zachęca Komisję do dalszego rozpatrywania ogólnounijnych mechanizmów zbiorowego dochodzenia roszczeń z myślą o zakończeniu realizowanych obecnie inicjatyw w dziedzinie prawa konsumentów i konkurencji; uważa, że takie mechanizmy mogłyby zostać wykorzystane przez obywateli, w tym składających petycje, do poprawy rzeczywistego stosowania prawa wspólnotowego;

| 24. | wzywa Komisję do zagwarantowania, że stosowanie prawa wspólnotowego w dziedzinie ochrony środowiska będzie traktowane priorytetowo, mając na uwadze niepokojące trendy ujawnione w jej sprawozdaniu oraz liczne otrzymane petycje na ten temat; w tym kontekście zaleca zaostrzenie kontroli egzekwowania oraz zapewnienie stosownych środków odpowiednim służbom; z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji z dnia 18 listopada 2008 r. w sprawie wdrażania prawa Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie ochrony środowiska (COM(2008)0773) jako pierwszy krok w tym kierunku; |
| --- | --- |

24.

wzywa Komisję do zagwarantowania, że stosowanie prawa wspólnotowego w dziedzinie ochrony środowiska będzie traktowane priorytetowo, mając na uwadze niepokojące trendy ujawnione w jej sprawozdaniu oraz liczne otrzymane petycje na ten temat; w tym kontekście zaleca zaostrzenie kontroli egzekwowania oraz zapewnienie stosownych środków odpowiednim służbom; z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji z dnia 18 listopada 2008 r. w sprawie wdrażania prawa Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie ochrony środowiska (COM(2008)0773) jako pierwszy krok w tym kierunku;

| 25. | zgadza się z oceną Komisji, że powinny zostać przyjęte środki o charakterze bardziej zapobiegawczym w celu unikania naruszania prawodawstwa wspólnotowego przez państwa członkowskie; zachęca Komisję do przyjęcia szczególnych wniosków Komisji Petycji w celu zapobieżenia nieodwracalnym szkodom dla środowiska i wyraża ubolewanie, że zbyt często Komisja odpowiada, iż musi poczekać na ostateczną decyzję odnośnych organów krajowych, zanim będzie w jakikolwiek sposób uprawniona do działania; |
| --- | --- |

25.

zgadza się z oceną Komisji, że powinny zostać przyjęte środki o charakterze bardziej zapobiegawczym w celu unikania naruszania prawodawstwa wspólnotowego przez państwa członkowskie; zachęca Komisję do przyjęcia szczególnych wniosków Komisji Petycji w celu zapobieżenia nieodwracalnym szkodom dla środowiska i wyraża ubolewanie, że zbyt często Komisja odpowiada, iż musi poczekać na ostateczną decyzję odnośnych organów krajowych, zanim będzie w jakikolwiek sposób uprawniona do działania;

| 26. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiemu Trybunałowi Sprawiedliwości i Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, jak również parlamentom krajowym oraz rządom państw członkowskich. |
| --- | --- |

26.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiemu Trybunałowi Sprawiedliwości i Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, jak również parlamentom krajowym oraz rządom państw członkowskich.

---

(1)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0060.

(2)  Pkt 12: „Decyzje Komisji dotyczące przypadków naruszeń prawa wspólnotowego są publikowane w przeciągu tygodnia od ich przyjęcia na stronie internetowej sekretariatu generalnego pod adresem: http://europa.eu.int/comm/secretariat_general/sgb/droit_com/index_en.htm#infractions. Decyzje o wystosowaniu uzasadnionej opinii do państwa członkowskiego lub o odwołaniu się do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości będą również publikowane za pomocą komunikatów prasowych, chyba że Komisja zdecyduje inaczej.”

(3)  Pkt 3: „Komisja będzie opisywała i wyjaśniała swoje działania w zakresie tych priorytetów w rocznych sprawozdaniach, począwszy od roku 2008.”

(4)  COM(2008)0777, s. 9.

(5)  Ibid.

(6)  „W sprawach dotyczących braku zawiadomienia o środkach transpozycji okres pomiędzy wystosowaniem wezwania do usunięcia uchybienia a rozstrzygnięciem sprawy lub wniesieniem jej (sic) do Trybunału Sprawiedliwości nie powinien docelowo przekraczać 12 miesięcy” (COM(2007)0502).

(7)  COM (2007)0502, s. 8.

(8)  Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 77.

(9)  „W ciągu trzydziestu miesięcy od dnia, w którym dyrektywa weszła w życie, Komisja otrzymała ponad 1 800 indywidualnych skarg, 40 zapytań z Parlamentu oraz 33 petycje dotyczące stosowania dyrektywy. Zarejestrowano 115 skarg oraz wszczęto pięć spraw dotyczących uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w związku z niepoprawnym stosowaniem dyrektywy.” – Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady ze stosowania dyrektywy 2004/38/WE w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich (COM(2008)0840), s. 10.

---

ZALECENIA

Parlament Europejski

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/119 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/119

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Tworzenie profili – zwłaszcza w oparciu o pochodzenie etniczne i rasę – w dziedzinie walki z terroryzmem, egzekwowania prawa, imigracji, ceł i kontroli granicznej

P6_TA(2009)0314

Zalecenie Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. dla Rady wraz z projektem zalecenia Parlamentu Europejskiego dla Rady w sprawie problemu tworzenia profili – zwłaszcza w oparciu o pochodzenie etniczne i rasę – w dziedzinie walki z terroryzmem, egzekwowania prawa, imigracji, ceł i kontroli granicznej (2008/2020(INI))

2010/C 184 E/25

Parlament Europejski,

uwzględniając projekt zalecenia Parlamentu Europejskiego dla Rady przygotowany przez Sarę Ludford w imieniu grupy politycznej ALDE w sprawie problemu tworzenia profili – w szczególności w oparciu o pochodzenie etniczne i rasę – w dziedzinie walki z terroryzmem, egzekwowania prawa, imigracji, ceł i kontroli granicznej (B6-0483/2007),

uwzględniając międzynarodowe, europejskie i krajowe instrumenty dotyczące praw człowieka, a w szczególności Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych ONZ (ICCPR), Europejską konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (ECHR), Traktat o Unii Europejskiej, Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską (Traktat WE), Kartę Praw Podstawowych Unii Europejskiej (Kartę) oraz krajowe konstytucje państw członkowskich, jak również prawa i gwarancje, jakie przyznają one obywatelom w zakresie prywatności, ochrony danych, niedyskryminacji i swobodnego przepływu,

uwzględniając europejskie środki ochrony danych Rady Europy: art. 8 ECHR, konwencję 108 Rady Europy w sprawie ochrony jednostek w zakresie automatycznego przetwarzania danych osobowych, zalecenia komitetu ministrów Rady Europy do państw członkowskich - nr R (87) 15 regulujące wykorzystanie danych osobowych w sektorze policji (1), nr R (97) 18 dotyczące ochrony danych osobowych zgromadzonych i przetwarzanych dla celów statystycznych (2) i nr R (2001) 10 w sprawie Europejskiego kodeksu etyki policyjnej (3),

uwzględniając postanowienia UE dotyczące ochrony danych: art. 7 i 8 Karty, dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony jednostek w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (4) oraz decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (5),

uwzględniając środki zapobiegania dyskryminacji ze względu na rasę: międzynarodową konwencję dotyczącą eliminacji wszelkich form dyskryminacji rasowej (ICERD), art. 14 ECHR oraz protokół 12 do niej, art. 13 Traktatu WE i dyrektywę Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wdrażającą zasadę równego traktowania osób bez względu na rasę czy pochodzenie etniczne (6),

uwzględniając instrumenty UE z zakresu bezpieczeństwa i walki z terroryzmem, w tym współpracę policyjną i sądową oraz wymianę informacji i danych wywiadowczych między państwami członkowskimi, takie jak decyzja Rady 2005/671/WSiSW z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wymiany informacji i współpracy dotyczącej przestępstw terrorystycznych (7), decyzja ramowa Rady 2006/960/WSiSW z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie uproszczenia wymiany informacji i danych wywiadowczych między organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej (8), decyzja Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (9) oraz jej decyzja wykonawcza 2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. (10),

uwzględniając istniejące i planowane bazy danych UE, takie jak system informacyjny Schengen, Eurodac i wizowy system informacyjny oraz środki dotyczące gromadzenia danych biometrycznych, jak te wymagane do dokumentów pobytowych i paszportów, komunikat Komisji z dnia 30 listopada 2006 r. pt. „Doskonalenie zarządzania południowymi granicami morskimi Unii Europejskiej” dotyczący ustanowienia sieci stałych patroli przybrzeżnych na południowych morskich granicach zewnętrznych (COM(2006)0733) oraz proponowane projekty nadzoru, takie jak Eurosur (Europejski System Nadzoru Granic),

uwzględniając propozycję utworzenia „e-granic” jak wspomniano w komunikacie Komisji z dnia 13 lutego 2008 r. w sprawie przygotowania kolejnych etapów rozwoju zarządzania granicami w Unii Europejskiej, gdzie proponuje się zintegrowane zarządzania granicami z uruchomieniem automatycznej kontroli granicznej w tym programu rejestrowania podróżnych oraz systemu rejestrowania wjazdu/wyjazdu (COM (2008)0069),

uwzględniając porozumienie zawarte między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki dotyczące przetwarzania i przekazywania przez przewoźników lotniczych danych dotyczących imiennego rejestru pasażera (PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych (DHS) (Umowa PNR z 2007 r.) (11) wniosek dotyczący decyzji ramowej Rady w sprawie wykorzystania danych dotyczących danych dotyczących imiennego rejestru pasażera w celu egzekwowania prawa (COM (2007)0654), jak również opinie w sprawie tego wniosku wydane przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (Agencję Praw Podstawowych), Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, grupę roboczą ustanowioną w art. 29 oraz grupę roboczą ds. Policji i Wymiaru Sprawiedliwości,

uwzględniając właściwe krajowe orzecznictwo, jak orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego Niemiec w sprawie polizeiliche präventive Rasterfahndung
   (12), orzeczenie Izby Lordów w Wielkiej Brytanii w sprawie czeskich Romów (13), orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, w szczególności w sprawie Timiszew przeciwko Rosji
   (14), Nachowa i in. przeciwko Bułgarii
   (15), D.H i in. przeciwko Republice Czech
   (16) oraz Marper przeciwko Zjednoczonemu Królestwu
   (17), jak również orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, w szczególności w sprawie Huber przeciwko Republice Niemiec
   (18),

uwzględniając sprawozdanie Martina Scheinina (19), specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. propagowania i ochrony praw człowieka i wolności podstawowych w warunkach walki z terroryzmem, raport w sprawie ochrony prawa do prywatności warunkach walki z terroryzmem przygotowany przez komisarza Rady Europy ds. praw człowieka Thomasa Hammarberga (20), zalecenie nr 8 w sprawie zwalczania rasizmu w warunkach walki z terroryzmem (21), zalecenie nr 11 Europejskiej Komisji przeciwko Rasizmowi i Nietolerancji (ECRI) Rady Europy dotyczące polityki ogólnej w zakresie zwalczania rasizmu i dyskryminacji rasowej w czynnościach policyjnych (22) oraz sprawozdanie Sieci Niezależnych Ekspertów Unii Europejskiej ds. Praw Podstawowych (23) w sprawie tworzenia profili etnicznych,

uwzględniając art. 114 ust. 3 i art. 94 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A6-0222/2009),

| A. | mając na uwadze, że państwa członkowske w coraz większym stopniu wykorzystują nowe technologie w postaci programów i systemów obejmujących gromadzenie, wykorzystywanie, przechowywanie lub wymianę informacji o osobach jako środek zwalczania terroryzmu lub przeciwdziałania innym zagrożeniom w kontekście zwalczania przestępczości, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że państwa członkowske w coraz większym stopniu wykorzystują nowe technologie w postaci programów i systemów obejmujących gromadzenie, wykorzystywanie, przechowywanie lub wymianę informacji o osobach jako środek zwalczania terroryzmu lub przeciwdziałania innym zagrożeniom w kontekście zwalczania przestępczości,

| B. | mając na uwadze, że na szczeblu europejskim trzeba przyjąć precyzyjną definicję tworzenia profili, przy uwzględnieniu założonych specyficznych celów; mając na uwadze, że tworzenie profili jest techniką śledczą, którą umożliwiły nowe technologie i którą powszechnie wykorzystuje się w sektorze komercyjnym, obecnie również w coraz większym stopniu stosowaną także jako środek egzekucji prawa, zwłaszcza w wykrywaniu przestępstw i zapobieganiu im, a także w kontekście kontroli granicznych; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że na szczeblu europejskim trzeba przyjąć precyzyjną definicję tworzenia profili, przy uwzględnieniu założonych specyficznych celów; mając na uwadze, że tworzenie profili jest techniką śledczą, którą umożliwiły nowe technologie i którą powszechnie wykorzystuje się w sektorze komercyjnym, obecnie również w coraz większym stopniu stosowaną także jako środek egzekucji prawa, zwłaszcza w wykrywaniu przestępstw i zapobieganiu im, a także w kontekście kontroli granicznych;

| C. | mając na uwadze, że praktyka tworzenia profili, która często polega na automatycznej eksploracji danych zawartych w komputerze, zasługuje na analizę oraz debatę polityczną, ponieważ kontrowersyjnie odchodzi ona od ogólnej zasady, zgodnie z którą decyzje organów egzekwowania prawa powinny się opierać na zachowaniu danej osoby; mając na uwadze, że tworzenie profili jest metodą dochodzeniową polegającą na gromadzeniu informacji o ludziach z różnych źródeł, w tym możliwie informacji na temat ich pochodzenia etnicznego, rasy, narodowości i wyznania, w celu zidentyfikowania i ewentualnego przyjęcia środków zakazujących w stosunku do osób, które mogą być podejrzane o działalność przestępczą lub terrorystyczną, i może być zdefiniowane jako:

  „systematyczne kojarzenie zbiorów danych fizycznych, behawioralnych i psychologicznych z konkretnymi wykroczeniami oraz wykorzystanie tych danych jako podstawy decyzji organów egzekwowania prawa
   (24)
  ”

  lub poprzez wyjaśnienie związku między eksploracją danych a tworzeniem profili:

  „technika tworzenia zbioru cech danej kategorii osób w oparciu o doświadczenia z przeszłości, w której baza danych jest następnie przeszukiwana pod kątem osób odpowiadających temu zbiorowi cech
   (25)
  ”; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że praktyka tworzenia profili, która często polega na automatycznej eksploracji danych zawartych w komputerze, zasługuje na analizę oraz debatę polityczną, ponieważ kontrowersyjnie odchodzi ona od ogólnej zasady, zgodnie z którą decyzje organów egzekwowania prawa powinny się opierać na zachowaniu danej osoby; mając na uwadze, że tworzenie profili jest metodą dochodzeniową polegającą na gromadzeniu informacji o ludziach z różnych źródeł, w tym możliwie informacji na temat ich pochodzenia etnicznego, rasy, narodowości i wyznania, w celu zidentyfikowania i ewentualnego przyjęcia środków zakazujących w stosunku do osób, które mogą być podejrzane o działalność przestępczą lub terrorystyczną, i może być zdefiniowane jako:

„systematyczne kojarzenie zbiorów danych fizycznych, behawioralnych i psychologicznych z konkretnymi wykroczeniami oraz wykorzystanie tych danych jako podstawy decyzji organów egzekwowania prawa
   (24)
  ”

lub poprzez wyjaśnienie związku między eksploracją danych a tworzeniem profili:

„technika tworzenia zbioru cech danej kategorii osób w oparciu o doświadczenia z przeszłości, w której baza danych jest następnie przeszukiwana pod kątem osób odpowiadających temu zbiorowi cech
   (25)
  ”;

| D. | mając na uwadze, że tworzenie profili etnicznych, które opiera się wyraźnie na informacjach dotyczących rasy i pochodzenia etnicznego, a zatem wywołuje poważne zaniepokojenie ze względu na łamanie zasad niedyskryminacji, może być zdefiniowane jako:

  „praktyka wykorzystywania »rasy« bądź pochodzenia etnicznego, wyznania lub pochodzenia narodowego jako jedynego czynnika albo jednego z kilku czynników przy podejmowaniu decyzji przez organy egzekwowania prawa, w sposób systematyczny, niezależnie od tego, czy dane osoby identyfikowane są przy użyciu środków automatycznych
   (26)
  ”

  lub

  „wykorzystanie przez policję, bez żadnego celu i logicznego uzasadnienia, takich podstaw, jak rasa, kolor skóry, język, wyznanie, narodowość lub pochodzenie narodowe lub etniczne, w czynnościach kontrolnych, obserwacyjnych lub śledczych
   (27)
  ”; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że tworzenie profili etnicznych, które opiera się wyraźnie na informacjach dotyczących rasy i pochodzenia etnicznego, a zatem wywołuje poważne zaniepokojenie ze względu na łamanie zasad niedyskryminacji, może być zdefiniowane jako:

„praktyka wykorzystywania »rasy« bądź pochodzenia etnicznego, wyznania lub pochodzenia narodowego jako jedynego czynnika albo jednego z kilku czynników przy podejmowaniu decyzji przez organy egzekwowania prawa, w sposób systematyczny, niezależnie od tego, czy dane osoby identyfikowane są przy użyciu środków automatycznych
   (26)
  ”

lub

„wykorzystanie przez policję, bez żadnego celu i logicznego uzasadnienia, takich podstaw, jak rasa, kolor skóry, język, wyznanie, narodowość lub pochodzenie narodowe lub etniczne, w czynnościach kontrolnych, obserwacyjnych lub śledczych
   (27)
  ”;

| E. | mając na uwadze, że tworzenie profili, czy przez eksplorację danych czy też przez działania policji i innych agencji, jest w coraz większym stopniu wykorzystywane jako narzędzie egzekwowania prawa i ochrony granic, oraz nie poświęca się wystarczającej uwagi ocenie jego skuteczności ani rozwojowi i stosowaniu ochrony prawnej, w celu zagwarantowania poszanowania prawa do prywatności oraz unikania dyskryminacji, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że tworzenie profili, czy przez eksplorację danych czy też przez działania policji i innych agencji, jest w coraz większym stopniu wykorzystywane jako narzędzie egzekwowania prawa i ochrony granic, oraz nie poświęca się wystarczającej uwagi ocenie jego skuteczności ani rozwojowi i stosowaniu ochrony prawnej, w celu zagwarantowania poszanowania prawa do prywatności oraz unikania dyskryminacji,

| F. | mając na uwadze, że tworzenie profili może być:






  i) | opisowe, jeśli są sporządzone w oparciu o informacje dostarczone przez świadków oraz inne informacje na temat sprawców lub charakterystyki popełnionych przestępstw, a zatem pomagają w zatrzymaniu konkretnych podejrzanych lub wykryciu prowadzonej obecnie działalności przestępczej o podobnej charakterystyce, lub |
| --- | --- | --- |

F.

mając na uwadze, że tworzenie profili może być:

i)

opisowe, jeśli są sporządzone w oparciu o informacje dostarczone przez świadków oraz inne informacje na temat sprawców lub charakterystyki popełnionych przestępstw, a zatem pomagają w zatrzymaniu konkretnych podejrzanych lub wykryciu prowadzonej obecnie działalności przestępczej o podobnej charakterystyce, lub

| ii) | mające charakter przewidywań, jeżeli odnajdują zależności między dającymi się zaobserwować zmiennymi otrzymanymi na podstawie przeszłych wydarzeń a aktualnymi danymi oraz informacjami wywiadowczymi w celu wyciagnięcia wniosków pozwalających na zidentyfikowanie osób, które mogą brać udział w przyszłym lub nieodkrytym przestępstwie (28); |
| --- | --- |

ii)

mające charakter przewidywań, jeżeli odnajdują zależności między dającymi się zaobserwować zmiennymi otrzymanymi na podstawie przeszłych wydarzeń a aktualnymi danymi oraz informacjami wywiadowczymi w celu wyciagnięcia wniosków pozwalających na zidentyfikowanie osób, które mogą brać udział w przyszłym lub nieodkrytym przestępstwie (28);

| G. | mając na uwadze, że eksploracja danych i tworzenie profili zaciera granice między dopuszczalną obserwacją i problematyczną inwigilacją na masową skalę, przy której dane gromadzi się dlatego, że są przydatne, a nie w określonych celach, co może prowadzić do bezprawnej ingerencji w życie prywatne; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że eksploracja danych i tworzenie profili zaciera granice między dopuszczalną obserwacją i problematyczną inwigilacją na masową skalę, przy której dane gromadzi się dlatego, że są przydatne, a nie w określonych celach, co może prowadzić do bezprawnej ingerencji w życie prywatne;

| H. | majac na uwadze, że nieuzasadnione ograniczenia podróżowania i natarczywe praktyki kontrolne mogą pociągać za sobą negatywne skutki dla niezbędnej wymiany gospodarczej, naukowej, kulturowej i społecznej z państwami trzecimi; podkreśla w związku z tym znaczenie zminimalizowania ryzyka narażenia niektórych grup, społeczności lub narodowości na dyskryminujące praktyki lub środki, które nie mogą być obiektywnie uzasadnione; |
| --- | --- |

H.

majac na uwadze, że nieuzasadnione ograniczenia podróżowania i natarczywe praktyki kontrolne mogą pociągać za sobą negatywne skutki dla niezbędnej wymiany gospodarczej, naukowej, kulturowej i społecznej z państwami trzecimi; podkreśla w związku z tym znaczenie zminimalizowania ryzyka narażenia niektórych grup, społeczności lub narodowości na dyskryminujące praktyki lub środki, które nie mogą być obiektywnie uzasadnione;

| I. | mając na uwadze, że istnieje niebezpieczeństwo, iż niewinni ludzie będą arbitralnie zatrzymywani, przesłuchiwani, poddawani ograniczeniom podróżowania, obserwacji lub obejmowani alarmem bezpieczeństwa z powodu informacji dodanych do ich profilu przez funkcjonariusza publicznego oraz że jeżeli informacje nie zostaną szybko usunięte, może to prowadzić na podstawie wymiany danych i wzajemnego uznawania orzeczeń do odmowy wydania wizy, zakazu podróży lub przekraczania granicy, zamieszczenia na liście osób poddanych obserwacji, w bazach danych, zakazu wykonywania zawodu lub zakazu bankowego, zatrzymania lub pozbawienia wolności lub innego pozbawienia praw, przy czym we wszystkich tych przypadkach danej osobie mogą nie przysługiwać środki odwoławcze, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że istnieje niebezpieczeństwo, iż niewinni ludzie będą arbitralnie zatrzymywani, przesłuchiwani, poddawani ograniczeniom podróżowania, obserwacji lub obejmowani alarmem bezpieczeństwa z powodu informacji dodanych do ich profilu przez funkcjonariusza publicznego oraz że jeżeli informacje nie zostaną szybko usunięte, może to prowadzić na podstawie wymiany danych i wzajemnego uznawania orzeczeń do odmowy wydania wizy, zakazu podróży lub przekraczania granicy, zamieszczenia na liście osób poddanych obserwacji, w bazach danych, zakazu wykonywania zawodu lub zakazu bankowego, zatrzymania lub pozbawienia wolności lub innego pozbawienia praw, przy czym we wszystkich tych przypadkach danej osobie mogą nie przysługiwać środki odwoławcze,

| J. | mając na uwadze, że egzekwowanie prawa musi zawsze się odbywać przy poszanowaniu praw podstawowych, w tym prawa do życia prywatnego i rodzinnego, ochrony danych osobowych i niedyskryminacji; chociaż w walce z terroryzmem i poważną przestępczością niezbędna jest bliska międzynarodowa współpraca, wszelka taka współpraca musi być zgodna z prawem międzynarodowym oraz z europejskimi normami i wartościami w zakresie równego traktowania i odpowiedniej ochrony prawnej, zwłaszcza w trosce o to, aby UE nie podważała swojej wiarygodności jako obrońcy międzynarodowych praw człowieka na swoim terytorium i na szczeblu międzynarodowym; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że egzekwowanie prawa musi zawsze się odbywać przy poszanowaniu praw podstawowych, w tym prawa do życia prywatnego i rodzinnego, ochrony danych osobowych i niedyskryminacji; chociaż w walce z terroryzmem i poważną przestępczością niezbędna jest bliska międzynarodowa współpraca, wszelka taka współpraca musi być zgodna z prawem międzynarodowym oraz z europejskimi normami i wartościami w zakresie równego traktowania i odpowiedniej ochrony prawnej, zwłaszcza w trosce o to, aby UE nie podważała swojej wiarygodności jako obrońcy międzynarodowych praw człowieka na swoim terytorium i na szczeblu międzynarodowym;

| K. | mając na uwadze, że UE powinna unikać „śledczego” podejścia, które mogłoby niepotrzebnie zaszkodzić stosunkom dyplomatycznym, utrudnić tego typu międzynarodową współpracę, a także zaszkodzić wizerunkowi UE na świecie i osłabić jej wiarygodność jako piewcę prawa międzynarodowego; mając na uwadze, że europejskie standardy w zakresie równego traktowania, niedyskryminacji i ochrony prawnej powinny w dalszym ciągu służyć za wzór; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że UE powinna unikać „śledczego” podejścia, które mogłoby niepotrzebnie zaszkodzić stosunkom dyplomatycznym, utrudnić tego typu międzynarodową współpracę, a także zaszkodzić wizerunkowi UE na świecie i osłabić jej wiarygodność jako piewcę prawa międzynarodowego; mając na uwadze, że europejskie standardy w zakresie równego traktowania, niedyskryminacji i ochrony prawnej powinny w dalszym ciągu służyć za wzór;

| L. | mając na uwadze, że zarówno opisowe, jak i mające charakter przewidywań tworzenie profili może być prawomocnym narzędziem dochodzeniowym, jeżeli opiera się na konkretnych, sprawdzonych i dostarczanych w porę informacjach, a nie na niesprawdzonych ogólnikach opartych na stereotypach, oraz gdy działania podjęte w oparciu o te profile są zgodne z prawnym wymogiem konieczności i proporcjonalności; mając jednak na uwadze, że wobec braku odpowiednich prawnych ograniczeń i zabezpieczeń dotyczących wykorzystania danych o pochodzeniu etnicznym, rasie, religii, narodowości i przynależności politycznej, istnieje poważne ryzyko, że tworzenie profili może prowadzić do dyskryminujących praktyk; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że zarówno opisowe, jak i mające charakter przewidywań tworzenie profili może być prawomocnym narzędziem dochodzeniowym, jeżeli opiera się na konkretnych, sprawdzonych i dostarczanych w porę informacjach, a nie na niesprawdzonych ogólnikach opartych na stereotypach, oraz gdy działania podjęte w oparciu o te profile są zgodne z prawnym wymogiem konieczności i proporcjonalności; mając jednak na uwadze, że wobec braku odpowiednich prawnych ograniczeń i zabezpieczeń dotyczących wykorzystania danych o pochodzeniu etnicznym, rasie, religii, narodowości i przynależności politycznej, istnieje poważne ryzyko, że tworzenie profili może prowadzić do dyskryminujących praktyk;

| M. | mając na uwadze, że wytyczne zawarte w Europejskim kodeksie etyki policyjnej ogólnie mówią, że „dochodzenia policji opierają się co najmniej na uzasadnionym podejrzeniu popełnionego lub potencjalnego przestępstwa”; mając również na uwadze, że stwierdzono, iż prawdopodobieństwo naruszenia praw człowieka (29) zagrażające jednostkom oraz społeczeństwu jako całości wynika z braku takiego uzasadnionego podejrzenia, w przypadku gdy profile tworzy się na podstawie stereotypów lub uprzedzeń; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że wytyczne zawarte w Europejskim kodeksie etyki policyjnej ogólnie mówią, że „dochodzenia policji opierają się co najmniej na uzasadnionym podejrzeniu popełnionego lub potencjalnego przestępstwa”; mając również na uwadze, że stwierdzono, iż prawdopodobieństwo naruszenia praw człowieka (29) zagrażające jednostkom oraz społeczeństwu jako całości wynika z braku takiego uzasadnionego podejrzenia, w przypadku gdy profile tworzy się na podstawie stereotypów lub uprzedzeń;

| N. | mając na uwadze, że tworzenie profili w oparciu o przewidywania z wykorzystaniem szerokich profili otrzymanych poprzez krzyżowe zestawienie baz danych, zawierające niesprawdzone ogólniki lub wzorce zachowań, które prawdopodobnie wskazują na popełnienie przestępstwa lub aktu terrorystycznego jeszcze niewykrytego lub w przyszłości, budzi poważne obawy związane z prywatnością i może naruszać prawo do poszanowania życia prywatnego zgodnie z art. 8 ECHR i art. 7 Karty (30); |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że tworzenie profili w oparciu o przewidywania z wykorzystaniem szerokich profili otrzymanych poprzez krzyżowe zestawienie baz danych, zawierające niesprawdzone ogólniki lub wzorce zachowań, które prawdopodobnie wskazują na popełnienie przestępstwa lub aktu terrorystycznego jeszcze niewykrytego lub w przyszłości, budzi poważne obawy związane z prywatnością i może naruszać prawo do poszanowania życia prywatnego zgodnie z art. 8 ECHR i art. 7 Karty (30);

| O. | mając na uwadze, że orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka precyzuje, że odstępstwa na mocy art. 8 ust. 2 ECHR są dopuszczalne jedynie, gdy są one zgodne z prawem i konieczne w demokratycznym społeczeństwie (31), co potwierdzono w wyżej wymienionym niedawnym orzeczeniu w sprawie S. i Marper przeciwko Zjednoczonemu Królestwu, w którym stwierdzono, że „ogólny i bezwarunkowy charakter uprawnień do przechowywania odcisków palców, próbek komórek i profili DNA osób podejrzanych, lecz nie skazanych za przestępstwa” stanowił naruszenie art. 8 ECHR; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka precyzuje, że odstępstwa na mocy art. 8 ust. 2 ECHR są dopuszczalne jedynie, gdy są one zgodne z prawem i konieczne w demokratycznym społeczeństwie (31), co potwierdzono w wyżej wymienionym niedawnym orzeczeniu w sprawie S. i Marper przeciwko Zjednoczonemu Królestwu, w którym stwierdzono, że „ogólny i bezwarunkowy charakter uprawnień do przechowywania odcisków palców, próbek komórek i profili DNA osób podejrzanych, lecz nie skazanych za przestępstwa” stanowił naruszenie art. 8 ECHR;

| P. | mając na uwadze, że stwierdzenie przez Europejski Trybunał Praw Człowieka w ww. wymienionej sprawie S. i Marper przeciwko Zjednoczonemu Królestwu„ryzyka stygmatyzacji” wynikającego z faktu, że osoby nie skazane za żadne przestępstwo są traktowane w taki sam sposób jak skazani przestępcy w bazie danych DNA w Wielkiej Brytanii musi wywołać pytania na temat prawomocności operacji sporządzania profili w oparciu o przetwarzanie danych osobowych osób nie uznanych przez sądy za winne (32); |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że stwierdzenie przez Europejski Trybunał Praw Człowieka w ww. wymienionej sprawie S. i Marper przeciwko Zjednoczonemu Królestwu„ryzyka stygmatyzacji” wynikającego z faktu, że osoby nie skazane za żadne przestępstwo są traktowane w taki sam sposób jak skazani przestępcy w bazie danych DNA w Wielkiej Brytanii musi wywołać pytania na temat prawomocności operacji sporządzania profili w oparciu o przetwarzanie danych osobowych osób nie uznanych przez sądy za winne (32);

| Q. | mając na uwadze, że program Rasterfahndung, w ramach którego niemieckie organy policji zabrały z publicznych i prywatnych baz danych dane osobowe mężczyzn w wieku 18-40 lat, byłych lub obecnych studentów będących przypuszczalnie wyznania muzułmańskiego w (zakończonej niepowodzeniem) próbie zidentyfikowania osób podejrzanych o terroryzm, został uznany przez Niemiecki Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z konstytucją w ww. decyzji orzekającej, że eksploracja danych jest niezgodną z prawem ingerencją w dane osobowe i prywatność, która nie może być uzasadniona potrzebą odpowiedzi na ogólną sytuację zagrożenia, jaka nieustannie ma miejsce od czasu ataków terrorystycznych z 11 września 2001 r., lecz wymaga wykazania „konkretnego zagrożenia”, takiego jak przygotowywanie lub zlecanie ataków terrorystycznych; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że program Rasterfahndung, w ramach którego niemieckie organy policji zabrały z publicznych i prywatnych baz danych dane osobowe mężczyzn w wieku 18-40 lat, byłych lub obecnych studentów będących przypuszczalnie wyznania muzułmańskiego w (zakończonej niepowodzeniem) próbie zidentyfikowania osób podejrzanych o terroryzm, został uznany przez Niemiecki Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z konstytucją w ww. decyzji orzekającej, że eksploracja danych jest niezgodną z prawem ingerencją w dane osobowe i prywatność, która nie może być uzasadniona potrzebą odpowiedzi na ogólną sytuację zagrożenia, jaka nieustannie ma miejsce od czasu ataków terrorystycznych z 11 września 2001 r., lecz wymaga wykazania „konkretnego zagrożenia”, takiego jak przygotowywanie lub zlecanie ataków terrorystycznych;

| R. | mając na uwadze wątpliwości dotyczące przydatności eksploracji danych i tworzenia profili w różnych amerykańskich badaniach, między innymi:






  (i) | w badaniu Instytutu Cato stwierdzono:

  „chociaż eksploracja danych ma wiele cennych wykorzystań, nie jest właściwym narzędziem do wykrywania działalności terrorystycznej. Niefortunnie by się złożyło, gdyby eksploracja danych była powszechnie wykorzystywana dla wykrywania działalności terrorystycznej w ramach bezpieczeństwa narodowego, egzekwowania prawa i w sferach technologii, ponieważ takie jej wykorzystanie byłoby marnowaniem pieniędzy podatników, niepotrzebnym naruszeniem prywatności i swobód obywatelskich oraz złym ukierunkowaniem cennego czasu i energii mężczyzn i kobiet w obszarze bezpieczeństwa narodowego
   (33)
  ” |
| --- | --- | --- |

R.

mając na uwadze wątpliwości dotyczące przydatności eksploracji danych i tworzenia profili w różnych amerykańskich badaniach, między innymi:

(i)

w badaniu Instytutu Cato stwierdzono:

„chociaż eksploracja danych ma wiele cennych wykorzystań, nie jest właściwym narzędziem do wykrywania działalności terrorystycznej. Niefortunnie by się złożyło, gdyby eksploracja danych była powszechnie wykorzystywana dla wykrywania działalności terrorystycznej w ramach bezpieczeństwa narodowego, egzekwowania prawa i w sferach technologii, ponieważ takie jej wykorzystanie byłoby marnowaniem pieniędzy podatników, niepotrzebnym naruszeniem prywatności i swobód obywatelskich oraz złym ukierunkowaniem cennego czasu i energii mężczyzn i kobiet w obszarze bezpieczeństwa narodowego
   (33)
  ”

| (ii) | w badaniu krajowej rady badawczej USA dotyczącym eksploracji danych i technologii nadzoru behawioralnego dla Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego stwierdzono, że:

  „automatyczna identyfikacja terrorystów poprzez eksplorację danych...jest niewykonalna i niewskazana jako cel rozwoju technologii
   (34)
  ”; |
| --- | --- |

(ii)

w badaniu krajowej rady badawczej USA dotyczącym eksploracji danych i technologii nadzoru behawioralnego dla Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego stwierdzono, że:

„automatyczna identyfikacja terrorystów poprzez eksplorację danych...jest niewykonalna i niewskazana jako cel rozwoju technologii
   (34)
  ”;

| S. | mając na uwadze, że skuteczność eksploracji danych jest osłabiona w wyniku problemu „szukania igły w stogu siana”, jako że analitycy muszą przekopywać ogromne ilości dostępnych danych; mając na uwadze, że ilość śladów cyfrowych pozostawionych przez przestrzegających prawa obywateli jest nawet większa od śladów pozostawionych przez przestępców i terrorystów, którzy dokładają wszelkich starań, aby ukryć swoją tożsamość; mając również na uwadze, że istnieje ogromna liczba „fałszywych tropów”, gdzie nie tylko zupełnie niewinni ludzie stają się ofiarami podejrzeń, których skutkiem jest potencjalna ingerencja w ich prywatność, a co więcej prawdziwi podejrzani pozostają w ukryciu; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że skuteczność eksploracji danych jest osłabiona w wyniku problemu „szukania igły w stogu siana”, jako że analitycy muszą przekopywać ogromne ilości dostępnych danych; mając na uwadze, że ilość śladów cyfrowych pozostawionych przez przestrzegających prawa obywateli jest nawet większa od śladów pozostawionych przez przestępców i terrorystów, którzy dokładają wszelkich starań, aby ukryć swoją tożsamość; mając również na uwadze, że istnieje ogromna liczba „fałszywych tropów”, gdzie nie tylko zupełnie niewinni ludzie stają się ofiarami podejrzeń, których skutkiem jest potencjalna ingerencja w ich prywatność, a co więcej prawdziwi podejrzani pozostają w ukryciu;

| T. | mając na uwadze, że odwrotnym problemem jest możliwość niezidentyfikowania przestępców, którzy nie pasują do profilu, jak pokazuje przykład inicjatora zamachów bombowych w Londynie 7 lipca 2005 r., którym „zainteresowały się służby wywiadowcze, ponieważ był wspólnikiem innych mężczyzn podejrzanych o udział w tym ataku bombowym, ale nie był ścigany, ponieważ niewystarczająco odpowiadał sporządzonemu przed lipcem 2005 r. profilowi podejrzanego o” (35); |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że odwrotnym problemem jest możliwość niezidentyfikowania przestępców, którzy nie pasują do profilu, jak pokazuje przykład inicjatora zamachów bombowych w Londynie 7 lipca 2005 r., którym „zainteresowały się służby wywiadowcze, ponieważ był wspólnikiem innych mężczyzn podejrzanych o udział w tym ataku bombowym, ale nie był ścigany, ponieważ niewystarczająco odpowiadał sporządzonemu przed lipcem 2005 r. profilowi podejrzanego o” (35);

| U. | mając na uwadze, że tworzenie profili, które szkodzi dobrym stosunkom między społecznościami i wyłącza pewne społeczności ze współpracy z organami ścigania utrudniałoby gromadzenie informacji wywiadowczych i skuteczne zwalczanie przestępczości i terroryzmu (36); |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że tworzenie profili, które szkodzi dobrym stosunkom między społecznościami i wyłącza pewne społeczności ze współpracy z organami ścigania utrudniałoby gromadzenie informacji wywiadowczych i skuteczne zwalczanie przestępczości i terroryzmu (36);

| V. | mając na uwadze, że skuteczne gromadzenie informacji na temat konkretnych podejrzanych oraz podążanie za konkretnym tropem jest najlepszym podejściem zmierzającym do wykrycia i udaremnienia terroryzmu i dodatkowo losowe kontrole, które nie omijają nikogo i są niemożliwe do ominięcia przez terrorystów mogą być skuteczniejsze w zwalczaniu terroryzmu od tworzenia profili (37); |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że skuteczne gromadzenie informacji na temat konkretnych podejrzanych oraz podążanie za konkretnym tropem jest najlepszym podejściem zmierzającym do wykrycia i udaremnienia terroryzmu i dodatkowo losowe kontrole, które nie omijają nikogo i są niemożliwe do ominięcia przez terrorystów mogą być skuteczniejsze w zwalczaniu terroryzmu od tworzenia profili (37);

| W. | mając na uwadze, że wykorzystanie pochodzenia etnicznego, pochodzenia narodowego czy wyznania w dochodzeniach organów ścigania nie jest wykluczone, o ile takie wykorzystanie danych jest zgodne z zasadami niedyskryminacji, w tym z art. 14 ECHR, ale musi sprawdzić się w testach na skuteczność, konieczność i proporcjonalność, jeżeli ma być zgodnie z prawem podstawą do traktowania, które nie jest dyskryminujące; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że wykorzystanie pochodzenia etnicznego, pochodzenia narodowego czy wyznania w dochodzeniach organów ścigania nie jest wykluczone, o ile takie wykorzystanie danych jest zgodne z zasadami niedyskryminacji, w tym z art. 14 ECHR, ale musi sprawdzić się w testach na skuteczność, konieczność i proporcjonalność, jeżeli ma być zgodnie z prawem podstawą do traktowania, które nie jest dyskryminujące;

| X. | mając na uwadze, że tworzenie profili w oparciu o stereotypowe założenia może nasilić wrogość i ksenofobię wśród społeczeństwa w odniesieniu do osób o pewnym pochodzeniu etnicznym, narodowym czy wyznaniu (38); |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że tworzenie profili w oparciu o stereotypowe założenia może nasilić wrogość i ksenofobię wśród społeczeństwa w odniesieniu do osób o pewnym pochodzeniu etnicznym, narodowym czy wyznaniu (38);

| Y. | mając na uwadze, że w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka stwierdza się, że jeśli rasa stanowi wyłączną podstawę podjęcia działania przez organy ścigania, mamy do czynienia z zakazaną dyskryminacją (39); mając na uwadze, że w praktyce nie zawsze jest jasne, czy rasa lub pochodzenie etniczne były jedyną lub decydującą podstawą danego działania i często dopiero po przeanalizowaniu charakteru działań organów ścigania stwierdza się, że te czynniki zdecydowanie przeważały; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka stwierdza się, że jeśli rasa stanowi wyłączną podstawę podjęcia działania przez organy ścigania, mamy do czynienia z zakazaną dyskryminacją (39); mając na uwadze, że w praktyce nie zawsze jest jasne, czy rasa lub pochodzenie etniczne były jedyną lub decydującą podstawą danego działania i często dopiero po przeanalizowaniu charakteru działań organów ścigania stwierdza się, że te czynniki zdecydowanie przeważały;

| Z. | mając na uwadze, że chociaż nie istnieją międzynarodowe ani europejskie normy, które wyraźnie zabraniają „tworzenia profili etnicznych”, orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka sugeruje takie wnioski i zarówno ICERD, jak i ECRI jasno stwierdziły, że taka praktyka stanowi naruszenie zakazu dyskryminacji (40); |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że chociaż nie istnieją międzynarodowe ani europejskie normy, które wyraźnie zabraniają „tworzenia profili etnicznych”, orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka sugeruje takie wnioski i zarówno ICERD, jak i ECRI jasno stwierdziły, że taka praktyka stanowi naruszenie zakazu dyskryminacji (40);

| AA. | mając na uwadze, że program działania przyjęty na Światowej konferencji przeciw rasizmowi w 2000 r. nawoływał państwa do „opracowania, wdrożenia i egzekwowania skutecznych środków mających na celu wyeliminowanie tworzenia profili rasowych” (41); ECRI we wspomnianym wyżej zaleceniu nr 8 w sprawie zwalczania rasizmu w warunkach walki z terroryzmem zwróciło się do rządów o dopilnowanie, by żadna forma dyskryminacji nie wynikała z prawodawstwa i przepisów lub ich wprowadzania w życie w dziedzinie egzekwowania prawa; mając na uwadze, że Sieć Niezależnych Ekspertów UE ds. Praw Podstawowych uważa, że profile terrorystów oparte na takich cechach jak narodowość, wiek czy miejsce urodzenia „wiążą się z dużym ryzykiem dyskryminacji” (42); |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że program działania przyjęty na Światowej konferencji przeciw rasizmowi w 2000 r. nawoływał państwa do „opracowania, wdrożenia i egzekwowania skutecznych środków mających na celu wyeliminowanie tworzenia profili rasowych” (41); ECRI we wspomnianym wyżej zaleceniu nr 8 w sprawie zwalczania rasizmu w warunkach walki z terroryzmem zwróciło się do rządów o dopilnowanie, by żadna forma dyskryminacji nie wynikała z prawodawstwa i przepisów lub ich wprowadzania w życie w dziedzinie egzekwowania prawa; mając na uwadze, że Sieć Niezależnych Ekspertów UE ds. Praw Podstawowych uważa, że profile terrorystów oparte na takich cechach jak narodowość, wiek czy miejsce urodzenia „wiążą się z dużym ryzykiem dyskryminacji” (42);

| AB. | mając na uwadze, że konieczna jest kompleksowa ocena metod dochodzeniowych i systemów przetwarzania danych w UE i państwach członkowskich, które używają baz do celów stosowania metod tworzenia profili lub je zasilają, w celu zapewnienia pełnej zgodności z krajowymi, europejskimi i międzynarodowymi zobowiązaniami prawnymi oraz uniknięcia nieuzasadnionych skutków dyskryminacji lub naruszania prywatności; |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że konieczna jest kompleksowa ocena metod dochodzeniowych i systemów przetwarzania danych w UE i państwach członkowskich, które używają baz do celów stosowania metod tworzenia profili lub je zasilają, w celu zapewnienia pełnej zgodności z krajowymi, europejskimi i międzynarodowymi zobowiązaniami prawnymi oraz uniknięcia nieuzasadnionych skutków dyskryminacji lub naruszania prywatności;

| AC. | mając na uwadze, że w przypadku takich działań należy stosować następujące wytyczne oraz mając na uwadze, że połączenie wszystkich tych środków ochronnych jest konieczne dla zapewnienia pełnej i skutecznej ochrony; |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze, że w przypadku takich działań należy stosować następujące wytyczne oraz mając na uwadze, że połączenie wszystkich tych środków ochronnych jest konieczne dla zapewnienia pełnej i skutecznej ochrony;

| 1. | występuje do Rady z następującymi zaleceniami:






  (a) | wszelkie przetwarzanie danych osobowych do celów egzekwowania prawa i antyterrorystycznych powinno opierać się na opublikowanych przepisach prawnych ograniczających ich wykorzystywanie, które są jasne, szczegółowe i wiążące oraz podlegają ścisłemu i rzeczywistemu nadzorowi ze strony niezależnych organów ochrony danych, a także na surowych sankcjach za naruszenie; masowe przechowywanie danych ze względów zapobiegawczych nieproporcjonalnie wykracza poza podstawowe wymogi skutecznego zwalczania terroryzmu; |
| --- | --- | --- |

1.

występuje do Rady z następującymi zaleceniami:

(a)

wszelkie przetwarzanie danych osobowych do celów egzekwowania prawa i antyterrorystycznych powinno opierać się na opublikowanych przepisach prawnych ograniczających ich wykorzystywanie, które są jasne, szczegółowe i wiążące oraz podlegają ścisłemu i rzeczywistemu nadzorowi ze strony niezależnych organów ochrony danych, a także na surowych sankcjach za naruszenie; masowe przechowywanie danych ze względów zapobiegawczych nieproporcjonalnie wykracza poza podstawowe wymogi skutecznego zwalczania terroryzmu;

| (b) | należy ustanowić ramy prawne zawierające precyzyjną definicję tworzenia profili, czy to przez automatyczną eksplorację danych zawartych w komputerze, czy teżw celu określenia jasnych zasad legalnego wykorzystania, wyznaczających granice; należy również wprowadzić dla jednostek niezbędne zabezpieczenia w zakresie ochrony danych i mechanizmy dochodzenia odpowiedzialności; |
| --- | --- |

(b)

należy ustanowić ramy prawne zawierające precyzyjną definicję tworzenia profili, czy to przez automatyczną eksplorację danych zawartych w komputerze, czy teżw celu określenia jasnych zasad legalnego wykorzystania, wyznaczających granice; należy również wprowadzić dla jednostek niezbędne zabezpieczenia w zakresie ochrony danych i mechanizmy dochodzenia odpowiedzialności;

| (c) | gromadzenie i przechowywanie danych osobowych i wykorzystanie metod sporządzania profili w odniesieniu do osób niepodejrzewanych o konkretne przestępstwo lub stanowienie zagrożenia powinno być uzależnione od spełnienia szczególnie surowych wymogów „konieczności” i „proporcjonalności”; |
| --- | --- |

(c)

gromadzenie i przechowywanie danych osobowych i wykorzystanie metod sporządzania profili w odniesieniu do osób niepodejrzewanych o konkretne przestępstwo lub stanowienie zagrożenia powinno być uzależnione od spełnienia szczególnie surowych wymogów „konieczności” i „proporcjonalności”;

| (d) | należy wyraźnie rozróżnić dane faktograficzne i wywiadowcze oraz dane na temat różnych kategorii osób, których one dotyczą; |
| --- | --- |

(d)

należy wyraźnie rozróżnić dane faktograficzne i wywiadowcze oraz dane na temat różnych kategorii osób, których one dotyczą;

| (e) | dane policji i służb wywiadowczych powinny być udostępniane jedynie rozpatrując oddzielnie poszczególne przypadki, do konkretnych celów, a dostęp do nich powinien podlegać kontroli sądowej w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

(e)

dane policji i służb wywiadowczych powinny być udostępniane jedynie rozpatrując oddzielnie poszczególne przypadki, do konkretnych celów, a dostęp do nich powinien podlegać kontroli sądowej w państwach członkowskich;

| (f) | działania w zakresie tworzenia profili nie powinny szkodzić ukierunkowanej polityce dochodzeniowej służb policyjnych państw członkowskich, a rygorystyczne przepisy regulujące tworzenie profili nie powinny uniemożliwiać zgodnego z prawem dostępu do baz danych, będącego częścią wspomnianych ukierunkowanych dochodzeń; |
| --- | --- |

(f)

działania w zakresie tworzenia profili nie powinny szkodzić ukierunkowanej polityce dochodzeniowej służb policyjnych państw członkowskich, a rygorystyczne przepisy regulujące tworzenie profili nie powinny uniemożliwiać zgodnego z prawem dostępu do baz danych, będącego częścią wspomnianych ukierunkowanych dochodzeń;

| (g) | powinny istnieć ograniczenia czasowe w odniesieniu do przechowywania informacji osobowych; |
| --- | --- |

(g)

powinny istnieć ograniczenia czasowe w odniesieniu do przechowywania informacji osobowych;

| (h) | statystyki etniczne są głównym narzędziem umożliwiającym wykrywanie praktyki egzekwowania prawa, która w stopniu nieproporcjonalnym, bezpodstawnym i nieuzasadnionym skupia się na mniejszościach etnicznych; stworzenie wysokich standardów ochrony danych osobowych (dane związane z identyfikowalną osobą) nie wyklucza zatem uzyskiwania danych statystycznych zawierających zmienne dotyczące pochodzenia etnicznego, „rasy”, religii i obywatelstwa, które są niezbędne do wykrycia wszelkiej dyskryminacji w obrębie praktyk egzekwowania prawa; należy się zwrócić do grupy roboczej utworzonej na mocy artykułu 29 o wytyczne w tej kwestii; |
| --- | --- |

(h)

statystyki etniczne są głównym narzędziem umożliwiającym wykrywanie praktyki egzekwowania prawa, która w stopniu nieproporcjonalnym, bezpodstawnym i nieuzasadnionym skupia się na mniejszościach etnicznych; stworzenie wysokich standardów ochrony danych osobowych (dane związane z identyfikowalną osobą) nie wyklucza zatem uzyskiwania danych statystycznych zawierających zmienne dotyczące pochodzenia etnicznego, „rasy”, religii i obywatelstwa, które są niezbędne do wykrycia wszelkiej dyskryminacji w obrębie praktyk egzekwowania prawa; należy się zwrócić do grupy roboczej utworzonej na mocy artykułu 29 o wytyczne w tej kwestii;

| (i) | gromadzenie danych o osobach wyłącznie na podstawie ich szczególnego pochodzenia rasowego lub etnicznego, przekonań religijnych, orientacji seksualnej czy zachowania, opinii politycznych lub członkowstwa w specyficznych ruchach czy organizacjach, które nie są zakazane przez prawo powinno być zabronione; konieczne jest ustanowienie zabezpieczeń w zakresie ochrony i procedur odwoławczych w odniesieniu do dyskryminacyjnego stosowania narzędzi egzekwowania prawa; |
| --- | --- |

(i)

gromadzenie danych o osobach wyłącznie na podstawie ich szczególnego pochodzenia rasowego lub etnicznego, przekonań religijnych, orientacji seksualnej czy zachowania, opinii politycznych lub członkowstwa w specyficznych ruchach czy organizacjach, które nie są zakazane przez prawo powinno być zabronione; konieczne jest ustanowienie zabezpieczeń w zakresie ochrony i procedur odwoławczych w odniesieniu do dyskryminacyjnego stosowania narzędzi egzekwowania prawa;

| (j) | poleganie organów prywatnych lub publicznych na komputerach w celu podjęcia decyzji dotyczących osób bez oceny ze strony człowieka powinno być dozwolone jedynie wyjątkowo i z zachowaniem rygorystycznych zabezpieczeń; |
| --- | --- |

(j)

poleganie organów prywatnych lub publicznych na komputerach w celu podjęcia decyzji dotyczących osób bez oceny ze strony człowieka powinno być dozwolone jedynie wyjątkowo i z zachowaniem rygorystycznych zabezpieczeń;

| (k) | prawo powinno wprowadzić ścisłe zabezpieczenia zapewniające odpowiednią i skuteczną kontrolę sądową i parlamentarną działalności policji i tajnych służb, w tym ich działalności w zakresie walki terroryzmem; |
| --- | --- |

(k)

prawo powinno wprowadzić ścisłe zabezpieczenia zapewniające odpowiednią i skuteczną kontrolę sądową i parlamentarną działalności policji i tajnych służb, w tym ich działalności w zakresie walki terroryzmem;

| (l) | w związku z możliwymi konsekwencjami dla poszczególnych osób, odszkodowanie powinno być skuteczne i dostępne, opatrzone jasnymi informacjami dla osoby, której dotyczą dane, o obowiązujących procedurach, którym towarzyszy prawo dostępu i sprostowania; |
| --- | --- |

(l)

w związku z możliwymi konsekwencjami dla poszczególnych osób, odszkodowanie powinno być skuteczne i dostępne, opatrzone jasnymi informacjami dla osoby, której dotyczą dane, o obowiązujących procedurach, którym towarzyszy prawo dostępu i sprostowania;

| (m) | dla wszystkich działań w zakresie tworzenia profili należy ustanowić wykaz kryteriów oceny skuteczności, legalności i zgodności z wartościami Unii Europejskiej; istniejące prawodawstwo krajowe i europejskie dotyczące wykorzystywania profili powinno zostać poddane przeglądowi w celu zapewnienia, że spełnia ono wymogi przewidziane w prawie UE i traktatach międzynarodowych; w razie konieczności należy rozważyć reformę prawa unijnego w celu usanowienia wiążących zasad pozwalających uniknąć naruszeń praw podstawowych, przy uwzględnieniu oczekiwanego zalecenia Rady Europy w sprawie tworzenia profili; |
| --- | --- |

(m)

dla wszystkich działań w zakresie tworzenia profili należy ustanowić wykaz kryteriów oceny skuteczności, legalności i zgodności z wartościami Unii Europejskiej; istniejące prawodawstwo krajowe i europejskie dotyczące wykorzystywania profili powinno zostać poddane przeglądowi w celu zapewnienia, że spełnia ono wymogi przewidziane w prawie UE i traktatach międzynarodowych; w razie konieczności należy rozważyć reformę prawa unijnego w celu usanowienia wiążących zasad pozwalających uniknąć naruszeń praw podstawowych, przy uwzględnieniu oczekiwanego zalecenia Rady Europy w sprawie tworzenia profili;

| (n) | należy poddać ocenie zakres, w jakim dyrektywa 2000/43/WE zakazuje lub reguluje środki i praktykę tworzenia profili, a także rozważyć reformę mającą na celu uchylenie wyłączenia z jej zakresu portów lotniczych i wodnych; |
| --- | --- |

(n)

należy poddać ocenie zakres, w jakim dyrektywa 2000/43/WE zakazuje lub reguluje środki i praktykę tworzenia profili, a także rozważyć reformę mającą na celu uchylenie wyłączenia z jej zakresu portów lotniczych i wodnych;

| (o) | Rada powinna zlecić przeprowadzenie badania w oparciu o właściwe ramy i obowiązującą praktykę i pod przewodnictwem Komisji, dotyczącego rzeczywistego i potencjalnego zastosowania technik tworzenia profili, ich skuteczności w identyfikowaniu podejrzanych i zgodności z wolnościami obywatelskimi, prawami człowieka i wymogami prywatności, przy konsultacji z Agencją Praw Podstawowych i Europejskim Inspektorem Ochrony Danych i przy konsultacji z organami egzekwowania prawa i wywiadu; należy zwrócić się do państw członkowskich o udostępnienie danych na temat zatrzymań, przeszukań i innych czynności wynikających z technik tworzenia profili; |
| --- | --- |

(o)

Rada powinna zlecić przeprowadzenie badania w oparciu o właściwe ramy i obowiązującą praktykę i pod przewodnictwem Komisji, dotyczącego rzeczywistego i potencjalnego zastosowania technik tworzenia profili, ich skuteczności w identyfikowaniu podejrzanych i zgodności z wolnościami obywatelskimi, prawami człowieka i wymogami prywatności, przy konsultacji z Agencją Praw Podstawowych i Europejskim Inspektorem Ochrony Danych i przy konsultacji z organami egzekwowania prawa i wywiadu; należy zwrócić się do państw członkowskich o udostępnienie danych na temat zatrzymań, przeszukań i innych czynności wynikających z technik tworzenia profili;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego zalecenia Radzie oraz przedstawienia go do wglądu Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego zalecenia Radzie oraz przedstawienia go do wglądu Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Przyjęte przez komitet ministrów w dniu 17 września 1987 r. na 410. posiedzeniu delegatów ministrów.

(2)  Przyjęte przez komitet ministrów w dniu 30 września 1997 r. na 602. posiedzeniu delegatów ministrów.

(3)  Przyjęte przez komitet ministrów w dniu 19 września 2001 r. na 765. posiedzeniu delegatów ministrów.

(4)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

(5)  Dz.U. L 350 z 30.12.2008, s. 60.

(6)  Dz.U. L 180 z 19.7.2000, s. 22.

(7)  Dz.U. L 253 z 29.09.2005, s. 22.

(8)  Dz.U. L 386 z 29.12.2006, s. 89.

(9)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1.

(10)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 12.

(11)  Dz.U. L 204 z 04.08.2007, s. 18.

(12)  Decyzja Trybunału Konstytucyjnego Niemiec, BVerfG, 1 BvR 518/02 of 4.4.2006, Absatz-Nr. (1-184).

(13)  Izba Lordów, 9 grudnia 2004 r., R v. Immigration Office at Prague Airport and another (Respondents) ex parte European Roma Rights Centre and other (Appellants) [2004], UKHL 55, paragraph 101.

(14)  Timiszew przeciwko Rosji, 13 grudnia 2005, nos.. 55762/00 i 55974/00, ECHR 2005-XII. Nachowa i in.przeciwko.

(15)  Bulgarii [GC], 26 lutego 2004 r., nos. 43577/98 i 43579/98, ECHR 2005-VII.

(16)  D.H. i in. przeciwko Republice Czech, 13 listopada 2007 r., no. 57325/00.

(17)  S. i Marper przeciwko zjednoczonemu Królestwu, 4 grudnia 2008, nos. 30562/04 i 30566/04.

(18)  Wyrok z dnia 16 grudnia 2008 r., Sprawa C-524/06, dotychczas nieopublikowany w Zbiorze Orzeczeń.

(19)  Dokument A/HRC/4/26, 29 stycznia 2007 r.

(20)  CommDH/Issue Paper (2008)3, Strasburg 17 listopada 2008.

(21)  COM(2004) 26, przyjęty w dniu 17 marca 2004 r.

(22)  COM(2007) 39, przyjęty w dniu 29 czerwca 2007 r.

(23)  CFR-CDF, opinia 4.2006, dostępna na stronie http://ec.europa.eu/justice_home/cfr_cdf/doc/avis/2006_4_en.pdf.

(24)  Opinia Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej z dnia 28 października 2008 r. w sprawie projektu wniosku dotyczącego decyzji ramowej Rady w sprawie wykorzystywania danych dotyczących imiennego rejestru pasażera (danych PNR) w celu egzekwowania prawa, ust. 35.

(25)  Raport Izby Lordów: Clarke R, Profiling: A Hidden Challenge to the Regulation of Data Surveillance, 1993 r., ust. 33, przypis 41.

(26)  De Schutter, Oliver i Ringelheim, Julie (2008), »Ethnic Profiling: A Rising Challenge for European Human Rights Law,« Modern Law Review, 71(3):358-384.

(27)  Zalecenie nr 11 dotyczące polityki ogólnej Europejskiej Komisji przeciwko Rasizmowi i Nietolerancji (ECRI) wspomniane wyżej, ust. 1.

(28)  Sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. propagowania i ochrony praw człowieka i wolności podstawowych w warunkach walki z terroryzmem, ust. 33. Ibid.

(29)  ust. 33. patrz także sprawozdanie w sprawie tworzenia profili etnicznych Sieci Niezależnych Ekspertów Unii Europejskiej ds. Praw Podstawowych, wyżej wspomniane, s. 9-13.

(30)  Opinia Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej z dnia 28 października 2008 r. w sprawie projektu wniosku dotyczącego decyzji ramowej Rady w sprawie wykorzystywania danych dotyczących imiennego rejestru pasażera (danych PNR) w celu egzekwowania prawa, ust. 4.

(31)  Aby zapoznać się z odpowiednim orzecznictwem patrz E. Brouwer, Towards a European PNR System?, badanie przeprowadzone przez dział polityczny C, prawa obywatelskie i sprawy konstytucyjne, dla Parlamentu Europejskiego, dokument PE 410.649, styczeń 2009, ust. 5, s.16-17.

(32)  Orzeczenie ECtHR w ww. sprawie S. i Marper przeciwko Zjednoczonemu Królestwu, ust. 125.

(33)  Analiza polityki Instytutu Cato Nr 584, 11 grudnia 2006, »Effective Terrorism and the limited role of predictive data-mining« Jeff Jonas i Jim Harper.

(34)  »Protecting Individual Privacy in the Struggle Against Terrorists: A Framework for Program Assessment«. bezpłatne streszczenie dostępne na stronie http://www.nap.edu/catalog/12452.html, s. 4.

(35)  „Detectives draw up new brief in hunt for radicals,” The Times, 28 grudnia 2005.

(36)  Sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. propagowania i ochrony praw człowieka i wolności podstawowych w warunkach walki z terroryzmem, ust. 62. Tamże:

(37)  Tamże: ust. 61.

(38)  Tamże: ust. 40.

(39)  Np., orzeczenie ECtHR w ww.sprawie Timiszew przeciwko Rosji.

(40)  Opinia Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej z dnia 28 października 2008 r. w sprawie decyzji ramowej Rady w sprawie danych dotyczących imiennego rejestru pasażera (danych PNR) w celu egzekwowania prawa, ust. 39.

(41)  Sprawozdanie Światowej konferencji przeciw rasizmowi, dyskryminacji rasowej, ksenofobii i związanej z nimi nietolerancji (A/CONF.189/12), program działania, ust. 72.

(42)  Sieć Niezależnych Ekspertów UE ds. Praw Podstawowych, „The balance between freedom and security in the response by the European Union and its member States to the Terrorist Threats” (2003), str. 21.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/127 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/127

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Nierozprzestrzenianie broni jądrowej oraz przyszłość układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej

P6_TA(2009)0333

Zalecenie Parlamentu Europejskiego dla Rady z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz przyszłości układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT) (2008/2324 (INI))

2010/C 184 E/26

Parlament Europejski,

uwzględniając projekt zalecenia dla Rady przedstawiony przez Annemie Neyts-Uyttebroeck w imieniu grupy ALDE i Angelikę Beer w imieniu grupy Verts/ALE w sprawie nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz przyszłości układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT) (B6-0421/2008),

uwzględniając zbliżającą się konferencję przeglądową stron układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej w 2010 r.,

uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz rozbrojenia jądrowego z dnia 26 lutego 2004 r. (1), z dnia 10 marca 2005 r. (2), z dnia 17 listopada 2005 r. (3) oraz z dnia 14 marca 2007 r. (4),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 czerwca 2008 r. w sprawie wdrażania europejskiej strategii bezpieczeństwa oraz EPBiO (5),

uwzględniając strategię Unii Europejskiej przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (BMR), przyjętą przez Radę Europejską w dniu 12 grudnia 2003 r.,

uwzględniając oświadczenie Rady z dnia 8 grudnia 2008 r. w sprawie umocnienia bezpieczeństwa międzynarodowego, w szczególności jego pkt 6, 8 i 9, które wyraża „determinację UE w przeciwdziałaniu rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia i środków jej dostarczania”,

uwzględniając zasadniczą rolę Grupy Dostawców Jądrowych w kontekście nierozprzestrzeniania,

uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ dotyczące nierozprzestrzeniania i rozbrojenia jądrowego, a zwłaszcza rezolucję 1540(2004),

uwzględniając traktat o całkowitym zakazie prób jądrowych, całościowe porozumienia Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (IAEA) o zabezpieczeniach i protokoły dodatkowe, konwencję o ochronie fizycznej materiałów jądrowych, międzynarodową konwencję w sprawie zwalczania aktów terroryzmu nuklearnego, haski kodeks postępowania przeciwko rozprzestrzenianiu rakiet balistycznych, układ o redukcji zbrojeń strategicznych (START I), który wygaśnie w 2009 r., oraz umowę dotyczącą redukcji liczby głowic jądrowych (SORT),

uwzględniając sprawozdanie na temat wdrożenia europejskiej strategii bezpieczeństwa uzgodnionej przez Radę Europejską w dniu 11 grudnia 2008 r.,

uwzględniając art. 114 ust. 3 i art. 90 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A6-0234/2009),

| A. | podkreślając potrzebę dalszego umocnienia wszystkich trzech filarów Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT), a mianowicie nierozprzestrzeniania, rozbrojenia i współpracy w zakresie wykorzystania energii atomowej do celów cywilnych, |
| --- | --- |

A.

podkreślając potrzebę dalszego umocnienia wszystkich trzech filarów Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT), a mianowicie nierozprzestrzeniania, rozbrojenia i współpracy w zakresie wykorzystania energii atomowej do celów cywilnych,

| B. | będąc głęboko zaniepokojony brakiem postępów w osiąganiu konkretnych celów (w tym tzw. 13 kroków (6)) wytyczonych w ramach NPT i zgodnie z ustaleniami poprzednich konferencji przeglądowych układu, szczególnie teraz w obliczu zagrożeń pochodzących z różnych źródeł, łącznie ze wzrostem rozprzestrzeniania technologii jądrowej, z możliwością dostania się takiej technologii i materiałów radioaktywnych w ręce organizacji przestępczych i terrorystów, a także z niechęcią państw posiadających broń jądrową, które podpisały NPT, do zmniejszenia lub likwidacji swojego arsenału jądrowego i stosowania się w mniejszym stopniu do wojskowej doktryny zastraszania posiadaniem broni jądrowej, |
| --- | --- |

B.

będąc głęboko zaniepokojony brakiem postępów w osiąganiu konkretnych celów (w tym tzw. 13 kroków (6)) wytyczonych w ramach NPT i zgodnie z ustaleniami poprzednich konferencji przeglądowych układu, szczególnie teraz w obliczu zagrożeń pochodzących z różnych źródeł, łącznie ze wzrostem rozprzestrzeniania technologii jądrowej, z możliwością dostania się takiej technologii i materiałów radioaktywnych w ręce organizacji przestępczych i terrorystów, a także z niechęcią państw posiadających broń jądrową, które podpisały NPT, do zmniejszenia lub likwidacji swojego arsenału jądrowego i stosowania się w mniejszym stopniu do wojskowej doktryny zastraszania posiadaniem broni jądrowej,

| C. | mając na uwadze, że rozprzestrzenianie BMR i środki jej dostarczania zarówno podmiotom państwowym, jak i niepaństwowym stanowią jedno z największych zagrożeń dla międzynarodowej stabilności i bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że rozprzestrzenianie BMR i środki jej dostarczania zarówno podmiotom państwowym, jak i niepaństwowym stanowią jedno z największych zagrożeń dla międzynarodowej stabilności i bezpieczeństwa,

| D. | przypominając o zobowiązaniu UE do użycia wszelkich posiadanych przez nią instrumentów do zapobieżenia, powstrzymania i, w miarę możliwości zlikwidowania programów rozprzestrzeniania, które powodują niepokój na poziomie ogólnoświatowym, co jasno wyrażono w strategii UE na rzecz przeciwdziałania rozprzestrzenianiu BMR, przyjętej przez Radę Europejską w dniu 12 grudnia 2003 r., |
| --- | --- |

D.

przypominając o zobowiązaniu UE do użycia wszelkich posiadanych przez nią instrumentów do zapobieżenia, powstrzymania i, w miarę możliwości zlikwidowania programów rozprzestrzeniania, które powodują niepokój na poziomie ogólnoświatowym, co jasno wyrażono w strategii UE na rzecz przeciwdziałania rozprzestrzenianiu BMR, przyjętej przez Radę Europejską w dniu 12 grudnia 2003 r.,

| E. | podkreślając potrzebę zwiększenia przez UE wysiłków na rzecz przeciwdziałania rozprzestrzenianiu i jego finansowaniu, karania aktów rozprzestrzeniania i opracowania środków mających na celu zapobieganie niematerialnym przepływom wiedzy i know how za pomocą wszelkich dostępnych instrumentów, w tym wielostronnych traktatów i mechanizmów kontrolnych, krajowej i koordynowanej w skali międzynarodowej kontroli wywozu, programów współpracy na rzecz zmniejszenia zagrożenia oraz dźwigni politycznych i gospodarczych, |
| --- | --- |

E.

podkreślając potrzebę zwiększenia przez UE wysiłków na rzecz przeciwdziałania rozprzestrzenianiu i jego finansowaniu, karania aktów rozprzestrzeniania i opracowania środków mających na celu zapobieganie niematerialnym przepływom wiedzy i know how za pomocą wszelkich dostępnych instrumentów, w tym wielostronnych traktatów i mechanizmów kontrolnych, krajowej i koordynowanej w skali międzynarodowej kontroli wywozu, programów współpracy na rzecz zmniejszenia zagrożenia oraz dźwigni politycznych i gospodarczych,

| F. | wyrażając zadowolenie z nowych wniosków dotyczących rozbrojenia, takich jak wnioski zgłoszone przez Henry'ego Kissingera, George'a P. Schultza, Williama J. Perry'ego i Sama Nunna w styczniu 2007 r. i lutym 2008 r., modelowej konwencji o broni jądrowej i protokołu Hiroszima-Nagasaki, promowanych na całym świecie przez organizacje obywatelskie i liderów politycznych oraz kampanii takich jak „Global Zero”, w których stwierdza się, że głównym sposobem na zagwarantowanie zapobiegnięcia rozprzestrzenianiu broni jądrowej i osiągnięcia światowego bezpieczeństwa jest przejście do likwidacji broni jądrowej, |
| --- | --- |

F.

wyrażając zadowolenie z nowych wniosków dotyczących rozbrojenia, takich jak wnioski zgłoszone przez Henry'ego Kissingera, George'a P. Schultza, Williama J. Perry'ego i Sama Nunna w styczniu 2007 r. i lutym 2008 r., modelowej konwencji o broni jądrowej i protokołu Hiroszima-Nagasaki, promowanych na całym świecie przez organizacje obywatelskie i liderów politycznych oraz kampanii takich jak „Global Zero”, w których stwierdza się, że głównym sposobem na zagwarantowanie zapobiegnięcia rozprzestrzenianiu broni jądrowej i osiągnięcia światowego bezpieczeństwa jest przejście do likwidacji broni jądrowej,

| G. | przyjmując w tym kontekście z zadowoleniem inicjatywy francuskiego i brytyjskiego rządu na rzecz zmniejszenia ich arsenału broni jądrowej, |
| --- | --- |

G.

przyjmując w tym kontekście z zadowoleniem inicjatywy francuskiego i brytyjskiego rządu na rzecz zmniejszenia ich arsenału broni jądrowej,

| H. | odnosząc się szczególnie pozytywnie do jasno przedstawionych przez prezydenta USA Baracka Obamę w dniu 5 kwietnia 2009 r. w Pradze ogólnych zarysów jego stanowiska w kwestii polityki jądrowej, do złożonego przez niego zobowiązania powzięcia inicjatyw rozbrojeniowych oraz jego wizji świata bez broni jądrowej; z zadowoleniem przyjmując konstruktywną współpracę między USA a Rosją na rzecz odnowienia układu START, zniesienia stanu ostrego pogotowia rakiet balistycznych USA i Rosji oraz znacznego zmniejszenia ilości broni jądrowej i materiałów jądrowych USA; z zadowoleniem przyjmując powziętą przez USA decyzję o pełnym uczestnictwie w procesie E3+3 z Iranem; z zadowoleniem przyjmując ratyfikację przez USA protokołu dodatkowego do układu MAEA o zabezpieczeniach, stanowiącą pozytywny krok na drodze do budowania zaufania; ciepło przyjmując również zamiar sfinalizowania przez prezydenta Obamę ratyfikacji przez Stany Zjednoczone traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBT) oraz zainicjowania negocjacji w sprawie traktatu zakazującego wykorzystywania materiałów rozszczepialnych, |
| --- | --- |

H.

odnosząc się szczególnie pozytywnie do jasno przedstawionych przez prezydenta USA Baracka Obamę w dniu 5 kwietnia 2009 r. w Pradze ogólnych zarysów jego stanowiska w kwestii polityki jądrowej, do złożonego przez niego zobowiązania powzięcia inicjatyw rozbrojeniowych oraz jego wizji świata bez broni jądrowej; z zadowoleniem przyjmując konstruktywną współpracę między USA a Rosją na rzecz odnowienia układu START, zniesienia stanu ostrego pogotowia rakiet balistycznych USA i Rosji oraz znacznego zmniejszenia ilości broni jądrowej i materiałów jądrowych USA; z zadowoleniem przyjmując powziętą przez USA decyzję o pełnym uczestnictwie w procesie E3+3 z Iranem; z zadowoleniem przyjmując ratyfikację przez USA protokołu dodatkowego do układu MAEA o zabezpieczeniach, stanowiącą pozytywny krok na drodze do budowania zaufania; ciepło przyjmując również zamiar sfinalizowania przez prezydenta Obamę ratyfikacji przez Stany Zjednoczone traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBT) oraz zainicjowania negocjacji w sprawie traktatu zakazującego wykorzystywania materiałów rozszczepialnych,

| I. | podkreślając potrzebę ścisłej koordynacji i współpracy między Unią Europejską i jej partnerami, w tym w szczególności USA i Rosją, w celu ożywienia i umocnienia systemu nierozprzestrzeniania, |
| --- | --- |

I.

podkreślając potrzebę ścisłej koordynacji i współpracy między Unią Europejską i jej partnerami, w tym w szczególności USA i Rosją, w celu ożywienia i umocnienia systemu nierozprzestrzeniania,

| J. | podkreślając, że umocnienie NPT jako kamienia węgielnego ogólnoświatowego systemu nierozprzestrzeniania ma zasadnicze znaczenie, a także uznając pilną potrzebę odważnego przywództwa politycznego oraz szeregu postępowych i regularnych kroków w celu utwierdzenia ważności NPT i umocnienia umów, traktatów i agencji, które określają istniejący system rozprzestrzeniania broni jądrowej i rozbrojenia, w szczególności łącznie z traktatem o CTBT i IAEA, |
| --- | --- |

J.

podkreślając, że umocnienie NPT jako kamienia węgielnego ogólnoświatowego systemu nierozprzestrzeniania ma zasadnicze znaczenie, a także uznając pilną potrzebę odważnego przywództwa politycznego oraz szeregu postępowych i regularnych kroków w celu utwierdzenia ważności NPT i umocnienia umów, traktatów i agencji, które określają istniejący system rozprzestrzeniania broni jądrowej i rozbrojenia, w szczególności łącznie z traktatem o CTBT i IAEA,

| K. | przyjmując w tym kontekście z zadowoleniem wspólną inicjatywę brytyjsko-norweską mającą na celu ocenę wykonalności i określenie jasnych proceduralnych działań na rzecz ostatecznej likwidacji broni jądrowej oraz procedur kontrolnych w tym zakresie; postrzegając tę inicjatywę jako bardzo pozytywną dla UE, NATO i innych zainteresowanych podmiotów, |
| --- | --- |

K.

przyjmując w tym kontekście z zadowoleniem wspólną inicjatywę brytyjsko-norweską mającą na celu ocenę wykonalności i określenie jasnych proceduralnych działań na rzecz ostatecznej likwidacji broni jądrowej oraz procedur kontrolnych w tym zakresie; postrzegając tę inicjatywę jako bardzo pozytywną dla UE, NATO i innych zainteresowanych podmiotów,

| L. | przyjmując z zadowoleniem pismo prezydencji francuskiej w UE do sekretarza generalnego ONZ Ban Ki-moona z dnia 5 grudnia 2008 r. z propozycjami UE dotyczącymi rozbrojenia, przyjętymi przez Radę Europejską w grudniu 2008 r., |
| --- | --- |

L.

przyjmując z zadowoleniem pismo prezydencji francuskiej w UE do sekretarza generalnego ONZ Ban Ki-moona z dnia 5 grudnia 2008 r. z propozycjami UE dotyczącymi rozbrojenia, przyjętymi przez Radę Europejską w grudniu 2008 r.,

| M. | z zadowoleniem przyjmując przemówienie Javiera Solany, wysokiego przedstawiciela UE ds. WPZiB, wygłoszone w dniu 9 grudnia 2008 r. podczas konferencji „Pokój i rozbrojenie: świat bez broni jądrowej”, w którym pozytywnie odniósł się on do faktu, że kwestia rozbrojenia stała się znów głównym tematem rozmów międzynarodowych i podkreślił potrzebę włączenia przez UE kwestii nierozprzestrzeniania w nurt jej ogólnej polityki, |
| --- | --- |

M.

z zadowoleniem przyjmując przemówienie Javiera Solany, wysokiego przedstawiciela UE ds. WPZiB, wygłoszone w dniu 9 grudnia 2008 r. podczas konferencji „Pokój i rozbrojenie: świat bez broni jądrowej”, w którym pozytywnie odniósł się on do faktu, że kwestia rozbrojenia stała się znów głównym tematem rozmów międzynarodowych i podkreślił potrzebę włączenia przez UE kwestii nierozprzestrzeniania w nurt jej ogólnej polityki,

| N. | z zadowoleniem przyjmując wystąpienie Prezydenta Stanów Zjednoczonych Baracka Obamy, wygłoszone w Pradze dnia 5 kwietnia 2009 r., w którym stwierdził on, że Stany Zjednoczone ponoszą moralną odpowiedzialność za prowadzenie kampanii zmierzającej do świata wolnego od wszelkiej broni jądrowej, jednocześnie przyznając, że być może nie uda się osiągnąć tego celu za jego życia oraz podkreślił potrzebę wzmocnienia układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT) jako podstawy współpracy i stopniowo wprowadzanych rozwiązań; mając na uwadze, że nowa administracja Stanów Zjednoczonych powinna w pełni zaangażować Unię Europejską w tę kampanię, a w szczególności w planowany na 2009 rok światowy szczyt dotyczący zagrożeń związanych z bronią jądrową, |
| --- | --- |

N.

z zadowoleniem przyjmując wystąpienie Prezydenta Stanów Zjednoczonych Baracka Obamy, wygłoszone w Pradze dnia 5 kwietnia 2009 r., w którym stwierdził on, że Stany Zjednoczone ponoszą moralną odpowiedzialność za prowadzenie kampanii zmierzającej do świata wolnego od wszelkiej broni jądrowej, jednocześnie przyznając, że być może nie uda się osiągnąć tego celu za jego życia oraz podkreślił potrzebę wzmocnienia układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT) jako podstawy współpracy i stopniowo wprowadzanych rozwiązań; mając na uwadze, że nowa administracja Stanów Zjednoczonych powinna w pełni zaangażować Unię Europejską w tę kampanię, a w szczególności w planowany na 2009 rok światowy szczyt dotyczący zagrożeń związanych z bronią jądrową,

| O. | wskazując na upowszechnienie praktyki wprowadzania „klauzul o nierozprzestrzenianiu” w umowach zawieranych pomiędzy UE i państwami trzecimi od roku 2003, |
| --- | --- |

O.

wskazując na upowszechnienie praktyki wprowadzania „klauzul o nierozprzestrzenianiu” w umowach zawieranych pomiędzy UE i państwami trzecimi od roku 2003,

| P. | mając na uwadze inicjatywy na rzecz nierozprzestrzeniania i rozbrojenia poza ramami ONZ, które zatwierdziła UE, takie jak m.in. inicjatywa dotycząca przeciwdziałania rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia i inicjatywa światowego partnerstwa G8, |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze inicjatywy na rzecz nierozprzestrzeniania i rozbrojenia poza ramami ONZ, które zatwierdziła UE, takie jak m.in. inicjatywa dotycząca przeciwdziałania rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia i inicjatywa światowego partnerstwa G8,

| Q. | przyjmując z zadowoleniem status obserwatora Komisji w Grupie Dostawców Jądrowych i na konferencji przeglądowej stron NPT oraz fakt, że sekretariat Rady również uczestniczy w konferencji stron NPT, wraz z delegacją KE lub państwem przewodniczącym UE, |
| --- | --- |

Q.

przyjmując z zadowoleniem status obserwatora Komisji w Grupie Dostawców Jądrowych i na konferencji przeglądowej stron NPT oraz fakt, że sekretariat Rady również uczestniczy w konferencji stron NPT, wraz z delegacją KE lub państwem przewodniczącym UE,

| 1. | występuje do Rady z następującymi zaleceniami:






  (a) | przeprowadzenia przeglądu i uaktualnienia wspólnego stanowiska Rady 2005/329/PESC z dnia 25 kwietnia 2005 r. dotyczącego konferencji przeglądowej stron układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej z 2005 r. (7), której zatwierdzenie planowane jest na posiedzenie Rady Europejskiej w grudniu 2009 r., w ramach przygotowań do osiągnięcia pozytywnych wyników podczas konferencji przeglądowej stron NPT w 2010 r., która jeszcze bardziej umocni wszystkie trzy istniejące filary NPT; zobowiązania się do osiągnięcia celu ewentualnego całkowitego rozbrojenia jądrowego, zgodnie z propozycją konwencji o broni jądrowej; |
| --- | --- | --- |

1.

występuje do Rady z następującymi zaleceniami:

(a)

przeprowadzenia przeglądu i uaktualnienia wspólnego stanowiska Rady 2005/329/PESC z dnia 25 kwietnia 2005 r. dotyczącego konferencji przeglądowej stron układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej z 2005 r. (7), której zatwierdzenie planowane jest na posiedzenie Rady Europejskiej w grudniu 2009 r., w ramach przygotowań do osiągnięcia pozytywnych wyników podczas konferencji przeglądowej stron NPT w 2010 r., która jeszcze bardziej umocni wszystkie trzy istniejące filary NPT; zobowiązania się do osiągnięcia celu ewentualnego całkowitego rozbrojenia jądrowego, zgodnie z propozycją konwencji o broni jądrowej;

| (b) | zwiększenia wysiłków na rzecz zapewnienia powszechnego i skutecznego wdrożenia przepisów i instrumentów w zakresie nierozprzestrzeniania, w szczególności poprzez poprawę środków kontroli; |
| --- | --- |

(b)

zwiększenia wysiłków na rzecz zapewnienia powszechnego i skutecznego wdrożenia przepisów i instrumentów w zakresie nierozprzestrzeniania, w szczególności poprzez poprawę środków kontroli;

| (c) | we współpracy z jej partnerami udzielenia czynnego poparcia konkretnym propozycjom dotyczącym objęcia kontrolą MAEA produkcji, wykorzystania i przetwarzania wszystkich paliw jądrowych, w tym stworzenia międzynarodowego banku paliwa; wsparcia dodatkowo innych inicjatyw w zakresie nadania wielostronnego charakteru obiegowi paliwa jądrowego, zmierzających do wykorzystania energii jądrowej do celów pokojowych, mając na uwadze, że Parlament z zadowoleniem przyjmuje gotowość Rady i Komisji do wniesienia wkładu finansowego w wysokości do 25 mln EUR na utworzenie banku paliwa jądrowego pod kontrolą MAEA oraz liczy na szybkie zatwierdzenie wspólnego działania w tym zakresie; |
| --- | --- |

(c)

we współpracy z jej partnerami udzielenia czynnego poparcia konkretnym propozycjom dotyczącym objęcia kontrolą MAEA produkcji, wykorzystania i przetwarzania wszystkich paliw jądrowych, w tym stworzenia międzynarodowego banku paliwa; wsparcia dodatkowo innych inicjatyw w zakresie nadania wielostronnego charakteru obiegowi paliwa jądrowego, zmierzających do wykorzystania energii jądrowej do celów pokojowych, mając na uwadze, że Parlament z zadowoleniem przyjmuje gotowość Rady i Komisji do wniesienia wkładu finansowego w wysokości do 25 mln EUR na utworzenie banku paliwa jądrowego pod kontrolą MAEA oraz liczy na szybkie zatwierdzenie wspólnego działania w tym zakresie;

| (d) | dalszego wspierania wysiłków podejmowanych w celu wzmocnienia mandatu MAEA, w tym upowszechnienia protokołów dodatkowych porozumień MAEA o zabezpieczeniach, oraz innych kroków zmierzających do rozwijania środków budowania zaufania; zapewnienia, że organizacji tej zostaną udostępnione dostateczne środki, aby mogła wypełnić swój kluczowy mandat w nadaniu działaniom jądrowym bezpiecznego charakteru; |
| --- | --- |

(d)

dalszego wspierania wysiłków podejmowanych w celu wzmocnienia mandatu MAEA, w tym upowszechnienia protokołów dodatkowych porozumień MAEA o zabezpieczeniach, oraz innych kroków zmierzających do rozwijania środków budowania zaufania; zapewnienia, że organizacji tej zostaną udostępnione dostateczne środki, aby mogła wypełnić swój kluczowy mandat w nadaniu działaniom jądrowym bezpiecznego charakteru;

| (e) | znacznego postępu w zakresie inicjatywy światowego partnerstwa G8, inicjatywy dotyczącej przeciwdziałania rozprzestrzenianiu broni masowego i inicjatywy na rzecz zmniejszenia ogólnoświatowego zagrożenia, a także nacisku na szybkie wejście w życie CTBT; |
| --- | --- |

(e)

znacznego postępu w zakresie inicjatywy światowego partnerstwa G8, inicjatywy dotyczącej przeciwdziałania rozprzestrzenianiu broni masowego i inicjatywy na rzecz zmniejszenia ogólnoświatowego zagrożenia, a także nacisku na szybkie wejście w życie CTBT;

| (f) | pogłębienia dialogu Rady z nową administracją USA oraz ze wszystkimi potęgami jądrowymi w celu realizacji wspólnego programu na rzecz stopniowego zmniejszenia liczby głowic atomowych; w szczególności wspierania podejmowania tych działań przez USA i Rosji w kierunku znacznego zmniejszenia ich arsenału broni jądrowej zgodnie z ustaleniami w ramach START i SORT, domagania się ratyfikacji CTBT i odnowienia układu START; |
| --- | --- |

(f)

pogłębienia dialogu Rady z nową administracją USA oraz ze wszystkimi potęgami jądrowymi w celu realizacji wspólnego programu na rzecz stopniowego zmniejszenia liczby głowic atomowych; w szczególności wspierania podejmowania tych działań przez USA i Rosji w kierunku znacznego zmniejszenia ich arsenału broni jądrowej zgodnie z ustaleniami w ramach START i SORT, domagania się ratyfikacji CTBT i odnowienia układu START;

| (g) | opracowania podczas konferencji przeglądowej NPT w 2010 r. strategii mających na celu osiągnięcie porozumienia w sprawie traktatu, aby wstrzymać produkcję materiałów rozszczepialnych dla celów militarnych bez dyskryminowania nikogo, co oznacza, że wynegocjowany w ten sposób traktat powinien wymagać nie tylko od państw nieposiadających broni jądrowej i państw pozostających obecnie poza NPT, ale również od 5 państw należących do Rady Bezpieczeństwa ONZ, z których wszystkie posiadają broń jądrową, zaprzestania produkcji materiałów rozszczepialnych dla celów militarnych oraz likwidacji istniejących zakładów wytwarzania materiałów rozszczepialnych do produkcji broni jądrowej; |
| --- | --- |

(g)

opracowania podczas konferencji przeglądowej NPT w 2010 r. strategii mających na celu osiągnięcie porozumienia w sprawie traktatu, aby wstrzymać produkcję materiałów rozszczepialnych dla celów militarnych bez dyskryminowania nikogo, co oznacza, że wynegocjowany w ten sposób traktat powinien wymagać nie tylko od państw nieposiadających broni jądrowej i państw pozostających obecnie poza NPT, ale również od 5 państw należących do Rady Bezpieczeństwa ONZ, z których wszystkie posiadają broń jądrową, zaprzestania produkcji materiałów rozszczepialnych dla celów militarnych oraz likwidacji istniejących zakładów wytwarzania materiałów rozszczepialnych do produkcji broni jądrowej;

| (h) | pełnego poparcia dla umocnienia i usprawniania środków kontroli zgodności ze wszystkimi dostępnymi instrumentami na rzecz nierozprzestrzeniania; |
| --- | --- |

(h)

pełnego poparcia dla umocnienia i usprawniania środków kontroli zgodności ze wszystkimi dostępnymi instrumentami na rzecz nierozprzestrzeniania;

| (i) | zwrócenia się o badanie oceniające skuteczność użycia klauzul o nierozprzestrzenianiu BMR w umowach zawieranych pomiędzy UE i państwami trzecimi; |
| --- | --- |

(i)

zwrócenia się o badanie oceniające skuteczność użycia klauzul o nierozprzestrzenianiu BMR w umowach zawieranych pomiędzy UE i państwami trzecimi;

| (j) | informowania Parlamentu na bieżąco o wszystkich spotkaniach przygotowawczych do konferencji przeglądowej stron NPT w 2010 r. oraz należyte uwzględnienie w kontekście tej konferencji jego poglądów na temat nierozprzestrzeniania i rozbrojenia; |
| --- | --- |

(j)

informowania Parlamentu na bieżąco o wszystkich spotkaniach przygotowawczych do konferencji przeglądowej stron NPT w 2010 r. oraz należyte uwzględnienie w kontekście tej konferencji jego poglądów na temat nierozprzestrzeniania i rozbrojenia;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego zalecenia Radzie oraz przedstawienia go do wglądu Komisji, jak również sekretarzowi generalnemu ONZ, przewodniczącemu konferencji przeglądowej NPT w 2010 r., parlamentom krajowym państw członkowskich UE oraz członkom inicjatywy Parlamentarzyści dla Nierozprzestrzeniania Broni Jądrowej i Burmistrzowie dla Pokoju. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego zalecenia Radzie oraz przedstawienia go do wglądu Komisji, jak również sekretarzowi generalnemu ONZ, przewodniczącemu konferencji przeglądowej NPT w 2010 r., parlamentom krajowym państw członkowskich UE oraz członkom inicjatywy Parlamentarzyści dla Nierozprzestrzeniania Broni Jądrowej i Burmistrzowie dla Pokoju.

---

(1)  Dz.U. C 98 E z 23.4.2004, s. 152.

(2)  Dz.U. C 320 E z 15.12.2005, s. 253.

(3)  Dz.U. C 280 E z 18.11.2006, s. 453.

(4)  Dz.U. C 301 E z 13.12.2007, s.146.

(5)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0255.

(6)  Organizacja Narodów Zjednoczonych: konferencja przeglądowa stron układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej z 2000 r., NPT/CONF.2000/28 (część I i II).

(7)  Dz.U. L 106, z 27.4.2005, s. 32.

---

OPINIE

Parlament Europejski

Środa, 22 kwietnia 2009 r.

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/131 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/131

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Zwalczanie przemocy wobec kobiet

P6_TA(2009)0259

Oświadczenie Parlamentu Europejskiego w sprawie kampanii „Powiedz NIE przemocy wobec kobiet”

2010/C 184 E/27

Parlament Europejski,

uwzględniając deklarację ONZ o eliminacji przemocy wobec kobiet z dnia 20 grudnia 1993 r. oraz rezolucję w sprawie eliminacji przemocy domowej wobec kobiet przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ dnia 22 grudnia 2003 r., które uznają pilną potrzebę eliminacji przemocy wobec kobiet,

uwzględniając swoje rezolucje dnia 16 września 1997 r. w sprawie potrzeby zorganizowania w całej Unii Europejskiej kampanii pod hasłem zero tolerancji dla przemocy wobec kobiet (1) oraz z dnia 2 lutego 2006 r. w sprawie obecnej sytuacji w zakresie zwalczania przemocy wobec kobiet i ewentualnych działań w przyszłości (2),

uwzględniając kampanię Fundacji ONZ na rzecz Kobiet „Powiedz NIE przemocy wobec kobiet”, która podkreśla potrzebę działania i ochrony kobiet przed przemocą,

uwzględniając art. 116 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet i dziewcząt jest uniwersalnym problemem o rozmiarach pandemii, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet i dziewcząt jest uniwersalnym problemem o rozmiarach pandemii,

| B. | mając na uwadze, że w swoich wymienionych powyżej rezolucjach Parlament podkreślił potrzebę zorganizowania kampanii Unii Europejskiej pod hasłem zero tolerancji dla przemocy wobec kobiet, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w swoich wymienionych powyżej rezolucjach Parlament podkreślił potrzebę zorganizowania kampanii Unii Europejskiej pod hasłem zero tolerancji dla przemocy wobec kobiet,

| C. | uwzględniając niedawną kampanię Rady Europy „Stop przemocy domowej wobec kobiet” potwierdzającą potrzebę działania i ochrony kobiet przed przemocą, |
| --- | --- |

C.

uwzględniając niedawną kampanię Rady Europy „Stop przemocy domowej wobec kobiet” potwierdzającą potrzebę działania i ochrony kobiet przed przemocą,

| 1. | zwraca się do Komisji o ogłoszenie w ciągu najbliższych pięciu lat „Europejskiego roku pod hasłem zero tolerancji dla przemocy wobec kobiet”, zgodnie z wielokrotnymi wnioskami Parlamentu; |
| --- | --- |

1.

zwraca się do Komisji o ogłoszenie w ciągu najbliższych pięciu lat „Europejskiego roku pod hasłem zero tolerancji dla przemocy wobec kobiet”, zgodnie z wielokrotnymi wnioskami Parlamentu;

| 2. | wzywa państwa członkowskie do wsparcia kampanii UNIFEM „Powiedz NIE przemocy wobec kobiet” poprzez podpisanie petycji; |
| --- | --- |

2.

wzywa państwa członkowskie do wsparcia kampanii UNIFEM „Powiedz NIE przemocy wobec kobiet” poprzez podpisanie petycji;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego oświadczenia wraz z nazwiskami sygnatariuszy Radzie i Komisji oraz UNIFEM. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego oświadczenia wraz z nazwiskami sygnatariuszy Radzie i Komisji oraz UNIFEM.

Lista sygnatariuszy

Adamos Adamou, Vittorio Agnoletto, Vincenzo Aita, Gabriele Albertini, Alexander Alvaro, Jan Andersson, Georgs Andrejevs, Roberta Angelilli, Rapisardo Antinucci, Kader Arif, Elspeth Attwooll, Marie-Hélène Aubert, Jean-Pierre Audy, Margrete Auken, Inés Ayala Sender, Liam Aylward, Mariela Velichkova Baeva, Katerina Batzeli, Edit Bauer, Jean Marie Beaupuy, Christopher Beazley, Zsolt László Becsey, Angelika Beer, Ivo Belet, Irena Belohorská, Monika Beňová, Maria Berger, Giovanni Berlinguer, Thijs Berman, Šarūnas Birutis, Sebastian Valentin Bodu, Herbert Bösch, Josep Borrell Fontelles, Costas Botopoulos, Catherine Boursier, John Bowis, Emine Bozkurt, Mihael Brejc, Frieda Brepoels, Hiltrud Breyer, André Brie, Danutė Budreikaitė, Kathalijne Maria Buitenweg, Wolfgang Bulfon, Nicodim Bulzesc, Colm Burke, Niels Busk, Cristian Silviu Bușoi, Simon Busuttil, Maddalena Calia, Mogens Camre, Luis Manuel Capoulas Santos, Marco Cappato, Marie-Arlette Carlotti, Carlos Carnero González, Giorgio Carollo, David Casa, Paulo Casaca, Michael Cashman, Françoise Castex, Giusto Catania, Jean-Marie Cavada, Giulietto Chiesa, Călin Cătălin Chiriță, Ole Christensen, Sylwester Chruszcz, Fabio Ciani, Richard Corbett, Dorette Corbey, Giovanna Corda, Michael Cramer, Jan Cremers, Gabriela Crețu, Brian Crowley, Hanne Dahl, Daniel Dăianu, Dragoș Florin David, Bairbre de Brún, Arūnas Degutis, Jean-Luc Dehaene, Véronique De Keyser, Panayiotis Demetriou, Gérard Deprez, Proinsias De Rossa, Marie-Hélène Descamps, Harlem Désir, Christine De Veyrac, Mia De Vits, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Jolanta Dičkutė, Gintaras Didžiokas, Brigitte Douay, Den Dover, Avril Doyle, Mojca Drčar Murko, Konstantinos Droutsas, Bárbara Dührkop Dührkop, Andrew Duff, Árpád Duka-Zólyomi, Constantin Dumitriu, Lena Ek, Saïd El Khadraoui, Edite Estrela, Harald Ettl, Jill Evans, Robert Evans, Göran Färm, Markus Ferber, Anne Ferreira, Elisa Ferreira, Ilda Figueiredo, Roberto Fiore, Věra Flasarová, Hélène Flautre, Alessandro Foglietta, Glyn Ford, Janelly Fourtou, Juan Fraile Cantón, Armando França, Monica Frassoni, Urszula Gacek, Kinga Gál, Milan Gaľa, Vicente Miguel Garcés Ramón, Iratxe García Pérez, Elisabetta Gardini, Evelyne Gebhardt, Eugenijus Gentvilas, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Claire Gibault, Neena Gill, Monica Giuntini, Robert Goebbels, Bogdan Golik, Ana Maria Gomes, Donata Gottardi, Hélène Goudin, Genowefa Grabowska, Luis de Grandes Pascual, Martí Grau i Segú, Louis Grech, Nathalie Griesbeck, Lissy Gröner, Elly de Groen-Kouwenhoven, Mathieu Grosch, Pedro Guerreiro, Umberto Guidoni, Zita Gurmai, Fiona Hall, Ioan Lucian Hămbășan, David Hammerstein, Benoît Hamon, Małgorzata Handzlik, Malcolm Harbour, Marian Harkin, Rebecca Harms, Satu Hassi, Anna Hedh, Jacky Hénin, Erna Hennicot-Schoepges, Jeanine Hennis-Plasschaert, Edit Herczog, Esther Herranz García, Jim Higgins, Jens Holm, Mary Honeyball, Richard Howitt, Ian Hudghton, Stephen Hughes, Alain Hutchinson, Filiz Hakaeva Hyusmenova, Sophia in 't Veld, Mikel Irujo Amezaga, Marie Anne Isler Béguin, Ville Itälä, Lily Jacobs, Anneli Jäätteenmäki, Lívia Járóka, Dan Jørgensen, Pierre Jonckheer, Romana Jordan Cizelj, Madeleine Jouye de Grandmaison, Aurelio Juri, Jelko Kacin, Filip Kaczmarek, Gisela Kallenbach, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Piia-Noora Kauppi, Metin Kazak, Tunne Kelam, Glenys Kinnock, Evgeni Kirilov, Silvana Koch-Mehrin, Jaromír Kohlíček, Eija-Riitta Korhola, Magda Kósáné Kovács, Guntars Krasts, Rodi Kratsa-Tsagaropoulou, Wolfgang Kreissl-Dörfler, Ģirts Valdis Kristovskis, Urszula Krupa, Wiesław Stefan Kuc, Aldis Kušķis, Sepp Kusstatscher, Joost Lagendijk, Alain Lamassoure, Jean Lambert, Stavros Lambrinidis, Vytautas Landsbergis, Raymond Langendries, Anne Laperrouze, Henrik Lax, Johannes Lebech, Stéphane Le Foll, Roselyne Lefrançois, Bernard Lehideux, Lasse Lehtinen, Jörg Leichtfried, Marie-Noëlle Lienemann, Peter Liese, Kartika Tamara Liotard, Alain Lipietz, Pia Elda Locatelli, Eleonora Lo Curto, Andrea Losco, Caroline Lucas, Sarah Ludford, Astrid Lulling, Nils Lundgren, Elizabeth Lynne, Marusya Ivanova Lyubcheva, Jules Maaten, Linda McAvan, Arlene McCarthy, Mary Lou McDonald, Mairead McGuinness, Edward McMillan-Scott, Jamila Madeira, Toine Manders, Ramona Nicole Mănescu, Erika Mann, Catiuscia Marini, Helmuth Markov, David Martin, Miguel Angel Martínez Martínez, Jiří Maštálka, Maria Matsouka, Iosif Matula, Mario Mauro, Erik Meijer, Willy Meyer Pleite, Rosa Miguélez Ramos, Marianne Mikko, Claude Moraes, Eluned Morgan, Luisa Morgantini, Roberto Musacchio, Cristiana Muscardini, Antonio Mussa, Riitta Myller, Pasqualina Napoletano, Alexandru Nazare, Catherine Neris, Ljudmila Novak, Péter Olajos, Gérard Onesta, Dumitru Oprea, Josu Ortuondo Larrea, Siiri Oviir, Reino Paasilinna, Athanasios Pafilis, Maria Grazia Pagano, Justas Vincas Paleckis, Marie Panayotopoulos-Cassiotou, Marco Pannella, Pier Antonio Panzeri, Dimitrios Papadimoulis, Atanas Paparizov, Neil Parish, Vincent Peillon, Alojz Peterle, Maria Petre, Tobias Pflüger, Sirpa Pietikäinen, Rihards Pīks, João de Deus Pinheiro, Józef Pinior, Gianni Pittella, Francisca Pleguezuelos Aguilar, Zita Pleštinská, Anni Podimata, Samuli Pohjamo, Bernard Poignant, Lydie Polfer, Miguel Portas, Christa Prets, Pierre Pribetich, Vittorio Prodi, Jacek Protasiewicz, John Purvis, Miloslav Ransdorf, Poul Nyrup Rasmussen, Vladimír Remek, Karin Resetarits, Teresa Riera Madurell, Karin Riis-Jørgensen, Giovanni Rivera, Marco Rizzo, Maria Robsahm, Giovanni Robusti, Bogusław Rogalski, Zuzana Roithová, Raül Romeva i Rueda, Dariusz Rosati, Mechtild Rothe, Libor Rouček, Martine Roure, Heide Rühle, Flaviu Călin Rus, Leopold Józef Rutowicz, Eoin Ryan, Tokia Saïfi, Aloyzas Sakalas, Katrin Saks, María Isabel Salinas García, Antolín Sánchez Presedo, Daciana Octavia Sârbu, Amalia Sartori, Gilles Savary, Christel Schaldemose, Pierre Schapira, Lydia Schenardi, Carl Schlyter, Olle Schmidt, Elisabeth Schroedter, Inger Segelström, Esko Seppänen, Czesław Adam Siekierski, Eva-Riitta Siitonen, Brian Simpson, Kathy Sinnott, Peter Skinner, Nina Škottová, Alyn Smith, Csaba Sógor, Søren Bo Søndergaard, María Sornosa Martínez, Jean Spautz, Bart Staes, Grażyna Staniszewska, Peter Šťastný, Petya Stavreva, Dirk Sterckx, Catherine Stihler, Daniel Strož, Margie Sudre, Eva-Britt Svensson, Konrad Szymański, Csaba Sándor Tabajdi, Hannu Takkula, Charles Tannock, Andres Tarand, Michel Teychenné, Britta Thomsen, Marianne Thyssen, Gary Titley, Patrizia Toia, László Tőkés, Ewa Tomaszewska, Jacques Toubon, Georgios Toussas, Kyriacos Triantaphyllides, Helga Trüpel, Claude Turmes, Feleknas Uca, Vladimir Urutchev, Inese Vaidere, Anne Van Lancker, Daniel Varela Suanzes-Carpegna, Ari Vatanen, Yannick Vaugrenard, Donato Tommaso Veraldi, Bernadette Vergnaud, Alejo Vidal-Quadras, Kyösti Virrankoski, Oldřich Vlasák, Dominique Vlasto, Johannes Voggenhuber, Sahra Wagenknecht, Diana Wallis, Graham Watson, Henri Weber, Renate Weber, Åsa Westlund, Anders Wijkman, Glenis Willmott, Iuliu Winkler, Janusz Wojciechowski, Francis Wurtz, Anna Záborská, Jan Zahradil, Iva Zanicchi, Tatjana Ždanoka, Dushana Zdravkova, Roberts Zīle, Gabriele Zimmer, Jaroslav Zvěřina, Tadeusz Zwiefka

---

(1)  Dz.U. C 304 z 6.10.1997, s. 55.

1

(2)  Dz.U. C 288 E z 25.11.2006, s. 66.

2

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Parlament Europejski

Środa, 22 kwietnia 2009 r.

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/134 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/134

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Wniosek o skorzystanie z immunitetu przez Aldo Patriciello

P6_TA(2009)0233

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku o skorzystanie z immunitetu i przywilejów przez Aldo Patriciello (2008/2323(IMM))

2010/C 184 E/28

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Aldo Patriciello z dnia 11 listopada 2008 r. dotyczący skorzystania z immunitetu w związku z postępowaniem karnym toczącym się przeciwko niemu przed sądem rejonowym w Campobasso, ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 20 listopada 2008 r.,

po wysłuchaniu wyjaśnień Aldo Patriciello zgodnie z art. 7 ust. 3 Regulaminu,

uwzględniając art. 9 i 10 Protokołu w sprawie Przywilejów i Immunitetów Wspólnot Europejskich z dnia 8 kwietnia 1965 r., jak również art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

uwzględniając orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dni 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r. i 21 października 2008 r. (1),

uwzględniając art. 6 ust. 3 oraz art. 7 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A6-0196/2009),

| A. | mając na uwadze, że Aldo Patriciello jest posłem do Parlamentu Europejskiego, i że jego mandat został zweryfikowany przez Parlament w dniu 15 czerwca 2006 r.; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Aldo Patriciello jest posłem do Parlamentu Europejskiego, i że jego mandat został zweryfikowany przez Parlament w dniu 15 czerwca 2006 r.;

| B. | mając na uwadze, że według Trybunału Sprawiedliwości Parlament Europejski i krajowe organy wymiaru sprawiedliwości zobowiązane są do współpracy w celu uniknięcia jakichkolwiek sprzeczności w zakresie wykładni i stosowania przepisów Protokołu; mając w związku z tym na uwadze, że w przypadku wszczęcia postępowania przeciwko posłowi do Parlamentu Europejskiego przed sądem krajowym i otrzymania przez ten sąd informacji o rozpoczęciu procedury dotyczącej wniosku o skorzystanie przez posła z immunitetu i przywilejów, zgodnie z art. 6 ust. 3 Regulaminu, sąd wstrzymuje postępowanie i zwraca się do Parlamentu Europejskiego o jak najszybsze wydanie opinii (2), |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że według Trybunału Sprawiedliwości Parlament Europejski i krajowe organy wymiaru sprawiedliwości zobowiązane są do współpracy w celu uniknięcia jakichkolwiek sprzeczności w zakresie wykładni i stosowania przepisów Protokołu; mając w związku z tym na uwadze, że w przypadku wszczęcia postępowania przeciwko posłowi do Parlamentu Europejskiego przed sądem krajowym i otrzymania przez ten sąd informacji o rozpoczęciu procedury dotyczącej wniosku o skorzystanie przez posła z immunitetu i przywilejów, zgodnie z art. 6 ust. 3 Regulaminu, sąd wstrzymuje postępowanie i zwraca się do Parlamentu Europejskiego o jak najszybsze wydanie opinii (2),

| C. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 10 Protokołu podczas posiedzeń Parlamentu Europejskiego posłom przysługuje na terytorium ich kraju immunitet przyznawany posłom do parlamentu tego kraju oraz mając na uwadze, że z immunitetu nie można skorzystać w przypadku ujęcia posła na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa; mając na uwadze, że nie stoi to na przeszkodzie wykonaniu przez Parlament prawa do uchylenia immunitetu posła do Parlamentu Europejskiego, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 10 Protokołu podczas posiedzeń Parlamentu Europejskiego posłom przysługuje na terytorium ich kraju immunitet przyznawany posłom do parlamentu tego kraju oraz mając na uwadze, że z immunitetu nie można skorzystać w przypadku ujęcia posła na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa; mając na uwadze, że nie stoi to na przeszkodzie wykonaniu przez Parlament prawa do uchylenia immunitetu posła do Parlamentu Europejskiego,

| D. | mając zatem na uwadze, że przepisem mającym zastosowanie w przedmiotowej sprawie jest art. 68 ust. 2 włoskiej konstytucji, który dopuszcza wszczęcie postępowania karnego wobec posła do Parlamentu bez żadnych szczególnych wymogów formalnych, mając na uwadze jej przepis przewidujący, że bez pozwolenia izby, do której należy poseł, nie można przeprowadzić przeszukania osoby lub miejsca zamieszkania posła do parlamentu oraz że poseł nie może być zatrzymany lub pozbawiony wolności osobistej lub przetrzymywany, z wyjątkiem przypadku wykonania prawomocnego wyroku skazującego lub ujęcia posła na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa, które wymaga zatrzymania sprawcy, |
| --- | --- |

D.

mając zatem na uwadze, że przepisem mającym zastosowanie w przedmiotowej sprawie jest art. 68 ust. 2 włoskiej konstytucji, który dopuszcza wszczęcie postępowania karnego wobec posła do Parlamentu bez żadnych szczególnych wymogów formalnych, mając na uwadze jej przepis przewidujący, że bez pozwolenia izby, do której należy poseł, nie można przeprowadzić przeszukania osoby lub miejsca zamieszkania posła do parlamentu oraz że poseł nie może być zatrzymany lub pozbawiony wolności osobistej lub przetrzymywany, z wyjątkiem przypadku wykonania prawomocnego wyroku skazującego lub ujęcia posła na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa, które wymaga zatrzymania sprawcy,

| E. | mając na uwadze, że w obecnym brzmieniu Protokół nie przewiduje środków uprawniających Parlament Europejski do podjęcia wiążących działań w celu ochrony Aldo Patriciello, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że w obecnym brzmieniu Protokół nie przewiduje środków uprawniających Parlament Europejski do podjęcia wiążących działań w celu ochrony Aldo Patriciello,

| 1. | nie wyraża zgody na skorzystanie przez Aldo Patriciello z immunitetu i przywilejów; |
| --- | --- |

1.

nie wyraża zgody na skorzystanie przez Aldo Patriciello z immunitetu i przywilejów;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji właściwym władzom Republiki Włoskiej. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji właściwym władzom Republiki Włoskiej.

---

(1)  Sprawa 101/63 Wagner/Fohrmann i Krier, Zb.Orz. 1964, s. 195, sprawa 149/85 Wybot/Faure i in., Zb.Orz. 1986, s. 2391, sprawy połączone C-200/07 i C-201/07 Marra/De Gregorio i Clemente, dotychczas nieopublikowane w Zbiorze.

(2)  Orzeczenie w połączonych sprawach C-200/07 oraz C-201/07 Marra, ust. 42 i 43.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/135 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/135

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Wniosek o skorzystanie z immunitetu przez Renato Brunettę

P6_TA(2009)0234

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku Renata Brunetty o skorzystanie z immunitetu i przywilejów (2008/2147(IMM))

2010/C 184 E/29

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Renata Brunetty z dnia 15 maja 2008 r. dotyczący skorzystania z immunitetu w związku z postępowaniem karnym prowadzonym przeciwko niemu przed sądem okręgowym we Florencji, ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 4 czerwca 2008 r.,

uwzględniając art. 9 i 10 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich z dnia 8 kwietnia 1965 r. oraz art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

uwzględniając orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dni 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r. i 21 października 2008 r. (1),

uwzględniając art. 6 ust. 3 oraz art. 7 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A6–0195/2009),

| 1. | wyraża zgodę na skorzystanie przez Renato Brunettę z immunitetu i przywilejów; |
| --- | --- |

1.

wyraża zgodę na skorzystanie przez Renato Brunettę z immunitetu i przywilejów;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji właściwym władzom Republiki Włoskiej. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji właściwym władzom Republiki Włoskiej.

---

(1)  Sprawa 101/63 Wagner/Fohrmann i Krier, Zb.Orz. 1964, s. 195, sprawa 149/85 Wybot/Faure i in., Zb.Orz. 1986, s. 2391 oraz sprawy połączone C-200/07 i C-201/07 Marra/De Gregorio i Clemente, dotychczas nieopublikowane w Zbiorze.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/136 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/136

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Wniosek o konsultację w zakresie immunitetu oraz przywilejów Antonio Di Pietro

P6_TA(2009)0235

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku o konsultację w zakresie immunitetu oraz przywilejów Antonio Di Pietro (2008/2146(IMM))

2010/C 184 E/30

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek o konsultację w zakresie immunitetu parlamentarnego Antonio Di Pietro, przekazany przez właściwy organ Republiki Włoskiej w dniu 15 maja 2008 r. i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 5 czerwca 2008 r.,

po wysłuchaniu wyjaśnień Antonio Di Pietro, zgodnie z art. 7 ust. 3 Regulaminu,

uwzględniając art. 9 i 10 Protokołu w sprawie Przywilejów i Immunitetów Wspólnot Europejskich z dnia 8 kwietnia 1965 r., jak również art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

uwzględniając orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dni 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r. i 21 października 2008 r. (1),

uwzględniając art. 68 ust. 1 włoskiej konstytucji,

uwzględniając art. 6 ust. 1 oraz art. 7 ust. 13 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A6-0197/2009),

| 1. | podejmuje decyzję o odmowie uchylenia immunitetu Antonio Di Pietro; |
| --- | --- |

1.

podejmuje decyzję o odmowie uchylenia immunitetu Antonio Di Pietro;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji właściwym organom Republiki Włoskiej. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji właściwym organom Republiki Włoskiej.

---

(1)  Sprawa 101/63, Wagner/Fohrmann i Krier, Zb. Orz. 1964, s. 195, sprawa 149/85, Wybot/Faure i inni, Zb. Orz. 1986, s. 2391 i sprawy połączone C-200/07 i C-201/07, Marra/De Gregorio i Clemente, dotychczas nieopublikowane w Zbiorze.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/137 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/137

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Wniosek o uchylenie immunitetu Hannesa Swobody

P6_TA(2009)0236

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Hannesa Swobody (2009/2014(IMM))

2010/C 184 E/31

Parlament Europejski,

względniając wniosek o uchylenie immunitetu Hannesa Swobody z dnia 5 grudnia 2008 r., przekazany w dniu 20 stycznia 2009 r. przez Landgericht für Strafsachen Wien (sąd okręgowy dla miasta Wiednia, wydział karny) i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 5 lutego 2009 r.,

po wysłuchaniu wyjaśnień Hannesa Swobody, zgodnie z art. 7 ust. 3 Regulaminu,

uwzględniając art. 9 i 10 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich z dnia 8 kwietnia 1965 r., jak również art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

uwzględniając orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 12 maja 1964 r. i 10 lipca 1986 r. (1),

uwzględniając art. 57 związkowej ustawy konstytucyjnej Republiki Austrii (Bundes-Verfassungsgesetz),

uwzględniając art. 6 ust. 2 oraz art. 7 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A6-0190/2009),

| 1. | podejmuje decyzję o odmowie uchylenia immunitetu Hannesowi Swobodzie; |
| --- | --- |

1.

podejmuje decyzję o odmowie uchylenia immunitetu Hannesowi Swobodzie;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji właściwemu organowi Republiki Austrii. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji właściwemu organowi Republiki Austrii.

---

(1)  Sprawa 101/63 Wagner/Fohrmann i Krier, Zb.Orz. 1964, s. 419 i sprawa 149/85 Wybot/Faure i in., Zb.Orz. 1986, s. 2391.

---

III Akty przygotowawcze

Parlament Europejski

Środa, 22 kwietnia 2009 r.

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/138 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/138

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Umowa między Wspólnotą Europejską a Pakistanem dotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczych *

P6_TA(2009)0218

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych (COM(2008)0081 – C6-0080/2009 – 2008/0036(CNS))

2010/C 184 E/32

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady (COM(2008)0081),

uwzględniając art. 80 i art. 300 ust. 2 akapit pierwszy, pierwsze zdanie Traktatu WE,

uwzględniając art. 300 ust. 3 akapit pierwszy Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6–0080/2009),

uwzględniając art. 51 oraz art. 83 ust. 7 i art. 43 ust. 1 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A6–0188/2009),

| 1. | zatwierdza zawarcie umowy; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza zawarcie umowy;

| 2. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz parlamentowi Islamskiej Republiki Pakistanu. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz parlamentowi Islamskiej Republiki Pakistanu.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/139 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/139

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Przystąpienie Wspólnoty Europejskiej do regulaminu nr 61 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych ***

P6_TA(2009)0219

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady dotyczącej przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do regulaminu nr 61 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie jednolitych przepisów dotyczących homologacji pojazdów użytkowych w zakresie ich zewnętrznych elementów wystających znajdujących się przed tylnym oblachowaniem kabiny (COM(2008)0675 – 7240/2009– C6-0119/2009 – 2008/0205(AVC))

2010/C 184 E/33

(Procedura zgody)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady (COM(2008)0675 - 7240/2009),

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 4 ust. 2, tiret drugie decyzji Rady 97/836/WE (C6-0119/2009) (1),

uwzględniając art. 75 ust. 1 oraz art. 43 ust. 1 Regulaminu,

uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego (A6-0243/2009),

| 1. | wyraża zgodę na wniosek dotyczący decyzji Rady; |
| --- | --- |

1.

wyraża zgodę na wniosek dotyczący decyzji Rady;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Decyzja Rady z dnia 27 listopada 1997 r. w związku z przystąpieniem Wspólnoty Europejskiej do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („zmienione porozumienie z 1958 r.”) (Dz.U. L 346 z 17.12.1997, s. 78).

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/140 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/140

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Warunki zdrowotne zwierząt, regulujące przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (wersja ujednolicona) *

P6_TA(2009)0220

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (wersja ujednolicona) (COM(2008)0715 – C6-0479/2008 – 2008/0219(CNS))

2010/C 184 E/34

(Procedura konsultacji – ujednolicenie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Radzie (COM(2008)0715),

uwzględniając art. 37 Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0479/2008),

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie szybszej metody pracy nad urzędową kodyfikacją tekstów prawnych (1),

uwzględniając art. 80 i art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A6-0248/2009),

| A. | mając na uwadze, że zdaniem grupy konsultacyjnej, złożonej z odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, wniosek ogranicza się do prostej kodyfikacji istniejących przepisów bez zmian co do istoty, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że zdaniem grupy konsultacyjnej, złożonej z odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, wniosek ogranicza się do prostej kodyfikacji istniejących przepisów bez zmian co do istoty,

| 1. | zatwierdza wniosek Komisji w wersji uwzględniającej zalecenia grupy konsultacyjnej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wniosek Komisji w wersji uwzględniającej zalecenia grupy konsultacyjnej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Dz.U. C 102 z 4.4.1996, s. 2.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/141 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/141

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych (wersja ujednolicona) *

P6_TA(2009)0221

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych (wersja ujednolicona) (COM(2008)0796 – C6-0018/2009 – 2008/0226(CNS))

2010/C 184 E/35

(Procedura konsultacji – ujednolicenie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Radzie (COM(2008)0796),

uwzględniając art. 37 i art. 133 traktatu WE, na mocy których Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0018/2009),

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie szybszej metody pracy nad urzędową kodyfikacją tekstów prawnych (1),

uwzględniając art. 80 i art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A6-0249/2009),

| A. | mając na uwadze, że zdaniem grupy konsultacyjnej, złożonej z odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, wniosek ogranicza się do prostej kodyfikacji istniejących przepisów bez zmian co do istoty, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że zdaniem grupy konsultacyjnej, złożonej z odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, wniosek ogranicza się do prostej kodyfikacji istniejących przepisów bez zmian co do istoty,

| 1. | zatwierdza wniosek Komisji w wersji uwzględniającej zalecenia grupy konsultacyjnej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wniosek Komisji w wersji uwzględniającej zalecenia grupy konsultacyjnej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Dz.U. C 102 z 4.4.1996, s. 2.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/142 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/142

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego ***II

P6_TA(2009)0222

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. dotyczące wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz określające treść załączników (14518/1/2008 – C6-0003/2009 – 2006/0008(COD))

2010/C 184 E/36

(Procedura współdecyzji: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wspólne stanowisko Rady (14518/1/2008 – C6-0003/2009),

uwzględniając stanowisko zajęte w pierwszym czytaniu (1) dotyczące wniosków Komisji przedstawionych Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2006)0007) i (COM(2007)0376),

uwzględniając zmieniony wniosek Komisji (COM(2008)0648)

uwzględniając art. 251 ust. 2 Traktatu WE,

uwzględniając art. 62 Regulaminu,

uwzględniając zalecenia do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A6-0207/2009),

| 1. | zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Teksty przyjęte, 9.7.2008, P6_TA(2008)0349.

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.P6_TC2-COD(2006)0008

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz określające treść załączników

(Jako że Parlament i Rada zawarły porozumienie, stanowisko Parlamentu z drugiego czytania jest zgodne z ostateczną wersją aktu legislacyjnego dotyczącego rozporządzenia (WE) nr 988/2009.)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/143 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/143

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego: rozporządzenie wykonawcze ***II

P6_TA(2009)0223

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. dotyczące wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (14516/4/2008 – C6-0006/2009 – 2006/0006(COD))

2010/C 184 E/37

(Procedura współdecyzji: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wspólne stanowisko Rady (14516/4/2008 – C6-0006/2009),

uwzględniając stanowisko zajęte w pierwszym czytaniu (1) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2006)0016),

uwzględniając zmiany do wniosku Komisji (COM(2008)0647),

uwzględniając art. 251 ust. 2 Traktatu WE,

uwzględniając art. 62 Regulaminu,

uwzględniając zalecenia do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A6-0204/2009),

| 1. | zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Teksty przyjęte dnia 9.7.2008, P6_TA(2008)0348.

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.P6_TC2-COD(2006)0006

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego

(Jako że Parlament i Rada zawarły porozumienie, stanowisko Parlamentu z drugiego czytania jest zgodne z ostateczną wersją aktu legislacyjnego dotyczącego rozporządzenia (WE) nr 987/2009.)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/144 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/144

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Europejski Program Badawczo-Rozwojowy w dziedzinie Metrologii ***I

P6_TA(2009)0224

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie udziału Wspólnoty w Europejskim Programie Badawczo-Rozwojowym w dziedzinie Metrologii podjętym przez kilka państw członkowskich (COM(2008)0814 – C6-0468/2008 – 2008/0230(COD))

2010/C 184 E/38

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0814),

uwzględniając art. 251 ust. 2, art. 169 oraz drugi akapit art. 172 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję (C6–0468/2008),

uwzględniając zobowiązanie podjęte przez przedstawiciela Rady w piśmie z dnia 7 kwietnia 2009 r., dotyczące przyjęcia poprawionego wniosku, zgodnie z art. 251 ust. 2 akapit drugi tiret pierwsze traktatu WE,

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A6-0221/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku lub zastąpienia go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku lub zastąpienia go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0230

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr .../2009/WE w sprawie udziału Wspólnoty w Europejskim Programie Badawczo-Rozwojowym w dziedzinie Metrologii podjętym przez kilka państw członkowskich

(Jako że Parlament i Rada zawarły porozumienie, stanowisko Parlamentu z pierwszego czytania jest zgodne z ostateczną wersją aktu legislacyjnego dotyczącego decyzji nr 912/2009/WE.)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/145 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/145

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Obowiązki podmiotów wprowadzających drewno i produkty z drewna na rynek ***I

P6_TA(2009)0225

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających drewno i produkty z drewna na rynek (COM(2008)0644 – C6-0373/2008 – 2008/0198(COD))

2010/C 184 E/39

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając projekt Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0644),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 175 ust. 1 Traktatu WE, zgodnie z którymi projekt został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6–0373/2008),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinie Komisji Rozwoju oraz Komisji Handlu Międzynarodowego (A6-0115/2009),

| 1. | zatwierdza wniosek Komisji po poprawkach; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wniosek Komisji po poprawkach;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0198

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających drewno i produkty z drewna na rynek

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji ║,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Lasy przynoszą różnorodne korzyści dla środowiska, gospodarki i społeczeństwa, w tym dostarczają drewno i inne niedrzewne produkty leśne i zapewniają usługi w zakresie ochrony środowiska
  oraz są miejscem zamieszkania dla lokalnych społeczności
  . |
| --- | --- |

(1)

Lasy przynoszą różnorodne korzyści dla środowiska, gospodarki i społeczeństwa, w tym dostarczają drewno i inne niedrzewne produkty leśne i zapewniają usługi w zakresie ochrony środowiska
  oraz są miejscem zamieszkania dla lokalnych społeczności
  .

| (2) | Środowisko leśne stanowi cenne dziedzictwo, które należy chronić, konserwować i – tam, gdzie to możliwe – odnawiać w celu utrzymania różnorodności biologicznej i funkcji ekosystemu, ochrony klimatu i zagwarantowania praw ludności tubylczej oraz społeczności lokalnych i społeczności zależnych od lasów. |
| --- | --- |

(2)

Środowisko leśne stanowi cenne dziedzictwo, które należy chronić, konserwować i – tam, gdzie to możliwe – odnawiać w celu utrzymania różnorodności biologicznej i funkcji ekosystemu, ochrony klimatu i zagwarantowania praw ludności tubylczej oraz społeczności lokalnych i społeczności zależnych od lasów.

| (3) | Lasy są w kontekście gospodarczym zasobem, a ich uprawa przynosi dobrobyt i miejsca pracy. Uprawianie lasów ma również pozytywny wpływ na klimat, ponieważ produkty leśne mogą zastąpić inne produkty zużywające więcej energii. |
| --- | --- |

(3)

Lasy są w kontekście gospodarczym zasobem, a ich uprawa przynosi dobrobyt i miejsca pracy. Uprawianie lasów ma również pozytywny wpływ na klimat, ponieważ produkty leśne mogą zastąpić inne produkty zużywające więcej energii.

| (4) | Bardzo ważne jest, w szczególności z punktu widzenia klimatu, aby podwykonawcy działający na rynku wspólnotowym wprowadzali do obrotu jedynie legalnie pozyskane drewno, ponieważ takie drewno gwarantuje, że ważna funkcja lasów jako biotopów obniżających zawartość dwutlenku węgla nie zostanie zakłócona. Dodatkowo wykorzystywanie legalnie pozyskanego drewna jako materiału budowlanego, w przypadku drewnianych domów, pomaga w blokowaniu dwutlenku węgla w długim okresie. |
| --- | --- |

(4)

Bardzo ważne jest, w szczególności z punktu widzenia klimatu, aby podwykonawcy działający na rynku wspólnotowym wprowadzali do obrotu jedynie legalnie pozyskane drewno, ponieważ takie drewno gwarantuje, że ważna funkcja lasów jako biotopów obniżających zawartość dwutlenku węgla nie zostanie zakłócona. Dodatkowo wykorzystywanie legalnie pozyskanego drewna jako materiału budowlanego, w przypadku drewnianych domów, pomaga w blokowaniu dwutlenku węgla w długim okresie.

| (5) | Leśnictwo przyczyna się w ogromnym stopniu do rozwoju społeczno-gospodarczego w krajach rozwijających się i stanowi podstawowe źródło dochodów dla wielu mieszkańców tych krajów. Dlatego ważne jest, aby nie ograniczać tego rozwoju ani tego źródła dochodów, lecz by skupić się na tym, w jaki sposób promować bardziej zrównoważony rozwój leśnictwa w tych krajach. |
| --- | --- |

(5)

Leśnictwo przyczyna się w ogromnym stopniu do rozwoju społeczno-gospodarczego w krajach rozwijających się i stanowi podstawowe źródło dochodów dla wielu mieszkańców tych krajów. Dlatego ważne jest, aby nie ograniczać tego rozwoju ani tego źródła dochodów, lecz by skupić się na tym, w jaki sposób promować bardziej zrównoważony rozwój leśnictwa w tych krajach.

| (6) | W związku z rosnącym popytem na drewno i produkty z drewna na całym świecie oraz ze względu na niedostatki w zakresie ram instytucjonalnych i zarządzania w sektorze leśnym w wielu krajach będących producentami drewna coraz większe obawy budzi problem nielegalnego pozyskiwania drewna i związanego z nim handlu. |
| --- | --- |

(6)

W związku z rosnącym popytem na drewno i produkty z drewna na całym świecie oraz ze względu na niedostatki w zakresie ram instytucjonalnych i zarządzania w sektorze leśnym w wielu krajach będących producentami drewna coraz większe obawy budzi problem nielegalnego pozyskiwania drewna i związanego z nim handlu.

| (7) | Oczywiste jest, że presja wywierana na naturalne zasoby leśne i popyt na drewno i produkty z drewna często jest zbyt wysoka i że Wspólnota musi zmniejszyć jej wpływ na ekosystemy leśne niezależnie od tego, gdzie pojawiają się ich skutki. |
| --- | --- |

(7)

Oczywiste jest, że presja wywierana na naturalne zasoby leśne i popyt na drewno i produkty z drewna często jest zbyt wysoka i że Wspólnota musi zmniejszyć jej wpływ na ekosystemy leśne niezależnie od tego, gdzie pojawiają się ich skutki.

| (8) | Nielegalne pozyskiwanie drewna
  , wraz z niedociągnięciami w zakresie ram instytucjonalnych i zarządzania w sektorze leśnym w wielu krajach będących producentami drewna,
  jest powszechnym problemem o międzynarodowym znaczeniu.
  Nielegalne pozyskiwanie drewna stanowi
  znaczne zagrożenie dla lasów poprzez przyczynianie się do procesu wylesiania
  i degradacji lasów
  , będącego przyczyną około 20 % emisji CO2

  , a także wpływa na procesy pustynnienia i stepowienia, wzmagając erozję gleb oraz potęgując ekstremalne zjawiska pogodowe i następujące po nich np. powodzie oraz
  zagraża różnorodności biologicznej i szkodzi zrównoważonej gospodarce leśnej i rozwojowi lasów. Ponadto pociąga ono za sobą skutki społeczne, polityczne i gospodarcze
  , stanowiąc często przeszkodę w dokonywaniu postępów na drodze ku realizacji celów dobrych rządów i zagrażając lokalnym społecznościom zależnym od lasów oraz prawom ludności tubylczej
  . |
| --- | --- |

(8)

Nielegalne pozyskiwanie drewna
  , wraz z niedociągnięciami w zakresie ram instytucjonalnych i zarządzania w sektorze leśnym w wielu krajach będących producentami drewna,
  jest powszechnym problemem o międzynarodowym znaczeniu.
  Nielegalne pozyskiwanie drewna stanowi
  znaczne zagrożenie dla lasów poprzez przyczynianie się do procesu wylesiania
  i degradacji lasów
  , będącego przyczyną około 20 % emisji CO2

  , a także wpływa na procesy pustynnienia i stepowienia, wzmagając erozję gleb oraz potęgując ekstremalne zjawiska pogodowe i następujące po nich np. powodzie oraz
  zagraża różnorodności biologicznej i szkodzi zrównoważonej gospodarce leśnej i rozwojowi lasów. Ponadto pociąga ono za sobą skutki społeczne, polityczne i gospodarcze
  , stanowiąc często przeszkodę w dokonywaniu postępów na drodze ku realizacji celów dobrych rządów i zagrażając lokalnym społecznościom zależnym od lasów oraz prawom ludności tubylczej
  .

| (9) | Celem niniejszego rozporządzenia jest powstrzymanie handlu nielegalnie pozyskanym drewnem i produktami wytworzonymi z takiego drewna w UE i przyczynianie się do powstrzymania pustynnienia i degradacji lasów oraz związanych z tym emisji węgla i utraty różnorodności biologicznej na skalę światową, jednocześnie wspierając zrównoważony wzrost gospodarczy, zrównoważony rozwój ludzkości i poszanowanie dla ludności tubylczej i lokalnej. Niniejsze rozporządzenie powinno przyczynić się do wypełnienia tych zobowiązań, w tym zobowiązań zawartych w następujących dokumentach: Konwencja o różnorodności biologicznej z 1992 r.; Konwencja o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem z 1973 r. (CITES); międzynarodowe porozumienia dotyczące drewna tropikalnego z lat 1983, 1994 i 2006; Konwencja ramowa ONZ w sprawie zmian klimatycznych z 2002 r. (UNFCCC); Konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zwalczania pustynnienia z 1994 r.; deklaracja z Rio w sprawie środowiska i rozwoju z 1992 r.; deklaracja z Johanesburga i plan wdrożenia przyjęte na Światowym Szczycie w sprawie Zrównoważonego Rozwoju w dniu 4 września 2002 r.; propozycje działań przedstawione przez Międzyrządową Grupę Ekspertów ds. Lasów ONZ, poparte przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych na specjalnej sesji (Ungass) w 1997 r. oraz propozycje działań przedstawione przez Międzyrządowe Forum Leśne; prawnie niewiążące autorytatywne oświadczenie Konferencji Narodów Zjednoczonych „Środowisko i Rozwój” (UNCED) dotyczące zasad globalnego konsensusu w sprawie gospodarowania, ochrony i zrównoważonego rozwoju lasów wszelkiego rodzaju z 1992 r.; Agenda 21, przyjęta przez UNCED w czerwcu 1992 r.; rezolucja w sprawie „Programu dalszego wdrażania Agendy 21”, przyjęta w 1997 r. przez Ungass; deklaracja milenijna z 2000 r.; Światowa karta przyrody z 1982 r.; deklaracja konferencji ONZ w sprawie środowiska człowieka z 1972 r.; plan działania na rzecz środowiska człowieka z 1997 r.; rezolucja 4/2 Forum Leśnego Narodów Zjednoczonych; Konwencja o ochronie gatunków dzikiej flory i fauny europejskiej oraz ich siedlisk z 1979 r.; Konwencja ONZ przeciwko korupcji z 2003 r. (UNCAC). |
| --- | --- |

(9)

Celem niniejszego rozporządzenia jest powstrzymanie handlu nielegalnie pozyskanym drewnem i produktami wytworzonymi z takiego drewna w UE i przyczynianie się do powstrzymania pustynnienia i degradacji lasów oraz związanych z tym emisji węgla i utraty różnorodności biologicznej na skalę światową, jednocześnie wspierając zrównoważony wzrost gospodarczy, zrównoważony rozwój ludzkości i poszanowanie dla ludności tubylczej i lokalnej. Niniejsze rozporządzenie powinno przyczynić się do wypełnienia tych zobowiązań, w tym zobowiązań zawartych w następujących dokumentach: Konwencja o różnorodności biologicznej z 1992 r.; Konwencja o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem z 1973 r. (CITES); międzynarodowe porozumienia dotyczące drewna tropikalnego z lat 1983, 1994 i 2006; Konwencja ramowa ONZ w sprawie zmian klimatycznych z 2002 r. (UNFCCC); Konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zwalczania pustynnienia z 1994 r.; deklaracja z Rio w sprawie środowiska i rozwoju z 1992 r.; deklaracja z Johanesburga i plan wdrożenia przyjęte na Światowym Szczycie w sprawie Zrównoważonego Rozwoju w dniu 4 września 2002 r.; propozycje działań przedstawione przez Międzyrządową Grupę Ekspertów ds. Lasów ONZ, poparte przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych na specjalnej sesji (Ungass) w 1997 r. oraz propozycje działań przedstawione przez Międzyrządowe Forum Leśne; prawnie niewiążące autorytatywne oświadczenie Konferencji Narodów Zjednoczonych „Środowisko i Rozwój” (UNCED) dotyczące zasad globalnego konsensusu w sprawie gospodarowania, ochrony i zrównoważonego rozwoju lasów wszelkiego rodzaju z 1992 r.; Agenda 21, przyjęta przez UNCED w czerwcu 1992 r.; rezolucja w sprawie „Programu dalszego wdrażania Agendy 21”, przyjęta w 1997 r. przez Ungass; deklaracja milenijna z 2000 r.; Światowa karta przyrody z 1982 r.; deklaracja konferencji ONZ w sprawie środowiska człowieka z 1972 r.; plan działania na rzecz środowiska człowieka z 1997 r.; rezolucja 4/2 Forum Leśnego Narodów Zjednoczonych; Konwencja o ochronie gatunków dzikiej flory i fauny europejskiej oraz ich siedlisk z 1979 r.; Konwencja ONZ przeciwko korupcji z 2003 r. (UNCAC).

| (10) | Decyzja nr 1600/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2002 r. ustanawiająca szósty wspólnotowy program działań w zakresie środowiska naturalnego

   (4)

  jako działanie priorytetowe określiła zbadanie możliwości podjęcia aktywnych środków w celu zapobiegania i zwalczania handlu nielegalnie pozyskiwanym drewnem i kontynuowanie aktywnego uczestnictwa Wspólnoty i państw członkowskich we wdrażaniu wydawanych lub zawieranych na szczeblu światowym i regionalnym rezolucji i porozumień dotyczących kwestii związanych z lasami. |
| --- | --- |

(10)

Decyzja nr 1600/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2002 r. ustanawiająca szósty wspólnotowy program działań w zakresie środowiska naturalnego

   (4)

  jako działanie priorytetowe określiła zbadanie możliwości podjęcia aktywnych środków w celu zapobiegania i zwalczania handlu nielegalnie pozyskiwanym drewnem i kontynuowanie aktywnego uczestnictwa Wspólnoty i państw członkowskich we wdrażaniu wydawanych lub zawieranych na szczeblu światowym i regionalnym rezolucji i porozumień dotyczących kwestii związanych z lasami.

| (11) | W komunikacie Komisji z dnia 21 maja 2003 r. zatytułowanym „Egzekwowanie prawa, zarządzanie i handel w dziedzinie leśnictwa (FLEGT): propozycja planu działań UE” zaproponowano pakiet środków służących wspieraniu międzynarodowych wysiłków w celu zajęcia się problemem nielegalnego pozyskiwania drewna i związanego z nim handlu
  , a także przyczyniających się do realizacji szerszego celu, jakim jest zrównoważona gospodarka leśna

   (5). |
| --- | --- |

(11)

W komunikacie Komisji z dnia 21 maja 2003 r. zatytułowanym „Egzekwowanie prawa, zarządzanie i handel w dziedzinie leśnictwa (FLEGT): propozycja planu działań UE” zaproponowano pakiet środków służących wspieraniu międzynarodowych wysiłków w celu zajęcia się problemem nielegalnego pozyskiwania drewna i związanego z nim handlu
  , a także przyczyniających się do realizacji szerszego celu, jakim jest zrównoważona gospodarka leśna

   (5).

| (12) | Rada i Parlament Europejski z zadowoleniem przyjęły ten komunikat, uznając potrzebę włączenia się Wspólnoty w światowe wysiłki mające na celu rozwiązanie problemu nielegalnego pozyskiwania drewna
  oraz wspieranie zrównoważonego legalnego pozyskiwania drewna w kontekście zrównoważonego rozwoju, zrównoważonej gospodarki leśnej, zmniejszenia ubóstwa, a także równości społecznej i suwerenności państw
  . |
| --- | --- |

(12)

Rada i Parlament Europejski z zadowoleniem przyjęły ten komunikat, uznając potrzebę włączenia się Wspólnoty w światowe wysiłki mające na celu rozwiązanie problemu nielegalnego pozyskiwania drewna
  oraz wspieranie zrównoważonego legalnego pozyskiwania drewna w kontekście zrównoważonego rozwoju, zrównoważonej gospodarki leśnej, zmniejszenia ubóstwa, a także równości społecznej i suwerenności państw
  .

| (13) | Zgodnie z określonym w komunikacie celem, jakim jest zapewnienie przywozu do Wspólnoty wyłącznie produktów z drewna wyprodukowanych zgodnie z przepisami kraju będącego producentem, Wspólnota prowadzi z krajami będącymi producentami drewna (krajami partnerskimi) negocjacje w sprawie dobrowolnych umów o partnerstwie (VPA), które nakładają na strony prawnie wiążące zobowiązanie do wdrożenia systemu zezwoleń oraz do uregulowania handlu drewnem i produktami z drewna określonymi w VPA. |
| --- | --- |

(13)

Zgodnie z określonym w komunikacie celem, jakim jest zapewnienie przywozu do Wspólnoty wyłącznie produktów z drewna wyprodukowanych zgodnie z przepisami kraju będącego producentem, Wspólnota prowadzi z krajami będącymi producentami drewna (krajami partnerskimi) negocjacje w sprawie dobrowolnych umów o partnerstwie (VPA), które nakładają na strony prawnie wiążące zobowiązanie do wdrożenia systemu zezwoleń oraz do uregulowania handlu drewnem i produktami z drewna określonymi w VPA.

| (14) | W ramach rozmów dwustronnych z krajami będącymi największymi konsumentami drewna, takimi jak Stany Zjednoczone, Chiny, Rosja i Japonia, Wspólnota powinna również naciskać na przedyskutowanie problemu, dążenie do odpowiednich i zharmonizowanych zobowiązań podmiotów na ich własnych rynkach drewna oraz utworzenie niezależnego globalnego systemu ostrzegania z rejestrem nielegalnego pozyskiwania drewna, obejmującego np. Interpol i stosowny organ Narodów Zjednoczonych oraz wykorzystującego najnowsze technologie detekcji satelitarnej. |
| --- | --- |

(14)

W ramach rozmów dwustronnych z krajami będącymi największymi konsumentami drewna, takimi jak Stany Zjednoczone, Chiny, Rosja i Japonia, Wspólnota powinna również naciskać na przedyskutowanie problemu, dążenie do odpowiednich i zharmonizowanych zobowiązań podmiotów na ich własnych rynkach drewna oraz utworzenie niezależnego globalnego systemu ostrzegania z rejestrem nielegalnego pozyskiwania drewna, obejmującego np. Interpol i stosowny organ Narodów Zjednoczonych oraz wykorzystującego najnowsze technologie detekcji satelitarnej.

| (15) | Podmioty z krajów posiadających lasy o międzynarodowym znaczeniu ekologicznym powinny ponosić szczególną odpowiedzialność za zrównoważone pozyskiwanie drewna. |
| --- | --- |

(15)

Podmioty z krajów posiadających lasy o międzynarodowym znaczeniu ekologicznym powinny ponosić szczególną odpowiedzialność za zrównoważone pozyskiwanie drewna.

| (16) | Z uwagi na wymiar i pilny charakter problemu konieczne jest aktywne wsparcie międzynarodowej walki z nielegalnym pozyskiwaniem drewna i związanym z nim handlem, tak by
  zmniejszyć wpływ Wspólnoty na ekosystemy leśne,
  uzupełnić i wzmocnić inicjatywę zawierania umów VPA, oraz poprawa synergii między strategiami politycznymi mającymi na celu
  zmniejszenie ubóstwa,
  ochronę lasów i osiągnięcie ochrony środowiska na wysokim poziomie, w tym walkę ze zmianami klimatu i utratą różnorodności biologicznej. |
| --- | --- |

(16)

Z uwagi na wymiar i pilny charakter problemu konieczne jest aktywne wsparcie międzynarodowej walki z nielegalnym pozyskiwaniem drewna i związanym z nim handlem, tak by
  zmniejszyć wpływ Wspólnoty na ekosystemy leśne,
  uzupełnić i wzmocnić inicjatywę zawierania umów VPA, oraz poprawa synergii między strategiami politycznymi mającymi na celu
  zmniejszenie ubóstwa,
  ochronę lasów i osiągnięcie ochrony środowiska na wysokim poziomie, w tym walkę ze zmianami klimatu i utratą różnorodności biologicznej.

| (17) | W oparciu o zasadę działań prewencyjnych wszystkie podmioty łańcucha dostaw powinny być współodpowiedzialne za wyeliminowanie ryzyka udostępniania na rynku nielegalnie pozyskiwanego drewna i produktów z drewna. |
| --- | --- |

(17)

W oparciu o zasadę działań prewencyjnych wszystkie podmioty łańcucha dostaw powinny być współodpowiedzialne za wyeliminowanie ryzyka udostępniania na rynku nielegalnie pozyskiwanego drewna i produktów z drewna.

| (18) | Należy uwzględnić wysiłki poczynione przez kraje, które zawarły umowy VPA FLEGT ze Wspólnotą oraz zawarte w nich zasady, w szczególności w odniesieniu do definicji legalnie wyprodukowanego drewna. Należy również wziąć pod uwagę, że w ramach systemu zezwoleń FLEGT wywóz do Wspólnoty obejmuje wyłącznie drewno i produkty z drewna pozyskane zgodnie z odnośnymi przepisami krajowymi. W tym celu produkty z drewna wymienione w załącznikach II i III do rozporządzenia Rady (WE) nr 2173/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia systemu zezwoleń na przywóz drewna do Wspólnoty Europejskiej FLEGT (6), pochodzące z krajów partnerskich wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia, powinny być uznawane za legalnie pozyskane, pod warunkiem, że spełniają one wymogi tego rozporządzenia i wszelkich przepisów wykonawczych.
  Zasady ustanowione na mocy dobrowolnych umów o partnerstwie, w szczególności w odniesieniu do definicji „legalnie wyprodukowanego drewna” muszą uwzględniać i gwarantować zrównoważoną gospodarkę leśną, zachowanie różnorodności biologicznej, ochronę lokalnych społeczności zależnych od lasów oraz ludności tubylczej i przestrzeganie praw tych społeczności i tej ludności. |
| --- | --- |

(18)

Należy uwzględnić wysiłki poczynione przez kraje, które zawarły umowy VPA FLEGT ze Wspólnotą oraz zawarte w nich zasady, w szczególności w odniesieniu do definicji legalnie wyprodukowanego drewna. Należy również wziąć pod uwagę, że w ramach systemu zezwoleń FLEGT wywóz do Wspólnoty obejmuje wyłącznie drewno i produkty z drewna pozyskane zgodnie z odnośnymi przepisami krajowymi. W tym celu produkty z drewna wymienione w załącznikach II i III do rozporządzenia Rady (WE) nr 2173/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia systemu zezwoleń na przywóz drewna do Wspólnoty Europejskiej FLEGT (6), pochodzące z krajów partnerskich wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia, powinny być uznawane za legalnie pozyskane, pod warunkiem, że spełniają one wymogi tego rozporządzenia i wszelkich przepisów wykonawczych.
  Zasady ustanowione na mocy dobrowolnych umów o partnerstwie, w szczególności w odniesieniu do definicji „legalnie wyprodukowanego drewna” muszą uwzględniać i gwarantować zrównoważoną gospodarkę leśną, zachowanie różnorodności biologicznej, ochronę lokalnych społeczności zależnych od lasów oraz ludności tubylczej i przestrzeganie praw tych społeczności i tej ludności.

| (19) | Należy również uwzględnić fakt, że na strony Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES) nakłada się wymóg przyznania zezwolenia eksportowego CITES tylko, jeśli gatunki wymienione w wykazie CITES zostały pozyskane, między innymi, zgodnie z ustawodawstwem kraju wywozu. W tym celu produkty z drewna pochodzącego z gatunków wymienionych w załącznikach A, B i C do rozporządzenia (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi (7) powinny być uznawane za legalnie pozyskane, pod warunkiem, że spełniają one wymogi tego rozporządzenia i wszelkich przepisów wykonawczych. |
| --- | --- |

(19)

Należy również uwzględnić fakt, że na strony Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES) nakłada się wymóg przyznania zezwolenia eksportowego CITES tylko, jeśli gatunki wymienione w wykazie CITES zostały pozyskane, między innymi, zgodnie z ustawodawstwem kraju wywozu. W tym celu produkty z drewna pochodzącego z gatunków wymienionych w załącznikach A, B i C do rozporządzenia (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi (7) powinny być uznawane za legalnie pozyskane, pod warunkiem, że spełniają one wymogi tego rozporządzenia i wszelkich przepisów wykonawczych.

| (20) | Biorąc pod uwagę złożoność czynników leżących u podstawy problemu nielegalnego pozyskiwania drewna oraz jego skutki, należy ograniczyć zachęty do nielegalnego postępowania poprzez oddziaływanie na postępowanie podmiotów.
  Zwiększenie wymogów i obowiązków oraz udoskonalenie środków prawnych w zakresie ścigania za posiadanie i sprzedaż nielegalnego drewna i produktów z drewna oraz za wprowadzanie takiego nielegalnego drewna i produktów z niego na rynek Wspólnoty lub udostępnianie ich na tym rynku to jedne z najskuteczniejszych rozwiązań odstraszające od handlu z nielegalnymi dostawcami. |
| --- | --- |

(20)

Biorąc pod uwagę złożoność czynników leżących u podstawy problemu nielegalnego pozyskiwania drewna oraz jego skutki, należy ograniczyć zachęty do nielegalnego postępowania poprzez oddziaływanie na postępowanie podmiotów.
  Zwiększenie wymogów i obowiązków oraz udoskonalenie środków prawnych w zakresie ścigania za posiadanie i sprzedaż nielegalnego drewna i produktów z drewna oraz za wprowadzanie takiego nielegalnego drewna i produktów z niego na rynek Wspólnoty lub udostępnianie ich na tym rynku to jedne z najskuteczniejszych rozwiązań odstraszające od handlu z nielegalnymi dostawcami.

| (21) | W związku z brakiem definicji uzgodnionej na poziomie międzynarodowym określenie nielegalnego pozyskania powinno odbywać się
  w pierwszej kolejności
  na podstawie ustawodawstwa kraju, w którym drewno zostało pozyskane.
  Stosowanie standardów legalności powinno nadal uwzględniać standardy międzynarodowe obejmujące między innymi standardy wypracowane przez Afrykańską Organizację ds. Drewna, Międzynarodową Organizację ds. Drewna Tropikalnego, proces montrealski w sprawie kryteriów i wskaźników dotyczących konserwacji i zrównoważonego gospodarowania lasami klimatu umiarkowanego i lasami borealnymi oraz ogólnoeuropejski proces w sprawie kryteriów i wskaźników dotyczących zrównoważonej gospodarki leśnej. Takie stosowanie standardów legalności powinno przyczynić się do realizacji zasad, zaleceń i zobowiązań międzynarodowych, dotyczących m.in. zminimalizowania zmian klimatycznych, ograniczenia utraty różnorodności biologicznej, likwidacji ubóstwa, ograniczenia pustynnienia, a także ochrony i wspierania praw ludności tubylczej oraz społeczności lokalnych i społeczności zależnych od lasów. Kraj pozyskiwania drewna powinien prowadzić rejestr legalnie pozyskiwanego drewna, obejmujący szczegóły dotyczące gatunków drzew i maksymalnej produkcji drewna. |
| --- | --- |

(21)

W związku z brakiem definicji uzgodnionej na poziomie międzynarodowym określenie nielegalnego pozyskania powinno odbywać się
  w pierwszej kolejności
  na podstawie ustawodawstwa kraju, w którym drewno zostało pozyskane.
  Stosowanie standardów legalności powinno nadal uwzględniać standardy międzynarodowe obejmujące między innymi standardy wypracowane przez Afrykańską Organizację ds. Drewna, Międzynarodową Organizację ds. Drewna Tropikalnego, proces montrealski w sprawie kryteriów i wskaźników dotyczących konserwacji i zrównoważonego gospodarowania lasami klimatu umiarkowanego i lasami borealnymi oraz ogólnoeuropejski proces w sprawie kryteriów i wskaźników dotyczących zrównoważonej gospodarki leśnej. Takie stosowanie standardów legalności powinno przyczynić się do realizacji zasad, zaleceń i zobowiązań międzynarodowych, dotyczących m.in. zminimalizowania zmian klimatycznych, ograniczenia utraty różnorodności biologicznej, likwidacji ubóstwa, ograniczenia pustynnienia, a także ochrony i wspierania praw ludności tubylczej oraz społeczności lokalnych i społeczności zależnych od lasów. Kraj pozyskiwania drewna powinien prowadzić rejestr legalnie pozyskiwanego drewna, obejmujący szczegóły dotyczące gatunków drzew i maksymalnej produkcji drewna.

| (22) | Wiele produktów z drewna poddawanych jest licznym procesom przed ich wprowadzeniem po raz pierwszy na rynek lub po ich wprowadzeniu. W celu uniknięcia niepotrzebnych obciążeń administracyjnych tylko te podmioty, które po raz pierwszy wprowadzają drewno i produkty z drewna na rynek, nie zaś wszystkie podmioty biorące udział w łańcuchu dystrybucji
  , powinny podlegać wymogowi zachowania należytej staranności poprzez system środków i procedur (system zasad należytej staranności), aby zminimalizować ryzyko wprowadzenia nielegalnie pozyskanego drewna i nielegalnych produktów z drewna
  .
  Jednakże wszystkie podmioty w łańcuchu dostaw powinien obowiązywać nadrzędny zakaz wprowadzania na rynek drewna lub produktów z drewna pochodzących z nielegalnych źródeł i wszystkie podmioty muszą zachować należytą staranność w tym względzie. |
| --- | --- |

(22)

Wiele produktów z drewna poddawanych jest licznym procesom przed ich wprowadzeniem po raz pierwszy na rynek lub po ich wprowadzeniu. W celu uniknięcia niepotrzebnych obciążeń administracyjnych tylko te podmioty, które po raz pierwszy wprowadzają drewno i produkty z drewna na rynek, nie zaś wszystkie podmioty biorące udział w łańcuchu dystrybucji
  , powinny podlegać wymogowi zachowania należytej staranności poprzez system środków i procedur (system zasad należytej staranności), aby zminimalizować ryzyko wprowadzenia nielegalnie pozyskanego drewna i nielegalnych produktów z drewna
  .
  Jednakże wszystkie podmioty w łańcuchu dostaw powinien obowiązywać nadrzędny zakaz wprowadzania na rynek drewna lub produktów z drewna pochodzących z nielegalnych źródeł i wszystkie podmioty muszą zachować należytą staranność w tym względzie.

| (23) | Wszystkie podmioty (handlowcy i producenci) w łańcuchu dostaw drewna i produktów z drewna na rynek wspólnotowy powinny wyraźnie wskazać na produkcie, który oferują, legalne źródło lub dostawcę, od którego pochodzi drewno.


  ▐ |
| --- | --- |

(23)

Wszystkie podmioty (handlowcy i producenci) w łańcuchu dostaw drewna i produktów z drewna na rynek wspólnotowy powinny wyraźnie wskazać na produkcie, który oferują, legalne źródło lub dostawcę, od którego pochodzi drewno.

▐

| (24) | Podmioty wprowadzające po raz pierwszy drewno i produkty z drewna na rynek Wspólnoty powinny postępować z należytą starannością, stosując ║system zasad należytej staranności║ w celu zminimalizowania ryzyka wprowadzenia na rynek nielegalnie pozyskanego drewna i produktów z takiego drewna. |
| --- | --- |

(24)

Podmioty wprowadzające po raz pierwszy drewno i produkty z drewna na rynek Wspólnoty powinny postępować z należytą starannością, stosując ║system zasad należytej staranności║ w celu zminimalizowania ryzyka wprowadzenia na rynek nielegalnie pozyskanego drewna i produktów z takiego drewna.

| (25) | System zasad należytej staranności powinien zapewniać dostęp do źródeł i dostawców drewna i produktów z drewna wprowadzanych na rynek Wspólnoty oraz do informacji dotyczących zgodności z obowiązującym ustawodawstwem. |
| --- | --- |

(25)

System zasad należytej staranności powinien zapewniać dostęp do źródeł i dostawców drewna i produktów z drewna wprowadzanych na rynek Wspólnoty oraz do informacji dotyczących zgodności z obowiązującym ustawodawstwem.

| (26) | Przy wdrażaniu niniejszego rozporządzenia Komisja i państwa członkowskie powinny szczególnie uwzględnić wyjątkową podatność na zagrożenia oraz ograniczone zasoby małych i średnich przedsiębiorstw. Jest niezwykle ważne, aby wobec małych i średnich przedsiębiorstw nie stosowano skomplikowanych przepisów, które będą hamować ich rozwój. Dlatego Komisja, w miarę możliwości oraz w oparciu o mechanizmy i zasady ustanowione na mocy planowanego programu Small Business Act, powinna opracować uproszczone systemy w odniesieniu do obowiązków małych i średnich przedsiębiorstw wynikających z niniejszego rozporządzenia, bez uszczerbku dla jego przedmiotu i celu, i zaproponować tym przedsiębiorstwom właściwe alternatywne rozwiązania, aby umożliwić im działanie zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym. |
| --- | --- |

(26)

Przy wdrażaniu niniejszego rozporządzenia Komisja i państwa członkowskie powinny szczególnie uwzględnić wyjątkową podatność na zagrożenia oraz ograniczone zasoby małych i średnich przedsiębiorstw. Jest niezwykle ważne, aby wobec małych i średnich przedsiębiorstw nie stosowano skomplikowanych przepisów, które będą hamować ich rozwój. Dlatego Komisja, w miarę możliwości oraz w oparciu o mechanizmy i zasady ustanowione na mocy planowanego programu Small Business Act, powinna opracować uproszczone systemy w odniesieniu do obowiązków małych i średnich przedsiębiorstw wynikających z niniejszego rozporządzenia, bez uszczerbku dla jego przedmiotu i celu, i zaproponować tym przedsiębiorstwom właściwe alternatywne rozwiązania, aby umożliwić im działanie zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym.

| (27) | ▐W celu ułatwienia wykonania niniejszego rozporządzenia oraz wniesienia wkładu w rozwój najlepszych praktyk stosowne jest uznawać organizacje, które opracowały
  odpowiednie i skuteczne
  wymogi służące wdrożeniu systemu zasad należytej staranności. Wykaz takich uznanych organizacji powinien być podany do publicznej wiadomości ▐. |
| --- | --- |

(27)

▐W celu ułatwienia wykonania niniejszego rozporządzenia oraz wniesienia wkładu w rozwój najlepszych praktyk stosowne jest uznawać organizacje, które opracowały
  odpowiednie i skuteczne
  wymogi służące wdrożeniu systemu zasad należytej staranności. Wykaz takich uznanych organizacji powinien być podany do publicznej wiadomości ▐.

| (28) | W tym samym celu Unia Europejska powinna zachęcić wyżej wymienione organizacje do współpracy z organizacjami zajmującymi się ochroną środowiska naturalnego i praw człowieka celem wsparcia systemów zasad należytej staranności i ich monitorowania. |
| --- | --- |

(28)

W tym samym celu Unia Europejska powinna zachęcić wyżej wymienione organizacje do współpracy z organizacjami zajmującymi się ochroną środowiska naturalnego i praw człowieka celem wsparcia systemów zasad należytej staranności i ich monitorowania.

| (29) | Właściwe organy powinny monitorować spełnianie przez podmioty obowiązków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. W tym celu właściwe organy powinny przeprowadzać urzędowe kontrole
  , w tym kontrole celne,
  i wymagać od podmiotów podjęcia – w razie konieczności – działań naprawczych. |
| --- | --- |

(29)

Właściwe organy powinny monitorować spełnianie przez podmioty obowiązków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. W tym celu właściwe organy powinny przeprowadzać urzędowe kontrole
  , w tym kontrole celne,
  i wymagać od podmiotów podjęcia – w razie konieczności – działań naprawczych.

| (30) | Właściwe organy powinny prowadzić zapisy z kontroli i udostępniać streszczenie tych zapisów do publicznej wiadomości zgodnie z dyrektywą 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska (8). |
| --- | --- |

(30)

Właściwe organy powinny prowadzić zapisy z kontroli i udostępniać streszczenie tych zapisów do publicznej wiadomości zgodnie z dyrektywą 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska (8).

| (31) | Ze względu na międzynarodowy charakter nielegalnego pozyskiwania drewna i związanego z nim handlu właściwe organy powinny współpracować ze sobą oraz z
  organizacjami zajmującymi się ochroną środowiska naturalnego i praw człowieka oraz
  organami administracyjnymi krajów trzecich i/lub Komisją. |
| --- | --- |

(31)

Ze względu na międzynarodowy charakter nielegalnego pozyskiwania drewna i związanego z nim handlu właściwe organy powinny współpracować ze sobą oraz z
  organizacjami zajmującymi się ochroną środowiska naturalnego i praw człowieka oraz
  organami administracyjnymi krajów trzecich i/lub Komisją.

| (32) | Państwa członkowskie powinny zapewnić stosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar za naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(32)

Państwa członkowskie powinny zapewnić stosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar za naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia.

| (33) | Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (9). |
| --- | --- |

(33)

Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (9).

| (34) | W szczególności Komisja powinna zostać uprawniona do przyjmowania szczegółowych zasad stosowania systemu zasad należytej staranności, a w szczególności kryteriów służących ocenie ryzyka wprowadzenia na rynek nielegalnie pozyskanego drewna i produktów z drewna, do ustanowienia kryteriów w zakresie uznawania systemów zasad należytej staranności opracowanych przez organizacje monitorujące oraz do dostosowania wykazu drewna i produktów z drewna, w odniesieniu do których stosuje się niniejsze rozporządzenie, w przypadku gdy wymaga tego charakterystyka techniczna, zastosowania końcowe lub procesy produkcji drewna i produktów z drewna. Ponieważ środki te mają zakres ogólny i mają na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia poprzez jego uzupełnienie nowymi elementami innymi niż istotne, środki te muszą zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.
  ▐ |
| --- | --- |

(34)

W szczególności Komisja powinna zostać uprawniona do przyjmowania szczegółowych zasad stosowania systemu zasad należytej staranności, a w szczególności kryteriów służących ocenie ryzyka wprowadzenia na rynek nielegalnie pozyskanego drewna i produktów z drewna, do ustanowienia kryteriów w zakresie uznawania systemów zasad należytej staranności opracowanych przez organizacje monitorujące oraz do dostosowania wykazu drewna i produktów z drewna, w odniesieniu do których stosuje się niniejsze rozporządzenie, w przypadku gdy wymaga tego charakterystyka techniczna, zastosowania końcowe lub procesy produkcji drewna i produktów z drewna. Ponieważ środki te mają zakres ogólny i mają na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia poprzez jego uzupełnienie nowymi elementami innymi niż istotne, środki te muszą zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

▐

| (35) | Rozwój w dziedzinie zrównoważonej gospodarki leśnej jest procesem toczącym się na bieżąco i dlatego niniejsze rozporządzenie powinno być regularnie poddawane ocenie, aktualizacjom i zmianom, zgodnie z wynikami nowych badań. Komisja powinna w tym celu przeprowadzać systematyczną analizę najnowszych dostępnych badań i postępów oraz przedstawiać Parlamentowi Europejskiemu w sprawozdaniu wnioski z analiz oraz proponowane poprawki. |
| --- | --- |

(35)

Rozwój w dziedzinie zrównoważonej gospodarki leśnej jest procesem toczącym się na bieżąco i dlatego niniejsze rozporządzenie powinno być regularnie poddawane ocenie, aktualizacjom i zmianom, zgodnie z wynikami nowych badań. Komisja powinna w tym celu przeprowadzać systematyczną analizę najnowszych dostępnych badań i postępów oraz przedstawiać Parlamentowi Europejskiemu w sprawozdaniu wnioski z analiz oraz proponowane poprawki.

| (36) | W celu zapewnienia sprawnego działania rynku wewnętrznego w odniesieniu do produktów leśnych Komisja powinna na bieżąco analizować skutki niniejszego rozporządzenia. W szczególności należy uwzględnić konsekwencje rozporządzenia dla małych i średnich przedsiębiorstw działających na rynku wspólnotowym. Dlatego Komisja zgodnie z tym powinna regularnie przeprowadzać badania i analizy oddziaływania rozporządzenia na rynek wewnętrzny, ze szczególnym uwzględnieniem małych i średnich przedsiębiorstw, a także jego wpływu na zrównoważoną gospodarkę leśną. Komisja powinna następnie przedstawić Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie ze swoich analiz, wnioski i propozycje środków. |
| --- | --- |

(36)

W celu zapewnienia sprawnego działania rynku wewnętrznego w odniesieniu do produktów leśnych Komisja powinna na bieżąco analizować skutki niniejszego rozporządzenia. W szczególności należy uwzględnić konsekwencje rozporządzenia dla małych i średnich przedsiębiorstw działających na rynku wspólnotowym. Dlatego Komisja zgodnie z tym powinna regularnie przeprowadzać badania i analizy oddziaływania rozporządzenia na rynek wewnętrzny, ze szczególnym uwzględnieniem małych i średnich przedsiębiorstw, a także jego wpływu na zrównoważoną gospodarkę leśną. Komisja powinna następnie przedstawić Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie ze swoich analiz, wnioski i propozycje środków.

| (37) | Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, mianowicie uzupełnienie i wzmocnienie istniejących ram politycznych oraz wspieranie zwalczania na szczeblu międzynarodowym nielegalnego pozyskiwania drewna i związanego z nim handlu, nie mogą być osiągnięte w wystarczającym stopniu przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego skalę mogą być lepiej osiągnięte na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza działania konieczne do osiągnięcia tych celów, |
| --- | --- |

(37)

Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, mianowicie uzupełnienie i wzmocnienie istniejących ram politycznych oraz wspieranie zwalczania na szczeblu międzynarodowym nielegalnego pozyskiwania drewna i związanego z nim handlu, nie mogą być osiągnięte w wystarczającym stopniu przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego skalę mogą być lepiej osiągnięte na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza działania konieczne do osiągnięcia tych celów,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

  i cel

Niniejsze rozporządzenie ustanawia obowiązki podmiotów wprowadzających drewno i produkty z drewna na rynek
  lub udostępniających je na rynku
  .

Podmioty dbają o to, aby na rynku udostępniano wyłącznie legalnie pozyskane drewno i produkty z drewna.

Podmioty wprowadzające na rynek drewno i produkty z drewna stosują system zasad należytej staranności.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| a) | „drewno i produkty z drewna” oznaczają drewno i produkty z drewna określone w załączniku
  , bez wyjątków
  ; |
| --- | --- |

a)

„drewno i produkty z drewna” oznaczają drewno i produkty z drewna określone w załączniku
  , bez wyjątków
  ;

| b) | „udostępnienie na rynku” oznacza każde dostarczenie drewna lub produktów z drewna na rynek wspólnotowy w celu jego dystrybucji lub wykorzystania w działalności handlowej, odpłatnie lub nieodpłatnie; |
| --- | --- |

b)

„udostępnienie na rynku” oznacza każde dostarczenie drewna lub produktów z drewna na rynek wspólnotowy w celu jego dystrybucji lub wykorzystania w działalności handlowej, odpłatnie lub nieodpłatnie;

| c) | „wprowadzanie na rynek” oznacza
  udostępnienie drewna i produktów z drewna po raz pierwszy na rynku wspólnotowym
  ;
  późniejsze przetworzenie lub dystrybucja drewna nie stanowią „wprowadzenia na rynek”; |
| --- | --- |

c)

„wprowadzanie na rynek” oznacza
  udostępnienie drewna i produktów z drewna po raz pierwszy na rynku wspólnotowym
  ;
  późniejsze przetworzenie lub dystrybucja drewna nie stanowią „wprowadzenia na rynek”;

| d) | „podmiot” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która wprowadza drewno lub produkty z drewna na rynek
  lub udostępnia je na rynku
  ; |
| --- | --- |

d)

„podmiot” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która wprowadza drewno lub produkty z drewna na rynek
  lub udostępnia je na rynku
  ;

| e) | „legalnie pozyskane” oznacza pozyskane zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem kraju pozyskania; |
| --- | --- |

e)

„legalnie pozyskane” oznacza pozyskane zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem kraju pozyskania;

| f) | „ryzyko” oznacza prawdopodobieństwo handlu drewnem lub produktami z drewna pochodzącymi z nielegalnego źródła na terytorium Wspólnoty, ich importu do Wspólnoty lub eksportu ze Wspólnoty, a także szkodliwość takiego działania; |
| --- | --- |

f)

„ryzyko” oznacza prawdopodobieństwo handlu drewnem lub produktami z drewna pochodzącymi z nielegalnego źródła na terytorium Wspólnoty, ich importu do Wspólnoty lub eksportu ze Wspólnoty, a także szkodliwość takiego działania;

| g) | „zarządzanie ryzykiem” oznacza
  systematyczną identyfikację ryzyka oraz wdrożenie zestawu
  środków i procedur ▐w celu zminimalizowania ryzyka wprowadzenia nielegalnie pozyskanego drewna i produktów z drewna na rynek; |
| --- | --- |

g)

„zarządzanie ryzykiem” oznacza
  systematyczną identyfikację ryzyka oraz wdrożenie zestawu
  środków i procedur ▐w celu zminimalizowania ryzyka wprowadzenia nielegalnie pozyskanego drewna i produktów z drewna na rynek;

| h) | „obowiązujące ustawodawstwo” oznacza ustawodawstwo
  krajowe, regionalne lub międzynarodowe, a w szczególności ustawodawstwo dotyczące ochrony różnorodności biologicznej, gospodarki leśnej, praw do wykorzystania zasobów oraz minimalizacji szkodliwych skutków dla środowiska
  ;
  powinno ono również uwzględniać tytuł prawny posiadania nieruchomości, prawa ludności tubylczej, ustawodawstwo dotyczące pracy i pomocy społecznej, podatki, cła wywozowe i przywozowe, a także należne kwoty lub opłaty związane z pozyskiwaniem, transportem i wprowadzaniem do obrotu; |
| --- | --- |

h)

„obowiązujące ustawodawstwo” oznacza ustawodawstwo
  krajowe, regionalne lub międzynarodowe, a w szczególności ustawodawstwo dotyczące ochrony różnorodności biologicznej, gospodarki leśnej, praw do wykorzystania zasobów oraz minimalizacji szkodliwych skutków dla środowiska
  ;
  powinno ono również uwzględniać tytuł prawny posiadania nieruchomości, prawa ludności tubylczej, ustawodawstwo dotyczące pracy i pomocy społecznej, podatki, cła wywozowe i przywozowe, a także należne kwoty lub opłaty związane z pozyskiwaniem, transportem i wprowadzaniem do obrotu;

| i) | „zrównoważona gospodarka leśna” oznacza gospodarowanie lasami i terenami zadrzewionymi oraz użytkowanie ich w taki sposób i w takim stopniu, aby zachować ich różnorodność biologiczną, produktywność, zdolności regeneracyjne, żywotność oraz potencjał w zakresie spełniania, teraz i w przyszłości, odpowiednich funkcji ekologicznych, ekonomicznych i społecznych, na poziomie lokalnym, krajowym i globalnym, bez wyrządzania jakiejkolwiek szkody innym ekosystemom; |
| --- | --- |

i)

„zrównoważona gospodarka leśna” oznacza gospodarowanie lasami i terenami zadrzewionymi oraz użytkowanie ich w taki sposób i w takim stopniu, aby zachować ich różnorodność biologiczną, produktywność, zdolności regeneracyjne, żywotność oraz potencjał w zakresie spełniania, teraz i w przyszłości, odpowiednich funkcji ekologicznych, ekonomicznych i społecznych, na poziomie lokalnym, krajowym i globalnym, bez wyrządzania jakiejkolwiek szkody innym ekosystemom;

| j) | „kraj pozyskania” oznacza kraj, w którym drewno lub drewno wchodzące w skład produktów z drewna, zostało pozyskane; |
| --- | --- |

j)

„kraj pozyskania” oznacza kraj, w którym drewno lub drewno wchodzące w skład produktów z drewna, zostało pozyskane;

| k) | „organizacja monitorująca” oznacza podmiot prawny lub stowarzyszenie na zasadach członkostwa ▐, które posiadają zdolność prawną
  i odpowiednią wiedzę specjalistyczną
  do monitorowania i zapewniania stosowania systemów zasad należytej staranności przez podmioty zatwierdzone jako stosujące takie systemy
  i które są pod względem prawnym niezależne od zatwierdzanych przez nie podmiotów
  ; |
| --- | --- |

k)

„organizacja monitorująca” oznacza podmiot prawny lub stowarzyszenie na zasadach członkostwa ▐, które posiadają zdolność prawną
  i odpowiednią wiedzę specjalistyczną
  do monitorowania i zapewniania stosowania systemów zasad należytej staranności przez podmioty zatwierdzone jako stosujące takie systemy
  i które są pod względem prawnym niezależne od zatwierdzanych przez nie podmiotów
  ;

| l) | „identyfikowalność” oznacza możliwość identyfikacji i kontrolowania przemieszczania się drewna i produktów z drewna na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji. |
| --- | --- |

l)

„identyfikowalność” oznacza możliwość identyfikacji i kontrolowania przemieszczania się drewna i produktów z drewna na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji.

Artykuł 3

Obowiązki podmiotów

1.   Podmioty
  dbają o to, aby na rynek wprowadzano i udostępniano na nim wyłącznie legalnie pozyskane drewno i produkty z drewna.

2.   Podmioty
  wprowadzające na rynek drewno i produkty z drewna
  ustanawiają system zasad należytej staranności obejmujący elementy, o których mowa w art. 4 ║, lub stosują system zasad należytej staranności uznanej organizacji monitorującej, o której mowa w art. 5 ust. 1.

Jako podstawę dla systemu zasad należytej staranności można wykorzystać istniejący krajowy nadzór ustawodawczy i wszelkie dobrowolne mechanizmy kontrolne, które spełniają wymogi niniejszego rozporządzenia.

3.
     
  Podmioty, które udostępniają na rynku drewno i produkty z drewna muszą w całym łańcuchu dostaw być w stanie:

| (i) | zidentyfikować podmiot, który dostarczył drewno lub produkty z drewna, a także podmiot, któremu dostarczono drewno lub produkty z drewna; |
| --- | --- |

(i)

zidentyfikować podmiot, który dostarczył drewno lub produkty z drewna, a także podmiot, któremu dostarczono drewno lub produkty z drewna;

| (ii) | dostarczać na żądanie informacji na temat nazwy gatunków, kraju/krajów pozyskiwania, a także w miarę możliwości koncesji z kraju pochodzenia; |
| --- | --- |

(ii)

dostarczać na żądanie informacji na temat nazwy gatunków, kraju/krajów pozyskiwania, a także w miarę możliwości koncesji z kraju pochodzenia;

| (iii) | sprawdzić w razie konieczności, czy podmiot, który wprowadził drewno lub produkty z drewna na rynek wypełnił zobowiązania przewidziane w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(iii)

sprawdzić w razie konieczności, czy podmiot, który wprowadził drewno lub produkty z drewna na rynek wypełnił zobowiązania przewidziane w niniejszym rozporządzeniu.

4.   Do celów niniejszego rozporządzenia za legalnie pozyskane uznaje się produkty z drewna wymienione w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 2173/2005 pochodzące z krajów partnerskich wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia ║oraz spełniające wymogi tego rozporządzenia i jego przepisów wykonawczych.

5.   Do celów niniejszego rozporządzenia za legalnie pozyskane uznaje się produkty z drewna pochodzącego z gatunków wymienionych w załącznikach A, B i C do rozporządzenia (WE) nr 338/97 oraz spełniające wymogi tego rozporządzenia i jego przepisów wykonawczych.

Artykuł 4

Systemy zasad należytej staranności

1.   System zasad należytej staranności, o którym mowa w art. 3 ust. 2:

| a) | dba o to, aby na rynek wprowadzano jedynie drewno i produkty z drewna legalnego pochodzenia, za pomocą systemu identyfikowalności i niezależnej weryfikacji przez organizacje monitorujące; |
| --- | --- |

a)

dba o to, aby na rynek wprowadzano jedynie drewno i produkty z drewna legalnego pochodzenia, za pomocą systemu identyfikowalności i niezależnej weryfikacji przez organizacje monitorujące;

| b) | obejmuje środki służące ustaleniu:








  (i) | kraju pochodzenia, lasu pochodzenia i tam, gdzie to możliwe, zezwolenia na pozyskanie; |
| --- | --- | --- |

b)

obejmuje środki służące ustaleniu:

(i)

kraju pochodzenia, lasu pochodzenia i tam, gdzie to możliwe, zezwolenia na pozyskanie;

| (ii) | nazwy gatunku, w tym nazwy naukowej; |
| --- | --- |

(ii)

nazwy gatunku, w tym nazwy naukowej;

| (iii) | wartości
  ; |
| --- | --- |

(iii)

wartości
  ;

| (iv) | objętości lub masy
  ; |
| --- | --- |

(iv)

objętości lub masy
  ;

| (v) | legalności pozyskania drewna lub drewna zawartego w produktach z drewna; |
| --- | --- |

(v)

legalności pozyskania drewna lub drewna zawartego w produktach z drewna;

| (vi) | nazwy i adresu podmiotu, który dostarczył drewno lub produkty z drewna; |
| --- | --- |

(vi)

nazwy i adresu podmiotu, który dostarczył drewno lub produkty z drewna;

| (vii) | osoby fizycznej lub prawnej odpowiedzialnej za pozyskanie; |
| --- | --- |

(vii)

osoby fizycznej lub prawnej odpowiedzialnej za pozyskanie;

| (viii) | podmiotu, do którego dostarczono drewno lub produkty z drewna; |
| --- | --- |

(viii)

podmiotu, do którego dostarczono drewno lub produkty z drewna;

| c) | obejmuje procedurę zarządzania ryzykiem
  , składającą się z następujących elementów
  :








  (i) | systematyczna identyfikacja ryzyka, m.in. poprzez gromadzenie danych i informacji oraz wykorzystywanie źródeł międzynarodowych, wspólnotowych lub krajowych; |
| --- | --- | --- |

c)

obejmuje procedurę zarządzania ryzykiem
  , składającą się z następujących elementów
  :

(i)

systematyczna identyfikacja ryzyka, m.in. poprzez gromadzenie danych i informacji oraz wykorzystywanie źródeł międzynarodowych, wspólnotowych lub krajowych;

| (ii) | wdrożenie wszelkich środków niezbędnych do ograniczenia narażenia na ryzyko; |
| --- | --- |

(ii)

wdrożenie wszelkich środków niezbędnych do ograniczenia narażenia na ryzyko;

| (iii) | określenie procedur, które mają być przeprowadzane regularnie w celu potwierdzenia, że środki opisane w punktach (i) i (ii) są skuteczne oraz dokonania zmian w koniecznych przypadkach; |
| --- | --- |

(iii)

określenie procedur, które mają być przeprowadzane regularnie w celu potwierdzenia, że środki opisane w punktach (i) i (ii) są skuteczne oraz dokonania zmian w koniecznych przypadkach;

| (iv) | prowadzenie zapisów w celu wykazania skutecznego stosowania środków wymienionych w punktach (i)-(iii). |
| --- | --- |

(iv)

prowadzenie zapisów w celu wykazania skutecznego stosowania środków wymienionych w punktach (i)-(iii).

| d) | zapewnia audyty w celu zagwarantowania skutecznego stosowania systemu zasad należytej staranności. |
| --- | --- |

d)

zapewnia audyty w celu zagwarantowania skutecznego stosowania systemu zasad należytej staranności.

2.   Komisja przyjmuje środki dla celów wdrażania niniejszego artykułu
  , tak aby zapewnić jednolitość interpretacji przepisów i skuteczne ich stosowanie przez podmioty
  . W szczególności Komisja ustala kryteria służące do oceny, czy istnieje ryzyko wprowadzenia na rynek nielegalnie pozyskanego drewna i produktów z drewna.
  Komisja uwzględnia przy tym w szczególności wyjątkową sytuację i potencjał małych i średnich przedsiębiorstw oraz, o ile to możliwe, proponuje tym przedsiębiorstwom dostosowane i uproszczone alternatywne rozwiązania w stosunku do systemu sprawozdawczości i kontroli, aby systemy te nie stały się zbyt uciążliwe.

W oparciu o czynniki związane z typem produktu, źródłem lub złożonością łańcucha dostaw, niektóre kategorie drewna i produktów z drewna lub dostawców uznaje się za „wysoce ryzykowne” i wymagające w związku z tym od podmiotów dodatkowych zobowiązań w zakresie należytej staranności.

Dodatkowe zobowiązania w zakresie należytej staranności mogą obejmować między innymi:

| — | wymaganie dodatkowych dokumentów, danych lub informacji; |
| --- | --- |

—

wymaganie dodatkowych dokumentów, danych lub informacji;

| — | wymaganie kontroli przeprowadzanej przez osoby trzecie. |
| --- | --- |

—

wymaganie kontroli przeprowadzanej przez osoby trzecie.

Drewno i produkty z drewna pochodzące z poniższych miejsc lub dostaw podmioty uznają za „wysoce ryzykowne” zgodnie z niniejszym rozporządzeniem:

| — | rejony ogarnięte konfliktami lub kraje/regiony objęte zakazem eksportu drewna nałożonym przez Radę Bezpieczeństwa ONZ, |
| --- | --- |

—

rejony ogarnięte konfliktami lub kraje/regiony objęte zakazem eksportu drewna nałożonym przez Radę Bezpieczeństwa ONZ,

| — | kraje, w których według spójnych i sprawdzonych informacji występują poważne niedociągnięcia w zakresie gospodarki leśnej, niski poziom egzekwowania przepisów dotyczących lasów lub wysoki poziom korupcji, |
| --- | --- |

—

kraje, w których według spójnych i sprawdzonych informacji występują poważne niedociągnięcia w zakresie gospodarki leśnej, niski poziom egzekwowania przepisów dotyczących lasów lub wysoki poziom korupcji,

| — | kraje, w których zgodnie z oficjalnymi danymi statystycznymi Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) występuje zmniejszenie obszarów leśnych, |
| --- | --- |

—

kraje, w których zgodnie z oficjalnymi danymi statystycznymi Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) występuje zmniejszenie obszarów leśnych,

| — | dostawy, w odniesieniu do których klienci lub strony zewnętrzne przekazały informacje o potencjalnych nieprawidłowościach, poparte wiarygodnymi dowodami, które nie zostały obalone w trakcie dochodzenia. |
| --- | --- |

—

dostawy, w odniesieniu do których klienci lub strony zewnętrzne przekazały informacje o potencjalnych nieprawidłowościach, poparte wiarygodnymi dowodami, które nie zostały obalone w trakcie dochodzenia.

Komisja udostępnia rejestr wysoce ryzykownych źródeł pochodzenia drewna i produktów z drewna lub dostawców wysokiego ryzyka.

Środki te, mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 12 ust. 2.

Przed przyjęciem dodatkowych środków wykonawczych przeprowadza się konsultacje z właściwymi zainteresowanymi stronami.

3.
     
  Poszczególne państwa członkowskie mogą określić wyższe wymagania w zakresie dostępu do rynku drewna i produktów z drewna, dotyczących pozyskiwania i pochodzenia drewna, niż wymagania określone na mocy niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zrównoważonego rozwoju, ochrony środowiska naturalnego, zachowania różnorodności biologicznej i ekosystemu, ochrony miejsc zamieszkania lokalnych społeczności, ochrony społeczności zależnych od lasów, ochrony i praw ludności tubylczej i praw człowieka.

Artykuł 5

Oznakowanie

Państwa członkowskie dbają o to, aby ...

   (10)

  drewno i produkty z drewna wprowadzone na rynek i udostępnione na rynku były odpowiednio oznakowane za pomocą informacji określonych w art. 3 ust. 2a.

Artykuł 6

Uznawanie organizacji monitorujących

1.   
  Komisja, zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 12 ust. 3, uznaje jako organizację monitorującą podmiot prywatny lub publiczny, który wdrożył system zasad należytej staranności obejmujący elementy określone w art. 4 ust. 1.

2.
     
  Podmiot publiczny występujący z wnioskiem o uznanie, o którym mowa w ust. 1, spełnia następujące wymogi:

| a) | posiada osobowość prawną; |
| --- | --- |

a)

posiada osobowość prawną;

| b) | podlega prawu publicznemu; |
| --- | --- |

b)

podlega prawu publicznemu;

| c) | został utworzony w celu wykonywania określonych funkcji w odniesieniu do sektora leśnego; |
| --- | --- |

c)

został utworzony w celu wykonywania określonych funkcji w odniesieniu do sektora leśnego;

| d) | w przeważającej części jest finansowany przez władze państwowe, regionalne lub lokalne lub inne instytucje podlegające prawu publicznemu; |
| --- | --- |

d)

w przeważającej części jest finansowany przez władze państwowe, regionalne lub lokalne lub inne instytucje podlegające prawu publicznemu;

| e) | zobowiązuje zatwierdzane przez siebie podmioty do stosowania ustanowionych przez nią systemów zasad należytej staranności; |
| --- | --- |

e)

zobowiązuje zatwierdzane przez siebie podmioty do stosowania ustanowionych przez nią systemów zasad należytej staranności;

| f) | posiada mechanizm monitorowania w celu zapewnienia stosowania systemu zasad należytej staranności przez operatorów, których zatwierdziła jako stosujących ustanowiony przez nią system zasad należytej staranności; |
| --- | --- |

f)

posiada mechanizm monitorowania w celu zapewnienia stosowania systemu zasad należytej staranności przez operatorów, których zatwierdziła jako stosujących ustanowiony przez nią system zasad należytej staranności;

| g) | podejmuje odpowiednie środki dyscyplinarne wobec każdego zatwierdzonego podmiotu, który nie postępuje zgodnie z systemem zasad należytej staranności;
  środki dyscyplinarne obejmują poinformowanie o sprawie właściwego organu krajowego; |
| --- | --- |

g)

podejmuje odpowiednie środki dyscyplinarne wobec każdego zatwierdzonego podmiotu, który nie postępuje zgodnie z systemem zasad należytej staranności;
  środki dyscyplinarne obejmują poinformowanie o sprawie właściwego organu krajowego;

| h) | nie posiada interesów sprzecznych z interesami właściwych organów. |
| --- | --- |

h)

nie posiada interesów sprzecznych z interesami właściwych organów.

3.
     
  Podmiot prywatny występujący z wnioskiem o uznanie, o którym mowa w ust. 1, spełnia następujące wymogi:

| a) | posiada osobowość prawną; |
| --- | --- |

a)

posiada osobowość prawną;

| b) | podlega prawu prywatnemu; |
| --- | --- |

b)

podlega prawu prywatnemu;

| c) | posiada odpowiednią wiedzę specjalistyczną; |
| --- | --- |

c)

posiada odpowiednią wiedzę specjalistyczną;

| d) | jest pod względem prawnym niezależny od podmiotów, które zatwierdza; |
| --- | --- |

d)

jest pod względem prawnym niezależny od podmiotów, które zatwierdza;

| e) | podmioty, które zatwierdza, są zobowiązane przez statut podmiotu do stosowania systemów zasad należytej staranności; |
| --- | --- |

e)

podmioty, które zatwierdza, są zobowiązane przez statut podmiotu do stosowania systemów zasad należytej staranności;

| f) | posiada mechanizm monitorowania w celu zapewnienia stosowania systemu zasad należytej staranności przez podmioty, które zatwierdził jako stosujące ustanowiony przez niego system zasad należytej staranności; |
| --- | --- |

f)

posiada mechanizm monitorowania w celu zapewnienia stosowania systemu zasad należytej staranności przez podmioty, które zatwierdził jako stosujące ustanowiony przez niego system zasad należytej staranności;

| g) | podejmuje odpowiednie środki dyscyplinarne wobec każdego zatwierdzonego podmiotu, który nie przestrzega systemu zasad należytej staranności; środki dyscyplinarne obejmują poinformowanie o sprawie właściwego organu krajowego. |
| --- | --- |

g)

podejmuje odpowiednie środki dyscyplinarne wobec każdego zatwierdzonego podmiotu, który nie przestrzega systemu zasad należytej staranności; środki dyscyplinarne obejmują poinformowanie o sprawie właściwego organu krajowego.

4.   Organizacja monitorująca przedkłada
  Komisji
  – wraz z wnioskiem o uznanie – następujące informacje:

| a) | statut organizacji; |
| --- | --- |

a)

statut organizacji;

| b) | nazwiska osób upoważnionych do działania w jej imieniu; |
| --- | --- |

b)

nazwiska osób upoważnionych do działania w jej imieniu;

| c) | dokumentację poświadczającą jej wiedzę specjalistyczną; |
| --- | --- |

c)

dokumentację poświadczającą jej wiedzę specjalistyczną;

| d) | szczegółowy opis ustanowionego przez nią systemu zasad należytej staranności. |
| --- | --- |

d)

szczegółowy opis ustanowionego przez nią systemu zasad należytej staranności.

5.   
  Zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 12 ust. 3 Komisja decyduje
  o uznaniu danej organizacji monitorującej w terminie trzech miesięcy od złożenia wniosku przez tę organizację
  lub przedstawienia przez właściwy organ państwa członkowskiego zalecenia rekomendującego uznanie tej organizacji.

W terminie 15 dni od jej wydania decyzja, wraz z kopią wniosku o uznaniu organizacji monitorującej, jest przekazywana przez Komisję właściwemu organowi państwa członkowskiego, które sprawuje jurysdykcję nad tą organizacją.

Właściwe organy państw członkowskich
  przeprowadzają kontrole,
  w tym kontrole w terenie, w regularnych odstępach czasu lub na podstawie uzasadnionych zastrzeżeń stron trzecich,
  celem upewnienia się, że organizacje monitorujące spełniają wymogi ustanowione w ust. 1.
  Sprawozdania z kontroli są podawane do publicznej wiadomości.

Jeśli po przeprowadzeniu tych kontroli właściwe organy upewnią się, że organizacje monitorujące nie spełniają wymogów ustanowionych w ust. 1 i 2 lub w ust. 1 i 3, bezzwłocznie informują Komisję i przekazują jej wszelkie odnośne dowody.

6.   
  Zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 12 ust. 3, Komisja
  cofa uznanie danej organizacji monitorującej, jeśli stwierdzono, że organizacja ta nie spełnia już wymogów określonych w
  ust. 1 i ust. 2 lub ust. 1 i ust. 3.

7.   Właściwe organy informują Komisję w terminie dwóch miesięcy o każdej decyzji dotyczącej
  zalecenia
  uznania, odmowy uznania lub cofnięcia uznania
  organizacji monitorującej.

8.   Komisja przyjmuje środki dla celów wdrażania niniejszego artykułu.

Środki te, mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 12 ust. 2.

Artykuł 7

Wykaz organizacji monitorujących

Komisja publikuje wykaz uznanych organizacji monitorujących ▐w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C i udostępnia go na swoich stronach internetowych. Wykaz ten jest regularnie aktualizowany.

Artykuł 8

Środki monitorowania i kontroli

1.   Właściwe organy przeprowadzają kontrole w celu zweryfikowania, czy podmioty spełniają wymogi określone w art. 3 ust. 1, 2 i 3 oraz w art. 4 ust. 1.

2.
     
  Kontrole należy przeprowadzać zgodnie z planem rocznym lub na podstawie uzasadnionych zastrzeżeń przekazanych przez strony trzecie, lub też w każdym przypadku, kiedy właściwy organ państwa członkowskiego posiada informacje, które podważają przestrzeganie przez podmiot wymogów w zakresie systemów zasad należytej staranności ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.

3.
     
  Kontrole mogą obejmować między innymi:

| a) | analizę stosowanych przez podmioty systemów technicznych i zarządczych oraz procedur zachowania należytej staranności i oceny ryzyka; |
| --- | --- |

a)

analizę stosowanych przez podmioty systemów technicznych i zarządczych oraz procedur zachowania należytej staranności i oceny ryzyka;

| b) | analizę dokumentacji i zapisów, wykazujących właściwe funkcjonowanie systemów i procedur; |
| --- | --- |

b)

analizę dokumentacji i zapisów, wykazujących właściwe funkcjonowanie systemów i procedur;

| c) | kontrole wyrywkowe, w tym kontrole w terenie. |
| --- | --- |

c)

kontrole wyrywkowe, w tym kontrole w terenie.

4.
     
  Właściwe organy dysponują wiarygodnym systemem identyfikacji w celu śledzenia produktów z drewna w handlu międzynarodowym oraz publicznymi systemami monitoringu pozwalającymi na ocenę skuteczności podmiotów w wypełnianiu ich obowiązków oraz wspomagającymi podmioty w identyfikacji dostawców drewna i produktów z drewna wysokiego ryzyka.

5.   Podmioty udzielają wszelkiej pomocy koniecznej do ułatwienia przeprowadzenia kontroli, o których mowa w ust. 1
  , w szczególności w zakresie dostępu do budynków i przedstawiania dokumentacji lub zapisów.

6.   Jeżeli po przeprowadzeniu kontroli, o których mowa w ust. 1,
  przypuszcza się, że podmiot naruszył wymagania określone w art. 3,
  właściwe organy mogą
  zgodnie z ich prawodawstwem krajowym rozpocząć dochodzenie w sprawie tego naruszenia oraz – zgodnie z prawem krajowym i w zależności od powagi naruszenia – podjąć natychmiastowe działania, które mogą obejmować między innymi:

| a) | natychmiastowe wstrzymanie działalności handlowej; oraz |
| --- | --- |

a)

natychmiastowe wstrzymanie działalności handlowej; oraz

| b) | konfiskatę drewna i produktów z drewna. |
| --- | --- |

b)

konfiskatę drewna i produktów z drewna.

7.
     
  Wszelkie natychmiastowe działania podejmowane przez właściwe organy mają taki charakter, aby zapobiec kontynuowaniu danego naruszenia i umożliwić właściwym organom zakończenie prowadzonego przez nie dochodzenia.

8.
     
  W przypadku, gdy właściwe organy stwierdzą, że systemy techniczne i zarządcze oraz procedury należytej staranności i oceny ryzyka nie są wystarczające, wzywają podmiot do podjęcia działań naprawczych.

Artykuł 9

Zapisy z kontroli

1.   Właściwe organy prowadzą zapisy z kontroli, o których mowa w art. 8 ust. 1, wskazując w szczególności ich charakter i wyniki, w tym wszelkie środki naprawcze, o podjęcie których się zwrócono. Zapisy ze wszystkich kontroli są przechowywane przez co najmniej 10 lat.

2.   
  Zapisy
  , o których mowa w ust. 1, są udostępniane do publicznej wiadomości
  w Internecie
  zgodnie z przepisami dyrektywy 2003/4/WE.

Artykuł 10

Współpraca

1.   Właściwe organy współpracują ze sobą oraz z organami administracyjnymi krajów trzecich i Komisją w celu zapewnienia zgodności z niniejszym rozporządzeniem.

2.   Właściwe organy wymieniają się informacjami na temat wyników kontroli, o których mowa w art. 8 ust. 1, z właściwymi organami innego państwa członkowskiego lub innych państw członkowskich oraz z Komisją.

Artykuł 11

Właściwe organy

1.   Każde państwo członkowskie wyznacza organ lub organy właściwe dla zapewnienia stosowania niniejszego rozporządzenia.
  Organy te otrzymują uprawnienia wystarczające do egzekwowania niniejszego rozporządzenia poprzez monitorowanie jego stosowania, ściganie domniemanych naruszeń we współpracy ze służbami celnymi oraz terminowe zgłaszanie przestępstw organom ścigania.

Państwa członkowskie podają Komisji nazwy i adresy właściwych organów najpóźniej do dnia 31 grudnia ... . Państwa członkowskie informują Komisję o wszelkich zmianach dotyczących nazw lub adresów właściwych organów.

2.   Komisja udostępnia wykaz właściwych organów do publicznej wiadomości
  w Internecie. Wykaz ten jest aktualizowany.

Artykuł 12

Komitet

1.   Komisję wspiera Komitet ds. handlu drewnem║.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1–4 i art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

3.
     
  W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

Artykuł 13

Opracowanie wymogów w zakresie zrównoważonego rozwoju

Do dnia ...

   (11)

  Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek legislacyjny dotyczący wspólnotowego standardu dotyczącego drewna i produktów z drewna pozyskiwanych z lasów naturalnych, aby osiągnąć najwyższe wymogi z zakresu zrównoważonego rozwoju.

Artykuł 14

Grupa Doradcza

1.
     
  Ustanawia się Grupę Doradczą, w skład której wchodzą przedstawiciele zainteresowanych stron, w tym między innymi przedstawiciele sektora leśnego i sektorów powiązanych, właścicieli lasów, organizacji pozarządowych i grup konsumenckich. Grupie Doradczej przewodniczy przedstawiciel Komisji.

2.
     
  Przedstawiciele państw członkowskich mogą uczestniczyć w posiedzeniach zarówno z własnej inicjatywy, jak i na wniosek Grupy Doradczej.

3.
     
  Grupa Doradcza ustanawia własny regulamin, który jest udostępniany na stronie internetowej Komisji.

4.
     
  Komisja zapewnia Grupie Doradczej konieczne techniczne i logistyczne wsparcie i udostępnia sekretariat w celu organizowania posiedzeń.

5.
     
  Grupa Doradcza bada i wydaje opinie w kwestiach odnoszących się do stosowania niniejszego rozporządzenia podniesionych przez przewodniczącego, zarówno z własnej inicjatywy, jak i na wniosek członków Grupy Doradczej lub Komitetu.

6.
     
  Komisja przekazuje Komitetowi opinie Grupy Doradczej.

Artykuł 15

Zmiany

Komisja może
  dodawać elementy
  do ustanowionego w załączniku wykazu drewna i produktów z drewna, uwzględniając charakterystykę techniczną, zastosowania końcowe i procesy produkcyjne.

Środki te, mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 12 ust. 2.

Artykuł 16

Kary

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar stosowanych w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie środki niezbędne do ich wdrożenia. Przewidziane kary
  mogą mieć formę sankcji karnych lub administracyjnych,
  muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające
  oraz obejmują w stosownych przypadkach między innymi:

| (a) | kary finansowe odzwierciedlające:








  — | stopień szkodliwości dla środowiska; |
| --- | --- | --- |

(a)

kary finansowe odzwierciedlające:

—

stopień szkodliwości dla środowiska;

| — | wartość produktów z drewna, których dotyczy naruszenie; |
| --- | --- |

—

wartość produktów z drewna, których dotyczy naruszenie;

| — | stratę w zakresie podatków oraz szkodę materialną spowodowane naruszeniem; |
| --- | --- |

—

stratę w zakresie podatków oraz szkodę materialną spowodowane naruszeniem;

| (b) | konfiskatę drewna i produktów z drewna; |
| --- | --- |

(b)

konfiskatę drewna i produktów z drewna;

| (c) | czasowy zakaz wprowadzania do obrotu drewna i produktów z drewna. |
| --- | --- |

(c)

czasowy zakaz wprowadzania do obrotu drewna i produktów z drewna.

W przypadku gdy postępowanie prawne jest w toku, podmioty zawieszają pozyskiwanie drewna lub produktów z drewna z odnośnych obszarów.

Kary finansowe wynoszą co najmniej pięciokrotność wartości produktów z drewna uzyskanych w wyniku popełnienia poważnego naruszenia. W przypadku ponownego popełnienia poważnego naruszenia w okresie pięciu lat, kary finansowe są stopniowo zwiększane aż do ośmiokrotności wartości produktów z drewna uzyskanych w wyniku popełnienia poważnego naruszenia.

Bez uszczerbku dla innych przepisów prawa wspólnotowego odnoszących się do środków publicznych państwa członkowskie nie przyznają w ramach krajowych systemów pomocy lub środków wspólnotowych pomocy publicznej podmiotom skazanym za poważne naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia, zanim nie zostaną podjęte środki naprawcze i nałożone skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary.

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o przepisach w zakresie kar do dnia 31 grudnia ... i przekazują niezwłocznie informacje o wszelkich późniejszych zmianach dotyczących tych przepisów.

Artykuł 17

Sprawozdawczość

1.   ║Państwa członkowskie przedstawiają Komisji po raz pierwszy do dnia ... (12), a następnie co dwa lata sprawozdanie ze stosowania niniejszego rozporządzenia w poprzednich dwóch latach.

2.   Na podstawie tych sprawozdań Komisja sporządza sprawozdanie przedstawiane co dwa lata Radzie i Parlamentowi Europejskiemu.

3.
     
  Opracowując sprawozdanie, o którym mowa w ust. 2, Komisja uwzględnia postęp uczyniony w zakresie zawierania i funkcjonowania dwustronnych dobrowolnych umów o partnerstwie w ramach FLEGT przyjmowanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2173/2005. Komisja rozważa, czy wymagany jest jakikolwiek przegląd niniejszego rozporządzenia w świetle doświadczenia dotyczącego funkcjonowania dwustronnych dobrowolnych umów o partnerstwie w ramach FLEGT i ich skuteczności w rozwiązywaniu problemu nielegalnie pozyskiwanego drewna.

Artykuł 18

Zmiana dyrektywy 2008/99/WE

W dyrektywie 2008/99/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie ochrony środowiska przez prawo karne (13) wprowadza się następujące zmiany ze skutkiem od dnia ... (14):

| 1. | W art. 3 dodaje się literę w brzmieniu:










  „(ia) | udostępnianie na rynku nielegalnie pozyskanego drewna lub produktów z drewna.” |
| --- | --- | --- |

1.

W art. 3 dodaje się literę w brzmieniu:

„(ia)

udostępnianie na rynku nielegalnie pozyskanego drewna lub produktów z drewna.”

| 2. | W załączniku A dodaje się tiret w brzmieniu:










  „– | Rozporządzenie (WE) nr .../2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia ... ustanawiające obowiązki podmiotów wprowadzających drewno i produkty z drewna na rynek.” |
| --- | --- | --- |

2.

W załączniku A dodaje się tiret w brzmieniu:

„–

Artykuł 19

Przegląd

Do dnia ... (15) a następnie co pięć lat Komisja przeprowadza przegląd funkcjonowania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do jego przedmiotu i celu oraz składa Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie zawierające wnioski z przeglądu i propozycje poprawek.

Przegląd powinien skupić się na następujących kwestiach:

| — | szczegółowej i dogłębnej analizie badań i postępów w dziedzinie zrównoważonego leśnictwa; |
| --- | --- |

—

szczegółowej i dogłębnej analizie badań i postępów w dziedzinie zrównoważonego leśnictwa;

| — | wpływie niniejszego rozporządzenia na rynek wewnętrzny ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji w zakresie konkurencyjności oraz zdolności nowych podmiotów do zdobycia dobrej pozycji na rynku; |
| --- | --- |

—

wpływie niniejszego rozporządzenia na rynek wewnętrzny ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji w zakresie konkurencyjności oraz zdolności nowych podmiotów do zdobycia dobrej pozycji na rynku;

| — | sytuacji małych i średnich przedsiębiorstw na rynku oraz sposobie, w jaki niniejsze rozporządzenie wpłynęło na ich działalność. |
| --- | --- |

—

sytuacji małych i średnich przedsiębiorstw na rynku oraz sposobie, w jaki niniejsze rozporządzenie wpłynęło na ich działalność.

Artykuł 20

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia ║ ... ║ r. (16).

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli,

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C [...] z [...], s. [...].

1

(2)  Dz.U. C [...] z [...], s. [...].

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r.

3

Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r.

(4)  

  Dz.U. L 242 z 10.9.2002, s. 1.

4

Dz.U. L 242 z 10.9.2002, s. 1.

(5)  COM(2003)0251 z 21.5.2003.

5

(6)  Dz.U. L 347 z 30.12.2005, s. 1.

6

(7)  Dz.U. L 61 z 3.3.1997, s. 1.

7

(8)  Dz.U. L 41 z 14.2.2003, s. 26.

8

(9)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

9

(10)  
  Dwa lata od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

10

Dwa lata od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(11)  
  Rok od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

11

Rok od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(12)  Należy wstawić datę 30 kwietnia trzeciego roku po dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

12

Należy wstawić datę 30 kwietnia trzeciego roku po dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(13)  

  Dz.U. L 328 z 6.12.2008, s. 28.

13

Dz.U. L 328 z 6.12.2008, s. 28.

(14)  
  Rok od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

14

Rok od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(15)  
  Trzy lata od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

15

Trzy lata od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(16)  
  Rok
  po terminie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

16

Rok

Środa, 22 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK

Drewno i produkty z drewna, w odniesieniu do których stosuje się niniejsze rozporządzenie, sklasyfikowane w Nomenklaturze Scalonej określonej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (1)

| 1. | Produkty określone w załączniku II i III do rozporządzenia (WE) nr 2173/2005, w odniesieniu do których stosuje się system zezwoleń FLEGT; |
| --- | --- |

1.

Produkty określone w załączniku II i III do rozporządzenia (WE) nr 2173/2005, w odniesieniu do których stosuje się system zezwoleń FLEGT;

| 2. | Masa papiernicza i papier określone w rozdziałach
  47, 48 i 49
  Nomenklatury Scalonej (CN), z wyjątkiem produktów z bambusa i produktów z odzysku (odpady i ścinki); |
| --- | --- |

2.

Masa papiernicza i papier określone w rozdziałach
  47, 48 i 49
  Nomenklatury Scalonej (CN), z wyjątkiem produktów z bambusa i produktów z odzysku (odpady i ścinki);

| 3. | Meble z drewna objęte kodami CN 9403 30, 9403 40, 9403 50 00, 9403 60 i 9403 90 30; |
| --- | --- |

3.

Meble z drewna objęte kodami CN 9403 30, 9403 40, 9403 50 00, 9403 60 i 9403 90 30;

| 4. | Budynki prefabrykowane objęte kodem CN 9406 00 20; |
| --- | --- |

4.

Budynki prefabrykowane objęte kodem CN 9406 00 20;

| 5. | Drewno opałowe w postaci kłód, szczap, gałęzi, wiązek chrustu lub w podobnych postaciach; drewno w postaci wiórów lub kawałków; trociny oraz drewno odpadowe i ścinki drewniane, nawet aglomerowane w kłody, brykiety, granulki lub w podobne formy objęte kodem CN 4401; |
| --- | --- |

5.

Drewno opałowe w postaci kłód, szczap, gałęzi, wiązek chrustu lub w podobnych postaciach; drewno w postaci wiórów lub kawałków; trociny oraz drewno odpadowe i ścinki drewniane, nawet aglomerowane w kłody, brykiety, granulki lub w podobne formy objęte kodem CN 4401;

| 6. | Wyroby stolarskie i ciesielskie dla budownictwa, z drewna, włącznie z drewnianymi płytami komórkowymi, połączonymi płytami podłogowymi, dachówkami i gontami, drewno (włącznie z klepkami i listwami na parkiet, niepołączonymi), kształtowane w sposób ciągły (z wypustem, rowkiem, ze ściętymi krawędziami, zaokrąglone, ze złączami w jaskółczy ogon i podobne) wzdłuż dowolnej krawędzi, końców lub powierzchni, nawet strugane, szlifowane lub łączone stykowo objęte kodem CN 4418; |
| --- | --- |

6.

Wyroby stolarskie i ciesielskie dla budownictwa, z drewna, włącznie z drewnianymi płytami komórkowymi, połączonymi płytami podłogowymi, dachówkami i gontami, drewno (włącznie z klepkami i listwami na parkiet, niepołączonymi), kształtowane w sposób ciągły (z wypustem, rowkiem, ze ściętymi krawędziami, zaokrąglone, ze złączami w jaskółczy ogon i podobne) wzdłuż dowolnej krawędzi, końców lub powierzchni, nawet strugane, szlifowane lub łączone stykowo objęte kodem CN 4418;

| 7. | Płyta wiórowa, płyta o wiórach zorientowanych (OSB) i podobna płyta z drewna, nawet aglomerowanego żywicami lub innymi organicznymi substancjami wiążącymi objęta kodem CN 4410; |
| --- | --- |

7.

Płyta wiórowa, płyta o wiórach zorientowanych (OSB) i podobna płyta z drewna, nawet aglomerowanego żywicami lub innymi organicznymi substancjami wiążącymi objęta kodem CN 4410;

| 8. | Płyta pilśniowa, z drewna lub pozostałych zdrewniałych materiałów, nawet związana za pomocą żywic lub innych substancji organicznych objęta kodem CN 4411; |
| --- | --- |

8.

Płyta pilśniowa, z drewna lub pozostałych zdrewniałych materiałów, nawet związana za pomocą żywic lub innych substancji organicznych objęta kodem CN 4411;

| 9. | Drewno utwardzone, w postaci bloków, płyt, desek lub kształtowników profilowanych objęte kodem CN 4413 00 00; |
| --- | --- |

9.

Drewno utwardzone, w postaci bloków, płyt, desek lub kształtowników profilowanych objęte kodem CN 4413 00 00;

| 10. | Ramy do obrazów, fotografii, luster lub podobnych przedmiotów, drewniane objęte kodem CN 4414 00; |
| --- | --- |

10.

Ramy do obrazów, fotografii, luster lub podobnych przedmiotów, drewniane objęte kodem CN 4414 00;

| 11. | Skrzynie, pudła, klatki, bębny i podobne opakowania, z drewna; bębny do kabli, z drewna; palety, palety skrzyniowe i pozostałe platformy załadunkowe, z drewna; nadstawki do palet płaskich, z drewna; trumny objęte kodem CN 4415; |
| --- | --- |

11.

Skrzynie, pudła, klatki, bębny i podobne opakowania, z drewna; bębny do kabli, z drewna; palety, palety skrzyniowe i pozostałe platformy załadunkowe, z drewna; nadstawki do palet płaskich, z drewna; trumny objęte kodem CN 4415;

| 12. | Beczki, baryłki, kadzie, cebry i pozostałe wyroby bednarskie oraz ich części, z drewna, włącznie z klepkami objęte kodem CN 4416 00 00; |
| --- | --- |

12.

Beczki, baryłki, kadzie, cebry i pozostałe wyroby bednarskie oraz ich części, z drewna, włącznie z klepkami objęte kodem CN 4416 00 00;

| 13. | Inne produkty z drewna uwzględnione w rozdziałach 94 i 95 Nomenklatury Scalonej, w tym zabawki drewniane i akcesoria sportowe. |
| --- | --- |

13.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/162 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/162

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Minimalne zapasy ropy naftowej lub produktów naftowych *

P6_TA(2009)0226

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady nakładającej na państwa członkowskie obowiązek utrzymywania minimalnych zapasów ropy naftowej lub produktów naftowych (COM(2008)0775 – C6-0511/2008 – 2008/0220(CNS))

2010/C 184 E/40

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2008)0775),

uwzględniając art. 100 Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0511/2008),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz opinię Komisji Spraw Gospodarczych i Monetarnych (A6-0214/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE;

| 3. | zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

| 4. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

| TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ | POPRAWKA |
| --- | --- |
| Poprawka 1 |
| Wniosek dotyczący dyrektywy


  Punkt 1 preambuły |
| (1) | Zapotrzebowanie Wspólnoty na ropę naftową i produkty naftowe utrzymuje się na bardzo wysokim poziomie, zwłaszcza w sektorze transportu
  i
  przemyśle chemicznym. |

TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ

POPRAWKA

Poprawka 1

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 1 preambuły

(1)

Zapotrzebowanie Wspólnoty na ropę naftową i produkty naftowe utrzymuje się na bardzo wysokim poziomie, zwłaszcza w sektorze transportu
  i
  przemyśle chemicznym.

| (1) | Zapotrzebowanie Wspólnoty na ropę naftową i produkty naftowe utrzymuje się na bardzo wysokim poziomie, zwłaszcza w sektorze transportu
  ,
  przemyśle chemicznym
  i energetycznym
  .
  Zakłócenia w dostawach ropy i produktów naftowych lub niewystarczające zapasy mogłyby spowodować poważne straty przedsiębiorstw i sparaliżować pozostałe sektory gospodarki i życie codzienne mieszkańców Unii. |
| --- | --- |

(1)

Zapotrzebowanie Wspólnoty na ropę naftową i produkty naftowe utrzymuje się na bardzo wysokim poziomie, zwłaszcza w sektorze transportu
  ,
  przemyśle chemicznym
  i energetycznym
  .
  Zakłócenia w dostawach ropy i produktów naftowych lub niewystarczające zapasy mogłyby spowodować poważne straty przedsiębiorstw i sparaliżować pozostałe sektory gospodarki i życie codzienne mieszkańców Unii.

Poprawka 2

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 1a preambuły (nowy)

| (1a) | Ropa naftowa jest i będzie w nadchodzących dziesięcioleciach jednym z najważniejszych podstawowych źródeł energii. Zapewnienie stałych dostaw ropy naftowej po przystępnej cenie stanowić będzie jednocześnie coraz większe wyzwanie dla państw członkowskich. |
| --- | --- |

(1a)

Ropa naftowa jest i będzie w nadchodzących dziesięcioleciach jednym z najważniejszych podstawowych źródeł energii. Zapewnienie stałych dostaw ropy naftowej po przystępnej cenie stanowić będzie jednocześnie coraz większe wyzwanie dla państw członkowskich.

Poprawka 3

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 2 preambuły

| (2) | Rosnąca koncentracja produkcji, wyczerpywanie się zasobów ropy naftowej oraz wzrost światowego zużycia produktów naftowych przyczyniają się do wzrostu ryzyka wystąpienia trudności z zaopatrzeniem. |
| --- | --- |

(2)

Rosnąca koncentracja produkcji, wyczerpywanie się zasobów ropy naftowej oraz wzrost światowego zużycia produktów naftowych przyczyniają się do wzrostu ryzyka wystąpienia trudności z zaopatrzeniem.

| (2) | Rosnąca koncentracja produkcji, wyczerpywanie się zasobów ropy naftowej oraz
  stały
  wzrost światowego zużycia produktów naftowych przyczyniają się do
  znacznego
  wzrostu ryzyka wystąpienia trudności z zaopatrzeniem. |
| --- | --- |

(2)

Rosnąca koncentracja produkcji, wyczerpywanie się zasobów ropy naftowej oraz
  stały
  wzrost światowego zużycia produktów naftowych przyczyniają się do
  znacznego
  wzrostu ryzyka wystąpienia trudności z zaopatrzeniem.

Poprawka 4

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 2a preambuły (nowy)

| (2a) | Oprócz środków służących stworzeniu sprzyjających warunków inwestycyjnych dla poszukiwania i wydobywania zasobów ropy naftowej na terenie Unii Europejskiej i poza nią, co ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia długoterminowych dostaw ropy naftowej, sprawdzonym sposobem kompensowania krótkotrwałych zakłóceń w dostawach jest stworzenie rezerw ropy naftowej. |
| --- | --- |

(2a)

Oprócz środków służących stworzeniu sprzyjających warunków inwestycyjnych dla poszukiwania i wydobywania zasobów ropy naftowej na terenie Unii Europejskiej i poza nią, co ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia długoterminowych dostaw ropy naftowej, sprawdzonym sposobem kompensowania krótkotrwałych zakłóceń w dostawach jest stworzenie rezerw ropy naftowej.

Poprawka 5

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 2b preambuły (nowy)

| (2b) | Poziom zależności państw członkowskich od przywozu ropy dokonywanego w celu zaspokojenia ich potrzeb energetycznych jest wyjątkowo wysoki. |
| --- | --- |

(2b)

Poziom zależności państw członkowskich od przywozu ropy dokonywanego w celu zaspokojenia ich potrzeb energetycznych jest wyjątkowo wysoki.

Poprawka 6

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 4a preambuły (nowy)

| (4a) | Unia Europejska jest graczem światowym; jej polityka na rzecz bezpieczeństwa dostaw energii powinna zatem stanowić część celów polityki w stosunkach z krajami kandydującymi i sąsiadującymi. |
| --- | --- |

(4a)

Unia Europejska jest graczem światowym; jej polityka na rzecz bezpieczeństwa dostaw energii powinna zatem stanowić część celów polityki w stosunkach z krajami kandydującymi i sąsiadującymi.

Poprawka 7

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 4b preambuły (nowy)

| (4b) | Komisja powinna zagwarantować zaangażowanie na równych zasadach ośmiu państw członkowskich, które nie są członkami Międzynarodowej Agencji Energii (MAE)

   (1)

  , w odniesieniu do decyzji i środków podejmowanych przez Unię Europejską po konsultacjach z MAE. |
| --- | --- |

(4b)

Komisja powinna zagwarantować zaangażowanie na równych zasadach ośmiu państw członkowskich, które nie są członkami Międzynarodowej Agencji Energii (MAE)

   (1)

  , w odniesieniu do decyzji i środków podejmowanych przez Unię Europejską po konsultacjach z MAE.

Poprawka 8

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 5a preambuły (nowy)

| (5a) | Komisja powinna w odpowiedni sposób reprezentować interesy państw członkowskich niebędących członkami MAE oraz dbać o te interesy. |
| --- | --- |

(5a)

Komisja powinna w odpowiedni sposób reprezentować interesy państw członkowskich niebędących członkami MAE oraz dbać o te interesy.

Poprawka 9

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 7 preambuły

| (7) | Konkluzje Prezydencji z posiedzenia Rady Europejskiej w Brukseli(8-9 marca 2007 r.) wskazują, że coraz ważniejsze i bardziej naglące staje się dla UE wdrożenie zintegrowanej polityki energetycznej, która skoreluje działania na poziomie Europy z działaniami podejmowanymi przez państwa członkowskie. Konieczne jest zatem
  zbliżenie
  mechanizmów utrzymywania zapasów stosowanych w różnych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(7)

Konkluzje Prezydencji z posiedzenia Rady Europejskiej w Brukseli(8-9 marca 2007 r.) wskazują, że coraz ważniejsze i bardziej naglące staje się dla UE wdrożenie zintegrowanej polityki energetycznej, która skoreluje działania na poziomie Europy z działaniami podejmowanymi przez państwa członkowskie. Konieczne jest zatem
  zbliżenie
  mechanizmów utrzymywania zapasów stosowanych w różnych państwach członkowskich.

| (7) | Konkluzje Prezydencji z posiedzenia Rady Europejskiej w Brukseli(8-9 marca 2007 r.) wskazują, że coraz ważniejsze i bardziej naglące staje się dla UE wdrożenie zintegrowanej polityki energetycznej, która skoreluje działania na poziomie Europy z działaniami podejmowanymi przez państwa członkowskie. Konieczne jest zatem
  zapewnienie kompatybilności różnych
  mechanizmów utrzymywania zapasów stosowanych w poszczególnych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(7)

Konkluzje Prezydencji z posiedzenia Rady Europejskiej w Brukseli(8-9 marca 2007 r.) wskazują, że coraz ważniejsze i bardziej naglące staje się dla UE wdrożenie zintegrowanej polityki energetycznej, która skoreluje działania na poziomie Europy z działaniami podejmowanymi przez państwa członkowskie. Konieczne jest zatem
  zapewnienie kompatybilności różnych
  mechanizmów utrzymywania zapasów stosowanych w poszczególnych państwach członkowskich.

Poprawka 10

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 7a preambuły (nowy)

| (7a) | W konkluzjach prezydencji Rady Europejskiej z 15 i 16 października 2008 r. podkreśla się wyrażaną przez Unię wolę wprowadzenia mechanizmów solidarności pomiędzy państwami członkowskimi na wypadek zakłóceń w dostawach energii oraz proponuje się utworzenie w tym celu wszelkich koniecznych instrumentów. Skuteczny system utrzymywania zapasów ropy naftowej lub produktów naftowych, koordynowany na szczeblu wspólnotowym, stanowi również istotną część procesu stosowania w praktyce zasady solidarności energetycznej. |
| --- | --- |

(7a)

W konkluzjach prezydencji Rady Europejskiej z 15 i 16 października 2008 r. podkreśla się wyrażaną przez Unię wolę wprowadzenia mechanizmów solidarności pomiędzy państwami członkowskimi na wypadek zakłóceń w dostawach energii oraz proponuje się utworzenie w tym celu wszelkich koniecznych instrumentów. Skuteczny system utrzymywania zapasów ropy naftowej lub produktów naftowych, koordynowany na szczeblu wspólnotowym, stanowi również istotną część procesu stosowania w praktyce zasady solidarności energetycznej.

Poprawka 11

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 8 preambuły

| (8) | Dostępność zapasów ropy naftowej oraz zabezpieczenie dostaw energii stanowią kluczowe elementy bezpieczeństwa publicznego państw członkowskich Wspólnoty. Istnienie we Wspólnocie krajowych centrali lub baz rezerw
  pozwala zbliżyć
  się do osiągnięcia tych celów.
  Aby
  umożliwić
  poszczególnym zainteresowanym
  państwom członkowskim jak najlepsze wykorzystanie prawa krajowego do określenia statutu krajowej centrali rezerw przy jednoczesnym ograniczeniu obciążenia finansowego, jakie wynika z działań związanych z tworzeniem zapasów dla użytkowników końcowych, w sytuacji, gdy zapasy ropy naftowej mogą być przechowywane w dowolnym miejscu na terenie Wspólnoty przez dowolną agencję lub bazę krajową powołaną do tego celu,
  wystarczy wprowadzić zakaz czerpania dochodów
  . |
| --- | --- |

(8)

Dostępność zapasów ropy naftowej oraz zabezpieczenie dostaw energii stanowią kluczowe elementy bezpieczeństwa publicznego państw członkowskich Wspólnoty. Istnienie we Wspólnocie krajowych centrali lub baz rezerw
  pozwala zbliżyć
  się do osiągnięcia tych celów.
  Aby
  umożliwić
  poszczególnym zainteresowanym
  państwom członkowskim jak najlepsze wykorzystanie prawa krajowego do określenia statutu krajowej centrali rezerw przy jednoczesnym ograniczeniu obciążenia finansowego, jakie wynika z działań związanych z tworzeniem zapasów dla użytkowników końcowych, w sytuacji, gdy zapasy ropy naftowej mogą być przechowywane w dowolnym miejscu na terenie Wspólnoty przez dowolną agencję lub bazę krajową powołaną do tego celu,
  wystarczy wprowadzić zakaz czerpania dochodów
  .

| (8) | Dostępność zapasów ropy naftowej oraz zabezpieczenie dostaw energii stanowią kluczowe elementy bezpieczeństwa publicznego państw członkowskich Wspólnoty. Istnienie we Wspólnocie krajowych centrali lub baz rezerw
  mogłoby przyczynić
  się do osiągnięcia tych celów
  w oszczędny sposób
  . Należy umożliwić państwom członkowskim jak najlepsze wykorzystanie prawa krajowego do określenia statutu krajowej centrali rezerw
  i warunków przenoszenia zadania utrzymywania rezerw na inne państwa członkowskie lub inne centrale rezerw,
  przy jednoczesnym ograniczeniu obciążenia finansowego, jakie wynika z działań związanych z tworzeniem zapasów dla użytkowników końcowych, w sytuacji, gdy zapasy ropy naftowej mogą być przechowywane w dowolnym miejscu na terenie Wspólnoty przez dowolną agencję lub bazę krajową powołaną do tego celu. |
| --- | --- |

(8)

Dostępność zapasów ropy naftowej oraz zabezpieczenie dostaw energii stanowią kluczowe elementy bezpieczeństwa publicznego państw członkowskich Wspólnoty. Istnienie we Wspólnocie krajowych centrali lub baz rezerw
  mogłoby przyczynić
  się do osiągnięcia tych celów
  w oszczędny sposób
  . Należy umożliwić państwom członkowskim jak najlepsze wykorzystanie prawa krajowego do określenia statutu krajowej centrali rezerw
  i warunków przenoszenia zadania utrzymywania rezerw na inne państwa członkowskie lub inne centrale rezerw,
  przy jednoczesnym ograniczeniu obciążenia finansowego, jakie wynika z działań związanych z tworzeniem zapasów dla użytkowników końcowych, w sytuacji, gdy zapasy ropy naftowej mogą być przechowywane w dowolnym miejscu na terenie Wspólnoty przez dowolną agencję lub bazę krajową powołaną do tego celu.

Poprawka 12

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 8a preambuły (nowy)

| (8a) | W celu zmniejszenia obciążenia finansowego użytkowników końcowych państwa członkowskie powinny zapewnić ściślejszą współpracę pomiędzy krajowymi centralami rezerw i utworzenie regionalnych central rezerw. |
| --- | --- |

(8a)

W celu zmniejszenia obciążenia finansowego użytkowników końcowych państwa członkowskie powinny zapewnić ściślejszą współpracę pomiędzy krajowymi centralami rezerw i utworzenie regionalnych central rezerw.

Poprawka 13

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 9 preambuły

| (9) | Ze względu na cele prawodawstwa wspólnotowego w zakresie zapasów ropy naftowej, ewentualne obawy niektórych państw członkowskich o bezpieczeństwo oraz wolę nadania większego rygoru i zwiększenia przejrzystości mechanizmom solidarności między państwami członkowskimi, konieczne jest ograniczenie zakresu działalności krajowych centrali działających bez pośredników do terytorium kraju. |
| --- | --- |

(9)

Ze względu na cele prawodawstwa wspólnotowego w zakresie zapasów ropy naftowej, ewentualne obawy niektórych państw członkowskich o bezpieczeństwo oraz wolę nadania większego rygoru i zwiększenia przejrzystości mechanizmom solidarności między państwami członkowskimi, konieczne jest ograniczenie zakresu działalności krajowych centrali działających bez pośredników do terytorium kraju.

skreślony

Poprawka 14

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 12 preambuły

| (12) | Ze względu na potrzeby związane z wdrożeniem polityki kryzysowej,
  zbliżeniem krajowych mechanizmów
  utrzymywania zapasów i koniecznością zapewnienia lepszej czytelności poziomu zapasów, zwłaszcza w przypadku kryzysu, państwa członkowskie
  Wspólnoty
  muszą dysponować środkami skuteczniejszej kontroli tych zapasów. |
| --- | --- |

(12)

Ze względu na potrzeby związane z wdrożeniem polityki kryzysowej,
  zbliżeniem krajowych mechanizmów
  utrzymywania zapasów i koniecznością zapewnienia lepszej czytelności poziomu zapasów, zwłaszcza w przypadku kryzysu, państwa członkowskie
  Wspólnoty
  muszą dysponować środkami skuteczniejszej kontroli tych zapasów.

| (12) | Ze względu na potrzeby związane z wdrożeniem polityki kryzysowej,
  zagwarantowaniem kompatybilności między krajowymi mechanizmami
  utrzymywania zapasów i koniecznością zapewnienia lepszej czytelności poziomu zapasów, zwłaszcza w przypadku kryzysu, państwa członkowskie muszą dysponować środkami skuteczniejszej kontroli tych zapasów. |
| --- | --- |

(12)

Ze względu na potrzeby związane z wdrożeniem polityki kryzysowej,
  zagwarantowaniem kompatybilności między krajowymi mechanizmami
  utrzymywania zapasów i koniecznością zapewnienia lepszej czytelności poziomu zapasów, zwłaszcza w przypadku kryzysu, państwa członkowskie muszą dysponować środkami skuteczniejszej kontroli tych zapasów.

Poprawka 15

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 12a preambuły (nowy)

| (12a) | Państwom członkowskim należy pozostawić dostateczną swobodę wyboru przepisów dotyczących zapasów, tak aby przepisy te były najlepiej dostosowane do specyfiki geograficznej i organizacyjnej poszczególnych państw członkowskich, ale jednocześnie należy wprowadzić wszelkie niezbędne mechanizmy umożliwiające przekazywanie Komisji w dowolnym czasie dokładnych i wiarygodnych danych o poziomie zapasów. |
| --- | --- |

(12a)

Państwom członkowskim należy pozostawić dostateczną swobodę wyboru przepisów dotyczących zapasów, tak aby przepisy te były najlepiej dostosowane do specyfiki geograficznej i organizacyjnej poszczególnych państw członkowskich, ale jednocześnie należy wprowadzić wszelkie niezbędne mechanizmy umożliwiające przekazywanie Komisji w dowolnym czasie dokładnych i wiarygodnych danych o poziomie zapasów.

Poprawka 16

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 12b preambuły (nowy)

| (12b) | Należy wzmocnić rolę państw członkowskich w utrzymywaniu obowiązkowych zapasów ropy naftowej i gospodarowaniu nimi na wypadek sytuacji kryzysowych. |
| --- | --- |

(12b)

Należy wzmocnić rolę państw członkowskich w utrzymywaniu obowiązkowych zapasów ropy naftowej i gospodarowaniu nimi na wypadek sytuacji kryzysowych.

Poprawka 17

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 14 preambuły

| (14) | Aby przyczynić się do zwiększenia bezpieczeństwa dostaw energii we Wspólnocie, zapasy
  nabyte na własność przez państwa członkowskie lub centrale krajowe, zwane “zapasami państwowymi”, ustanowione na skutek decyzji podjętych przez państwa członkowskie, powinny odpowiadać faktycznemu zapotrzebowaniu w przypadku kryzysu
  . Oprócz tego konieczne jest, aby miały one odrębny status prawny, zapewniający ich całkowitą dostępność w przypadku wystąpienia kryzysu. W tym celu, państwa członkowskie powinny podjąć wszelkie niezbędne środki dla zapewnienia bezwarunkowej ochrony wymienionych zapasów przed wszelkimi metodami wymuszonego zajęcia. |
| --- | --- |

(14)

Aby przyczynić się do zwiększenia bezpieczeństwa dostaw energii we Wspólnocie, zapasy
  nabyte na własność przez państwa członkowskie lub centrale krajowe, zwane “zapasami państwowymi”, ustanowione na skutek decyzji podjętych przez państwa członkowskie, powinny odpowiadać faktycznemu zapotrzebowaniu w przypadku kryzysu
  . Oprócz tego konieczne jest, aby miały one odrębny status prawny, zapewniający ich całkowitą dostępność w przypadku wystąpienia kryzysu. W tym celu, państwa członkowskie powinny podjąć wszelkie niezbędne środki dla zapewnienia bezwarunkowej ochrony wymienionych zapasów przed wszelkimi metodami wymuszonego zajęcia.

| (14) | Aby przyczynić się do zwiększenia bezpieczeństwa dostaw energii we Wspólnocie,
  dostępne
  zapasy
  powinny zgodnie z niniejszą dyrektywą wystarczyć na zaspokojenie potrzeb przynajmniej w danym okresie
  . Oprócz tego konieczne jest, aby miały one odrębny status prawny, zapewniający ich całkowitą dostępność w przypadku wystąpienia kryzysu. W tym celu, państwa członkowskie powinny podjąć wszelkie niezbędne środki dla zapewnienia bezwarunkowej ochrony wymienionych zapasów przed wszelkimi metodami wymuszonego zajęcia. |
| --- | --- |

(14)

Aby przyczynić się do zwiększenia bezpieczeństwa dostaw energii we Wspólnocie,
  dostępne
  zapasy
  powinny zgodnie z niniejszą dyrektywą wystarczyć na zaspokojenie potrzeb przynajmniej w danym okresie
  . Oprócz tego konieczne jest, aby miały one odrębny status prawny, zapewniający ich całkowitą dostępność w przypadku wystąpienia kryzysu. W tym celu, państwa członkowskie powinny podjąć wszelkie niezbędne środki dla zapewnienia bezwarunkowej ochrony wymienionych zapasów przed wszelkimi metodami wymuszonego zajęcia.

Poprawka 18

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 15 preambuły

| (15) | Na obecnym etapie ilości, których właścicielami powinny być centrale krajowe lub państwa członkowskie, należy ustanowić na poziomie określonym przez każde z zainteresowanych państw członkowskich w sposób niezależny i dobrowolny. |
| --- | --- |

(15)

Na obecnym etapie ilości, których właścicielami powinny być centrale krajowe lub państwa członkowskie, należy ustanowić na poziomie określonym przez każde z zainteresowanych państw członkowskich w sposób niezależny i dobrowolny.

| (15) | Na obecnym etapie ilości, których właścicielami powinny być centrale krajowe lub państwa członkowskie, należy ustanowić na poziomie określonym
  z góry
  przez każde z zainteresowanych państw członkowskich w sposób niezależny i dobrowolny. |
| --- | --- |

(15)

Na obecnym etapie ilości, których właścicielami powinny być centrale krajowe lub państwa członkowskie, należy ustanowić na poziomie określonym
  z góry
  przez każde z zainteresowanych państw członkowskich w sposób niezależny i dobrowolny.

Poprawka 19

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 18 preambuły

| (18) | Częstotliwość zestawień dotyczących zapasów oraz terminy, w jakich należy je udostępniać, ustanowione przez dyrektywę 2006/67/WE, wydają się nie przystawać do różnych systemów zapasów ropy naftowej ustanowionych w innych częściach świata. Parlament Europejski poparł zwiększenie częstotliwości informacji w rezolucji w sprawie makroekonomicznych skutków wzrostu cen energii. |
| --- | --- |

(18)

Częstotliwość zestawień dotyczących zapasów oraz terminy, w jakich należy je udostępniać, ustanowione przez dyrektywę 2006/67/WE, wydają się nie przystawać do różnych systemów zapasów ropy naftowej ustanowionych w innych częściach świata. Parlament Europejski poparł zwiększenie częstotliwości informacji w rezolucji w sprawie makroekonomicznych skutków wzrostu cen energii.

| (18) | Częstotliwość zestawień dotyczących zapasów oraz terminy, w jakich należy je udostępniać, ustanowione przez dyrektywę 2006/67/WE, wydają się nie przystawać do różnych systemów zapasów ropy naftowej ustanowionych w innych częściach świata. Parlament Europejski poparł zwiększenie częstotliwości informacji w rezolucji w sprawie makroekonomicznych skutków wzrostu cen energii.
  Jednocześnie konieczne jest zapewnienie rzetelności danych i wyeliminowanie konieczności ich cotygodniowego lub comiesięcznego korygowania, co wciąż często ma miejsce w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(18)

Częstotliwość zestawień dotyczących zapasów oraz terminy, w jakich należy je udostępniać, ustanowione przez dyrektywę 2006/67/WE, wydają się nie przystawać do różnych systemów zapasów ropy naftowej ustanowionych w innych częściach świata. Parlament Europejski poparł zwiększenie częstotliwości informacji w rezolucji w sprawie makroekonomicznych skutków wzrostu cen energii.
  Jednocześnie konieczne jest zapewnienie rzetelności danych i wyeliminowanie konieczności ich cotygodniowego lub comiesięcznego korygowania, co wciąż często ma miejsce w Unii Europejskiej.

Poprawka 20

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 21 preambuły

| (21) | Te same cele wymagają, aby opracowywaniemi podawaniem do wiadomości zestawień statystycznych objąć oprócz zapasów interwencyjnych i państwowych również pozostałe zapasy oraz wprowadzić obowiązek sporządzania takich zestawień
  co tydzień
  . |
| --- | --- |

(21)

Te same cele wymagają, aby opracowywaniemi podawaniem do wiadomości zestawień statystycznych objąć oprócz zapasów interwencyjnych i państwowych również pozostałe zapasy oraz wprowadzić obowiązek sporządzania takich zestawień
  co tydzień
  .

| (21) | Te same cele wymagają, aby opracowywaniemi podawaniem do wiadomości zestawień statystycznych objąć oprócz zapasów interwencyjnych i państwowych również pozostałe zapasy oraz wprowadzić obowiązek sporządzania takich zestawień
  co miesiąc. Biorąc pod uwagę wyniki studium wykonalności w zakresie cotygodniowych sprawozdań dotyczących handlowych zapasów ropy naftowej, Komisja powinna być uprawniona do nałożenia na państwa członkowskie wymogu przedstawiania tych zestawień co tydzień, o ile można zagwarantować, że konieczne będą jedynie minimalne dostosowania oraz że przyniesie to dodatkowe korzyści w zakresie przejrzystości rynku
  . |
| --- | --- |

(21)

Te same cele wymagają, aby opracowywaniemi podawaniem do wiadomości zestawień statystycznych objąć oprócz zapasów interwencyjnych i państwowych również pozostałe zapasy oraz wprowadzić obowiązek sporządzania takich zestawień
  co miesiąc. Biorąc pod uwagę wyniki studium wykonalności w zakresie cotygodniowych sprawozdań dotyczących handlowych zapasów ropy naftowej, Komisja powinna być uprawniona do nałożenia na państwa członkowskie wymogu przedstawiania tych zestawień co tydzień, o ile można zagwarantować, że konieczne będą jedynie minimalne dostosowania oraz że przyniesie to dodatkowe korzyści w zakresie przejrzystości rynku
  .

Poprawka 21

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 23 preambuły

| (23) | W zestawieniach przekazywanych Komisji mogą pojawić się rozbieżności lub błędy. Osoby zatrudnione lub upoważnione przez służby Komisji powinny zatem mieć możliwość sprawdzenia faktycznego stanu zapasów oraz dokumentów, na które powołują się państwa członkowskie. |
| --- | --- |

(23)

W zestawieniach przekazywanych Komisji mogą pojawić się rozbieżności lub błędy. Osoby zatrudnione lub upoważnione przez służby Komisji powinny zatem mieć możliwość sprawdzenia faktycznego stanu zapasów oraz dokumentów, na które powołują się państwa członkowskie.

| (23) | W zestawieniach przekazywanych Komisji mogą pojawić się rozbieżności lub błędy. Osoby zatrudnione lub upoważnione przez służby Komisji powinny zatem
  w przypadku zasadnych wątpliwości, wraz z wyznaczonymi władzami nadzorczymi danego państwa członkowskiego,
  mieć możliwość sprawdzenia faktycznego stanu zapasów oraz dokumentów, na które powołują się państwa członkowskie. |
| --- | --- |

(23)

W zestawieniach przekazywanych Komisji mogą pojawić się rozbieżności lub błędy. Osoby zatrudnione lub upoważnione przez służby Komisji powinny zatem
  w przypadku zasadnych wątpliwości, wraz z wyznaczonymi władzami nadzorczymi danego państwa członkowskiego,
  mieć możliwość sprawdzenia faktycznego stanu zapasów oraz dokumentów, na które powołują się państwa członkowskie.

Poprawka 22

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 25 preambuły

| (25) | Ochronę osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez państwa członkowskie reguluje dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych, natomiast ochronę osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez Komisję reguluje rozporządzenie(WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych.
  Wymienione akty prawne nakładają wymóg przetwarzania danych osobowych wyłącznie w celach zgodnych z prawem oraz bezzwłocznego usuwania wszelkich danych osobowych zgromadzonych przypadkowo
  . |
| --- | --- |

(25)

Ochronę osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez państwa członkowskie reguluje dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych, natomiast ochronę osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez Komisję reguluje rozporządzenie(WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych.
  Wymienione akty prawne nakładają wymóg przetwarzania danych osobowych wyłącznie w celach zgodnych z prawem oraz bezzwłocznego usuwania wszelkich danych osobowych zgromadzonych przypadkowo
  .

| (25) | Ochronę osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez państwa członkowskie reguluje dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych, natomiast ochronę osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez Komisję reguluje rozporządzenie(WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych.
  Postanowienia niniejszej dyrektywy powinny pozostawać bez uszczerbku dla postanowień dyrektywy 95/46/WE i rozporządzenia (WE) nr 45/2001
  . |
| --- | --- |

(25)

Ochronę osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez państwa członkowskie reguluje dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych, natomiast ochronę osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez Komisję reguluje rozporządzenie(WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych.
  Postanowienia niniejszej dyrektywy powinny pozostawać bez uszczerbku dla postanowień dyrektywy 95/46/WE i rozporządzenia (WE) nr 45/2001
  .

Poprawka 23

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 29 preambuły

| (29) | Ze względu na brak jednorodnego, minimalnego poziomu obowiązkowych zapasów państwowych na szczeblu wspólnotowym oraz liczbę nowych mechanizmów wprowadzonych przez niniejszą dyrektywę
  ,
  jej stosowanie powinno stanowić przedmiot oceny w
  stosunkowo krótkim czasie
  od wejścia w życie. |
| --- | --- |

(29)

Ze względu na brak jednorodnego, minimalnego poziomu obowiązkowych zapasów państwowych na szczeblu wspólnotowym oraz liczbę nowych mechanizmów wprowadzonych przez niniejszą dyrektywę
  ,
  jej stosowanie powinno stanowić przedmiot oceny w
  stosunkowo krótkim czasie
  od wejścia w życie.

| (29) | Ze względu na brak jednorodnego, minimalnego poziomu obowiązkowych zapasów państwowych na szczeblu wspólnotowym
  i uwzględniając obecną analizę kosztów i korzyści wynikających z działań na rzecz zwiększenia przejrzystości rynku ropy naftowej, w szczególności za sprawą cotygodniowych sprawozdań dotyczących handlowych zapasów ropy naftowej,
  oraz liczbę nowych mechanizmów wprowadzonych przez niniejszą dyrektywę jej stosowanie powinno stanowić przedmiot oceny
  najpóźniej
  w
  trzy lata
  od wejścia w życie. |
| --- | --- |

(29)

Ze względu na brak jednorodnego, minimalnego poziomu obowiązkowych zapasów państwowych na szczeblu wspólnotowym
  i uwzględniając obecną analizę kosztów i korzyści wynikających z działań na rzecz zwiększenia przejrzystości rynku ropy naftowej, w szczególności za sprawą cotygodniowych sprawozdań dotyczących handlowych zapasów ropy naftowej,
  oraz liczbę nowych mechanizmów wprowadzonych przez niniejszą dyrektywę jej stosowanie powinno stanowić przedmiot oceny
  najpóźniej
  w
  trzy lata
  od wejścia w życie.

Poprawka 24

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – ustęp 1 – litera e)

| e) | “międzynarodowa decyzja wykonawcza w sprawie wprowadzenia zapasów do obrotu” oznacza każdą obowiązującą decyzję Rady Zarządzającej Międzynarodowej Agencji Energii, której celem jest zapewnienie wprowadzenia do obrotu zapasów ropy naftowej lub produktów naftowych
  danego
  państwa
  członkowskiego
  ; |
| --- | --- |

e)

“międzynarodowa decyzja wykonawcza w sprawie wprowadzenia zapasów do obrotu” oznacza każdą obowiązującą decyzję Rady Zarządzającej Międzynarodowej Agencji Energii, której celem jest zapewnienie wprowadzenia do obrotu zapasów ropy naftowej lub produktów naftowych
  danego
  państwa
  członkowskiego
  ;

| e) | “międzynarodowa decyzja wykonawcza w sprawie wprowadzenia zapasów do obrotu” oznacza każdą obowiązującą decyzję Rady Zarządzającej MEA, której celem jest zapewnienie wprowadzenia do obrotu zapasów ropy naftowej lub produktów naftowych państwa
  będącego członkiem MEA
  ; |
| --- | --- |

e)

“międzynarodowa decyzja wykonawcza w sprawie wprowadzenia zapasów do obrotu” oznacza każdą obowiązującą decyzję Rady Zarządzającej MEA, której celem jest zapewnienie wprowadzenia do obrotu zapasów ropy naftowej lub produktów naftowych państwa
  będącego członkiem MEA
  ;

Poprawka 25

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit pierwszy 1 – litera la) (nowa)

| la) | “sytuacje kryzysowe” oznaczają warunki, w których następują znaczne zakłócenia w dostawach ropy naftowej lub produktów naftowych; |
| --- | --- |

la)

“sytuacje kryzysowe” oznaczają warunki, w których następują znaczne zakłócenia w dostawach ropy naftowej lub produktów naftowych;

Poprawka 26

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – ustęp 4

4.   Warunki i metody obliczania wymaganej ilości zapasów określone w niniejszym artykule mogą zostać zmienione zgodnie z procedurą regulacyjną określoną w art. 24 ust. 2.

4.   Warunki i metody obliczania wymaganej ilości zapasów określone w niniejszym artykule mogą zostać zmienione zgodnie z procedurą regulacyjną określoną w art. 24 ust. 2
  oraz po konsultacjach z ekspertami i zainteresowanymi stronami
  .

Poprawka 27

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – akapit trzeci

3.   Warunki i metody obliczania poziomu zapasów określonych w ust. 1 i 2 mogą zostać zmienione zgodnie z procedurą regulacyjną określoną w art. 24 ust. 2.

3.   Warunki i metody obliczania poziomu zapasów określonych w ust. 1 i 2 mogą zostać zmienione zgodnie z procedurą regulacyjną określoną w art. 24 ust. 2
  oraz po konsultacjach z ekspertami i zainteresowanymi stronami
  .

Poprawka 28

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 5 – ustęp 1 – akapit pierwszy

1.   Państwa członkowskie w sposób ciągły zapewniają dostęp fizyczny i dostępność zapasów interwencyjnych i zapasów państwowych w rozumieniu art. 9, które znajdują się na ich terytorium. Ustanawiają warunki identyfikacji, księgowania i kontroli zapasów interwencyjnych, które umożliwiają sprawdzenie tych zapasów w każdej chwili. W odniesieniu do wymienionych zapasów interwencyjnych oraz zapasów państwowych, które stanowią część zapasów będących pod kontrolą podmiotów gospodarczych lub są razem z nimi magazynowane, należy prowadzić osobną księgowość.

1.   Państwa członkowskie w sposób ciągły zapewniają dostęp fizyczny i dostępność zapasów interwencyjnych i zapasów państwowych w rozumieniu art. 9, które znajdują się na ich terytorium. Ustanawiają warunki identyfikacji, księgowania i kontroli zapasów interwencyjnych, które umożliwiają sprawdzenie tych zapasów w każdej chwili.
  Warunki te ustanawia się po uzyskaniu uprzedniej zgody Komisji.
  W odniesieniu do wymienionych zapasów interwencyjnych oraz zapasów państwowych, które stanowią część zapasów będących pod kontrolą podmiotów gospodarczych lub są razem z nimi magazynowane, należy prowadzić osobną księgowość.

Poprawka 29

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – ustęp 1 – akapit pierwszy

1.   Każde państwo członkowskie tworzy szczegółowy, stale aktualizowany, rejestr wszystkich utrzymywanych na jego rzecz zapasów interwencyjnych, które nie stanowią zapasów państwowych w rozumieniu art. 9. Rejestr ten zawiera przede wszystkim
  wszelkie
  informacje
  umożliwiające dokładne umiejscowienie przedmiotowych zapasów
  oraz
  ustalenie
  ich ilości, właściciela, jak również dokładnego charakteru w odniesieniu do kategorii określonych w załączniku C pkt 3.1 ust. 1 do rozporządzenia (WE) nr

  *******

  Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

  *******

  w sprawie statystyki dotyczącejenergii.

1.   Każde państwo członkowskie tworzy szczegółowy, stale aktualizowany, rejestr wszystkich utrzymywanych na jego rzecz zapasów interwencyjnych, które nie stanowią zapasów państwowych w rozumieniu art. 9. Rejestr ten zawiera przede wszystkim informacje
  dotyczące magazynów, rafinerii bądź instalacji magazynowania, gdzie umieszczono przedmiotowe zapasy
  oraz
  dotyczące
  ich ilości, właściciela, jak również dokładnego charakteru w odniesieniu do kategorii określonych w załączniku C pkt 3.1 ust. 1 do rozporządzenia (WE) nr
  1099/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
  22 października 2008 r. w sprawie statystyki dotyczącej
  energii
   (2).

Poprawka 30

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – ustęp 1 – akapit drugi

Zainteresowane państwo członkowskie przekazuje Komisji kopię rejestru zapasów z uwzględnieniem stanu z ostatniego dnia każdego roku kalendarzowego, w ciągu
  trzydziestu
  dni od zakończenia roku kalendarzowego, którego dotyczy wyciąg z rejestru.

Zainteresowane państwo członkowskie przekazuje Komisji kopię rejestru zapasów z uwzględnieniem stanu z ostatniego dnia każdego roku kalendarzowego, w ciągu
  czterdziestu pięciu
  dni od zakończenia roku kalendarzowego, którego dotyczy wyciąg z rejestru.

Poprawka 31

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – ustęp 1 – akapit trzeci a (nowy)

Komisja zapewnia poufność poszczególnych danych zawartych w rejestrach.

Poprawka 32

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7 – ustęp 3 – akapit drugi a (nowy)

W przypadku zawierania umowy o delegacji zadań z państwem członkowskim, na terytorium którego znajdują się zapasy, lub ze stworzoną przez nie krajową centralą rezerw, w umowie zawiera się postanowienia określające:

| a) | obowiązek dostarczenia w dowolnym czasie dokładnych danych o poziomie zapasów przez państwo członkowskie lub krajową centralę rezerw; |
| --- | --- |

a)

obowiązek dostarczenia w dowolnym czasie dokładnych danych o poziomie zapasów przez państwo członkowskie lub krajową centralę rezerw;

| b) | ramy czasowe dotyczące dostarczenia zapasów interwencyjnych nabytych, utworzonych, utrzymywanych lub zarządzanych na jego terytorium państwu członkowskiemu, które dokonało delegacji zadań; |
| --- | --- |

b)

ramy czasowe dotyczące dostarczenia zapasów interwencyjnych nabytych, utworzonych, utrzymywanych lub zarządzanych na jego terytorium państwu członkowskiemu, które dokonało delegacji zadań;

| c) | skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary na wypadek niespełnienia warunków umownych przez państwo członkowskie lub krajową centralę rezerw. |
| --- | --- |

c)

skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary na wypadek niespełnienia warunków umownych przez państwo członkowskie lub krajową centralę rezerw.

Poprawka 33

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7 – ustęp 4 – litera b)

| b) | publikowania z co najmniej
  6 miesięcznym
  wyprzedzeniem warunków, na jakich oferuje te usługi podmiotom gospodarczym. |
| --- | --- |

b)

publikowania z co najmniej
  6 miesięcznym
  wyprzedzeniem warunków, na jakich oferuje te usługi podmiotom gospodarczym.

| b) | publikowania z co najmniej
  trzymiesięcznym
  wyprzedzeniem warunków, na jakich oferuje te usługi podmiotom gospodarczym. |
| --- | --- |

b)

publikowania z co najmniej
  trzymiesięcznym
  wyprzedzeniem warunków, na jakich oferuje te usługi podmiotom gospodarczym.

Poprawka 34

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 1 – akapit pierwszy – litera b)

| b) | jednej lub kilku innych krajowych centrali rezerw, które mają możliwość utrzymywania tych zapasów lub |
| --- | --- |

b)

jednej lub kilku innych krajowych centrali rezerw, które mają możliwość utrzymywania tych zapasów lub

| b) | jednej lub kilku innych krajowych centrali rezerw, które mają możliwość utrzymywania tych zapasów
  , pod warunkiem zawarcia umowy pomiędzy zainteresowanym państwem członkowskim a państwami członkowskimi, które będą przechowywać rezerwy,
  lub |
| --- | --- |

b)

jednej lub kilku innych krajowych centrali rezerw, które mają możliwość utrzymywania tych zapasów
  , pod warunkiem zawarcia umowy pomiędzy zainteresowanym państwem członkowskim a państwami członkowskimi, które będą przechowywać rezerwy,
  lub

Poprawka 35

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – ustęp 1 – akapit pierwszy

1.   Każde państwo członkowskie może
  nieodwołalnie
  zobowiązać się do utrzymywania zapasów ropy naftowej spełniających warunki określone w niniejszym artykule, na minimalnym poziomie wyrażonym w liczbie dni zużycia(zwane dalej “zapasami państwowymi”).

1.   Każde państwo członkowskie może zobowiązać się do utrzymywania zapasów ropy naftowej spełniających warunki określone w niniejszym artykule, na minimalnym poziomie wyrażonym w liczbie dni zużycia(zwane dalej “zapasami państwowymi”).

Poprawka 36

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – ustęp 3 – wprowadzenie

3.   Zapasy państwowe
  obejmują
  wyłącznie następujące kategorie produktów, określone w załączniku B pkt 4 do rozporządzenia (WE) nr
  ******* Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia ******* w sprawie statystyki dotyczącej energii
  :

3.   Zapasy państwowe
  mogą obejmować
  wyłącznie następujące kategorie produktów,
  które muszą być zgodne z prawodawstwem wspólnotowym, zwłaszcza w zakresie standardów paliwowych i ochrony środowiska naturalnego,
  określone w załączniku B pkt 4 do rozporządzenia (WE) nr
  1099/2008
  :

Poprawka 37

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9 – ustęp 5 – akapit pierwszy

5.   Każde państwo członkowskie, które podjęło decyzję o utrzymywaniu zapasów państwowych przesyła Komisji ogłoszenie, które jest publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i w którym określony jest poziom zapasów państwowych, które państwo to
  nieodwołalnie
  zobowiązuje się utrzymywać w sposób ciągły dla każdej kategorii produktów. Notyfikowany w ten sposób obowiązkowy minimalny poziom zapasów jest jedynym obowiązującym i stosowany jest jednakowo do wszystkich kategorii zapasów państwowych gromadzonych przez dane państwo członkowskie.

5.   Każde państwo członkowskie, które podjęło decyzję o utrzymywaniu zapasów państwowych przesyła Komisji ogłoszenie, które jest publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i w którym określony jest poziom zapasów państwowych, które państwo to zobowiązuje się utrzymywać w sposób ciągły dla każdej kategorii produktów
  oraz okres, na który podejmuje zobowiązanie
  . Notyfikowany w ten sposób obowiązkowy minimalny poziom zapasów jest jedynym obowiązującym i stosowany jest jednakowo do wszystkich kategorii zapasów państwowych gromadzonych przez dane państwo członkowskie.

Poprawka 38

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit pierwszy

1.   Każde państwo członkowskie tworzy szczegółowy i stale aktualizowany rejestr wszystkich zapasów państwowych utrzymywanych na jego terytorium.Rejestr ten zawiera przede wszystkim
  wszelkie
  informacje
  umożliwiające dokładne umiejscowienie przedmiotowych zapasów.

1.   Każde państwo członkowskie tworzy
  co miesiąc
  szczegółowy i stale aktualizowany rejestr wszystkich zapasów państwowych utrzymywanych na jego terytorium.Rejestr ten zawiera przede wszystkiminformacje
  dotyczące magazynów, rafinerii bądź instalacji magazynowania, gdzie umieszczono przedmiotowe zapasy.

Poprawka 39

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit drugi

Państwo członkowskie przekazuje Komisji w ciągu
  8 dni
  kopię rejestru na każde wezwanie służb Komisji wystosowane w ciągu
  10
  lat od daty, której dotyczą wymagane dane.

Państwo członkowskie przekazuje Komisji w ciągu
  10 dni roboczych
  kopię rejestru na każde wezwanie służb Komisji wystosowane w ciągu
  trzech
  lat od daty, której dotyczą wymagane dane.

Poprawka 40

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11 – ustęp 1a (nowy)

Wszelkie umowy pomiędzy państwem członkowskim a krajową centralą rezerw zawierają postanowienia określające:

| a) | obowiązek dostarczenia w dowolnym czasie dokładnych danych o poziomie zapasów przez państwo członkowskie lub krajową centralę rezerw; |
| --- | --- |

a)

obowiązek dostarczenia w dowolnym czasie dokładnych danych o poziomie zapasów przez państwo członkowskie lub krajową centralę rezerw;

| b) | ramy czasowe dotyczące dostarczenia zapasów interwencyjnych nabytych, utworzonych, utrzymywanych lub zarządzanych na jego terytorium państwu członkowskiemu, które dokonało delegacji zadań; |
| --- | --- |

b)

ramy czasowe dotyczące dostarczenia zapasów interwencyjnych nabytych, utworzonych, utrzymywanych lub zarządzanych na jego terytorium państwu członkowskiemu, które dokonało delegacji zadań;

| c) | skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary na wypadek niespełnienia warunków umownych przez państwo członkowskie lub krajową centralę rezerw. |
| --- | --- |

c)

skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary na wypadek niespełnienia warunków umownych przez państwo członkowskie lub krajową centralę rezerw.

Poprawka 41

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15

1.   Państwa członkowskie przekazują Komisji
  cotygodniowe
  sprawozdania statystyczne dotyczące poziomu zapasów handlowych utrzymywanych na terytorium poszczególnych państw. Dbają przy tym o zapewnienie poufności danych i unikają podawania nazwisk właścicieli przedmiotowych zapasów.

1.   Państwa członkowskie przekazują Komisji
  comiesięczne
  sprawozdania statystyczne dotyczące poziomu zapasów handlowych utrzymywanych na terytorium poszczególnych państw. Dbają przy tym o zapewnienie poufności danych i unikają podawania nazwisk właścicieli przedmiotowych zapasów.

2.   Na podstawie sprawozdań przekazanych przez państwa członkowskie Komisja publikuje
  cotygodniowe
  sprawozdania statystyczne dotyczące poziomu zapasów handlowych we Wspólnocie, wykorzystując zagregowane poziomy.

2.   Na podstawie sprawozdań przekazanych przez państwa członkowskie Komisja publikuje
  comiesięczne
  sprawozdania statystyczne dotyczące poziomu zapasów handlowych we Wspólnocie, wykorzystując zagregowane poziomy.

3.   Zgodnie z procedurą regulacyjną określoną w art. 24 ust. 2 Komisja przyjmuje zasady stosowania ust. 1 i 2.

3.   Zgodnie z procedurą regulacyjną określoną w art. 24 ust. 2 Komisja przyjmuje zasady stosowania ust. 1 i 2.

3a.
     
  Jeżeli szczegółowa analiza wykonalności oraz skuteczności cotygodniowych sprawozdań statystycznych wykaże, że oferują one odrębne korzyści w zakresie przejrzystości rynkowej, i że nie potrzeba wprowadzać następnie znacznych poprawek do danych otrzymanych w takich zestawieniach, na mocy procedury określonej w art. 23 Komisja może wymagać sporządzania przez państwa członkowskie cotygodniowych, zamiast comiesięcznych sprawozdań statystycznych dotyczących poziomu handlowych zapasów ropy naftowej.

Poprawka 42

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 19 – ustęp 1

1.   Służby Komisji mogą
  w dowolnym momencie
  podjąć decyzję o podjęciu w państwach członkowskich kontroli dotyczących zapasów interwencyjnych oraz zapasów państwowych. Podczas przygotowywania tych kontroli służby Komisji mogą zwrócić się do grupy koordynacyjnej o radę.

1.   
  Jeżeli istnieją uzasadnione powody do podejrzeń,
  służby Komisji mogą podjąć decyzję o podjęciu w państwach członkowskich kontroli dotyczących zapasów interwencyjnych oraz zapasów państwowych. Podczas przygotowywania tych kontroli służby Komisji mogą zwrócić się do grupy koordynacyjnej o radę.

Poprawka 43

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 19 – ustęp 2

2.   Cele działań kontrolnych określonych w ust. 1 nie obejmują
  gromadzenia
  danych osobowych. Dane osobowe, które zostałyby znalezione lub napotkane podczas kontroli nie są gromadzone ani uwzględniane, a w razie przypadkowego ich zgromadzenia są bezzwłocznie usuwane.

2.   Cele działań kontrolnych określonych w ust. 1 nie obejmują
  przetwarzania
  danych osobowych. Dane osobowe, które zostałyby znalezione lub napotkane podczas kontroli nie są gromadzone ani uwzględniane, a w razie przypadkowego ich zgromadzenia są bezzwłocznie usuwane.

Poprawka 44

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 19 – ustęp 4

4.   Państwa członkowskie zapewniają współpracę osób odpowiedzialnych za utrzymywanie i zarządzanie zapasami interwencyjnymi oraz zapasami państwowymi na ich terytorium z osobami zatrudnionymi
  lub
  upoważnionymi przez służby Komisji podczas prowadzenia działań kontrolnych określonych w ust. 1.

4.   Państwa członkowskie zapewniają współpracę osób odpowiedzialnych za utrzymywanie i zarządzanie zapasami interwencyjnymi oraz zapasami państwowymi na ich terytorium z osobami zatrudnionymi
  lub agentami
  upoważnionymi przez służby Komisji podczas prowadzenia działań kontrolnych określonych w ust. 1.

Poprawka 45

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 19 – ustęp 7

7.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia przechowywania danych, dowodów, sprawozdań i dokumentów dotyczących zapasów interwencyjnych oraz zapasów państwowych, co najmniej przez okres
  10
  lat.

7.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia przechowywania danych, dowodów, sprawozdań i dokumentów dotyczących zapasów interwencyjnych oraz zapasów państwowych, co najmniej przez okres
  trzech
  lat.

Poprawka 46

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 21 – ustępy 3 i 4

3.   Kiedy podjęta została międzynarodowa decyzja wykonawcza w sprawie wprowadzenia zapasów do obrotu, każde zainteresowane państwo członkowskie może wykorzystywać swoje zapasy interwencyjne oraz zapasy państwowe do wypełnienia zobowiązań międzynarodowych, które wynikają z tej decyzji. W takim przypadku państwo członkowskie bezzwłocznie informuje o tym Komisję, która może zwołać posiedzenie grupy koordynacyjnej lub przeprowadzić konsultacje wśród jej członków drogą elektroniczną,w szczególności dla dokonania oceny skutków wprowadzenia zapasów do obrotu.

3.   
  Komisja działa w ścisłej współpracy z innymi organizacjami międzynarodowymi uprawnionymi do decydowania o wprowadzeniu zapasów do obrotu oraz wzmacnia wielostronną i dwustronną koordynację w tych kwestiach na szczeblu światowym.
  Kiedy podjęta została międzynarodowa decyzja wykonawcza w sprawie wprowadzenia zapasów do obrotu, każde zainteresowane państwo członkowskie może wykorzystywać swoje zapasy interwencyjne oraz zapasy państwowe do wypełnienia zobowiązań międzynarodowych, które wynikają z tej decyzji. W takim przypadku państwo członkowskie bezzwłocznie informuje o tym Komisję, która może zwołać posiedzenie grupy koordynacyjnej lub przeprowadzić konsultacje wśród jej członków drogą elektroniczną,w szczególności dla dokonania oceny skutków wprowadzenia zapasów do obrotu.

4.   Kiedy we Wspólnocie lub w jednym z państw członkowskich pojawiają się trudności z zaopatrzeniem w ropę naftową lub produkty naftowe, Komisja, w możliwie krótkim czasie, zwołuje posiedzenie grupy koordynacyjnej na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy. Grupa koordynacyjna bada sytuację, a Komisja ustala czy wystąpiły poważne zakłócenia w dostawach.

4.   Kiedy we Wspólnocie lub w jednym z państw członkowskich pojawiają się trudności z zaopatrzeniem w ropę naftową lub produkty naftowe, Komisja, w możliwie krótkim czasie, zwołuje posiedzenie grupy koordynacyjnej na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy.
  Poszczególne państwa członkowskie zapewniają swoją obecność za pośrednictwem przedstawicieli lub środków elektronicznych na posiedzeniu grupy koordynacyjnej w ciągu jednej doby od jego zwołania.
  Grupa koordynacyjna bada sytuację,
  w oparciu o zgodność z zasadą solidarności państw członkowskich oraz obiektywną ocenę wpływu gospodarczego i społecznego,
  a Komisja ustala
  na podstawie oceny dokonanej przez grupę koordynacyjną,
  czy wystąpiły poważne zakłócenia w dostawach.

Jeżeli stwierdzone zostaną poważne zakłócenia w dostawach, Komisja może wydać pozwolenie na częściowe lub pełne wprowadzenie do obrotu ilości, których uwolnienie proponują zainteresowane państwa członkowskie.

Jeżeli stwierdzone zostaną poważne zakłócenia w dostawach, Komisja może wydać pozwolenie na częściowe lub pełne wprowadzenie do obrotu ilości, których uwolnienie proponują zainteresowane państwa członkowskie.

Poprawka 47

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 23

W ciągu trzech lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy Komisja dokona oceny jej stosowania i dokona oceny
  możliwości
  narzucenia wszystkim państwom członkowskim obowiązkowego minimalnego poziomu zapasów państwowych.

Najpóźniej
  w ciągu trzech lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy Komisja dokona oceny jej stosowania i dokona oceny
  :

| a) | dokładności i terminowości danych o zapasach; |
| --- | --- |

a)

dokładności i terminowości danych o zapasach;

| b) | tego, czy wymagać cotygodniowych, czy comiesięcznych sprawozdań dotyczących poziomu handlowych zapasów ropy naftowej; |
| --- | --- |

b)

tego, czy wymagać cotygodniowych, czy comiesięcznych sprawozdań dotyczących poziomu handlowych zapasów ropy naftowej;

| c) | możliwości
  narzucenia wszystkim państwom członkowskim obowiązkowego minimalnego poziomu zapasów państwowych
  na dłuższy okres. |
| --- | --- |

c)

możliwości
  narzucenia wszystkim państwom członkowskim obowiązkowego minimalnego poziomu zapasów państwowych
  na dłuższy okres.

Poprawka 48

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 26 – ustęp 1 – akapit pierwszy

1.   Państwa członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 31 grudnia 20XX r. Państwa członkowskie niezwłocznie przekażą Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

1.   Państwa członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 31 grudnia 20XX r.
  z wyjątkiem tych państw członkowskich, dla których okres przejściowy ma zastosowanie do stworzenia rezerw ropy i produktów naftowych na mocy Traktatu o Przystąpieniu do Unii Europejskiej, w przypadku którego termin wdrożenia stanowi data zakończenia okresu przejściowego.
  Państwa członkowskie niezwłocznie przekażą Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Poprawka 49

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik III – ustęp 11

Przy obliczaniu swoich zapasów państwa członkowskie obniżają o
  10 %
  ilości zapasów obliczone według powyższej metody. Zmniejszenie to dotyczy wszystkich ilości uwzględnionych w danych obliczeniach.

Przy obliczaniu swoich zapasów państwa członkowskie obniżają o
  5 %
  ilości zapasów obliczone według powyższej metody. Zmniejszenie to dotyczy wszystkich ilości uwzględnionych w danych obliczeniach.

---

(1)  
  Bułgaria, Cypr, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Rumunia i Słowenia.

(2)  
  Dz.U. L 304, z 14.11.2008, s. 1.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/174 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/174

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Sieć ostrzegania o zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej (CIWIN) *

P6_TA(2009)0227

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie sieci ostrzegania o zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej (CIWIN) (COM(2008)0676 – C6-0399/2008 – 2008/0200(CNS))

2010/C 184 E/41

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2008)0676),

uwzględniając art. 308 Traktatu WE oraz art. 203 Traktatu Euratom, na mocy których Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0399/2008),

uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej,

uwzględniając art. 51 i art. 35 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0228/2009),

| 1. | zatwierdza wniosek Komisji po poprawkach; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wniosek Komisji po poprawkach;

| 2. | zwraca się do Komisji o odpowiednią jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust.2 Traktatu WE; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o odpowiednią jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust.2 Traktatu WE;

| 3. | zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

| 4. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;

| 5. | wzywa Komisję, żeby rozpatrzyła, po wejściu w życie traktatu lizbońskiego i w przypadku braku decyzji ze strony Rady w tym zakresie, możliwość zastosowania art. 196 dotyczącego ochrony ludności jako podstawy prawnej wspomnianego wniosku, jak również żeby w razie potrzeby ponownie wzięła pod uwagę przedłożenie Parlamentowi odnośnego wniosku; |
| --- | --- |

5.

wzywa Komisję, żeby rozpatrzyła, po wejściu w życie traktatu lizbońskiego i w przypadku braku decyzji ze strony Rady w tym zakresie, możliwość zastosowania art. 196 dotyczącego ochrony ludności jako podstawy prawnej wspomnianego wniosku, jak również żeby w razie potrzeby ponownie wzięła pod uwagę przedłożenie Parlamentowi odnośnego wniosku;

| 6. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

6.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

| TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ | POPRAWKA |
| --- | --- |
| Poprawka 1 |
| Wniosek dotyczący decyzji


  Punkt 1 preambuły |
| (1) | W konkluzjach Rady w sprawie zapobiegania atakom terrorystycznym, gotowości i reagowania na nie oraz w „Programie solidarności UE w sprawie skutków zagrożeń i ataków terrorystycznych”, przyjętych w grudniu 2004 r., Rada poparła plan Komisji zmierzający do przedstawienia europejskiego programu ochrony infrastruktury krytycznej oraz wyraziła zgodę na utworzenie sieci ostrzegania o zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej przez Komisję (1). |

TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ

POPRAWKA

Poprawka 1

Wniosek dotyczący decyzji

Punkt 1 preambuły

(1)

W konkluzjach Rady w sprawie zapobiegania atakom terrorystycznym, gotowości i reagowania na nie oraz w „Programie solidarności UE w sprawie skutków zagrożeń i ataków terrorystycznych”, przyjętych w grudniu 2004 r., Rada poparła plan Komisji zmierzający do przedstawienia europejskiego programu ochrony infrastruktury krytycznej oraz wyraziła zgodę na utworzenie sieci ostrzegania o zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej przez Komisję (1).

| (1) | W konkluzjach Rady w sprawie zapobiegania atakom terrorystycznym, gotowości i reagowania na nie oraz w „Programie solidarności UE w sprawie skutków zagrożeń i ataków terrorystycznych”, przyjętych w grudniu 2004 r., Rada poparła plan Komisji zmierzający do przedstawienia europejskiego programu ochrony infrastruktury krytycznej oraz wyraziła zgodę na utworzenie sieci ostrzegania o zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej przez Komisję (2). |
| --- | --- |

(1)

W konkluzjach Rady w sprawie zapobiegania atakom terrorystycznym, gotowości i reagowania na nie oraz w „Programie solidarności UE w sprawie skutków zagrożeń i ataków terrorystycznych”, przyjętych w grudniu 2004 r., Rada poparła plan Komisji zmierzający do przedstawienia europejskiego programu ochrony infrastruktury krytycznej oraz wyraziła zgodę na utworzenie sieci ostrzegania o zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej przez Komisję (2).

Poprawka 2

Wniosek dotyczący decyzji

Punkt 4 preambuły

| (4) | Kilka wydarzeń dotyczących infrastruktury krytycznej w Europie, takich jak ogólnoeuropejska awaria sieci energetycznej w 2006 r., dowiodło, że konieczna jest lepsza i bardziej efektywna wymiana informacji
  , aby zapobiec takim sytuacjom lub ograniczyć ich zakres
  . |
| --- | --- |

(4)

Kilka wydarzeń dotyczących infrastruktury krytycznej w Europie, takich jak ogólnoeuropejska awaria sieci energetycznej w 2006 r., dowiodło, że konieczna jest lepsza i bardziej efektywna wymiana informacji
  , aby zapobiec takim sytuacjom lub ograniczyć ich zakres
  .

| (4) | Kilka wydarzeń dotyczących infrastruktury krytycznej w Europie, takich jak ogólnoeuropejska awaria sieci energetycznej w 2006 r., dowiodło, że konieczna jest lepsza i bardziej efektywna wymiana informacji
  oraz szersza wiedza na temat praktyk stosowanych w krajach członkowskich w celu przygotowania się na ponowne wystąpienie podobnych przypadków i ich uniknięcia w przyszłości
  . |
| --- | --- |

(4)

Kilka wydarzeń dotyczących infrastruktury krytycznej w Europie, takich jak ogólnoeuropejska awaria sieci energetycznej w 2006 r., dowiodło, że konieczna jest lepsza i bardziej efektywna wymiana informacji
  oraz szersza wiedza na temat praktyk stosowanych w krajach członkowskich w celu przygotowania się na ponowne wystąpienie podobnych przypadków i ich uniknięcia w przyszłości
  .

Poprawka 3

Wniosek dotyczący decyzji

Punkt 5 preambuły

| (5) | Należy stworzyć system informacyjny, który umożliwi państwom członkowskim i Komisji wymianę informacji
  i ostrzeżeń
  w zakresie
  ochrony infrastruktury krytycznej
  oraz ożywi dialog pomiędzy nimi na ten temat, a także przyczyni się do poprawy integracji i lepszej koordynacji krajowych programów badań nad
  ochroną infrastruktury krytycznej
  , które są rozproszone i podzielone. |
| --- | --- |

(5)

Należy stworzyć system informacyjny, który umożliwi państwom członkowskim i Komisji wymianę informacji
  i ostrzeżeń
  w zakresie
  ochrony infrastruktury krytycznej
  oraz ożywi dialog pomiędzy nimi na ten temat, a także przyczyni się do poprawy integracji i lepszej koordynacji krajowych programów badań nad
  ochroną infrastruktury krytycznej
  , które są rozproszone i podzielone.

| (5) | Należy
  zatem
  stworzyć system informacyjny, który umożliwi państwom członkowskim i Komisji wymianę informacji w zakresie
  CIP
  oraz ożywi dialog pomiędzy nimi na ten temat, a także przyczyni się do poprawy integracji i lepszej koordynacji krajowych programów badań nad
  CIP
  , które są rozproszone i podzielone. |
| --- | --- |

(5)

Należy
  zatem
  stworzyć system informacyjny, który umożliwi państwom członkowskim i Komisji wymianę informacji w zakresie
  CIP
  oraz ożywi dialog pomiędzy nimi na ten temat, a także przyczyni się do poprawy integracji i lepszej koordynacji krajowych programów badań nad
  CIP
  , które są rozproszone i podzielone.

Poprawka 4

Wniosek dotyczący decyzji

Punkt 6 preambuły

| (6) | CIWIN przyczyni się do polepszenia ochrony infrastruktury krytycznej w UE przez udostępnienie systemu informacji, który umożliwi współpracę państw członkowskich; zaproponuje również wydajną i szybką alternatywę dla czasochłonnych metod poszukiwania informacji na temat infrastruktury krytycznej we Wspólnocie. |
| --- | --- |

(6)

CIWIN przyczyni się do polepszenia ochrony infrastruktury krytycznej w UE przez udostępnienie systemu informacji, który umożliwi współpracę państw członkowskich; zaproponuje również wydajną i szybką alternatywę dla czasochłonnych metod poszukiwania informacji na temat infrastruktury krytycznej we Wspólnocie.

| (6) | CIWIN przyczyni się do polepszenia ochrony infrastruktury krytycznej w UE przez udostępnienie systemu informacji, który umożliwi współpracę
  i koordynację
  państw członkowskich; zaproponuje również wydajną i szybką alternatywę dla czasochłonnych metod poszukiwania informacji na temat infrastruktury krytycznej we Wspólnocie.
  Powinien on w szczególności pobudzić opracowywanie odpowiednich środków, mających na celu ułatwienie rozpowszechniania i wymiany informacji, najlepszych praktyk i doświadczeń między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(6)

CIWIN przyczyni się do polepszenia ochrony infrastruktury krytycznej w UE przez udostępnienie systemu informacji, który umożliwi współpracę
  i koordynację
  państw członkowskich; zaproponuje również wydajną i szybką alternatywę dla czasochłonnych metod poszukiwania informacji na temat infrastruktury krytycznej we Wspólnocie.
  Powinien on w szczególności pobudzić opracowywanie odpowiednich środków, mających na celu ułatwienie rozpowszechniania i wymiany informacji, najlepszych praktyk i doświadczeń między państwami członkowskimi.

Poprawka 5

Wniosek dotyczący decyzji

Punkt 6a preambuły (nowy)

| (6a) | Pierwsza ocena działania sieci ostrzegania o zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej powinna zawierać również głęboką analizę ewentualnego wprowadzenia nowej funkcji do sieci CIWIN, a mianowicie udogodnień technicznych systemu wczesnego alarmowania (RAS). System ten powinien umożliwić państwom członkowskim i Komisji wysyłanie ostrzeżeń o zbliżającym się ryzyku i zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej przy uwzględnieniu wszelkich koniecznych wymogów w zakresie bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(6a)

Pierwsza ocena działania sieci ostrzegania o zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej powinna zawierać również głęboką analizę ewentualnego wprowadzenia nowej funkcji do sieci CIWIN, a mianowicie udogodnień technicznych systemu wczesnego alarmowania (RAS). System ten powinien umożliwić państwom członkowskim i Komisji wysyłanie ostrzeżeń o zbliżającym się ryzyku i zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej przy uwzględnieniu wszelkich koniecznych wymogów w zakresie bezpieczeństwa.

Poprawka 6

Wniosek dotyczący decyzji

Punkt 7 preambuły

| (7) | CIWIN powinien w szczególności pobudzić opracowywanie odpowiednich środków, mających na celu ułatwienie wymiany najlepszych praktyk, a także służyć jako narzędzie do przekazywania ostrzeżeń oraz informacji o zbliżających się zagrożeniach w bezpieczny sposób. |
| --- | --- |

(7)

CIWIN powinien w szczególności pobudzić opracowywanie odpowiednich środków, mających na celu ułatwienie wymiany najlepszych praktyk, a także służyć jako narzędzie do przekazywania ostrzeżeń oraz informacji o zbliżających się zagrożeniach w bezpieczny sposób.

skreślony

Poprawka 7

Wniosek dotyczący decyzji

Punkt 8 preambuły

| (8) | CIWIN
  powinien zapewnić unikanie
  powielania i
  powinien uwzględniać
  szczególne cechy charakterystyczne, wiedzę specjalistyczną, porozumieniai zakres kompetencji każdegoz istniejących sektorowych systemów wczesnego ostrzegania. |
| --- | --- |

(8)

CIWIN
  powinien zapewnić unikanie
  powielania i
  powinien uwzględniać
  szczególne cechy charakterystyczne, wiedzę specjalistyczną, porozumieniai zakres kompetencji każdegoz istniejących sektorowych systemów wczesnego ostrzegania.

| (8) | Podczas opracowywania oraz oceniania nowego systemu informacyjnego, państwa członkowskie i Komisja powinny zagwarantować, by
  CIWIN
  unikał
  powielania i
  uwzględniał
  szczególne cechy charakterystyczne, wiedzę specjalistyczną, porozumieniai zakres kompetencji każdegoz istniejących sektorowych systemów wczesnego ostrzegania. |
| --- | --- |

(8)

Podczas opracowywania oraz oceniania nowego systemu informacyjnego, państwa członkowskie i Komisja powinny zagwarantować, by
  CIWIN
  unikał
  powielania i
  uwzględniał
  szczególne cechy charakterystyczne, wiedzę specjalistyczną, porozumieniai zakres kompetencji każdegoz istniejących sektorowych systemów wczesnego ostrzegania.

Poprawka 8

Wniosek dotyczący decyzji

Punkt 10 preambuły

| (
  10
  ) | Współzależność pomiędzy infrastrukturą krytyczną w państwach członkowskich oraz różnorodne poziomy ochrony
  tej
  infrastruktury w państwach członkowskich pozwalają zakładać, że stworzenie wspólnotowego narzędzia do wymiany informacji
  i ostrzeżeń
  dotyczących ochrony infrastruktury krytycznej o charakterze horyzontalnym i międzysektorowym zwiększyłoby bezpieczeństwo obywateli. |
| --- | --- |

(
  10
  )

Współzależność pomiędzy infrastrukturą krytyczną w państwach członkowskich oraz różnorodne poziomy ochrony
  tej
  infrastruktury w państwach członkowskich pozwalają zakładać, że stworzenie wspólnotowego narzędzia do wymiany informacji
  i ostrzeżeń
  dotyczących ochrony infrastruktury krytycznej o charakterze horyzontalnym i międzysektorowym zwiększyłoby bezpieczeństwo obywateli.

| (
  4a
  ) | Współzależność pomiędzy infrastrukturą krytyczną w państwach członkowskich oraz różnorodne poziomy ochrony infrastruktury
  krytycznej (CIP)
  w państwach członkowskich pozwalają zakładać, że stworzenie wspólnotowego narzędzia do wymiany informacji dotyczących ochrony infrastruktury krytycznej o charakterze horyzontalnym i międzysektorowym zwiększyłoby bezpieczeństwo obywateli. |
| --- | --- |

(
  4a
  )

Współzależność pomiędzy infrastrukturą krytyczną w państwach członkowskich oraz różnorodne poziomy ochrony infrastruktury
  krytycznej (CIP)
  w państwach członkowskich pozwalają zakładać, że stworzenie wspólnotowego narzędzia do wymiany informacji dotyczących ochrony infrastruktury krytycznej o charakterze horyzontalnym i międzysektorowym zwiększyłoby bezpieczeństwo obywateli.

Poprawka 9

Wniosek dotyczący decyzji

Punkt 10a preambuły (nowy)

| (10a) | Przyjęcie środków w zakresie ochrony cywilnej wyszczególnione jest wśród działań Wspólnoty w art. 3 ust. 1 lit. u) Traktatu WE. Dlatego też utworzenie CIWIN jest konieczne, aby umożliwić Wspólnocie osiągnięcie celu ustanowionego w Traktacie. |
| --- | --- |

(10a)

Przyjęcie środków w zakresie ochrony cywilnej wyszczególnione jest wśród działań Wspólnoty w art. 3 ust. 1 lit. u) Traktatu WE. Dlatego też utworzenie CIWIN jest konieczne, aby umożliwić Wspólnocie osiągnięcie celu ustanowionego w Traktacie.

Poprawka 11

Wniosek dotyczący decyzji

Punkt 17 preambuły

| (17) | Niniejsza decyzja nie narusza podstawowych praw i przestrzega zasad uznanych w
  szczególności w
  Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(17)

Niniejsza decyzja nie narusza podstawowych praw i przestrzega zasad uznanych w
  szczególności w
  Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej,

| (17) | Niniejsza decyzja uwzględnia prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych
  przez art. 6 Traktatu UE i wyrażonych
  w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(17)

Niniejsza decyzja uwzględnia prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych
  przez art. 6 Traktatu UE i wyrażonych
  w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej,

Poprawka 12

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 1

Niniejsza decyzja ustanawia bezpieczny system wymiany informacji
  , komunikacji
  i
  ostrzeżeń
  – sieć ostrzegania o zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej(CIWIN) – w celu wspierania państw członkowskich w wymianie informacji na temat
  wspólnych zagrożeń,
  podatności na zagrożenia oraz odpowiednich środków i strategii zmniejszających ryzyko związane z ochroną infrastruktury krytycznej.

Niniejsza decyzja ustanawia bezpieczny system wymiany informacji i
  komunikacji
  – sieć ostrzegania o zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej(CIWIN) – w celu wspierania państw członkowskich w wymianie informacji na temat podatności na zagrożenia oraz odpowiednich środków i strategii zmniejszających ryzyko związane z ochroną infrastruktury krytycznej.

Poprawka 13

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 2 – akapit drugi

„Infrastruktura krytyczna” oznacza te zasoby, systemy lub ich części znajdujące się na terytorium państw członkowskich, które są niezbędne do utrzymania podstawowych funkcji społecznych, zdrowia, bezpieczeństwa, ochrony, dobrobytu gospodarczego lub społecznego mieszkańców, których zakłócenie lub zniszczenie miałoby istotny wpływ na dane państwo członkowskie w wyniku braku zachowania tych funkcji.

„Infrastruktura krytyczna” oznacza te zasoby, systemy lub ich części znajdujące się na terytorium państw członkowskich, które są niezbędne do utrzymania podstawowych funkcji społecznych, zdrowia, bezpieczeństwa, ochrony,
  łańcucha dostaw,
  dobrobytu gospodarczego lub społecznego mieszkańców, których zakłócenie lub zniszczenie miałoby istotny wpływ na dane państwo członkowskie w wyniku braku zachowania tych funkcji.

Poprawka 14

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 2 – akapit trzeci

„Uczestniczące państwo członkowskie” oznacza to państwo członkowskie, które podpisało protokół ustaleń z Komisją.

skreślony

Poprawka 15

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 3

Artykuł 3

Uczestnictwo

W sieci CIWIN może uczestniczyć i może z niej skorzystać każde państwo członkowskie. Uczestnictwo w CIWIN jest uzależnione od podpisania protokołu ustaleń, zawierającego wymogi techniczne i wymogi bezpieczeństwa stosowane w odniesieniu do CIWIN, a także informacje na temat miejsc, które mają zostać połączone z CIWIN.

skreślony

Poprawka 16

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 4 – tytuł

Funkcje

Funkcje
  i struktura

Poprawka 17

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 4 – ustęp 1

(1)   CIWIN
  spełnia następujące dwie funkcje:

| (a) | elektronicznego
  forum wymiany informacji dotyczących ochrony infrastruktury krytycznej; |
| --- | --- |

(a)

elektronicznego
  forum wymiany informacji dotyczących ochrony infrastruktury krytycznej;

| (b) | systemu wczesnego ostrzegania, który umożliwia uczestniczącym państwom członkowskim i Komisji wysyłanie ostrzeżeń o zbliżającym się ryzyku i zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej. |
| --- | --- |

(b)

systemu wczesnego ostrzegania, który umożliwia uczestniczącym państwom członkowskim i Komisji wysyłanie ostrzeżeń o zbliżającym się ryzyku i zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej.

(1)   
  Sieć
  CIWIN
  projektuje się jako elektroniczne
  forum wymiany informacji dotyczących ochrony infrastruktury krytycznej;

Poprawka 18

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 4 – ustęp 1a (nowy)

(1a)
     
  Platforma techniczna dla CIWIN obecna jest w co najmniej jednym bezpiecznym miejscu w każdym państwie członkowskim.

Poprawka 19

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 4 – ustęp 2 – akapit drugi

Obszary stałe włącza się do systemu na stałe. Mimo że ich zawartość może podlegać zmianom, obszarów tych nie można usunąć
  ,
  zmienić ich nazwy
  ani dodać nowych
  . Załącznik I zawiera listę obszarów stałych.

Obszary stałe włącza się do systemu na stałe. Mimo że ich zawartość może podlegać zmianom, obszarów tych nie można usunąć
  ani
  zmienić ich nazwy. Załącznik I zawiera listę obszarów stałych.
  Nie wyklucza to możliwości włączenia nowych obszarów, jeśli funkcjonowanie systemu wykaże taką konieczność.

Poprawka 20

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 5 – ustęp 1

(1)   
  Uczestniczące
  państwa członkowskie wyznaczają Organ Wykonawczy CIWIN i informują Komisję o tym fakcie. Organ Wykonawczy CIWIN odpowiada za udzielanie lub odmowę przyznania prawa dostępu do CIWIN w obrębie danego państwa członkowskiego.

(1)   Państwa członkowskie wyznaczają Organ Wykonawczy CIWIN i informują Komisję o tym fakcie. Organ Wykonawczy CIWIN odpowiada za udzielanie lub odmowę przyznania prawa dostępu do CIWIN w obrębie danego państwa członkowskiego.

(Ta poprawka odnosi się do całego tekstu.)

Poprawka 21

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 5 – ustęp 2

(2)   
  Uczestniczące
  państwa członkowskie zapewniają dostęp do CIWIN zgodnie z wytycznymi przyjętymi przez Komisję.

(2)   Państwa członkowskie zapewniają dostęp do CIWIN zgodnie z wytycznymi
  dla użytkownika
  przyjętymi przez Komisję.

Poprawka 22

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 6 – ustęp 1 – litera (b)

| (b) | ustanawianie wytycznych dotyczących warunków korzystania z systemu, obejmujących poufność, przekazywanie, przechowywanie, archiwizowanie i usuwanie informacji. Komisja ustala również warunki i procedury przyznawania pełnego lub ograniczonego dostępu do CIWIN. |
| --- | --- |

(b)

ustanawianie wytycznych dotyczących warunków korzystania z systemu, obejmujących poufność, przekazywanie, przechowywanie, archiwizowanie i usuwanie informacji. Komisja ustala również warunki i procedury przyznawania pełnego lub ograniczonego dostępu do CIWIN.

| (b) | ustanawianie wytycznych
  dla użytkowników
  dotyczących warunków korzystania z systemu, obejmujących poufność, przekazywanie, przechowywanie, archiwizowanie i usuwanie informacji. Komisja ustala również warunki i procedury przyznawania pełnego lub ograniczonego dostępu do CIWIN. |
| --- | --- |

(b)

ustanawianie wytycznych
  dla użytkowników
  dotyczących warunków korzystania z systemu, obejmujących poufność, przekazywanie, przechowywanie, archiwizowanie i usuwanie informacji. Komisja ustala również warunki i procedury przyznawania pełnego lub ograniczonego dostępu do CIWIN.

Poprawka 23

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 6 – ustęp 3a (nowy)

(3a)
     
  Komisja monitoruje działanie systemu CIWIN.

Poprawka 24

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 7 – ustęp 2

(2)   Prawa użytkowników do dostępu do dokumentów są oparte na zasadzie „ścisłej potrzeby”
  , zaś szczegółowe instrukcje
  autora
  odnośnie do
  ochrony i przekazywania danego dokumentu
  muszą być ściśle przestrzegane
  .

(2)   Prawa użytkowników do dostępu do dokumentów są oparte na zasadzie „ścisłej potrzeby”
  . Użytkownicy przez cały czas ściśle przestrzegają szczegółowych instrukcji
  autora
  dotyczących
  ochrony i przekazywania danego dokumentu.

Poprawka 25

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 7 – ustęp 2a (nowy)

(2a)
     
  Wymiana sensytywnych informacji przesyłanych do sieci CIWIN w państwach członkowskich pomiędzy upoważnionymi użytkownikami a osobami trzecimi podlega uprzedniej autoryzacji właściciela informacji oraz odbywa się zgodnie z odpowiednimi wspólnotowymi lub krajowymi uregulowaniami prawnymi.

Poprawka 26

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 7a (nowy)

Artykuł 7a

Wymogi dotyczące informacji zawartej w sieci CIWIN

Dla każdej informacji oraz dokumentu zamieszczonego w systemie będzie istniała możliwość tłumaczenia automatycznego.

Komisja, we współpracy z punktami kontaktowymi ds. ochrony infrastruktury krytycznej, tworzy listę słów kluczowych dla każdego sektora, z której można korzystać podczas wysyłania lub poszukiwania informacji w sieci CIWIN.

Poprawka 27

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 7 – ustęp 2a (nowy)

Komisja opracowuje i regularnie aktualizuje wytyczne dla użytkowników zawierające pełne dane dotyczące
  funkcji
  i roli CIWIN.

Komisja opracowuje i regularnie aktualizuje wytyczne dla użytkowników zawierające pełne dane dotyczące
  funkcjonalności
  i roli CIWIN.

Poprawka 28

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 8 – akapit pierwszy a (nowy)

Należy opracować wytyczne dla użytkowników zgodnie z procedurą doradczą określoną w art. 3 decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (3).

Poprawka 29

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 10 – akapit pierwszy

Raz na trzy lata Komisja dokonuje przeglądu i oceny działania CIWIN, a także przedkłada państwom członkowskim regularne sprawozdania.

Raz na trzy lata
  , przy wykorzystaniu specjalnie opracowanych wskaźników służących monitorowaniu postępów,
  Komisja dokonuje przeglądu i oceny działania CIWIN, a także przedkłada
  wszystkim
  państwom członkowskim
  , Parlamentowi Europejskiemu, Komitetowi Regionów oraz Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu
  regularne sprawozdania.

Poprawka 30

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 10 – akapit drugi

Pierwsze sprawozdanie, które zostaje przedstawione w ciągu trzech lat po wejściu w życie niniejszej decyzji, określa w szczególności te elementy sieci wspólnotowej, które powinny zostać ulepszone lub dostosowane. Zawiera także wszelkie wnioski, które Komisja uzna za niezbędne w celu zmiany lub dostosowania niniejszej decyzji.

Pierwsze sprawozdanie, które zostaje przedstawione w ciągu trzech lat po wejściu w życie niniejszej decyzji, określa w szczególności te elementy sieci wspólnotowej, które powinny zostać ulepszone lub dostosowane
  oraz w szczególności dokonuje oceny udziału każdego państwa członkowskiego w systemie CIWIN, a także możliwości aktualizacji sieci CIWIN w celu zastosowania funkcji systemu wczesnego alarmowania (RAS)
  . Zawiera także wszelkie wnioski, które Komisja uzna za niezbędne w celu zmiany lub dostosowania niniejszej decyzji.

Poprawka 31

Wniosek dotyczący decyzji

Artykuł 11

Niniejszą decyzję stosuje się od 1 stycznia 2009 r
  .

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
  .

Poprawka 32

Wniosek dotyczący decyzji

Załącznik II – punkt 3

| (3) | obszary ostrzeżeń, które mogą zostać utworzone w wyniku wysłania ostrzeżenia przez system wczesnego ostrzegania i będą stanowić kanał komunikacyjny podczas działań związanych z ochroną infrastruktury krytycznej; |
| --- | --- |

(3)

obszary ostrzeżeń, które mogą zostać utworzone w wyniku wysłania ostrzeżenia przez system wczesnego ostrzegania i będą stanowić kanał komunikacyjny podczas działań związanych z ochroną infrastruktury krytycznej;

skreślony

---

(1)  
  14894/04.

(2)  
  Dokument Rady 15232/04.

(3)  

  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/181 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/181

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Europejska sieć ochrony osób publicznych *

P6_TA(2009)0228

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie inicjatywy Królestwa Niderlandów na rzecz przyjęcia decyzji Rady zmieniającej decyzję 2002/956/WSiSW ustanawiającą europejską sieć ochrony osób publicznych (16437/2008 – C6-0029/2009 – 2009/0801(CNS))

2010/C 184 E/42

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

uwzględniając inicjatywę Królestwa Niderlandów (16437/2008),

uwzględniając art. 30 ust. 1 litera a) i c) oraz art. 34 ust. 2 litera c) Traktatu UE,

uwzględniając art. 39 ust. 1 Traktatu UE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0029/2009),

uwzględniając art. 93 oraz art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0193/2009),

| 1. | zatwierdza inicjatywę Królestwa Niderlandów; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza inicjatywę Królestwa Niderlandów;

| 2. | zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

| 3. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do inicjatywy Królestwa Niderlandów; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do inicjatywy Królestwa Niderlandów;

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządowi Królestwa Niderlandów. |
| --- | --- |

4.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządowi Królestwa Niderlandów.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/182 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/182

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Krajowe programy restrukturyzacji sektora bawełny *

P6_TA(2009)0229

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 637/2008 w odniesieniu do krajowych programów restrukturyzacji sektora bawełny (COM(2009)0037 – C6-0063/2009 – 2009/0008(CNS))

2010/C 184 E/43

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2009)0037),

uwzględniając Akt przystąpienia z 1979 r., w szczególności ust. 6 załączonego do niego Protokołu nr 4 w sprawie bawełny,

uwzględniając art. 37 ust. 2 akapit trzeci traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6–0063/2009),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A6-0200/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE;

| 3. | zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

| 4. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

| TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ | POPRAWKA |
| --- | --- |
| Poprawka 1 |
| Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający


  Punkt 1a preambuły (nowy) |
| | (1a) | Reforma, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2006 r., doprowadziła do drastycznego obniżenia poziomu produkcji bawełny w Hiszpanii, co spowodowało poważne zagrożenie dla przetrwania sektora, wywołując konieczność natychmiastowej restrukturyzacji branży odziarniania. |

TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ

POPRAWKA

Poprawka 1

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Punkt 1a preambuły (nowy)

(1a)

Reforma, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2006 r., doprowadziła do drastycznego obniżenia poziomu produkcji bawełny w Hiszpanii, co spowodowało poważne zagrożenie dla przetrwania sektora, wywołując konieczność natychmiastowej restrukturyzacji branży odziarniania.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/183 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/183

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Protokół wykonawczy do konwencji alpejskiej w zakresie transportu (Protokół „Transport”) *

P6_TA(2009)0230

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu wykonawczego do konwencji alpejskiej w zakresie transportu (Protokół „Transport”) (COM(2008)0895 – C6-0073/2009 – 2008/0262(CNS))

2010/C 184 E/44

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady (COM(2008)0895),

uwzględniając art. 71 oraz art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze Traktatu WE,

uwzględniając art. 300 ust. 3 akapit pierwszy Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0073/2009),

uwzględniając art. 51 oraz art. 83 ust. 7 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A6-0219/2009),

| 1. | zatwierdza zawarcie protokołu; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza zawarcie protokołu;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego stanowiska Radzie i Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego stanowiska Radzie i Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/184 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/184

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Projekt budżetu korygującego nr 2/2009

P6_TA(2009)0231

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie projektu budżetu korygującego nr 2/2009 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009, Sekcja III - Komisja (6953/2009 – C6-0077/2009 – 2009/2010(BUD))

2010/C 184 E/45

Parlament Europejski,

uwzględniając art. 272 traktatu WE oraz art. 177 traktatu Euratom,

uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (1), a w szczególności jego art. 37 i 38,

uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009, w formie przyjętej ostatecznie w dniu 18 grudnia 2008 r. (2),

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (3),

uwzględniając wstępny projekt budżetu korygującego nr 2/2009 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009, przedstawiony przez Komisję dnia 2 lutego 2009 r. (COM(2009)0032),

uwzględniając projekt budżetu korygującego nr 2/2009, sporządzonego przez Radę dnia 26 lutego 2009 r. (6953/2009 – C6-0077/2009),

uwzględniając art. 69 Regulaminu i załącznik IV do niego,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A6-0192/2009),

| A. | mając na uwadze, że projekt budżetu korygującego nr 2 do budżetu ogólnego na rok 2009 obejmuje następujące pozycje: plan zatrudnienia w ramach wspólnego przedsięwzięcia dotyczącego jednolitego europejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym (SESAR), plan zatrudnienia Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania Chorobom i Kontroli Chorób, zmiany w Europejskiej Agencji Kolejowej, a także zmiany w uwagach do budżetu przeznaczonego na działanie przygotowawcze „Globalny monitoring środowiska i bezpieczeństwa”, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że projekt budżetu korygującego nr 2 do budżetu ogólnego na rok 2009 obejmuje następujące pozycje: plan zatrudnienia w ramach wspólnego przedsięwzięcia dotyczącego jednolitego europejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym (SESAR), plan zatrudnienia Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania Chorobom i Kontroli Chorób, zmiany w Europejskiej Agencji Kolejowej, a także zmiany w uwagach do budżetu przeznaczonego na działanie przygotowawcze „Globalny monitoring środowiska i bezpieczeństwa”,

| B. | mając na uwadze, że projekt budżetu korygującego nr 2/2009 służy formalnemu wprowadzeniu tych dostosowań do budżetu na rok 2009, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że projekt budżetu korygującego nr 2/2009 służy formalnemu wprowadzeniu tych dostosowań do budżetu na rok 2009,

| 1. | przyjmuje do wiadomości wstępny projekt budżetu korygującego nr 2/2009; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje do wiadomości wstępny projekt budżetu korygującego nr 2/2009;

| 2. | przyjmuje projekt budżetu korygującego nr 2/2009 bez poprawek; |
| --- | --- |

2.

przyjmuje projekt budżetu korygującego nr 2/2009 bez poprawek;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

---

(1)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

(2)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

(3)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/185 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/185

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Projekt budżetu korygującego nr 3/2009

P6_TA(2009)0232

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie projektu budżetu korygującego nr 3/2009 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009, Sekcja III - Komisja (8153/2009 – C6-0118/2009 – 2009/2017(BUD))

2010/C 184 E/46

Parlament Europejski,

uwzględniając art. 272 traktatu WE oraz art. 177 traktatu EWEA (Euratom),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (1), a w szczególności jego art. 37 i 38,

uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009, w formie przyjętej ostatecznie w dniu 18 grudnia 2008 r. (2),

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne między Parlamentem Europejskim, Radą oraz Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami z dnia 17 maja 2006 r. (3),

uwzględniając wstępny projekt budżetu korygującego nr 3/2009 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 przedstawiony przez Komisję dnia 6 marca 2009 r. (COM(2009)0110),

uwzględniając projekt budżetu korygującego nr 3/2009 sporządzony przez Radę dnia 30 marca 2009 r. (8153/2009 – C6-0118/2009)

uwzględniając art. 69 i załącznik IV Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A6-0194/2009),

| A. | mając na uwadze, że projekt budżetu korygującego nr 3 do budżetu ogólnego na rok 2009 obejmuje korektę, z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2007 r., systemu zasobów własnych zgodnie z decyzją 2007/436/WE, Euratom z dnia 7 czerwca 2007 r., |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że projekt budżetu korygującego nr 3 do budżetu ogólnego na rok 2009 obejmuje korektę, z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2007 r., systemu zasobów własnych zgodnie z decyzją 2007/436/WE, Euratom z dnia 7 czerwca 2007 r.,

| B. | mając na uwadze, że projekt budżetu korygującego nr 3/2009 służy formalnemu wprowadzeniu tej korekty do budżetu na rok 2009, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że projekt budżetu korygującego nr 3/2009 służy formalnemu wprowadzeniu tej korekty do budżetu na rok 2009,

| 1. | przyjmuje do wiadomości wstępny projekt budżetu korygującego nr 3/2009; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje do wiadomości wstępny projekt budżetu korygującego nr 3/2009;

| 2. | przyjmuje projekt budżetu korygującego nr 3/2009 bez poprawek; |
| --- | --- |

2.

przyjmuje projekt budżetu korygującego nr 3/2009 bez poprawek;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

---

(1)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

(2)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

(3)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/186 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/186

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Rynek wewnętrzny energii elektrycznej ***II

P6_TA(2009)0241

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnego stanowiska Rady w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 2003/54/WE (14539/2/2008 – C6-0024/2009 – 2007/0195(COD))

2010/C 184 E/47

(Procedura współdecyzji: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wspólne stanowisko Rady (14539/2/2008 – C6-0024/2009),

uwzględniając stanowisko zajęte w pierwszym czytaniu (1) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2007)0528),

uwzględniając art. 251 ust. 2 traktatu WE,

uwzględniając art. 62 Regulaminu,

uwzględniając zalecenia do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A6-0216/2009),

| 1. | zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach;

| 2. | zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Teksty przyjęte, 18.6.2008, P6_TA(2008)0294.

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.P6_TC2-COD(2007)0195

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 2003/54/WE

(Jako że osiągnięto porozumienie między Parlamentem a Radą, stanowisko Parlamentu w drugiego czytaniu odpowiada treści ostatecznego aktu prawnego, dyrektywy 2009/72/WE.)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/187 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/187

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki ***II

P6_TA(2009)0242

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (14541/1/2008 – C6-0020/2009 – 2007/0197(COD))

2010/C 184 E/48

(Procedura współdecyzji: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając Wspólne stanowisko Rady (14541/1/2008 – C6-0020/2009),

uwzględniając stanowisko zajęte w pierwszym czytaniu (1) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2007)0530),

uwzględniając zmiany do wniosku Komisji (COM(2008)0908),

uwzględniając art. 251 ust. 2 Traktatu WE,

uwzględniając art. 62 Regulaminu,

uwzględniając zalecenia do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A6-0235/2009),

| 1. | zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Teksty przyjęte, 18.6.2008, P6_TA(2008)0296.

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.P6_TC2-COD(2007)0197

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 ustanawiającego Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki

(Jako że Parlament i Rada zawarły porozumienie, stanowisko Parlamentu z drugiego czytania jest zgodne z ostateczną wersją aktu legislacyjnego dotyczącego rozporządzenia (WE) nr 713/2009.)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/188 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/188

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Warunki dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej ***II

P6_TA(2009)0243

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1228/2003 (14546/2/2008 – C6-0022/2009 – 2007/0198(COD))

2010/C 184 E/49

(Procedura współdecyzji: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wspólne stanowisko Rady (14546/2/2008 – C6-0022/2009),

uwzględniając swoje stanowisko zajęte w pierwszym czytaniu (1) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2007)0531),

uwzględniając art. 251 ust. 2 traktatu WE,

uwzględniając art. 62 Regulaminu,

uwzględniając zalecenia do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A6-0213/2009),

| 1. | zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach;

| 2. | zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Teksty przyjęte, 18.6.2008, P6_TA(2008)0295.

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.P6_TC2-COD(2007)0198

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1228/2003

(Jako że Parlament i Rada zawarły porozumienie, stanowisko Parlamentu z drugiego czytania jest zgodne z ostateczną wersją aktu legislacyjnego dotyczącego rozporządzenia (WE) nr 714/2009.)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/189 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/189

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Rynek wewnętrzny gazu ziemnego ***II

P6_TA(2009)0244

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylającej dyrektywę 2003/55/WE (14540/2/2008 – C6-0021/2009 – 2007/0196(COD))

2010/C 184 E/50

(Procedura współdecyzji: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wspólne stanowisko Rady (14540/2/2008 – C6-0021/2009),

uwzględniając stanowisko zajęte w pierwszym czytaniu (1) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2007)0529),

uwzględniając art. 251 ust. 2 Traktatu WE,

uwzględniając art. 62 Regulaminu,

uwzględniając zalecenia do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A6-0238/2009),

| 1. | zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach;

| 2. | zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Teksty przyjęte dnia 9.7.2008, P6_TA(2008)0347.

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.P6_TC2-COD(2007)0196

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylającej dyrektywę 2003/55/WE

(Jako że osiągnięto porozumienie między Parlamentem a Radą, stanowisko Parlamentu w drugiego czytaniu odpowiada treści ostatecznego aktu prawnego, dyrektywy 2009/73/WE.)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/190 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/190

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Warunki dostępu do sieci przesyłowych gazu naturalnego ***II

P6_TA(2009)0245

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. dotyczące wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 (14548/2/2008 – C6-0023/2009 – 2007/0199(COD))

2010/C 184 E/51

(Procedura współdecyzji: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wspólne stanowisko Rady (14548/2/2008 – C6-0023/2009),

uwzględniając stanowisko zajęte w pierwszym czytaniu (1) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2007)0532),

uwzględniając art. 251 ust. 2 Traktatu WE,

uwzględniając art.62 Regulaminu,

uwzględniając zalecenia do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A6-0237/2009),

| 1. | zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Teksty przyjęte, 9.7.2008, P6_TA(2008)0346.

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.P6_TC2-COD(2007)0199

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1775/2005

(Jako że Parlament i Rada zawarły porozumienie, stanowisko Parlamentu z drugiego czytania jest zgodne z ostateczną wersją aktu legislacyjnego dotyczącego rozporządzenia (WE) nr 715/2009.)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/191 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/191

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Interoperacyjność dla europejskich administracji publicznych (ISA) ***I

P6_TA(2009)0246

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych (ISA) (COM(2008)0583 – C6-0337/2008 – 2008/0185(COD))

2010/C 184 E/52

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0583),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 156 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6-0337/2008),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A6-0136/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0185

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 dotyczącej decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych

(Jako że Parlament i Rada zawarły porozumienie, stanowisko Parlamentu z pierwszego czytania jest zgodne z ostateczną wersją aktu legislacyjnego dotyczącego decyzji nr 922/2009/WE.)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/192 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/192

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Maszyny do stosowania pestycydów ***I

P6_TA(2009)0247

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie maszyn do stosowania pestycydów, zmieniającej dyrektywę 2006/42/WE z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn (COM(2008)0535 – C6-0307/2008 – 2008/0172(COD))

2010/C 184 E/53

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0535),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 95 Traktatu WE, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C6-0307/2008),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A6-0137/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | przyjmuje do wiadomości oświadczenie Komisji załączone do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- |

2.

przyjmuje do wiadomości oświadczenie Komisji załączone do niniejszej rezolucji;

| 3. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

4.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0172

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE zmieniającej dyrektywę 2006/42/WE w odniesieniu do maszyn do stosowania pestycydów

(Jako że osiągnięto porozumienie między Parlamentem a Radą, stanowisko Parlamentu w pierwszym czytaniu odpowiada treści ostatecznego aktu prawnego, dyrektywy 2009/127/WE.)

Środa, 22 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Deklaracja Komisji w sprawie normalizacji maszyn do stosowania pestycydów

Celem wsparcia zasadniczych wymagań określonych w sekcji 2.4 załącznika I Komisja udzieli CEN mandatu do opracowania zharmonizowanych norm dla każdej kategorii maszyn do stosowania pestycydów w oparciu o najlepsze dostępne techniki zapobiegania niezamierzonego narażenia środowiska na działanie pestycydów. Mandat będzie w szczególności wymagał opracowania norm obejmujących kryteria i specyfikacje techniczne dotyczące mocowania osłon mechanicznych, urządzeń do opryskiwania techniką tunelową oraz wspomaganych powietrzem systemów do rozpylania celem zapobiegania zanieczyszczeniu źródeł poboru wody podczas napełniania i opróżniania, a także dokładne specyfikacje do instrukcji producenta dotyczące zapobiegania wyciekom pestycydów, z uwzględnieniem wszystkich niezbędnych parametrów, takich jak dysze, ciśnienie, wysokość belki, prędkość wiatru, temperatura i wilgotność powietrza oraz prędkość jazdy.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/193 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/193

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Efektywność paliwowa: oznakowanie opon ***I

P6_TA(2009)0248

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie oznakowania opon pod kątem efektywności paliwowej i innych zasadniczych parametrów (COM(2008)0779 – C6-0411/2008 – 2008/0221(COD))

2010/C 184 E/54

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0779),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 95 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję Parlamentowi (C6-0411/2008),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0218/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0221

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE).../2009 w sprawie oznakowania opon pod kątem efektywności paliwowej i innych zasadniczych parametrów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,

uwzględniając wniosek Komisji ║ ,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Mobilność zgodna z zasadami zrównoważonego rozwoju jest dużym wyzwaniem, jakie stoi przed Wspólnotą w świetle zmian klimatycznych i potrzeby wspierania europejskiej konkurencyjności, co podkreślono w komunikacie Komisji z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie ekologicznego transportu (4). |
| --- | --- |

(1)

Mobilność zgodna z zasadami zrównoważonego rozwoju jest dużym wyzwaniem, jakie stoi przed Wspólnotą w świetle zmian klimatycznych i potrzeby wspierania europejskiej konkurencyjności, co podkreślono w komunikacie Komisji z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie ekologicznego transportu (4).

| (2) | W komunikacie Komisji z dnia 19 października 2006 r. zatytułowanym „Plan działania na rzecz racjonalizacji zużycia energii: sposoby wykorzystania potencjału” (5) podkreślono możliwość zmniejszenia całkowitego zużycia energii o 20% do 2020 r. poprzez stworzenie listy ukierunkowanych działań, w tym oznakowania opon. |
| --- | --- |

(2)

W komunikacie Komisji z dnia 19 października 2006 r. zatytułowanym „Plan działania na rzecz racjonalizacji zużycia energii: sposoby wykorzystania potencjału” (5) podkreślono możliwość zmniejszenia całkowitego zużycia energii o 20% do 2020 r. poprzez stworzenie listy ukierunkowanych działań, w tym oznakowania opon.

| (3) | 20% do 30% zużycia paliwa przez pojazdy jest związane z oponami, głównie ze względu na ich opór toczenia. Dlatego też zmniejszenie oporu toczenia opon może w znaczący sposób przyczynić się do efektywności energetycznej w transporcie drogowym, a tym samym do zmniejszenia emisji. |
| --- | --- |

(3)

20% do 30% zużycia paliwa przez pojazdy jest związane z oponami, głównie ze względu na ich opór toczenia. Dlatego też zmniejszenie oporu toczenia opon może w znaczący sposób przyczynić się do efektywności energetycznej w transporcie drogowym, a tym samym do zmniejszenia emisji.

| (4) | Opony charakteryzują się szeregiem wzajemnie powiązanych ze sobą parametrów. Ulepszenie jednego parametru, na przykład oporu toczenia, może mieć negatywny wpływ na pozostałe parametry, takie jak przyczepność na mokrej powierzchni, natomiast optymalizacja przyczepności na mokrej powierzchni może negatywnie wpłynąć na zewnętrzny hałas toczenia. Producenci opon powinni być zachęcani do optymalizacji wszystkich parametrów,
  nie kwestionując już przyjętych norm bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(4)

Opony charakteryzują się szeregiem wzajemnie powiązanych ze sobą parametrów. Ulepszenie jednego parametru, na przykład oporu toczenia, może mieć negatywny wpływ na pozostałe parametry, takie jak przyczepność na mokrej powierzchni, natomiast optymalizacja przyczepności na mokrej powierzchni może negatywnie wpłynąć na zewnętrzny hałas toczenia. Producenci opon powinni być zachęcani do optymalizacji wszystkich parametrów,
  nie kwestionując już przyjętych norm bezpieczeństwa.

| (5) | Opony paliwooszczędne są efektywne pod względem kosztów, ponieważ oszczędności paliwa rekompensują wyższą cenę zakupu opon, która wynika z wyższych kosztów produkcji. |
| --- | --- |

(5)

Opony paliwooszczędne są efektywne pod względem kosztów, ponieważ oszczędności paliwa rekompensują wyższą cenę zakupu opon, która wynika z wyższych kosztów produkcji.

| (6) | ║ Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 z dnia... [w sprawie wymogów w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych, ich przyczep i systemów, komponentów i osobnych jednostek technicznych dla nich przeznaczonych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego] (6) określa minimalne wymogi dotyczące oporu toczenia opon. Postęp technologiczny umożliwia znaczne obniżenie strat energii powodowanych oporem toczenia opon, tak aby były one niższe od wymogów minimalnych. Właściwe jest zatem, w celu zmniejszenia oddziaływania transportu drogowego na środowisko, określenie przepisów zachęcających użytkowników końcowych do zakupu bardziej paliwooszczędnych opon poprzez zapewnienie zharmonizowanych informacji na temat tego parametru. |
| --- | --- |

(6)

║ Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 z dnia... [w sprawie wymogów w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych, ich przyczep i systemów, komponentów i osobnych jednostek technicznych dla nich przeznaczonych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego] (6) określa minimalne wymogi dotyczące oporu toczenia opon. Postęp technologiczny umożliwia znaczne obniżenie strat energii powodowanych oporem toczenia opon, tak aby były one niższe od wymogów minimalnych. Właściwe jest zatem, w celu zmniejszenia oddziaływania transportu drogowego na środowisko, określenie przepisów zachęcających użytkowników końcowych do zakupu bardziej paliwooszczędnych opon poprzez zapewnienie zharmonizowanych informacji na temat tego parametru.

| (7) | Dla zwiększenia zrozumienia i wiedzy na temat oporu toczenia, kalkulator oszczędności paliwowych, taki jak ten, który już istnieje w odniesieniu do opon C3, posłużyłby za konkretne narzędzie dla wykazania ewentualnych oszczędności paliwa, pieniędzy i CO2. |
| --- | --- |

(7)

Dla zwiększenia zrozumienia i wiedzy na temat oporu toczenia, kalkulator oszczędności paliwowych, taki jak ten, który już istnieje w odniesieniu do opon C3, posłużyłby za konkretne narzędzie dla wykazania ewentualnych oszczędności paliwa, pieniędzy i CO2.

| (8) | Hałas wytwarzany przez ruch drogowy jest bardzo dokuczliwy i ma szkodliwy wpływ na zdrowie. ║ Rozporządzenie (WE) nr .../2009 [w sprawie wymogów w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego] określa minimalne wymogi dotyczące zewnętrznego hałasu toczenia opon. Postęp technologiczny umożliwia znaczne zmniejszenie zewnętrznego hałasu toczenia, tak aby był on niższy od wymogów minimalnych. Właściwe jest zatem, w celu zmniejszenia hałasu wytwarzanego przez ruch drogowy, określenie przepisów zachęcających użytkowników końcowych do zakupu opon o niskim zewnętrznym hałasie toczenia poprzez zapewnienie zharmonizowanych informacji na temat tego parametru. |
| --- | --- |

(8)

Hałas wytwarzany przez ruch drogowy jest bardzo dokuczliwy i ma szkodliwy wpływ na zdrowie. ║ Rozporządzenie (WE) nr .../2009 [w sprawie wymogów w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego] określa minimalne wymogi dotyczące zewnętrznego hałasu toczenia opon. Postęp technologiczny umożliwia znaczne zmniejszenie zewnętrznego hałasu toczenia, tak aby był on niższy od wymogów minimalnych. Właściwe jest zatem, w celu zmniejszenia hałasu wytwarzanego przez ruch drogowy, określenie przepisów zachęcających użytkowników końcowych do zakupu opon o niskim zewnętrznym hałasie toczenia poprzez zapewnienie zharmonizowanych informacji na temat tego parametru.

| (9) | Zapewnienie zharmonizowanych informacji na temat zewnętrznego hałasu toczenia opon ułatwiłoby również wdrożenie środków przeciwdziałających hałasowi wytwarzanemu przez ruch drogowy i przyczyniłoby się do podniesienia świadomości w zakresie udziału opon w wytwarzaniu hałasu w ruchu drogowym w ramach dyrektywy 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnoszącej się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku (7). |
| --- | --- |

(9)

Zapewnienie zharmonizowanych informacji na temat zewnętrznego hałasu toczenia opon ułatwiłoby również wdrożenie środków przeciwdziałających hałasowi wytwarzanemu przez ruch drogowy i przyczyniłoby się do podniesienia świadomości w zakresie udziału opon w wytwarzaniu hałasu w ruchu drogowym w ramach dyrektywy 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnoszącej się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku (7).

| (10) | ║ Rozporządzenie (WE) nr .../2009 w sprawie wymogów w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego] określa minimalne wymogi dotyczące właściwości użytkowych opon w zakresie przyczepności na mokrej powierzchni. Postęp technologiczny umożliwia znaczne zwiększenie przyczepności na mokrej powierzchni, tak aby była ona lepsza od wymogów minimalnych, a tym samym skrócenie drogi hamowania na mokrej powierzchni. Właściwe jest zatem, w celu poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego, określenie przepisów zachęcających użytkowników końcowych do zakupu opon o dobrych właściwościach użytkowych pod względem przyczepności na mokrej powierzchni poprzez zapewnienie zharmonizowanych informacji na temat tego parametru. |
| --- | --- |

(10)

║ Rozporządzenie (WE) nr .../2009 w sprawie wymogów w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego] określa minimalne wymogi dotyczące właściwości użytkowych opon w zakresie przyczepności na mokrej powierzchni. Postęp technologiczny umożliwia znaczne zwiększenie przyczepności na mokrej powierzchni, tak aby była ona lepsza od wymogów minimalnych, a tym samym skrócenie drogi hamowania na mokrej powierzchni. Właściwe jest zatem, w celu poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego, określenie przepisów zachęcających użytkowników końcowych do zakupu opon o dobrych właściwościach użytkowych pod względem przyczepności na mokrej powierzchni poprzez zapewnienie zharmonizowanych informacji na temat tego parametru.

| (11) | Wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego mają również inne parametry opon, takie jak poślizg wodny lub zachowanie podczas pokonywania zakrętów. Na tym etapie jednak brak jest zharmonizowanych metod badania tych parametrów. Właściwe jest zatem zapewnienie możliwości określenia przepisów dotyczących zharmonizowanych informacji dla użytkowników końcowych na temat tych parametrów opon na późniejszym etapie, jeśli zajdzie taka potrzeba. |
| --- | --- |

(11)

Wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego mają również inne parametry opon, takie jak poślizg wodny lub zachowanie podczas pokonywania zakrętów. Na tym etapie jednak brak jest zharmonizowanych metod badania tych parametrów. Właściwe jest zatem zapewnienie możliwości określenia przepisów dotyczących zharmonizowanych informacji dla użytkowników końcowych na temat tych parametrów opon na późniejszym etapie, jeśli zajdzie taka potrzeba.

| (12) | Opony zimowe i nordyckie opony zimowe posiadają szczególne parametry, które nie są porównywalne z parametrami zwykłych opon. Aby zapewnić, że użytkownicy końcowi będą podejmować uzasadnione i świadome decyzje, parametry takich opon powinny być przedstawione w sposób umożliwiający ich porównanie ze zwykłymi oponami. |
| --- | --- |

(12)

Opony zimowe i nordyckie opony zimowe posiadają szczególne parametry, które nie są porównywalne z parametrami zwykłych opon. Aby zapewnić, że użytkownicy końcowi będą podejmować uzasadnione i świadome decyzje, parametry takich opon powinny być przedstawione w sposób umożliwiający ich porównanie ze zwykłymi oponami.

| (13) | Zapewnienie informacji na temat parametrów opon w postaci standardowej etykiety prawdopodobnie wpłynie na decyzje podejmowane przy zakupie przez użytkowników końcowych na korzyść opon bezpieczniejszych, cichszych i bardziej paliwooszczędnych. Tym samym taka sytuacja prawdopodobnie zachęci producentów opon do optymalizacji tych parametrów opon, co utorowałoby drogę produktom gwarantującym bardziej zrównoważone zużycie paliwa i bardziej zrównoważoną produkcję. |
| --- | --- |

(13)

Zapewnienie informacji na temat parametrów opon w postaci standardowej etykiety prawdopodobnie wpłynie na decyzje podejmowane przy zakupie przez użytkowników końcowych na korzyść opon bezpieczniejszych, cichszych i bardziej paliwooszczędnych. Tym samym taka sytuacja prawdopodobnie zachęci producentów opon do optymalizacji tych parametrów opon, co utorowałoby drogę produktom gwarantującym bardziej zrównoważone zużycie paliwa i bardziej zrównoważoną produkcję.

| (14) | Należy zachęcać producentów, dostawców i dystrybutorów opon do dostosowania się do przepisów niniejszego rozporządzenia przed 2012 r. w celu przyspieszenia uznania systemu i dostrzeżenia płynących z niego korzyści. |
| --- | --- |

(14)

Należy zachęcać producentów, dostawców i dystrybutorów opon do dostosowania się do przepisów niniejszego rozporządzenia przed 2012 r. w celu przyspieszenia uznania systemu i dostrzeżenia płynących z niego korzyści.

| (15) | Mnogość różnych zasad oznakowania opon w państwach członkowskich powodowałaby ograniczenia w handlu wewnątrzwspólnotowym oraz zwiększenie obciążenia administracyjnego i kosztów badań ponoszonych przez producentów opon. |
| --- | --- |

(15)

Mnogość różnych zasad oznakowania opon w państwach członkowskich powodowałaby ograniczenia w handlu wewnątrzwspólnotowym oraz zwiększenie obciążenia administracyjnego i kosztów badań ponoszonych przez producentów opon.

| (16) | Opony na wymianę stanowią 78% rynku oponiarskiego. W związku z tym uzasadnione jest informowanie użytkowników końcowych o parametrach opon na wymianę, jak również opon montowanych w nowych pojazdach. |
| --- | --- |

(16)

Opony na wymianę stanowią 78% rynku oponiarskiego. W związku z tym uzasadnione jest informowanie użytkowników końcowych o parametrach opon na wymianę, jak również opon montowanych w nowych pojazdach.

| (17) | Potrzeba obszerniejszych informacji na temat efektywności paliwowej i innych parametrów opon jest istotna dla konsumentów, w tym dla kierowników parków pojazdów oraz przedsiębiorstw transportowych, niemogących łatwo porównać parametrów opon różnych marek w przypadku braku oznakowania i zharmonizowanego systemu badań. Właściwe jest zatem włączenie opon C1, C2 i C3 w zakres niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(17)

Potrzeba obszerniejszych informacji na temat efektywności paliwowej i innych parametrów opon jest istotna dla konsumentów, w tym dla kierowników parków pojazdów oraz przedsiębiorstw transportowych, niemogących łatwo porównać parametrów opon różnych marek w przypadku braku oznakowania i zharmonizowanego systemu badań. Właściwe jest zatem włączenie opon C1, C2 i C3 w zakres niniejszego rozporządzenia.

| (18) | Etykieta energetyczna, która klasyfikuje produkty w skali od „A do G”, jak to zastosowano do urządzeń gospodarstwa domowego zgodnie z dyrektywą Rady 1992/75/WE z dnia 22 września 1992 r. w sprawie wskazania poprzez etykietowanie oraz standardowe informacje o produkcie, zużycia energii oraz innych zasobów przez urządzenia gospodarstwa domowego (8), jest dobrze znana konsumentom i okazała się skuteczna w promowaniu bardziej efektywnych urządzeń. Taki sam wzór powinien zostać wykorzystany do oznakowania opon pod kątem efektywności paliwowej. |
| --- | --- |

(18)

Etykieta energetyczna, która klasyfikuje produkty w skali od „A do G”, jak to zastosowano do urządzeń gospodarstwa domowego zgodnie z dyrektywą Rady 1992/75/WE z dnia 22 września 1992 r. w sprawie wskazania poprzez etykietowanie oraz standardowe informacje o produkcie, zużycia energii oraz innych zasobów przez urządzenia gospodarstwa domowego (8), jest dobrze znana konsumentom i okazała się skuteczna w promowaniu bardziej efektywnych urządzeń. Taki sam wzór powinien zostać wykorzystany do oznakowania opon pod kątem efektywności paliwowej.

| (19) | Obecność etykiety na oponach w punkcie ich sprzedaży, jak również w technicznej literaturze promocyjnej, powinna zagwarantować dystrybutorom oraz potencjalnym użytkownikom końcowym uzyskanie zharmonizowanych informacji na temat efektywności paliwowej opon, ich przyczepności na mokrej powierzchni i zewnętrznego hałasu toczenia. |
| --- | --- |

(19)

Obecność etykiety na oponach w punkcie ich sprzedaży, jak również w technicznej literaturze promocyjnej, powinna zagwarantować dystrybutorom oraz potencjalnym użytkownikom końcowym uzyskanie zharmonizowanych informacji na temat efektywności paliwowej opon, ich przyczepności na mokrej powierzchni i zewnętrznego hałasu toczenia.

| (20) | Niektórzy użytkownicy końcowi wybierają opony przed przyjazdem do punktu sprzedaży lub kupują opony w systemie sprzedaży wysyłkowej. W celu zagwarantowania również tym użytkownikom końcowym dokonania świadomego wyboru na podstawie zharmonizowanych informacji na temat efektywności paliwowej opon, ich przyczepności na mokrej powierzchni i zewnętrznego hałasu toczenia, etykiety należy prezentować we wszelkiej technicznej literaturze promocyjnej, w tym w miejscach udostępniania takiej literatury w Internecie. |
| --- | --- |

(20)

Niektórzy użytkownicy końcowi wybierają opony przed przyjazdem do punktu sprzedaży lub kupują opony w systemie sprzedaży wysyłkowej. W celu zagwarantowania również tym użytkownikom końcowym dokonania świadomego wyboru na podstawie zharmonizowanych informacji na temat efektywności paliwowej opon, ich przyczepności na mokrej powierzchni i zewnętrznego hałasu toczenia, etykiety należy prezentować we wszelkiej technicznej literaturze promocyjnej, w tym w miejscach udostępniania takiej literatury w Internecie.

| (21) | Potencjalnym nabywcom należy dostarczyć dodatkowych ustandaryzowanych informacji, wyjaśniających poszczególne elementy oznakowania: efektywność paliwową, przyczepność na mokrej powierzchni i emisje hałasu, a także ich znaczenie, oraz zawierających kalkulator oszczędności paliwowych pokazujący średnie oszczędności paliwa, CO2 i kosztów. Informacje te powinny być podawane na stronie internetowej UE poświęconej oznakowaniu opon oraz w ulotkach i na plakatach informacyjnych we wszystkich punktach sprzedaży. Adres strony internetowej powinien być wyraźnie wskazany na etykiecie i we wszelkiej technicznej literaturze promocyjnej. |
| --- | --- |

(21)

Potencjalnym nabywcom należy dostarczyć dodatkowych ustandaryzowanych informacji, wyjaśniających poszczególne elementy oznakowania: efektywność paliwową, przyczepność na mokrej powierzchni i emisje hałasu, a także ich znaczenie, oraz zawierających kalkulator oszczędności paliwowych pokazujący średnie oszczędności paliwa, CO2 i kosztów. Informacje te powinny być podawane na stronie internetowej UE poświęconej oznakowaniu opon oraz w ulotkach i na plakatach informacyjnych we wszystkich punktach sprzedaży. Adres strony internetowej powinien być wyraźnie wskazany na etykiecie i we wszelkiej technicznej literaturze promocyjnej.

| (22) | Informacje powinny być dostarczane zgodnie ze zharmonizowanymi metodami badań określonymi w ║ rozporządzeniu (WE) nr .../2009 [w sprawie wymogów w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego] w celu ułatwienia użytkownikom końcowym porównywania różnych opon oraz ograniczenia kosztów ponoszonych przez producentów. |
| --- | --- |

(22)

Informacje powinny być dostarczane zgodnie ze zharmonizowanymi metodami badań określonymi w ║ rozporządzeniu (WE) nr .../2009 [w sprawie wymogów w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego] w celu ułatwienia użytkownikom końcowym porównywania różnych opon oraz ograniczenia kosztów ponoszonych przez producentów.

| (23) | Aby sprostać wyzwaniu zmniejszenia emisji CO2 w transporcie drogowym, państwa członkowskie powinny wprowadzić
  bodźce zachęcające do stosowania opon paliwooszczędnych ▐. Takie środki zachęcające powinny być
  zgodne z art. 87 i 88 Traktatu.
  W celu uniknięcia rozdrobnienia rynku wewnętrznego należy określić minimalne klasy efektywności paliwowej. |
| --- | --- |

(23)

Aby sprostać wyzwaniu zmniejszenia emisji CO2 w transporcie drogowym, państwa członkowskie powinny wprowadzić
  bodźce zachęcające do stosowania opon paliwooszczędnych ▐. Takie środki zachęcające powinny być
  zgodne z art. 87 i 88 Traktatu.
  W celu uniknięcia rozdrobnienia rynku wewnętrznego należy określić minimalne klasy efektywności paliwowej.

| (24) | Zgodność z przepisami dotyczącymi oznakowania przez producentów, dostawców i dystrybutorów jest kwestią zasadniczą dla osiągnięcia celów, jakie przyświecają tym przepisom
  oraz dla zapewnienia równych warunków we Wspólnocie.
  W związku z tym państwa członkowskie powinny
  określić skuteczne środki, obejmujące między innymi
  stosowanie nadzoru rynkowego,
  regularne
  kontrole ex post
  oraz skuteczne sankcje, pozwalające na egzekwowanie przepisów niniejszego rozporządzenia
  . |
| --- | --- |

(24)

Zgodność z przepisami dotyczącymi oznakowania przez producentów, dostawców i dystrybutorów jest kwestią zasadniczą dla osiągnięcia celów, jakie przyświecają tym przepisom
  oraz dla zapewnienia równych warunków we Wspólnocie.
  W związku z tym państwa członkowskie powinny
  określić skuteczne środki, obejmujące między innymi
  stosowanie nadzoru rynkowego,
  regularne
  kontrole ex post
  oraz skuteczne sankcje, pozwalające na egzekwowanie przepisów niniejszego rozporządzenia
  .

| (25) | Przy wdrażaniu odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie powinny wstrzymać się od przyjmowania środków nakładających nieuzasadnione, biurokratyczne i nadmierne obowiązki na małe i średnie przedsiębiorstwa i jeżeli jest to wykonalne, uwzględniać szczególne potrzeby MŚP oraz dotyczące ich ograniczenia finansowe i administracyjne. |
| --- | --- |

(25)

Przy wdrażaniu odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie powinny wstrzymać się od przyjmowania środków nakładających nieuzasadnione, biurokratyczne i nadmierne obowiązki na małe i średnie przedsiębiorstwa i jeżeli jest to wykonalne, uwzględniać szczególne potrzeby MŚP oraz dotyczące ich ograniczenia finansowe i administracyjne.

| (26) | Aby dokonać właściwej oceny wykonania niniejszego rozporządzenia, należy dokonać przeglądu pod kątem ustalenia, czy potrzebne są zmiany. Przegląd ten powinien dotyczyć w szczególności stopnia zrozumienia oznakowania przez konsumentów, w tym parametrów hałasu, oraz dostosowania do zmian technologicznych. |
| --- | --- |

(26)

Aby dokonać właściwej oceny wykonania niniejszego rozporządzenia, należy dokonać przeglądu pod kątem ustalenia, czy potrzebne są zmiany. Przegląd ten powinien dotyczyć w szczególności stopnia zrozumienia oznakowania przez konsumentów, w tym parametrów hałasu, oraz dostosowania do zmian technologicznych.

| (27) | Środki niezbędne w celu wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (9). |
| --- | --- |

(27)

Środki niezbędne w celu wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (9).

| (28) | W szczególności Komisja powinna otrzymać uprawnienia do wprowadzenia wymogów dotyczących klasyfikacji przyczepności na mokrej powierzchni dla opon klasy C2 i C3, wymogów dotyczących zasadniczych parametrów opon innych niż efektywność paliwowa, przyczepność na mokrej powierzchni i zewnętrzny hałas toczenia, oraz do przyjęcia załączników dotyczących postępu technicznego. Ponieważ środki te mają zasięg ogólny i mają na celu zmianę elementów innych niż istotne elementy niniejszego rozporządzenia, między innymi poprzez jego uzupełnienie o inne elementy inne niż istotne, muszą one zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE, |
| --- | --- |

(28)

W szczególności Komisja powinna otrzymać uprawnienia do wprowadzenia wymogów dotyczących klasyfikacji przyczepności na mokrej powierzchni dla opon klasy C2 i C3, wymogów dotyczących zasadniczych parametrów opon innych niż efektywność paliwowa, przyczepność na mokrej powierzchni i zewnętrzny hałas toczenia, oraz do przyjęcia załączników dotyczących postępu technicznego. Ponieważ środki te mają zasięg ogólny i mają na celu zmianę elementów innych niż istotne elementy niniejszego rozporządzenia, między innymi poprzez jego uzupełnienie o inne elementy inne niż istotne, muszą one zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Cel i przedmiot

Niniejsze rozporządzenie
  ma na celu zwiększenie efektywności
  ekologicznej i kosztowej oraz bezpieczeństwa
  transportu drogowego poprzez promowanie opon paliwooszczędnych,
  bezpiecznych i cichych.

Niniejsze rozporządzenie
  określa ramy dla dostarczania
  ujednoliconych
  informacji na temat właściwości użytkowych opon poprzez ich oznakowanie,
  co umożliwi konsumentom dokonywanie przemyślanych wyborów przy zakupie opon.

Artykuł 2

Zakres zastosowania

1.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się do opon C1, C2 oraz C3.

2.   W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do:

| a) | opon bieżnikowanych; |
| --- | --- |

a)

opon bieżnikowanych;

| b) | opon terenowych do zastosowań profesjonalnych; |
| --- | --- |

b)

opon terenowych do zastosowań profesjonalnych;

| c) | opon przeznaczonych wyłącznie do montowania w pojazdach zarejestrowanych po raz pierwszy przed dniem 1 października 1990 r.; |
| --- | --- |

c)

opon przeznaczonych wyłącznie do montowania w pojazdach zarejestrowanych po raz pierwszy przed dniem 1 października 1990 r.;

| d) | opon zapasowych typu T do użytku tymczasowego; |
| --- | --- |

d)

opon zapasowych typu T do użytku tymczasowego;

| e) | opon, których dopuszczalna prędkość jest mniejsza niż 80 km/godz.; |
| --- | --- |

e)

opon, których dopuszczalna prędkość jest mniejsza niż 80 km/godz.;

| f) | opon, których nominalna średnica obręczy nie przekracza 254 mm lub wynosi 635 mm lub więcej; |
| --- | --- |

f)

opon, których nominalna średnica obręczy nie przekracza 254 mm lub wynosi 635 mm lub więcej;

| g) | opon zaopatrzonych w dodatkowe elementy wyposażenia w celu poprawy właściwości trakcyjnych, np. opon kolcowanych. |
| --- | --- |

g)

opon zaopatrzonych w dodatkowe elementy wyposażenia w celu poprawy właściwości trakcyjnych, np. opon kolcowanych.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia:

| (1) | „opony C1, C2 i C3” oznaczają klasy opon określone w art. 8 ║ rozporządzenia (WE) nr .../2009 [w sprawie wymogów w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego]; |
| --- | --- |

(1)

„opony C1, C2 i C3” oznaczają klasy opon określone w art. 8 ║ rozporządzenia (WE) nr .../2009 [w sprawie wymogów w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego];

| (2) | „opona zapasowa typu T do użytku tymczasowego” oznacza oponę zapasową do użytku tymczasowego przeznaczoną do stosowania przy ciśnieniu powietrza w oponie wyższym od ustalonego dla opon standardowych i wzmocnionych; |
| --- | --- |

(2)

„opona zapasowa typu T do użytku tymczasowego” oznacza oponę zapasową do użytku tymczasowego przeznaczoną do stosowania przy ciśnieniu powietrza w oponie wyższym od ustalonego dla opon standardowych i wzmocnionych;

| (3) | „opona zimowa” oznacza oponę, której wzór bieżnika, jego mieszanka lub struktura zostały zaprojektowane przede wszystkim w celu uzyskania podczas jazdy po śniegu osiągów lepszych niż osiągi zwykłej opony w odniesieniu do jej zdolności wprawiania pojazdu w ruch lub utrzymywania jego ruchu; |
| --- | --- |

(3)

„opona zimowa” oznacza oponę, której wzór bieżnika, jego mieszanka lub struktura zostały zaprojektowane przede wszystkim w celu uzyskania podczas jazdy po śniegu osiągów lepszych niż osiągi zwykłej opony w odniesieniu do jej zdolności wprawiania pojazdu w ruch lub utrzymywania jego ruchu;

| (4) | „punkt sprzedaży” oznacza miejsce, gdzie opony są wystawiane ▐ i oferowane na sprzedaż, w tym salony samochodowe w przypadku wystawianych opon, które nie są zamontowane w pojazdach; |
| --- | --- |

(4)

„punkt sprzedaży” oznacza miejsce, gdzie opony są wystawiane ▐ i oferowane na sprzedaż, w tym salony samochodowe w przypadku wystawianych opon, które nie są zamontowane w pojazdach;

| (5) | „techniczna literatura promocyjna” oznacza
  instrukcje techniczne, broszury
  ,
  ulotki i katalogi,
  drukowane
  lub
  w formie elektronicznej
  albo publikowane w Internecie z wyjątkiem reklamy w mediach,
  wykorzystywane w marketingu opon lub pojazdów skierowanym do użytkowników końcowych lub dystrybutorów, które opisują szczególne parametry opony ▐; |
| --- | --- |

(5)

„techniczna literatura promocyjna” oznacza
  instrukcje techniczne, broszury
  ,
  ulotki i katalogi,
  drukowane
  lub
  w formie elektronicznej
  albo publikowane w Internecie z wyjątkiem reklamy w mediach,
  wykorzystywane w marketingu opon lub pojazdów skierowanym do użytkowników końcowych lub dystrybutorów, które opisują szczególne parametry opony ▐;

| (6) | „dokumentacja techniczna” oznacza informacje dotyczące opon, obejmujące między innymi: nazwę producenta i markę opony; opis typu opony lub grupy opon wyznaczonej do celów zgłoszenia klasy efektywności paliwowej, przyczepności na mokrej powierzchni i zewnętrznego hałasu toczenia; sprawozdania z badań oraz dokładność badań; |
| --- | --- |

(6)

„dokumentacja techniczna” oznacza informacje dotyczące opon, obejmujące między innymi: nazwę producenta i markę opony; opis typu opony lub grupy opon wyznaczonej do celów zgłoszenia klasy efektywności paliwowej, przyczepności na mokrej powierzchni i zewnętrznego hałasu toczenia; sprawozdania z badań oraz dokładność badań;

| (7) | „kalkulator oszczędności paliwowych” oznacza narzędzie udostępniane na specjalnych stronach internetowych poświęconych oznakowaniu opon w celu zademonstrowania potencjalnych średnich oszczędności paliwa, CO2 i ponoszonych kosztów dla opon klas C1, C2 i C3; |
| --- | --- |

(7)

„kalkulator oszczędności paliwowych” oznacza narzędzie udostępniane na specjalnych stronach internetowych poświęconych oznakowaniu opon w celu zademonstrowania potencjalnych średnich oszczędności paliwa, CO2 i ponoszonych kosztów dla opon klas C1, C2 i C3;

| (8) | „strona UE poświęcona oznakowaniu opon” oznacza centralne źródło online, administrowane przez Komisję, zawierające wyjaśnienia i dodatkowe informacje na temat każdego z elementów etykiety opon i zawierające kalkulator oszczędności paliwowych; |
| --- | --- |

(8)

„strona UE poświęcona oznakowaniu opon” oznacza centralne źródło online, administrowane przez Komisję, zawierające wyjaśnienia i dodatkowe informacje na temat każdego z elementów etykiety opon i zawierające kalkulator oszczędności paliwowych;

| (9) | „producent” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która wytwarza produkt lub która zleca zaprojektowanie lub wytworzenie produktu i oferuje ten produkt pod własną nazwą lub znakiem towarowym; |
| --- | --- |

(9)

„producent” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która wytwarza produkt lub która zleca zaprojektowanie lub wytworzenie produktu i oferuje ten produkt pod własną nazwą lub znakiem towarowym;

| (10) | „importer” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę we Wspólnocie, która wprowadza na rynek wspólnotowy produkt z kraju trzeciego; |
| --- | --- |

(10)

„importer” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę we Wspólnocie, która wprowadza na rynek wspólnotowy produkt z kraju trzeciego;

| (11) | „dostawca” oznacza producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela we Wspólnocie lub importera; |
| --- | --- |

(11)

„dostawca” oznacza producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela we Wspólnocie lub importera;

| (12) | „dystrybutor” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną w łańcuchu dostaw, inną niż dostawca lub importer, która udostępnia produkt na rynku; |
| --- | --- |

(12)

„dystrybutor” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną w łańcuchu dostaw, inną niż dostawca lub importer, która udostępnia produkt na rynku;

| (13) | „udostępnienie na rynku” oznacza każde dostarczenie produktu w celu jego dystrybucji lub używania na rynku wspólnotowym w ramach działalności handlowej, odpłatnie lub nieodpłatnie; |
| --- | --- |

(13)

„udostępnienie na rynku” oznacza każde dostarczenie produktu w celu jego dystrybucji lub używania na rynku wspólnotowym w ramach działalności handlowej, odpłatnie lub nieodpłatnie;

| (14) | „użytkownik końcowy” oznacza konsumenta, w tym kierownika parku pojazdów lub przedsiębiorstwo transportu drogowego, kupującego lub zamierzającego kupić oponę; |
| --- | --- |

(14)

„użytkownik końcowy” oznacza konsumenta, w tym kierownika parku pojazdów lub przedsiębiorstwo transportu drogowego, kupującego lub zamierzającego kupić oponę;

| (15) | „zasadniczy parametr” oznacza parametr opony, taki jak opór toczenia, przyczepność na mokrej powierzchni lub zewnętrzny hałas toczenia, który ma znaczny wpływ na środowisko, bezpieczeństwo ruchu drogowego lub zdrowie w trakcie użytkowania. |
| --- | --- |

(15)

„zasadniczy parametr” oznacza parametr opony, taki jak opór toczenia, przyczepność na mokrej powierzchni lub zewnętrzny hałas toczenia, który ma znaczny wpływ na środowisko, bezpieczeństwo ruchu drogowego lub zdrowie w trakcie użytkowania.

Artykuł 4

Obowiązki Komisji

Nie później niż do września 2010 r. Komisja tworzy stronę internetową poświęconą oznakowaniu opon w UE i administruje nią jako centralnym źródłem informacji objaśniających na temat każdego składnika oznakowania.

Strona internetowa zawiera:

| a) | objaśnienie piktogramów umieszczonych na etykiecie; |
| --- | --- |

a)

objaśnienie piktogramów umieszczonych na etykiecie;

| b) | kalkulator oszczędności paliwowych, który pokazuje potencjalne oszczędności paliwa, pieniędzy i CO2 płynące z zastosowania opon o niskich oporach toczenia dla klas opon C1, C2 i C3; |
| --- | --- |

b)

kalkulator oszczędności paliwowych, który pokazuje potencjalne oszczędności paliwa, pieniędzy i CO2 płynące z zastosowania opon o niskich oporach toczenia dla klas opon C1, C2 i C3;

| c) | oświadczenie podkreślającą fakt, że faktyczne oszczędności paliwa oraz bezpieczeństwo ruchu drogowego w znacznym stopniu zależą od zachowania kierowców, a zwłaszcza od następujących czynników:










  (i) | ekologicznego prowadzenia pojazdu, które może znacznie przyczynić się do zmniejszenia zużycia paliwa; |
| --- | --- | --- |

c)

oświadczenie podkreślającą fakt, że faktyczne oszczędności paliwa oraz bezpieczeństwo ruchu drogowego w znacznym stopniu zależą od zachowania kierowców, a zwłaszcza od następujących czynników:

(i)

ekologicznego prowadzenia pojazdu, które może znacznie przyczynić się do zmniejszenia zużycia paliwa;

| (ii) | ciśnienia w oponach, które powinno być regularnie sprawdzane w celu zapewnienia lepszej przyczepności na mokrej powierzchni i lepszych właściwości pod względem efektywności paliwowej; |
| --- | --- |

(ii)

ciśnienia w oponach, które powinno być regularnie sprawdzane w celu zapewnienia lepszej przyczepności na mokrej powierzchni i lepszych właściwości pod względem efektywności paliwowej;

| (iii) | ścisłego przestrzegania bezpiecznej odległości między pojazdami. |
| --- | --- |

(iii)

ścisłego przestrzegania bezpiecznej odległości między pojazdami.

Artykuł 5

Obowiązki dostawców opon

Państwa członkowskie zapewniają stosowanie się dostawców opon do następujących wymogów:

| (1) | dostawcy zagwarantują, że opony C1 i C2 dostarczane do dystrybutorów lub użytkowników końcowych
  są wyposażone w etykietę, umieszczoną w jakikolwiek sposób lub za pomocą nalepki
  na bieżniku opony ▐, wskazującą klasę efektywności paliwowej
  i klasę przyczepności na mokrej powierzchni
  oraz wartość pomiarową zewnętrznego hałasu toczenia,
  określone odpowiednio w części A, B i C
  załącznika I; |
| --- | --- |

(1)

dostawcy zagwarantują, że opony C1 i C2 dostarczane do dystrybutorów lub użytkowników końcowych
  są wyposażone w etykietę, umieszczoną w jakikolwiek sposób lub za pomocą nalepki
  na bieżniku opony ▐, wskazującą klasę efektywności paliwowej
  i klasę przyczepności na mokrej powierzchni
  oraz wartość pomiarową zewnętrznego hałasu toczenia,
  określone odpowiednio w części A, B i C
  załącznika I;

| (2) | format nalepki
  i etykiety, o których
  mowa w
  pkt 1,
  jest zgodny z formatem zaleconym w załączniku II; |
| --- | --- |

(2)

format nalepki
  i etykiety, o których
  mowa w
  pkt 1,
  jest zgodny z formatem zaleconym w załączniku II;

| (3) | dostawcy podają klasę efektywności paliwowej, klasę przyczepności na mokrej powierzchni oraz wartość pomiarową zewnętrznego hałasu toczenia w technicznej literaturze promocyjnej zgodnie z załącznikiem I, w kolejności podanej w załączniku III.
  Dla opon klas C2 i C3 podaje się także wartość pomiarową współczynnika oporu toczenia; |
| --- | --- |

(3)

dostawcy podają klasę efektywności paliwowej, klasę przyczepności na mokrej powierzchni oraz wartość pomiarową zewnętrznego hałasu toczenia w technicznej literaturze promocyjnej zgodnie z załącznikiem I, w kolejności podanej w załączniku III.
  Dla opon klas C2 i C3 podaje się także wartość pomiarową współczynnika oporu toczenia;

| (4) | dostawcy udostępniają władzom państw członkowskich na ich wniosek dokumentację techniczną obejmującą okres kończący się po upływie pięciu lat od udostępnienia na rynku ostatniej opony danego typu; dokumentacja techniczna jest na tyle szczegółowa, aby umożliwić władzom sprawdzenie dokładności zamieszczonych na etykiecie informacji na temat efektywności paliwowej, przyczepności na mokrej powierzchni i zewnętrznego hałasu toczenia; |
| --- | --- |

(4)

dostawcy udostępniają władzom państw członkowskich na ich wniosek dokumentację techniczną obejmującą okres kończący się po upływie pięciu lat od udostępnienia na rynku ostatniej opony danego typu; dokumentacja techniczna jest na tyle szczegółowa, aby umożliwić władzom sprawdzenie dokładności zamieszczonych na etykiecie informacji na temat efektywności paliwowej, przyczepności na mokrej powierzchni i zewnętrznego hałasu toczenia;

| (5) | dostawcy przedstawiają wartości pomiarowe z testu homologacji typu dotyczące współczynnika oporu toczenia (wyrażonego w kg/t), wskaźnika przyczepności na mokrej powierzchni (wyrażonego wskaźnikiem G w porównaniu ze standardową oponą odniesienia) i emisji hałasu (wyrażonych w dB) w ogólnodostępnej bazie danych. |
| --- | --- |

(5)

dostawcy przedstawiają wartości pomiarowe z testu homologacji typu dotyczące współczynnika oporu toczenia (wyrażonego w kg/t), wskaźnika przyczepności na mokrej powierzchni (wyrażonego wskaźnikiem G w porównaniu ze standardową oponą odniesienia) i emisji hałasu (wyrażonych w dB) w ogólnodostępnej bazie danych.

Artykuł 6

Obowiązki dystrybutorów opon

Państwa członkowskie zapewniają stosowanie się dystrybutorów opon do następujących wymogów:

| (1) | dystrybutorzy gwarantują, że
  nalepka lub etykieta umieszczona
  przez dostawcę zgodnie z art. 5 pkt 1 lub bardziej szczegółowa objaśniająca wersja etykiety, określona w punkcie 3 załącznika II, jest dostępna i
  wyraźnie
  umieszczona odpowiednio na oponie albo w jej bezpośrednim sąsiedztwie
  w punkcie sprzedaży; |
| --- | --- |

(1)

dystrybutorzy gwarantują, że
  nalepka lub etykieta umieszczona
  przez dostawcę zgodnie z art. 5 pkt 1 lub bardziej szczegółowa objaśniająca wersja etykiety, określona w punkcie 3 załącznika II, jest dostępna i
  wyraźnie
  umieszczona odpowiednio na oponie albo w jej bezpośrednim sąsiedztwie
  w punkcie sprzedaży;

| (2) | w przypadku gdy opony przeznaczone na sprzedaż nie są widoczne dla użytkowników końcowych, dystrybutorzy dostarczają użytkownikom końcowym
  dokumentację
  na temat klasy efektywności paliwowej, klasy przyczepności na mokrej powierzchni oraz wartości pomiarowej zewnętrznego hałasu toczenia tych opon; |
| --- | --- |

(2)

w przypadku gdy opony przeznaczone na sprzedaż nie są widoczne dla użytkowników końcowych, dystrybutorzy dostarczają użytkownikom końcowym
  dokumentację
  na temat klasy efektywności paliwowej, klasy przyczepności na mokrej powierzchni oraz wartości pomiarowej zewnętrznego hałasu toczenia tych opon;

| (3) | w przypadku opon C1 i C2
  i C3
  dystrybutorzy
  udostępniają objaśniającą wersję etykiety, jak określono w punkcie 3 lub 4 załącznika II, określającą klasę
  efektywności paliwowej,
  klasę przyczepności na mokrej powierzchni
  oraz
  wartość pomiarową
  zewnętrznego hałasu toczenia,
  jak określono odpowiednio w części A, B i C załącznika I, na rachunkach wystawianych
  użytkownikowi końcowemu przy zakupie opon
  lub
  wraz z
  tymi rachunkami
  . |
| --- | --- |

(3)

w przypadku opon C1 i C2
  i C3
  dystrybutorzy
  udostępniają objaśniającą wersję etykiety, jak określono w punkcie 3 lub 4 załącznika II, określającą klasę
  efektywności paliwowej,
  klasę przyczepności na mokrej powierzchni
  oraz
  wartość pomiarową
  zewnętrznego hałasu toczenia,
  jak określono odpowiednio w części A, B i C załącznika I, na rachunkach wystawianych
  użytkownikowi końcowemu przy zakupie opon
  lub
  wraz z
  tymi rachunkami
  .

Artykuł 7

Obowiązki dostawców i dystrybutorów
  pojazdów

Państwa członkowskie zapewniają stosowanie się dostawców i dystrybutorów
  pojazdów
  do następujących wymogów:

| (1) | dostawcy i dystrybutorzy
  pojazdów zapewniają
  informacje na temat opon montowanych w nowych pojazdach; informacje te obejmują klasę efektywności paliwowej określoną w części A załącznika I oraz wartość pomiarową zewnętrznego hałasu toczenia określoną w części C załącznika I, a także, w przypadku opon C1, klasę przyczepności na mokrej powierzchni określoną w części B załącznika I,
  w kolejności podanej w załączniku III. Informacje te dołącza się przynajmniej do technicznej literatury promocyjnej w formie elektronicznej oraz dostarcza się użytkownikom końcowym przed sprzedażą pojazdu; |
| --- | --- |

(1)

dostawcy i dystrybutorzy
  pojazdów zapewniają
  informacje na temat opon montowanych w nowych pojazdach; informacje te obejmują klasę efektywności paliwowej określoną w części A załącznika I oraz wartość pomiarową zewnętrznego hałasu toczenia określoną w części C załącznika I, a także, w przypadku opon C1, klasę przyczepności na mokrej powierzchni określoną w części B załącznika I,
  w kolejności podanej w załączniku III. Informacje te dołącza się przynajmniej do technicznej literatury promocyjnej w formie elektronicznej oraz dostarcza się użytkownikom końcowym przed sprzedażą pojazdu;

| (2) | w przypadku gdy w nowym pojeździe można montować opony różnego typu, a użytkownik końcowy nie ma możliwości ich wyboru,
  informacje, o których mowa w pkt 1, wskazują
  najniższą klasę efektywności paliwowej, najniższą klasę przyczepności na mokrej powierzchni oraz najwyższą wartość pomiarową zewnętrznego hałasu toczenia tych typów opon ▐; |
| --- | --- |

(2)

w przypadku gdy w nowym pojeździe można montować opony różnego typu, a użytkownik końcowy nie ma możliwości ich wyboru,
  informacje, o których mowa w pkt 1, wskazują
  najniższą klasę efektywności paliwowej, najniższą klasę przyczepności na mokrej powierzchni oraz najwyższą wartość pomiarową zewnętrznego hałasu toczenia tych typów opon ▐;

| (3) | w przypadku gdy użytkownik końcowy ma do wyboru różne typy opon, jakie mogą zostać zamontowane w nowym pojeździe,
  zastosowanie mają następujące litery a) lub b):










  a) | w przypadku, gdy użytkownik końcowy ma do wyboru różne rozmiary opon/felg, ale nie ma wyboru co do innych parametrów typu opony, informacje, o których mowa w pkt 1 określają, dla każdego rozmiaru opony/felgi, najniższą
  klasę efektywności paliwowej,
  najniższą
  klasę przyczepności na mokrej powierzchni i
  najwyższą
  wartość pomiarową zewnętrznego hałasu toczenia
  wszystkich
  typów opon w
  ramach danego rozmiaru opon/felg
  ; |
| --- | --- | --- |

(3)

w przypadku gdy użytkownik końcowy ma do wyboru różne typy opon, jakie mogą zostać zamontowane w nowym pojeździe,
  zastosowanie mają następujące litery a) lub b):

a)

w przypadku, gdy użytkownik końcowy ma do wyboru różne rozmiary opon/felg, ale nie ma wyboru co do innych parametrów typu opony, informacje, o których mowa w pkt 1 określają, dla każdego rozmiaru opony/felgi, najniższą
  klasę efektywności paliwowej,
  najniższą
  klasę przyczepności na mokrej powierzchni i
  najwyższą
  wartość pomiarową zewnętrznego hałasu toczenia
  wszystkich
  typów opon w
  ramach danego rozmiaru opon/felg
  ;

| b) | za wyjątkiem przypadków wymienionych w lit. a), informacje, o których mowa w pkt 1 określają klasę efektywności paliwowej, klasę przyczepności na mokrej powierzchni oraz wartość pomiarową zewnętrznego hałasu toczenia wszystkich typów opon, które może wybrać użytkownik końcowy. |
| --- | --- |

b)

za wyjątkiem przypadków wymienionych w lit. a), informacje, o których mowa w pkt 1 określają klasę efektywności paliwowej, klasę przyczepności na mokrej powierzchni oraz wartość pomiarową zewnętrznego hałasu toczenia wszystkich typów opon, które może wybrać użytkownik końcowy.

Artykuł 8

Zharmonizowane metody badań

Informacje wymagane na mocy art. 5, 6 i 7, dotyczące klasy efektywności paliwowej, wartości pomiarowej zewnętrznego hałasu toczenia i klasy przyczepności na mokrej powierzchni, są uzyskiwane w oparciu o zharmonizowane metody badań określone w załączniku I.
  Zharmonizowane metody badań muszą móc dostarczyć użytkownikom końcowym wiarygodną i w pełni reprezentatywną klasyfikację badanych właściwości.

Artykuł 9

Procedura weryfikacji

1.   Państwa członkowskie sprawdzają zgodność zadeklarowanych klas efektywności paliwowej i przyczepności na mokrej powierzchni w rozumieniu części A i B załącznika I, a także zadeklarowaną wartość pomiarową zewnętrznego hałasu toczenia w rozumieniu części C załącznika I, zgodnie z procedurą określoną w załączniku IV.

2.
     
  Takie weryfikacje nie przynoszą uszczerbku żadnej homologacji UE typu pojazdu lub opon otrzymanej zgodnie z dyrektywą 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającą ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (10) lub zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr.../2009 w sprawie wymogów technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego]. W ramach oceny zgodności państwa członkowskie odwołują się również, w stosownych przypadkach, do dokumentacji dotyczącej homologacji typu opon i do odnośnej dodatkowej dokumentacji dostarczanej przez dostawcę.

3.
     
  Państwa członkowskie gwarantują, że właściwe władze tworzą system rutynowych i nierutynowych kontroli punktów sprzedaży celem zapewnienia zgodności z wymogami niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 10

Rynek wewnętrzny

1.   W przypadku gdy spełnione są wymogi
  niniejszego rozporządzenia
  , państwa członkowskie nie zakazują ani nie ograniczają udostępniania opon na rynku na podstawie informacji o produkcie objętych
  niniejszym rozporządzeniem
  .

2.   Państwa członkowskie uznają etykiety i informacje o produkcie za zgodne z przepisami
  niniejszego rozporządzenia
  , chyba że posiadają dowody na to, że tak nie jest. Państwa członkowskie mogą wymagać od dostawców dostarczenia dokumentacji technicznej,
  zgodnie z art. 5 pkt 4,
  w celu sprawdzenia rzetelności zadeklarowanych wartości.

Artykuł 11

Środki zachęcające

Państwa członkowskie nie stosują środków zachęcających w przypadku opon poniżej poziomu klasy C
  w odniesieniu do
  efektywności paliwowej
  lub
  przyczepności na mokrej powierzchni w rozumieniu
  odpowiednio
  części A
  i B
  załącznika I.

Artykuł 12

Zmiany i dostosowania do postępu technicznego

Wymienione poniżej środki, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne
  niniejszego rozporządzenia
  , między innymi poprzez ich uzupełnienie, należy przyjąć zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 14 ust 2:

| (1) | wprowadzenie wymogów dotyczących klasyfikacji przyczepności na mokrej powierzchni dla opon C2 i C3, pod warunkiem że istnieją odpowiednie zharmonizowane metody badań; |
| --- | --- |

(1)

wprowadzenie wymogów dotyczących klasyfikacji przyczepności na mokrej powierzchni dla opon C2 i C3, pod warunkiem że istnieją odpowiednie zharmonizowane metody badań;

| (2) | wprowadzenie wymogów dotyczących opon zimowych lub nordyckich opon zimowych; |
| --- | --- |

(2)

wprowadzenie wymogów dotyczących opon zimowych lub nordyckich opon zimowych;

| ▐ (3) | dostosowanie załączników od I do IV do postępu technicznego. |
| --- | --- |

▐ (3)

dostosowanie załączników od I do IV do postępu technicznego.

Artykuł 13

Egzekwowanie i
  sankcje

1.
     Państwa członkowskie,
  poprzez stałą wymianę informacji, gwarantują ścisłą współpracę przy nadzorze rynkowym dla dobra spójnego wykonania niniejszego rozporządzenia. Państwa członkowskie podejmują stosowne środki w ramach regularnych kontroli ex post w celu zapewnienia, że opony, które nie są należycie oznakowane, zostaną dostosowane do wymogów lub usunięte z rynku.

2.
     
  Państwa członkowskie wprowadzają środki określające sankcje za naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia, w tym także
  przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz
  przepisy zapewniające ich egzekwowanie
  .

3.
     
  Środki te są
  skuteczne, współmierne i odstraszające.

4.
     Państwa członkowskie bezzwłocznie powiadamiają Komisję
  o tych środkach oraz o wszelkich późniejszych zmianach tych środków.

Artykuł 14

Komitet

1.   Komisję wspiera komitet.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1 do 4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem art. 8 tej decyzji.

Artykuł 15

Przegląd

1.
     Najpóźniej po upływie
  trzech
  lat od daty zastosowania
  niniejszego rozporządzenia
  , Komisja dokona
  przeglądu jego stosowania, uwzględniając między innymi
  :

| a) | skuteczność etykiet pod względem świadomości konsumenckiej; |
| --- | --- |

a)

skuteczność etykiet pod względem świadomości konsumenckiej;

| b) | czy system etykietowania powinien zostać rozszerzony na opony bieżnikowane; |
| --- | --- |

b)

czy system etykietowania powinien zostać rozszerzony na opony bieżnikowane;

| c) | czy należy wprowadzić nowe parametry lub klasy opon; |
| --- | --- |

c)

czy należy wprowadzić nowe parametry lub klasy opon;

| d) | informacje na temat parametrów opon dostarczane użytkownikom końcowym przez dostawców pojazdów i dystrybutorów. |
| --- | --- |

d)

informacje na temat parametrów opon dostarczane użytkownikom końcowym przez dostawców pojazdów i dystrybutorów.

2.
     
  Komisja, na podstawie wspomnianego przeglądu oraz po dokonaniu oceny wpływu i przeprowadzeniu ankiety konsumenckiej, przedstawia sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, w stosownym przypadku wraz z wnioskiem dotyczącym zmiany niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 16

Transpozycja

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Stosuje się je
  od dnia 1 listopada 2012 r.

Jednakże art. 5 i 6 nie mają zastosowania do opon wyprodukowanych przed dniem 1 lipca 2012 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w ║

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 25 marca 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dz.U.).

1

(2)  Dz.U.,, s. .

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r.

3

(4)  COM(2008)0433.

4

(5)  COM(2006)0545.

5

COM(2006)0545.

(6)  Dz.U L ...

6

Dz.U L ...

(7)  Dz.U. L 189 z 18.7.2002, s. 12.

7

(8)  Dz.U. L 297 z 13.10.1992, s. 16.

8

(9)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

9

(10)  Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1.

10

Środa, 22 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK I

Klasyfikacja parametrów opon

Część A:   Klasy efektywności paliwowej

Klasy efektywności paliwowej muszą być określane na podstawie współczynnika oporu toczenia (RRC) zgodnie z podaną poniżej skalą od A do G, zmierzoną zgodnie z ║ regulaminem EKG ONZ ║ .

▐

| Opony С1 | Opony С2 | Opony С3 |
| --- | --- | --- |
| RRC w kg/t | Klasa efektywności energetycznej | RRC w kg/t | Klasa efektywności energetycznej | RRC w kg/t | Klasa efektywności energetycznej |
| RRC≤6,5 | A | RRC≤5,5 | A | RRC≤4,0 | A |
| 6,6≤RRC≤7,7 | B | 5,6≤RRC≤6,7 | B | 4,1≤RRC≤5,0 | B |
| 7,8≤RRC≤9,0 | C | 6,8≤RRC≤8,0 | C | 5,1≤RRC≤6,0 | C |
| Puste | D | Puste | D | 6,1≤RRC≤7,0 | D |
| 9,1≤RRC≤10,5 | E | 8,1≤RRC≤9,2 | E | 7,1≤RRC≤8,0 | E |
| 10,6≤RRC≤12,0 | F | 9,3≤RRC≤10,5 | F | RRC≥8,1 | F |
| RRC≥12,1 | G | RRC≥10,6 | G | Puste | G |

Opony С1

Opony С2

Opony С3

RRC w kg/t

Klasa efektywności energetycznej

RRC w kg/t

Klasa efektywności energetycznej

RRC w kg/t

Klasa efektywności energetycznej

RRC≤6,5

A

RRC≤5,5

A

RRC≤4,0

A

6,6≤RRC≤7,7

B

5,6≤RRC≤6,7

B

4,1≤RRC≤5,0

B

7,8≤RRC≤9,0

C

6,8≤RRC≤8,0

C

5,1≤RRC≤6,0

C

Puste

D

Puste

D

6,1≤RRC≤7,0

D

9,1≤RRC≤10,5

E

8,1≤RRC≤9,2

E

7,1≤RRC≤8,0

E

10,6≤RRC≤12,0

F

9,3≤RRC≤10,5

F

RRC≥8,1

F

RRC≥12,1

G

RRC≥10,6

G

Puste

G

Część B:   Klasy przyczepności na mokrej powierzchni

Klasy przyczepności na mokrej powierzchni opon C1 muszą być określane na podstawie współczynnika przyczepności na mokrej powierzchni (G) zgodnie ze skalą od A do G określoną poniżej oraz mierzone zgodnie z regulaminem nr 117 EKG ONZ w sprawie jednolitych przepisów dotyczących homologacji opon w odniesieniu do emisji hałasu toczenia i przyczepności na mokrych nawierzchniach (1).

| G | Klasy przyczepności na mokrej powierzchni |
| --- | --- |
| 155≤G | A |
| 140≤G≤154 | B |
| 125≤G≤139 | C |
| Puste | D |
| 110≤G≤124 | E |
| G≤109 | F |
| Puste | G |

G

Klasy przyczepności na mokrej powierzchni

155≤G

A

140≤G≤154

B

125≤G≤139

C

Puste

D

110≤G≤124

E

G≤109

F

Puste

G

Część C:   Zewnętrzny hałas toczenia

Wartość pomiarowa zewnętrznego hałasu toczenia jest podawana w decybelach i mierzona zgodnie z regulaminem nr 117 EKG ONZ w sprawie jednolitych przepisów dotyczących homologacji opon w odniesieniu do emisji hałasu toczenia i przyczepności na mokrych nawierzchniach.

Część D:
     
  niski poziom hałasu

W przypadku opon o niskim wskaźniku hałasu określonym zgodnie ze skalą określoną poniżej, etykiecie dotyczącej wartości pomiarowej zewnętrznego hałasu toczenia wyrażonej w dB towarzyszy znak „niski poziom hałasu”:

| Klasy zewnętrznego hałasu toczenia (dB(A)) |
| --- |
| C2 | C1 | C2 | C3 |
| niski poziom hałasu (2) | ≤68 | ≤69 | ≤70 |

Klasy zewnętrznego hałasu toczenia (dB(A))

C2

C1

C2

C3

niski poziom hałasu (2)

≤68

≤69

≤70

---

(1)  Dz.U. L 231 z 29.8.2008, s. 19.

(2)  
  niski poziom hałasu

Image

Środa, 22 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK II

Format etykiety

Nalepka, o której mowa w art. 5 pkt 1 oraz art. 6 pkt 1, składa się z dwóch części: 1) etykiety wydrukowanej w formacie opisanym poniżej oraz 2) miejsca pozostawionego na umieszczenie nazwy dostawcy oraz linii opon, rozmiaru opon, indeksu ładowności, indeksu prędkości i innych danych technicznych (zwanego dalej „miejscem na markę”).

1.   Wzór etykiety

| 1.1 | Etykieta wydrukowana na nalepce, o której mowa w art. 5 pkt 1 oraz art. 6 pkt 1, musi odpowiadać przedstawionej poniżej ilustracji: |
| --- | --- |

1.1

Etykieta wydrukowana na nalepce, o której mowa w art. 5 pkt 1 oraz art. 6 pkt 1, musi odpowiadać przedstawionej poniżej ilustracji:

Image

| 1.2 | Do projektu dodaje się następujący element:



  adres strony internetowej UE poświęconej etykietowaniu opon napisany dużą czcionką na dole etykiety, |
| --- | --- |

1.2

adres strony internetowej UE poświęconej etykietowaniu opon napisany dużą czcionką na dole etykiety,

| 1.3 | Poniższy rysunek przedstawia specyfikację etykiety: |
| --- | --- |

1.3

Poniższy rysunek przedstawia specyfikację etykiety:

Image

| 1.4 | Etykieta musi mieć szerokość co najmniej 75 mm i wysokość 110 mm. Jeżeli etykieta jest drukowana w większym formacie, jej treść musi pozostać proporcjonalna do wymiarów przedstawionych w powyższej specyfikacji. |
| --- | --- |

1.4

Etykieta musi mieć szerokość co najmniej 75 mm i wysokość 110 mm. Jeżeli etykieta jest drukowana w większym formacie, jej treść musi pozostać proporcjonalna do wymiarów przedstawionych w powyższej specyfikacji.

| 1.5 | Etykieta musi być zgodna z poniższymi wymogami:






  a) | Kolory CMYK – cyjan, magenta, żółty i czarny – podawane zgodnie z następującym przykładem: 00-70-X-00: 0 % cyjanu, 70 % magenty, 100 % żółtego, 0 % czarnego; |
| --- | --- | --- |

1.5

Etykieta musi być zgodna z poniższymi wymogami:

a)

Kolory CMYK – cyjan, magenta, żółty i czarny – podawane zgodnie z następującym przykładem: 00-70-X-00: 0 % cyjanu, 70 % magenty, 100 % żółtego, 0 % czarnego;

| b) | Poniższe liczby odnoszą się do legendy w sekcji 1.3; | Efektywność paliwowa

  Piktogram: szerokość: 19,5 mm, wysokość: 18,5 mm – Ramka piktogramu: linia: 3,5 pkt, szerokość: 26 mm, wysokość: 23 mm – Ramka skali: linia: 1 pkt – Koniec ramki: linia: 3,5 pkt, szerokość: 36 mm – Kolor: X-10-00-05; |
| --- | --- | --- |

b)

Poniższe liczby odnoszą się do legendy w sekcji 1.3;

Image

Efektywność paliwowa

Piktogram: szerokość: 19,5 mm, wysokość: 18,5 mm – Ramka piktogramu: linia: 3,5 pkt, szerokość: 26 mm, wysokość: 23 mm – Ramka skali: linia: 1 pkt – Koniec ramki: linia: 3,5 pkt, szerokość: 36 mm – Kolor: X-10-00-05;

| | Przyczepność na mokrej powierzchni

  Piktogram: szerokość: 19 mm, wysokość: 19 mm – Ramka piktogramu: linia: 3,5 pkt, szerokość: 26 mm, wysokość: 23 mm – Ramka skali: linia: 1 pkt – Koniec ramki: linia: 3,5 pkt, szerokość: 26 mm – Kolor: X-10-00-05; |
| --- | --- |

Image

Przyczepność na mokrej powierzchni

Piktogram: szerokość: 19 mm, wysokość: 19 mm – Ramka piktogramu: linia: 3,5 pkt, szerokość: 26 mm, wysokość: 23 mm – Ramka skali: linia: 1 pkt – Koniec ramki: linia: 3,5 pkt, szerokość: 26 mm – Kolor: X-10-00-05;

| | Zewnętrzny hałas toczenia

  Piktogram: szerokość: 23 mm, wysokość: 15 mm – Ramka piktogramu: linia: 3,5 pkt, szerokość: 26 mm, wysokość: 24 mm – Ramka wartości: linia: 1 pkt – Koniec ramki: linia: 3,5 pkt, wysokość: 24 mm – Kolor: X-10-00-05; |
| --- | --- |

Image

Zewnętrzny hałas toczenia

Piktogram: szerokość: 23 mm, wysokość: 15 mm – Ramka piktogramu: linia: 3,5 pkt, szerokość: 26 mm, wysokość: 24 mm – Ramka wartości: linia: 1 pkt – Koniec ramki: linia: 3,5 pkt, wysokość: 24 mm – Kolor: X-10-00-05;

| | Obramowanie etykiety: linia: 1,5 pkt – Kolor: X-10-00-05; |
| --- | --- |

Image

Obramowanie etykiety: linia: 1,5 pkt – Kolor: X-10-00-05;

| | Skala A-G







  — | Strzałki: wysokość: 4,75 mm, przerwa: 0,75 mm, czarna linia: 0,5 pkt – kolory:






  — | A: X-00-X-00; |
| --- | --- | --- | --- |

Image

Skala A-G

—

Strzałki: wysokość: 4,75 mm, przerwa: 0,75 mm, czarna linia: 0,5 pkt – kolory:

—

A: X-00-X-00;

| — | B: 70-00-X-00; |
| --- | --- |

—

B: 70-00-X-00;

| — | C: 30-00-X-00; |
| --- | --- |

—

C: 30-00-X-00;

| — | D: 00-00-X-00; |
| --- | --- |

—

D: 00-00-X-00;

| — | E: 00-30-X-00; |
| --- | --- |

—

E: 00-30-X-00;

| — | F: 00-70-X-00; |
| --- | --- |

—

F: 00-70-X-00;

| — | G: 00-X-X-00. |
| --- | --- |

—

G: 00-X-X-00.

| — | Tekst: Helvetica Bold 12 pkt, 100 % białego, czarne obramowanie: 0,5 pkt; |
| --- | --- |

—

Tekst: Helvetica Bold 12 pkt, 100 % białego, czarne obramowanie: 0,5 pkt;

| | Skala







  — | Strzałka: szerokość: 16 mm, wysokość: 10 mm, 100 % czarnego; |
| --- | --- | --- |

Image

Skala

—

Strzałka: szerokość: 16 mm, wysokość: 10 mm, 100 % czarnego;

| — | Tekst: Helvetica Bold 27 pkt, 100 % białego; |
| --- | --- |

—

Tekst: Helvetica Bold 27 pkt, 100 % białego;

| | Linie skali: linia: 0,5 pkt, przerwa w linii przerywanej: 5,5 mm, 100 % czarnego; |
| --- | --- |

Image

Linie skali: linia: 0,5 pkt, przerwa w linii przerywanej: 5,5 mm, 100 % czarnego;

| | Tekst skali: Helvetica Bold 11 pkt, 100 % czarnego; |
| --- | --- |

Image

Tekst skali: Helvetica Bold 11 pkt, 100 % czarnego;

| | Wartość hałasu







  — | Ramka: szerokość: 25 mm, wysokość: 10 mm, 100 % czarnego; |
| --- | --- | --- |

Image

Wartość hałasu

—

Ramka: szerokość: 25 mm, wysokość: 10 mm, 100 % czarnego;

| — | Tekst: Helvetica Bold 20 pkt, 100 % białego; |
| --- | --- |

—

Tekst: Helvetica Bold 20 pkt, 100 % białego;

| — | Tekst jednostki: Helvetica Bold Regular dla (A) 13 pkt, 100 % białego; |
| --- | --- |

—

Tekst jednostki: Helvetica Bold Regular dla (A) 13 pkt, 100 % białego;

| | Logo UE: szerokość: 9 mm, wysokość: 6 mm; |
| --- | --- |

Image

Logo UE: szerokość: 9 mm, wysokość: 6 mm;

| | Odniesienie do rozporządzenia: Helvetica Regular 7,5 pkt, 100 % czarnego;

  Odniesienie do klasy opon: Helvetica Bold 7,5 pkt, 100 % czarnego; |
| --- | --- |

Image

Odniesienie do rozporządzenia: Helvetica Regular 7,5 pkt, 100 % czarnego;

Odniesienie do klasy opon: Helvetica Bold 7,5 pkt, 100 % czarnego;

| c) | Tło musi być w kolorze białym. |
| --- | --- |

c)

Tło musi być w kolorze białym.

| 1.6 | Klasa opon (C1, C2 lub C3) musi być wskazana na etykiecie w formacie zaleconym na ilustracji w sekcji 1.3. |
| --- | --- |

1.6

Klasa opon (C1, C2 lub C3) musi być wskazana na etykiecie w formacie zaleconym na ilustracji w sekcji 1.3.

2.   Miejsce na markę

║ Oprócz etykiety dostawcy muszą umieszczać na nalepce swoją nazwę, linię opon, rozmiar opon, indeks ładowności, indeks prędkości i inne dane techniczne oraz markę opony w dowolnym kolorze, formacie i wzorze, pod warunkiem że proporcje wymiarów miejsca na markę nie przekraczają 4:5 w stosunku do etykiety, a informacje podane poza etykietą nie są sprzeczne z informacjami na etykiecie.

3.
     
  Format rozszerzonej etykiety objaśniającej

Objaśniająca wersja etykiety, o której mowa w art. 6, jest zgodna z poniższą ilustracją, a jej treść jest tłumaczona na język właściwy dla danego punktu sprzedaży. Ta wersja etykiety dostarczana jest konsumentowi na rachunku lub wraz z nim, chyba że stanowi to zbędne obciążenie dla dystrybutora i w takim przypadku informacja zapewniana jest zgodnie z pkt 4 załącznika II.

Image

4.
     
  Format informacji podawanych na rachunku

Gdy koszty druku etykiety objaśniającej, jak określono w pkt 3 załącznika II, stanowią zbędne obciążenie dla dystrybutora, informację na etykiecie podaje się jak na poniższej ilustracji:

Image

Środa, 22 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK III

Informacje podawane w technicznej literaturze promocyjnej

| 1. | Informacje dotyczące opon są podawane w określonej poniżej kolejności:






  (i) | klasa efektywności paliwowej (litera od A do G); |
| --- | --- | --- |

1.

Informacje dotyczące opon są podawane w określonej poniżej kolejności:

(i)

klasa efektywności paliwowej (litera od A do G);

| (ii) | klasa przyczepności na mokrej powierzchni (litera od A do G); |
| --- | --- |

(ii)

klasa przyczepności na mokrej powierzchni (litera od A do G);

| (iii) | wartość pomiarowa zewnętrznego hałasu toczenia (dB). |
| --- | --- |

(iii)

wartość pomiarowa zewnętrznego hałasu toczenia (dB).

| 2. | Informacje te muszą spełniać następujące kryteria:






  (i) | być łatwe do odczytania; |
| --- | --- | --- |

2.

Informacje te muszą spełniać następujące kryteria:

(i)

być łatwe do odczytania;

| (ii) | być łatwe do zrozumienia; |
| --- | --- |

(ii)

być łatwe do zrozumienia;

| (iii) | w przypadku gdy dla danego typu opon istnieją różne klasyfikacje w zależności od wymiaru lub innych parametrów, podaje się zakres parametrów opon od najlepszych do najgorszych. |
| --- | --- |

(iii)

w przypadku gdy dla danego typu opon istnieją różne klasyfikacje w zależności od wymiaru lub innych parametrów, podaje się zakres parametrów opon od najlepszych do najgorszych.

| 3. | Dostawcy muszą również na swojej stronie internetowej udostępnić następujące dane:








  (i) | link do strony internetowej UE poświęconej etykietowaniu opon; |
| --- | --- | --- |

3.

Dostawcy muszą również na swojej stronie internetowej udostępnić następujące dane:

(i)

link do strony internetowej UE poświęconej etykietowaniu opon;

| (ii) | objaśnienie piktogramów umieszczonych na etykiecie
  oraz kalkulator efektywności paliwowej udostępniony na stronie UE poświęconej etykietowaniu opon
  ; |
| --- | --- |

(ii)

objaśnienie piktogramów umieszczonych na etykiecie
  oraz kalkulator efektywności paliwowej udostępniony na stronie UE poświęconej etykietowaniu opon
  ;

| (iii) | informację podkreślającą fakt, że faktyczne oszczędności paliwa oraz bezpieczeństwo ruchu drogowego w znacznym stopniu zależą od zachowania kierowców, a zwłaszcza od następujących czynników:






  — | ekologicznego prowadzenia pojazdu, które może znacznie przyczynić się do zmniejszenia zużycia paliwa; |
| --- | --- | --- |

(iii)

informację podkreślającą fakt, że faktyczne oszczędności paliwa oraz bezpieczeństwo ruchu drogowego w znacznym stopniu zależą od zachowania kierowców, a zwłaszcza od następujących czynników:

—

ekologicznego prowadzenia pojazdu, które może znacznie przyczynić się do zmniejszenia zużycia paliwa;

| — | ciśnienia w oponach, które powinno być regularnie sprawdzane w celu zapewnienia lepszej przyczepności na mokrej powierzchni i lepszych właściwości pod względem efektywności paliwowej; |
| --- | --- |

—

ciśnienia w oponach, które powinno być regularnie sprawdzane w celu zapewnienia lepszej przyczepności na mokrej powierzchni i lepszych właściwości pod względem efektywności paliwowej;

| — | ścisłego przestrzegania bezpiecznej odległości między pojazdami. |
| --- | --- |

—

ścisłego przestrzegania bezpiecznej odległości między pojazdami.

Środa, 22 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK IV

Procedura weryfikacji

Zgodność zadeklarowanych klas efektywności paliwowej i przyczepności na mokrej powierzchni, jak również zadeklarowanej wartości pomiarowej zewnętrznego hałasu toczenia, sprawdza się, w przypadku każdego typu opon lub każdej grupy opon ustalonej przez dostawcę, zgodnie z następującą procedurą:

| (1) | Najpierw badaniom poddaje się jedną oponę. Jeżeli zmierzona wartość jest zgodna z zadeklarowaną klasą lub wartością pomiarową zewnętrznego hałasu toczenia, wynik badania uważa się za pozytywny; |
| --- | --- |

(1)

Najpierw badaniom poddaje się jedną oponę. Jeżeli zmierzona wartość jest zgodna z zadeklarowaną klasą lub wartością pomiarową zewnętrznego hałasu toczenia, wynik badania uważa się za pozytywny;

| (2) | Jeżeli zmierzona wartość nie jest zgodna z zadeklarowaną klasą lub wartością pomiarową zewnętrznego hałasu toczenia, badaniu poddaje się kolejne trzy opony. Średnia wartość pomiaru, wynikająca z badań wykonanych na czterech oponach, jest wykorzystywana do oceny zgodności z zadeklarowanymi informacjami. |
| --- | --- |

(2)

Jeżeli zmierzona wartość nie jest zgodna z zadeklarowaną klasą lub wartością pomiarową zewnętrznego hałasu toczenia, badaniu poddaje się kolejne trzy opony. Średnia wartość pomiaru, wynikająca z badań wykonanych na czterech oponach, jest wykorzystywana do oceny zgodności z zadeklarowanymi informacjami.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/212 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/212

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Zmiana rozporządzenia (WE) nr 717/2007 w sprawie roamingu w publicznych sieciach telefonii ruchomej wewnątrz Wspólnoty oraz dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej ***I

P6_TA(2009)0249

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 717/2007 w sprawie roamingu w publicznych sieciach telefonii ruchomej wewnątrz Wspólnoty oraz dyrektywę 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (COM(2008)0580 – C6-0333/2008 – 2008/0187(COD))

2010/C 184 E/55

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0580),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 95 Taktatu WE, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi Europejskiemu (C6–0333/2008),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz opinie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, jak również Komisji Kultury i Edukacji (A6-0138/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0187

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 717/2007 w sprawie roamingu w publicznych sieciach telefonii ruchomej wewnątrz Wspólnoty oraz dyrektywę 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu z pierwszego czytania odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (WE) nr 544/2009.)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/213 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/213

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Wymogi dotyczące sprawozdawczości i dokumentacji w przypadku połączeń i podziałów ***I

P6_TA(2009)0250

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy Rady 77/91/EWG, 78/855/EWG i 82/891/EWG oraz dyrektywę 2005/56/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących sprawozdawczości i dokumentacji w przypadku połączeń i podziałów (COM(2008)0576 – C6-0330/2008 – 2008/0182(COD))

2010/C 184 E/56

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0576),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 44 ust. 2 Traktatu WE, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C6-0330/2008),

uwzględniając zobowiązanie podjęte przez przedstawiciela Rady w piśmie z dnia 7 kwietnia 2009 r. w sprawie przyjęcia projektu po poprawkach, zgodnie z art. 251 ust. 2 tiret pierwsze,

uwzględniając art.51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinię Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A6-0247/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego o przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego o przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0182

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE zmieniającej dyrektywy Rady 77/91/EWG, 78/855/EWG i 82/891/EWG oraz dyrektywę 2005/56/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących sprawozdawczości i dokumentacji w przypadku połączeń i podziałów

(Jako że osiągnięto porozumienie między Parlamentem a Radą, stanowisko Parlamentu w pierwszym czytaniu odpowiada treści ostatecznego aktu prawnego, dyrektywy 2009/109/WE.)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/214 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/214

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Działalność ubezpieczeniowa i reasekuracyjna (SOLVENCY II) (przekształcenie) ***I

P6_TA(2009)0251

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie zmienionego wniosku w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (przekształcenie) (COM(2008)0119 – C6-0231/2007 – 2007/0143(COD))

2010/C 184 E/57

(Procedura współdecyzji – przekształcenie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji skierowany do Parlamentu Europejskiego i Rady (COM(2007)0361) oraz zmieniony wniosek (COM(2008)0119),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 47 ust. 2 Traktatu WE, zgodnie z którym Komisja przedłożyła wniosek Parlamentowi (C6-0231/2007),

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych (1),

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 1 kwietnia 2009 r., do zatwierdzenia wniosku po poprawkach, zgodnie z art. 251 ust. 2 akapit drugi tiret pierwsze Traktatu WE,

uwzględniając art. 80a i 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię Komisji Prawnej (A6-0413/2008),

| A. | mając na uwadze, że konsultacyjna grupa robocza służb prawnych złożona ze służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji stwierdziła, że przedmiotowy wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te określone jako takie we wniosku, oraz mając na uwadze, że w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów wcześniejszych aktów z tymi zmianami merytorycznymi wniosek zawiera prostą kodyfikację istniejących tekstów, bez zmian merytorycznych, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że konsultacyjna grupa robocza służb prawnych złożona ze służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji stwierdziła, że przedmiotowy wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te określone jako takie we wniosku, oraz mając na uwadze, że w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów wcześniejszych aktów z tymi zmianami merytorycznymi wniosek zawiera prostą kodyfikację istniejących tekstów, bez zmian merytorycznych,

| 1. | zatwierdza wniosek Komisji w wersji uwzględniającej zalecenia grupy konsultacyjnej służb prawnych Parlamentu, Rady i Komisji, z uwzględnieniem poniższych poprawek; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wniosek Komisji w wersji uwzględniającej zalecenia grupy konsultacyjnej służb prawnych Parlamentu, Rady i Komisji, z uwzględnieniem poniższych poprawek;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Dz.U. C 77 z 28.3.2002, s. 1.

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2007)0143

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/.../WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (SOLVENCY II)

(Jako że osiągnięto porozumienie między Parlamentem a Radą, stanowisko Parlamentu w pierwszym czytaniu odpowiada treści ostatecznego aktu prawnego, dyrektywy 2009/138/WE.)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/215 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/215

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Umowa przejściowa z Turkmenistanem *

P6_TA(2009)0253

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady i Komisji w sprawie zawarcia Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem pomiędzy Wspólnotą Europejską oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony, a Turkmenistanem z drugiej strony (5144/1999 – COM(1998)0617 – C5-0338/1999 – 1998/0304(CNS))

2010/C 184 E/58

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady i Komisji (COM(1998)0617),

uwzględniając umowę przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem pomiędzy Wspólnotą Europejską oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony, a Turkmenistanem z drugiej strony (5144/1999),

uwzględniając własną rezolucję z dnia 15 marca 2001 r. w sprawie sytuacji w Turkmenistanie (1),

uwzględniając własną rezolucję z dnia 23 października 2003 r. w sprawie Turkmenistanu, w tym również Azji Środkowej (2),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie strategii UE dla Azji środkowej (3),

uwzględniając art. 133 oraz art. 300 ust. 2, akapit pierwszy, Traktatu WE,

uwzględniając art. 300 ust. 3, akapit pierwszy, Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C5-0338/1999),

uwzględniając art. 51 oraz art. 83 ust. 7 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A6-0085/2006),

| 1. | zatwierdza zawarcie umowy; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza zawarcie umowy;

| 2. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom Państw Członkowskich oraz parlamentowi Turkmenistanu. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom Państw Członkowskich oraz parlamentowi Turkmenistanu.

---

(1)  Dz.U. C 343 z 05.12.2001, str. 310.

(2)  Dz.U. C 82 E z 1.04.2004, str. 639.

(3)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0059.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/216 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/216

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Wspólnotowe ramy bezpieczeństwa jądrowego *

P6_TA(2009)0254

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady (Euratom) ustanawiającej wspólnotowe ramy bezpieczeństwa jądrowego (COM(2008)0790 – C6-0026/2009 – 2008/0231(CNS))

2010/C 184 E/59

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2008)0790),

uwzględniając art. 31 i 32 Traktatu Euratom, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0026/2009),

uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej,

uwzględniając art. 51 i art. 35 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0236/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji do odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 119 ust. 2 traktatu Euratom, oraz do zadbania o przestrzeganie wymogów prawnych dotyczących przyjęcia niniejszego wniosku, przewidzianych w traktacie Euratom, a w szczególności konsultacji z grupą ekspertów na mocy art. 31 traktatu Euratom; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji do odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 119 ust. 2 traktatu Euratom, oraz do zadbania o przestrzeganie wymogów prawnych dotyczących przyjęcia niniejszego wniosku, przewidzianych w traktacie Euratom, a w szczególności konsultacji z grupą ekspertów na mocy art. 31 traktatu Euratom;

| 3. | zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

| 4. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeżeli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do wniosku Komisji; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeżeli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do wniosku Komisji;

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

| TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ | POPRAWKA |
| --- | --- |
| Poprawka 1 |
| Wniosek dotyczący dyrektywy


  Punkt 6 preambuły |
| (6) | O ile każde
  państwo członkowskie ma prawo do swobodnego decydowania o swoim koszyku energetycznym
  , to po okresie refleksji wzrosło zainteresowanie budową nowych obiektów i niektóre państwa członkowskie postanowiły wydać stosowne zezwolenia
  .
  Co więcej, oczekuje się, że w nadchodzących latach posiadacze zezwoleń będą składać wnioski o przedłużenie okresu istnienia elektrowni jądrowych. |

TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ

POPRAWKA

Poprawka 1

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 6 preambuły

(6)

O ile każde
  państwo członkowskie ma prawo do swobodnego decydowania o swoim koszyku energetycznym
  , to po okresie refleksji wzrosło zainteresowanie budową nowych obiektów i niektóre państwa członkowskie postanowiły wydać stosowne zezwolenia
  .
  Co więcej, oczekuje się, że w nadchodzących latach posiadacze zezwoleń będą składać wnioski o przedłużenie okresu istnienia elektrowni jądrowych.

| (6) | Każde
  państwo członkowskie ma prawo do swobodnego decydowania o swoim koszyku energetycznym. |
| --- | --- |

(6)

Każde
  państwo członkowskie ma prawo do swobodnego decydowania o swoim koszyku energetycznym.

Poprawka 2

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 7 preambuły

| (7) | W związku z tym należy opracować najlepsze praktyki, które będą służyły organom regulacyjnym za wskazówki w procesie podejmowania decyzji dotyczących przedłużenia okresu istnienia obiektów jądrowych. |
| --- | --- |

(7)

W związku z tym należy opracować najlepsze praktyki, które będą służyły organom regulacyjnym za wskazówki w procesie podejmowania decyzji dotyczących przedłużenia okresu istnienia obiektów jądrowych.

| (7) | Bezpieczeństwo jądrowe leży
  w
  interesie Wspólnoty, co należy wziąć pod uwagę w przypadku decyzji o zezwoleniu na budowę nowych obiektów lub przedłużeniu działania instalacji jądrowych. W
  związku z tym należy opracować najlepsze praktyki, które będą służyły organom regulacyjnym
  oraz państwom członkowskim
  za wskazówki w procesie podejmowania decyzji dotyczących
  zezwolenia na nowe obiekty, jak również
  przedłużenia okresu istnienia obiektów jądrowych. |
| --- | --- |

(7)

Bezpieczeństwo jądrowe leży
  w
  interesie Wspólnoty, co należy wziąć pod uwagę w przypadku decyzji o zezwoleniu na budowę nowych obiektów lub przedłużeniu działania instalacji jądrowych. W
  związku z tym należy opracować najlepsze praktyki, które będą służyły organom regulacyjnym
  oraz państwom członkowskim
  za wskazówki w procesie podejmowania decyzji dotyczących
  zezwolenia na nowe obiekty, jak również
  przedłużenia okresu istnienia obiektów jądrowych.

Poprawka 3

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 9 preambuły

| (9) | Zasada ciągłej poprawy bezpieczeństwa jądrowego wymaga, aby ustanowione systemy zarządzania oraz posiadacze zezwoleń zapewniali
  wysoki
  poziom bezpieczeństwa ludności. |
| --- | --- |

(9)

Zasada ciągłej poprawy bezpieczeństwa jądrowego wymaga, aby ustanowione systemy zarządzania oraz posiadacze zezwoleń zapewniali
  wysoki
  poziom bezpieczeństwa ludności.

| (9) | Zasada ciągłej poprawy bezpieczeństwa jądrowego wymaga, aby ustanowione systemy zarządzania oraz posiadacze zezwoleń
  i podmioty gospodarujące odpadami
  zapewniali
  możliwie najwyższy
  poziom bezpieczeństwa ludności. |
| --- | --- |

(9)

Zasada ciągłej poprawy bezpieczeństwa jądrowego wymaga, aby ustanowione systemy zarządzania oraz posiadacze zezwoleń
  i podmioty gospodarujące odpadami
  zapewniali
  możliwie najwyższy
  poziom bezpieczeństwa ludności.

Poprawka 4

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 10 preambuły

| (10) | Podstawy
  i
  wymogi określone przez Międzynarodową Agencję Bezpieczeństwa Atomowego(MAEA) stanowią ramy dla praktyk, na których powinny opierać się krajowe wymogi dotyczące bezpieczeństwa. Państwa członkowskie w znacznym stopniu przyczyniły się do udoskonalenia tych podstaw
  i
  wymogów
  . |
| --- | --- |

(10)

Podstawy
  i
  wymogi określone przez Międzynarodową Agencję Bezpieczeństwa Atomowego(MAEA) stanowią ramy dla praktyk, na których powinny opierać się krajowe wymogi dotyczące bezpieczeństwa. Państwa członkowskie w znacznym stopniu przyczyniły się do udoskonalenia tych podstaw
  i
  wymogów
  .

| (10) | Podstawy
  ,
  wymogi
  i wytyczne
  określone przez Międzynarodową Agencję Bezpieczeństwa Atomowego(MAEA) stanowią
  zestaw przepisów oraz
  ramy dla praktyk, na których powinny opierać się krajowe wymogi dotyczące bezpieczeństwa. Państwa członkowskie w znacznym stopniu przyczyniły się do udoskonalenia tych podstaw
  ,
  wymogów
  i wytycznych. Przepisy te powinny odzwierciedlać najlepsze praktyki międzynarodowe w zakresie wymogów bezpieczeństwa, dlatego stanowią właściwą podstawę prawodawstwa wspólnotowego. Nie można ich wprowadzić do prawa wspólnotowego przez zwykłe odniesienie do serii norm bezpieczeństwa MAEA nr SF-1 (2006) w niniejszej dyrektywie. W związku z tym do niniejszej dyrektywy należy dodać załącznik zawierający Podstawowe zasady bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(10)

Podstawy
  ,
  wymogi
  i wytyczne
  określone przez Międzynarodową Agencję Bezpieczeństwa Atomowego(MAEA) stanowią
  zestaw przepisów oraz
  ramy dla praktyk, na których powinny opierać się krajowe wymogi dotyczące bezpieczeństwa. Państwa członkowskie w znacznym stopniu przyczyniły się do udoskonalenia tych podstaw
  ,
  wymogów
  i wytycznych. Przepisy te powinny odzwierciedlać najlepsze praktyki międzynarodowe w zakresie wymogów bezpieczeństwa, dlatego stanowią właściwą podstawę prawodawstwa wspólnotowego. Nie można ich wprowadzić do prawa wspólnotowego przez zwykłe odniesienie do serii norm bezpieczeństwa MAEA nr SF-1 (2006) w niniejszej dyrektywie. W związku z tym do niniejszej dyrektywy należy dodać załącznik zawierający Podstawowe zasady bezpieczeństwa.

Poprawka 5

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 13 preambuły

| (13) | Odpowiednie i terminowe informowanie ludności o ważnych aspektach dotyczących bezpieczeństwa jądrowego powinno opierać się na wysokim poziomie przejrzystości aspektów związanych z bezpieczeństwem obiektów jądrowych. |
| --- | --- |

(13)

Odpowiednie i terminowe informowanie ludności o ważnych aspektach dotyczących bezpieczeństwa jądrowego powinno opierać się na wysokim poziomie przejrzystości aspektów związanych z bezpieczeństwem obiektów jądrowych.

| (13) | Odpowiednie i terminowe informowanie
  pracowników sektora jądrowego i
  ludności o ważnych aspektach dotyczących bezpieczeństwa jądrowego powinno opierać się na wysokim poziomie przejrzystości aspektów związanych z bezpieczeństwem obiektów jądrowych. |
| --- | --- |

(13)

Odpowiednie i terminowe informowanie
  pracowników sektora jądrowego i
  ludności o ważnych aspektach dotyczących bezpieczeństwa jądrowego powinno opierać się na wysokim poziomie przejrzystości aspektów związanych z bezpieczeństwem obiektów jądrowych.

Poprawka 6

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 13a preambuły (nowy)

| (13a) | Aby zapewnić dostęp do informacji, udział społeczeństwa i przejrzystość, państwa członkowskie powinny podjąć wszelkie odpowiednie środki w celu realizacji zobowiązań określonych w konwencjach międzynarodowych, które już ustanawiają niezbędne wymogi w kontekście krajowym, międzynarodowym lub transgranicznym, np. w Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (Konwencja z Aarhus z dnia 25 czerwca 1998 r.) (1). |
| --- | --- |

(13a)

Aby zapewnić dostęp do informacji, udział społeczeństwa i przejrzystość, państwa członkowskie powinny podjąć wszelkie odpowiednie środki w celu realizacji zobowiązań określonych w konwencjach międzynarodowych, które już ustanawiają niezbędne wymogi w kontekście krajowym, międzynarodowym lub transgranicznym, np. w Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (Konwencja z Aarhus z dnia 25 czerwca 1998 r.) (1).

Poprawka 7

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 15 preambuły

| (15) | W celu zapewnienia
  skutecznego wdrożenia wymogów dotyczących bezpieczeństwa
  obiektów jądrowych państwa członkowskie powinny ustanowić
  niezależne
  organy regulacyjne. Organy regulacyjne należy wyposażyć w odpowiednie kompetencje i środki, by mogły one wypełniać swoje obowiązki. |
| --- | --- |

(15)

W celu zapewnienia
  skutecznego wdrożenia wymogów dotyczących bezpieczeństwa
  obiektów jądrowych państwa członkowskie powinny ustanowić
  niezależne
  organy regulacyjne. Organy regulacyjne należy wyposażyć w odpowiednie kompetencje i środki, by mogły one wypełniać swoje obowiązki.

| (15) | W celu zapewnienia
  skutecznej regulacji
  obiektów jądrowych państwa członkowskie powinny ustanowić organy regulacyjne
  , niezależne od interesów, które mogłyby zbytnio wpłynąć na decyzje dotyczące bezpieczeństwa jądrowego
  . Organy regulacyjne należy wyposażyć w odpowiednie kompetencje i środki, by mogły one wypełniać swoje obowiązki. |
| --- | --- |

(15)

W celu zapewnienia
  skutecznej regulacji
  obiektów jądrowych państwa członkowskie powinny ustanowić organy regulacyjne
  , niezależne od interesów, które mogłyby zbytnio wpłynąć na decyzje dotyczące bezpieczeństwa jądrowego
  . Organy regulacyjne należy wyposażyć w odpowiednie kompetencje i środki, by mogły one wypełniać swoje obowiązki.

Poprawka 8

Wniosek dotyczący dyrektywy

Punkt 19 preambuły

| (19) | Organy regulacyjne, odpowiedzialne za
  bezpieczeństwo obiektów jądrowych
  w państwach członkowskich, powinny przede wszystkim współpracować z Europejską Grupą Wysokiego Szczebla ds. Bezpieczeństwa Jądrowego i Gospodarowania Odpadami
  , która
  opracowała dziesięć zasad dotyczących regulacji kwestii bezpieczeństwa jądrowego. Europejska Grupa Wysokiego Szczebla ds. Bezpieczeństwa Jądrowego i Gospodarowania Odpadami powinna wnosić swój wkład do wspólnotowych ram bezpieczeństwa jądrowego w celu ciągłej poprawy jego poziomu, |
| --- | --- |

(19)

Organy regulacyjne, odpowiedzialne za
  bezpieczeństwo obiektów jądrowych
  w państwach członkowskich, powinny przede wszystkim współpracować z Europejską Grupą Wysokiego Szczebla ds. Bezpieczeństwa Jądrowego i Gospodarowania Odpadami
  , która
  opracowała dziesięć zasad dotyczących regulacji kwestii bezpieczeństwa jądrowego. Europejska Grupa Wysokiego Szczebla ds. Bezpieczeństwa Jądrowego i Gospodarowania Odpadami powinna wnosić swój wkład do wspólnotowych ram bezpieczeństwa jądrowego w celu ciągłej poprawy jego poziomu,

| (19) | Organy regulacyjne, odpowiedzialne za
  nadzór nad obiektami jądrowymi
  w państwach członkowskich, powinny przede wszystkim współpracować z Europejską Grupą Wysokiego Szczebla ds. Bezpieczeństwa Jądrowego i Gospodarowania Odpadami
  . Grupa Wysokiego Szczebla
  opracowała dziesięć zasad dotyczących regulacji kwestii bezpieczeństwa jądrowego
  , które mają znaczenie dla kontekstu niniejszej dyrektywy
  . Europejska Grupa Wysokiego Szczebla ds. Bezpieczeństwa Jądrowego i Gospodarowania Odpadami powinna wnosić swój wkład do wspólnotowych ram bezpieczeństwa jądrowego w celu ciągłej poprawy jego poziomu, |
| --- | --- |

(19)

Organy regulacyjne, odpowiedzialne za
  nadzór nad obiektami jądrowymi
  w państwach członkowskich, powinny przede wszystkim współpracować z Europejską Grupą Wysokiego Szczebla ds. Bezpieczeństwa Jądrowego i Gospodarowania Odpadami
  . Grupa Wysokiego Szczebla
  opracowała dziesięć zasad dotyczących regulacji kwestii bezpieczeństwa jądrowego
  , które mają znaczenie dla kontekstu niniejszej dyrektywy
  . Europejska Grupa Wysokiego Szczebla ds. Bezpieczeństwa Jądrowego i Gospodarowania Odpadami powinna wnosić swój wkład do wspólnotowych ram bezpieczeństwa jądrowego w celu ciągłej poprawy jego poziomu,

Poprawka 9

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – ustęp 1

1.   Celem niniejszej dyrektywy jest osiągnięcie, utrzymanie i
  ciągła poprawa
  bezpieczeństwa jądrowego we Wspólnocie oraz zwiększenie roli krajowych organów regulacyjnych.

1.   Celem niniejszej dyrektywy jest
  ustanowienie ram prawnych bezpieczeństwa jądrowego w Unii Europejskiej. Określa ona podstawy środków prawnych i regulacyjnych w państwach członkowskich, dotyczących bezpieczeństwa jądrowego, i ma na celu
  osiągnięcie, utrzymanie i
  ciągłą poprawę
  bezpieczeństwa jądrowego we Wspólnocie oraz zwiększenie roli krajowych organów regulacyjnych.

Poprawka 11

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 1 – ustęp 2

2.   Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do działalności w zakresie projektowania, poszukiwania lokalizacji, budowy, konserwacji, eksploatacji i likwidacji obiektów jądrowych
  , która wymaga
  uwzględnienia kwestii bezpieczeństwa zgodnie z ramami legislacyjnymi i regulacyjnymi danego państwa członkowskiego.

2.   Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do działalności w zakresie projektowania, poszukiwania lokalizacji, budowy, konserwacji,
  rozruchu,
  eksploatacji i likwidacji obiektów jądrowych
  oraz do prac wykonywanych przez podwykonawców na zlecenie podmiotów eksploatujących obiekty jądrowe, które wymagają
  uwzględnienia kwestii bezpieczeństwa zgodnie z ramami legislacyjnymi i regulacyjnymi danego państwa członkowskiego.

Poprawka 12

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – punkt 1

| (1) | „obiekt jądrowy” oznacza zakład produkcji paliwa jądrowego, reaktor badawczy(łącznie z zestawami podkrytycznymi i krytycznymi), elektrownię jądrową, centrum przechowywania wypalonego paliwa, zakład wzbogacania lub zakład przetwarzania; |
| --- | --- |

(1)

„obiekt jądrowy” oznacza zakład produkcji paliwa jądrowego, reaktor badawczy(łącznie z zestawami podkrytycznymi i krytycznymi), elektrownię jądrową, centrum przechowywania wypalonego paliwa, zakład wzbogacania lub zakład przetwarzania;

| (1) | „obiekt jądrowy” oznacza zakład produkcji paliwa jądrowego, reaktor badawczy(łącznie z zestawami podkrytycznymi i krytycznymi), elektrownię jądrową, centrum przechowywania wypalonego paliwa
  i odpadów radioaktywnych
  , zakład wzbogacania lub zakład przetwarzania
  , w tym zakład obróbki i przerobu substancji radioaktywnych powstających podczas eksploatacji obiektu jądrowego
  ; |
| --- | --- |

(1)

„obiekt jądrowy” oznacza zakład produkcji paliwa jądrowego, reaktor badawczy(łącznie z zestawami podkrytycznymi i krytycznymi), elektrownię jądrową, centrum przechowywania wypalonego paliwa
  i odpadów radioaktywnych
  , zakład wzbogacania lub zakład przetwarzania
  , w tym zakład obróbki i przerobu substancji radioaktywnych powstających podczas eksploatacji obiektu jądrowego
  ;

Poprawka 13

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – punkt 3

| (3) | „materiał radioaktywny”
  oznacza każdy materiał zawierający jeden lub więcej nuklidów promieniotwórczych o takiej aktywności lub stężeniu, które nie mogą być pominięte z punktu widzenia ochrony przed promieniowaniem; |
| --- | --- |

(3)

„materiał radioaktywny”
  oznacza każdy materiał zawierający jeden lub więcej nuklidów promieniotwórczych o takiej aktywności lub stężeniu, które nie mogą być pominięte z punktu widzenia ochrony przed promieniowaniem;

| (3) | „substancja radioaktywna”
  oznacza każdy materiał zawierający jeden lub więcej nuklidów promieniotwórczych o takiej aktywności lub stężeniu, które nie mogą być pominięte z punktu widzenia ochrony przed promieniowaniem; |
| --- | --- |

(3)

„substancja radioaktywna”
  oznacza każdy materiał zawierający jeden lub więcej nuklidów promieniotwórczych o takiej aktywności lub stężeniu, które nie mogą być pominięte z punktu widzenia ochrony przed promieniowaniem;

Poprawka 14

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – punkt 8

| (8) | „organ regulacyjny” oznacza organ lub
  organy uprawnione
  przez państwo członkowskie
  do wydawania zezwoleń w tym państwie członkowskim oraz do sprawowania nadzoru nad lokalizacją
  ,
  projektowaniem, budową, rozruchem, eksploatacją lub likwidacją obiektów
  jądrowych; |
| --- | --- |

(8)

„organ regulacyjny” oznacza organ lub
  organy uprawnione
  przez państwo członkowskie
  do wydawania zezwoleń w tym państwie członkowskim oraz do sprawowania nadzoru nad lokalizacją
  ,
  projektowaniem, budową, rozruchem, eksploatacją lub likwidacją obiektów
  jądrowych;

| (8) | „organ regulacyjny” oznacza organ lub
  system organów powołany
  przez państwo członkowskie,
  posiadający prawne kompetencje do prowadzenia procesu regulacyjnego, łącznie z wydawaniem upoważnień, a tym samym do regulacji kwestii bezpieczeństwa odpadów
  jądrowych
  , radiacyjnych i promieniotwórczych oraz bezpieczeństwa transportu
  ; |
| --- | --- |

(8)

„organ regulacyjny” oznacza organ lub
  system organów powołany
  przez państwo członkowskie,
  posiadający prawne kompetencje do prowadzenia procesu regulacyjnego, łącznie z wydawaniem upoważnień, a tym samym do regulacji kwestii bezpieczeństwa odpadów
  jądrowych
  , radiacyjnych i promieniotwórczych oraz bezpieczeństwa transportu
  ;

Poprawka 15

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – punkt 9

| (9) | „zezwolenie” oznacza każde upoważnienie wydane wnioskodawcy przez organ
  regulacyjny
  , mające na celu nałożenie na wnioskodawcę odpowiedzialności za lokalizację, projektowanie, budowę, rozruch, eksploatację lub likwidację obiektów jądrowych; |
| --- | --- |

(9)

„zezwolenie” oznacza każde upoważnienie wydane wnioskodawcy przez organ
  regulacyjny
  , mające na celu nałożenie na wnioskodawcę odpowiedzialności za lokalizację, projektowanie, budowę, rozruch, eksploatację lub likwidację obiektów jądrowych;

| (9) | „zezwolenie” oznacza każde upoważnienie wydane wnioskodawcy przez
  rząd lub
  organ
  krajowy zatwierdzony przez ten rząd
  , mające na celu nałożenie na wnioskodawcę odpowiedzialności za lokalizację, projektowanie, budowę, rozruch, eksploatację lub likwidację obiektów jądrowych; |
| --- | --- |

(9)

„zezwolenie” oznacza każde upoważnienie wydane wnioskodawcy przez
  rząd lub
  organ
  krajowy zatwierdzony przez ten rząd
  , mające na celu nałożenie na wnioskodawcę odpowiedzialności za lokalizację, projektowanie, budowę, rozruch, eksploatację lub likwidację obiektów jądrowych;

Poprawka 16

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – punkt 10

| (10) | „nowe reaktory energetyczne” oznaczają jądrowe reaktory energetyczne, na których
  eksploatację
  wydano zezwolenie po wejściu w życie niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(10)

„nowe reaktory energetyczne” oznaczają jądrowe reaktory energetyczne, na których
  eksploatację
  wydano zezwolenie po wejściu w życie niniejszej dyrektywy.

| (10) | „nowe reaktory energetyczne” oznaczają jądrowe reaktory energetyczne, na których
  budowę
  wydano zezwolenie po wejściu w życie niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(10)

„nowe reaktory energetyczne” oznaczają jądrowe reaktory energetyczne, na których
  budowę
  wydano zezwolenie po wejściu w życie niniejszej dyrektywy.

Poprawka 17

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – tytuł

Odpowiedzialność i
  ramy bezpieczeństwa w zakresie

  obiektów jądrowych

Ramy prawne

  bezpieczeństwa obiektów jądrowych

Poprawka 18

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – ustęp 1

1.
     
  Zasadnicza odpowiedzialność za bezpieczeństwo obiektów jądrowych spoczywa na posiadaczu zezwolenia podlegającym kontroli organu regulacyjnego. O wyborze środków bezpieczeństwa i kontroli, które zostaną zastosowane w obiekcie jądrowym, decyduje wyłącznie organ regulacyjny, a posiadacz zezwolenia wprowadza je w życie.

Zasadnicza odpowiedzialność za bezpieczeństwo spoczywa na posiadaczu zezwolenia przez cały okres istnienia obiektu jądrowego, aż do zwolnienia tego obiektu z kontroli regulacyjnej. Powyższa odpowiedzialność posiadacza licencji nie może być delegowana.

skreślony

Poprawka 19

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – ustęp 2

2
  .   Państwa członkowskie ustanawiają i utrzymują ramy legislacyjne i regulacyjne w zakresie bezpieczeństwa obiektów jądrowych. Obejmują one krajowe wymogi dotyczące bezpieczeństwa, system wydawania zezwoleń i kontroli obiektów jądrowych oraz zakaz ich eksploatacji bez zezwolenia, a także system sprawowania nadzoru regulacyjnego wraz z niezbędnymi środkami egzekwowania przepisów.

1
  .   Państwa członkowskie ustanawiają i utrzymują ramy legislacyjne i regulacyjne w zakresie bezpieczeństwa obiektów jądrowych
  , oparte na najlepszych praktykach dostępnych w UE i w skali międzynarodowej
  . Obejmują one krajowe wymogi dotyczące bezpieczeństwa, system wydawania zezwoleń i kontroli obiektów jądrowych oraz zakaz ich eksploatacji bez zezwolenia, a także system sprawowania nadzoru regulacyjnego
  poprzez wstrzymanie, modyfikację lub cofnięcie zezwoleń
  wraz z niezbędnymi środkami egzekwowania przepisów.

Poprawka 20

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – ustęp 2a (nowy)

2a.
     
  Państwa członkowskie zapewniają wdrożenie przepisów prawnych umożliwiających cofnięcie zezwolenia na eksploatację obiektu jądrowego w przypadku poważnych naruszeń warunków zezwolenia.

Poprawka 21

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – ustęp 2b (nowy)

2b.
     
  Państwa członkowskie dbają o to, aby wszystkie organizacje uczestniczące w działaniach bezpośrednio związanych z obiektami jądrowymi opracowały strategie, które przyznają należne pierwszeństwo bezpieczeństwu jądrowemu.

Poprawka 22

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – ustęp 2c (nowy)

2c.
     
  Państwa członkowskie gwarantują, że organ regulacyjny i krajowy system regulacyjny są co najmniej raz na dziesięć lat poddawane wzajemnej weryfikacji międzynarodowej, przeprowadzanej w celu stałego udoskonalania infrastruktury regulacyjnej.

Państwa członkowskie informują Komisję o wynikach wzajemnej weryfikacji międzynarodowej.

Poprawka 23

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3 – ustęp 2d (nowy)

2d.
     
  Państwa członkowskie mogą ustanowić środki bezpieczeństwa bardziej rygorystyczne od środków określonych w niniejszej dyrektywie.

Poprawka 24

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – tytuł

Organy regulacyjne

Powołanie organów regulacyjnych i ich obowiązki

Poprawka 25

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp -1 (nowy)

-1.
     
  Państwa członkowskie powołują krajowy organ regulacyjny, odpowiedzialny za regulację, nadzorowanie i ocenę bezpieczeństwa obiektów jądrowych.

Poprawka 26

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp 1

1.   Państwa członkowskie gwarantują rzeczywistą niezależność organu regulacyjnego
  od wszystkich organizacji zajmujących się promocją lub eksploatacją obiektów jądrowych lub wykazywaniem ich korzyści społecznych, a także, by organ ten nie podlegał jakiemukolwiek wpływowi, który może mieć skutki dla bezpieczeństwa
  .

1.   Państwa członkowskie gwarantują rzeczywistą niezależność organu regulacyjnego.
  W tym celu państwa członkowskie gwarantują, że w czasie wykonywania zadań powierzonych mu na mocy niniejszej dyrektywy:

| (a) | organ regulacyjny jest prawnie oddzielony i funkcjonalnie niezależny od jakiegokolwiek innego podmiotu publicznego lub prywatnego, szczególnie od podmiotów zajmujących się promocją lub eksploatacją obiektów jądrowych lub wykazywaniem ich korzyści społecznych, a także, że nie podlega wpływowi, który może mieć skutki dla bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

(a)

organ regulacyjny jest prawnie oddzielony i funkcjonalnie niezależny od jakiegokolwiek innego podmiotu publicznego lub prywatnego, szczególnie od podmiotów zajmujących się promocją lub eksploatacją obiektów jądrowych lub wykazywaniem ich korzyści społecznych, a także, że nie podlega wpływowi, który może mieć skutki dla bezpieczeństwa;

| (b) | personel organu regulacyjnego i osoby odpowiedzialne za zarządzanie działają niezależnie od jakichkolwiek interesów rynkowych i przy wykonywaniu powierzonych im obowiązków regulacyjnych nie zwracają się o udzielenie ani nie przyjmują instrukcji ze strony jakichkolwiek organów rządowych ani innych podmiotów publicznych lub prywatnych. |
| --- | --- |

(b)

personel organu regulacyjnego i osoby odpowiedzialne za zarządzanie działają niezależnie od jakichkolwiek interesów rynkowych i przy wykonywaniu powierzonych im obowiązków regulacyjnych nie zwracają się o udzielenie ani nie przyjmują instrukcji ze strony jakichkolwiek organów rządowych ani innych podmiotów publicznych lub prywatnych.

Wymóg ten nie wyklucza ścisłej współpracy z innymi odpowiednimi organami krajowymi, jeżeli zajdzie taka potrzeba.

Poprawka 27

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp 2

2.   Organ regulacyjny
  wyposaża się w
  odpowiednie uprawnienia, kompetencje oraz zasoby finansowe i zasoby ludzkie, niezbędne do przyjęcia odpowiedzialności i wypełnienia swoich obowiązków. Organ
  ten
  pełni funkcje nadzorcze i regulacyjne w zakresie bezpieczeństwa obiektów jądrowych, a także zapewnia
  wdrożenie
  wymogów
  , warunków i przepisów dotyczących
  bezpieczeństwa.

2.   
  Państwa członkowskie gwarantują, że
  organ regulacyjny
  posiada
  odpowiednie uprawnienia, kompetencje oraz zasoby finansowe i zasoby ludzkie, niezbędne do przyjęcia odpowiedzialności i wypełnienia swoich obowiązków. Organ
  regulacyjny
  pełni funkcje nadzorcze i regulacyjne w zakresie bezpieczeństwa obiektów jądrowych, a także zapewnia
  przestrzeganie obowiązujących
  wymogów bezpieczeństwa
  oraz warunków zezwolenia
  .

Poprawka 28

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp 3

3.
     
  Organ regulacyjny wydaje zezwolenia i monitoruje ich stosowanie w zakresie poszukiwania lokalizacji, projektowania, budowy, rozruchu, eksploatacji i likwidacji obiektów jądrowych.

skreślony

Poprawka 29

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp 3a (nowy)

3a.
     
  Państwa członkowskie gwarantują, że organ regulacyjny przeprowadza w obiektach jądrowych oceny, badania i kontrole bezpieczeństwa jądrowego oraz, w razie potrzeby, działania związane z egzekwowaniem przepisów w całym okresie istnienia obiektu, w tym podczas jego likwidacji.

Poprawka 30

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp 3b (nowy)

3b.
     
  Państwa członkowskie gwarantują, że organ regulacyjny ma prawo do wydania nakazu wstrzymania eksploatacji każdego obiektu jądrowego, jeżeli jego bezpieczeństwo nie zostało zagwarantowane.

Poprawka 31

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp 4

4.
     
  Organy regulacyjne pilnują, by posiadacze zezwoleń dysponowali odpowiednim pod względem liczebności i kwalifikacji personelem.

skreślony

Poprawka 32

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp 5

5.
     
  Co najmniej raz na dziesięć lat organ regulacyjny poddaje swoją organizację i krajowy system regulacyjny wzajemnej weryfikacji międzynarodowej, przeprowadzanej w celu stałego udoskonalania infrastruktury regulacyjnej.

skreślony

Poprawka 33

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 4 – ustęp 5a (nowy)

5a.
     
  Organy regulacyjne państw członkowskich wymieniają najlepsze praktyki regulacyjne i opracowują wspólną interpretację wymogów dotyczących bezpieczeństwa jądrowego uznanych na skalę międzynarodową.

Poprawka 34

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 5

Państwa członkowskie informują społeczeństwo o procedurach oraz wynikach nadzoru nad bezpieczeństwem jądrowym. Pilnują one również, by organy regulacyjne skutecznie informowały społeczeństwo o sprawach wchodzących w zakres ich kompetencji. Dostęp do informacji zapewnia się zgodnie z odpowiednimi wymogami krajowymi i międzynarodowymi.

Państwa członkowskie informują społeczeństwo
  i Komisję
  o procedurach oraz wynikach nadzoru nad bezpieczeństwem jądrowym
  , a w razie jakiegokolwiek incydentu bezzwłocznie informują społeczeństwo
  . Pilnują one również, by organy regulacyjne skutecznie informowały społeczeństwo o sprawach wchodzących w zakres ich kompetencji. Dostęp do informacji zapewnia się zgodnie z odpowiednimi wymogami krajowymi i międzynarodowymi.

Poprawka 35

(Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – ustęp 1 – akapit pierwszy

1.   Państwa członkowskie
  przestrzegają
  podstaw bezpieczeństwa MAEA(podstawy bezpieczeństwa MAEA: podstawowe zasady bezpieczeństwa, seria norm bezpieczeństwa MAEA nr SF-1(2006)). Państwa członkowskie
  przestrzegają obowiązków i wymogów zawartych
  w Konwencji bezpieczeństwajądrowego
  (dokument MAEA INFCIRC 449 z dnia


  5 lipca 1994 r
  .
  ).

1.   
  W odniesieniu do lokalizacji, projektowania, budowy, eksploatacji i likwidacji obiektów jądrowych
  państwa członkowskie
  stosują te części
  podstaw bezpieczeństwa MAEA(Podstawy bezpieczeństwa MAEA: podstawowe zasady bezpieczeństwa, seria norm bezpieczeństwa MAEA nr SF-1(2006))
  , które są istotne dla utworzenia wspólnotowych ram bezpieczeństwa jądrowego, określonych w załączniku
  . Państwa członkowskie
  stosują obowiązki i wymogi zawarte
  w Konwencji bezpieczeństwajądrowego

   (2)

  .

Poprawka 36

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – ustęp 1 – akapit drugi

W szczególności państwa członkowskie zapewniają wdrożenie obowiązujących zasad, określonych w podstawach bezpieczeństwa MAEA, w celu zagwarantowania wysokiego poziomu bezpieczeństwa obiektów jądrowych, w tym, między innymi, uzgodnień dotyczących przeciwdziałania potencjalnym zagrożeniom radiologicznym, zapobiegania awariom i reagowania w razie ich wystąpienia, zarządzania starzejącymi się obiektami, długookresowego gospodarowania wszystkimi wytwarzanymi materiałami radioaktywnymi oraz informowania ludności i władz państw sąsiadujących.

skreślony

Poprawka 37

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – ustęp 2

2.   
  Zgodnie z zasadą ciągłej poprawy bezpieczeństwa, zachęca się państwa członkowskie do opracowania dodatkowych wymogów dotyczących bezpieczeństwa
  nowych jądrowych reaktorów energetycznych
  , na podstawie poziomów
  bezpieczeństwa
  określonych przez Stowarzyszenie Zachodnioeuropejskich Organów Nadzoru Instalacji Jądrowych (WENRA) oraz w ścisłej współpracy z Europejską Grupą Wysokiego Szczebla ds.
  Bezpieczeństwa
  Jądrowego i Gospodarowania Odpadami
  .

2.   
  Przy udzielaniu zezwoleń na budowę
  nowych jądrowych reaktorów energetycznych
  państwa członkowskie dążą do opracowania dodatkowych wymogów
  bezpieczeństwa
  , uwzględniając ciągłe ulepszenia w eksploatacji istniejących reaktorów, uwagi płynące z analiz
  bezpieczeństwa
  działających obiektów, stan metodologii i technologii oraz wyniki badań nad bezpieczeństwem
  .

Poprawka 38

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – ustęp 2a (nowy)

2a.
     
  Komisja upewnia się, że wszystkie kraje trzecie zamierzające przystąpić do procesu negocjacji akcesyjnych, lub które już ten proces rozpoczęły, spełniają przynajmniej wymogi określone w niniejszej dyrektywie i zasady przedstawione w załączniku, ustalone przez MAEA.

Poprawka 39

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7 – tytuł

Obowiązki
  posiadaczy zezwoleń

Zakres odpowiedzialności
  posiadaczy zezwoleń

Poprawka 40

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7 – ustęp -1 (nowy)

-1.
     
  Państwa członkowskie gwarantują, że zasadnicza odpowiedzialność za bezpieczeństwo obiektów jądrowych spoczywa przez cały okres istnienia obiektu jądrowego na posiadaczu zezwolenia. Powyższa odpowiedzialność posiadacza licencji nie może być delegowana.

Poprawka 41

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7 – ustęp 1

1.   Posiadacze zezwoleń
  prowadzą działalność w zakresie poszukiwania lokalizacji, projektowania, budowy, eksploatacji i likwidacji
  ich obiektów jądrowych zgodnie z przepisami określonymi w art. 6
  ust
  .
  1 i 2.

1.   
  Państwa członkowskie upewniają się, że
  posiadacze zezwoleń
  są odpowiedzialni za projektowanie, budowę, eksploatację i likwidację
  ich obiektów jądrowych zgodnie z przepisami określonymi w art. 6.

Poprawka 42

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7 – ustęp 2

2.   Posiadacze zezwoleń ustanawiają i wdrażają systemy zarządzania, które są regularnie weryfikowane przez organ regulacyjny.

2.   
  Państwa członkowskie gwarantują, że
  posiadacze zezwoleń ustanawiają i wdrażają systemy zarządzania, które są regularnie weryfikowane przez organ regulacyjny.

Poprawka 44

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7 – ustęp 3a (nowy)

3a.
     
  Państwa członkowskie zapewniają regularne przeprowadzanie przez organy regulacyjne ocen wydajności i kwalifikacji personelu posiadacza zezwolenia, które stanowią warunek wstępny zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego, na podstawie sprawozdania przedstawionego przez posiadacza zezwolenia, dotyczącego oceny spraw dotyczących zatrudnienia, takich jak zdrowie i bezpieczeństwa oraz kultura bezpieczeństwa, kwalifikacji i szkolenie, liczba zatrudnionych osób i stosowania podwykonawstwa.

Poprawka 45

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7 – ustęp 3b (nowy)

3b.
     
  Właściwe organy regulacyjne przedstawiają co trzy lata Komisji i europejskim partnerom społecznym sprawozdanie w sprawie bezpieczeństwa jądrowego i kultury bezpieczeństwa. Komisja, w porozumieniu z europejskimi partnerami społecznymi, może zaproponować ulepszenia w celu zapewnienia bezpieczeństwa jądrowego, w tym ochrony zdrowia na możliwie najwyższym poziomie w UE.

Poprawka 46

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 1

1.
     
  Organ regulacyjny przeprowadza w obiektach jądrowych oceny, badania i kontrole dotyczące bezpieczeństwa jądrowego oraz, w razie potrzeby, podejmuje działania związane z egzekwowaniem przepisów w całym okresie istnienia obiektu, w tym podczas jego likwidacji.

skreślony

Poprawka 47

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 2

2.
     
  Organ regulacyjny ma prawo do cofnięcia zezwolenia na eksploatację w przypadku poważnych lub powtarzających się naruszeń zasad bezpieczeństwa w obiekcie jądrowym.

skreślony

Poprawka 48

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 8 – ustęp 3

3.
     
  Organ regulacyjny ma prawo do wydania nakazu wstrzymania eksploatacji każdej elektrowni jądrowej, jeżeli uzna, że bezpieczeństwo nie zostało w pełni zagwarantowane.

skreślony

Poprawka 49

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 9

Państwa członkowskie,
  indywidualnie oraz
  w
  ramach współpracy transgranicznej, udostępniają właściwe programy kształcenia oraz umożliwiają udział w
  odpowiednich ustawicznych
  szkoleniach
  teoretycznych i praktycznych z zakresu bezpieczeństwa jądrowego.

Państwa członkowskie
  , w celu budowania odpowiednich, krajowych zasobów ludzkich i zachowania wiedzy w dziedzinie energetyki jądrowej, zapewniają odpowiednie możliwości podstawowej edukacji i
  ustawicznych
  szkoleń
  teoretycznych i praktycznych z zakresu bezpieczeństwa jądrowego
  , łącznie z programami wymian i w ramach współpracy między państwami, jeżeli zajdzie taka potrzeba
  .

Poprawka 50

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 10

Artykuł 10

Priorytet bezpieczeństwa

Państwa członkowskie mogą ustanowić środki bezpieczeństwa bardziej rygorystyczne od środków określonych w niniejszej dyrektywie.

skreślony

Poprawka 51

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 11

Państwa członkowskie składają Komisji sprawozdanie z wykonania niniejszej dyrektywy
  najpóźniej
  w
  ciągu [trzech lat od jej wejścia w życie]
  ,
  a następnie co trzy lata
  . Na podstawie
  pierwszego
  sprawozdania Komisja przedstawi Radzie sprawozdanie z postępów w wykonaniu niniejszej dyrektywy, uzupełnione, w stosownych przypadkach, wnioskami legislacyjnymi.

Państwa członkowskie składają Komisji sprawozdanie z wykonania niniejszej dyrektywy w
  tym samym czasie i z tą samą częstotliwością
  ,
  co w przypadku sprawozdań krajowych składanych w ramach posiedzeń weryfikacyjnych zgodnie z Konwencją bezpieczeństwa jądrowego
  . Na podstawie
  tego
  sprawozdania Komisja przedstawi
  Parlamentowi Europejskiemu i
  Radzie sprawozdanie z postępów w wykonaniu niniejszej dyrektywy, uzupełnione, w stosownych przypadkach, wnioskami legislacyjnymi.

Poprawka 52

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 12 – ustęp 1

Państwa członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej w ciągu [dwóch lat po dacie, o której mowa w art. 13]. Państwa członkowskie niezwłocznie przekażą Komisji tekst tych przepisów
  oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą
  .

Państwa członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej w ciągu [dwóch lat po dacie, o której mowa w art. 13]. Państwa członkowskie niezwłocznie przekażą Komisji tekst tych przepisów.

Poprawka 53

Wniosek dotyczący dyrektywy

Załącznik (nowy)

Załącznik

CEL ZAPEWNIENIA BEZPIECZEŃSTWA

Podstawowy cel zapewnienia bezpieczeństwa to ochrona pracowników i ogółu społeczeństwa przed szkodliwym wpływem promieniowania jonizującego, które mogą powodować obiekty jądrowe.

| 1. | Aby zapewnić ochronę pracowników i ogółu społeczeństwa, obiekty jądrowe eksploatowane są w sposób pozwalający na osiągnięcie najwyższych standardów bezpieczeństwa, jakie można uzyskać, uwzględniając czynniki ekonomiczne i ludzkie.



  Oprócz środków dotyczących ochrony zdrowia, określonych w podstawowych normach Euratom (dyrektywa 96/29/Euratom), przyjmuje się następujące środki:








  — | ograniczenie prawdopodobieństwa zdarzeń mogących prowadzić do utraty kontroli nad rdzeniem reaktora jądrowego, jądrową reakcją łańcuchową, źródłem radioaktywnym oraz |
| --- | --- | --- |

1.

Oprócz środków dotyczących ochrony zdrowia, określonych w podstawowych normach Euratom (dyrektywa 96/29/Euratom), przyjmuje się następujące środki:

—

ograniczenie prawdopodobieństwa zdarzeń mogących prowadzić do utraty kontroli nad rdzeniem reaktora jądrowego, jądrową reakcją łańcuchową, źródłem radioaktywnym oraz

| — | złagodzenie konsekwencji takich zdarzeń, gdyby miało do nich dojść. |
| --- | --- |

—

złagodzenie konsekwencji takich zdarzeń, gdyby miało do nich dojść.

| 2. | Należy uwzględniać podstawowy cel zapewnienia bezpieczeństwa we wszystkich obiektach jądrowych, na wszystkich etapach ich istnienia. |
| --- | --- |

2.

ZASADY BEZPIECZEŃSTWA

Zasada 1:
     
  Odpowiedzialność za bezpieczeństwo

Każde państwo członkowskie gwarantuje, że zasadnicza odpowiedzialność za bezpieczeństwo obiektu jądrowego spoczywa na posiadaczu stosownego zezwolenia, a także podejmuje właściwe kroki w celu zagwarantowania, że każdy posiadacz zezwolenia wywiązuje się ze swych zobowiązań.

| 1.1. | Każde państwo członkowskie upewnia się, że posiadacz zezwolenia wdrożył przepisy mające na celu:







  — | określenie i utrzymanie koniecznych kompetencji; |
| --- | --- | --- |

1.1.

—

określenie i utrzymanie koniecznych kompetencji;

| — | prowadzenie odpowiednich szkoleń i dostarczanie odpowiednich informacji; |
| --- | --- |

—

prowadzenie odpowiednich szkoleń i dostarczanie odpowiednich informacji;

| — | ustanowienie procedur i środków w celu utrzymania bezpieczeństwa w każdych warunkach; |
| --- | --- |

—

ustanowienie procedur i środków w celu utrzymania bezpieczeństwa w każdych warunkach;

| — | weryfikację odpowiednich projektów i należytej jakości obiektów jądrowych; |
| --- | --- |

—

weryfikację odpowiednich projektów i należytej jakości obiektów jądrowych;

| — | zapewnienie bezpiecznej kontroli wszelkich stosowanych, produkowanych lub przechowywanych materiałów radioaktywnych; |
| --- | --- |

—

zapewnienie bezpiecznej kontroli wszelkich stosowanych, produkowanych lub przechowywanych materiałów radioaktywnych;

| — | zapewnienie bezpiecznej kontroli wszelkich wytwarzanych odpadów promieniotwórczych |
| --- | --- |

—

zapewnienie bezpiecznej kontroli wszelkich wytwarzanych odpadów promieniotwórczych

aby wywiązać się za swoich obowiązków w zakresie bezpieczeństwa obiektu jądrowego.

Obowiązki te należy spełnić zgodnie z obowiązującymi celami i wymogami w zakresie bezpieczeństwa, ustanowionymi lub zatwierdzonymi przez organ regulacyjny, a ich spełnienie należy zapewnić przez wdrożenie systemu zarządzania.

Zasada 2:
     
  Kierownictwo i zarządzanie z myślą o bezpieczeństwie

W organizacjach odpowiedzialnych za bezpieczeństwo jądrowe należy wprowadzić i utrzymać system skutecznego kierownictwa i zarządzania z myślą o bezpieczeństwie.

| 2.1. | Aspekty związane z bezpieczeństwem muszą być widoczne na najwyższych szczeblach kierowniczych organizacji. Wprowadza się i utrzymuje skuteczny system zarządzania łączący wszystkie elementy zarządzania, tak aby wymogi bezpieczeństwa były opracowywane i stosowane spójnie z innymi wymogami, w tym z wymogami związanymi z wydajnością, jakością i bezpieczeństwem działań ludzkich, a także by inne wymagania lub żądania nie zagrażały bezpieczeństwu.



  System zarządzania zapewnia także wspieranie kultury bezpieczeństwa, regularną ocenę wyników w zakresie bezpieczeństwa oraz wykorzystywanie nabytych doświadczeń. |
| --- | --- |

2.1.

System zarządzania zapewnia także wspieranie kultury bezpieczeństwa, regularną ocenę wyników w zakresie bezpieczeństwa oraz wykorzystywanie nabytych doświadczeń.

| 2.2. | Kultura bezpieczeństwa, kształtująca postawy i zachowania wszystkich zainteresowanych organizacji i jednostek w kwestiach bezpieczeństwa, jest włączona do systemu zarządzania. Kultura bezpieczeństwa obejmuje:







  — | indywidualne i zbiorowe zobowiązanie do zapewnienia bezpieczeństwa ze strony kierownictwa, zarządu i personelu na wszystkich poziomach; |
| --- | --- | --- |

2.2.

—

indywidualne i zbiorowe zobowiązanie do zapewnienia bezpieczeństwa ze strony kierownictwa, zarządu i personelu na wszystkich poziomach;

| — | odpowiedzialność organizacji i jednostek na wszystkich szczeblach za bezpieczeństwo; |
| --- | --- |

—

odpowiedzialność organizacji i jednostek na wszystkich szczeblach za bezpieczeństwo;

| — | środki zachęcające do zdobywania informacji i przyswajania wiadomości na temat bezpieczeństwa oraz zwalczające obojętność wobec kwestii bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

—

środki zachęcające do zdobywania informacji i przyswajania wiadomości na temat bezpieczeństwa oraz zwalczające obojętność wobec kwestii bezpieczeństwa.

| 2.3. | System zarządzania uznaje cały szereg wzajemnych oddziaływań między jednostkami a technologią i organizacjami, na wszystkich poziomach. Aby zapobiec znacznym błędom ludzkim i organizacyjnym związanym z bezpieczeństwem, należy wziąć pod uwagę czynnik ludzki, a także wspierać dobre praktyki i osiągnięcia. |
| --- | --- |

2.3.

Zasada 3:
     
  Ocena bezpieczeństwa

Przed przystąpieniem do budowy i rozruchu obiektu jądrowego oraz w czasie jego istnienia przeprowadza się szeroko zakrojone i systematyczne oceny bezpieczeństwa. Wykorzystuje się stopniowe podejście uwzględniające stopień potencjalnego ryzyka wynikającego z działalności obiektów jądrowych.

| 3.1. | Organ regulacyjny nakłada obowiązek przeprowadzenia oceny bezpieczeństwa jądrowego wszystkich obiektów jądrowych przy zastosowaniu stopniowego podejścia. Ta ocena bezpieczeństwa obejmuje systematyczną analizę normalnej eksploatacji i jej skutków, przyczyn ewentualnych awarii i konsekwencji takich awarii. Oceny bezpieczeństwa obejmują środki bezpieczeństwa niezbędne do kontroli zagrożenia; ocenie podlegają również projektowe i konstrukcyjne elementy bezpieczeństwa w celu wykazania, że spełniają one swoje funkcje związane z bezpieczeństwem. Jeżeli do utrzymania bezpieczeństwa konieczne są środki kontrolne lub działania podmiotu eksploatującego, przeprowadza się wstępną ocenę bezpieczeństwa w celu wykazania, że podjęte środki są stabilne i niezawodne. Państwo członkowskie wydaje pozwolenie na budowę obiektu jądrowego tylko wtedy, gdy organowi regulacyjnemu przedstawione zostaną wystarczające dowody na to, że środki bezpieczeństwa proponowane przez posiadacza zezwolenia są właściwe. |
| --- | --- |

3.1.

| 3.2. | Wymaganą ocenę bezpieczeństwa powtarza się w zależności od potrzeb, w całości lub częściowo, na późniejszym etapie eksploatacji w celu uwzględnienia zmienionych warunków (np. zastosowanie nowych standardów lub postęp naukowy i technologiczny), doświadczeń z eksploatacji, modyfikacji i skutków upływu czasu. Przy dłuższych okresach eksploatacji oceny są weryfikowane i powtarzane w miarę konieczności. Kontynuowanie eksploatacji podlega tym ponownym ocenom, które wykazują, że środki bezpieczeństwa pozostają odpowiednie. |
| --- | --- |

3.2.

| 3.3. | W ramach wymaganej oceny bezpieczeństwa identyfikuje się i analizuje zwiastuny awarii (początkowe zdarzenie, które może doprowadzić do awarii) oraz podejmuje środki, aby zapobiec awariom. |
| --- | --- |

3.3.

| 3.4. | Aby bardziej wzmocnić bezpieczeństwo, wprowadza się proces analizy doświadczeń z eksploatacji we własnym obiekcie i w innych obiektach, w tym początkowych zdarzeń, zwiastunów awarii, sytuacji niebezpiecznych, awarii i niedozwolonych działań, tak aby wyciągnąć z tego wnioski, dzielić się nimi i podejmować działania z ich uwzględnieniem. |
| --- | --- |

3.4.

Zasada 4:
     
  Optymizacja bezpieczeństwa

Państwa członkowskie upewniają się, że obiekty jądrowe są zoptymalizowane, aby zapewnić najwyższy praktycznie możliwy poziom bezpieczeństwa bez zbytniego ograniczania ich eksploatacji.

| 4.1. | Optymalizacja bezpieczeństwa wymaga rozpatrzenia względnego znaczenia różnych czynników, m.in.:







  — | prawdopodobieństwa wystąpienia przewidywalnych zdarzeń i ich skutków; |
| --- | --- | --- |

4.1.

—

prawdopodobieństwa wystąpienia przewidywalnych zdarzeń i ich skutków;

| — | wielkości i rozkładu pochłoniętych dawek promieniowania; |
| --- | --- |

—

wielkości i rozkładu pochłoniętych dawek promieniowania;

| — | czynników ekonomicznych, społecznych i związanych z ochroną środowiska, wynikających z ryzyka promieniowania. |
| --- | --- |

—

czynników ekonomicznych, społecznych i związanych z ochroną środowiska, wynikających z ryzyka promieniowania.

Optymalizacja bezpieczeństwa oznacza także stosowanie dobrych praktyk i zdrowego rozsądku, o ile jest to praktycznie możliwe w codziennej działalności.

Zasada 5:
     
  Zapobieganie skutkom i ich łagodzenie

Państwa członkowskie dbają o to, aby dołożono wszelkich możliwych starań w celu uniknięcia incydentów jądrowych i awarii w obiektach jądrowych oraz złagodzenia ich skutków.

| 5.1. | Każde państwo członkowskie upewnia się, że posiadacze zezwoleń dokładają wszelkich możliwych starań, aby







  — | zapobiegać nieprawidłowościom lub incydentom mogącym prowadzić do utraty kontroli; |
| --- | --- | --- |

5.1.

—

zapobiegać nieprawidłowościom lub incydentom mogącym prowadzić do utraty kontroli;

| — | zapobiegać wzmaganiu się powstałych nieprawidłowości lub incydentów oraz |
| --- | --- |

—

zapobiegać wzmaganiu się powstałych nieprawidłowości lub incydentów oraz

| — | złagodzić szkodliwe konsekwencje awarii |
| --- | --- |

—

złagodzić szkodliwe konsekwencje awarii

poprzez wdrożenie „obrony głębokiej”.

| 5.2. | Zastosowanie pojęcia obrony głębokiej stanowi gwarancję, że żaden pojedynczy błąd techniczny, ludzki lub organizacyjny nie może doprowadzić do szkodliwych skutków, a prawdopodobieństwo wystąpienia sekwencji błędów, która mogłaby przynieść znaczne szkodliwe skutki, jest bardzo niskie. |
| --- | --- |

5.2.

| 5.3. | Obrona głęboka jest wdrażana poprzez połączenie szeregu następujących po sobie i niezależnych od siebie poziomów ochrony, które musiałyby wszystkie zawieść, aby mogły wystąpić szkodliwe skutki dla pracowników lub ogółu społeczeństwa. Poziomy ochrony głębokiej obejmują:







  — | właściwy wybór lokalizacji, |
| --- | --- | --- |

5.3.

—

właściwy wybór lokalizacji,

| — | odpowiednie zaprojektowanie obiektu jądrowego, polegające na:








  — | projekcie i budowie wysokiej jakości, |
| --- | --- | --- |

—

odpowiednie zaprojektowanie obiektu jądrowego, polegające na:

—

projekcie i budowie wysokiej jakości,

| — | wysokiej niezawodności składników i wyposażenia, |
| --- | --- |

—

wysokiej niezawodności składników i wyposażenia,

| — | systemach kontroli, ograniczania i ochrony, a także elementach nadzorujących; |
| --- | --- |

—

systemach kontroli, ograniczania i ochrony, a także elementach nadzorujących;

| — | odpowiednią organizację obejmującą








  — | skuteczny system zarządzania, z silnym zobowiązaniem do przestrzegania kultury bezpieczeństwa, |
| --- | --- | --- |

—

odpowiednią organizację obejmującą

—

skuteczny system zarządzania, z silnym zobowiązaniem do przestrzegania kultury bezpieczeństwa,

| — | kompleksowe procedury i praktyki eksploatacyjne, |
| --- | --- |

—

kompleksowe procedury i praktyki eksploatacyjne,

| — | kompleksowe procedury zarządzania w przypadku awarii, |
| --- | --- |

—

kompleksowe procedury zarządzania w przypadku awarii,

| — | ustalenia dotyczące gotowości w stanach zagrożenia. |
| --- | --- |

—

ustalenia dotyczące gotowości w stanach zagrożenia.

Zasada 6:
     
  Gotowość i reagowanie na awarie

Państwa członkowskie gwarantują istnienie ustaleń dotyczących gotowości i reagowania w razie awarii w obiektach jądrowych, zgodnie z dyrektywą 96/29/Euratom.

---

(1)  

  Dz.U. L 124 z 17.5.2005, s. 1; Dz.U. L 164 z 16.6.2006, s. 17 i rozporządzenie (WE) 1367/2006, Dz.U. L 264 z 25.9.2006, s. 13.

(2)  

  Dz.U. L 318 z 11.12.1999, s. 20 oraz Dz.U. L 172 z 6.5.2004, s. 7.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/232 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/232

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa *

P6_TA(2009)0255

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (COM(2008)0721 – C6-0510/2008 – 2008/0216(CNS))

2010/C 184 E/60

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2008)0721),

uwzględniając art. 37 Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6–0510/2008),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6–0253/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE;

| 3. | zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

| 4. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

| TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ | POPRAWKA |
| --- | --- |
| Poprawka 1 |
| Wniosek dotyczący rozporządzenia


  Punkt 4 preambuły |
| (4) | W chwili obecnej przepisy są rozproszone w wielu powielających się i złożonych tekstach prawnych. Pewna część systemu kontroli jest nieodpowiednio wdrażana przez państwa członkowskie,
  co skutkuje
  niewystarczającymi i rozbieżnymi środkami przyjmowanymi w odpowiedzi na naruszanie przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, w wyniku czego niemożliwe jest stworzenie równych warunków konkurencji dla rybaków w całej Wspólnocie
  .
  Należy zatem skonsolidować, zracjonalizować i uprościć obecny system i wynikające z niego obowiązki, w szczególności poprzez zmniejszenie podwójnych uregulowań i obciążeń administracyjnych. |

TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ

POPRAWKA

Poprawka 1

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 4 preambuły

(4)

W chwili obecnej przepisy są rozproszone w wielu powielających się i złożonych tekstach prawnych. Pewna część systemu kontroli jest nieodpowiednio wdrażana przez państwa członkowskie,
  co skutkuje
  niewystarczającymi i rozbieżnymi środkami przyjmowanymi w odpowiedzi na naruszanie przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, w wyniku czego niemożliwe jest stworzenie równych warunków konkurencji dla rybaków w całej Wspólnocie
  .
  Należy zatem skonsolidować, zracjonalizować i uprościć obecny system i wynikające z niego obowiązki, w szczególności poprzez zmniejszenie podwójnych uregulowań i obciążeń administracyjnych.

| (4) | W chwili obecnej przepisy są rozproszone w wielu powielających się i złożonych tekstach prawnych. Pewna część systemu kontroli jest nieodpowiednio wdrażana przez państwa członkowskie,
  a Komisja nie przedstawiła wszystkich niezbędnych rozporządzeń wykonawczych potrzebnych w związku z rozporządzeniem (EWG) nr 2847/93. Skutkuje to
  niewystarczającymi i rozbieżnymi środkami przyjmowanymi w odpowiedzi na naruszanie przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, w wyniku czego niemożliwe jest stworzenie równych warunków konkurencji dla rybaków w całej Wspólnocie Należy zatem skonsolidować, zracjonalizować i uprościć obecny system i wynikające z niego obowiązki, w szczególności poprzez zmniejszenie podwójnych uregulowań i obciążeń administracyjnych. |
| --- | --- |

(4)

W chwili obecnej przepisy są rozproszone w wielu powielających się i złożonych tekstach prawnych. Pewna część systemu kontroli jest nieodpowiednio wdrażana przez państwa członkowskie,
  a Komisja nie przedstawiła wszystkich niezbędnych rozporządzeń wykonawczych potrzebnych w związku z rozporządzeniem (EWG) nr 2847/93. Skutkuje to
  niewystarczającymi i rozbieżnymi środkami przyjmowanymi w odpowiedzi na naruszanie przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, w wyniku czego niemożliwe jest stworzenie równych warunków konkurencji dla rybaków w całej Wspólnocie Należy zatem skonsolidować, zracjonalizować i uprościć obecny system i wynikające z niego obowiązki, w szczególności poprzez zmniejszenie podwójnych uregulowań i obciążeń administracyjnych.

Poprawka 2

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 14a preambuły (nowy)

| (14a) | Wspólna polityka rybołówstwa obejmuje ochronę i eksploatację żywych zasobów wodnych oraz gospodarowanie tymi zasobami w taki sposób, aby wszelkiego rodzaju działania, w ramach których wykorzystuje się takie zasoby, były równo traktowane niezależnie od tego, czy mają charakter handlowy, czy też niehandlowy. Objęcie rybołówstwa handlowego ścisłą kontrolą i limitami przy jednoczesnym szerokim zwolnieniu z nich rybołówstwa niehandlowego stanowiłoby dyskryminację. |
| --- | --- |

(14a)

Wspólna polityka rybołówstwa obejmuje ochronę i eksploatację żywych zasobów wodnych oraz gospodarowanie tymi zasobami w taki sposób, aby wszelkiego rodzaju działania, w ramach których wykorzystuje się takie zasoby, były równo traktowane niezależnie od tego, czy mają charakter handlowy, czy też niehandlowy. Objęcie rybołówstwa handlowego ścisłą kontrolą i limitami przy jednoczesnym szerokim zwolnieniu z nich rybołówstwa niehandlowego stanowiłoby dyskryminację.

Poprawka 3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 19 preambuły

| (19) | Działania i metody kontroli muszą opierać się na zarządzaniu ryzykiem, stosującym w kompleksowy i systematyczny sposób procedury kontroli krzyżowych
  . |
| --- | --- |

(19)

Działania i metody kontroli muszą opierać się na zarządzaniu ryzykiem, stosującym w kompleksowy i systematyczny sposób procedury kontroli krzyżowych
  .

| (19) | Działania i metody kontroli muszą opierać się na zarządzaniu ryzykiem, stosującym w kompleksowy i systematyczny sposób procedury kontroli krzyżowych
  prowadzonych przez państwa członkowskie. Państwa członkowskie muszą też prowadzić wymianę istotnych informacji. |
| --- | --- |

(19)

Działania i metody kontroli muszą opierać się na zarządzaniu ryzykiem, stosującym w kompleksowy i systematyczny sposób procedury kontroli krzyżowych
  prowadzonych przez państwa członkowskie. Państwa członkowskie muszą też prowadzić wymianę istotnych informacji.

Poprawka 4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 24 preambuły

| (24) | Należy stworzyć zintegrowaną sieć nadzoru morskiego, łączącą nadzór, monitorowanie, systemy identyfikacji i wykrywania stosowane na potrzeby ochrony morza i bezpieczeństwa morskiego, ochrony środowiska morskiego, kontroli rybołówstwa, kontroli granicznej, ogólnego egzekwowania prawa i ułatwień w handlu. Sieć taka musi być zdolna do udostępniania w trybie ciągłym informacji dotyczących działalności w sektorze morskim w celu wspierania szybkiego procesu decyzyjnego. To z kolei pozwoliłoby organom publicznym prowadzącym działania nadzorcze świadczyć skuteczniejsze i bardziej ekonomiczne usługi. W tym celu dane pochodzące z systemów automatycznej identyfikacji, systemu monitorowania statków, o którym mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2244/2003 z dnia 18 grudnia 2003 r. ustanawiającym szczegółowe przepisy dotyczące satelitarnych systemów monitorowania statków oraz z systemu wykrywania statków, zebrane w ramach niniejszego rozporządzenia, powinny być przekazywane i wykorzystywane przez inne organy publiczne uczestniczące w działaniach nadzorczych wymienionych powyżej. |
| --- | --- |

(24)

Należy stworzyć zintegrowaną sieć nadzoru morskiego, łączącą nadzór, monitorowanie, systemy identyfikacji i wykrywania stosowane na potrzeby ochrony morza i bezpieczeństwa morskiego, ochrony środowiska morskiego, kontroli rybołówstwa, kontroli granicznej, ogólnego egzekwowania prawa i ułatwień w handlu. Sieć taka musi być zdolna do udostępniania w trybie ciągłym informacji dotyczących działalności w sektorze morskim w celu wspierania szybkiego procesu decyzyjnego. To z kolei pozwoliłoby organom publicznym prowadzącym działania nadzorcze świadczyć skuteczniejsze i bardziej ekonomiczne usługi. W tym celu dane pochodzące z systemów automatycznej identyfikacji, systemu monitorowania statków, o którym mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2244/2003 z dnia 18 grudnia 2003 r. ustanawiającym szczegółowe przepisy dotyczące satelitarnych systemów monitorowania statków oraz z systemu wykrywania statków, zebrane w ramach niniejszego rozporządzenia, powinny być przekazywane i wykorzystywane przez inne organy publiczne uczestniczące w działaniach nadzorczych wymienionych powyżej.

| (24) | Należy stworzyć zintegrowaną sieć nadzoru morskiego, łączącą nadzór, monitorowanie, systemy identyfikacji i wykrywania stosowane na potrzeby ochrony morza i bezpieczeństwa morskiego, ochrony środowiska morskiego, kontroli rybołówstwa, kontroli granicznej, ogólnego egzekwowania prawa i ułatwień w handlu
  , dostosowaną do różnych sytuacji w państwach członkowskich
  . Sieć taka musi być zdolna do udostępniania w trybie ciągłym informacji dotyczących działalności w sektorze morskim w celu wspierania szybkiego procesu decyzyjnego. To z kolei pozwoliłoby organom publicznym prowadzącym działania nadzorcze świadczyć skuteczniejsze i bardziej ekonomiczne usługi. W tym celu dane pochodzące z systemów automatycznej identyfikacji, systemu monitorowania statków, o którym mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2244/2003 z dnia 18 grudnia 2003 r. ustanawiającym szczegółowe przepisy dotyczące satelitarnych systemów monitorowania statków oraz z systemu wykrywania statków, zebrane w ramach niniejszego rozporządzenia, powinny być przekazywane i wykorzystywane przez inne organy publiczne uczestniczące w działaniach nadzorczych wymienionych powyżej. |
| --- | --- |

(24)

Należy stworzyć zintegrowaną sieć nadzoru morskiego, łączącą nadzór, monitorowanie, systemy identyfikacji i wykrywania stosowane na potrzeby ochrony morza i bezpieczeństwa morskiego, ochrony środowiska morskiego, kontroli rybołówstwa, kontroli granicznej, ogólnego egzekwowania prawa i ułatwień w handlu
  , dostosowaną do różnych sytuacji w państwach członkowskich
  . Sieć taka musi być zdolna do udostępniania w trybie ciągłym informacji dotyczących działalności w sektorze morskim w celu wspierania szybkiego procesu decyzyjnego. To z kolei pozwoliłoby organom publicznym prowadzącym działania nadzorcze świadczyć skuteczniejsze i bardziej ekonomiczne usługi. W tym celu dane pochodzące z systemów automatycznej identyfikacji, systemu monitorowania statków, o którym mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2244/2003 z dnia 18 grudnia 2003 r. ustanawiającym szczegółowe przepisy dotyczące satelitarnych systemów monitorowania statków oraz z systemu wykrywania statków, zebrane w ramach niniejszego rozporządzenia, powinny być przekazywane i wykorzystywane przez inne organy publiczne uczestniczące w działaniach nadzorczych wymienionych powyżej.

Poprawka 5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 29 preambuły

| (29) | Należy przyznać Komisji uprawnienia do zamykania łowiska, jeżeli kwota danego państwa członkowskiego lub TAC zostały wyczerpane.
  Komisja musi również mieć prawo odliczenia kwot lub odmowy transferu kwot lub ich wymiany w celu zagwarantowania realizacji celów wspólnej polityki rybołówstwa przez państwa członkowskie. |
| --- | --- |

(29)

Należy przyznać Komisji uprawnienia do zamykania łowiska, jeżeli kwota danego państwa członkowskiego lub TAC zostały wyczerpane.
  Komisja musi również mieć prawo odliczenia kwot lub odmowy transferu kwot lub ich wymiany w celu zagwarantowania realizacji celów wspólnej polityki rybołówstwa przez państwa członkowskie.

| (29) | Należy przyznać Komisji uprawnienia do zamykania łowiska, jeżeli kwota danego państwa członkowskiego lub TAC zostały wyczerpane. |
| --- | --- |

(29)

Należy przyznać Komisji uprawnienia do zamykania łowiska, jeżeli kwota danego państwa członkowskiego lub TAC zostały wyczerpane.

Poprawka 6

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 34 preambuły

| (34) | Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. Wszystkie środki przyjęte przez Komisję w celu wykonania niniejszego rozporządzenia będą zgodne z zasadą proporcjonalności. |
| --- | --- |

(34)

Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. Wszystkie środki przyjęte przez Komisję w celu wykonania niniejszego rozporządzenia będą zgodne z zasadą proporcjonalności.

| (34) | Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji
  , zmienioną decyzją Rady 2006/512/WE z dnia 17 lipca 2006 r
  . Wszystkie środki przyjęte przez Komisję w celu wykonania niniejszego rozporządzenia będą zgodne z zasadą proporcjonalności. |
| --- | --- |

(34)

Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji
  , zmienioną decyzją Rady 2006/512/WE z dnia 17 lipca 2006 r
  . Wszystkie środki przyjęte przez Komisję w celu wykonania niniejszego rozporządzenia będą zgodne z zasadą proporcjonalności.

Poprawka 7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 39 preambuły

| (39) | Zgodnie z zasadą proporcjonalności stworzenie kompleksowego i jednolitego systemu kontroli jest konieczne i właściwe dla realizacji podstawowego celu polegającego na zapewnieniu skutecznego wdrożenia wspólnej polityki rybołówstwa. Niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia założonych celów zgodnie z art. 5 akapit trzeci Traktatu. |
| --- | --- |

(39)

Zgodnie z zasadą proporcjonalności stworzenie kompleksowego i jednolitego systemu kontroli jest konieczne i właściwe dla realizacji podstawowego celu polegającego na zapewnieniu skutecznego wdrożenia wspólnej polityki rybołówstwa. Niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia założonych celów zgodnie z art. 5 akapit trzeci Traktatu.

| (39) | Zgodnie z zasadą proporcjonalności stworzenie kompleksowego i jednolitego systemu kontroli jest konieczne i właściwe dla realizacji podstawowego celu polegającego na zapewnieniu skutecznego wdrożenia wspólnej polityki rybołówstwa
  , uwzględniając fakt, że rybołówstwo tradycyjne i na małą skalę stanowczo różni się od rybołówstwa przemysłowego, na własne potrzeby i rekreacyjnego oraz że system regulacji kontrolnych powinien odzwierciedlać te różnice w odpowiedni sposób
  . Niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia założonych celów zgodnie z art. 5 akapit trzeci Traktatu. |
| --- | --- |

(39)

Zgodnie z zasadą proporcjonalności stworzenie kompleksowego i jednolitego systemu kontroli jest konieczne i właściwe dla realizacji podstawowego celu polegającego na zapewnieniu skutecznego wdrożenia wspólnej polityki rybołówstwa
  , uwzględniając fakt, że rybołówstwo tradycyjne i na małą skalę stanowczo różni się od rybołówstwa przemysłowego, na własne potrzeby i rekreacyjnego oraz że system regulacji kontrolnych powinien odzwierciedlać te różnice w odpowiedni sposób
  . Niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia założonych celów zgodnie z art. 5 akapit trzeci Traktatu.

Poprawka 8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1

Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólnotowy system kontroli
  , monitorowania, nadzoru, inspekcji i egzekwowania
  przepisów wspólnej polityki rybołówstwa
  (system zwany danej „wspólnotowym systemem kontroli”)
  .

Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólnotowy system kontroli
  w celu zapewnienia przestrzegania
  przepisów wspólnej polityki rybołówstwa.

Poprawka 9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – punkt 1

| (1) | „Działalność połowowa” oznacza poszukiwanie ryb, wystawianie, zarzucanie i wybieranie narzędzia połowowego, wciąganie połowu na statek, przeładunek, zatrzymywanie na statku, przetwarzanie na statku, przenoszenie i umieszczanie w sadzach ryb i produktów rybołówstwa; |
| --- | --- |

(1)

„Działalność połowowa” oznacza poszukiwanie ryb, wystawianie, zarzucanie i wybieranie narzędzia połowowego, wciąganie połowu na statek, przeładunek, zatrzymywanie na statku, przetwarzanie na statku, przenoszenie i umieszczanie w sadzach ryb i produktów rybołówstwa;

| (1) | „Działalność połowowa” oznacza poszukiwanie ryb, wystawianie, zarzucanie i wybieranie narzędzia połowowego, wciąganie połowu na statek, przeładunek, zatrzymywanie na statku,
  wyładunek,
  przetwarzanie na statku, przenoszenie i umieszczanie w sadzach
  oraz tucz
  ryb i produktów rybołówstwa; |
| --- | --- |

(1)

„Działalność połowowa” oznacza poszukiwanie ryb, wystawianie, zarzucanie i wybieranie narzędzia połowowego, wciąganie połowu na statek, przeładunek, zatrzymywanie na statku,
  wyładunek,
  przetwarzanie na statku, przenoszenie i umieszczanie w sadzach
  oraz tucz
  ryb i produktów rybołówstwa;

Poprawka 10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – punkt 6a (nowy)

| (6a) | „poważne naruszenie”oznacza rodzaje działalności wymienione w art. 42 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1005/2008; |
| --- | --- |

(6a)

„poważne naruszenie”oznacza rodzaje działalności wymienione w art. 42 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1005/2008;

Poprawka 11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – punkt7a (nowy)

| (7a) | „rybołówstwo rekreacyjne” oznacza niehandlową działalność połowową, w przypadku której żywe zasoby wodne są wykorzystywane do celów rekreacji lub sportu, co obejmuje między innymi wędkarstwo rekreacyjne, połowy sportowe, turnieje sportowe oraz inne rodzaje rybołówstwa rekreacyjnego; |
| --- | --- |

(7a)

„rybołówstwo rekreacyjne” oznacza niehandlową działalność połowową, w przypadku której żywe zasoby wodne są wykorzystywane do celów rekreacji lub sportu, co obejmuje między innymi wędkarstwo rekreacyjne, połowy sportowe, turnieje sportowe oraz inne rodzaje rybołówstwa rekreacyjnego;

Poprawka 12

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – punkt 8

| (8) | „Upoważnienie do połowów” oznacza upoważnienie do połowów wydane wspólnotowemu statkowi rybackiemu w uzupełnieniu jego licencji połowowej, pozwalające mu na prowadzenie działalności połowowej
  na wodach Wspólnoty ogólnie
  lub na prowadzenie szczególnego rodzaju działalności połowowej w określonych okresach, na określonym obszarze lub w odniesieniu do określonego rodzaju połowów przy spełnieniu szczególnych warunków; |
| --- | --- |

(8)

„Upoważnienie do połowów” oznacza upoważnienie do połowów wydane wspólnotowemu statkowi rybackiemu w uzupełnieniu jego licencji połowowej, pozwalające mu na prowadzenie działalności połowowej
  na wodach Wspólnoty ogólnie
  lub na prowadzenie szczególnego rodzaju działalności połowowej w określonych okresach, na określonym obszarze lub w odniesieniu do określonego rodzaju połowów przy spełnieniu szczególnych warunków;

| (8) | „Upoważnienie do połowów” oznacza upoważnienie do połowów wydane wspólnotowemu statkowi rybackiemu w uzupełnieniu jego licencji połowowej, pozwalające mu na prowadzenie działalności połowowej lub na prowadzenie szczególnego rodzaju działalności połowowej w określonych okresach, na określonym obszarze lub w odniesieniu do określonego rodzaju połowów przy spełnieniu szczególnych warunków; |
| --- | --- |

(8)

„Upoważnienie do połowów” oznacza upoważnienie do połowów wydane wspólnotowemu statkowi rybackiemu w uzupełnieniu jego licencji połowowej, pozwalające mu na prowadzenie działalności połowowej lub na prowadzenie szczególnego rodzaju działalności połowowej w określonych okresach, na określonym obszarze lub w odniesieniu do określonego rodzaju połowów przy spełnieniu szczególnych warunków;

Poprawka 13

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – punkt 17

| (17) | „Przetwórstwo” oznacza proces przygotowywania określonej postaci produktu. W jego skład wchodzi
  czyszczenie,
  filetowanie,
  chłodzenie,
  pakowanie, puszkowanie, mrożenie, wędzenie, solenie, gotowanie, marynowanie, suszenie lub przygotowywanie ryb do wprowadzenia do obrotu w jakikolwiek inny sposób; |
| --- | --- |

(17)

„Przetwórstwo” oznacza proces przygotowywania określonej postaci produktu. W jego skład wchodzi
  czyszczenie,
  filetowanie,
  chłodzenie,
  pakowanie, puszkowanie, mrożenie, wędzenie, solenie, gotowanie, marynowanie, suszenie lub przygotowywanie ryb do wprowadzenia do obrotu w jakikolwiek inny sposób;

| (17) | „Przetwórstwo” oznacza proces przygotowywania określonej postaci produktu. W jego skład wchodzi filetowanie, pakowanie, puszkowanie, mrożenie, wędzenie, solenie, gotowanie, marynowanie, suszenie lub przygotowywanie ryb do wprowadzenia do obrotu w jakikolwiek inny sposób; |
| --- | --- |

(17)

„Przetwórstwo” oznacza proces przygotowywania określonej postaci produktu. W jego skład wchodzi filetowanie, pakowanie, puszkowanie, mrożenie, wędzenie, solenie, gotowanie, marynowanie, suszenie lub przygotowywanie ryb do wprowadzenia do obrotu w jakikolwiek inny sposób;

Poprawka 14

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1

1.   Państwa członkowskie kontrolują działalność prowadzoną przez osoby fizyczne lub prawne w ramach wspólnej polityki rybołówstwa na ich terytorium oraz na wodach podlegających ich zwierzchnictwu lub jurysdykcji, w szczególności połowy, przeładunki, umieszczanie ryb w sadzach lub urządzeniach akwakultury, w tym urządzeniach do tuczenia, wyładunek, wywóz, przewóz, wprowadzanie do obrotu i przechowywanie produktów rybołówstwa.

1.   Państwa członkowskie kontrolują działalność prowadzoną przez osoby fizyczne lub prawne w ramach wspólnej polityki rybołówstwa na ich terytorium oraz na wodach podlegających ich zwierzchnictwu lub jurysdykcji, w szczególności połowy,
  działalność w zakresie akwakultury,
  przeładunki, umieszczanie ryb w sadzach lub urządzeniach akwakultury, w tym urządzeniach do tuczenia, wyładunek, wywóz, przewóz, wprowadzanie do obrotu i przechowywanie produktów rybołówstwa.

Poprawka 15

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 4

4.   Każde państwo członkowskie zapewnia
  ,aby kontrola, inspekcja, monitorowanie, nadzór i egzekwowanie przepisów były przeprowadzane w sposób niedyskryminacyjny w odniesieniu do sektorów, statków lub osób
  wybranych do inspekcji,
  oraz na podstawie zarządzania ryzykiem.

4.   Każde państwo członkowskie zapewnia prowadzenie kontroli, inspekcji, monitorowania, nadzoru i egzekwowania przepisów w sposób niedyskryminacyjny w odniesieniu do sektorów, statków lub osób oraz na podstawie zarządzania ryzykiem.

Poprawka 16

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 – ustęp 3

3.   Państwo członkowskie bandery zawiesza czasowo licencję połowową danego statku, który został czasowo unieruchomiony decyzją wydaną przez to państwo członkowskie, które zawiesiło jego upoważnienie do połowów zgodnie z
  art. 45 ust. 1 lit. d)
  rozporządzenia (WE) nr 1005/2008.

3.   Państwo członkowskie bandery zawiesza czasowo licencję połowową danego statku, który został czasowo unieruchomiony decyzją wydaną przez to państwo członkowskie, które zawiesiło jego upoważnienie do połowów zgodnie z
  art. 45 ust. 4
  rozporządzenia (WE) nr 1005/2008.

Poprawka 17

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 – ustęp 4

4.   Państwo członkowskie bandery wycofuje na stałe licencję połowową statku, w stosunku do którego stosowany jest środek dostosowywania zdolności połowowej, o którym mowa w art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 lub którego upoważnienie do połowów zostało wycofane zgodnie z
  art. 45 ust. 1 lit. d)
  rozporządzenia (WE) nr 1005/2008.

4.   Państwo członkowskie bandery wycofuje na stałe licencję połowową statku, w stosunku do którego stosowany jest środek dostosowywania zdolności połowowej, o którym mowa w art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 lub którego upoważnienie do połowów zostało wycofane zgodnie z
  art. 45 ust. 4
  rozporządzenia (WE) nr 1005/2008.

Poprawka 18

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 1 – litera f)

| f) | działalnością połowową z użyciem dennych narzędzi połowowych
  w obszarach
  niepodlegających regionalnym organizacjom ds. zarządzania rybołówstwem; |
| --- | --- |

f)

działalnością połowową z użyciem dennych narzędzi połowowych
  w obszarach
  niepodlegających regionalnym organizacjom ds. zarządzania rybołówstwem;

| f) | działalnością połowową z użyciem dennych narzędzi połowowych
  na wodach międzynarodowych
  niepodlegających regionalnym organizacjom ds. zarządzania rybołówstwem;
  sporządza się spis narzędzi, o których mowa w niniejszym przepisie; |
| --- | --- |

f)

działalnością połowową z użyciem dennych narzędzi połowowych
  na wodach międzynarodowych
  niepodlegających regionalnym organizacjom ds. zarządzania rybołówstwem;
  sporządza się spis narzędzi, o których mowa w niniejszym przepisie;

Poprawka 19

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2

2.   Statek rybacki o długości całkowitej ponad 10 metrów ma zainstalowany na pokładzie w pełni działające urządzenie, pozwalające na jego automatyczne wykrywanie i identyfikację przez system monitorowania statków, dzięki przesyłaniu danych o pozycji w regularnych odstępach czasu. Umożliwia to również ośrodkowi monitorowania rybołówstwa państwa członkowskiego bandery identyfikację statku rybackiego. W odniesieniu do statków o długości całkowitej od ponad 10 metrów do 15 metrów niniejszy ustęp stosuje się od dnia
  1 stycznia 2012
  r.

2.   Statek rybacki o długości całkowitej ponad 10 metrów ma zainstalowany na pokładzie w pełni działające urządzenie, pozwalające na jego automatyczne wykrywanie i identyfikację przez system monitorowania statków, dzięki przesyłaniu danych o pozycji w regularnych odstępach czasu. Umożliwia to również ośrodkowi monitorowania rybołówstwa państwa członkowskiego bandery identyfikację statku rybackiego. W odniesieniu do statków o długości całkowitej od ponad 10 metrów do 15 metrów niniejszy ustęp stosuje się od dnia
  1 lipca 2013
  r.

Poprawka 20

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 2a (nowy)

2a.
     
  Pomoc finansowa na instalację urządzeń systemu monitorowania statków kwalifikuje się do finansowania na mocy art. 8 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 861/2006. Współfinansowanie z budżetu Wspólnoty jest ustanowione na poziomie 80 %.

Poprawka 21

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 6 – litera a)

| a) | działają wyłącznie w obrębie wód terytorialnych państwa członkowskiego bandery
  lub |
| --- | --- |

a)

działają wyłącznie w obrębie wód terytorialnych państwa członkowskiego bandery
  lub

| a) | działają wyłącznie w obrębie wód terytorialnych państwa członkowskiego bandery
  oraz |
| --- | --- |

a)

działają wyłącznie w obrębie wód terytorialnych państwa członkowskiego bandery
  oraz

Poprawka 22

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 11 – ustęp 2

2.   Komisja może zażądać, aby dane państwo członkowskie stosowało system wykrywania statków dla określonego łowiska i w określonym czasie.

2.   
  Po uzasadnieniu takiej potrzeby na podstawie dokumentów w postaci dowodów nieprzestrzegania środków kontrolnych lub w postaci opinii naukowych
  Komisja może zażądać, aby dane państwo członkowskie stosowało system wykrywania statków dla określonego łowiska i w określonym czasie.

Poprawka 23

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 14 – ustęp 3

3.   Dopuszczalny margines tolerancji w wartościach szacunkowych zapisanych w dzienniku połowowym, dotyczących wyrażonych w kg ilości ryb zatrzymanych na statku, wynosi
  5 %
  .

3.   Dopuszczalny margines tolerancji w wartościach szacunkowych zapisanych w dzienniku połowowym, dotyczących wyrażonych w kg ilości ryb zatrzymanych na statku, wynosi
  10 %
  .

Poprawka 24

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 15 – ustęp 1a (nowy)

1a.
     
  Pomoc finansowa na instalację elektronicznych dzienników połowowych kwalifikuje się do finansowania na mocy art. 8 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 861/2006. Współfinansowanie z budżetu Wspólnoty jest ustanowione na poziomie 80 %.

Poprawka 25

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 15 – ustęp 2

2.   Ustęp 1 stosuje się do wspólnotowych statków rybackich o długości całkowitej od ponad 15 do 24 metrów – począwszy od dnia 1 lipca 2011 r., a do wspólnotowych statków rybackich o długości całkowitej od ponad 10 do 15 metrów – począwszy od dnia
  1 stycznia 2012
  r. Statki wspólnotowe o długości całkowitej do 15 metrów mogą być zwolnione z wymogów ustępu 1, jeżeli:

2.   Ustęp 1 stosuje się do wspólnotowych statków rybackich o długości całkowitej od ponad 15 do 24 metrów – począwszy od dnia 1 lipca 2011 r., a do wspólnotowych statków rybackich o długości całkowitej od ponad 10 do 15 metrów – począwszy od dnia
  1 lipca 2013
  r. Statki wspólnotowe o długości całkowitej do 15 metrów mogą być zwolnione z wymogów ustępu 1, jeżeli:

| a) | działają wyłącznie w obrębie wód terytorialnych państwa członkowskiego bandery
  lub |
| --- | --- |

a)

działają wyłącznie w obrębie wód terytorialnych państwa członkowskiego bandery
  lub

| a) | działają wyłącznie w obrębie wód terytorialnych państwa członkowskiego bandery
  oraz |
| --- | --- |

a)

działają wyłącznie w obrębie wód terytorialnych państwa członkowskiego bandery
  oraz

| b) | nie spędzają nigdy więcej niż 24 godziny na morzu, licząc od chwili wyjścia w morze do chwili powrotu do portu. |
| --- | --- |

b)

nie spędzają nigdy więcej niż 24 godziny na morzu, licząc od chwili wyjścia w morze do chwili powrotu do portu.

| b) | nie spędzają nigdy więcej niż 24 godziny na morzu, licząc od chwili wyjścia w morze do chwili powrotu do portu. |
| --- | --- |

b)

nie spędzają nigdy więcej niż 24 godziny na morzu, licząc od chwili wyjścia w morze do chwili powrotu do portu.

Poprawka 26

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 17 – ustęp 1 – wprowadzenie

1.   Bez uszczerbku dla przepisów szczegółowych zawartych w planach wieloletnich kapitanowie wspólnotowych statków rybackich bądź ich przedstawiciele przekazują właściwym organom państwa członkowskiego, z którego portów pragną korzystać, najpóźniej na 4 godziny przed przewidywaną godziną wejścia do portu, chyba że właściwe organy udzieliły zezwolenia na wcześniejsze wejście do portu, następujące informacje:

1.   Bez uszczerbku dla przepisów szczegółowych zawartych w planach wieloletnich kapitanowie wspólnotowych statków rybackich bądź ich przedstawiciele
  , posiadający na pokładzie gatunki objęte limitami połowowymi lub ograniczeniami nakładu połowowego,
  przekazują właściwym organom państwa członkowskiego, z którego portów pragną korzystać, najpóźniej na 4 godziny przed przewidywaną godziną wejścia do portu, chyba że właściwe organy udzieliły zezwolenia na wcześniejsze wejście do portu, następujące informacje:

Poprawka 27

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 17 – ustęp 1 – litera d)

| d) | daty rejsu połowowego oraz obszary, na których dokonywano połowów; |
| --- | --- |

d)

daty rejsu połowowego oraz obszary, na których dokonywano połowów;

| d) | daty rejsu połowowego oraz obszary, na których dokonywano połowów;
  informacje dotyczące obszaru mają poziom szczegółowości określony w art. 14 ust. 1; |
| --- | --- |

d)

daty rejsu połowowego oraz obszary, na których dokonywano połowów;
  informacje dotyczące obszaru mają poziom szczegółowości określony w art. 14 ust. 1;

Poprawka 28

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 17 – ustęp 1 – litera f)

| f) | dla każdego gatunku - ilości zatrzymane na statku
  , w tym działania połowowe o wyniku zerowym
  ; |
| --- | --- |

f)

dla każdego gatunku - ilości zatrzymane na statku
  , w tym działania połowowe o wyniku zerowym
  ;

| f) | dla każdego gatunku - ilości zatrzymane na statku; |
| --- | --- |

f)

dla każdego gatunku - ilości zatrzymane na statku;

Poprawka 29

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 17 – ustęp 4

4.   
  Zgodnie z procedurą określoną w art. 111 Komisja
  może
  zwolnić niektóre kategorie
  statków rybackich
  z
  obowiązku
  , o którym mowa
  w ust. 1,
  na czas określony
  z
  możliwością przedłużenia lub przewidzieć inny termin na powiadomienie
  z uwzględnieniem, między innymi, rodzaju produktów rybołówstwa oraz odległości pomiędzy łowiskami, miejscami wyładunku i portami, w których dane statki są zarejestrowane.

4.   
  Na wniosek Komisji Rada
  może
  ustalić dla niektórych kategorii
  statków rybackich
  inny termin
  obowiązku
  powiadamiania, ustanowionego
  w ust. 1, z uwzględnieniem, między innymi, rodzaju produktów rybołówstwa oraz odległości pomiędzy łowiskami, miejscami wyładunku i portami, w których dane statki są zarejestrowane.

Poprawka 30

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 17 – ustęp 4a (nowy)

4a.
     
  Właściwe organy państwa członkowskiego, z którego portów lub urządzeń wyładunkowych kapitan statku rybackiego chce korzystać po złożeniu odnośnego wniosku co najmniej cztery godziny przed szacowanym czasem przybycia do portu, wydają stosowne zezwolenie w ciągu dwóch godzin od otrzymania wniosku.

Poprawka 31

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 19 – ustęp 3

3.   Deklaracje przeładunkowe wskazują ilości produktów rybołówstwa, w podziale na gatunki, które zostały przeładowane, datę i miejsce każdego połowu, nazwy zaangażowanych w przeładunek statków oraz porty przeładunku i przeznaczenia. Kapitanowie obydwu zaangażowanych w przeładunek statków ponoszą odpowiedzialność za prawidłowość takich deklaracji.

3.   Deklaracje przeładunkowe wskazują ilości produktów rybołówstwa, w podziale na gatunki, które zostały przeładowane, datę i miejsce każdego połowu, nazwy zaangażowanych w przeładunek statków oraz porty przeładunku i przeznaczenia. Kapitanowie obydwu zaangażowanych w przeładunek statków ponoszą odpowiedzialność za prawidłowość takich deklaracji.
  Informacje dotyczące obszaru mają poziom szczegółowości taki sam jak określono w art. 14 ust. 1.

Poprawka 32

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 19 – ustęp 4

4.
     
  Zgodnie z procedurą określoną w art. 111 Komisja może zwolnić niektóre kategorie statków rybackich z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, na czas określony z możliwością przedłużenia lub przewidzieć inny termin na powiadomienie z uwzględnieniem, między innymi, rodzaju produktów rybołówstwa oraz odległości pomiędzy łowiskami, miejscami wyładunku i portami, w których dane statki są zarejestrowane.

skreślony

Poprawka 33

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 20 – ustęp 4

4.
     
  Udzielając zezwolenia na wyładunek właściwe organy przydzielają wyładunkowi niepowtarzalny numer wyładunkowy (ULN) i informują o nim kapitana statku. Jeżeli wyładunek ulega przerwaniu, przed ponownym rozpoczęciem wyładunku wymagane jest uzyskanie pozwolenia.

skreślony

Poprawka 34

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 21 – ustęp 2

2.   Bez uszczerbku dla przepisów szczegółowych zawartych w planach wieloletnich, kapitanowie bądź przedstawiciele wspólnotowych statków rybackich o długości całkowitej ponad 10 metrów przekazują drogą elektroniczną właściwym organom państwa członkowskiego bandery dane zawarte w deklaracji wyładunkowej najpóźniej
  2 godziny
  po zakończeniu wyładunku.

2.   Bez uszczerbku dla przepisów szczegółowych zawartych w planach wieloletnich, kapitanowie bądź przedstawiciele wspólnotowych statków rybackich o długości całkowitej ponad 10 metrów przekazują drogą elektroniczną właściwym organom państwa członkowskiego bandery dane zawarte w deklaracji wyładunkowej najpóźniej
  6 godzin
  po zakończeniu wyładunku.

Poprawka 35

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 21 – ustęp 4

4.   Ustęp 2 stosuje się do wspólnotowych statków rybackich o długości całkowitej od ponad 15 do 24 metrów – począwszy od dnia 1 lipca 2011 r., a do wspólnotowych statków rybackich o długości całkowitej od ponad 10 do 15 metrów – począwszy od dnia
  1 stycznia 2012
  r. Statki wspólnotowe o długości całkowitej do 15 metrów mogą być zwolnione ze stosowania przepisów ust. 2, jeżeli:

4.   Ustęp 2 stosuje się do wspólnotowych statków rybackich o długości całkowitej od ponad 15 do 24 metrów – począwszy od dnia 1 lipca 2011 r., a do wspólnotowych statków rybackich o długości całkowitej od ponad 10 do 15 metrów – począwszy od dnia
  1 lipca 2013
  r. Statki wspólnotowe o długości całkowitej do 15 metrów mogą być zwolnione ze stosowania przepisów ust. 2, jeżeli:

| a) | działają wyłącznie w obrębie wód terytorialnych państwa członkowskiego bandery
  lub |
| --- | --- |

a)

działają wyłącznie w obrębie wód terytorialnych państwa członkowskiego bandery
  lub

| a) | działają wyłącznie w obrębie wód terytorialnych państwa członkowskiego bandery
  oraz |
| --- | --- |

a)

działają wyłącznie w obrębie wód terytorialnych państwa członkowskiego bandery
  oraz

| b) | nie spędzają nigdy więcej niż 24 godziny na morzu, licząc od chwili wyjścia w morze do chwili powrotu do portu. |
| --- | --- |

b)

nie spędzają nigdy więcej niż 24 godziny na morzu, licząc od chwili wyjścia w morze do chwili powrotu do portu.

| b) | nie spędzają nigdy więcej niż 24 godziny na morzu, licząc od chwili wyjścia w morze do chwili powrotu do portu. |
| --- | --- |

b)

nie spędzają nigdy więcej niż 24 godziny na morzu, licząc od chwili wyjścia w morze do chwili powrotu do portu.

Poprawka 36

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 21 – ustęp 5

5.   W odniesieniu do statków zwolnionych z wymogu określonego w ust. 2 kapitan lub jego przedstawiciel wypełniają deklarację wyładunkową w czasie wyładunku oraz wysyłają ją tak szybko jak to możliwe i nie później niż 24 godziny po wyładunku właściwym organom państwa członkowskiego, w którym dokonano wyładunku.

5.   W odniesieniu do statków zwolnionych z wymogu określonego w ust. 2 kapitan lub jego przedstawiciel wypełniają deklarację wyładunkową w czasie wyładunku oraz wysyłają ją tak szybko jak to możliwe i nie później niż 24 godziny po wyładunku właściwym organom państwa członkowskiego, w którym dokonano wyładunku
  , które przekazuje ją niezwłocznie państwu członkowskiemu bandery
  .

Poprawka 37

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 23 – ustęp 1

1.   Każde państwo członkowskie prowadzi zapis istotnych danych dotyczących uprawnień do połowów, o których mowa w niniejszym rozdziale, wyrażonych zarówno w złowionych ilościach, jak i w nakładzie połowowym, oraz zachowuje oryginały tych danych przez okres trzech lat lub dłużej, zgodnie z przepisami krajowymi.

1.   Każde państwo członkowskie prowadzi zapis istotnych danych dotyczących uprawnień do połowów, o których mowa w niniejszym rozdziale, wyrażonych zarówno w złowionych ilościach,
  odrzutach,
  jak i w nakładzie połowowym, oraz zachowuje oryginały tych danych przez okres trzech lat lub dłużej, zgodnie z przepisami krajowymi.
  Dane w formie elektronicznej są przechowywane przez co najmniej 10 lat.

Poprawka 38

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 23 – ustęp 3

3.   Wszelkie połowy ryb należących do stada lub grupy stad objętych kwotą połowową dokonywane przez wspólnotowe statki rybackie wlicza się do kwoty połowowej przysługującej państwu członkowskiemu bandery w odniesieniu do danego stada lub grupy stad, niezależnie od miejsca wyładunku.

3.   Wszelkie połowy
  i odrzuty
  ryb należących do stada lub grupy stad objętych kwotą połowową dokonywane przez wspólnotowe statki rybackie wlicza się do kwoty połowowej przysługującej państwu członkowskiemu bandery w odniesieniu do danego stada lub grupy stad, niezależnie od miejsca wyładunku.

Poprawka 39

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 26 – ustęp 3

3.   Decyzja, o której mowa w ust. 2, jest podawana do wiadomości przez zainteresowane państwo członkowskie i niezwłocznie przekazywana Komisji
  i innym państwom członkowskim
  . Jest ona publikowana w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej. Począwszy od dnia, w którym dane państwo członkowskie podało do wiadomości decyzję, państwa członkowskie
  gwarantują, aby
  na ich wodach lub na ich terytorium nie miało miejsca zatrzymywanie na statku, wyładunek, umieszczanie w sadzach ani przeładunek odnośnych ryb przez statki pływające pod banderą danego państwa członkowskiego.

3.   Decyzja, o której mowa w ust. 2, jest podawana do wiadomości przez zainteresowane państwo członkowskie i niezwłocznie przekazywana Komisji
  , która informuje pozostałe państwa członkowskie
  . Jest ona publikowana w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej. Począwszy od dnia, w którym dane państwo członkowskie podało do wiadomości decyzję, państwa członkowskie
  sprawdzają, dzięki odpowiedniej dokumentacji, czy
  na ich wodach lub na ich terytorium nie ma miejsca zatrzymywanie na statku, wyładunek, umieszczanie w sadzach ani przeładunek odnośnych ryb
  złowionych po dacie zamknięcia
  przez statki pływające pod banderą danego państwa członkowskiego.

Poprawka 40

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 28 – ustęp 3

3.   Odliczeń i wynikających z nich przydziałów odliczonych ilości dokonuje się po uwzględnieniu, jako kwestii priorytetowej, gatunków i obszarów, dla których ustalone zostały uprawnienia do połowów. Można ich dokonać w roku, w którym wystąpiła szkoda lub w roku następnym
  lub latach następnych
  .

3.   Odliczeń i wynikających z nich przydziałów odliczonych ilości dokonuje się po uwzględnieniu, jako kwestii priorytetowej, gatunków i obszarów, dla których ustalone zostały uprawnienia do połowów. Można ich dokonać w roku, w którym wystąpiła szkoda lub w roku następnym.

Poprawka 41

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 28a (nowy)

Artykuł 28a

Transfer niewykorzystanych kwot

1.
     
  Jeżeli kwoty danego państwa członkowskiego miałyby nie zostać wykorzystane, częściowo lub w całości, w ciągu roku, na który zostały przyznane, to mogą one być wykorzystane w tym samym roku przez inne państwa członkowskie. Komisja informuje najpierw zainteresowane państwa członkowskie, zwracając się do nich o potwierdzenie, że nie wykorzystają danych uprawnień do połowów. Po otrzymaniu takiego potwierdzenia Komisja ocenia łączną wielkość niewykorzystanych uprawnień do połowów i powiadamia o niej państwa członkowskie, a następnie podejmuje decyzję o ich ponownym przyznaniu, w ścisłej współpracy z zainteresowanymi państwami członkowskimi.

2.
     
  Przekazywanie wniosków zgodnie z niniejszym artykułem nie wpływa w żaden sposób na podział uprawnień do połowów ani na ich wymianę między państwami członkowskimi, zgodnie z art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.

3.
     
  Szczegółowe przepisy wykonawcze do niniejszego artykułu, zwłaszcza dotyczące warunków wykorzystania lub przekroczenia kwot, przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 111.

Poprawka 42

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 33

Artykuł 33

Przeładunki w porcie

Wspólnotowe statki rybackie prowadzące działalność połowową na łowiskach objętych wieloletnimi planami nie przenoszą swoich połowów na żaden inny statek lub pojazd bez uprzedniego ich wyładunku w celu zważenia w ośrodku aukcyjnym lub innym organie zatwierdzonym przez państwa członkowskie.

skreślony

Poprawka 43

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 34 – ustęp 4a (nowy)

4a.
     
  Państwa członkowskie mogą wyznaczyć port niespełniający kryteriów ust. 4, aby statki nie musiały płynąć do portu odległego o ponad 50 mil.

Poprawka 44

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 37 – ustęp 2 – wprowadzenie

2.   W połowach, dla których dopuszcza się posiadanie więcej niż
  dwóch rodzajów
  narzędzi połowowych na statku, narzędzie nieużywane jest zasztauowane w taki sposób, aby nie mogło być natychmiastowo użyte, z zastosowaniem następujących warunków:

2.   W połowach, dla których dopuszcza się posiadanie więcej niż
  jednego rodzaju
  narzędzi połowowych na statku, narzędzie nieużywane jest zasztauowane w taki sposób, aby nie mogło być natychmiastowo użyte, z zastosowaniem następujących warunków:

Poprawka 45

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 41 – ustęp 1

1.   Kapitan statku rybackiego zapisuje wszystkie odrzuty przekraczające ilość 15 kg ekwiwalentu żywej wagi i niezwłocznie przekazuje tę informację, o ile to możliwe drogą elektroniczną, właściwym organom, którym podlega.

1.   Kapitan statku rybackiego zapisuje wszystkie odrzuty przekraczające ilość 15 kg ekwiwalentu żywej wagi
  na jeden zaciąg narzędziem połowowym oraz na rejs
  i niezwłocznie przekazuje tę informację, o ile to możliwe drogą elektroniczną, właściwym organom, którym podlega.
  Do celów zapewnienia zgodności z niniejszym rozporządzeniem Komisja rozważa system wyposażania w urządzenia do wideomonitoringu. Na użytek niniejszego rozporządzenia ryby wypuszczone w trakcie połowów rekreacyjnych nie są traktowane jako odrzuty ani nie są brane pod uwagę przy obliczaniu umieralności.

Poprawka 46

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 42

W przypadku statków wyposażonych w satelitarny system monitorowania statków państwa członkowskie systematycznie sprawdzają, czy informacje otrzymane przez centrum monitorowania rybołówstwa są zgodne z działalnością zapisaną w dzienniku połowowym, korzystając z danych VMS oraz, w razie potrzeby, danych uzyskanych od obserwatorów. Wyniki takich kontroli krzyżowych są zapisywane w formie danych komputerowych i przechowywane przez okres
  trzech
  lat.

W przypadku statków wyposażonych w satelitarny system monitorowania statków państwa członkowskie systematycznie sprawdzają, czy informacje otrzymane przez centrum monitorowania rybołówstwa są zgodne z działalnością zapisaną w dzienniku połowowym, korzystając z danych VMS oraz, w razie potrzeby, danych uzyskanych od obserwatorów. Wyniki takich kontroli krzyżowych są zapisywane w formie danych komputerowych i przechowywane przez okres
  dziesięciu
  lat.

Poprawka 47

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Rozdział IV – sekcja 4

Skreślenie całej sekcji 4.

Poprawka 48

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 47 – ustęp 1

1.   Rybołówstwo rekreacyjne
  na
  statku na wodach wspólnotowych, dotyczące stada objętego
  planem
  wieloletnim
  , podlega wydaniu upoważnienia
  przez państwo członkowskie
  bandery.

1.   Rybołówstwo rekreacyjne
  prowadzone ze
  statku na
  morskich
  wodach wspólnotowych, dotyczące stada objętego wieloletnim
  planem odbudowy, może być oceniane
  przez państwo członkowskie
  , w którego wodach jest prowadzone. Połowy wędką z kołowrotkiem z wybrzeża nie są uwzględniane.

Poprawka 49

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 47 – ustęp 2

2.   
  Połowy w ramach
  rybołówstwa rekreacyjnego
  dotyczące stad objętych planem wieloletnim są rejestrowane przez
  państwo członkowskie
  bandery.

2.   
  W ciągu dwóch lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie mogą dokonać oceny wpływu
  rybołówstwa rekreacyjnego
  prowadzonego na ich wodach i przedstawić te informacje Komisji. Na podstawie zaleceń Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa dane
  państwo członkowskie
  i Komisja określają, które rodzaje rybołówstwa rekreacyjnego wywierają znaczący wpływ na takie zasoby. Dla rodzajów rybołówstwa o znaczącym wpływie dane państwo członkowskie, w ścisłej współpracy z Komisją, opracowuje system monitorowania umożliwiający dokładne ocenienie całkowitego połowu rekreacyjnego z każdego stada. Rybołówstwo rekreacyjne jest prowadzone zgodnie z celami wspólnej polityki rybołówstwa.

Poprawka 50

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 47 – ustęp 3

3.   
  Połowy gatunków objętych planem wieloletnim
  wliczane są do odpowiednich kwot państwa członkowskiego bandery.
  Zainteresowane państwa
  członkowskie
  określają
  część
  tych kwot
  , która jest zarezerwowana wyłącznie dla rybołówstwa rekreacyjnego.

3.   
  W razie stwierdzenia, że dany rodzaj rybołówstwa rekreacyjnego wywiera znaczący wpływ, połowy
  wliczane są do odpowiednich kwot państwa członkowskiego bandery.
  Państwo
  członkowskie
  może określić
  część
  tej kwoty
  , która jest zarezerwowana wyłącznie dla
  wspomnianego
  rybołówstwa rekreacyjnego.

Poprawka 51

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 48 – ustęp 3

3.   
  Jeżeli dla danego gatunku ustalono wielkość minimalną, podmioty
  gospodarcze odpowiedzialne za sprzedaż, składowanie lub przewóz muszą być w stanie udowodnić pochodzenie geograficzne produktów
  z odniesieniem do podobszaru i rejonu lub podrejonu lub, tam gdzie ma to zastosowanie, statystycznego prostokąta, gdzie stosuje się limity połowowe zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym.

3.   
  Podmioty
  gospodarcze odpowiedzialne za sprzedaż, składowanie lub przewóz muszą być w stanie udowodnić pochodzenie geograficzne produktów
  na poziomie szczegółowości określonym w art. 14 ust. 1.

Poprawka 52

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 50 – ustęp 2 – litera da) (nowa)

| da) | obszar połowu podany na poziomie szczegółowości określonym w art. 14 ust. 1; |
| --- | --- |

da)

obszar połowu podany na poziomie szczegółowości określonym w art. 14 ust. 1;

Poprawka 53

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 54 – ustęp 1

1.   Zarejestrowani nabywcy, ośrodki aukcyjne lub inne organy bądź osoby odpowiedzialne za pierwsze wprowadzenie do obrotu produktów rybołówstwa wyładowanych w państwie członkowskim przedkładają – drogą elektroniczną, w ciągu
  dwóch godzin
  następujących po pierwszej sprzedaży – dokument sprzedaży właściwym organom państwa członkowskiego, na którego terytorium nastąpiła pierwsza sprzedaż. Jeżeli państwo to nie jest państwem członkowskim bandery statku, z którego wyładowano ryby, gwarantuje ono, że kopia dokumentu sprzedaży zostaje przekazana właściwym organom państwa członkowskiego bandery natychmiast po otrzymaniu odpowiedniej informacji. Za prawidłowość dokumentu sprzedaży odpowiedzialni są nabywcy, ośrodki aukcyjne, organy lub osoby.

1.   Zarejestrowani nabywcy, ośrodki aukcyjne lub inne organy bądź osoby odpowiedzialne za pierwsze wprowadzenie do obrotu produktów rybołówstwa wyładowanych w państwie członkowskim przedkładają – drogą elektroniczną, w ciągu
  sześciu godzin
  następujących po pierwszej sprzedaży – dokument sprzedaży właściwym organom państwa członkowskiego, na którego terytorium nastąpiła pierwsza sprzedaż. Jeżeli państwo to nie jest państwem członkowskim bandery statku, z którego wyładowano ryby, gwarantuje ono, że kopia dokumentu sprzedaży zostaje
  niezwłocznie
  przekazana właściwym organom państwa członkowskiego bandery natychmiast po otrzymaniu odpowiedniej informacji. Za prawidłowość dokumentu sprzedaży odpowiedzialni są nabywcy, ośrodki aukcyjne, organy lub osoby.

Poprawka 54

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 55 – litera e)

| e) | odpowiednią nazwę lub kod alfa FAO każdego gatunku oraz jego pochodzenie geograficzne
  z odniesieniem do podobszaru i rejonu lub podrejonu, gdzie stosuje się limity połowowe zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym
  ; |
| --- | --- |

e)

odpowiednią nazwę lub kod alfa FAO każdego gatunku oraz jego pochodzenie geograficzne
  z odniesieniem do podobszaru i rejonu lub podrejonu, gdzie stosuje się limity połowowe zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym
  ;

| e) | odpowiednią nazwę lub kod alfa FAO każdego gatunku oraz jego pochodzenie geograficzne
  określone na poziomie szczegółowości podanym w art. 14 ust. 1
  ; |
| --- | --- |

e)

odpowiednią nazwę lub kod alfa FAO każdego gatunku oraz jego pochodzenie geograficzne
  określone na poziomie szczegółowości podanym w art. 14 ust. 1
  ;

Poprawka 55

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 55 – litera ea) (nowa)

| ea) | ilość każdego gatunku w kilogramach żywej wagi; |
| --- | --- |

ea)

ilość każdego gatunku w kilogramach żywej wagi;

Poprawka 56

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 63 – ustęp 6

6.   Wszystkie koszty związane z działalnością obserwatorów na mocy niniejszego artykułu ponosi państwo członkowskie bandery.
  Państwa członkowskie mogą obciążyć tymi kosztami, częściowo lub w całości, armatorów statków pływających pod ich banderą, które uczestniczyły w danym połowie.

6.   Wszystkie koszty związane z działalnością obserwatorów na mocy niniejszego artykułu ponosi państwo członkowskie bandery
  i Komisja
  .

Poprawka 57

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 69

Państwa członkowskie tworzą i aktualizują elektroniczną bazę danych, w której umieszczają wszystkie sprawozdania z inspekcji i z nadzoru sporządzone przez swoich urzędników.

Państwa członkowskie tworzą i aktualizują elektroniczną bazę danych, w której umieszczają wszystkie sprawozdania z inspekcji i z nadzoru
  , w tym sprawozdania obserwatorów,
  sporządzone przez swoich urzędników.

Poprawka 58

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 78

Państwo członkowskie przeprowadzające inspekcję może również przekazać sprawę o naruszenie przepisów właściwym organom państwa członkowskiego bandery lub państwa członkowskiego
  rejestracji
  ,
  lub państwa członkowskiego,
  którego obywatelem jest sprawca naruszenia przepisów, o ile odbywa się to za zgodą tego ostatniego państwa członkowskiego i pod warunkiem że przekazanie ma większe szanse na osiągnięcie skutku, o którym mowa w art. 81 ust. 2.

Państwo członkowskie przeprowadzające inspekcję może również przekazać sprawę o naruszenie przepisów właściwym organom państwa członkowskiego bandery lub państwa członkowskiego, którego obywatelem jest sprawca naruszenia przepisów, o ile odbywa się to za zgodą tego ostatniego państwa członkowskiego i pod warunkiem że przekazanie ma większe szanse na osiągnięcie skutku, o którym mowa w art. 81 ust. 2.

Poprawka 59

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 82 – ustęp 1

1.   Państwa członkowskie gwarantują, że osoba fizyczna, która dokonała poważnego naruszenia przepisów, lub osoba prawna uznana za odpowiedzialną za dokonanie poważnego naruszenia przepisów podlega skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym sankcjom administracyjnym, zgodnie ze zbiorem sankcji i środków, o którym mowa w rozdziale IX rozporządzenia (WE) nr 1005/2008.

1.   Państwa członkowskie gwarantują, że osoba fizyczna, która dokonała poważnego naruszenia przepisów, lub osoba prawna uznana za odpowiedzialną za dokonanie poważnego naruszenia przepisów
  co do zasady
  podlega skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym sankcjom administracyjnym, zgodnie ze zbiorem sankcji i środków, o którym mowa w rozdziale IX rozporządzenia (WE) nr 1005/2008.

Poprawka 61

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 82 – ustęp 6a (nowy)

6a.
     
  Państwa członkowskie gwarantują, że operatorzy uznani za winnych poważnego naruszenia przepisów wspólnej polityki rybołówstwa są wykluczeni z możliwości skorzystania z Europejskiego Funduszu Rybackiego, umów o partnerstwie w sprawie połowów oraz innej pomocy publicznej. Sankcjom przewidzianym w niniejszym rozdziale towarzyszą inne sankcje lub środki, w szczególności zwrot pomocy publicznej lub dotacji otrzymanych przez statki dokonujące nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów w danym okresie finansowania.

Poprawka 62

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 84 – ustęp 1

1.   Państwa członkowskie stosują system punktów karnych, na którego podstawie właściciel upoważnienia do połowów otrzymuje odpowiednią liczbę punktów karnych w wyniku naruszenia przepisów wspólnej polityki rybołówstwa.

1.   Państwa członkowskie stosują system punktów karnych, na którego podstawie właściciel upoważnienia do połowów otrzymuje odpowiednią liczbę punktów karnych w wyniku
  poważnego
  naruszenia przepisów wspólnej polityki rybołówstwa.

Poprawka 63

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 84 – ustęp 2

2.   Jeżeli osoba fizyczna dokonała naruszenia przepisów wspólnej polityki rybołówstwa lub osoba prawna jest uznana za odpowiedzialną za dokonanie naruszenia przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, odpowiednia liczba punktów karnych zostaje przyznana właścicielowi upoważnienia do połowów w wyniku dokonania naruszenia przepisów. Właściciel upoważnienia do połowów może wszcząć postępowanie odwoławcze zgodnie z prawem krajowym.

2.   Jeżeli osoba fizyczna dokonała naruszenia przepisów wspólnej polityki rybołówstwa lub osoba prawna jest uznana za odpowiedzialną za dokonanie
  poważnego
  naruszenia przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, odpowiednia liczba punktów karnych zostaje przyznana właścicielowi upoważnienia do połowów w wyniku dokonania
  poważnego
  naruszenia przepisów. Właściciel upoważnienia do połowów może wszcząć postępowanie odwoławcze zgodnie z prawem krajowym.

Poprawka 64

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 84 – ustęp 2a (nowy)

2a.
     
  Dopóki właściciel upoważnienia do połowów posiada przydzielone punkty karne, jest on wyłączony w tym czasie z otrzymywania dotacji wspólnotowych oraz krajowej pomocy publicznej.

Poprawka 65

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 84 – ustęp 4

4.
     
  W przypadku poważnego naruszenia przepisów przyznane punkty karne są co najmniej równe połowie liczby punktów, o których mowa w ust. 3.

skreślony

Poprawka 66

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 84 – ustęp 5

5.   Jeżeli właściciel zawieszonego upoważnienia do połowów nie dokona innego naruszenia przepisów w okresie trzech lat od daty dokonania ostatniego naruszenia przepisów, anuluje się wszystkie punkty przypisane upoważnieniu do połowów.

5.   Jeżeli właściciel zawieszonego upoważnienia do połowów nie dokona innego
  poważnego
  naruszenia przepisów w okresie trzech lat od daty dokonania ostatniego
  poważnego
  naruszenia przepisów, anuluje się wszystkie punkty przypisane upoważnieniu do połowów.

Poprawka 67

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 84 – ustęp 7

7.   Państwa członkowskie ustanawiają również system punktów karnych, na którego podstawie kapitan
  i oficerowie
  statku
  otrzymują
  odpowiednią liczbę punktów karnych w wyniku naruszenia przepisów wspólnej polityki rybołówstwa.

7.   Państwa członkowskie ustanawiają również system punktów karnych, na podstawie którego kapitan statku
  lub szyper otrzymuje
  odpowiednią liczbę punktów karnych w wyniku naruszenia przepisów wspólnej polityki rybołówstwa.

Poprawka 68

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 85 – ustęp 1

1.   Państwa członkowskie rejestrują w krajowej bazie danych wszystkie naruszenia przepisów wspólnej polityki rybołówstwa dokonane przez statki pływające pod ich banderą lub przez swoich obywateli, łącznie z nałożonymi na nich sankcjami i przyznaną im liczbą punktów. Naruszenia dokonane przez statki pływające pod ich banderą lub przez ich obywateli, będące przedmiotem sprawy o naruszenie przepisów w innych państwach członkowskich, są również rejestrowane przez państwa członkowskie w ich krajowych bazach danych dotyczących naruszeń przepisów, po powiadomieniu o ostatecznym orzeczeniu wydanym przez państwo członkowskie sprawujące jurysdykcję, zgodnie z art. 82.

1.   Państwa członkowskie rejestrują w krajowej bazie danych wszystkie naruszenia przepisów wspólnej polityki rybołówstwa dokonane przez
  podmioty odpowiedzialne za
  statki pływające pod ich banderą lub przez swoich obywateli, łącznie z nałożonymi na nich sankcjami i przyznaną im liczbą punktów. Naruszenia dokonane przez statki pływające pod ich banderą lub przez ich obywateli, będące przedmiotem sprawy o naruszenie przepisów w innych państwach członkowskich, są również rejestrowane przez państwa członkowskie w ich krajowych bazach danych dotyczących naruszeń przepisów, po powiadomieniu o ostatecznym orzeczeniu wydanym przez państwo członkowskie sprawujące jurysdykcję, zgodnie z art. 82.

Poprawka 69

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 85 – ustęp 3

3.   Gdy państwo członkowskie zwraca się do innego państwa członkowskiego o udzielenie informacji związanych ze sprawą o naruszenie przepisów, to drugie państwo członkowskie udziela odpowiednich informacji na temat odnośnych statków rybackich i osób.

3.   Gdy państwo członkowskie zwraca się do innego państwa członkowskiego o udzielenie informacji związanych ze sprawą o naruszenie przepisów, to drugie państwo członkowskie
  niezwłocznie
  udziela odpowiednich informacji na temat odnośnych statków rybackich i osób.

Poprawka 70

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 85 – ustęp 3a (nowy)

3a.
     
  Informacja w sprawie naruszeń popełnionych przez dane statki i osoby i za które wydano w stosunku do nich wyrok skazujący, będzie publicznie dostępna na ogólnodostępnej części strony internetowej, o której mowa w art. 107.

Poprawka 71

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 91 – ustęp 4

4.   Urzędnicy zainteresowanego państwa członkowskiego
  mogą być
  obecni podczas inspekcji i, na wniosek urzędników Komisji, pomagają im przy wykonywaniu ich obowiązków.

4.   Urzędnicy zainteresowanego państwa członkowskiego
  są zawsze
  obecni podczas inspekcji i, na wniosek urzędników Komisji, pomagają im przy wykonywaniu ich obowiązków.

Poprawka 72

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 95 – ustęp 1 – litera a)

| α) | przepisy niniejszego rozporządzenia nie były przestrzegane z powodu działania lub zaniedbania bezpośrednio przypisywanego zainteresowanemu państwu członkowskiemu i jeżeli |
| --- | --- |

α)

przepisy niniejszego rozporządzenia nie były przestrzegane z powodu działania lub zaniedbania bezpośrednio przypisywanego zainteresowanemu państwu członkowskiemu i jeżeli

skreślony

Poprawka 73

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 96 – ustęp 1

1.   Jeżeli państwo członkowskie nie przestrzega swoich obowiązków dotyczących wdrażania planu wieloletniego i jeżeli Komisja ma
  powody
  ,
  by sądzić,
  że nieprzestrzeganie tych obowiązków jest szczególnie szkodliwe dla danego stada, Komisja może tymczasowo zamknąć łowiska, których dotyczą te uchybienia.

1.   Jeżeli państwo członkowskie nie przestrzega swoich obowiązków dotyczących wdrażania planu wieloletniego i jeżeli Komisja ma
  dowody
  , że nieprzestrzeganie tych obowiązków jest szczególnie szkodliwe dla danego stada, Komisja może tymczasowo zamknąć łowiska, których dotyczą te uchybienia.

Poprawka 74

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 97 – ustęp 1 – wprowadzenie

1.   Jeżeli Komisja ustaliła, że państwo członkowskie przekroczyło przyznaną mu kwotę, przydział lub udział w stadzie lub grupie stad, Komisja dokonuje odliczeń od kwoty, przydziału lub udziału państwa członkowskiego, które dokonało przełowienia, w następnym roku
  lub w następnych latach
  , przy zastosowaniu mnożnika zgodnie z następującą tabelą:

1.   Jeżeli Komisja ustaliła, że państwo członkowskie przekroczyło przyznaną mu kwotę, przydział lub udział w stadzie lub grupie stad, Komisja dokonuje odliczeń od kwoty, przydziału lub udziału państwa członkowskiego, które dokonało przełowienia, w następnym roku, przy zastosowaniu mnożnika zgodnie z następującą tabelą:

Poprawka 75

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 97 – ustęp 1 – tabela

| Stopień przełowienia w stosunku do dozwolonych wielkości wyładunków | Mnożnik |
| --- | --- |
| Maksymalnie 5 % | Przełowienie * 1,0 |
| Od 5 do 10 % | Przełowienie * 1,1 |
| Od 10 do 20 % | Przełowienie * 1,2 |
| Od 10 do 20 % | Przełowienie * 1,4 |
| Od 40 do 50 % | Przełowienie * 1,8 |
| Każde przełowienie powyżej 50 % | Przełowienie * 2,0 |

Stopień przełowienia w stosunku do dozwolonych wielkości wyładunków

Mnożnik

Maksymalnie 5 %

Przełowienie * 1,0

Od 5 do 10 %

Przełowienie * 1,1

Od 10 do 20 %

Przełowienie * 1,2

Od 10 do 20 %

Przełowienie * 1,4

Od 40 do 50 %

Przełowienie * 1,8

Każde przełowienie powyżej 50 %

Przełowienie * 2,0

| Stopień przełowienia w stosunku do dozwolonych wielkości wyładunków | Mnożnik |
| --- | --- |
| Pierwsze 10 % | =
  Przełowienie
  x 1,00 |
| Następne 10 %-20 % | =
  Przełowienie
  x 1,10 |
| Następne 20 %-40 % | =
  Przełowienie
  x 1,20 |
| Każde
  kolejne
  przełowienie powyżej
  40 % | =
  Przełowienie
  x 1,40 |
| Uwaga: Progi procentowe zastępuje się progami określonymi w art. 5. ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzającego dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami. |

Stopień przełowienia w stosunku do dozwolonych wielkości wyładunków

Mnożnik

Pierwsze 10 %

=
  Przełowienie
  x 1,00

Następne 10 %-20 %

=
  Przełowienie
  x 1,10

Następne 20 %-40 %

=
  Przełowienie
  x 1,20

Każde
  kolejne
  przełowienie powyżej
  40 %

=
  Przełowienie
  x 1,40

Uwaga: Progi procentowe zastępuje się progami określonymi w art. 5. ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzającego dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami.

Poprawka 76

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 97 – ustęp 1a (nowy)

1a.
     
  Jeżeli kwota, przydział lub udział w stadzie lub grupie stad przyznany danemu państwu członkowskiemu nie przekracza 100 ton, to ograniczenie nałożone w wyniku przekroczenia kwoty przyjmuje formę liniową zamiast procentowej, za wyjątkiem gatunków objętych planem wieloletnim, do których ma zastosowanie ust. 1.

Poprawka 77

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 97 – ustęp 2

2.   Jeżeli państwo członkowskie wielokrotnie przekraczało w trakcie poprzednich dwóch lat
  przyznaną mu
  kwotę, przydział lub udział w stadzie lub grupie stad
  , jeżeli to przełowienie jest
  szczególnie
  szkodliwe dla danego stada lub jeżeli stado objęte jest
  planem wieloletnim, mnożnik określony w ust. 1 zostaje podwojony.

2.   Jeżeli państwo członkowskie wielokrotnie przekraczało w trakcie poprzednich dwóch lat kwotę, przydział lub udział w stadzie lub grupie stad szczególnie
  wrażliwych na nadmierną eksploatację lub objętych
  planem wieloletnim, mnożnik określony w ust. 1 zostaje podwojony.

Poprawka 78

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 97 – ustęp 3

3.
     
  Jeżeli państwo członkowskie dokonuje połowów ryb ze stada objętego kwotą, w odniesieniu do którego nie przyznano mu kwoty, przydziału lub udziału w stadzie lub grupie stad, Komisja może w następnym roku lub w następnych latach dokonać odliczeń od kwot dotyczących innych stad lub grup stad przyznanych temu państwu członkowskiemu zgodnie z ust. 1.

skreślony

Poprawka 79

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 98

Artykuł 98

Odliczanie kwot z powodu nieprzestrzegania celów wspólnej polityki rybołówstwa

1.
     
  Jeżeli okazuje się, że przepisy dotyczące ochrony, kontroli, inspekcji lub egzekwowania wspólnej polityki rybołówstwa nie są przestrzegane przez państwo członkowskie i że może z tego wynikać poważne zagrożenie dla ochrony żywych zasobów wodnych lub dla skutecznego funkcjonowania wspólnotowego systemu kontroli i egzekwowania, Komisja może dokonać odliczeń od rocznych kwot, przydziałów lub udziałów w stadzie lub grupie stad przyznanych temu państwu członkowskiemu.

2.
     
  Komisja przekazuje swoje ustalenia na piśmie zainteresowanemu państwu członkowskiemu i ustala termin nieprzekraczający dziesięciu dni roboczych, w którym państwo członkowskie musi wykazać, że łowisko może być bezpiecznie eksploatowane.

3.
     
  Środki, o których mowa w ust. 1, mają zastosowanie wyłącznie, jeżeli państwo członkowskie nie odpowie na wniosek Komisji w terminie ustalonym w ust. 2 lub jeżeli odpowiedź zostaje uznana za niezadowalającą bądź jasno wskazuje, że konieczne działania nie zostały wdrożone.

4.
     
  Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego artykułu, w szczególności ustalania danych ilości, przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 111.

skreślony

Poprawka 80

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 100

Artykuł 100

Odmowa wymiany kwot

Komisja może wykluczyć możliwość wymiany kwot zgodnie z art. 20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002:

| a) | w odniesieniu do kwot, w stosunku do których stwierdzono przełowienie o ponad 10 % kwoty przyznanej jednemu z zainteresowanych państw członkowskich w trakcie jednego z dwóch bezpośrednio poprzedzających lat lub |
| --- | --- |

a)

w odniesieniu do kwot, w stosunku do których stwierdzono przełowienie o ponad 10 % kwoty przyznanej jednemu z zainteresowanych państw członkowskich w trakcie jednego z dwóch bezpośrednio poprzedzających lat lub

| b) | jeżeli zainteresowane państwo członkowskie nie podejmuje odpowiednich środków w celu zapewnienia właściwego zarządzania uprawnieniami do połowów danych stad, w szczególności nie korzystając ze skomputeryzowanego systemu zatwierdzania, o którym mowa w art. 102, lub korzystając w niewystarczającym stopniu z systemów dostarczających dane do tego systemu zatwierdzania. |
| --- | --- |

b)

jeżeli zainteresowane państwo członkowskie nie podejmuje odpowiednich środków w celu zapewnienia właściwego zarządzania uprawnieniami do połowów danych stad, w szczególności nie korzystając ze skomputeryzowanego systemu zatwierdzania, o którym mowa w art. 102, lub korzystając w niewystarczającym stopniu z systemów dostarczających dane do tego systemu zatwierdzania.

skreślony

Poprawka 81

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 101 – ustęp 1

1.   Jeżeli istnieją dowody, w tym dowody oparte na wynikach kontroli wyrywkowych przeprowadzonych przez Komisję, świadczące o tym, że działalność połowowa i/lub środki przyjęte przez państwo członkowskie lub państwa członkowskie szkodzą wspólnej polityce rybołówstwa lub zagrażają ekosystemowi morskiemu oraz że sytuacja wymaga natychmiastowego podjęcia działań, Komisja może, na należycie umotywowany wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy, ustanowić środki nadzwyczajne na maksymalny okres
  jednego roku
  . Komisja może podjąć nową decyzję o przedłużeniu stosowania środków nadzwyczajnych na okres nie dłuższy niż sześć miesięcy.

1.   Jeżeli istnieją dowody, w tym dowody oparte na wynikach kontroli wyrywkowych przeprowadzonych przez Komisję, świadczące o tym, że działalność połowowa i/lub środki przyjęte przez państwo członkowskie lub państwa członkowskie szkodzą wspólnej polityce rybołówstwa lub zagrażają ekosystemowi morskiemu oraz że sytuacja wymaga natychmiastowego podjęcia działań, Komisja może, na należycie umotywowany wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy, ustanowić środki nadzwyczajne na maksymalny okres
  sześciu miesięcy
  . Komisja może podjąć nową decyzję o przedłużeniu stosowania środków nadzwyczajnych na okres nie dłuższy niż sześć miesięcy.

Poprawka 82

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 101 – ustęp 2 – litera g)

| g) | zakaz dokonywania połowów przez statki rybackie pływające pod banderą zainteresowanego państwa członkowskiego w wodach podlegających jurysdykcji innych państw członkowskich; |
| --- | --- |

g)

zakaz dokonywania połowów przez statki rybackie pływające pod banderą zainteresowanego państwa członkowskiego w wodach podlegających jurysdykcji innych państw członkowskich;

| g) | zakaz dokonywania połowów przez statki rybackie pływające pod banderą zainteresowanego państwa członkowskiego w wodach podlegających jurysdykcji innych państw członkowskich
  lub kraju trzeciego, lub też na pełnym morzu
  ; |
| --- | --- |

g)

zakaz dokonywania połowów przez statki rybackie pływające pod banderą zainteresowanego państwa członkowskiego w wodach podlegających jurysdykcji innych państw członkowskich
  lub kraju trzeciego, lub też na pełnym morzu
  ;

Poprawka 83

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 101 – ustęp 3

3.   Państwo członkowskie przekazuje wniosek, o którym mowa w ust. 1, jednocześnie Komisji i zainteresowanym państwom członkowskim. Inne państwa członkowskie mogą przedłożyć Komisji swoje uwagi na piśmie w terminie
  pięciu
  dni roboczych od otrzymania wniosku. Komisja podejmuje decyzję w terminie piętnastu dni roboczych od otrzymania wniosku.

3.   Państwo członkowskie przekazuje wniosek, o którym mowa w ust. 1, jednocześnie Komisji i zainteresowanym państwom członkowskim. Inne państwa członkowskie mogą przedłożyć Komisji swoje uwagi na piśmie w terminie
  piętnastu
  dni roboczych od otrzymania wniosku. Komisja podejmuje decyzję w terminie piętnastu dni roboczych od otrzymania wniosku.

Poprawka 84

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 101 – ustęp 5

5.   Zainteresowane państwa członkowskie mogą odwołać się od decyzji Komisji do Rady w terminie
  10
  dni roboczych od otrzymania powiadomienia.

5.   Zainteresowane państwa członkowskie mogą odwołać się od decyzji Komisji do Rady w terminie
  piętnastu
  dni roboczych od otrzymania powiadomienia.

Poprawka 85

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 104 – ustęp 2

2.   
  Nazwiska osób fizycznych
  nie są ujawniane Komisji lub innemu państwu członkowskiemu z wyjątkiem sytuacji, kiedy takie ujawnienie
  nazwisk
  jest wyraźnie przewidziane w niniejszym rozporządzeniu lub jeżeli jest to konieczne, aby zapobiec naruszeniom przepisów lub wnosić do sądu sprawy o naruszenie przepisów bądź w celu weryfikacji domniemanych naruszeń przepisów. Dane określone w ust. 1 nie są przekazywane, chyba że są powiązane z innymi danymi w formie, która uniemożliwia bezpośrednią lub pośrednią identyfikację osób fizycznych.

2.   
  Dane osobowe
  nie są ujawniane Komisji lub innemu państwu członkowskiemu z wyjątkiem sytuacji, kiedy takie ujawnienie jest wyraźnie przewidziane w niniejszym rozporządzeniu lub jeżeli jest to konieczne, aby zapobiec naruszeniom przepisów lub wnosić do sądu sprawy o naruszenie przepisów bądź w celu weryfikacji domniemanych naruszeń przepisów. Dane określone w ust. 1 nie są przekazywane, chyba że są powiązane z innymi danymi w formie, która uniemożliwia bezpośrednią lub pośrednią identyfikację osób fizycznych.

Poprawka 86

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 105 – ustęp 1

1.   Państwa członkowskie i Komisja podejmują wszelkie konieczne kroki w celu zapewnienia poufnego traktowania danych zgromadzonych i otrzymanych w ramach niniejszego rozporządzenia oraz przestrzegania wszystkich przepisów dotyczących tajemnicy danych o charakterze zawodowym i handlowym.

1.   Państwa członkowskie i Komisja podejmują wszelkie konieczne kroki w celu zapewnienia poufnego traktowania danych zgromadzonych i otrzymanych w ramach niniejszego rozporządzenia oraz przestrzegania wszystkich przepisów dotyczących tajemnicy danych o charakterze zawodowym i handlowym
  , zgodnie ze wszystkimi odnośnymi przepisami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 i dyrektywie 95/46/WE
  .

Poprawka 87

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 105 – ustęp 4

4.
     
  Dane przekazane w ramach niniejszego rozporządzenia osobom pracującym dla właściwych organów, sądów, innych organów publicznych i Komisji bądź wyznaczonego przez nią organu, których ujawnienie naruszyłoby:

| a) | ochronę prywatności i integralności jednostki, zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym dotyczącym ochrony danych osobowych, |
| --- | --- |

a)

ochronę prywatności i integralności jednostki, zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym dotyczącym ochrony danych osobowych,

| b) | interesy handlowe osoby fizycznej lub prawnej, w tym również własność intelektualną, |
| --- | --- |

b)

interesy handlowe osoby fizycznej lub prawnej, w tym również własność intelektualną,

| c) | postępowanie sądowe lub poradę prawną, |
| --- | --- |

c)

postępowanie sądowe lub poradę prawną,

| d) | zakres inspekcji lub postępowań wyjaśniających, |
| --- | --- |

d)

zakres inspekcji lub postępowań wyjaśniających,

mogą być ujawniane jedynie w przypadku, gdy okaże się to konieczne do spowodowania zaprzestania lub zakazu naruszania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa i jeżeli organ, który przekazał dane, wyrazi na to zgodę.

skreślony

Poprawka 88

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 108 – ustęp 3

3.   Każde państwo członkowskie umożliwia Komisji i wyznaczonemu przez nią organowi zdalny dostęp do bezpiecznej części swojej strony internetowej. Państwo członkowskie umożliwia dostęp urzędnikom Komisji na podstawie elektronicznych zaświadczeń wydawanych przez Komisję lub wyznaczony przez nią organ.

3.   Każde państwo członkowskie umożliwia Komisji i wyznaczonemu przez nią organowi zdalny dostęp do bezpiecznej części swojej strony internetowej. Państwo członkowskie umożliwia dostęp urzędnikom Komisji na podstawie elektronicznych zaświadczeń wydawanych przez Komisję lub wyznaczony przez nią organ.

Kraje trzecie otrzymują informacje zawarte w ust. 1 lit. b), d) i f) w odniesieniu do statków Wspólnoty ubiegających się o licencje na prowadzenie połowów w wodach tych krajów. Informacji udziela się na wniosek danego państwa trzeciego oraz bezzwłocznie, pod warunkiem, że państwo trzecie zapewni na piśmie o zachowaniu poufności informacji. Przekazanie danych osobowych na mocy niniejszego przepisu uważa się za zgodne z art. 26 ust. 1) lit. d) dyrektywy 95/46/WE.

Poprawka 89

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 112

Rozporządzenie (WE) nr 768/2005

Artykuł 17a – ustęp 1 – wprowadzenie

1.   Nie naruszając uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji przez Traktat Agencja wspiera Komisję w ocenie i kontroli stosowania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa przez państwa członkowskie. Agencja może przeprowadzać inspekcje organów publicznych i podmiotów prywatnych w państwach członkowskich. W tym celu, zgodnie z przepisami prawnymi zainteresowanego państwa członkowskiego, może:

1.   Nie naruszając uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji przez Traktat Agencja wspiera Komisję w ocenie i kontroli stosowania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa przez państwa członkowskie. Agencja może przeprowadzać
  we własnym zakresie
  inspekcje organów publicznych i podmiotów prywatnych w państwach członkowskich. W tym celu, zgodnie z przepisami prawnymi zainteresowanego państwa członkowskiego, może:

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/253 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/253

---

Środa, 22 kwietnia 2009 r.Ochrony zasobów rybnych poprzez środki techniczne *

P6_TA(2009)0256

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie ochrony zasobów rybnych poprzez środki techniczne (COM(2008)0324 – C6-0282/2008 – 2008/0112(CNS))

2010/C 184 E/61

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2008)0324),

uwzględniając art. 37 Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0282/2008),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa (A6-0206/2009),

| 1. | zatwierdza wniosek Komisji po poprawkach; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wniosek Komisji po poprawkach;

| 2. | zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 traktatu WE; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 traktatu WE;

| 3. | zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

| 4. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego o przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego o przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

| TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ | POPRAWKA |
| --- | --- |
| Poprawka 1 |
| Wniosek dotyczący rozporządzenia


  Punkt 7a preambuły (nowy) |
| | (7a) | Ponieważ zarówno jednolite przepisy, mające ogólne zastosowanie we wszystkich obszarach, jak i te, które mają zastosowanie w konkretnym regionie są równie ważne dla zarządzania rybołówstwem, powinny być one uchwalane przez Radę. |

TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ

POPRAWKA

Poprawka 1

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 7a preambuły (nowy)

(7a)

Ponieważ zarówno jednolite przepisy, mające ogólne zastosowanie we wszystkich obszarach, jak i te, które mają zastosowanie w konkretnym regionie są równie ważne dla zarządzania rybołówstwem, powinny być one uchwalane przez Radę.

Poprawka 2

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 12a preambuły (nowy)

| (12a) | W ramach dodatkowego wyjaśnienia i celem zapobieżenia przyszłym sporom spowodowanym błędną interpretacją przepisów, oraz jako kontynuacja niedawno przyjętego podejścia, Komisja powinna uzupełnić przepisy niniejszego rozporządzenia publikując załącznik zawierający ilustracje przedstawiające cechy narzędzi połowowych. |
| --- | --- |

(12a)

W ramach dodatkowego wyjaśnienia i celem zapobieżenia przyszłym sporom spowodowanym błędną interpretacją przepisów, oraz jako kontynuacja niedawno przyjętego podejścia, Komisja powinna uzupełnić przepisy niniejszego rozporządzenia publikując załącznik zawierający ilustracje przedstawiające cechy narzędzi połowowych.

Poprawka 3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 13a preambuły (nowy)

| (13a) | Należy zapobiegać sytuacjom, które powodują zakłócenie konkurencji, dezorientację podmiotów gospodarczych i konsumentów i które mogłyby doprowadzić do nieprzestrzegania wymogów dotyczących minimalnych rozmiarów, a zatem przepisy te powinny także mieć zastosowanie do produktów pochodzących z przywozu. W tym celu Komisja powinna jak najszybciej przedłożyć wniosek w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 (1), celem zharmonizowania rozmiarów biologicznych i rozmiarów produktów wprowadzanych na rynek. |
| --- | --- |

(13a)

Należy zapobiegać sytuacjom, które powodują zakłócenie konkurencji, dezorientację podmiotów gospodarczych i konsumentów i które mogłyby doprowadzić do nieprzestrzegania wymogów dotyczących minimalnych rozmiarów, a zatem przepisy te powinny także mieć zastosowanie do produktów pochodzących z przywozu. W tym celu Komisja powinna jak najszybciej przedłożyć wniosek w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 (1), celem zharmonizowania rozmiarów biologicznych i rozmiarów produktów wprowadzanych na rynek.

Poprawka 4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 15 preambuły

| (15) | Statek musi niezwłocznie przenieść się do innego obszaru w przypadku, gdy przekroczona zostanie maksymalna wielkość przyłowów. |
| --- | --- |

(15)

Statek musi niezwłocznie przenieść się do innego obszaru w przypadku, gdy przekroczona zostanie maksymalna wielkość przyłowów.

| (15) | Celem zagwarantowania odpowiedniej ochrony zasobów morskich, ochrony obszarów lęgowych lub obszarów wrażliwych oraz ograniczenia odrzutów, należy wprowadzić ograniczenia połowów na niektórych obszarach, w pewnych okresach i przy użyciu niektórych narzędzi i przyrządów. |
| --- | --- |

(15)

Celem zagwarantowania odpowiedniej ochrony zasobów morskich, ochrony obszarów lęgowych lub obszarów wrażliwych oraz ograniczenia odrzutów, należy wprowadzić ograniczenia połowów na niektórych obszarach, w pewnych okresach i przy użyciu niektórych narzędzi i przyrządów.

Poprawka 5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 17 preambuły

| (17) | Tam, gdzie ochrona jest poważnie zagrożona, należy upoważnić Komisję
  i państwa członkowskie
  do podjęcia właściwych środków tymczasowych, które zostaną natychmiast wdrożone. |
| --- | --- |

(17)

Tam, gdzie ochrona jest poważnie zagrożona, należy upoważnić Komisję
  i państwa członkowskie
  do podjęcia właściwych środków tymczasowych, które zostaną natychmiast wdrożone.

| (17) | Tam, gdzie ochrona jest poważnie zagrożona, należy upoważnić Komisję
  , na jej własny wniosek lub na uzasadniony wniosek państw członkowskich,
  do podjęcia właściwych środków tymczasowych, które zostaną natychmiast wdrożone. |
| --- | --- |

(17)

Tam, gdzie ochrona jest poważnie zagrożona, należy upoważnić Komisję
  , na jej własny wniosek lub na uzasadniony wniosek państw członkowskich,
  do podjęcia właściwych środków tymczasowych, które zostaną natychmiast wdrożone.

Poprawka 6

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 19 preambuły

| (19) | Środki niezbędne do wdrożenia niniejszego rozporządzenia
  , w tym przepisy szczególne dotyczące każdego obszaru objętego przez regionalny komitet doradczy,
  powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. |
| --- | --- |

(19)

Środki niezbędne do wdrożenia niniejszego rozporządzenia
  , w tym przepisy szczególne dotyczące każdego obszaru objętego przez regionalny komitet doradczy,
  powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji.

| (19) | Środki niezbędne do wdrożenia niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. |
| --- | --- |

(19)

Środki niezbędne do wdrożenia niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji.

Poprawka 7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2a (nowy)

Artykuł 2a

Przepisy regionalne

Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje – zgodnie z procedurą określoną w art. 37 traktatu – środki mające zastosowanie w konkretnych regionach podlegających określonym regionalnym komitetom doradczym.

Poprawka 8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – litera b)

| (b) | „włok rozprzowy” oznacza włok denny otwarty poziomo przy pomocy belki; |
| --- | --- |

(b)

„włok rozprzowy” oznacza włok denny otwarty poziomo przy pomocy belki;

| (b) | „włok rozprzowy” oznacza włok denny otwarty poziomo przy pomocy belki
  , przy czym rozprze to okrągła rura zrobiona ze stali oparta na dwóch ślizgach
  ;
  konstrukcja ta ciągniona jest po dnie morskim; |
| --- | --- |

(b)

„włok rozprzowy” oznacza włok denny otwarty poziomo przy pomocy belki
  , przy czym rozprze to okrągła rura zrobiona ze stali oparta na dwóch ślizgach
  ;
  konstrukcja ta ciągniona jest po dnie morskim;

Poprawka 9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – litera e)

| (e) | „worek włoka” oznacza ostatnie
  8 m
  narzędzia ciągnionego, mierzone od sznurówki worka włoka w przypadku, gdy rozmiar oczka jest równy co najmniej 80 mm, a także oznacza ostatnie 20 m narzędzia ciągnionego, mierzone od sznurówki worka włoka w przypadku, gdy rozmiar oczka jest mniejszy niż 80 mm; |
| --- | --- |

(e)

„worek włoka” oznacza ostatnie
  8 m
  narzędzia ciągnionego, mierzone od sznurówki worka włoka w przypadku, gdy rozmiar oczka jest równy co najmniej 80 mm, a także oznacza ostatnie 20 m narzędzia ciągnionego, mierzone od sznurówki worka włoka w przypadku, gdy rozmiar oczka jest mniejszy niż 80 mm;

| (e) | „worek włoka” oznacza ostatnie
  6 m
  narzędzia ciągnionego, mierzone od sznurówki worka włoka w przypadku, gdy rozmiar oczka jest równy co najmniej 80 mm, a także oznacza ostatnie 20 m narzędzia ciągnionego, mierzone od sznurówki worka włoka w przypadku, gdy rozmiar oczka jest mniejszy niż 80 mm; |
| --- | --- |

(e)

„worek włoka” oznacza ostatnie
  6 m
  narzędzia ciągnionego, mierzone od sznurówki worka włoka w przypadku, gdy rozmiar oczka jest równy co najmniej 80 mm, a także oznacza ostatnie 20 m narzędzia ciągnionego, mierzone od sznurówki worka włoka w przypadku, gdy rozmiar oczka jest mniejszy niż 80 mm;

Poprawka 10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 3a (nowy)

3a.
     
  W przypadku małych gatunków pelagicznych (sardynek, sardeli, ostroboków i makreli) należy utrzymać możliwość, zgodnie z którą 10 % połowów stanowią ryby niewymiarowe.

Poprawka 11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5

Zasada jednej sieci

Łączenie sieci

Zakazane jest posiadanie na pokładzie, w czasie dowolnego rejsu rybackiego, jakichkolwiek zestawów
  sieci posiadających więcej niż jeden zakres rozmiaru oczka.

1.
     
  Rada, działając na wniosek Komisji, reguluje przypadki, w których w czasie tego samego rejsu połowowego statki mogą mieć na pokładzie jeden lub więcej niż jeden zestaw
  sieci posiadających więcej niż jeden zakres rozmiaru oczka.

2.
     
  Kryteria te powinny uwzględniać:

| a) | odległość między portem macierzystym danego statku i obszarem połowów; |
| --- | --- |

a)

odległość między portem macierzystym danego statku i obszarem połowów;

| b) | stopień, w jakim przedmiotowe połowy są połowami wielogatunkowymi oraz znaczenie gospodarcze gatunków wtórnych w porównaniu do gatunków docelowych; |
| --- | --- |

b)

stopień, w jakim przedmiotowe połowy są połowami wielogatunkowymi oraz znaczenie gospodarcze gatunków wtórnych w porównaniu do gatunków docelowych;

| c) | czy połowy podczas konkretnego rejsu są dokonywane przy pomocy sieci o rozmiarze oczek większym niż przewidziane w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

c)

czy połowy podczas konkretnego rejsu są dokonywane przy pomocy sieci o rozmiarze oczek większym niż przewidziane w niniejszym rozporządzeniu.

3.
     
  Treść niniejszego artykułu jest regulowana zgodnie z przepisami zawartymi w art. 2a niniejszego rozporządzenia.

Poprawka 12

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 – ustęp 2 – litera a)

| a) | przymocowanie
  , w sytuacji gdy połowy prowadzone są przy użyciu ciągnionych narzędzi połowowych o rozmiarze oczka mniejszym niż 80 mm,
  worka wzmacniającego do zewnętrznej powierzchni worka włoka. Rozmiar oczka worka wzmacniającego jest co najmniej dwa razy większy niż rozmiar oczka worka włoka; |
| --- | --- |

a)

przymocowanie
  , w sytuacji gdy połowy prowadzone są przy użyciu ciągnionych narzędzi połowowych o rozmiarze oczka mniejszym niż 80 mm,
  worka wzmacniającego do zewnętrznej powierzchni worka włoka. Rozmiar oczka worka wzmacniającego jest co najmniej dwa razy większy niż rozmiar oczka worka włoka;

| a) | przymocowanie worka wzmacniającego do zewnętrznej powierzchni worka włoka. Rozmiar oczka worka wzmacniającego jest co najmniej dwa razy większy niż rozmiar oczka worka włoka; |
| --- | --- |

a)

przymocowanie worka wzmacniającego do zewnętrznej powierzchni worka włoka. Rozmiar oczka worka wzmacniającego jest co najmniej dwa razy większy niż rozmiar oczka worka włoka;

Poprawka 13

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 - ustęp 2 - litera ba) (nowa)

| ba) | stosowanie worków wzmacniających na zewnątrz włoka na statkach, które mają zezwolenie na używanie włoków o rozmiarze oczka wynoszącym co najmniej 60 mm w obszarach ICES VIII, IX i X; |
| --- | --- |

ba)

stosowanie worków wzmacniających na zewnątrz włoka na statkach, które mają zezwolenie na używanie włoków o rozmiarze oczka wynoszącym co najmniej 60 mm w obszarach ICES VIII, IX i X;

Poprawka 14

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 – ustęp 3 – litera d)

| (d) | wszelkiego rodzaju narzędzi ciągnionych o rozmiarze oczka wynoszącym co najmniej 80 mm, posiadających więcej niż 100 otwartych oczek i mniej niż 40 otwartych oczek, licząc wzdłuż obwodu w dowolnej części worka włoka, oprócz złącza lub wzmocnionych brzegów tkaniny; |
| --- | --- |

(d)

wszelkiego rodzaju narzędzi ciągnionych o rozmiarze oczka wynoszącym co najmniej 80 mm, posiadających więcej niż 100 otwartych oczek i mniej niż 40 otwartych oczek, licząc wzdłuż obwodu w dowolnej części worka włoka, oprócz złącza lub wzmocnionych brzegów tkaniny;

skreślona

Poprawka 15

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 - ustęp 4

4.
     
  W drodze odstępstwa od ust. 2 lit. a), ust. 3 lit. b), ust. 3 lit. d) i ust. 3 lit. e), rozmiar oczka wynoszący 80 mm zastępuje się rozmiarem 60 mm w przypadku, gdy połowy prowadzone są w obszarach ICES VIII, IX i X.

skreślona

Poprawka 16

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 - ustęp 2

2.   Czas zanurzenia pławnic i drygawic nie przekracza
  48
  godzin.

2.   Czas zanurzenia pławnic i drygawic nie przekracza
  24
  godzin.

Poprawka 17

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 - ustęp 3

3.   Przy połowach prowadzonych z zastosowaniem pławnic i drygawic zakazane jest używanie więcej niż
  50
  km sieci.

3.   Przy połowach prowadzonych z zastosowaniem pławnic i drygawic zakazane jest używanie więcej niż
  40
  km sieci.

Poprawka 18

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 - ustęp 1

1.   W drodze odstępstwa od art. 8 dozwolone jest rozmieszczanie pławnic o rozmiarze oczka równym co najmniej 120 mm i mniejszym niż 150 mm na północ od 48° szerokości geograficznej północnej lub o rozmiarze oczka równym co najmniej 100 mm i mniejszym niż 130 mm na południe od 48° szerokości geograficznej północnej, w wodach, w których wskazana na mapach głębokość nie przekracza
  600
  metrów, pod warunkiem że mają one nie więcej niż 100 oczek głębokości, ich współczynnik sadu wynosi nie mniej niż 0,5 i że są zaopatrzone w pływaki lub równoważne urządzenia uspławniające. Długość każdej sieci wynosi maksymalnie 5 mil morskich, a całkowita długość wszystkich zastosowanych sieci w dowolnym momencie nie przekracza 25 km na statek. Maksymalny czas zanurzenia wynosi 24 godziny.

1.   W drodze odstępstwa od art. 8 dozwolone jest rozmieszczanie pławnic o rozmiarze oczka równym co najmniej 120 mm i mniejszym niż 150 mm na północ od 48° szerokości geograficznej północnej lub o rozmiarze oczka równym co najmniej 100 mm i mniejszym niż 130 mm na południe od 48° szerokości geograficznej północnej, w wodach, w których wskazana na mapach głębokość nie przekracza
  400
  metrów, pod warunkiem że mają one nie więcej niż 100 oczek głębokości, ich współczynnik sadu wynosi nie mniej niż 0,5 i że są zaopatrzone w pływaki lub równoważne urządzenia uspławniające. Długość każdej sieci wynosi maksymalnie 5 mil morskich, a całkowita długość wszystkich zastosowanych sieci w dowolnym momencie nie przekracza 25 km na statek. Maksymalny czas zanurzenia wynosi 24 godziny
  , chyba że warunki pogodowe uniemożliwiają wyciągnięcie sieci
  .

Poprawka 19

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 - ustęp 2

2.   W drodze odstępstwa od art. 8 dozwolone jest rozmieszczanie pławnic o rozmiarze oczka równym co najmniej 250 mm w wodach, w których wskazana na mapach głębokość nie przekracza 600 metrów, pod warunkiem że mają one nie więcej niż 15 oczek głębokości, ich współczynnik sadu wynosi nie mniej niż 0,33 i że nie są zaopatrzone w pływaki lub inne urządzenia uspławniające. Długość każdej sieci wynosi maksymalnie 10 km. Całkowita długość wszystkich rozmieszczonych sieci w dowolnym momencie nie przekracza
  100
  km na statek. Maksymalny czas zanurzenia wynosi 72 godziny.

2.   W drodze odstępstwa od art. 8 dozwolone jest rozmieszczanie pławnic o rozmiarze oczka równym co najmniej 250 mm w wodach, w których wskazana na mapach głębokość nie przekracza 600 metrów, pod warunkiem że mają one nie więcej niż 15 oczek głębokości, ich współczynnik sadu wynosi nie mniej niż 0,33 i że nie są zaopatrzone w pływaki lub inne urządzenia uspławniające. Długość każdej sieci wynosi maksymalnie 10 km. Całkowita długość wszystkich rozmieszczonych sieci w dowolnym momencie nie przekracza
  60
  km na statek. Maksymalny czas zanurzenia wynosi 72 godziny.

Poprawka 20

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 - ustęp 1

1.   W przypadku gdy
  ilość
  złowionych niewymiarowych ryb przekracza 10 % łącznej
  ilości
  połowów w dowolnym zaciągu, statek oddala się przed kontynuowaniem połowów o odległość wynoszącą co najmniej pięć mil morskich od miejsca dokonania poprzedniego zaciągu.

1.   W przypadku gdy
  waga
  złowionych niewymiarowych ryb
  , zgodnie z załącznikiem I,
  przekracza 10 % łącznej
  wagi
  połowów w dowolnym zaciągu
  i taka sytuacja ma miejsce podczas trzech kolejnych zaciągów
  , statek oddala się przed kontynuowaniem połowów o odległość wynoszącą co najmniej pięć mil morskich od miejsca dokonania poprzedniego zaciągu.

W drodze odstępstwa od przepisów poprzedniego akapitu, w przypadku rybołówstwa lokalnego i przybrzeżnego, mającego określone cechy spowodowane głębokością i układem dna morza oraz odległością od brzegu, a także z zastrzeżeniem istnienia sprawozdania naukowego uzasadniającego te cechy, obowiązek oddalenia się może obejmować odległość mniejszą niż pięć mil morskich, pod warunkiem zagwarantowania, że połowy nie będą prowadzone w miejscach nagromadzenia młodych osobników.

Poprawka 21

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 - ustęp 2

2.   
  Jeżeli minimalne lub maksymalne udziały procentowe gatunków docelowych, z wyjątkiem niewymiarowych ryb gatunków docelowych, których łowienie jest dozwolone przy użyciu sieci o rozmiarze oczka dopuszczalnym dla przedmiotowego gatunku i które wolno zatrzymać na pokładzie, w dowolnym pojedynczym zaciągu, nie są zgodne z udziałami procentowymi określonymi w szczegółowych zasadach przyjętych zgodnie z art. 22, statek musi niezwłocznie oddalić się o co najmniej 10 mil morskich od dowolnego miejsca dokonania poprzedniego zaciągu, a podczas kolejnego zaciągu utrzymywać minimalną odległość 10 mil morskich od dowolnego miejsca dokonania poprzedniego zaciągu.

2.   
  Rada, działając na wniosek Komisji, określa odpowiednie obszary i okresy ochronne zgodnie z art. 2a niniejszego rozporządzenia.

Poprawka 22

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 12

Zakazane jest poławianie, zatrzymywanie na pokładzie, przeładunek, przechowywanie, wyładunek, eksponowanie lub oferowanie do sprzedaży organizmów morskich złowionych przy zastosowaniu metod obejmujących użycie materiałów wybuchowych, substancji trujących lub oszałamiających, prądu elektrycznego lub jakichkolwiek pocisków.

Zakazane jest poławianie, zatrzymywanie na pokładzie, przeładunek, przechowywanie, wyładunek, eksponowanie lub oferowanie do sprzedaży organizmów morskich złowionych przy zastosowaniu metod obejmujących użycie materiałów wybuchowych, substancji trujących lub oszałamiających, prądu elektrycznego lub jakichkolwiek pocisków
  , z wyjątkiem połowów włokiem zelektryfikowanym
  .

Poprawka 23

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 16 - ustęp 1

1.   Tam, gdzie ochrona niektórych gatunków bądź łowisk jest poważnie zagrożona, włącznie z sytuacją, gdy wykryto znaczne nagromadzenie młodych ryb, i jeżeli jakakolwiek zwłoka mogłaby spowodować trudną do naprawienia szkodę, państwo członkowskie może podjąć odpowiednie środki ochronne dotyczące wód podlegających jego zwierzchnictwu lub jurysdykcji. Zainteresowane państwo członkowskie zapewnia, że tego rodzaju środki nie dyskryminują statków rybackich z innych państw członkowskich.

1.   Tam, gdzie ochrona niektórych gatunków bądź łowisk jest poważnie zagrożona, włącznie z sytuacją, gdy wykryto znaczne nagromadzenie młodych ryb, i jeżeli jakakolwiek zwłoka mogłaby spowodować trudną do naprawienia szkodę, państwo członkowskie może podjąć odpowiednie środki ochronne dotyczące wód podlegających jego zwierzchnictwu lub jurysdykcji. Zainteresowane państwo członkowskie zapewnia, że tego rodzaju środki nie dyskryminują statków rybackich z innych państw członkowskich.
  Przed wdrożeniem tego rodzaju środków konsultowany jest regionalny komitet doradczy i Komisja.

Poprawka 24

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 18 - ustęp 2

2.   W sytuacji, gdy jakakolwiek zwłoka w ograniczeniu lub wyeliminowaniu odrzutów spowodowałaby trudną do naprawienia szkodę,
  państwo członkowskie
  może podjąć odpowiednie niedyskryminacyjne środki ochronne dotyczące wód podlegających
  jego
  zwierzchnictwu lub jurysdykcji
  zgodnie z art. 16
  .

2.   W sytuacji, gdy jakakolwiek zwłoka w ograniczeniu lub wyeliminowaniu odrzutów spowodowałaby trudną do naprawienia szkodę,
  Komisja z własnej inicjatywy lub na uzasadniony wniosek państwa członkowskiego
  może podjąć odpowiednie niedyskryminacyjne środki ochronne dotyczące wód podlegających zwierzchnictwu lub jurysdykcji
  zainteresowanego państwa członkowskiego
  .
  Przed podjęciem tego rodzaju środków konsultowana jest Komisja i regionalny komitet doradczy.

Poprawka 25

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 21a (nowy)

Artykuł 21a

Przyszłe rozporządzenie

Przepisy dotyczące uregulowania następujących elementów środków technicznych przyjmowane są na podstawie rozporządzenia Rady:

| a) | minimalny i maksymalny udział procentowy gatunków docelowych w żywych zasobach wodnych zatrzymanych na pokładzie; |
| --- | --- |

a)

minimalny i maksymalny udział procentowy gatunków docelowych w żywych zasobach wodnych zatrzymanych na pokładzie;

| b) | zakresy rozmiaru oczka sieci dopuszczalne dla każdego gatunku docelowego; |
| --- | --- |

b)

zakresy rozmiaru oczka sieci dopuszczalne dla każdego gatunku docelowego;

| c) | przepisy w zakresie ograniczenia lub wyeliminowania odrzutów oraz poprawy selektywności narzędzi połowowych; |
| --- | --- |

c)

przepisy w zakresie ograniczenia lub wyeliminowania odrzutów oraz poprawy selektywności narzędzi połowowych;

| d) | środki dotyczące ograniczania działalności połowowej w szczególnych okresach lub szczególnych obszarach określonych w art. 2 na podstawie najlepszych informacji naukowych udostępnionych w celu ochrony siedlisk morskich w wymienionych obszarach; |
| --- | --- |

d)

środki dotyczące ograniczania działalności połowowej w szczególnych okresach lub szczególnych obszarach określonych w art. 2 na podstawie najlepszych informacji naukowych udostępnionych w celu ochrony siedlisk morskich w wymienionych obszarach;

Poprawka 26

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 22

Szczegółowe przepisy wykonawcze do niniejszego rozporządzenia
  przyjmowane są zgodnie z procedurą określoną w art. 30 ust. 2 rozporządzenia nr 2371/2002.
  Przepisy te określają w szczególności:

Inne środki techniczne na rzecz wdrożenia niniejszego rozporządzenia w celu ochrony siedlisk morskich i zasobów rybnych
  przyjmowane są zgodnie z procedurą określoną w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.

| (a) | minimalny i maksymalny udział procentowy gatunków docelowych w żywych zasobach wodnych zatrzymanych na pokładzie; |
| --- | --- |

(a)

minimalny i maksymalny udział procentowy gatunków docelowych w żywych zasobach wodnych zatrzymanych na pokładzie;

| (b) | zakresy rozmiaru oczka sieci dopuszczalne dla każdego gatunku docelowego; |
| --- | --- |

(b)

zakresy rozmiaru oczka sieci dopuszczalne dla każdego gatunku docelowego;

| (c) | przepisy w zakresie ograniczenia lub wyeliminowania odrzutów oraz poprawy selektywności narzędzi połowowych; |
| --- | --- |

(c)

przepisy w zakresie ograniczenia lub wyeliminowania odrzutów oraz poprawy selektywności narzędzi połowowych;

| (d) | środki dotyczące ograniczania działalności połowowej w szczególnych okresach lub szczególnych obszarach określonych w art. 2 na podstawie najlepszych informacji naukowych udostępnionych w celu ochrony siedlisk morskich w wymienionych obszarach; |
| --- | --- |

(d)

środki dotyczące ograniczania działalności połowowej w szczególnych okresach lub szczególnych obszarach określonych w art. 2 na podstawie najlepszych informacji naukowych udostępnionych w celu ochrony siedlisk morskich w wymienionych obszarach;

| (e) | inne środki techniczne na rzecz ochrony siedlisk morskich lub zasobów rybnych. |
| --- | --- |

(e)

inne środki techniczne na rzecz ochrony siedlisk morskich lub zasobów rybnych.

Poprawka 27

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 24 – ustęp 2a (nowy)

2a.
     
  Wejście z życie niniejszego rozporządzenia przewiduje okres dostosowawczy dla flot rybackich i przyjęcie przepisów uzupełniających.

---

(1)  
  Rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (Dz.U. L z 17 21.1.2000, s. 22).

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/260 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/260

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009Wspólne zasady dostępu do rynku dla usług autokarowych i autobusowych (przekształcenie) ***II

P6_TA(2009)0275

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku dla usług autokarowych i autobusowych (przekształcenie) (11786/1/2008 – C6-0016/2009 – 2007/0097(COD))

2010/C 184 E/62

(Procedura współdecyzji: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wspólne stanowisko Rady (11786/1/2008 – C6-0016/2009) (1),

uwzględniając stanowisko zajęte w pierwszym czytaniu (2) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2007)0264)),

uwzględniając art. 251 ust. 2 Traktatu WE,

uwzględniając art. 62 Regulaminu,

uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Transportu i Turystyki (A6-0215/2009),

| 1. | zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Dz.U. C 62 E z 17.3.2009, s. 25.

(2)  Teksty przyjęte, 5.6.2008, P6_TA(2008)0249.

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009P6_TC2-COD(2007)0097

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku dla usług autokarowych i autobusowych i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 (przekształcenie)

(Jako że zostało osiągnięte porozumienie pomiędzy Parlamentem Europejskim a Radą, stanowisko Parlamentu w drugim czytaniu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (WE) nr ...)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/261 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/261

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.Wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego ***II

P6_TA(2009)0276

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. dotyczące wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE (11783/1/2008 – C6-0015/2009 – 2007/0098(COD))

2010/C 184 E/63

(Procedura współdecyzji: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wspólne stanowisko Rady (11783/1/2008 – C6-0015/2009) (1),

uwzględniając stanowisko zajęte w pierwszym czytaniu (2) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2007)0263),

uwzględniając art. 251 ust. 2 Traktatu WE,

uwzględniając art. 62 Regulaminu,

uwzględniając zalecenia do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Transportu i Turystyki (A6-0210/2009),

| 1. | zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Dz.U. C 62 E z 17.3.2009, s. 1.

(2)  Teksty przyjęte dnia 21.5.2008 r., P6_TA(2008)0217.

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.P6_TC2-COD(2007)0098

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE

(Jako że zostało osiągnięte porozumienie pomiędzy Parlamentem Europejskim a Radą, stanowisko Parlamentu w drugim czytaniu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (WE) nr ...)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/262 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/262

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.Wspólne zasady dostępu do międzynarodowego rynku przewozów drogowych (przekształcenie) ***II

P6_TA(2009)0277

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. dotyczące wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku przewozów drogowych (przekształcenie) (11788/1/2008 – C6-0014/2009 – 2007/0099(COD))

2010/C 184 E/64

(Procedura współdecyzji: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wspólne stanowisko Rady (11788/1/2008 – C6-0014/2009) (1),

uwzględniając stanowisko zajęte w pierwszym czytaniu (2) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2007)0265),

uwzględniając art. 251 ust. 2 Traktatu WE,

uwzględniając art. 62 Regulaminu,

uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Transportu i Turystyki (A6-0211/2009),

| 1. | zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach;

| 2. | zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Dz.U. C 62 E z 17.3.2009, s. 46.

(2)  Teksty przyjęte, 21.5.2008, P6_TA(2008)0218.

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.P6_TC2-COD(2007)0099

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (przekształcenie)

(Jako że zostało osiągnięte porozumienie pomiędzy Parlamentem Europejskim a Radą, stanowisko Parlamentu w drugim czytaniu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (WE) nr ...)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/263 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/263

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.Charakterystyka energetyczna budynków (przekształcenie) ***I

P6_TA(2009)0278

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej charakterystyki energetycznej budynków (przekształcenie) (COM(2008)0780 – C6-0413/2008 – 2008/0223(COD))

2010/C 184 E/65

(Procedura współdecyzji – przekształcenie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0780),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 175 ust. 1 Traktatu WE, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C6-0413/2008),

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych (1),

uwzględniając pismo Komisji Prawnej z dnia 3 lutego 2009 r. skierowane do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii zgodnie z art. 80 a ust. 3 Regulaminu,

uwzględniając art. 80a i art. 51 swego Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz opinię Komisji Prawnej (A6-0254/2009),

| A. | mając na uwadze, że grupa konsultacyjna służb prawnych złożona z odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji stwierdziła, że omawiany wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te określone jako takie we wniosku, oraz że w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów wcześniej przyjętych aktów wraz z tymi poprawkami wniosek ogranicza się do prostej kodyfikacji dotychczasowych dokumentów bez zmian merytorycznych, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że grupa konsultacyjna służb prawnych złożona z odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji stwierdziła, że omawiany wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te określone jako takie we wniosku, oraz że w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów wcześniej przyjętych aktów wraz z tymi poprawkami wniosek ogranicza się do prostej kodyfikacji dotychczasowych dokumentów bez zmian merytorycznych,

| 1. | zatwierdza wniosek Komisji w wersji uwzględniającej zalecenia grupy konsultacyjnej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, z uwzględnieniem poniższych poprawek; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wniosek Komisji w wersji uwzględniającej zalecenia grupy konsultacyjnej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, z uwzględnieniem poniższych poprawek;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Dz.U. C 77 z 28.3.2002, s. 1.

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0223

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr ...2009 w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (przekształcenie)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (4) została zmieniona (5). Ze względu na konieczność dalszych zmian merytorycznych, dla zachowania przejrzystości, dyrektywa ta powinna zostać przekształcona. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (4) została zmieniona (5). Ze względu na konieczność dalszych zmian merytorycznych, dla zachowania przejrzystości, dyrektywa ta powinna zostać przekształcona.

| (2) | Zasoby naturalne, do których ostrożnego i racjonalnego użycia odnosi się art. 174 Traktatu, obejmują produkty naftowe, gaz ziemny i paliwa stałe, będące zasadniczymi źródłami energii, a także głównymi źródłami emisji dwutlenku węgla. |
| --- | --- |

(2)

Zasoby naturalne, do których ostrożnego i racjonalnego użycia odnosi się art. 174 Traktatu, obejmują produkty naftowe, gaz ziemny i paliwa stałe, będące zasadniczymi źródłami energii, a także głównymi źródłami emisji dwutlenku węgla.

| (3) | Ponieważ budynki odpowiadają za 40 % całkowitego zużycia energii w UE, zmniejszenie
  zużycia energii
  i wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych
  w sektorze budynków stanowi istotny element pakietu środków koniecznych do ograniczenia
  zależności energetycznej UE i
  emisji gazów cieplarnianych.
  Wraz ze zwiększonym zużyciem energii ze źródeł odnawialnych środki przyjęte na rzecz zmniejszenia zużycia energii w UE pozwolą UE na realizację
  postanowień Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu
  (UNFCCC) oraz jej długookresowego zobowiązania się do utrzymania wzrostu globalnej temperatury poniżej 2 °C, a także zobowiązania się do zmniejszenia do 2020 r. całości emisji gazów cieplarnianych o przynajmniej 20 % poniżej poziomu z 1990 r. i o 30 % w przypadku międzynarodowego porozumienia.
  Mniejsze zużycie energii
  i większe wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych
  ma również duże znaczenie dla zwiększenia bezpieczeństwa dostaw energii, wspierania rozwoju technicznego, a także dla tworzenia możliwości zatrudnienia i możliwości rozwoju regionalnego, zwłaszcza na obszarach wiejskich. |
| --- | --- |

(3)

Ponieważ budynki odpowiadają za 40 % całkowitego zużycia energii w UE, zmniejszenie
  zużycia energii
  i wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych
  w sektorze budynków stanowi istotny element pakietu środków koniecznych do ograniczenia
  zależności energetycznej UE i
  emisji gazów cieplarnianych.
  Wraz ze zwiększonym zużyciem energii ze źródeł odnawialnych środki przyjęte na rzecz zmniejszenia zużycia energii w UE pozwolą UE na realizację
  postanowień Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu
  (UNFCCC) oraz jej długookresowego zobowiązania się do utrzymania wzrostu globalnej temperatury poniżej 2 °C, a także zobowiązania się do zmniejszenia do 2020 r. całości emisji gazów cieplarnianych o przynajmniej 20 % poniżej poziomu z 1990 r. i o 30 % w przypadku międzynarodowego porozumienia.
  Mniejsze zużycie energii
  i większe wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych
  ma również duże znaczenie dla zwiększenia bezpieczeństwa dostaw energii, wspierania rozwoju technicznego, a także dla tworzenia możliwości zatrudnienia i możliwości rozwoju regionalnego, zwłaszcza na obszarach wiejskich.

| (4) | Zarządzanie popytem na energię jest ważnym narzędziem umożliwiającym Wspólnocie wywieranie wpływu na światowy rynek energii i tym samym na bezpieczeństwo dostaw energii w średnim i długim okresie. |
| --- | --- |

(4)

Zarządzanie popytem na energię jest ważnym narzędziem umożliwiającym Wspólnocie wywieranie wpływu na światowy rynek energii i tym samym na bezpieczeństwo dostaw energii w średnim i długim okresie.

| (5) | Na posiedzeniu Rady Europejskiej w marcu 2007 r. podkreślono konieczność poprawy efektywności energetycznej we Wspólnocie, tak aby osiągnąć cel, jakim jest obniżenie do 2020 r. zużycia energii przez Wspólnotę o 20 %, oraz wezwano do dokładnego i szybkiego wdrożenia priorytetów określonych w komunikacie Komisji „Plan działania na rzecz racjonalizacji zużycia energii: sposoby wykorzystania potencjału”. W planie działania wskazano istotne możliwości zaoszczędzenia energii w sposób opłacalny ekonomicznie w sektorze budynków. W rezolucji z dnia 31 stycznia 2008 r. Parlament Europejski wezwał do wzmocnienia przepisów dyrektywy 2002/91/WE
  , a także wielokrotnie wzywał, ostatnio w swojej rezolucji z dnia 3 lutego 2009 r. w sprawie drugiego strategicznego przeglądu energetycznego (6), do wiążącego zobowiązania się do osiągnięcia celu, jakim jest zwiększenie do 2020 r.
  efektywności energetycznej o 20 %. Ponadto w decyzji nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. dotyczącej podejmowania wysiłków przez państwa członkowskie w celu redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2020 r.

   (7), w przypadku których istotna będzie efektywność energetyczna w sektorze budowlanym, określono krajowe wiążące cele w postaci zmniejszenia emisji CO 2 poza ETS, a w dyrektywie 2009/28/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (8) wzywa się do promowania efektywności energetycznej w kontekście wiążącego celu, którym jest osiągnięcie 20 % udziału energii ze źródeł odnawialnych w całkowitym zużyciu energii w UE do 2020 r. |
| --- | --- |

(5)

Na posiedzeniu Rady Europejskiej w marcu 2007 r. podkreślono konieczność poprawy efektywności energetycznej we Wspólnocie, tak aby osiągnąć cel, jakim jest obniżenie do 2020 r. zużycia energii przez Wspólnotę o 20 %, oraz wezwano do dokładnego i szybkiego wdrożenia priorytetów określonych w komunikacie Komisji „Plan działania na rzecz racjonalizacji zużycia energii: sposoby wykorzystania potencjału”. W planie działania wskazano istotne możliwości zaoszczędzenia energii w sposób opłacalny ekonomicznie w sektorze budynków. W rezolucji z dnia 31 stycznia 2008 r. Parlament Europejski wezwał do wzmocnienia przepisów dyrektywy 2002/91/WE
  , a także wielokrotnie wzywał, ostatnio w swojej rezolucji z dnia 3 lutego 2009 r. w sprawie drugiego strategicznego przeglądu energetycznego (6), do wiążącego zobowiązania się do osiągnięcia celu, jakim jest zwiększenie do 2020 r.
  efektywności energetycznej o 20 %. Ponadto w decyzji nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. dotyczącej podejmowania wysiłków przez państwa członkowskie w celu redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2020 r.

   (7), w przypadku których istotna będzie efektywność energetyczna w sektorze budowlanym, określono krajowe wiążące cele w postaci zmniejszenia emisji CO 2 poza ETS, a w dyrektywie 2009/28/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (8) wzywa się do promowania efektywności energetycznej w kontekście wiążącego celu, którym jest osiągnięcie 20 % udziału energii ze źródeł odnawialnych w całkowitym zużyciu energii w UE do 2020 r.

| (6) | Na szczycie Rady Europejskiej w marcu 2007 r. potwierdzono zobowiązanie Wspólnoty do ogólnowspólnotowego rozwoju energii ze źródeł odnawialnych poprzez poparcie obowiązkowego celu, jakim jest osiągnięcie 20 % udziału energii ze źródeł odnawialnych do 2020 r. Dyrektywa 2009/28/WE określa wspólne ramy promowania energii ze źródeł odnawialnych. Podkreśla się w niej również konieczność wprowadzenia współczynnika związanego z energią ze źródeł odnawialnych w spełnianiu minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej w świetle przepisów dyrektywy 2002/91/WE w celu szybszego określenia minimalnych poziomów wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych w budynkach. |
| --- | --- |

(6)

Na szczycie Rady Europejskiej w marcu 2007 r. potwierdzono zobowiązanie Wspólnoty do ogólnowspólnotowego rozwoju energii ze źródeł odnawialnych poprzez poparcie obowiązkowego celu, jakim jest osiągnięcie 20 % udziału energii ze źródeł odnawialnych do 2020 r. Dyrektywa 2009/28/WE określa wspólne ramy promowania energii ze źródeł odnawialnych. Podkreśla się w niej również konieczność wprowadzenia współczynnika związanego z energią ze źródeł odnawialnych w spełnianiu minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej w świetle przepisów dyrektywy 2002/91/WE w celu szybszego określenia minimalnych poziomów wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych w budynkach.

| (7) | Sektor mieszkaniowy i usługowy, którego główną część stanowią budynki, jest odpowiedzialny za około 40 % końcowego zużycia energii we Wspólnocie; sektor ten rozwija się, co prowadzi do wzrostu zużycia energii, a tym samym również do wzrostu emisji dwutlenku węgla przez ten sektor. |
| --- | --- |

(7)

Sektor mieszkaniowy i usługowy, którego główną część stanowią budynki, jest odpowiedzialny za około 40 % końcowego zużycia energii we Wspólnocie; sektor ten rozwija się, co prowadzi do wzrostu zużycia energii, a tym samym również do wzrostu emisji dwutlenku węgla przez ten sektor.

| (8) | Konieczne jest ustanowienie bardziej konkretnych działań w celu wykorzystania dużego niezrealizowanego potencjału oszczędności energii w budynkach i zredukowania dużych różnic pomiędzy wynikami państw członkowskich w tym sektorze. |
| --- | --- |

(8)

Konieczne jest ustanowienie bardziej konkretnych działań w celu wykorzystania dużego niezrealizowanego potencjału oszczędności energii w budynkach i zredukowania dużych różnic pomiędzy wynikami państw członkowskich w tym sektorze.

| (9) | Środki służące dalszej poprawie charakterystyki energetycznej budynków powinny uwzględniać warunki klimatyczne i lokalne oraz wewnętrzne środowisko klimatyczne, a także opłacalność ekonomiczną . Środki te nie powinny mieć wpływu na inne wymagania dotyczące budynków, takie jak dostępność, bezpieczeństwo i zamierzone przeznaczenie budynku. |
| --- | --- |

(9)

Środki służące dalszej poprawie charakterystyki energetycznej budynków powinny uwzględniać warunki klimatyczne i lokalne oraz wewnętrzne środowisko klimatyczne, a także opłacalność ekonomiczną . Środki te nie powinny mieć wpływu na inne wymagania dotyczące budynków, takie jak dostępność, bezpieczeństwo i zamierzone przeznaczenie budynku.

| (10) | Charakterystyka energetyczna budynków powinna być określana na podstawie
  wspólnej
  metodologii,
  z obiektywnymi zmiennymi uwzględniającymi regionalne różnice klimatyczne,
  i która obejmuje oprócz charakterystyki cieplnej inne czynniki, odgrywające coraz ważniejszą rolę, takie jak rodzaj stosowanych
  systemów
  grzewczych,
  chłodzących i wentylacyjnych, odzysk ciepła, kontrolę stref,
  stosowanie odnawialnych źródeł energii, elementy pasywnego ogrzewania i chłodzenia, zacienienie, jakość powietrza wewnątrz budynku, odpowiednie światło naturalne oraz projekt budynku. Podstawą metodologii stosowanej do obliczenia charakterystyki energetycznej powinien być nie tylko sezon grzewczy; metodologia ta powinna obejmować całoroczną charakterystykę energetyczną budynku.
  Metodologia ta powinna uwzględniać obowiązujące normy europejskie. |
| --- | --- |

(10)

Charakterystyka energetyczna budynków powinna być określana na podstawie
  wspólnej
  metodologii,
  z obiektywnymi zmiennymi uwzględniającymi regionalne różnice klimatyczne,
  i która obejmuje oprócz charakterystyki cieplnej inne czynniki, odgrywające coraz ważniejszą rolę, takie jak rodzaj stosowanych
  systemów
  grzewczych,
  chłodzących i wentylacyjnych, odzysk ciepła, kontrolę stref,
  stosowanie odnawialnych źródeł energii, elementy pasywnego ogrzewania i chłodzenia, zacienienie, jakość powietrza wewnątrz budynku, odpowiednie światło naturalne oraz projekt budynku. Podstawą metodologii stosowanej do obliczenia charakterystyki energetycznej powinien być nie tylko sezon grzewczy; metodologia ta powinna obejmować całoroczną charakterystykę energetyczną budynku.
  Metodologia ta powinna uwzględniać obowiązujące normy europejskie.

| (11) | Państwa członkowskie powinny określić minimalne wymogi dotyczące charakterystyki energetycznej budynków. Wymogi te powinny zostać określone w sposób zapewniający osiągnięcie optymalnej pod względem kosztów równowagi między wymaganymi nakładami i kosztami energii zaoszczędzonymi podczas cyklu życia budynku. Powinna być zapewniona możliwość dokonywania przez państwa członkowskie regularnego przeglądu minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej budynków ze względu na postęp techniczny. |
| --- | --- |

(11)

Państwa członkowskie powinny określić minimalne wymogi dotyczące charakterystyki energetycznej budynków. Wymogi te powinny zostać określone w sposób zapewniający osiągnięcie optymalnej pod względem kosztów równowagi między wymaganymi nakładami i kosztami energii zaoszczędzonymi podczas cyklu życia budynku. Powinna być zapewniona możliwość dokonywania przez państwa członkowskie regularnego przeglądu minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej budynków ze względu na postęp techniczny.

| (12) | Niniejsza dyrektywa nie narusza postanowień art. 87 i 88 Traktatu. Dlatego pojęcia „zachęty” stosowanego w niniejszej dyrektywie nie należy interpretować jako obejmującego pomoc państwa. |
| --- | --- |

(12)

Niniejsza dyrektywa nie narusza postanowień art. 87 i 88 Traktatu. Dlatego pojęcia „zachęty” stosowanego w niniejszej dyrektywie nie należy interpretować jako obejmującego pomoc państwa.

| (13) | Komisja powinna ustalić
  wspólną
  metodologię do celów obliczania optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej.
  Metodologia ta powinna być zgodna z metodologią wykorzystywaną w prawodawstwie Wspólnoty, mającą zastosowanie do wymagań dotyczących charakterystyki produktów, komponentów i systemów technicznych budynku, które składają się na dany budynek.
  Państwa członkowskie powinny stosować tę
  wspólną
  metodologię do
  przyjmowania minimalnych wymagań dotyczących
  charakterystyki energetycznej. Wyniki tego
  obliczania
  i dane użyte do osiągnięcia takich wyników należy regularnie przekazywać Komisji. Sprawozdania te powinny umożliwić Komisji dokonanie oceny postępów państw członkowskich na drodze do ustalenia minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej na poziomie optymalnym pod względem kosztów oraz przedłożenie odnośnego sprawozdania.
  Państwa
  członkowskie powinny stosować tę metodologię,
  określając i
  dokonując przeglądu swoich minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej. |
| --- | --- |

(13)

Komisja powinna ustalić
  wspólną
  metodologię do celów obliczania optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej.
  Metodologia ta powinna być zgodna z metodologią wykorzystywaną w prawodawstwie Wspólnoty, mającą zastosowanie do wymagań dotyczących charakterystyki produktów, komponentów i systemów technicznych budynku, które składają się na dany budynek.
  Państwa członkowskie powinny stosować tę
  wspólną
  metodologię do
  przyjmowania minimalnych wymagań dotyczących
  charakterystyki energetycznej. Wyniki tego
  obliczania
  i dane użyte do osiągnięcia takich wyników należy regularnie przekazywać Komisji. Sprawozdania te powinny umożliwić Komisji dokonanie oceny postępów państw członkowskich na drodze do ustalenia minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej na poziomie optymalnym pod względem kosztów oraz przedłożenie odnośnego sprawozdania.
  Państwa
  członkowskie powinny stosować tę metodologię,
  określając i
  dokonując przeglądu swoich minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej.

| (14) | Budynki mają
  poważny
  wpływ na długoterminowe zużycie energii.
  Biorąc pod uwagę długi cykl renowacji istniejących budynków
  , nowe
  i istniejące już
  budynki
  poddawane ważniejszej renowacji
  powinny spełniać minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej, dostosowane do lokalnego klimatu. Ponieważ zastosowanie alternatywnych systemów zaopatrzenia w energię nie jest generalnie zbadane w pełnym zakresie, należy rozważać 
  alternatywne systemy
  zaopatrzenia w energię
  w przypadku nowych i istniejących już budynków
  niezależnie od
  ich
  wielkości,
  zgodnie z zasadą uprzedniego upewnienia się, że potrzeby energetyczne w zakresie ogrzewania i chłodzenia zostały zmniejszone do minimalnego poziomu optymalnego pod względem kosztów. |
| --- | --- |

(14)

Budynki mają
  poważny
  wpływ na długoterminowe zużycie energii.
  Biorąc pod uwagę długi cykl renowacji istniejących budynków
  , nowe
  i istniejące już
  budynki
  poddawane ważniejszej renowacji
  powinny spełniać minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej, dostosowane do lokalnego klimatu. Ponieważ zastosowanie alternatywnych systemów zaopatrzenia w energię nie jest generalnie zbadane w pełnym zakresie, należy rozważać 
  alternatywne systemy
  zaopatrzenia w energię
  w przypadku nowych i istniejących już budynków
  niezależnie od
  ich
  wielkości,
  zgodnie z zasadą uprzedniego upewnienia się, że potrzeby energetyczne w zakresie ogrzewania i chłodzenia zostały zmniejszone do minimalnego poziomu optymalnego pod względem kosztów.

| (15) | Ważniejsze renowacje budynków istniejących, niezależnie od ich wielkości, są okazją do podejmowania opłacalnych ekonomicznie działań dla poprawy charakterystyki energetycznej
  całego budynku
  .
  Wprowadzenie wymagań dotyczących podejmowania ekonomicznie opłacalnych środków zagwarantuje, że nie będą tworzone bariery, które mogłyby zniechęcić do przeprowadzania ważniejszych renowacji. |
| --- | --- |

(15)

Ważniejsze renowacje budynków istniejących, niezależnie od ich wielkości, są okazją do podejmowania opłacalnych ekonomicznie działań dla poprawy charakterystyki energetycznej
  całego budynku
  .
  Wprowadzenie wymagań dotyczących podejmowania ekonomicznie opłacalnych środków zagwarantuje, że nie będą tworzone bariery, które mogłyby zniechęcić do przeprowadzania ważniejszych renowacji.

| (16) | Badania pokazują, że sektor budowlany cierpi na niewydolność, która prowadzi do znacznie wyższych kosztów dla użytkownika końcowego od kosztów optymalnych. Z obliczeń wynika, że koszty budowy mogłyby zostać zmniejszone nawet o 30-35 % dzięki ograniczeniu strat powstających w większości procesów budowlanych i w przypadku większości produktów. Niewydolność w sektorze budowlanym stwarza ogromne zagrożenie dla osiągnięcia celów niniejszej dyrektywy, gdyż bezzasadnie wysokie koszty budowy i renowacji zmniejszają opłacalność ekonomiczną, a przez to efektywność energetyczną sektora. Aby zagwarantować należyte stosowanie niniejszej dyrektywy, Komisja powinna ocenić funkcjonowanie rynku budowlanego i w formie sprawozdania przedstawić swoje wnioski i sugestie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Państwa członkowskie powinny dążyć do zapewnienia przejrzystości w ustalaniu cen w dziedzinie budowy i renowacji, a ponadto przyjmować odpowiednie środki na rzecz usuwania barier dla nowych podmiotów, zwłaszcza MŚP, w wejściu na rynek oraz w dostępie do odpowiedniego zaplecza i infrastruktury. |
| --- | --- |

(16)

Badania pokazują, że sektor budowlany cierpi na niewydolność, która prowadzi do znacznie wyższych kosztów dla użytkownika końcowego od kosztów optymalnych. Z obliczeń wynika, że koszty budowy mogłyby zostać zmniejszone nawet o 30-35 % dzięki ograniczeniu strat powstających w większości procesów budowlanych i w przypadku większości produktów. Niewydolność w sektorze budowlanym stwarza ogromne zagrożenie dla osiągnięcia celów niniejszej dyrektywy, gdyż bezzasadnie wysokie koszty budowy i renowacji zmniejszają opłacalność ekonomiczną, a przez to efektywność energetyczną sektora. Aby zagwarantować należyte stosowanie niniejszej dyrektywy, Komisja powinna ocenić funkcjonowanie rynku budowlanego i w formie sprawozdania przedstawić swoje wnioski i sugestie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Państwa członkowskie powinny dążyć do zapewnienia przejrzystości w ustalaniu cen w dziedzinie budowy i renowacji, a ponadto przyjmować odpowiednie środki na rzecz usuwania barier dla nowych podmiotów, zwłaszcza MŚP, w wejściu na rynek oraz w dostępie do odpowiedniego zaplecza i infrastruktury.

| (17) | W celu poprawienia efektywności energetycznej sprzętu gospodarstwa domowego oraz ogrzewania i chłodzenia należy opracować i wprowadzić do użytku technologię informacyjną, która przyczyni się do promowania „inteligentnych” budynków. |
| --- | --- |

(17)

W celu poprawienia efektywności energetycznej sprzętu gospodarstwa domowego oraz ogrzewania i chłodzenia należy opracować i wprowadzić do użytku technologię informacyjną, która przyczyni się do promowania „inteligentnych” budynków.

| (18) | Konieczne są środki prowadzące do zwiększenia liczby budynków, które nie tylko spełniają minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej, ale
  zapewniają co najmniej optymalny pod względem kosztów poziom charakterystyki energetycznej
  . W tym celu państwa członkowskie powinny opracować plany krajowe mające na celu zwiększenie liczby budynków
  zużywających energię na poziomie zerowym netto
  oraz regularnie przedstawiać je Komisji. |
| --- | --- |

(18)

Konieczne są środki prowadzące do zwiększenia liczby budynków, które nie tylko spełniają minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej, ale
  zapewniają co najmniej optymalny pod względem kosztów poziom charakterystyki energetycznej
  . W tym celu państwa członkowskie powinny opracować plany krajowe mające na celu zwiększenie liczby budynków
  zużywających energię na poziomie zerowym netto
  oraz regularnie przedstawiać je Komisji.

| (19) | Aby ograniczyć obowiązki państw członkowskich w zakresie sprawozdawczości, powinno być możliwe włączenie sprawozdań wymaganych na mocy niniejszej dyrektywy do planów działań na rzecz efektywności energetycznej, o których mowa w art. 14 ust. 2 dyrektywy 2006/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie efektywności końcowego wykorzystania energii i usług energetycznych (9). Sektor publiczny w każdym państwie członkowskim powinien odgrywać wiodącą rolę w zakresie efektywności energetycznej budynków, w związku z czym w planach krajowych należy wyznaczyć ambitniejsze cele dla budynków zajmowanych przez władze publiczne. |
| --- | --- |

(19)

Aby ograniczyć obowiązki państw członkowskich w zakresie sprawozdawczości, powinno być możliwe włączenie sprawozdań wymaganych na mocy niniejszej dyrektywy do planów działań na rzecz efektywności energetycznej, o których mowa w art. 14 ust. 2 dyrektywy 2006/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie efektywności końcowego wykorzystania energii i usług energetycznych (9). Sektor publiczny w każdym państwie członkowskim powinien odgrywać wiodącą rolę w zakresie efektywności energetycznej budynków, w związku z czym w planach krajowych należy wyznaczyć ambitniejsze cele dla budynków zajmowanych przez władze publiczne.

| (20) | Należy zachęcać państwa członkowskie do przyjmowania środków uzupełniających środki określone w niniejszej dyrektywie w celu promowania większej efektywności energetycznej budynków. Środki takie mogą obejmować zachęty finansowe i fiskalne skierowane do przedsiębiorstw oraz właścicieli i najemców budynków, w tym obniżenie stawki podatku VAT od usług związanych z renowacją. |
| --- | --- |

(20)

Należy zachęcać państwa członkowskie do przyjmowania środków uzupełniających środki określone w niniejszej dyrektywie w celu promowania większej efektywności energetycznej budynków. Środki takie mogą obejmować zachęty finansowe i fiskalne skierowane do przedsiębiorstw oraz właścicieli i najemców budynków, w tym obniżenie stawki podatku VAT od usług związanych z renowacją.

| (21) | Państwa członkowskie powinny unikać uregulowań zniekształcających ceny energii dla konsumentów, które nie zachęcają do oszczędzania energii. |
| --- | --- |

(21)

Państwa członkowskie powinny unikać uregulowań zniekształcających ceny energii dla konsumentów, które nie zachęcają do oszczędzania energii.

| (22) | Potencjalni nabywcy i najemcy budynku lub jego części powinni otrzymywać – dzięki świadectwu charakterystyki energetycznej – właściwe informacje dotyczące charakterystyki energetycznej budynku i praktyczne rady na temat możliwości jej poprawy.
  Właściciele i najemcy budynków handlowych powinni również być zobowiązani do wymiany informacji na temat rzeczywistego zużycia energii w celu zagwarantowania, że dostępne są wszystkie dane do podjęcia świadomych decyzji dotyczących koniecznych ulepszeń.
  Świadectwo powinno również dostarczać informacji na temat faktycznego wpływu ogrzewania i chłodzenia na potrzeby energetyczne budynku, na zużycie energii pierwotnej i na emisję dwutlenku węgla.
  Właściciele budynku powinni mieć możliwość zwrócenia się o wydanie nowego lub zaktualizowanego świadectwa w każdej chwili, nie tylko podczas wynajmowania, sprzedaży lub odnawiania budynków. |
| --- | --- |

(22)

Potencjalni nabywcy i najemcy budynku lub jego części powinni otrzymywać – dzięki świadectwu charakterystyki energetycznej – właściwe informacje dotyczące charakterystyki energetycznej budynku i praktyczne rady na temat możliwości jej poprawy.
  Właściciele i najemcy budynków handlowych powinni również być zobowiązani do wymiany informacji na temat rzeczywistego zużycia energii w celu zagwarantowania, że dostępne są wszystkie dane do podjęcia świadomych decyzji dotyczących koniecznych ulepszeń.
  Świadectwo powinno również dostarczać informacji na temat faktycznego wpływu ogrzewania i chłodzenia na potrzeby energetyczne budynku, na zużycie energii pierwotnej i na emisję dwutlenku węgla.
  Właściciele budynku powinni mieć możliwość zwrócenia się o wydanie nowego lub zaktualizowanego świadectwa w każdej chwili, nie tylko podczas wynajmowania, sprzedaży lub odnawiania budynków.

| (23) | Władze publiczne powinny dawać przykład i wdrażać zalecenia zawarte w świadectwie charakterystyki energetycznej w okresie jego ważności. Państwa członkowskie powinny zawrzeć w swoich planach krajowych środki na rzecz wspierania władz publicznych, aby umożliwić im wczesne przyjęcie ulepszeń z zakresu efektywności energetycznej oraz wdrożenie zaleceń zawartych w świadectwie charakterystyki energetycznej w okresie jego ważności. Podczas opracowywania planów krajowych państwa członkowskie powinny konsultować się z przedstawicielami władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

(23)

Władze publiczne powinny dawać przykład i wdrażać zalecenia zawarte w świadectwie charakterystyki energetycznej w okresie jego ważności. Państwa członkowskie powinny zawrzeć w swoich planach krajowych środki na rzecz wspierania władz publicznych, aby umożliwić im wczesne przyjęcie ulepszeń z zakresu efektywności energetycznej oraz wdrożenie zaleceń zawartych w świadectwie charakterystyki energetycznej w okresie jego ważności. Podczas opracowywania planów krajowych państwa członkowskie powinny konsultować się z przedstawicielami władz lokalnych i regionalnych.

| (24) | Zgodnie z wymogami dotyczącymi instalacji inteligentnych liczników, określonymi w dyrektywie 2006/32/WE, właściciele i najemcy powinni otrzymywać dokładne informacje w czasie rzeczywistym na temat zużycia energii w zajmowanych przez nich budynkach. |
| --- | --- |

(24)

Zgodnie z wymogami dotyczącymi instalacji inteligentnych liczników, określonymi w dyrektywie 2006/32/WE, właściciele i najemcy powinni otrzymywać dokładne informacje w czasie rzeczywistym na temat zużycia energii w zajmowanych przez nich budynkach.

| (25) | Budynki zajmowane przez władze publiczne i budynki często odwiedzane przez ludność
  powinny
  dać dobry przykład poprzez uwzględnianie rozważań środowiskowych i energetycznych, i z tego powodu budynki te powinny być regularnie poddawane certyfikacji energetycznej. Publiczne rozpowszechnienie informacji dotyczącej charakterystyki energetycznej powinno być wzmocnione umieszczeniem tych świadectw energetycznych w widocznym miejscu. 
  Jeśli państwa członkowskie podejmą decyzję o włączeniu zużycia energii do wymogów związanych z certyfikacją energetyczną, można przyjąć podejście oparte na jednej lokalizacji, zgodnie z którym kompleks budynków w tej samej okolicy, zajmowanych przez tę samą organizację, wspólnie użytkuje liczniki zużycia energii. |
| --- | --- |

(25)

Budynki zajmowane przez władze publiczne i budynki często odwiedzane przez ludność
  powinny
  dać dobry przykład poprzez uwzględnianie rozważań środowiskowych i energetycznych, i z tego powodu budynki te powinny być regularnie poddawane certyfikacji energetycznej. Publiczne rozpowszechnienie informacji dotyczącej charakterystyki energetycznej powinno być wzmocnione umieszczeniem tych świadectw energetycznych w widocznym miejscu. 
  Jeśli państwa członkowskie podejmą decyzję o włączeniu zużycia energii do wymogów związanych z certyfikacją energetyczną, można przyjąć podejście oparte na jednej lokalizacji, zgodnie z którym kompleks budynków w tej samej okolicy, zajmowanych przez tę samą organizację, wspólnie użytkuje liczniki zużycia energii.

| (26) | Zagwarantowanie wzajemnego uznawania świadectw efektywności energetycznej wydanych przez inne państwa członkowskie może okazać się istotne dla rozwoju transgranicznego rynku usług finansowych i usług innego rodzaju, wspierających efektywność energetyczną. Aby to ułatwić, Komisja Europejska powinna ustanowić wspólne minimalne normy dla treści i układu graficznego świadectw oraz dla akredytacji ekspertów. Każde świadectwo efektywności energetycznej powinno być dostępne zarówno w języku właściciela, jak i w języku lokatora, w celu ułatwienia zrozumienia zaleceń. |
| --- | --- |

(26)

Zagwarantowanie wzajemnego uznawania świadectw efektywności energetycznej wydanych przez inne państwa członkowskie może okazać się istotne dla rozwoju transgranicznego rynku usług finansowych i usług innego rodzaju, wspierających efektywność energetyczną. Aby to ułatwić, Komisja Europejska powinna ustanowić wspólne minimalne normy dla treści i układu graficznego świadectw oraz dla akredytacji ekspertów. Każde świadectwo efektywności energetycznej powinno być dostępne zarówno w języku właściciela, jak i w języku lokatora, w celu ułatwienia zrozumienia zaleceń.

| (27) | W ostatnich latach wzrosła ilość systemów klimatyzacji w krajach Europy. Stwarza to istotne problemy w okresach szczytowego obciążenia energetycznego, zwiększając koszty elektryczności i psując bilans energetyczny
  we wszystkich państwach członkowskich
  .
  Należy przyznać pierwszeństwo strategiom, które poprawiają charakterystykę cieplną budynków w okresie letnim. W tym celu należy dalej rozwijać techniki pasywnego chłodzenia, zwłaszcza poprawiające wewnętrzne warunki klimatyczne i mikroklimat wokół budynków. |
| --- | --- |

(27)

W ostatnich latach wzrosła ilość systemów klimatyzacji w krajach Europy. Stwarza to istotne problemy w okresach szczytowego obciążenia energetycznego, zwiększając koszty elektryczności i psując bilans energetyczny
  we wszystkich państwach członkowskich
  .
  Należy przyznać pierwszeństwo strategiom, które poprawiają charakterystykę cieplną budynków w okresie letnim. W tym celu należy dalej rozwijać techniki pasywnego chłodzenia, zwłaszcza poprawiające wewnętrzne warunki klimatyczne i mikroklimat wokół budynków.

| (28) | Regularne przeglądy systemów ogrzewania i klimatyzacji przez wykwalifikowany personel przyczyniają się do utrzymania ich poprawnej regulacji, zgodnie ze specyfikacją wyrobu, i w ten sposób zapewniają ich optymalne funkcjonowanie z punktu widzenia środowiska, bezpieczeństwa i energii. Niezależna ocena całego systemu ogrzewania i klimatyzacji powinna być przeprowadzana w regularnych odstępach czasu podczas jego cyklu życia, zwłaszcza przed jego wymianą lub modernizacją.
  Aby zminimalizować obciążenie administracyjne właścicieli i lokatorów, państwa członkowskie powinny zagwarantować, że każde wydanie świadectwa efektywności energetycznej zostanie poprzedzone kontrolą systemów ogrzewania i klimatyzacji, a także, w miarę możliwości, że kontrole systemów ogrzewania i klimatyzacji przeprowadzane będą w tym samym czasie. |
| --- | --- |

(28)

Regularne przeglądy systemów ogrzewania i klimatyzacji przez wykwalifikowany personel przyczyniają się do utrzymania ich poprawnej regulacji, zgodnie ze specyfikacją wyrobu, i w ten sposób zapewniają ich optymalne funkcjonowanie z punktu widzenia środowiska, bezpieczeństwa i energii. Niezależna ocena całego systemu ogrzewania i klimatyzacji powinna być przeprowadzana w regularnych odstępach czasu podczas jego cyklu życia, zwłaszcza przed jego wymianą lub modernizacją.
  Aby zminimalizować obciążenie administracyjne właścicieli i lokatorów, państwa członkowskie powinny zagwarantować, że każde wydanie świadectwa efektywności energetycznej zostanie poprzedzone kontrolą systemów ogrzewania i klimatyzacji, a także, w miarę możliwości, że kontrole systemów ogrzewania i klimatyzacji przeprowadzane będą w tym samym czasie.

| (29) | Wspólne podejście do certyfikacji energetycznej budynków oraz do przeglądów systemów ogrzewania i klimatyzacji , przeprowadzanych przez wykwalifikowanych i akredytowanych specjalistów o niezależności gwarantowanej na podstawie obiektywnych kryteriów, przyczyni się do wyrównania reguł w zakresie wysiłków czynionych przez państwa członkowskie w celu oszczędności energii w budynkach i wprowadzi przejrzystość dla przyszłych właścicieli i użytkowników w zakresie charakterystyki energetycznej na wspólnotowym rynku nieruchomości. Celem zagwarantowania wysokiej jakości świadectw charakterystyki energetycznej oraz przeglądów systemów ogrzewania i klimatyzacji we Wspólnocie, w każdym państwie członkowskim powinien zostać ustanowiony niezależny mechanizm kontroli. |
| --- | --- |

(29)

Wspólne podejście do certyfikacji energetycznej budynków oraz do przeglądów systemów ogrzewania i klimatyzacji , przeprowadzanych przez wykwalifikowanych i akredytowanych specjalistów o niezależności gwarantowanej na podstawie obiektywnych kryteriów, przyczyni się do wyrównania reguł w zakresie wysiłków czynionych przez państwa członkowskie w celu oszczędności energii w budynkach i wprowadzi przejrzystość dla przyszłych właścicieli i użytkowników w zakresie charakterystyki energetycznej na wspólnotowym rynku nieruchomości. Celem zagwarantowania wysokiej jakości świadectw charakterystyki energetycznej oraz przeglądów systemów ogrzewania i klimatyzacji we Wspólnocie, w każdym państwie członkowskim powinien zostać ustanowiony niezależny mechanizm kontroli.

| (30) | Władze lokalne i regionalne mają kluczowe znaczenie dla skutecznego wdrożenia niniejszej dyrektywy. Należy konsultować się z ich przedstawicielami w sprawie każdego aspektu jej wdrożenia na szczeblu krajowym lub regionalnym. Lokalni planiści i inspektorzy budowlani powinni otrzymać adekwatne wskazówki i środki do wykonywania potrzebnych zadań. |
| --- | --- |

(30)

Władze lokalne i regionalne mają kluczowe znaczenie dla skutecznego wdrożenia niniejszej dyrektywy. Należy konsultować się z ich przedstawicielami w sprawie każdego aspektu jej wdrożenia na szczeblu krajowym lub regionalnym. Lokalni planiści i inspektorzy budowlani powinni otrzymać adekwatne wskazówki i środki do wykonywania potrzebnych zadań.

| (31) | Jeśli dostęp do zawodu instalatora lub jego wykonywanie jest regulowane przepisami, warunki uznawania kwalifikacji zawodowych określone są w dyrektywie 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych

   (10)

  . Dlatego też przepisy niniejszej dyrektywy stosuje się bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy 2005/36/WE. Chociaż w dyrektywie 2005/36/WE określono wymagania dotyczące wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych, również w odniesieniu do architektów, nadal konieczne jest zagwarantowanie, że architekci i planiści należycie uwzględniają w swoich planach i projektach technologie o wysokiej efektywności. Państwa członkowskie powinny więc przedstawić wyraźne wytyczne. Powinno to odbywać się bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy 2005/36/WE, w szczególności jej art. 46 i 49. |
| --- | --- |

(31)

Jeśli dostęp do zawodu instalatora lub jego wykonywanie jest regulowane przepisami, warunki uznawania kwalifikacji zawodowych określone są w dyrektywie 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych

   (10)

  . Dlatego też przepisy niniejszej dyrektywy stosuje się bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy 2005/36/WE. Chociaż w dyrektywie 2005/36/WE określono wymagania dotyczące wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych, również w odniesieniu do architektów, nadal konieczne jest zagwarantowanie, że architekci i planiści należycie uwzględniają w swoich planach i projektach technologie o wysokiej efektywności. Państwa członkowskie powinny więc przedstawić wyraźne wytyczne. Powinno to odbywać się bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy 2005/36/WE, w szczególności jej art. 46 i 49.

| (32) | Środki konieczne do wykonania niniejszej dyrektywy powinny być przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (11). |
| --- | --- |

(32)

Środki konieczne do wykonania niniejszej dyrektywy powinny być przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (11).

| (33) | Należy w szczególności przyznać Komisji uprawnienia do dostosowywania niektórych części ram ogólnych określonych w załączniku I do postępu technicznego, do określania
  wspólnej
  metodologii obliczania optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej oraz do ustanawiania
  definicji budynków zużywających energię na poziomie zerowym netto, przy uwzględnieniu normalnych regionalnych warunków pogodowych i prognozowanych zmian tych warunków z upływem czasu
  . Ponieważ środki te mają ogólny zakres i mają na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, muszą one zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 5a decyzji 1999/468/WE. |
| --- | --- |

(33)

Należy w szczególności przyznać Komisji uprawnienia do dostosowywania niektórych części ram ogólnych określonych w załączniku I do postępu technicznego, do określania
  wspólnej
  metodologii obliczania optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej oraz do ustanawiania
  definicji budynków zużywających energię na poziomie zerowym netto, przy uwzględnieniu normalnych regionalnych warunków pogodowych i prognozowanych zmian tych warunków z upływem czasu
  . Ponieważ środki te mają ogólny zakres i mają na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, muszą one zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

| (34) | Jako że użytkowe zastosowanie oświetlenia odpowiada obecnie za 14 % zużycia energii w UE, a dzięki nowoczesnym systemom oświetleniowym można zaoszczędzić ponad 80 % energii przy utrzymaniu warunków oświetleniowych zgodnych z normami europejskimi – co stanowi niedoceniany wkład w umożliwienie Unii Europejskiej osiągnięcia wyznaczonych celów do 2020 r. – Komisja powinna podjąć odpowiednie działania w celu przyjęcia dyrektywy oświetleniowej stanowiącej uzupełnienie środków i celów określonych w niniejszej dyrektywie. Wyższa efektywność energetyczna wynikająca z lepszego projektu oświetlenia oraz wykorzystania energooszczędnych źródeł światła, zgodnie z przepisami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/...WE z dnia ...[ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią (przekształcenie
  )] (12)

  , uznawana jest za istotny wkład w poprawę charakterystyki energetycznej budynków. |
| --- | --- |

(34)

Jako że użytkowe zastosowanie oświetlenia odpowiada obecnie za 14 % zużycia energii w UE, a dzięki nowoczesnym systemom oświetleniowym można zaoszczędzić ponad 80 % energii przy utrzymaniu warunków oświetleniowych zgodnych z normami europejskimi – co stanowi niedoceniany wkład w umożliwienie Unii Europejskiej osiągnięcia wyznaczonych celów do 2020 r. – Komisja powinna podjąć odpowiednie działania w celu przyjęcia dyrektywy oświetleniowej stanowiącej uzupełnienie środków i celów określonych w niniejszej dyrektywie. Wyższa efektywność energetyczna wynikająca z lepszego projektu oświetlenia oraz wykorzystania energooszczędnych źródeł światła, zgodnie z przepisami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/...WE z dnia ...[ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią (przekształcenie
  )] (12)

  , uznawana jest za istotny wkład w poprawę charakterystyki energetycznej budynków.

| (35) | Ponieważ cel, jakim jest poprawienie charakterystyki energetycznej budynków, nie może zostać w stopniu wystarczającym osiągnięty przez państwa członkowskie ze względu na złożoność sektora budynków oraz niemożność sprostania wyzwaniom związanym z charakterystyką energetyczną w ramach krajowych rynków mieszkaniowych, natomiast może ze względu na skalę i skutki działań zostać lepiej osiągnięty na szczeblu Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki z godnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z określoną w tym samym artykule zasadą proporcjonalności niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(35)

Ponieważ cel, jakim jest poprawienie charakterystyki energetycznej budynków, nie może zostać w stopniu wystarczającym osiągnięty przez państwa członkowskie ze względu na złożoność sektora budynków oraz niemożność sprostania wyzwaniom związanym z charakterystyką energetyczną w ramach krajowych rynków mieszkaniowych, natomiast może ze względu na skalę i skutki działań zostać lepiej osiągnięty na szczeblu Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki z godnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z określoną w tym samym artykule zasadą proporcjonalności niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (36) | Zobowiązanie do przeniesienia niniejszej dyrektywy do prawa krajowego powinno ograniczać się do tych przepisów, które stanowią zasadniczą zmianę w porównaniu z wcześniejszą dyrektywą. Zobowiązanie do przeniesienia przepisów, które nie uległy zmianie, wynika z wcześniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(36)

Zobowiązanie do przeniesienia niniejszej dyrektywy do prawa krajowego powinno ograniczać się do tych przepisów, które stanowią zasadniczą zmianę w porównaniu z wcześniejszą dyrektywą. Zobowiązanie do przeniesienia przepisów, które nie uległy zmianie, wynika z wcześniejszej dyrektywy.

| (37) | Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów przeniesienia do prawa krajowego i zastosowania dyrektywy określonej w załączniku VI część B, |
| --- | --- |

(37)

Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów przeniesienia do prawa krajowego i zastosowania dyrektywy określonej w załączniku VI część B,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsza dyrektywa promuje poprawę charakterystyki energetycznej budynków we Wspólnocie, z uwzględnieniem panujących na zewnątrz warunków klimatycznych i warunków lokalnych oraz wymagań dotyczących klimatu wewnętrznego i
  optymalnych pod względem kosztów poziomów charakterystyki energetycznej
  .

Niniejsza dyrektywa ustanawia wymagania w zakresie:

| a) | metodologii obliczania zintegrowanej charakterystyki energetycznej budynków i ich części,
  elementów budynków i systemów technicznych budynków
  ; |
| --- | --- |

a)

metodologii obliczania zintegrowanej charakterystyki energetycznej budynków i ich części,
  elementów budynków i systemów technicznych budynków
  ;

| b) | zastosowania minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej nowych budynków i ich części; |
| --- | --- |

b)

zastosowania minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej nowych budynków i ich części;

| c) | zastosowania minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej podlegających ważniejszej renowacji budynków istniejących
  oraz komponentów budynków
  i
  systemów technicznych budynków, jeśli podlegają one wymianie lub modernizacji
  ; |
| --- | --- |

c)

zastosowania minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej podlegających ważniejszej renowacji budynków istniejących
  oraz komponentów budynków
  i
  systemów technicznych budynków, jeśli podlegają one wymianie lub modernizacji
  ;

| (d) | krajowych planów i założeń mających na celu zwiększenie liczby budynków
  zużywających energię na poziomie zerowym netto
  ; |
| --- | --- |

(d)

krajowych planów i założeń mających na celu zwiększenie liczby budynków
  zużywających energię na poziomie zerowym netto
  ;

| e) | certyfikacji energetycznej budynków lub ich części; |
| --- | --- |

e)

certyfikacji energetycznej budynków lub ich części;

| f) | regularnych przeglądów systemów ogrzewania i klimatyzacji w budynkach; |
| --- | --- |

f)

regularnych przeglądów systemów ogrzewania i klimatyzacji w budynkach;

| g) | niezależnych systemów kontroli świadectw charakterystyki energetycznej i sprawozdań z przeglądu; |
| --- | --- |

g)

niezależnych systemów kontroli świadectw charakterystyki energetycznej i sprawozdań z przeglądu;

| h) | kształcenia, szkolenia i wzajemnego uznawania kwalifikacji przez państwa członkowskie w odniesieniu do certyfikatorów charakterystyki energetycznej budynków oraz inspektorów systemów grzewczych i klimatyzacyjnych; |
| --- | --- |

h)

kształcenia, szkolenia i wzajemnego uznawania kwalifikacji przez państwa członkowskie w odniesieniu do certyfikatorów charakterystyki energetycznej budynków oraz inspektorów systemów grzewczych i klimatyzacyjnych;

| i) | krajowych planów zwalczania przeszkód w prawie budowlanym, najmu oraz przepisów prawnych dotyczących ochrony zabytków, jak również tworzenia zachęt finansowych. |
| --- | --- |

i)

krajowych planów zwalczania przeszkód w prawie budowlanym, najmu oraz przepisów prawnych dotyczących ochrony zabytków, jak również tworzenia zachęt finansowych.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

| (1) | „budynek” oznacza konstrukcję zadaszoną, posiadającą ściany, w której do utrzymania klimatu wewnętrznego stosowana jest energia; |
| --- | --- |

(1)

„budynek” oznacza konstrukcję zadaszoną, posiadającą ściany, w której do utrzymania klimatu wewnętrznego stosowana jest energia;

| (2) | „nowy budynek” oznacza budynek, dla którego właściwe zezwolenie na budowę uzyskano po wejściu w życie niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

(2)

„nowy budynek” oznacza budynek, dla którego właściwe zezwolenie na budowę uzyskano po wejściu w życie niniejszej dyrektywy;

| (3) | „części budynku” oznaczają mieszkania lub jednostki przewidywane do oddzielnego użytkowania w blokach; |
| --- | --- |

(3)

„części budynku” oznaczają mieszkania lub jednostki przewidywane do oddzielnego użytkowania w blokach;

| (4) | „budynek zużywający energię na poziomie zerowym netto” oznacza budynek, w którym dzięki jego bardzo wysokiemu poziomowi wydajności energetycznej całkowite roczne zużycie energii pierwotnej nie przewyższa ilości energii wytworzonej na miejscu z odnawialnych źródeł energii; |
| --- | --- |

(4)

„budynek zużywający energię na poziomie zerowym netto” oznacza budynek, w którym dzięki jego bardzo wysokiemu poziomowi wydajności energetycznej całkowite roczne zużycie energii pierwotnej nie przewyższa ilości energii wytworzonej na miejscu z odnawialnych źródeł energii;

| (5) | „systemy techniczne budynku” oznaczają urządzenia techniczne do ogrzewania, chłodzenia, wentylacji, ciepłej wody, oświetlenia, wytwarzania energii elektrycznej
  oraz systemów pomiaru, monitorowania i kontroli
  lub ich połączenie; |
| --- | --- |

(5)

„systemy techniczne budynku” oznaczają urządzenia techniczne do ogrzewania, chłodzenia, wentylacji, ciepłej wody, oświetlenia, wytwarzania energii elektrycznej
  oraz systemów pomiaru, monitorowania i kontroli
  lub ich połączenie;

| (6) | „charakterystyka energetyczna budynku” oznacza obliczoną lub zmierzoną ilość energii potrzebnej do zaspokojenia zapotrzebowania na energię
  pierwotną
  związanego z typowym użytkowaniem budynku,
  wyrażonej w kWh/m 2 na rok i obejmującej
  m.in. energię na potrzeby ogrzewania, ciepłej wody, chłodzenia, wentylacji
  oraz wbudowanego oświetlenia
  ,
  przy uwzględnieniu pasywnego pozyskiwania energii słonecznej, ochrony przed słońcem
  i
  naturalnego
  oświetlenia; |
| --- | --- |

(6)

„charakterystyka energetyczna budynku” oznacza obliczoną lub zmierzoną ilość energii potrzebnej do zaspokojenia zapotrzebowania na energię
  pierwotną
  związanego z typowym użytkowaniem budynku,
  wyrażonej w kWh/m 2 na rok i obejmującej
  m.in. energię na potrzeby ogrzewania, ciepłej wody, chłodzenia, wentylacji
  oraz wbudowanego oświetlenia
  ,
  przy uwzględnieniu pasywnego pozyskiwania energii słonecznej, ochrony przed słońcem
  i
  naturalnego
  oświetlenia;

| (7) | „energia pierwotna” oznacza energię odnawialną i nieodnawialną, która nie została poddana żadnemu procesowi przemiany lub transformacji; |
| --- | --- |

(7)

„energia pierwotna” oznacza energię odnawialną i nieodnawialną, która nie została poddana żadnemu procesowi przemiany lub transformacji;

| (8) | „energia ze źródeł odnawialnych” oznacza energię z odnawialnych źródeł niekopalnych: energię wiatru, słoneczną, geotermalną, aerotermalną, hydrotermalną i pozyskiwaną z fal oceanu oraz pochodzącą z wody, biomasy, gazu wysypiskowego, gazu z oczyszczalni ścieków i biogazów; |
| --- | --- |

(8)

„energia ze źródeł odnawialnych” oznacza energię z odnawialnych źródeł niekopalnych: energię wiatru, słoneczną, geotermalną, aerotermalną, hydrotermalną i pozyskiwaną z fal oceanu oraz pochodzącą z wody, biomasy, gazu wysypiskowego, gazu z oczyszczalni ścieków i biogazów;

| (9) | „przegrody zewnętrzne” oznaczają
  zintegrowane
  elementy budynku, które oddzielają jego wnętrze od środowiska zewnętrznego; |
| --- | --- |

(9)

„przegrody zewnętrzne” oznaczają
  zintegrowane
  elementy budynku, które oddzielają jego wnętrze od środowiska zewnętrznego;

| (10) | „element budynku” oznacza jednostkową część budynku, która wywiera wpływ na charakterystykę energetyczną budynku, a nie wchodzi w zakres systemu technicznego budynku, włącznie z oknami, elementami zacieniającymi, drzwiami zewnętrznymi, ścianami, fundamentami, płytą pod piwnicą, stropem, dachem i systemami izolacyjnymi; |
| --- | --- |

(10)

„element budynku” oznacza jednostkową część budynku, która wywiera wpływ na charakterystykę energetyczną budynku, a nie wchodzi w zakres systemu technicznego budynku, włącznie z oknami, elementami zacieniającymi, drzwiami zewnętrznymi, ścianami, fundamentami, płytą pod piwnicą, stropem, dachem i systemami izolacyjnymi;

| (11) | „ważniejsza renowacja” oznacza renowację budynku, w której






  a) | całkowity koszt prac renowacyjnych związanych z przegrodami zewnętrznymi lub systemami technicznymi budynku przekracza
  20
   % wartości budynku
  , w którym to przypadku wartość ta opiera się na bieżących kosztach budowy w danym państwie członkowskim
  , nie wliczając wartości gruntu, na którym usytuowany jest budynek, lub |
| --- | --- | --- |

(11)

„ważniejsza renowacja” oznacza renowację budynku, w której

a)

całkowity koszt prac renowacyjnych związanych z przegrodami zewnętrznymi lub systemami technicznymi budynku przekracza
  20
   % wartości budynku
  , w którym to przypadku wartość ta opiera się na bieżących kosztach budowy w danym państwie członkowskim
  , nie wliczając wartości gruntu, na którym usytuowany jest budynek, lub

| b) | renowacji podlega ponad 25 % powierzchni przegród zewnętrznych
  wywierających bezpośredni wpływ na charakterystykę energetyczną budynku
  ; |
| --- | --- |

b)

renowacji podlega ponad 25 % powierzchni przegród zewnętrznych
  wywierających bezpośredni wpływ na charakterystykę energetyczną budynku
  ;

| (12) | „norma europejska” oznacza normę przyjętą przez Europejski Komitet Normalizacyjny, Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki lub Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych i udostępnioną do użytku publicznego; |
| --- | --- |

(12)

„norma europejska” oznacza normę przyjętą przez Europejski Komitet Normalizacyjny, Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki lub Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych i udostępnioną do użytku publicznego;

| (13) | „świadectwo charakterystyki energetycznej ” oznacza świadectwo uznawane przez państwo członkowskie lub osobę prawną wyznaczoną przez to państwo, zawierające informację o charakterystyce energetycznej budynku lub jego części, obliczonej zgodnie z metodologią przyjętą zgodnie z art. 3; |
| --- | --- |

(13)

„świadectwo charakterystyki energetycznej ” oznacza świadectwo uznawane przez państwo członkowskie lub osobę prawną wyznaczoną przez to państwo, zawierające informację o charakterystyce energetycznej budynku lub jego części, obliczonej zgodnie z metodologią przyjętą zgodnie z art. 3;

| (14) | „kogeneracja” oznacza jednoczesne wytwarzanie w jednym procesie energii cieplnej i elektrycznej i/lub energii mechanicznej; |
| --- | --- |

(14)

„kogeneracja” oznacza jednoczesne wytwarzanie w jednym procesie energii cieplnej i elektrycznej i/lub energii mechanicznej;

| (15) | „poziom optymalny pod względem kosztów” oznacza poziom
  , przy którym analiza kosztów i korzyści przeprowadzona
  podczas cyklu życia budynku
  jest dodatnia
  , z uwzględnieniem
  co najmniej aktualnej wartości netto
  kosztów inwestycyjnych
  i
  kosztów eksploatacji (w tym kosztów energii)
  , utrzymania
  oraz – w stosownych przypadkach – zysków z wytworzonej energii i kosztów usunięcia
  ; |
| --- | --- |

(15)

„poziom optymalny pod względem kosztów” oznacza poziom
  , przy którym analiza kosztów i korzyści przeprowadzona
  podczas cyklu życia budynku
  jest dodatnia
  , z uwzględnieniem
  co najmniej aktualnej wartości netto
  kosztów inwestycyjnych
  i
  kosztów eksploatacji (w tym kosztów energii)
  , utrzymania
  oraz – w stosownych przypadkach – zysków z wytworzonej energii i kosztów usunięcia
  ;

| (16) | „system klimatyzacji” oznacza połączenie elementów wymaganych dla zapewnienia formy obróbki powietrza w pomieszczeniach, w tym wentylacji; |
| --- | --- |

(16)

„system klimatyzacji” oznacza połączenie elementów wymaganych dla zapewnienia formy obróbki powietrza w pomieszczeniach, w tym wentylacji;

| (17) | „kocioł” oznacza połączenie kotła z palnikiem przeznaczone do przekazywania cieczy ciepła uwalnianego w procesie spalania; |
| --- | --- |

(17)

„kocioł” oznacza połączenie kotła z palnikiem przeznaczone do przekazywania cieczy ciepła uwalnianego w procesie spalania;

| (18) | „ znamionowa moc użyteczna ” oznacza maksymalną moc cieplną , wyrażoną w kW, określoną i gwarantowaną przez producenta jako możliwa do dostarczenia podczas ciągłej pracy przy zachowaniu sprawności użytkowej podanej przez producenta; |
| --- | --- |

(18)

„ znamionowa moc użyteczna ” oznacza maksymalną moc cieplną , wyrażoną w kW, określoną i gwarantowaną przez producenta jako możliwa do dostarczenia podczas ciągłej pracy przy zachowaniu sprawności użytkowej podanej przez producenta;

| (19) | „pompa cieplna” oznacza
  maszynę,
  urządzenie lub instalację
  przekazujące
  ciepło
  z naturalnego otoczenia, na przykład
  z powietrza, wody lub
  gruntu, do budynków lub zastosowań przemysłowych poprzez odwrócenie naturalnego przepływu ciepła w taki sposób, że przepływa ono z nośnika o niższej do nośnika o wyższej temperaturze
  .
  Aby energia pozyskiwana z otoczenia przez pompy cieplne mogła zostać uznana za energię ze źródeł odnawialnych dla potrzeb niniejszej dyrektywy, ilość jej odpowiada ilości określonej w przepisach dyrektywy 2009/28/WE; |
| --- | --- |

(19)

„pompa cieplna” oznacza
  maszynę,
  urządzenie lub instalację
  przekazujące
  ciepło
  z naturalnego otoczenia, na przykład
  z powietrza, wody lub
  gruntu, do budynków lub zastosowań przemysłowych poprzez odwrócenie naturalnego przepływu ciepła w taki sposób, że przepływa ono z nośnika o niższej do nośnika o wyższej temperaturze
  .
  Aby energia pozyskiwana z otoczenia przez pompy cieplne mogła zostać uznana za energię ze źródeł odnawialnych dla potrzeb niniejszej dyrektywy, ilość jej odpowiada ilości określonej w przepisach dyrektywy 2009/28/WE;

| (20) | „ubóstwo energetyczne” oznacza sytuację, w której gospodarstwo domowe zmuszone jest wydać ponad 10 % swoich dochodów na opłacenie rachunków za energię w celu ogrzania domu zgodnie z akceptowalną normą opartą na poziomach zalecanych przez Światową Organizację Zdrowia; |
| --- | --- |

(20)

„ubóstwo energetyczne” oznacza sytuację, w której gospodarstwo domowe zmuszone jest wydać ponad 10 % swoich dochodów na opłacenie rachunków za energię w celu ogrzania domu zgodnie z akceptowalną normą opartą na poziomach zalecanych przez Światową Organizację Zdrowia;

| (21) | „system oświetleniowy” oznacza połączenie komponentów wymaganych do zapewnienia określonego poziomu oświetlenia; |
| --- | --- |

(21)

„system oświetleniowy” oznacza połączenie komponentów wymaganych do zapewnienia określonego poziomu oświetlenia;

| (22) | „system lokalnego ogrzewania lub chłodzenia” oznacza dystrybucję energii termicznej w postaci pary, gorącej wody lub schłodzonych płynów z centralnego źródła produkcji przez sieć do wielu budynków w celu wykorzystania jej do ogrzewania lub chłodzenia pomieszczeń lub procesów albo do wytwarzania ciepłej wody; |
| --- | --- |

(22)

„system lokalnego ogrzewania lub chłodzenia” oznacza dystrybucję energii termicznej w postaci pary, gorącej wody lub schłodzonych płynów z centralnego źródła produkcji przez sieć do wielu budynków w celu wykorzystania jej do ogrzewania lub chłodzenia pomieszczeń lub procesów albo do wytwarzania ciepłej wody;

| (23) | „projekt oświetlenia” oznacza schemat lub rysunek szczegółowo przedstawiający konfigurację i układ punktów oświetleniowych łącznie z powiązanymi urządzeniami sterującymi. |
| --- | --- |

(23)

„projekt oświetlenia” oznacza schemat lub rysunek szczegółowo przedstawiający konfigurację i układ punktów oświetleniowych łącznie z powiązanymi urządzeniami sterującymi.

Artykuł 3

Przyjęcie metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynków

1.
     
  Po konsultacjach z odpowiednimi interesariuszami, a zwłaszcza z przedstawicielami władz lokalnych, regionalnych i krajowych, w terminie do 31 marca 2010 r. Komisja określi wspólną
  metodologię obliczania charakterystyki energetycznej budynków zgodnie z ramami ogólnymi podanymi w załączniku I.

Środki te, mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, przewidzianą w art. 22 ust. 2.

2.
     
  Państwa członkowskie wdrażają tę wspólną metodologię
  .

3.
     
  Charakterystyka energetyczna budynków wyrażana jest w sposób przejrzysty oraz zawiera wskaźnik zapotrzebowania na energię pierwotną.

Artykuł 4

Ustalanie minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej

1.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki celem zapewnienia, aby ustalone zostały minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej budynków
  oraz elementów budynków i systemów technicznych budynków i ich części
  w celu osiągnięcia
  co najmniej
  poziomów optymalnych pod względem kosztów oraz aby zostały one obliczone zgodnie
  ze wspólną
  metodologią określoną w art. 3.

Ustalając wymagania, państwa członkowskie
  konsultują się z organami publicznymi i innymi odpowiednimi interesariuszami oraz
  mogą dokonać zróżnicowania pomiędzy budynkami nowymi i istniejącymi oraz pomiędzy różnymi kategoriami budynków.

Wymagania te
  są spójne z innymi obowiązującymi przepisami Wspólnoty i
  uwzględniają ogólne wewnętrzne warunki klimatyczne
  oraz wewnętrzne i zewnętrzne oświetlenie
  , aby uniknąć w ten sposób ewentualnych negatywnych efektów, takich jak nieodpowiednia wentylacja
  i nieodpowiednie naturalne oświetlenie
  , a także warunki lokalne i projektowaną funkcję oraz wiek budynku.

Wymagania te podlegają przeglądowi w regularnych odstępach czasu, nie dłuższych niż
  cztery lata
  oraz są uaktualniane w celu uwzględnienia postępu technicznego w sektorze budowlanym.

Przepisy niniejszego artykułu nie uniemożliwiają państwom członkowskim wspierania budowy nowych budynków, ważniejszych renowacji, modernizacji elementów i systemów technicznych, które wykraczają poza minimalne wymogi ustanowione w niniejszej dyrektywie.

2.   Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o nieokreślaniu i niestosowaniu wymagań, o których mowa w ust. 1, do następujących kategorii budynków:

| a) | budynki urzędowo chronione jako część wyznaczonego środowiska lub z powodu ich szczególnych wartości architektonicznych lub historycznych,
  o ile
  zgodność z
  konkretnym minimalnym wymogiem dotyczącym
  charakterystyki energetycznej zmieniłaby w sposób niedopuszczalny ich charakter lub wygląd ; |
| --- | --- |

a)

budynki urzędowo chronione jako część wyznaczonego środowiska lub z powodu ich szczególnych wartości architektonicznych lub historycznych,
  o ile
  zgodność z
  konkretnym minimalnym wymogiem dotyczącym
  charakterystyki energetycznej zmieniłaby w sposób niedopuszczalny ich charakter lub wygląd ;

| b) | budynki wykorzystywane jako miejsca kultu i do działalności religijnej; |
| --- | --- |

b)

budynki wykorzystywane jako miejsca kultu i do działalności religijnej;

| c) | budynki tymczasowe o planowanym okresie użytkowania krótszym
  niż 18 miesięcy
  , obiekty przemysłowe, warsztaty i rolnicze budynki niemieszkalne o niskim zapotrzebowaniu na energię oraz rolnicze budynki niemieszkalne używane przez sektor objęty krajowym porozumieniem sektorowym w sprawie charakterystyki energetycznej;
  ▐ |
| --- | --- |

c)

budynki tymczasowe o planowanym okresie użytkowania krótszym
  niż 18 miesięcy
  , obiekty przemysłowe, warsztaty i rolnicze budynki niemieszkalne o niskim zapotrzebowaniu na energię oraz rolnicze budynki niemieszkalne używane przez sektor objęty krajowym porozumieniem sektorowym w sprawie charakterystyki energetycznej;

▐

| d) | budynki wolnostojące o całkowitej powierzchni użytkowej mniejszej niż 50 m 2. |
| --- | --- |

d)

budynki wolnostojące o całkowitej powierzchni użytkowej mniejszej niż 50 m 2.

3.   Od dnia 30 czerwca
  2012
  r. państwa członkowskie zapewniają zachęty jedynie w przypadku wznoszenia lub przeprowadzania ważniejszej renowacji budynków lub ich części,
  w tym elementów budynków, których efekty
  spełniają
  co najmniej minimalne wymagania dotyczące
  charakterystyki energetycznej,
  odpowiadające wynikom
  obliczenia, o którym mowa w art. 5 ust. 2.

4.   
  Najpóźniej do dnia 30 czerwca 2015 r. państwa członkowskie dokonają
  przeglądu swoich minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej, ustalonych zgodnie z ust. 1 ║
  i dopilnują
  , aby wymagania te odpowiadały

  co najmniej

  wynikom obliczenia, o którym mowa w art. 5 ust. 2.

5.
     
  Państwa członkowskie zapewniają dotacje i doradztwo techniczne dla zabytkowych budynków lub ośrodków, aby umożliwić podjęcie konkretnych programów dostosowujących je do wymogów efektywności energetycznej.

6.
     
  Systemy produkcji energii i środki na rzecz izolacji umieszczone w ośrodkach zabytkowych podlegają wizualnej ocenie skutków.

Artykuł 5

Obliczanie optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej

1.   
  Po konsultacjach z odpowiednimi interesariuszami, a zwłaszcza z przedstawicielami władz lokalnych, regionalnych i krajowych, oraz na podstawie zasad określonych w załączniku IV, w terminie do 31 marca 2010 r. Komisja określi wspólną
  metodologię obliczania charakterystyki energetycznej budynków lub ich części.
  Ta wspólna metodologia może odnosić się do odpowiednich norm europejskich i:

| — | różnicuje pomiędzy budynkami nowymi i istniejącymi oraz pomiędzy różnymi kategoriami budynków; |
| --- | --- |

—

różnicuje pomiędzy budynkami nowymi i istniejącymi oraz pomiędzy różnymi kategoriami budynków;

| — | odzwierciedla różne warunki klimatyczne w poszczególnych państwach członkowskich i prawdopodobną zmianę tych warunków w cyklu życia danego budynku oraz; |
| --- | --- |

—

odzwierciedla różne warunki klimatyczne w poszczególnych państwach członkowskich i prawdopodobną zmianę tych warunków w cyklu życia danego budynku oraz;

| — | formułuje wspólne założenia lub metody obliczeniowe dotyczące kosztów energii. |
| --- | --- |

—

formułuje wspólne założenia lub metody obliczeniowe dotyczące kosztów energii.

Raz na pięć lat Komisja dokonuje przeglądu i w razie potrzeby aktualizacji wspólnej metodologii.

Środki te, mające na celu zmianę elementów niniejszej dyrektywy innych niż istotne poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą
  regulacyjną połączoną z kontrolą
  , przewidzianą w art.
  21
  ust. 2.

2.   Państwa członkowskie obliczają optymalny pod względem kosztów poziom wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej przy użyciu
  wspólnej
  metodologii określonej zgodnie z ust. 1 i odpowiednich parametrów, takich jak warunki klimatyczne.

Państwa członkowskie składają Komisji sprawozdania ze wszystkich wyników obliczeń oraz ze wszystkich danych wejściowych i założeń użytych do celów tych obliczeń. Sprawozdanie
  jest
  włączone do planów działań na rzecz efektywności energetycznej, o których mowa w art. 14 ust. 2 dyrektywy 2006/32/WE. Państwa członkowskie przedkładają Komisji te sprawozdania co trzy lata. Pierwsze sprawozdanie należy złożyć najpóźniej do dnia 30 czerwca 2011 r.

3.   Komisja publikuje sprawozdanie na temat postępów państw członkowskich
  we wdrażaniu niniejszego artykułu
  .

Artykuł 6

Budynki nowe

1.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki celem zadbania o to, aby nowe budynki spełniały minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej określone zgodnie z art. 4
  i przepisami określonymi w art. 9
  .

Dla budynków nowych państwa członkowskie
  promują stosowanie wysoce wydajnych
  systemów alternatywnych
  . Owe systemy alternatywne mogą obejmować, ale nie wyłącznie:

| a) | zdecentralizowane systemy dostawy energii oparte na energii
  ze źródeł odnawialnych
  ; |
| --- | --- |

a)

zdecentralizowane systemy dostawy energii oparte na energii
  ze źródeł odnawialnych
  ;

| b) | kogenerację; |
| --- | --- |

b)

kogenerację;

| c) | ogrzewanie lub chłodzenie lokalne lub blokowe, jeśli jest ono dostępne,
  zwłaszcza całkowicie lub częściowo w oparciu o energię ze źródeł odnawialnych
  ; |
| --- | --- |

c)

ogrzewanie lub chłodzenie lokalne lub blokowe, jeśli jest ono dostępne,
  zwłaszcza całkowicie lub częściowo w oparciu o energię ze źródeł odnawialnych
  ;

| d) | pompy cieplne; |
| --- | --- |

d)

pompy cieplne;

| e) | sprzęt oparty na technologii informacyjno-komunikacyjnej do celów monitorowania i kontroli. |
| --- | --- |

e)

sprzęt oparty na technologii informacyjno-komunikacyjnej do celów monitorowania i kontroli.

Artykuł 7

Budynki istniejące

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki celem zapewnienia, aby przy wykonywaniu ważniejszej renowacji budynków charakterystyka energetyczna tych budynków została poprawiona, tak aby spełniała minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej , na ile jest to możliwe pod względem technicznym, funkcjonalnym i ekonomicznym. Państwa członkowskie określają minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej zgodnie z art. 4. Wymagania te mogą być ustalane zarówno dla budynków poddawanych renowacji jako całość, jak i dla systemów poddawanych renowacji lub dla elementów, jeśli stanowią one część prac renowacyjnych przewidywanych do wykonania w ograniczonym czasie, przy uwzględnieniu celu poprawy ogólnej charakterystyki energetycznej budynku lub jego części .

W odniesieniu do budynków poddawanych ważniejszej renowacji państwa członkowskie zachęcają do rozważenia i uwzględnienia następujących wysokowydajnych systemów alternatywnych:

| a) | zdecentralizowanych systemów dostawy energii opartych na energii ze źródeł odnawialnych; |
| --- | --- |

a)

zdecentralizowanych systemów dostawy energii opartych na energii ze źródeł odnawialnych;

| b) | kogeneracji; |
| --- | --- |

b)

kogeneracji;

| c) | ogrzewania lub chłodzenia lokalnego lub blokowego, jeśli jest dostępne, zwłaszcza opartego całkowicie lub częściowo na energii ze źródeł odnawialnych; |
| --- | --- |

c)

ogrzewania lub chłodzenia lokalnego lub blokowego, jeśli jest dostępne, zwłaszcza opartego całkowicie lub częściowo na energii ze źródeł odnawialnych;

| d) | pomp cieplnych; |
| --- | --- |

d)

pomp cieplnych;

| e) | sprzętu nowoczesnej technologii (ICT) do celów monitorowania i kontroli. |
| --- | --- |

e)

sprzętu nowoczesnej technologii (ICT) do celów monitorowania i kontroli.

Artykuł 8

Systemy techniczne budynku
  i elementy budynku

1.   Państwa członkowskie określają minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej dla
  elementów budynków i
  systemów technicznych budynków zainstalowanych
  i oddanych do użytku
  w budynkach
  , które nie są objęte dyrektywą 2009/...WE [ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią] ani środkami wykonawczymi do niej
  . Ustala się wymagania dla nowych, wymienionych i modernizowanych
  instalacji technicznych,
  systemów technicznych budynku i
  elementów budynków oraz
  ich części
  i stosuje się je w zakresie, w jakim są one wykonalne pod względem technicznym i funkcjonalnym
  .

Wymagania dotyczą w szczególności następujących elementów:

| a) | kotłów
  ,
  innych wytwornic ciepła
  lub wymienników ciepła
  w systemach ogrzewania
  , w tym ogrzewania lub chłodzenia lokalnego lub blokowego
  ; |
| --- | --- |

a)

kotłów
  ,
  innych wytwornic ciepła
  lub wymienników ciepła
  w systemach ogrzewania
  , w tym ogrzewania lub chłodzenia lokalnego lub blokowego
  ;

| b) | podgrzewaczy wody w systemach ciepłej wody użytkowej; |
| --- | --- |

b)

podgrzewaczy wody w systemach ciepłej wody użytkowej;

| c) | centralnej jednostki klimatyzacji lub wytwornicy chłodu w systemach klimatyzacji; |
| --- | --- |

c)

centralnej jednostki klimatyzacji lub wytwornicy chłodu w systemach klimatyzacji;

| d) | zainstalowanego oświetlenia; |
| --- | --- |

d)

zainstalowanego oświetlenia;

| e) | elementów budynku, o których mowa w art. 2 ust. 5a. |
| --- | --- |

e)

elementów budynku, o których mowa w art. 2 ust. 5a.

2.   Minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej określone zgodnie z ust. 1 są zgodne z
  całym
  obowiązującym prawodawstwem dotyczącym produktów składających się na
  systemy i elementy budynku
  i opierają się na właściwej instalacji produktów, ich właściwej regulacji i przeglądach danego systemu technicznego budynku. W
  przypadku systemów technicznych budynku
  wymagania te gwarantują
  ich prawidłowe uregulowanie przy oddawaniu do użytku,
  osiągnięcie odpowiedniej równowagi hydraulicznej w systemach ogrzewania wodnego oraz zastosowanie w instalacji produktów odpowiednio dobranych pod względem wielkości i rodzaju, przy uwzględnieniu planowanego użycia danego systemu technicznego budynku.

3.
     
  Zgodnie z załącznikiem I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/...WE z dnia ...[dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej]

   (13)

  państwa członkowskie dbają o instalację inteligentnych liczników we wszystkich nowych budynkach i we wszystkich budynkach poddawanych poważniejszej renowacji oraz przy wymianie licznika, a także – w odpowiednich przypadkach – zachęcają do instalacji aktywnych systemów kontroli, takich jak systemy automatyzacji, kontroli i monitoringu.

Artykuł 9

Budynki zużywające energię na poziomie zerowym netto

1.   Państwa członkowskie opracowują krajowe plany mające na celu zwiększenie liczby budynków
  zużywających energię na poziomie zerowym netto
  .

Państwa członkowskie dopilnowują, aby najpóźniej do dnia 31 grudnia 2018 r. wszystkie nowe budynki były budynkami zużywającymi energię co najmniej na poziomie zerowym netto.

Państwa członkowskie ustalają docelowy minimalny odsetek budynków, które odpowiednio na lata 2015 i
  2020
  zużywają energię na poziomie zerowym netto, mierzonym jako odsetek
  ogólnej
  liczby
  budynków
  oraz jako odsetek
  łącznej powierzchni użytkowej.

Ustala się oddzielne poziomy docelowe dla:

| a) | nowych i odnowionych budynków mieszkalnych; |
| --- | --- |

a)

nowych i odnowionych budynków mieszkalnych;

| b) | nowych i odnowionych budynków niemieszkalnych; |
| --- | --- |

b)

nowych i odnowionych budynków niemieszkalnych;

| c) | budynków zajmowanych przez władze publiczne. |
| --- | --- |

c)

budynków zajmowanych przez władze publiczne.

Dla budynków
  , o których mowa w lit. c),
  państwa członkowskie ustalają poziomy docelowe, które należy osiągnąć ze znacznym wyprzedzeniem terminów określonych w akapicie pierwszym i drugim,
  przy uwzględnieniu wiodącej roli, jaką organy publiczne powinny odgrywać w zakresie charakterystyki energetycznej budynków.

2.   Plan krajowy, o którym mowa w ust. 1, opracowuje się
  po zasięgnięciu konsultacji u wszystkich odnośnych interesariuszy, w tym władz lokalnych i regionalnych, i

  zawiera

  on
  między innymi następujące elementy:

▐

| a) | pośrednią wartość procentową udziału takich budynków w ogólnej liczbie budynków i w stosunku do łącznej powierzchni użytkowej w 2015
  i 2020
  r.; |
| --- | --- |

a)

pośrednią wartość procentową udziału takich budynków w ogólnej liczbie budynków i w stosunku do łącznej powierzchni użytkowej w 2015
  i 2020
  r.;

| b) | szczegółowe informacje o wymogach krajowych w zakresie minimalnych poziomów energii ze źródeł odnawialnych w budynkach nowych i budynkach istniejących poddawanych ważniejszej renowacji, zgodnie z wymogami dyrektywy 2009/28/WE oraz z art. 6 i 7 niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

b)

szczegółowe informacje o wymogach krajowych w zakresie minimalnych poziomów energii ze źródeł odnawialnych w budynkach nowych i budynkach istniejących poddawanych ważniejszej renowacji, zgodnie z wymogami dyrektywy 2009/28/WE oraz z art. 6 i 7 niniejszej dyrektywy;

| c) | streszczenie wszystkich strategii i
  informacje na temat środków przyjętych w celu promowania tych budynków
  ; |
| --- | --- |

c)

streszczenie wszystkich strategii i
  informacje na temat środków przyjętych w celu promowania tych budynków
  ;

| d) | krajowe, regionalne lub lokalne programy mające na celu wspieranie środków na rzecz promowania takich budynków, jak bodźce fiskalne, instrumenty finansowe lub obniżona stawka podatku VAT. |
| --- | --- |

d)

krajowe, regionalne lub lokalne programy mające na celu wspieranie środków na rzecz promowania takich budynków, jak bodźce fiskalne, instrumenty finansowe lub obniżona stawka podatku VAT.

3.   Państwa członkowskie przekazują Komisji plany krajowe, o których mowa w ust. 1, najpóźniej do dnia 30 czerwca 2011 r. i co trzy lata składają Komisji sprawozdanie z postępów w ich wdrażaniu. Plany krajowe i sprawozdania z postępów
  włącza się
  do planów działań na rzecz efektywności energetycznej, o których mowa w art. 14 ust. 2 dyrektywy 2006/32/WE.

4.
     
  W ciągu dwóch miesięcy od przekazania planu krajowego przez państwo członkowskie zgodnie z ust. 3, Komisja – uwzględniając w pełni zasadę pomocniczości – może odrzucić ten plan lub dowolną jego część z uwagi na niespełnianie wszystkich wymogów niniejszego artykułu. W takim wypadku odnośne państwo członkowskie proponuje poprawki. W ciągu jednego miesiąca od otrzymania tych propozycji Komisja akceptuje zmieniony plan lub zwraca się o przedstawienie kolejnych konkretnych poprawek. Komisja wraz z państwem członkowskim, którego to dotyczy, podejmuje wszelkie rozsądne działania w celu uzgodnienia planu krajowego w ciągu pięciu miesięcy od daty pierwszego przekazania.

5.   
  Zgodnie z definicją podaną w art. 2, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2010 r.
  Komisja
  określa szczegółową wspólną definicję
  budynków
  zużywających energię na poziomie zerowym netto
  .

Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 22 ust. 2.

6.   
  W terminie do dnia 30 czerwca 2012 r., a następnie co trzy lata,
  Komisja publikuje sprawozdanie z postępów państw członkowskich w zwiększaniu liczby budynków
  zużywających energię na poziomie zerowym netto
  . Na podstawie tego sprawozdania Komisja opracowuje
  plan działania
  oraz w razie potrzeby proponuje środki mające na celu zwiększenie liczby takich budynków.

Artykuł 10

Zachęty finansowe i bariery rynkowe

1.
     
  Do dnia 30 czerwca 2011 r. państwa członkowskie opracowują krajowe plany działania, w tym również proponowane środki mające na celu spełnienie wymogów określonych w niniejszej dyrektywie poprzez zmniejszenie istniejących barier prawnych i rynkowych oraz rozwój istniejących i nowych instrumentów finansowych i fiskalnych zwiększających efektywność energetyczną nowych i już istniejących budynków.

Proponowane środki są wystarczające, skuteczne, przejrzyste i niedyskryminujące, wspierają one realizację zaleceń zawartych w świadectwie charakterystyki energetycznej, dążą do promowania znacznej poprawy charakterystyki energetycznej budynków, w przypadku gdy inaczej poprawa ta nie byłaby ekonomicznie wykonalna, i obejmują środki na rzecz wsparcia gospodarstw domowych zagrożonych ubóstwem energetycznym.

Państwa członkowskie porównują swoje instrumenty finansowe i fiskalne z instrumentami wymienionymi w załączniku V oraz – bez uszczerbku dla ustawodawstwa krajowego – wdrażają co najmniej dwa środki z tego załącznika.

2.
     
  Państwa członkowskie przekazują te krajowe plany działania Komisji poprzez włączenie ich w plany działania na rzecz efektywności energetycznej, o których mowa w art. 14 ust. 2 dyrektywy 2006/32/WE, i co trzy lata dokonują ich aktualizacji.

3.
     
  Najpóźniej do dnia 30 czerwca 2010 r. Komisja, po przeprowadzeniu oceny wpływu, przedstawia odpowiednie wnioski legislacyjne zmierzające do wzmocnienia istniejących i zaproponowania dodatkowych wspólnotowych instrumentów finansowych w celu wsparcia wdrażania niniejszej dyrektywy.

Wnioski te uwzględniają następujące środki:

| a) | w kontekście przeglądu rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego

   (14)

  na kolejny okres programowania – znaczny wzrost maksymalnej kwoty alokacji z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, która może zostać wykorzystana do wspierania inwestycji związanych z efektywnością energetyczną, w tym również z lokalnym ogrzewaniem i chłodzeniem, oraz inwestycji w energię ze źródeł odnawialnych w mieszkalnictwie, a także rozszerzenie kwalifikacji tych projektów; |
| --- | --- |

a)

w kontekście przeglądu rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego

   (14)

  na kolejny okres programowania – znaczny wzrost maksymalnej kwoty alokacji z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, która może zostać wykorzystana do wspierania inwestycji związanych z efektywnością energetyczną, w tym również z lokalnym ogrzewaniem i chłodzeniem, oraz inwestycji w energię ze źródeł odnawialnych w mieszkalnictwie, a także rozszerzenie kwalifikacji tych projektów;

| b) | wykorzystanie innych środków finansowych Wspólnoty w celu wspierania prac badawczo-rozwojowych, kampanii informacyjnych oraz szkoleń związanych z efektywnością energetyczną; |
| --- | --- |

b)

wykorzystanie innych środków finansowych Wspólnoty w celu wspierania prac badawczo-rozwojowych, kampanii informacyjnych oraz szkoleń związanych z efektywnością energetyczną;

| c) | powołanie do 2020 r. Funduszu Efektywności Energetycznej w oparciu o wkłady z budżetu Wspólnoty, Europejskiego Banku Inwestycyjnego i państw członkowskich, który to fundusz spełniałby rolę dźwigni zwiększającej inwestycje prywatne i publiczne w projekty mające na celu zwiększanie efektywności energetycznej budynków, w tym dotyczące energii ze źródeł odnawialnych w budynkach lub elementach budynków, związane z efektywnością energetyczną. Ten Fundusz zostaje włączony w programowanie innych rodzajów wspólnotowej pomocy strukturalnej; kryteria jego alokacji zdefiniowane są zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności

   (15)

  i zostanie on wdrożony najpóźniej do 2014 r.; |
| --- | --- |

c)

powołanie do 2020 r. Funduszu Efektywności Energetycznej w oparciu o wkłady z budżetu Wspólnoty, Europejskiego Banku Inwestycyjnego i państw członkowskich, który to fundusz spełniałby rolę dźwigni zwiększającej inwestycje prywatne i publiczne w projekty mające na celu zwiększanie efektywności energetycznej budynków, w tym dotyczące energii ze źródeł odnawialnych w budynkach lub elementach budynków, związane z efektywnością energetyczną. Ten Fundusz zostaje włączony w programowanie innych rodzajów wspólnotowej pomocy strukturalnej; kryteria jego alokacji zdefiniowane są zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności

   (15)

  i zostanie on wdrożony najpóźniej do 2014 r.;

| d) | obniżona stawka podatku VAT od usług i produktów, w tym energii ze źródeł odnawialnych w budynkach lub elementach budynków, związanych z efektywnością energetyczną. |
| --- | --- |

d)

obniżona stawka podatku VAT od usług i produktów, w tym energii ze źródeł odnawialnych w budynkach lub elementach budynków, związanych z efektywnością energetyczną.

Artykuł 11

Świadectwa charakterystyki energetycznej

1.   Państwa członkowskie ustanawiają środki konieczne do utworzenia systemu certyfikacji w odniesieniu do charakterystyki energetycznej budynków. Świadectwo charakterystyki energetycznej zawiera charakterystykę energetyczną budynku oraz wartości referencyjne takie jak minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej dla umożliwienia właścicielom lub najemcom budynku lub jego części dokonania oceny jego charakterystyki energetycznej
  oraz łatwego jej porównania z innymi budynkami mieszkalnymi lub niemieszkalnymi
  .
  W przypadku budynków niemieszkalnych może ona ewentualnie również obejmować faktyczną ilość energii zużywaną w ciągu roku, o której mowa w załączniku I.

W przypadku sprzedaży lub wynajmu budynku przed jego wybudowaniem sprzedający przedstawia dokładną pisemną ocenę jego przyszłej charakterystyki energetycznej.

2.   Świadectwo zawiera zalecenia dotyczące
  optymalnej
  ekonomicznie poprawy charakterystyki energetycznej budynku lub jego części.

Zalecenia zawarte w świadectwie charakterystyki energetycznej obejmują:

| a) | środki przeprowadzone w związku z ważniejszą renowacją przegród zewnętrznych
  , w tym systemów izolacji,
  lub systemów technicznych budynku; |
| --- | --- |

a)

środki przeprowadzone w związku z ważniejszą renowacją przegród zewnętrznych
  , w tym systemów izolacji,
  lub systemów technicznych budynku;

| b) | środki dotyczące poszczególnych części lub elementów budynku niezależnie od ważniejszej renowacji przegród zewnętrznych
  , w tym systemów izolacji,
  lub systemów technicznych budynku. |
| --- | --- |

b)

środki dotyczące poszczególnych części lub elementów budynku niezależnie od ważniejszej renowacji przegród zewnętrznych
  , w tym systemów izolacji,
  lub systemów technicznych budynku.

3.   Zalecenia zawarte w świadectwie charakterystyki energetycznej są technicznie wykonalne dla konkretnego budynku i zawierają przejrzyste informacje
  , w tym co najmniej wyraźne wskazanie obliczonego potencjału danego środka w zakresie oszczędności energii, aktualnej wartości netto i kosztów inwestycyjnych w odniesieniu do konkretnego budynku lub rodzaju budynku
  . Ocena
  kosztów
  opiera się na szeregu standardowych warunków,
  obejmujących co najmniej ocenę
  oszczędności energii oraz leżące u podstaw ceny energii
  , zachęty finansowe lub fiskalne
  i stopy procentowe dla inwestycji koniecznych do wypełnienia zaleceń.

4.
     
  Państwa członkowskie dopilnowują, aby władze publiczne oraz inne instytucje, które finansują zakup lub remont budynków, uwzględniały wskazaną charakterystykę energetyczną i zalecenia zawarte w świadectwach charakterystyki energetycznej przy określaniu poziomu i warunków zachęt finansowych, środków fiskalnych i udzielania pożyczek.

5.   W świadectwie charakterystyki energetycznej jest wskazane, gdzie właściciel lub najemca może uzyskać bardziej szczegółowe informacje dotyczące zawartych w nim zaleceń. Ponadto świadectwo zawiera informacje dotyczące kroków, jakie należy podjąć w celu wypełnienia zaleceń

  , łącznie z informacjami o dostępnych zachętach fiskalnych i finansowych oraz o możliwościach finansowania
  .

6.
     
  Władze publiczne, biorąc pod uwagę wiodącą rolę, jaką powinny odgrywać w zakresie charakterystyki energetycznej budynków, wprowadzają w życie zalecenia zawarte w świadectwie charakterystyki energetycznej wydanym dla budynków zajmowanych przez nie w okresie ważności tego świadectwa.

7.   Certyfikacja mieszkań lub jednostek przewidywanych do oddzielnego użytkowania w blokach może być oparta:

| a) | na wspólnej certyfikacji całego budynku w przypadku bloków o wspólnym systemie ogrzewania, lub |
| --- | --- |

a)

na wspólnej certyfikacji całego budynku w przypadku bloków o wspólnym systemie ogrzewania, lub

| b) | na ocenie
  charakterystyki energetycznej danego
  mieszkania
  lub jednostki
  . |
| --- | --- |

b)

na ocenie
  charakterystyki energetycznej danego
  mieszkania
  lub jednostki
  .

8.   Certyfikacja domów jednorodzinnych może być oparta na ocenie innego reprezentatywnego budynku o podobnej konstrukcji i wielkości z podobną faktyczną charakterystyką energetyczną, o ile podobieństwo to może zostać zagwarantowane przez eksperta wydającego świadectwo charakterystyki energetycznej.

9.   Ważność świadectwa charakterystyki energetycznej nie przekracza 10 lat.

10.
     
  Do 30 czerwca 2010 r. Komisja przyjmie wytyczne określające minimalne normy w odniesieniu do treści, języka i wyglądu świadectw charakterystyki energetycznej.

Środek ten, mający na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 22 ust. 2.

11.
     
  Każde państwo członkowskie uznaje świadectwa wydane w innym państwie członkowskim zgodnie z takimi wytycznymi oraz nie ogranicza swobody świadczenia usług finansowych z przyczyn związanych z wydaniem świadectwa w tym państwie członkowskim.

12.
     
  Na podstawie informacji otrzymanych od państw członkowskich oraz w porozumieniu z odpowiednimi sektorami, do 2011 r. opracowany zostanie dobrowolny, wspólny dla Unii Europejskiej system wydawania świadectw charakterystyki energetycznej budynków niemieszkalnych w drodze procedury komitetowej, o której mowa w art. 21.

Środek ten mający na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 22 ust. 2.

Do roku 2012 państwa członkowskie wprowadzają wspólny dla Unii Europejskiej, dobrowolny system certyfikacji, o którym mowa w pierwszym akapicie, który będzie funkcjonować równolegle do krajowych systemów certyfikacji.

Artykuł 12

Wydawanie świadectw charakterystyki energetycznej

1.   Państwa członkowskie gwarantują wydawanie świadectw charakterystyki energetycznej dla budynków lub ich części, które są wznoszone, sprzedawane lub wynajmowane, oraz dla budynków
  często odwiedzanych przez ludność
  ,
  o całkowitej powierzchni użytkowej
  powyżej 250 m 2

  , a także dla budynków
  zajmowanych przez władze publiczne.

2.   Państwa członkowskie wymagają , aby przy wznoszeniu budynków lub ich części świadectwo charakterystyki energetycznej było przekazywane właścicielowi przez niezależnego eksperta wydającego świadectwo określonego w art. 16 lub przez sprzedającego .

3.   Państwa członkowskie wymagają, aby przy wystawianiu na sprzedaż budynków lub ich części we wszystkich ogłoszeniach o sprzedaży budynku lub jego części był określony numeryczny wskaźnik charakterystyki energetycznej zawarty w świadectwie charakterystyki energetycznej oraz aby świadectwo charakterystyki energetycznej zostało pokazane potencjalnemu nabywcy.

Sprzedawca przekazuje nabywcy świadectwo charakterystyki energetycznej najpóźniej w momencie zawarcia umowy sprzedaży.

4.   Państwa członkowskie wymagają, aby przy oferowaniu do wynajęcia budynków lub ich części we wszystkich ogłoszeniach o wynajmie budynku lub jego części był określony numeryczny wskaźnik charakterystyki energetycznej zawarty w świadectwie charakterystyki energetycznej oraz aby świadectwo charakterystyki energetycznej zostało pokazane potencjalnemu najemcy.

Właściciel przekazuje najemcy świadectwo charakterystyki energetycznej najpóźniej w momencie zawarcia umowy wynajmu.

5.
     
  Właściciel budynku może w dowolnej chwili zwrócić się do akredytowanego eksperta z prośbą o wydanie, ponowne obliczenie lub zaktualizowanie świadectwa charakterystyki energetycznej, niezależnie od tego, czy dany budynek jest budowany, odnawiany, wynajmowany czy sprzedawany.

6.   Państwa członkowskie mogą wyłączyć kategorie budynków określone w art. 4 ust. 2 ze stosowania ust. 1, 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.

Artykuł 13

Umieszczanie świadectw charakterystyki energetycznej w widocznym miejscu

1.   Państwa członkowskie przyjmują środki mające na celu zagwarantowanie, że w przypadku gdy
  dany budynek zajmują
  władze publiczne
  lub dany budynek o całkowitej powierzchni użytkowej
  powyżej 250
  m



  2



  jest często odwiedzany przez ludność
  , świadectwo charakterystyki energetycznej jest umieszczone w miejscu wyraźnie widocznym dla ogółu.

▐

Artykuł 14

Przeglądy systemów ogrzewania

1.   Państwa członkowskie ustanawiają środki niezbędne do wprowadzenia regularnych przeglądów systemów ogrzewania z kotłami
  opalanymi nieodnawialnym paliwem płynnym lub stałym,
  o znamionowej mocy użytecznej ponad 20 kW. Przegląd obejmuje ocenę sprawności kotła oraz jego dobrania do wymagań grzewczych budynku.
  Państwa członkowskie mogą zawiesić te przeglądy w przypadku wprowadzenia elektronicznego systemu monitorowania i kontroli.

2.   Państwa członkowskie mogą ustanowić inną częstotliwość przeglądów w zależności od rodzaju i znamionowej mocy użytecznej
  systemu
  ogrzewania. Przy określaniu częstotliwości przeglądów państwa członkowskie biorą pod uwagę koszt przeglądu systemu ogrzewania oraz szacowane oszczędności kosztów energii, które mogą być wynikiem przeglądu.

3.   Systemy ogrzewania z kotłami o znamionowej mocy użytecznej ponad 100 kW są kontrolowane co najmniej co dwa lata.

Dla kotłów opalanych gazem okres ten może być wydłużony do czterech lat.

4.   W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, 2 i 3 państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o podjęciu środków mających na celu zapewnienie udzielenia porad użytkownikom w sprawie wymiany kotłów, innych modyfikacji systemu ogrzewania oraz w sprawie rozwiązań alternatywnych celem dokonania oceny sprawności i odpowiedniego dobrania kotła. Ogólny wpływ tego podejścia musi być równoważny z wpływem wynikającym z przepisów zawartych w ust. 2 i 3 .

Jeżeli państwa członkowskie podejmą decyzję o stosowaniu środków, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, przedkładają one Komisji sprawozdanie na temat równoważności tych środków względem środków określonych w ust. 1, 2 i 3 najpóźniej do dnia 30 czerwca 2011 r. Państwa członkowskie przedkładają te sprawozdania co trzy lata. Sprawozdania mogą być zawarte w planach działań dotyczących efektywności energetycznej, o których mowa w art. 14 ust. 2 dyrektywy 2006/32/WE.

Jeśli Komisja uzna, że sprawozdanie złożone przez państwo członkowskie, o którym mowa w akapicie drugim, nie wykazuje równoważności środka, o którym mowa w akapicie pierwszym, Komisja może w ciągu 6 miesięcy od otrzymania sprawozdania zażądać, by państwo członkowskie przedstawiło dalsze dokumenty potwierdzające równoważność albo wdrożyło określone środki dodatkowe. Jeśli w ciągu jednego roku od przedstawienia takiego żądania Komisja nie będzie zadowolona z dostarczonych dokumentów potwierdzających równoważność lub wdrożonych środków dodatkowych, może ona cofnąć odstępstwo.

Artykuł 15

Przeglądy systemów klimatyzacji

1.   Państwa członkowskie ustanawiają niezbędne środki do wprowadzenia regularnych przeglądów systemów klimatyzacji
  i wentylacji oraz odwracalnych pomp cieplnych
  o użytecznej mocy znamionowej ponad
  5
  kW. Przegląd obejmuje ocenę sprawności klimatyzacji i jej dobranie do wymagań dotyczących chłodzenia budynku.
  Przegląd systemów wentylacji obejmuje również ocenę obiegu powietrza.

Państwa członkowskie mogą zaprzestać przeprowadzania tych przeglądów, jeżeli zainstalowano elektroniczny system monitorowania i kontroli umożliwiający zdalne monitorowanie wydajności i bezpieczeństwa systemów.

2.   Państwa członkowskie mogą ustanowić inną częstotliwość przeglądów w zależności od rodzaju i znamionowej mocy użytecznej systemu klimatyzacji
  , systemu wentylacji lub odwracalnych pomp cieplnych

  . Przy określaniu częstotliwości przeglądów państwa członkowskie biorą pod uwagę koszt przeglądu oraz szacowane oszczędności kosztów energii, które mogą być wynikiem przeglądu.

3.
     
  Ustanawiając środki, o których mowa w ust. 1 i 2, państwa członkowskie, o ile jest to ekonomicznie i technicznie wykonalne, zapewniają zgodność przeprowadzanych przeglądów z przepisami dotyczącymi przeglądu systemów ogrzewania i innych systemów technicznych, o których mowa w art. 13 niniejszej dyrektywy, oraz z przepisami dotyczącymi przeglądu wycieków ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych

   (16).

4.
     
  W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1 i 2, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o przyjęciu środków mających na celu zapewnienie udzielania porad użytkownikom w sprawie wymiany systemów klimatyzacji lub innych modyfikacji systemu klimatyzacji, które mogą obejmować przeglądy mające na celu dokonanie oceny sprawności i doboru odpowiedniego systemu klimatyzacji. Ogólny wpływ tego podejścia jest równoważny z wpływem wynikającym z przepisów zawartych w ust. 1 i 2.

Jeżeli państwa członkowskie stosują środki, o których mowa w akapicie pierwszym, najpóźniej do dnia 30 czerwca 2011 r. przedkładają one Komisji sprawozdanie na temat równoważności tych środków względem środków określonych w ust. 1 i 2. Państwa członkowskie składają te sprawozdania co trzy lata. Sprawozdania mogą być zawarte w planach działań dotyczących efektywności energetycznej, o których mowa w art. 14 ust. 2 dyrektywy 2006/32/WE.

Uznawszy, że sprawozdanie złożone przez państwo członkowskie, o którym mowa w akapicie drugim, nie wykazuje równoważności środka, o którym mowa w akapicie pierwszym, Komisja może w ciągu 6 miesięcy od otrzymania sprawozdania zażądać, by państwo członkowskie przedstawiło dalsze dokumenty potwierdzające równoważność albo wdrożyło określone środki dodatkowe. Jeśli w ciągu roku od przedstawienia takiego żądania Komisja nie będzie zadowolona z dostarczonych dokumentów potwierdzających równoważność lub wdrożonych środków dodatkowych, może ona cofnąć odstępstwo.

Artykuł 16

Sprawozdania z przeglądu systemów ogrzewania i klimatyzacji

1.   Niniejszy artykuł ma zastosowanie do sprawozdań z przeglądu systemów ogrzewania i klimatyzacji.

2.   Sprawozdanie z przeglądu jest wydawane w regularnych odstępach czasu dla każdego systemu poddanego przeglądowi. Sprawozdanie z przeglądu zawiera następujące informacje:

| a) | porównanie charakterystyki energetycznej systemu poddanego przeglądowi z efektywnością energetyczną






  (i) | najlepszego dostępnego, możliwego do zastosowania systemu; oraz |
| --- | --- | --- |

a)

porównanie charakterystyki energetycznej systemu poddanego przeglądowi z efektywnością energetyczną

(i)

najlepszego dostępnego, możliwego do zastosowania systemu; oraz

| (ii) | systemu podobnego rodzaju, którego wszystkie istotne elementy osiągają poziom charakterystyki energetycznej wymagany zgodnie z obowiązującym prawodawstwem; |
| --- | --- |

(ii)

systemu podobnego rodzaju, którego wszystkie istotne elementy osiągają poziom charakterystyki energetycznej wymagany zgodnie z obowiązującym prawodawstwem;

| b) | zalecenia dotyczące opłacalnej ekonomicznie poprawy charakterystyki energetycznej systemu w danym budynku lub jego części. |
| --- | --- |

b)

zalecenia dotyczące opłacalnej ekonomicznie poprawy charakterystyki energetycznej systemu w danym budynku lub jego części.

Zalecenia, o których mowa w lit. b), dotyczą konkretnego systemu i zawierają przejrzyste informacje dotyczące ich opłacalności ekonomicznej. Ocena opłacalności ekonomicznej opiera się na szeregu standardowych warunków, takich jak ocena oszczędności energii oraz leżące u podstaw ceny energii i stopy procentowe dla inwestycji.

3.   Inspektor przekazuje sprawozdanie z przeglądu właścicielowi lub najemcy budynku.

Artykuł 17

Niezależni eksperci

1.
     Państwa członkowskie zapewniają, aby wydawanie świadectw charakterystyki energetycznej budynków, przeglądy systemów ogrzewania i klimatyzacji były przeprowadzane w sposób niezależny przez wykwalifikowanych i akredytowanych ekspertów, niezależnie od tego, czy prowadzą oni działalność na własny rachunek, czy też są zatrudnieni w instytucjach publicznych lub przedsiębiorstwach prywatnych.

Przy akredytacji ekspertów uwzględnia się ich fachowość i niezależność.

2.
     
  Państwa członkowskie gwarantują wspólne uznawanie krajowych kwalifikacji i akredytacji.

3.
     
  Do 2011 roku Komisja określi wytyczne obejmujące zalecenia dotyczące minimalnych norm w zakresie regularnego szkolenia ekspertów.

Środek ten, mający na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 22 ust. 2.

4.
     
  Państwa członkowskie udostępniają ogółowi społeczeństwa informacje na temat szkolenia i akredytacji


  .


  Państwa członkowskie tworzą i udostępniają również rejestr wykwalifikowanych i akredytowanych ekspertów


  .

Artykuł 18

Niezależny system kontroli

1.   Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie niezależnego systemu kontroli świadectw charakterystyki energetycznej i sprawozdań z przeglądów systemów ogrzewania i klimatyzacji zgodnie z załącznikiem II.
  Państwa członkowskie ustanawiają dzielone mechanizmy egzekwowania prawa w przypadku organizacji, które są odpowiedzialne za egzekwowanie świadectw charakterystyki energetycznej oraz sprawozdań z przeglądu systemów ogrzewania i klimatyzacji.

2.   Państwa członkowskie mogą delegować odpowiedzialność za wdrożenie niezależnych systemów kontroli. W przypadku podjęcia takiej decyzji państwa członkowskie sprawdzają, czy niezależne systemy kontroli zostały wdrożone zgodnie z załącznikiem II.

3.   Państwa członkowskie wymagają, aby świadectwa charakterystyki energetycznej oraz sprawozdania z przeglądów, o których mowa w ust. 1, były rejestrowane lub udostępniane właściwym władzom lub organom, którym właściwe organy przekazały odpowiedzialność za wdrożenie niezależnych systemów kontroli, na ich żądanie.

Artykuł 19

Przegląd

Komisja przy pomocy Komitetu ustanowionego w art. 22 dokonuje oceny niniejszej dyrektywy
  i bierze pod uwagę przeprowadzenie jej przeglądu do 2015 r.
  w świetle doświadczenia zdobytego podczas jej stosowania i
  osiągniętych wtedy postępów oraz
  , jeśli jest to konieczne, przedstawia wnioski odnoszące się m.in. do:

| a) | metodologii oceny charakterystyki energetycznej budynków w oparciu o zużycie energii pierwotnej i emisje dwutlenku węgla; |
| --- | --- |

a)

metodologii oceny charakterystyki energetycznej budynków w oparciu o zużycie energii pierwotnej i emisje dwutlenku węgla;

| b) | ogólnych zachęt dla dalszych środków w zakresie poprawy efektywności energetycznej budynków; |
| --- | --- |

b)

ogólnych zachęt dla dalszych środków w zakresie poprawy efektywności energetycznej budynków;

| c) | wprowadzenia ogólnowspólnotowego wymogu dla istniejących budynków, by były budynkami zużywającymi energię na poziomie zerowym netto. |
| --- | --- |

c)

wprowadzenia ogólnowspólnotowego wymogu dla istniejących budynków, by były budynkami zużywającymi energię na poziomie zerowym netto.

Artykuł 20

Informacja

1.
     Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki celem informowania właścicieli
  i
  najemców budynków lub ich części odnośnie do różnych metod i praktyk służących poprawie charakterystyki energetycznej.

2.
     Państwa członkowskie dostarczają właścicielom i najemcom budynków w szczególności informacji o świadectwach charakterystyki energetycznej i sprawozdaniach z przeglądu, o tym, czemu one służą i jaki jest ich cel, o opłacalnych ekonomicznie sposobach poprawy charakterystyki energetycznej budynku oraz o średnio- i długoterminowych konsekwencjach finansowych niepodjęcia żadnego działania
  , a także o dostępnych instrumentach finansowych
  w celu poprawy charakterystyki energetycznej budynku.
  Kampanie informacyjne mają na celu zachęcanie właścicieli i najemców do spełnienia co najmniej minimalnych wymogów określonych w art. 4 i 9.

Na wniosek państw członkowskich Komisja udziela pomocy państwom członkowskim w realizacji kampanii informacyjnych do celów, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim , które mogą być włączane do programów wspólnotowych.

3.
     
  Państwa członkowskie zapewniają udział władz lokalnych i regionalnych w opracowywaniu programów dostarczających informacji oraz szkoleń i podnoszących świadomość obywateli.

4.
     
  Państwa członkowskie dopilnowują również, przy udziale władz lokalnych i regionalnych, aby osoby odpowiedzialne za wprowadzenie niniejszej dyrektywy w życie, poprzez planowanie i egzekwowanie norm dotyczących budynków, mogły skorzystać z odpowiedniego doradztwa i szkolenia. Takie doradztwo i szkolenie w szczególności podkreśla znaczenie poprawy charakterystyki energetycznej i umożliwia rozważenie optymalnej kombinacji inwestycji w poprawę efektywności energetycznej, wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych oraz lokalnego ogrzewania i chłodzenia podczas planowania, projektowania, budowania i odnawiania obszarów przemysłowych lub mieszkalnych.

5.
     
  Właściciele i najemcy budynków handlowych zobowiązani są do wymiany informacji dotyczących faktycznego zużycia energii.

6.
     
  Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje dotyczące:

| a) | systemów wsparcia na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym na rzecz promocji efektywności energetycznej i wykorzystywania w budynkach energii ze źródeł odnawialnych; |
| --- | --- |

a)

systemów wsparcia na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym na rzecz promocji efektywności energetycznej i wykorzystywania w budynkach energii ze źródeł odnawialnych;

| b) | udziału energii ze źródeł odnawialnych wykorzystywanej w sektorze budynków na poziomie krajowym i regionalnym, łącznie z konkretnymi informacjami na temat tego, czy energia ze źródeł odnawialnych produkowana jest przez znajdujące się na danym terenie urządzenia, lokalne systemy ogrzewania i chłodzenia, czy też pochodzi z kogeneracji. |
| --- | --- |

b)

udziału energii ze źródeł odnawialnych wykorzystywanej w sektorze budynków na poziomie krajowym i regionalnym, łącznie z konkretnymi informacjami na temat tego, czy energia ze źródeł odnawialnych produkowana jest przez znajdujące się na danym terenie urządzenia, lokalne systemy ogrzewania i chłodzenia, czy też pochodzi z kogeneracji.

Informacje te włączane są do planów działań na rzecz efektywności energetycznej, o których mowa w art. 14 ust. 2 dyrektywy 2006/32/WE.

7.
     
  Państwa członkowskie przyjmują środki konieczne do przeszkolenia większej liczby instalatorów oraz zapewnienia szkoleń podwyższających poziom kompetencji w zakresie instalacji i integracji wymaganych energooszczędnych urządzeń technologicznych wykorzystujących energię ze źródeł odnawialnych, aby mogli oni odgrywać kluczową rolę w poprawie efektywności energetycznej budynków.

8.
     
  Do 2010 roku Komisja uruchomi stronę internetową zawierającą następujące informacje:

| a) | najnowszą wersję każdego planu działań na rzecz efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 dyrektywy 2006/32/WE; |
| --- | --- |

a)

najnowszą wersję każdego planu działań na rzecz efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 dyrektywy 2006/32/WE;

| b) | szczegółowe informacje na temat środków stosowanych obecnie na szczeblu Wspólnoty w celu poprawy charakterystyki energetycznej budynków, w tym na temat wszelkich związanych z tym instrumentów finansowych/fiskalnych i ich odpowiedniego zastosowania, a także informacje kontaktowe; |
| --- | --- |

b)

szczegółowe informacje na temat środków stosowanych obecnie na szczeblu Wspólnoty w celu poprawy charakterystyki energetycznej budynków, w tym na temat wszelkich związanych z tym instrumentów finansowych/fiskalnych i ich odpowiedniego zastosowania, a także informacje kontaktowe;

| c) | szczegółowe informacje na temat krajowych planów działań oraz krajowych, regionalnych i lokalnych środków stosowanych obecnie w każdym państwie członkowskim w celu poprawy charakterystyki energetycznej budynków, w tym na temat wszelkich związanych z tym instrumentów finansowych lub fiskalnych i ich odpowiedniego zastosowania, a także informacje kontaktowe; |
| --- | --- |

c)

szczegółowe informacje na temat krajowych planów działań oraz krajowych, regionalnych i lokalnych środków stosowanych obecnie w każdym państwie członkowskim w celu poprawy charakterystyki energetycznej budynków, w tym na temat wszelkich związanych z tym instrumentów finansowych lub fiskalnych i ich odpowiedniego zastosowania, a także informacje kontaktowe;

| d) | przykłady najlepszej praktyki na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym w zakresie poprawy charakterystyki energetycznej budynków. |
| --- | --- |

d)

przykłady najlepszej praktyki na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym w zakresie poprawy charakterystyki energetycznej budynków.

Informacje, o których mowa w pierwszym akapicie, są przedstawiane w formie łatwo dostępnej i zrozumiałej dla zwykłych najemców, właścicieli i przedsiębiorców ze wszystkich państw członkowskich, a także dla wszystkich władz lokalnych, regionalnych i krajowych. Forma, w jakiej przedstawione są informacje, ma pomagać tym osobom i organizacjom w ocenie dostępnego im wsparcia w zakresie poprawy charakterystyki energetycznej budynków oraz w porównaniu środków wsparcia stosowanych w różnych państwach członkowskich.

Artykuł 21

Dostosowanie załącznika I do postępu technicznego

Komisja dostosowuje do postępu technicznego pkt 3 i 4 załącznika I d.

Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 22 ust. 2.

Artykuł 22

Procedura komitetowa

1.   Komisja jest wspierana przez komitet.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1–4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

Artykuł 23

Kary

Państwa członkowskie określają zasady dotyczące kar stosowanych w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy i podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich egzekwowania. Przewidziane kary są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2010 r. państwa członkowskie powiadamiają o tych przepisach Komisję, a następnie bezzwłocznie powiadamiają ją o wszystkich późniejszych zmianach, które ich dotyczą.
  Państwa członkowskie przedstawiają informacje potwierdzające skuteczność zasad dotyczących kar w planach działań na rzecz efektywności energetycznej, o których mowa w art. 14 ust. 2 dyrektywy 2006/32/WE.

Artykuł 24

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie przyjmą i opublikują najpóźniej do dnia 31 grudnia 2010 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania artykułów 2 – 18, 20 i 23 oraz załączników I i II do niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekażą one Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Państwa członkowskie stosują przepisy, które dotyczą art. 2, 3, 9, 11 – 13, 17, 18, 20 i 23, najpóźniej od dnia 31 grudnia 2010 r.

Państwa członkowskie stosują przepisy, które dotyczą art. 4 – 8, 14 – 16 i 18, w odniesieniu do budynków zajmowanych przez władze publiczne – najpóźniej od dnia 31 grudnia 2010 r., a w odniesieniu do innych budynków – najpóźniej od dnia 31 stycznia 2012 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Przepisy te zawierają także wskazanie, że w istniejących przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odniesienia do dyrektywy uchylonej niniejszą dyrektywą należy odczytywać jako odniesienia do niniejszej dyrektywy. Metody dokonywania takiego odniesienia i formułowania takiego wskazania określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 25

Uchylenie

Dyrektywa 2002/91/WE, zmieniona rozporządzeniem wymienionym w załączniku III część A, traci moc z dniem 1 lutego 2012 r., bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów przeniesienia do prawa krajowego i zastosowania dyrektywy określonej w załączniku III część B.

Odesłanie do uchylonej dyrektywy należy odczytywać jako odesłanie do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku VI.

Artykuł 26

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 27

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 13 maja 2009 (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

Opinia z dnia 13 maja 2009 (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

(2)  Opinia z dnia 21 kwietnia 2009 (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

2

Opinia z dnia 21 kwietnia 2009 (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009.

3

Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009.

(4)  Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 65.

4

(5)  Zob. załącznik VI część A.

5

Zob. załącznik VI

(6)  
  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0038.

6

Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0038.

(7)  

  OJ L 140, 5.6.2009, p. 136.

7

OJ L 140, 5.6.2009, p. 136.

(8)  

  OJ L 140, 5.6.2009, p. 16.

8

OJ L 140, 5.6.2009, p. 16.

(9)  Dz.U. L 114 z 27.4.2006, s. 64.

9

(10)  

  Dz.U. L 255 z 30.9.2005, s. 22.

10

Dz.U. L 255 z 30.9.2005, s. 22.

(11)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

11

(12)  
  Dz. U. L ...(COD(2008)0151).

12

Dz. U. L ...(COD(2008)0151).

(13)  Dz. U. L ...(COD(2007)0195).

13

(14)  

  Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 1.

14

Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 1.

(15)  

  Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 25.

15

Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 25.

(16)  

  Dz.U. L 161 z 14.6.2006, s. 1.

16

Dz.U. L 161 z 14.6.2006, s. 1.

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK I

Ramy ogólne do obliczania charakterystyki energetycznej budynków ( o których mowa w art. 3)

| 1. | Charakterystykę energetyczną budynku określa się na podstawie obliczonej lub faktycznej ilości energii
  pierwotnej
  , którą zużywa się rocznie w celu spełnienia różnych potrzeb związanych z jego
  zwyczajowym
  użytkowaniem, i odzwierciedla ona zapotrzebowanie na energię do celów ogrzewania i chłodzenia (energię potrzebną, aby uniknąć przegrzania) w celu utrzymania przewidzianych warunków termicznych budynku.
  W stosownych przypadkach zużycie jest równoważone energią wytwarzaną z odnawialnych źródeł energii na miejscu. |
| --- | --- |

1.

Charakterystykę energetyczną budynku określa się na podstawie obliczonej lub faktycznej ilości energii
  pierwotnej
  , którą zużywa się rocznie w celu spełnienia różnych potrzeb związanych z jego
  zwyczajowym
  użytkowaniem, i odzwierciedla ona zapotrzebowanie na energię do celów ogrzewania i chłodzenia (energię potrzebną, aby uniknąć przegrzania) w celu utrzymania przewidzianych warunków termicznych budynku.
  W stosownych przypadkach zużycie jest równoważone energią wytwarzaną z odnawialnych źródeł energii na miejscu.

| 2. | Charakterystykę energetyczną budynku wyraża się w sposób przejrzysty i zawiera ona także wskaźnik numeryczny zużycia energii pierwotnej
  , wyrażony w kWh/m2 na rok
  .
  Metodologia obliczania charakterystyki energetycznej budynków
  wykorzystuje
  normy europejskie
  oraz odnośne wspólnotowe przepisy, łącznie z dyrektywą 2009/28/WE
  .


  Przy ocenie charakterystyki energetycznej wykorzystania energii elektrycznej w budynku we współczynniku przeliczeniowym z energii końcowej na pierwotną uwzględnia się roczną średnią ważoną odpowiedniej mieszanki paliw używanych do produkcji energii elektrycznej |
| --- | --- |

2.

Charakterystykę energetyczną budynku wyraża się w sposób przejrzysty i zawiera ona także wskaźnik numeryczny zużycia energii pierwotnej
  , wyrażony w kWh/m2 na rok
  .

Metodologia obliczania charakterystyki energetycznej budynków
  wykorzystuje
  normy europejskie
  oraz odnośne wspólnotowe przepisy, łącznie z dyrektywą 2009/28/WE
  .

Przy ocenie charakterystyki energetycznej wykorzystania energii elektrycznej w budynku we współczynniku przeliczeniowym z energii końcowej na pierwotną uwzględnia się roczną średnią ważoną odpowiedniej mieszanki paliw używanych do produkcji energii elektrycznej

| 3. | Metodologia jest ustalana przy uwzględnieniu co najmniej następujących aspektów:






  a) | następującej faktycznej charakterystyki cieplnej budynku, w tym jego ścian wewnętrznych:






  (i) | pojemność cieplna; |
| --- | --- | --- | --- |

3.

Metodologia jest ustalana przy uwzględnieniu co najmniej następujących aspektów:

a)

następującej faktycznej charakterystyki cieplnej budynku, w tym jego ścian wewnętrznych:

(i)

pojemność cieplna;

| (ii) | izolacja;
  osiągnięta przy użyciu dostępnych materiałów o najniższym przewodnictwie cieplnym; |
| --- | --- |

(ii)

izolacja;
  osiągnięta przy użyciu dostępnych materiałów o najniższym przewodnictwie cieplnym;

| (iii) | ogrzewanie pasywne; |
| --- | --- |

(iii)

ogrzewanie pasywne;

| (iv) | elementy chłodzące; oraz |
| --- | --- |

(iv)

elementy chłodzące; oraz

| (v) | mostki cieplne; |
| --- | --- |

(v)

mostki cieplne;

| b) | instalacji grzewczej i zaopatrzenia w ciepłą wodę użytkową, włącznie z charakterystyką ich izolacji; |
| --- | --- |

b)

instalacji grzewczej i zaopatrzenia w ciepłą wodę użytkową, włącznie z charakterystyką ich izolacji;

| c) | instalacji klimatyzacyjnych, w tym systemów chłodzenia; |
| --- | --- |

c)

instalacji klimatyzacyjnych, w tym systemów chłodzenia;

| d) | naturalnej i mechanicznej wentylacji, co może obejmować szczelność powietrzną; |
| --- | --- |

d)

naturalnej i mechanicznej wentylacji, co może obejmować szczelność powietrzną;

| e) | wbudowanych systemów oświetleniowych określonych w projekcie oświetlenia z uwzględnieniem odpowiednich poziomów oświetlenia w przypadku funkcji wykonywanych na poziomie pomieszczenia, obecności osób, dostępności odpowiedniego poziomu światła naturalnego, elastycznego przyjęcia poziomów światła uwzględniających różnice funkcji oraz to, czy dana instalacja przeznaczona jest dla sektora mieszkalnego, czy też niemieszkalnego; |
| --- | --- |

e)

wbudowanych systemów oświetleniowych określonych w projekcie oświetlenia z uwzględnieniem odpowiednich poziomów oświetlenia w przypadku funkcji wykonywanych na poziomie pomieszczenia, obecności osób, dostępności odpowiedniego poziomu światła naturalnego, elastycznego przyjęcia poziomów światła uwzględniających różnice funkcji oraz to, czy dana instalacja przeznaczona jest dla sektora mieszkalnego, czy też niemieszkalnego;

| f) | projektu, położenia i zorientowania budynku, włącznie z klimatem zewnętrznym; |
| --- | --- |

f)

projektu, położenia i zorientowania budynku, włącznie z klimatem zewnętrznym;

| g) | pasywnych systemów słonecznych i ochrony przed słońcem; |
| --- | --- |

g)

pasywnych systemów słonecznych i ochrony przed słońcem;

| h) | warunków klimatu wnętrza, włącznie z projektowanym klimatem wnętrza; |
| --- | --- |

h)

warunków klimatu wnętrza, włącznie z projektowanym klimatem wnętrza;

| i) | obciążeń wewnętrznych. |
| --- | --- |

i)

obciążeń wewnętrznych.

| 4. | W stosownych przypadkach w tych obliczeniach brany jest pod uwagę pozytywny wpływ poniższych aspektów:






  a) | lokalne warunki nasłonecznienia, aktywne systemy słoneczne i inne systemy grzewcze i elektryczne oparte na odnawialnych źródłach energii; |
| --- | --- | --- |

4.

W stosownych przypadkach w tych obliczeniach brany jest pod uwagę pozytywny wpływ poniższych aspektów:

a)

lokalne warunki nasłonecznienia, aktywne systemy słoneczne i inne systemy grzewcze i elektryczne oparte na odnawialnych źródłach energii;

| b) | elektryczność wytwarzana w drodze kogeneracji; |
| --- | --- |

b)

elektryczność wytwarzana w drodze kogeneracji;

| c) | lokalne lub blokowe systemy grzewcze i systemy chłodzenia; |
| --- | --- |

c)

lokalne lub blokowe systemy grzewcze i systemy chłodzenia;

| d) | naturalne oświetlenie. |
| --- | --- |

d)

naturalne oświetlenie.

| 5. | Dla potrzeb tego obliczania budynki powinny być odpowiednio sklasyfikowane w następujących kategoriach:






  a) | domy jednorodzinne różnych rodzajów; |
| --- | --- | --- |

5.

Dla potrzeb tego obliczania budynki powinny być odpowiednio sklasyfikowane w następujących kategoriach:

a)

domy jednorodzinne różnych rodzajów;

| b) | bloki mieszkalne; |
| --- | --- |

b)

bloki mieszkalne;

| c) | biura; |
| --- | --- |

c)

biura;

| d) | budynki edukacyjne; |
| --- | --- |

d)

budynki edukacyjne;

| e) | szpitale; |
| --- | --- |

e)

szpitale;

| f) | hotele i restauracje; |
| --- | --- |

f)

hotele i restauracje;

| g) | obiekty sportowe; |
| --- | --- |

g)

obiekty sportowe;

| h) | budynki usług handlu hurtowego i detalicznego; |
| --- | --- |

h)

budynki usług handlu hurtowego i detalicznego;

| i) | budynki związane z handlem hurtowym i logistyką; |
| --- | --- |

i)

budynki związane z handlem hurtowym i logistyką;

| j) | inne rodzaje budynków zużywających energię. |
| --- | --- |

j)

inne rodzaje budynków zużywających energię.

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK II

Niezależne systemy kontroli świadectw charakterystyki energetycznej i sprawozdań z przeglądu

| 1. | Właściwe władze lub organy, którym właściwe organy przekazały odpowiedzialność za wdrożenie niezależnego systemu kontroli, wybierają losowo co najmniej 0,5 % wszystkich świadectw charakterystyki energetycznej wydanych w ciągu roku
  przez każdego eksperta
  i poddają je weryfikacji.
  Jeśli niezależny ekspert wyda tylko kilka świadectw, właściwe władze lub organy dokonują losowego wyboru co najmniej jednego świadectwa i poddają je weryfikacji.
  Weryfikację przeprowadza się na jednym z trzech alternatywnych poziomów wskazanych poniżej, przy czym każdy poziom weryfikacji przeprowadza się co najmniej dla statystycznie istotnej części wybranych świadectw:






  a) | kontrola prawidłowości danych wejściowych budynku, użytych do wydania świadectwa charakterystyki energetycznej i wyników zawartych w świadectwie; |
| --- | --- | --- |

1.

Właściwe władze lub organy, którym właściwe organy przekazały odpowiedzialność za wdrożenie niezależnego systemu kontroli, wybierają losowo co najmniej 0,5 % wszystkich świadectw charakterystyki energetycznej wydanych w ciągu roku
  przez każdego eksperta
  i poddają je weryfikacji.
  Jeśli niezależny ekspert wyda tylko kilka świadectw, właściwe władze lub organy dokonują losowego wyboru co najmniej jednego świadectwa i poddają je weryfikacji.
  Weryfikację przeprowadza się na jednym z trzech alternatywnych poziomów wskazanych poniżej, przy czym każdy poziom weryfikacji przeprowadza się co najmniej dla statystycznie istotnej części wybranych świadectw:

a)

kontrola prawidłowości danych wejściowych budynku, użytych do wydania świadectwa charakterystyki energetycznej i wyników zawartych w świadectwie;

| b) | kontrola danych wejściowych i weryfikacja wyników zawartych w świadectwie, w tym wydanych zaleceń; |
| --- | --- |

b)

kontrola danych wejściowych i weryfikacja wyników zawartych w świadectwie, w tym wydanych zaleceń;

| c) | pełna kontrola danych wejściowych budynku, użytych do wydania świadectwa charakterystyki energetycznej, pełna weryfikacja wyników zawartych w świadectwie, w tym wydanych zaleceń, oraz kontrola na miejscu w budynku celem sprawdzenia zgodności specyfikacji zawartej w świadectwie charakterystyki energetycznej z budynkiem, dla którego zostało wydane świadectwo. |
| --- | --- |

c)

pełna kontrola danych wejściowych budynku, użytych do wydania świadectwa charakterystyki energetycznej, pełna weryfikacja wyników zawartych w świadectwie, w tym wydanych zaleceń, oraz kontrola na miejscu w budynku celem sprawdzenia zgodności specyfikacji zawartej w świadectwie charakterystyki energetycznej z budynkiem, dla którego zostało wydane świadectwo.

| 2. | Jeżeli kontrole wykażą niezgodności, właściwe władze lub organy dokonują losowego wyboru kolejnych pięciu świadectw wydanych przez tego samego eksperta i poddają je weryfikacji. Właściwe władze lub organy nakładają na eksperta kary, jeżeli dodatkowe kontrole wykażą brak zgodności; najpoważniejsze naruszenia zagrożone są karą cofnięcia akredytacji danemu ekspertowi. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Właściwe władze lub organy, którym właściwe organy przekazały odpowiedzialność za wdrożenie niezależnego systemu kontroli, wybierają losowo co najmniej 0,1 % wszystkich sprawozdań z przeglądu wydanych w ciągu roku
  przez każdego eksperta
  i poddają je weryfikacji.
  Jeśli niezależny ekspert wyda tylko kilka sprawozdań z przeglądu, właściwe władze lub organy dokonują losowego wyboru co najmniej jednego sprawozdania z przeglądu i poddają je weryfikacji.
  Weryfikację przeprowadza się na jednym z trzech alternatywnych poziomów wskazanych poniżej, przy czym każdy poziom weryfikacji przeprowadza się co najmniej dla statystycznie istotnej części wybranych sprawozdań z przeglądu:






  a) | kontrola prawidłowości danych wejściowych poddanego przeglądowi systemu technicznego budynku, użytych do wydania sprawozdania z przeglądu i wyników zawartych w sprawozdaniu z przeglądu; |
| --- | --- | --- |

3.

Właściwe władze lub organy, którym właściwe organy przekazały odpowiedzialność za wdrożenie niezależnego systemu kontroli, wybierają losowo co najmniej 0,1 % wszystkich sprawozdań z przeglądu wydanych w ciągu roku
  przez każdego eksperta
  i poddają je weryfikacji.
  Jeśli niezależny ekspert wyda tylko kilka sprawozdań z przeglądu, właściwe władze lub organy dokonują losowego wyboru co najmniej jednego sprawozdania z przeglądu i poddają je weryfikacji.
  Weryfikację przeprowadza się na jednym z trzech alternatywnych poziomów wskazanych poniżej, przy czym każdy poziom weryfikacji przeprowadza się co najmniej dla statystycznie istotnej części wybranych sprawozdań z przeglądu:

a)

kontrola prawidłowości danych wejściowych poddanego przeglądowi systemu technicznego budynku, użytych do wydania sprawozdania z przeglądu i wyników zawartych w sprawozdaniu z przeglądu;

| b) | kontrola danych wejściowych i weryfikacja wyników zawartych w sprawozdaniu z przeglądu, w tym wydanych zaleceń; |
| --- | --- |

b)

kontrola danych wejściowych i weryfikacja wyników zawartych w sprawozdaniu z przeglądu, w tym wydanych zaleceń;

| c) | pełna kontrola danych wejściowych poddanego przeglądowi systemu technicznego budynku, użytych do wydania sprawozdania z przeglądu, pełna weryfikacja wyników zawartych w sprawozdaniu z przeglądu, w tym wydanych zaleceń, oraz kontrola na miejscu w budynku celem sprawdzenia zgodności specyfikacji zawartej w sprawozdaniu z przeglądu z systemem technicznym budynku poddanym przeglądowi. |
| --- | --- |

c)

pełna kontrola danych wejściowych poddanego przeglądowi systemu technicznego budynku, użytych do wydania sprawozdania z przeglądu, pełna weryfikacja wyników zawartych w sprawozdaniu z przeglądu, w tym wydanych zaleceń, oraz kontrola na miejscu w budynku celem sprawdzenia zgodności specyfikacji zawartej w sprawozdaniu z przeglądu z systemem technicznym budynku poddanym przeglądowi.

| 4. | Jeżeli kontrole wykażą niezgodności, właściwe władze lub organy dokonują losowego wyboru kolejnych pięciu sprawozdań z przeglądu wydanych przez tego samego eksperta i poddają je weryfikacji. Właściwe władze lub organy nakładają na eksperta kary, jeżeli dodatkowe kontrole wykażą brak zgodności; najpoważniejsze naruszenia zagrożone są karą cofnięcia akredytacji danemu ekspertowi. |
| --- | --- |

4.

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK III

Część A

Uchylona dyrektywa wraz z jej zmianą

(o której mowa w art. 25)

| Dyrektywa 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
  (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 65) | |
| --- | --- |
| Rozporządzenie (WE) nr 1137/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady
  (Dz.U. L 311 z 21.11.2008, s. 1
  ) | jedynie pkt 9.9 załącznika |

Dyrektywa 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

(Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 65)

Rozporządzenie (WE) nr 1137/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady

(Dz.U. L 311 z 21.11.2008, s. 1
  )

jedynie pkt 9.9 załącznika

Część B

Terminy przeniesienia do prawa krajowego i zastosowania

(o których mowa w art. 24)

| Dyrektywa | Termin przeniesienia | Data zastosowania |
| --- | --- | --- |
| 2002/91/WE | 4 stycznia 2006 r. | 4 stycznia 2009 r. tylko dla art. 7, 8 i 9 |

Dyrektywa

Termin przeniesienia

Data zastosowania

2002/91/WE

4 stycznia 2006 r.

4 stycznia 2009 r. tylko dla art. 7, 8 i 9

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK IV

Zasady wspólnej metodologii obliczania poziomów optymalnych pod względem kosztów

Określając wspólną metodologię obliczania poziomów optymalnych pod względem kosztów, Komisja bierze pod uwagę co najmniej następujące zasady:

| — | określenie budynków referencyjnych charakteryzujących się funkcjonalnością i położeniem geograficznym (w tym wewnętrznymi i zewnętrznymi warunkami klimatycznymi) oraz reprezentatywnych pod tym względem. Budynki referencyjne obejmują budynki mieszkalne i niemieszkalne, zarówno nowe, jak i już istniejące; |
| --- | --- |

—

określenie budynków referencyjnych charakteryzujących się funkcjonalnością i położeniem geograficznym (w tym wewnętrznymi i zewnętrznymi warunkami klimatycznymi) oraz reprezentatywnych pod tym względem. Budynki referencyjne obejmują budynki mieszkalne i niemieszkalne, zarówno nowe, jak i już istniejące;

| — | określenie pakietów technicznych (np. izolacja przegród zewnętrznych budynku lub ich części, lub bardziej energooszczędne techniczne systemy budowlane) podlegających ocenie środków na rzecz efektywności energetycznej i dostaw energii; |
| --- | --- |

—

określenie pakietów technicznych (np. izolacja przegród zewnętrznych budynku lub ich części, lub bardziej energooszczędne techniczne systemy budowlane) podlegających ocenie środków na rzecz efektywności energetycznej i dostaw energii;

| — | zdefiniowanie kompletnych pakietów technicznych przeznaczonych do wznoszenia budynków zużywających energię na poziomie zerowym netto; |
| --- | --- |

—

zdefiniowanie kompletnych pakietów technicznych przeznaczonych do wznoszenia budynków zużywających energię na poziomie zerowym netto;

| — | ocena zapotrzebowania na energię do celów ogrzewania i chłodzenia, energii dostarczonej, energii odnawialnej wytwarzanej na miejscu, zużytej energii pierwotnej oraz emisji CO2 w przypadku budynków referencyjnych (w tym zastosowanych zdefiniowanych pakietów technicznych); |
| --- | --- |

—

ocena zapotrzebowania na energię do celów ogrzewania i chłodzenia, energii dostarczonej, energii odnawialnej wytwarzanej na miejscu, zużytej energii pierwotnej oraz emisji CO2 w przypadku budynków referencyjnych (w tym zastosowanych zdefiniowanych pakietów technicznych);

| — | ocena odnośnych kosztów inwestycyjnych związanych z energią, kosztów energii i innych kosztów bieżących pakietów technicznych zastosowanych do budynków referencyjnych ze społecznego punktu widzenia (koszty i korzyści ekologiczne i społeczne) oraz z punktu widzenia właściciela lub inwestora. |
| --- | --- |

—

ocena odnośnych kosztów inwestycyjnych związanych z energią, kosztów energii i innych kosztów bieżących pakietów technicznych zastosowanych do budynków referencyjnych ze społecznego punktu widzenia (koszty i korzyści ekologiczne i społeczne) oraz z punktu widzenia właściciela lub inwestora.

| — | regionalne lub lokalne koszty pracy, w tym również koszty materiałów. |
| --- | --- |

—

regionalne lub lokalne koszty pracy, w tym również koszty materiałów.

Opłacalność ekonomiczną poszczególnych poziomów minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej ocenia się obliczając koszty cyklu życia danego budynku na podstawie pakietów technicznych środków zastosowanych do budynku referencyjnego i odnosząc je do charakterystyki energetycznej lub emisji CO2.

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK V

Instrumenty finansowe na rzecz poprawy charakterystyki energetycznej budynków

Bez uszczerbku dla ustawodawstwa krajowego państwa członkowskie wdrażają co najmniej dwa instrumenty finansowe z poniższej listy:

| a) | obniżenie stawki podatku VAT z tytułu oszczędności energii, dobrej charakterystyki energetycznej oraz wykorzystania energii odnawialnej w odniesieniu do towarów i usług; |
| --- | --- |

a)

obniżenie stawki podatku VAT z tytułu oszczędności energii, dobrej charakterystyki energetycznej oraz wykorzystania energii odnawialnej w odniesieniu do towarów i usług;

| b) | obniżenie podatków innego rodzaju z tytułu energooszczędnych towarów i usług lub budynków o wysokiej efektywności energetycznej, w tym ulgi podatkowe w podatku dochodowym lub podatku od nieruchomości; |
| --- | --- |

b)

obniżenie podatków innego rodzaju z tytułu energooszczędnych towarów i usług lub budynków o wysokiej efektywności energetycznej, w tym ulgi podatkowe w podatku dochodowym lub podatku od nieruchomości;

| c) | dotacje bezpośrednie; |
| --- | --- |

c)

dotacje bezpośrednie;

| d) | pożyczki subsydiowane lub pożyczki o niskim oprocentowaniu; |
| --- | --- |

d)

pożyczki subsydiowane lub pożyczki o niskim oprocentowaniu;

| e) | granty; |
| --- | --- |

e)

granty;

| f) | pożyczki gwarantowane; |
| --- | --- |

f)

pożyczki gwarantowane;

| g) | wymogi dotyczące dostawców energii lub porozumienia z dostawcami energii dotyczące oferowania pomocy finansowej wszystkim kategoriom konsumentów. |
| --- | --- |

g)

wymogi dotyczące dostawców energii lub porozumienia z dostawcami energii dotyczące oferowania pomocy finansowej wszystkim kategoriom konsumentów.

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK VI

TABELA KORELACJI

| Dyrektywa 2002/91/WE | Niniejsza dyrektywa |
| --- | --- |
| Artykuł 1 | Artykuł 1 |
| Artykuł 2 część wprowadzająca | Artykuł 2 część wprowadzająca |
| Artykuł 2 pkt 1 | Artykuł 2 pkt 1 |
| - | Artykuł 2 pkt 2 |
| Artykuł 2 pkt 2 | Artykuł 2 pkt 3 i załącznik I |
| - | Artykuł 2 pkt 4, 5, 6 i 7 |
| Artykuł 2 pkt 3 | Artykuł 2 pkt 8 |
| Artykuł 2 pkt 4 | Artykuł 2 pkt 9 |
| - | Artykuł 2 pkt 10 |
| Artykuł 2 pkt 5 | Artykuł 2 pkt 11 |
| Artykuł 2 pkt 6 | Artykuł 2 pkt 12 |
| Artykuł 2 pkt 7 | Artykuł 2 pkt 13 |
| Artykuł 2 pkt 8 | Artykuł 2 pkt 14 |
| Artykuł 3 | Artykuł 19 i załącznik I |
| Artykuł 4 ust. 1 | Artykuł 4 ust. 1 |
| Artykuł 4 ust. 2 | - |
| Artykuł 4 ust. 3 | Artykuł 4 ust. 2 |
| - | Artykuł 4 ust. 3 |
| - | Artykuł 4 ust. 4 |
| - | Artykuł 5 |
| Artykuł 5 | Artykuł 6 ust. 1 |
| - | Artykuł 6 ust. 2 |
| Artykuł 6 | Artykuł 7 |
| - | Artykuł 8 |
| - | Artykuł 9 |
| Artykuł 7 ust. 1 | Artykuł 10 ust. 5, art. 11 ust. 1, 2, 3, 5 i 6 |
| Artykuł 7 ust. 2 | Artykuł 10 ust. 1 i 2 |
| Artykuł 7 ust. 3 | Artykuł 12 |
| - | Artykuł 11 ust. 4, 7 i 8 |
| Artykuł 8 część wprowadzająca | Artykuł 13 część wprowadzająca |
| Artykuł 8 lit. a) | Artykuł 13 ust. 1 i 3 |
| - | Artykuł 13 ust. 2 |
| Artykuł 8 lit. b) | Artykuł 13 ust. 4 |
| Artykuł 9 | Artykuł 14 ust. 1 |
| - | Artykuł 14 ust. 2 |
| - | Artykuł 15 |
| Artykuł 10 | Artykuł 16 |
| - | Artykuł 17 |
| Artykuł 11 część wprowadzająca | Artykuł 18 część wprowadzająca |
| Artykuł 11 lit. a) | - |
| - | Artykuł 18 lit. a) |
| Artykuł 11 lit. b) | Artykuł 18 lit. b) |
| Artykuł 12 | Artykuł 19 |
| Artykuł 13 | Artykuł 20 |
| Artykuł 14 ust. 1 | Artykuł 21 ust. 1 |
| Artykuł 14 ust. 2 | Artykuł 21 ust. 2 |
| Artykuł 14 ust. 3 | - |
| - | Artykuł 22 |
| Artykuł 15 ust. 1 | Artykuł 23 ust. 1 i 2 |
| Artykuł 15 ust. 2 | - |
| - | Artykuł 24 |
| Artykuł 16 | Artykuł 25 |
| Artykuł 17 | Artykuł 26 |
| Załącznik | Załącznik I |
| - | Załączniki II–IV |

Dyrektywa 2002/91/WE

Niniejsza dyrektywa

Artykuł 1

Artykuł 1

Artykuł 2 część wprowadzająca

Artykuł 2 część wprowadzająca

Artykuł 2 pkt 1

Artykuł 2 pkt 1

-

Artykuł 2 pkt 2

Artykuł 2 pkt 2

Artykuł 2 pkt 3 i załącznik I

-

Artykuł 2 pkt 4, 5, 6 i 7

Artykuł 2 pkt 3

Artykuł 2 pkt 8

Artykuł 2 pkt 4

Artykuł 2 pkt 9

-

Artykuł 2 pkt 10

Artykuł 2 pkt 5

Artykuł 2 pkt 11

Artykuł 2 pkt 6

Artykuł 2 pkt 12

Artykuł 2 pkt 7

Artykuł 2 pkt 13

Artykuł 2 pkt 8

Artykuł 2 pkt 14

Artykuł 3

Artykuł 19 i załącznik I

Artykuł 4 ust. 1

Artykuł 4 ust. 1

Artykuł 4 ust. 2

-

Artykuł 4 ust. 3

Artykuł 4 ust. 2

-

Artykuł 4 ust. 3

-

Artykuł 4 ust. 4

-

Artykuł 5

Artykuł 5

Artykuł 6 ust. 1

-

Artykuł 6 ust. 2

Artykuł 6

Artykuł 7

-

Artykuł 8

-

Artykuł 9

Artykuł 7 ust. 1

Artykuł 10 ust. 5, art. 11 ust. 1, 2, 3, 5 i 6

Artykuł 7 ust. 2

Artykuł 10 ust. 1 i 2

Artykuł 7 ust. 3

Artykuł 12

-

Artykuł 11 ust. 4, 7 i 8

Artykuł 8 część wprowadzająca

Artykuł 13 część wprowadzająca

Artykuł 8 lit. a)

Artykuł 13 ust. 1 i 3

-

Artykuł 13 ust. 2

Artykuł 8 lit. b)

Artykuł 13 ust. 4

Artykuł 9

Artykuł 14 ust. 1

-

Artykuł 14 ust. 2

-

Artykuł 15

Artykuł 10

Artykuł 16

-

Artykuł 17

Artykuł 11 część wprowadzająca

Artykuł 18 część wprowadzająca

Artykuł 11 lit. a)

-

-

Artykuł 18 lit. a)

Artykuł 11 lit. b)

Artykuł 18 lit. b)

Artykuł 12

Artykuł 19

Artykuł 13

Artykuł 20

Artykuł 14 ust. 1

Artykuł 21 ust. 1

Artykuł 14 ust. 2

Artykuł 21 ust. 2

Artykuł 14 ust. 3

-

-

Artykuł 22

Artykuł 15 ust. 1

Artykuł 23 ust. 1 i 2

Artykuł 15 ust. 2

-

-

Artykuł 24

Artykuł 16

Artykuł 25

Artykuł 17

Artykuł 26

Załącznik

Załącznik I

-

Załączniki II–IV

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/292 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/292

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.Agencje ratingowe ***I

P6_TA(2009)0279

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie agencji ratingowych (COM(2008)0704 – C6-0397/2008 – 2008/0217(COD))

2010/C 184 E/66

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0704),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 95 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6-0397/2008),

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 23 kwietnia 2009 r., do zatwierdzenia wniosku po poprawkach, zgodnie z art. 251 ust. 2 akapit drugi tiret pierwsze Traktatu WE

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię Komisji Prawnej (A6-0191/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0217

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie agencji ratingowych

(Jako że zostało osiągnięte porozumienie pomiędzy Parlamentem Europejskim a Radą, stanowisko Parlamentu w pierwszym czytaniu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (WE) nr ...)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/293 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/293

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.Prawa pasażerów podróżujących drogą morską i wodną śródlądową ***I

P6_TA(2009)0280

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego praw pasażerów podróżujących drogą morską i wodną śródlądową oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów (COM(2008)0816 – C6-0476/2008 – 2008/0246(COD))

2010/C 184 E/67

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0816),

uwzględniając art. 251 ust. 2, art. 71 ust. 1 i art. 80 ust. 2 traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję (C6-0476/2008),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki oraz opinię Komisji Prawnej (A6-0209/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0246

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 dotyczącego praw pasażerów podróżujących drogą morską i wodną śródlądową oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 71 ust. 1 i art. 80 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Działanie Wspólnoty w dziedzinie transportu wodnego powinno mieć na celu m.in. zapewnienie wysokiego poziomu ochrony pasażerów, porównywalnego z poziomem ochrony zapewnianym w innych środkach transportu. Ponadto należy w pełni uwzględnić wymogi dotyczące ogólnej ochrony konsumentów. |
| --- | --- |

(1)

Działanie Wspólnoty w dziedzinie transportu wodnego powinno mieć na celu m.in. zapewnienie wysokiego poziomu ochrony pasażerów, porównywalnego z poziomem ochrony zapewnianym w innych środkach transportu. Ponadto należy w pełni uwzględnić wymogi dotyczące ogólnej ochrony konsumentów.

| (2) | Zważywszy, że pasażer transportu wodnego jest słabszą stroną umowy transportowej, odnośne prawa pasażerów powinny być chronione bez względu na obywatelstwo pasażerów lub ich miejsce zamieszkania we Wspólnocie. |
| --- | --- |

(2)

Zważywszy, że pasażer transportu wodnego jest słabszą stroną umowy transportowej, odnośne prawa pasażerów powinny być chronione bez względu na obywatelstwo pasażerów lub ich miejsce zamieszkania we Wspólnocie.

| (3) | Jednolity rynek usług pasażerskiego transportu morskiego i wodnego śródlądowego powinien działać z korzyścią dla ogółu obywateli. W związku z tym osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej spowodowanej niepełnosprawnością, wiekiem lub jakimikolwiek innymi czynnikami powinny mieć możliwości porównywalne z możliwościami, jakimi dysponują inni obywatele w zakresie korzystania z komercyjnych usług transportu wodnego║. Osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej mają takie samo jak wszyscy inni obywatele prawo do swobodnego przemieszczania się, do wolności wyboru oraz do niedyskryminacji. |
| --- | --- |

(3)

Jednolity rynek usług pasażerskiego transportu morskiego i wodnego śródlądowego powinien działać z korzyścią dla ogółu obywateli. W związku z tym osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej spowodowanej niepełnosprawnością, wiekiem lub jakimikolwiek innymi czynnikami powinny mieć możliwości porównywalne z możliwościami, jakimi dysponują inni obywatele w zakresie korzystania z komercyjnych usług transportu wodnego║. Osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej mają takie samo jak wszyscy inni obywatele prawo do swobodnego przemieszczania się, do wolności wyboru oraz do niedyskryminacji.

| (4) | W świetle art. 9 Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych oraz w celu zapewnienia osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej możliwości podróżowania drogą morską i drogą wodną śródlądową porównywalnych z możliwościami, jakimi dysponują inni obywatele, należy ustanowić przepisy dotyczące niedyskryminacji i pomocy podczas podróży. Osoby te powinny mieć zatem dostęp do przewozu i nie powinno się odmawiać im transportu ze względu na ich niepełnosprawność lub ograniczoną sprawność ruchową ▐. Powinny one mieć prawo do uzyskania pomocy w portach oraz, gdy portu nie ma, na przystaniach pasażerskich, a także na pokładach statków pasażerskich. Z myślą o społecznej integracji tych osób powinny one otrzymywać taką pomoc bezpłatnie. Przewoźnicy powinni ustanowić przepisy dotyczące dostępności, najlepiej przy użyciu europejskiego systemu normalizacji. |
| --- | --- |

(4)

W świetle art. 9 Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych oraz w celu zapewnienia osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej możliwości podróżowania drogą morską i drogą wodną śródlądową porównywalnych z możliwościami, jakimi dysponują inni obywatele, należy ustanowić przepisy dotyczące niedyskryminacji i pomocy podczas podróży. Osoby te powinny mieć zatem dostęp do przewozu i nie powinno się odmawiać im transportu ze względu na ich niepełnosprawność lub ograniczoną sprawność ruchową ▐. Powinny one mieć prawo do uzyskania pomocy w portach oraz, gdy portu nie ma, na przystaniach pasażerskich, a także na pokładach statków pasażerskich. Z myślą o społecznej integracji tych osób powinny one otrzymywać taką pomoc bezpłatnie. Przewoźnicy powinni ustanowić przepisy dotyczące dostępności, najlepiej przy użyciu europejskiego systemu normalizacji.

| (5) | Przy podejmowaniu ewentualnych decyzji dotyczących projektów nowych portów i terminali oraz w ramach poważnych remontów organy zarządzające portami i przewoźnicy, którzy będą prowadzić działalność w tych portach, powinni ▐ uwzględniać potrzeby osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej. Podobnie, przewoźnicy powinni ▐ uwzględniać takie potrzeby przy podejmowaniu decyzji dotyczących projektów nowych i nowo wyposażonych statków pasażerskich zgodnie z dyrektywą Rady 98/18/WE z dnia 17 marca 1998 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (4). |
| --- | --- |

(5)

Przy podejmowaniu ewentualnych decyzji dotyczących projektów nowych portów i terminali oraz w ramach poważnych remontów organy zarządzające portami i przewoźnicy, którzy będą prowadzić działalność w tych portach, powinni ▐ uwzględniać potrzeby osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej. Podobnie, przewoźnicy powinni ▐ uwzględniać takie potrzeby przy podejmowaniu decyzji dotyczących projektów nowych i nowo wyposażonych statków pasażerskich zgodnie z dyrektywą Rady 98/18/WE z dnia 17 marca 1998 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (4).

| (6) | Pomoc udzielana w portach znajdujących się na terytorium państwa członkowskiego, do którego zastosowanie mają postanowienia Traktatu, powinna m.in. umożliwiać osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej przemieszczenie się z wyznaczonego punktu przyjazdu do portu na statek pasażerski oraz ze statku pasażerskiego do wyznaczonego punktu odjazdu z portu, w tym wejście na pokład i zejście z pokładu statku. |
| --- | --- |

(6)

Pomoc udzielana w portach znajdujących się na terytorium państwa członkowskiego, do którego zastosowanie mają postanowienia Traktatu, powinna m.in. umożliwiać osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej przemieszczenie się z wyznaczonego punktu przyjazdu do portu na statek pasażerski oraz ze statku pasażerskiego do wyznaczonego punktu odjazdu z portu, w tym wejście na pokład i zejście z pokładu statku.

| (7) | Pomoc powinna być finansowana w taki sposób, aby ciężar rozkładał się sprawiedliwie na wszystkich pasażerów korzystających z usług przewoźnika oraz aby nie występowały czynniki zniechęcające do przewozu osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej. Opłaty pobierane od poszczególnych pasażerów korzystających z usług przewoźnika, zawarte w podstawowej cenie biletu, wydają się najskuteczniejszym sposobem finansowania pomocy. Opłaty te powinny być przyjmowane i stosowane z pełną przejrzystością. |
| --- | --- |

(7)

Pomoc powinna być finansowana w taki sposób, aby ciężar rozkładał się sprawiedliwie na wszystkich pasażerów korzystających z usług przewoźnika oraz aby nie występowały czynniki zniechęcające do przewozu osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej. Opłaty pobierane od poszczególnych pasażerów korzystających z usług przewoźnika, zawarte w podstawowej cenie biletu, wydają się najskuteczniejszym sposobem finansowania pomocy. Opłaty te powinny być przyjmowane i stosowane z pełną przejrzystością.

| (8) | Organizując udzielanie pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej oraz szkolenia dla swoich pracowników, przewoźnicy powinni uwzględniać zalecenie Międzynarodowej Organizacji Morskiej w sprawie projektowania i eksploatacji statków pasażerskich odpowiadających potrzebom osób starszych i niepełnosprawnych (5). |
| --- | --- |

(8)

Organizując udzielanie pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej oraz szkolenia dla swoich pracowników, przewoźnicy powinni uwzględniać zalecenie Międzynarodowej Organizacji Morskiej w sprawie projektowania i eksploatacji statków pasażerskich odpowiadających potrzebom osób starszych i niepełnosprawnych (5).

| (9) | Przepisy dotyczące wchodzenia na pokład osób niepełnosprawnych lub osób o ograniczonej sprawności ruchowej powinny pozostawać bez uszczerbku dla zasad ogólnych, mających zastosowanie do wchodzenia na pokład pasażerów, ustalonych obowiązującymi zasadami międzynarodowymi, wspólnotowymi lub krajowymi. |
| --- | --- |

(9)

Przepisy dotyczące wchodzenia na pokład osób niepełnosprawnych lub osób o ograniczonej sprawności ruchowej powinny pozostawać bez uszczerbku dla zasad ogólnych, mających zastosowanie do wchodzenia na pokład pasażerów, ustalonych obowiązującymi zasadami międzynarodowymi, wspólnotowymi lub krajowymi.

| (10) | Pasażerowie powinni być odpowiednio informowani w razie odwołania lub opóźnienia jakiejkolwiek usługi. Informacje te powinny ułatwiać pasażerom poczynienie niezbędnych przygotowań oraz w razie potrzeby uzyskanie informacji na temat połączeń alternatywnych. |
| --- | --- |

(10)

Pasażerowie powinni być odpowiednio informowani w razie odwołania lub opóźnienia jakiejkolwiek usługi. Informacje te powinny ułatwiać pasażerom poczynienie niezbędnych przygotowań oraz w razie potrzeby uzyskanie informacji na temat połączeń alternatywnych.

| (11) | Niedogodności doświadczane przez pasażerów w wyniku odwołania lub dużego opóźnienia podróży powinny być ograniczone. W tym celu pasażerom powinna przysługiwać odpowiednia opieka, a także prawo do odwołania podróży oraz do uzyskania zwrotu kosztu biletów lub do podróży zmienioną trasą na zadowalających warunkach. |
| --- | --- |

(11)

Niedogodności doświadczane przez pasażerów w wyniku odwołania lub dużego opóźnienia podróży powinny być ograniczone. W tym celu pasażerom powinna przysługiwać odpowiednia opieka, a także prawo do odwołania podróży oraz do uzyskania zwrotu kosztu biletów lub do podróży zmienioną trasą na zadowalających warunkach.

| (12) | W razie opóźnienia lub odwołania usługi przewoźnicy powinni zapewniać pasażerom wypłatę odszkodowania, stanowiącego pewien odsetek ceny biletu, chyba że opóźnienie lub odwołanie usługi zachodzi w nadzwyczajnych okolicznościach, niemożliwych do uniknięcia nawet przy podjęciu wszelkich racjonalnych środków. |
| --- | --- |

(12)

W razie opóźnienia lub odwołania usługi przewoźnicy powinni zapewniać pasażerom wypłatę odszkodowania, stanowiącego pewien odsetek ceny biletu, chyba że opóźnienie lub odwołanie usługi zachodzi w nadzwyczajnych okolicznościach, niemożliwych do uniknięcia nawet przy podjęciu wszelkich racjonalnych środków.

| (13) | Przewoźnicy powinni współpracować na rzecz przyjęcia, na szczeblu krajowym lub europejskim, rozwiązań mających na celu doskonalenie opieki i pomocy oferowanej pasażerom w przypadku przerwania podróży, w szczególności w razie dużych opóźnień. |
| --- | --- |

(13)

Przewoźnicy powinni współpracować na rzecz przyjęcia, na szczeblu krajowym lub europejskim, rozwiązań mających na celu doskonalenie opieki i pomocy oferowanej pasażerom w przypadku przerwania podróży, w szczególności w razie dużych opóźnień.

| (14) | Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na prawa pasażerów ustanowione dyrektywą 90/314/EWG w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek (6). Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania w przypadkach, gdy zorganizowana wycieczka zostaje odwołana z przyczyn innych niż odwołanie komercyjnej usługi transportu wodnego. |
| --- | --- |

(14)

Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na prawa pasażerów ustanowione dyrektywą 90/314/EWG w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek (6). Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania w przypadkach, gdy zorganizowana wycieczka zostaje odwołana z przyczyn innych niż odwołanie komercyjnej usługi transportu wodnego.

| (15) | Pasażerowie powinni być wyczerpująco informowani o prawach przysługujących im zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, tak aby mogli skutecznie z nich korzystać. Prawa użytkowników transportu morskiego i wodnego śródlądowego obejmują otrzymywanie informacji na temat usługi przed podróżą i w jej trakcie. Wszelkie istotne informacje dla pasażerów transportu morskiego i wodnego śródlądowego powinny być podawane również w formach ▐, dostępnych dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej. |
| --- | --- |

(15)

Pasażerowie powinni być wyczerpująco informowani o prawach przysługujących im zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, tak aby mogli skutecznie z nich korzystać. Prawa użytkowników transportu morskiego i wodnego śródlądowego obejmują otrzymywanie informacji na temat usługi przed podróżą i w jej trakcie. Wszelkie istotne informacje dla pasażerów transportu morskiego i wodnego śródlądowego powinny być podawane również w formach ▐, dostępnych dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej.

| (16) | Państwa członkowskie powinny pełnić nadzór i zapewniać przestrzeganie niniejszego rozporządzenia oraz wyznaczyć właściwy organ odpowiedzialny za jego wykonanie. Nadzór ten nie ma wpływu na prawo pasażerów do dochodzenia zadośćuczynienia prawnego w sądach zgodnie z prawem krajowym. |
| --- | --- |

(16)

Państwa członkowskie powinny pełnić nadzór i zapewniać przestrzeganie niniejszego rozporządzenia oraz wyznaczyć właściwy organ odpowiedzialny za jego wykonanie. Nadzór ten nie ma wpływu na prawo pasażerów do dochodzenia zadośćuczynienia prawnego w sądach zgodnie z prawem krajowym.

| (17) | Pasażerowie powinni mieć możliwość korzystania ze swoich praw poprzez odpowiednie procedury skarg stosowane przez przewoźników lub, gdy wymaga tego sytuacja, poprzez wnoszenie skarg do organu ▐ wyznaczonego ▐ do tego celu przez właściwe państwo członkowskie. |
| --- | --- |

(17)

Pasażerowie powinni mieć możliwość korzystania ze swoich praw poprzez odpowiednie procedury skarg stosowane przez przewoźników lub, gdy wymaga tego sytuacja, poprzez wnoszenie skarg do organu ▐ wyznaczonego ▐ do tego celu przez właściwe państwo członkowskie.

| (18) | Skargi dotyczące pomocy udzielanej w porcie lub na przystani pasażerskiej powinny być kierowane do organu ▐ odpowiedzialnego ▐ za wykonanie niniejszego rozporządzenia, wyznaczonego ▐ przez państwo członkowskie, na którego terytorium znajduje się port. Skargi dotyczące pomocy udzielanej przez przewoźnika na morzu powinny być kierowane do organu odpowiedzialnego ▐ za wykonanie niniejszego rozporządzenia, wyznaczonego ▐ przez państwo członkowskie, które wydało przewoźnikowi licencję na prowadzenie działalności. Organ wyznaczony do celów wykonania niniejszego rozporządzenia powinien mieć uprawnienia i zdolność do rozpatrywania indywidualnych skarg i do ułatwiania rozstrzygnięć sporów sądowych. |
| --- | --- |

(18)

Skargi dotyczące pomocy udzielanej w porcie lub na przystani pasażerskiej powinny być kierowane do organu ▐ odpowiedzialnego ▐ za wykonanie niniejszego rozporządzenia, wyznaczonego ▐ przez państwo członkowskie, na którego terytorium znajduje się port. Skargi dotyczące pomocy udzielanej przez przewoźnika na morzu powinny być kierowane do organu odpowiedzialnego ▐ za wykonanie niniejszego rozporządzenia, wyznaczonego ▐ przez państwo członkowskie, które wydało przewoźnikowi licencję na prowadzenie działalności. Organ wyznaczony do celów wykonania niniejszego rozporządzenia powinien mieć uprawnienia i zdolność do rozpatrywania indywidualnych skarg i do ułatwiania rozstrzygnięć sporów sądowych.

| (19) | Komisja powinna zaproponować jasne zasady dotyczące praw pasażerów w odniesieniu do obowiązków, odpowiedzialności, dostępności oraz praw osób niepełnosprawnych lub z ograniczoną sprawnością ruchową w punktach przesiadkowych pasażerów pomiędzy lądem i morzem lub przewozu śródlądowymi drogami morskimi. |
| --- | --- |

(19)

Komisja powinna zaproponować jasne zasady dotyczące praw pasażerów w odniesieniu do obowiązków, odpowiedzialności, dostępności oraz praw osób niepełnosprawnych lub z ograniczoną sprawnością ruchową w punktach przesiadkowych pasażerów pomiędzy lądem i morzem lub przewozu śródlądowymi drogami morskimi.

| (20) | Państwa członkowskie powinny ustanowić kary mające zastosowanie w przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia oraz zapewnić ich stosowanie. Kary – które mogłyby obejmować nakaz wypłaty odszkodowania odpowiednim pasażerom – powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. |
| --- | --- |

(20)

Państwa członkowskie powinny ustanowić kary mające zastosowanie w przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia oraz zapewnić ich stosowanie. Kary – które mogłyby obejmować nakaz wypłaty odszkodowania odpowiednim pasażerom – powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

| (21) | Zważywszy, że cele niniejszego rozporządzenia – mianowicie zapewnienie wysokiego i jednakowego poziomu ochrony i pomocy przysługujących pasażerom we wszystkich państwach członkowskich oraz zapewnienie zgodności funkcjonowania podmiotów gospodarczych ze zharmonizowanymi warunkami na jednolitym rynku – nie mogą zostać osiągnięte w zadowalający sposób przez państwa członkowskie, a ze względu na skalę lub skutki działania mogą zostać lepiej osiągnięte na szczeblu wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do realizacji tych celów. |
| --- | --- |

(21)

Zważywszy, że cele niniejszego rozporządzenia – mianowicie zapewnienie wysokiego i jednakowego poziomu ochrony i pomocy przysługujących pasażerom we wszystkich państwach członkowskich oraz zapewnienie zgodności funkcjonowania podmiotów gospodarczych ze zharmonizowanymi warunkami na jednolitym rynku – nie mogą zostać osiągnięte w zadowalający sposób przez państwa członkowskie, a ze względu na skalę lub skutki działania mogą zostać lepiej osiągnięte na szczeblu wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do realizacji tych celów.

| (22) | W razie powstania kolejnej europejskiej inicjatywy legislacyjnej dotyczącej praw pasażerów rozsądniejszym wyjściem byłoby zastosowanie poziomej strategii legislacyjnej obejmującej wszystkie środki transportu w świetle konieczności korzystania z transportu łączonego. |
| --- | --- |

(22)

W razie powstania kolejnej europejskiej inicjatywy legislacyjnej dotyczącej praw pasażerów rozsądniejszym wyjściem byłoby zastosowanie poziomej strategii legislacyjnej obejmującej wszystkie środki transportu w świetle konieczności korzystania z transportu łączonego.

| (23) | Wykonanie niniejszego rozporządzenia powinno opierać się na rozporządzeniu (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów („rozporządzenie w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów”) (7). Należy zatem odpowiednio zmienić wymienione rozporządzenie. |
| --- | --- |

(23)

Wykonanie niniejszego rozporządzenia powinno opierać się na rozporządzeniu (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów („rozporządzenie w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów”) (7). Należy zatem odpowiednio zmienić wymienione rozporządzenie.

| (24) | Należy ściśle wykonywać przepisy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (8), aby zapewnić poszanowanie prywatności pasażerów transportu morskiego i wodnego śródlądowego oraz zagwarantować, że wymagane informacje będą służyć wyłącznie wypełnianiu określonych w niniejszym rozporządzeniu obowiązków związanych z udzielaniem pomocy i nie zostaną użyte ze szkodą dla pasażerów. |
| --- | --- |

(24)

Należy ściśle wykonywać przepisy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (8), aby zapewnić poszanowanie prywatności pasażerów transportu morskiego i wodnego śródlądowego oraz zagwarantować, że wymagane informacje będą służyć wyłącznie wypełnianiu określonych w niniejszym rozporządzeniu obowiązków związanych z udzielaniem pomocy i nie zostaną użyte ze szkodą dla pasażerów.

| (25) | Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(25)

Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Rozdział I

Przepisy ogólne

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy dotyczące następujących kwestii:

| (1) | niedyskryminacja pasażerów w zakresie warunków transportu oferowanych przez przewoźników; |
| --- | --- |

(1)

niedyskryminacja pasażerów w zakresie warunków transportu oferowanych przez przewoźników;

| (2) | niedyskryminacja osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej oraz obowiązkowa pomoc dla nich; |
| --- | --- |

(2)

niedyskryminacja osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej oraz obowiązkowa pomoc dla nich;

| (3) | obowiązki przewoźników wobec pasażerów w przypadkach odwołania lub opóźnienia usługi; |
| --- | --- |

(3)

obowiązki przewoźników wobec pasażerów w przypadkach odwołania lub opóźnienia usługi;

| (4) | minimalne informacje należne pasażerom; |
| --- | --- |

(4)

minimalne informacje należne pasażerom;

| (5) | rozpatrywanie skarg; |
| --- | --- |

(5)

rozpatrywanie skarg;

| (6) | wykonywanie praw pasażerów. |
| --- | --- |

(6)

wykonywanie praw pasażerów.

Artykuł 2

Zakres zastosowania

1.   Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do
  komercyjnego
  transportu
  pasażerów podróżujących statkiem pasażerskim drogą morską i wodną śródlądową
  – w tym rejsów wycieczkowych – świadczonych między portami bądź przystaniami pasażerskimi lub w portach bądź na przystaniach pasażerskich położonych na terytorium państwa członkowskiego, do którego stosuje się Traktat.

2.   Państwa członkowskie mogą wyłączyć z zakresu jego stosowania usługi objęte umowami o świadczenie usługi publicznej, jeżeli takie umowy zapewniają poziom praw pasażerów porównywalny z poziomem wymaganym przez niniejsze rozporządzenie.

3.
     
  Państwom członkowskim zezwala się na wykluczenie z zakresu stosowania przepisów niniejszego rozporządzenia usług transportu miejskiego i transportu podmiejskiego, jeżeli zagwarantują, że cele założone w rozporządzeniu zostaną zrealizowane dzięki innym przepisom i zapewnią porównywalny poziom praw dla pasażerów w porównaniu z poziomem wymaganym w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| (a) | „osoba niepełnosprawna” lub „osoba o ograniczonej sprawności ruchowej” oznacza każdą osobę, której sprawność ruchowa podczas korzystania z transportu jest ograniczona na skutek dowolnej niepełnosprawności fizycznej (zmysłowej lub ruchowej, trwałej lub przejściowej), niepełnosprawności bądź upośledzenia umysłowego
  albo psychospołecznego
  lub niepełnosprawności wynikającej z dowolnych innych przyczyn lub też na skutek wieku i której sytuacja wymaga specjalnej uwagi oraz przystosowania usług dostępnych dla wszystkich pasażerów do jej szczególnych potrzeb; |
| --- | --- |

(a)

„osoba niepełnosprawna” lub „osoba o ograniczonej sprawności ruchowej” oznacza każdą osobę, której sprawność ruchowa podczas korzystania z transportu jest ograniczona na skutek dowolnej niepełnosprawności fizycznej (zmysłowej lub ruchowej, trwałej lub przejściowej), niepełnosprawności bądź upośledzenia umysłowego
  albo psychospołecznego
  lub niepełnosprawności wynikającej z dowolnych innych przyczyn lub też na skutek wieku i której sytuacja wymaga specjalnej uwagi oraz przystosowania usług dostępnych dla wszystkich pasażerów do jej szczególnych potrzeb;

| (b) | „odwołanie” oznacza niewykonanie usługi, która została uprzednio zaplanowana i na którą dokonano co najmniej jednej rezerwacji; |
| --- | --- |

(b)

„odwołanie” oznacza niewykonanie usługi, która została uprzednio zaplanowana i na którą dokonano co najmniej jednej rezerwacji;

| (c) | „opóźnienie” oznacza różnicę między zaplanowanym czasem rozpoczęcia lub zakończenia podróży przez pasażera zgodnie z opublikowanym rozkładem a rzeczywistym lub spodziewanym czasem rozpoczęcia lub zakończenia podróży przez pasażera; |
| --- | --- |

(c)

„opóźnienie” oznacza różnicę między zaplanowanym czasem rozpoczęcia lub zakończenia podróży przez pasażera zgodnie z opublikowanym rozkładem a rzeczywistym lub spodziewanym czasem rozpoczęcia lub zakończenia podróży przez pasażera;

| (d) | „przewoźnik” oznacza osobę, która zawarła umowę przewozu lub w której imieniu została zawarta taka umowa, lub też wykonującego przewóz, bez względu na to, czy przewóz jest faktycznie wykonywany przez tę osobę, czy też przez wykonującego przewóz, innego niż operator turystyczny; |
| --- | --- |

(d)

„przewoźnik” oznacza osobę, która zawarła umowę przewozu lub w której imieniu została zawarta taka umowa, lub też wykonującego przewóz, bez względu na to, czy przewóz jest faktycznie wykonywany przez tę osobę, czy też przez wykonującego przewóz, innego niż operator turystyczny;

| (e) | „komercyjna usługa pasażerskiego transportu wodnego” oznacza usługę pasażerskiego transportu wodnego wykonywaną przez przewoźnika w ramach rejsów rozkładowych lub nierozkładowych, oferowanych ogółowi społeczeństwa za stosowną opłatą, oddzielnie lub jako część pakietu usług; |
| --- | --- |

(e)

„komercyjna usługa pasażerskiego transportu wodnego” oznacza usługę pasażerskiego transportu wodnego wykonywaną przez przewoźnika w ramach rejsów rozkładowych lub nierozkładowych, oferowanych ogółowi społeczeństwa za stosowną opłatą, oddzielnie lub jako część pakietu usług;

| (f) | „wykonujący przewóz” oznacza osobę inną niż przewoźnik i operator turystyczny, która faktycznie wykonuje całość lub część przewozu; |
| --- | --- |

(f)

„wykonujący przewóz” oznacza osobę inną niż przewoźnik i operator turystyczny, która faktycznie wykonuje całość lub część przewozu;

| (g) | „port” oznacza obszar lądu i wody, gdzie znajdują się udogodnienia i urządzenia pozwalające głównie na przyjmowanie statków, ich załadunek i rozładunek, magazynowanie towarów, odbiór i dostawę tych towarów transportem śródlądowym oraz wchodzenie na pokład statków pasażerskich i schodzenie z tych statków na ląd; |
| --- | --- |

(g)

„port” oznacza obszar lądu i wody, gdzie znajdują się udogodnienia i urządzenia pozwalające głównie na przyjmowanie statków, ich załadunek i rozładunek, magazynowanie towarów, odbiór i dostawę tych towarów transportem śródlądowym oraz wchodzenie na pokład statków pasażerskich i schodzenie z tych statków na ląd;

| (h) | „przystań pasażerska” oznacza inny niż port obszar lądu i wody, gdzie pasażerowie regularnie wchodzą na pokład statków i schodzą ze statków na ląd; |
| --- | --- |

(h)

„przystań pasażerska” oznacza inny niż port obszar lądu i wody, gdzie pasażerowie regularnie wchodzą na pokład statków i schodzą ze statków na ląd;

| (i) | „statek” oznacza statek morski lub rzeczny, z wyłączeniem poduszkowców; |
| --- | --- |

(i)

„statek” oznacza statek morski lub rzeczny, z wyłączeniem poduszkowców;

| (j) | „umowa transportowa” oznacza umowę przewozu między przewoźnikiem ▐ a pasażerem, dotyczącą świadczenia usługi(usług) transportowej(-ych)
  , niezależnie od tego, czy bilet został zakupiony u przewoźnika, organizatora wycieczek, sprzedawcy biletów czy w Internecie
  ; |
| --- | --- |

(j)

„umowa transportowa” oznacza umowę przewozu między przewoźnikiem ▐ a pasażerem, dotyczącą świadczenia usługi(usług) transportowej(-ych)
  , niezależnie od tego, czy bilet został zakupiony u przewoźnika, organizatora wycieczek, sprzedawcy biletów czy w Internecie
  ;

| (k) | „bilet” oznacza ważny dokument uprawniający do przewozu lub jego odpowiednik w formie niepapierowej, w tym w formie elektronicznej, wydany lub potwierdzony przez przewoźnika lub jego autoryzowanego sprzedawcę biletów; |
| --- | --- |

(k)

„bilet” oznacza ważny dokument uprawniający do przewozu lub jego odpowiednik w formie niepapierowej, w tym w formie elektronicznej, wydany lub potwierdzony przez przewoźnika lub jego autoryzowanego sprzedawcę biletów;

| (l) | „sprzedawca biletów” oznacza każdego
  pośrednika sprzedającego usługi transportowe, w tym usługi sprzedawane w ramach pakietu turystycznego
  drogą wodną w imieniu przewoźnika lub
  operatora turystycznego
  ; |
| --- | --- |

(l)

„sprzedawca biletów” oznacza każdego
  pośrednika sprzedającego usługi transportowe, w tym usługi sprzedawane w ramach pakietu turystycznego
  drogą wodną w imieniu przewoźnika lub
  operatora turystycznego
  ;

| (m) | „operator turystyczny” oznacza organizatora
  innego
  niż przewoźnik, w rozumieniu art. 2 pkt 2) dyrektywy 90/314/EWG; |
| --- | --- |

(m)

„operator turystyczny” oznacza organizatora
  innego
  niż przewoźnik, w rozumieniu art. 2 pkt 2) dyrektywy 90/314/EWG;

| (n) | „rezerwacja” oznacza upoważnienie w formie papierowej lub elektronicznej, uprawniające do przewozu z zastrzeżeniem wcześniej potwierdzonych uzgodnień przewozowych dotyczących danej osoby; |
| --- | --- |

(n)

„rezerwacja” oznacza upoważnienie w formie papierowej lub elektronicznej, uprawniające do przewozu z zastrzeżeniem wcześniej potwierdzonych uzgodnień przewozowych dotyczących danej osoby;

| (o) | „statek pasażerski” oznacza statek przewożący więcej niż 12 pasażerów;
  ▐ |
| --- | --- |

(o)

„statek pasażerski” oznacza statek przewożący więcej niż 12 pasażerów;

▐

| (p) | „organ portowy” lub „organ zarządzający portem” oznacza organ, który, w powiązaniu z inną działalnością lub nie, ma za zadanie, zgodnie z prawem lub regulacjami krajowymi, administrować i zarządzać infrastrukturą portową, a także koordynować i kontrolować działalność różnych podmiotów działających w porcie lub systemie portowym; może składać się z kilku oddzielnych organów lub odpowiadać za więcej niż jeden port; |
| --- | --- |

(p)

„organ portowy” lub „organ zarządzający portem” oznacza organ, który, w powiązaniu z inną działalnością lub nie, ma za zadanie, zgodnie z prawem lub regulacjami krajowymi, administrować i zarządzać infrastrukturą portową, a także koordynować i kontrolować działalność różnych podmiotów działających w porcie lub systemie portowym; może składać się z kilku oddzielnych organów lub odpowiadać za więcej niż jeden port;

| (q) | „rejs wycieczkowy” oznacza operację z zakresu żeglugi pasażerskiej uzupełnioną zakwaterowaniem i innymi usługami, trwającą ponad jeden dzień (z noclegiem), która nie jest regularnym lub rozkładowym połączeniem pasażerskim między co najmniej dwoma portami, lecz w ramach której pasażerowie zazwyczaj powracają do portu wyjściowego; |
| --- | --- |

(q)

„rejs wycieczkowy” oznacza operację z zakresu żeglugi pasażerskiej uzupełnioną zakwaterowaniem i innymi usługami, trwającą ponad jeden dzień (z noclegiem), która nie jest regularnym lub rozkładowym połączeniem pasażerskim między co najmniej dwoma portami, lecz w ramach której pasażerowie zazwyczaj powracają do portu wyjściowego;

| (r) | „dostępne formaty” oznacza, że wszyscy pasażerowie mają dostęp do takich samych informacji wykorzystujących format tekstowy, Braille’a, audio, video i/lub elektroniczny. Wzory dostępnych formatów zawierają m.in. piktogramy, zapowiedzi głosowe i napisy i mogą się one zmienić w zależności od rozwoju technologicznego; |
| --- | --- |

(r)

„dostępne formaty” oznacza, że wszyscy pasażerowie mają dostęp do takich samych informacji wykorzystujących format tekstowy, Braille’a, audio, video i/lub elektroniczny. Wzory dostępnych formatów zawierają m.in. piktogramy, zapowiedzi głosowe i napisy i mogą się one zmienić w zależności od rozwoju technologicznego;

| (s) | „pasażer” oznacza każdą osobę podróżującą zgodnie z umową przewozu, inną niż osoby towarzyszące pojazdom, przyczepom lub towarom przewożonym jako ładunek lub towary komercyjne; |
| --- | --- |

(s)

„pasażer” oznacza każdą osobę podróżującą zgodnie z umową przewozu, inną niż osoby towarzyszące pojazdom, przyczepom lub towarom przewożonym jako ładunek lub towary komercyjne;

| (t) | „zakończenie podróży” oznacza rzeczywisty moment przycumowania statku do nabrzeża przy zakończeniu podróży; |
| --- | --- |

(t)

„zakończenie podróży” oznacza rzeczywisty moment przycumowania statku do nabrzeża przy zakończeniu podróży;

| (u) | „rozpoczęcie podróży” oznacza rzeczywisty czas, w którym statek jest zdatny do podróży morskiej; |
| --- | --- |

(u)

„rozpoczęcie podróży” oznacza rzeczywisty czas, w którym statek jest zdatny do podróży morskiej;

| (v) | „cena biletu” oznacza cenę zapłaconą za transport i zakwaterowanie na pokładzie. Nie obejmuje ona kosztów posiłków, innych usług i wszelkich zakupów na pokładzie; |
| --- | --- |

(v)

„cena biletu” oznacza cenę zapłaconą za transport i zakwaterowanie na pokładzie. Nie obejmuje ona kosztów posiłków, innych usług i wszelkich zakupów na pokładzie;

| (w) | „siła wyższa” jest zdarzeniem lub okolicznością, której nie można było zapobiec nawet w przypadku podjęcia wszelkich stosownych środków, np. wojna, inwazja, działania nieprzyjacielskie, działania wojenne (bez względu na fakt, czy doszło do wypowiedzenia wojny, czy też nie), wojna domowa, rebelia, rewolucja, powstanie, wojskowy lub niezgodny z prawem zamach stanu albo [wojskowa lub bezprawna] konfiskata, akty terrorystyczne, nacjonalizacja, sankcje rządowe, blokada, embargo, spór pracowniczy, strajk, lokaut, przerwanie dostaw lub brak prądu, nieprzewidziane okoliczności, w tym pożar, powódź, trzęsienie ziemi, sztorm, huragan lub inne katastrofy naturalne. Przypadki wystąpienia siły wyższej mogą być także spowodowane ekstremalnymi warunkami pływowymi, silnymi wiatrami, przekroczeniem znacznych wysokości fal oraz pojawieniem się formacji lodowych. |
| --- | --- |

(w)

„siła wyższa” jest zdarzeniem lub okolicznością, której nie można było zapobiec nawet w przypadku podjęcia wszelkich stosownych środków, np. wojna, inwazja, działania nieprzyjacielskie, działania wojenne (bez względu na fakt, czy doszło do wypowiedzenia wojny, czy też nie), wojna domowa, rebelia, rewolucja, powstanie, wojskowy lub niezgodny z prawem zamach stanu albo [wojskowa lub bezprawna] konfiskata, akty terrorystyczne, nacjonalizacja, sankcje rządowe, blokada, embargo, spór pracowniczy, strajk, lokaut, przerwanie dostaw lub brak prądu, nieprzewidziane okoliczności, w tym pożar, powódź, trzęsienie ziemi, sztorm, huragan lub inne katastrofy naturalne. Przypadki wystąpienia siły wyższej mogą być także spowodowane ekstremalnymi warunkami pływowymi, silnymi wiatrami, przekroczeniem znacznych wysokości fal oraz pojawieniem się formacji lodowych.

Artykuł 4

Umowa transportowa i niedyskryminacyjne warunki umowne

1.   Przewoźnicy wydają pasażerom dowód zawarcia umowy transportowej w postaci biletu(-ów). Bilety są uznawane za dowód prima facie zawarcia umowy, a tym samym świadczą o nabyciu praw przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.

2.   Z zastrzeżeniem obowiązków z tytułu świadczenia usługi publicznej, wymagających stosowania stawek socjalnych, warunki umowne i stawki stosowane przez przewoźników lub sprzedawców biletów są oferowane ogółowi obywateli bez jakiejkolwiek dyskryminacji ze względu na obywatelstwo bądź miejsce zamieszkania klienta końcowego lub miejsce siedziby przewoźnika bądź sprzedawcy biletów we Wspólnocie.

Artykuł 5

Niedopuszczalność uchyleń

1.   Obowiązki wynikające z niniejszego rozporządzenia nie podlegają ograniczeniu lub uchyleniu w drodze m.in. klauzuli derogacyjnej lub restrykcyjnej zawartej w umowie przewozu.

2.   Przewoźnicy mogą oferować pasażerom warunki umowne korzystniejsze od określonych w niniejszym rozporządzeniu.

Rozdział II

Prawa osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej

Artykuł 6

Zakaz odmowy przewozu

1.   Przewoźnicy, sprzedawcy biletów i operatorzy turystyczni nie odmawiają z uwagi na niepełnosprawność lub ograniczoną sprawność ruchową:

| (a) | przyjęcia rezerwacji lub wydania biletu na podróż, do której stosuje się niniejsze rozporządzenie; |
| --- | --- |

(a)

przyjęcia rezerwacji lub wydania biletu na podróż, do której stosuje się niniejsze rozporządzenie;

| (b) | przyjęcia na pokład osoby niepełnosprawnej lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej w porcie lub na przystani pasażerskiej, o ile dana osoba posiada ważny bilet lub rezerwację. |
| --- | --- |

(b)

przyjęcia na pokład osoby niepełnosprawnej lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej w porcie lub na przystani pasażerskiej, o ile dana osoba posiada ważny bilet lub rezerwację.

2.   Osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej rezerwacje oraz bilety oferowane są bez dodatkowych opłat.

Artykuł 7

Odstępstwa i warunki specjalne

1.   Niezależnie od przepisów art. 6 przewoźnicy, sprzedawcy biletów lub operatorzy turystyczni mogą odmówić przyjęcia rezerwacji lub wydania biletu lub przyjęcia na pokład osoby niepełnosprawnej lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej ▐║ jeżeli konstrukcja statku pasażerskiego fizycznie uniemożliwia przyjmowanie na pokład bądź przewożenie osób niepełnosprawnych lub osób o ograniczonej sprawności ruchowej
  oraz jeżeli nie można im udzielić normalnego poziomu usług w bezpieczny, godny i operacyjnie wykonalny sposób
  .

W przypadku odmowy przyjęcia rezerwacji z przyczyn, o których mowa w 
  akapicie pierwszym
  , przewoźnicy, sprzedawcy biletów lub operatorzy turystyczni czynią racjonalne starania mające na celu zaproponowanie danej osobie możliwego do zaakceptowania rozwiązania alternatywnego.

W przypadku wcześniejszej rezerwacji osoba niepełnosprawna lub osoba o ograniczonej sprawności ruchowej, której odmówiono wstępu na pokład, a także osoba jej towarzysząca zgodnie z ust. 2, mają prawo do zwrotu kosztów lub do podróży zmienioną trasą zgodnie z załącznikiem I. ▐

2.   
  Przewoźnik
  lub sprzedawca biletów lub operator turystyczny może zażądać, aby osobie niepełnosprawnej lub osobie o ograniczonej sprawności ruchowej towarzyszyła inna osoba zdolna do udzielenia pomocy potrzebnej tej osobie, jeżeli jest to absolutnie konieczne.

3.   Gdy przewoźnik lub sprzedawca biletów lub operator turystyczny dokonuje odstępstwa przewidzianego w ust. 1 lub 2, niezwłocznie informuje daną osobę niepełnosprawną lub osobę o ograniczonej sprawności ruchowej o przyczynach tego odstępstwa. Na żądanie przewoźnik, sprzedawca biletów lub operator turystyczny informuje o tych przyczynach osobę niepełnosprawną lub osobę o ograniczonej sprawności ruchowej, pisemnie, w ciągu pięciu dni roboczych od przedstawienia żądania.

Artykuł 8

Dostępność i informacja

1.   
  Pod nadzorem krajowych organów wykonawczych przewoźnicy
  ustanawiają – przy aktywnym udziale organizacji
  będących przedstawicielami portów,
  osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej – niedyskryminacyjne zasady dostępu mające zastosowanie do przewozu osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej
  oraz osób im towarzyszących,
  a także wszelkie ograniczenia odnoszące się do przewozu tych osób lub sprzętu pomocnego im w poruszaniu się, związane z konstrukcją statków pasażerskich, w celu spełnienia obowiązujących wymogów bezpieczeństwa. Zasady te obejmują wszystkie warunki dostępu do danej usługi transportu wodnego, w tym dostępność wykorzystywanych statków i udogodnienia znajdujące się na pokładzie
  oraz wbudowanego wyposażenia pomocniczego
  .

2.   Zasady, o których mowa w ust. 1, są podawane do publicznej wiadomości przez przewoźników lub sprzedawców biletów
  , w formie fizycznej lub w Internecie,
  co najmniej w chwili dokonywania rezerwacji,
  w dostępnych formatach,
  w odpowiedni sposób, w tych samych językach, w których informacje są zazwyczaj podawane wszystkim pasażerom. Przy udzielaniu tych informacji szczególną uwagę zwraca się na potrzeby osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej.

3.   Na żądanie przewoźnicy udostępniają
  w dostępnych formatach
  przepisy prawa międzynarodowego, wspólnotowego lub krajowego ustanawiające wymogi bezpieczeństwa, stanowiące podstawę dla niedyskryminacyjnych zasad dostępu.

4.   Operatorzy turystyczni podają do publicznej wiadomości zasady, o których mowa w ust. 1, mające zastosowanie do podróży, w tym zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek, które są przez nich organizowane, sprzedawane lub oferowane na sprzedaż.

5.   Przewoźnicy, ich sprzedawcy biletów lub operatorzy turystyczni zapewniają osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej dostęp do podanych
  w
  dostępnych formach wszelkich istotnych informacji na temat warunków przewozu, na temat podróży oraz na temat dostępności usług, w tym na temat rezerwacji i informacji on-line
  , oraz wydają pisemne potwierdzenie świadczenia pomocy
  .

Artykuł 9

Prawo do uzyskania pomocy w portach

1.   Przewoźnik jest odpowiedzialny za zapewnienie osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej wyruszającym z portu, podróżujących tranzytem przez port lub przybywającym do portu pomocy określonej w załączniku II tak, aby osoby te mogły wejść na pokład statku odpływającego lub zejść z pokładu statku przypływającego, na podróż którym zakupiły bilet, z zastrzeżeniem zasad dostępu, o których mowa w art. 8 ust. 1.
  Pomoc jest dostosowana do indywidualnych potrzeb osoby niepełnosprawnej lub o ograniczonej sprawności ruchowej.

2.   Przewoźnik może udzielać pomocy samodzielnie lub w ramach zawartej z jedną stroną lub z większą liczbą stron umowy o świadczenie pomocy. Przewoźnik może zawrzeć taką(-ie) umowę(-y) z własnej inicjatywy lub na żądanie, w tym ze strony organu portowego, uwzględniając usługi istniejące w danym porcie.

Jeżeli przewoźnik zawiera z jedną stroną lub z większą liczbą stron umowę o świadczenie pomocy, pozostaje odpowiedzialny za świadczenie pomocy i zapewnienie przestrzegania norm jakości, o których mowa w art. 14 ust. 1.

3.   Przewoźnicy mogą, w sposób wolny od dyskryminacji, pobierać od wszystkich pasażerów opłatę szczególną na rzecz finansowania pomocy w portach. Ta opłata szczególna jest racjonalna, powiązana z kosztami i przejrzysta.

▐

4.   Przewoźnicy udostępniają organowi(-om) wykonawczemu(-ym) wyznaczonemu(-ym) zgodnie z art. 27 ust. 1 zweryfikowany roczny przegląd pobranych opłat i dokonanych wydatków z przeznaczeniem na pomoc udzielaną osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej.

5.
     
  Zgodnie z art. 12 organy zarządzające portami, jeśli to konieczne, są odpowiedzialne za zapewnienie dostępu do portu osobom niepełnosprawnym i o ograniczonej sprawności ruchowej.

Artykuł 10

Prawo do uzyskania pomocy na przystaniach pasażerskich

Jeżeli w danym miejscu docelowym lub miejscu postoju nie ma portu, pomoc jest organizowana przez przewoźnika na przystani pasażerskiej, zgodnie z art. 9.

Artykuł 11

Prawo do uzyskania pomocy na pokładzie statku

Przewoźnicy zapewniają co najmniej pomoc określoną w załączniku III bezpłatnie osobom niepełnosprawnym lub osobom o ograniczonej sprawności ruchowej wyruszającym z portu, przybywającym do portu lub podróżujących tranzytem przez port, do którego stosuje się niniejsze rozporządzenie.

Artykuł 12

Warunki udzielania pomocy

Przewoźnicy, organy zarządzające portami, sprzedawcy biletów i operatorzy turystyczni współpracują przy udzielaniu pomocy osobom niepełnosprawnym lub osobom o ograniczonej sprawności ruchowej w myśl art. 9, 10 i 11 oraz zgodnie z poniższymi literami:

| (a) | pomoc zapewniana jest pod warunkiem, że przewoźnik, sprzedawca biletów lub operator turystyczny zostali powiadomieni o potrzebie udzielenia takiej pomocy danej osobie
  kiedy dokonana jest rezerwacja lub
  przynajmniej na 48 godzin przed koniecznością udzielenia pomocy
  , chyba że udzielający pomocy i pasażer ustalą między sobą krótszy termin powiadomienia, z wyjątkiem rejsów wycieczkowych, gdzie o potrzebie udzielenia pomocy należy powiadomić w czasie dokonywania rezerwacji. Jeżeli
  bilet obejmuje kilka podróży, wystarczy jedno powiadomienie, pod warunkiem że przekazane zostaną odpowiednie informacje na temat terminów kolejnych podróży; |
| --- | --- |

(a)

pomoc zapewniana jest pod warunkiem, że przewoźnik, sprzedawca biletów lub operator turystyczny zostali powiadomieni o potrzebie udzielenia takiej pomocy danej osobie
  kiedy dokonana jest rezerwacja lub
  przynajmniej na 48 godzin przed koniecznością udzielenia pomocy
  , chyba że udzielający pomocy i pasażer ustalą między sobą krótszy termin powiadomienia, z wyjątkiem rejsów wycieczkowych, gdzie o potrzebie udzielenia pomocy należy powiadomić w czasie dokonywania rezerwacji. Jeżeli
  bilet obejmuje kilka podróży, wystarczy jedno powiadomienie, pod warunkiem że przekazane zostaną odpowiednie informacje na temat terminów kolejnych podróży;

| (b) | przewoźnicy, sprzedawcy biletów i operatorzy turystyczni podejmują wszelkie środki niezbędne do
  żądania i
  przyjmowania powiadomień o potrzebie pomocy dokonywanych przez osoby niepełnosprawne lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej;
  pasażer otrzymuje potwierdzenie, że potrzeby w zakresie pomocy zostały odnotowane;
  obowiązek ten ma zastosowanie do wszystkich punktów sprzedaży, w tym sprzedaży telefonicznej i sprzedaży przez Internet; |
| --- | --- |

(b)

przewoźnicy, sprzedawcy biletów i operatorzy turystyczni podejmują wszelkie środki niezbędne do
  żądania i
  przyjmowania powiadomień o potrzebie pomocy dokonywanych przez osoby niepełnosprawne lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej;
  pasażer otrzymuje potwierdzenie, że potrzeby w zakresie pomocy zostały odnotowane;
  obowiązek ten ma zastosowanie do wszystkich punktów sprzedaży, w tym sprzedaży telefonicznej i sprzedaży przez Internet;

| (c) | jeżeli nie dokonano powiadomienia zgodnie z lit. a), przewoźnicy, sprzedawcy biletów i operatorzy turystyczni podejmują wszelkie racjonalne starania w celu zapewnienia udzielenia pomocy, tak aby osoba niepełnosprawna lub osoba o ograniczonej sprawności ruchowej mogła wejść na pokład statku odpływającego, przesiąść się na statku skomunikowany lub zejść z pokładu statku przypływającego, na podróż którymi zakupiła bilet; |
| --- | --- |

(c)

jeżeli nie dokonano powiadomienia zgodnie z lit. a), przewoźnicy, sprzedawcy biletów i operatorzy turystyczni podejmują wszelkie racjonalne starania w celu zapewnienia udzielenia pomocy, tak aby osoba niepełnosprawna lub osoba o ograniczonej sprawności ruchowej mogła wejść na pokład statku odpływającego, przesiąść się na statku skomunikowany lub zejść z pokładu statku przypływającego, na podróż którymi zakupiła bilet;

| (d) | z zastrzeżeniem uprawnień innych podmiotów w odniesieniu do obszarów położonych poza terenem portu, organ zarządzający portem lub jakakolwiek inna upoważniona osoba wyznacza punkty przyjazdu i odjazdu w granicach portu, wewnątrz lub na zewnątrz budynków terminalu w zależności od sytuacji, gdzie osoby niepełnosprawne lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej mogą zgłaszać swoje przybycie i zwracać się o pomoc; punkty te są wyraźnie oznakowane i oferują podstawowe informacje dotyczące portu i udzielanej pomocy w dostępnych formach; |
| --- | --- |

(d)

z zastrzeżeniem uprawnień innych podmiotów w odniesieniu do obszarów położonych poza terenem portu, organ zarządzający portem lub jakakolwiek inna upoważniona osoba wyznacza punkty przyjazdu i odjazdu w granicach portu, wewnątrz lub na zewnątrz budynków terminalu w zależności od sytuacji, gdzie osoby niepełnosprawne lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej mogą zgłaszać swoje przybycie i zwracać się o pomoc; punkty te są wyraźnie oznakowane i oferują podstawowe informacje dotyczące portu i udzielanej pomocy w dostępnych formach;

| (e) | pomoc udzielana jest pod warunkiem, że osoba niepełnosprawna lub osoba o ograniczonej sprawności ruchowej pojawi się w wyznaczonym punkcie:






  — | w czasie określonym przez przewoźnika, nieprzekraczającym 60 minut przed planowanym czasem rozpoczęcia podróży, lub |
| --- | --- | --- |

(e)

pomoc udzielana jest pod warunkiem, że osoba niepełnosprawna lub osoba o ograniczonej sprawności ruchowej pojawi się w wyznaczonym punkcie:

—

w czasie określonym przez przewoźnika, nieprzekraczającym 60 minut przed planowanym czasem rozpoczęcia podróży, lub

| — | jeżeli nie określono konkretnego czasu, nie później niż 30 minut przed planowanym czasem
  wejścia na pokład
  ,
  chyba że pasażer i udzielający pomocy ustalą inaczej
  , lub |
| --- | --- |

—

jeżeli nie określono konkretnego czasu, nie później niż 30 minut przed planowanym czasem
  wejścia na pokład
  ,
  chyba że pasażer i udzielający pomocy ustalą inaczej
  , lub

| — | w przypadku rejsów wycieczkowych, w czasie określonym przez przewoźnika, nieprzekraczającym 60 minut przed czasem odprawy. |
| --- | --- |

—

w przypadku rejsów wycieczkowych, w czasie określonym przez przewoźnika, nieprzekraczającym 60 minut przed czasem odprawy.

| (f) | jeżeli osoba niepełnosprawna lub osoba o ograniczonej sprawności ruchowej korzysta z pomocy
  psa
  towarzyszącego,
  psa tego
  należy przyjąć, o ile przewoźnik lub sprzedawca biletów lub operator turystyczny zostali powiadomieni zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi dotyczącymi przewozu certyfikowanych
  psów
  towarzyszących na pokładach statków pasażerskich, jeżeli takie przepisy istnieją. |
| --- | --- |

(f)

jeżeli osoba niepełnosprawna lub osoba o ograniczonej sprawności ruchowej korzysta z pomocy
  psa
  towarzyszącego,
  psa tego
  należy przyjąć, o ile przewoźnik lub sprzedawca biletów lub operator turystyczny zostali powiadomieni zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi dotyczącymi przewozu certyfikowanych
  psów
  towarzyszących na pokładach statków pasażerskich, jeżeli takie przepisy istnieją.

Artykuł 13

Przekazywanie informacji stronom trzecim

1.   Jeżeli udzielanie pomocy zostało zlecone podwykonawcom, a przewoźnik, sprzedawca biletów lub operator turystyczny otrzymuje powiadomienie o potrzebie pomocy co najmniej 48 godzin przed planowanym czasem rozpoczęcia podróży, przekazuje odpowiednie informacje, tak aby podwykonawca otrzymał je
  możliwie jak najszybciej i w każdym przypadku
  co najmniej 36 godzin przed planowanym czasem rozpoczęcia podróży.

2.   Jeżeli udzielanie pomocy zostało zlecone podwykonawcom, a przewoźnik nie otrzymał powiadomienia o potrzebie pomocy co najmniej 48 godzin przed planowanym czasem rozpoczęcia podróży, przewoźnik przekazuje informację podwykonawcy jak najszybciej.

Artykuł 14

Normy jakości dotyczące pomocy

1.   Przewoźnicy ustalają normy jakości dotyczące pomocy określonej w załącznikach II i III oraz określają wymagania w zakresie środków potrzebnych do ich spełnienia, we współpracy z organizacjami reprezentującymi pasażerów niepełnosprawnych i pasażerów o ograniczonej sprawności ruchowej.

2.   Przy ustalaniu norm jakości należy w pełni uwzględnić międzynarodowo uznane strategie i kodeksy postępowania dotyczące udogodnień w przewozie osób niepełnosprawnych lub osób o ograniczonej sprawności ruchowej, w szczególności zalecenie Międzynarodowej Organizacji Morskiej w sprawie projektowania i eksploatacji statków pasażerskich odpowiadających potrzebom osób starszych i niepełnosprawnych.

3.   Przewoźnicy publikują stosowane przez siebie normy jakości
  w dostępnych formatach
  .

Artykuł 15

Szkolenie

Przewoźnicy:

| (a) | dbają, aby ich pracownicy, w tym zatrudnieni przez wszelkich podwykonawców, udzielający bezpośredniej pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej mieli wiedzę na temat spełniania potrzeb osób o różnych rodzajach niepełnosprawności lub upośledzenia ruchowego; |
| --- | --- |

(a)

dbają, aby ich pracownicy, w tym zatrudnieni przez wszelkich podwykonawców, udzielający bezpośredniej pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej mieli wiedzę na temat spełniania potrzeb osób o różnych rodzajach niepełnosprawności lub upośledzenia ruchowego;

| (b) | zapewniają wszystkim swoim pracownikom pracującym w porcie, którzy mają bezpośredni kontakt z podróżnymi, szkolenia dotyczące udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym i poszerzające wiedzę na temat niepełnosprawności; |
| --- | --- |

(b)

zapewniają wszystkim swoim pracownikom pracującym w porcie, którzy mają bezpośredni kontakt z podróżnymi, szkolenia dotyczące udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym i poszerzające wiedzę na temat niepełnosprawności;

| (c) | dbają, aby natychmiast po zatrudnieniu wszyscy nowi pracownicy
  , którzy mają bezpośrednią styczność z pasażerami,
  uczestniczyli w szkoleniach na temat niepełnosprawności oraz aby personel korzystał ze szkoleń przypominających w stosownych przypadkach. |
| --- | --- |

(c)

dbają, aby natychmiast po zatrudnieniu wszyscy nowi pracownicy
  , którzy mają bezpośrednią styczność z pasażerami,
  uczestniczyli w szkoleniach na temat niepełnosprawności oraz aby personel korzystał ze szkoleń przypominających w stosownych przypadkach.

Artykuł 16

Odszkodowania za wózki inwalidzkie i sprzęt ułatwiający poruszanie się

1.   
  Poza przypadkami, w których pasażer posiadający sprzęt otrzymał odszkodowanie na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 392/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie odpowiedzialności przewoźników wobec pasażerów na morzu z tytułu wypadków (9), jeżeli
  wózki inwalidzkie bądź inny sprzęt ułatwiający poruszanie się lub ich części zostaną zagubione lub ulegną uszkodzeniu podczas ich obsługi w porcie lub podczas transportu na pokład statku, przed podróżą, w trakcie podróży i po podróży, pasażer, do którego sprzęt należy, otrzymuje odszkodowanie ▐ w zależności od tego, kto był odpowiedzialny za narażenie sprzętu na zagubienie lub uszkodzenie.

W razie konieczności należy podjąć wszelkie starania w celu szybkiego zapewnienia sprzętu zastępczego
  odpowiadającego potrzebom danego pasażera
  .

2.   Nie ma ograniczeń co do kwoty odszkodowania wypłacanego zgodnie z niniejszym artykułem.

Rozdział III

Obowiązki przewoźników w przypadku przerwania podróży

Artykuł 17

Dostarczanie informacji

1.   W razie opóźnienia przewoźnik lub, w stosownych przypadkach, organ zarządzający portem informuje pasażerów
  najpóźniej
  30 minut po planowanym czasie rozpoczęcia podróży lub 1 godzinę przed planowanym czasem zakończenia podróży.
  Jeżeli informacje te są dostępne, przewoźnik informuje pasażerów o spodziewanym czasie rozpoczęcia i zakończenia podróży.

2.   Jeżeli pasażerowie nie zdążą na połączenie z powodu opóźnienia, wykonujący przewóz podejmuje racjonalne starania w celu poinformowania tych pasażerów o połączeniach alternatywnych.

3.
     
  Przewoźnik lub organ zarządzający portem gwarantuje, że pasażerowie niepełnosprawni lub o ograniczonej sprawności ruchowej otrzymują informacje wymagane na mocy ust. 1 i 2 w dostępnych formatach.

Artykuł 18

Prawo do uzyskania pomocy

1.   Jeżeli przewoźnik z uzasadnionych względów spodziewa się opóźnienia usługi pasażerskiego transportu wodnego o ponad 60 minut w stosunku do planowanego czas rozpoczęcia podróży, pasażerom oferuje się bezpłatne posiłki i napoje, w racjonalnej relacji do czasu oczekiwania, jeżeli są one dostępne na pokładzie bądź w porcie lub mogą być dostarczone za pomocą racjonalnych środków.

2.   W przypadku wszelkich opóźnień wiążących się z co najmniej jednym noclegiem lub z pobytem dodatkowym w stosunku do planów pasażera, oprócz posiłków i napojów, o których mowa w ust. 1, pasażerom oferuje się transport między portem a miejscem zakwaterowania.
  Dodatkowe koszty zakwaterowania i transportu ponoszone przez przewoźnika nie mogą przekraczać dwukrotnej ceny biletu.

3.   Jeżeli usługa transportu wodnego nie może być kontynuowana, przewoźnicy w miarę możliwości i jak najszybciej organizują transport zastępczy dla pasażerów.

4.   Stosując ust. 1, 2 i 3, wykonujący przewóz zwraca szczególną uwagę na potrzeby osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej oraz wszelkich osób im towarzyszących.

Artykuł 19

Zmiana trasy i zwrot kosztów

1.   Jeżeli przewoźnik z uzasadnionych względów spodziewa się opóźnienia usługi pasażerskiego transportu wodnego o ponad 120 minut w stosunku do planowanego czasu rozpoczęcia podróży, pasażer niezwłocznie:

| (a) | otrzymuje ofertę alternatywnych usług transportowych na racjonalnych warunkach lub, jeżeli to ostatnie okaże się niewykonalne w praktyce, jest informowany o alternatywnych usługach transportowych bądź innych operatorach turystycznych; |
| --- | --- |

(a)

otrzymuje ofertę alternatywnych usług transportowych na racjonalnych warunkach lub, jeżeli to ostatnie okaże się niewykonalne w praktyce, jest informowany o alternatywnych usługach transportowych bądź innych operatorach turystycznych;

| (b) | otrzymuje propozycję zwrotu
  kosztów biletu
  jeżeli zdecyduje, że nie będzie podróżował z tym przewoźnikiem
  . |
| --- | --- |

(b)

otrzymuje propozycję zwrotu
  kosztów biletu
  jeżeli zdecyduje, że nie będzie podróżował z tym przewoźnikiem
  .

Zwrot kosztów przewidziany w lit. b) odbywa się na warunkach takich samych jak wypłata odszkodowania, o którym mowa w art. 20
  ust. 3, 4, i 5
  .

2.   
  W drodze ustępstwa od ust. 1, pasażerowie
  rejsów wycieczkowych
  mają prawo do zmiany trasy podróży lub zwrotu kosztów zgodnie z dyrektywą
  90/314/EWG.

Artykuł 20

Odszkodowanie związane z ceną biletu

1.   Nie tracąc prawa do przewozu, pasażer może zażądać odszkodowania od przewoźnika, jeżeli nastąpi opóźnienie zakończenia podróży. Minimalne stawki odszkodowania wynoszą:

| (a) | 25 % ceny biletu w przypadku opóźnienia wynoszącego od 60 do 119 minut; |
| --- | --- |

(a)

25 % ceny biletu w przypadku opóźnienia wynoszącego od 60 do 119 minut;

| (b) | 50 % ceny biletu w przypadku opóźnienia wynoszącego 120 minut lub więcej; |
| --- | --- |

(b)

50 % ceny biletu w przypadku opóźnienia wynoszącego 120 minut lub więcej;

| (c) | 100 % ceny biletu, jeżeli przewoźnik nie zapewni usług alternatywnych lub informacji, o których mowa w art. 19 lit. ust. 1 lit. a). |
| --- | --- |

(c)

100 % ceny biletu, jeżeli przewoźnik nie zapewni usług alternatywnych lub informacji, o których mowa w art. 19 lit. ust. 1 lit. a).

2.   
  Ust. 1
  nie ma zastosowania do pasażerów rejsów wycieczkowych
  . Mogą oni domagać się odszkodowania na mocy
  dyrektywy 90/314/EWG.

3.   Wypłata odszkodowania następuje w ciągu miesiąca od złożenia wniosku o odszkodowanie. Odszkodowanie może mieć postać kuponów lub innych usług, o ile ich warunki są elastyczne, w szczególności co do okresu ważności i co do miejsca docelowego. Odszkodowanie jest wypłacane w formie pieniężnej na żądanie pasażera.

4.
     
  Jeżeli przewoźnik o anulowaniu lub przełożeniu rejsu lub przedłużeniu czasu rejsu poinformował na 3 dni przed planowanym czasem rozpoczęcia podróży lub wcześniej, prawo do odszkodowania nie przysługuje.

Artykuł 21

Działanie siły wyższej

Obowiązki ustanowione w art. 18, 19 i 20 nie mają zastosowania w przypadkach działania siły wyższej utrudniających wykonanie usługi transportowej.

Artykuł 22

Dalsze roszczenia

Niniejsze rozporządzenie w żadnym wypadku nie uniemożliwia pasażerom dochodzenia odszkodowania za straty wynikające z odwołania lub opóźnienia usług transportowych przed sądami krajowymi.
  Odszkodowanie przyznane na mocy niniejszego rozporządzenia może zostać potrącone z przyznanego dodatkowego odszkodowania.

Artykuł 23

Środki dodatkowe na rzecz pasażerów

Pod nadzorem krajowych organów wykonawczych przewoźnicy
  współpracują w celu przyjęcia rozwiązań na szczeblu europejskim z zainteresowanymi stronami,
  organizacjami
  zawodowymi oraz stowarzyszeniami klientów, pasażerów
  , portów
  i osób niepełnosprawnych. Środki te powinny mieć na celu poprawę opieki przysługującej pasażerom, szczególnie w razie dużych opóźnień oraz przerwania lub odwołania podróży.

Rozdział IV

Informowanie pasażerów i rozpatrywanie skarg

Artykuł 24

Prawo do informacji dotyczących podróży

Organy zarządzające portami oraz przewoźnicy udzielają pasażerom odpowiednich informacji podczas podróży, w
  formach dostępnych oraz w tych samych językach, w których informacje są zazwyczaj podawane
  . Szczególną uwagę zwraca się na potrzeby osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej.

Artykuł 25

Informacje dotyczące praw pasażerów

1.   Przewoźnicy dbają, aby pasażerowie otrzymywali właściwe i zrozumiałe informacje na temat ich praw wynikających z niniejszego rozporządzenia najpóźniej w chwili rozpoczęcia podróży. O ile informacji tych udzielił bądź przewoźnik, bądź wykonujący przewóz, drugi z wymienionych podmiotów nie jest już do tego zobowiązany. Informacji udziela się w
  formach dostępnych oraz w tych samych językach, w których informacje są zazwyczaj podawane
  . Przy udzielaniu tych informacji szczególną uwagę zwraca się na potrzeby osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej.

2.   Przewoźnicy i organy zarządzające portami dbają, aby prawa przysługujące pasażerom na mocy niniejszego rozporządzenia były podawane do publicznej wiadomości, zarówno na statkach, jak i w portach. Informacje te obejmują dane adresowe organu wykonawczego wyznaczonego przez państwo członkowskie zgodnie z art. 27 ust. 1.

Artykuł 26

Skargi

1.   
  Władze państw członkowskich
  określają
  niezależny
  mechanizm rozpatrywania skarg
  , dostępny dla wszystkich pasażerów, w tym dla osób niepełnosprawnych i o ograniczonej sprawności ruchowej,
  odnoszący się do praw i obowiązków objętych niniejszym rozporządzeniem.

2.   Pasażerowie mogą wnosić skargi do przewoźnika w ciągu jednego miesiąca od dnia, w którym usługa została wykonana lub powinna była zostać wykonana. W ciągu 20 dni roboczych adresat skargi udziela umotywowanej odpowiedzi lub, w uzasadnionych przypadkach, informuje pasażera o spodziewanej dacie odpowiedzi. Czas na udzielenie odpowiedzi jest nie dłuższy niż dwa miesiące od chwili otrzymania skargi.

3.   W razie nieudzielenia odpowiedzi w terminie określonym w ust. 2 skargę uznaje się za uwzględnioną.

Rozdział V

Wykonanie przepisów i krajowe organy wykonawcze

Artykuł 27

Krajowe organy wykonawcze

1.   Każde państwo członkowskie wyznacza organ odpowiedzialny za wykonanie niniejszego rozporządzenia. Każdy organ przyjmuje konieczne środki
  w celu dopilnowania, że ustanowione zostaną zasady
  dostępu, o których mowa w art. 8,
  zostanie zapewnione przestrzeganie wyżej wspomnianych zasad oraz praw pasażerów
  . Każdy organ – pod względem swojej organizacji, decyzji o finansowaniu, struktury prawnej i procesu decyzyjnego – jest niezależny od
  interesów handlowych
  .

2.   Państwa członkowskie informują Komisję o organie wyznaczonym zgodnie z niniejszym artykułem oraz o zakresie jego odpowiedzialności.

3.   Wszyscy pasażerowie mogą składać skargi w sprawie domniemanego naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia do odpowiedniego organu wyznaczonego zgodnie z ust. 1 przez państwo członkowskie.

4.   Państwa członkowskie, które postanowiły objąć niektóre usługi odstępstwem zgodnie z art. 2 ust. 2, zapewniają porównywalny mechanizm wykonywania praw pasażerów.

Artykuł 28

Sprawozdanie dotyczące wykonania rozporządzenia

1.   W dniu 1 czerwca każdego roku organy wykonawcze wyznaczone zgodnie z art. 27 publikują sprawozdanie dotyczące swojej działalności w roku poprzednim, zawierające m.in.:

| (a) | opis działań podjętych w celu wdrożenia przepisów niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

(a)

opis działań podjętych w celu wdrożenia przepisów niniejszego rozporządzenia;

| (b) | odniesienie do procedur mających zastosowanie w przypadku rozpatrywania skarg indywidualnych; |
| --- | --- |

(b)

odniesienie do procedur mających zastosowanie w przypadku rozpatrywania skarg indywidualnych;

| (c) | streszczenie obowiązujących w tym państwie członkowskim przepisów dotyczących dostępności dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej; |
| --- | --- |

(c)

streszczenie obowiązujących w tym państwie członkowskim przepisów dotyczących dostępności dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej;

| (d) | sumaryczne dane dotyczące skarg,
  w tym ich wyniku i czasu oczekiwania na rozwiązanie
  ; |
| --- | --- |

(d)

sumaryczne dane dotyczące skarg,
  w tym ich wyniku i czasu oczekiwania na rozwiązanie
  ;

| (e) | szczegółowe informacje na temat zastosowanych sankcji; |
| --- | --- |

(e)

szczegółowe informacje na temat zastosowanych sankcji;

| (f) | inne kwestie mające istotne znaczenie z punktu widzenia wykonania niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

(f)

inne kwestie mające istotne znaczenie z punktu widzenia wykonania niniejszego rozporządzenia;

2.   Aby móc sporządzić takie sprawozdanie, organy wykonawcze prowadzą statystykę dotyczącą skarg indywidualnych, uporządkowaną według tematów i przedsiębiorstw, których skargi dotyczą. Takie dane na żądanie udostępniane są Komisji lub krajowym organom dochodzeniowym przez okres trzech lat po dacie odnośnego wydarzenia.

Artykuł 29

Współpraca organów wykonawczych

Krajowe organy wykonawcze wyznaczone zgodnie z art. 27 ust. 1 wymieniają informacje o swojej pracy, zasadach podejmowania decyzji i praktykach w celu zapewnienia spójności ochrony pasażerów na terytorium Wspólnoty. Komisja pomaga im w wykonywaniu tego zadania.

Artykuł 30

Kary

Państwa członkowskie określają przepisy dotyczące kar stosowanych w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia i przyjmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia wprowadzenia tych przepisów w życie. Przewidziane kary
  , które mogą obejmować nakazanie wypłaty odszkodowania zainteresowanemu pasażerowi,
  muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach, a także powiadamiają ją niezwłocznie o wszelkich kolejnych dotyczących ich zmianach.

Rozdział VI

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 31

Sprawozdanie

Najpóźniej ... (10) Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące działania i skutków niniejszego rozporządzenia. Sprawozdaniu w razie konieczności towarzyszą wnioski legislacyjne dotyczące dalszego szczegółowego wykonania przepisów niniejszego rozporządzenia lub zmieniające niniejsze rozporządzenie.

Artykuł 32

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 2006/2004

W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 dodaje się punkt w brzmieniu:

| „19. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 z dnia [w sprawie praw pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów]
   (11). |
| --- | --- |

„19.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 z dnia [w sprawie praw pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów]
   (11).

Artykuł 33

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się po upływie ... (12). Artykuły 6, 7, 26, 27 i 30 stosuje się po upływie ... (13).

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w ║, dnia

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C ...

1

(2)  Dz.U. C ...

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009.

3

Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009.

(4)  Dz.U. L 144 z 15.5.1998, s. 1.

4

(5)  IMO – Komitet ds. Bezpieczeństwa na Morzu, Circ. 735, 24 czerwca 1996 r., stan na dzień przyjęcia niniejszego rozporządzenia.

5

(6)  Dz.U. L 158 z 23.6.1990, s. 59.

6

(7)  Dz.U. L 364 z 9.12.2004, s. 1.

7

(8)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

8

(9)  
  Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 24

9

Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 24

(10)  ║ Trzy lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

10

Trzy lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

(11)  Dz.U. C ...”

11

(12)  ║ Dwa lata od jego opublikowania.

12

(13)  ║ Rok od daty jego opublikowania.

13

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK I

Prawo do zwrotu kosztów lub zmiany trasy w przypadku wcześniejszych rezerwacji dokonywanych przez osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej

| 1. | W przypadku odesłania do niniejszego załącznika osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej oferuje się wybór pomiędzy następującymi opcjami:






  a) | — | zwrot koszów w ciągu 7 dni, gotówką, elektronicznym przelewem bankowym, przekazem bankowym lub czekiem bankowym lub, za pisemną zgodą pasażera, całości kosztu biletu według ceny zakupu, za niewykonaną(-e) część(części) podróży oraz za już wykonaną(-e) część(części) podróży, jeżeli podróż nie prowadzi już w żaden sposób do realizacji pierwotnego planu pasażera, a także, w stosownych przypadkach, |
| --- | --- | --- | --- |

1.

W przypadku odesłania do niniejszego załącznika osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej oferuje się wybór pomiędzy następującymi opcjami:

a)

—

zwrot koszów w ciągu 7 dni, gotówką, elektronicznym przelewem bankowym, przekazem bankowym lub czekiem bankowym lub, za pisemną zgodą pasażera, całości kosztu biletu według ceny zakupu, za niewykonaną(-e) część(części) podróży oraz za już wykonaną(-e) część(części) podróży, jeżeli podróż nie prowadzi już w żaden sposób do realizacji pierwotnego planu pasażera, a także, w stosownych przypadkach,

| — | podróż powrotna do miejsca rozpoczęcia podróży, w najbliższym możliwym terminie; albo |
| --- | --- |

—

podróż powrotna do miejsca rozpoczęcia podróży, w najbliższym możliwym terminie; albo

| b) | podróż zmienioną trasą, na porównywalnych warunkach, do miejsca docelowego, w najwcześniejszym możliwym terminie; albo |
| --- | --- |

b)

podróż zmienioną trasą, na porównywalnych warunkach, do miejsca docelowego, w najwcześniejszym możliwym terminie; albo

| c) | podróż zmienioną trasą, na porównywalnych warunkach, do miejsca docelowego, w późniejszym terminie dogodnym dla pasażera, w zależności od dostępności biletów. |
| --- | --- |

c)

podróż zmienioną trasą, na porównywalnych warunkach, do miejsca docelowego, w późniejszym terminie dogodnym dla pasażera, w zależności od dostępności biletów.

| 2. | Ustęp 1 lit. a) ma również zastosowanie do pasażerów, których podróż stanowi część pakietu turystycznego, z wyjątkiem prawa do zwrotu kosztów, gdy to prawo wynika z dyrektywy 90/314/EWG ║. |
| --- | --- |

2.

Ustęp 1 lit. a) ma również zastosowanie do pasażerów, których podróż stanowi część pakietu turystycznego, z wyjątkiem prawa do zwrotu kosztów, gdy to prawo wynika z dyrektywy 90/314/EWG ║.

| 3. | Jeżeli – w przypadku, gdy miasto lub region są obsługiwane przez kilka portów – wykonujący przewóz oferuje pasażerowi podróż do alternatywnego portu innego niż wskazany w rezerwacji, ten wykonujący przewóz ponosi koszt przewozu pasażera z tego alternatywnego portu do portu wskazanego w rezerwacji lub do innego pobliskiego miejsca docelowego uzgodnionego z pasażerem. |
| --- | --- |

3.

Jeżeli – w przypadku, gdy miasto lub region są obsługiwane przez kilka portów – wykonujący przewóz oferuje pasażerowi podróż do alternatywnego portu innego niż wskazany w rezerwacji, ten wykonujący przewóz ponosi koszt przewozu pasażera z tego alternatywnego portu do portu wskazanego w rezerwacji lub do innego pobliskiego miejsca docelowego uzgodnionego z pasażerem.

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK II

Pomoc w portach

Pomoc i rozwiązania niezbędne, by osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej mogły:

| — | poinformować o swoim przybyciu do portu i zwrócić się o pomoc; |
| --- | --- |

—

poinformować o swoim przybyciu do portu i zwrócić się o pomoc;

| — | przemieścić się od wejścia do stanowiska odprawy, jeżeli dotyczy, lub na statek; |
| --- | --- |

—

przemieścić się od wejścia do stanowiska odprawy, jeżeli dotyczy, lub na statek;

| — | dokonać odprawy i nadać bagaż, gdy to konieczne; |
| --- | --- |

—

dokonać odprawy i nadać bagaż, gdy to konieczne;

| — | przemieścić się ze stanowiska odprawy (jeżeli dotyczy) na statek, dopełniając procedur emigracyjnych, celnych i związanych z bezpieczeństwem; |
| --- | --- |

—

przemieścić się ze stanowiska odprawy (jeżeli dotyczy) na statek, dopełniając procedur emigracyjnych, celnych i związanych z bezpieczeństwem;

| — | wejść na pokład statku, korzystając z udostępnionych
  niezbędnych środków
  , |
| --- | --- |

—

wejść na pokład statku, korzystając z udostępnionych
  niezbędnych środków
  ,

| — | przemieścić się od wejścia na statek do części, w której znajdują się miejsca siedzące, |
| --- | --- |

—

przemieścić się od wejścia na statek do części, w której znajdują się miejsca siedzące,

| — | oddać na przechowanie i odebrać bagaż na statku; |
| --- | --- |

—

oddać na przechowanie i odebrać bagaż na statku;

| — | przemieścić się ze swojego miejsca do wejścia na statek; |
| --- | --- |

—

przemieścić się ze swojego miejsca do wejścia na statek;

| — | zejść z pokładu statku, korzystając z udostępnionych wind, wózków inwalidzkich lub innej potrzebnej pomocy, stosowanie do sytuacji; |
| --- | --- |

—

zejść z pokładu statku, korzystając z udostępnionych wind, wózków inwalidzkich lub innej potrzebnej pomocy, stosowanie do sytuacji;

| — | odebrać bagaż (gdy to konieczne), dopełniając procedur imigracyjnych i celnych; |
| --- | --- |

—

odebrać bagaż (gdy to konieczne), dopełniając procedur imigracyjnych i celnych;

| — | dostać się z hali bagażowej lub punktu zejścia ze statku do wskazanego wyjścia; |
| --- | --- |

—

dostać się z hali bagażowej lub punktu zejścia ze statku do wskazanego wyjścia;

| — | przemieszczać się do toalet w razie potrzeby. |
| --- | --- |

—

przemieszczać się do toalet w razie potrzeby.

Jeżeli osobie niepełnosprawnej lub osobie o ograniczonej sprawności ruchowej pomaga osoba towarzysząca, na życzenie należy zezwolić tej osobie na udzielanie koniecznej pomocy w porcie oraz podczas wejścia na pokład i zejścia z pokładu.

Obsługa wszelkiego niezbędnego sprzętu ułatwiającego poruszanie się, w tym wózków inwalidzkich z napędem elektrycznym.

Tymczasowe udostępnienie sprzętu ułatwiającego poruszanie się zastępującego sprzęt uszkodzony lub zagubiony, niekoniecznie identycznego
  o podobnych cechach technicznych i funkcjonalnych
  .

Obsługa lądowa w odniesieniu do
  psów
  towarzyszących, w stosownych przypadkach.

Podawanie w dostępnych formach informacji potrzebnych przy wchodzeniu na statek i schodzeniu na ląd.

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK III

Pomoc na pokładzie statku

Przewóz certyfikowanych psów towarzyszących na statku, z zastrzeżeniem przepisów krajowych.

Oprócz sprzętu medycznego – przewóz sprzętu ułatwiającego poruszanie się w liczbie do dwóch sztuk na jedną osobą niepełnosprawną lub osobę o ograniczonej możliwości poruszania się, w tym wózków inwalidzkich z napędem elektrycznym.

Podawanie w dostępnych formach istotnych informacji o trasie.

Podjęcie wszelkich racjonalnych starań w celu zaaranżowania miejsc siedzących stosownie do potrzeb osób niepełnosprawnych lub osób o ograniczonej sprawności ruchowej na żądanie, z zastrzeżeniem wymogów bezpieczeństwa i zależnie od dostępności.

Pomoc w przemieszczaniu się do toalet w razie potrzeby.

Jeżeli osobie niepełnosprawnej lub osobie o ograniczonej sprawności ruchowej pomaga osoba towarzysząca, przedsiębiorstwo żeglugowe podejmie wszelkie racjonalne starania, aby zapewnić takiej osobie miejsce obok osoby niepełnosprawnej lub osoby o ograniczonej możliwości poruszania się.

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK IV

Szkolenia dotyczące niepełnosprawności

Szkolenia dotyczące wiedzy na temat niepełnosprawności

Szkolenie dla personelu bezpośrednio kontaktującego się z podróżnymi obejmuje:

| — | odpowiednią wiedzę i umiejętność właściwego reagowania na pasażerów z upośledzeniami fizycznymi lub zmysłowymi (słuchu i wzroku), z niepełnosprawnością ukrytą lub z upośledzeniami umysłowymi, w tym umiejętność rozróżnienia pomiędzy różnymi możliwościami osób, których sprawność ruchowa, orientacja przestrzenna lub zdolności komunikacyjne mogą być ograniczone; |
| --- | --- |

—

odpowiednią wiedzę i umiejętność właściwego reagowania na pasażerów z upośledzeniami fizycznymi lub zmysłowymi (słuchu i wzroku), z niepełnosprawnością ukrytą lub z upośledzeniami umysłowymi, w tym umiejętność rozróżnienia pomiędzy różnymi możliwościami osób, których sprawność ruchowa, orientacja przestrzenna lub zdolności komunikacyjne mogą być ograniczone;

| — | bariery napotykane przez osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, w tym bariery wynikające z postawy otoczenia, bariery środowiskowe/fizyczne i bariery organizacyjne; |
| --- | --- |

—

bariery napotykane przez osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, w tym bariery wynikające z postawy otoczenia, bariery środowiskowe/fizyczne i bariery organizacyjne;

| — | certyfikowane psy towarzyszące, w tym zadania i potrzeby psa towarzyszącego; |
| --- | --- |

—

certyfikowane psy towarzyszące, w tym zadania i potrzeby psa towarzyszącego;

| — | reagowanie w nieoczekiwanych sytuacjach; |
| --- | --- |

—

reagowanie w nieoczekiwanych sytuacjach;

| — | umiejętności interpersonalne i metody komunikacji z osobami głuchymi, ║ osobami zupośledzeniami słuchu, upośledzeniami wzroku i upośledzeniami mowy oraz upośledzeniami umysłowymi; |
| --- | --- |

—

umiejętności interpersonalne i metody komunikacji z osobami głuchymi, ║ osobami zupośledzeniami słuchu, upośledzeniami wzroku i upośledzeniami mowy oraz upośledzeniami umysłowymi;

| — | ogólna wiedza na temat wytycznych IMO związanych z zaleceniem w sprawie projektowania i eksploatacji statków pasażerskich odpowiadających potrzebom osób starszych i niepełnosprawnych; |
| --- | --- |

—

ogólna wiedza na temat wytycznych IMO związanych z zaleceniem w sprawie projektowania i eksploatacji statków pasażerskich odpowiadających potrzebom osób starszych i niepełnosprawnych;

| — | umiejętność ostrożnego obchodzenia się z wózkami inwalidzkimi i innym sprzętem ułatwiającym poruszanie się, z myślą o uniknięciu uszkodzeń (dla wszystkich pracowników zajmujących się bagażem, jeżeli dotyczy). |
| --- | --- |

—

umiejętność ostrożnego obchodzenia się z wózkami inwalidzkimi i innym sprzętem ułatwiającym poruszanie się, z myślą o uniknięciu uszkodzeń (dla wszystkich pracowników zajmujących się bagażem, jeżeli dotyczy).

Szkolenia dotyczące pomocy osobom niepełnosprawnym

Szkolenie dla pracowników bezpośrednio pomagających osobom o ograniczonej sprawności ruchowej obejmuje:

| — | umiejętność udzielenia użytkownikom wózków inwalidzkich pomocy w przemieszczaniu się na wózek i z wózka; |
| --- | --- |

—

umiejętność udzielenia użytkownikom wózków inwalidzkich pomocy w przemieszczaniu się na wózek i z wózka;

| — | umiejętność udzielania pomocy osobom o ograniczonej sprawności ruchowej podróżującym z
  psem
  towarzyszącym, w tym zadania i potrzeby tych
  psów
  ; |
| --- | --- |

—

umiejętność udzielania pomocy osobom o ograniczonej sprawności ruchowej podróżującym z
  psem
  towarzyszącym, w tym zadania i potrzeby tych
  psów
  ;

| — | techniki prowadzenia pasażerów niewidomych i niedowidzących; |
| --- | --- |

—

techniki prowadzenia pasażerów niewidomych i niedowidzących;

| — | znajomość rodzajów sprzętu wspomagającego osoby o ograniczonej sprawności ruchowej oraz umiejętność obchodzenia się z takim sprzętem; |
| --- | --- |

—

znajomość rodzajów sprzętu wspomagającego osoby o ograniczonej sprawności ruchowej oraz umiejętność obchodzenia się z takim sprzętem;

| — | używanie sprzętu pomagającego we wchodzeniu na pokład i schodzeniu na ląd oraz znajomość odpowiednich procedur dotyczących pomocy we wchodzeniu na pokład i schodzeniu na ląd, zapewniających bezpieczeństwo i godność osób o ograniczonej sprawności ruchowej; |
| --- | --- |

—

używanie sprzętu pomagającego we wchodzeniu na pokład i schodzeniu na ląd oraz znajomość odpowiednich procedur dotyczących pomocy we wchodzeniu na pokład i schodzeniu na ląd, zapewniających bezpieczeństwo i godność osób o ograniczonej sprawności ruchowej;

| — | wystarczającą wiedzę na temat zapotrzebowania na rzetelną i profesjonalną pomoc, jak również świadomość tego, że niektórzy pasażerowie niepełnosprawni mogą podczas podróży doświadczać poczucia bezradności z uwagi na zależność od świadczonej pomocy; |
| --- | --- |

—

wystarczającą wiedzę na temat zapotrzebowania na rzetelną i profesjonalną pomoc, jak również świadomość tego, że niektórzy pasażerowie niepełnosprawni mogą podczas podróży doświadczać poczucia bezradności z uwagi na zależność od świadczonej pomocy;

| — | umiejętność udzielania pierwszej pomocy. |
| --- | --- |

—

umiejętność udzielania pierwszej pomocy.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/312 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/312

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.Prawa pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym ***I

P6_TA(2009)0281

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów (COM(2008)0817 – C6-0469/2008 – 2008/0237(COD))

2010/C 184 E/68

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0817),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 71 ust. 1 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję Parlamentowi (C6-0469/2008),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A6-0250/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0237

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 71 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji ║,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Działanie wspólnotowe w dziedzinie transportu autobusowego i autokarowego powinno zmierzać, między innymi, do zapewnienia pasażerom wysokiego poziomu ochrony, porównywalnego z innymi rodzajami transportu i dostępnego wszędzie, gdzie podróżują. Ponadto należy w pełni uwzględnić ogólne wymogi ochrony konsumentów. |
| --- | --- |

(1)

Działanie wspólnotowe w dziedzinie transportu autobusowego i autokarowego powinno zmierzać, między innymi, do zapewnienia pasażerom wysokiego poziomu ochrony, porównywalnego z innymi rodzajami transportu i dostępnego wszędzie, gdzie podróżują. Ponadto należy w pełni uwzględnić ogólne wymogi ochrony konsumentów.

| (2) | Ponieważ w przypadku umowy transportowej pasażer autobusu lub autokaru jest stroną słabszą, prawa pasażerów pod tym względem powinny zostać zabezpieczone bez względu na ich narodowość lub miejsce zamieszkania we Wspólnocie. |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ w przypadku umowy transportowej pasażer autobusu lub autokaru jest stroną słabszą, prawa pasażerów pod tym względem powinny zostać zabezpieczone bez względu na ich narodowość lub miejsce zamieszkania we Wspólnocie.

| (3) | Państwa członkowskie powinny mieć możliwość wyłączenia z zakresu niniejszego rozporządzenia transportu miejskiego i podmiejskiego, jeżeli zapewnią porównywalny poziom praw pasażerów dzięki alternatywnym środkom regulacyjnym. Środki te powinny uwzględniać karty praw pasażerów dotyczące multimodalnych sieci transportu publicznego, które obejmują kwestie wymienione w art. 1 niniejszego rozporządzenia. Komisja powinna zbadać możliwość ustanowienia pakietu wspólnych praw pasażerów w transporcie miejskim, podmiejskim i regionalnym, który obejmie wszystkie środki transportu, a także przedstawić Parlamentowi sprawozdanie wraz z ewentualnym wnioskiem legislacyjnym. |
| --- | --- |

(3)

Państwa członkowskie powinny mieć możliwość wyłączenia z zakresu niniejszego rozporządzenia transportu miejskiego i podmiejskiego, jeżeli zapewnią porównywalny poziom praw pasażerów dzięki alternatywnym środkom regulacyjnym. Środki te powinny uwzględniać karty praw pasażerów dotyczące multimodalnych sieci transportu publicznego, które obejmują kwestie wymienione w art. 1 niniejszego rozporządzenia. Komisja powinna zbadać możliwość ustanowienia pakietu wspólnych praw pasażerów w transporcie miejskim, podmiejskim i regionalnym, który obejmie wszystkie środki transportu, a także przedstawić Parlamentowi sprawozdanie wraz z ewentualnym wnioskiem legislacyjnym.

| (4) | Państwa członkowskie powinny zachęcać do opracowania kart praw pasażerów dotyczących autobusowych i/lub autokarowych usług transportu miejskiego, podmiejskiego i regionalnego, określających zobowiązania przedsiębiorstw autobusowych i/lub autokarowych do podniesienia jakości usług i pełniejszego zaspokojenia potrzeb swoich pasażerów. |
| --- | --- |

(4)

Państwa członkowskie powinny zachęcać do opracowania kart praw pasażerów dotyczących autobusowych i/lub autokarowych usług transportu miejskiego, podmiejskiego i regionalnego, określających zobowiązania przedsiębiorstw autobusowych i/lub autokarowych do podniesienia jakości usług i pełniejszego zaspokojenia potrzeb swoich pasażerów.

| (5) | Działania UE zmierzające do poprawy praw pasażerów w transporcie autobusowym powinny uwzględniać specyfikę sektora transportu, zdominowanego przez małe i średnie przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(5)

Działania UE zmierzające do poprawy praw pasażerów w transporcie autobusowym powinny uwzględniać specyfikę sektora transportu, zdominowanego przez małe i średnie przedsiębiorstwa.

| (6) | Pasażerowie powinni móc polegać na zasadach odpowiedzialności podobnych do zasad stosowanych w innych rodzajach transportu w razie wypadków skutkujących śmiercią lub obrażeniami. |
| --- | --- |

(6)

Pasażerowie powinni móc polegać na zasadach odpowiedzialności podobnych do zasad stosowanych w innych rodzajach transportu w razie wypadków skutkujących śmiercią lub obrażeniami.

| (7) | Pasażerom powinny przysługiwać płatności zaliczkowe na bezpośrednie potrzeby ekonomiczne po wypadku. |
| --- | --- |

(7)

Pasażerom powinny przysługiwać płatności zaliczkowe na bezpośrednie potrzeby ekonomiczne po wypadku.

| (8) | Pasażerowie, którzy doznali szkody w wyniku wypadku objętego ubezpieczeniem, powinni w pierwszej kolejności złożyć wniosek o odszkodowanie, o którym mowa w niniejszym rozporządzeniu, do przedsiębiorstwa autobusowego lub autokarowego, a jedynie w wypadku niepodjęcia działań przez to przedsiębiorstwo mogą zgłosić się do firmy ubezpieczeniowej. |
| --- | --- |

(8)

Pasażerowie, którzy doznali szkody w wyniku wypadku objętego ubezpieczeniem, powinni w pierwszej kolejności złożyć wniosek o odszkodowanie, o którym mowa w niniejszym rozporządzeniu, do przedsiębiorstwa autobusowego lub autokarowego, a jedynie w wypadku niepodjęcia działań przez to przedsiębiorstwo mogą zgłosić się do firmy ubezpieczeniowej.

| (9) | Przedsiębiorstwa autobusowe i/lub autokarowe powinny ponosić odpowiedzialność za utratę lub uszkodzenie bagażu pasażerów na warunkach porównywalnych z warunkami mającymi zastosowanie w innych rodzajach transportu. |
| --- | --- |

(9)

Przedsiębiorstwa autobusowe i/lub autokarowe powinny ponosić odpowiedzialność za utratę lub uszkodzenie bagażu pasażerów na warunkach porównywalnych z warunkami mającymi zastosowanie w innych rodzajach transportu.

| (10) | Usługi świadczone pasażerom autobusów i autokarów powinny przynosić korzyści obywatelom w ogóle. W związku z tym osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, spowodowanej niepełnosprawnością, wiekiem lub jakimkolwiek innym czynnikiem, powinny mieć możliwość korzystania z usług transportu autobusowego i autokarowego porównywalną do możliwości, jaką mają pozostali obywatele. Osoby niepełnosprawne oraz osoby o ograniczonej sprawności ruchowej mają takie samo prawo do swobody ruchu, wyboru i niedyskryminacji, jak wszyscy inni obywatele. |
| --- | --- |

(10)

Usługi świadczone pasażerom autobusów i autokarów powinny przynosić korzyści obywatelom w ogóle. W związku z tym osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, spowodowanej niepełnosprawnością, wiekiem lub jakimkolwiek innym czynnikiem, powinny mieć możliwość korzystania z usług transportu autobusowego i autokarowego porównywalną do możliwości, jaką mają pozostali obywatele. Osoby niepełnosprawne oraz osoby o ograniczonej sprawności ruchowej mają takie samo prawo do swobody ruchu, wyboru i niedyskryminacji, jak wszyscy inni obywatele.

| (11) | W świetle art. 9 Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych oraz w celu zapewnienia osobom niepełnosprawnym oraz osobom o ograniczonej sprawności ruchowej możliwości podróżowania autobusem lub autokarem porównywalnych do możliwości, jakie mają pozostali obywatele, należy ustalić zasady niedyskryminacji i pomocy podczas podróży. Osobom takim należy zatem umożliwiać przejazd oraz nie wolno im odmawiać transportu ze względu na ich niepełnosprawność bądź brak sprawności ruchowej, z wyjątkiem sytuacji uzasadnionych względami bezpieczeństwa i określonych przepisami prawa. Powinno im przysługiwać prawo do pomocy w terminalach autobusowych i autokarowych oraz w pojazdach, w tym podczas wsiadania i wysiadania. W interesie integracji społecznej osoby takie powinny otrzymywać pomoc bez dodatkowej opłaty. Przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe powinny ustanowić zasady dostępności, optymalnie wykorzystując europejski system normalizacyjny. |
| --- | --- |

(11)

W świetle art. 9 Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych oraz w celu zapewnienia osobom niepełnosprawnym oraz osobom o ograniczonej sprawności ruchowej możliwości podróżowania autobusem lub autokarem porównywalnych do możliwości, jakie mają pozostali obywatele, należy ustalić zasady niedyskryminacji i pomocy podczas podróży. Osobom takim należy zatem umożliwiać przejazd oraz nie wolno im odmawiać transportu ze względu na ich niepełnosprawność bądź brak sprawności ruchowej, z wyjątkiem sytuacji uzasadnionych względami bezpieczeństwa i określonych przepisami prawa. Powinno im przysługiwać prawo do pomocy w terminalach autobusowych i autokarowych oraz w pojazdach, w tym podczas wsiadania i wysiadania. W interesie integracji społecznej osoby takie powinny otrzymywać pomoc bez dodatkowej opłaty. Przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe powinny ustanowić zasady dostępności, optymalnie wykorzystując europejski system normalizacyjny.

| (12) | Przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe powinny zapewnić swojemu personelowi konkretne szkolenie umożliwiające udzielenie właściwej pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej. Szkolenie takie powinno być zapewnione w ramach dyrektywy 2003/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób (4). Państwa członkowskie powinny w jak największym stopniu wspierać przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe w opracowywaniu i realizowaniu właściwych programów szkoleniowych. |
| --- | --- |

(12)

Przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe powinny zapewnić swojemu personelowi konkretne szkolenie umożliwiające udzielenie właściwej pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej. Szkolenie takie powinno być zapewnione w ramach dyrektywy 2003/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób (4). Państwa członkowskie powinny w jak największym stopniu wspierać przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe w opracowywaniu i realizowaniu właściwych programów szkoleniowych.

| (13) | Decydując o budowie nowych terminali oraz w związku z poważnymi remontami, podmioty zarządzające powinny
  bez wyjątku
  brać pod uwagę potrzeby osób niepełnosprawnych oraz osób o ograniczonej sprawności ruchowej. W każdym razie podmioty zarządzające terminalami autobusowymi i autokarowymi powinny wyznaczyć punkty, w których osoby takie mogą zgłosić przybycie i potrzebę pomocy. |
| --- | --- |

(13)

Decydując o budowie nowych terminali oraz w związku z poważnymi remontami, podmioty zarządzające powinny
  bez wyjątku
  brać pod uwagę potrzeby osób niepełnosprawnych oraz osób o ograniczonej sprawności ruchowej. W każdym razie podmioty zarządzające terminalami autobusowymi i autokarowymi powinny wyznaczyć punkty, w których osoby takie mogą zgłosić przybycie i potrzebę pomocy.

| (14) | Podobnie, przedsiębiorstwa autobusowe i/lub autokarowe powinny uwzględnić te potrzeby przy podejmowaniu decyzji w sprawie projektowania nowych i nowo remontowanych pojazdów. |
| --- | --- |

(14)

Podobnie, przedsiębiorstwa autobusowe i/lub autokarowe powinny uwzględnić te potrzeby przy podejmowaniu decyzji w sprawie projektowania nowych i nowo remontowanych pojazdów.

| (15) | W razie potrzeby państwa członkowskie powinny poprawić istniejącą infrastrukturę, aby umożliwić przedsiębiorstwom autobusowym lub autokarowym zapewnienie dostępu osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej oraz świadczenie właściwej pomocy. |
| --- | --- |

(15)

W razie potrzeby państwa członkowskie powinny poprawić istniejącą infrastrukturę, aby umożliwić przedsiębiorstwom autobusowym lub autokarowym zapewnienie dostępu osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej oraz świadczenie właściwej pomocy.

| (16) | Działania UE zmierzające do poprawy nieograniczonej mobilności powinny przede wszystkim wspierać pozbawiony barier dostęp do dworców autobusowych i przystanków pośrednich. |
| --- | --- |

(16)

Działania UE zmierzające do poprawy nieograniczonej mobilności powinny przede wszystkim wspierać pozbawiony barier dostęp do dworców autobusowych i przystanków pośrednich.

| (17) | Zgodnie z wnioskami płynącymi z projektu COST 349 w sprawie dostępności autokarów i autobusów dalekobieżnych Komisja powinna zaproponować działania na rzecz dostępnej i interoperacyjnej w całej UE infrastruktury na dworcach autobusowych oraz przystankach. |
| --- | --- |

(17)

Zgodnie z wnioskami płynącymi z projektu COST 349 w sprawie dostępności autokarów i autobusów dalekobieżnych Komisja powinna zaproponować działania na rzecz dostępnej i interoperacyjnej w całej UE infrastruktury na dworcach autobusowych oraz przystankach.

| (18) | Prawa pasażerów autobusów i autokarów powinny obejmować otrzymanie informacji o usłudze przed podróżą i w jej i w trakcie. Wszystkie istotne informacje udzielane pasażerom autobusów i autokarów powinny być również udzielane w formatach alternatywnych, przystępnych dla osób niepełnosprawnych oraz osób o ograniczonej sprawności ruchowej. |
| --- | --- |

(18)

Prawa pasażerów autobusów i autokarów powinny obejmować otrzymanie informacji o usłudze przed podróżą i w jej i w trakcie. Wszystkie istotne informacje udzielane pasażerom autobusów i autokarów powinny być również udzielane w formatach alternatywnych, przystępnych dla osób niepełnosprawnych oraz osób o ograniczonej sprawności ruchowej.

| (19) | Niniejsze rozporządzenie nie powinno ograniczać prawa przedsiębiorstw autobusowych lub autokarowych do dochodzenia odszkodowania od dowolnej osoby, w tym stron trzecich, zgodnie z właściwymi przepisami. |
| --- | --- |

(19)

Niniejsze rozporządzenie nie powinno ograniczać prawa przedsiębiorstw autobusowych lub autokarowych do dochodzenia odszkodowania od dowolnej osoby, w tym stron trzecich, zgodnie z właściwymi przepisami.

| (20) | Niedogodności doświadczane przez pasażerów z powodu odwołania lub dużych opóźnień podróży powinny zostać ograniczone. W tym celu pasażerom należy zapewnić odpowiednią opiekę i informację. Pasażerowie powinni być w stanie odwołać podróż i uzyskać zwrot kosztu biletów, zmianę planu podróży na zadowalających warunkach lub informację o alternatywnych usługach transportowych. Jeżeli przedsiębiorstwa autobusowe i/lub autokarowe nie udzielą pasażerom niezbędnej pomocy, pasażerowie powinni mieć prawo dochodzenia rekompensaty finansowej. |
| --- | --- |

(20)

Niedogodności doświadczane przez pasażerów z powodu odwołania lub dużych opóźnień podróży powinny zostać ograniczone. W tym celu pasażerom należy zapewnić odpowiednią opiekę i informację. Pasażerowie powinni być w stanie odwołać podróż i uzyskać zwrot kosztu biletów, zmianę planu podróży na zadowalających warunkach lub informację o alternatywnych usługach transportowych. Jeżeli przedsiębiorstwa autobusowe i/lub autokarowe nie udzielą pasażerom niezbędnej pomocy, pasażerowie powinni mieć prawo dochodzenia rekompensaty finansowej.

| (21) | Przedsiębiorstwa autobusowe i/lub autokarowe powinny współpracować w celu przyjęcia na poziomie krajowym lub europejskim uzgodnień dotyczących poprawy opieki i pomocy oferowanej pasażerom w przypadku każdego przerwania podróży, a zwłaszcza w przypadku dużych opóźnień. |
| --- | --- |

(21)

Przedsiębiorstwa autobusowe i/lub autokarowe powinny współpracować w celu przyjęcia na poziomie krajowym lub europejskim uzgodnień dotyczących poprawy opieki i pomocy oferowanej pasażerom w przypadku każdego przerwania podróży, a zwłaszcza w przypadku dużych opóźnień.

| (22) | Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na prawa pasażerów określone dyrektywą Rady 90/314/EWG z dnia 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek (5). W przypadku odwołania podróży zorganizowanej z powodów innych niż odwołanie usługi transportu autobusowego lub autokarowego, niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania. |
| --- | --- |

(22)

Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na prawa pasażerów określone dyrektywą Rady 90/314/EWG z dnia 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek (5). W przypadku odwołania podróży zorganizowanej z powodów innych niż odwołanie usługi transportu autobusowego lub autokarowego, niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania.

| (23) | Pasażerom powinna zostać zapewniona pełna informacja o prawach przysługujących im na mocy niniejszego rozporządzenia, dzięki czemu będą oni mogli skutecznie dochodzić takich praw. |
| --- | --- |

(23)

Pasażerom powinna zostać zapewniona pełna informacja o prawach przysługujących im na mocy niniejszego rozporządzenia, dzięki czemu będą oni mogli skutecznie dochodzić takich praw.

| (24) | Pasażerowie powinni być w stanie dochodzić swoich praw w drodze odpowiednich procedur rozpatrywania skarg wdrożonych przez przedsiębiorstwa autobusowe i/lub autokarowe albo, ewentualnie, poprzez złożenie skargi do organu lub organów wyznaczonych do tego celu przez odnośne państwo członkowskie. |
| --- | --- |

(24)

Pasażerowie powinni być w stanie dochodzić swoich praw w drodze odpowiednich procedur rozpatrywania skarg wdrożonych przez przedsiębiorstwa autobusowe i/lub autokarowe albo, ewentualnie, poprzez złożenie skargi do organu lub organów wyznaczonych do tego celu przez odnośne państwo członkowskie.

| (25) | Państwa członkowskie powinny zapewnić i nadzorować ogólną zgodność przedsiębiorstw autobusowych i/lub autokarowych z niniejszym rozporządzeniem i wyznaczyć właściwy organ do realizacji takich zadań wykonawczych. Nadzór nie powinien mieć wpływu na prawa pasażerów do dochodzenia przed sądem zadośćuczynienia prawnego zgodnie z procedurami prawa krajowego. |
| --- | --- |

(25)

Państwa członkowskie powinny zapewnić i nadzorować ogólną zgodność przedsiębiorstw autobusowych i/lub autokarowych z niniejszym rozporządzeniem i wyznaczyć właściwy organ do realizacji takich zadań wykonawczych. Nadzór nie powinien mieć wpływu na prawa pasażerów do dochodzenia przed sądem zadośćuczynienia prawnego zgodnie z procedurami prawa krajowego.

| (26) | Państwa członkowskie powinny ustanowić sankcje mające zastosowanie w przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia oraz zapewnić, aby sankcje te były stosowane. Sankcje te powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. |
| --- | --- |

(26)

Państwa członkowskie powinny ustanowić sankcje mające zastosowanie w przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia oraz zapewnić, aby sankcje te były stosowane. Sankcje te powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

| (27) | Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zapewnienie pasażerom w transporcie autobusowym i autokarowym we wszystkich państwach członkowskich wysokich i równoważnych poziomów ochrony i pomocy, nie mogą zostać w sposób zadowalający zrealizowane przez państwa członkowskie działające niezależnie, a zatem mogą, ze względu na swój istotny wymiar międzynarodowy, być lepiej zrealizowane na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki zgodne z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne dla realizacji wspomnianych celów. |
| --- | --- |

(27)

Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zapewnienie pasażerom w transporcie autobusowym i autokarowym we wszystkich państwach członkowskich wysokich i równoważnych poziomów ochrony i pomocy, nie mogą zostać w sposób zadowalający zrealizowane przez państwa członkowskie działające niezależnie, a zatem mogą, ze względu na swój istotny wymiar międzynarodowy, być lepiej zrealizowane na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki zgodne z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne dla realizacji wspomnianych celów.

| (28) | Niniejsze rozporządzenie powinno być bez uszczerbku dla dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (6). |
| --- | --- |

(28)

Niniejsze rozporządzenie powinno być bez uszczerbku dla dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (6).

| (29) | Wykonanie niniejszego rozporządzenia powinno bazować na rozporządzeniu (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów (rozporządzenie w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów) (7). W związku z tym we wspomnianym rozporządzeniu należy wprowadzić odpowiednie zmiany. |
| --- | --- |

(29)

Wykonanie niniejszego rozporządzenia powinno bazować na rozporządzeniu (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów (rozporządzenie w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów) (7). W związku z tym we wspomnianym rozporządzeniu należy wprowadzić odpowiednie zmiany.

| (30) | Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(30)

Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Rozdział I

Przepisy ogólne

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia zasady dotyczące następujących kwestii:

| (1) | niedyskryminacja pasażerów w odniesieniu do warunków transportu oferowanych przez przedsiębiorstwa transportu autobusowego lub autokarowego; |
| --- | --- |

(1)

niedyskryminacja pasażerów w odniesieniu do warunków transportu oferowanych przez przedsiębiorstwa transportu autobusowego lub autokarowego;

| (2) | odpowiedzialność przedsiębiorstw autobusowych lub autokarowych w razie wypadku skutkującego śmiercią pasażerów lub odniesieniem przez nich obrażeń bądź utraty lub uszkodzenia ich bagażu; |
| --- | --- |

(2)

odpowiedzialność przedsiębiorstw autobusowych lub autokarowych w razie wypadku skutkującego śmiercią pasażerów lub odniesieniem przez nich obrażeń bądź utraty lub uszkodzenia ich bagażu;

| (3) | niedyskryminacja i obowiązkowa pomoc dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej, podróżujących autobusem lub autokarem; |
| --- | --- |

(3)

niedyskryminacja i obowiązkowa pomoc dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej, podróżujących autobusem lub autokarem;

| (4) | obowiązki przedsiębiorstw autobusowych lub autokarowych wobec pasażerów w przypadkach odwołania lub opóźnienia; |
| --- | --- |

(4)

obowiązki przedsiębiorstw autobusowych lub autokarowych wobec pasażerów w przypadkach odwołania lub opóźnienia;

| (5) | minimalny zakres informacji zapewnianej pasażerom; |
| --- | --- |

(5)

minimalny zakres informacji zapewnianej pasażerom;

| (6) | rozpatrywanie skarg; |
| --- | --- |

(6)

rozpatrywanie skarg;

| (7) | egzekwowanie praw pasażerów. |
| --- | --- |

(7)

egzekwowanie praw pasażerów.

Artykuł 2

Zakres

1.   Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do przewozu pasażerów przez przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe w ramach usług regularnych.

2.   Państwa członkowskie mogą wyłączyć z zakresu rozporządzenia transport miejski
  i
  podmiejski ▐ objęty zamówieniami publicznymi na usługi, jeżeli zamówienia takie zapewniają poziom praw pasażerów porównywalny do poziomu wymaganego w niniejszym rozporządzeniu.

3.   W odniesieniu do usług okolicznościowych zastosowanie ma tylko rozdział II.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają następujące definicje:

| (1) | „przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe” oznacza przedsiębiorstwo transportowe upoważnione w państwie prowadzenia działalności do przewozów autokarem i autobusem zgodnie z warunkami dostępu do rynku określonymi ustawodawstwem krajowym oraz przedsiębiorstwo transportowe posiadające ważną koncesję wspólnotową wydaną zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 684/92 z dnia 16 marca 1992 r. w sprawie wspólnych zasad międzynarodowego przewozu osób autokarem i autobusem
   (8) do celów świadczenia usług międzynarodowego przewozu pasażerów; |
| --- | --- |

(1)

„przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe” oznacza przedsiębiorstwo transportowe upoważnione w państwie prowadzenia działalności do przewozów autokarem i autobusem zgodnie z warunkami dostępu do rynku określonymi ustawodawstwem krajowym oraz przedsiębiorstwo transportowe posiadające ważną koncesję wspólnotową wydaną zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 684/92 z dnia 16 marca 1992 r. w sprawie wspólnych zasad międzynarodowego przewozu osób autokarem i autobusem
   (8) do celów świadczenia usług międzynarodowego przewozu pasażerów;

| (2) | „usługi okolicznościowe” oznaczają usługi w rozumieniu art. 2 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 684/92; |
| --- | --- |

(2)

„usługi okolicznościowe” oznaczają usługi w rozumieniu art. 2 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 684/92;

| (3) | „usługi regularne” oznaczają usługi w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 684/92; |
| --- | --- |

(3)

„usługi regularne” oznaczają usługi w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 684/92;

| (4) | „umowa transportowa” oznacza umowę przewozu między przedsiębiorstwem autobusowym i/lub autokarowym ▐ a pasażerem, dotyczącą świadczenia jednej lub więcej usług transportowych
  , niezależnie od tego, czy bilet został zakupiony u przewoźnika, organizatora wycieczek czy sprzedawcy biletów
  ; |
| --- | --- |

(4)

„umowa transportowa” oznacza umowę przewozu między przedsiębiorstwem autobusowym i/lub autokarowym ▐ a pasażerem, dotyczącą świadczenia jednej lub więcej usług transportowych
  , niezależnie od tego, czy bilet został zakupiony u przewoźnika, organizatora wycieczek czy sprzedawcy biletów
  ;

| (5) | „bilet” oznacza ważny dokument uprawniający do transportu lub jego odpowiednik w postaci innej niż papierowa, w tym w postaci elektronicznej, wydany lub zatwierdzony przez przedsiębiorstwo autobusowe i/lub autokarowe bądź jego upoważnionego sprzedawcę biletów; |
| --- | --- |

(5)

„bilet” oznacza ważny dokument uprawniający do transportu lub jego odpowiednik w postaci innej niż papierowa, w tym w postaci elektronicznej, wydany lub zatwierdzony przez przedsiębiorstwo autobusowe i/lub autokarowe bądź jego upoważnionego sprzedawcę biletów;

| (6) | „sprzedawca biletów” oznacza każdego
  pośrednika sprzedającego usługi
  transportu autobusowego
  lub
  autokarowego
  , w tym usługi sprzedawane w pakiecie,
  w imieniu przedsiębiorstwa autobusowego lub autokarowego bądź
  organizatora wycieczek
  ; |
| --- | --- |

(6)

„sprzedawca biletów” oznacza każdego
  pośrednika sprzedającego usługi
  transportu autobusowego
  lub
  autokarowego
  , w tym usługi sprzedawane w pakiecie,
  w imieniu przedsiębiorstwa autobusowego lub autokarowego bądź
  organizatora wycieczek
  ;

| (7) | „organizator wycieczek” oznacza organizatora ▐ w rozumieniu art. 2 ust. 2 ▐ dyrektywy 90/314/EWG; |
| --- | --- |

(7)

„organizator wycieczek” oznacza organizatora ▐ w rozumieniu art. 2 ust. 2 ▐ dyrektywy 90/314/EWG;

| (8) | „osoba niepełnosprawna” lub „osoba o ograniczonej sprawności ruchowej” oznacza każdą osobę, której sprawność ruchowa podczas korzystania ze środków transportu jest ograniczona w wyniku jakiejkolwiek niepełnosprawności (sensorycznej bądź lokomotorycznej, trwałej lub tymczasowej), niepełnosprawności intelektualnej, upośledzenia lub jakiejkolwiek innej przyczyny niepełnosprawności bądź z powodu wieku, której sytuacja wymaga należytej uwagi i dostosowania do jej szczególnych potrzeb usług udostępnianych wszystkim pasażerom; |
| --- | --- |

(8)

„osoba niepełnosprawna” lub „osoba o ograniczonej sprawności ruchowej” oznacza każdą osobę, której sprawność ruchowa podczas korzystania ze środków transportu jest ograniczona w wyniku jakiejkolwiek niepełnosprawności (sensorycznej bądź lokomotorycznej, trwałej lub tymczasowej), niepełnosprawności intelektualnej, upośledzenia lub jakiejkolwiek innej przyczyny niepełnosprawności bądź z powodu wieku, której sytuacja wymaga należytej uwagi i dostosowania do jej szczególnych potrzeb usług udostępnianych wszystkim pasażerom;

| (9) | „rezerwacja” oznacza upoważnienie, w postaci papierowej lub elektronicznej, uprawniające do przewozu z zastrzeżeniem wcześniej potwierdzonych uzgodnień przewozowych w odniesieniu do danej osoby; |
| --- | --- |

(9)

„rezerwacja” oznacza upoważnienie, w postaci papierowej lub elektronicznej, uprawniające do przewozu z zastrzeżeniem wcześniej potwierdzonych uzgodnień przewozowych w odniesieniu do danej osoby;

| (10) | „podmiot zarządzający terminalem” oznacza jednostkę organizacyjną w państwie członkowskim, której przydzielono odpowiedzialność za zarządzanie terminalem autobusowym i/lub autokarowym; |
| --- | --- |

(10)

„podmiot zarządzający terminalem” oznacza jednostkę organizacyjną w państwie członkowskim, której przydzielono odpowiedzialność za zarządzanie terminalem autobusowym i/lub autokarowym;

| (11) | „odwołanie” oznacza niewykonanie
  określonej
  usługi, która została uprzednio zaplanowana i na którą dokonano co najmniej jednej
  konkretnej
  rezerwacji; |
| --- | --- |

(11)

„odwołanie” oznacza niewykonanie
  określonej
  usługi, która została uprzednio zaplanowana i na którą dokonano co najmniej jednej
  konkretnej
  rezerwacji;

| (12) | „opóźnienie” oznacza różnicę między czasem, w którym pasażer zgodnie z opublikowanym rozkładem jazdy miał wyjechać bądź przyjechać a czasem jego rzeczywistego lub oczekiwanego odjazdu bądź przyjazdu; |
| --- | --- |

(12)

„opóźnienie” oznacza różnicę między czasem, w którym pasażer zgodnie z opublikowanym rozkładem jazdy miał wyjechać bądź przyjechać a czasem jego rzeczywistego lub oczekiwanego odjazdu bądź przyjazdu;

| (13) | „przystępne formaty” oznaczają formaty, dzięki którym wszyscy pasażerowie mają dostęp do tych samych informacji, między innymi za pośrednictwem tekstu, alfabetu Braille'a, formatów audio, wideo i/lub formatów elektronicznych. |
| --- | --- |

(13)

„przystępne formaty” oznaczają formaty, dzięki którym wszyscy pasażerowie mają dostęp do tych samych informacji, między innymi za pośrednictwem tekstu, alfabetu Braille'a, formatów audio, wideo i/lub formatów elektronicznych.

Artykuł 4

Umowa transportowa i niedyskryminujące warunki umowy

1.   Przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe zapewniają pasażerom dowody zawarcia umowy transportowej poprzez wydanie jednego lub więcej biletów. Bilety uważane są za dowody prima facie zawarcia umowy, a zatem zapewniają prawa określone w niniejszym rozporządzeniu.

2.   Bez uszczerbku dla obowiązków użyteczności publicznej, wymagających stosowania taryf socjalnych, warunki umów i taryfy stosowane przez przedsiębiorstwa autobusowe i/lub autokarowe bądź sprzedawców oferowane będą ogółowi społeczeństwa bez jakiejkolwiek dyskryminacji ze względu na narodowość bądź miejsce zamieszkania klienta końcowego lub na miejsce prowadzenia działalności operatora autobusowego i/lub autokarowego bądź sprzedawcy biletów we Wspólnocie.

Artykuł 5

Niedopuszczalność uchyleń

1.   Obowiązki wynikające z niniejszego rozporządzenia nie podlegają ograniczeniu ani uchyleniu, w tym poprzez klauzulę odstępstwa lub ograniczenia w umowie transportowej.

2.   Przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe mogą oferować warunki umów bardziej korzystne dla pasażerów niż warunki określone w niniejszym rozporządzeniu.

Rozdział II

Odpowiedzialność przedsiębiorstw autobusowych lub autokarowych w odniesieniu do pasażerów i ich bagażu

Artykuł 6

Odpowiedzialność za śmierć oraz obrażenia poniesione przez pasażerów

1.   Zgodnie z niniejszym rozdziałem przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe ponoszą odpowiedzialność za straty lub szkody powstałe w wyniku śmierci pasażerów bądź odniesionych przez nich obrażeń ciała ▐, spowodowanych wypadkami wynikającymi ze świadczenia usług transportu autobusowego i autokarowego, mającymi miejsce, gdy pasażer znajduje się w pojeździe, wsiada do niego lub wysiada.

2.   Odpowiedzialność
  deliktowa
  przedsiębiorstw autobusowych lub autokarowych za szkody nie podlega żadnym ograniczeniom finansowym, czy to zdefiniowanym przepisami prawa, konwencją czy umową.

3.   W przypadku wszelkich roszczeń na kwotę do 220 000 EUR
  na pasażera
  , przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe nie może wyłączyć ani ograniczyć swojej odpowiedzialności wykazując, że zapewniło wymaganą opiekę zgodnie z ust.4 lit. a)
  chyba że całkowita kwota powstałego roszczenia jest wyższa niż kwota obowiązkowego ubezpieczenia wymagana zgodnie z drugą dyrektywą Rady 84/5/EWG z dnia 30 grudnia 1983 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów silnikowych (9) na mocy krajowych przepisów państwa członkowskiego, w którym znajduje się zwykle autobus lub autokar
  .
  W takiej sytuacji odpowiedzialność jest ograniczona do tej kwoty.

4.   Przedsiębiorstwo autobusowe i/lub autokarowe nie ponosi odpowiedzialności zgodnie z ust. 1:

| a) | jeżeli wypadek spowodowany został przez okoliczności, które nie były związane ze świadczeniem usług transportu autobusowego i autokarowego
  ani
  których
  przewoźnik nie mógł
  uniknąć, mimo zapewnienia opieki wymaganej w szczególnych okolicznościach sprawy,
  bądź
  którego następstwom nie mogło zapobiec; |
| --- | --- |

a)

jeżeli wypadek spowodowany został przez okoliczności, które nie były związane ze świadczeniem usług transportu autobusowego i autokarowego
  ani
  których
  przewoźnik nie mógł
  uniknąć, mimo zapewnienia opieki wymaganej w szczególnych okolicznościach sprawy,
  bądź
  którego następstwom nie mogło zapobiec;

| b) | w zakresie, w jakim wypadek jest winą pasażera lub został spowodowany jego niedbalstwem. |
| --- | --- |

b)

w zakresie, w jakim wypadek jest winą pasażera lub został spowodowany jego niedbalstwem.

5.   Żaden z przepisów niniejszego rozporządzenia:

| a) | nie sugeruje, że przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe jest jedyną stroną zobowiązaną do zapłaty odszkodowania; ani |
| --- | --- |

a)

nie sugeruje, że przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe jest jedyną stroną zobowiązaną do zapłaty odszkodowania; ani

| b) | nie ogranicza żadnych praw przedsiębiorstwa autobusowego i/lub autokarowego dotyczących dochodzenia zadośćuczynienia od jakiejkolwiek innej strony zgodnie z właściwymi przepisami prawa państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

b)

nie ogranicza żadnych praw przedsiębiorstwa autobusowego i/lub autokarowego dotyczących dochodzenia zadośćuczynienia od jakiejkolwiek innej strony zgodnie z właściwymi przepisami prawa państwa członkowskiego.

Artykuł 7

Odszkodowanie

1.   W przypadku śmierci pasażera, odszkodowanie z tytułu odpowiedzialności, o której mowa w art. 6 obejmuje:

| a) | wszelkie niezbędne koszty występujące po śmierci pasażera, w tym koszt transportu ciała i wydatki pogrzebowe; |
| --- | --- |

a)

wszelkie niezbędne koszty występujące po śmierci pasażera, w tym koszt transportu ciała i wydatki pogrzebowe;

| b) | jeśli śmierć nie nastąpi natychmiast, odszkodowanie, o którym mowa w ust. 2 ║. |
| --- | --- |

b)

jeśli śmierć nie nastąpi natychmiast, odszkodowanie, o którym mowa w ust. 2 ║.

2.   W przypadku odniesienia przez pasażera obrażeń ciała bądź innych szkód fizycznych lub psychicznych, odszkodowanie obejmuje

| a) | wszelkie niezbędne koszty, w szczególności leczenia i transportu; |
| --- | --- |

a)

wszelkie niezbędne koszty, w szczególności leczenia i transportu;

| b) | rekompensatę za straty finansowe, wynikające z całkowitej bądź częściowej niezdolności do pracy lub zwiększonych potrzeb. |
| --- | --- |

b)

rekompensatę za straty finansowe, wynikające z całkowitej bądź częściowej niezdolności do pracy lub zwiększonych potrzeb.

3.   Jeżeli wskutek śmierci pasażera osoba, do zapewnienia utrzymania której pasażer był lub byłby zobowiązany prawnie zostanie pozbawiona środków do życia, również ta osoba otrzymuje rekompensatę za taką stratę.

Artykuł 8

Płatności zaliczkowe

1.   W przypadku śmierci pasażerów lub odniesienia przez nich
  wszelkich
  obrażeń ciała ▐ spowodowanych wypadkiem wynikającym ze świadczenia usług transportu autobusowego i autokarowego,
  oraz w przypadku, gdy pasażer nie zawarł innego ubezpieczenia podróżnego,
  przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe bezzwłocznie, a w każdym razie
  w ciągu piętnastu dni od ustalenia
  tożsamości osoby fizycznej uprawnionej do otrzymania rekompensaty, dokonuje płatności zaliczkowych, jakie mogą być wymagane na pokrycie natychmiastowych potrzeb ekonomicznych proporcjonalnie do poniesionych szkód
  , w przypadku gdy istnieją oparte na domniemaniu faktycznym dowody, że wina leży po stronie przedsiębiorstwa transportowego
  .

2.   Bez uszczerbku dla ust. 1, płatność zaliczkowa w przypadku śmierci nie może być niższa niż 21 000 EUR na pasażera.

3.   Płatność zaliczkowa nie jest równoznaczna z uznaniem odpowiedzialności i może być potrącona z wszelkich płatności dokonywanych następnie na podstawie niniejszego rozporządzenia, nie podlega jednak zwrotowi, z wyjątkiem przypadków, w których szkoda powstała wskutek niedbalstwa pasażera lub z jego winy bądź w których płatność zaliczkową otrzymała osoba niebędąca osobą uprawnioną do rekompensaty
  , lub w przypadku gdy rzeczywiste poniesione szkody opiewały na kwotę niższą niż wartość zaliczki
  .

Artykuł 9

Odpowiedzialność za utracony i uszkodzony bagaż

1.   Przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe ponoszą odpowiedzialność za utratę lub uszkodzenie bagażu powierzonego ich opiece. Maksymalna wysokość rekompensaty wynosi 1 800 EUR na pasażera.

2.   W razie wypadku wynikającego ze świadczenia usług transportu autobusowego i autokarowego, przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe ponoszą odpowiedzialność za utratę lub uszkodzenie rzeczy osobistych, które pasażerowie mieli na sobie lub przy sobie jako bagaż podręczny. Maksymalna wysokość rekompensaty wynosi 1 300 EUR na pasażera.

3.   ▐ Przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe
  nie odpowiada za
  szkody,
  o których mowa w ust. 1 i 2, jeżeli:

| a) | wypadek został spowodowany przez okoliczności, które nie były związane ze świadczeniem usług transportu autobusowego i autokarowego i których przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe mimo zachowania nakazanej sytuacją staranności nie mogło uniknąć, ani nie mogło zapobiec ich skutkom; |
| --- | --- |

a)

wypadek został spowodowany przez okoliczności, które nie były związane ze świadczeniem usług transportu autobusowego i autokarowego i których przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe mimo zachowania nakazanej sytuacją staranności nie mogło uniknąć, ani nie mogło zapobiec ich skutkom;

| b) | szkoda nastąpiła z winy pasażera lub w wyniku jego niedbalstwa. |
| --- | --- |

b)

szkoda nastąpiła z winy pasażera lub w wyniku jego niedbalstwa.

Rozdział III

Prawa osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej

Artykuł 10

Zapobieganie odmowie przewozu

1.   Przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe, ich sprzedawcy biletów oraz organizatorzy wycieczek nie mogą odmówić, ze względu na niepełnosprawność lub ograniczoną sprawność ruchową:

| a) | przyjęcia rezerwacji na usługę transportową bądź wydania biletu na podróż, do której zastosowanie ma niniejsze rozporządzenie; |
| --- | --- |

a)

przyjęcia rezerwacji na usługę transportową bądź wydania biletu na podróż, do której zastosowanie ma niniejsze rozporządzenie;

| b) | wpuszczenia do pojazdu osoby niepełnosprawnej lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, pod warunkiem, że dana osoba ma ważny bilet lub rezerwację. |
| --- | --- |

b)

wpuszczenia do pojazdu osoby niepełnosprawnej lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, pod warunkiem, że dana osoba ma ważny bilet lub rezerwację.

2.   Rezerwacje i bilety oferowane są osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej bez żadnych dodatkowych kosztów.

Artykuł 11

Odstępstwa i szczególne warunki

1.   Bez względu na przepisy art. 10, przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe, ich sprzedawcy biletów lub organizatorzy wycieczek mogą odmówić, ze względu na niepełnosprawność bądź ograniczenie sprawności ruchowej, przyjęcia rezerwacji osoby niepełnosprawnej lub o ograniczonej sprawności ruchowej, wydania takiej osobie biletu bądź wpuszczenia jej do pojazdu:

▐

| a) | jeżeli ze względu na
  konstrukcję
  pojazdu wejście osoby niepełnosprawnej lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej do pojazdu lub przewóz takiej osoby są fizycznie
  lub faktycznie
  niemożliwe, |
| --- | --- |

a)

jeżeli ze względu na
  konstrukcję
  pojazdu wejście osoby niepełnosprawnej lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej do pojazdu lub przewóz takiej osoby są fizycznie
  lub faktycznie
  niemożliwe,

| b) | jeżeli pojazd lub infrastruktura w miejscu odjazdu lub przyjazdu lub też na trasie nie jest wystarczająco wyposażona, aby zapewnić bezpieczny transport osób niepełnosprawnych oraz osób o ograniczonej sprawności ruchowej. |
| --- | --- |

b)

jeżeli pojazd lub infrastruktura w miejscu odjazdu lub przyjazdu lub też na trasie nie jest wystarczająco wyposażona, aby zapewnić bezpieczny transport osób niepełnosprawnych oraz osób o ograniczonej sprawności ruchowej.

W przypadku odmowy przyjęcia rezerwacji ze względów, o których mowa w lit. ab) lub b) ustępu pierwszego, przedsiębiorstwa, sprzedawcy biletów lub organizatorzy wycieczek podejmują zasadny wysiłek w celu zaproponowania danej osobie możliwej do przyjęcia alternatywy.

2.   Osobie niepełnosprawnej lub osobie o ograniczonej sprawności ruchowej, której nie wpuszczono do pojazdu ze względu na jej niepełnosprawność lub ograniczoną sprawność ruchową, oferuje się
  wybór między prawem
  do zwrotu kosztów
  a zasadnymi alternatywnymi usługami
  transportu do miejsca przeznaczenia w porównywalnych ramach czasowych.

3.   
  W razie bezwzględnej konieczności
  przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe, sprzedawcy biletów lub organizatorzy wycieczek mogą wymagać, aby osobom niepełnosprawnym lub osobom o ograniczonej sprawności ruchowej towarzyszyła inna osoba, będąca w stanie udzielić pomocy osobie niepełnosprawnej lub osobie o ograniczonej sprawności ruchowej,
  jeżeli:

| a) | zachodzą warunki, o jakich mowa w ust. 1 lit. a) lub b), lub |
| --- | --- |

a)

zachodzą warunki, o jakich mowa w ust. 1 lit. a) lub b), lub

| b) | załoga danego pojazdu składa się tylko z jednej osoby, która prowadzi pojazd i nie jest w stanie udzielić osobie niepełnosprawnej lub osobie o ograniczonej sprawności ruchowej pomocy określonej w załączniku I. |
| --- | --- |

b)

załoga danego pojazdu składa się tylko z jednej osoby, która prowadzi pojazd i nie jest w stanie udzielić osobie niepełnosprawnej lub osobie o ograniczonej sprawności ruchowej pomocy określonej w załączniku I.

4.   Gdy przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe, sprzedawcy biletów lub organizatorzy wycieczek dokonują odstępstwa, o którym mowa w ust. 1, natychmiast informują osobę niepełnosprawną lub osobę o ograniczonej sprawności ruchowej o powodach lub, na żądanie, informują ją na piśmie w ciągu pięciu dni roboczych od
  złożenia wniosku
  .

Artykuł 12

Dostępność i informacja

1.   Przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe ustanawiają,
  we współpracy z organizacjami reprezentującymi

  osoby niepełnosprawne oraz osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, a także organami wykonawczymi, o których mowa w art. 27, niedyskryminacyjne zasady dostępu dotyczące transportu osób niepełnosprawnych oraz osób o ograniczonej sprawności ruchowej,
  a także osób im towarzyszących, w celu
  spełnienia właściwych wymogów bezpieczeństwa. Zasady takie obejmują wszelkie warunki dostępu do danej usługi transportu autobusowego i autokarowego, w tym dostępności używanych pojazdów i znajdującego się w nich wyposażenia
  oraz zamontowanego sprzętu pomocniczego
  .

2.   Zasady, o których mowa w ust. 1 są udostępnione publicznie przez przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe bądź sprzedawców biletów najpóźniej w momencie dokonania rezerwacji, w
  przystępnych formatach
  oraz w tych samych językach, w których informacje są zwykle udostępniane wszystkim pasażerom. Przy zapewnianiu informacji szczególną uwagę należy zwracać na potrzeby osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej.

3.   Na żądanie przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe
  niezwłocznie
  udostępniają przepisy prawa międzynarodowego, wspólnotowego lub krajowego ustanawiające wymogi bezpieczeństwa, na których bazują niedyskryminacyjne zasady dostępu.
  Należy je udostępniać w przystępnych formatach.

4.   Organizatorzy wycieczek udostępniają zasady, o których mowa w ust. 1, mające zastosowanie do przejazdów stanowiących część zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek organizowanych przez nich, sprzedawanych lub oferowanych na sprzedaż.

5.   Przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe, ich sprzedawcy biletów lub organizatorzy wycieczek zapewniają, aby wszelkie istotne informacje dotyczące warunków podróży, informacje o podróży oraz informacje o dostępności usług
  , w tym rezerwacji i informacji przez Internet,
  dostępne były w formatach właściwych i przystępnych dla osób niepełnosprawnych oraz osób o ograniczonej sprawności ruchowej,
  a także dla osób niezdolnych do samodzielnej podróży ze względu na podeszły lub młody wiek oraz osób im towarzyszących
  .

Artykuł 13

Prawo do pomocy

1.   Podmioty zarządzające terminalami oraz przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe zapewniają właściwą pomoc osobom niepełnosprawnym lub osobom o ograniczonej sprawności ruchowej, określoną w załączniku I, nieodpłatnie,
  przed podróżą,
  po niej
  i w miarę możliwości w czasie podróży
  .
  Pomoc dostosowana jest do indywidualnych potrzeb osoby niepełnosprawnej lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej.

2.   Podmioty zarządzające terminalami oraz przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe mogą udzielać pomocy same lub zlecić jej udzielanie jednej lub większej liczbie stron. Mogą zawrzeć taką umowę lub umowy z własnej inicjatywy lub na żądanie.

Podmioty zarządzające terminalem oraz przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe zawierające z jedną lub większą liczbą stron takie umowy na udzielanie pomocy pozostają odpowiedzialne za udzielanie pomocy.

3.   Przepisy niniejszego rozdziału nie zabraniają podmiotom zarządzającym terminalami ani przedsiębiorstwom autobusowym lub autokarowym udzielania pomocy o standardzie wyższym niż określony w załączniku I ani świadczenia usług dodatkowych wobec usług wymienionych w tym załączniku.

Artykuł 14

Prawo do pomocy w terminalach

1.   Nie później niż sześć miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie wyznaczają terminale autobusowe i autokarowe, w których powinna być udzielana pomoc dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej, z uwzględnieniem potrzeby zapewnienia dostępności usług w większości lokalizacji geograficznych. Państwa członkowskie informują o tym Komisję.
  Komisja udostępnia w Internecie listę wyznaczonych dworców autobusowych i autokarowych.

2.   Podmiot zarządzający terminalem wyznaczonym przez państwo członkowskie zgodnie z ust. 1 odpowiada za zapewnienie udzielania pomocy określonej w części a) załącznika I bez dodatkowych opłat ze strony osób niepełnosprawnych oraz osób o ograniczonej sprawności ruchowej, pod warunkiem, że dana osoba spełnia warunki określone w art. 16.

3.
     
  Gdy konieczna jest pomoc certyfikowanego psa towarzyszącego, należy na nią zezwolić, pod warunkiem że przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe, sprzedawca biletów bądź organizator wycieczek zostali o tym zawiadomieni zgodnie z obowiązującymi krajowymi przepisami obejmującymi przewóz psów towarzyszących.

Artykuł 15

Prawo do pomocy w pojeździe

Przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe nieodpłatnie zapewniają co najmniej pomoc określoną w części b) załącznika I osobom niepełnosprawnym oraz osobom o ograniczonej sprawności ruchowej ▐ podczas wsiadania i wysiadania z autokaru lub autobusu, pod warunkiem, że dana osoba spełnia warunki określone w art. 16.

Artykuł 16

Warunki udzielania pomocy

1.   Przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe, podmioty zarządzające terminalami, sprzedawcy biletów i organizatorzy wycieczek współpracują w celu udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej pod warunkiem, że potrzeba pomocy ze strony takiej osoby zostanie zgłoszona przedsiębiorstwu autobusowemu lub autokarowemu, podmiotowi zarządzającemu terminalem, sprzedawcy biletów lub organizatorowi wycieczek co najmniej
  24
  godzin przed momentem, w którym potrzebna będzie pomoc
  , chyba że udzielający pomocy proponuje wprowadzenie krótszego okresu powiadomienia lub dzieje się to na zasadzie porozumienia pomiędzy udzielającym pomocy a pasażerem
  .

2.   Przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe, sprzedawcy biletów i organizatorzy wycieczek podejmują wszelkie środki niezbędne do ułatwienia przyjmowania zgłoszeń potrzeby pomocy od osób niepełnosprawnych lub osób o ograniczonej sprawności ruchowej.
  Pasażer otrzymuje potwierdzenie zgłoszenia potrzeby pomocy. Obowiązki te mają
  zastosowanie we wszystkich ich punktach sprzedaży, włącznie ze sprzedażą telefoniczną i przez Internet.

3.   Jeśli zgłoszenie dokonane zostanie zgodnie z ust. 1, przedsiębiorstwa autobusowe i/lub autokarowe, podmioty zarządzające terminalami, sprzedawcy biletów i organizatorzy wycieczek podejmują wszelkie zasadne wysiłki w celu zapewnienia, aby pomoc została udzielona w sposób umożliwiający osobie niepełnosprawnej lub osobie o ograniczonej sprawności ruchowej wejście do odjeżdżającego pojazdu, przesiadkę do odpowiedniego pojazdu lub wyjście z pojazdu przyjeżdżającego, na który zakupiła bilet.

4.   Pomocy udziela się pod warunkiem, że dana osoba stawi się w wyznaczonym miejscu:

| — | o czasie wskazanym uprzednio przez przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe, nie wcześniej niż 60 minut przed przewidzianym czasem odjazdu, lub |
| --- | --- |

—

o czasie wskazanym uprzednio przez przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe, nie wcześniej niż 60 minut przed przewidzianym czasem odjazdu, lub

| — | jeśli nie zostanie wskazany czas, nie później niż 30 minut przed przewidzianym czasem odjazdu
  , chyba że udzielający pomocy zaproponuje inaczej lub pasażer i udzielający pomocy uzgodnią inaczej
  . |
| --- | --- |

—

jeśli nie zostanie wskazany czas, nie później niż 30 minut przed przewidzianym czasem odjazdu
  , chyba że udzielający pomocy zaproponuje inaczej lub pasażer i udzielający pomocy uzgodnią inaczej
  .

5.   Podmiot zarządzający terminalem wyznaczony przez państwo członkowskie zgodnie z art. 14 ust. 1 wyznacza, uwzględniając warunki lokalne i bez uszczerbku dla uprawnień innych podmiotów w odniesieniu do obszarów poza terenem terminalu, punkty przyjazdu i odjazdu w terminalu lub w miejscach będących pod bezpośrednią kontrolą podmiotu zarządzającego terminalem, zarówno wewnątrz budynku terminalu, jak i na zewnątrz niego, w których osoby niepełnosprawne lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej mogą poinformować o swoim przybyciu i zwrócić się o pomoc.

6.   
  Wyznaczone
  punkty, o których mowa w ust. 5 są wyraźnie oznakowane
  , dostępne i rozpoznawalne dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej i zapewniają konieczne
  informacje w przystępnych formatach o terminalu i udzielanej pomocy.

Artykuł 17

Przekazywanie informacji stronom trzecim

1.   Jeżeli udzielanie pomocy zostało podzlecone, a przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe, sprzedawca biletów bądź organizator wycieczek otrzyma zgłoszenie potrzeby pomocy co najmniej 48 godzin przed przewidzianym czasem odjazdu dla danej podróży, przekazuje on ▐ właściwe informacje
  , tak aby podwykonawca otrzymał zawiadomienie
  co najmniej 36 godzin przed przewidzianym czasem odjazdu dla danej podróży.

2.   Jeżeli udzielanie pomocy zostało podzlecone, a przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe, sprzedawca biletów bądź organizator wycieczek nie otrzyma zgłoszenia potrzeby pomocy co najmniej 48 godzin przed przewidzianym czasem odjazdu dla danej podróży, przekazuje on właściwe informacje
  , tak aby podwykonawca otrzymał zawiadomienie
  w najwcześniejszym możliwym terminie.

Artykuł 18

Szkolenie

Przedsiębiorstwa autobusowe i/lub autokarowe
  i podmioty zarządzające dworcami
  :

| a) | zapewniają, aby cały ich personel, w tym zatrudniony przez ewentualnego podwykonawcę, udzielający bezpośredniej pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej posiadał wiedzę o sposobach zaspokajania potrzeb osób o różnych rodzajach niepełnosprawności lub upośledzeń sprawności ruchowej; |
| --- | --- |

a)

zapewniają, aby cały ich personel, w tym zatrudniony przez ewentualnego podwykonawcę, udzielający bezpośredniej pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej posiadał wiedzę o sposobach zaspokajania potrzeb osób o różnych rodzajach niepełnosprawności lub upośledzeń sprawności ruchowej;

| b) | zapewniają szkolenie z zakresu pomocy osobom niepełnosprawnym i świadomości problemów osób niepełnosprawnych, opisane w załączniku II, dla całości personelu stykającego się z osobami podróżującymi; |
| --- | --- |

b)

zapewniają szkolenie z zakresu pomocy osobom niepełnosprawnym i świadomości problemów osób niepełnosprawnych, opisane w załączniku II, dla całości personelu stykającego się z osobami podróżującymi;

| c) | zapewniają, aby wszyscy nowi pracownicy po zatrudnieniu wzięli udział w szkoleniu dotyczącym niepełnosprawności oraz aby personel w razie potrzeby uczestniczył w odświeżających kursach szkoleniowych. |
| --- | --- |

c)

zapewniają, aby wszyscy nowi pracownicy po zatrudnieniu wzięli udział w szkoleniu dotyczącym niepełnosprawności oraz aby personel w razie potrzeby uczestniczył w odświeżających kursach szkoleniowych.

Artykuł 19

Rekompensata za wózki inwalidzkie i sprzęt służący do poruszania się

1.   W przypadku utraty lub uszkodzenia wózków inwalidzkich bądź innego sprzętu służącego do poruszania się lub ich części podczas przenoszenia w terminalu lub transportu w pojeździe, pasażer, do którego należy sprzęt, otrzymuje rekompensatę od przedsiębiorstwa autobusowego i/lub autokarowego bądź podmiotu zarządzającego terminalem, zależnie od tego, kto był odpowiedzialny za sprzęt w momencie utraty lub uszkodzenia.

W razie potrzeby podejmuje się wszelkie niezbędne działania mające na celu natychmiastowe zapewnienie sprzętu zastępczego
  , zbliżonego pod względem technicznym i funkcjonalnym do zgubionego lub uszkodzonego sprzętu
  .

2.
     
  Przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe nie ponosi odpowiedzialności zgodnie z ust. 1:

| a) | wypadek został spowodowany przez okoliczności, które nie były związane ze świadczeniem usług transportu autobusowego i autokarowego i których przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe mimo zachowania nakazanej sytuacją staranności nie mogło uniknąć, ani nie mogło zapobiec ich skutkom; |
| --- | --- |

a)

wypadek został spowodowany przez okoliczności, które nie były związane ze świadczeniem usług transportu autobusowego i autokarowego i których przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe mimo zachowania nakazanej sytuacją staranności nie mogło uniknąć, ani nie mogło zapobiec ich skutkom;

| b) | szkoda nastąpiła z winy pasażera lub w wyniku jego niedbalstwa. |
| --- | --- |

b)

szkoda nastąpiła z winy pasażera lub w wyniku jego niedbalstwa.

3.   
  Kwota
  rekompensaty
  płatna
  na mocy niniejszego artykułu
  odpowiada rzeczywiście poniesionej stracie
  .

Rozdział IV

Obowiązki przedsiębiorstw autobusowych i/lub autokarowych w przypadku przerwania podróży

Artykuł 20

Odpowiedzialność w przypadku odwołania i dużych opóźnień

1.
     Przedsiębiorstwa autobusowe i/lub autokarowe ponoszą odpowiedzialność za odwołania
  , nadkomplet
  oraz opóźnienia odjazdu
  o więcej
  niż dwie godziny.
  Odpowiedzialność spoczywa na przedsiębiorstwie autobusowym lub autokarowym tylko
  w
  przypadku zaistnienia okoliczności, na które przedsiębiorstwo ma wpływ; nie obejmuje opóźnień spowodowanych korkami, kontrolami granicznymi lub drogowymi. We wszystkich
  przypadkach
  związanych z odpowiedzialnością
  odnośnym pasażerom co najmniej:

| a) | oferuje się alternatywne usługi transportowe
  bez dodatkowych kosztów i
  na zasadnych warunkach lub, jeżeli jest to niemożliwe, informuje się ich o odpowiednich alternatywnych usługach transportowych świadczonych przez inne przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

a)

oferuje się alternatywne usługi transportowe
  bez dodatkowych kosztów i
  na zasadnych warunkach lub, jeżeli jest to niemożliwe, informuje się ich o odpowiednich alternatywnych usługach transportowych świadczonych przez inne przedsiębiorstwa;

| b) | zapewnia się zwrot ceny biletu, o ile nie zaakceptują oni alternatywnych usług transportowych, o których mowa w lit. a); |
| --- | --- |

b)

zapewnia się zwrot ceny biletu, o ile nie zaakceptują oni alternatywnych usług transportowych, o których mowa w lit. a);

| c) | oprócz zwrotu ceny biletu, o którym mowa w lit. b)
  przysługuje prawo do rekompensaty w wysokości
  50 %
  ceny biletu, jeżeli przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe nie zapewni usług alternatywnych lub informacji, o których mowa w lit. a). Rekompensata wypłacana jest w ciągu miesiąca od złożenia wniosku o rekompensatę; |
| --- | --- |

c)

oprócz zwrotu ceny biletu, o którym mowa w lit. b)
  przysługuje prawo do rekompensaty w wysokości
  50 %
  ceny biletu, jeżeli przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe nie zapewni usług alternatywnych lub informacji, o których mowa w lit. a). Rekompensata wypłacana jest w ciągu miesiąca od złożenia wniosku o rekompensatę;

| d) | w przypadku gdy pasażer zgodzi się skorzystać z alternatywnych usług przewozowych, przysługuje prawo do rekompensaty w wysokości 50 % ceny biletu bez utraty prawa do przewozu. Cena biletu winna równać się pełnej kwocie uiszczonej przez pasażera za część podróży, w której nastąpiło opóźnienie. Rekompensata wypłacana jest w ciągu miesiąca od złożenia wniosku o rekompensatę; |
| --- | --- |

d)

w przypadku gdy pasażer zgodzi się skorzystać z alternatywnych usług przewozowych, przysługuje prawo do rekompensaty w wysokości 50 % ceny biletu bez utraty prawa do przewozu. Cena biletu winna równać się pełnej kwocie uiszczonej przez pasażera za część podróży, w której nastąpiło opóźnienie. Rekompensata wypłacana jest w ciągu miesiąca od złożenia wniosku o rekompensatę;

| e) | oferuje się posiłki i napoje, proporcjonalnie do czasu oczekiwania, jeśli możliwe jest ich zapewnienie; |
| --- | --- |

e)

oferuje się posiłki i napoje, proporcjonalnie do czasu oczekiwania, jeśli możliwe jest ich zapewnienie;

| f) | oferuje się zakwaterowanie w hotelu lub innym miejscu oraz transport między dworcem a miejscem zakwaterowania na wypadek konieczności noclegu przed kontynuowaniem podróży; |
| --- | --- |

f)

oferuje się zakwaterowanie w hotelu lub innym miejscu oraz transport między dworcem a miejscem zakwaterowania na wypadek konieczności noclegu przed kontynuowaniem podróży;

| g) | w przypadku awarii autobusu lub autokaru oferuje się transport z miejsca wystąpienia awarii do odpowiedniego miejsca oczekiwania lub dworca, z którego możliwe będzie kontynuowanie podróży. |
| --- | --- |

g)

w przypadku awarii autobusu lub autokaru oferuje się transport z miejsca wystąpienia awarii do odpowiedniego miejsca oczekiwania lub dworca, z którego możliwe będzie kontynuowanie podróży.

2.
     
  W przypadkach innych niż te, o których mowa w ust. 1, przedsiębiorstwo autokarowe lub autobusowe ponosi odpowiedzialność za opóźnienia przekraczające dwie godziny od godziny przyjazdu, jeżeli opóźnienie spowodowane jest:

| — | zaniedbaniem lub błędem kierowcy lub |
| --- | --- |

—

zaniedbaniem lub błędem kierowcy lub

| — | usterką techniczną pojazdu. |
| --- | --- |

—

usterką techniczną pojazdu.

W takich przypadkach odnośnym pasażerom co najmniej:

| a) | prawo do odszkodowania w wysokości 50 % ceny biletu. Cena biletu jest równa pełnej kwocie uiszczonej przez pasażera za część podróży, w której nastąpiło opóźnienie. Wypłata odszkodowania następuje w ciągu miesiąca od złożenia wniosku o odszkodowanie, |
| --- | --- |

a)

prawo do odszkodowania w wysokości 50 % ceny biletu. Cena biletu jest równa pełnej kwocie uiszczonej przez pasażera za część podróży, w której nastąpiło opóźnienie. Wypłata odszkodowania następuje w ciągu miesiąca od złożenia wniosku o odszkodowanie,

| b) | pomoc, o której mowa w lit. e), f) i g) ust. 1 niniejszego artykułu. |
| --- | --- |

b)

pomoc, o której mowa w lit. e), f) i g) ust. 1 niniejszego artykułu.

3.
     
  Przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe jest zwolnione od tej odpowiedzialności, jeżeli odwołanie przejazdu lub opóźnienie są spowodowane jedną z następujących przyczyn:

| a) | okolicznościami, które nie były związane ze świadczeniem usług transportu autobusowego i autokarowego i których przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe mimo zachowania nakazanej sytuacją staranności nie mogło uniknąć, ani nie mogło zapobiec ich skutkom, |
| --- | --- |

a)

okolicznościami, które nie były związane ze świadczeniem usług transportu autobusowego i autokarowego i których przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe mimo zachowania nakazanej sytuacją staranności nie mogło uniknąć, ani nie mogło zapobiec ich skutkom,

| b) | winą pasażera lub |
| --- | --- |

b)

winą pasażera lub

| c) | działaniem osoby trzeciej, którego przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe mimo zachowania nakazanej sytuacją staranności nie mogło uniknąć, ani nie mogło zapobiec jego skutkom. |
| --- | --- |

c)

działaniem osoby trzeciej, którego przedsiębiorstwo autobusowe lub autokarowe mimo zachowania nakazanej sytuacją staranności nie mogło uniknąć, ani nie mogło zapobiec jego skutkom.

Artykuł 21

Udzielanie informacji

1.   W przypadku opóźnienia, przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe bądź, zależnie od sytuacji, podmioty zarządzające terminalami informują pasażerów o szacowanym czasie odjazdu i przyjazdu, kiedy tylko informacja taka stanie się dostępna, ale nie później niż 30 minut po planowanym odjeździe lub godzinę przed planowanym przyjazdem.
  Takie informacje należy także podać w przystępnych formatach osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej.

2.   Jeżeli z powodu opóźnienia pasażerowie nie będą mogli skorzystać z połączenia, przedsiębiorstwa autobusowe i/lub autokarowe podejmują wszelkie zasadne wysiłki w celu poinformowania odnośnych pasażerów o alternatywnych połączeniach.

Artykuł 22

Dalsze roszczenia

Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw pasażerów do dochodzenia dalszego odszkodowania. Odszkodowanie na podstawie
  niniejszego rozporządzenia
  może zostać potrącone z takiego
  odszkodowania ▐.

Artykuł 23

Dodatkowe środki poprawiające obsługę pasażerów

Przewoźnicy
  współpracują w celu przyjęcia uzgodnień na poziomie krajowym lub europejskim, przy zaangażowaniu zainteresowanych stron, zrzeszeń zawodowych oraz stowarzyszeń konsumentów, pasażerów i osób niepełnosprawnych. Środki te powinny mieć na celu poprawę opieki nad pasażerami, zwłaszcza w przypadku dużych opóźnień oraz przerwania lub odwołania podróży
  ze szczególnym uwzględnieniem pasażerów o specjalnych potrzebach związanych z niepełnosprawnością, ograniczoną sprawnością ruchową, chorobą, podeszłym wiekiem, ciążą, a także małe dzieci i osoby towarzyszące
  .

W przypadku długotrwałych opóźnień oraz przerwania lub odwołania podróży należy zapewnić pasażerom według potrzeb opiekę lekarską oraz posiłki i napoje, regularnie uaktualniane informacje oraz w razie konieczności alternatywny transport i zakwaterowanie.

Rozdział V

Informacja dla pasażerów i rozpatrywanie skarg

Artykuł 24

Prawo do informacji dla podróżnych

Przez cały czas trwania podróży podmioty zarządzające terminalami oraz przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe zapewniają pasażerom odpowiednie informacje
  w przystępnych formatach.

Artykuł 25

Informacja o prawach pasażerów

║ Przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe oraz podmioty zarządzające dworcami zapewniają, aby nie później niż w momencie odjazdu, jak również w trakcie podróży, pasażerom zostały zapewnione właściwe i zrozumiałe informacje dotyczące praw przysługujących im na podstawie niniejszego rozporządzenia. Informacje takie zapewniane są
  w przystępnych formatach
  . Informacje takie obejmują dane kontaktowe organu wykonawczego wyznaczonego przez państwo członkowskie zgodnie z art. 27 ust. 1.

Artykuł 26

Skargi

1.   
  Jeżeli taki mechanizm jeszcze nie istnieje,
  przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe ustanawiają
  dostępny dla wszystkich pasażerów, w tym pasażerów niepełnosprawnych i o ograniczonej sprawności ruchowej,
  system rozpatrywania skarg dotyczących praw i obowiązków objętych niniejszym rozporządzeniem.

2.   Pasażerowie mogą kierować skargi do przedsiębiorstwa autobusowego i/lub autokarowego w ciągu miesiąca od dnia realizacji usługi lub dnia, w którym usługa powinna była zostać zrealizowana. W ciągu 20 dni roboczych adresat skargi przedstawia uzasadnioną opinię lub, w usprawiedliwionych przypadkach, informuje pasażera, w jakim terminie powinien oczekiwać odpowiedzi. Czas na udzielenie odpowiedzi jest nie dłuższy niż dwa miesiące od otrzymania skargi.

3.   Jeżeli w granicach czasowych, o których mowa w ust. 2, nie zostanie otrzymana odpowiedź, skargę uważa się za przyjętą.

4.
     
  Przedsiębiorstwa autobusowe lub autokarowe sporządzają roczne sprawozdanie zawierające liczbę i przedmiot otrzymanych skarg, średnią liczbę dni potrzebnych na udzielenie odpowiedzi oraz podjęte działania naprawcze.

Rozdział VI

Wykonanie i krajowe organy wykonawcze

Artykuł 27

Krajowe organy wykonawcze

1.   Każde państwo członkowskie wyznacza organ lub organy odpowiedzialne za wykonanie niniejszego rozporządzenia. Każdy organ podejmuje środki niezbędne do zapewnienia poszanowania praw pasażerów, w tym przestrzegania zasad dostępności, o których mowa w art. 12. Każdy taki organ pod względem organizacji, decyzji dotyczących finansowania, struktury prawnej i procesów decyzyjnych
  jest
  niezależny ▐.

2.   Państwa członkowskie informują Komisję o organie lub organach wyznaczonych zgodnie z niniejszym artykułem oraz o ich odnośnych obowiązkach.

3.
     
  Organy te powinny współpracować z organizacjami reprezentującymi przedsiębiorstwa autobusowe i autokarowe oraz ich klientów, w tym z reprezentatywnymi organizacjami osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej.

4.   Każdy pasażer może skierować do właściwego organu wyznaczonego na mocy ust. 1 skargę dotyczącą domniemanego naruszenia niniejszego rozporządzenia.

5.   Państwa członkowskie, które zdecydowały się na wyłączenie niektórych usług na podstawie art. 2 ust. 2 zapewniają porównywalny system egzekwowania praw pasażerów.

Artykuł 28

Sprawozdanie z wykonania

1.   Dnia 1 czerwca każdego roku organy wykonawcze wyznaczone na podstawie art. 27 ust. 1 publikują sprawozdanie z działalności w poprzednim roku, zawierające m.in.:

| a) | opis działań podjętych w celu wykonania przepisów niniejszego rozporządzenia, |
| --- | --- |

a)

opis działań podjętych w celu wykonania przepisów niniejszego rozporządzenia,

| b) | odniesienie do procedury właściwej dla rozstrzygania indywidualnych skarg, |
| --- | --- |

b)

odniesienie do procedury właściwej dla rozstrzygania indywidualnych skarg,

| c) | podsumowanie mających zastosowanie w danym państwie członkowskim zasad dostępności dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej, |
| --- | --- |

c)

podsumowanie mających zastosowanie w danym państwie członkowskim zasad dostępności dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej,

| d) | zagregowane dane o skargach,
  w tym o decyzjach podejmowanych w ich sprawie i terminach rozpatrywania; |
| --- | --- |

d)

zagregowane dane o skargach,
  w tym o decyzjach podejmowanych w ich sprawie i terminach rozpatrywania;

| e) | informacje o zastosowanych sankcjach, |
| --- | --- |

e)

informacje o zastosowanych sankcjach,

| f) | omówienie innych kwestii istotnych dla lepszego wykonania niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

f)

omówienie innych kwestii istotnych dla lepszego wykonania niniejszego rozporządzenia.

2.   Aby być w stanie przygotować takie sprawozdanie, organy wykonawcze prowadzą statystyki odnoszące się do indywidualnych skarg, według przedmiotu i przedsiębiorstwa, którego dotyczą. Dane takie na żądanie udostępniane są Komisji lub krajowym organom dochodzeniowym w okresie do trzech lat po dacie zdarzenia.

Artykuł 29

Współpraca między organami wykonawczymi

Krajowe organy wykonawcze wyznaczone na podstawie art. 27 ust. 1 wymieniają się informacjami o swojej pracy oraz o zasadach i praktykach w zakresie podejmowania decyzji w celu spójnej ochrony pasażerów w całej Wspólnocie. Komisja wspiera je w tym zakresie.

Artykuł 30

Sankcje

Państwa członkowskie ustanawiają zasady dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszenia niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia wdrożenia wszystkich tych zasad. Przewidziane sankcje
  – które mogłyby obejmować nakaz wypłaty odszkodowania poszkodowanemu pasażerowi –
  muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie powiadamiają o takich przepisach Komisję oraz informują ją bezzwłocznie o wszelkich późniejszych zmianach mających na nie wpływ.

Rozdział VII

Przepisy końcowe

Artykuł 31

Sprawozdanie

Nie później niż ... (10) Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wykonania i skutków niniejszego rozporządzenia. W razie potrzeby sprawozdaniu towarzyszą wnioski legislacyjne dotyczące wykonania w stopniu bardziej szczegółowym przepisów niniejszego rozporządzenia lub jego zmiany.

Artykuł 32

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 2006/2004

W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 dodaje się następujący akapit:

| „18. | Rozporządzenie (WE) nr ... Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia ... dotyczące praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów (rozporządzenie w sprawie współpracy w zakresie ochrony konsumentów) (Dz.U. L. ...)” |
| --- | --- |

„18.

Rozporządzenie (WE) nr ... Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia ... dotyczące praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów (rozporządzenie w sprawie współpracy w zakresie ochrony konsumentów) (Dz.U. L. ...)”

Artykuł 33

Wejście w życie

1.   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia
  ...

   (11)

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w ║

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C ...

1

Dz.U. C ...

(2)  Dz.U. C ...

2

Dz.U. C ...

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r..

3

Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r..

(4)  

  Dz.U. L 226 z 10.9.2003, s. 4.

4

Dz.U. L 226 z 10.9.2003, s. 4.

(5)  Dz.U. L 158, 23.6.1990, s. 59.

5

(6)  Dz.U. L 281, 23.11.1995, s. 31.

6

(7)  Dz.U. L 364, 9.12.2004, s. 1.

7

(8)  
  Dz.U. L 74 z 20.3.1992, s. 1.

8

Dz.U. L 74 z 20.3.1992, s. 1.

(9)  

  Dz.U. L 8 z 11.1.1984, s. 17.

9

Dz.U. L 8 z 11.1.1984, s. 17.

(10)  Dz.U.: trzy lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

10

Dz.U.: trzy lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(11)  Dz.U. dwa lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

11

Dz.U. dwa lata

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK I

Pomoc udzielana osobom niepełnosprawnym oraz osobom o ograniczonej sprawności ruchowej

| a) | Pomoc w terminalach
  Pomoc i uzgodnienia niezbędne w celu umożliwienia osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej:






  — | poinformowania o swoim przybyciu do terminalu oraz zwrócenia się o pomoc w wyznaczonych punktach; |
| --- | --- | --- |

a)

Pomoc w terminalach

Pomoc i uzgodnienia niezbędne w celu umożliwienia osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej:

—

poinformowania o swoim przybyciu do terminalu oraz zwrócenia się o pomoc w wyznaczonych punktach;

| — | dostania się z wyznaczonego punktu do kasy biletowej, poczekalni oraz miejsca wsiadania do pojazdu. |
| --- | --- |

—

dostania się z wyznaczonego punktu do kasy biletowej, poczekalni oraz miejsca wsiadania do pojazdu.

| b) | Pomoc w pojeździe
  Pomoc i uzgodnienia niezbędne w celu umożliwienia osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej:






  — | wejścia do pojazdu, przy wykorzystaniu podnośników, wózków inwalidzkich lub innego właściwego sprzętu; |
| --- | --- | --- |

b)

Pomoc w pojeździe

Pomoc i uzgodnienia niezbędne w celu umożliwienia osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej:

—

wejścia do pojazdu, przy wykorzystaniu podnośników, wózków inwalidzkich lub innego właściwego sprzętu;

| — | załadowania bagażu; |
| --- | --- |

—

załadowania bagażu;

| — | odbioru bagażu; |
| --- | --- |

—

odbioru bagażu;

| — | wyjścia z pojazdu; |
| --- | --- |

—

wyjścia z pojazdu;

| — | w miarę możliwości
  skorzystania z toalety; |
| --- | --- |

—

w miarę możliwości
  skorzystania z toalety;

| — | w miarę możliwości
  przewożenia ze sobą w autobusie lub autokarze certyfikowanego psa przewodnika; |
| --- | --- |

—

w miarę możliwości
  przewożenia ze sobą w autobusie lub autokarze certyfikowanego psa przewodnika;

| — | dostania się na siedzenia; |
| --- | --- |

—

dostania się na siedzenia;

| — | zdobycia istotnych informacji o podróży w przystępnych formatach; |
| --- | --- |

—

zdobycia istotnych informacji o podróży w przystępnych formatach;

| — | wejścia do pojazdu/wyjścia z pojazdu podczas przerw w podróży, jeśli jest to wykonalne. |
| --- | --- |

—

wejścia do pojazdu/wyjścia z pojazdu podczas przerw w podróży, jeśli jest to wykonalne.

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK II

Szkolenie dotyczące niepełnosprawności

| a) | Szkolenie z zakresu uświadamiania problemów osób niepełnosprawnych
  Szkolenie personelu mającego bezpośrednią styczność z podróżującymi osobami obejmuje:






  — | odpowiednią wiedzę o pasażerach z upośledzeniami fizycznymi, sensorycznymi (słuchu i wzroku), ukrytymi lub umysłowymi oraz odpowiednie reagowanie na takie osoby, w tym umiejętność rozróżniania różnych możliwości osób, których sprawność ruchowa, orientacja lub zdolność komunikacji mogą być ograniczone; |
| --- | --- | --- |

a)

Szkolenie z zakresu uświadamiania problemów osób niepełnosprawnych

Szkolenie personelu mającego bezpośrednią styczność z podróżującymi osobami obejmuje:

—

odpowiednią wiedzę o pasażerach z upośledzeniami fizycznymi, sensorycznymi (słuchu i wzroku), ukrytymi lub umysłowymi oraz odpowiednie reagowanie na takie osoby, w tym umiejętność rozróżniania różnych możliwości osób, których sprawność ruchowa, orientacja lub zdolność komunikacji mogą być ograniczone;

| — | bariery, w obliczu których stoją osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, w tym bariery w zakresie postaw, bariery środowiskowe/fizyczne i organizacyjne; |
| --- | --- |

—

bariery, w obliczu których stoją osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, w tym bariery w zakresie postaw, bariery środowiskowe/fizyczne i organizacyjne;

| — | certyfikowane psy przewodnicy, w tym rola i potrzeby psów przewodników; |
| --- | --- |

—

certyfikowane psy przewodnicy, w tym rola i potrzeby psów przewodników;

| — | radzenie sobie w nieoczekiwanych sytuacjach; |
| --- | --- |

—

radzenie sobie w nieoczekiwanych sytuacjach;

| — | umiejętności interpersonalne oraz metody komunikowania się z osobami głuchymi i osobami niedosłyszącymi, osobami niedowidzącymi, osobami z upośledzeniem mowy lub umysłowym; |
| --- | --- |

—

umiejętności interpersonalne oraz metody komunikowania się z osobami głuchymi i osobami niedosłyszącymi, osobami niedowidzącymi, osobami z upośledzeniem mowy lub umysłowym;

| — | obchodzenie się w ostrożny, pozwalający uniknąć uszkodzeń sposób z wózkami inwalidzkimi oraz innym sprzętem służącym do poruszania się (dla całego personelu odpowiedzialnego za przenoszenie bagażu, jeżeli taki jest). |
| --- | --- |

—

obchodzenie się w ostrożny, pozwalający uniknąć uszkodzeń sposób z wózkami inwalidzkimi oraz innym sprzętem służącym do poruszania się (dla całego personelu odpowiedzialnego za przenoszenie bagażu, jeżeli taki jest).

| b) | Szkolenie z zakresu pomocy osobom niepełnosprawnym
  Szkolenie personelu udzielającego bezpośredniej pomocy osobom niepełnosprawnym oraz osobom o ograniczonej sprawności ruchowej:






  — | jak pomóc użytkownikowi wózka inwalidzkiego wsiąść na wózek i wysiąść z wózka; |
| --- | --- | --- |

b)

Szkolenie z zakresu pomocy osobom niepełnosprawnym

Szkolenie personelu udzielającego bezpośredniej pomocy osobom niepełnosprawnym oraz osobom o ograniczonej sprawności ruchowej:

—

jak pomóc użytkownikowi wózka inwalidzkiego wsiąść na wózek i wysiąść z wózka;

| — | umiejętności udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym oraz osobom o ograniczonej sprawności ruchowej podróżującym z certyfikowanym psem przewodnikiem, w tym rola i potrzeby takich psów; |
| --- | --- |

—

umiejętności udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym oraz osobom o ograniczonej sprawności ruchowej podróżującym z certyfikowanym psem przewodnikiem, w tym rola i potrzeby takich psów;

| — | techniki pomagania osobom niewidomym i niedowidzącym oraz obchodzenia się z certyfikowanymi zwierzętami przewodnikami i ich
  przewozu, pamiętając o tym, że psy towarzyszące są szkolone, by przyjmować komendy wyłącznie od swojego właściciela i nie powinien zajmować się nimi personel wypełniający swoje obowiązki
  ; |
| --- | --- |

—

techniki pomagania osobom niewidomym i niedowidzącym oraz obchodzenia się z certyfikowanymi zwierzętami przewodnikami i ich
  przewozu, pamiętając o tym, że psy towarzyszące są szkolone, by przyjmować komendy wyłącznie od swojego właściciela i nie powinien zajmować się nimi personel wypełniający swoje obowiązki
  ;

| — | zrozumienie rodzajów sprzętu, który może być wykorzystywany przez osoby niepełnosprawne oraz osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, a także umiejętność obchodzenia się z takim sprzętem; |
| --- | --- |

—

zrozumienie rodzajów sprzętu, który może być wykorzystywany przez osoby niepełnosprawne oraz osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, a także umiejętność obchodzenia się z takim sprzętem;

| — | użycie sprzętu umożliwiającego wsiadanie do pojazdu i wysiadanie z pojazdu oraz znajomość właściwych procedur wsiadania i wysiadania, zapewniających bezpieczeństwo i godność osób niepełnosprawnych oraz osób o ograniczonej sprawności ruchowej; |
| --- | --- |

—

użycie sprzętu umożliwiającego wsiadanie do pojazdu i wysiadanie z pojazdu oraz znajomość właściwych procedur wsiadania i wysiadania, zapewniających bezpieczeństwo i godność osób niepełnosprawnych oraz osób o ograniczonej sprawności ruchowej;

| — | wystarczające zrozumienie potrzeby niezawodnej i profesjonalnej pomocy, jak również świadomość, że niektóre osoby niepełnosprawne mogą doświadczać podczas podróży uczucia zagrożenia ze względu na zależność od udzielenia pomocy; |
| --- | --- |

—

wystarczające zrozumienie potrzeby niezawodnej i profesjonalnej pomocy, jak również świadomość, że niektóre osoby niepełnosprawne mogą doświadczać podczas podróży uczucia zagrożenia ze względu na zależność od udzielenia pomocy;

| — | znajomość zasad pierwszej pomocy. |
| --- | --- |

—

znajomość zasad pierwszej pomocy.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/331 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/331

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.Czas ochrony prawa autorskiego i niektórych praw pokrewnych ***I

P6_TA(2009)0282

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2006/116/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie czasu ochrony prawa autorskiego i niektórych praw pokrewnych (COM(2008)0464 – C6-0281/2008 – 2008/0157(COD))

2010/C 184 E/69

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0464),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 47 ust. 2, art. 55 i 95 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6–0281/2008),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz Komisji Kultury i Edukacji (A6-0070/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0157

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE zmieniającej dyrektywę 2006/116/WE ║w sprawie czasu ochrony prawa autorskiego i niektórych praw pokrewnych

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 47 ust. 2, art. 55 i art. 95,

uwzględniając wniosek Komisji║,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

działając zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/116/WE z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie czasu ochrony prawa autorskiego i niektó3rych praw pokrewnych (3), czas ochrony dla artystów wykonawców oraz producentów fonogramów wynosi 50 lat. |
| --- | --- |

(1)

Na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/116/WE z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie czasu ochrony prawa autorskiego i niektó3rych praw pokrewnych (3), czas ochrony dla artystów wykonawców oraz producentów fonogramów wynosi 50 lat.

| (2) | W przypadku artystów wykonawców okres ten rozpoczyna się z dniem wykonania utworu albo, jeżeli utrwalenie wykonania zostanie opublikowane lub publicznie udostępnione w ciągu 50 lat po wykonaniu utworu,
  w dniu
  pierwszego opublikowania lub pierwszego publicznego udostępnienia, w zależności od tego, które z tych wydarzeń miało miejsce wcześniej. |
| --- | --- |

(2)

W przypadku artystów wykonawców okres ten rozpoczyna się z dniem wykonania utworu albo, jeżeli utrwalenie wykonania zostanie opublikowane lub publicznie udostępnione w ciągu 50 lat po wykonaniu utworu,
  w dniu
  pierwszego opublikowania lub pierwszego publicznego udostępnienia, w zależności od tego, które z tych wydarzeń miało miejsce wcześniej.

| (3) | W przypadku producentów fonogramów okres ten rozpoczyna się od momentu sporządzenia utrwalenia albo od momentu jego publikacji w ciągu 50 lat po jego utrwaleniu albo, w przypadku braku publikacji, od momentu jego publicznego udostępnienia w ciągu 50 lat po sporządzeniu utrwalenia. |
| --- | --- |

(3)

W przypadku producentów fonogramów okres ten rozpoczyna się od momentu sporządzenia utrwalenia albo od momentu jego publikacji w ciągu 50 lat po jego utrwaleniu albo, w przypadku braku publikacji, od momentu jego publicznego udostępnienia w ciągu 50 lat po sporządzeniu utrwalenia.

| (4) | Społecznie uznawane znaczenie twórczego wkładu artystów wykonawców powinno być odzwierciedlone w poziomie ochrony uwzględniającym ich kreatywny i artystyczny wkład. |
| --- | --- |

(4)

Społecznie uznawane znaczenie twórczego wkładu artystów wykonawców powinno być odzwierciedlone w poziomie ochrony uwzględniającym ich kreatywny i artystyczny wkład.

| (5) | Artyści wykonawcy zazwyczaj rozpoczynają karierę w młodym wieku i obecny okres ochrony wynoszący 50 lat w odniesieniu do
  utrwalenia
  wykonań ▐często nie chroni ich wykonań w całym okresie ich życia. Dlatego też
  niektórzy
  artyści wykonawcy odczuwają spadek dochodów w końcowym okresie ich życia. Często nie mogą oni również powoływać się na swoje prawa w celu zapobiegania niewłaściwemu wykorzystywaniu ich artystycznych wykonań, które
  może mieć
  miejsce w okresie ich życia, bądź w celu ograniczenia takiego wykorzystywania. |
| --- | --- |

(5)

Artyści wykonawcy zazwyczaj rozpoczynają karierę w młodym wieku i obecny okres ochrony wynoszący 50 lat w odniesieniu do
  utrwalenia
  wykonań ▐często nie chroni ich wykonań w całym okresie ich życia. Dlatego też
  niektórzy
  artyści wykonawcy odczuwają spadek dochodów w końcowym okresie ich życia. Często nie mogą oni również powoływać się na swoje prawa w celu zapobiegania niewłaściwemu wykorzystywaniu ich artystycznych wykonań, które
  może mieć
  miejsce w okresie ich życia, bądź w celu ograniczenia takiego wykorzystywania.

| (6) | Przychody uzyskane z wyłącznych praw do zwielokrotniania oraz udostępniania, przewidzianych w dyrektywie 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (4) oraz godziwa rekompensata za zwielokrotnianie do prywatnego użytku w rozumieniu tej dyrektywy, a także dochody z wyłącznych praw rozpowszechniania i najmu w rozumieniu dyrektywy 2006/115/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej (5) powinny być dostępne dla artystów wykonawców co najmniej przez cały okres ich życia. |
| --- | --- |

(6)

Przychody uzyskane z wyłącznych praw do zwielokrotniania oraz udostępniania, przewidzianych w dyrektywie 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (4) oraz godziwa rekompensata za zwielokrotnianie do prywatnego użytku w rozumieniu tej dyrektywy, a także dochody z wyłącznych praw rozpowszechniania i najmu w rozumieniu dyrektywy 2006/115/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej (5) powinny być dostępne dla artystów wykonawców co najmniej przez cały okres ich życia.

| (7) | Czas ochrony utrwaleń wykonań artystycznych i fonogramów powinien zatem zostać przedłużony do
  70
  lat po
  nastąpieniu odpowiedniego wydarzenia
  . |
| --- | --- |

(7)

Czas ochrony utrwaleń wykonań artystycznych i fonogramów powinien zatem zostać przedłużony do
  70
  lat po
  nastąpieniu odpowiedniego wydarzenia
  .

| (8) | Prawa
  do utrwalonego fonogramu
  powinny wracać
  do wykonawcy, jeżeli producent fonogramu nie oferuje do sprzedaży
  – w rozumieniu Międzynarodowej konwencji o ochronie wykonawców, producentów fonogramów oraz organizacji nadawczych –
  wystarczającej ilości egzemplarzy fonogramu, który w przypadku braku wydłużenia czasu ochrony byłby powszechnie dostępny publicznie, albo nie udostępnia fonogramu publicznie.
  Możliwość taka powinna istnieć po upływie rozsądnego okresu czasu, jaki daje się producentowi fonogramów na skorzystanie z obydwu sposobów wykorzystania utworu. Wobec tego prawa producenta fonogramu do fonogramu powinny wygasnąć w celu uniknięcia sytuacji, w której prawa te istniałyby równolegle z prawami wykonawcy do utrwalenia wykonania, kiedy te ostatnie prawa nie są już przeniesione albo powierzone producentowi fonogramu. |
| --- | --- |

(8)

Prawa
  do utrwalonego fonogramu
  powinny wracać
  do wykonawcy, jeżeli producent fonogramu nie oferuje do sprzedaży
  – w rozumieniu Międzynarodowej konwencji o ochronie wykonawców, producentów fonogramów oraz organizacji nadawczych –
  wystarczającej ilości egzemplarzy fonogramu, który w przypadku braku wydłużenia czasu ochrony byłby powszechnie dostępny publicznie, albo nie udostępnia fonogramu publicznie.
  Możliwość taka powinna istnieć po upływie rozsądnego okresu czasu, jaki daje się producentowi fonogramów na skorzystanie z obydwu sposobów wykorzystania utworu. Wobec tego prawa producenta fonogramu do fonogramu powinny wygasnąć w celu uniknięcia sytuacji, w której prawa te istniałyby równolegle z prawami wykonawcy do utrwalenia wykonania, kiedy te ostatnie prawa nie są już przeniesione albo powierzone producentowi fonogramu.

| (9) | Zawierając umowę z producentem fonogramu, artyści wykonawcy zazwyczaj muszą przenieść
  lub powierzyć
  swoje wyłączne prawa do zwielokrotniania, rozpowszechniania, najmu i udostępniania utrwaleń swoich wykonań na producentów fonogramów. W zamian za powyższe
  niektórzy z nich
  otrzymują ▐zaliczkę z tytułu opłat licencyjnych, a kolejne płatności na ich rzecz są dokonywane z uwzględnieniem przez producenta fonogramu wypłaconej pierwotnie zaliczki i po dokonaniu przez niego wszystkich przewidzianych w umowie odliczeń.
  Inni wykonawcy przenoszą lub powierzają swoje wyłączne prawa za jednorazową opłatą (jednorazowe wynagrodzenie). Dotyczy to przede wszystkim artystów wykonawców zapewniających podkład muzyczny, których nie wymienia się wśród wykonawców („mało znani wykonawcy”), czasami jednak również artystów wykonawców, których wymienia się wśród wykonawców („artyści wykonawcy biorący udział”). |
| --- | --- |

(9)

Zawierając umowę z producentem fonogramu, artyści wykonawcy zazwyczaj muszą przenieść
  lub powierzyć
  swoje wyłączne prawa do zwielokrotniania, rozpowszechniania, najmu i udostępniania utrwaleń swoich wykonań na producentów fonogramów. W zamian za powyższe
  niektórzy z nich
  otrzymują ▐zaliczkę z tytułu opłat licencyjnych, a kolejne płatności na ich rzecz są dokonywane z uwzględnieniem przez producenta fonogramu wypłaconej pierwotnie zaliczki i po dokonaniu przez niego wszystkich przewidzianych w umowie odliczeń.
  Inni wykonawcy przenoszą lub powierzają swoje wyłączne prawa za jednorazową opłatą (jednorazowe wynagrodzenie). Dotyczy to przede wszystkim artystów wykonawców zapewniających podkład muzyczny, których nie wymienia się wśród wykonawców („mało znani wykonawcy”), czasami jednak również artystów wykonawców, których wymienia się wśród wykonawców („artyści wykonawcy biorący udział”).

| (10) | Należy wprowadzić środki towarzyszące w celu zagwarantowania, że wykonawcy, którzy dokonali przeniesienia swoich wyłącznych praw na producentów fonogramów ▐, także skorzystają z wydłużenia czasu ochrony. ▐ |
| --- | --- |

(10)

Należy wprowadzić środki towarzyszące w celu zagwarantowania, że wykonawcy, którzy dokonali przeniesienia swoich wyłącznych praw na producentów fonogramów ▐, także skorzystają z wydłużenia czasu ochrony. ▐

| (11) | Pierwszym towarzyszącym środkiem ▐powinno być nałożenie na producentów fonogramów obowiązku przeznaczania, co najmniej raz na rok,
  kwoty odpowiadającej
  20 % przychodów z wyłącznych praw do rozpowszechniania, zwielokrotniania i udostępniania fonogramów.
  „Przychody” to przychody uzyskane przez producenta fonogramu przed odliczeniem kosztów.


  ▐ |
| --- | --- |

(11)

Pierwszym towarzyszącym środkiem ▐powinno być nałożenie na producentów fonogramów obowiązku przeznaczania, co najmniej raz na rok,
  kwoty odpowiadającej
  20 % przychodów z wyłącznych praw do rozpowszechniania, zwielokrotniania i udostępniania fonogramów.
  „Przychody” to przychody uzyskane przez producenta fonogramu przed odliczeniem kosztów.

▐

| (12) | Płatności
  te powinny być przeznaczone tylko dla artystów wykonawców, których wykonania są utrwalone na fonogramie i którzy przenieśli swoje prawa na producenta fonogramu
  lub powierzyli mu je
  w zamian za jednorazową płatność. Odłożone w ten sposób
  płatności
  powinny być przekazywane indywidualnie mało znanym wykonawcom co najmniej raz na rok.
  Dystrybucję należy powierzyć
  organizacjom zbiorowego zarządzania
  i
  można stosować krajowe przepisy dotyczące przychodów niepodlegających wypłacie.
  W celu uniknięcia niewspółmiernych obciążeń w ramach poboru tych dochodów i administrowania nimi państwa członkowskie mogą określić, w jakim stopniu mikroprzedsiębiorstwa podlegają obowiązkowi ich odprowadzania, jeżeli dokonywanie takich płatności okazałoby się nieracjonalne w stosunku do kosztów poboru takich dochodów i administrowania nimi. |
| --- | --- |

(12)

Płatności
  te powinny być przeznaczone tylko dla artystów wykonawców, których wykonania są utrwalone na fonogramie i którzy przenieśli swoje prawa na producenta fonogramu
  lub powierzyli mu je
  w zamian za jednorazową płatność. Odłożone w ten sposób
  płatności
  powinny być przekazywane indywidualnie mało znanym wykonawcom co najmniej raz na rok.
  Dystrybucję należy powierzyć
  organizacjom zbiorowego zarządzania
  i
  można stosować krajowe przepisy dotyczące przychodów niepodlegających wypłacie.
  W celu uniknięcia niewspółmiernych obciążeń w ramach poboru tych dochodów i administrowania nimi państwa członkowskie mogą określić, w jakim stopniu mikroprzedsiębiorstwa podlegają obowiązkowi ich odprowadzania, jeżeli dokonywanie takich płatności okazałoby się nieracjonalne w stosunku do kosztów poboru takich dochodów i administrowania nimi.

| (13) | Jednakże art. 5 dyrektywy 2006/115
  /WE
  ║ już obecnie przyznaje wykonawcom niezbywalne prawo do godziwego wynagrodzenia za najem, w tym także fonogramów. Podobnie w praktyce umownej wykonawcy zazwyczaj nie przenoszą na producentów fonogramów
  ani nie powierzają im
  swoich praw do jednorazowego godziwego wynagrodzenia za nadawanie i publiczne udostępnianie na podstawie art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115/WE oraz do rekompensaty za prywatne kopiowanie na podstawie art. 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/29/WE. Dlatego też przy obliczaniu całkowitej kwoty, która powinna być przeznaczona przez producenta fonogramu na wypłatę dodatkowego wynagrodzenia, nie powinno się uwzględniać przychodów, które producent ten uzyskał z najmu fonogramów
  , ani
  jednorazowego godziwego wynagrodzenia za nadawanie i udostępnianie publiczne,
  ani
  przychodów z odpowiedniej rekompensaty
  otrzymanej
  za prywatne kopiowanie. |
| --- | --- |

(13)

Jednakże art. 5 dyrektywy 2006/115
  /WE
  ║ już obecnie przyznaje wykonawcom niezbywalne prawo do godziwego wynagrodzenia za najem, w tym także fonogramów. Podobnie w praktyce umownej wykonawcy zazwyczaj nie przenoszą na producentów fonogramów
  ani nie powierzają im
  swoich praw do jednorazowego godziwego wynagrodzenia za nadawanie i publiczne udostępnianie na podstawie art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115/WE oraz do rekompensaty za prywatne kopiowanie na podstawie art. 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/29/WE. Dlatego też przy obliczaniu całkowitej kwoty, która powinna być przeznaczona przez producenta fonogramu na wypłatę dodatkowego wynagrodzenia, nie powinno się uwzględniać przychodów, które producent ten uzyskał z najmu fonogramów
  , ani
  jednorazowego godziwego wynagrodzenia za nadawanie i udostępnianie publiczne,
  ani
  przychodów z odpowiedniej rekompensaty
  otrzymanej
  za prywatne kopiowanie.

| (14) | W celu ponownego zrównoważenia umów, na podstawie których w oparciu o opłaty licencyjne artyści wykonawcy przenoszą swoje wyłączne prawa na producenta fonogramu, drugim środkiem towarzyszącym powinna być klauzula „nowego początku” dla tych artystów wykonawców, którzy za opłatą licencyjną lub wynagrodzeniem powierzyli swoje wyżej wymienione wyłączne prawa producentom fonogramów. Aby artyści wykonawcy mogli w pełni skorzystać z wydłużonego okresu ochrony praw, państwa członkowskie powinny zadbać o to, by na mocy umów pomiędzy producentami fonogramów a artystami wykonawcami w wydłużonym okresie ochrony praw wypłacano artystom wykonawcom opłatę licencyjną lub stawkę wynagrodzenia nieobciążoną zaliczkami czy przewidzianymi w umowie odliczeniami. |
| --- | --- |

(14)

W celu ponownego zrównoważenia umów, na podstawie których w oparciu o opłaty licencyjne artyści wykonawcy przenoszą swoje wyłączne prawa na producenta fonogramu, drugim środkiem towarzyszącym powinna być klauzula „nowego początku” dla tych artystów wykonawców, którzy za opłatą licencyjną lub wynagrodzeniem powierzyli swoje wyżej wymienione wyłączne prawa producentom fonogramów. Aby artyści wykonawcy mogli w pełni skorzystać z wydłużonego okresu ochrony praw, państwa członkowskie powinny zadbać o to, by na mocy umów pomiędzy producentami fonogramów a artystami wykonawcami w wydłużonym okresie ochrony praw wypłacano artystom wykonawcom opłatę licencyjną lub stawkę wynagrodzenia nieobciążoną zaliczkami czy przewidzianymi w umowie odliczeniami.

| (15) | W interesie pewności prawnej należy ustalić, że w przypadku braku wyraźnych odmiennych ustaleń
  w umowie
  , umowne przeniesienie albo powierzenie praw do utrwalenia wykonania dokonane przed datą, do której państwa członkowskie mają przyjąć środki wdrażające niniejszą dyrektywę, powinno nadal wywoływać skutki w wydłużonym czasie ochrony. |
| --- | --- |

(15)

W interesie pewności prawnej należy ustalić, że w przypadku braku wyraźnych odmiennych ustaleń
  w umowie
  , umowne przeniesienie albo powierzenie praw do utrwalenia wykonania dokonane przed datą, do której państwa członkowskie mają przyjąć środki wdrażające niniejszą dyrektywę, powinno nadal wywoływać skutki w wydłużonym czasie ochrony.

| (16) | Państwa członkowskie powinny mieć możliwość zapewnienia, że pewne warunki w tych umowach, które przewidują powtarzające się wynagrodzenie, mogą być renegocjowane na korzyść wykonawców. Państwa członkowskie powinny wprowadzić procedury na wypadek niepowodzenia renegocjacji.


  ▐ |
| --- | --- |

(16)

Państwa członkowskie powinny mieć możliwość zapewnienia, że pewne warunki w tych umowach, które przewidują powtarzające się wynagrodzenie, mogą być renegocjowane na korzyść wykonawców. Państwa członkowskie powinny wprowadzić procedury na wypadek niepowodzenia renegocjacji.

▐

| (17) | Z uwagi na to, że cele zaproponowanych środków towarzyszących nie mogą być w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa członkowskie, ponieważ środki krajowe w tej dziedzinie prowadziłyby albo do zakłócenia ║ konkurencji albo naruszyłyby zakres praw wyłącznych producenta fonogramu, które są określone w prawodawstwie wspólnotowym, natomiast możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną tym samym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(17)

Z uwagi na to, że cele zaproponowanych środków towarzyszących nie mogą być w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa członkowskie, ponieważ środki krajowe w tej dziedzinie prowadziłyby albo do zakłócenia ║ konkurencji albo naruszyłyby zakres praw wyłącznych producenta fonogramu, które są określone w prawodawstwie wspólnotowym, natomiast możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną tym samym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

| (18) | Niniejsza dyrektywa nie narusza przepisów krajowych i porozumień, które są zgodne z jej przepisami, np. układów zbiorowych zawieranych w państwach członkowskich pomiędzy organizacjami reprezentującymi wykonawców i organizacjami reprezentującymi producentów. |
| --- | --- |

(18)

Niniejsza dyrektywa nie narusza przepisów krajowych i porozumień, które są zgodne z jej przepisami, np. układów zbiorowych zawieranych w państwach członkowskich pomiędzy organizacjami reprezentującymi wykonawców i organizacjami reprezentującymi producentów.

| (19) | W niektórych państwach członkowskich do kompozycji muzycznych ze słowami stosuje się jednolity czas ochrony obliczany od momentu śmierci ostatniego żyjącego autora, podczas gdy w innych państwach członkowskich obowiązują odrębne okresy ochrony w odniesieniu do muzyki i tekstu. Kompozycje muzyczne ze słowami są w większości tworzone przez współautorów. Na przykład
  opera jest
  często
  dziełem librecisty oraz kompozytora
  . Ponadto w przypadku gatunków muzycznych takich jak jazz, muzyka rockowa i pop, proces twórczy wymaga często współpracy kilku osób. |
| --- | --- |

(19)

W niektórych państwach członkowskich do kompozycji muzycznych ze słowami stosuje się jednolity czas ochrony obliczany od momentu śmierci ostatniego żyjącego autora, podczas gdy w innych państwach członkowskich obowiązują odrębne okresy ochrony w odniesieniu do muzyki i tekstu. Kompozycje muzyczne ze słowami są w większości tworzone przez współautorów. Na przykład
  opera jest
  często
  dziełem librecisty oraz kompozytora
  . Ponadto w przypadku gatunków muzycznych takich jak jazz, muzyka rockowa i pop, proces twórczy wymaga często współpracy kilku osób.

| (20) | Dlatego też harmonizacja czasu ochrony kompozycji muzycznych ze słowami,
  których tekst i muzyka zostały stworzone do wspólnego wykorzystania,
  jest niekompletna, co stanowi podstawę do powstawania
  przeszkód
  w swobodnym przepływie towarów i usług, takich jak usługi transgranicznego zbiorowego zarządzania prawami.
  Aby zagwarantować usunięcie takich przeszkód, dla wszystkich utworów objętych ochroną w dniu, w którym od państw członkowskich wymaga się dokonania transpozycji niniejszej dyrektywy, powinien obowiązywać ten sam zharmonizowany okres ochrony we wszystkich państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(20)

Dlatego też harmonizacja czasu ochrony kompozycji muzycznych ze słowami,
  których tekst i muzyka zostały stworzone do wspólnego wykorzystania,
  jest niekompletna, co stanowi podstawę do powstawania
  przeszkód
  w swobodnym przepływie towarów i usług, takich jak usługi transgranicznego zbiorowego zarządzania prawami.
  Aby zagwarantować usunięcie takich przeszkód, dla wszystkich utworów objętych ochroną w dniu, w którym od państw członkowskich wymaga się dokonania transpozycji niniejszej dyrektywy, powinien obowiązywać ten sam zharmonizowany okres ochrony we wszystkich państwach członkowskich.

| (21) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2006/116/WE. |
| --- | --- |

(21)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2006/116/WE.

| (22) | Zgodnie z pkt 34 porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa, zachęca się państwa członkowskie do sporządzania, dla ich własnych celów i w interesie Wspólnoty, własnych tabel, które odzwierciedlają korelacje pomiędzy niniejszą dyrektywą a środkami transpozycji, oraz do podawania ich do wiadomości publicznej, |
| --- | --- |

(22)

Zgodnie z pkt 34 porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa, zachęca się państwa członkowskie do sporządzania, dla ich własnych celów i w interesie Wspólnoty, własnych tabel, które odzwierciedlają korelacje pomiędzy niniejszą dyrektywą a środkami transpozycji, oraz do podawania ich do wiadomości publicznej,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Zmiany w dyrektywie 2006/116/WE

W dyrektywie 2006/116/WE wprowadza się następujące zmiany:

| (1) | w art. 1 wprowadza się ustęp w brzmieniu:

  „7.   Czas ochrony kompozycji muzycznej ze słowami wygasa po 70 latach licząc od dnia śmierci ostatniej spośród niżej wymienionych osób, bez względu na to, czy zostały uznane za współautorów: autora tekstu i kompozytora
  utworu muzycznego, pod warunkiem że obydwa dzieła zostały stworzone specjalnie dla danego utworu muzycznego ze słowami.”; |
| --- | --- |

(1)

w art. 1 wprowadza się ustęp w brzmieniu:

„7.   Czas ochrony kompozycji muzycznej ze słowami wygasa po 70 latach licząc od dnia śmierci ostatniej spośród niżej wymienionych osób, bez względu na to, czy zostały uznane za współautorów: autora tekstu i kompozytora
  utworu muzycznego, pod warunkiem że obydwa dzieła zostały stworzone specjalnie dla danego utworu muzycznego ze słowami.”;

| (2) | w art. 3 ust. 1 wprowadza się zmiany:







  (a) | ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

  „Jednakże:






  — | jeżeli utrwalenie wykonania na innym nośniku niż fonogram jest zgodnie z prawem opublikowane lub zgodnie z prawem publicznie udostępnione w tym terminie, prawa te wygasają po okresie 50 lat licząc od dnia pierwszego opublikowania lub pierwszego publicznego udostępnienia, w zależności od tego, które z tych wydarzeń miało miejsce wcześniej, |
| --- | --- | --- | --- |

(2)

w art. 3 ust. 1 wprowadza się zmiany:

(a)

ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Jednakże:

—

jeżeli utrwalenie wykonania na innym nośniku niż fonogram jest zgodnie z prawem opublikowane lub zgodnie z prawem publicznie udostępnione w tym terminie, prawa te wygasają po okresie 50 lat licząc od dnia pierwszego opublikowania lub pierwszego publicznego udostępnienia, w zależności od tego, które z tych wydarzeń miało miejsce wcześniej,

| — | jeżeli utrwalenie wykonania na fonogramie jest zgodnie z prawem opublikowane lub zgodnie z prawem publicznie udostępnione w tym terminie, prawa te wygasają po okresie
  70
  lat licząc od dnia pierwszego opublikowania lub pierwszego publicznego udostępnienia, w zależności od tego, które z tych wydarzeń miało miejsce wcześniej.” |
| --- | --- |

—

jeżeli utrwalenie wykonania na fonogramie jest zgodnie z prawem opublikowane lub zgodnie z prawem publicznie udostępnione w tym terminie, prawa te wygasają po okresie
  70
  lat licząc od dnia pierwszego opublikowania lub pierwszego publicznego udostępnienia, w zależności od tego, które z tych wydarzeń miało miejsce wcześniej.”

| (b) | w ust. 2 w zdaniu drugim i trzecim
  liczbę
  „pięćdziesięciu” zastępuje się
  liczbą
  „
  siedemdziesięciu
  ”; |
| --- | --- |

(b)

w ust. 2 w zdaniu drugim i trzecim
  liczbę
  „pięćdziesięciu” zastępuje się
  liczbą
  „
  siedemdziesięciu
  ”;

| (c) | dodaje się ustępy w brzmieniu:




  „2a.
     
  Jeżeli 50 lat po zgodnym z prawem opublikowaniu fonogramu lub, w przypadku braku takiej publikacji, 50 lat po zgodnym z prawem przedstawieniu publiczności producent fonogramu nie oferuje na sprzedaż wystarczającej ilości egzemplarzy lub nie udostępnia ich publicznie drogą przewodową lub bezprzewodową w taki sposób, że członkowie społeczeństwa mają do niej dostęp w indywidualnie wybranym przez nich miejscu i czasie, artysta wykonawca może rozwiązać umowę na podstawie której przeniósł albo powierzył swoje prawa do utrwalenia wykonania producentowi fonogramu (zwaną dalej: „umową o przeniesienie lub powierzenie”). Z prawa do rozwiązania umowy można skorzystać w przypadku gdy producent rok po powiadomieniu przez artystę wykonawcę o zamiarze rozwiązania umowy zgodnie z poprzednim zdaniem nie korzysta z praw na obydwa wymienione w poprzednim zdaniu sposoby. Prawo artysty wykonawcy do rozwiązania umowy jest niezbywalne. Jeżeli fonogram zawiera utrwalenie wykonań kilku artystów wykonawców, mogą oni rozwiązać ich umowy o przeniesienie lub powierzenie zgodnie z właściwym dla nich prawem krajowym. W przypadku rozwiązania umowy o przeniesienie lub powierzenie na mocy niniejszego ustępu prawa producenta fonogramu do fonogramu wygasają




  2b.
     
  W przypadku, w którym umowa o przeniesienie lub powierzenie przyznaje artyście wykonawcy prawo do jednorazowego wynagrodzenia, artysta wykonawca ma prawo uzyskania corocznego dodatkowego wynagrodzenia od producenta fonogramu za każdy pełny rok po upływie 50 lat od momentu zgodnego z prawem opublikowania fonogramu lub w przypadku braku takiej publikacji, po upływie 50 lat od jego zgodnego z prawem publicznego udostępnienia. Prawo artysty wykonawcy do uzyskania takiego corocznego dodatkowego wynagrodzenia jest niezbywalne.




  2c.
     
  Całkowita kwota przeznaczona przez producenta fonogramu na płatności dodatkowego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 2b, odpowiada 20 % przychodów uzyskanych przez niego w roku poprzedzającym rok, za który wypłaca się wspomniane wynagrodzenie, ze zwielokrotniania, rozpowszechniania i udostępniania tych fonogramów, po upływie 50 lat od momentu jego zgodnego z prawem opublikowania lub, w przypadku braku takiej publikacji, po upływie 50 lat od jego zgodnego z prawem publicznego udostępnienia.




  Państwa członkowskie zapewniają, że od producentów fonogramów wymaga się, aby na żądanie dostarczali wykonawcom, którzy są uprawnieni do corocznego dodatkowego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 2b, wszelkich informacji, które mogą być konieczne do zagwarantowania wypłaty tego wynagrodzenia.




  2d.
     
  Państwa członkowskie gwarantują, że prawem do uzyskania corocznego dodatkowego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 2b, będą zarządzały organizacje zbiorowego zarządzania.




  2e.
     
  W przypadku, gdy artysta wykonawca jest uprawniony do powtarzających się opłat, od opłat uiszczonych artyście wykonawcy nie odlicza się żadnych zaliczek ani przewidzianych w umowie odliczeń po 50 latach od momentu zgodnego z prawem opublikowania fonogramu lub w przypadku braku takiej publikacji, po 50 latach od jego zgodnego z prawem publicznego udostępnienia.”; |
| --- | --- |

(c)

dodaje się ustępy w brzmieniu:

„2a.
     
  Jeżeli 50 lat po zgodnym z prawem opublikowaniu fonogramu lub, w przypadku braku takiej publikacji, 50 lat po zgodnym z prawem przedstawieniu publiczności producent fonogramu nie oferuje na sprzedaż wystarczającej ilości egzemplarzy lub nie udostępnia ich publicznie drogą przewodową lub bezprzewodową w taki sposób, że członkowie społeczeństwa mają do niej dostęp w indywidualnie wybranym przez nich miejscu i czasie, artysta wykonawca może rozwiązać umowę na podstawie której przeniósł albo powierzył swoje prawa do utrwalenia wykonania producentowi fonogramu (zwaną dalej: „umową o przeniesienie lub powierzenie”). Z prawa do rozwiązania umowy można skorzystać w przypadku gdy producent rok po powiadomieniu przez artystę wykonawcę o zamiarze rozwiązania umowy zgodnie z poprzednim zdaniem nie korzysta z praw na obydwa wymienione w poprzednim zdaniu sposoby. Prawo artysty wykonawcy do rozwiązania umowy jest niezbywalne. Jeżeli fonogram zawiera utrwalenie wykonań kilku artystów wykonawców, mogą oni rozwiązać ich umowy o przeniesienie lub powierzenie zgodnie z właściwym dla nich prawem krajowym. W przypadku rozwiązania umowy o przeniesienie lub powierzenie na mocy niniejszego ustępu prawa producenta fonogramu do fonogramu wygasają

2b.
     
  W przypadku, w którym umowa o przeniesienie lub powierzenie przyznaje artyście wykonawcy prawo do jednorazowego wynagrodzenia, artysta wykonawca ma prawo uzyskania corocznego dodatkowego wynagrodzenia od producenta fonogramu za każdy pełny rok po upływie 50 lat od momentu zgodnego z prawem opublikowania fonogramu lub w przypadku braku takiej publikacji, po upływie 50 lat od jego zgodnego z prawem publicznego udostępnienia. Prawo artysty wykonawcy do uzyskania takiego corocznego dodatkowego wynagrodzenia jest niezbywalne.

2c.
     
  Całkowita kwota przeznaczona przez producenta fonogramu na płatności dodatkowego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 2b, odpowiada 20 % przychodów uzyskanych przez niego w roku poprzedzającym rok, za który wypłaca się wspomniane wynagrodzenie, ze zwielokrotniania, rozpowszechniania i udostępniania tych fonogramów, po upływie 50 lat od momentu jego zgodnego z prawem opublikowania lub, w przypadku braku takiej publikacji, po upływie 50 lat od jego zgodnego z prawem publicznego udostępnienia.

Państwa członkowskie zapewniają, że od producentów fonogramów wymaga się, aby na żądanie dostarczali wykonawcom, którzy są uprawnieni do corocznego dodatkowego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 2b, wszelkich informacji, które mogą być konieczne do zagwarantowania wypłaty tego wynagrodzenia.

2d.
     
  Państwa członkowskie gwarantują, że prawem do uzyskania corocznego dodatkowego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 2b, będą zarządzały organizacje zbiorowego zarządzania.

2e.
     
  W przypadku, gdy artysta wykonawca jest uprawniony do powtarzających się opłat, od opłat uiszczonych artyście wykonawcy nie odlicza się żadnych zaliczek ani przewidzianych w umowie odliczeń po 50 latach od momentu zgodnego z prawem opublikowania fonogramu lub w przypadku braku takiej publikacji, po 50 latach od jego zgodnego z prawem publicznego udostępnienia.”;

| (3) | w art. 10 wprowadza się ustępy w brzmieniu:
  „5.   
  Artykuł 3 ust. 1 do ust. 2 lit e)
  w wersji przewidzianej dyrektywą .../.../WE
   (6) stosuje się w dalszym ciągu tylko do utrwaleń wykonań i fonogramów, w odniesieniu do których artysta wykonawca i producent fonogramu nadal posiadają prawo do ochrony na postawie tych przepisów w dniu ... (7)

  oraz do utrwaleń wykonań artystycznych i fonogramów, które powstały do tego dnia
  .


  6.
     
  Artykuł 1 ust. 7 w wersji dodanej dyrektywą .../.../WE

   (6)

  ma zastosowanie do utworów muzycznych ze słowami, których przynajmniej utwór muzyczny lub słowa są chronione w przynajmniej jednym państwie członkowskim przed ...

   (7)

  oraz do utworów muzycznych ze słowami stworzonych po tej dacie.




  Akapit pierwszy pozostaje bez uszczerbku dla wszelkich działań polegających na korzystaniu z utworu, które miały miejsce przed ...

   (7)

  . Państwa członkowskie przyjmują konieczne przepisy w celu ochrony w szczególności nabytych praw stron trzecich. |
| --- | --- |

(3)

w art. 10 wprowadza się ustępy w brzmieniu:

„5.   
  Artykuł 3 ust. 1 do ust. 2 lit e)
  w wersji przewidzianej dyrektywą .../.../WE
   (6) stosuje się w dalszym ciągu tylko do utrwaleń wykonań i fonogramów, w odniesieniu do których artysta wykonawca i producent fonogramu nadal posiadają prawo do ochrony na postawie tych przepisów w dniu ... (7)

  oraz do utrwaleń wykonań artystycznych i fonogramów, które powstały do tego dnia
  .

6.
     
  Artykuł 1 ust. 7 w wersji dodanej dyrektywą .../.../WE

   (6)

  ma zastosowanie do utworów muzycznych ze słowami, których przynajmniej utwór muzyczny lub słowa są chronione w przynajmniej jednym państwie członkowskim przed ...

   (7)

  oraz do utworów muzycznych ze słowami stworzonych po tej dacie.

Akapit pierwszy pozostaje bez uszczerbku dla wszelkich działań polegających na korzystaniu z utworu, które miały miejsce przed ...

   (7)

  . Państwa członkowskie przyjmują konieczne przepisy w celu ochrony w szczególności nabytych praw stron trzecich.

| (4) | wprowadza się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 10a


  Środki przejściowe dotyczące transpozycji dyrektywy .../.../WE

   (8)

  1.   W ║ braku wyraźnego odmiennego wskazania, umowa
  dotycząca przeniesienia lub powierzenia praw zawarta przed...

   (9) wywołuje nadal skutki poza moment, w którym na podstawie art. 3 ust. 1 ▐w wersji sprzed zmiany wprowadzonej dyrektywą .../.../WE
   (8) artysta wykonawca
  przestanie podlegać ochronie
  .
  ▐


  2.
     
  Państwa członkowskie mogą przewidzieć, że umowy dotyczące przeniesienia lub powierzenia, na mocy których artysta wykonawca jest uprawniony do powtarzających się opłat i które zostały zawarte przed ...

   (9)

  mogą zostać zmienione po upływie 50 lat od momentu zgodnego z prawem opublikowania fonogramu lub w przypadku braku takiej publikacji, po upływie 50 lat od jego zgodnego z prawem publicznego udostępnienia. |
| --- | --- |

(4)

wprowadza się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 10a

Środki przejściowe dotyczące transpozycji dyrektywy .../.../WE

   (8)

1.   W ║ braku wyraźnego odmiennego wskazania, umowa
  dotycząca przeniesienia lub powierzenia praw zawarta przed...

   (9) wywołuje nadal skutki poza moment, w którym na podstawie art. 3 ust. 1 ▐w wersji sprzed zmiany wprowadzonej dyrektywą .../.../WE
   (8) artysta wykonawca
  przestanie podlegać ochronie
  .

▐

2.
     
  Państwa członkowskie mogą przewidzieć, że umowy dotyczące przeniesienia lub powierzenia, na mocy których artysta wykonawca jest uprawniony do powtarzających się opłat i które zostały zawarte przed ...

   (9)

  mogą zostać zmienione po upływie 50 lat od momentu zgodnego z prawem opublikowania fonogramu lub w przypadku braku takiej publikacji, po upływie 50 lat od jego zgodnego z prawem publicznego udostępnienia.

Artykuł 2

Sprawozdanie

Nie później niż ...

   (10)

  Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy w świetle rozwoju rynku cyfrowego i w stosownym przypadku przedkłada wniosek dotyczący dalszych zmian w dyrektywie 2006/116/WE.

Artykuł 3

Ocena

Komisja dokonuje oceny ewentualnego zapotrzebowania na wydłużenie okresu ochrony praw artystów wykonawców i producentów w sektorze audiowizualnym i nie później niż dnia 1 stycznia 2010 r. składa sprawozdanie w sprawie wyników takiej oceny Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu. W stosownym przypadku Komisja przedkłada wniosek dotyczący dalszych zmian w dyrektywie 2006/116/WE.

Artykuł 4

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie
  wprowadzą w życie,
  ║ do
  ...

   (11) przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przedstawiają one Komisji teksty tych przepisów.

▐

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekażą Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 5

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie
  dwudziestego dnia
  po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 6

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w ║

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 14 stycznia 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

Opinia z dnia 14 stycznia 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r.

2

Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r.

(3)  Dz.U. L 372 z 27.12.2006, s. 12.

3

(4)  Dz.U. L 167 z 22.6.2001, s. 10.

4

(5)  Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 28.

5

(6)  Dz.U. L ...

6

Dz.U. L ...

(7)  
  Dwa lata od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy zmieniającej.
  ”;

7

Dwa lata od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy zmieniającej.

(8)  
  Dwa lata od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy zmieniającej.

8

Dwa lata od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy zmieniającej.

(9)  
  Pięć lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy zmieniającej.
  ”;

9

Pięć lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy zmieniającej.

(10)  
  Pięć lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy zmieniającej.

10

Pięć lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy zmieniającej.

(11)  
  Dwa lata od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

11

Dwa lata od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/338 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/338

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.Inteligentne systemy transportowe w dziedzinie transportu drogowego oraz ich interfejsy z innymi rodzajami transportu ***I

P6_TA(2009)0283

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej ramy wdrażania inteligentnych systemów transportowych w dziedzinie transportu drogowego oraz ich interfejsów z innymi rodzajami transportu (COM(2008)0887 – C6-0512/2008 – 2008/0263(COD))

2010/C 184 E/70

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0887),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 71 ust. 1 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6-0512/2008),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A6-0226/2009),

| 1. | zatwierdza wniosek Komisji po poprawkach; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wniosek Komisji po poprawkach;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy w przypadku uznania przez nią za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku lub zastąpienia tegoż innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy w przypadku uznania przez nią za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku lub zastąpienia tegoż innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0263

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE ustanawiającej ramy wdrażania inteligentnych systemów transportowych w dziedzinie transportu drogowego oraz ich interfejsów z innymi rodzajami transportu

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 71 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji ║,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Nasilenie transportu drogowego związane ze wzrostem gospodarki europejskiej oraz wymogami w zakresie mobilności obywateli jest podstawową przyczyną coraz większego zatłoczenia infrastruktury drogowej i zużycia energii, jak również problemów ekologicznych i społecznych. |
| --- | --- |

(1)

Nasilenie transportu drogowego związane ze wzrostem gospodarki europejskiej oraz wymogami w zakresie mobilności obywateli jest podstawową przyczyną coraz większego zatłoczenia infrastruktury drogowej i zużycia energii, jak również problemów ekologicznych i społecznych.

| (2) | Reakcja na te główne wyzwania nie może ograniczać się do tradycyjnych metod, w tym szczególnie do rozbudowy istniejącej infrastruktury transportu drogowego. Innowacja odegra główną rolę w znalezieniu odpowiednich rozwiązań dla Wspólnoty. |
| --- | --- |

(2)

Reakcja na te główne wyzwania nie może ograniczać się do tradycyjnych metod, w tym szczególnie do rozbudowy istniejącej infrastruktury transportu drogowego. Innowacja odegra główną rolę w znalezieniu odpowiednich rozwiązań dla Wspólnoty.

| (3) | Inteligentne systemy transportowe (ITS) to zaawansowane aplikacje, które – choć same nie są nośnikami informacji jako takich – mają na celu świadczenie innowacyjnych usług w zakresie rodzajów transportu i zarządzania ruchem oraz pozwalają na lepsze informowanie różnych użytkowników, dając im możliwość bezpieczniejszego, bardziej skoordynowanego i „inteligentniejszego” korzystania z sieci transportowych. |
| --- | --- |

(3)

Inteligentne systemy transportowe (ITS) to zaawansowane aplikacje, które – choć same nie są nośnikami informacji jako takich – mają na celu świadczenie innowacyjnych usług w zakresie rodzajów transportu i zarządzania ruchem oraz pozwalają na lepsze informowanie różnych użytkowników, dając im możliwość bezpieczniejszego, bardziej skoordynowanego i „inteligentniejszego” korzystania z sieci transportowych.

| (4) | Zastosowanie technologii informacyjnych i komunikacyjnych w sektorze transportu drogowego oraz jego interfejsów z innymi rodzajami transportu (ITS) znacząco przyczyni się do poprawy oddziaływania na środowisko, efektywności, w tym efektywności energetycznej, bezpieczeństwa i ochrony transportu drogowego oraz mobilności pasażerów i towarów, przy jednoczesnym zapewnieniu funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz zwiększonych poziomów konkurencyjności i zatrudnienia. |
| --- | --- |

(4)

Zastosowanie technologii informacyjnych i komunikacyjnych w sektorze transportu drogowego oraz jego interfejsów z innymi rodzajami transportu (ITS) znacząco przyczyni się do poprawy oddziaływania na środowisko, efektywności, w tym efektywności energetycznej, bezpieczeństwa i ochrony transportu drogowego oraz mobilności pasażerów i towarów, przy jednoczesnym zapewnieniu funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz zwiększonych poziomów konkurencyjności i zatrudnienia.

| (5) | Kilka zaawansowanych aplikacji i mechanizmów wspólnotowych opracowano dla różnych rodzajów transportu, takich jak transport kolejowy (ERTMS i TAF-TSI), transport morski i śródlądowe drogi wodne (LRITS, SafeSeaNet, VTMIS, RIS), transport lotniczy (SESAR) oraz transport lądowy, na przykład transport żywego inwentarza. |
| --- | --- |

(5)

Kilka zaawansowanych aplikacji i mechanizmów wspólnotowych opracowano dla różnych rodzajów transportu, takich jak transport kolejowy (ERTMS i TAF-TSI), transport morski i śródlądowe drogi wodne (LRITS, SafeSeaNet, VTMIS, RIS), transport lotniczy (SESAR) oraz transport lądowy, na przykład transport żywego inwentarza.

| (6) | Postępy w zastosowaniu technologii informacyjnych i komunikacyjnych do innych form transportu powinny obecnie znaleźć odzwierciedlenie w rozwoju sektora transportu drogowego, szczególnie w celu zapewnienia wyższych poziomów integracji w tym zakresie pomiędzy transportem drogowym a innymi rodzajami transportu. |
| --- | --- |

(6)

Postępy w zastosowaniu technologii informacyjnych i komunikacyjnych do innych form transportu powinny obecnie znaleźć odzwierciedlenie w rozwoju sektora transportu drogowego, szczególnie w celu zapewnienia wyższych poziomów integracji w tym zakresie pomiędzy transportem drogowym a innymi rodzajami transportu.

| (7) | W niektórych państwach członkowskich technologie te są już wdrażane w sektorze transportu drogowego na poziomie krajowym, jednak takie wdrażanie pozostaje fragmentaryczne i nieskoordynowane i nie jest w stanie zapewnić ciągłości geograficznej usług ITS w całej Wspólnocie. |
| --- | --- |

(7)

W niektórych państwach członkowskich technologie te są już wdrażane w sektorze transportu drogowego na poziomie krajowym, jednak takie wdrażanie pozostaje fragmentaryczne i nieskoordynowane i nie jest w stanie zapewnić ciągłości geograficznej usług ITS w całej Wspólnocie.

| (8) | Aby zapewnić skoordynowane i skuteczne wdrażanie ITS na terenie całej Wspólnoty, należy wprowadzić wspólne specyfikacje. W pierwszym rzędzie priorytetowo należy potraktować cztery główne obszary rozwoju i wdrażania ITS. |
| --- | --- |

(8)

Aby zapewnić skoordynowane i skuteczne wdrażanie ITS na terenie całej Wspólnoty, należy wprowadzić wspólne specyfikacje. W pierwszym rzędzie priorytetowo należy potraktować cztery główne obszary rozwoju i wdrażania ITS.

| (9) | Wspólne specyfikacje powinny między innymi uwzględniać i czerpać z doświadczenia i wyników już uzyskanych w tym obszarze, szczególnie w kontekście inicjatywy eBezpieczeństwo (eSafety) (4), uruchomionej przez Komisję w kwietniu 2002 r. W ramach tej inicjatywy Komisja ustanowiła Forum eSafety w celu promowania i dalszej realizacji zaleceń na rzecz wsparcia rozwoju, wdrażania i wykorzystania systemów eBezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(9)

Wspólne specyfikacje powinny między innymi uwzględniać i czerpać z doświadczenia i wyników już uzyskanych w tym obszarze, szczególnie w kontekście inicjatywy eBezpieczeństwo (eSafety) (4), uruchomionej przez Komisję w kwietniu 2002 r. W ramach tej inicjatywy Komisja ustanowiła Forum eSafety w celu promowania i dalszej realizacji zaleceń na rzecz wsparcia rozwoju, wdrażania i wykorzystania systemów eBezpieczeństwa.

| (10) | Pojazdy użytkowane głównie ze względu na ich wartość historyczną, po raz pierwszy zarejestrowane, homologowane lub dopuszczone do ruchu przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy i przepisów wykonawczych do niej, nie powinny być objęte zasadami i procedurami ustalonymi w niniejszej dyrektywie. |
| --- | --- |

(10)

Pojazdy użytkowane głównie ze względu na ich wartość historyczną, po raz pierwszy zarejestrowane, homologowane lub dopuszczone do ruchu przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy i przepisów wykonawczych do niej, nie powinny być objęte zasadami i procedurami ustalonymi w niniejszej dyrektywie.

| (11) | ITS powinny czerpać z interoperacyjnych systemów opartych na otwartych i publicznych standardach, dostępnych na zasadach niedyskryminacyjnych wszystkim dostawcom i użytkownikom aplikacji i usług. |
| --- | --- |

(11)

ITS powinny czerpać z interoperacyjnych systemów opartych na otwartych i publicznych standardach, dostępnych na zasadach niedyskryminacyjnych wszystkim dostawcom i użytkownikom aplikacji i usług.

| (12) | Konieczne jest zapewnienie w przyszłości interoperacyjności aplikacji i usług poprzez wdrożenie ITS, a także - w stosownych przypadkach - zadbanie o zgodność wsteczną z aplikacjami i usługami ITS. |
| --- | --- |

(12)

Konieczne jest zapewnienie w przyszłości interoperacyjności aplikacji i usług poprzez wdrożenie ITS, a także - w stosownych przypadkach - zadbanie o zgodność wsteczną z aplikacjami i usługami ITS.

| (13) | Wdrażanie i wykorzystanie aplikacji i usług ITS będzie wiązało się z przetwarzaniem danych osobowych. Takie przetwarzanie należy przeprowadzać zgodnie z zasadami wspólnotowymi, określonymi między innymi w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (5) oraz w dyrektywie 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotyczącej przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (6). |
| --- | --- |

(13)

Wdrażanie i wykorzystanie aplikacji i usług ITS będzie wiązało się z przetwarzaniem danych osobowych. Takie przetwarzanie należy przeprowadzać zgodnie z zasadami wspólnotowymi, określonymi między innymi w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (5) oraz w dyrektywie 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotyczącej przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (6).

| (14) | Wdrażanie i wykorzystanie aplikacji i usług ITS oraz w szczególności informacji o ruchu i podróży będzie się wiązało z przetwarzaniem i wykorzystaniem danych dotyczących dróg, ruchu i podróży, stanowiących część dokumentów będących w posiadaniu podmiotów sektora publicznego państw członkowskich. Takie przetwarzanie i wykorzystywanie powinno odbywać się zgodnie z zasadami wspólnotowymi określonymi w dyrektywie 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego (7). |
| --- | --- |

(14)

Wdrażanie i wykorzystanie aplikacji i usług ITS oraz w szczególności informacji o ruchu i podróży będzie się wiązało z przetwarzaniem i wykorzystaniem danych dotyczących dróg, ruchu i podróży, stanowiących część dokumentów będących w posiadaniu podmiotów sektora publicznego państw członkowskich. Takie przetwarzanie i wykorzystywanie powinno odbywać się zgodnie z zasadami wspólnotowymi określonymi w dyrektywie 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego (7).

| (15) | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2007/46/WE (8) ustanawia ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, z kolei dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/24/WE (9) i 2003/37/WE (10) odnoszą się odpowiednio do homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów silnikowych oraz ciągników rolniczych lub leśnych, ich przyczep i wymiennych holowanych maszyn. Chociaż przepisy w tych dyrektywach obejmują urządzenia związane z ITS zainstalowane w pojazdach, nie mają zastosowania do urządzeń i oprogramowania ITS zewnętrznej infrastruktury drogowej, które powinny być objęte analogicznymi, krajowymi procedurami homologacji typu. |
| --- | --- |

(15)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2007/46/WE (8) ustanawia ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, z kolei dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/24/WE (9) i 2003/37/WE (10) odnoszą się odpowiednio do homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów silnikowych oraz ciągników rolniczych lub leśnych, ich przyczep i wymiennych holowanych maszyn. Chociaż przepisy w tych dyrektywach obejmują urządzenia związane z ITS zainstalowane w pojazdach, nie mają zastosowania do urządzeń i oprogramowania ITS zewnętrznej infrastruktury drogowej, które powinny być objęte analogicznymi, krajowymi procedurami homologacji typu.

| (16) | W przypadku aplikacji i usług ITS, dla których wymagane są dokładne i gwarantowane usługi pozycjonowania i pomiaru czasu, zastosować należy satelitarne urządzenia infrastruktury lub inną technologię zapewniającą równorzędny poziom dokładności (11)

  , np. Wydzieloną łączność małego zasięgu (dsrc)
  . |
| --- | --- |

(16)

W przypadku aplikacji i usług ITS, dla których wymagane są dokładne i gwarantowane usługi pozycjonowania i pomiaru czasu, zastosować należy satelitarne urządzenia infrastruktury lub inną technologię zapewniającą równorzędny poziom dokładności (11)

  , np. Wydzieloną łączność małego zasięgu (dsrc)
  .

| (17) | Główne zainteresowane strony, w tym dostawcy usług ITS, stowarzyszenia użytkowników ITS, przewoźnicy i operatorzy obiektów, przedstawiciele przemysłu wytwórczego, partnerzy społeczni, stowarzyszenia branżowe i władze lokalne, powinny mieć możliwość doradzania Komisji w zakresie gospodarczych i technicznych aspektów wdrażania ITS na terenie Wspólnoty. |
| --- | --- |

(17)

Główne zainteresowane strony, w tym dostawcy usług ITS, stowarzyszenia użytkowników ITS, przewoźnicy i operatorzy obiektów, przedstawiciele przemysłu wytwórczego, partnerzy społeczni, stowarzyszenia branżowe i władze lokalne, powinny mieć możliwość doradzania Komisji w zakresie gospodarczych i technicznych aspektów wdrażania ITS na terenie Wspólnoty.

| (18) | Środki niezbędne do realizacji niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (12). |
| --- | --- |

(18)

Środki niezbędne do realizacji niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (12).

| (19) | W szczególności Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania środków dotyczących zmiany załączników i środków ustanawiających bardziej szczegółowe specyfikacje w zakresie rozwoju, wprowadzania i wykorzystywania interoperacyjnych ITS. Ponieważ środki te mają zakres ogólny i służą wprowadzaniu zmian w odniesieniu do innych niż istotne elementów niniejszej dyrektywy, między innymi poprzez uzupełnienie jej nowymi, innymi niż istotne elementami, muszą być one przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, przewidzianą w art. 5a decyzji 1999/468/WE. |
| --- | --- |

(19)

W szczególności Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania środków dotyczących zmiany załączników i środków ustanawiających bardziej szczegółowe specyfikacje w zakresie rozwoju, wprowadzania i wykorzystywania interoperacyjnych ITS. Ponieważ środki te mają zakres ogólny i służą wprowadzaniu zmian w odniesieniu do innych niż istotne elementów niniejszej dyrektywy, między innymi poprzez uzupełnienie jej nowymi, innymi niż istotne elementami, muszą być one przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, przewidzianą w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

| (20) | W celu zagwarantowania skoordynowanego podejścia, Komisja powinna zapewnić spójność pomiędzy działaniami komitetu ustanowionego na mocy niniejszej dyrektywy a działaniami komitetu ustanowionego na mocy dyrektywy 2004/52/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie interoperacyjności systemów elektronicznych opłat drogowych we Wspólnocie (13), komitetu ustanowionego na mocy rozporządzenia Rady (EWG) (Nr) 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (14) oraz komitetu, o którym mowa w dyrektywie 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (15). |
| --- | --- |

(20)

W celu zagwarantowania skoordynowanego podejścia, Komisja powinna zapewnić spójność pomiędzy działaniami komitetu ustanowionego na mocy niniejszej dyrektywy a działaniami komitetu ustanowionego na mocy dyrektywy 2004/52/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie interoperacyjności systemów elektronicznych opłat drogowych we Wspólnocie (13), komitetu ustanowionego na mocy rozporządzenia Rady (EWG) (Nr) 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (14) oraz komitetu, o którym mowa w dyrektywie 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (15).

| (21) | Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, mianowicie zapewnienia skoordynowanego wdrożenia i użycia interoperacyjnych ITS w całej Wspólnocie, nie mogą zostać zrealizowane w wystarczającym zakresie przez państwa członkowskie ║, a cele te, ze względu na swoją skalę i rezultaty, mogą być lepiej zrealizowane na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjmować środki, zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w powyższym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza zakres niezbędny do osiągnięcia tych celów, |
| --- | --- |

(21)

Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, mianowicie zapewnienia skoordynowanego wdrożenia i użycia interoperacyjnych ITS w całej Wspólnocie, nie mogą zostać zrealizowane w wystarczającym zakresie przez państwa członkowskie ║, a cele te, ze względu na swoją skalę i rezultaty, mogą być lepiej zrealizowane na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjmować środki, zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w powyższym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza zakres niezbędny do osiągnięcia tych celów,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

Niniejsza dyrektywa ustanawia ramy skoordynowanego
  i spójnego
  wdrażania i stosowania ITS, w tym interoperacyjnych ITS,
  na terenie Wspólnoty oraz sporządzania koniecznych w tym celu specyfikacji.

Dyrektywa ma zastosowanie do wszystkich ITS dla podróżnych, pojazdów i infrastruktury oraz ich interakcji
  w dziedzinie transportu drogowego,
  w tym transportu miejskiego
  , i interfejsów z innymi rodzajami transportu.

Stosowanie niniejszej dyrektywy oraz środków, o których mowa w art. 4, ma miejsce bez uszczerbku dla wymogów państw członkowskich w zakresie porządku i bezpieczeństwa publicznego.

Artykuł 2

Definicje

Na potrzeby niniejszej dyrektywy zastosowanie mają następujące definicje:

| (a) | „inteligentne systemy transportowe (ITS)” oznaczają systemy, w których zastosowane są systemy informacyjne i komunikacyjne, wykorzystane w transporcie drogowym (w tym w infrastrukturze, w pojazdach i przez użytkowników)
  i w zarządzaniu ruchem i mobilnością
  oraz na potrzeby interfejsów z innymi rodzajami transportu,
  w tym również na potrzeby multimodalnych i interoperacyjnych systemów sprzedaży biletów
  ; |
| --- | --- |

(a)

„inteligentne systemy transportowe (ITS)” oznaczają systemy, w których zastosowane są systemy informacyjne i komunikacyjne, wykorzystane w transporcie drogowym (w tym w infrastrukturze, w pojazdach i przez użytkowników)
  i w zarządzaniu ruchem i mobilnością
  oraz na potrzeby interfejsów z innymi rodzajami transportu,
  w tym również na potrzeby multimodalnych i interoperacyjnych systemów sprzedaży biletów
  ;

| (b) | „interoperacyjność” oznacza zdolność systemów oraz będących ich podstawą procesów gospodarczych do wymiany danych oraz do wymiany informacji i wiedzy; |
| --- | --- |

(b)

„interoperacyjność” oznacza zdolność systemów oraz będących ich podstawą procesów gospodarczych do wymiany danych oraz do wymiany informacji i wiedzy;

| (c) | „aplikacja ITS” oznacza operacyjne narzędzie zastosowania ITS; |
| --- | --- |

(c)

„aplikacja ITS” oznacza operacyjne narzędzie zastosowania ITS;

| (d) | „usługa ITS” oznacza wdrożenie aplikacji ITS poprzez dokładnie określone ramy organizacyjne i operacyjne celem zwiększenia bezpieczeństwa użytkowników, efektywności i wygody oraz ułatwienia lub wspierania operacji transportowych i przewozowych; |
| --- | --- |

(d)

„usługa ITS” oznacza wdrożenie aplikacji ITS poprzez dokładnie określone ramy organizacyjne i operacyjne celem zwiększenia bezpieczeństwa użytkowników, efektywności i wygody oraz ułatwienia lub wspierania operacji transportowych i przewozowych;

| (e) | „dostawca usług ITS” oznacza dowolny podmiot, publiczny lub prywatny, świadczący usługę ITS; |
| --- | --- |

(e)

„dostawca usług ITS” oznacza dowolny podmiot, publiczny lub prywatny, świadczący usługę ITS;

| (f) | „użytkownik ITS” oznacza dowolnego użytkownika aplikacji lub usług ITS, w tym podróżnych,
  szczególnie narażonych użytkowników sieci transportu
  , użytkowników i operatorów infrastruktury transportu drogowego, osoby zarządzające flotą oraz podmioty obsługi w nagłych wypadkach; |
| --- | --- |

(f)

„użytkownik ITS” oznacza dowolnego użytkownika aplikacji lub usług ITS, w tym podróżnych,
  szczególnie narażonych użytkowników sieci transportu
  , użytkowników i operatorów infrastruktury transportu drogowego, osoby zarządzające flotą oraz podmioty obsługi w nagłych wypadkach;

| (g) | „urządzenie nomadyczne” oznacza element komunikacji lub urządzenie do przetwarzania informacji, które kierowca może wziąć do pojazdu i używać w czasie prowadzenia pojazdu, na przykład telefon komórkowy, system nawigacji lub podręczny komputer osobisty; |
| --- | --- |

(g)

„urządzenie nomadyczne” oznacza element komunikacji lub urządzenie do przetwarzania informacji, które kierowca może wziąć do pojazdu i używać w czasie prowadzenia pojazdu, na przykład telefon komórkowy, system nawigacji lub podręczny komputer osobisty;

| (h) | „platforma” oznacza zintegrowane otoczenie funkcjonalne, techniczne i operacyjne umożliwiające wdrażanie, realizację i wykorzystywanie aplikacji i usług ITS; |
| --- | --- |

(h)

„platforma” oznacza zintegrowane otoczenie funkcjonalne, techniczne i operacyjne umożliwiające wdrażanie, realizację i wykorzystywanie aplikacji i usług ITS;

| (i) | „szczególnie narażeni użytkownicy sieci transportu” to niezmotoryzowani uczestnicy ruchu, np. piesi, rowerzyści i motocykliści, a także osoby niepełnosprawne lub o ograniczonej mobilności; |
| --- | --- |

(i)

„szczególnie narażeni użytkownicy sieci transportu” to niezmotoryzowani uczestnicy ruchu, np. piesi, rowerzyści i motocykliści, a także osoby niepełnosprawne lub o ograniczonej mobilności;

| (j) | „minimalny zakres stosowania aplikacji i świadczenia usług ITS” oznacza podstawowy zakres aplikacji i usług ITS stanowiących nieodzowne elementy transeuropejskich sieci transportowych (TEN-T). |
| --- | --- |

(j)

„minimalny zakres stosowania aplikacji i świadczenia usług ITS” oznacza podstawowy zakres aplikacji i usług ITS stanowiących nieodzowne elementy transeuropejskich sieci transportowych (TEN-T).

Artykuł 3

Wdrażanie ITS

1.   Państwa członkowskie podejmują konieczne środki, aby zapewnić skoordynowane wdrażanie i stosowanie
  wydajnych
  interoperacyjnych aplikacji i usług ITS na terenie Wspólnoty.

2.
     
  Państwa członkowskie zapewniają, o ile to możliwe, zgodność wsteczną z aplikacjami i usługami ITS we Wspólnocie.

3.   Państwa członkowskie w szczególności:

| (a) | zapewniają użytkownikom ITS i dostawcom usług ITS dostęp do wiarygodnych i regularnie uaktualnianych stosownych informacji dotyczących transportu drogowego; |
| --- | --- |

(a)

zapewniają użytkownikom ITS i dostawcom usług ITS dostęp do wiarygodnych i regularnie uaktualnianych stosownych informacji dotyczących transportu drogowego;

| (b) | zapewniają możliwość wymiany danych na temat ruchu drogowego i podróży oraz innych stosownych informacji między właściwymi ośrodkami informacji o ruchu i kontroli ruchu w różnych regionach i różnych państwach członkowskich; |
| --- | --- |

(b)

zapewniają możliwość wymiany danych na temat ruchu drogowego i podróży oraz innych stosownych informacji między właściwymi ośrodkami informacji o ruchu i kontroli ruchu w różnych regionach i różnych państwach członkowskich;

| (c) | stosują ITS w odniesieniu do wszystkich rodzajów transportu oraz do interfejsów między nimi, gwarantując tym samym wysoki stopień integracji wszystkich rodzajów transportu; |
| --- | --- |

(c)

stosują ITS w odniesieniu do wszystkich rodzajów transportu oraz do interfejsów między nimi, gwarantując tym samym wysoki stopień integracji wszystkich rodzajów transportu;

| (d) | podejmują konieczne środki służące wdrażaniu systemów ITS związanych z bezpieczeństwem i ochroną w pojazdach i elementach infrastruktury oraz rozwojowi bezpiecznych interfejsów człowiek-urządzenie (HMI), szczególnie w urządzeniach nomadycznych; |
| --- | --- |

(d)

podejmują konieczne środki służące wdrażaniu systemów ITS związanych z bezpieczeństwem i ochroną w pojazdach i elementach infrastruktury oraz rozwojowi bezpiecznych interfejsów człowiek-urządzenie (HMI), szczególnie w urządzeniach nomadycznych;

| (e) | podejmują konieczne środki służące integracji, w ramach jednolitej platformy, różnych aplikacji ITS związanych z wymianą informacji i komunikacją między pojazdami i elementami infrastruktury drogowej; |
| --- | --- |

(e)

podejmują konieczne środki służące integracji, w ramach jednolitej platformy, różnych aplikacji ITS związanych z wymianą informacji i komunikacją między pojazdami i elementami infrastruktury drogowej;

| (f) | unikają rozproszenia i braku ciągłości geograficznej. |
| --- | --- |

(f)

unikają rozproszenia i braku ciągłości geograficznej.

4.   Na potrzeby aplikacji i usług ITS, które wymagają globalnych, nieprzerwanych, dokładnych i gwarantowanych usług związanych z pozycjonowaniem i pomiarem czasu, wykorzystana jest infrastruktura satelitarna lub inna technologia zapewniająca równorzędne poziomy dokładności
  , taka jak DSRC
  .

5.   Przyjmując środki przewidziane w ust. 1 i 2, państwa członkowskie
  wymagają zgodności z zasadami określonymi
  w załączniku I.

6.
     
  Państwa członkowskie uwzględniają rzeźbę terenu regionów geograficznie odizolowanych oraz odległości, jakie należy przebyć, aby do nich dotrzeć, w przypadku konieczności odstępując od zasady efektywności kosztowej, o której mowa w załączniku I.

Artykuł 4

Specyfikacje

1.   Komisja określa specyfikacje wdrażania i stosowania ITS w następujących obszarach priorytetowych:

| (a) | optymalne wykorzystanie danych dotyczących dróg, ruchu i podróży; |
| --- | --- |

(a)

optymalne wykorzystanie danych dotyczących dróg, ruchu i podróży;

| (b) | ciągłość usług ITS związanych z zarządzaniem ruchem i przewozami towarowymi w ramach europejskich korytarzy transportowych i w konurbacjach; |
| --- | --- |

(b)

ciągłość usług ITS związanych z zarządzaniem ruchem i przewozami towarowymi w ramach europejskich korytarzy transportowych i w konurbacjach;

| (c) | bezpieczeństwo i ochrona ruchu drogowego; |
| --- | --- |

(c)

bezpieczeństwo i ochrona ruchu drogowego;

| (d) | integracja pojazdu w ramach infrastruktury transportowej. |
| --- | --- |

(d)

integracja pojazdu w ramach infrastruktury transportowej.

(2)
     
  Komisja określa wymogi dotyczące obowiązkowego udostępniania i stosowania w minimalnym zakresie aplikacji i usług ITS, zwłaszcza w następujących dziedzinach:

| (a) | świadczenie w całej UE usług w zakresie dostarczania informacji w czasie rzeczywistym na temat ruchu i podróżowania; |
| --- | --- |

(a)

świadczenie w całej UE usług w zakresie dostarczania informacji w czasie rzeczywistym na temat ruchu i podróżowania;

| (b) | dane i procedury dotyczące świadczenia w minimalnym zakresie bezpłatnych powszechnych usług związanych z informowaniem o ruchu; |
| --- | --- |

(b)

dane i procedury dotyczące świadczenia w minimalnym zakresie bezpłatnych powszechnych usług związanych z informowaniem o ruchu;

| (c) | skoordynowane wprowadzenie systemu eCall w całej Europie; |
| --- | --- |

(c)

skoordynowane wprowadzenie systemu eCall w całej Europie;

| (d) | odpowiednie środki w zakresie bezpiecznych miejsc parkingowych dla samochodów ciężarowych i pojazdów użytkowych, a także w zakresie telematycznych systemów parkowania i rezerwacji. |
| --- | --- |

(d)

odpowiednie środki w zakresie bezpiecznych miejsc parkingowych dla samochodów ciężarowych i pojazdów użytkowych, a także w zakresie telematycznych systemów parkowania i rezerwacji.

3.
     
  Komisja określa specyfikacje niezbędne ze względu na wdrożenie i korzystanie z ITS w zakresie wykraczającym poza minimalny zakres stosowania aplikacji i usług ITS do budowy lub utrzymania transeuropejskich sieci drogowych (TERN) współfinansowanych przez Wspólnotę.

4.   Specyfikacje są
  zgodne z zasadami określonymi
  w załączniku I i zawierają przynajmniej elementy główne określone w załączniku II.

5.
     
  W celu zagwarantowania interoperacyjności i wyznaczenia zakresu odpowiedzialności Komisja w razie potrzeby uzupełnia elementy główne przedstawione w załączniku II o specyfikacje dotyczące planowania, wdrożenia i operacyjnego korzystania z usług ITS, a także określa zakres usług i obowiązki usługodawcy.

6.
     
  Specyfikacje określają również warunki, na jakich państwa członkowskie mogą w porozumieniu z Komisją dyktować dodatkowe zasady świadczenia tych usług na całym ich terytorium lub jego części.

7.
     
  Środki te, służące wprowadzaniu zmian w odniesieniu do innych niż istotne elementów niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, są przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 9 ust. 3.

8.
     
  Komisja przeprowadza odpowiednią ocenę wpływu, zanim przyjmie specyfikacje, o których mowa w ust. 5 i 6.

9.
     
  Dodatkowe zasady lub elementy główne specyfikacji nieprzewidziane w niniejszej dyrektywie dodaje się do załącznika I lub II, zgodnie z procedurą określoną w art. 251 traktatu.

Artykuł 5

Homologacja typu dla urządzeń i oprogramowania ITS związanych z infrastrukturą drogową

1.   Jeżeli jest to konieczne ze względu na efektywność, w tym efektywność energetyczną, bezpieczeństwo lub ochronę, lub ochronę środowiska, urządzenia i aplikacje ITS niemieszczące się w zakresie dyrektyw 2002/24/WE, 2003/37/WE i 2007/46/WE zostają, przed oddaniem ich do użytku, poddane homologacji typu.

2.
     
  W odniesieniu do urządzeń i aplikacji ITS, o których mowa w ust. 1, odpowiednie specyfikacje dotyczące odpowiedzialności są przekazywane krajowym organom odpowiedzialnym za homologację typu w odniesieniu do urządzeń i aplikacji ITS objętych zakresem niniejszej dyrektywy.

3.   Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje o krajowych organach odpowiedzialnych za certyfikację urządzeń i homologację typu,
  w tym również w odniesieniu do dostawców aplikacji ITS,
  będących przedmiotem niniejszej dyrektywy. Komisja przekazuje te informacje innym państwom członkowskim.

4.   Wszystkie państwa członkowskie uznają homologacje typu wystawione przez krajowe organy innych państw członkowskich, o których mowa w ust. 3.

5.
     
  Wyposażenie i oprogramowanie ITS można wprowadzić na rynek i zacząć stosować tylko wówczas, gdy – przy założeniu właściwej instalacji i konserwacji oraz użytkowania zgodnie z przeznaczeniem – nie stanowi ono zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa osób oraz środowiska, w rozumieniu odnośnych uregulowań wspólnotowych, a także, we właściwych przypadkach, dla mienia.

6.
     
  Zakłada się, że wyposażenie i oprogramowanie ITS jest zgodne z przyjętymi specyfikacjami, w myśl postanowień art. 4, jeżeli odpowiada w odnośnych przypadkach krajowym lub wspólnotowym standardom określonym zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą procedurę udostępniania informacji na temat norm technicznych, regulacji i zasad w odniesieniu do usług społeczeństwa informacyjnego (16).

Artykuł 6

Komitet ds. Norm i Przepisów Technicznych

Jeżeli państwo członkowskie lub Komisja uznaje, że normy określone w art. 5 ust. 6 nie spełniają w pełni przyjętych specyfikacji, określonych w art. 4, zainteresowane państwo członkowskie lub Komisja powiadamia o tym Stały Komitet powołany na podstawie art. 5 dyrektywy 98/34/WE, podając tego przyczyny. Komitet ten wydaje opinię w trybie pilnym.

Uwzględniając opinię komitetu, Komisja powiadamia państwa członkowskie, czy normy te powinny zostać wycofane z zakresu komunikatów, o których mowa w art. 5 niniejszej dyrektywy.

Artykuł 7

Zasady dotyczące prywatności, ochrony i ponownego wykorzystania informacji

1.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby
  gromadzenie, przechowywanie i
  przetwarzanie danych osobowych w kontekście obsługi ITS było prowadzone zgodnie z wspólnotowymi zasadami ochrony wolności i praw podstawowych osób fizycznych, w szczególności dyrektywami 95/46/WE i 2002/58/WE.

2.
     
  W trosce o ochronę prywatności zachęca się do wykorzystywania, w stosownych przypadkach, anonimowych danych przy korzystaniu z aplikacji lub usług ITS.

3.
     
  Dane osobowe są przetwarzane tylko w zakresie, w którym przetwarzanie to jest konieczne do korzystania z aplikacji lub usług ITS.

4.
     
  W przypadku szczególnych kategorii danych, o których mowa w art. 8 dyrektywy 95/46/WE, dane te są przetwarzane tylko wówczas, gdy osoba, której dane te dotyczą, świadomie udzieliła wyraźnej zgody na ich przetwarzanie.

5.   Państwa członkowskie zapewniają ochronę danych i zapisów ITS przeciwko nadużyciom, w tym bezprawnemu dostępowi, zmianom i utracie
  oraz dbają, aby nie wykorzystywano ich do celów innych niż określone w niniejszej dyrektywie.

6.   Zastosowanie ma dyrektywa 2003/98/WE.

▐

Artykuł 8

Programowanie

1.
     
  Komisja przygotowuje roczny plan prac w oparciu o elementy główne określone w załączniku II po raz pierwszy nie później niż ... (17).

2.
     
  Komisja uwzględnia wyniki prac przeprowadzonych przez komitety powołane zgodnie z innymi przepisami wspólnotowymi dotyczącymi różnych obszarów ITS, w tym przez Europejską Grupę Doradczą ds. ITS, o której mowa w art. 10.

3.
     
  Komisja w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi dba o ogólną spójność i komplementarność procesu wdrażania ITS z innymi właściwymi strategiami politycznymi, programami i działaniami Wspólnoty.

4.
     
  Komisja aktywnie współpracuje ze wspólnotowymi i międzynarodowymi organami normalizacyjnymi w sprawie przepisów określonych w załączniku I i II.

5.
     
  Komisja działa zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 9 ust. 2, w celu:

| (a) | przyjęcia i zmiany rocznego programu pracy; |
| --- | --- |

(a)

przyjęcia i zmiany rocznego programu pracy;

| (b) | określenia dziedzin o znaczeniu priorytetowym dla współpracy międzynarodowej. |
| --- | --- |

(b)

określenia dziedzin o znaczeniu priorytetowym dla współpracy międzynarodowej.

Roczny program prac oraz dziedziny o znaczeniu priorytetowym dla współpracy międzynarodowej publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

6.
     
  Zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 9 ust. 3, najpóźniej ... (18) Komisja przyjmuje program roboczy zawierający cele i terminy stosowania elementów podstawowych określonych w załączniku II.

Artykuł 9

Komitet

1.   Komisja uzyskuje pomoc ze strony komitetu, zwanego Europejskim Komitetem ds. ITS ║, złożonego z przedstawicieli państw członkowskich, którego przewodniczącym jest przedstawiciel Komisji.

2.
     
  W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.

Termin określony w art. 5 ust.6 decyzji 1999/468/WE wynosi trzy miesiące.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, zastosowanie ma art. 5a ust. 1-4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, przy uwzględnieniu przepisów art. 8 tej decyzji.

Artykuł 10

Europejska Grupa Doradcza ds. ITS

1.
     Komisja ustanawia Europejska Grupę Doradczą ds. ITS, która będzie doradzać Komisji w zakresie gospodarczych i technicznych aspektów wdrażania i stosowania ITS na terenie Wspólnoty. Grupa składa się z wysokiego szczebla przedstawicieli zainteresowanych dostawców usług ITS, stowarzyszeń użytkowników, przewoźników i operatorów obiektów, przemysłu wytwórczego, partnerów społecznych, stowarzyszeń branżowych, władz lokalnych i innych właściwych forów.

2.
     
  Komisja dopilnowuje, aby przedstawiciele Europejskiej Grupy Doradczej ds. ITS byli kompetentni oraz aby w skład Grupy wchodziła odpowiednia reprezentacja tych sektorów przemysłu i tych użytkowników, których dotyczą środki zaproponowane przez Komisję na mocy niniejszej dyrektywy.

3.
     
  Do Europejskiej Grupy Doradczej ds. ITS należy wydawanie opinii technicznej na temat projektów specyfikacji, o których mowa w art. 4.

4.
     
  Prace Europejskiej Grupy Doradczej ds. ITS są prowadzone w sposób przejrzysty.

Artykuł 11

Sprawozdawczość

1.   Państwa członkowskie przekazują Komisji najpóźniej do ... (19) szczegółowe sprawozdanie w sprawie podejmowanych przez nie krajowych działań i projektów dotyczących obszarów priorytetowych określonych w art. 4 ust. 1, które zawiera przynajmniej informacje określone w załączniku III.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji najpóźniej do ... (20) swoje plany dotyczące działań w zakresie ITS na kolejne pięć lat, z uwzględnieniem przynajmniej informacji określonych w załączniku III.

3.   Po tej dacie państwa członkowskie przekazują coroczne sprawozdania dotyczące postępów w realizacji tych planów.

4.   Komisja co sześć miesięcy przekazuje sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie
  , w którym opisuje postępy poczynione we wdrażaniu niniejszej dyrektywy, dołączając również analizę funkcjonowania zasad określonych w załączniku I i II, a także ocenia, czy istnieje potrzeba wprowadzenia zmian do niniejszej dyrektywy.

Komisja co sześć miesięcy przekazuje sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, zwłaszcza w odniesieniu do kwestii finansowania, a w razie konieczności przedkłada także wniosek dotyczący finansowania zagwarantowania minimalnego zakresu stosowania aplikacji i usług ITS.

Artykuł 12

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do ... (21) Państwa członkowskie niezwłocznie przekażą Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekażą Komisji tekst głównych przepisów prawa krajowego dotyczących dziedziny objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 13

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 14

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 13 maja 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dz.U.).

1

Opinia z dnia 13 maja 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dz.U.).

(2)  Dz.U. C

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r.

3

Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r.

(4)  http://www.esafetysupport.org/download/European_Commission/048-esafety.pdf

4

(5)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31

5

(6)  Dz.U. L 201 z 31.7.2002, s. 37

6

(7)  Dz.U. L 345 z 31.12.2003, s. 90.

7

(8)  Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1.

8

(9)  Dz.U. L 124 z 9.5.2002, s. 1.

9

(10)  Dz.U. L 171 z 9.7.2003, s. 1.

10

(11)  Zob. rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2005 (
  Dz.U. L 3 z 5.1.2005, s. 1
  ), oraz rozporządzenie (WE) nr 683/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady (
  Dz.U. L 196 z 24.7.2008, s. 1).

11

Zob. rozporządzenie Rady (WE)

(

)

(

(12)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

12

(13)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 124.

13

(14)  Dz.U. L 370 z 31.12.1985, s. 8.

14

(15)  Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1.

15

(16)  

  Dz.U. L 204 z 21.7.1998, s. 37.

16

Dz.U. L 204 z 21.7.1998, s. 37.

(17)  
  Trzy miesiące od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

17

Trzy miesiące od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

(18)  
  Sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

18

Sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

(19)  Sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

19

Sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

(20)  Dwa lata od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

20

Dwa lata od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

(21)  
  12 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

21

12 miesięcy

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK I

ZASADY WDRAŻANIA ITS, O KTÓRYCH MOWA W ART. 3

Wybór i wdrażanie aplikacji i usług ITS opierają się na ocenie potrzeb i prowadzone są z poszanowaniem następujących zasad:

| (a) | skuteczność – zdolność do rzeczywistego przyczyniania się do rozwiązania kluczowych wyzwań mających wpływ na transport drogowy w Europie (na przykład zmniejszenia zatorów, ograniczenia emisji spalin, zwiększenia efektywności energetycznej, osiągnięcia wyższych poziomów bezpieczeństwa i ochrony, rozwiązania kwestii dotyczących szczególnie narażonych użytkowników sieci transportu); |
| --- | --- |

(a)

skuteczność – zdolność do rzeczywistego przyczyniania się do rozwiązania kluczowych wyzwań mających wpływ na transport drogowy w Europie (na przykład zmniejszenia zatorów, ograniczenia emisji spalin, zwiększenia efektywności energetycznej, osiągnięcia wyższych poziomów bezpieczeństwa i ochrony, rozwiązania kwestii dotyczących szczególnie narażonych użytkowników sieci transportu);

| (b) | efektywność kosztowa – stosunek kosztów do rezultatów mierzonych realizacją celów; |
| --- | --- |

(b)

efektywność kosztowa – stosunek kosztów do rezultatów mierzonych realizacją celów;

| (c) | ciągłość geograficzna – zdolność do zapewnienia nieprzerwanych usług na terenie całej Wspólnoty
  i na jej granicach zewnętrznych
  , w szczególności w ramach TEN-T; |
| --- | --- |

(c)

ciągłość geograficzna – zdolność do zapewnienia nieprzerwanych usług na terenie całej Wspólnoty
  i na jej granicach zewnętrznych
  , w szczególności w ramach TEN-T;

| (d) | interoperacyjność – zdolność systemów do wymiany danych oraz do wymiany informacji i wiedzy; |
| --- | --- |

(d)

interoperacyjność – zdolność systemów do wymiany danych oraz do wymiany informacji i wiedzy;

| (e) | stopień dojrzałości – poziom rozwoju; |
| --- | --- |

(e)

stopień dojrzałości – poziom rozwoju;

| (f) | intermodalność – przenoszenie potoków ładunków z transportu drogowego na żeglugę morską bliskiego zasięgu, kolej bądź wody śródlądowe lub łączenie różnych rodzajów transportu w taki sposób, aby transport drogowy był możliwie najwydajniejszy. |
| --- | --- |

(f)

intermodalność – przenoszenie potoków ładunków z transportu drogowego na żeglugę morską bliskiego zasięgu, kolej bądź wody śródlądowe lub łączenie różnych rodzajów transportu w taki sposób, aby transport drogowy był możliwie najwydajniejszy.

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK II

GŁÓWNE ELEMENTY SPECYFIKACJI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 4

| (1) | Optymalne wykorzystanie danych o drogach, ruchu i podróży
  Specyfikacje dotyczące optymalnego wykorzystania danych o drogach, ruchu i podróży obejmują następujące elementy:






  (a) | określenie koniecznych wymogów, aby informacje o ruchu i przewozach przekazywane w czasie rzeczywistym były dokładne i dostępne dla użytkowników ITS w skali transgranicznej, w szczególności:






  — | dostępność dokładnych danych o drogach publicznych i ruchu w czasie rzeczywistym wykorzystywanych na potrzeby informacji o ruchu i podróży przekazywanych w czasie rzeczywistym dostawcom usług ITS; |
| --- | --- | --- | --- |

(1)

Optymalne wykorzystanie danych o drogach, ruchu i podróży

Specyfikacje dotyczące optymalnego wykorzystania danych o drogach, ruchu i podróży obejmują następujące elementy:

(a)

określenie koniecznych wymogów, aby informacje o ruchu i przewozach przekazywane w czasie rzeczywistym były dokładne i dostępne dla użytkowników ITS w skali transgranicznej, w szczególności:

—

dostępność dokładnych danych o drogach publicznych i ruchu w czasie rzeczywistym wykorzystywanych na potrzeby informacji o ruchu i podróży przekazywanych w czasie rzeczywistym dostawcom usług ITS;

| — | ułatwienie elektronicznej wymiany danych pomiędzy właściwymi organami publicznymi i zainteresowanymi stronami a właściwymi dostawcami usług ITS, w skali transgranicznej; |
| --- | --- |

—

ułatwienie elektronicznej wymiany danych pomiędzy właściwymi organami publicznymi i zainteresowanymi stronami a właściwymi dostawcami usług ITS, w skali transgranicznej;

| — | terminowe uaktualnianie danych o drogach publicznych i ruchu wykorzystywanych do informacji o ruchu i podróży w czasie rzeczywistym przez właściwe organy publiczne i zainteresowane strony; |
| --- | --- |

—

terminowe uaktualnianie danych o drogach publicznych i ruchu wykorzystywanych do informacji o ruchu i podróży w czasie rzeczywistym przez właściwe organy publiczne i zainteresowane strony;

| — | terminowe uaktualnianie informacji o ruchu i podróży w czasie rzeczywistym przez dostawców usług ITS; |
| --- | --- |

—

terminowe uaktualnianie informacji o ruchu i podróży w czasie rzeczywistym przez dostawców usług ITS;

| (b) | określenie koniecznych wymogów, aby dane o drogach publicznych i ruchu (w tym na przykład planów obiegu ruchu, przepisów drogowych oraz zalecanych tras) wykorzystywane na potrzeby map cyfrowych były dokładne i dostępne dla producentów map cyfrowych i dostawców usług, w szczególności:






  — | dostępność danych o drogach publicznych i ruchu (w tym na przykład planów obiegu ruchu, przepisów drogowych oraz zalecanych tras) gromadzonych przez właściwe organy publiczne na potrzeby dostawców usług ITS; |
| --- | --- | --- |

(b)

określenie koniecznych wymogów, aby dane o drogach publicznych i ruchu (w tym na przykład planów obiegu ruchu, przepisów drogowych oraz zalecanych tras) wykorzystywane na potrzeby map cyfrowych były dokładne i dostępne dla producentów map cyfrowych i dostawców usług, w szczególności:

—

dostępność danych o drogach publicznych i ruchu (w tym na przykład planów obiegu ruchu, przepisów drogowych oraz zalecanych tras) gromadzonych przez właściwe organy publiczne na potrzeby dostawców usług ITS;

| — | ułatwienie elektronicznej wymiany danych pomiędzy właściwymi organami publicznymi a dostawcami usług ITS; |
| --- | --- |

—

ułatwienie elektronicznej wymiany danych pomiędzy właściwymi organami publicznymi a dostawcami usług ITS;

| — | terminowe uaktualnianie danych o drogach publicznych i ruchu (w tym na przykład planów obiegu ruchu, przepisów drogowych oraz zalecanych tras) przez właściwe organy publiczne; |
| --- | --- |

—

terminowe uaktualnianie danych o drogach publicznych i ruchu (w tym na przykład planów obiegu ruchu, przepisów drogowych oraz zalecanych tras) przez właściwe organy publiczne;

| — | terminowe uaktualnianie usług i aplikacji ITS, przy wykorzystaniu danych o drogach publicznych i ruchu, przez dostawców usług ITS; |
| --- | --- |

—

terminowe uaktualnianie usług i aplikacji ITS, przy wykorzystaniu danych o drogach publicznych i ruchu, przez dostawców usług ITS;

| (c) | określenie minimalnych wymogów w zakresie bezpłatnego przekazywania „powszechnych komunikatów o ruchu” wszystkim użytkownikom dróg, jak również ich minimalnej zawartości, w szczególności:






  — | dostępność danych o drogach publicznych i ruchu wykorzystywanych do map cyfrowych dla producentów map cyfrowych i dostawców usług; |
| --- | --- | --- |

(c)

określenie minimalnych wymogów w zakresie bezpłatnego przekazywania „powszechnych komunikatów o ruchu” wszystkim użytkownikom dróg, jak również ich minimalnej zawartości, w szczególności:

—

dostępność danych o drogach publicznych i ruchu wykorzystywanych do map cyfrowych dla producentów map cyfrowych i dostawców usług;

| — | ułatwienie elektronicznej wymiany danych pomiędzy właściwymi organami publicznymi i zainteresowanymi stronami a prywatnymi producentami i dostawcami map cyfrowych; |
| --- | --- |

—

ułatwienie elektronicznej wymiany danych pomiędzy właściwymi organami publicznymi i zainteresowanymi stronami a prywatnymi producentami i dostawcami map cyfrowych;

| — | terminowe uaktualnianie danych o drogach publicznych i ruchu do map cyfrowych przez właściwe organy publiczne i podmioty; |
| --- | --- |

—

terminowe uaktualnianie danych o drogach publicznych i ruchu do map cyfrowych przez właściwe organy publiczne i podmioty;

| — | terminowe uaktualnianie map cyfrowych przez producentów map cyfrowych i dostawców usług; |
| --- | --- |

—

terminowe uaktualnianie map cyfrowych przez producentów map cyfrowych i dostawców usług;

| (d) | określenie minimalnych wymogów w zakresie bezpłatnego przekazywania „powszechnych komunikatów o ruchu” wszystkim użytkownikom dróg, jak również ich minimalnej zawartości, w szczególności:






  — | użycie znormalizowanej listy informacji drogowych związanych z bezpieczeństwem („powszechnych komunikatów o ruchu”), które powinny być przekazywane użytkownikom ITS bezpłatnie; |
| --- | --- | --- |

(d)

określenie minimalnych wymogów w zakresie bezpłatnego przekazywania „powszechnych komunikatów o ruchu” wszystkim użytkownikom dróg, jak również ich minimalnej zawartości, w szczególności:

—

użycie znormalizowanej listy informacji drogowych związanych z bezpieczeństwem („powszechnych komunikatów o ruchu”), które powinny być przekazywane użytkownikom ITS bezpłatnie;

| — | kompatybilność i integracja „powszechnych komunikatów o ruchu” w ramach usług ITS obejmujących informacje o ruchu i przewozach przekazywane w czasie rzeczywistym. |
| --- | --- |

—

kompatybilność i integracja „powszechnych komunikatów o ruchu” w ramach usług ITS obejmujących informacje o ruchu i przewozach przekazywane w czasie rzeczywistym.

| (2) | Ciągłość usług ITS związanych z zarządzaniem ruchem drogowym i transportem towarowym w ramach europejskich korytarzy transportowych i w konurbacjach
  Specyfikacje dotyczące ciągłości i interoperacyjności usług zarządzania ruchem drogowym i towarowym w ramach europejskich korytarzach transportowych i w konurbacjach obejmują następujące elementy:






  (a) | określenie minimalnych/koniecznych wymogów dotyczących ciągłości usług ITS związanych z obsługą transportu towarowego i pasażerskiego w ramach korytarzy transportowych oraz w ujęciu intermodalnym, w szczególności:






  — | ułatwienie elektronicznej wymiany danych i informacji o ruchu pomiędzy właściwymi ośrodkami informacji o ruchu/kontroli ruchu, w skali transgranicznej, międzyregionalnej oraz pomiędzy obszarami miejskimi i międzymiastowymi; |
| --- | --- | --- | --- |

(2)

Ciągłość usług ITS związanych z zarządzaniem ruchem drogowym i transportem towarowym w ramach europejskich korytarzy transportowych i w konurbacjach

Specyfikacje dotyczące ciągłości i interoperacyjności usług zarządzania ruchem drogowym i towarowym w ramach europejskich korytarzach transportowych i w konurbacjach obejmują następujące elementy:

(a)

określenie minimalnych/koniecznych wymogów dotyczących ciągłości usług ITS związanych z obsługą transportu towarowego i pasażerskiego w ramach korytarzy transportowych oraz w ujęciu intermodalnym, w szczególności:

—

ułatwienie elektronicznej wymiany danych i informacji o ruchu pomiędzy właściwymi ośrodkami informacji o ruchu/kontroli ruchu, w skali transgranicznej, międzyregionalnej oraz pomiędzy obszarami miejskimi i międzymiastowymi;

| — | użycie znormalizowanych przepływów informacji lub związanych z ruchem drogowym interfejsów między właściwymi ośrodkami informacji o ruchu/kontroli ruchu; |
| --- | --- |

—

użycie znormalizowanych przepływów informacji lub związanych z ruchem drogowym interfejsów między właściwymi ośrodkami informacji o ruchu/kontroli ruchu;

| (b) | określenie koniecznych środków służących wykorzystaniu innowacyjnych technologii ITS (urządzeń radiolokacyjnych (RFID) lub Galileo/Egnos) w ramach wdrażania aplikacji ITS (w szczególności śledzenia przewozów towarowych w zakresie trasy przewozu i zastosowanych rodzajów transportu) na potrzeby logistyki transportu towarowego (eFreight), w szczególności:






  — | dostępność właściwych technologii ITS dla oraz ich wykorzystanie przez podmioty opracowujące aplikacje; |
| --- | --- | --- |

(b)

określenie koniecznych środków służących wykorzystaniu innowacyjnych technologii ITS (urządzeń radiolokacyjnych (RFID) lub Galileo/Egnos) w ramach wdrażania aplikacji ITS (w szczególności śledzenia przewozów towarowych w zakresie trasy przewozu i zastosowanych rodzajów transportu) na potrzeby logistyki transportu towarowego (eFreight), w szczególności:

—

dostępność właściwych technologii ITS dla oraz ich wykorzystanie przez podmioty opracowujące aplikacje;

| — | integracja wyników lokalizacji (na przykład w ramach RFID
  , DSRC
  lub Galileo/EGNOS) w narzędziach i ośrodkach zarządzania ruchem; |
| --- | --- |

—

integracja wyników lokalizacji (na przykład w ramach RFID
  , DSRC
  lub Galileo/EGNOS) w narzędziach i ośrodkach zarządzania ruchem;

| (c) | określenie koniecznych środków służących opracowaniu architektury ITS na potrzeby mobilności miejskiej, w tym zintegrowanego i multimodalnego podejścia do planowania podróży, popytu na transport i zarządzania ruchem, w szczególności:






  — | dostępność danych o transporcie publicznym, planowaniu podróży, popycie na transport, danych o ruchu i danych o parkowaniu dla ośrodków kontroli miejskiej; |
| --- | --- | --- |

(c)

określenie koniecznych środków służących opracowaniu architektury ITS na potrzeby mobilności miejskiej, w tym zintegrowanego i multimodalnego podejścia do planowania podróży, popytu na transport i zarządzania ruchem, w szczególności:

—

dostępność danych o transporcie publicznym, planowaniu podróży, popycie na transport, danych o ruchu i danych o parkowaniu dla ośrodków kontroli miejskiej;

| — | ułatwienie elektronicznej wymiany danych pomiędzy różnymi ośrodkami kontroli miejskiej zajmującymi się transportem publicznym lub prywatnym oraz w ramach wszystkich możliwych rodzajów transportu; |
| --- | --- |

—

ułatwienie elektronicznej wymiany danych pomiędzy różnymi ośrodkami kontroli miejskiej zajmującymi się transportem publicznym lub prywatnym oraz w ramach wszystkich możliwych rodzajów transportu;

| — | integracja wszystkich właściwych danych i informacji w ramach jednolitej architektury; |
| --- | --- |

—

integracja wszystkich właściwych danych i informacji w ramach jednolitej architektury;

| (d) | określenie środków niezbędnych do zagwarantowania sprawnych usług ITS we Wspólnocie i na jej granicach zewnętrznych. |
| --- | --- |

(d)

określenie środków niezbędnych do zagwarantowania sprawnych usług ITS we Wspólnocie i na jej granicach zewnętrznych.

| (3) | Bezpieczeństwo i ochrona ruchu drogowego
  Specyfikacje dotyczące aplikacji ITS związanych z bezpieczeństwem i ochroną ruchu drogowego obejmują następujące elementy:






  (a) | określenie koniecznych środków służących zharmonizowanemu wprowadzeniu ogólnoeuropejskiego systemu wzywania pomocy eCall, w tym:






  — | dostępność danych wymaganych w pokładowych ITS i możliwość ich wymiany; |
| --- | --- | --- | --- |

(3)

Bezpieczeństwo i ochrona ruchu drogowego

Specyfikacje dotyczące aplikacji ITS związanych z bezpieczeństwem i ochroną ruchu drogowego obejmują następujące elementy:

(a)

określenie koniecznych środków służących zharmonizowanemu wprowadzeniu ogólnoeuropejskiego systemu wzywania pomocy eCall, w tym:

—

dostępność danych wymaganych w pokładowych ITS i możliwość ich wymiany;

| — | dostępność niezbędnych urządzeń w ośrodkach (ratownictwa) infrastruktury drogowej (punktach dostępu do usług publicznych) otrzymujących dane emitowane z pojazdów; |
| --- | --- |

—

dostępność niezbędnych urządzeń w ośrodkach (ratownictwa) infrastruktury drogowej (punktach dostępu do usług publicznych) otrzymujących dane emitowane z pojazdów;

| — | umożliwienie elektronicznej wymiany danych pomiędzy pojazdami a ośrodkami (ratownictwa) infrastruktury drogowej (punktami dostępu do usług publicznych); |
| --- | --- |

—

umożliwienie elektronicznej wymiany danych pomiędzy pojazdami a ośrodkami (ratownictwa) infrastruktury drogowej (punktami dostępu do usług publicznych);

| (b) | określenie koniecznych środków służących zagwarantowaniu bezpieczeństwa użytkowników dróg w zakresie ich pokładowych HMI oraz użycia urządzeń nomadycznych, jak również bezpieczeństwa komunikacji wewnątrz pojazdu |
| --- | --- |

(b)

określenie koniecznych środków służących zagwarantowaniu bezpieczeństwa użytkowników dróg w zakresie ich pokładowych HMI oraz użycia urządzeń nomadycznych, jak również bezpieczeństwa komunikacji wewnątrz pojazdu

| (c) | określenie środków mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa szczególnie narażonych użytkowników sieci transportu poprzez wykorzystanie systemów zarządzania mobilnością w odniesieniu do dostawców usług i użytkowników w poszanowaniu zasad ADAS oraz HMI. |
| --- | --- |

(c)

określenie środków mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa szczególnie narażonych użytkowników sieci transportu poprzez wykorzystanie systemów zarządzania mobilnością w odniesieniu do dostawców usług i użytkowników w poszanowaniu zasad ADAS oraz HMI.

| (d) | określenie koniecznych środków służących zagwarantowaniu bezpieczeństwa i komfortu szczególnie narażonym użytkownikom dróg, w odniesieniu do wszystkich aplikacji ITS |
| --- | --- |

(d)

określenie koniecznych środków służących zagwarantowaniu bezpieczeństwa i komfortu szczególnie narażonym użytkownikom dróg, w odniesieniu do wszystkich aplikacji ITS

| (e) | określenie koniecznych środków służących zapewnieniu bezpiecznych miejsc parkingowych dla ciężarówek i pojazdów użytkowych oraz systemów parkowania i rezerwacji wykorzystujących ITS, w szczególności:






  — | dostępność wystarczającej liczby obiektów parkingowych; |
| --- | --- | --- |

(e)

określenie koniecznych środków służących zapewnieniu bezpiecznych miejsc parkingowych dla ciężarówek i pojazdów użytkowych oraz systemów parkowania i rezerwacji wykorzystujących ITS, w szczególności:

—

dostępność wystarczającej liczby obiektów parkingowych;

| — | dostępność informacji drogowych dotyczących parkowania dla użytkowników; |
| --- | --- |

—

dostępność informacji drogowych dotyczących parkowania dla użytkowników;

| — | ułatwienie elektronicznej wymiany danych pomiędzy parkingami drogowymi, ośrodkami parkowania a pojazdami; |
| --- | --- |

—

ułatwienie elektronicznej wymiany danych pomiędzy parkingami drogowymi, ośrodkami parkowania a pojazdami;

| — | wprowadzenie właściwych technologii ITS w pojazdach i drogowych obiektach parkingowych, które mają aktualizować informacje dotyczące dostępnej przestrzeni parkingowej, na potrzeby rezerwacji. |
| --- | --- |

—

wprowadzenie właściwych technologii ITS w pojazdach i drogowych obiektach parkingowych, które mają aktualizować informacje dotyczące dostępnej przestrzeni parkingowej, na potrzeby rezerwacji.

| (4) | Integracja pojazdu w ramach infrastruktury transportowej
  Specyfikacje dotyczące ITS w zakresie integracji pojazdu w ramach infrastruktury transportowej obejmują następujące elementy:






  (a) | określenie koniecznych środków służących zintegrowaniu różnych aplikacji ITS na otwartej platformie pokładowej, w szczególności na podstawie:






  — | identyfikacji funkcjonalnych wymogów istniejących lub planowanych aplikacji ITS; |
| --- | --- | --- | --- |

(4)

Integracja pojazdu w ramach infrastruktury transportowej

Specyfikacje dotyczące ITS w zakresie integracji pojazdu w ramach infrastruktury transportowej obejmują następujące elementy:

(a)

określenie koniecznych środków służących zintegrowaniu różnych aplikacji ITS na otwartej platformie pokładowej, w szczególności na podstawie:

—

identyfikacji funkcjonalnych wymogów istniejących lub planowanych aplikacji ITS;

| — | określenia ogólnodostępnej architektury, która gwarantuje interoperacyjność/wzajemne połączenia z systemami i obiektami infrastruktury; |
| --- | --- |

—

określenia ogólnodostępnej architektury, która gwarantuje interoperacyjność/wzajemne połączenia z systemami i obiektami infrastruktury;

| — | integracji przyszłych, nowych lub ulepszonych aplikacji ITS działających w trybie „włącz i używaj” (plug and play) z otwartą platformą pokładową; |
| --- | --- |

—

integracji przyszłych, nowych lub ulepszonych aplikacji ITS działających w trybie „włącz i używaj” (plug and play) z otwartą platformą pokładową;

| — | wykorzystania procesu normalizacji celem zastosowania danej architektury oraz specyfikacji otwartych systemów pokładowych; |
| --- | --- |

—

wykorzystania procesu normalizacji celem zastosowania danej architektury oraz specyfikacji otwartych systemów pokładowych;

| (b) | określenie koniecznych środków służących dalszym postępom w zakresie rozwoju i wprowadzania systemów współpracujących (pojazd-infrastruktura), w szczególności:






  — | ułatwienie wymiany danych i informacji na linii pojazd-pojazd (V2V), pojazd-infrastruktura (V2I) oraz infrastruktura-infrastruktura (I2I); |
| --- | --- | --- |

(b)

określenie koniecznych środków służących dalszym postępom w zakresie rozwoju i wprowadzania systemów współpracujących (pojazd-infrastruktura), w szczególności:

—

ułatwienie wymiany danych i informacji na linii pojazd-pojazd (V2V), pojazd-infrastruktura (V2I) oraz infrastruktura-infrastruktura (I2I);

| — | dostępność dla odpowiednich podmiotów (pojazdu lub infrastruktury drogowej) właściwych danych lub informacji, które mogą być przedmiotem wymiany; |
| --- | --- |

—

dostępność dla odpowiednich podmiotów (pojazdu lub infrastruktury drogowej) właściwych danych lub informacji, które mogą być przedmiotem wymiany;

| — | użycie znormalizowanego formatu wiadomości w ramach wymiany danych pomiędzy pojazdem a infrastrukturą; |
| --- | --- |

—

użycie znormalizowanego formatu wiadomości w ramach wymiany danych pomiędzy pojazdem a infrastrukturą;

| — | określenie infrastruktury komunikacyjnej dla każdego rodzaju wymiany danych i informacji pomiędzy pojazdem a pojazdem, pojazdem a infrastrukturą i infrastrukturą a infrastrukturą; |
| --- | --- |

—

określenie infrastruktury komunikacyjnej dla każdego rodzaju wymiany danych i informacji pomiędzy pojazdem a pojazdem, pojazdem a infrastrukturą i infrastrukturą a infrastrukturą;

| — | określenie ram regulacyjnych w odniesieniu do HMI, aby rozwiązać kwestie odpowiedzialności oraz zapewnić bardziej wiarygodne dostosowanie funkcjonalnych zabezpieczeń ITS do zachowania człowieka; |
| --- | --- |

—

określenie ram regulacyjnych w odniesieniu do HMI, aby rozwiązać kwestie odpowiedzialności oraz zapewnić bardziej wiarygodne dostosowanie funkcjonalnych zabezpieczeń ITS do zachowania człowieka;

| — | wykorzystanie procesów normalizacji celem zastosowania odpowiednich architektur. |
| --- | --- |

—

wykorzystanie procesów normalizacji celem zastosowania odpowiednich architektur.

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK III

WYTYCZNE DOTYCZĄCE TREŚCI SPRAWOZDAŃ W SPRAWIE KRAJOWYCH DZIAŁAŃ W ZAKRESIE ITS, O KTÓRYCH MOWA W ART. 11

| (1) | Sprawozdania w sprawie priorytetowych obszarów określonych w art. 4 ust. 1 przekazywane przez państwa członkowskie zgodnie z art. 11 dotyczą poziomu krajowego. Mogą jednak, w odpowiednich przypadkach, zostać rozszerzone na poziom regionalny lub wybrany poziom lokalny. |
| --- | --- |

(1)

Sprawozdania w sprawie priorytetowych obszarów określonych w art. 4 ust. 1 przekazywane przez państwa członkowskie zgodnie z art. 11 dotyczą poziomu krajowego. Mogą jednak, w odpowiednich przypadkach, zostać rozszerzone na poziom regionalny lub wybrany poziom lokalny.

| (2) | Sprawozdanie, które ma zostać przekazane zgodnie z art. 11 ust. 1, obejmuje przynajmniej następujące informacje:






  (a) | aktualną krajową strategię w odniesieniu do ITS, |
| --- | --- | --- |

(2)

Sprawozdanie, które ma zostać przekazane zgodnie z art. 11 ust. 1, obejmuje przynajmniej następujące informacje:

(a)

aktualną krajową strategię w odniesieniu do ITS,

| (b) | jej cele oraz leżące u ich podstaw przesłanki, |
| --- | --- |

(b)

jej cele oraz leżące u ich podstaw przesłanki,

| (c) | krótki opis stanu wdrażania ITS oraz warunków ramowych, |
| --- | --- |

(c)

krótki opis stanu wdrażania ITS oraz warunków ramowych,

| (d) | obszary priorytetowe dla bieżących działań oraz powiązanych środków, |
| --- | --- |

(d)

obszary priorytetowe dla bieżących działań oraz powiązanych środków,

| (e) | wskazanie, jak ta strategia i te działania lub środki wspierają skoordynowane i interoperacyjne wdrażanie aplikacji ITS oraz ciągłość usług we Wspólnocie (zob. art. 4 ust. 1). |
| --- | --- |

(e)

wskazanie, jak ta strategia i te działania lub środki wspierają skoordynowane i interoperacyjne wdrażanie aplikacji ITS oraz ciągłość usług we Wspólnocie (zob. art. 4 ust. 1).

| (3) | Sprawozdanie, które ma zostać przekazane zgodnie z art. 11 ust. 2, obejmuje przynajmniej następujące informacje:






  (a) | narodową strategię w odniesieniu do ITS, w tym jej cele, |
| --- | --- | --- |

(3)

Sprawozdanie, które ma zostać przekazane zgodnie z art. 11 ust. 2, obejmuje przynajmniej następujące informacje:

(a)

narodową strategię w odniesieniu do ITS, w tym jej cele,

| (b) | szczegółowy opis wdrażania ITS oraz warunków ramowych, |
| --- | --- |

(b)

szczegółowy opis wdrażania ITS oraz warunków ramowych,

| (c) | planowane obszary priorytetowe dla działań i powiązanych środków, z uwzględnieniem wskazania, jak te działania i środki odnoszą się do obszarów priorytetowych określonych w art. 4 ust. 1, |
| --- | --- |

(c)

planowane obszary priorytetowe dla działań i powiązanych środków, z uwzględnieniem wskazania, jak te działania i środki odnoszą się do obszarów priorytetowych określonych w art. 4 ust. 1,

| (d) | szczegółowe informacje dotyczące realizacji bieżących i planowanych działań w odniesieniu do






  — | instrumentów |
| --- | --- | --- |

(d)

szczegółowe informacje dotyczące realizacji bieżących i planowanych działań w odniesieniu do

—

instrumentów

| — | zasobów |
| --- | --- |

—

zasobów

| — | konsultacji i aktywnych zainteresowanych stron |
| --- | --- |

—

konsultacji i aktywnych zainteresowanych stron

| — | głównych etapów |
| --- | --- |

—

głównych etapów

| — | monitorowania |
| --- | --- |

—

monitorowania

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/353 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/353

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.Drugi program „Marco Polo” dla udzielania wspólnotowej pomocy finansowej w celu poprawy działania systemu transportu towarowego na środowisko („Marco Polo II”) ***I

P6_TA(2009)0284

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1692/2006 ustanawiające drugi program „Marco Polo” dla udzielania wspólnotowej pomocy finansowej w celu poprawy działania systemu transportu towarowego na środowisko („Marco Polo II”) (COM(2008)0847 – C6-0482/2008 – 2008/0239(COD))

2010/C 184 E/71

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0847),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 71 ust. 1, a także art. 80 ust. 2 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję (C6-0482/2008),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki oraz opinię Komisji Budżetowej (A6-0217/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0239

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1692/2006 ustanawiające drugi program „Marco Polo” dla udzielania wspólnotowej pomocy finansowej w celu poprawy działania systemu transportu towarowego na środowisko („Marco Polo II”)

(Jako że zostało osiągnięte porozumienie pomiędzy Parlamentem Europejskim a Radą, stanowisko Parlamentu w pierwszym czytaniu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (WE) nr 923/2009.)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/354 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/354

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.Europejska sieć kolejowa ukierunkowana na konkurencyjny transport towarowy ***I

P6_TA(2009)0285

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy (COM(2008)0852 – C6-0509/2008 – 2008/0247(COD))

2010/C 184 E/72

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0852),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 71 ust. 1 Traktatu WE, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła Parlamentowi Europejskiemu wniosek (C6-0509/2008),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A6-0220/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0247

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 71 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji ║,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W ramach strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia oraz strategii zrównoważonego rozwoju we Wspólnocie utworzenie wewnętrznego rynku kolejowego, w szczególności w zakresie transportu towarowego, jest zasadniczym elementem postępu w realizacji mobilności zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(1)

W ramach strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia oraz strategii zrównoważonego rozwoju we Wspólnocie utworzenie wewnętrznego rynku kolejowego, w szczególności w zakresie transportu towarowego, jest zasadniczym elementem postępu w realizacji mobilności zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju.

| (2) | Dyrektywa 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej ║ (4) stanowiła istotny krok na drodze do utworzenia wewnętrznego rynku kolejowego. |
| --- | --- |

(2)

Dyrektywa 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej ║ (4) stanowiła istotny krok na drodze do utworzenia wewnętrznego rynku kolejowego.

| (3) | Aby skutecznie konkurować z pozostałymi środkami transportu, międzynarodowe i krajowe usługi towarowego transportu kolejowego, otwarte na konkurencję od dnia 1 stycznia 2007 r., powinny dysponować infrastrukturą kolejową dobrej jakości, tzn. taką, która umożliwia świadczenie usług w zakresie transportu towarowego w dobrych warunkach pod względem prędkości handlowej i czasu przejazdu, oraz niezawodną, tzn. taką, by świadczone za ich pośrednictwem usługi odpowiadały zobowiązaniom umownym powziętym wobec przewoźników kolejowych. |
| --- | --- |

(3)

Aby skutecznie konkurować z pozostałymi środkami transportu, międzynarodowe i krajowe usługi towarowego transportu kolejowego, otwarte na konkurencję od dnia 1 stycznia 2007 r., powinny dysponować infrastrukturą kolejową dobrej jakości, tzn. taką, która umożliwia świadczenie usług w zakresie transportu towarowego w dobrych warunkach pod względem prędkości handlowej i czasu przejazdu, oraz niezawodną, tzn. taką, by świadczone za ich pośrednictwem usługi odpowiadały zobowiązaniom umownym powziętym wobec przewoźników kolejowych.

| (4) | O ile liberalizacja towarowego ruchu kolejowego umożliwiła nowym operatorom dołączenie do sieci, to mechanizmy rynkowe są niewystarczające żeby organizować, regulować i zabezpieczyć towarowy ruch kolejowy. Optymalizacja i zapewnienie jego niezawodności zakładają wzmocnienie procedur współpracy i przyznawania tras, między innymi wśród zarządców infrastruktury. |
| --- | --- |

(4)

O ile liberalizacja towarowego ruchu kolejowego umożliwiła nowym operatorom dołączenie do sieci, to mechanizmy rynkowe są niewystarczające żeby organizować, regulować i zabezpieczyć towarowy ruch kolejowy. Optymalizacja i zapewnienie jego niezawodności zakładają wzmocnienie procedur współpracy i przyznawania tras, między innymi wśród zarządców infrastruktury.

| (5) | Rada ║ na posiedzeniu w dniu7 ║ kwietnia 2008 r. zdecydowała, że trzeba ułatwić efektywne użytkowanie infrastruktury oraz, w stosownych przypadkach, zwiększyć zdolność przepustową infrastruktury kolejowej za pomocą środków podejmowanych na szczeblu europejskim i krajowym, w szczególności za pośrednictwem tekstów legislacyjnych. |
| --- | --- |

(5)

Rada ║ na posiedzeniu w dniu7 ║ kwietnia 2008 r. zdecydowała, że trzeba ułatwić efektywne użytkowanie infrastruktury oraz, w stosownych przypadkach, zwiększyć zdolność przepustową infrastruktury kolejowej za pomocą środków podejmowanych na szczeblu europejskim i krajowym, w szczególności za pośrednictwem tekstów legislacyjnych.

| (6) | W tym kontekście utworzenie sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy, w ramach której pociągi towarowe będą mogły kursować w dobrych warunkach i łatwo przemieszczać się z jednej z sieci krajowej do innej, pozwoliłoby na poprawę warunków użytkowania infrastruktury. |
| --- | --- |

(6)

W tym kontekście utworzenie sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy, w ramach której pociągi towarowe będą mogły kursować w dobrych warunkach i łatwo przemieszczać się z jednej z sieci krajowej do innej, pozwoliłoby na poprawę warunków użytkowania infrastruktury.

| (7) | Podjęte dotychczas inicjatywy dotyczące infrastruktury kolejowej pokazują, że tworzenie międzynarodowych korytarzy, zaspokajających specyficzne potrzeby wyraźnie określonego(-ych) segmentu(-ów) rynku przewozów towarowych, stanowi najwłaściwszą metodę tworzenia europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy. |
| --- | --- |

(7)

Podjęte dotychczas inicjatywy dotyczące infrastruktury kolejowej pokazują, że tworzenie międzynarodowych korytarzy, zaspokajających specyficzne potrzeby wyraźnie określonego(-ych) segmentu(-ów) rynku przewozów towarowych, stanowi najwłaściwszą metodę tworzenia europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy.

| (8) | Realizacja
  europejskiej
  sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy powinna być spójna z transeuropejską siecią transportową („TEN-T”)
  i z korytarzami europejskiego systemu kierowania ruchem kolejowym (ERTMS)
  . W tym celu konieczny jest skoordynowany rozwój, a w szczególności integracja korytarzy międzynarodowych służących towarowemu transportowi kolejowemu z istniejącą TEN-T
  i z korytarzami ERTMS
  . Ponadto na szczeblu wspólnotowym należy wprowadzić
  zharmonizowane
  przepisy dotyczące tych korytarzy transportu towarowego. W stosownych przypadkach tworzenie tych korytarzy
  powinno
  być wspierane finansowo w ramach
  programów
  TEN-T ║
  , badań, Marco Polo itp., a także w ramach innej polityki i funduszy wspólnotowych, takich jak Fundusz Spójności. |
| --- | --- |

(8)

Realizacja
  europejskiej
  sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy powinna być spójna z transeuropejską siecią transportową („TEN-T”)
  i z korytarzami europejskiego systemu kierowania ruchem kolejowym (ERTMS)
  . W tym celu konieczny jest skoordynowany rozwój, a w szczególności integracja korytarzy międzynarodowych służących towarowemu transportowi kolejowemu z istniejącą TEN-T
  i z korytarzami ERTMS
  . Ponadto na szczeblu wspólnotowym należy wprowadzić
  zharmonizowane
  przepisy dotyczące tych korytarzy transportu towarowego. W stosownych przypadkach tworzenie tych korytarzy
  powinno
  być wspierane finansowo w ramach
  programów
  TEN-T ║
  , badań, Marco Polo itp., a także w ramach innej polityki i funduszy wspólnotowych, takich jak Fundusz Spójności.

| (9) | Stworzenie korytarza transportu towarowego powinno uwzględniać szczególne znaczenie planowanego objęcia zakresem sieci TEN-T krajów europejskiej polityki sąsiedztwa w celu zapewnienia lepszych wzajemnych połączeń z infrastrukturą kolejową europejskich krajów trzecich. |
| --- | --- |

(9)

Stworzenie korytarza transportu towarowego powinno uwzględniać szczególne znaczenie planowanego objęcia zakresem sieci TEN-T krajów europejskiej polityki sąsiedztwa w celu zapewnienia lepszych wzajemnych połączeń z infrastrukturą kolejową europejskich krajów trzecich.

| (10) | W ramach korytarza transportu towarowego należy zapewnić dobrą koordynację między państwami członkowskimi a właściwymi zarządcami infrastruktury,
  w lepszym stopniu i
  odpowiednio
  ułatwiać
  ruch towarowy, tworzyć skuteczne i zadowalające połączenia z innymi środkami transportu
  w celu stworzenia wydajnej i zintegrowanej sieci transportu towarowego
  oraz zapewnić warunki sprzyjające rozwojowi konkurencji między dostawcami usług kolejowego transportu towarowego. |
| --- | --- |

(10)

W ramach korytarza transportu towarowego należy zapewnić dobrą koordynację między państwami członkowskimi a właściwymi zarządcami infrastruktury,
  w lepszym stopniu i
  odpowiednio
  ułatwiać
  ruch towarowy, tworzyć skuteczne i zadowalające połączenia z innymi środkami transportu
  w celu stworzenia wydajnej i zintegrowanej sieci transportu towarowego
  oraz zapewnić warunki sprzyjające rozwojowi konkurencji między dostawcami usług kolejowego transportu towarowego.

| (11) | Tworzenie korytarzy transportu towarowego powinno być
  oparte
  na
  wnioskach złożonych przez państwa członkowskie w porozumieniu z zarządcami infrastruktury kolejowej. W drugim etapie powinno ono być
  zatwierdzane na szczeblu
  europejskim
  w oparciu o ▐ przejrzyste
  i
  jasno określone
  procedury. Kryteria dotyczące utworzenia korytarzy transportu towarowego należy określić w sposób dostosowany do konkretnych potrzeb państw członkowskich i zarządców
  infrastruktury
  , aby pozostawić im
  pole manewru w zakresie
  podejmowania
  decyzji i zarządzania ▐. |
| --- | --- |

(11)

Tworzenie korytarzy transportu towarowego powinno być
  oparte
  na
  wnioskach złożonych przez państwa członkowskie w porozumieniu z zarządcami infrastruktury kolejowej. W drugim etapie powinno ono być
  zatwierdzane na szczeblu
  europejskim
  w oparciu o ▐ przejrzyste
  i
  jasno określone
  procedury. Kryteria dotyczące utworzenia korytarzy transportu towarowego należy określić w sposób dostosowany do konkretnych potrzeb państw członkowskich i zarządców
  infrastruktury
  , aby pozostawić im
  pole manewru w zakresie
  podejmowania
  decyzji i zarządzania ▐.

| (12) | Dla pobudzenia koordynacji między państwami członkowskimi
  ,
  zarządcami infrastruktury
  i przedsiębiorstwami kolejowymi,
  każdym korytarzem transportu towarowego powinien opiekować się organ zarządzający, złożony z różnych zarządców infrastruktury właściwych dla tego korytarza transportu towarowego. |
| --- | --- |

(12)

Dla pobudzenia koordynacji między państwami członkowskimi
  ,
  zarządcami infrastruktury
  i przedsiębiorstwami kolejowymi,
  każdym korytarzem transportu towarowego powinien opiekować się organ zarządzający, złożony z różnych zarządców infrastruktury właściwych dla tego korytarza transportu towarowego.

| (13) | Z myślą o zaspokojeniu potrzeb rynkowych szczegółowe zasady tworzenia korytarza transportu towarowego należy przedstawiać w planie realizacji, który powinien obejmować określenie i harmonogram realizacji działań przydatnych do poprawy wyników towarowego transportu kolejowego. Ponadto, aby upewnić się, że przewidywane lub realizowane działania, mające na celu utworzenie korytarza transportu towarowego, odpowiadają potrzebom lub oczekiwaniom
  rynku
  , należy regularnie konsultować się z
  ogółem przedsiębiorstw kolejowych użytkujących ten korytarz
  , zgodnie z
  odpowiednimi
  procedurami
  określonymi przez organ zarządzający
  . |
| --- | --- |

(13)

Z myślą o zaspokojeniu potrzeb rynkowych szczegółowe zasady tworzenia korytarza transportu towarowego należy przedstawiać w planie realizacji, który powinien obejmować określenie i harmonogram realizacji działań przydatnych do poprawy wyników towarowego transportu kolejowego. Ponadto, aby upewnić się, że przewidywane lub realizowane działania, mające na celu utworzenie korytarza transportu towarowego, odpowiadają potrzebom lub oczekiwaniom
  rynku
  , należy regularnie konsultować się z
  ogółem przedsiębiorstw kolejowych użytkujących ten korytarz
  , zgodnie z
  odpowiednimi
  procedurami
  określonymi przez organ zarządzający
  .

| (14) | Aby zapewnić spójność i stałość zdolności przepustowej dostępnej infrastruktury korytarza transportu towarowego, inwestycje dotyczące tego korytarza należy prowadzić w koordynacji między państwami członkowskimi
  ,
  właściwymi zarządcami infrastruktury
  , a także, w stosownych przypadkach, między państwami członkowskimi a europejskimi krajami trzecimi,
  oraz planować je z myślą o potrzebach związanych z tym korytarzem. Program realizacji inwestycji powinien być publikowany w celu zapewnienia informacji
  przedsiębiorstwom kolejowym
  potencjalnie prowadzącym działalność w korytarzu. Inwestycje te powinny obejmować projekty interwencyjne związane z rozwojem systemów interoperacyjnych oraz zwiększeniem zdolności przewozowej pociągów. |
| --- | --- |

(14)

Aby zapewnić spójność i stałość zdolności przepustowej dostępnej infrastruktury korytarza transportu towarowego, inwestycje dotyczące tego korytarza należy prowadzić w koordynacji między państwami członkowskimi
  ,
  właściwymi zarządcami infrastruktury
  , a także, w stosownych przypadkach, między państwami członkowskimi a europejskimi krajami trzecimi,
  oraz planować je z myślą o potrzebach związanych z tym korytarzem. Program realizacji inwestycji powinien być publikowany w celu zapewnienia informacji
  przedsiębiorstwom kolejowym
  potencjalnie prowadzącym działalność w korytarzu. Inwestycje te powinny obejmować projekty interwencyjne związane z rozwojem systemów interoperacyjnych oraz zwiększeniem zdolności przewozowej pociągów.

| (15) | Z tych samych powodów roboty konserwacyjne, które często mają istotny wpływ na zdolność przepustową infrastruktury kolejowej, powinny również być koordynowane na poziomie korytarza transportu towarowego i stanowić przedmiot aktualizowanych publikacji. |
| --- | --- |

(15)

Z tych samych powodów roboty konserwacyjne, które często mają istotny wpływ na zdolność przepustową infrastruktury kolejowej, powinny również być koordynowane na poziomie korytarza transportu towarowego i stanowić przedmiot aktualizowanych publikacji.

| (16) | Tworzenie infrastruktury i systemów służących rozwojowi usług intermodalnego transportu towarowego jest również konieczne dla wspierania rozwoju transportu towarowego we Wspólnocie. |
| --- | --- |

(16)

Tworzenie infrastruktury i systemów służących rozwojowi usług intermodalnego transportu towarowego jest również konieczne dla wspierania rozwoju transportu towarowego we Wspólnocie.

| (17) | Zainteresowane państwa członkowskie i krajowe organy do spraw bezpieczeństwa właściwe dla danego korytarza transportu towarowego mogą zawierać umowy dotyczące wzajemnego uznawania pojazdów oraz wzajemnego uznawania umiejętności maszynistów. Odpowiedzialne za bezpieczeństwo organy państw członkowskich, których dotyczy korytarz transportu towarowego, powinny współpracować w celu zapewnienia wykonania tych umów. |
| --- | --- |

(17)

Zainteresowane państwa członkowskie i krajowe organy do spraw bezpieczeństwa właściwe dla danego korytarza transportu towarowego mogą zawierać umowy dotyczące wzajemnego uznawania pojazdów oraz wzajemnego uznawania umiejętności maszynistów. Odpowiedzialne za bezpieczeństwo organy państw członkowskich, których dotyczy korytarz transportu towarowego, powinny współpracować w celu zapewnienia wykonania tych umów.

| (18) | Aby ułatwić składanie wniosków o przyznanie zdolności przepustowej infrastruktury dla międzynarodowych usług transportu kolejowego, wskazane jest utworzenie pojedynczego punktu kontaktowego dla każdego korytarza transportu towarowego. W tym celu należy opierać się na istniejących inicjatywach, w szczególności podjętych przez RailNetEurope – organizację służącą koordynacji zarządców infrastruktury i świadczącą niektóre usługi na rzecz operatorów międzynarodowego transportu towarowego. |
| --- | --- |

(18)

Aby ułatwić składanie wniosków o przyznanie zdolności przepustowej infrastruktury dla międzynarodowych usług transportu kolejowego, wskazane jest utworzenie pojedynczego punktu kontaktowego dla każdego korytarza transportu towarowego. W tym celu należy opierać się na istniejących inicjatywach, w szczególności podjętych przez RailNetEurope – organizację służącą koordynacji zarządców infrastruktury i świadczącą niektóre usługi na rzecz operatorów międzynarodowego transportu towarowego.

| (19) | Z uwagi na różne harmonogramy planowania rozkładów jazdy dla różnych rodzajów ruchu należałoby zadbać, aby wnioski o przyznanie zdolności przepustowej infrastruktury dla ruchu towarowego
  były zgodne z
  wnioskami dotyczącymi transportu pasażerskiego, z uwzględnieniem w szczególności ich odpowiedniej wartości społeczno-ekonomicznej. Opłaty za użytkowanie infrastruktury powinny zależeć od jakości i niezawodności przyznanej trasy. |
| --- | --- |

(19)

Z uwagi na różne harmonogramy planowania rozkładów jazdy dla różnych rodzajów ruchu należałoby zadbać, aby wnioski o przyznanie zdolności przepustowej infrastruktury dla ruchu towarowego
  były zgodne z
  wnioskami dotyczącymi transportu pasażerskiego, z uwzględnieniem w szczególności ich odpowiedniej wartości społeczno-ekonomicznej. Opłaty za użytkowanie infrastruktury powinny zależeć od jakości i niezawodności przyznanej trasy.

| (20) | Pociągi, którymi transportowane są towary bardzo wrażliwe, wymagające szybkiej i punktualnej dostawy,
  określone przez organ zarządzający,
  powinny być odpowiednio priorytetowo traktowane w przypadku zakłóceń ruchu. |
| --- | --- |

(20)

Pociągi, którymi transportowane są towary bardzo wrażliwe, wymagające szybkiej i punktualnej dostawy,
  określone przez organ zarządzający,
  powinny być odpowiednio priorytetowo traktowane w przypadku zakłóceń ruchu.

| (21) | Dla zapewnienia rozwoju konkurencji między dostawcami usług towarowego transportu kolejowego w korytarzu transportu towarowego należy umożliwić
  innym wnioskodawcom lub ich ugrupowaniom składanie wniosków o przyznanie zdolności przepustowej. |
| --- | --- |

(21)

Dla zapewnienia rozwoju konkurencji między dostawcami usług towarowego transportu kolejowego w korytarzu transportu towarowego należy umożliwić
  innym wnioskodawcom lub ich ugrupowaniom składanie wniosków o przyznanie zdolności przepustowej.

| (22) | Aby zoptymalizować zarządzanie korytarzem transportu towarowego oraz zapewnić większą płynność i lepsze wyniki międzynarodowych usług towarowego transportu kolejowego, konieczne jest zapewnienie dobrej koordynacji między organami kontrolującymi ruch kolejowy odpowiedzialnymi za poszczególne sieci korytarza transportu towarowego. W celu zapewnienia lepszego wykorzystania infrastruktury kolejowej konieczna jest koordynacja zarządzania tą infrastrukturą i terminalami strategicznymi położonymi na trasie korytarza transportu towarowego. |
| --- | --- |

(22)

Aby zoptymalizować zarządzanie korytarzem transportu towarowego oraz zapewnić większą płynność i lepsze wyniki międzynarodowych usług towarowego transportu kolejowego, konieczne jest zapewnienie dobrej koordynacji między organami kontrolującymi ruch kolejowy odpowiedzialnymi za poszczególne sieci korytarza transportu towarowego. W celu zapewnienia lepszego wykorzystania infrastruktury kolejowej konieczna jest koordynacja zarządzania tą infrastrukturą i terminalami strategicznymi położonymi na trasie korytarza transportu towarowego.

| (23) | Dla ułatwienia dostępu do informacji dotyczących korzystania z całości głównej infrastruktury korytarza transportu towarowego i dla zapewnienia niedyskryminacyjnego dostępu do niej wskazane wydaje się, aby wszystkim dostawcom międzynarodowych usług towarowego transportu kolejowego udostępnić dokument referencyjny zawierający wszystkie te informacje. |
| --- | --- |

(23)

Dla ułatwienia dostępu do informacji dotyczących korzystania z całości głównej infrastruktury korytarza transportu towarowego i dla zapewnienia niedyskryminacyjnego dostępu do niej wskazane wydaje się, aby wszystkim dostawcom międzynarodowych usług towarowego transportu kolejowego udostępnić dokument referencyjny zawierający wszystkie te informacje.

| (24) | Aby umożliwić obiektywny pomiar korzyści wynikających z działań mających na celu utworzenie korytarza transportu towarowego i zapewnić skuteczne monitorowanie tych działań, należy określić i regularnie publikować wskaźniki wyników dotyczące usług świadczonych w tym korytarzu.
  Definicję wskaźników wyników należy stworzyć w porozumieniu z podmiotami świadczącymi usługi w zakresie kolejowego transportu towarowego oraz z podmiotami korzystającymi z tych usług.


  ▐ |
| --- | --- |

(24)

Aby umożliwić obiektywny pomiar korzyści wynikających z działań mających na celu utworzenie korytarza transportu towarowego i zapewnić skuteczne monitorowanie tych działań, należy określić i regularnie publikować wskaźniki wyników dotyczące usług świadczonych w tym korytarzu.
  Definicję wskaźników wyników należy stworzyć w porozumieniu z podmiotami świadczącymi usługi w zakresie kolejowego transportu towarowego oraz z podmiotami korzystającymi z tych usług.

▐

| (25) | Zważywszy, że cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie utworzenie europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy, nie może być osiągnięty w wystarczający sposób przez same państwa członkowskie, a zatem, z uwagi na skalę lub skutki, możliwa jest jego lepsza realizacja na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną we wspomnianym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co niezbędne dla osiągnięcia wymienionego celu. |
| --- | --- |

(25)

Zważywszy, że cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie utworzenie europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy, nie może być osiągnięty w wystarczający sposób przez same państwa członkowskie, a zatem, z uwagi na skalę lub skutki, możliwa jest jego lepsza realizacja na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną we wspomnianym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co niezbędne dla osiągnięcia wymienionego celu.

| (26) | Należy wprowadzić uczciwe reguły, oparte na współpracy zarządców infrastruktury, którzy muszą świadczyć usługi wysokiej jakości na rzecz przewoźników towarowych w ramach międzynarodowego korytarza kolejowego, odnoszące się do koordynacji inwestycji, do zarządzania zdolnością przepustową i ruchem. |
| --- | --- |

(26)

Należy wprowadzić uczciwe reguły, oparte na współpracy zarządców infrastruktury, którzy muszą świadczyć usługi wysokiej jakości na rzecz przewoźników towarowych w ramach międzynarodowego korytarza kolejowego, odnoszące się do koordynacji inwestycji, do zarządzania zdolnością przepustową i ruchem.

| (27) | Środki konieczne do wykonania niniejszego rozporządzenia należy przyjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (5). |
| --- | --- |

(27)

Środki konieczne do wykonania niniejszego rozporządzenia należy przyjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (5).

| (28) | W szczególności należy przyznać Komisji uprawnienia do przyjęcia warunków i kryteriów koniecznych do wdrożenia niniejszego rozporządzenia. Środki te – jako środki o zasięgu ogólnym mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia oraz jego uzupełnienie poprzez dodanie do niego nowych elementów innych niż istotne – muszą zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą przewidzianą w art. 5a decyzji 1999/468/WE. |
| --- | --- |

(28)

W szczególności należy przyznać Komisji uprawnienia do przyjęcia warunków i kryteriów koniecznych do wdrożenia niniejszego rozporządzenia. Środki te – jako środki o zasięgu ogólnym mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia oraz jego uzupełnienie poprzez dodanie do niego nowych elementów innych niż istotne – muszą zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą przewidzianą w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

| (29) | Celem niniejszego rozporządzenia jest zwiększenie wydajności kolejowego transportu towarów na tle innych środków transportu, lecz cel ten powinien być realizowany również za pomocą działań politycznych i przy zaangażowaniu finansowym ze strony państw członkowskich i Unii Europejskiej. Należy zapewnić koordynację na najwyższym szczeblu między państwami członkowskimi w celu zagwarantowania najbardziej wydajnego funkcjonowania korytarzy transportu towarowego. Finansowe zaangażowanie w infrastrukturę i wyposażenie techniczne takie jak ERTMS powinno mieć na celu poprawę wydajności kolejowego transportu towarów równolegle z celami niniejszego rozporządzenia, |
| --- | --- |

(29)

Celem niniejszego rozporządzenia jest zwiększenie wydajności kolejowego transportu towarów na tle innych środków transportu, lecz cel ten powinien być realizowany również za pomocą działań politycznych i przy zaangażowaniu finansowym ze strony państw członkowskich i Unii Europejskiej. Należy zapewnić koordynację na najwyższym szczeblu między państwami członkowskimi w celu zagwarantowania najbardziej wydajnego funkcjonowania korytarzy transportu towarowego. Finansowe zaangażowanie w infrastrukturę i wyposażenie techniczne takie jak ERTMS powinno mieć na celu poprawę wydajności kolejowego transportu towarów równolegle z celami niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

UWAGI OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

1.   Niniejsze rozporządzenie określa reguły tworzenia i organizacji europejskiej sieci kolejowej
  w korytarze kolejowe przeznaczone
  dla konkurencyjnego transportu towarowego (║ „korytarze transportu towarowego”). Określa ono reguły związane z wyborem i organizacją korytarzy transportu towarowego, a także ▐ zasady
  współpracy
  dotyczące planowania inwestycyjnego, zarządzania zdolnością przepustową i ruchem.

2.   Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do zarządzania infrastrukturą kolejową i do użytkowania infrastruktury kolejowej przeznaczonej dla krajowych i międzynarodowych usług transportu kolejowego, z wyłączeniem:

| a) | wydzielonych sieci lokalnych i regionalnych przeznaczonych do przewozów pasażerskich prowadzonych z wykorzystaniem infrastruktury kolejowej
  , z wyjątkiem usług świadczonych w części korytarza towarowego transportu kolejowego
  ; |
| --- | --- |

a)

wydzielonych sieci lokalnych i regionalnych przeznaczonych do przewozów pasażerskich prowadzonych z wykorzystaniem infrastruktury kolejowej
  , z wyjątkiem usług świadczonych w części korytarza towarowego transportu kolejowego
  ;

| b) | sieci przeznaczonych tylko do prowadzenia miejskich i podmiejskich przewozów pasażerskich; |
| --- | --- |

b)

sieci przeznaczonych tylko do prowadzenia miejskich i podmiejskich przewozów pasażerskich;

| c) | sieci regionalnych, które są użytkowane do regionalnych przewozów towarowych wyłącznie przez przedsiębiorstwo kolejowe nieobjęte dyrektywą Rady 91/440/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych
   (6), dopóki o zdolność przepustową na tej sieci nie wystąpi inny wnioskodawca; |
| --- | --- |

c)

sieci regionalnych, które są użytkowane do regionalnych przewozów towarowych wyłącznie przez przedsiębiorstwo kolejowe nieobjęte dyrektywą Rady 91/440/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych
   (6), dopóki o zdolność przepustową na tej sieci nie wystąpi inny wnioskodawca;

| d) | infrastruktury kolejowej będącej własnością prywatną, przeznaczonej do wyłącznego użytku właściciela tej infrastruktury w celu wykonywania jego własnych przewozów towarowych. |
| --- | --- |

d)

infrastruktury kolejowej będącej własnością prywatną, przeznaczonej do wyłącznego użytku właściciela tej infrastruktury w celu wykonywania jego własnych przewozów towarowych.

Artykuł 2

Definicje

1.   Do celów niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają definicje zawarte w art. 2 dyrektywy 2001/14/WE.

2.   Poza definicjami, o których mowa w ust. 1, zastosowanie mają następujące definicje:

| a) | „korytarz transportu towarowego” oznacza zespół linii kolejowych położonych na terytorium państw członkowskich i, w stosownych przypadkach, europejskich krajów trzecich, łączący co najmniej
  dwa terminale strategiczne
  , obejmujący oś główną, trasy alternatywne i tory zapewniające połączenia między nimi, a także infrastrukturę kolejową i należące do niej urządzenia w terminalach towarowych, na stacjach rozrządowych i stacjach zestawiania pociągów, jak również tory łączące z tymi stacjami
  , w tym wszystkie usługi kolejowe wymienione w załączniku II do dyrektywy 2001/14/WE
  ; |
| --- | --- |

a)

„korytarz transportu towarowego” oznacza zespół linii kolejowych położonych na terytorium państw członkowskich i, w stosownych przypadkach, europejskich krajów trzecich, łączący co najmniej
  dwa terminale strategiczne
  , obejmujący oś główną, trasy alternatywne i tory zapewniające połączenia między nimi, a także infrastrukturę kolejową i należące do niej urządzenia w terminalach towarowych, na stacjach rozrządowych i stacjach zestawiania pociągów, jak również tory łączące z tymi stacjami
  , w tym wszystkie usługi kolejowe wymienione w załączniku II do dyrektywy 2001/14/WE
  ;

| b) | „plan realizacji” oznacza dokument przedstawiający strategię ║ i środki, które zainteresowane strony zamierzają zastosować w celu podjęcia w określonym czasie działań koniecznych i wystarczających do utworzenia korytarza transportu towarowego; |
| --- | --- |

b)

„plan realizacji” oznacza dokument przedstawiający strategię ║ i środki, które zainteresowane strony zamierzają zastosować w celu podjęcia w określonym czasie działań koniecznych i wystarczających do utworzenia korytarza transportu towarowego;

| c) | „roboty konserwacyjne” oznaczają wszelkie naprawy lub remonty infrastruktury kolejowej i należących do niej urządzeń
  , zaplanowane z przynajmniej rocznym wyprzedzeniem, niezbędne dla ruchu pociągów w korytarzu transportu towarowego, wiążące się z zarezerwowaniem zdolności przepustowej infrastruktury zgodnie z art. 28 dyrektywy 2001/14/WE; |
| --- | --- |

c)

„roboty konserwacyjne” oznaczają wszelkie naprawy lub remonty infrastruktury kolejowej i należących do niej urządzeń
  , zaplanowane z przynajmniej rocznym wyprzedzeniem, niezbędne dla ruchu pociągów w korytarzu transportu towarowego, wiążące się z zarezerwowaniem zdolności przepustowej infrastruktury zgodnie z art. 28 dyrektywy 2001/14/WE;

| d) | „terminal” oznacza obiekt położony przy trasie korytarza transportu towarowego, zagospodarowany specjalnie, aby umożliwiać albo załadunek lub wyładunek towarów z pociągów towarowych oraz integrację usług towarowego transportu kolejowego z usługami transportu drogowego, morskiego, rzecznego i lotniczego, albo też zestawianie i modyfikację składu pociągów towarowych; |
| --- | --- |

d)

„terminal” oznacza obiekt położony przy trasie korytarza transportu towarowego, zagospodarowany specjalnie, aby umożliwiać albo załadunek lub wyładunek towarów z pociągów towarowych oraz integrację usług towarowego transportu kolejowego z usługami transportu drogowego, morskiego, rzecznego i lotniczego, albo też zestawianie i modyfikację składu pociągów towarowych;

| e) | „terminal strategiczny” oznacza terminal korytarza transportu towarowego otwarty dla wszystkich wnioskodawców i
  już
  odgrywający
  lub mający według przewidywań odgrywać w przyszłości
  istotną rolę w towarowym transporcie kolejowym odbywającym się w korytarzu transportu towarowego; |
| --- | --- |

e)

„terminal strategiczny” oznacza terminal korytarza transportu towarowego otwarty dla wszystkich wnioskodawców i
  już
  odgrywający
  lub mający według przewidywań odgrywać w przyszłości
  istotną rolę w towarowym transporcie kolejowym odbywającym się w korytarzu transportu towarowego;

| f) | „pojedynczy punkt kontaktowy” oznacza wspólną jednostkę utworzoną przez
  każdego zarządcę
  infrastruktury korytarza transportu towarowego, umożliwiającą wnioskodawcom zamówienie ▐ trasy przejazdu przekraczającej co najmniej jedną granicę. |
| --- | --- |

f)

„pojedynczy punkt kontaktowy” oznacza wspólną jednostkę utworzoną przez
  każdego zarządcę
  infrastruktury korytarza transportu towarowego, umożliwiającą wnioskodawcom zamówienie ▐ trasy przejazdu przekraczającej co najmniej jedną granicę.

ROZDZIAŁ II

KONCEPCJA EUROPEJSKIEJ SIECI KOLEJOWEJ UKIERUNKOWANEJ NA KONKURENCYJNY TRANSPORT TOWAROWY I ORGANY ZARZĄDZAJĄCE TĄ SIECIĄ

Artykuł 3

Wybór korytarzy transportu towarowego

1.   Korytarz transportu towarowego ma
  łączyć co najmniej dwa państwa członkowskie i
  umożliwiać korzystanie z międzynarodowych i krajowych usług towarowego transportu kolejowego ▐. Posiada następujące cechy:

| a) | jest częścią TEN-T
  lub, w stosownych przypadkach, korytarzy ERTMS, lub co najmniej pozostaje z nimi w zgodzie. W razie potrzeby częścią korytarza mogą stać się niektóre odcinki niewłączone do TEN-T i cechujące się dużym lub potencjalnie dużym natężeniem ruchu towarowego; |
| --- | --- |

a)

jest częścią TEN-T
  lub, w stosownych przypadkach, korytarzy ERTMS, lub co najmniej pozostaje z nimi w zgodzie. W razie potrzeby częścią korytarza mogą stać się niektóre odcinki niewłączone do TEN-T i cechujące się dużym lub potencjalnie dużym natężeniem ruchu towarowego;

| b) | pozwala na znaczący rozwój kolejowego ruchu towarowego
  i uwzględnia główne kierunki wymiany i transport towarów
  ; |
| --- | --- |

b)

pozwala na znaczący rozwój kolejowego ruchu towarowego
  i uwzględnia główne kierunki wymiany i transport towarów
  ;

| c) | jest uzasadniony na podstawie analizy społeczno-ekonomicznej; analiza ta obejmuje wpływ na elementy systemu transportowego, w odniesieniu do których przyznawanie zdolności przepustowej infrastruktury korytarza transportu towarowego ma znaczący wpływ na ruch towarowy i pasażerski. zawiera też ocenę istotnych skutków pod względem kosztów zewnętrznych; |
| --- | --- |

c)

jest uzasadniony na podstawie analizy społeczno-ekonomicznej; analiza ta obejmuje wpływ na elementy systemu transportowego, w odniesieniu do których przyznawanie zdolności przepustowej infrastruktury korytarza transportu towarowego ma znaczący wpływ na ruch towarowy i pasażerski. zawiera też ocenę istotnych skutków pod względem kosztów zewnętrznych;

| d) | umożliwia lepsze wzajemne połączenia między granicznymi państwami członkowskimi a europejskimi krajami trzecimi; |
| --- | --- |

d)

umożliwia lepsze wzajemne połączenia między granicznymi państwami członkowskimi a europejskimi krajami trzecimi;

| e) | opiera się na planie realizacji. |
| --- | --- |

e)

opiera się na planie realizacji.

2.   
  Decyzje o tworzeniu lub modyfikacji
  korytarza transportu towarowego są
  podejmowane
  przez zainteresowane państwa członkowskie
  , które uprzednio informują Komisję o swoich zamiarach, dołączając
  wniosek opracowany przez właściwych zarządców infrastruktury z uwzględnieniem
  inicjatyw i opinii przedsiębiorstw kolejowych użytkujących korytarz transportu towarowego lub zainteresowanych nim, a także
  kryteriów wymienionych w załączniku.
  Zainteresowane przedsiębiorstwa kolejowe mogą uczestniczyć w tym procesie, jeżeli dotyczą ich znaczne inwestycje.

3.   Korytarze transportu towarowego są tworzone zgodnie z następującymi zasadami:

| a) | najpóźniej ...
   (7) – w odniesieniu do terytorium każdego państwa członkowskiego, które posiada co najmniej
  dwa bezpośrednie połączenia kolejowe
  z innymi państwami członkowskim, musi zostać zgłoszony co najmniej jeden wniosek dotyczący utworzenia korytarza transportu towarowego; |
| --- | --- |

a)

najpóźniej ...
   (7) – w odniesieniu do terytorium każdego państwa członkowskiego, które posiada co najmniej
  dwa bezpośrednie połączenia kolejowe
  z innymi państwami członkowskim, musi zostać zgłoszony co najmniej jeden wniosek dotyczący utworzenia korytarza transportu towarowego;

| b) | najpóźniej ...
   (8) na terytorium każdego państwa członkowskiego musi powstać co najmniej
  jeden korytarz kolejowego transportu towarowego.


  ▐ |
| --- | --- |

b)

najpóźniej ...
   (8) na terytorium każdego państwa członkowskiego musi powstać co najmniej
  jeden korytarz kolejowego transportu towarowego.

▐

4.   Komisja
  odnotowuje
  wnioski dotyczące utworzenia korytarzy transportu towarowego, wspomniane w ust. 2,
  bada ich zgodność z kryteriami oceny zawartymi
  w załączniku
  i może zgłaszać zastrzeżenia lub propozycje zmian, które uważa za właściwe
  .

5.   Korytarz transportu towarowego może obejmować elementy sieci kolejowych europejskich krajów trzecich. W odpowiednim przypadku elementy te muszą być spójne z polityką TEN-T.

▐

6.   Jeżeli między dwoma lub kilkoma państwami członkowskimi wystąpią trudności w zakresie tworzenia lub modyfikacji korytarza transportu towarowego, w związku z infrastrukturą kolejową znajdującą się na ich terytorium, Komisja, na wniosek jednego z tych państw członkowskich, konsultuje się w tej sprawie z komitetem, o którym mowa w art. 18. Opinia komitetu jest przekazywana zainteresowanym państwom członkowskim. Zainteresowane państwa członkowskie uwzględniają tę opinię w celu znalezienia rozwiązania.

7.   Środki mające na celu ║ zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia poprzez dostosowanie załącznika, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 18 ust. 3.

Artykuł 4

Organy zarządzające korytarzami transportu towarowego

1.   Państwa członkowskie, których dotyczy dany korytarz transportu towarowego, współpracują w celu zapewnienia rozwoju tego korytarza zgodnie z planem jego realizacji. Określają ogólne cele korytarza transportu towarowego i upewniają się, że plan realizacji jest zgodny z tymi celami.

2.   Dla każdego korytarza transportu towarowego odpowiedni zarządcy infrastruktury ║ powołują organ zarządzający odpowiedzialny za określenie, sterowanie wykonaniem i aktualizację planu realizacji korytarza transportu towarowego.
  Zainteresowane przedsiębiorstwa kolejowe lub grupy przedsiębiorstw kolejowych regularnie korzystające z korytarza powinny być uprawnione do uczestnictwa w pracach tego organu w funkcji doradczej.
  Organ zarządzający regularnie przedstawia sprawozdania ze swojej działalności zainteresowanym państwom członkowskim oraz, w stosownych przypadkach,
  Komisji i
  europejskim koordynatorom priorytetowych projektów TEN-T włączonych w ramy korytarza transportu towarowego, o których mowa w art. 17a decyzji nr 1692/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie wspólnotowych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej
   (9) ║.

3.
     
  Zainteresowane państwa członkowskie mogą ustanowić dla każdego korytarza transportu towarowego zarząd odpowiedzialny za udzielanie zezwoleń na sporządzenie przez organ zarządzający planu realizacji korytarza i za nadzór nad jego wykonaniem. W tej sytuacji poszczególni członkowie zarządu otrzymują pełnomocnictwa od właściwych organów państw członkowskich.

4.   Organ zarządzający jest niezależną jednostką prawną. Może mieć formę europejskiego ugrupowania interesów gospodarczych w rozumieniu rozporządzenia Rady (EWG) nr 2137/85 (10) i posiada status takiego ugrupowania.

5.   Członkowie organu zarządzającego wyznaczają jego dyrektora, którego kadencja trwa co najmniej 3 lata.

6.   Powołuje się grupę roboczą złożoną z zarządców i właścicieli terminali strategicznych korytarza transportu towarowego,
  w tym portów morskich i portów żeglugi śródlądowej,
  o których mowa w art. 9. Może ona wydawać opinie w sprawie wszystkich wniosków organu zarządzającego mających bezpośredni wpływ na inwestycje i zarządzanie terminalami strategicznymi. Organ zarządzający nie może podejmować decyzji sprzecznych z tymi opiniami.

Artykuł 5

Środki realizacji korytarza transportu towarowego

1.   Plan realizacji, zatwierdzony
  i regularnie dostosowywany
  przez organ zarządzający, zawiera
  co najmniej
  :

| a) | opis cech korytarza transportu towarowego,
  w tym ewentualnych wąskich gardeł,
  a także program realizacji działań niezbędnych do
  ułatwienia
  utworzenia korytarza transportu towarowego; |
| --- | --- |

a)

opis cech korytarza transportu towarowego,
  w tym ewentualnych wąskich gardeł,
  a także program realizacji działań niezbędnych do
  ułatwienia
  utworzenia korytarza transportu towarowego;

| b) | istotne elementy badania rynkowego, o którym mowa w ust. 2; |
| --- | --- |

b)

istotne elementy badania rynkowego, o którym mowa w ust. 2;

| c) | cele organu zarządzającego
  oraz jego program poprawy
  wyników korytarza transportu towarowego ▐ zgodnie z przepisami art. 16. |
| --- | --- |

c)

cele organu zarządzającego
  oraz jego program poprawy
  wyników korytarza transportu towarowego ▐ zgodnie z przepisami art. 16.

▐

2.   Przeprowadza się
  i okresowo uaktualnia
  badanie rynkowe. W jego ramach analizuje się odnotowane i oczekiwane zmiany ruchu w korytarzu transportu towarowego oraz elementy systemu transportowego połączone z tym ostatnim
  z myślą o opracowywaniu lub dostosowywaniu w razie konieczności planu realizacji
  . Badanie dotyczy ewolucji różnych rodzajów ruchu i obejmuje główne elementy analizy społeczno-ekonomicznej,
  o której
  mowa w art. 3 lit. c)
  , a także ewentualne scenariusze w zakresie kosztów i korzyści oraz skutków finansowych w perspektywie długoterminowej
  .

3.   Ustanawia się program utworzenia korytarza transportu towarowego i poprawy jego wyników. Program ten obejmuje w szczególności wspólne cele, warianty techniczne i harmonogram niezbędnych interwencji w zakresie infrastruktury kolejowej i należących do niej urządzeń, w celu wdrożenia ogółu środków, o których mowa w art. 7-16.
  Środki te powinny unikać lub redukować do minimum ograniczenia w zakresie zdolności przepustowej linii kolejowych.

Artykuł 6

Konsultacje z wnioskodawcami

1.   Z myślą o właściwym uczestnictwie wnioskodawców ║ potencjalnie korzystających z korytarza transportu towarowego, organ zarządzający wprowadza mechanizmy konsultacyjne.

2.   Organ zarządzający, przed zatwierdzeniem planu realizacji i podczas jego aktualizacji, zasięga opinii wnioskodawców zainteresowanych korzystaniem z korytarza transportu towarowego
  , w tym operatorów kolejowego transportu towarowego i pasażerskiego, załadowców, spedytorów i ich organów przedstawicielskich
  . W razie niezgodności między organem zarządzającym a wnioskodawcami ci ostatni mogą zwrócić się do
  właściwych organów kontrolnych
  , o
  których
  mowa w art.
  17
  .

ROZDZIAŁ III

INWESTYCJE DOTYCZĄCE KORYTARZA TRANSPORTU TOWAROWEGO

Artykuł 7

Planowanie inwestycji

1.   Organ zarządzający opracowuje i zatwierdza:

| a) | wspólny plan inwestycji w infrastrukturę korytarza transportu towarowego w perspektywie długookresowej, tzn. co najmniej 10 lat; |
| --- | --- |

a)

wspólny plan inwestycji w infrastrukturę korytarza transportu towarowego w perspektywie długookresowej, tzn. co najmniej 10 lat;

| b) | w stosownych przypadkach wspólny plan inwestycji w perspektywie średniookresowej (co najmniej 2 lata) dotyczących korytarza transportu towarowego. |
| --- | --- |

b)

w stosownych przypadkach wspólny plan inwestycji w perspektywie średniookresowej (co najmniej 2 lata) dotyczących korytarza transportu towarowego.

W ramach planów inwestycyjnych ustala się wykaz przewidywanych projektów dotyczących rozbudowy, modernizacji lub ponownego zagospodarowania infrastruktury kolejowej i należących do niej urządzeń w korytarzu oraz wykaz odnośnych potrzeb finansowych
  , jak również źródeł finansowania
  .

2.   Plany inwestycyjne, o których mowa w ust. 1, obejmują strategię wdrażania systemów interoperacyjnych w korytarzu transportu towarowego, spełniającą zasadnicze wymagania i techniczne specyfikacje interoperacyjności mające zastosowanie do sieci kolejowych, określone zgodnie z dyrektywą 2008/57/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie interoperacyjności systemu kolei we Wspólnocie (przekształcenie)
   (11). Strategia ta opiera się na analizie kosztów i korzyści wynikających z wdrożenia tych systemów. Musi ona być spójna z krajowymi i europejskimi planami wdrożenia systemów interoperacyjnych, w szczególności z planem wdrożenia ERTMS
  , a także, w stosownych przypadkach, z transgranicznymi wzajemnymi połączeniami oraz interoperacyjnymi systemami z europejskimi krajami trzecimi
  .

3.   W stosownych przypadkach w planach inwestycyjnych odsyła się do wkładu wspólnotowego przewidzianego z tytułu programu TEN-T
  lub jakiejkolwiek innej polityki, funduszu lub programu
  i wykazuje się ich spójność strategiczną z
  powyższymi
  .

4.   Plany inwestycyjne, o których mowa w ust. 1, obejmują strategię dotyczącą zwiększenia zdolności przewozowej pociągów towarowych, które mogą kursować w korytarzu transportu towarowego
  (a zatem mającą na celu usunięcie zidentyfikowanych zatorów, poprawę istniejącej oraz budowę nowej infrastruktury)
  . Może ona
  obejmować środki służące
  zwiększeniu długości, skrajni
  torów, skrajni ładunku, zarządzania prędkością, przewożonego ładunku
  lub obciążenia na oś, dozwolonych w przypadku pociągów kursujących w korytarzu transportu towarowego.

5.   Plany inwestycyjne, o których mowa w ust. 1, są publikowane w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 15, i regularnie aktualizowane. Są one częścią planu realizacji korytarza transportu towarowego.

Artykuł 8

Koordynacja robót

Zarządcy infrastruktury korytarza transportu towarowego koordynują
  , zgodnie z harmonogramem, we właściwy sposób oraz z poszanowaniem swoich zobowiązań umownych, o których mowa w art. 6 dyrektywy 2001/14/WE,
  swoje plany
  wszelkich
  robót dotyczących infrastruktury i należących do niej urządzeń
  , które mogłyby ograniczyć zdolność przepustową sieci
  .

Artykuł 9

Terminale strategiczne

1.   W porozumieniu z grupą roboczą, o której mowa w art. 4 ust. 5, organ zarządzający ustala
  zintegrowaną
  strategię dotyczącą rozwoju terminali strategicznych, tak aby były one w stanie zaspokajać potrzeby kolejowego transportu towarowego w korytarzu transportu towarowego
  , w szczególności jako intermodalne węzły rozmieszczone wzdłuż korytarzy transportu towarowego. Obejmuje ona współpracę z regionalnymi, lokalnymi i krajowymi władzami, nabywanie terenu pod budowę kolejowych terminali towarowych oraz ułatwienie dostępu do środków finansowych wspierających takie budowy. Organ zarządzający zapewnia stworzenie wystarczającej liczby terminali w strategicznych miejscach w oparciu o przewidywania dotyczące natężenia ruchu.

2.   Organ zarządzający przyjmuje odpowiednie środki w celu realizacji tej strategii. Dokonuje jej regularnych przeglądów.

ROZDZIAŁ IV

ZARZĄDZANIE KORYTARZEM TRANSPORTU TOWAROWEGO

Artykuł 10

Pojedynczy punkt kontaktowy przyjmujący wnioski o przyznanie tras międzynarodowych

1.   Organ zarządzający tworzy pojedynczy punkt kontaktowy
  odpowiadający na
  wnioski o przyznanie tras dla pociągów towarowych przekraczających co najmniej jedną granicę w korytarzu transportu towarowego
  lub korzystających z kilku sieci
  .

2.   
  Poszczególni zarządcy infrastruktury korytarza transportu towarowego mogą być wyznaczani do działania w charakterze biura obsługi pojedynczego punktu kontaktowego dla wnioskodawców zwracających się o przyznanie tras.

3.   Właściwe organy kontrolne, o których mowa w art. 17 ║, dbają o to, by działalność pojedynczego punktu kontaktowego była prowadzona w warunkach zgodnych z zasadami przejrzystości i niedyskryminacji.

Artykuł 11

Standardowe klasy tras kolejowych w korytarzach transportu towarowego

1.   Organ zarządzający określa
  i okresowo aktualizuje
  klasy
  tras przeznaczonych do kolejowego transportu
  towarowego obowiązujące
  w całym
  korytarzu transportu towarowego. Co najmniej jedna z tych klas
  ║
  obejmuje
  wśród tych klas tras trasę kolejową, która musi
  korzystać z efektywnego transportu o gwarantowanej punktualności („ułatwiony przewóz towarowy”).

2.   Kryteria wyróżniania klas rodzajowych ruchu towarowego przyjmuje
  organ zarządzający po konsultacji z wnioskodawcami, którzy mogą korzystać z korytarzy transportu towarowego.

Artykuł 12

Trasy przyznawane pociągom towarowym

1.   
  Oprócz przypadków, o których mowa
  w art. 20 ust. 2 dyrektywy 2004/14/WE
  , zainteresowani
  zarządcy infrastruktury utrzymują rezerwę zdolności przepustowej w oparciu o ocenę potrzeb rynkowych w zakresie rezerwy zdolności przepustowej. Zarządcy infrastruktury publikują rozkład jazdy dla poszczególnych tras kolejowych w celu spełnienia wymogów międzynarodowych uprzywilejowanych
  przewozów towarowych na następny rok finansowy przed coroczną zmianą rozkładu jazdy, o którym mowa w art. 18 dyrektywy 2001/14/WE, w oparciu o odnotowany ruch towarowy oraz o badanie rynku, o którym mowa w art. 5 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

2.   
  Po przeprowadzeniu wstępnej oceny odpowiedniego zapotrzebowania na utworzenie rezerwy zdolności przepustowej dla wniosków ad hoc
  zarządcy infrastruktury utrzymują
  taką
  rezerwę
  , gwarantując wystarczający poziom jakości przydzielonej trasy kolejowej pod względem czasu przejazdu i rozkładu dostosowanego do międzynarodowych uprzywilejowanych przewozów towarowych
  w ramach ustalonego rozkładu jazdy
  ,
  pozwalającą im na szybkie i odpowiednie reagowanie na wnioski ad hoc o przyznanie zdolności przepustowej, o których mowa w art. 23 dyrektywy 2001/14/WE. ▐

▐

3.   Poza przypadkami siły wyższej trasa kolejowa przyznana do celów operacji z zakresu
  uprzywilejowanego
  przewozu towarowego
  na mocy niniejszego artykułu
  nie może być anulowana później niż
  jeden miesiąc
  przed przewidzianym w rozkładzie czasem usługi, jeżeli dany wnioskodawca nie zgadza się na takie anulowanie.
  Wnioskodawca może odwołać się w tej sprawie do organu kontrolnego. Zgodnie z art. 27 dyrektywy 2001/14/WE zarządcy infrastruktury mogą określić w sprawozdaniu o stanie sieci warunki, w odniesieniu do których uwzględniają oni poprzednie poziomy wykorzystania tras uprzywilejowanego kolejowego transportu towarowego przy określaniu priorytetów w procesie przyznawania tras.

4.   Zarządcy infrastruktury korytarza transportu towarowego oraz grupa robocza,
  o której
  mowa w art. 4 ust. 6, uruchamiają procedury w celu zapewnienia optymalnej koordynacji przyznawania zdolności przepustowej
  zgodnie z niniejszym artykułem, z uwzględnieniem dostępu do
  terminali strategicznych, o których mowa w art. 9.

5.
     
  Zarządcy infrastruktury ujmują w warunkach użytkowania opłaty za trasy przyznane, ale ostatecznie niewykorzystane. Wysokość tej opłaty jest odpowiednia, odstraszająca i skuteczna.

Artykuł 13

Upoważnieni wnioskodawcy

W drodze odstępstwa od art. 16 ust. 1 dyrektywy 2001/14/WE wnioskodawcy inni niż przedsiębiorstwa kolejowe i tworzone przez nie ugrupowania międzynarodowe mogą składać wnioski o przyznanie tras do celów transportu towarowego, jeżeli wnioski te dotyczą kilku odcinków korytarza transportu towarowego.

Artykuł 14

Zarządzanie ruchem

1.   
  W następstwie propozycji organu zarządzającego korytarzem przewozów towarowych oraz zgodnie z zasadami i planami, o których mowa w ust. 2,
  zarządcy infrastruktury korytarza transportu towarowego ustanawiają i publikują reguły dotyczące pierwszeństwa między poszczególnymi rodzajami
  tras kolejowych, zwłaszcza dla tras kolejowych przyznanych opóźnionym pociągom,
  obwiązujące w razie zakłóceń ruchu
  na każdym odcinku korytarza
  transportu towarowego w sprawozdaniu dotyczącym stanu sieci, przewidzianym w art. 3 dyrektywy 2001/14/WE i w załączniku I do tej dyrektywy.

2.   Reguły dotyczące pierwszeństwa, wspomniane w ust. 1 niniejszego artykułu, muszą przewidywać co najmniej,
  z wyjątkiem godzin szczytu, w których niniejszy ustęp nie ma zastosowania,
  że trasa przyznana pociągowi kursującemu w ramach
  uprzywilejowanych
  przewozów towarowych, który działa zgodnie z pierwotnymi ustaleniami dotyczącymi jego trasy
  jest przestrzegana w jak największym stopniu lub przynajmniej minimalizuje całkowite opóźnienia przy zwróceniu głównej uwagi na opóźnienia uprzywilejowanych pociągów towarowych. Organ zarządzający w porozumieniu z wnioskodawcami opracowuje i publikuje:

| a) | zasady zarządzania pociągami, pozwalające na zapewnienie jak najlepszej obsługi pociągów kursujących w ramach uprzywilejowanych przewozów towarowych w zakresie przyznawania ograniczonej zdolności przepustowej; |
| --- | --- |

a)

zasady zarządzania pociągami, pozwalające na zapewnienie jak najlepszej obsługi pociągów kursujących w ramach uprzywilejowanych przewozów towarowych w zakresie przyznawania ograniczonej zdolności przepustowej;

| b) | plany awaryjne w razie zakłóceń ruchu w korytarzu oparte na tych zasadach. |
| --- | --- |

b)

plany awaryjne w razie zakłóceń ruchu w korytarzu oparte na tych zasadach.

Poprzez zarządzającego infrastrukturą każde państwo członkowskie określa godziny szczytu w sprawozdaniu o stanie sieci. Godziny szczytu obowiązują tylko w dniach roboczych i ograniczone są do maksymalnie 3 godzin rano i 3 godzin po południu. Przy określaniu godzin szczytu uwzględnia się regionalny i dalekobieżny ruch pasażerski.

3.   Zarządcy infrastruktury korytarza transportu towarowego uruchamiają procedury koordynacji zarządzania ruchem w tym korytarzu.

4.   Zarządcy infrastruktury korytarza transportu towarowego oraz grupa robocza, o której mowa w art. 4 ust. 6, uruchamiają procedury w celu zapewnienia optymalnej koordynacji między eksploatacją infrastruktury kolejowej a eksploatacją terminali strategicznych, o których mowa w art. 9.

Artykuł 15

Informacje dotyczące warunków użytkowania korytarza transportu towarowego

Organ zarządzający sporządza i publikuje odpowiednie sprawozdanie zawierający:

| a) | wszelkie informacje zawarte w krajowych sprawozdaniach o stanie sieci, dotyczących korytarza transportu towarowego, sporządzonych zgodnie z procedurą określoną w art. 3 dyrektywy 2001/14/WE; |
| --- | --- |

a)

wszelkie informacje zawarte w krajowych sprawozdaniach o stanie sieci, dotyczących korytarza transportu towarowego, sporządzonych zgodnie z procedurą określoną w art. 3 dyrektywy 2001/14/WE;

| b) | wykaz terminali strategicznych i ich charakterystykę, a także wszelkie informacje dotyczące warunków dostępu do terminali strategicznych. |
| --- | --- |

b)

wykaz terminali strategicznych i ich charakterystykę, a także wszelkie informacje dotyczące warunków dostępu do terminali strategicznych.

Artykuł 16

Jakość usług w korytarzu transportu towarowego

1.   Zarządcy infrastruktury korytarza transportu towarowego zapewniają spójność między planami wykonania, zgodnie z art. 11 dyrektywy 2001/14/WE, obowiązującymi w odniesieniu do korytarza transportu towarowego.
  Nad spójnością tą czuwają organy kontrolne, które współpracują w zakresie tej kontroli zgodnie z art. 17 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

2.   Aby zmierzyć jakość usług oraz zdolność przewozową międzynarodowych i krajowych usług kolejowego transportu towarowego organ zarządzający
  prowadzi konsultacje z wnioskodawcami, którzy mogą korzystać z korytarzy, i klientami usług przewozu towarowego w sprawie wskaźników wyników dotyczących korytarza transportu towarowego
  . Po takich konsultacjach organ zarządzający określa
  i publikuje je co najmniej raz w roku.

▐

Artykuł 17

Organy kontrolne

1.   Organy kontrolne, o których mowa w art. 30 dyrektywy 2001/14/WE, właściwe dla korytarza transportu towarowego współpracują przy nadzorowaniu międzynarodowej działalności zarządców infrastruktury i wnioskodawców, odnoszącej się do korytarza transportu towarowego. Organy te prowadzą wzajemne konsultacje i wymianę informacji. W stosownych przypadkach zwracają się o udzielenie niezbędnych informacji do zarządców infrastruktury państwa członkowskiego, do spraw którego są właściwe.
  Zarządcy infrastruktury i inne osoby trzecie biorące udział w przyznawaniu zdolności przepustowej w wymiarze międzynarodowym są zobowiązani do jak najszybszego przedstawiania zainteresowanym organom kontrolnym wszelkich potrzebnych informacji na temat międzynarodowych tras kolejowych i zdolności przepustowej, za które są odpowiedzialni.

2.   W przypadku skargi wnioskodawcy dotyczącej międzynarodowych usług kolejowego transportu towarowego lub w ramach dochodzenia z urzędu dany organ kontrolny konsultuje się z organem kontrolnym każdego innego państwa członkowskiego, na terytorium którego przebiega dany korytarz transportu towarowego, i zwraca się do niego o udzielenie niezbędnych informacji przed podjęciem decyzji. Inne organy kontrolne udzielają wszelkich informacji, o które same mają prawo się zwrócić na mocy obowiązującego je prawa krajowego. W stosownych przypadkach organ kontrolny, do którego wniesiono skargę lub który wszczął dochodzenie z urzędu, przekazuje dokumentację właściwemu organowi kontrolnemu w celu umożliwienia mu podjęcia środków w odniesieniu do zainteresowanych stron
  zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 30 ust. 5 i 6 dyrektywy 2001/14/WE.

ROZDZIAŁ V

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 18

Komitet

1.   Komisję wspomaga komitet.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.

▐

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1-4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.

▐

Artykuł 19

Odstępstwo

W stosownych przypadkach państwa członkowskie mogą stosować odstępstwa od przepisów niniejszego rozporządzenia. W tym celu przekazują Komisji uzasadniony wniosek o zastosowanie odstępstwa. Komisja przyjmuje decyzję w sprawie tego wniosku, zgodnie z procedurą konsultacyjną, o której mowa w art. 18 ust. 2, uwzględniając warunki geograficzne, a także rozwój usług kolejowego transportu towarowego w państwie członkowskim, które złożyło wniosek o zastosowanie odstępstwa.

Artykuł 20

Monitorowanie procesu realizacji

Co 2 lata, począwszy od utworzenia korytarza transportu towarowego, zainteresowane państwa członkowskie przekazują Komisji sprawozdanie przedstawiające wyniki ich współpracy, o której mowa w art. 4 ust. 1. Komisja analizuje to sprawozdanie i informuje o nim komitet, o którym mowa w art. 18.

Artykuł 21

Sprawozdanie

Komisja okresowo analizuje stosowanie niniejszego rozporządzenia. Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, po raz pierwszy ...
   (12), a następnie co trzy lata.

Artykuł 22

Przegląd

Jeżeli dokonując przeglądu wytycznych dotyczących TEN-T zgodnie z zasadami określonymi w art. 18 ust. 3 decyzji nr 1692/96/WE, Komisja uzna, że wskazane jest dostosowanie niniejszego rozporządzenia do tych wytycznych, przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek mający na celu odpowiednią zmianę niniejszego rozporządzenia.
  Podobnie niektóre decyzje podjęte na mocy niniejszego rozporządzenia mogą zakładać konieczność dokonania przeglądu wytycznych dotyczących TEN-T.

Artykuł 23

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w ║

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C [...] z [...], s. [...].

1

(2)  Dz.U. C [...] z [...], s. [...].

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r.

3

Stanowisko

23 kwietnia 2009 r.

(4)  Dz.U. L 75 z 15.3.2001, s. 29.

4

(5)  
  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

5

Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

(6)  Dz.U. L 237 z 24.8.1991, s. 25.

6

(7)  Rok po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

7

Rok po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

(8)  Trzy lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

8

Trzy lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

(9)  Dz.U. L 228 z 9.9.1996, s. 1
  .

9

s. 1

(10)  Dz.U. L 199 z 31.7.1985, s. 1.

10

(11)  Dz.U. L 191 z 18.7.2008, s. 1.

11

(12)  Pięć lat po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

12

Pięć lat po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK

Kryteria oceny wniosków o utworzenie korytarza transportu towarowego

Wybór korytarzy transportu towarowego, będący przedmiotem art. 3, a także aktualizacja sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy są prowadzone w oparciu o następujące kryteria:

| a) | istnieje list intencyjny zainteresowanych państw członkowskich, potwierdzający ich wolę utworzenia korytarza transportu towarowego;
  ▐ |
| --- | --- |

a)

istnieje list intencyjny zainteresowanych państw członkowskich, potwierdzający ich wolę utworzenia korytarza transportu towarowego;

▐

| b) | jeżeli trasa korytarza transportu towarowego zbiega się z odcinkiem (lub częścią odcinka) projektu(-ów) priorytetowego(-ych) (1), odcinek ten włącza się do korytarza transportu towarowego, chyba że jest on przeznaczony wyłącznie dla usług transportu pasażerskiego; |
| --- | --- |

b)

jeżeli trasa korytarza transportu towarowego zbiega się z odcinkiem (lub częścią odcinka) projektu(-ów) priorytetowego(-ych) (1), odcinek ten włącza się do korytarza transportu towarowego, chyba że jest on przeznaczony wyłącznie dla usług transportu pasażerskiego;

| c) | proponowany korytarz transportu towarowego przebiega na terytorium co najmniej trzech państw członkowskich lub co najmniej dwóch państw członkowskich, jeżeli odległość między węzłami kolejowymi obsługiwanymi przez ten korytarz wynosi ponad 500 km; |
| --- | --- |

c)

proponowany korytarz transportu towarowego przebiega na terytorium co najmniej trzech państw członkowskich lub co najmniej dwóch państw członkowskich, jeżeli odległość między węzłami kolejowymi obsługiwanymi przez ten korytarz wynosi ponad 500 km;

| d) | wykonalność ekonomiczna i korzyści społeczno-ekonomiczne wynikające z korytarza transportu towarowego; |
| --- | --- |

d)

wykonalność ekonomiczna i korzyści społeczno-ekonomiczne wynikające z korytarza transportu towarowego;

| e) | spójność ogółu korytarzy transportu towarowego zaproponowanych przez państwa członkowskie w celu utworzenia europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy; |
| --- | --- |

e)

spójność ogółu korytarzy transportu towarowego zaproponowanych przez państwa członkowskie w celu utworzenia europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy;

| f) | spójność z europejskimi sieciami kolejowymi takimi jak korytarze ERTMS i korytarze określone przez RailNetEurope; |
| --- | --- |

f)

spójność z europejskimi sieciami kolejowymi takimi jak korytarze ERTMS i korytarze określone przez RailNetEurope;

| g) | obecność dobrego połączenia z innymi środkami transportu, w szczególności dzięki odpowiedniej sieci terminali strategicznych, w tym w odniesieniu do portów morskich i na lądzie; |
| --- | --- |

g)

obecność dobrego połączenia z innymi środkami transportu, w szczególności dzięki odpowiedniej sieci terminali strategicznych, w tym w odniesieniu do portów morskich i na lądzie;

| h) | podejście proponowane w celu realizacji przepisów art. 4-1. |
| --- | --- |

h)

podejście proponowane w celu realizacji przepisów art. 4-1.

---

(1)  Mowa o nich w załączniku III do decyzji nr 1692/96/WE.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/368 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/368

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.Prawa pacjenta w transgranicznej opiece zdrowotnej ***I

P6_TA(2009)0286

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie stosowania praw pacjenta w transgranicznej opiece zdrowotnej (COM(2008)0414 – C6-0257/2008 – 2008/0142(COD))

2010/C 184 E/73

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0414),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 95 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję (C6-0257/2008),

uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej,

uwzględniając art. 51 i 35 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisji Gospodarczej i Monetarnej, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Komisji Prawnej, jak również Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A6-0233/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0142

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../WE w sprawie stosowania praw pacjenta w transgranicznej opiece zdrowotnej

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,

uwzględniając wniosek Komisji ║,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych (3),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (4),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 152 ust. 1 Traktatu przy określaniu i urzeczywistnianiu wszystkich polityk i działań Wspólnoty należy zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego. Wynika stąd, że ustawodawca wspólnotowy musi zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego również w przypadku stanowienia prawa na podstawie innych przepisów Traktatu. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 152 ust. 1 Traktatu przy określaniu i urzeczywistnianiu wszystkich polityk i działań Wspólnoty należy zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego. Wynika stąd, że ustawodawca wspólnotowy musi zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego również w przypadku stanowienia prawa na podstawie innych przepisów Traktatu.

| (2) | Zważywszy, że spełnione są warunki powołania art. 95 Traktatu jako podstawy prawnej, prawodawca wspólnotowy przyjmuje ten przepis za podstawę prawną nawet jeśli kluczowym czynnikiem podejmowanych decyzji jest ochrona zdrowia publicznego; w tym względzie art. 95 ust. 3 Traktatu wyraźnie wymaga, by ▐ zagwarantowano wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego, przy szczególnym uwzględnieniu wszelkich zmian opartych na faktach naukowych. |
| --- | --- |

(2)

Zważywszy, że spełnione są warunki powołania art. 95 Traktatu jako podstawy prawnej, prawodawca wspólnotowy przyjmuje ten przepis za podstawę prawną nawet jeśli kluczowym czynnikiem podejmowanych decyzji jest ochrona zdrowia publicznego; w tym względzie art. 95 ust. 3 Traktatu wyraźnie wymaga, by ▐ zagwarantowano wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego, przy szczególnym uwzględnieniu wszelkich zmian opartych na faktach naukowych.

| (3) | W dniu 9 czerwca 2005 r. Parlament Europejski przyjął 554 głosami za, przy 12 głosach sprzeciwu, rezolucję w sprawie mobilności pacjentów i rozwoju służby zdrowia w Unii Europejskiej (5), w której wezwał do zapewnienia pacjentom, pracownikom służby zdrowia oraz państwom członkowskim pewności prawnej oraz jasności co do praw i procedur. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 9 czerwca 2005 r. Parlament Europejski przyjął 554 głosami za, przy 12 głosach sprzeciwu, rezolucję w sprawie mobilności pacjentów i rozwoju służby zdrowia w Unii Europejskiej (5), w której wezwał do zapewnienia pacjentom, pracownikom służby zdrowia oraz państwom członkowskim pewności prawnej oraz jasności co do praw i procedur.

| (4) | Niniejsza dyrektywa uwzględnia prawa podstawowe i przestrzega ogólnych zasad prawa uznanych w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej (6)
  („Karta”). Prawo dostępu do opieki zdrowotnej i prawo do korzystania z leczenia na warunkach ustanowionych w ustawodawstwach i praktykach krajowych są uznane w art. 35 Karty ║. W szczególności niniejszą dyrektywę należy wdrażać i stosować z należytym poszanowaniem praw do życia prywatnego i rodzinnego, ochrony danych osobowych, równości wobec prawa i zasady niedyskryminacji oraz prawa do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu, zgodnie z ogólnymi zasadami prawa określonymi w art. 7, 8, 20, 21 i 47 Karty. |
| --- | --- |

(4)

Niniejsza dyrektywa uwzględnia prawa podstawowe i przestrzega ogólnych zasad prawa uznanych w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej (6)
  („Karta”). Prawo dostępu do opieki zdrowotnej i prawo do korzystania z leczenia na warunkach ustanowionych w ustawodawstwach i praktykach krajowych są uznane w art. 35 Karty ║. W szczególności niniejszą dyrektywę należy wdrażać i stosować z należytym poszanowaniem praw do życia prywatnego i rodzinnego, ochrony danych osobowych, równości wobec prawa i zasady niedyskryminacji oraz prawa do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu, zgodnie z ogólnymi zasadami prawa określonymi w art. 7, 8, 20, 21 i 47 Karty.

| (5) | Systemy zdrowotne Wspólnoty są zasadniczym elementem wysokiego poziomu ochrony socjalnej w Europie, przyczyniając się do spójności społecznej i sprawiedliwości społecznej oraz zrównoważonego rozwoju. Są one także częścią szerszych ram usług użyteczności publicznej. |
| --- | --- |

(5)

Systemy zdrowotne Wspólnoty są zasadniczym elementem wysokiego poziomu ochrony socjalnej w Europie, przyczyniając się do spójności społecznej i sprawiedliwości społecznej oraz zrównoważonego rozwoju. Są one także częścią szerszych ram usług użyteczności publicznej.

| (6) | Niniejsza dyrektywa nie narusza swobody każdego państwa członkowskiego do decydowania o rodzaju opieki zdrowotnej, jaki uważa za właściwy, i nie przynosi uszczerbku tej swobodzie. Żaden przepis niniejszej dyrektywy nie powinien być interpretowany w sposób podważający podstawowe wybory etyczne państw członkowskich. |
| --- | --- |

(6)

Niniejsza dyrektywa nie narusza swobody każdego państwa członkowskiego do decydowania o rodzaju opieki zdrowotnej, jaki uważa za właściwy, i nie przynosi uszczerbku tej swobodzie. Żaden przepis niniejszej dyrektywy nie powinien być interpretowany w sposób podważający podstawowe wybory etyczne państw członkowskich.

| (7) | Wszystkie rodzaje opieki medycznej są objęte zakresem Traktatu, co potwierdził w kilku przypadkach Trybunał Sprawiedliwości, uznając jednocześnie szczególny charakter tej opieki. |
| --- | --- |

(7)

Wszystkie rodzaje opieki medycznej są objęte zakresem Traktatu, co potwierdził w kilku przypadkach Trybunał Sprawiedliwości, uznając jednocześnie szczególny charakter tej opieki.

| (8) | Trybunał Sprawiedliwości wypowiedział się już w niektórych kwestiach związanych z transgraniczną opieką zdrowotną, w szczególności w sprawie zwrotu kosztów transgranicznej opieki zdrowotnej świadczonej w państwie członkowskim innym niż państwo zamieszkania korzystającego z opieki. ▐ Należy uregulować te sprawy w szczególnym instrumencie prawnym Wspólnoty w celu osiągnięcia bardziej powszechnego i skutecznego zastosowania zasad wypracowanych przez Trybunał Sprawiedliwości w poszczególnych sprawach. |
| --- | --- |

(8)

Trybunał Sprawiedliwości wypowiedział się już w niektórych kwestiach związanych z transgraniczną opieką zdrowotną, w szczególności w sprawie zwrotu kosztów transgranicznej opieki zdrowotnej świadczonej w państwie członkowskim innym niż państwo zamieszkania korzystającego z opieki. ▐ Należy uregulować te sprawy w szczególnym instrumencie prawnym Wspólnoty w celu osiągnięcia bardziej powszechnego i skutecznego zastosowania zasad wypracowanych przez Trybunał Sprawiedliwości w poszczególnych sprawach.

| (9) | W swoich konkluzjach z dnia 1-2 czerwca 2006 r.w sprawie wspólnych wartości i zasad w systemie zdrowotnym Unii Europejskiej („konkluzje Rady z dnia 1-2 czerwca 2006 r.”)
   (7) Rada Unii Europejskiej przyjęła oświadczenie w sprawie wspólnych wartości i zasad systemów opieki zdrowotnej Unii Europejskiej oraz uznała szczególną wartość inicjatywy dotyczącej transgranicznej opieki zdrowotnej, która to inicjatywa zapewni obywatelom Europy jasność co do ich praw i uprawnień podczas przemieszczania się pomiędzy państwami członkowskimi, w celu zagwarantowania pewności prawnej. |
| --- | --- |

(9)

W swoich konkluzjach z dnia 1-2 czerwca 2006 r.w sprawie wspólnych wartości i zasad w systemie zdrowotnym Unii Europejskiej („konkluzje Rady z dnia 1-2 czerwca 2006 r.”)
   (7) Rada Unii Europejskiej przyjęła oświadczenie w sprawie wspólnych wartości i zasad systemów opieki zdrowotnej Unii Europejskiej oraz uznała szczególną wartość inicjatywy dotyczącej transgranicznej opieki zdrowotnej, która to inicjatywa zapewni obywatelom Europy jasność co do ich praw i uprawnień podczas przemieszczania się pomiędzy państwami członkowskimi, w celu zagwarantowania pewności prawnej.

| (10) | Celem niniejszej dyrektywy jest ustanowienie ogólnych ram świadczenia we Wspólnocie bezpiecznej i efektywnej transgranicznej opieki zdrowotnej o wysokiej jakości
  w odniesieniu do
  mobilności pacjentów
  oraz do
  wysokiego poziomu ochrony zdrowia, przy jednoczesnym pełnym poszanowaniu odpowiedzialności państw członkowskich za określanie świadczeń z zabezpieczenia społecznego związanych ze zdrowiem, za organizację i świadczenie opieki zdrowotnej i medycznej oraz za udzielanie świadczeń z zabezpieczenia społecznego, w szczególności na wypadek choroby. |
| --- | --- |

(10)

Celem niniejszej dyrektywy jest ustanowienie ogólnych ram świadczenia we Wspólnocie bezpiecznej i efektywnej transgranicznej opieki zdrowotnej o wysokiej jakości
  w odniesieniu do
  mobilności pacjentów
  oraz do
  wysokiego poziomu ochrony zdrowia, przy jednoczesnym pełnym poszanowaniu odpowiedzialności państw członkowskich za określanie świadczeń z zabezpieczenia społecznego związanych ze zdrowiem, za organizację i świadczenie opieki zdrowotnej i medycznej oraz za udzielanie świadczeń z zabezpieczenia społecznego, w szczególności na wypadek choroby.

| (11) | Niniejsza dyrektywa w sprawie stosowania praw pacjenta w transgranicznej opiece zdrowotnej ma zastosowanie do wszystkich rodzajów opieki zdrowotnej. Jak potwierdził Trybunał Sprawiedliwości, ani szczególny charakter tej opieki, ani sposób jej organizacji lub finansowania nie wyłącza jej z zakresu zastosowania podstawowej zasady swobody przepływu. W odniesieniu do opieki długoterminowej niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do pomocy i wsparcia dla rodzin lub osób, które przez dłuższy czas znajdują się w szczególnej potrzebie
  w zakresie opieki pielęgniarskiej, wsparcia lub opieki, jeżeli wymagają one określonej opieki specjalistycznej lub pomocy świadczonej w ramach systemu zabezpieczenia społecznego, w tym przede wszystkim długoterminowe usługi opieki, uznawane za konieczne w celu zapewnienia osobie potrzebującej opieki jak największej niezależności w codziennym życiu. Niniejszej
  dyrektywy nie stosuje się na przykład do domów opieki lub mieszkań ani do pomocy udzielanej osobom starszym lub dzieciom przez pracowników socjalnych, opiekunów wolontariuszy lub osoby zawodowo zajmujące się taką pomocą, inne niż pracownicy służby zdrowia. |
| --- | --- |

(11)

Niniejsza dyrektywa w sprawie stosowania praw pacjenta w transgranicznej opiece zdrowotnej ma zastosowanie do wszystkich rodzajów opieki zdrowotnej. Jak potwierdził Trybunał Sprawiedliwości, ani szczególny charakter tej opieki, ani sposób jej organizacji lub finansowania nie wyłącza jej z zakresu zastosowania podstawowej zasady swobody przepływu. W odniesieniu do opieki długoterminowej niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do pomocy i wsparcia dla rodzin lub osób, które przez dłuższy czas znajdują się w szczególnej potrzebie
  w zakresie opieki pielęgniarskiej, wsparcia lub opieki, jeżeli wymagają one określonej opieki specjalistycznej lub pomocy świadczonej w ramach systemu zabezpieczenia społecznego, w tym przede wszystkim długoterminowe usługi opieki, uznawane za konieczne w celu zapewnienia osobie potrzebującej opieki jak największej niezależności w codziennym życiu. Niniejszej
  dyrektywy nie stosuje się na przykład do domów opieki lub mieszkań ani do pomocy udzielanej osobom starszym lub dzieciom przez pracowników socjalnych, opiekunów wolontariuszy lub osoby zawodowo zajmujące się taką pomocą, inne niż pracownicy służby zdrowia.

| (12) | Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do przeszczepiania narządów.. Z uwagi na swoisty charakter tych zabiegów obejmą je przepisy dyrektywy szczegółowej. |
| --- | --- |

(12)

Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do przeszczepiania narządów.. Z uwagi na swoisty charakter tych zabiegów obejmą je przepisy dyrektywy szczegółowej.

| (13) | Dla celów niniejszej dyrektywy pojęcie „transgranicznej opieki zdrowotnej” obejmuje
  tylko korzystanie z opieki zdrowotnej państwie członkowskim innym niż to, w którym pacjent jest ubezpieczony. Zjawisko to określa się mianem „mobilności pacjentów”. |
| --- | --- |

(13)

Dla celów niniejszej dyrektywy pojęcie „transgranicznej opieki zdrowotnej” obejmuje
  tylko korzystanie z opieki zdrowotnej państwie członkowskim innym niż to, w którym pacjent jest ubezpieczony. Zjawisko to określa się mianem „mobilności pacjentów”.

| (14) | Państwa członkowskie uznały w konkluzjach Rady z dnia 1-2 czerwca 2006 r. w sprawie wspólnych wartości i zasad systemów opieki zdrowotnej Unii Europejskiej, że istnieje zbiór zasad funkcjonowania podzielanych przez systemy zdrowotne w całej Wspólnocie. Te zasady funkcjonowania obejmują jakość, bezpieczeństwo, opiekę zdrowotną opartą na dowodach naukowych i podstawach etycznych, zaangażowanie pacjentów, rekompensatę, podstawowe prawo do prywatności przy poszanowaniu zasad przetwarzania danych osobowych oraz poufność. Pacjenci, pracownicy służby zdrowia i instytucje odpowiedzialne za systemy zdrowotne muszą być w stanie funkcjonować w oparciu o przestrzeganie tych wspólnych zasad oraz o struktury ustanowione w celu ich wdrożenia w całej Wspólnocie. Właściwe jest zatem wprowadzenie wymogu, by instytucje państwa członkowskiego, na terytorium którego świadczona jest opieka zdrowotna, ponosiły odpowiedzialność za zapewnienie przestrzegania wspomnianych zasad funkcjonowania. Jest to niezbędny warunek zagwarantowania zaufania pacjentów do transgranicznej opieki zdrowotnej, koniecznego do osiągnięcia mobilności pacjentów ▐, jak też wysokiego poziomu ochrony zdrowia.
  Niemniej w świetle tych wspólnych zasad akceptuje się fakt, że państwa członkowskie podejmują ze względów etycznych różne decyzje dotyczące dostępności niektórych rodzajów leczenia oraz konkretnych warunków dostępu do niego. Niniejsza dyrektywa nie narusza różnorodności etycznej. |
| --- | --- |

(14)

Państwa członkowskie uznały w konkluzjach Rady z dnia 1-2 czerwca 2006 r. w sprawie wspólnych wartości i zasad systemów opieki zdrowotnej Unii Europejskiej, że istnieje zbiór zasad funkcjonowania podzielanych przez systemy zdrowotne w całej Wspólnocie. Te zasady funkcjonowania obejmują jakość, bezpieczeństwo, opiekę zdrowotną opartą na dowodach naukowych i podstawach etycznych, zaangażowanie pacjentów, rekompensatę, podstawowe prawo do prywatności przy poszanowaniu zasad przetwarzania danych osobowych oraz poufność. Pacjenci, pracownicy służby zdrowia i instytucje odpowiedzialne za systemy zdrowotne muszą być w stanie funkcjonować w oparciu o przestrzeganie tych wspólnych zasad oraz o struktury ustanowione w celu ich wdrożenia w całej Wspólnocie. Właściwe jest zatem wprowadzenie wymogu, by instytucje państwa członkowskiego, na terytorium którego świadczona jest opieka zdrowotna, ponosiły odpowiedzialność za zapewnienie przestrzegania wspomnianych zasad funkcjonowania. Jest to niezbędny warunek zagwarantowania zaufania pacjentów do transgranicznej opieki zdrowotnej, koniecznego do osiągnięcia mobilności pacjentów ▐, jak też wysokiego poziomu ochrony zdrowia.
  Niemniej w świetle tych wspólnych zasad akceptuje się fakt, że państwa członkowskie podejmują ze względów etycznych różne decyzje dotyczące dostępności niektórych rodzajów leczenia oraz konkretnych warunków dostępu do niego. Niniejsza dyrektywa nie narusza różnorodności etycznej.

| (15) | Mając na uwadze, iż nie można z góry przewidzieć, czy dany podmiot świadczący opiekę zdrowotną będzie świadczył opiekę pacjentowi pochodzącemu z innego bądź ze swego państwa członkowskiego, niezbędne jest, by wymogi gwarantujące świadczenie opieki zdrowotnej zgodnie ze wspólnymi zasadami oraz jasnymi standardami jakości i bezpieczeństwa miały zastosowanie do wszystkich rodzajów opieki zdrowotnej w celu zapewnienia swobody świadczenia i korzystania z transgranicznej opieki zdrowotnej, co jest celem niniejszej dyrektywy. Instytucje państw członkowskich powinny uwzględniać wspólne, nadrzędne wartości takie jak uniwersalizm, dostęp do opieki zdrowotnej wysokiej jakości, sprawiedliwość i solidarność, które zostały powszechnie uznane przez instytucje Wspólnoty oraz wszystkie państwa członkowskie jako tworzące zespół wartości obowiązujących w odniesieniu do systemów ochrony zdrowia na obszarze całej Europy. Państwa członkowskie muszą zapewnić respektowanie tych wartości także w stosunku do pacjentów i obywateli innych państw członkowskich oraz sprawiedliwe traktowanie wszystkich pacjentów, biorąc po uwagę ich potrzeby w zakresie opieki zdrowotnej, a nie przynależność do systemu zabezpieczenia społecznego ich państwa członkowskiego. W tej kwestii państwa członkowskie muszą respektować swobodne przemieszczanie się
  osób
  w ramach rynku wewnętrznego, zasadę niedyskryminacji m.in. ze względu na narodowość ▐ oraz zasadność i proporcjonalność wszelkich środków ograniczających swobodne przemieszczanie się. W stosunku do podmiotów świadczących opiekę zdrowotną niniejsza dyrektywa nie przewiduje jednakże wymogu akceptacji planowanego leczenia albo korzystniejszego traktowania pacjentów z innych państw członkowskich ze szkodą dla innych pacjentów znajdujących się w podobnej sytuacji, przykładowo poprzez wydłużanie czasu oczekiwania na leczenie.
  Aby umożliwić pacjentom dokonanie świadomego wyboru, kiedy starają się uzyskać opiekę zdrowotną w innym państwie członkowskim, państwa członkowskie powinny zapewnić, aby pacjenci otrzymywali na własną prośbę odpowiednie informacje o standardach zdrowotnych i standardach jakości obowiązujących w państwie członkowskim, w którym przeprowadzane jest leczenie, oraz o specyfice opieki zdrowotnej proponowanej przez konkretny podmiot świadczący opiekę zdrowotną. Tego rodzaju informacje powinny być również udostępniane w formatach dostępnych dla osób niepełnosprawnych. |
| --- | --- |

(15)

Mając na uwadze, iż nie można z góry przewidzieć, czy dany podmiot świadczący opiekę zdrowotną będzie świadczył opiekę pacjentowi pochodzącemu z innego bądź ze swego państwa członkowskiego, niezbędne jest, by wymogi gwarantujące świadczenie opieki zdrowotnej zgodnie ze wspólnymi zasadami oraz jasnymi standardami jakości i bezpieczeństwa miały zastosowanie do wszystkich rodzajów opieki zdrowotnej w celu zapewnienia swobody świadczenia i korzystania z transgranicznej opieki zdrowotnej, co jest celem niniejszej dyrektywy. Instytucje państw członkowskich powinny uwzględniać wspólne, nadrzędne wartości takie jak uniwersalizm, dostęp do opieki zdrowotnej wysokiej jakości, sprawiedliwość i solidarność, które zostały powszechnie uznane przez instytucje Wspólnoty oraz wszystkie państwa członkowskie jako tworzące zespół wartości obowiązujących w odniesieniu do systemów ochrony zdrowia na obszarze całej Europy. Państwa członkowskie muszą zapewnić respektowanie tych wartości także w stosunku do pacjentów i obywateli innych państw członkowskich oraz sprawiedliwe traktowanie wszystkich pacjentów, biorąc po uwagę ich potrzeby w zakresie opieki zdrowotnej, a nie przynależność do systemu zabezpieczenia społecznego ich państwa członkowskiego. W tej kwestii państwa członkowskie muszą respektować swobodne przemieszczanie się
  osób
  w ramach rynku wewnętrznego, zasadę niedyskryminacji m.in. ze względu na narodowość ▐ oraz zasadność i proporcjonalność wszelkich środków ograniczających swobodne przemieszczanie się. W stosunku do podmiotów świadczących opiekę zdrowotną niniejsza dyrektywa nie przewiduje jednakże wymogu akceptacji planowanego leczenia albo korzystniejszego traktowania pacjentów z innych państw członkowskich ze szkodą dla innych pacjentów znajdujących się w podobnej sytuacji, przykładowo poprzez wydłużanie czasu oczekiwania na leczenie.
  Aby umożliwić pacjentom dokonanie świadomego wyboru, kiedy starają się uzyskać opiekę zdrowotną w innym państwie członkowskim, państwa członkowskie powinny zapewnić, aby pacjenci otrzymywali na własną prośbę odpowiednie informacje o standardach zdrowotnych i standardach jakości obowiązujących w państwie członkowskim, w którym przeprowadzane jest leczenie, oraz o specyfice opieki zdrowotnej proponowanej przez konkretny podmiot świadczący opiekę zdrowotną. Tego rodzaju informacje powinny być również udostępniane w formatach dostępnych dla osób niepełnosprawnych.

| (16) | Ponadto pacjenci z innych państw członkowskich powinni być traktowani na równi z obywatelami państwa członkowskiego leczenia oraz, zgodnie z ogólnymi zasadami sprawiedliwości i niedyskryminacji uznanymi w art. 21 Karty, nie mogą być w żaden sposób dyskryminowani ze względu na płeć, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub światopogląd, poglądy polityczne lub innego rodzaju, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. Państwa członkowskie mogą w różny sposób traktować poszczególne grupy pacjentów tylko wówczas, gdy mogą wykazać, że jest to uzasadnione słusznymi względami medycznymi, tak jak w przypadku szczególnych środków skierowanych do kobiet lub do niektórych grup wiekowych (np. bezpłatne szczepienia dla dzieci lub osób starszych). Niniejsza dyrektywa uwzględnia prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a zatem dyrektywę tę należy wdrażać i stosować z należytym poszanowaniem prawa do równości wobec prawa i zasady niedyskryminacji zgodnie z ogólnymi zasadami prawa określonymi w art. 20 i 21 Karty. Niniejszą dyrektywę stosuje się bez uszczerbku dla dyrektywy Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (8),
  dyrektywy Rady 2004/113/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług (9), dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (10) oraz dyrektywy Rady 2009/.../WE z dnia .../ w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania osób bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną

   (11)

  ,
  wykonujących art. 13 Traktatu WE. W świetle powyższego w niniejszej dyrektywie przewiduje się, że pacjenci traktowani są na równi z obywatelami państwa członkowskiego leczenia, włączając w to ochronę przed dyskryminacją, zapewnianą zgodnie z prawem wspólnotowym, jak też i na podstawie prawa państwa członkowskiego leczenia. |
| --- | --- |

(16)

Ponadto pacjenci z innych państw członkowskich powinni być traktowani na równi z obywatelami państwa członkowskiego leczenia oraz, zgodnie z ogólnymi zasadami sprawiedliwości i niedyskryminacji uznanymi w art. 21 Karty, nie mogą być w żaden sposób dyskryminowani ze względu na płeć, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub światopogląd, poglądy polityczne lub innego rodzaju, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. Państwa członkowskie mogą w różny sposób traktować poszczególne grupy pacjentów tylko wówczas, gdy mogą wykazać, że jest to uzasadnione słusznymi względami medycznymi, tak jak w przypadku szczególnych środków skierowanych do kobiet lub do niektórych grup wiekowych (np. bezpłatne szczepienia dla dzieci lub osób starszych). Niniejsza dyrektywa uwzględnia prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a zatem dyrektywę tę należy wdrażać i stosować z należytym poszanowaniem prawa do równości wobec prawa i zasady niedyskryminacji zgodnie z ogólnymi zasadami prawa określonymi w art. 20 i 21 Karty. Niniejszą dyrektywę stosuje się bez uszczerbku dla dyrektywy Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (8),
  dyrektywy Rady 2004/113/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług (9), dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (10) oraz dyrektywy Rady 2009/.../WE z dnia .../ w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania osób bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną

   (11)

  ,
  wykonujących art. 13 Traktatu WE. W świetle powyższego w niniejszej dyrektywie przewiduje się, że pacjenci traktowani są na równi z obywatelami państwa członkowskiego leczenia, włączając w to ochronę przed dyskryminacją, zapewnianą zgodnie z prawem wspólnotowym, jak też i na podstawie prawa państwa członkowskiego leczenia.

| (17) | Państwa członkowskie powinny zapewnić, że przy zastosowaniu niniejszej dyrektywy nie zachęca się pacjentów wbrew ich woli do korzystania z leczenia poza ich państwem członkowskim ubezpieczenia. |
| --- | --- |

(17)

Państwa członkowskie powinny zapewnić, że przy zastosowaniu niniejszej dyrektywy nie zachęca się pacjentów wbrew ich woli do korzystania z leczenia poza ich państwem członkowskim ubezpieczenia.

| (18) | Należy również podkreślić konieczność wprowadzenia szczególnych środków gwarantujących kobietom sprawiedliwy dostęp do systemów publicznej opieki zdrowotnej oraz do opieki przeznaczonej typowo dla kobiet, w szczególności do opieki zdrowotnej w zakresie ginekologii-położnictwa i zdrowia reprodukcyjnego. |
| --- | --- |

(18)

Należy również podkreślić konieczność wprowadzenia szczególnych środków gwarantujących kobietom sprawiedliwy dostęp do systemów publicznej opieki zdrowotnej oraz do opieki przeznaczonej typowo dla kobiet, w szczególności do opieki zdrowotnej w zakresie ginekologii-położnictwa i zdrowia reprodukcyjnego.

| (19) | W każdym przypadku jakikolwiek środek podjęty przez państwa członkowskie w celu zagwarantowania świadczenia opieki zdrowotnej zgodnie z jasnymi normami w zakresie sprawiedliwości i bezpieczeństwa nie powinien stwarzać nowych barier dla swobodnego przemieszczania się pracowników służby zdrowia, jak zapisano w Traktacie WE, a w szczególności uregulowano w dyrektywie 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (12). |
| --- | --- |

(19)

W każdym przypadku jakikolwiek środek podjęty przez państwa członkowskie w celu zagwarantowania świadczenia opieki zdrowotnej zgodnie z jasnymi normami w zakresie sprawiedliwości i bezpieczeństwa nie powinien stwarzać nowych barier dla swobodnego przemieszczania się pracowników służby zdrowia, jak zapisano w Traktacie WE, a w szczególności uregulowano w dyrektywie 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (12).

| (20) | Powinno się podejmować systematyczne i nieprzerwane wysiłki w celu zapewnienia poprawy norm jakości i bezpieczeństwa zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej z 1-2 czerwca 2006 r. w sprawie wartości i zasad wspólnych dla systemów zdrowia Unii Europejskiej, oraz z uwzględnieniem postępów międzynarodowego stanu nauk medycznych i powszechnie uznanych dobrych praktyk, a także nowych technologii w zakresie zdrowia. |
| --- | --- |

(20)

Powinno się podejmować systematyczne i nieprzerwane wysiłki w celu zapewnienia poprawy norm jakości i bezpieczeństwa zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej z 1-2 czerwca 2006 r. w sprawie wartości i zasad wspólnych dla systemów zdrowia Unii Europejskiej, oraz z uwzględnieniem postępów międzynarodowego stanu nauk medycznych i powszechnie uznanych dobrych praktyk, a także nowych technologii w zakresie zdrowia.

| (21) | Z badań wynika, że szkoda powstaje w około 10 % przypadków udzielania opieki zdrowotnej. Zatem w celu zapobieżenia brakowi zaufania do tych mechanizmów, stanowiącemu barierę w korzystaniu z transgranicznej opieki zdrowotnej, niezbędne jest zapewnienie
  , że państwa członkowskie, w których prowadzone jest leczenie, posiadają systemy (w tym zapewnienia dalszej opieki) obejmujące postępowanie
  w przypadkach
  domniemanej
  szkody wyrządzonej w związku ze świadczeniem opieki zdrowotnej
  , jak określiło państwo członkowskie leczenia
  . Pokrycie szkody oraz odszkodowanie wypłacane przez systemy kraju, w którym następuje leczenie, nie powinno stać na przeszkodzie rozszerzeniu przez państwa członkowskie zakresu ich systemów krajowych w stosunku do ich własnych pacjentów zamierzających skorzystać z opieki zdrowotnej za granicą, jeżeli jest to korzystniejsze z punktu widzenia pacjenta, w szczególności w odniesieniu do pacjentów, w przypadku których skorzystanie z systemu opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim jest konieczne. |
| --- | --- |

(21)

Z badań wynika, że szkoda powstaje w około 10 % przypadków udzielania opieki zdrowotnej. Zatem w celu zapobieżenia brakowi zaufania do tych mechanizmów, stanowiącemu barierę w korzystaniu z transgranicznej opieki zdrowotnej, niezbędne jest zapewnienie
  , że państwa członkowskie, w których prowadzone jest leczenie, posiadają systemy (w tym zapewnienia dalszej opieki) obejmujące postępowanie
  w przypadkach
  domniemanej
  szkody wyrządzonej w związku ze świadczeniem opieki zdrowotnej
  , jak określiło państwo członkowskie leczenia
  . Pokrycie szkody oraz odszkodowanie wypłacane przez systemy kraju, w którym następuje leczenie, nie powinno stać na przeszkodzie rozszerzeniu przez państwa członkowskie zakresu ich systemów krajowych w stosunku do ich własnych pacjentów zamierzających skorzystać z opieki zdrowotnej za granicą, jeżeli jest to korzystniejsze z punktu widzenia pacjenta, w szczególności w odniesieniu do pacjentów, w przypadku których skorzystanie z systemu opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim jest konieczne.

| (22) | Państwa członkowskie powinny zagwarantować, że mechanizmy zapewniające ochronę pacjentów oraz odszkodowanie za taką szkodę są dostępne w przypadku opieki zdrowotnej świadczonej na ich terytorium oraz że odpowiadają rodzajowi i rozmiarowi ryzyka. Określenie rodzaju lub zasad funkcjonowania takiego mechanizmu jest jednak zadaniem państw członkowskich. |
| --- | --- |

(22)

Państwa członkowskie powinny zagwarantować, że mechanizmy zapewniające ochronę pacjentów oraz odszkodowanie za taką szkodę są dostępne w przypadku opieki zdrowotnej świadczonej na ich terytorium oraz że odpowiadają rodzajowi i rozmiarowi ryzyka. Określenie rodzaju lub zasad funkcjonowania takiego mechanizmu jest jednak zadaniem państw członkowskich.

| (23) | Prawo do ochrony danych osobowych jest prawem podstawowym uznanym w art. 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Zapewnienie ciągłości transgranicznej opieki zdrowotnej uzależnione jest od przekazywania danych osobowych pacjenta dotyczących stanu jego zdrowia. Przepływ tych danych osobowych pomiędzy państwami członkowskimi powinien następować w swobodny sposób przy jednoczesnym zabezpieczeniu praw podstawowych obywateli. Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (13) ustanawia prawo obywateli do dostępu do danych osobowych dotyczących ich zdrowia, przykładowo zawartych w dokumentacji medycznej pacjenta, dotyczącej takich kwestii jak diagnoza, wyniki badań, oceny przez lekarzy, którzy świadczyli opiekę danemu pacjentowi, oraz do dokumentów dotyczących wszelkich przeprowadzonych u tego pacjenta zabiegów. Przepisy te mają zastosowanie także do opieki transgranicznej objętej zakresem niniejszej dyrektywy.
  Pacjent powinien mieć możliwość sprzeciwienia się w każdej chwili publikacji dotyczących go danych i otrzymać potwierdzenie, że dotyczące go dane zostały usunięte. |
| --- | --- |

(23)

Prawo do ochrony danych osobowych jest prawem podstawowym uznanym w art. 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Zapewnienie ciągłości transgranicznej opieki zdrowotnej uzależnione jest od przekazywania danych osobowych pacjenta dotyczących stanu jego zdrowia. Przepływ tych danych osobowych pomiędzy państwami członkowskimi powinien następować w swobodny sposób przy jednoczesnym zabezpieczeniu praw podstawowych obywateli. Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (13) ustanawia prawo obywateli do dostępu do danych osobowych dotyczących ich zdrowia, przykładowo zawartych w dokumentacji medycznej pacjenta, dotyczącej takich kwestii jak diagnoza, wyniki badań, oceny przez lekarzy, którzy świadczyli opiekę danemu pacjentowi, oraz do dokumentów dotyczących wszelkich przeprowadzonych u tego pacjenta zabiegów. Przepisy te mają zastosowanie także do opieki transgranicznej objętej zakresem niniejszej dyrektywy.
  Pacjent powinien mieć możliwość sprzeciwienia się w każdej chwili publikacji dotyczących go danych i otrzymać potwierdzenie, że dotyczące go dane zostały usunięte.

| (24) | W kilku orzeczeniach Trybunał Sprawiedliwości uznał prawo pacjentów jako osób ubezpieczonych do zwrotu kosztów opieki zdrowotnej świadczonej w innym państwie członkowskim w ramach ich ustawowego systemu zabezpieczenia społecznego. Trybunał orzekł, że przepisy Traktatu
  obejmują
  swobodę korzystających z opieki zdrowotnej, w tym osób, w przypadku których leczenie jest konieczne, w zakresie udania się do innego państwa członkowskiego w celu skorzystania tam z takiej opieki. ▐ Prawo wspólnotowe nie narusza kompetencji państw członkowskich do kształtowania ich systemów ochrony zdrowia i zabezpieczenia społecznego ▐. |
| --- | --- |

(24)

W kilku orzeczeniach Trybunał Sprawiedliwości uznał prawo pacjentów jako osób ubezpieczonych do zwrotu kosztów opieki zdrowotnej świadczonej w innym państwie członkowskim w ramach ich ustawowego systemu zabezpieczenia społecznego. Trybunał orzekł, że przepisy Traktatu
  obejmują
  swobodę korzystających z opieki zdrowotnej, w tym osób, w przypadku których leczenie jest konieczne, w zakresie udania się do innego państwa członkowskiego w celu skorzystania tam z takiej opieki. ▐ Prawo wspólnotowe nie narusza kompetencji państw członkowskich do kształtowania ich systemów ochrony zdrowia i zabezpieczenia społecznego ▐.

| (25) | Zgodnie z zasadami ustanowionymi przez Trybunał Sprawiedliwości oraz nie stwarzając zagrożenia dla równowagi finansowej państw członkowskich w zakresie systemów ochrony zdrowia i zabezpieczenia społecznego, pacjentom, pracownikom służby medycznej, podmiotom świadczącym opiekę zdrowotną oraz instytucjom zabezpieczenia społecznego należy zapewnić większą pewność prawną w zakresie zwrotu kosztów opieki zdrowotnej. |
| --- | --- |

(25)

Zgodnie z zasadami ustanowionymi przez Trybunał Sprawiedliwości oraz nie stwarzając zagrożenia dla równowagi finansowej państw członkowskich w zakresie systemów ochrony zdrowia i zabezpieczenia społecznego, pacjentom, pracownikom służby medycznej, podmiotom świadczącym opiekę zdrowotną oraz instytucjom zabezpieczenia społecznego należy zapewnić większą pewność prawną w zakresie zwrotu kosztów opieki zdrowotnej.

| (26) | W zakres dyrektywy nie wchodzi pokrycie kosztów opieki medycznej koniecznej z medycznego punktu widzenia podczas tymczasowego pobytu ubezpieczonego w innym państwie członkowskim. Niniejsza dyrektywa nie narusza także praw pacjentów do otrzymania zgody na leczenie w innym państwie członkowskim, jeżeli spełnione są warunki określone w rozporządzeniach dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, w szczególności w art. 22 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (14) oraz w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (15). |
| --- | --- |

(26)

W zakres dyrektywy nie wchodzi pokrycie kosztów opieki medycznej koniecznej z medycznego punktu widzenia podczas tymczasowego pobytu ubezpieczonego w innym państwie członkowskim. Niniejsza dyrektywa nie narusza także praw pacjentów do otrzymania zgody na leczenie w innym państwie członkowskim, jeżeli spełnione są warunki określone w rozporządzeniach dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, w szczególności w art. 22 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (14) oraz w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (15).

| (27) | ▐ Pacjenci powinni otrzymać gwarancję pokrycia kosztów opieki zdrowotnej
  świadczonej w innym państwie członkowskim oraz produktów związanych z opieką zdrowotną świadczoną w innym państwie członkowskim
  co najmniej na poziomie stosowanym do
  takiego samego lub równie skutecznego leczenia
  w przypadku, gdyby udzielono
  go lub nabyto je
  na terytorium ich państwa członkowskiego ubezpieczenia. Zapewnia to pełne poszanowanie odpowiedzialności państw członkowskich za określanie zakresu uprawnień ich obywateli do opieki zdrowotnej oraz pozwala uniknąć istotnego wpływu na finansowanie krajowych systemów opieki zdrowotnej. W ustawodawstwie krajowym państwa członkowskie mogą jednak przewidzieć, że zwrot kosztów leczenia następuje według stawek obowiązujących w państwie członkowskim leczenia w przypadku, gdy jest to korzystniejsze dla pacjenta. Sytuacja taka będzie miała miejsce szczególnie w przypadku każdego leczenia prowadzonego w ramach europejskich sieci referencyjnych wspomnianych w art. 15 niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(27)

▐ Pacjenci powinni otrzymać gwarancję pokrycia kosztów opieki zdrowotnej
  świadczonej w innym państwie członkowskim oraz produktów związanych z opieką zdrowotną świadczoną w innym państwie członkowskim
  co najmniej na poziomie stosowanym do
  takiego samego lub równie skutecznego leczenia
  w przypadku, gdyby udzielono
  go lub nabyto je
  na terytorium ich państwa członkowskiego ubezpieczenia. Zapewnia to pełne poszanowanie odpowiedzialności państw członkowskich za określanie zakresu uprawnień ich obywateli do opieki zdrowotnej oraz pozwala uniknąć istotnego wpływu na finansowanie krajowych systemów opieki zdrowotnej. W ustawodawstwie krajowym państwa członkowskie mogą jednak przewidzieć, że zwrot kosztów leczenia następuje według stawek obowiązujących w państwie członkowskim leczenia w przypadku, gdy jest to korzystniejsze dla pacjenta. Sytuacja taka będzie miała miejsce szczególnie w przypadku każdego leczenia prowadzonego w ramach europejskich sieci referencyjnych wspomnianych w art. 15 niniejszej dyrektywy.

| (28) | W związku z tym z punktu widzenia pacjenta oba systemy są spójne, a zastosowanie znajduje bądź niniejsza dyrektywa, bądź rozporządzenie (EWG) nr 1408/71. W każdym przypadku ubezpieczony występujący o zgodę na skorzystanie w innym państwie członkowskim z leczenia stosownego do jego stanu chorobowego zawsze otrzymuje tę zgodę na warunkach określonych w rozporządzeniu (EWG) nr 1408/71 i (WE) nr 883/2004, jeżeli dane leczenie nie może zostać zapewnione w okresie rozsądnym z medycznego punktu widzenia, mając na uwadze obecny stan zdrowia tej osoby oraz prawdopodobny przebieg choroby. Nie można pozbawić pacjenta bardziej korzystnych uprawnień zagwarantowanych w rozporządzeniu (EWG) nr 1408/71 i (WE) nr 883/2004, jeśli spełnione są warunki przysługiwania tych uprawnień. |
| --- | --- |

(28)

W związku z tym z punktu widzenia pacjenta oba systemy są spójne, a zastosowanie znajduje bądź niniejsza dyrektywa, bądź rozporządzenie (EWG) nr 1408/71. W każdym przypadku ubezpieczony występujący o zgodę na skorzystanie w innym państwie członkowskim z leczenia stosownego do jego stanu chorobowego zawsze otrzymuje tę zgodę na warunkach określonych w rozporządzeniu (EWG) nr 1408/71 i (WE) nr 883/2004, jeżeli dane leczenie nie może zostać zapewnione w okresie rozsądnym z medycznego punktu widzenia, mając na uwadze obecny stan zdrowia tej osoby oraz prawdopodobny przebieg choroby. Nie można pozbawić pacjenta bardziej korzystnych uprawnień zagwarantowanych w rozporządzeniu (EWG) nr 1408/71 i (WE) nr 883/2004, jeśli spełnione są warunki przysługiwania tych uprawnień.

| (29) | Pacjent może wybrać system bardziej mu odpowiadający, jednak w każdym przypadku, gdy zastosowanie rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 jest korzystniejsze dla pacjenta, nie można odmówić pacjentowi uprawnień gwarantowanych w tym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(29)

Pacjent może wybrać system bardziej mu odpowiadający, jednak w każdym przypadku, gdy zastosowanie rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 jest korzystniejsze dla pacjenta, nie można odmówić pacjentowi uprawnień gwarantowanych w tym rozporządzeniu.

| (30) | W żadnym przypadku pacjent nie powinien czerpać korzyści finansowych z opieki zdrowotnej świadczonej w innym państwie członkowskim
  lub nabytych tam towarów
  . Pokrycie kosztów powinno ograniczać się jedynie do kosztów rzeczywistych.
  Państwa członkowskie mogą decydować o pokryciu innych związanych kosztów, na przykład leczenia terapeutycznego, pod warunkiem że łączny koszt nie przekracza kwoty wypłacanej w państwie członkowskim ubezpieczenia. |
| --- | --- |

(30)

W żadnym przypadku pacjent nie powinien czerpać korzyści finansowych z opieki zdrowotnej świadczonej w innym państwie członkowskim
  lub nabytych tam towarów
  . Pokrycie kosztów powinno ograniczać się jedynie do kosztów rzeczywistych.
  Państwa członkowskie mogą decydować o pokryciu innych związanych kosztów, na przykład leczenia terapeutycznego, pod warunkiem że łączny koszt nie przekracza kwoty wypłacanej w państwie członkowskim ubezpieczenia.

| (31) | Celem niniejszej dyrektywy nie jest stworzenie uprawnienia do zwrotu kosztów leczenia
  ani kosztów zakupu towarów
  w innym państwie członkowskim, jeżeli takie leczenie
  lub towary
  nie
  są
  objęte zakresem świadczeń przewidzianym w ustawodawstwie państwa członkowskiego ubezpieczenia pacjenta. Niniejsza dyrektywa nie stoi również na przeszkodzie rozszerzeniu przez państwa członkowskie ich systemu świadczeń rzeczowych na opiekę zdrowotną świadczoną w innym państwie członkowskim
  i nabywane tam towary
  , zgodnie z przepisami tego państwa członkowskiego.
  Niniejsza dyrektywa uznaje fakt, że prawo do korzystania z możliwości leczenia nie zawsze jest określane przez państwa członkowskie na szczeblu krajowym oraz że państwa członkowskie mogą organizować swoje systemy opieki zdrowotnej i systemy zabezpieczenia społecznego w sposób przewidujący ustalanie prawa do korzystania z leczenia na szczeblu regionalnym lub lokalnym. |
| --- | --- |

(31)

Celem niniejszej dyrektywy nie jest stworzenie uprawnienia do zwrotu kosztów leczenia
  ani kosztów zakupu towarów
  w innym państwie członkowskim, jeżeli takie leczenie
  lub towary
  nie
  są
  objęte zakresem świadczeń przewidzianym w ustawodawstwie państwa członkowskiego ubezpieczenia pacjenta. Niniejsza dyrektywa nie stoi również na przeszkodzie rozszerzeniu przez państwa członkowskie ich systemu świadczeń rzeczowych na opiekę zdrowotną świadczoną w innym państwie członkowskim
  i nabywane tam towary
  , zgodnie z przepisami tego państwa członkowskiego.
  Niniejsza dyrektywa uznaje fakt, że prawo do korzystania z możliwości leczenia nie zawsze jest określane przez państwa członkowskie na szczeblu krajowym oraz że państwa członkowskie mogą organizować swoje systemy opieki zdrowotnej i systemy zabezpieczenia społecznego w sposób przewidujący ustalanie prawa do korzystania z leczenia na szczeblu regionalnym lub lokalnym.

| (32) | W przypadku gdy istnieje kilka sposobów leczenia danej choroby lub obrażenia, pacjent powinien mieć prawo do zwrotu kosztów za wszystkie metody leczenia, które zostały w odpowiedni sposób wypróbowane i przetestowane przez międzynarodowe nauki medyczne, nawet gdy metody te nie są dostępne w państwie członkowskim ubezpieczenia pacjenta. |
| --- | --- |

(32)

W przypadku gdy istnieje kilka sposobów leczenia danej choroby lub obrażenia, pacjent powinien mieć prawo do zwrotu kosztów za wszystkie metody leczenia, które zostały w odpowiedni sposób wypróbowane i przetestowane przez międzynarodowe nauki medyczne, nawet gdy metody te nie są dostępne w państwie członkowskim ubezpieczenia pacjenta.

| (33) | Niniejsza dyrektywa nie reguluje transferu uprawnień wynikających z zabezpieczenia społecznego między państwami członkowskimi, ani żadnej innej koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Wyłącznym celem przepisów dotyczących uprzedniej zgody i zwrotu kosztów opieki zdrowotnej świadczonej w innym państwie członkowskim jest umożliwienie swobody świadczenia opieki zdrowotnej, zarówno dla pacjentów, jak i dla podmiotów świadczących opiekę zdrowotną, oraz usunięcie nieuzasadnionych barier w korzystaniu z tej podstawowej swobody w ramach państwa członkowskiego ubezpieczenia pacjenta. Niniejsza dyrektywa respektuje zatem w pełni różnice między krajowymi systemami opieki zdrowotnej oraz odpowiedzialność państw członkowskich za organizację oraz świadczenie usług zdrowotnych i opieki medycznej. |
| --- | --- |

(33)

Niniejsza dyrektywa nie reguluje transferu uprawnień wynikających z zabezpieczenia społecznego między państwami członkowskimi, ani żadnej innej koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Wyłącznym celem przepisów dotyczących uprzedniej zgody i zwrotu kosztów opieki zdrowotnej świadczonej w innym państwie członkowskim jest umożliwienie swobody świadczenia opieki zdrowotnej, zarówno dla pacjentów, jak i dla podmiotów świadczących opiekę zdrowotną, oraz usunięcie nieuzasadnionych barier w korzystaniu z tej podstawowej swobody w ramach państwa członkowskiego ubezpieczenia pacjenta. Niniejsza dyrektywa respektuje zatem w pełni różnice między krajowymi systemami opieki zdrowotnej oraz odpowiedzialność państw członkowskich za organizację oraz świadczenie usług zdrowotnych i opieki medycznej.

| (34) | Niniejsza dyrektywa reguluje także prawo pacjenta do otrzymania produktu leczniczego
  lub wyrobu medycznego
  dopuszczonego do obrotu w państwie członkowskim, w którym świadczona jest opieka zdrowotna, nawet w przypadku, gdy ten produkt leczniczy
  lub wyrób medyczny
  nie jest dopuszczony do obrotu w państwie członkowskim ubezpieczenia; jest to bowiem niezbędny element uzyskania
  właśnie tego
  skutecznego leczenia
  pacjenta
  w innym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

(34)

Niniejsza dyrektywa reguluje także prawo pacjenta do otrzymania produktu leczniczego
  lub wyrobu medycznego
  dopuszczonego do obrotu w państwie członkowskim, w którym świadczona jest opieka zdrowotna, nawet w przypadku, gdy ten produkt leczniczy
  lub wyrób medyczny
  nie jest dopuszczony do obrotu w państwie członkowskim ubezpieczenia; jest to bowiem niezbędny element uzyskania
  właśnie tego
  skutecznego leczenia
  pacjenta
  w innym państwie członkowskim.

| (35) | Państwa członkowskie mogą utrzymać ogólne warunki, kryteria przysługiwania uprawnień oraz prawne i administracyjne formalności dotyczące uzyskania opieki zdrowotnej oraz zwrotu jej kosztów, takie jak wymóg konsultacji z lekarzem ogólnym przed konsultacją u specjalisty lub przed skorzystaniem z opieki szpitalnej; dotyczy to także pacjentów zamierzających skorzystać w opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim, jeżeli warunki te są konieczne, proporcjonalne do celu oraz nie mają charakteru uznaniowego ani dyskryminacyjnego. W związku z tym uzasadniony jest wymóg, aby te ogólne warunki oraz formalności były stosowane w sposób obiektywny, przejrzysty i niedyskryminacyjny, były znane z wyprzedzeniem, opierały się przede wszystkim na względach medycznych oraz nie stwarzały żadnych dodatkowych obciążeń dla pacjentów zamierzających skorzystać z opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim w porównaniu z pacjentami uzyskującymi leczenie w ich państwie członkowskim ubezpieczenia oraz aby decyzje te były podejmowane możliwie jak najszybciej. Nie narusza to prawa państw członkowskich do określania kryteriów lub warunków udzielania uprzedniej zgody pacjentom ubiegającym się o skorzystanie z opieki zdrowotnej w swoim państwie członkowskim ubezpieczenia. |
| --- | --- |

(35)

Państwa członkowskie mogą utrzymać ogólne warunki, kryteria przysługiwania uprawnień oraz prawne i administracyjne formalności dotyczące uzyskania opieki zdrowotnej oraz zwrotu jej kosztów, takie jak wymóg konsultacji z lekarzem ogólnym przed konsultacją u specjalisty lub przed skorzystaniem z opieki szpitalnej; dotyczy to także pacjentów zamierzających skorzystać w opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim, jeżeli warunki te są konieczne, proporcjonalne do celu oraz nie mają charakteru uznaniowego ani dyskryminacyjnego. W związku z tym uzasadniony jest wymóg, aby te ogólne warunki oraz formalności były stosowane w sposób obiektywny, przejrzysty i niedyskryminacyjny, były znane z wyprzedzeniem, opierały się przede wszystkim na względach medycznych oraz nie stwarzały żadnych dodatkowych obciążeń dla pacjentów zamierzających skorzystać z opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim w porównaniu z pacjentami uzyskującymi leczenie w ich państwie członkowskim ubezpieczenia oraz aby decyzje te były podejmowane możliwie jak najszybciej. Nie narusza to prawa państw członkowskich do określania kryteriów lub warunków udzielania uprzedniej zgody pacjentom ubiegającym się o skorzystanie z opieki zdrowotnej w swoim państwie członkowskim ubezpieczenia.

| (36) | Wszelka opieka zdrowotna, która nie jest traktowana jako opieka szpitalna zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy, powinna zostać uznana za opiekę pozaszpitalną. W świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości w dziedzinie swobodnego przepływu usług należy znieść wymóg uprzedniej zgody na zwrot kosztów przez ustawowy system zabezpieczenia społecznego państwa członkowskiego ubezpieczenia w przypadku pozaszpitalnej opieki zdrowotnej świadczonej w innym państwie członkowskim. O ile zwrot kosztów takiej opieki pozostaje w granicach zakresu świadczeń gwarantowanych w ramach systemu ubezpieczenia zdrowotnego państwa członkowskiego ubezpieczenia, zniesienie wymogu uprzedniej zgody nie powinno naruszyć równowagi finansowej systemów zabezpieczenia społecznego. |
| --- | --- |

(36)

Wszelka opieka zdrowotna, która nie jest traktowana jako opieka szpitalna zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy, powinna zostać uznana za opiekę pozaszpitalną. W świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości w dziedzinie swobodnego przepływu usług należy znieść wymóg uprzedniej zgody na zwrot kosztów przez ustawowy system zabezpieczenia społecznego państwa członkowskiego ubezpieczenia w przypadku pozaszpitalnej opieki zdrowotnej świadczonej w innym państwie członkowskim. O ile zwrot kosztów takiej opieki pozostaje w granicach zakresu świadczeń gwarantowanych w ramach systemu ubezpieczenia zdrowotnego państwa członkowskiego ubezpieczenia, zniesienie wymogu uprzedniej zgody nie powinno naruszyć równowagi finansowej systemów zabezpieczenia społecznego.

| (37) | Brak jest definicji opieki szpitalnej, wspólnej dla różnych systemów zabezpieczenia społecznego we Wspólnocie, a różnice w interpretacji tego pojęcia mogą stwarzać przeszkody dla swobody korzystania z opieki zdrowotnej przez pacjentów. Rozwiązanie tego problemu wymaga wypracowania wspólnotowej definicji opieki szpitalnej. Opieka szpitalna w znaczeniu ogólnym oznacza opiekę wymagającą noclegu pacjenta. Jednakże stosownym może okazać się uznanie za opiekę szpitalną także pewnych innych rodzajów opieki zdrowotnej, jeśli wymaga ona użycia wysoce specjalistycznej i kosztownej infrastruktury medycznej lub sprzętu medycznego (np. zaawansowanych technologicznie skanerów stosowanych w diagnostyce) albo obejmuje leczenie stwarzające szczególne ryzyko dla pacjenta lub dla społeczeństwa (np. leczenie poważnych chorób zakaźnych). ▐ |
| --- | --- |

(37)

Brak jest definicji opieki szpitalnej, wspólnej dla różnych systemów zabezpieczenia społecznego we Wspólnocie, a różnice w interpretacji tego pojęcia mogą stwarzać przeszkody dla swobody korzystania z opieki zdrowotnej przez pacjentów. Rozwiązanie tego problemu wymaga wypracowania wspólnotowej definicji opieki szpitalnej. Opieka szpitalna w znaczeniu ogólnym oznacza opiekę wymagającą noclegu pacjenta. Jednakże stosownym może okazać się uznanie za opiekę szpitalną także pewnych innych rodzajów opieki zdrowotnej, jeśli wymaga ona użycia wysoce specjalistycznej i kosztownej infrastruktury medycznej lub sprzętu medycznego (np. zaawansowanych technologicznie skanerów stosowanych w diagnostyce) albo obejmuje leczenie stwarzające szczególne ryzyko dla pacjenta lub dla społeczeństwa (np. leczenie poważnych chorób zakaźnych). ▐

| (38) | Dostępne dowody wskazują, że stosowanie zasad swobodnego przepływu do korzystania z opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim, w granicach zakresu świadczeń gwarantowanych w ramach systemu ubezpieczenia zdrowotnego w państwie członkowskim ubezpieczenia, nie będzie stanowiło zagrożenia dla systemów zdrowotnych państw członkowskich ani równowagi finansowej ich systemów zabezpieczenia społecznego. Trybunał Sprawiedliwości uznał jednak, iż nie można wykluczyć, że potencjalne ryzyko poważnego naruszenia równowagi finansowej systemu zabezpieczenia społecznego lub zagrożenia celowi utrzymania zrównoważonej i dostępnej dla wszystkich opieki medycznej i szpitalnej może stanowić nadrzędny wzgląd interesu publicznego uzasadniający barierę w zastosowaniu zasady swobody świadczenia usług. Trybunał Sprawiedliwości stwierdził także, że liczba szpitali, ich rozmieszczenie geograficzne, sposób ich organizacji oraz ich wyposażenie, a nawet rodzaj usług medycznych, które są w stanie świadczyć poszczególne placówki, to dziedziny, w których powinno być możliwe planowanie. Niniejsza dyrektywa powinna przewidywać system uprzedniej zgody na pokrycie kosztów opieki szpitalnej otrzymanej w innym państwie członkowskim w przypadku spełnienia następujących warunków: gdyby leczenie zostało przeprowadzone na terytorium danego państwa, jego system zabezpieczenia społecznego pokryłby koszty tych świadczeń, a odpływ pacjentów związany z wdrożeniem tej dyrektywy poważnie narusza lub prawdopodobnie poważnie naruszy równowagę finansową systemu zabezpieczenia społecznego lub ów odpływ pacjentów poważnie zagraża lub prawdopodobnie poważnie zagrozi procesom planowania i racjonalizacji prowadzonym w sektorze szpitalnym w celu uniknięcia nadwyżek zasobów, braku równowagi w podaży opieki szpitalnej oraz strat logistycznych i finansowych, utrzymania zrównoważonych usług medycznych i szpitalnych, otwartych dla wszystkich, lub utrzymania potencjału w zakresie leczenia lub kompetencji medycznych na terytorium danego państwa członkowskiego. Jako że precyzyjna ocena skutków spodziewanego odpływu pacjentów wymaga złożonych założeń i wyliczeń, w niniejszej dyrektywie zezwala się na system uprzedniej zgody, o ile istnieją wystarczające powody, by oczekiwać poważnego zagrożenia dla systemu zabezpieczenia społecznego. Powinno to dotyczyć także przypadków już istniejących systemów uprzedniej zgody, spełniających warunki określone w art. 8. |
| --- | --- |

(38)

Dostępne dowody wskazują, że stosowanie zasad swobodnego przepływu do korzystania z opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim, w granicach zakresu świadczeń gwarantowanych w ramach systemu ubezpieczenia zdrowotnego w państwie członkowskim ubezpieczenia, nie będzie stanowiło zagrożenia dla systemów zdrowotnych państw członkowskich ani równowagi finansowej ich systemów zabezpieczenia społecznego. Trybunał Sprawiedliwości uznał jednak, iż nie można wykluczyć, że potencjalne ryzyko poważnego naruszenia równowagi finansowej systemu zabezpieczenia społecznego lub zagrożenia celowi utrzymania zrównoważonej i dostępnej dla wszystkich opieki medycznej i szpitalnej może stanowić nadrzędny wzgląd interesu publicznego uzasadniający barierę w zastosowaniu zasady swobody świadczenia usług. Trybunał Sprawiedliwości stwierdził także, że liczba szpitali, ich rozmieszczenie geograficzne, sposób ich organizacji oraz ich wyposażenie, a nawet rodzaj usług medycznych, które są w stanie świadczyć poszczególne placówki, to dziedziny, w których powinno być możliwe planowanie. Niniejsza dyrektywa powinna przewidywać system uprzedniej zgody na pokrycie kosztów opieki szpitalnej otrzymanej w innym państwie członkowskim w przypadku spełnienia następujących warunków: gdyby leczenie zostało przeprowadzone na terytorium danego państwa, jego system zabezpieczenia społecznego pokryłby koszty tych świadczeń, a odpływ pacjentów związany z wdrożeniem tej dyrektywy poważnie narusza lub prawdopodobnie poważnie naruszy równowagę finansową systemu zabezpieczenia społecznego lub ów odpływ pacjentów poważnie zagraża lub prawdopodobnie poważnie zagrozi procesom planowania i racjonalizacji prowadzonym w sektorze szpitalnym w celu uniknięcia nadwyżek zasobów, braku równowagi w podaży opieki szpitalnej oraz strat logistycznych i finansowych, utrzymania zrównoważonych usług medycznych i szpitalnych, otwartych dla wszystkich, lub utrzymania potencjału w zakresie leczenia lub kompetencji medycznych na terytorium danego państwa członkowskiego. Jako że precyzyjna ocena skutków spodziewanego odpływu pacjentów wymaga złożonych założeń i wyliczeń, w niniejszej dyrektywie zezwala się na system uprzedniej zgody, o ile istnieją wystarczające powody, by oczekiwać poważnego zagrożenia dla systemu zabezpieczenia społecznego. Powinno to dotyczyć także przypadków już istniejących systemów uprzedniej zgody, spełniających warunki określone w art. 8.

| (39) | W każdym przypadku, jeżeli państwo członkowskie zdecydowało się na wprowadzenie systemu uprzedniej zgody na pokrycie kosztów opieki szpitalnej lub opieki specjalistycznej świadczonej w innym państwie członkowskim zgodnie z postanowieniami niniejszej dyrektywy, koszty takiej opieki świadczonej w innym państwie członkowskim powinny być także zwrócone przez państwo członkowskie ubezpieczenia do poziomu kosztów, które zostałyby zwrócone, gdyby
  identycznego leczenia lub leczenia o tym samym stopniu skuteczności dla pacjenta
  udzielono w państwie członkowskim ubezpieczenia, bez przekraczania rzeczywistych kosztów uzyskanej opieki zdrowotnej. Jednakże jeżeli spełnione są warunki określone w art. 22 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71, udzielenie zgody oraz zapewnienie świadczeń powinno nastąpić zgodnie z tym rozporządzeniem. Ma to zastosowanie w szczególności w przypadkach, gdy zgoda jest udzielana po rozpatrzeniu wniosku w postępowaniu administracyjnym lub sądowym oraz gdy zainteresowana osoba skorzystała z leczenia w innym państwie członkowskim. W tym przypadku nie stosuje się art. 6, 7, 8 i 9 niniejszej dyrektywy. Jest to zgodne z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, który stwierdził, że pacjenci, którzy otrzymali decyzję o odmowie zgody, uznaną następnie za nieuzasadnioną, uprawnieni są do otrzymania całkowitego zwrotu kosztów leczenia uzyskanego w innym państwie członkowskim zgodnie z ustawodawstwem państwa członkowskiego leczenia. |
| --- | --- |

(39)

W każdym przypadku, jeżeli państwo członkowskie zdecydowało się na wprowadzenie systemu uprzedniej zgody na pokrycie kosztów opieki szpitalnej lub opieki specjalistycznej świadczonej w innym państwie członkowskim zgodnie z postanowieniami niniejszej dyrektywy, koszty takiej opieki świadczonej w innym państwie członkowskim powinny być także zwrócone przez państwo członkowskie ubezpieczenia do poziomu kosztów, które zostałyby zwrócone, gdyby
  identycznego leczenia lub leczenia o tym samym stopniu skuteczności dla pacjenta
  udzielono w państwie członkowskim ubezpieczenia, bez przekraczania rzeczywistych kosztów uzyskanej opieki zdrowotnej. Jednakże jeżeli spełnione są warunki określone w art. 22 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71, udzielenie zgody oraz zapewnienie świadczeń powinno nastąpić zgodnie z tym rozporządzeniem. Ma to zastosowanie w szczególności w przypadkach, gdy zgoda jest udzielana po rozpatrzeniu wniosku w postępowaniu administracyjnym lub sądowym oraz gdy zainteresowana osoba skorzystała z leczenia w innym państwie członkowskim. W tym przypadku nie stosuje się art. 6, 7, 8 i 9 niniejszej dyrektywy. Jest to zgodne z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, który stwierdził, że pacjenci, którzy otrzymali decyzję o odmowie zgody, uznaną następnie za nieuzasadnioną, uprawnieni są do otrzymania całkowitego zwrotu kosztów leczenia uzyskanego w innym państwie członkowskim zgodnie z ustawodawstwem państwa członkowskiego leczenia.

| (40) | Można odmówić uprzedniego wydania zgody jedynie w ramach sprawiedliwej i przejrzystej procedury. Określone przez państwa członkowskie zasady składania wniosków o wydanie zgody oraz możliwe przyczyny odmowy powinny zostać ogłoszone z wyprzedzeniem. Odmowa powinna ograniczać się do koniecznych przypadków, powinna być współmierna do celów wytyczonych dla wdrożenia systemu uprzedniego wydawania zgody. |
| --- | --- |

(40)

Można odmówić uprzedniego wydania zgody jedynie w ramach sprawiedliwej i przejrzystej procedury. Określone przez państwa członkowskie zasady składania wniosków o wydanie zgody oraz możliwe przyczyny odmowy powinny zostać ogłoszone z wyprzedzeniem. Odmowa powinna ograniczać się do koniecznych przypadków, powinna być współmierna do celów wytyczonych dla wdrożenia systemu uprzedniego wydawania zgody.

| (41) | Pacjenci w stanie zagrożenia życia figurujący na liście oczekujących na leczenie w państwie członkowskim, z którego pochodzą, i pilnie potrzebujący opieki nie mogą być objęci obowiązkiem ubiegania się o uprzednią zgodę, gdyż ta procedura mogłaby uniemożliwiać im podjęcie w odpowiednim czasie leczenia w innym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

(41)

Pacjenci w stanie zagrożenia życia figurujący na liście oczekujących na leczenie w państwie członkowskim, z którego pochodzą, i pilnie potrzebujący opieki nie mogą być objęci obowiązkiem ubiegania się o uprzednią zgodę, gdyż ta procedura mogłaby uniemożliwiać im podjęcie w odpowiednim czasie leczenia w innym państwie członkowskim.

| (42) | Procedury dotyczące transgranicznej opieki zdrowotnej ustanowione przez państwa członkowskie powinny udzielać pacjentom gwarancji obiektywności, niedyskryminacji oraz przejrzystości, zapewniając terminowe i należyte podejmowanie decyzji przez instytucje krajowe, z uwzględnieniem zarówno tych nadrzędnych zasad, jak i indywidualnych okoliczności każdego przypadku. Ma to także zastosowanie do rzeczywistego zwrotu kosztów opieki zdrowotnej poniesionych w innym państwie członkowskim, po powrocie pacjenta. Zaleca się, by w normalnych warunkach pacjenci otrzymali decyzję dotyczącą transgranicznej opieki zdrowotnej w okresie 15 dni kalendarzowych. W razie konieczności niezwłocznego podjęcia danego leczenia okres ten powinien jednak zostać skrócony. W każdym razie te ogólne zasady nie powinny naruszać procedur uznawania i przepisów dotyczących świadczenia usług przewidzianych w dyrektywie 2005/36/WE ║. |
| --- | --- |

(42)

Procedury dotyczące transgranicznej opieki zdrowotnej ustanowione przez państwa członkowskie powinny udzielać pacjentom gwarancji obiektywności, niedyskryminacji oraz przejrzystości, zapewniając terminowe i należyte podejmowanie decyzji przez instytucje krajowe, z uwzględnieniem zarówno tych nadrzędnych zasad, jak i indywidualnych okoliczności każdego przypadku. Ma to także zastosowanie do rzeczywistego zwrotu kosztów opieki zdrowotnej poniesionych w innym państwie członkowskim, po powrocie pacjenta. Zaleca się, by w normalnych warunkach pacjenci otrzymali decyzję dotyczącą transgranicznej opieki zdrowotnej w okresie 15 dni kalendarzowych. W razie konieczności niezwłocznego podjęcia danego leczenia okres ten powinien jednak zostać skrócony. W każdym razie te ogólne zasady nie powinny naruszać procedur uznawania i przepisów dotyczących świadczenia usług przewidzianych w dyrektywie 2005/36/WE ║.

| (43) | Konieczne jest zapewnienie odpowiedniej informacji dotyczącej istotnych aspektów transgranicznej opieki zdrowotnej w celu umożliwienia pacjentom faktycznego korzystania z ich praw w tym obszarze. Z punktu widzenia transgranicznej opieki zdrowotnej najbardziej skutecznym instrumentem zapewniającym udzielanie takiej informacji jest ustanowienie centralnych punktów kontaktowych w każdym państwie członkowskim, do których mogą zwracać się pacjenci oraz które mogą udzielać informacji z zakresu transgranicznej opieki zdrowotnej, przy jednoczesnym uwzględnieniu sytuacji systemu zdrowotnego danego państwa członkowskiego. Ponieważ zapytania z zakresu transgranicznej opieki zdrowotnej będą wymagały również współpracy pomiędzy instytucjami w różnych państwach członkowskich, te centralne punkty kontaktowe powinny tworzyć sieć kontaktową, za pośrednictwem której możliwe będzie najbardziej skuteczne załatwienie takich spraw. Punkty kontaktowe powinny współpracować ze sobą oraz umożliwiać pacjentom dokonanie świadomego wyboru w kwestii transgranicznej opieki zdrowotnej. Powinny także udzielać informacji dotyczących możliwości dostępnych w przypadku problemów związanych z transgraniczną opieką zdrowotną, w szczególności możliwości pozasądowego rozstrzygania sporów w tym obszarze.
  Podczas opracowywania wymogów dotyczących świadczenia transgranicznej opieki zdrowotnej państwa członkowskie powinny uwzględnić potrzebę udzielania informacji w dostępnych formatach oraz potencjalne źródła dodatkowej pomocy dla wrażliwych pacjentów, osób niepełnosprawnych oraz osób o szczególnie złożonych potrzebach. |
| --- | --- |

(43)

Konieczne jest zapewnienie odpowiedniej informacji dotyczącej istotnych aspektów transgranicznej opieki zdrowotnej w celu umożliwienia pacjentom faktycznego korzystania z ich praw w tym obszarze. Z punktu widzenia transgranicznej opieki zdrowotnej najbardziej skutecznym instrumentem zapewniającym udzielanie takiej informacji jest ustanowienie centralnych punktów kontaktowych w każdym państwie członkowskim, do których mogą zwracać się pacjenci oraz które mogą udzielać informacji z zakresu transgranicznej opieki zdrowotnej, przy jednoczesnym uwzględnieniu sytuacji systemu zdrowotnego danego państwa członkowskiego. Ponieważ zapytania z zakresu transgranicznej opieki zdrowotnej będą wymagały również współpracy pomiędzy instytucjami w różnych państwach członkowskich, te centralne punkty kontaktowe powinny tworzyć sieć kontaktową, za pośrednictwem której możliwe będzie najbardziej skuteczne załatwienie takich spraw. Punkty kontaktowe powinny współpracować ze sobą oraz umożliwiać pacjentom dokonanie świadomego wyboru w kwestii transgranicznej opieki zdrowotnej. Powinny także udzielać informacji dotyczących możliwości dostępnych w przypadku problemów związanych z transgraniczną opieką zdrowotną, w szczególności możliwości pozasądowego rozstrzygania sporów w tym obszarze.
  Podczas opracowywania wymogów dotyczących świadczenia transgranicznej opieki zdrowotnej państwa członkowskie powinny uwzględnić potrzebę udzielania informacji w dostępnych formatach oraz potencjalne źródła dodatkowej pomocy dla wrażliwych pacjentów, osób niepełnosprawnych oraz osób o szczególnie złożonych potrzebach.

| (44) | Dla pacjenta korzystającego z opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim niż to, w którym jest ubezpieczony, istotne jest ustalenie z góry, jakie przepisy mają zastosowanie. Taka sama przejrzystość niezbędna jest w przypadku ▐ transgranicznego świadczenia opieki zdrowotnej
  , takiej jak telemedycyna
  . W takich przypadkach, zgodnie z ogólnymi zasadami określonymi w art. 5, do opieki zdrowotnej mają zastosowanie przepisy ustawodawstwa państwa członkowskiego leczenia, gdyż zgodnie z art. 152 ust. 5 Traktatu za organizację i świadczenie usług zdrowotnych i opieki medycznej odpowiadają państwa członkowskie. Pomoże to pacjentom w dokonywaniu świadomych wyborów i zapobiegnie nieporozumieniom. Ponadto wytworzy to wysoki stopień zaufania między pacjentem a podmiotem świadczącym opiekę zdrowotną. |
| --- | --- |

(44)

Dla pacjenta korzystającego z opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim niż to, w którym jest ubezpieczony, istotne jest ustalenie z góry, jakie przepisy mają zastosowanie. Taka sama przejrzystość niezbędna jest w przypadku ▐ transgranicznego świadczenia opieki zdrowotnej
  , takiej jak telemedycyna
  . W takich przypadkach, zgodnie z ogólnymi zasadami określonymi w art. 5, do opieki zdrowotnej mają zastosowanie przepisy ustawodawstwa państwa członkowskiego leczenia, gdyż zgodnie z art. 152 ust. 5 Traktatu za organizację i świadczenie usług zdrowotnych i opieki medycznej odpowiadają państwa członkowskie. Pomoże to pacjentom w dokonywaniu świadomych wyborów i zapobiegnie nieporozumieniom. Ponadto wytworzy to wysoki stopień zaufania między pacjentem a podmiotem świadczącym opiekę zdrowotną.

| (45) | O formie i liczbie takich krajowych punktów kontaktowych powinny decydować państwa członkowskie. Krajowe punkty kontaktowe mogą również zostać włączone w istniejące ośrodki informacyjne lub opierać się na ich funkcjonowaniu, pod warunkiem wyraźnego wskazania, że placówki te pełnią także rolę krajowych punktów kontaktowych do spraw transgranicznej opieki zdrowotnej. Krajowe punkty kontaktowe powinny dysponować odpowiednim wyposażeniem w celu udzielania informacji z zakresu głównych zagadnień transgranicznej opieki zdrowotnej oraz w razie potrzeby udzielać pacjentom praktycznej pomocy.
  Państwa członkowskie powinny zagwarantować udział w tych działaniach instytucji reprezentujących pracowników służby zdrowia.
  Funkcjonowanie krajowych punktów kontaktowych nie powinno wykluczać ustanowienia przez państwa członkowskie innych powiązanych punktów kontaktowych na poziomie regionalnym lub lokalnym, odzwierciedlających specyficzną organizację ich systemów opieki zdrowotnej.
  Krajowe punkty kontaktowe powinny być w stanie zapewnić pacjentom istotne informacje na temat transgranicznej opieki zdrowotnej oraz udzielać im pomocy. Nie powinno to obejmować porad prawnych. |
| --- | --- |

(45)

O formie i liczbie takich krajowych punktów kontaktowych powinny decydować państwa członkowskie. Krajowe punkty kontaktowe mogą również zostać włączone w istniejące ośrodki informacyjne lub opierać się na ich funkcjonowaniu, pod warunkiem wyraźnego wskazania, że placówki te pełnią także rolę krajowych punktów kontaktowych do spraw transgranicznej opieki zdrowotnej. Krajowe punkty kontaktowe powinny dysponować odpowiednim wyposażeniem w celu udzielania informacji z zakresu głównych zagadnień transgranicznej opieki zdrowotnej oraz w razie potrzeby udzielać pacjentom praktycznej pomocy.
  Państwa członkowskie powinny zagwarantować udział w tych działaniach instytucji reprezentujących pracowników służby zdrowia.
  Funkcjonowanie krajowych punktów kontaktowych nie powinno wykluczać ustanowienia przez państwa członkowskie innych powiązanych punktów kontaktowych na poziomie regionalnym lub lokalnym, odzwierciedlających specyficzną organizację ich systemów opieki zdrowotnej.
  Krajowe punkty kontaktowe powinny być w stanie zapewnić pacjentom istotne informacje na temat transgranicznej opieki zdrowotnej oraz udzielać im pomocy. Nie powinno to obejmować porad prawnych.

| (46) | Potrzebna jest współpraca
  między podmiotami świadczącymi opiekę zdrowotną, płatnikami i organami regulacyjnymi z różnych państw członkowskich na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym w celu zapewnienia bezpiecznej i efektywnej transgranicznej opieki o wysokiej jakości. Odnosi się to w szczególności do współpracy pomiędzy regionami przygranicznymi, gdzie transgraniczne świadczenie
  opieki zdrowotnej
  jest najbardziej efektywnym sposobem zorganizowania
  opieki zdrowotnej
  dla społeczności lokalnych; trwałe osiągnięcie takiego transgranicznego świadczenia usług wymaga współpracy pomiędzy systemami zdrowotnymi różnych państw członkowskich. Współpraca ta może obejmować wspólne planowanie, wzajemne uznawanie lub dostosowywanie procedur lub standardów, interoperacyjność odpowiednich krajowych systemów technologii informacyjno-komunikacyjnych, praktyczne mechanizmy zapewniające ciągłość opieki lub ułatwianie w praktyce pracownikom służby zdrowia czasowego lub okazyjnego świadczenia transgranicznej opieki zdrowotnej. ▐ |
| --- | --- |

(46)

Potrzebna jest współpraca
  między podmiotami świadczącymi opiekę zdrowotną, płatnikami i organami regulacyjnymi z różnych państw członkowskich na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym w celu zapewnienia bezpiecznej i efektywnej transgranicznej opieki o wysokiej jakości. Odnosi się to w szczególności do współpracy pomiędzy regionami przygranicznymi, gdzie transgraniczne świadczenie
  opieki zdrowotnej
  jest najbardziej efektywnym sposobem zorganizowania
  opieki zdrowotnej
  dla społeczności lokalnych; trwałe osiągnięcie takiego transgranicznego świadczenia usług wymaga współpracy pomiędzy systemami zdrowotnymi różnych państw członkowskich. Współpraca ta może obejmować wspólne planowanie, wzajemne uznawanie lub dostosowywanie procedur lub standardów, interoperacyjność odpowiednich krajowych systemów technologii informacyjno-komunikacyjnych, praktyczne mechanizmy zapewniające ciągłość opieki lub ułatwianie w praktyce pracownikom służby zdrowia czasowego lub okazyjnego świadczenia transgranicznej opieki zdrowotnej. ▐

| (47) | Komisja powinna zachęcać państwa członkowskie do współpracy w dziedzinach określonych w rozdziale IV niniejszej dyrektywy oraz, zgodnie z art. 152 ust. 2 Traktatu i w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, może podjąć wszelką użyteczną inicjatywę służącą ułatwieniu i promowaniu takiej współpracy. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość skorzystania z europejskiego ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT). |
| --- | --- |

(47)

Komisja powinna zachęcać państwa członkowskie do współpracy w dziedzinach określonych w rozdziale IV niniejszej dyrektywy oraz, zgodnie z art. 152 ust. 2 Traktatu i w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, może podjąć wszelką użyteczną inicjatywę służącą ułatwieniu i promowaniu takiej współpracy. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość skorzystania z europejskiego ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT).

| (48) | W przypadku, gdy produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w państwie członkowskim pacjenta zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (16)

  , obejmującego przyszłe dyrektywy w sprawie sfałszowanych produktów leczniczych i nadzoru farmaceutycznego
  zostały przepisane w innym państwie członkowskim na nazwisko danego pacjenta, uznanie takich recept medycznie
  lub przez apteki
  oraz zrealizowanie ich w państwie członkowskim pacjenta powinno być co do zasady możliwe. Zniesienie barier natury regulacyjnej i administracyjnej w odniesieniu do takiego uznania nie narusza w każdym pojedynczym przypadku wymogu udzielenia odpowiedniej zgody przez lekarza prowadzącego leczenie pacjenta lub farmaceutę, jeżeli jest to uzasadnione ochroną zdrowia człowieka oraz konieczne i proporcjonalne do tego celu. Takie uznanie medyczne nie powinno także naruszać decyzji państwa członkowskiego ubezpieczenia dotyczącej włączenia tych produktów leczniczych w zakres świadczeń objętych jego systemem zabezpieczenia społecznego
  , a także obowiązujących krajowych przepisów dotyczących cen i refundacji
  . Wdrożenie zasady uznania ułatwi przyjęcie środków koniecznych dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta oraz uniknięcia nadużywania lub pomyłki co do produktów leczniczych. Europejskie sieci referencyjne powinny zapewniać opiekę zdrowotną wszystkim pacjentom, których stan chorobowy wymaga szczególnej koncentracji zasobów lub wiedzy. |
| --- | --- |

(48)

W przypadku, gdy produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w państwie członkowskim pacjenta zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (16)

  , obejmującego przyszłe dyrektywy w sprawie sfałszowanych produktów leczniczych i nadzoru farmaceutycznego
  zostały przepisane w innym państwie członkowskim na nazwisko danego pacjenta, uznanie takich recept medycznie
  lub przez apteki
  oraz zrealizowanie ich w państwie członkowskim pacjenta powinno być co do zasady możliwe. Zniesienie barier natury regulacyjnej i administracyjnej w odniesieniu do takiego uznania nie narusza w każdym pojedynczym przypadku wymogu udzielenia odpowiedniej zgody przez lekarza prowadzącego leczenie pacjenta lub farmaceutę, jeżeli jest to uzasadnione ochroną zdrowia człowieka oraz konieczne i proporcjonalne do tego celu. Takie uznanie medyczne nie powinno także naruszać decyzji państwa członkowskiego ubezpieczenia dotyczącej włączenia tych produktów leczniczych w zakres świadczeń objętych jego systemem zabezpieczenia społecznego
  , a także obowiązujących krajowych przepisów dotyczących cen i refundacji
  . Wdrożenie zasady uznania ułatwi przyjęcie środków koniecznych dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta oraz uniknięcia nadużywania lub pomyłki co do produktów leczniczych. Europejskie sieci referencyjne powinny zapewniać opiekę zdrowotną wszystkim pacjentom, których stan chorobowy wymaga szczególnej koncentracji zasobów lub wiedzy.

| (49) | Europejskie sieci referencyjne powinny zapewniać opiekę zdrowotną wszystkim pacjentom, których stan chorobowy wymaga szczególnej koncentracji zasobów lub wiedzy. Celem funkcjonowania takich sieci ma być świadczenie efektywnej kosztowo opieki o przystępnych cenach i wysokiej jakości; sieci te mogłyby być także punktami centralnymi, w których koncentrowałyby się szkolenia i badania medyczne, rozpowszechnianie informacji oraz procesy oceny. Należy ustanowić mechanizm identyfikacji oraz rozwoju europejskich sieci referencyjnych w celu zapewnienia na poziomie europejskim równego dostępu do wysokiej jakości wiedzy z danej dziedziny medycznej wszystkim pacjentom, jak i pracownikom służby zdrowia. |
| --- | --- |

(49)

Europejskie sieci referencyjne powinny zapewniać opiekę zdrowotną wszystkim pacjentom, których stan chorobowy wymaga szczególnej koncentracji zasobów lub wiedzy. Celem funkcjonowania takich sieci ma być świadczenie efektywnej kosztowo opieki o przystępnych cenach i wysokiej jakości; sieci te mogłyby być także punktami centralnymi, w których koncentrowałyby się szkolenia i badania medyczne, rozpowszechnianie informacji oraz procesy oceny. Należy ustanowić mechanizm identyfikacji oraz rozwoju europejskich sieci referencyjnych w celu zapewnienia na poziomie europejskim równego dostępu do wysokiej jakości wiedzy z danej dziedziny medycznej wszystkim pacjentom, jak i pracownikom służby zdrowia.

| (50) | Rozwój technologiczny w zakresie transgranicznego świadczenia opieki zdrowotnej poprzez korzystanie z technologii informacyjno-komunikacyjnych może wprowadzać niejasność co do sprawowania obowiązków nadzorczych przez państwa członkowskie, utrudniając w ten sposób swobodny przepływ opieki zdrowotnej i narażając ochronę zdrowia na możliwe dodatkowe ryzyko związane z tą drogą świadczenia opieki. We Wspólnocie występuje znaczne zróżnicowanie oraz niezgodność formatów i standardów technologii informacyjno-komunikacyjnych stosowanych w transgranicznym świadczeniu opieki zdrowotnej, co stanowi zarówno przeszkodę w świadczeniu transgranicznej opieki zdrowotnej tą drogą, jak i stwarza potencjalne zagrożenie dla ochrony zdrowia. W związku z tym konieczna jest harmonizacja działań Wspólnoty w tych dziedzinach i upoważnienie w tym celu Komisji do przyjęcia środków wykonawczych, pozwalających na wystarczająco szybkie ustanowienie oraz aktualizowanie zobowiązań i standardów w tej dziedzinie, co odzwierciedli stały postęp technologiczny i techniczny. |
| --- | --- |

(50)

Rozwój technologiczny w zakresie transgranicznego świadczenia opieki zdrowotnej poprzez korzystanie z technologii informacyjno-komunikacyjnych może wprowadzać niejasność co do sprawowania obowiązków nadzorczych przez państwa członkowskie, utrudniając w ten sposób swobodny przepływ opieki zdrowotnej i narażając ochronę zdrowia na możliwe dodatkowe ryzyko związane z tą drogą świadczenia opieki. We Wspólnocie występuje znaczne zróżnicowanie oraz niezgodność formatów i standardów technologii informacyjno-komunikacyjnych stosowanych w transgranicznym świadczeniu opieki zdrowotnej, co stanowi zarówno przeszkodę w świadczeniu transgranicznej opieki zdrowotnej tą drogą, jak i stwarza potencjalne zagrożenie dla ochrony zdrowia. W związku z tym konieczna jest harmonizacja działań Wspólnoty w tych dziedzinach i upoważnienie w tym celu Komisji do przyjęcia środków wykonawczych, pozwalających na wystarczająco szybkie ustanowienie oraz aktualizowanie zobowiązań i standardów w tej dziedzinie, co odzwierciedli stały postęp technologiczny i techniczny.

| (51) | Interoperacyjność usług zdrowotnych świadczonych za pośrednictwem środków elektronicznych (e-zdrowia) należy osiągnąć z poszanowaniem krajowych uregulowań dotyczących świadczenia usług opieki zdrowotnej, przyjętych w celu ochrony pacjentów, w tym krajowych przepisów dotyczących sprzedaży wysyłkowej produktów leczniczych przez apteki internetowe, w szczególności krajowych zakazów sprzedaży wysyłkowej produktów leczniczych wydawanych na receptę, zgodnie z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości i dyrektywy 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 maja 1997 r. w sprawie ochrony konsumentów w przypadku umów zawieranych na odległość (17). |
| --- | --- |

(51)

Interoperacyjność usług zdrowotnych świadczonych za pośrednictwem środków elektronicznych (e-zdrowia) należy osiągnąć z poszanowaniem krajowych uregulowań dotyczących świadczenia usług opieki zdrowotnej, przyjętych w celu ochrony pacjentów, w tym krajowych przepisów dotyczących sprzedaży wysyłkowej produktów leczniczych przez apteki internetowe, w szczególności krajowych zakazów sprzedaży wysyłkowej produktów leczniczych wydawanych na receptę, zgodnie z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości i dyrektywy 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 maja 1997 r. w sprawie ochrony konsumentów w przypadku umów zawieranych na odległość (17).

| (52) | Statystyki rutynowe oraz dane uzupełniające z zakresu transgranicznej opieki zdrowotnej są niezbędne do skutecznego monitorowania i planowania opieki zdrowotnej oraz zarządzania nią, zarówno w znaczeniu ogólnym, jak i w szczególności transgraniczną opieką zdrowotną, a tworzenie tych statystyk powinno zostać włączone, o ile to możliwe, w ramy istniejących systemów gromadzenia danych, aby opieka transgraniczna uwzględniona została w monitorowaniu i planowaniu, w tym w ramy odpowiednich struktur na poziomie Wspólnoty, takich jak wspólnotowy system statystyczny, a w szczególności rozporządzenie (WE) nr 1338/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie statystyk Wspólnoty w zakresie zdrowia publicznego oraz bezpieczeństwa i higieny pracy (18), system informacji zdrowotnej ustanowiony w ramach programu w dziedzinie zdrowia, stworzonego w drodze decyzji nr 1786/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. przyjmującej program działań wspólnotowych w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008) (19) oraz inne działania monitorujące, takie jak podejmowane przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób ustanowione w drodze rozporządzenia (WE) nr 851/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (20). |
| --- | --- |

(52)

Statystyki rutynowe oraz dane uzupełniające z zakresu transgranicznej opieki zdrowotnej są niezbędne do skutecznego monitorowania i planowania opieki zdrowotnej oraz zarządzania nią, zarówno w znaczeniu ogólnym, jak i w szczególności transgraniczną opieką zdrowotną, a tworzenie tych statystyk powinno zostać włączone, o ile to możliwe, w ramy istniejących systemów gromadzenia danych, aby opieka transgraniczna uwzględniona została w monitorowaniu i planowaniu, w tym w ramy odpowiednich struktur na poziomie Wspólnoty, takich jak wspólnotowy system statystyczny, a w szczególności rozporządzenie (WE) nr 1338/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie statystyk Wspólnoty w zakresie zdrowia publicznego oraz bezpieczeństwa i higieny pracy (18), system informacji zdrowotnej ustanowiony w ramach programu w dziedzinie zdrowia, stworzonego w drodze decyzji nr 1786/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. przyjmującej program działań wspólnotowych w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008) (19) oraz inne działania monitorujące, takie jak podejmowane przez Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób ustanowione w drodze rozporządzenia (WE) nr 851/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (20).

| (53) | Stały postęp w wiedzy medycznej i technologiach zdrowia stwarza z jednej strony nowe możliwości, a z drugiej stanowi wyzwanie dla systemów zdrowotnych państw członkowskich.
  Jednakże ocena technologii medycznych oraz możliwe ograniczenie dostępu do nowych technologii za pomocą niektórych decyzji organów administracyjnych wiążą się z pewnymi fundamentalnymi kwestiami społecznymi, wymagającymi udziału dużej grupy zainteresowanych podmiotów, a także wprowadzenia skutecznego modelu zarządzania. W związku z tym wszelka współpraca powinna obejmować nie tylko właściwe organy wszystkich państw członkowskich, ale także wszystkie zainteresowane podmioty, łącznie z pracownikami służby zdrowia oraz przedstawicielami pacjentów i przemysłu. Poza tym współpraca ta powinna opierać się na zdrowych zasadach dobrego zarządzania, takich jak: przejrzystość, otwartość, obiektywizm i bezstronność procedur. |
| --- | --- |

(53)

Stały postęp w wiedzy medycznej i technologiach zdrowia stwarza z jednej strony nowe możliwości, a z drugiej stanowi wyzwanie dla systemów zdrowotnych państw członkowskich.
  Jednakże ocena technologii medycznych oraz możliwe ograniczenie dostępu do nowych technologii za pomocą niektórych decyzji organów administracyjnych wiążą się z pewnymi fundamentalnymi kwestiami społecznymi, wymagającymi udziału dużej grupy zainteresowanych podmiotów, a także wprowadzenia skutecznego modelu zarządzania. W związku z tym wszelka współpraca powinna obejmować nie tylko właściwe organy wszystkich państw członkowskich, ale także wszystkie zainteresowane podmioty, łącznie z pracownikami służby zdrowia oraz przedstawicielami pacjentów i przemysłu. Poza tym współpraca ta powinna opierać się na zdrowych zasadach dobrego zarządzania, takich jak: przejrzystość, otwartość, obiektywizm i bezstronność procedur.

| (54) | Środki niezbędne do wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny być przyjmowane zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (21). |
| --- | --- |

(54)

Środki niezbędne do wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny być przyjmowane zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (21).

| (55) | W szczególności należy przyznać Komisji kompetencje do przyjęcia
  , we współpracy z właściwymi ekspertami i zainteresowanymi podmiotami,
  następujących środków: wykazu rodzajów leczenia, niewymagających noclegu pacjenta, mających podlegać tym samym zasadom, co opieka szpitalna; środków towarzyszących, wykluczających szczególne kategorie produktów leczniczych lub substancji z systemu uznania recept wystawionych w innym państwie członkowskim, przewidzianego w niniejszej dyrektywie; wykazu szczególnych kryteriów i warunków, które muszą spełniać europejskie sieci referencyjne oraz procedurę tworzenia europejskich sieci referencyjnych. Ponieważ środki te mają zasięg ogólny i zmierzają do zmiany elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie nowymi elementami innymi niż istotne, muszą zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą ustanowioną w art. 5a decyzji 1999/468/WE. |
| --- | --- |

(55)

W szczególności należy przyznać Komisji kompetencje do przyjęcia
  , we współpracy z właściwymi ekspertami i zainteresowanymi podmiotami,
  następujących środków: wykazu rodzajów leczenia, niewymagających noclegu pacjenta, mających podlegać tym samym zasadom, co opieka szpitalna; środków towarzyszących, wykluczających szczególne kategorie produktów leczniczych lub substancji z systemu uznania recept wystawionych w innym państwie członkowskim, przewidzianego w niniejszej dyrektywie; wykazu szczególnych kryteriów i warunków, które muszą spełniać europejskie sieci referencyjne oraz procedurę tworzenia europejskich sieci referencyjnych. Ponieważ środki te mają zasięg ogólny i zmierzają do zmiany elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie nowymi elementami innymi niż istotne, muszą zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą ustanowioną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

| (56) | W związku z tym, że cel niniejszej dyrektywy, a mianowicie ustanowienie ogólnych ram świadczenia bezpiecznej i efektywnej transgranicznej opieki zdrowotnej o wysokiej jakości w Unii Europejskiej, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na zasięg działań możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(56)

W związku z tym, że cel niniejszej dyrektywy, a mianowicie ustanowienie ogólnych ram świadczenia bezpiecznej i efektywnej transgranicznej opieki zdrowotnej o wysokiej jakości w Unii Europejskiej, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na zasięg działań możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (57) | Poprzez wcześniejszą współpracę dwustronną oraz w porozumieniu z pacjentem państwo członkowskie ubezpieczenia i państwo członkowskie leczenia powinny zagwarantować odpowiednią dalszą opiekę i wsparcie w jednym z tych państw członkowskich zgodnie z zatwierdzonymi metodami leczenia, a także udostępnić pacjentom czytelne informacje na temat dalszej opieki i kosztów. W tym celu państwa członkowskie powinny przyjąć środki gwarantujące, że niezbędne dane medyczne i dane dotyczące opieki społecznej przekazywane są z zachowaniem zasad poufności oraz że pracownicy służby medycznej i opieki społecznej w obu państwach mogą się konsultować ze sobą, aby zapewnić pacjentowi najwyższej jakości leczenie i późniejszą opiekę (w tym wsparcie społeczne). |
| --- | --- |

(57)

Poprzez wcześniejszą współpracę dwustronną oraz w porozumieniu z pacjentem państwo członkowskie ubezpieczenia i państwo członkowskie leczenia powinny zagwarantować odpowiednią dalszą opiekę i wsparcie w jednym z tych państw członkowskich zgodnie z zatwierdzonymi metodami leczenia, a także udostępnić pacjentom czytelne informacje na temat dalszej opieki i kosztów. W tym celu państwa członkowskie powinny przyjąć środki gwarantujące, że niezbędne dane medyczne i dane dotyczące opieki społecznej przekazywane są z zachowaniem zasad poufności oraz że pracownicy służby medycznej i opieki społecznej w obu państwach mogą się konsultować ze sobą, aby zapewnić pacjentowi najwyższej jakości leczenie i późniejszą opiekę (w tym wsparcie społeczne).

| (58) | Ułatwiając swobodę przemieszczania się pacjentów na terenie Unii Europejskiej, niniejsza dyrektywa może doprowadzić do powstania konkurencji wśród podmiotów świadczących usługi zdrowotne. Taka konkurencja może przyczynić się do podniesienia jakości powszechnej opieki zdrowotnej oraz do ustanowienia ośrodków doskonałości, |
| --- | --- |

(58)

Ułatwiając swobodę przemieszczania się pacjentów na terenie Unii Europejskiej, niniejsza dyrektywa może doprowadzić do powstania konkurencji wśród podmiotów świadczących usługi zdrowotne. Taka konkurencja może przyczynić się do podniesienia jakości powszechnej opieki zdrowotnej oraz do ustanowienia ośrodków doskonałości,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Cel

Niniejsza dyrektywa
  określa zasady dostępu do bezpiecznej
  opieki zdrowotnej o wysokiej jakości
  w innym państwie członkowskim oraz ustanawia mechanizmy współpracy między państwami członkowskimi w dziedzinie opieki zdrowotnej, zapewniając pełne poszanowanie kompetencji krajowych w obszarze organizacji i świadczenia opieki zdrowotnej.

Przy stosowaniu niniejszej dyrektywy państwa członkowskie uwzględniają zasady wysokiej jakości opieki zdrowotnej i sprawiedliwości.

Artykuł 2

Zakres

Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do świadczenia
  transgranicznej
  opieki zdrowotnej, niezależnie od sposobu jej zorganizowania, udzielenia czy finansowania oraz bez względu na jej publiczny czy prywatny charakter.
  Nie narusza ona istniejących ram dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, określonego w rozporządzeniu (EWG) nr 1408/71 oraz w zastępującym je rozporządzeniu (WE) nr 883/2004.

Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do usług, których głównym celem jest opieka długoterminowa, zwłaszcza obejmujących te usługi świadczone przez długi okres, których celem jest dostarczanie ludziom koniecznej pomocy w wykonywaniu codziennych, rutynowych czynności.

Niniejsza dyrektywa nie ma również zastosowania do przeszczepiania narządów.

Artykuł 3

Stosunek do innych przepisów prawa wspólnotowego

1.   Niniejszą dyrektywę stosuje się bez uszczerbku dla:

| a) | dyrektywa 2005/36/WE w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych; |
| --- | --- |

a)

dyrektywa 2005/36/WE w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych;

| b) | dyrektywy 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego („dyrektywa w sprawie handlu elektronicznego”) (22); |
| --- | --- |

b)

dyrektywy 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego („dyrektywa w sprawie handlu elektronicznego”) (22);

| c) | dyrektywy 95/46/WE w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych oraz dyrektywy 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego z dnia 12 lipca 2002 r. dotyczącej przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej)
   (23); |
| --- | --- |

c)

dyrektywy 95/46/WE w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych oraz dyrektywy 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego z dnia 12 lipca 2002 r. dotyczącej przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej)
   (23);

| d) | rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiającego wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiającego Europejską Agencję Leków (24) oraz dyrektywy 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi; |
| --- | --- |

d)

rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiającego wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiającego Europejską Agencję Leków (24) oraz dyrektywy 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi;

| e) | dyrektywy 2001/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie zbliżania przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, odnoszących się do wdrożenia zasady dobrej praktyki klinicznej w prowadzeniu badań klinicznych produktów leczniczych, przeznaczonych do stosowania przez człowieka (25); |
| --- | --- |

e)

dyrektywy 2001/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie zbliżania przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, odnoszących się do wdrożenia zasady dobrej praktyki klinicznej w prowadzeniu badań klinicznych produktów leczniczych, przeznaczonych do stosowania przez człowieka (25);

| f) | dyrektywy 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (26); |
| --- | --- |

f)

dyrektywy 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (26);

| g) | dyrektywy 2000/43/WE ║ wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne; |
| --- | --- |

g)

dyrektywy 2000/43/WE ║ wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne;

| h) | dyrektywy 2004/113/WE wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług; |
| --- | --- |

h)

dyrektywy 2004/113/WE wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług;

| i) | dyrektywy 2000/78/WE ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy; |
| --- | --- |

i)

dyrektywy 2000/78/WE ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy;

| j) | dyrektywy 2009/.../WE w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania osób bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną; |
| --- | --- |

j)

dyrektywy 2009/.../WE w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania osób bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną;

| k) | rozporządzeń dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, w szczególności art. 22 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 ║ w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie oraz rozporządzenia (WE) nr 883/2004 ║ w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego; |
| --- | --- |

k)

rozporządzeń dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, w szczególności art. 22 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 ║ w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie oraz rozporządzenia (WE) nr 883/2004 ║ w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego;

| l) | rozporządzenia (WE) nr 1082/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie europejskiego ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT) (27); |
| --- | --- |

l)

rozporządzenia (WE) nr 1082/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie europejskiego ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT) (27);

| m) | dyrektywy 2002/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 2003 r. ustanawiająca normy jakości i bezpiecznego pobierania, testowania i dystrybucji krwi ludzkiej i składników krwi (28); |
| --- | --- |

m)

dyrektywy 2002/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 2003 r. ustanawiająca normy jakości i bezpiecznego pobierania, testowania i dystrybucji krwi ludzkiej i składników krwi (28);

| n) | dyrektywy 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie ustalenia norm jakości i bezpiecznego oddawania, pobierania, testowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich (29); |
| --- | --- |

n)

dyrektywy 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie ustalenia norm jakości i bezpiecznego oddawania, pobierania, testowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich (29);

| o) | dyrektywy Rady 92/49/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (30). |
| --- | --- |

o)

dyrektywy Rady 92/49/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (30).

2.   W
  zakres dyrektywy nie wchodzi pokrycie kosztów opieki zdrowotnej koniecznej z medycznego punktu widzenia podczas tymczasowego pobytu ubezpieczonego
  w innym państwie członkowskim
  . Niniejsza dyrektywa nie narusza także praw pacjentów do otrzymania zgody na leczenie
  w innym państwie członkowskim
  , jeżeli
  spełnione są warunki ▐ określone w
  rozporządzeniach dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, w szczególności w
  art. 22 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 oraz
  w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 883/2004.

▐

3.   Państwa członkowskie stosują przepisy niniejszej dyrektywy zgodnie z zasadami przewidzianymi w Traktacie WE.

Artykuł 4

Definicje

Dla celów niniejszej dyrektywy zastosowanie mają następujące definicje:

| a) | „opieka zdrowotna” oznacza usługi
  i towary
  zdrowotne
  dostarczane lub przepisane
  przez
  pracowników
  służby zdrowia
  pacjentom w celu oceny, utrzymania lub przywrócenia im ich stanu zdrowia lub w celu zapobieżenia chorobie,
  bez względu na sposób ich zorganizowania, świadczenia i finansowania na poziomie krajowym, ani na ich publiczny bądź prywatny charakter; |
| --- | --- |

a)

„opieka zdrowotna” oznacza usługi
  i towary
  zdrowotne
  dostarczane lub przepisane
  przez
  pracowników
  służby zdrowia
  pacjentom w celu oceny, utrzymania lub przywrócenia im ich stanu zdrowia lub w celu zapobieżenia chorobie,
  bez względu na sposób ich zorganizowania, świadczenia i finansowania na poziomie krajowym, ani na ich publiczny bądź prywatny charakter;

| b) | „dane medyczne” oznaczają wszelkie informacje związane ze zdrowiem fizycznym lub psychicznym danej osoby lub ze świadczeniem usług zdrowotnych na jej rzecz, mogące obejmować: informacje o zarejestrowaniu danej osoby celem świadczenia usług opieki zdrowotnej na jej rzecz; informacje o płatnościach danej osoby za opiekę zdrowotną lub kwalifikowaniu się danej osoby do korzystania z opieki zdrowotnej; numer, symbol lub oznaczenie przypisane danej osobie wyłącznie w celu identyfikowanie jej dla potrzeb świadczenia opieki zdrowotnej; wszelkie informacje na temat danej osoby zebrane w okresie świadczenia usług opieki zdrowotnej na jej rzecz; informacje pochodzące z badań laboratoryjnych lub lekarskich dotyczących części ciała lub wydzielin fizjologicznych; informacje umożliwiające identyfikację osoby (pracownika służby zdrowia) świadczącej usługi opieki zdrowotnej na rzecz danego pacjenta; |
| --- | --- |

b)

„dane medyczne” oznaczają wszelkie informacje związane ze zdrowiem fizycznym lub psychicznym danej osoby lub ze świadczeniem usług zdrowotnych na jej rzecz, mogące obejmować: informacje o zarejestrowaniu danej osoby celem świadczenia usług opieki zdrowotnej na jej rzecz; informacje o płatnościach danej osoby za opiekę zdrowotną lub kwalifikowaniu się danej osoby do korzystania z opieki zdrowotnej; numer, symbol lub oznaczenie przypisane danej osobie wyłącznie w celu identyfikowanie jej dla potrzeb świadczenia opieki zdrowotnej; wszelkie informacje na temat danej osoby zebrane w okresie świadczenia usług opieki zdrowotnej na jej rzecz; informacje pochodzące z badań laboratoryjnych lub lekarskich dotyczących części ciała lub wydzielin fizjologicznych; informacje umożliwiające identyfikację osoby (pracownika służby zdrowia) świadczącej usługi opieki zdrowotnej na rzecz danego pacjenta;

| c) | „transgraniczna opieka zdrowotna” oznacza opiekę zdrowotną świadczoną w państwie członkowskim innym niż państwo, w którym pacjent jest ubezpieczony ▐;
  ▐ |
| --- | --- |

c)

„transgraniczna opieka zdrowotna” oznacza opiekę zdrowotną świadczoną w państwie członkowskim innym niż państwo, w którym pacjent jest ubezpieczony ▐;

▐

| d) | „pracownik służby zdrowia” oznacza lekarza medycyny, pielęgniarkę odpowiedzialną za opiekę ogólną, lekarza dentystę, położną, farmaceutę w rozumieniu dyrektywy 2005/36/WE albo innego pracownika wykonującego czynności w sektorze opieki zdrowotnej, które są ograniczone do zawodów regulowanych w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2005/36/WE
  lub osobę prowadzącą legalnie działalność zdrowotną w państwie członkowskim leczenia
  ; |
| --- | --- |

d)

„pracownik służby zdrowia” oznacza lekarza medycyny, pielęgniarkę odpowiedzialną za opiekę ogólną, lekarza dentystę, położną, farmaceutę w rozumieniu dyrektywy 2005/36/WE albo innego pracownika wykonującego czynności w sektorze opieki zdrowotnej, które są ograniczone do zawodów regulowanych w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2005/36/WE
  lub osobę prowadzącą legalnie działalność zdrowotną w państwie członkowskim leczenia
  ;

| e) | „podmiot świadczący opiekę zdrowotną” oznacza
  każdego pracownika służby zdrowia w rozumieniu lit. d) powyżej albo
  osobę prawną legalnie świadczącą opiekę zdrowotną na terenie państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

e)

„podmiot świadczący opiekę zdrowotną” oznacza
  każdego pracownika służby zdrowia w rozumieniu lit. d) powyżej albo
  osobę prawną legalnie świadczącą opiekę zdrowotną na terenie państwa członkowskiego;

| f) | „pacjent” oznacza każdą osobę fizyczną, która otrzymuje lub chce otrzymać opiekę zdrowotną w państwie członkowskim; |
| --- | --- |

f)

„pacjent” oznacza każdą osobę fizyczną, która otrzymuje lub chce otrzymać opiekę zdrowotną w państwie członkowskim;

| g) | „ubezpieczony” oznacza ▐ osobę, która jest ubezpieczona zgodnie z
  definicją zawartą w
  art. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 883/2004,
  lub jak zdefiniowano w warunkach polis odpowiednich prywatnych systemów ubezpieczenia zdrowotnego; |
| --- | --- |

g)

„ubezpieczony” oznacza ▐ osobę, która jest ubezpieczona zgodnie z
  definicją zawartą w
  art. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 883/2004,
  lub jak zdefiniowano w warunkach polis odpowiednich prywatnych systemów ubezpieczenia zdrowotnego;

| h) | „państwo członkowskie ubezpieczenia” oznacza państwo członkowskie, w którym pacjent jest ubezpieczony
  lub państwo członkowskie, w którym pacjent zamieszkuje, jeżeli nie jest to to samo państwo członkowskie, co poprzednie
  .

  W przypadku, gdy w związku ze stosowaniem odpowiednio rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i rozporządzenia (WE) nr 883/2004 organ ubezpieczenia zdrowotnego w państwie członkowskim zamieszkania pacjenta jest odpowiedzialny za udzielanie świadczeń zgodnie z ustawodawstwem danego państwa, dla celów niniejszej dyrektywy dane państwo członkowskie jest uznawane za państwo członkowskie ubezpieczenia; |
| --- | --- |

h)

„państwo członkowskie ubezpieczenia” oznacza państwo członkowskie, w którym pacjent jest ubezpieczony
  lub państwo członkowskie, w którym pacjent zamieszkuje, jeżeli nie jest to to samo państwo członkowskie, co poprzednie
  .

| i) | „państwo członkowskie leczenia” oznacza państwo członkowskie, na którego terytorium faktycznie świadczona jest transgraniczna opieka zdrowotna; |
| --- | --- |

i)

„państwo członkowskie leczenia” oznacza państwo członkowskie, na którego terytorium faktycznie świadczona jest transgraniczna opieka zdrowotna;

| j) | „wyrób medyczny” oznacza wyrób medyczny w rozumieniu dyrektywy Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącej wyrobów medycznych (31), dyrektywy Rady 90/385/EWG z dnia 20 czerwca 1990 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów medycznych aktywnego osadzania (32) lub dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/79/WE z dnia 27 października 1998 r. w sprawie wyrobów medycznych używanych do diagnozy in vitro (33); |
| --- | --- |

j)

„wyrób medyczny” oznacza wyrób medyczny w rozumieniu dyrektywy Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącej wyrobów medycznych (31), dyrektywy Rady 90/385/EWG z dnia 20 czerwca 1990 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów medycznych aktywnego osadzania (32) lub dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/79/WE z dnia 27 października 1998 r. w sprawie wyrobów medycznych używanych do diagnozy in vitro (33);

| k) | „artykuły związane z opieką zdrowotną” oznaczają artykuły stosowane do zachowania lub poprawy stanu zdrowia osób, takie jak wyroby medyczne lub leki; |
| --- | --- |

k)

„artykuły związane z opieką zdrowotną” oznaczają artykuły stosowane do zachowania lub poprawy stanu zdrowia osób, takie jak wyroby medyczne lub leki;

| l) | „produkt leczniczy” oznacza produkt leczniczy w rozumieniu dyrektywy 2001/83/WE; |
| --- | --- |

l)

„produkt leczniczy” oznacza produkt leczniczy w rozumieniu dyrektywy 2001/83/WE;

| m) | „recepta” oznacza receptę medyczną w rozumieniu dyrektywy 2001/83/WE łącznie z receptami wydawanymi i przekazywanymi drogą elektroniczną (e-recepty); |
| --- | --- |

m)

„recepta” oznacza receptę medyczną w rozumieniu dyrektywy 2001/83/WE łącznie z receptami wydawanymi i przekazywanymi drogą elektroniczną (e-recepty);

| n) | „technologia medyczna” oznacza produkt leczniczy lub wyrób medyczny lub procedury medyczne i chirurgiczne, a także środki zapobiegające chorobom, diagnozowanie lub leczenie stosowane w opiece zdrowotnej; |
| --- | --- |

n)

„technologia medyczna” oznacza produkt leczniczy lub wyrób medyczny lub procedury medyczne i chirurgiczne, a także środki zapobiegające chorobom, diagnozowanie lub leczenie stosowane w opiece zdrowotnej;

| o) | „szkoda”
  jest określona w transgranicznej opiece zdrowotnej poprzez odniesienie do obowiązujących ram prawnych państwa członkowskiego leczenia i pojęcie tego, co stanowi szkodę, może być różne w poszczególnych państwach członkowskich
  ; |
| --- | --- |

o)

„szkoda”
  jest określona w transgranicznej opiece zdrowotnej poprzez odniesienie do obowiązujących ram prawnych państwa członkowskiego leczenia i pojęcie tego, co stanowi szkodę, może być różne w poszczególnych państwach członkowskich
  ;

| p) | „dokumentacja medyczna pacjenta” lub „wywiad chorobowy” oznacza wszystkie dokumenty zawierające wszelkiego rodzaju dane, oceny i informacje dotyczące stanu pacjenta i przebiegu choroby w całym okresie świadczenia opieki zdrowotnej. |
| --- | --- |

p)

„dokumentacja medyczna pacjenta” lub „wywiad chorobowy” oznacza wszystkie dokumenty zawierające wszelkiego rodzaju dane, oceny i informacje dotyczące stanu pacjenta i przebiegu choroby w całym okresie świadczenia opieki zdrowotnej.

ROZDZIAŁ II

INSTYTUCJE PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO ODPOWIEDZIALNE ZA PRZESTRZEGANIE WSPÓLNYCH ZASAD OPIEKI ZDROWOTNEJ

Artykuł 5

Obowiązki instytucji państwa członkowskiego leczenia

1.   Państwa członkowskie leczenia odpowiadają za organizację i świadczenie opieki zdrowotnej. W tym kontekście, oraz uwzględniając zasady powszechności, dostępu do opieki zdrowotnej wysokiej jakości, sprawiedliwości i solidarności, państwa członkowskie leczenia określają jasne standardy jakości opieki zdrowotnej świadczonej na ich terytorium oraz gwarantują
  zgodność z istniejącym prawodawstwem UE w zakresie norm bezpieczeństwa, oraz że
  :

| a) | w przypadku opieki zdrowotnej świadczonej w innym państwie członkowskim niż to, w którym pacjent jest ubezpieczony, taka usługa zdrowotna jest świadczona zgodnie z ustawodawstwem państwa członkowskiego leczenia; |
| --- | --- |

a)

w przypadku opieki zdrowotnej świadczonej w innym państwie członkowskim niż to, w którym pacjent jest ubezpieczony, taka usługa zdrowotna jest świadczona zgodnie z ustawodawstwem państwa członkowskiego leczenia;

| b) | opieka zdrowotna, o której mowa w lit. a), jest świadczona zgodnie z normami i wytycznymi dotyczącymi bezpieczeństwa określonymi przez państwo członkowskie leczenia; |
| --- | --- |

b)

opieka zdrowotna, o której mowa w lit. a), jest świadczona zgodnie z normami i wytycznymi dotyczącymi bezpieczeństwa określonymi przez państwo członkowskie leczenia;

| c) | pacjenci i podmioty świadczące opiekę zdrowotną z innych państw członkowskich otrzymują z krajowego punktu kontaktowego państwa członkowskiego leczenia, również drogą elektroniczną, informacje o normach jakości i wytycznych, w tym o przepisach w zakresie nadzoru, dostępności, jakości i bezpieczeństwa, możliwości leczenia, cen, możliwych rezultatów świadczonej opieki zdrowotnej i szczegółów statusu rejestracji podmiotu świadczącego opiekę zdrowotną oraz jego ubezpieczenia albo innych środków ochrony indywidualnej lub zbiorowej związanych z odpowiedzialnością zawodową; |
| --- | --- |

c)

pacjenci i podmioty świadczące opiekę zdrowotną z innych państw członkowskich otrzymują z krajowego punktu kontaktowego państwa członkowskiego leczenia, również drogą elektroniczną, informacje o normach jakości i wytycznych, w tym o przepisach w zakresie nadzoru, dostępności, jakości i bezpieczeństwa, możliwości leczenia, cen, możliwych rezultatów świadczonej opieki zdrowotnej i szczegółów statusu rejestracji podmiotu świadczącego opiekę zdrowotną oraz jego ubezpieczenia albo innych środków ochrony indywidualnej lub zbiorowej związanych z odpowiedzialnością zawodową;

| d) | w celu umożliwienia pacjentom dokonania świadomego wyboru podmioty świadczące opiekę zdrowotną udzielają pacjentom wszelkich istotnych informacji ▐; |
| --- | --- |

d)

w celu umożliwienia pacjentom dokonania świadomego wyboru podmioty świadczące opiekę zdrowotną udzielają pacjentom wszelkich istotnych informacji ▐;

| e) | istnieją środki umożliwiające pacjentom wystąpienie ze skargą
  i mają oni prawo
  ubiegania się wypłatę odszkodowania w przypadku poniesienia przez nich szkody będącej wynikiem świadczenia opieki zdrowotnej
  , a także mają oni do dyspozycji mechanizmy gwarantujące środki naprawcze
  ; |
| --- | --- |

e)

istnieją środki umożliwiające pacjentom wystąpienie ze skargą
  i mają oni prawo
  ubiegania się wypłatę odszkodowania w przypadku poniesienia przez nich szkody będącej wynikiem świadczenia opieki zdrowotnej
  , a także mają oni do dyspozycji mechanizmy gwarantujące środki naprawcze
  ;

| f) | odnośnie do leczenia na ich terytorium istnieją systemy ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności zawodowej lub gwarancje lub podobne rozwiązania,
  odpowiadające charakterowi i zakresowi
  ryzyka; |
| --- | --- |

f)

odnośnie do leczenia na ich terytorium istnieją systemy ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności zawodowej lub gwarancje lub podobne rozwiązania,
  odpowiadające charakterowi i zakresowi
  ryzyka;

| g) | podstawowe prawo do prywatności w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych jest chronione zgodnie z krajowymi środkami wdrażającymi przepisy wspólnotowe z zakresu ochrony danych osobowych, w szczególności dyrektywy 95/46/WE i 2002/58/WE; |
| --- | --- |

g)

podstawowe prawo do prywatności w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych jest chronione zgodnie z krajowymi środkami wdrażającymi przepisy wspólnotowe z zakresu ochrony danych osobowych, w szczególności dyrektywy 95/46/WE i 2002/58/WE;

| h) | pacjenci z innych państw członkowskich są traktowani na równi z obywatelami państwa członkowskiego leczenia, włączając w to ochronę przed
  bezpośrednią lub pośrednią
  dyskryminacją
  ze względu na rasę, pochodzenie etniczne, płeć, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną
  zapewnianą zgodnie z prawem wspólnotowym i ustawodawstwem krajowym obowiązującym w państwie członkowskim leczenia.
  Niniejsza dyrektywa nie zobowiązuje jednakże podmiotów świadczących opiekę zdrowotną w danym państwie członkowskim do świadczenia opieki zdrowotnej osobie ubezpieczonej z innego państwa członkowskiego lub do potraktowania priorytetowo świadczenia opieki zdrowotnej ubezpieczonej osobie z innego państwa członkowskiego ze szkodą dla osoby o podobnych potrzebach zdrowotnych ubezpieczonej w państwie członkowskim leczenia; |
| --- | --- |

h)

pacjenci z innych państw członkowskich są traktowani na równi z obywatelami państwa członkowskiego leczenia, włączając w to ochronę przed
  bezpośrednią lub pośrednią
  dyskryminacją
  ze względu na rasę, pochodzenie etniczne, płeć, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną
  zapewnianą zgodnie z prawem wspólnotowym i ustawodawstwem krajowym obowiązującym w państwie członkowskim leczenia.
  Niniejsza dyrektywa nie zobowiązuje jednakże podmiotów świadczących opiekę zdrowotną w danym państwie członkowskim do świadczenia opieki zdrowotnej osobie ubezpieczonej z innego państwa członkowskiego lub do potraktowania priorytetowo świadczenia opieki zdrowotnej ubezpieczonej osobie z innego państwa członkowskiego ze szkodą dla osoby o podobnych potrzebach zdrowotnych ubezpieczonej w państwie członkowskim leczenia;

| i) | pacjenci, którzy skorzystali z leczenia są uprawnieni do otrzymania dokumentacji tego leczenia w formie papierowej lub elektronicznej oraz wszelkich zaleceń medycznych dotyczących dalszej opieki. |
| --- | --- |

i)

pacjenci, którzy skorzystali z leczenia są uprawnieni do otrzymania dokumentacji tego leczenia w formie papierowej lub elektronicznej oraz wszelkich zaleceń medycznych dotyczących dalszej opieki.

2.
     
  Organy publiczne w państwie członkowskim leczenia regularnie monitorują dostępność, jakość i kondycję finansową własnych systemów opieki zdrowotnej na podstawie danych zebranych na mocy art. 21 niniejszej dyrektywy.

3.
     
  Aby zmaksymalizować bezpieczeństwo pacjentów, państwa członkowskie leczenia i ubezpieczenia zapewniają, że:

| a) | pacjenci mają możliwość składania skarg, a także zagwarantowane są środki naprawcze i odszkodowania w przypadku poniesienia przez nich szkody będącej wynikiem otrzymanej przez nich opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

a)

pacjenci mają możliwość składania skarg, a także zagwarantowane są środki naprawcze i odszkodowania w przypadku poniesienia przez nich szkody będącej wynikiem otrzymanej przez nich opieki zdrowotnej;

| b) | normy jakości i bezpieczeństwa w państwie członkowskim leczenia są powszechnie dostępne w języku i formacie zrozumiałym i dostępnym dla wszystkich obywateli; |
| --- | --- |

b)

normy jakości i bezpieczeństwa w państwie członkowskim leczenia są powszechnie dostępne w języku i formacie zrozumiałym i dostępnym dla wszystkich obywateli;

| c) | istnieje prawo do ciągłości, zwłaszcza poprzez przesyłanie odpowiednich danych medycznych dotyczących pacjenta przy należytym poszanowaniu przepisów ust. 1 lit. g) i zgodnie z art. 15, a pacjenci, którzy otrzymali leczenie są uprawnieni do otrzymania na piśmie lub w formie elektronicznej danych dotyczących tego rodzaju leczenia i wszelkich porad medycznych odnoszących się do ciągłości opieki; |
| --- | --- |

c)

istnieje prawo do ciągłości, zwłaszcza poprzez przesyłanie odpowiednich danych medycznych dotyczących pacjenta przy należytym poszanowaniu przepisów ust. 1 lit. g) i zgodnie z art. 15, a pacjenci, którzy otrzymali leczenie są uprawnieni do otrzymania na piśmie lub w formie elektronicznej danych dotyczących tego rodzaju leczenia i wszelkich porad medycznych odnoszących się do ciągłości opieki;

| d) | w przypadku komplikacji na skutek leczenia otrzymanego zagranicą lub w razie konieczności specyficznej dalszej kontroli lekarskiej państwo członkowskie ubezpieczenia gwarantuje opiekę zdrowotną równoważną z przewidzianą na jego terytorium; |
| --- | --- |

d)

w przypadku komplikacji na skutek leczenia otrzymanego zagranicą lub w razie konieczności specyficznej dalszej kontroli lekarskiej państwo członkowskie ubezpieczenia gwarantuje opiekę zdrowotną równoważną z przewidzianą na jego terytorium;

| e) | bezzwłocznie i aktywnie informują się nawzajem o podmiotach świadczących opiekę zdrowotną lub pracownikach służby zdrowia w przypadku podjęcia działania regulacyjnego dotyczącego ich rejestracji lub prawa do świadczenia usług. |
| --- | --- |

e)

bezzwłocznie i aktywnie informują się nawzajem o podmiotach świadczących opiekę zdrowotną lub pracownikach służby zdrowia w przypadku podjęcia działania regulacyjnego dotyczącego ich rejestracji lub prawa do świadczenia usług.

4.
     
  Zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 22 ust. 2, Komisja przyjmuje środki niezbędne, aby osiągnąć wspólny poziom ochrony danych dotyczących zdrowia na szczeblu krajowym przy uwzględnieniu obowiązujących norm technicznych w tej dziedzinie.

▐

5.   W zakresie, w jakim jest to konieczne dla ułatwienia świadczenia transgranicznej opieki zdrowotnej oraz biorąc za podstawę wysoki poziom ochrony zdrowia, Komisja we współpracy z państwami członkowskimi
  może opracować
  wytyczne ułatwiające wykonanie ust. 1.

6.
     
  Dla celów niniejszego artykułu państwa członkowskie dysponują przejrzystym mechanizmem wyliczania kosztów, którymi obciąża się z tytułu wyświadczonej opieki zdrowotnej. Mechanizm ten oparty jest na obiektywnych, niedyskryminacyjnych kryteriach, znanych z wyprzedzeniem i stosowany jest na odpowiednim poziomie administracyjnym w przypadkach, gdy państwo członkowskie ubezpieczenia posiada zdecentralizowany system opieki zdrowotnej.

7.
     
  Z uwagi na ogromne znaczenie, zwłaszcza dla pacjentów, zagwarantowania jakości i bezpieczeństwa transgranicznej opieki zdrowotnej, w opracowywanie norm i wytycznych, o których mowa w ust. 1 i 5, zaangażowane są w każdym przypadku organizacje pacjentów (szczególnie te o charakterze transgranicznym).

ROZDZIAŁ III

TRANSGRANICZNA OPIEKA ZDROWOTNA

Artykuł 6

Obowiązki instytucji państwa członkowskiego ubezpieczenia

1.   Z zastrzeżeniem przepisów niniejszej dyrektywy, w szczególności art. 7, 8 i 9, państwo członkowskie ubezpieczenia gwarantuje, że nie przeszkodzi w uzyskaniu opieki zdrowotnej świadczonej w innym państwie członkowskim ubezpieczonemu udającemu się do innego państwa członkowskiego z zamiarem uzyskania tam opieki zdrowotnej albo poszukującemu możliwości uzyskania opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim, jeżeli przedmiotowe leczenie należy do świadczeń objętych ustawodawstwem
  , w tym przepisami administracyjnymi, wytycznymi i kodeksem postępowania praktyki lekarskiej,
  państwa członkowskiego ubezpieczenia, do których ubezpieczony jest uprawniony.
  Bez uszczerbku dla rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 od daty rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 państwo
  członkowskie ubezpieczenia zwraca
  państwu członkowskiemu leczenia lub
  ubezpieczonemu koszty, które zostałyby poniesione przez jego ustawowy system zabezpieczenia społecznego, gdyby
  równie skutecznej
  opieki zdrowotnej udzielono na jego terytorium.
  Jeżeli państwo członkowskie ubezpieczenia nie zgadza się na zwrot kosztów takiego leczenia, państwo to zobowiązane jest podać medyczne uzasadnienie swojej decyzji.
  W każdym przypadku zadaniem państwa członkowskiego ubezpieczenia jest określenie rodzaju opieki zdrowotnej, której koszty są pokrywane bez względu na to, gdzie jest świadczona.

Pacjenci dotknięci rzadkimi schorzeniami powinni mieć prawo dostępu do opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim i uzyskać zwrot kosztów nawet wtedy, gdy odnośne leczenie nie jest objęte zakresem świadczeń przewidzianym w ustawodawstwie państwa członkowskiego ubezpieczenia pacjenta.

2.   Koszty opieki zdrowotnej świadczonej w innym państwie członkowskim zwracane są
  lub bezpośrednio wypłacane
  przez państwo członkowskie ubezpieczenia zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy do poziomu kosztów, które zostałyby pokryte
  w odniesieniu do takich samych warunków medycznych, pod takimi samymi warunkami jak określone w ust. 1
  w państwie członkowskim ubezpieczenia, bez przekraczania rzeczywistych kosztów uzyskanej opieki zdrowotnej.
  Państwa członkowskie mogą zdecydować o pokryciu innych kosztów powiązanych, takich jak leczenie terapeutyczne, koszty noclegu i podróży.

3.
     
  Dodatkowe koszty, które mogą ponosić osoby z niepełnosprawnością podczas otrzymywania opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim, ze względu na jedną lub więcej niepełnosprawności, otrzymują zwrot kosztów od państwa członkowskiego ubezpieczenia zgodnie z przepisami krajowymi oraz pod warunkiem, że istnieje wystarczająca dokumentacja określająca te koszty.

4.   Państwo członkowskie ubezpieczenia może zastosować wobec pacjenta poszukującego opieki zdrowotnej świadczonej w innym państwie członkowskim te same warunki, kryteria przysługiwania uprawnień oraz prawne i administracyjne formalności
  , na szczeblu lokalnym, krajowym lub regionalnym,
  wymagane dla uzyskania opieki zdrowotnej
  i pokrycia
  jej kosztów, jakie zastosowałoby, gdyby
  tej
  opieki zdrowotnej udzielono na jego terytorium, o ile te warunki, kryteria i formalności nie są dyskryminacyjne ani nie stanowią przeszkody dla swobodnego przemieszczania się
  pacjentów i towarów, takich jak wyroby farmaceutyczne i medyczne, oraz są one znane z wyprzedzeniem
  .
  Mogą one zawierać wymóg kontroli osoby ubezpieczonej do celów przyjęcia tych warunków, kryteriów i formalności, przez pracownika służby zdrowia lub pracowników administracyjnych służby zdrowia świadczących usługi na rzecz ustawowego systemu zabezpieczenia społecznego państwa członkowskiego ubezpieczenia, w przypadku gdy taka kontrola byłaby wymagana dla dostępu do usług zdrowotnych w państwie członkowskim ubezpieczenia.

5.   
  Dla celów postanowień zawartych w niniejszym artykule państwa
  członkowskie posiadają
  przejrzysty
  mechanizm obliczania kosztów, które
  mają zostać pokryte
  przez ustawowy system zabezpieczenia społecznego
  lub inny ustawowy system publiczny
  za opiekę zdrowotną świadczoną w innym państwie członkowskim. Mechanizm ten oparty jest na obiektywnych, niedyskryminacyjnych kryteriach, znanych z wyprzedzeniem, a zwrot kosztów zgodnie z tym mechanizmem następuje do wysokości nie niższej niż kwota do której byłyby pokryte, gdyby
  tej
  opieki zdrowotnej udzielono na terytorium państwa członkowskiego ubezpieczenia.
  Mechanizm ten stosowany jest na odpowiednim poziomie administracyjnym w przypadkach, gdy państwo członkowskie ubezpieczenia posiada zdecentralizowany

  system opieki zdrowotnej.

6.   Pacjentom
  uzyskującym opiekę zdrowotną w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie ubezpieczenia
  lub poszukującym możliwości uzyskania opieki zdrowotnej świadczonej w innym państwie członkowskim gwarantuje się dostęp do dokumentacji medycznej zgodnie z krajowymi środkami wdrażającymi przepisy wspólnotowe z zakresu ochrony danych osobowych, w szczególności dyrektyw 95/46/WE i 2002/58/WE.
  Jeżeli dokumentacja medyczna jest przechowywana w formie elektronicznej, pacjentom gwarantuje się prawo do uzyskania kopii tej dokumentacji lub prawo zdalnego dostępu do tej dokumentacji. Dane przekazuje się wyłącznie za wyraźną zgodą na piśmie udzieloną przez pacjenta lub jego krewnych.

7.
     
  Postanowienia niniejszego rozdziału nie wpływają na zawieranie transgranicznych postanowień umownych dotyczących planowanej opieki medycznej.

Artykuł 7

Opieka pozaszpitalna

Państwo członkowskie ubezpieczenia nie uzależnia zwrotu kosztów opieki pozaszpitalnej udzielonej w innym państwie członkowskim
  lub zakupu produktów związanych z opieką zdrowotną, które zostały zakupione w innym państwie członkowskim
  , od uzyskania uprzedniej zgody, jeżeli koszty tej opieki zostałyby pokryte przez jego system zabezpieczenia społecznego, gdyby udzielono jej na jego terytorium
  lub gdyby artykuły te zostały zakupione na jego terytorium
  .

Artykuł 8

Opieka szpitalna ▐

1.   Dla celów zwrotu kosztów opieki zdrowotnej świadczonej w innym państwie członkowskim zgodnie z niniejszą dyrektywą
  definicja opieki szpitalnej, określona przez państwo członkowskie ubezpieczenia, ogranicza się do
  :

| a) | opiekę zdrowotną wymagającą noclegu danego pacjenta przez co najmniej jedną noc;
  lub |
| --- | --- |

a)

opiekę zdrowotną wymagającą noclegu danego pacjenta przez co najmniej jedną noc;
  lub

| b) | opiekę zdrowotną,
  która jest wysoce specjalistyczna i wymaga użycia
  kosztochłonnej infrastruktury lub sprzętu medycznego; lub |
| --- | --- |

b)

opiekę zdrowotną,
  która jest wysoce specjalistyczna i wymaga użycia
  kosztochłonnej infrastruktury lub sprzętu medycznego; lub

| c) | opieki zdrowotnej obejmującej leczenie stwarzające szczególne ryzyko dla pacjenta lub dla społeczeństwa. |
| --- | --- |

c)

opieki zdrowotnej obejmującej leczenie stwarzające szczególne ryzyko dla pacjenta lub dla społeczeństwa.

▐

2.   Państwo członkowskie ubezpieczenia może posiadać system uprzedniej zgody na zwrot przez jego system zabezpieczenia społecznego kosztów opieki szpitalnej udzielonej w innym państwie członkowskim, o ile spełnione są następujące warunki:

| a) | gdyby opieki zdrowotnej udzielono na terytorium tego państwa, system zabezpieczenia społecznego tego państwa członkowskiego pokryłby jej koszty; oraz |
| --- | --- |

a)

gdyby opieki zdrowotnej udzielono na terytorium tego państwa, system zabezpieczenia społecznego tego państwa członkowskiego pokryłby jej koszty; oraz

| b) | brak uprzedniej zgody mógłby
  poważnie
  zagrozić
  lub prawdopodobnie ▐ zagrozi:






  (i) | równowadze finansowej systemu zabezpieczenia społecznego państwa członkowskiego; lub |
| --- | --- | --- |

b)

brak uprzedniej zgody mógłby
  poważnie
  zagrozić
  lub prawdopodobnie ▐ zagrozi:

(i)

równowadze finansowej systemu zabezpieczenia społecznego państwa członkowskiego; lub

| (ii) | procesom planowania i racjonalizacji prowadzonym w sektorze szpitalnym w celu uniknięcia nadwyżek zasobów, braku równowagi w podaży opieki szpitalnej oraz strat logistycznych i finansowych, utrzymania zrównoważonych usług medycznych i szpitalnych, otwartych dla wszystkich, lub utrzymania potencjału w zakresie leczenia lub kompetencji medycznych na terytorium danego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

(ii)

procesom planowania i racjonalizacji prowadzonym w sektorze szpitalnym w celu uniknięcia nadwyżek zasobów, braku równowagi w podaży opieki szpitalnej oraz strat logistycznych i finansowych, utrzymania zrównoważonych usług medycznych i szpitalnych, otwartych dla wszystkich, lub utrzymania potencjału w zakresie leczenia lub kompetencji medycznych na terytorium danego państwa członkowskiego.

System taki nie stanowi uszczerbku dla rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 ani rozporządzenia (WE) nr 883/2004 od daty rozpoczęcia jego stosowania.

3.   System uprzedniej zgody
  stosuje się bez uszczerbku dla art. 3 ust. 2 oraz
  ogranicza się do tego, co jest konieczne i proporcjonalne
  , opiera się na jasnych i przejrzystych kryteriach
  oraz nie ma charakteru środka uznaniowego, mogącego prowadzić do dyskryminacji
  , ani nie stanowi przeszkody dla swobodnego przemieszczania się pacjentów
  .

4.
     
  W przypadkach, kiedy ubiegano się o uprzednią zgodę i została ona udzielona, państwo członkowskie ubezpieczenia dba, by od danego pacjenta wymagano pokrycia z góry tylko tych kosztów, które byłoby od niego wymagane z góry, gdyby opieka została mu udzielona w systemie opieki zdrowotnej państwa członkowskiego ubezpieczenia. W przypadku jakichkolwiek innych kosztów państwa członkowskie dążą do przekazywania funduszy bezpośrednio pomiędzy podmiotami finansującymi opiekę zdrowotną a podmiotami ją świadczącymi.

5.
     
  Systemy składania wniosków o udzielenie uprzedniej zgody muszą zostać udostępnione na szczeblu lokalnym/regionalnym oraz muszą być dostępne i przejrzyste dla pacjentów. Zasady ubiegania się o uzyskanie uprzedniej zgody i jej odmowy muszą być dostępne przed złożeniem stosownego wniosku, aby cała procedura została przeprowadzona w sprawiedliwy i przejrzysty sposób.

6.
     
  Pacjentom zamierzającym uzyskać opiekę zdrowotną w innym państwie członkowskim należy zagwarantować prawo ubiegania się o uprzednią zgodę w państwie członkowskim ubezpieczenia.

7.   Państwo członkowskie podaje do wiadomości publicznej wszystkie stosowne informacje dotyczące systemu uprzedniej zgody wprowadzonego na mocy przepisów ust. 3
  , w tym informacje dotyczące procedur odwoławczych w przypadku odmowy udzielenia zgody.

8.
     
  W przypadku wniosków o wydanie zgody na opiekę zdrowotną w innym państwie członkowskim składanych przez osoby ubezpieczone państwo członkowskie ubezpieczenia sprawdza, czy spełniono warunki ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 883/2004, a jeśli tak, to udziela uprzedniej zgody zgodnie z rozporządzeniem.

9.
     
  Pacjenci cierpiący na rzadkie choroby nie są objęci obowiązkiem ubiegania się o uprzednią zgodę.

Artykuł 9

Gwarancje procesowe związane z korzystaniem z transgranicznej opieki zdrowotnej ║

1.   Państwo członkowskie ubezpieczenia gwarantuje, że podstawą procedur administracyjnych dotyczących
  transgranicznej opieki zdrowotnej
  odnośnie jakiejkolwiek uprzedniej zgody, o której mowa w art. 8 ust. 2, zwrotu kosztów opieki zdrowotnej poniesionych w innym państwie członkowskim oraz innych warunków i formalności, o których mowa z art. 6 ust. 4, są obiektywne, niedyskryminujące, uprzednio podane do wiadomości kryteria, które są konieczne i proporcjonalne do celu, jaki ma zostać osiągnięty. W każdym przypadku ubezpieczony zawsze otrzymuje zgodę na podstawie rozporządzeń dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. k) niniejszej dyrektywy, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 22 ust. 1 lit. c) i art. 22 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71.

2.   Wszelkie takie systemy proceduralne są łatwo dostępne i gwarantują, że wnioski rozpatrywane są w sposób obiektywny i bezstronny oraz w
  rozsądnych
  ustalonych terminach; informacja o takich systemach podawana jest z wyprzedzeniem do wiadomości publicznej przez państwo członkowskie.

▐

3.
     
  Państwa członkowskie ubezpieczenia dbają, by od pacjentów, którzy uzyskali uprzednią zgodę na transgraniczną opiekę zdrowotną za granicą, wymagano płatności z góry lub płatności wyrównawczych na rzecz systemów opieki zdrowotnej lub podmiotów świadczących usługi zdrowotne w państwie członkowskim leczenia wyłącznie w takim zakresie, w jakim byłyby te płatności od nich wymagane w państwie członkowskim ubezpieczenia.

4.   Ustalając terminy rozpatrzenia wniosku o skorzystanie z opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim
  i rozpatrując te wnioski,
  państwo członkowskie uwzględnia:

| a) | określony stan chorobowy, |
| --- | --- |

a)

określony stan chorobowy,

| b) | indywidualne okoliczności, |
| --- | --- |

b)

indywidualne okoliczności,

| c) | stopień bólu występującego u pacjenta, |
| --- | --- |

c)

stopień bólu występującego u pacjenta,

| d) | rodzaj niepełnosprawności pacjenta, oraz |
| --- | --- |

d)

rodzaj niepełnosprawności pacjenta, oraz

| e) | zdolność pacjenta do wykonywania działalności zawodowej. |
| --- | --- |

e)

zdolność pacjenta do wykonywania działalności zawodowej.

5.
     
  Systemy składania wniosków o udzielenie uprzedniej zgody udostępniane zostają na szczeblu odpowiednim dla administracji służby zdrowia państwa członkowskiego oraz muszą być dostępne i przejrzyste dla pacjentów. Zasady ubiegania się o uzyskanie uprzedniej zgody i jej odmowy muszą być dostępne przed złożeniem stosownego wniosku, aby cała procedura została przeprowadzona w sprawiedliwy i przejrzysty sposób.

6.   Państwa członkowskie gwarantują, że wszelkie decyzje administracyjne
  lub medyczne
  dotyczące opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim są przedmiotem postępowania administracyjnego
  lub ekspertyzy medycznej, stosownie do sytuacji,
  oraz istnieje możliwość skierowania sprawy na drogę sądową, a w jej ramach wprowadzenia środków tymczasowych.

7.
     
  Komisja przeprowadza analizę wykonalności ustanowienia izby rozrachunkowej w celu ułatwienia zwrotu kosztów na mocy niniejszej dyrektywy za transgraniczną opiekę zdrowotną, świadczoną w ramach różnych systemów opieki zdrowotnej i różnych stref walutowych w ciągu dwóch lat od wejścia w życie niniejszej dyrektywy, oraz składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, a w stosownym przypadku przedkłada wniosek legislacyjny.

Artykuł 10

Uprzednie powiadomienie

Państwa członkowskie mogą oferować pacjentom dobrowolny system uprzedniego powiadamiania, w którym wraz z powiadomieniem pacjent otrzymuje pisemne potwierdzenie maksymalnej kwoty, jaka zostanie wypłacona. To pisemne potwierdzenie można następnie zabrać do szpitala, w którym następuje leczenie, a zwrotu kosztów dokonywano by bezpośrednio do tego szpitala przez państwo członkowskie ubezpieczenia.

Artykuł 11

Europejskiego Rzecznika Praw Pacjentów

W ciągu 18 miesięcy od wejścia w życie niniejszej dyrektywy Komisja przedstawia wniosek legislacyjny powołania Europejskiego Rzecznika Praw Pacjentów. Europejski Rzecznik Praw Pacjentów rozpatruje, a w stosownych przypadkach, pośredniczy w skargach pacjentów dotyczących uprzedniej zgody, zwrotu kosztów lub powstałych szkód. Europejski Rzecznik Praw Pacjentów zostaje włączony w sprawę wyłącznie wtedy, gdy wyczerpane zostaną wszystkie możliwości skargi w odnośnym państwie członkowskim.

Artykuł 12

Informacje dla pacjenta dotyczące korzystania z opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim

1.   Państwa członkowskie ubezpieczenia zapewniają funkcjonowanie
  łatwo dostępnych, w tym drogą elektroniczną,
  mechanizmów służących
  niezwłocznemu
  udzielaniu pacjentom na wniosek informacji dotyczących uzyskania opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim
  oraz mających zastosowanie zasad i warunków; informacje te obejmują informacje o uprawnieniach pacjentów, procedurach korzystania z tych uprawnień oraz o systemach środków odwoławczych i zadośćuczynienia, jeżeli pacjent zostanie pozbawiony tych uprawnień,
  między innymi, w przypadku szkody spowodowanej skorzystaniem z opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim.
  Informacja ta udostępniana jest w formatach dostępnych dla osób niepełnosprawnych
  .
  Państwa członkowskie powinny konsultować się z zainteresowanymi stronami w celu zapewnienia jasności i dostępności informacji. W informacjach o transgranicznej opiece zdrowotnej wyraźnie rozróżnia się prawa przysługujące pacjentom na mocy niniejszej dyrektywy oraz prawa wynikające z rozporządzeń dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. k).

▐
  2.
     
  Oprócz informacji, o których mowa w ust. 1, informacje dotyczące pracowników służby zdrowia i podmiotów świadczących opiekę zdrowotną są udostępniane za pomocą środków elektronicznych przez państwo członkowskie, w którym przedmiotowi pracownicy służby zdrowia i podmioty świadczące opiekę zdrowotną są zarejestrowani. Informacje te zawierają imię i nazwisko, numer rejestracyjny i adres miejsca wykonywania praktyki przez danego pracownika służby zdrowia oraz wszelkie ograniczenia nałożone na jego praktykę.

▐

Artykuł 13

Przepisy mające zastosowanie do opieki zdrowotnej udzielonej w innym państwie członkowskim

1.   W przypadku opieki zdrowotnej świadczonej w innym państwie członkowskim niż to, w którym pacjent jest ubezpieczony, ▐ zgodnie z art. 5 taka usługa zdrowotna jest świadczona zgodnie z ustawodawstwem państwa członkowskiego leczenia.

2.   Artykuł ten nie ma zastosowania do uznawania kwalifikacji zawodowych.

Artykuł 14

Krajowe punkty kontaktowe do spraw transgranicznej opieki zdrowotnej

1.   Państwa członkowskie powołują krajowe punkty kontaktowe do spraw transgranicznej opieki zdrowotnej oraz podają Komisji ich nazwy i dane kontaktowe.
  Państwa członkowskie gwarantują, że te krajowe punkty kontaktowe obejmują organizacje pacjentów, fundusze ubezpieczeń zdrowotnych i podmioty świadczące opiekę zdrowotną. Te krajowe punkty kontaktowe należy tworzyć w sposób skuteczny i przejrzysty.

Wiadomość o istnieniu krajowych punktów kontaktowych powinna być przekazywana innym państwom członkowskim, aby umożliwić pacjentom łatwy dostęp do tych informacji.

2.
     
  Krajowe punkty kontaktowe do spraw transgranicznej opieki zdrowotnej mogą również być włączane w strukturę istniejących już w państwach członkowskich ośrodków informacyjnych.

3.   Krajowe punkty kontaktowe w państwie członkowskim ubezpieczenia ▐ zapewniają i rozpowszechniają wśród pacjentów
  i pracowników opieki zdrowotnej, w stosownych przypadkach na stronie internetowej,
  informacje
  o uzyskiwaniu opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim i o zasadach i warunkach jakie ono stosuje
  , w szczególności w zakresie praw
  pacjentów do transgranicznej opieki zdrowotnej, jak określono to w art. 6. Krajowe punkty kontaktowe pomagają pacjentom w ochronie ich praw oraz ubieganiu się o odpowiednie zadośćuczynienie w przypadku szkody spowodowanej skorzystaniem z transgranicznej opieki zdrowotnej w innym państwie członkowskim;

4.
     
  Krajowy punkt kontaktowy w państwie członkowskim leczenia udziela i rozpowszechnia wśród pacjentów informacje, w stosownych przypadkach na stronie internetowej, na temat kwestii, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. c), oraz na temat ochrony danych osobowych, poziomu dostępności placówek opieki zdrowotnej dla osób niepełnosprawnych, procedur skarg i środków zadośćuczynienia dostępnych w odniesieniu do opieki zdrowotnej uzyskanej w państwie członkowskim leczenia. Informują one
  w szczególności ▐ pacjentów
  i, w stosownych przypadkach, pracowników służby zdrowia o środkach regulujących działalność pracowników służby zdrowia i podmiotów świadczących usługi opieki zdrowotnej oraz o środkach umożliwiających podjęcie działania regulacyjnego,
  o istniejących możliwościach rozstrzygania wszelkich sporów
  i
  pomagają w znalezieniu odpowiedniego systemu pozasądowego rozstrzygnięcia sporu w konkretnym przypadku ▐.

5.
     
  Krajowy punkt kontaktowy w danym państwie członkowskim ściśle współpracuje z innymi właściwymi organami, z krajowymi punktami kontaktowymi w innych państwach członkowskich, z organizacjami pacjentów oraz z Komisją.

6.
     
  Krajowe punkty kontaktowe udzielają informacji, o których mowa w ust. 2 i 3 w formatach łatwo dostępnych dla osób niepełnosprawnych.

7.   Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 22 ust. 2 Komisja przyjmuje:

| a) | środki konieczne dla zarządzania siecią krajowych punktów kontaktowych, przewidzianych z niniejszym artykule; |
| --- | --- |

a)

środki konieczne dla zarządzania siecią krajowych punktów kontaktowych, przewidzianych z niniejszym artykule;

| b) | charakter i rodzaj danych gromadzonych i wymienianych w ramach tej sieci; |
| --- | --- |

b)

charakter i rodzaj danych gromadzonych i wymienianych w ramach tej sieci;

| c) | wytyczne dotyczące informacji udzielanych pacjentom, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu. |
| --- | --- |

c)

wytyczne dotyczące informacji udzielanych pacjentom, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.

ROZDZIAŁ IV

WSPÓŁPRACA W DZIEDZINIE OPIEKI ZDROWOTNEJ

Artykuł 15

Obowiązek współpracy

1.   Państwa członkowskie udzielają sobie wzajemnie pomocy niezbędnej do wdrożenia niniejszej dyrektywy.

2.   Państwa członkowskie ułatwiają współpracę w zakresie świadczenia transgranicznej opieki zdrowotnej na poziomie regionalnym i lokalnym, także z wykorzystaniem technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz transgranicznej opieki zdrowotnej świadczonej okresowo lub okazjonalnie; podejmują także inne formy współpracy transgranicznej.

3.
     
  Państwa członkowskie, a zwłaszcza kraje sąsiadujące, mogą zawierać porozumienia dotyczące kontynuacji lub ewentualnego rozszerzenia porozumień o współpracy.

4.
     
  Państwa członkowskie gwarantują właściwym instytucjom innych państw członkowskich możliwość konsultowania rejestrów, na których figurują pracownicy służby zdrowia.

5.
     
  Państwa członkowskie wymieniają niezwłocznie i proaktywnie informacje dotyczące postępowań dyscyplinarnych i karnych przeciwko pracownikom służby zdrowia, jeżeli mają one wpływ na ich rejestrację lub ich prawa do świadczenia usług
  .

Artykuł 16

Uznawanie recept wystawionych w innym państwie członkowskim

1.   Państwa członkowskie gwarantują, że jeżeli dany produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu na terytoriach państw członkowskich zgodnie z art. 6 ust. 1 dyrektywy 2001/83/WE, to recepty na
  ten produkt medyczny
  wystawione przez upoważnioną osobę w innym państwie członkowskim na nazwisko określonego pacjenta mogą być zrealizowane na terytoriach tych państw, oraz że zakazane są jakiekolwiek ograniczenia dotyczące uznawania recept indywidualnych, chyba że ograniczenia te:

| a) | są ograniczone do tego, co konieczne i proporcjonalne do zagwarantowania ochrony zdrowia człowieka oraz nie mają charakteru dyskryminującego, lub |
| --- | --- |

a)

są ograniczone do tego, co konieczne i proporcjonalne do zagwarantowania ochrony zdrowia człowieka oraz nie mają charakteru dyskryminującego, lub

| b) | opierają się na uzasadnionych i usprawiedliwionych wątpliwościach co do autentyczności lub treści indywidualnej recepty
  , lub co do statusu osoby przepisującej
  . |
| --- | --- |

b)

opierają się na uzasadnionych i usprawiedliwionych wątpliwościach co do autentyczności lub treści indywidualnej recepty
  , lub co do statusu osoby przepisującej
  .

Uznanie takiej recepty nie ma wpływu na:

| (i) | krajowe przepisy regulujące przepisywanie i wydawanie produktów leczniczych, w tym dotyczące zastępczego stosowania leków generycznych; |
| --- | --- |

(i)

krajowe przepisy regulujące przepisywanie i wydawanie produktów leczniczych, w tym dotyczące zastępczego stosowania leków generycznych;

| (ii) | krajowe przepisy regulujące zwrot kosztów w odniesieniu do wspólnotowych recept transgranicznych; |
| --- | --- |

(ii)

krajowe przepisy regulujące zwrot kosztów w odniesieniu do wspólnotowych recept transgranicznych;

| (iii) | jakikolwiek obowiązek zawodowy lub etyczny, który nakazywałby farmaceucie odmowę wydania leku, jeżeli recepta została wystawiona w państwie członkowskim ubezpieczenia. |
| --- | --- |

(iii)

jakikolwiek obowiązek zawodowy lub etyczny, który nakazywałby farmaceucie odmowę wydania leku, jeżeli recepta została wystawiona w państwie członkowskim ubezpieczenia.

2.   W celu ułatwienia wykonania ust. 1 Komisja przyjmuje:

| a) | środki umożliwiające farmaceutom lub innym pracownikom służby zdrowia sprawdzenie autentyczności recepty oraz faktu, czy recepta została wystawiona w innym państwie członkowskim przez osobę upoważnioną; następuje to w drodze opracowania wspólnotowego wzoru recepty oraz wsparcia udzielanego dla interoperacyjności e-recept elektronicznych,
  zabezpieczenia w zakresie ochrony danych są brane pod uwagę i wprowadzane począwszy od wstępnego etapu danego procesu rozwoju; |
| --- | --- |

a)

środki umożliwiające farmaceutom lub innym pracownikom służby zdrowia sprawdzenie autentyczności recepty oraz faktu, czy recepta została wystawiona w innym państwie członkowskim przez osobę upoważnioną; następuje to w drodze opracowania wspólnotowego wzoru recepty oraz wsparcia udzielanego dla interoperacyjności e-recept elektronicznych,
  zabezpieczenia w zakresie ochrony danych są brane pod uwagę i wprowadzane począwszy od wstępnego etapu danego procesu rozwoju;

| b) | środki gwarantujące, że produkty lecznicze przepisane w jednym państwie członkowskim, a wydawane w innym państwie członkowskim, są prawidłowo identyfikowane oraz że informacja dotycząca produktu udzielana pacjentom jest zrozumiała
  i obejmuje jednoznaczne wyjaśnienie różnych nazw używanych w odniesieniu do tych samych produktów leczniczych
  ; |
| --- | --- |

b)

środki gwarantujące, że produkty lecznicze przepisane w jednym państwie członkowskim, a wydawane w innym państwie członkowskim, są prawidłowo identyfikowane oraz że informacja dotycząca produktu udzielana pacjentom jest zrozumiała
  i obejmuje jednoznaczne wyjaśnienie różnych nazw używanych w odniesieniu do tych samych produktów leczniczych
  ;

| c) | środki służące zagwarantowaniu, w razie potrzeby, kontaktu między stroną przepisującą a stroną wydającą produkt leczniczy w celu zapewnienia pełnego zrozumienia leczenia, przy zachowaniu poufności danych pacjenta. |
| --- | --- |

c)

środki służące zagwarantowaniu, w razie potrzeby, kontaktu między stroną przepisującą a stroną wydającą produkt leczniczy w celu zapewnienia pełnego zrozumienia leczenia, przy zachowaniu poufności danych pacjenta.

3.
     
  Jeżeli recepta wystawiona w państwie członkowskim leczenia dotyczy produktów leczniczych normalnie niedostępnych na receptę w państwie członkowskim ubezpieczenia, państwo to decyduje czy wyjątkowo udzielić zezwolenia, czy też zapewnić zastępczy produkt leczniczy uznany za równie skuteczny.

4.   Środki, o których mowa w ust. 2 lit. a)
  ,
  b)
  i c)
  , przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 22 ust. 2. ▐

5.   Przepisu ust. 1 nie stosuje się do produktów leczniczych, będących przedmiotem specjalnych recept medycznych, jak przewidziano w art. 71 ust. 2 dyrektywy 2001/83/WE.

Artykuł 17

Europejskie sieci referencyjne

1.   Państwa członkowskie ułatwiają rozwój europejskich sieci referencyjnych skupiających podmioty świadczące opiekę zdrowotną,
  w szczególności w obszarze występowania rzadkich schorzeń, które to podmioty wykorzystują doświadczenia w zakresie współpracy w dziedzinie opieki zdrowotnej uzyskane w ramach europejskich ugrupowań współpracy terytorialnej (EUWT).
  Sieci te są zawsze otwarte dla wszystkich nowych podmiotów świadczących opiekę zdrowotną, które chciałyby do nich przystąpić, pod warunkiem że podmioty te spełniają wszystkie wymagane warunki i kryteria.

2.   Celem europejskich sieci referencyjnych jest:

| a) | wykorzystanie potencjału współpracy europejskiej w zakresie wysokospecjalistycznej opieki zdrowotnej w odniesieniu do pacjentów oraz systemów opieki zdrowotnej, łącznie z wykorzystaniem innowacji w naukach medycznych i technologiach medycznych; |
| --- | --- |

a)

wykorzystanie potencjału współpracy europejskiej w zakresie wysokospecjalistycznej opieki zdrowotnej w odniesieniu do pacjentów oraz systemów opieki zdrowotnej, łącznie z wykorzystaniem innowacji w naukach medycznych i technologiach medycznych;

| b) | przyczynianie się do wymiany wiedzy dotyczącej zapobiegania chorobom i leczenia poważnych najczęściej występujących schorzeń; |
| --- | --- |

b)

przyczynianie się do wymiany wiedzy dotyczącej zapobiegania chorobom i leczenia poważnych najczęściej występujących schorzeń;

| c) | pomoc w promowaniu dostępu do wysokiej jakości i efektywnej kosztowo opieki zdrowotnej dla wszystkich pacjentów, których stan chorobowy wymaga szczególnej koncentracji zasobów lub wiedzy; |
| --- | --- |

c)

pomoc w promowaniu dostępu do wysokiej jakości i efektywnej kosztowo opieki zdrowotnej dla wszystkich pacjentów, których stan chorobowy wymaga szczególnej koncentracji zasobów lub wiedzy;

| d) | podniesienie efektywności kosztowej korzystania z zasobów poprzez ich odpowiednią koncentrację; |
| --- | --- |

d)

podniesienie efektywności kosztowej korzystania z zasobów poprzez ich odpowiednią koncentrację;

| e) | pomoc w przekazywaniu wiedzy i organizacji szkoleń dla pracowników służby zdrowia; |
| --- | --- |

e)

pomoc w przekazywaniu wiedzy i organizacji szkoleń dla pracowników służby zdrowia;

| f) | zapewnienie bezpiecznych wzorców o wysokiej jakości oraz pomoc w rozwoju i rozpowszechnianiu najlepszych praktyk w ramach sieci i poza nią; |
| --- | --- |

f)

zapewnienie bezpiecznych wzorców o wysokiej jakości oraz pomoc w rozwoju i rozpowszechnianiu najlepszych praktyk w ramach sieci i poza nią;

| g) | pomoc państwom członkowskim z niedostateczną ilością pacjentów z danym stanem chorobowym albo niewystarczającą technologią lub wiedzą w zapewnieniu pełnego zakresu wysokospecjalistycznych usług najwyższej jakości; |
| --- | --- |

g)

pomoc państwom członkowskim z niedostateczną ilością pacjentów z danym stanem chorobowym albo niewystarczającą technologią lub wiedzą w zapewnieniu pełnego zakresu wysokospecjalistycznych usług najwyższej jakości;

| h) | udostępnienie instrumentów umożliwiających jak najlepsze wykorzystywanie istniejących zasobów opieki zdrowotnej w razie poważnych wypadków, zwłaszcza w strefach transgranicznych. |
| --- | --- |

h)

udostępnienie instrumentów umożliwiających jak najlepsze wykorzystywanie istniejących zasobów opieki zdrowotnej w razie poważnych wypadków, zwłaszcza w strefach transgranicznych.

3.   Komisja
  , we współpracy z odnośnymi ekspertami i zainteresowanymi podmiotami,
  przyjmuje:

| a) | wykaz specyficznych kryteriów i warunków, które muszą zostać spełnione przez europejskie sieci referencyjne, łącznie
  z wykazem obszarów występowania rzadszych chorób, które powinny zostać uwzględnione, oraz
  z warunkami i kryteriami nakładanymi na podmioty świadczące opiekę zdrowotną i zamierzające przystąpić do europejskich sieci referencyjnych; ma to w szczególności służyć zagwarantowaniu, że europejskie sieci referencyjne:






  (i) | posiadają odpowiedni potencjał w zakresie diagnozowania, obserwacji oraz, w stosownych przypadkach, zarządzania przypadkami pacjentów, których dokumentacja wskazuje na dobre wyniki; |
| --- | --- | --- |

a)

wykaz specyficznych kryteriów i warunków, które muszą zostać spełnione przez europejskie sieci referencyjne, łącznie
  z wykazem obszarów występowania rzadszych chorób, które powinny zostać uwzględnione, oraz
  z warunkami i kryteriami nakładanymi na podmioty świadczące opiekę zdrowotną i zamierzające przystąpić do europejskich sieci referencyjnych; ma to w szczególności służyć zagwarantowaniu, że europejskie sieci referencyjne:

(i)

posiadają odpowiedni potencjał w zakresie diagnozowania, obserwacji oraz, w stosownych przypadkach, zarządzania przypadkami pacjentów, których dokumentacja wskazuje na dobre wyniki;

| (ii) | posiadają wystarczającą zdolność i aktywność do zapewnienia odpowiednich usług oraz utrzymania ich jakości; |
| --- | --- |

(ii)

posiadają wystarczającą zdolność i aktywność do zapewnienia odpowiednich usług oraz utrzymania ich jakości;

| (iii) | posiadają zdolność udzielania porad specjalistycznych, stawiania bądź potwierdzania diagnoz, wypracowania lub przestrzegania wytycznych w zakresie dobrych praktyk oraz stosowania pomiaru rezultatów i kontroli jakości; |
| --- | --- |

(iii)

posiadają zdolność udzielania porad specjalistycznych, stawiania bądź potwierdzania diagnoz, wypracowania lub przestrzegania wytycznych w zakresie dobrych praktyk oraz stosowania pomiaru rezultatów i kontroli jakości;

| (iv) | reprezentują podejście wielodyscyplinarne; |
| --- | --- |

(iv)

reprezentują podejście wielodyscyplinarne;

| (v) | zapewniają wysoki poziom wiedzy i doświadczenia, co potwierdzają publikacje, otrzymane dotacje lub zaszczytne stanowiska oraz działania w zakresie nauczania i szkolenia; |
| --- | --- |

(v)

zapewniają wysoki poziom wiedzy i doświadczenia, co potwierdzają publikacje, otrzymane dotacje lub zaszczytne stanowiska oraz działania w zakresie nauczania i szkolenia;

| (vi) | wnoszą istotny wkład w badania naukowe; |
| --- | --- |

(vi)

wnoszą istotny wkład w badania naukowe;

| (vii) | są zaangażowane w nadzór epidemiologiczny, przykładowo poprzez prowadzenie rejestrów; |
| --- | --- |

(vii)

są zaangażowane w nadzór epidemiologiczny, przykładowo poprzez prowadzenie rejestrów;

| (viii) | posiadają bliskie kontakty i współpracują z innymi ośrodkami ekspertów i sieciami na poziomie krajowym i międzynarodowym oraz mają zdolność tworzenia sieci; |
| --- | --- |

(viii)

posiadają bliskie kontakty i współpracują z innymi ośrodkami ekspertów i sieciami na poziomie krajowym i międzynarodowym oraz mają zdolność tworzenia sieci;

| (ix) | posiadają bliskie kontakty i współpracują ze stowarzyszeniami pacjentów, w przypadku istnienia takich stowarzyszeń; |
| --- | --- |

(ix)

posiadają bliskie kontakty i współpracują ze stowarzyszeniami pacjentów, w przypadku istnienia takich stowarzyszeń;

| (x) | posiadają odpowiednie i efektywne związki z dostawcami technologii. |
| --- | --- |

(x)

posiadają odpowiednie i efektywne związki z dostawcami technologii.

| b) | procedurę tworzenia europejskich sieci referencyjnych. |
| --- | --- |

b)

procedurę tworzenia europejskich sieci referencyjnych.

4.   Środki, o których mowa w ust. 3, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 22 ust. 3.

Artykuł 18

Obszary badawcze

Komisja we współpracy z państwami członkowskimi może wyznaczyć regiony przygraniczne jako obszary próbne, gdzie innowacyjne inicjatywy związane z transgraniczną opieką zdrowotną mogą być testowane, analizowane i oceniane.

Artykuł 19

E-zdrowie

Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 22 ust. 2 Komisja przyjmuje szczególne środki niezbędne do osiągnięcia interoperacyjności w zakresie systemów technologii informacyjno-komunikacyjnych w dziedzinie opieki zdrowotnej, jeżeli państwa członkowskie zdecydują się na ich wprowadzenie. Środki te
  są zgodne z mającymi zastosowanie przepisami o ochronie danych w każdym państwie członkowskim oraz
  odzwierciedlają rozwój technologii medycznych i nauk medycznych
  , w tym telemedycyny i telepsychiatrii,
  oraz respektują podstawowe prawo do ochrony danych osobowych ▐. Środki te określają w szczególności konieczne standardy i terminologię w odniesieniu do interoperacyjności odpowiednich systemów technologii informacyjno-komunikacyjnych w celu zapewnienia bezpiecznego, wysokiej jakości i efektywnego świadczenia transgranicznych usług zdrowotnych.

Państwa członkowskie gwarantują, że wykorzystanie elektronicznych usług opieki zdrowotnej i innych usług telemedycznych:

| a) | odpowiada takim samym zawodowym normom medycznej jakości i bezpieczeństwa jak te obowiązujące w odniesieniu do świadczenia nieelektronicznej opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

a)

odpowiada takim samym zawodowym normom medycznej jakości i bezpieczeństwa jak te obowiązujące w odniesieniu do świadczenia nieelektronicznej opieki zdrowotnej;

| b) | zapewnia pacjentom odpowiednią ochronę, zwłaszcza poprzez wprowadzenie stosownych wymogów regulacyjnych dla lekarzy, które są analogiczne do tych, obowiązujących w odniesieniu do świadczenia nieelektronicznej opieki zdrowotnej. |
| --- | --- |

b)

zapewnia pacjentom odpowiednią ochronę, zwłaszcza poprzez wprowadzenie stosownych wymogów regulacyjnych dla lekarzy, które są analogiczne do tych, obowiązujących w odniesieniu do świadczenia nieelektronicznej opieki zdrowotnej.

Artykuł 20

Współpraca w zakresie zarządzania ▐ technologiami medycznymi

1.   
  Komisja Europejska w porozumieniu z Parlamentem Europejskim ułatwia zakładanie
  sieci łączącej instytucje krajowe lub organy odpowiedzialne za ocenę technologii medycznych.
  Sieć ta oparta jest na zasadach dobrego zarządzania, takich jak przejrzystość, obiektywizm, sprawiedliwe procedury oraz szerokie i pełne uczestnictwo zainteresowanych podmiotów należących do wszystkich odpowiednich grup, w tym – ale nie jedynie – takich jak pracownicy służby zdrowia, przedstawiciele pacjentów, partnerzy społeczni, naukowcy i przedstawiciele przemysłu, przy jednoczesnym poszanowaniu kompetencji państw członkowskich w dziedzinie oceny technologii medycznych.

2.   Celem sieci oceny technologii medycznych jest:

| a) | wspieranie współpracy pomiędzy krajowymi instytucjami lub organami; |
| --- | --- |

a)

wspieranie współpracy pomiędzy krajowymi instytucjami lub organami;

| b) | znalezienie trwałych sposobów zachowywania równowagi między celami związanymi z dostępem do leków, wynagradzaniem innowacyjności i zarządzaniem budżetami opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

b)

znalezienie trwałych sposobów zachowywania równowagi między celami związanymi z dostępem do leków, wynagradzaniem innowacyjności i zarządzaniem budżetami opieki zdrowotnej;

| c) | wspieranie zapewnienia obiektywnych, niezawodnych, udzielanych we właściwym terminie, przejrzystych i możliwych do przekazania informacji na temat krótko- i długoterminowej skuteczności technologii medycznych oraz umożliwianie efektywnej wymiany tych informacji pomiędzy krajowymi instytucjami i organami; |
| --- | --- |

c)

wspieranie zapewnienia obiektywnych, niezawodnych, udzielanych we właściwym terminie, przejrzystych i możliwych do przekazania informacji na temat krótko- i długoterminowej skuteczności technologii medycznych oraz umożliwianie efektywnej wymiany tych informacji pomiędzy krajowymi instytucjami i organami;

| d) | analizowanie charakteru i rodzaju informacji, które mogą być wymieniane. |
| --- | --- |

d)

analizowanie charakteru i rodzaju informacji, które mogą być wymieniane.

3.   Państwa członkowskie wyznaczają instytucje lub organy uczestniczące w sieci, o której mowa w ust. 1, oraz podają do wiadomości Komisji nazwy i dane kontaktowe tych instytucji lub organów.

4.   Zgodnie z procedurą regulacyjną określoną w art. 22 ust. 2 Komisja przyjmuje środki niezbędne do ustanowienia sieci
  , do
  zarządzania nią
  i do zapewnienia przejrzystości jej działania
  .

5.
     
  Komisja zezwala na przystąpienie do sieci jedynie takim organom, które stosują zasady dobrego zarządzania określone w ust. 1.

Artykuł 21

Gromadzenie danych dla celów statystycznych i monitorowania

1.   Państwa członkowskie gromadzą dane statystyczne ▐ niezbędne do celów monitorowania, dotyczące świadczenia transgranicznej opieki zdrowotnej, przeprowadzonego leczenia, podmiotów świadczących opiekę i pacjentów, kosztów oraz rezultatów. Państwa członkowskie gromadzą takie dane w ramach ich ogólnych systemów gromadzenia danych z zakresu opieki zdrowotnej, zgodnie z prawem krajowym i wspólnotowym dotyczącym sporządzania statystyk i ochrony danych osobowych
  , a w szczególności art. 8 ust. 4 dyrektywy 95/46/WE
  .

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji dane, o których mowa w ust. 1, co najmniej raz w roku, z wyjątkiem danych już gromadzonych na mocy dyrektywy 2005/36/WE.

3.   Bez uszczerbku dla środków przyjętych w celu wykonania wspólnotowego programu statystycznego, jak i dla środków przyjętych w celu wykonania rozporządzenia ║ (WE) nr 1338/2008, zgodnie z procedurą regulacyjną przewidzianą w art. 22 ust. 2 Komisja przyjmuje środki w celu wykonania niniejszego artykułu.

ROZDZIAŁ V

PRZEPISY WYKONAWCZE I KOŃCOWE

Artykuł 22

Komitet

1.   Komisję wspiera Komitet składający się z przedstawicieli państw członkowskich, któremu przewodniczy przedstawiciel Komisji.
  W procesie tym Komisja gwarantuje odpowiednie konsultacje z ekspertami reprezentującymi odnośne grupy zawodowe lub pracowników, szczególnie w kontekście wdrażania niniejszej dyrektywy, a także przedkłada przemyślane sprawozdanie dotyczące tych konsultacji.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji Rady 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.

Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE wynosi 3 miesiące.

Jeżeli środki wykonawcze związane są z przetwarzaniem danych osobowych, zasięga się opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust.1 - 4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.

Artykuł 23

Sprawozdania

W okresie pięciu lat po upływie terminu, o którym mowa w art. 25 ust. 1, Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące funkcjonowania niniejszej dyrektywy
  , zawierające dane statystyczne określające odpływ i napływ pacjentów spowodowany niniejszą dyrektywą,
  oraz przekazuje je Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

W tym celu, bez uszczerbku dla art. 25, państwa członkowskie informują Komisję o wszelkich środkach wprowadzonych, zmienionych lub utrzymanych w związku z wdrożeniem procedur określonych w art. 8 i 9.

Artykuł 24

Odesłania do innych aktów prawnych

Począwszy od dnia stosowania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 ║:

| — | odesłania do rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w niniejszej dyrektywie rozumie się jako odesłania do rozporządzenia (WE) nr 883/2004; |
| --- | --- |

—

odesłania do rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w niniejszej dyrektywie rozumie się jako odesłania do rozporządzenia (WE) nr 883/2004;

| — | odesłania do art. 22 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w niniejszej dyrektywie rozumie się jako odesłania do art. 20 rozporządzenia (WE) nr 883/2004. |
| --- | --- |

—

odesłania do art. 22 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w niniejszej dyrektywie rozumie się jako odesłania do art. 20 rozporządzenia (WE) nr 883/2004.

Artykuł 25

Transpozycja

Państwa członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia ... (34).

Państwa członkowskie niezwłocznie przekażą Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie, do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

Artykuł 26

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 27

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w ║

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 4 grudnia 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

Opinia z dnia 4 grudnia 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

(2)  
  Dz.U. C 120 z 28.5.2009, s. 65.

2

Dz.U. C 120 z 28.5.2009, s. 65.

(3)  
  Dz.U. C 128 z 6.6.2009, s.20.

3

Dz.U. C 128 z 6.6.2009, s.20.

(4)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r.

4

Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r.

(5)  

  Dz.U. C 124 E z 25.5.2006, s. 543.

5

Dz.U. C 124 E z 25.5.2006, s. 543.

(6)  Dz.U. C 364 z 18.12.2000, s. 1.

6

(7)  Dz.U. L 146 z 22.6.2006, s. 1.

7

(8)  
  Dz.U. L 180 z 19.7.2000, s. 22.

8

Dz.U. L 180 z 19.7.2000, s. 22.

(9)  

  Dz.U. L 373 z 21.12.2004, s. 37.

9

Dz.U. L 373 z 21.12.2004, s. 37.

(10)  

  Dz.U. L 303 z 2.12.2000, s. 16.

10

Dz.U. L 303 z 2.12.2000, s. 16.

(11)  Dz.U. L ...

11

Dz.U. L ...

(12)  Dz.U. L 255 z 30.9.2005, s. 22. ║.

12

(13)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

13

(14)  Dz.U. L 149 z 5.7.1971, s. 2. ║

14

(15)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

15

(16)  Dz.U. L 311 z 28.11.2001, s. 67. ║

16

(17)  

  Dz.U. L 144, 4.6.1997, p. 19.

17

Dz.U. L 144, 4.6.1997, p. 19.

(18)  
  Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 70.

18

Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 70.

(19)  Dz.U. L 271 z 9.10.2002, s. 1.

19

(20)  Dz.U. L 142 z 30.4. 2004, s. 1.

20

(21)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23. ║

21

(22)  

  Dz.U. L 178 z 17.7.2000, s. 1.

22

Dz.U. L 178 z 17.7.2000, s. 1.

(23)  Dz.U. L 201 z 31.7.2002, s. 37. ║

23

(24)  Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1. ║

24

(25)  Dz.U. L 121 z 1.5.2001, s. 34.

25

(26)  Dz.U. L 18 z 21.1.1997, s. 1.

26

(27)  Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 19.

27

(28)  

  Dz.U. L 33 z 8.2.2003, s. 30.

28

Dz.U. L 33 z 8.2.2003, s. 30.

(29)  

  Dz.U. L 102 z 7.4.2004, s. 48.

29

Dz.U. L 102 z 7.4.2004, s. 48.

(30)  

  Dz.U. L 228 z 11 .8.1992, s. 1.

30

Dz.U. L 228 z 11 .8.1992, s. 1.

(31)  

  Dz.U. L 169 z 12 7.1993, s. 1.

31

Dz.U. L 169 z 12 7.1993, s. 1.

(32)  

  Dz.U. L 189 z 20.7.1990, s. 17.

32

Dz.U. L 189 z 20.7.1990, s. 17.

(33)  

  Dz.U. L 331 z 7.12.1998, s. 1.

33

Dz.U. L 331 z 7.12.1998, s. 1.

(34)  Jeden rok od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

34

Jeden rok od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/395 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/395

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.Bezpieczeństwo pacjentów *

P6_TA(2009)0287

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego zalecenia Rady w sprawie bezpieczeństwa pacjentów, w tym profilaktyki i kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną (COM(2008)0837 – C6-0032/2009 – 2009/0003(CNS))

2010/C 184 E/74

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2008)0837),

uwzględniając art. 152 ust. 4 Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0032/2009),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0239/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 traktatu WE; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 traktatu WE;

| 3. | zwraca się do Rady, jeśli ta uzna za stosowne odejść od przyjętego przez Parlament tekstu, o poinformowanie go o tym fakcie; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady, jeśli ta uzna za stosowne odejść od przyjętego przez Parlament tekstu, o poinformowanie go o tym fakcie;

| 4. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeżeli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku Komisji; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeżeli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku Komisji;

| 5. | zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

| TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ | POPRAWKA |
| --- | --- |
| Poprawka 1 |
| Wniosek dotyczący zalecenia


  Punkt 2 preambuły |
| (2) | Ocenia się, że w państwach członkowskich UE 8-12 % pacjentów przyjmowanych do szpitala cierpi
  z powodu
  zdarzeń niepożądanych podczas korzystania z opieki zdrowotnej. |

TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ

POPRAWKA

Poprawka 1

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 2 preambuły

(2)

Ocenia się, że w państwach członkowskich UE 8-12 % pacjentów przyjmowanych do szpitala cierpi
  z powodu
  zdarzeń niepożądanych podczas korzystania z opieki zdrowotnej.

| (2) | Ocenia się, że w państwach członkowskich UE 8-12 % pacjentów przyjmowanych do szpitala cierpi
  z powodu
  zdarzeń niepożądanych podczas korzystania z opieki zdrowotnej
  – dotyczy to między 6,7 a 15 milionów pacjentów przyjmowanych do szpitala i ponad 37 milionów pacjentów korzystających z podstawowej opieki zdrowotnej
  . |
| --- | --- |

(2)

Ocenia się, że w państwach członkowskich UE 8-12 % pacjentów przyjmowanych do szpitala cierpi
  z powodu
  zdarzeń niepożądanych podczas korzystania z opieki zdrowotnej
  – dotyczy to między 6,7 a 15 milionów pacjentów przyjmowanych do szpitala i ponad 37 milionów pacjentów korzystających z podstawowej opieki zdrowotnej
  .

Poprawka 2

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 2a preambuły (nowy)

| (2a) | Ocenia się, że problem zakażeń związanych z opieką zdrowotną (ZZOZ) dotyka średnio jednego na dwudziestu pacjentów, co przekłada się na 4,1 mln pacjentów w Unii Europejskiej każdego roku, a rocznie takie zakażenie prowadzi do około 37 000 zgonów. |
| --- | --- |

(2a)

Ocenia się, że problem zakażeń związanych z opieką zdrowotną (ZZOZ) dotyka średnio jednego na dwudziestu pacjentów, co przekłada się na 4,1 mln pacjentów w Unii Europejskiej każdego roku, a rocznie takie zakażenie prowadzi do około 37 000 zgonów.

Poprawka 3

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 3 preambuły

| (3) | Niedostateczny poziom bezpieczeństwa pacjentów stanowi poważny problem zdrowotny, a także znaczne obciążenie ekonomiczne ograniczonych zasobów w dziedzinie zdrowia. Dużej części zdarzeń niepożądanych można uniknąć, zarówno w sektorze szpitalnym, jak i w podstawowej opiece zdrowotnej; za ich większość wydają się odpowiadać czynniki systemowe
  . |
| --- | --- |

(3)

Niedostateczny poziom bezpieczeństwa pacjentów stanowi poważny problem zdrowotny, a także znaczne obciążenie ekonomiczne ograniczonych zasobów w dziedzinie zdrowia. Dużej części zdarzeń niepożądanych można uniknąć, zarówno w sektorze szpitalnym, jak i w podstawowej opiece zdrowotnej; za ich większość wydają się odpowiadać czynniki systemowe
  .

| (3) | Niedostateczny poziom bezpieczeństwa pacjentów stanowi poważny problem zdrowotny, a także znaczne obciążenie ekonomiczne ograniczonych zasobów w dziedzinie zdrowia. Dużej części zdarzeń niepożądanych można uniknąć,
  w tym zdarzeń, do których dochodzi w wyniku błędnej diagnozy i/lub niewłaściwego leczenia,
  zarówno w sektorze szpitalnym, jak i w podstawowej opiece zdrowotnej; za ich większość wydają się odpowiadać
  ograniczone środki finansowe i
  czynniki systemowe |
| --- | --- |

(3)

Niedostateczny poziom bezpieczeństwa pacjentów stanowi poważny problem zdrowotny, a także znaczne obciążenie ekonomiczne ograniczonych zasobów w dziedzinie zdrowia. Dużej części zdarzeń niepożądanych można uniknąć,
  w tym zdarzeń, do których dochodzi w wyniku błędnej diagnozy i/lub niewłaściwego leczenia,
  zarówno w sektorze szpitalnym, jak i w podstawowej opiece zdrowotnej; za ich większość wydają się odpowiadać
  ograniczone środki finansowe i
  czynniki systemowe

Poprawka 4

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 6a preambuły (nowy)

| (6a) | Ocenia się, że spośród zdarzeń niepożądanych związanych z opieką zdrowotną ZZOZ łatwo można uniknąć. Konieczne jest, aby państwa członkowskie wprowadziły instrumenty mające na celu ograniczenie o 20 % liczby osób cierpiących w Unii Europejskiej każdego roku z powodu zdarzeń niepożądanych. |
| --- | --- |

(6a)

Ocenia się, że spośród zdarzeń niepożądanych związanych z opieką zdrowotną ZZOZ łatwo można uniknąć. Konieczne jest, aby państwa członkowskie wprowadziły instrumenty mające na celu ograniczenie o 20 % liczby osób cierpiących w Unii Europejskiej każdego roku z powodu zdarzeń niepożądanych.

Poprawka 5

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 7 preambuły

| (7) | Dowody sugerują, że państwa członkowskie UE znajdują się na różnych poziomach opracowywania i wdrażania skutecznych, kompleksowych strategii w zakresie bezpieczeństwa pacjentów. Dlatego też niniejsza inicjatywa ma na celu stworzenie ram stymulujących kształtowanie polityki i przyszłych działań w państwach członkowskich i między nimi w celu rozwiązania kluczowych problemów dotyczących bezpieczeństwa pacjentów, przed jakimi stoi UE. |
| --- | --- |

(7)

Dowody sugerują, że państwa członkowskie UE znajdują się na różnych poziomach opracowywania i wdrażania skutecznych, kompleksowych strategii w zakresie bezpieczeństwa pacjentów. Dlatego też niniejsza inicjatywa ma na celu stworzenie ram stymulujących kształtowanie polityki i przyszłych działań w państwach członkowskich i między nimi w celu rozwiązania kluczowych problemów dotyczących bezpieczeństwa pacjentów, przed jakimi stoi UE.

| (7) | Dowody sugerują, że państwa członkowskie UE znajdują się na różnych poziomach opracowywania i wdrażania skutecznych, kompleksowych strategii w zakresie bezpieczeństwa pacjentów. Dlatego też niniejsza inicjatywa ma na celu stworzenie ram stymulujących kształtowanie polityki i przyszłych działań w państwach członkowskich i między nimi w celu rozwiązania kluczowych problemów dotyczących bezpieczeństwa pacjentów
  tj. przede wszystkim odpowiedzialności zakładów opieki zdrowotnej i instytucji za zdrowie ludzi
  , przed jakimi stoi UE.
  Zgodnie z art. 152 traktatu WE nie wolno jednak ingerować w kompetencje państw członkowskich. |
| --- | --- |

(7)

Dowody sugerują, że państwa członkowskie UE znajdują się na różnych poziomach opracowywania i wdrażania skutecznych, kompleksowych strategii w zakresie bezpieczeństwa pacjentów. Dlatego też niniejsza inicjatywa ma na celu stworzenie ram stymulujących kształtowanie polityki i przyszłych działań w państwach członkowskich i między nimi w celu rozwiązania kluczowych problemów dotyczących bezpieczeństwa pacjentów
  tj. przede wszystkim odpowiedzialności zakładów opieki zdrowotnej i instytucji za zdrowie ludzi
  , przed jakimi stoi UE.
  Zgodnie z art. 152 traktatu WE nie wolno jednak ingerować w kompetencje państw członkowskich.

Poprawka 6

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 8 preambuły

| (8) | Pacjentom należy zapewniać informacje i większą możliwość wpływu przez angażowanie ich w proces dotyczący bezpieczeństwa pacjentów, informowanie ich o poziomach bezpieczeństwa oraz o sposobach, w jaki mogą znaleźć dostępne i zrozumiałe informacje o systemie skarg i odszkodowań. |
| --- | --- |

(8)

Pacjentom należy zapewniać informacje i większą możliwość wpływu przez angażowanie ich w proces dotyczący bezpieczeństwa pacjentów, informowanie ich o poziomach bezpieczeństwa oraz o sposobach, w jaki mogą znaleźć dostępne i zrozumiałe informacje o systemie skarg i odszkodowań.

| (8) | Pacjentom należy zapewniać informacje i większą możliwość wpływu przez angażowanie ich w proces dotyczący bezpieczeństwa pacjentów, informowanie ich o poziomach bezpieczeństwa oraz o sposobach, w jaki mogą znaleźć dostępne i zrozumiałe informacje o systemie skarg i odszkodowań.
  Jednak to dane państwo członkowskie jest właściwe do decydowania o rodzaju i sposobie rekompensaty. |
| --- | --- |

(8)

Pacjentom należy zapewniać informacje i większą możliwość wpływu przez angażowanie ich w proces dotyczący bezpieczeństwa pacjentów, informowanie ich o poziomach bezpieczeństwa oraz o sposobach, w jaki mogą znaleźć dostępne i zrozumiałe informacje o systemie skarg i odszkodowań.
  Jednak to dane państwo członkowskie jest właściwe do decydowania o rodzaju i sposobie rekompensaty.

Poprawka 7

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 10 preambuły

| (10) | Na poziomie Wspólnoty należy gromadzić porównywalne i zbiorcze dane w celu ustanowienia skutecznych i przejrzystych programów, struktur i polityk w zakresie bezpieczeństwa pacjentów, a także należy rozpowszechniać najlepsze praktyki w państwach członkowskich. Aby ułatwić wzajemne uczenie się, należy w ramach współpracy pomiędzy państwami członkowskimi a Komisją Europejską opracować wspólną terminologię dotyczącą bezpieczeństwa pacjentów oraz wspólne wskaźniki, z uwzględnieniem prac odpowiednich organizacji międzynarodowych. |
| --- | --- |

(10)

Na poziomie Wspólnoty należy gromadzić porównywalne i zbiorcze dane w celu ustanowienia skutecznych i przejrzystych programów, struktur i polityk w zakresie bezpieczeństwa pacjentów, a także należy rozpowszechniać najlepsze praktyki w państwach członkowskich. Aby ułatwić wzajemne uczenie się, należy w ramach współpracy pomiędzy państwami członkowskimi a Komisją Europejską opracować wspólną terminologię dotyczącą bezpieczeństwa pacjentów oraz wspólne wskaźniki, z uwzględnieniem prac odpowiednich organizacji międzynarodowych.

| (10) | Na poziomie Wspólnoty należy gromadzić porównywalne i zbiorcze dane w celu ustanowienia skutecznych i przejrzystych programów, struktur i polityk w zakresie bezpieczeństwa pacjentów, a także należy rozpowszechniać najlepsze praktyki w państwach członkowskich.
  Dane te mogą być wykorzystywane wyłącznie do celów związanych z bezpieczeństwem pacjentów odnośnie do kontroli ZZOZ.
  Aby ułatwić wzajemne uczenie się, należy w ramach współpracy pomiędzy państwami członkowskimi a Komisją Europejską opracować wspólną terminologię dotyczącą bezpieczeństwa pacjentów oraz wspólne wskaźniki, z uwzględnieniem prac odpowiednich organizacji międzynarodowych. |
| --- | --- |

(10)

Na poziomie Wspólnoty należy gromadzić porównywalne i zbiorcze dane w celu ustanowienia skutecznych i przejrzystych programów, struktur i polityk w zakresie bezpieczeństwa pacjentów, a także należy rozpowszechniać najlepsze praktyki w państwach członkowskich.
  Dane te mogą być wykorzystywane wyłącznie do celów związanych z bezpieczeństwem pacjentów odnośnie do kontroli ZZOZ.
  Aby ułatwić wzajemne uczenie się, należy w ramach współpracy pomiędzy państwami członkowskimi a Komisją Europejską opracować wspólną terminologię dotyczącą bezpieczeństwa pacjentów oraz wspólne wskaźniki, z uwzględnieniem prac odpowiednich organizacji międzynarodowych.

Poprawka 8

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 11 preambuły

| (11) | Do poprawy bezpieczeństwa pacjentów mogą w znacznym stopniu przyczynić się narzędzia technologii teleinformatycznych, takie jak elektroniczna dokumentacja zdrowotna lub e-recepty, np. poprzez systematyczne badanie potencjalnych interakcji produktów leczniczych lub alergii na nie. |
| --- | --- |

(11)

Do poprawy bezpieczeństwa pacjentów mogą w znacznym stopniu przyczynić się narzędzia technologii teleinformatycznych, takie jak elektroniczna dokumentacja zdrowotna lub e-recepty, np. poprzez systematyczne badanie potencjalnych interakcji produktów leczniczych lub alergii na nie.

| (11) | Do poprawy bezpieczeństwa pacjentów mogą w znacznym stopniu przyczynić się narzędzia technologii teleinformatycznych, takie jak elektroniczna dokumentacja zdrowotna lub e-recepty, np. poprzez systematyczne badanie potencjalnych interakcji produktów leczniczych lub alergii na nie, co zostało uznane w zaleceniu Komisji 2008/594/WE z dnia 2 lipca 2008 r.
  w sprawie transgranicznej interoperacyjności systemów elektronicznych kart zdrowia (1)

  . |
| --- | --- |

(11)

Do poprawy bezpieczeństwa pacjentów mogą w znacznym stopniu przyczynić się narzędzia technologii teleinformatycznych, takie jak elektroniczna dokumentacja zdrowotna lub e-recepty, np. poprzez systematyczne badanie potencjalnych interakcji produktów leczniczych lub alergii na nie, co zostało uznane w zaleceniu Komisji 2008/594/WE z dnia 2 lipca 2008 r.
  w sprawie transgranicznej interoperacyjności systemów elektronicznych kart zdrowia (1)

  .

Poprawka 9

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 12a preambuły (nowy)

| (12a) | Ponieważ osoby starsze łatwo zarażają się chorobami zakaźnymi w czasie pobytu w szpitalu, należy zbadać potrzeby tej szczególnej grupy pacjentów i podjąć odpowiednie działania mające na celu wsparcie ich rehabilitacji i rekonwalescencji. |
| --- | --- |

(12a)

Ponieważ osoby starsze łatwo zarażają się chorobami zakaźnymi w czasie pobytu w szpitalu, należy zbadać potrzeby tej szczególnej grupy pacjentów i podjąć odpowiednie działania mające na celu wsparcie ich rehabilitacji i rekonwalescencji.

Poprawka 10

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 15 preambuły

| (15) | Dostępne dane na temat zakażeń związanych z opieką zdrowotną nie wystarczają do dokonywania przez sieci nadzoru miarodajnych porównań poszczególnych instytucji, do monitorowania epidemiologii czynników chorobotwórczych związanych z opieką zdrowotną oraz do oceny i kształtowania polityki w zakresie profilaktyki i kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną. Należy zatem stworzyć lub usprawnić systemy nadzoru na poziomie poszczególnych instytucji opieki zdrowotnej oraz na poziomie regionalnym i krajowym. |
| --- | --- |

(15)

Dostępne dane na temat zakażeń związanych z opieką zdrowotną nie wystarczają do dokonywania przez sieci nadzoru miarodajnych porównań poszczególnych instytucji, do monitorowania epidemiologii czynników chorobotwórczych związanych z opieką zdrowotną oraz do oceny i kształtowania polityki w zakresie profilaktyki i kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną. Należy zatem stworzyć lub usprawnić systemy nadzoru na poziomie poszczególnych instytucji opieki zdrowotnej oraz na poziomie regionalnym i krajowym.

| (15) | Dostępne dane na temat zakażeń związanych z opieką zdrowotną nie wystarczają do dokonywania przez sieci nadzoru miarodajnych porównań poszczególnych instytucji, do monitorowania epidemiologii czynników chorobotwórczych związanych z opieką zdrowotną oraz do oceny i kształtowania polityki w zakresie profilaktyki i kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną. Należy zatem stworzyć lub usprawnić systemy nadzoru na poziomie poszczególnych instytucji opieki zdrowotnej oraz na poziomie regionalnym i krajowym.
  Poprawa w zakresie gromadzenia informacji na szczeblu regionalnym, krajowym i europejskim powinna pozwolić na łatwiejsze ustalanie bezpośrednich powiązań między jakością wprowadzonych polityk, systemów i struktur w dziedzinie bezpieczeństwa pacjentów a osiągniętymi na tym polu wynikami. |
| --- | --- |

(15)

Dostępne dane na temat zakażeń związanych z opieką zdrowotną nie wystarczają do dokonywania przez sieci nadzoru miarodajnych porównań poszczególnych instytucji, do monitorowania epidemiologii czynników chorobotwórczych związanych z opieką zdrowotną oraz do oceny i kształtowania polityki w zakresie profilaktyki i kontroli zakażeń związanych z opieką zdrowotną. Należy zatem stworzyć lub usprawnić systemy nadzoru na poziomie poszczególnych instytucji opieki zdrowotnej oraz na poziomie regionalnym i krajowym.
  Poprawa w zakresie gromadzenia informacji na szczeblu regionalnym, krajowym i europejskim powinna pozwolić na łatwiejsze ustalanie bezpośrednich powiązań między jakością wprowadzonych polityk, systemów i struktur w dziedzinie bezpieczeństwa pacjentów a osiągniętymi na tym polu wynikami.

Poprawka 11

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 15a preambuły (nowy)

| (15a) | Państwa członkowskie muszą koniecznie ograniczyć liczbę pacjentów cierpiących z powodu ZZOZ. Wśród różnych możliwych do rozważenia działań ważny jest nabór większej liczby pielęgniarek lub pielęgniarzy wyspecjalizowanych w kontroli zakażeń. |
| --- | --- |

(15a)

Państwa członkowskie muszą koniecznie ograniczyć liczbę pacjentów cierpiących z powodu ZZOZ. Wśród różnych możliwych do rozważenia działań ważny jest nabór większej liczby pielęgniarek lub pielęgniarzy wyspecjalizowanych w kontroli zakażeń.

Poprawka 12

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 15b preambuły (nowy)

| (15b) | Ponadto państwa członkowskie i ich instytucje opieki zdrowotnej powinny rozważyć zatrudnienie pracowników kontaktowych w celu wsparcia specjalistycznego personelu pielęgniarskiego na poziomie klinicznym w placówkach zajmujących się nagłymi przypadkami i w szpitalach komunalnych. |
| --- | --- |

(15b)

Ponadto państwa członkowskie i ich instytucje opieki zdrowotnej powinny rozważyć zatrudnienie pracowników kontaktowych w celu wsparcia specjalistycznego personelu pielęgniarskiego na poziomie klinicznym w placówkach zajmujących się nagłymi przypadkami i w szpitalach komunalnych.

Poprawka 13

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 15 c preambuły (nowy)

| (15c) | Aby ograniczyć liczbę zdarzeń niepożądanych w opiece zdrowotnej, państwa członkowskie powinny zostać wezwane do wyznaczenia na szczeblu lokalnym i krajowym celów w zakresie zatrudnienia pracowników medycznych wyspecjalizowanych w kontroli zakażeń, uwzględniając zalecany wskaźnik docelowy w wysokości jednej pielęgniarki/-arza na 250 łóżek szpitalnych do 2015 r. |
| --- | --- |

(15c)

Aby ograniczyć liczbę zdarzeń niepożądanych w opiece zdrowotnej, państwa członkowskie powinny zostać wezwane do wyznaczenia na szczeblu lokalnym i krajowym celów w zakresie zatrudnienia pracowników medycznych wyspecjalizowanych w kontroli zakażeń, uwzględniając zalecany wskaźnik docelowy w wysokości jednej pielęgniarki/-arza na 250 łóżek szpitalnych do 2015 r.

Poprawka 14

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 16a preambuły (nowy)

| (16a) | Komisja powinna przedstawić propozycje w sprawie przeciwdziałania rozpowszechnianiu podrabianych lekarstw oraz odnoszeniu obrażeń przez pacjentów i pracowników opieki zdrowotnej z powodu zranienia igłą. |
| --- | --- |

(16a)

Komisja powinna przedstawić propozycje w sprawie przeciwdziałania rozpowszechnianiu podrabianych lekarstw oraz odnoszeniu obrażeń przez pacjentów i pracowników opieki zdrowotnej z powodu zranienia igłą.

Poprawka 15

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I - rozdział Ia (nowy) - tytuł

Poprawka 16

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I - rozdział Ia (nowy) - punkt 1

| 1) | Państwa członkowskie powinny wprowadzić instrumenty w celu ograniczenia o 20 % liczby osób cierpiących każdego roku w Unii Europejskiej z powodu niepożądanych zdarzeń związanych z opieką zdrowotną, co przekłada się na ograniczenie tych zdarzeń o 900 000 przypadków rocznie do 2015 r. |
| --- | --- |

1)

Państwa członkowskie powinny wprowadzić instrumenty w celu ograniczenia o 20 % liczby osób cierpiących każdego roku w Unii Europejskiej z powodu niepożądanych zdarzeń związanych z opieką zdrowotną, co przekłada się na ograniczenie tych zdarzeń o 900 000 przypadków rocznie do 2015 r.

Poprawka 17

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I – rozdział II – punkt 1 – litera (a)

| (a) | wyznaczenie
  właściwego organu lub
  organów odpowiedzialnych na ich terytorium za bezpieczeństwo pacjentów; |
| --- | --- |

(a)

wyznaczenie
  właściwego organu lub
  organów odpowiedzialnych na ich terytorium za bezpieczeństwo pacjentów;

| (a) | wyznaczenie
  właściwych
  organów
  na różnych szczeblach administracyjnych i samorządowych
  odpowiedzialnych na ich terytorium za bezpieczeństwo pacjentów
  oraz nadzorowanie i koordynowanie działań na rzecz poprawy zdrowia publicznego
  ; |
| --- | --- |

(a)

wyznaczenie
  właściwych
  organów
  na różnych szczeblach administracyjnych i samorządowych
  odpowiedzialnych na ich terytorium za bezpieczeństwo pacjentów
  oraz nadzorowanie i koordynowanie działań na rzecz poprawy zdrowia publicznego
  ;

Poprawka 18

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I – rozdział II – punkt 1 – litera (c)

| (c) | wspieranie tworzenia bezpieczniejszych systemów, procesów i narzędzi, m.in. z wykorzystaniem technologii informacyjnych i komunikacyjnych. |
| --- | --- |

(c)

wspieranie tworzenia bezpieczniejszych systemów, procesów i narzędzi, m.in. z wykorzystaniem technologii informacyjnych i komunikacyjnych.

| (c) | wspieranie tworzenia bezpieczniejszych
  i przyjaznych dla użytkowników
  systemów, procesów i narzędzi, m.in. z wykorzystaniem technologii informacyjnych i komunikacyjnych. |
| --- | --- |

(c)

wspieranie tworzenia bezpieczniejszych
  i przyjaznych dla użytkowników
  systemów, procesów i narzędzi, m.in. z wykorzystaniem technologii informacyjnych i komunikacyjnych.

Poprawka 19

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I – rozdział II – punkt 2 – litera (ba) (nowa)

| (ba) | informowanie pacjentów na temat ryzyka leczenia, oraz wprowadzenie prawnych mechanizmów ułatwiających dochodzenie roszczeń z tytułu doznanej szkody na zdrowiu także od koncernów farmaceutycznych. |
| --- | --- |

(ba)

informowanie pacjentów na temat ryzyka leczenia, oraz wprowadzenie prawnych mechanizmów ułatwiających dochodzenie roszczeń z tytułu doznanej szkody na zdrowiu także od koncernów farmaceutycznych.

Poprawka 20

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I – rozdział II – punkt 3 – litera (a)

| (a) | dostarczać adekwatnych informacji na temat skali, rodzajów i przyczyn błędów, zdarzeń niepożądanych i zdarzeń obarczonych dużym ryzykiem błędu; |
| --- | --- |

(a)

dostarczać adekwatnych informacji na temat skali, rodzajów i przyczyn błędów, zdarzeń niepożądanych i zdarzeń obarczonych dużym ryzykiem błędu;

| (a) | dostarczać adekwatnych informacji na temat skali, rodzajów i przyczyn błędów, zdarzeń niepożądanych i zdarzeń obarczonych dużym ryzykiem błędu
  oraz spersonalizowanie odpowiedzialności za nie
  ; |
| --- | --- |

(a)

dostarczać adekwatnych informacji na temat skali, rodzajów i przyczyn błędów, zdarzeń niepożądanych i zdarzeń obarczonych dużym ryzykiem błędu
  oraz spersonalizowanie odpowiedzialności za nie
  ;

Poprawka 21

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I – rozdział II – punkt 3 – litera (ba) (nowa)

| (ba) | zapewnić poufną wymianę informacji pomiędzy władzami zajmującymi się zdrowiem publicznym w poszczególnych państwach członkowskich na temat pracowników medycznych, których uznano za winnych zaniedbań lub błędów w leczeniu. |
| --- | --- |

(ba)

zapewnić poufną wymianę informacji pomiędzy władzami zajmującymi się zdrowiem publicznym w poszczególnych państwach członkowskich na temat pracowników medycznych, których uznano za winnych zaniedbań lub błędów w leczeniu.

Poprawka 22

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I – rozdział II – punkt 4 – litera (ba) (nowa)

| (ba) | odpowiednie kształcenie i szkolenie wszystkich pracowników opieki zdrowotnej w celu stosowania sprzętu medycznego w sposób właściwy zgodnie z jego przeznaczeniem i wskazówkami zawartymi w instrukcji obsługi, co pozwoli zapobiec zagrożeniu zdrowia i zdarzeniom niepożądanym, w tym również takim, do których dochodzi wskutek nieumyślnego ponownego użycia przyrządów medycznych; |
| --- | --- |

(ba)

odpowiednie kształcenie i szkolenie wszystkich pracowników opieki zdrowotnej w celu stosowania sprzętu medycznego w sposób właściwy zgodnie z jego przeznaczeniem i wskazówkami zawartymi w instrukcji obsługi, co pozwoli zapobiec zagrożeniu zdrowia i zdarzeniom niepożądanym, w tym również takim, do których dochodzi wskutek nieumyślnego ponownego użycia przyrządów medycznych;

Poprawka 23

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I – rozdział II – punkt 5 – litera (c)

| (c) | gromadzenia i rozpowszechniania porównywalnych jakościowych i ilościowych danych i informacji na temat wyników w zakresie bezpieczeństwa pacjentów na poziomie UE w celu ułatwienia wzajemnego uczenia się oraz dostarczenia informacji niezbędnych do ustalania priorytetów. |
| --- | --- |

(c)

gromadzenia i rozpowszechniania porównywalnych jakościowych i ilościowych danych i informacji na temat wyników w zakresie bezpieczeństwa pacjentów na poziomie UE w celu ułatwienia wzajemnego uczenia się oraz dostarczenia informacji niezbędnych do ustalania priorytetów.

| (c) | gromadzenia i rozpowszechniania porównywalnych jakościowych i ilościowych danych i informacji na temat wyników w zakresie bezpieczeństwa pacjentów na poziomie UE w celu ułatwienia wzajemnego uczenia się oraz dostarczenia informacji niezbędnych do ustalania priorytetów.
  Zakres i koszty związane z gromadzeniem danych oraz wykorzystanie zgromadzonych danych muszą być proporcjonalne do oczekiwanych korzyści. Dane mogą być gromadzone wyłącznie w celu realizacji celu polegającego na ograniczeniu ZZOZ poprzez wzajemne uczenie się. |
| --- | --- |

(c)

gromadzenia i rozpowszechniania porównywalnych jakościowych i ilościowych danych i informacji na temat wyników w zakresie bezpieczeństwa pacjentów na poziomie UE w celu ułatwienia wzajemnego uczenia się oraz dostarczenia informacji niezbędnych do ustalania priorytetów.
  Zakres i koszty związane z gromadzeniem danych oraz wykorzystanie zgromadzonych danych muszą być proporcjonalne do oczekiwanych korzyści. Dane mogą być gromadzone wyłącznie w celu realizacji celu polegającego na ograniczeniu ZZOZ poprzez wzajemne uczenie się.

Poprawka 24

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I – rozdział II – punkt 6 – litera (ba) (nowa)

| b a) | wspieranie, za pośrednictwem Unii Europejskiej, możliwości współpracy oraz wymiany doświadczeń i najlepszych praktyk między dyrektorami szpitali, zespołami medycznymi i grupami pacjentów w zakresie inicjatyw na rzecz bezpieczeństwa pacjentów na poziomie lokalnym; |
| --- | --- |

b a)

wspieranie, za pośrednictwem Unii Europejskiej, możliwości współpracy oraz wymiany doświadczeń i najlepszych praktyk między dyrektorami szpitali, zespołami medycznymi i grupami pacjentów w zakresie inicjatyw na rzecz bezpieczeństwa pacjentów na poziomie lokalnym;

Poprawka 25

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I – rozdział III – punkt 1 – litera (-a) (nowa)

| (- a) | wprowadzenie skutecznych mechanizmów oceny zagrożenia, w tym badań diagnostycznych przed rozpoczęciem leczenia, w celu szybkiego rozpoznania stanu chorobowego wymagającego dodatkowych środków zapobiegawczych; |
| --- | --- |

(- a)

wprowadzenie skutecznych mechanizmów oceny zagrożenia, w tym badań diagnostycznych przed rozpoczęciem leczenia, w celu szybkiego rozpoznania stanu chorobowego wymagającego dodatkowych środków zapobiegawczych;

Poprawka 26

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I – rozdział III – punkt 1 – litera (-aa) (nowa)

| - a a) | odpowiednia ochrona pracowników opieki zdrowotnej poprzez szczepienia, profilaktykę poekspozycyjną, rutynowe badania diagnostyczne, środki ochrony osobistej i stosowanie technologii medycznych zmniejszających ryzyko zakażeń krwiopochodnych; |
| --- | --- |

- a a)

odpowiednia ochrona pracowników opieki zdrowotnej poprzez szczepienia, profilaktykę poekspozycyjną, rutynowe badania diagnostyczne, środki ochrony osobistej i stosowanie technologii medycznych zmniejszających ryzyko zakażeń krwiopochodnych;

Poprawka 27

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I – rozdział III – punkt 1 – litera (-ab) (nowa)

| - a b) | skuteczna ochrona przed zakażeniami i ich skuteczna kontrola w zakładach opieki długoterminowej i ośrodkach rehabilitacyjnych; |
| --- | --- |

- a b)

skuteczna ochrona przed zakażeniami i ich skuteczna kontrola w zakładach opieki długoterminowej i ośrodkach rehabilitacyjnych;

Poprawka 28

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I – rozdział III – punkt 1 – litera (b)

| (b) | poprawa profilaktyki i kontroli zakażeń na poziomie instytucji opieki zdrowotnej
  ; |
| --- | --- |

(b)

poprawa profilaktyki i kontroli zakażeń na poziomie instytucji opieki zdrowotnej
  ;

| (b) | poprawa profilaktyki i kontroli zakażeń na poziomie instytucji opieki zdrowotnej
  oraz zapewnienie jak największej czystości, higieny i, jeśli to konieczne, jałowości:










  (i) | wyposażenia wykorzystywanego przy przyjmowaniu i w czasie pobytu pacjentów; |
| --- | --- | --- |

(b)

poprawa profilaktyki i kontroli zakażeń na poziomie instytucji opieki zdrowotnej
  oraz zapewnienie jak największej czystości, higieny i, jeśli to konieczne, jałowości:

(i)

wyposażenia wykorzystywanego przy przyjmowaniu i w czasie pobytu pacjentów;

| (ii) | wyposażenia medycznego i paramedycznego, urządzeń elektromedycznych dla pacjentów i podczas rozdzielania leków; |
| --- | --- |

(ii)

wyposażenia medycznego i paramedycznego, urządzeń elektromedycznych dla pacjentów i podczas rozdzielania leków;

| (iii) | struktur sanitarnych związanych z opieką nad pacjentami; |
| --- | --- |

(iii)

struktur sanitarnych związanych z opieką nad pacjentami;

Poprawka 29

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I – rozdział III – punkt 1 – litera (ba) (nowa)

| (ba) | propagowanie higieny rąk wśród pracowników medycznych; |
| --- | --- |

(ba)

propagowanie higieny rąk wśród pracowników medycznych;

Poprawka 30

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I – rozdział III – punkt 1 – litera (bb) (nowa)

| (bb) | poprawa profilaktyki oraz kontroli rozprzestrzeniania się chorób wśród personelu medycznego i pracowników służby zdrowia i ich przenoszenia za pośrednictwem tej grupy oraz podjęcie w tym celu niezbędnych działań profilaktycznych, takich jak m.in. programy szczepień dla tych pracowników; |
| --- | --- |

(bb)

poprawa profilaktyki oraz kontroli rozprzestrzeniania się chorób wśród personelu medycznego i pracowników służby zdrowia i ich przenoszenia za pośrednictwem tej grupy oraz podjęcie w tym celu niezbędnych działań profilaktycznych, takich jak m.in. programy szczepień dla tych pracowników;

Poprawka 31

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I – rozdział III – punkt 1 – litera (d)

| (d) | promowanie kształcenia i szkolenia pracowników opieki zdrowotnej na poziomie państwa członkowskiego oraz na poziomie instytucji opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

(d)

promowanie kształcenia i szkolenia pracowników opieki zdrowotnej na poziomie państwa członkowskiego oraz na poziomie instytucji opieki zdrowotnej;

| (d) | promowanie kształcenia i szkolenia pracowników opieki zdrowotnej
  oraz zajmujących się usługami paramedycznymi
  na poziomie państwa członkowskiego oraz na poziomie instytucji opieki zdrowotnej
  , ze szczególnym uwzględnieniem zakażeń szpitalnych, jak również odporności wirusów na antybiotyki
  ; |
| --- | --- |

(d)

promowanie kształcenia i szkolenia pracowników opieki zdrowotnej
  oraz zajmujących się usługami paramedycznymi
  na poziomie państwa członkowskiego oraz na poziomie instytucji opieki zdrowotnej
  , ze szczególnym uwzględnieniem zakażeń szpitalnych, jak również odporności wirusów na antybiotyki
  ;

Poprawka 32

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I – rozdział III – punkt 1 – litera (e)

| (e) | poprawa informacji przekazywanych pacjentom; |
| --- | --- |

(e)

poprawa informacji przekazywanych pacjentom;

| (e) | poprawa informacji przekazywanych pacjentom
  za pośrednictwem sieci placówek społecznych i służby zdrowia, lecz również poprzez okresowe kampanie informacyjne w prasie, radiu, telewizji i w Internecie
  ; |
| --- | --- |

(e)

poprawa informacji przekazywanych pacjentom
  za pośrednictwem sieci placówek społecznych i służby zdrowia, lecz również poprzez okresowe kampanie informacyjne w prasie, radiu, telewizji i w Internecie
  ;

Poprawka 33

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I – rozdział III – punkt 1 – litera (f)

| (f) | wspieranie badań. |
| --- | --- |

(f)

wspieranie badań.

| (f) | wspieranie badań
  , między innymi w dziedzinie możliwości zastosowania nanotechnologii i nanomateriałów w medycynie
  . |
| --- | --- |

(f)

wspieranie badań
  , między innymi w dziedzinie możliwości zastosowania nanotechnologii i nanomateriałów w medycynie
  .

Poprawka 34

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I – rozdział III– punkt 1 – litera (fa) (nowa)

| (fa) | każdorazowe informowanie Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób o pojawieniu się zakażeń związanych z opieką zdrowotną u znacznej liczby pacjentów; |
| --- | --- |

(fa)

każdorazowe informowanie Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób o pojawieniu się zakażeń związanych z opieką zdrowotną u znacznej liczby pacjentów;

Poprawka 35

Wniosek dotyczący zalecenia

Część I – rozdział III – punkt 1 – litera (fb) (nowa)

| (fb) | przeprowadzenie kampanii informacyjnych skierowanych do opinii publicznej i pracowników opieki zdrowotnej w celu ograniczenia praktyk prowadzących do uodpornienia się na antybiotyki. |
| --- | --- |

(fb)

przeprowadzenie kampanii informacyjnych skierowanych do opinii publicznej i pracowników opieki zdrowotnej w celu ograniczenia praktyk prowadzących do uodpornienia się na antybiotyki.

Poprawka 36

Wniosek dotyczący zalecenia

Część II - tytuł

Poprawka 37

Wniosek dotyczący zalecenia

Część II – punkt 1a (nowy)

| (1a) | Komisja powinna zastanowić się, gdzie istniejące przepisy wspólnotowe mogłyby zostać zaostrzone z myślą o poprawie bezpieczeństwa pacjentów, np. poprzez zapewnienie, że w przypadku przekroczenia granicy przez pracowników medycznych organy regulacyjne sektora opieki zdrowotnej będą wymieniały informacje o zakończonych lub toczących się postępowaniach dyscyplinarnych przeciwko poszczególnym pracownikom, a nie tylko informowały o ich pierwotnych kwalifikacjach. |
| --- | --- |

(1a)

Komisja powinna zastanowić się, gdzie istniejące przepisy wspólnotowe mogłyby zostać zaostrzone z myślą o poprawie bezpieczeństwa pacjentów, np. poprzez zapewnienie, że w przypadku przekroczenia granicy przez pracowników medycznych organy regulacyjne sektora opieki zdrowotnej będą wymieniały informacje o zakończonych lub toczących się postępowaniach dyscyplinarnych przeciwko poszczególnym pracownikom, a nie tylko informowały o ich pierwotnych kwalifikacjach.

Poprawka 38

Wniosek dotyczący zalecenia

Część II - ustęp 1b (nowy)

| (1 b) | wzywa się Komisję do opracowania, na podstawie Praktycznego przewodnika profilaktyki zakażeń szpitalnych, wydanego w 2002 r. przez Światową Organizację Zdrowia (2), dokumentu skierowanego do pacjentów, dotyczącego profilaktyki zakażeń szpitalnych. |
| --- | --- |

(1 b)

wzywa się Komisję do opracowania, na podstawie Praktycznego przewodnika profilaktyki zakażeń szpitalnych, wydanego w 2002 r. przez Światową Organizację Zdrowia (2), dokumentu skierowanego do pacjentów, dotyczącego profilaktyki zakażeń szpitalnych.

Poprawka 39

Wniosek dotyczący zalecenia

Załącznik 1 – wiersz 14 – kolumna 2

Zdarzenie, w
  wyniku
  którego pacjent ponosi szkodę. Szkoda oznacza upośledzenie struktury lub funkcji organizmu lub wszelkie wynikające z tego szkodliwe konsekwencje.

Zdarzenie,
  do którego doszło
  w
  czasie świadczenia usług opieki medycznej, w wyniku
  którego pacjent ponosi szkodę. Szkoda oznacza upośledzenie
  o charakterze stałym lub tymczasowym
  struktury lub funkcji organizmu lub wszelkie wynikające z tego szkodliwe konsekwencje.

Poprawka 40

Wniosek dotyczący zalecenia

Załącznik 1 – wiersz 2 – kolumna 2

Instytucja, w
  której
  pracownicy opieki zdrowotnej świadczą specjalistyczną lub wysoce specjalistyczną opiekę zdrowotną.

Instytucja
  charytatywna
  ,
  publiczny i niepubliczny zakład opieki zdrowotnej,
  w
  których wolontariusze lub
  pracownicy opieki zdrowotnej świadczą specjalistyczną lub wysoce specjalistyczną opiekę zdrowotną.

Poprawka 41

Wniosek dotyczący zalecenia

Załącznik 1 – wiersz 1 – kolumna 2

Wolność pacjenta od niepotrzebnej rzeczywistej lub potencjalnej szkody spowodowanej opieką zdrowotną
  .

Brak zdarzeń niepożądanych, przy czym zdarzenie niepożądane definiowane jest jako zdarzenie powodujące szkodę na zdrowiu, do którego dochodzi w większym stopniu wskutek opieki zdrowotnej niż w związku z chorobą
  .
  To niepożądane zdarzenie może być możliwe lub niemożliwe do uniknięcia.

Poprawka 42

Wniosek dotyczący zalecenia

Załącznik 1 – wiersz 7 – kolumna 2

Pracownicy medyczni pracujący
  na oddziałach klinicznych
  , odpowiedzialni za kontakty własnego
  oddziału
  z zespołem ds. profilaktyki i kontroli zakażeń. Pracownicy kontaktowi ds. kontroli zakażeń zajmują się propagowaniem profilaktyki i kontroli zakażeń na własnych
  oddziałach
  i przekazują informacje zwrotne zespołowi ds. profilaktyki i kontroli zakażeń.

Pracownicy medyczni pracujący
  w odpowiednich sektorach
  , odpowiedzialni za kontakty własnego
  sektora
  z zespołem ds. profilaktyki i kontroli zakażeń. Pracownicy kontaktowi ds. kontroli zakażeń zajmują się propagowaniem profilaktyki i kontroli zakażeń na własnych
  sektorach
  i przekazują informacje zwrotne zespołowi ds. profilaktyki i kontroli zakażeń.

Poprawka 43

Wniosek dotyczący zalecenia

Załącznik 2 – rozdział 1 – punkt 1 – litera (ba) (nowa)

| (ba) | akceptowanie i ułatwianie korzystania z narzędzi technologii informacyjnych i komunikacyjnych, takich jak np. instrukcje obsługi w wersji elektronicznej, aby poprawić wiedzę użytkowników na temat stosowanych przez nich wyrobów medycznych. |
| --- | --- |

(ba)

akceptowanie i ułatwianie korzystania z narzędzi technologii informacyjnych i komunikacyjnych, takich jak np. instrukcje obsługi w wersji elektronicznej, aby poprawić wiedzę użytkowników na temat stosowanych przez nich wyrobów medycznych.

Poprawka 44

Wniosek dotyczący zalecenia

Załącznik 2 – rozdział 1 – punkt 4 – litera (ca) (nowa)

| c a) | odpowiednie kształcenie i szkolenie wszystkich pracowników opieki zdrowotnej w celu stosowania sprzętu medycznego w sposób właściwy zgodnie z jego przeznaczeniem i wskazówkami zawartymi w instrukcji obsługi, co pozwoli zapobiec zagrożeniu zdrowia i zdarzeniom niepożądanym, w tym również takim, do których dochodzi wskutek nieumyślnego ponownego użycia przyrządów medycznych; |
| --- | --- |

c a)

odpowiednie kształcenie i szkolenie wszystkich pracowników opieki zdrowotnej w celu stosowania sprzętu medycznego w sposób właściwy zgodnie z jego przeznaczeniem i wskazówkami zawartymi w instrukcji obsługi, co pozwoli zapobiec zagrożeniu zdrowia i zdarzeniom niepożądanym, w tym również takim, do których dochodzi wskutek nieumyślnego ponownego użycia przyrządów medycznych;

Poprawka 45

Wniosek dotyczący zalecenia

Załącznik 2 – część 1 – punkt 7 – litera (aa) (nowa)

| (aa) | poprzez stymulowanie badań dotyczących między innymi zastosowania nanotechnologii i nanomateriałów w medycynie. |
| --- | --- |

(aa)

poprzez stymulowanie badań dotyczących między innymi zastosowania nanotechnologii i nanomateriałów w medycynie.

Poprawka 46

Wniosek dotyczący zalecenia

Załącznik 2 – rozdział 2 – punkt 1 – litera (a) – tiret drugie

| — | uwzględnianie środków profilaktyki i kontroli zakażeń w planach opieki nad pacjentem; |
| --- | --- |

—

uwzględnianie środków profilaktyki i kontroli zakażeń w planach opieki nad pacjentem;

| — | uwzględnianie środków profilaktyki i kontroli zakażeń w planach opieki nad pacjentem
  , w tym niezbędnych kampanii w zakresie szczepień dla pracowników
  ; |
| --- | --- |

—

uwzględnianie środków profilaktyki i kontroli zakażeń w planach opieki nad pacjentem
  , w tym niezbędnych kampanii w zakresie szczepień dla pracowników
  ;

---

(1)  

  Dz.U. L 190 z 18.7.2008, s. 37.

(2)  
  WHO, Praktyczny przewodnik profilaktyki zakażeń szpitalnych, pierwsze wydanie, grudzień 2002 r. (2. wyd. opublikowane w 2008 r.)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/404 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/404

---

Czwartek, 23 kwietnia 2009 r.Działania na poziomie europejskim w dziedzinie rzadkich chorób *

P6_TA(2009)0288

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego zalecenia Rady w sprawie działań na poziomie europejskim w dziedzinie rzadkich chorób (COM(2008)0726 – C6-0455/2008 – 2008/0218(CNS))

2010/C 184 E/75

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2008)0726),

uwzględniając art. 152 ust. 4 akapit drugi Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0455/2008),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A6-0231/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 traktatu WE; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 traktatu WE;

| 3. | zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

| 4. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

| TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ | POPRAWKA |
| --- | --- |
| Poprawka 1 |
| Wniosek dotyczący zalecenia


  Punkt 1 preambuły |
| (1) | Rzadkie choroby stanowią zagrożenie dla zdrowia obywateli europejskich. Należą do nich choroby zagrażające życiu lub choroby powodujące chroniczny ubytek na zdrowiu. Charakteryzują się one niską częstością występowania i znacznym stopniem złożoności. |

TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ

POPRAWKA

Poprawka 1

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 1 preambuły

(1)

Rzadkie choroby stanowią zagrożenie dla zdrowia obywateli europejskich. Należą do nich choroby zagrażające życiu lub choroby powodujące chroniczny ubytek na zdrowiu. Charakteryzują się one niską częstością występowania i znacznym stopniem złożoności.

| (1) | Rzadkie choroby stanowią zagrożenie dla zdrowia obywateli europejskich. Należą do nich choroby zagrażające życiu lub choroby powodujące chroniczny ubytek na zdrowiu. Charakteryzują się one niską częstością występowania i znacznym stopniem złożoności,
  lecz ze względu na istnienie wielu różnych rodzajów rzadkich chorób łączna liczba dotkniętych nimi osób jest stosunkowo wysoka
  . |
| --- | --- |

(1)

Rzadkie choroby stanowią zagrożenie dla zdrowia obywateli europejskich. Należą do nich choroby zagrażające życiu lub choroby powodujące chroniczny ubytek na zdrowiu. Charakteryzują się one niską częstością występowania i znacznym stopniem złożoności,
  lecz ze względu na istnienie wielu różnych rodzajów rzadkich chorób łączna liczba dotkniętych nimi osób jest stosunkowo wysoka
  .

Poprawka 2

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 2 preambuły

| (2) | Na okres od 1 stycznia 1999 r. do 31 grudnia 2003 r. przyjęto wspólnotowy program działań w dziedzinie rzadkich chorób, w tym chorób genetycznych. W programie tym określono częstość występowania rzadkiej choroby jako dotykającą nie więcej niż 5 na 10 000 osób w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(2)

Na okres od 1 stycznia 1999 r. do 31 grudnia 2003 r. przyjęto wspólnotowy program działań w dziedzinie rzadkich chorób, w tym chorób genetycznych. W programie tym określono częstość występowania rzadkiej choroby jako dotykającą nie więcej niż 5 na 10 000 osób w Unii Europejskiej.

| (2) | Na okres od 1 stycznia 1999 r. do 31 grudnia 2003 r. przyjęto wspólnotowy program działań w dziedzinie rzadkich chorób, w tym chorób genetycznych. W programie tym określono częstość występowania rzadkiej choroby jako dotykającą nie więcej niż 5 na 10 000 osób w Unii Europejskiej,
  którą to liczbę należy określić na podstawie danych statystycznych w ramach przeglądu naukowego
  . |
| --- | --- |

(2)

Na okres od 1 stycznia 1999 r. do 31 grudnia 2003 r. przyjęto wspólnotowy program działań w dziedzinie rzadkich chorób, w tym chorób genetycznych. W programie tym określono częstość występowania rzadkiej choroby jako dotykającą nie więcej niż 5 na 10 000 osób w Unii Europejskiej,
  którą to liczbę należy określić na podstawie danych statystycznych w ramach przeglądu naukowego
  .

Poprawka 3

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 2a preambuły (nowy)

| (2a) | Rzadkie choroby powinny zostać dokładnie sklasyfikowane w oparciu o powyższy statystyczny współczynnik zachorowalności i podlegać regularnym przeglądom komisji naukowej w celu określenia konieczności wprowadzenia ewentualnych dostosowań. |
| --- | --- |

(2a)

Rzadkie choroby powinny zostać dokładnie sklasyfikowane w oparciu o powyższy statystyczny współczynnik zachorowalności i podlegać regularnym przeglądom komisji naukowej w celu określenia konieczności wprowadzenia ewentualnych dostosowań.

Poprawka 4

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 4 preambuły

| (4) | Szacuje się, że liczba istniejących obecnie rzadkich chorób waha się pomiędzy 5 000 a 8 000, a w ciągu życia cierpi na nie od 6 % do 8 % populacji. Oznacza to, że
  chorobami tymi
  dotkniętych jest od 27 do 36 milionów osób w Unii Europejskiej. Większość przypadków to choroby rzadko występujące, na które cierpi maksymalnie 1 na 100 000 osób. |
| --- | --- |

(4)

Szacuje się, że liczba istniejących obecnie rzadkich chorób waha się pomiędzy 5 000 a 8 000, a w ciągu życia cierpi na nie od 6 % do 8 % populacji. Oznacza to, że
  chorobami tymi
  dotkniętych jest od 27 do 36 milionów osób w Unii Europejskiej. Większość przypadków to choroby rzadko występujące, na które cierpi maksymalnie 1 na 100 000 osób.

| (4) | Szacuje się, że liczba istniejących obecnie rzadkich chorób waha się pomiędzy 5 000 a 8 000, a w ciągu życia cierpi na nie od 6 % do 8 % populacji. Oznacza to, że
  chociaż rzadkie choroby charakteryzują się niską częstością występowania każdej choroby z osobna, łączna liczba
  dotkniętych
  nimi osób
  jest
  stosunkowo wysoka i wynosi
  od 27 do 36 milionów osób w Unii Europejskiej. Większość przypadków to choroby rzadko występujące, na które cierpi maksymalnie 1 na 100 000 osób. |
| --- | --- |

(4)

Szacuje się, że liczba istniejących obecnie rzadkich chorób waha się pomiędzy 5 000 a 8 000, a w ciągu życia cierpi na nie od 6 % do 8 % populacji. Oznacza to, że
  chociaż rzadkie choroby charakteryzują się niską częstością występowania każdej choroby z osobna, łączna liczba
  dotkniętych
  nimi osób
  jest
  stosunkowo wysoka i wynosi
  od 27 do 36 milionów osób w Unii Europejskiej. Większość przypadków to choroby rzadko występujące, na które cierpi maksymalnie 1 na 100 000 osób.

Poprawka 5

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 5 preambuły

| (5) | Ze względu na niską częstość występowania
  i
  szczególny charakter rzadkie choroby wymagają strategii o wymiarze międzynarodowym, której podstawą są specyficzne i złożone działania, mające na celu zapobieżenie wysokiej chorobowości lub możliwym do uniknięcia przedwczesnym zgonom oraz poprawę jakości życia i możliwości społeczno-ekonomicznych chorych. |
| --- | --- |

(5)

Ze względu na niską częstość występowania
  i
  szczególny charakter rzadkie choroby wymagają strategii o wymiarze międzynarodowym, której podstawą są specyficzne i złożone działania, mające na celu zapobieżenie wysokiej chorobowości lub możliwym do uniknięcia przedwczesnym zgonom oraz poprawę jakości życia i możliwości społeczno-ekonomicznych chorych.

| (5) | Ze względu na niską częstość występowania, szczególny charakter
  i znaczną łączną liczbę przypadków zachorowań,
  rzadkie choroby wymagają strategii o wymiarze międzynarodowym, której podstawą są specyficzne i złożone działania,
  prowadzone także w partnerstwie z krajami trzecimi takimi jak Stany Zjednoczone,
  mające na celu zapobieżenie wysokiej chorobowości lub możliwym do uniknięcia przedwczesnym zgonom oraz poprawę jakości życia i możliwości społeczno-ekonomicznych chorych
  w krajach rozwiniętych i rozwijających się
  . |
| --- | --- |

(5)

Ze względu na niską częstość występowania, szczególny charakter
  i znaczną łączną liczbę przypadków zachorowań,
  rzadkie choroby wymagają strategii o wymiarze międzynarodowym, której podstawą są specyficzne i złożone działania,
  prowadzone także w partnerstwie z krajami trzecimi takimi jak Stany Zjednoczone,
  mające na celu zapobieżenie wysokiej chorobowości lub możliwym do uniknięcia przedwczesnym zgonom oraz poprawę jakości życia i możliwości społeczno-ekonomicznych chorych
  w krajach rozwiniętych i rozwijających się
  .

Poprawka 6

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 8 preambuły

| (8) | W celu poprawy koordynacji i spójności inicjatyw krajowych, regionalnych i lokalnych dotyczących rzadkich chorób, wszystkie odpowiednie działania krajowe w obszarze rzadkich chorób powinny zostać ujęte w krajowych planach zwalczania rzadkich chorób. |
| --- | --- |

(8)

W celu poprawy koordynacji i spójności inicjatyw krajowych, regionalnych i lokalnych dotyczących rzadkich chorób, wszystkie odpowiednie działania krajowe w obszarze rzadkich chorób powinny zostać ujęte w krajowych planach zwalczania rzadkich chorób.

| (8) | W celu poprawy koordynacji i spójności inicjatyw krajowych, regionalnych i lokalnych
  oraz współpracy między ośrodkami naukowymi,
  dotyczących rzadkich chorób, wszystkie odpowiednie działania krajowe w obszarze rzadkich chorób powinny zostać ujęte w krajowych planach zwalczania rzadkich chorób. |
| --- | --- |

(8)

W celu poprawy koordynacji i spójności inicjatyw krajowych, regionalnych i lokalnych
  oraz współpracy między ośrodkami naukowymi,
  dotyczących rzadkich chorób, wszystkie odpowiednie działania krajowe w obszarze rzadkich chorób powinny zostać ujęte w krajowych planach zwalczania rzadkich chorób.

Poprawka 7

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 13 preambuły

| (13) | Z punktu widzenia Wspólnoty wartość dodana europejskich sieci referencyjnych jest szczególnie wysoka w przypadku rzadkich chorób ze względu na ich niski stopień występowania, z którym związana jest zarówno ograniczona liczba pacjentów, jak i brak wiedzy specjalistycznej w ramach jednego kraju. Gromadzenie wiedzy specjalistycznej na poziomie europejskim ma zatem kluczowe znaczenie dla zapewnienia pacjentom cierpiącym na rzadkie choroby równego dostępu do opieki wysokiej jakości. |
| --- | --- |

(13)

Z punktu widzenia Wspólnoty wartość dodana europejskich sieci referencyjnych jest szczególnie wysoka w przypadku rzadkich chorób ze względu na ich niski stopień występowania, z którym związana jest zarówno ograniczona liczba pacjentów, jak i brak wiedzy specjalistycznej w ramach jednego kraju. Gromadzenie wiedzy specjalistycznej na poziomie europejskim ma zatem kluczowe znaczenie dla zapewnienia pacjentom cierpiącym na rzadkie choroby równego dostępu do opieki wysokiej jakości.

| (13) | Z punktu widzenia Wspólnoty wartość dodana europejskich sieci referencyjnych jest szczególnie wysoka w przypadku rzadkich chorób ze względu na ich niski stopień występowania, z którym związana jest zarówno ograniczona liczba pacjentów, jak i brak wiedzy specjalistycznej w ramach jednego kraju. Gromadzenie wiedzy specjalistycznej na poziomie europejskim ma zatem kluczowe znaczenie dla zapewnienia pacjentom cierpiącym na rzadkie choroby równego dostępu do
  ścisłych informacji, właściwej i postawionej w porę diagnozy oraz do
  opieki wysokiej jakości. |
| --- | --- |

(13)

Z punktu widzenia Wspólnoty wartość dodana europejskich sieci referencyjnych jest szczególnie wysoka w przypadku rzadkich chorób ze względu na ich niski stopień występowania, z którym związana jest zarówno ograniczona liczba pacjentów, jak i brak wiedzy specjalistycznej w ramach jednego kraju. Gromadzenie wiedzy specjalistycznej na poziomie europejskim ma zatem kluczowe znaczenie dla zapewnienia pacjentom cierpiącym na rzadkie choroby równego dostępu do
  ścisłych informacji, właściwej i postawionej w porę diagnozy oraz do
  opieki wysokiej jakości.

Poprawka 8

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 14 a preambuły (nowy)

| (14a) | W dniu 12 października 2008 r. forum farmaceutyczne przyjęło sprawozdanie końcowe, w którym proponuje wytyczne w celu zwiększenia starań państw członkowskich, zainteresowanych podmiotów i Komisji, mających na celu zagwarantowanie łatwiejszego i szybszego dostępu do sierocych środków leczniczych w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(14a)

W dniu 12 października 2008 r. forum farmaceutyczne przyjęło sprawozdanie końcowe, w którym proponuje wytyczne w celu zwiększenia starań państw członkowskich, zainteresowanych podmiotów i Komisji, mających na celu zagwarantowanie łatwiejszego i szybszego dostępu do sierocych środków leczniczych w Unii Europejskiej.

Poprawka 9

Wniosek dotyczący zalecenia

Punkt 20 preambuły

| (20) | Pacjenci i przedstawiciele pacjentów powinni być zatem włączeni na wszystkich etapach w procesy kształtowania polityki i podejmowania decyzji. Ich działalność powinna być aktywnie promowana i wspierana, łącznie ze wsparciem finansowym w każdym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

(20)

Pacjenci i przedstawiciele pacjentów powinni być zatem włączeni na wszystkich etapach w procesy kształtowania polityki i podejmowania decyzji. Ich działalność powinna być aktywnie promowana i wspierana, łącznie ze wsparciem finansowym w każdym państwie członkowskim.

| (20) | Pacjenci i przedstawiciele pacjentów powinni być zatem włączeni na wszystkich etapach w procesy kształtowania polityki i podejmowania decyzji. Ich działalność powinna być aktywnie promowana i wspierana, łącznie ze wsparciem finansowym w każdym państwie członkowskim,
  lecz również na poziomie UE w ramach ogólnoeuropejskich sieci wsparcia pacjentów, poświęconych poszczególnym rzadkim chorobom
  . |
| --- | --- |

(20)

Pacjenci i przedstawiciele pacjentów powinni być zatem włączeni na wszystkich etapach w procesy kształtowania polityki i podejmowania decyzji. Ich działalność powinna być aktywnie promowana i wspierana, łącznie ze wsparciem finansowym w każdym państwie członkowskim,
  lecz również na poziomie UE w ramach ogólnoeuropejskich sieci wsparcia pacjentów, poświęconych poszczególnym rzadkim chorobom
  .

Poprawka 10

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla państw członkowskich – ustęp 1 – wstęp

| 1. | Opracowanie krajowych planów zwalczania rzadkich chorób w celu zapewnienia pacjentom cierpiącym na rzadkie choroby ogólnego dostępu do wysokiej jakości opieki, w tym diagnozowania, leczenia i leków sierocych, na całym terytorium ich kraju, na zasadzie sprawiedliwości i solidarności w całej UE, w szczególności: |
| --- | --- |

1.

Opracowanie krajowych planów zwalczania rzadkich chorób w celu zapewnienia pacjentom cierpiącym na rzadkie choroby ogólnego dostępu do wysokiej jakości opieki, w tym diagnozowania, leczenia i leków sierocych, na całym terytorium ich kraju, na zasadzie sprawiedliwości i solidarności w całej UE, w szczególności:

| 1. | Opracowanie krajowych planów zwalczania rzadkich chorób w celu zapewnienia pacjentom cierpiącym na rzadkie choroby ogólnego dostępu do wysokiej jakości opieki – w tym diagnozowania, leczenia i leków sierocych,
  a także do rehabilitacji i do uczenia się, jak żyć z chorobą –
  na całym terytorium ich kraju, na zasadzie sprawiedliwości i solidarności w całej UE, w szczególności: |
| --- | --- |

1.

Opracowanie krajowych planów zwalczania rzadkich chorób w celu zapewnienia pacjentom cierpiącym na rzadkie choroby ogólnego dostępu do wysokiej jakości opieki – w tym diagnozowania, leczenia i leków sierocych,
  a także do rehabilitacji i do uczenia się, jak żyć z chorobą –
  na całym terytorium ich kraju, na zasadzie sprawiedliwości i solidarności w całej UE, w szczególności:

Poprawka 11

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla państw członkowskich – ustęp 1 – punkt 1

| (1) | opracowanie oraz przyjęcie całościowej i zintegrowanej strategii, do końca
  2011 r.,
  mającej na celu kierowanie działaniami w dziedzinie rzadkich chorób oraz ich usystematyzowanie, mającej formę krajowego planu zwalczania rzadkich chorób; |
| --- | --- |

(1)

opracowanie oraz przyjęcie całościowej i zintegrowanej strategii, do końca
  2011 r.,
  mającej na celu kierowanie działaniami w dziedzinie rzadkich chorób oraz ich usystematyzowanie, mającej formę krajowego planu zwalczania rzadkich chorób;

| (1) | opracowanie oraz przyjęcie całościowej i zintegrowanej strategii, do końca
  2010 r.
  , mającej na celu kierowanie działaniami w dziedzinie rzadkich chorób oraz ich usystematyzowanie, mającej formę krajowego planu zwalczania rzadkich chorób; |
| --- | --- |

(1)

opracowanie oraz przyjęcie całościowej i zintegrowanej strategii, do końca
  2010 r.
  , mającej na celu kierowanie działaniami w dziedzinie rzadkich chorób oraz ich usystematyzowanie, mającej formę krajowego planu zwalczania rzadkich chorób;

Poprawka 12

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla państw członkowskich – ustęp 1 – punkt 3

| (3) | określenie ograniczonej ilości działań priorytetowych w ramach krajowego planu zwalczania rzadkich chorób, z konkretnymi celami, jasnymi terminami, strukturami zarządzającymi oraz regularnymi sprawozdaniami; |
| --- | --- |

(3)

określenie ograniczonej ilości działań priorytetowych w ramach krajowego planu zwalczania rzadkich chorób, z konkretnymi celami, jasnymi terminami, strukturami zarządzającymi oraz regularnymi sprawozdaniami;

| (3) | określenie ograniczonej ilości działań priorytetowych w ramach krajowego planu zwalczania rzadkich chorób, z konkretnymi celami, jasnymi terminami,
  znacznymi i wyraźnie określonymi środkami finansowymi,
  strukturami zarządzającymi oraz regularnymi sprawozdaniami; |
| --- | --- |

(3)

określenie ograniczonej ilości działań priorytetowych w ramach krajowego planu zwalczania rzadkich chorób, z konkretnymi celami, jasnymi terminami,
  znacznymi i wyraźnie określonymi środkami finansowymi,
  strukturami zarządzającymi oraz regularnymi sprawozdaniami;

Poprawka 13

Wniosek dotyczący zalecenia

Ustęp 1 – punkt 3a (nowy)

| (3a) | oświadczenie, czy dysponują wyspecjalizowanymi ośrodkami i sporządzają katalog ekspertów; |
| --- | --- |

(3a)

oświadczenie, czy dysponują wyspecjalizowanymi ośrodkami i sporządzają katalog ekspertów;

Poprawka 14

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla państw członkowskich – ustęp 1 – punkt 5

| (5) | włączenie do krajowych planów postanowień mających zapewnić wszystkim pacjentom cierpiącym na rzadkie choroby sprawiedliwy dostęp do wysokiej jakości opieki, w tym diagnozowania, leczenia i leków sierocych, na całym terytorium ich kraju, w celu zapewnienia sprawiedliwego dostępu do wysokiej jakości opieki na zasadzie sprawiedliwości i solidarności w całej Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(5)

włączenie do krajowych planów postanowień mających zapewnić wszystkim pacjentom cierpiącym na rzadkie choroby sprawiedliwy dostęp do wysokiej jakości opieki, w tym diagnozowania, leczenia i leków sierocych, na całym terytorium ich kraju, w celu zapewnienia sprawiedliwego dostępu do wysokiej jakości opieki na zasadzie sprawiedliwości i solidarności w całej Unii Europejskiej.

| (5) | włączenie do krajowych planów postanowień mających zapewnić wszystkim pacjentom cierpiącym na rzadkie choroby sprawiedliwy dostęp do wysokiej jakości opieki, w tym diagnozowania,
  środków profilaktyki pierwotnej,
  leczenia i leków sierocych,
  a także do rehabilitacji i do uczenia się, jak żyć z chorobą,
  na całym terytorium ich kraju, w celu zapewnienia sprawiedliwego dostępu do wysokiej jakości opieki na zasadzie sprawiedliwości i solidarności w całej Unii Europejskiej
  zgodnie z zasadami przyjętymi w dokumencie Forum Farmaceutycznego Wysokiego Szczebla zatytułowanym „Poprawa dostępu do leków sierocych dla wszystkich zainteresowanych obywateli UE”. |
| --- | --- |

(5)

włączenie do krajowych planów postanowień mających zapewnić wszystkim pacjentom cierpiącym na rzadkie choroby sprawiedliwy dostęp do wysokiej jakości opieki, w tym diagnozowania,
  środków profilaktyki pierwotnej,
  leczenia i leków sierocych,
  a także do rehabilitacji i do uczenia się, jak żyć z chorobą,
  na całym terytorium ich kraju, w celu zapewnienia sprawiedliwego dostępu do wysokiej jakości opieki na zasadzie sprawiedliwości i solidarności w całej Unii Europejskiej
  zgodnie z zasadami przyjętymi w dokumencie Forum Farmaceutycznego Wysokiego Szczebla zatytułowanym „Poprawa dostępu do leków sierocych dla wszystkich zainteresowanych obywateli UE”.

Poprawka 15

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla państw członkowskich – ustęp 1 – punkt 5a (nowy)

| (5a) | sprzyjanie staraniom na rzecz unikania rzadkich chorób dziedzicznych poprzez:










  (a) | poradnictwo genetyczne dla rodziców będących nosicielami genów; oraz |
| --- | --- | --- |

(5a)

sprzyjanie staraniom na rzecz unikania rzadkich chorób dziedzicznych poprzez:

(a)

poradnictwo genetyczne dla rodziców będących nosicielami genów; oraz

| (b) | w odpowiednim przypadku oraz jeżeli nie jest to wbrew obowiązującemu prawu krajowemu i zawsze na zasadzie dobrowolności – preimplantacyjną selekcję zdrowych embrionów. |
| --- | --- |

(b)

w odpowiednim przypadku oraz jeżeli nie jest to wbrew obowiązującemu prawu krajowemu i zawsze na zasadzie dobrowolności – preimplantacyjną selekcję zdrowych embrionów.

Poprawka 16

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla państw członkowskich – ustęp 1 – punkt 5b (nowy)

| (5b) | przyjmowanie wyjątkowych środków w ramach planów krajowych w związku z udostępnieniem produktów leczniczych, które nie posiadają zezwolenia na wprowadzenie na rynek, w przypadku, gdy zaistnieje rzeczywista potrzeba publiczna oraz na wypadek braku właściwych i dostępnych alternatyw terapeutycznych w państwie członkowskim oraz w przypadku, gdy korzyści przeważają nad zagrożeniem, zapewnienie pacjentom dotkniętym rzadkimi chorobami dostępu do odnośnych produktów leczniczych. |
| --- | --- |

(5b)

przyjmowanie wyjątkowych środków w ramach planów krajowych w związku z udostępnieniem produktów leczniczych, które nie posiadają zezwolenia na wprowadzenie na rynek, w przypadku, gdy zaistnieje rzeczywista potrzeba publiczna oraz na wypadek braku właściwych i dostępnych alternatyw terapeutycznych w państwie członkowskim oraz w przypadku, gdy korzyści przeważają nad zagrożeniem, zapewnienie pacjentom dotkniętym rzadkimi chorobami dostępu do odnośnych produktów leczniczych.

Poprawka 17

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla państw członkowskich – ustęp 1 – punkt 5c (nowy)

| (5c) | stworzenie na szczeblu krajowym pluralistycznych grup doradczych obejmujących wszystkie zainteresowane strony i mających za cel wspieranie rządów w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie krajowych planów działania w zakresie rzadkich chorób. Powinno to zagwarantować, że rządy będą dysponowały odpowiednimi informacjami, a decyzje podejmowane na szczeblu krajowym będą odzwierciedlały poglądy i potrzeby społeczeństwa. |
| --- | --- |

(5c)

stworzenie na szczeblu krajowym pluralistycznych grup doradczych obejmujących wszystkie zainteresowane strony i mających za cel wspieranie rządów w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie krajowych planów działania w zakresie rzadkich chorób. Powinno to zagwarantować, że rządy będą dysponowały odpowiednimi informacjami, a decyzje podejmowane na szczeblu krajowym będą odzwierciedlały poglądy i potrzeby społeczeństwa.

Poprawka 18

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla państw członkowskich – ustęp 1 – punkt 5d (nowy)

| (5d) | sprzyjanie refundowaniu leczenia rzadkich chorób na szczeblu krajowym. W tych państwach członkowskich, które nie życzą sobie ośrodków doskonałości lub nie mogą sobie na nie pozwolić, ten centralny krajowy fundusz powinien być wykorzystywany w celu zapewnienia pacjentom możliwości wyjazdu do ośrodka w innym państwie. Jednak bardzo ważne jest również, by ta oddzielna pula środków podlegała corocznemu przeglądowi i dostosowaniu w oparciu o wiedzę na temat pacjentów wymagających leczenia w danym roku oraz na temat ewentualnych nowych terapii, które należałoby uwzględnić. Powinny w tym uczestniczyć pluralistyczne komitety doradcze. |
| --- | --- |

(5d)

sprzyjanie refundowaniu leczenia rzadkich chorób na szczeblu krajowym. W tych państwach członkowskich, które nie życzą sobie ośrodków doskonałości lub nie mogą sobie na nie pozwolić, ten centralny krajowy fundusz powinien być wykorzystywany w celu zapewnienia pacjentom możliwości wyjazdu do ośrodka w innym państwie. Jednak bardzo ważne jest również, by ta oddzielna pula środków podlegała corocznemu przeglądowi i dostosowaniu w oparciu o wiedzę na temat pacjentów wymagających leczenia w danym roku oraz na temat ewentualnych nowych terapii, które należałoby uwzględnić. Powinny w tym uczestniczyć pluralistyczne komitety doradcze.

Poprawka 19

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla państw członkowskich – ustęp 2 – punkt 1

| (1) | wdrożenie wspólnej, wypracowanej na poziomie UE, definicji rzadkich chorób, jako chorób występujących u nie więcej niż 5 na 10 000 osób ; |
| --- | --- |

(1)

wdrożenie wspólnej, wypracowanej na poziomie UE, definicji rzadkich chorób, jako chorób występujących u nie więcej niż 5 na 10 000 osób ;

| (1) | wdrożenie wspólnej, wypracowanej na poziomie UE, definicji rzadkich chorób, jako chorób występujących u nie więcej niż 5 na 10 000 osób,
  jako liczby obowiązującej dla całej Unii Europejskiej, jednakże niezwykle istotne jest określenie dokładnego rozpowszechnienia w każdym państwie członkowskim
  , |
| --- | --- |

(1)

wdrożenie wspólnej, wypracowanej na poziomie UE, definicji rzadkich chorób, jako chorób występujących u nie więcej niż 5 na 10 000 osób,
  jako liczby obowiązującej dla całej Unii Europejskiej, jednakże niezwykle istotne jest określenie dokładnego rozpowszechnienia w każdym państwie członkowskim
  ,

Poprawka 20

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla państw członkowskich – ustęp 2 – punkt 4

| (4) | wspieranie na poziomie krajowym lub regionalnym specjalnych sieci informacyjnych w zakresie chorób, a także rejestrów i baz danych. |
| --- | --- |

(4)

wspieranie na poziomie krajowym lub regionalnym specjalnych sieci informacyjnych w zakresie chorób, a także rejestrów i baz danych.

| (4) | wspieranie,
  w szczególności środkami finansowymi,
  na poziomie
  ogólnoeuropejskim,
  krajowym lub regionalnym specjalnych sieci informacyjnych w zakresie chorób, a także rejestrów i baz danych
  , zawierających m.in. regularnie aktualizowane informacje powszechnie dostępne w Internecie
  . |
| --- | --- |

(4)

wspieranie,
  w szczególności środkami finansowymi,
  na poziomie
  ogólnoeuropejskim,
  krajowym lub regionalnym specjalnych sieci informacyjnych w zakresie chorób, a także rejestrów i baz danych
  , zawierających m.in. regularnie aktualizowane informacje powszechnie dostępne w Internecie
  .

Poprawka 21

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla państw członkowskich – ustęp 3 – punkt 3

| (3) | wzmocnienie udziału krajowych naukowców i laboratoriów w projektach badawczych dotyczących rzadkich chorób, finansowanych na poziomie Wspólnoty; |
| --- | --- |

(3)

wzmocnienie udziału krajowych naukowców i laboratoriów w projektach badawczych dotyczących rzadkich chorób, finansowanych na poziomie Wspólnoty;

| (3) | wzmocnienie udziału krajowych naukowców i laboratoriów w projektach badawczych dotyczących rzadkich chorób, finansowanych na poziomie Wspólnoty
  , i wykorzystanie możliwości, jakie daje rozporządzenie (WE) nr 141/2000 w sprawie sierocych produktów leczniczych; |
| --- | --- |

(3)

wzmocnienie udziału krajowych naukowców i laboratoriów w projektach badawczych dotyczących rzadkich chorób, finansowanych na poziomie Wspólnoty
  , i wykorzystanie możliwości, jakie daje rozporządzenie (WE) nr 141/2000 w sprawie sierocych produktów leczniczych;

Poprawka 22

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla państw członkowskich – ustęp 3 – punkt 3a (nowy)

| (3a) | wspieranie wymiany wiedzy i współpracy między naukowcami, laboratoriami i projektami badawczymi w Unii Europejskiej a podobnymi instytucjami w krajach trzecich w celu przysporzenia globalnych korzyści nie tylko Unii Europejskiej, ale także krajom uboższym i rozwijającym się, które znajdują się w gorszej sytuacji z punktu widzenia zapewnienia środków na badania nad rzadkimi chorobami; |
| --- | --- |

(3a)

wspieranie wymiany wiedzy i współpracy między naukowcami, laboratoriami i projektami badawczymi w Unii Europejskiej a podobnymi instytucjami w krajach trzecich w celu przysporzenia globalnych korzyści nie tylko Unii Europejskiej, ale także krajom uboższym i rozwijającym się, które znajdują się w gorszej sytuacji z punktu widzenia zapewnienia środków na badania nad rzadkimi chorobami;

Poprawka 23

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla państw członkowskich – ustęp 3 – punkt 4

| (4) | włączenie do krajowego planu zwalczania rzadkich chorób postanowień mających na celu wspieranie badań, łącznie ze zdrowiem publicznym i badaniami społecznymi w dziedzinie rzadkich chorób, szczególnie mając na celu rozwój narzędzi, takich jak infrastruktura przekrojowa oraz projekty dotyczące konkretnych chorób. |
| --- | --- |

(4)

włączenie do krajowego planu zwalczania rzadkich chorób postanowień mających na celu wspieranie badań, łącznie ze zdrowiem publicznym i badaniami społecznymi w dziedzinie rzadkich chorób, szczególnie mając na celu rozwój narzędzi, takich jak infrastruktura przekrojowa oraz projekty dotyczące konkretnych chorób.

| (4) | włączenie do krajowego planu zwalczania rzadkich chorób postanowień mających na celu wspieranie badań, łącznie ze zdrowiem publicznym i badaniami społecznymi w dziedzinie rzadkich chorób, szczególnie mając na celu rozwój narzędzi, takich jak infrastruktura przekrojowa oraz projekty dotyczące konkretnych chorób,
  programy rehabilitacji i programy pozwalające nauczyć się, jak żyć z rzadką chorobą, jak również badania nad testami i narzędziami diagnostycznymi
  ; |
| --- | --- |

(4)

włączenie do krajowego planu zwalczania rzadkich chorób postanowień mających na celu wspieranie badań, łącznie ze zdrowiem publicznym i badaniami społecznymi w dziedzinie rzadkich chorób, szczególnie mając na celu rozwój narzędzi, takich jak infrastruktura przekrojowa oraz projekty dotyczące konkretnych chorób,
  programy rehabilitacji i programy pozwalające nauczyć się, jak żyć z rzadką chorobą, jak również badania nad testami i narzędziami diagnostycznymi
  ;

Poprawka 24

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla państw członkowskich – ustęp 3 – punkt 4a (nowy)

| (4a) | wprowadzenie odpowiedniego finansowania długoterminowego, w szczególności poprzez partnerstwa publiczno-prywatne, aby wspierać wysiłki badawcze na poziomie krajowym i europejskim oraz zagwarantować ich opłacalność; |
| --- | --- |

(4a)

wprowadzenie odpowiedniego finansowania długoterminowego, w szczególności poprzez partnerstwa publiczno-prywatne, aby wspierać wysiłki badawcze na poziomie krajowym i europejskim oraz zagwarantować ich opłacalność;

Poprawka 25

Wniosek dotyczący zalecenia

Ustęp 4 – punkt 1

| (1) | zidentyfikowanie krajowych lub regionalnych ośrodków specjalistycznych na całym terytorium kraju do końca 2011 r. oraz wspieranie powstawania ośrodków specjalistycznych w miejscach, gdzie jest ich brak, szczególnie poprzez włączenie do ich krajowego planu zwalczania rzadkich chorób postanowień z zakresu tworzenia krajowych lub regionalnych ośrodków specjalistycznych; |
| --- | --- |

(1)

zidentyfikowanie krajowych lub regionalnych ośrodków specjalistycznych na całym terytorium kraju do końca 2011 r. oraz wspieranie powstawania ośrodków specjalistycznych w miejscach, gdzie jest ich brak, szczególnie poprzez włączenie do ich krajowego planu zwalczania rzadkich chorób postanowień z zakresu tworzenia krajowych lub regionalnych ośrodków specjalistycznych;

| (1) | zidentyfikowanie krajowych lub regionalnych ośrodków specjalistycznych na całym terytorium kraju do końca 2011 r. oraz wspieranie powstawania ośrodków specjalistycznych w miejscach, gdzie jest ich brak, szczególnie poprzez włączenie do ich krajowego planu zwalczania rzadkich chorób postanowień z zakresu tworzenia krajowych lub regionalnych ośrodków specjalistycznych;
  pomoc w sporządzaniu katalogów rzadkich chorób i ekspertów w dziedzinie rzadkich chorób; |
| --- | --- |

(1)

zidentyfikowanie krajowych lub regionalnych ośrodków specjalistycznych na całym terytorium kraju do końca 2011 r. oraz wspieranie powstawania ośrodków specjalistycznych w miejscach, gdzie jest ich brak, szczególnie poprzez włączenie do ich krajowego planu zwalczania rzadkich chorób postanowień z zakresu tworzenia krajowych lub regionalnych ośrodków specjalistycznych;
  pomoc w sporządzaniu katalogów rzadkich chorób i ekspertów w dziedzinie rzadkich chorób;

Poprawka 26

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla państw członkowskich – ustęp 4 – punkt 3

| (3) | organizowanie ścieżek opieki zdrowotnej dla pacjentów poprzez podejmowanie współpracy z odpowiednimi specjalistami w kraju, a w razie potrzeby również zagranicą; konieczność wspierania transgranicznej opieki zdrowotnej, w tym mobilności pacjentów, pracowników służby zdrowia oraz usługodawców, a także świadczenia usług za pośrednictwem technologii informacyjno-komunikacyjnych, w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla zapewnienia powszechnego dostępu do potrzebnej specjalistycznej opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

(3)

organizowanie ścieżek opieki zdrowotnej dla pacjentów poprzez podejmowanie współpracy z odpowiednimi specjalistami w kraju, a w razie potrzeby również zagranicą; konieczność wspierania transgranicznej opieki zdrowotnej, w tym mobilności pacjentów, pracowników służby zdrowia oraz usługodawców, a także świadczenia usług za pośrednictwem technologii informacyjno-komunikacyjnych, w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla zapewnienia powszechnego dostępu do potrzebnej specjalistycznej opieki zdrowotnej;

| (3) | organizowanie
  europejskich
  ścieżek opieki zdrowotnej dla pacjentów
  cierpiących na rzadkie choroby
  poprzez podejmowanie współpracy z odpowiednimi specjalistami w kraju, a w razie potrzeby również za granicą; konieczność wspierania transgranicznej opieki zdrowotnej, w tym mobilności pacjentów
  i wiedzy specjalistycznej poprzez wspieranie mobilności danych dotyczących
  pracowników służby zdrowia oraz usługodawców, a także świadczenia usług za pośrednictwem technologii informacyjno-komunikacyjnych, w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla zapewnienia powszechnego dostępu do potrzebnej specjalistycznej opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

(3)

organizowanie
  europejskich
  ścieżek opieki zdrowotnej dla pacjentów
  cierpiących na rzadkie choroby
  poprzez podejmowanie współpracy z odpowiednimi specjalistami w kraju, a w razie potrzeby również za granicą; konieczność wspierania transgranicznej opieki zdrowotnej, w tym mobilności pacjentów
  i wiedzy specjalistycznej poprzez wspieranie mobilności danych dotyczących
  pracowników służby zdrowia oraz usługodawców, a także świadczenia usług za pośrednictwem technologii informacyjno-komunikacyjnych, w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla zapewnienia powszechnego dostępu do potrzebnej specjalistycznej opieki zdrowotnej;

Poprawka 27

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla państw członkowskich – ustęp 4 – punkt 5

| (5) | dopilnowanie, by specjalistyczne ośrodki krajowe lub regionalne spełniały standardy sformułowane przez europejskie sieci referencyjne dotyczące rzadkich chorób, uwzględniając potrzeby i oczekiwania pacjentów i pracowników służby zdrowia. |
| --- | --- |

(5)

dopilnowanie, by specjalistyczne ośrodki krajowe lub regionalne spełniały standardy sformułowane przez europejskie sieci referencyjne dotyczące rzadkich chorób, uwzględniając potrzeby i oczekiwania pacjentów i pracowników służby zdrowia.

| (5) | dopilnowanie, by specjalistyczne ośrodki krajowe lub regionalne spełniały standardy sformułowane przez europejskie sieci referencyjne dotyczące rzadkich chorób, uwzględniając potrzeby i oczekiwania pacjentów i pracowników służby zdrowia
  oraz włączając pacjentów do działalności tych ośrodków
  ; |
| --- | --- |

(5)

dopilnowanie, by specjalistyczne ośrodki krajowe lub regionalne spełniały standardy sformułowane przez europejskie sieci referencyjne dotyczące rzadkich chorób, uwzględniając potrzeby i oczekiwania pacjentów i pracowników służby zdrowia
  oraz włączając pacjentów do działalności tych ośrodków
  ;

Poprawka 28

Wniosek dotyczący zalecenia

Ustęp 4 – punkt 5a (nowy)

| (5a) | zachęcanie ośrodków oraz szpitali specjalistycznych, przy ewentualnym finansowaniu lub współfinansowaniu ze strony Unii Europejskiej, do opracowania specjalnych szkoleń dla pracowników służby zdrowia w zakresie niektórych rzadkich chorób i umożliwienia im nabycia stosownej wiedzy specjalistycznej; |
| --- | --- |

(5a)

zachęcanie ośrodków oraz szpitali specjalistycznych, przy ewentualnym finansowaniu lub współfinansowaniu ze strony Unii Europejskiej, do opracowania specjalnych szkoleń dla pracowników służby zdrowia w zakresie niektórych rzadkich chorób i umożliwienia im nabycia stosownej wiedzy specjalistycznej;

Poprawka 29

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla państw członkowskich – ustęp 5 – punkt 1 – litera (b)

| (b) | europejskich wytycznych w sprawie populacyjnych badań przesiewowych i testów diagnostycznych; |
| --- | --- |

(b)

europejskich wytycznych w sprawie populacyjnych badań przesiewowych i testów diagnostycznych;

| (b) | europejskich wytycznych w sprawie populacyjnych badań przesiewowych i testów diagnostycznych
  , w tym testów genetycznych, takich jak test wykrywania heterozygot czy diagnoza oparta na biopsji ciałka kierunkowego, przy zapewnieniu wysokiej jakości testów i odpowiedniego poradnictwa genetycznego oraz przy pełnym poszanowaniu różnorodności etycznej państw członkowskich; |
| --- | --- |

(b)

europejskich wytycznych w sprawie populacyjnych badań przesiewowych i testów diagnostycznych
  , w tym testów genetycznych, takich jak test wykrywania heterozygot czy diagnoza oparta na biopsji ciałka kierunkowego, przy zapewnieniu wysokiej jakości testów i odpowiedniego poradnictwa genetycznego oraz przy pełnym poszanowaniu różnorodności etycznej państw członkowskich;

Poprawka 30

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla państw członkowskich – ustęp 5 – punkt 1 – litera (c)

| (c) | wspólnego korzystania ze
  sprawozdań z oceny państw członkowskich dotyczących
  terapeutycznej
  wartości dodanej leków sierocych na poziomie UE, w celu zminimalizowania opóźnień w dostępie pacjentów cierpiących na rzadkie choroby do leków sierocych; |
| --- | --- |

(c)

wspólnego korzystania ze
  sprawozdań z oceny państw członkowskich dotyczących
  terapeutycznej
  wartości dodanej leków sierocych na poziomie UE, w celu zminimalizowania opóźnień w dostępie pacjentów cierpiących na rzadkie choroby do leków sierocych;

| (c) | ustanawianie
  sprawozdań z oceny państw członkowskich dotyczących
  klinicznej
  wartości dodanej leków sierocych na poziomie UE
  w ramach EMEA, która gromadzi istotną europejską wiedzę i umiejętności
  , w celu zminimalizowania opóźnień w dostępie pacjentów cierpiących na rzadkie choroby do leków sierocych; |
| --- | --- |

(c)

ustanawianie
  sprawozdań z oceny państw członkowskich dotyczących
  klinicznej
  wartości dodanej leków sierocych na poziomie UE
  w ramach EMEA, która gromadzi istotną europejską wiedzę i umiejętności
  , w celu zminimalizowania opóźnień w dostępie pacjentów cierpiących na rzadkie choroby do leków sierocych;

Poprawka 31

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla państw członkowskich – ustęp 5 – punkt 1 – litera (ca) (nowa)

| (ca) | programu pomocy strukturalnej i inwestycji na rzecz bazy danych Orphanet ułatwiającej dostęp do wiedzy w zakresie rzadkich chorób; |
| --- | --- |

(ca)

programu pomocy strukturalnej i inwestycji na rzecz bazy danych Orphanet ułatwiającej dostęp do wiedzy w zakresie rzadkich chorób;

Poprawka 32

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla państw członkowskich – ustęp 6

| 6. | Upodmiotowienie organizacji pacjentów |
| --- | --- |

6.

Upodmiotowienie organizacji pacjentów

| 6. | Upodmiotowienie
  niezależnych
  organizacji pacjentów |
| --- | --- |

6.

Upodmiotowienie
  niezależnych
  organizacji pacjentów

| (1) | podjęcie działań zapewniających właściwe konsultacje z pacjentami i ich przedstawicielami na wszystkich etapach procesów politycznych i podejmowania decyzji w dziedzinie rzadkich chorób, w tym w dziedzinie ustanawiania i zarządzania ośrodkami wiedzy specjalistycznej i europejskimi sieciami referencyjnymi oraz opracowywania planów krajowych; |
| --- | --- |

(1)

podjęcie działań zapewniających właściwe konsultacje z pacjentami i ich przedstawicielami na wszystkich etapach procesów politycznych i podejmowania decyzji w dziedzinie rzadkich chorób, w tym w dziedzinie ustanawiania i zarządzania ośrodkami wiedzy specjalistycznej i europejskimi sieciami referencyjnymi oraz opracowywania planów krajowych;

| (1) | podjęcie działań zapewniających właściwe konsultacje z pacjentami i ich
  niezależnymi
  przedstawicielami na wszystkich etapach procesów politycznych i podejmowania decyzji w dziedzinie rzadkich chorób, w tym w dziedzinie ustanawiania i zarządzania ośrodkami wiedzy specjalistycznej i europejskimi sieciami referencyjnymi oraz opracowywania planów krajowych; |
| --- | --- |

(1)

podjęcie działań zapewniających właściwe konsultacje z pacjentami i ich
  niezależnymi
  przedstawicielami na wszystkich etapach procesów politycznych i podejmowania decyzji w dziedzinie rzadkich chorób, w tym w dziedzinie ustanawiania i zarządzania ośrodkami wiedzy specjalistycznej i europejskimi sieciami referencyjnymi oraz opracowywania planów krajowych;

| (2) | wspieranie działań podejmowanych przez organizacje pacjentów, takich jak podnoszenie świadomości, rozwijanie potencjału, szkolenia, wymiana informacji oraz najlepszych praktyk, tworzenie sieci kontaktów, nawiązywanie kontaktów z pacjentami najbardziej odizolowanymi; |
| --- | --- |

(2)

wspieranie działań podejmowanych przez organizacje pacjentów, takich jak podnoszenie świadomości, rozwijanie potencjału, szkolenia, wymiana informacji oraz najlepszych praktyk, tworzenie sieci kontaktów, nawiązywanie kontaktów z pacjentami najbardziej odizolowanymi;

| (2) | wspieranie działań podejmowanych przez
  niezależne
  organizacje pacjentów, takich jak podnoszenie świadomości, rozwijanie potencjału, szkolenia, wymiana informacji oraz najlepszych praktyk, tworzenie sieci kontaktów, nawiązywanie kontaktów z pacjentami najbardziej odizolowanymi; |
| --- | --- |

(2)

wspieranie działań podejmowanych przez
  niezależne
  organizacje pacjentów, takich jak podnoszenie świadomości, rozwijanie potencjału, szkolenia, wymiana informacji oraz najlepszych praktyk, tworzenie sieci kontaktów, nawiązywanie kontaktów z pacjentami najbardziej odizolowanymi;

| (2a) | dbałość o zapewnienie organizacjom pacjentów finansowania niezwiązanego bezpośrednio z jedną firmą farmaceutyczną; |
| --- | --- |

(2a)

| (2b) | ułatwienie pacjentom dostępu do istniejących na poziomie europejskim informacji dotyczących leków, zabiegów lub ośrodków leczenia w państwach członkowskich lub krajach trzecich zapewniających opiekę medyczną specjalnie dostosowaną do choroby danego pacjenta; |
| --- | --- |

(2b)

| (3) | włączenie do krajowych planów zwalczania rzadkich chorób postanowień z zakresu wsparcia organizacji pacjentów i konsultacji z nimi, jak określono w ust. 1 i 2. |
| --- | --- |

(3)

włączenie do krajowych planów zwalczania rzadkich chorób postanowień z zakresu wsparcia organizacji pacjentów i konsultacji z nimi, jak określono w ust. 1 i 2.

| (3) | włączenie do krajowych planów zwalczania rzadkich chorób postanowień z zakresu wsparcia
  niezależnych
  organizacji pacjentów i konsultacji z nimi, jak określono w ust. 1 i 2;
  zagwarantowanie, że krajowe plany będą przewidywały identyfikację krajowych lub regionalnych ośrodków specjalistycznych oraz sporządzanie katalogów ekspertów w dziedzinie rzadkich chorób; |
| --- | --- |

(3)

włączenie do krajowych planów zwalczania rzadkich chorób postanowień z zakresu wsparcia
  niezależnych
  organizacji pacjentów i konsultacji z nimi, jak określono w ust. 1 i 2;
  zagwarantowanie, że krajowe plany będą przewidywały identyfikację krajowych lub regionalnych ośrodków specjalistycznych oraz sporządzanie katalogów ekspertów w dziedzinie rzadkich chorób;

Poprawka 33

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenia dla Komisji – ustęp -1 (nowy)

| (-1) | Wspierania w zrównoważony sposób bazy danych „Orphanet”, europejskiej strony internetowej oraz tzw. pojedynczej instytucji, z informacjami dotyczącymi:









  (a) | istnienia konkretnych badań nad rzadkimi chorobami, odnośnych wniosków oraz ich dostępności dla pacjentów, |
| --- | --- | --- |

(-1)

(a)

istnienia konkretnych badań nad rzadkimi chorobami, odnośnych wniosków oraz ich dostępności dla pacjentów,

| (b) | leków dostępnych w przypadku poszczególnych rzadkich chorób, |
| --- | --- |

(b)

leków dostępnych w przypadku poszczególnych rzadkich chorób,

| (c) | leczenia poszczególnych rzadkich chorób, dostępnego w poszczególnych państwach członkowskich, |
| --- | --- |

(c)

leczenia poszczególnych rzadkich chorób, dostępnego w poszczególnych państwach członkowskich,

| (d) | istniejących specjalistycznych ośrodków leczenia poszczególnych rzadkich chorób w państwach członkowskich lub krajach trzecich. |
| --- | --- |

(d)

istniejących specjalistycznych ośrodków leczenia poszczególnych rzadkich chorób w państwach członkowskich lub krajach trzecich.

Poprawka 34

Wniosek dotyczący zalecenia

Zalecenie dla Komisji – ustęp 1

| 1. | Sporządzenia sprawozdania z wdrożenia niniejszego zalecenia, skierowanego do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie, nie później niż z końcem
  piątego roku po dacie przyjęcia niniejszego zalecenia, uwzględniającego zakres, w jakim zaproponowane środki są skuteczne oraz potrzebę dalszych działań
  . |
| --- | --- |

1.

Sporządzenia sprawozdania z wdrożenia niniejszego zalecenia, skierowanego do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie, nie później niż z końcem
  piątego roku po dacie przyjęcia niniejszego zalecenia, uwzględniającego zakres, w jakim zaproponowane środki są skuteczne oraz potrzebę dalszych działań
  .

| 1. | Sporządzenia sprawozdania z wdrożenia niniejszego zalecenia, skierowanego do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie, nie później niż z końcem
  2012 r., w którym to zaproponuje działania związane z wdrożeniem, obejmujące m.in.:










  a) | środki budżetowe niezbędne dla zapewnienia skuteczności wspólnotowego programu w dziedzinie rzadkich chorób; |
| --- | --- | --- |

1.

Sporządzenia sprawozdania z wdrożenia niniejszego zalecenia, skierowanego do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie, nie później niż z końcem
  2012 r., w którym to zaproponuje działania związane z wdrożeniem, obejmujące m.in.:

a)

środki budżetowe niezbędne dla zapewnienia skuteczności wspólnotowego programu w dziedzinie rzadkich chorób;

| b) | utworzenie stosownych sieci ośrodków specjalistycznych; |
| --- | --- |

b)

utworzenie stosownych sieci ośrodków specjalistycznych;

| c) | gromadzenie danych epidemiologicznych dotyczących rzadkich chorób; |
| --- | --- |

c)

gromadzenie danych epidemiologicznych dotyczących rzadkich chorób;

| d) | mobilność ekspertów i pracowników służby zdrowia; |
| --- | --- |

d)

mobilność ekspertów i pracowników służby zdrowia;

| e) | mobilność pacjentów oraz |
| --- | --- |

e)

mobilność pacjentów oraz

| f) | rozpatrzenie potrzeby podejmowania innych działań celem poprawy życia pacjentów cierpiących na rzadkie choroby oraz ich rodzin. |
| --- | --- |

f)

rozpatrzenie potrzeby podejmowania innych działań celem poprawy życia pacjentów cierpiących na rzadkie choroby oraz ich rodzin.

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/413 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/413

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Konwencja Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych *

P6_TA(2009)0312

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady dotyczącej zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych (COM(2008)0530 – C6-0116/2009 – 2008/0170(CNS))

2010/C 184 E/76

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady (COM(2008)0530),

uwzględniając Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych (zwaną dalej „Konwencją”) przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 13 grudnia 2006 r.,

uwzględniając art. 13 ust. 1 oraz art. 300 ust. 2 akapit pierwszy Traktatu WE,

uwzględniając art. 300 ust. 3 akapit pierwszy Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6–0116/2009),

uwzględniając art. 51 i art. 83 ust. 7 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz opinię Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A6–0229/2009),

| 1. | zatwierdza zawarcie umowy; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza zawarcie umowy;

| 2. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszego stanowiska Radzie i Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszego stanowiska Radzie i Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/414 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/414

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Protokół fakultatywny do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych *

P6_TA(2009)0313

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady dotyczącej zawarcia przez Wspólnotę Europejską protokołu fakultatywnego do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych (COM(2008)0530 – C6-0117/2009 – 2008/0171(CNS))

2010/C 184 E/77

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady (COM(2008)0530),

uwzględniając protokół fakultatywny do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych („protokół fakultatywny”) przyjęty w dniu 13 grudnia 2006 r.,

uwzględniając art. 13 ust. 1 i art. 300 ust. 2 akapit pierwszy Traktatu WE,

uwzględniając art. 300 ust. 3 akapit pierwszy Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0117/2009),

uwzględniając art. 51 i art. 83 ust. 7 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz opinię Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A6-0230/2009),

| 1. | zatwierdza zawarcie protokołu fakultatywnego; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza zawarcie protokołu fakultatywnego;

| 2. | wzywa państwa członkowskie i Komisję do przedstawiania co trzy lata Radzie i Parlamentowi sprawozdań w sprawie stanu wdrażania protokołu fakultatywnego zgodnie z ich odpowiednimi zakresami kompetencji; |
| --- | --- |

2.

wzywa państwa członkowskie i Komisję do przedstawiania co trzy lata Radzie i Parlamentowi sprawozdań w sprawie stanu wdrażania protokołu fakultatywnego zgodnie z ich odpowiednimi zakresami kompetencji;

| 3. | zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszego stanowiska Radzie i Komisji, oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszego stanowiska Radzie i Komisji, oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/415 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/415

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Statystyki dotyczące środków ochrony roślin ***II

P6_TA(2009)0318

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyk dotyczących środków ochrony roślin (11120/2/2008 – C6-0004/2009 – 2006/0258(COD))

2010/C 184 E/78

(Procedura współdecyzji: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wspólne stanowisko Rady (11120/2/2008 – C6-0004/2009) (1),

uwzględniając stanowisko zajęte w pierwszym czytaniu (2) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi i Radzie (COM(2006)0778),

uwzględniając art. 251 ust. 2 traktatu WE,

uwzględniając art. 62 Regulaminu,

uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0256/2009),

| 1. | zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Dz.U. C 38 E z 17.2.2009, s. 1.

(2)  Dz.U. C 66 E z 20.3.2009, s. 98.

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.P6_TC2-COD(2006)0258

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie statystyk dotyczących środków ochrony roślin

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 285 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W decyzji nr 1600/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2002 r. ustanawiającej szósty wspólnotowy program działań w zakresie środowiska naturalnego (3) uznano, że należy nadal dążyć do zmniejszenia wpływu pestycydów, a w szczególności środków ochrony roślin stosowanych w rolnictwie, na zdrowie ludzkie i środowisko. Podkreślono potrzebę bardziej zrównoważonego stosowania pestycydów i wezwano do znacznego ogólnego zmniejszenia ryzyka oraz do stosowania pestycydów w zakresie niezbędnym do ochrony upraw. |
| --- | --- |

(1)

W decyzji nr 1600/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2002 r. ustanawiającej szósty wspólnotowy program działań w zakresie środowiska naturalnego (3) uznano, że należy nadal dążyć do zmniejszenia wpływu pestycydów, a w szczególności środków ochrony roślin stosowanych w rolnictwie, na zdrowie ludzkie i środowisko. Podkreślono potrzebę bardziej zrównoważonego stosowania pestycydów i wezwano do znacznego ogólnego zmniejszenia ryzyka oraz do stosowania pestycydów w zakresie niezbędnym do ochrony upraw.

| (2) | W komunikacie do Rady, Parlamentu Europejskiego i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zatytułowanym „Ku strategii tematycznej w sprawie zrównoważonego stosowania pestycydów” Komisja uznała potrzebę istnienia szczegółowych, zharmonizowanych i aktualnych statystyk dotyczących sprzedaży i stosowania pestycydów na poziomie wspólnotowym. Takie statystyki są konieczne do oceny polityki Unii Europejskiej w zakresie zrównoważonego rozwoju i do obliczenia odnośnych wskaźników ryzyka, jakie dla zdrowia i środowiska stwarza stosowanie pestycydów. |
| --- | --- |

(2)

W komunikacie do Rady, Parlamentu Europejskiego i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zatytułowanym „Ku strategii tematycznej w sprawie zrównoważonego stosowania pestycydów” Komisja uznała potrzebę istnienia szczegółowych, zharmonizowanych i aktualnych statystyk dotyczących sprzedaży i stosowania pestycydów na poziomie wspólnotowym. Takie statystyki są konieczne do oceny polityki Unii Europejskiej w zakresie zrównoważonego rozwoju i do obliczenia odnośnych wskaźników ryzyka, jakie dla zdrowia i środowiska stwarza stosowanie pestycydów.

| (3) | Zharmonizowane i porównywalne statystyki wspólnotowe dotyczące sprzedaży i stosowania pestycydów są niezbędne dla rozwoju i monitorowania prawodawstwa i polityk Wspólnoty w kontekście strategii tematycznej w sprawie zrównoważonego stosowania pestycydów. |
| --- | --- |

(3)

Zharmonizowane i porównywalne statystyki wspólnotowe dotyczące sprzedaży i stosowania pestycydów są niezbędne dla rozwoju i monitorowania prawodawstwa i polityk Wspólnoty w kontekście strategii tematycznej w sprawie zrównoważonego stosowania pestycydów.

| (4) | Ponieważ skutki dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (4) będą widoczne dopiero po dość długim okresie po roku 2006 wraz z ukończeniem pierwszej oceny substancji czynnych przeznaczonych do wykorzystania w produktach biobójczych, na obecnym etapie ani Komisja, ani większość państw członkowskich nie mają wystarczającej wiedzy ani doświadczenia, by zaproponować kolejne środki w odniesieniu do produktów biobójczych. Zakres niniejszego rozporządzenia powinien zatem być ograniczony do środków ochrony roślin objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../... z dnia ... [dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin]
   (5), w przypadku których uzyskano już duże doświadczenie w zakresie gromadzenia danych. |
| --- | --- |

(4)

Ponieważ skutki dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (4) będą widoczne dopiero po dość długim okresie po roku 2006 wraz z ukończeniem pierwszej oceny substancji czynnych przeznaczonych do wykorzystania w produktach biobójczych, na obecnym etapie ani Komisja, ani większość państw członkowskich nie mają wystarczającej wiedzy ani doświadczenia, by zaproponować kolejne środki w odniesieniu do produktów biobójczych. Zakres niniejszego rozporządzenia powinien zatem być ograniczony do środków ochrony roślin objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../... z dnia ... [dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin]
   (5), w przypadku których uzyskano już duże doświadczenie w zakresie gromadzenia danych.

| (5) | Wieloletnie doświadczenie Komisji w zakresie gromadzenia danych dotyczących sprzedaży i stosowania środków ochrony roślin wykazało potrzebę istnienia zharmonizowanych metod pozyskiwania danych statystycznych na poziomie wspólnotowym, zarówno w odniesieniu do statystyk dotyczących etapu wprowadzania środków do obrotu, jak i statystyk pochodzących od użytkowników. Ponadto, w celu obliczenia dokładnych wskaźników ryzyka zgodnie z celami strategii tematycznej w sprawie zrównoważonego stosowania pestycydów, statystyki powinny być szczegółowe aż do poziomu substancji czynnych. |
| --- | --- |

(5)

Wieloletnie doświadczenie Komisji w zakresie gromadzenia danych dotyczących sprzedaży i stosowania środków ochrony roślin wykazało potrzebę istnienia zharmonizowanych metod pozyskiwania danych statystycznych na poziomie wspólnotowym, zarówno w odniesieniu do statystyk dotyczących etapu wprowadzania środków do obrotu, jak i statystyk pochodzących od użytkowników. Ponadto, w celu obliczenia dokładnych wskaźników ryzyka zgodnie z celami strategii tematycznej w sprawie zrównoważonego stosowania pestycydów, statystyki powinny być szczegółowe aż do poziomu substancji czynnych.

| (6) | Spośród różnych opcji gromadzenia danych, jakie rozpatrzono w ocenie skutków strategii tematycznej w sprawie zrównoważonego stosowania pestycydów, za najlepszą uznano obowiązkowe gromadzenie danych, ponieważ pozwoliłoby ono na szybkie opracowanie dokładnych i rzetelnych danych dotyczących wprowadzania do obrotu i stosowania środków ochrony roślin, przy zachowaniu efektywności pod względem kosztów. |
| --- | --- |

(6)

Spośród różnych opcji gromadzenia danych, jakie rozpatrzono w ocenie skutków strategii tematycznej w sprawie zrównoważonego stosowania pestycydów, za najlepszą uznano obowiązkowe gromadzenie danych, ponieważ pozwoliłoby ono na szybkie opracowanie dokładnych i rzetelnych danych dotyczących wprowadzania do obrotu i stosowania środków ochrony roślin, przy zachowaniu efektywności pod względem kosztów.

| (7) | Ramy odniesienia dla przepisów niniejszego rozporządzenia stanowi rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyk Wspólnoty (6). W szczególności wymaga ono zgodności z zasadami bezstronności, wiarygodności, przydatności, efektywności pod względem kosztów, poufności informacji statystycznych i przejrzystości. |
| --- | --- |

(7)

Ramy odniesienia dla przepisów niniejszego rozporządzenia stanowi rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyk Wspólnoty (6). W szczególności wymaga ono zgodności z zasadami bezstronności, wiarygodności, przydatności, efektywności pod względem kosztów, poufności informacji statystycznych i przejrzystości.

| (8) | Przekazywanie danych podlegających zasadzie poufności informacji statystycznych regulują przepisy rozporządzenia (WE) nr 322/97 oraz rozporządzenia Rady (Euratom, EWG) nr 1588/90 z dnia 11 czerwca 1990 r. w sprawie przekazywania do Urzędu Statystycznego Wspólnot Europejskich danych będących przedmiotem poufności informacji statystycznych (7). Środki przyjęte zgodnie z tymi rozporządzeniami zapewniają fizyczną i logiczną ochronę poufnych danych oraz zapobiegają przypadkom bezprawnego ujawnienia i wykorzystania danych do celów innych niż statystyczne podczas tworzenia i rozpowszechniania statystyk wspólnotowych. |
| --- | --- |

(8)

Przekazywanie danych podlegających zasadzie poufności informacji statystycznych regulują przepisy rozporządzenia (WE) nr 322/97 oraz rozporządzenia Rady (Euratom, EWG) nr 1588/90 z dnia 11 czerwca 1990 r. w sprawie przekazywania do Urzędu Statystycznego Wspólnot Europejskich danych będących przedmiotem poufności informacji statystycznych (7). Środki przyjęte zgodnie z tymi rozporządzeniami zapewniają fizyczną i logiczną ochronę poufnych danych oraz zapobiegają przypadkom bezprawnego ujawnienia i wykorzystania danych do celów innych niż statystyczne podczas tworzenia i rozpowszechniania statystyk wspólnotowych.

| (9) | Należy zapewnić niezbędną ochronę poufności danych posiadających wartość handlową, między innymi poprzez odpowiednie łączenie danych przy publikacji statystyk. |
| --- | --- |

(9)

Należy zapewnić niezbędną ochronę poufności danych posiadających wartość handlową, między innymi poprzez odpowiednie łączenie danych przy publikacji statystyk.

| (10) | Aby zagwarantować porównywalność wyników badań statystycznych dotyczących środków ochrony roślin, statystyki powinny być tworzone w podziale na określone grupy, w odpowiedniej formie i w ustalonym terminie od końca roku odniesienia, jak określono w załącznikach do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(10)

Aby zagwarantować porównywalność wyników badań statystycznych dotyczących środków ochrony roślin, statystyki powinny być tworzone w podziale na określone grupy, w odpowiedniej formie i w ustalonym terminie od końca roku odniesienia, jak określono w załącznikach do niniejszego rozporządzenia.

| (11) | Środki niezbędne do wdrożenia niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (8). |
| --- | --- |

(11)

Środki niezbędne do wdrożenia niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (8).

| (12) | W szczególności Komisja powinna być uprawniona do określania wielkości obszarów poddanych działaniu substancji oraz do dostosowywania załącznika III. Ponieważ działania te mają zasięg ogólny i mają na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia, między innymi poprzez uzupełnienie go nowymi elementami innymi niż istotne, muszą one być przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE. |
| --- | --- |

(12)

W szczególności Komisja powinna być uprawniona do określania wielkości obszarów poddanych działaniu substancji oraz do dostosowywania załącznika III. Ponieważ działania te mają zasięg ogólny i mają na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia, między innymi poprzez uzupełnienie go nowymi elementami innymi niż istotne, muszą one być przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

| (13) | Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie wspólnych ram systematycznego tworzenia statystyk wspólnotowych dotyczących wprowadzania do obrotu i stosowania środków ochrony roślin, nie może być w wystarczającym stopniu osiągnięty przez państwa członkowskie, a zatem możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(13)

Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie wspólnych ram systematycznego tworzenia statystyk wspólnotowych dotyczących wprowadzania do obrotu i stosowania środków ochrony roślin, nie może być w wystarczającym stopniu osiągnięty przez państwa członkowskie, a zatem możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (14) | Przeprowadzono konsultacje z Komitetem ds. Programu Statystycznego ustanowionym decyzją Rady 89/382/EWG, Euratom (9), |
| --- | --- |

(14)

Przeprowadzono konsultacje z Komitetem ds. Programu Statystycznego ustanowionym decyzją Rady 89/382/EWG, Euratom (9),

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot, zakres stosowania i cele

1.   Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólne ramy systematycznego tworzenia statystyk wspólnotowych dotyczących wprowadzania do obrotu i stosowania pestycydów, które są środkami ochrony roślin, jak określono w art. 2 lit. a) pkt i).

2.   Statystyki te odnoszą się do:

| — | rocznych ilości środków ochrony roślin wprowadzanych do obrotu – zgodnie z załącznikiem I; |
| --- | --- |

—

rocznych ilości środków ochrony roślin wprowadzanych do obrotu – zgodnie z załącznikiem I;

| — | rocznych ilości środków ochrony roślin stosowanych w rolnictwie – zgodnie z załącznikiem II. |
| --- | --- |

—

rocznych ilości środków ochrony roślin stosowanych w rolnictwie – zgodnie z załącznikiem II.

3.   Statystyki te, wraz z innymi odpowiednimi danymi, służą w szczególności do celów art. 14 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady .../../WE z dnia ... [ustanawiającej ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów]
   (10).

Artykuł 2

Definicje

Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| a) | „środki ochrony roślin” oznaczają środki ochrony roślin, o których mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr .../... [dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin]; |
| --- | --- |

a)

„środki ochrony roślin” oznaczają środki ochrony roślin, o których mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr .../... [dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin];

| b) | „substancje” oznaczają substancje zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 2) rozporządzenia (WE) nr .../... [dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin], w tym substancje czynne, sejfnery i synergetyki; |
| --- | --- |

b)

„substancje” oznaczają substancje zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 2) rozporządzenia (WE) nr .../... [dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin], w tym substancje czynne, sejfnery i synergetyki;

| c) | „substancje czynne” oznaczają substancje czynne, o których mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr .../... [dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin]; |
| --- | --- |

c)

„substancje czynne” oznaczają substancje czynne, o których mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr .../... [dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin];

| d) | „sejfnery” oznaczają sejfnery, o których mowa w art. 2 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr .../... [dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin]; |
| --- | --- |

d)

„sejfnery” oznaczają sejfnery, o których mowa w art. 2 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr .../... [dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin];

| e) | „synergetyki” oznaczają synergetyki, o których mowa w art. 2 ust. 3 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../... [dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin]; |
| --- | --- |

e)

„synergetyki” oznaczają synergetyki, o których mowa w art. 2 ust. 3 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../... [dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin];

| f) | „wprowadzenie do obrotu” oznacza wprowadzenie do obrotu zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 8) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../... [dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin]; |
| --- | --- |

f)

„wprowadzenie do obrotu” oznacza wprowadzenie do obrotu zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 8) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../... [dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin];

| g) | „posiadacz zezwolenia” oznacza posiadacza zezwolenia zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 20) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../... [dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin]; |
| --- | --- |

g)

„posiadacz zezwolenia” oznacza posiadacza zezwolenia zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 20) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../... [dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin];

| h) | „stosowanie w rolnictwie” oznacza każdy rodzaj zastosowania środka ochrony roślin związany bezpośrednio lub pośrednio z produkcją produktów roślinnych w ramach działalności gospodarczej jakiegokolwiek gospodarstwa rolnego; |
| --- | --- |

h)

„stosowanie w rolnictwie” oznacza każdy rodzaj zastosowania środka ochrony roślin związany bezpośrednio lub pośrednio z produkcją produktów roślinnych w ramach działalności gospodarczej jakiegokolwiek gospodarstwa rolnego;

| i) | „użytkownik profesjonalny” oznacza użytkownika profesjonalnego zgodnie z definicją zawartą art. 3 pkt 1) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady .../.../WE [ustanawiającej ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów]; |
| --- | --- |

i)

„użytkownik profesjonalny” oznacza użytkownika profesjonalnego zgodnie z definicją zawartą art. 3 pkt 1) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady .../.../WE [ustanawiającej ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów];

| j) | „gospodarstwo rolne” oznacza gospodarstwo rolne zgodnie z definicją w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../... z dnia ... [w sprawie badań struktury gospodarstw rolnych i badania metod produkcji rolnej]
   (11). |
| --- | --- |

j)

„gospodarstwo rolne” oznacza gospodarstwo rolne zgodnie z definicją w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../... z dnia ... [w sprawie badań struktury gospodarstw rolnych i badania metod produkcji rolnej]
   (11).

Artykuł 3

Gromadzenie, przekazywanie i przetwarzanie danych

1.   Państwa członkowskie gromadzą dane, które są niezbędne do określenia charakterystyk wymienionych w załącznikach I i II, na podstawie:

| — | badań; |
| --- | --- |

—

badań;

| — | obowiązków dotyczących wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, w szczególności obowiązków wynikających z art. 67 rozporządzenia (WE) nr .../... [dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin]; |
| --- | --- |

—

obowiązków dotyczących wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, w szczególności obowiązków wynikających z art. 67 rozporządzenia (WE) nr .../... [dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin];

| — | obowiązków, którym podlegają użytkownicy profesjonalni, w oparciu o zarejestrowane dane dotyczące stosowania środków ochrony roślin, w szczególności obowiązków wynikających z art. 67 rozporządzenia (WE) nr .../... [dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin]; |
| --- | --- |

—

obowiązków, którym podlegają użytkownicy profesjonalni, w oparciu o zarejestrowane dane dotyczące stosowania środków ochrony roślin, w szczególności obowiązków wynikających z art. 67 rozporządzenia (WE) nr .../... [dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin];

| — | informacji ze źródeł administracyjnych lub |
| --- | --- |

—

informacji ze źródeł administracyjnych lub

| — | połączenia tych środków, w tym procedury szacowania statystycznego na podstawie opinii ekspertów lub modeli. |
| --- | --- |

—

połączenia tych środków, w tym procedury szacowania statystycznego na podstawie opinii ekspertów lub modeli.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji (Eurostatowi) wyniki badań statystycznych, w tym poufne dane, zgodnie z harmonogramami i z częstotliwością określonymi w załącznikach I i II. Dane przedstawiane są zgodnie z klasyfikacją podaną w załączniku III.

3.   Państwa członkowskie przekazują dane w formie elektronicznej, we właściwym formacie technicznym, który zostanie przyjęty przez Komisję (Eurostat) zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 6 ust. 2.

4.   Aby zachować poufność Komisja (Eurostat) przed publikacją danych łączy je według klas chemicznych lub kategorii produktów zgodnie ze wskazaniami załącznika III, z należytym uwzględnieniem ochrony danych poufnych na szczeblu poszczególnych państw członkowskich. Zgodnie z art. 15 rozporządzenia (WE) nr 322/97 poufne dane wykorzystywane są przez organy krajowe i organy Wspólnoty wyłącznie do celów statystycznych.

Artykuł 4

Ocena jakości

1.   Na użytek niniejszego rozporządzenia jakość przekazywanych danych statystycznych jest oceniana według następujących kryteriów:

| — | „przydatność” dotyczy stopnia, w jakim statystyki zaspokajają obecne i potencjalne potrzeby ich użytkowników; |
| --- | --- |

—

„przydatność” dotyczy stopnia, w jakim statystyki zaspokajają obecne i potencjalne potrzeby ich użytkowników;

| — | „dokładność” dotyczy stopnia, w jakim dane szacunkowe są zbliżone do nieznanych wartości faktycznych; |
| --- | --- |

—

„dokładność” dotyczy stopnia, w jakim dane szacunkowe są zbliżone do nieznanych wartości faktycznych;

| — | „aktualność” dotyczy odstępu czasu pomiędzy momentem uzyskania informacji a wydarzeniem lub zjawiskiem, które opisują; |
| --- | --- |

—

„aktualność” dotyczy odstępu czasu pomiędzy momentem uzyskania informacji a wydarzeniem lub zjawiskiem, które opisują;

| — | „terminowość” dotyczy odstępu czasu pomiędzy momentem, w którym dane zostały udostępnione, a terminem, w którym powinny były zostać przedłożone; |
| --- | --- |

—

„terminowość” dotyczy odstępu czasu pomiędzy momentem, w którym dane zostały udostępnione, a terminem, w którym powinny były zostać przedłożone;

| — | „dostępność” i „przejrzystość” dotyczą warunków i sposobów uzyskiwania, wykorzystywania i interpretowania danych przez użytkowników; |
| --- | --- |

—

„dostępność” i „przejrzystość” dotyczą warunków i sposobów uzyskiwania, wykorzystywania i interpretowania danych przez użytkowników;

| — | „porównywalność” dotyczy pomiaru skutków wywołanych przez różnice w stosowanych koncepcjach statystycznych oraz w narzędziach i procedurach pomiaru, w przypadku gdy porównywane są statystyki z różnych obszarów geograficznych, dziedzin sektorowych lub z różnych okresów; |
| --- | --- |

—

„porównywalność” dotyczy pomiaru skutków wywołanych przez różnice w stosowanych koncepcjach statystycznych oraz w narzędziach i procedurach pomiaru, w przypadku gdy porównywane są statystyki z różnych obszarów geograficznych, dziedzin sektorowych lub z różnych okresów;

| — | „spójność” dotyczy możliwość łączenia danych na różne sposoby i do różnych celów z zachowaniem ich wiarygodności. |
| --- | --- |

—

„spójność” dotyczy możliwość łączenia danych na różne sposoby i do różnych celów z zachowaniem ich wiarygodności.

2.   Państwa członkowskie przedstawiają Komisji (Eurostatowi) sprawozdania na temat jakości przekazanych danych, o których mowa w załącznikach I i II. Komisja (Eurostat) ocenia jakość przekazanych danych.

Artykuł 5

Środki wykonawcze

1.   Komisja przyjmuje właściwy techniczny format przesyłu danych zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 6 ust. 2.

2.   Komisja przyjmuje definicję „wielkości obszarów poddanych działaniu substancji”, o której mowa w sekcji 2 załącznika II. Środek ten, mający na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia przez jego uzupełnienie, przyjmowany jest zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 6 ust. 3.

3.   Komisja może zmienić zharmonizowaną klasyfikację substancji określoną w załączniku III w celu dostosowania jej do zmian wykazu substancji czynnych przyjętego zgodnie z art. 78 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr .../... [dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin]. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, przyjmowane są zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 6 ust. 3.

Artykuł 6

Procedura komitetu

1.   Komisję wspiera Komitet ds. Programu Statystycznego.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

Termin przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie ma art. 5a ust. 1–4 i art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

Artykuł 7

Sprawozdanie

Komisja co pięć lat przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia. Sprawozdanie to zawiera, w szczególności, ocenę jakości przekazywanych danych, o której mowa w art. 4, obciążenia przedsiębiorstw, gospodarstw rolnych i administracji krajowych oraz przydatności tych statystyk w kontekście strategii tematycznej w sprawie zrównoważonego stosowania pestycydów, w szczególności w odniesieniu do celów określonych w art. 1. W stosownych przypadkach zawiera ono propozycje dotyczące dalszej poprawy jakości danych i zmniejszenia obciążeń przedsiębiorstw, gospodarstw rolnych i administracji krajowych.

Pierwsze sprawozdanie jest przedkładane w terminie do 1 stycznia ... (12).

Artykuł 8

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 256 z 27.10.2007, s. 86.

1

(2)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 12 marca 2008 r. (Dz.U. C 66 E z 20.3.2009, s. 98) i wspólne stanowisko Rady z dnia 20 listopada 2008 r. (Dz.U. C 38 E z 17.2.2009, s. 1) oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r.

2

24 kwietnia 2009 r

(3)  Dz.U. L 242 z 10.9.2002, s. 1.

3

(4)  Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1.

4

(5)  Dz.U. L ...

5

(6)  Dz.U. L 52 z 22.2.1997, s. 1.

6

(7)  Dz.U. L 151 z 15.6.1990, s. 1.

7

(8)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

8

(9)  Dz.U. L 181 z 28.6.1989, s. 47.

9

(10)  Dz.U. L ...

10

(11)  Dz.U. L ...

11

(12)  Osiem lat po roku przyjęcia niniejszego rozporządzenia.

12

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK I

Statystyki dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin

SEKCJA 1

Zakres

Statystyki obejmują substancje wymienione w załączniku III zawarte w środkach ochrony roślin wprowadzanych do obrotu w każdym z państw członkowskich. Szczególną uwagę zwraca się na to, aby uniknąć podwójnego liczenia danych w przypadku udoskonalenia produktu lub wzajemnego przekazywania zezwoleń między posiadaczami zezwoleń.

SEKCJA 2

Zmienne

Zestawia się dane dotyczące ilości każdej substancji wymienionej w załączniku III zawartej we wprowadzonych do obrotu środkach ochrony roślin.

SEKCJA 3

Jednostka miary

Dane wyrażane są w kilogramach substancji.

SEKCJA 4

Okres odniesienia

Okresem odniesienia jest rok kalendarzowy.

SEKCJA 5

Pierwszy okres odniesienia, częstotliwość i przekazywanie wyników

| 1. | Pierwszym okresem odniesienia jest drugi rok kalendarzowy, licząc od... (1). |
| --- | --- |

1.

Pierwszym okresem odniesienia jest drugi rok kalendarzowy, licząc od... (1).

| 2. | Państwa członkowskie dostarczają dane dotyczące każdego roku kalendarzowego następującego po pierwszym okresie odniesienia. |
| --- | --- |

2.

Państwa członkowskie dostarczają dane dotyczące każdego roku kalendarzowego następującego po pierwszym okresie odniesienia.

| 3. | Dane są przekazywane Komisji (Eurostatowi) w ciągu 12 miesięcy od zakończenia roku odniesienia. |
| --- | --- |

3.

Dane są przekazywane Komisji (Eurostatowi) w ciągu 12 miesięcy od zakończenia roku odniesienia.

SEKCJA 6

Sprawozdanie na temat jakości danych

Państwa członkowskie przedkładają Komisji (Eurostatowi) sprawozdanie na temat jakości danych, o którym mowa w art. 4, podając:

| — | metody wykorzystywane do gromadzenia danych; |
| --- | --- |

—

metody wykorzystywane do gromadzenia danych;

| — | istotne aspekty jakościowe zgodne z metodami wykorzystywanymi do gromadzenia danych; |
| --- | --- |

—

istotne aspekty jakościowe zgodne z metodami wykorzystywanymi do gromadzenia danych;

| — | opis szacunków, łączenia danych i stosowanych metod wyłączania. |
| --- | --- |

—

opis szacunków, łączenia danych i stosowanych metod wyłączania.

Sprawozdanie to jest przekazywane Komisji (Eurostatowi) w ciągu 15 miesięcy od końca roku odniesienia.

---

(1)  Datę wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK II

Statystyki dotyczące stosowania środków ochrony roślin w rolnictwie

SEKCJA 1

Zakres

| 1. | Statystyki obejmują substancje wymienione w załączniku III zawarte w środkach ochrony roślin stosowanych w rolnictwie na każdej z wybranych roślin uprawnych w każdym z państw członkowskich. |
| --- | --- |

1.

Statystyki obejmują substancje wymienione w załączniku III zawarte w środkach ochrony roślin stosowanych w rolnictwie na każdej z wybranych roślin uprawnych w każdym z państw członkowskich.

| 2. | Państwa członkowskie dokonują wyboru grupy roślin uprawnych, których dotyczyć będą dane podczas okresu pięciu lat określonego w sekcji 5. Kryterium wyboru jest reprezentatywność wybranej grupy roślin dla upraw w danym państwie członkowskim oraz dla stosowanych substancji.
  Wybór roślin uprawnych uwzględnia rośliny najistotniejsze z punktu widzenia krajowych programów działań, o których mowa w art. 4 dyrektywy .../.../WE [ustanawiającej ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów]. |
| --- | --- |

2.

Państwa członkowskie dokonują wyboru grupy roślin uprawnych, których dotyczyć będą dane podczas okresu pięciu lat określonego w sekcji 5. Kryterium wyboru jest reprezentatywność wybranej grupy roślin dla upraw w danym państwie członkowskim oraz dla stosowanych substancji.

Wybór roślin uprawnych uwzględnia rośliny najistotniejsze z punktu widzenia krajowych programów działań, o których mowa w art. 4 dyrektywy .../.../WE [ustanawiającej ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów].

SEKCJA 2

Zmienne

Dla każdej z wybranych roślin uprawnych zestawia się następujące zmienne:

| a) | ilość każdej substancji wymienionej w załączniku III zawartej w środkach ochrony roślin stosowanych na tej roślinie uprawnej oraz |
| --- | --- |

a)

ilość każdej substancji wymienionej w załączniku III zawartej w środkach ochrony roślin stosowanych na tej roślinie uprawnej oraz

| b) | wielkość obszarów poddanych działaniu każdej z substancji. |
| --- | --- |

b)

wielkość obszarów poddanych działaniu każdej z substancji.

SEKCJA 3

Jednostki miary

| 1. | Ilości stosowanych substancji wyrażone są w kilogramach. |
| --- | --- |

1.

Ilości stosowanych substancji wyrażone są w kilogramach.

| 2. | Wielkość obszarów poddanych działaniu substancji wyrażana jest w hektarach. |
| --- | --- |

2.

Wielkość obszarów poddanych działaniu substancji wyrażana jest w hektarach.

SEKCJA 4

Okres odniesienia

| 1. | Okresem odniesienia jest zasadniczo okres nie dłuższy niż 12 miesięcy, w którym daną roślinę uprawną poddano działaniu wszystkich środków ochrony roślin stosowanych na tej roślinie. |
| --- | --- |

1.

Okresem odniesienia jest zasadniczo okres nie dłuższy niż 12 miesięcy, w którym daną roślinę uprawną poddano działaniu wszystkich środków ochrony roślin stosowanych na tej roślinie.

| 2. | W sprawozdaniu okres odniesienia określa się jako rok, w którym rozpoczęto zbiory. |
| --- | --- |

2.

W sprawozdaniu okres odniesienia określa się jako rok, w którym rozpoczęto zbiory.

SEKCJA 5

Pierwszy okres odniesienia, częstotliwość i przekazywanie wyników

| 1. | Dla każdego okresu pięciu lat państwa członkowskie zestawiają statystyki dotyczące stosowania środków ochrony roślin na każdej z wybranych roślin uprawnych w okresie odniesienia zdefiniowanym w sekcji 4. |
| --- | --- |

1.

Dla każdego okresu pięciu lat państwa członkowskie zestawiają statystyki dotyczące stosowania środków ochrony roślin na każdej z wybranych roślin uprawnych w okresie odniesienia zdefiniowanym w sekcji 4.

| 2. | Państwa członkowskie mogą wybrać okres odniesienia w dowolnym terminie w ciągu danego okresu pięciu lat. Wyboru można dokonywać niezależnie dla każdej z wybranych roślin uprawnych. |
| --- | --- |

2.

Państwa członkowskie mogą wybrać okres odniesienia w dowolnym terminie w ciągu danego okresu pięciu lat. Wyboru można dokonywać niezależnie dla każdej z wybranych roślin uprawnych.

| 3. | Pierwszy okres pięciu lat zaczyna się w pierwszym roku kalendarzowym, licząc od... (1). |
| --- | --- |

3.

Pierwszy okres pięciu lat zaczyna się w pierwszym roku kalendarzowym, licząc od... (1).

| 4. | Państwa członkowskie dostarczają dane dla każdego z okresów pięciu lat. |
| --- | --- |

4.

Państwa członkowskie dostarczają dane dla każdego z okresów pięciu lat.

| 5. | Dane są przekazywane Komisji (Eurostatowi) w ciągu 12 miesięcy od zakończenia każdego okresu pięciu lat. |
| --- | --- |

5.

Dane są przekazywane Komisji (Eurostatowi) w ciągu 12 miesięcy od zakończenia każdego okresu pięciu lat.

SEKCJA 6

Sprawozdanie na temat jakości

Przy przekazywaniu wyników państwa członkowskie przedkładają Komisji (Eurostatowi) sprawozdanie na temat jakości, o którym mowa w art. 4, podając:

| — | opis metody doboru próby; |
| --- | --- |

—

opis metody doboru próby;

| — | metody wykorzystywane do gromadzenia danych; |
| --- | --- |

—

metody wykorzystywane do gromadzenia danych;

| — | oszacowanie względnego znaczenia roślin uprawnych, których dotyczą dane, pod względem ilości stosowanych na nich środków ochrony roślin w stosunku do łączne ilości stosowanych środków ochrony roślin; |
| --- | --- |

—

oszacowanie względnego znaczenia roślin uprawnych, których dotyczą dane, pod względem ilości stosowanych na nich środków ochrony roślin w stosunku do łączne ilości stosowanych środków ochrony roślin;

| — | istotne aspekty jakościowe zgodne z metodami wykorzystywanymi do gromadzenia danych; |
| --- | --- |

—

istotne aspekty jakościowe zgodne z metodami wykorzystywanymi do gromadzenia danych;

| — | porównanie danych dotyczących środków ochrony roślin zastosowanych w danym okresie pięciu lat i środków ochrony roślin wprowadzonych do obrotu podczas odpowiadających im pięciu lat. |
| --- | --- |

—

porównanie danych dotyczących środków ochrony roślin zastosowanych w danym okresie pięciu lat i środków ochrony roślin wprowadzonych do obrotu podczas odpowiadających im pięciu lat.

---

(1)  Datę wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK III

Zharmonizowana klasyfikacja substancji

| GŁÓWNE GRUPY | Kod | Klasa chemiczna | Nazwy zwyczajowe substancji | NR CAS (1) | CIPAC (2) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kategorie środków | | | Nomenklatura Scalona | | |
| Fungicydy i bakteriocydy | F0 | | | | |
| Fungicydy nieorganiczne | F1 | | | | |
| | F1.1 | ZWIĄZKI MIEDZI | WSZYSTKIE ZWIĄZKI MIEDZI | | 44 |
| | F1.1 | | CIECZ BORDOSKA | 8011-63-0 | 44 |
| | F1.1 | | WODOROTLENEK MIEDZI | 20427-59-2 | 44 |
| | F1.1 | | TLENOCHLOREK MIEDZI | 1332-40-7 | 44 |
| | F1.1 | | TRÓJZASADOWY SIARCZAN MIEDZI | 1333-22-8 | 44 |
| | F1.1 | | TLENEK MIEDZI (I) | 1319-39-1 | 44 |
| | F1.1 | | INNE SOLE MIEDZI | | 44 |
| | F1.2 | SIARKA NIEORGANICZNA | SIARKA | 7704-34-9 | 18 |
| | F1.3 | INNE FUNGICYDY NIEORGANICZNE | INNE FUNGICYDY NIEORGANICZNE | | |
| Fungicydy na bazie karbaminianów i ditiokarbaminianów | F2 | | | | |
| | F2.1 | FUNGICYDY Z GRUPY KARBANILANÓW | DIETOFENKARB | 87130-20-9 | 513 |
| | F2.2 | FUNGICYDY KARBAMINIANOWE | BENTIAWALIKARB | 413615-35-7 | 744 |
| | F2.2 | | IPROWALIKARB | 140923-17-7 | 620 |
| | F2.2 | | PROPAMOKARB | 24579-73-5 | 399 |
| | F2.3 | FUNGICYDY DITIOKARBAMINIANOWE | MANKOZEB | 8018-01-7 | 34 |
| | F2.3 | | MANEB | 12427-38-2 | 61 |
| | F2.3 | | METIRAM | 9006-42-2 | 478 |
| | F2.3 | | PROPINEB | 12071-83-9 | 177 |
| | F2.3 | | TIURAM | 137-26-8 | 24 |
| | F2.3 | | ZIRAM | 137-30-4 | 31 |
| Fungicydy pochodne benzimidazoli | F3 | | | | |
| | F3.1 | FUNGICYDY BENZIMIDAZOLOWE | KARBENDAZYM | 10605-21-7 | 263 |
| | F3.1 | | FUBERIDAZOL | 3878-19-1 | 525 |
| | F3.1 | | TIABENDAZOL | 148-79-8 | 323 |
| | F3.1 | | TIOFANAT METYLOWY | 23564-05-8 | 262 |
| Fungicydy pochodne imidazoli i triazoli | F4 | | | | |
| | F4.1 | FUNGICYDY KONAZOLOWE | BITERTANOL | 55179-31-2 | 386 |
| | F4.1 | | BROMUKONAZOL | 116255-48-2 | 680 |
| | F4.1 | | CYPROKONAZOL | 94361-06-5 | 600 |
| | F4.1 | | DIFENOKONAZOL | 119446-68-3 | 687 |
| | F4.1 | | DINIKONAZOL | 83657-24-3 | 690 |
| | F4.1 | | EPOKSYKONAZOL | 106325-08-0 | 609 |
| | F4.1 | | ETRIDIAZOL | 2593-15-9 | 518 |
| | F4.1 | | FENBUKONAZOL | 114369-43-6 | 694 |
| | F4.1 | | FLUCHINKONAZOL | 136426-54-5 | 474 |
| | F4.1 | | FLUSILAZOL | 85509-19-9 | 435 |
| | F4.1 | | FLUTRIAFOL | 76674-21-0 | 436 |
| | F4.1 | | HEKSAKONAZOL | 79983-71-4 | 465 |
| | F4.1 | | IMAZALIL (ENILKONAZOL) | 58594-72-2 | 335 |
| | F4.1 | | METKONAZOL | 125116-23-6 | 706 |
| | F4.1 | | MIKLOBUTANIL | 88671-89-0 | 442 |
| | F4.1 | | PENKONAZOL | 66246-88-6 | 446 |
| | F4.1 | | PROPIKONAZOL | 60207-90-1 | 408 |
| | F4.1 | | PROTIOKONAZOL | 178928-70-6 | 745 |
| | F4.1 | | TEBUKONAZOL | 107534-96-3 | 494 |
| | F4.1 | | TETRAKONAZOL | 112281-77-3 | 726 |
| | F4.1 | | TRIADIMENOL | 55219-65-3 | 398 |
| | F4.1 | | TRICYKLAZOL | 41814-78-2 | 547 |
| | F4.1 | | TRIFLUMIZOL | 99387-89-0 | 730 |
| | F4.1 | | TRITIKONAZOL | 131983-72-7 | 652 |
| | F4.2 | FUNGICYDY IMIDAZOLOWE | CYJAZOFAMID | 120116-88-3 | 653 |
| | F4.2 | | FENAMIDON | 161326-34-7 | 650 |
| | F4.2 | | TRIAZOKSYD | 72459-58-6 | 729 |
| Fungicydy na bazie morfoliny | F5 | | | | |
| | F5.1 | FUNGICYDY NA BAZIE MORFOLINY | DIMETOMORF | 110488-70-5 | 483 |
| | F5.1 | | DODEMORF | 1593-77-7 | 300 |
| | F5.1 | | FENPROPIMORF | 67564-91-4 | 427 |
| Inne fungicydy | F6 | | | | |
| | F6.1 | FUNGICYDY NA BAZIE ALIFATYCZNYCH ZWIĄZKÓW AZOTU | CYMOKSANIL | 57966-95-7 | 419 |
| | F6.1 | | DODYNA | 2439-10-3 | 101 |
| | F6.1 | | GUAZATYNA | 108173-90-6 | 361 |
| | F6.2 | FUNGICYDY AMIDOWE | BENALAKSYL | 71626-11-4 | 416 |
| | F6.2 | | BOSKALID | 188425-85-6 | 673 |
| | F6.2 | | FLUTOLANIL | 66332-96-5 | 524 |
| | F6.2 | | MEPRONIL | 55814-41-0 | 533 |
| | F6.2 | | METALAKSYL | 57837-19-1 | 365 |
| | F6.2 | | METALAKSYL-M | 70630-17-0 | 580 |
| | F6.2 | | PROCHLORAZ | 67747-09-5 | 407 |
| | F6.2 | | SILTIOFAM | 175217-20-6 | 635 |
| | F6.2 | | TOLILFLUANID | 731-27-1 | 275 |
| | F6.2 | | ZOKSAMID | 156052-68-5 | 640 |
| | F6.3 | FUNGICYDY ANILIDOWE | KARBOKSYNA | 5234-68-4 | 273 |
| | F6.3 | | FENHEKSAMID | 126833-17-8 | 603 |
| | F6.4 | FUNGICYDY-BAKTERIOCYDY O DZIAŁANIU ANTYBIOTYCZNYM | KASUGAMYCYNA | 6980-18-3 | 703 |
| | F6.4 | | POLIOKSYNA | 11113-80-7 | 710 |
| | F6.4 | | STREPTOMYCYNA | 57-92-1 | 312 |
| | F6.5 | FUNGICYDY AROMATYCZNE | CHLOROTALONIL | 1897-45-6 | 288 |
| | F6.5 | | DICHLORAN | 99-30-9 | 150 |
| | F6.6 | FUNGICYDY DIKARBOKSYMIDOWE | IPRODION | 36734-19-7 | 278 |
| | F6.6 | | PROCYMIDON | 32809-16-8 | 383 |
| | F6.7 | FUNGICYDY DINITROANILINOWE | FLUAZYNAM | 79622-59-6 | 521 |
| | F6.8 | FUNGICYDY DINITROFENOLOWE | DINOKAP | 39300-45-3 | 98 |
| | F6.9 | FUNGICYDY FOSFOROORGANICZNE | FOSETYL | 15845-66-6 | 384 |
| | F6.9 | | TOLCHLOFOS METYLOWY | 57018-04-9 | 479 |
| | F6.10 | FUNGICYDY OKSAZOLOWE | HYMEKSAZOL | 10004-44-1 | 528 |
| | F6.10 | | FAMOKSADON | 131807-57-3 | 594 |
| | F6.10 | | WINKLOZOLINA | 50471-44-8 | 280 |
| | F6.11 | FUNGICYDY NA BAZIE FENYLOPIROLU | FLUDIOKSONIL | 131341-86-1 | 522 |
| | F6.12 | FUNGICYDY NA BAZIE FTALMIDÓW | KAPTAN | 133-06-2 | 40 |
| | F6.12 | | FOLPET | 133-07-3 | 75 |
| | F6.13 | FUNGICYDY PIRYMIDYNOWE | BUPIRYMAT | 41483-43-6 | 261 |
| | F6.13 | | CYPRODYNIL | 121552-61-2 | 511 |
| | F6.13 | | FENARIMOL | 60168-88-9 | 380 |
| | F6.13 | | MEPANIPYRIM | 110235-47-7 | 611 |
| | F6.13 | | PIRYMETANIL | 53112-28-0 | 714 |
| | F6.14 | FUNGICYDY CHINOLINOWE | CHINOKSYFEN | 124495-18-7 | 566 |
| | F6.14 | | SIARCZAN 8-HYDROKSYCHINOLINY | 134-31-6 | 677 |
| | F6.15 | FUNGICYDY CHINONOWE | DITIANON | 3347-22-6 | 153 |
| | F6.16 | FUNGICYDY STROBILURYNOWE | AZOKSYSTROBINA | 131860-33-8 | 571 |
| | F6.16 | | DIMOKSYSTROBINA | 149961-52-4 | 739 |
| | F6.16 | | FLUOKSASTROBINA | 361377-29-9 | 746 |
| | F6.16 | | KREZOKSYM METYLOWY | 143390-89-0 | 568 |
| | F6.16 | | PIKOKSYSTROBINA | 117428-22-5 | 628 |
| | F6.16 | | PIRAKLOSTROBINA | 175013-18-0 | 657 |
| | F6.16 | | TRIFLOKSYSTROBINA | 141517-21-7 | 617 |
| | F6.17 | FUNGICYDY MOCZNIKOWE | PENCYKURON | 66063-05-6 | 402 |
| | F6.18 | FUNGICYDY NIESKLASYFIKOWANE | ACYBENZOLAR | 126448-41-7 | 597 |
| | F6.18 | | KWAS BENZOESOWY | 65-85-0 | 622 |
| | F6.18 | | DICHLOROFEN | 97-23-4 | 325 |
| | F6.18 | | FENPROPIDYNA | 67306-00-7 | 520 |
| | F6.18 | | METRAFENON | 220899-03-6 | 752 |
| | F6.18 | | 2-FENYLOFENOL | 90-43-7 | 246 |
| | F6.18 | | SPIROKSAMINA | 118134-30-8 | 572 |
| | F6.19 | INNE FUNGICYDY | INNE FUNGICYDY | | |
| Herbicydy, środki hamujące wzrost pędów i środki mchobójcze | H0 | | | | |
| Herbicydy na bazie fenoksyfitohormonów | H1 | | | | |
| | H1.1 | HERBICYDY POCHODNE KWASÓW FENOKSYALK-ANOKARBOKSYLOWYCH | 2,4-D | 94-75-7 | 1 |
| | H1.1 | | 2,4-DB | 94-82-6 | 83 |
| | H1.1 | | DICHLORPROP-P | 15165-67-0 | 476 |
| | H1.1 | | MCPA | 94-74-6 | 2 |
| | H1.1 | | MCPB | 94-81-5 | 50 |
| | H1.1 | | MEKOPROP | 7085-19-0 | 51 |
| | H1.1 | | MEKOPROP-P | 16484-77-8 | 475 |
| Herbicydy na bazie triazyn i triazynonów | H2 | | | | |
| | H2.1 | HERBICYDY METYLOTRIAZYNOWE | METOPROTRYNA | 841-06-5 | 94 |
| | H2.2 | HERBICYDY NA BAZIE TRIAZYN | SYMETRYNA | 1014-70-6 | 179 |
| | H2.2 | | TERBUTYLOAZYNA | 5915-41-3 | 234 |
| | H2.3 | HERBICYDY NA BAZIE TRIAZYNONU | METAMITRON | 41394-05-2 | 381 |
| | H2.3 | | METRYBUZYNA | 21087-64-9 | 283 |
| Herbicydy na bazie amidów i anilidów | H3 | | | | |
| | H3.1 | HERBICYDY NA BAZIE AMIDÓW | BEFLUBUTAMID | 113614-08-7 | 662 |
| | H3.1 | | DIMETENAMID | 87674-68-8 | 638 |
| | H3.1 | | FLUPOKSAM | 119126-15-7 | 8158 |
| | H3.1 | | IZOKSABEN | 82558-50-7 | 701 |
| | H3.1 | | NAPROPAMID | 15299-99-7 | 271 |
| | H3.1 | | PETOKSAMID | 106700-29-2 | 665 |
| | H3.1 | | PROPYZAMID | 23950-58-5 | 315 |
| | H3.2 | HERBICYDY NA BAZIE ANILIDÓW | DIFLUFENIKAN | 83164-33-4 | 462 |
| | H3.2 | | FLORASULAM | 145701-23-1 | 616 |
| | H3.2 | | FLUFENACET | 142459-58-3 | 588 |
| | H3.2 | | METOSULAM | 139528-85-1 | 707 |
| | H3.2 | | METAZACHLOR | 67129-08-2 | 411 |
| | H3.2 | | PROPANIL | 709-98-8 | 205 |
| | H3.3 | HERBICYDY NA BAZIE CHLOROACETANILIDÓW | ACETOCHLOR | 34256-82-1 | 496 |
| | H3.3 | | ALACHLOR | 15972-60-8 | 204 |
| | H3.3 | | DIMETACHLOR | 50563-36-5 | 688 |
| | H3.3 | | PRETILACHLOR | 51218-49-6 | 711 |
| | H3.3 | | PROPACHLOR | 1918-16-7 | 176 |
| | H3.3 | | S-METOLACHLOR | 87392-12-9 | 607 |
| Herbicydy na bazie karbaminianów i bis-karbaminianów | H4 | | | | |
| | H4.1 | HERBICYDY NA BAZIE BIS-KARBAMINIANÓW | CHLORPROFAM | 101-21-3 | 43 |
| | H4.1 | | DESMEDIFAM | 13684-56-5 | 477 |
| | H4.1 | | FENMEDIFAM | 13684-63-4 | 77 |
| | H4.2 | HERBICYDY NA BAZIE KARBAMINIANÓW | ASULAM | 3337-71-1 | 240 |
| | H4.2 | | KARBETAMID | 16118-49-3 | 95 |
| Herbicydy na bazie pochodnych dinitroaniliny | H5 | | | | |
| | H5.1 | HERBICYDY NA BAZIE DINITROANILINY | BENFLURALIN | 1861-40-1 | 285 |
| | H5.1 | | BUTRALINA | 33629-47-9 | 504 |
| | H5.1 | | ETALFLURALINA | 55283-68-6 | 516 |
| | H5.1 | | ORYZALIN | 19044-88-3 | 537 |
| | H5.1 | | PENDIMETALIN | 40487-42-1 | 357 |
| | H5.1 | | TRIFLURALINA | 2582-09-8 | 183 |
| Herbicydy na bazie pochodnych mocznika, uracylu lub sulfonylomocznika | H6 | | | | |
| | H6.1 | HERBICYDY SULFONYLOMOCZNIKOWE | AMIDOSULFURON | 120923-37-7 | 515 |
| | H6.1 | | AZIMSULFURON | 120162-55-2 | 584 |
| | H6.1 | | BENSULFURON | 99283-01-9 | 502 |
| | H6.1 | | CHLORSULFURON | 64902-72-3 | 391 |
| | H6.1 | | CINOSULFURON | 94593-91-6 | 507 |
| | H6.1 | | ETOKSYSULFURON | 126801-58-9 | 591 |
| | H6.1 | | FLAZASULFURON | 104040-78-0 | 595 |
| | H6.1 | | FLUPIRSULFURON | 150315-10-9 | 577 |
| | H6.1 | | FORAMSULFURON | 173159-57-4 | 659 |
| | H6.1 | | IMAZOSULFURON | 122548-33-8 | 590 |
| | H6.1 | | JODOSULFURON | 185119-76-0 | 634 |
| | H6.1 | | MEZOSULFURON | 400852-66-6 | 663 |
| | H6.1 | | METSULFURON | 74223-64-6 | 441 |
| | H6.1 | | NIKOSULFURON | 111991-09-4 | 709 |
| | H6.1 | | OKSASULFURON | 144651-06-9 | 626 |
| | H6.1 | | PRIMISULFURON | 113036-87-6 | 712 |
| | H6.1 | | PROSULFURON | 94125-34-5 | 579 |
| | H6.1 | | RIMSULFURON | 122931-48-0 | 716 |
| | H6.1 | | SULFOSULFURON | 141776-32-1 | 601 |
| | H6.1 | | TIFENSULFURON | 79277-67-1 | 452 |
| | H6.1 | | TRIASULFURON | 82097-50-5 | 480 |
| | H6.1 | | TRIBENURON | 106040-48-6 | 546 |
| | H6.1 | | TRIFLUSULFURON | 135990-29-3 | 731 |
| | H6.1 | | TRITOSULFURON | 142469-14-5 | 735 |
| | H6.2 | HERBICYDY NA BAZIE URACYLU | LENACYL | 2164-08-1 | 163 |
| | H6.3 | HERBICYDY MOCZNIKOWE | CHLORTOLURON | 15545-48-9 | 217 |
| | H6.3 | | DIURON | 330-54-1 | 100 |
| | H6.3 | | FLUOMETURON | 2164-17-2 | 159 |
| | H6.3 | | IZOPROTURON | 34123-59-6 | 336 |
| | H6.3 | | LINURON | 330-55-2 | 76 |
| | H6.3 | | METABENZOTIAZURON | 18691-97-9 | 201 |
| | H6.3 | | METOBROMURON | 3060-89-7 | 168 |
| | H6.3 | | METOKSURON | 19937-59-8 | 219 |
| Inne herbicydy | H7 | | | | |
| | H7.1 | HERBICYDY ARYLOKSYFENOKSYPROPIONOWE | KLODINAFOP | 114420-56-3 | 683 |
| | H7.1 | | CYHALOFOP | 122008-85-9 | 596 |
| | H7.1 | | DIKLOFOP | 40843-25-2 | 358 |
| | H7.1 | | FENOKSAPROP-P | 113158-40-0 | 484 |
| | H7.1 | | FLUAZIFOP-P-BUTYLOWY | 79241-46-6 | 395 |
| | H7.1 | | HALOKSYFOP | 69806-34-4 | 438 |
| | H7.1 | | HALOKSYFOP-R | 72619-32-0 | 526 |
| | H7.1 | | PROPACHIZAFOP | 111479-05-1 | 713 |
| | H7.1 | | CHIZALOFOP | 76578-12-6 | 429 |
| | H7.1 | | CHIZALOFOP-P | 94051-08-8 | 641 |
| | H7.2 | HERBICYDY NA BAZIE BENZOFURANU | ETOFUMESAT | 26225-79-6 | 233 |
| | H7.3 | HERBICYDY NA BAZIE KWASU BENZOESOWEGO | CHLOROTAL | 2136-79-0 | 328 |
| | H7.3 | | DIKAMBA | 1918-00-9 | 85 |
| | H7.4 | HERBICYDY BIPIRYDYLOWE | DIKWAT | 85-00-7 | 55 |
| | H7.4 | | PARAKWAT | 4685-14-7 | 56 |
| | H7.5 | HERBICYDY CYKLOHEKSANODIONOWE | KLETODYM | 99129-21-2 | 508 |
| | H7.5 | | CYKLOKSYDYM | 101205-02-1 | 510 |
| | H7.5 | | TEPRALOKSYDYM | 149979-41-9 | 608 |
| | H7.5 | | TRALKOKSYDYM | 87820-88-0 | 544 |
| | H7.6 | HERBICYDY NA BAZIE DIAZYNY | PIRYDAT | 55512-33-9 | 447 |
| | H7.7 | HERBICYDY DIKARBOKSYIMIDOWE | CYNIDON ETYLOWY | 142891-20-1 | 598 |
| | H7.7 | | FLUMIOKSAZYNA | 103361-09-7 | 578 |
| | H7.8 | HERBICYDY NA BAZIE ETERU DIFENYLOWEGO | AKLONIFEN | 74070-46-5 | 498 |
| | H7.8 | | BIFENOKS | 42576-02-3 | 413 |
| | H7.8 | | NITROFEN | 1836-75-5 | 170 |
| | H7.8 | | OKSYFLUOROFEN | 42874-03-3 | 538 |
| | H7.9 | HERBICYDY IMIDAZOLINOWE | IMAZAMETABENZ | 100728-84-5 | 529 |
| | H7.9 | | IMAZAMOKS | 114311-32-9 | 619 |
| | H7.9 | | IMAZETAPIR | 81335-77-5 | 700 |
| | H7.10 | HERBICYDY NIEORGANICZNE | SULFAMINIAN AMONU | 7773-06-0 | 679 |
| | H7.10 | | CHLORANY | 7775-09-9 | 7 |
| | H7.11 | HERBICYDY IZOKSAZOLOWE | IZOKSAFLUTOL | 141112-29-0 | 575 |
| | H7.12 | HERBICYDY MORFAKTYNOWE | FLURENOL | 467-69-6 | 304 |
| | H7.13 | HERBICYDY NITRYLOWE | BROMOKSYNIL | 1689-84-5 | 87 |
| | H7.13 | | DICHLOBENIL | 1194-65-6 | 73 |
| | H7.13 | | JOKSYNIL | 1689-83-4 | 86 |
| | H7.14 | HERBICYDY FOSFOROORGANICZNE | GLUFOSYNAT | 51276-47-2 | 437 |
| | H7.14 | | GLIFOSAT | 1071-83-6 | 284 |
| | H7.15 | HERBICYDY FENYLOPIRAZOLOWE | PIRAFLUFEN | 129630-19-9 | 605 |
| | H7.16 | HERBICYDY PIRYDAZYNONOWE | CHLORIDAZON | 1698-60-8 | 111 |
| | H7.16 | | FLURTAMON | 96525-23-4 | 569 |
| | H7.17 | HERBICYDY PIRYDYNOKARBOKSYAMIDOWE | PIKOLINAFEN | 137641-05-5 | 639 |
| | H7.18 | HERBICYDY POCHODNE KWASU PIRYDYNOKARBOKSYLOWEGO | KLOPYRALID | 1702-17-6 | 455 |
| | H7.18 | | PIKLORAM | 1918-02-1 | 174 |
| | H7.19 | HERBICYDY POCHODNE KWASU PIRYDYLOOKSYOCTOWEGO | FLUROKSYPYR | 69377-81-7 | 431 |
| | H7.19 | | TRICHLOPYR | 55335-06-3 | 376 |
| | H7.20 | HERBICYDY CHINOLINOWE | CHINOCHLORAK | 84087-01-4 | 493 |
| | H7.20 | | CHINOMERAK | 90717-03-6 | 563 |
| | H7.21 | HERBICYDY TIADIAZYNOWE | BENTAZON | 25057-89-0 | 366 |
| | H7.22 | HERBICYDY TIOKARBAMINIANOWE | DIPROPYLOTIOKARBAMINIAN S-ETYLU (EPTC) | 759-94-4 | 155 |
| | H7.22 | | MOLINAT | 2212-67-1 | 235 |
| | H7.22 | | PROSULFOKARB | 52888-80-9 | 539 |
| | H7.22 | | TIOBENKARB | 28249-77-6 | 388 |
| | H7.22 | | TRIALAT | 2303-17-5 | 97 |
| | H7.23 | HERBICYDY TRIAZOLOWE | AMITROL | 61-82-5 | 90 |
| | H7.24 | HERBICYDY TRIAZOLINONOWE | KARFENTRAZON | 128639-02-1 | 587 |
| | H7.25 | HERBICYDY TRIAZOLONOWE | PROPOKSYKARBAZON | 145026-81-9 | 655 |
| | H7.26 | HERBICYDY TRIKETONOWE | MEZOTRION | 104206-82-8 | 625 |
| | H7.26 | | SULKOTRION | 99105-77-8 | 723 |
| | H7.27 | HERBICYDY NIESKLASYFIKOWANE | CHLOMAZON | 81777-89-1 | 509 |
| | H7.27 | | FLUROCHLORIDON | 61213-25-0 | 430 |
| | H7.27 | | CHINOCHLAMINA | 2797-51-5 | 648 |
| | H7.27 | | METAZOL | 20354-26-1 | 369 |
| | H7.27 | | OKSADIARGYL | 39807-15-3 | 604 |
| | H7.27 | | OKSADIAZON | 19666-30-9 | 213 |
| | H7.27 | INNE HERBICYDY, ŚRODKI DO NISZCZENIA PĘDÓW I ŚRODKI MCHOBÓJCZE | IINNE HERBICYDY, ŚRODKI HAMUJĄCE WZROST PĘDÓW I ŚRODKI MCHOBÓJCZE | | |
| Insektycydy i akarycydy | I0 | | | | |
| Insektycydy na bazie pyretroidów | I1 | | | | |
| | I1.1 | INSEKTYCYDY PYRETROIDOWE | AKRYNATRYNA | 101007-06-1 | 678 |
| | I1.1 | | ALFACYPERMETRYNA | 67375-30-8 | 454 |
| | I1.1 | | BETACYFLUTRYNA | 68359-37-5 | 482 |
| | I1.1 | | BETACYPERMETRYNA | 65731-84-2 | 632 |
| | I1.1 | | BIFENTRYNA | 82657-04-3 | 415 |
| | I1.1 | | CYFLUTRYNA | 68359-37-5 | 385 |
| | I1.1 | | CYPERMETRYNA | 52315-07-8 | 332 |
| | I1.1 | | DELTAMETRYNA | 52918-63-5 | 333 |
| | I1.1 | | ESFENWALERAT | 66230-04-4 | 481 |
| | I1.1 | | ETOFENPROKS | 80844-07-1 | 471 |
| | I1.1 | | GAMMA-CYHALOTRYNA | 76703-62-3 | 768 |
| | I1.1 | | LAMBDA-CYHALOTRYNA | 91465-08-6 | 463 |
| | I1.1 | | TAU-FLUWALINAT | 102851-06-9 | 432 |
| | I1.1 | | TEFLUTRYNA | 79538-32-2 | 451 |
| | I1.1 | | ZETA-CYPERMETRYNA | 52315-07-8 | 733 |
| Insektycydy na bazie węglowodorów chlorowanych | I2 | | | | |
| | I2.1 | INSEKTYCYDY CHLORORORGANICZNE | DIKOFOL | 115-32-2 | 123 |
| | I2.1 | | TETRASUL | 2227-13-6 | 114 |
| Insektycydy karbaminianowe i oksymokarbaminianowe | I3 | | | | |
| | I3.1 | INSEKTYCYDY OKSYMOKARBAMINIANOWE | METOMYL | 16752-77-5 | 264 |
| | I3.1 | | OKSAMYL | 23135-22-0 | 342 |
| | I3.2 | INSEKTYCYDY KARBAMINIANOWE | BENFURAKARB | 82560-54-1 | 501 |
| | I3.2 | | KARBARYL | 63-25-2 | 26 |
| | I3.2 | | KARBOFURAN | 1563-66-2 | 276 |
| | I3.2 | | KARBOSULFAN | 55285-14-8 | 417 |
| | I3.2 | | FENOKSYKARB | 79127-80-3 | 425 |
| | I3.2 | | FORMETANAT | 22259-30-9 | 697 |
| | I3.2 | | METIOKARB | 2032-65-7 | 165 |
| | I3.2 | | PIRYMIKARB | 23103-98-2 | 231 |
| Insektycydy na bazie fosforanów organicznych | I4 | | | | |
| | I4.1 | INSEKTYCYDY FOSFOROORGANICZNE | AZYNOFOS METYLOWY | 86-50-0 | 37 |
| | I4.1 | | KADUSAFOS | 95465-99-9 | 682 |
| | I4.1 | | CHLOROPIRYFOS | 2921-88-2 | 221 |
| | I4.1 | | CHLOROPIRYFOS METYLOWY | 5589-13-0 | 486 |
| | I4.1 | | KUMAFOS | 56-72-4 | 121 |
| | I4.1 | | DIAZYNON | 333-41-5 | 15 |
| | I4.1 | | DICHLORFOS | 62-73-7 | 11 |
| | I4.1 | | DIMETOAT | 60-51-5 | 59 |
| | I4.1 | | ETOPROFOS | 13194-48-4 | 218 |
| | I4.1 | | FENAMIFOS | 22224-92-6 | 692 |
| | I4.1 | | FENITROTION | 122-14-5 | 35 |
| | I4.1 | | FOSTIAZAT | 98886-44-3 | 585 |
| | I4.1 | | IZOFENFOS | 25311-71-1 | 412 |
| | I4.1 | | MALATION | 121-75-5 | 12 |
| | I4.1 | | METAMIDOFOS | 10265-92-6 | 355 |
| | I4.1 | | NALED | 300-76-5 | 195 |
| | I4.1 | | OKSYDEMETON METYLOWY | 301-12-2 | 171 |
| | I4.1 | | FOSALON | 2310-17-0 | 109 |
| | I4.1 | | FOSMET | 732-11-6 | 318 |
| | I4.1 | | FOKSYM | 14816-18-3 | 364 |
| | I4.1 | | PIRYMIFOS METYLOWY | 29232-93-7 | 239 |
| | I4.1 | | TRICHLORFON | 52-68-6 | 68 |
| Insektycydy na bazie produktów biologicznych i roślinnych | I5 | | | | |
| | I5.1 | INSEKTYCYDY BIOLOGICZNE | AZADIRACHTYNA | 11141-17-6 | 627 |
| | I5.1 | | NIKOTYNA | 54-11-5 | 8 |
| | I5.1 | | PYRETRYNY | 8003-34-7 | 32 |
| | I5.1 | | ROTENON | 83-79-4 | 671 |
| Inne insektycydy | I6 | | | | |
| | I6.1 | INSEKTYCYDY OTRZYMANE W WYNIKU FERMENTACJI | ABAMEKTYNA | 71751-41-2 | 495 |
| | I6.1 | | MILBEMEKTYNA | 51596-10-2
  51596-11-3 | 660 |
| | I6.1 | | SPINOSAD | 168316-95-8 | 636 |
| | I6.3 | INSEKTYCYDY BENZOILOMOCZNIKOWE | DIFLUBENZURON | 35367-38-5 | 339 |
| | I6.3 | | FLUFENOKSURON | 101463-69-8 | 470 |
| | I6.3 | | HEKSAFLUMURON | 86479-06-3 | 698 |
| | I6.3 | | LUFENURON | 103055-07-8 | 704 |
| | I6.3 | | NOWALURON | 116714-46-6 | 672 |
| | I6.3 | | TEFLUBENZURON | 83121-18-0 | 450 |
| | I6.3 | | TRIFLUMURON | 64628-44-0 | 548 |
| | I6.4 | INSEKTYCYDY KARBAZANOWE | BIFENAZAN | 149877-41-8 | 736 |
| | I6.5 | INSEKTYCYDY DIAZYLOHYDRAZYNOWE | METOKSYFENOZYD | 161050-58-4 | 656 |
| | I6.5 | | TEBUFENOZYD | 112410-23-8 | 724 |
| | I6.6 | REGULATORY WZROSTU OWADÓW | BUPROFEZYNA | 69327-76-0 | 681 |
| | I6.6 | | CYROMAZYNA | 66215-27-8 | 420 |
| | I6.6 | | HEKSYTIAZOKS | 78587-05-0 | 439 |
| | I6.7 | FEROMONY OWADÓW | OCTAN (E, Z)-9-DODECENYLU | 35148-19-7 | 422 |
| | I6.8 | INSEKTYCYDY NITROGUANIDYNOWE | CHLOTIANIDYNA | 210880-92-5 | 738 |
| | I6.8 | | TIAMETOKSAM | 153719-23-4 | 637 |
| | I6.9 | INSEKTYCYDY CYNOORGANICZNE | AZOCYKLOTYNA | 41083-11-8 | 404 |
| | I6.9 | | CYHEKSATYNA | 13121-70-5 | 289 |
| | I6.9 | | TLENEK FENBUTACYNY | 13356-08-6 | 359 |
| | I6.10 | INSEKTYCYDY OKSADIAZYNOWE | INDOKSAKARB | 173584-44-6 | 612 |
| | I6.11 | INSEKTYCYDY NA BAZIE ETERU FENYLOWEGO | PIRYPROKSYFEN | 95737-68-1 | 715 |
| | I6.12 | INSEKTYCYDY (FENYLO) PIRAZOLOWE | FENPIROKSYMAT | 134098-61-6 | 695 |
| | I6.12 | | FIPRONIL | 120068-37-3 | 581 |
| | I6.12 | | TEBUFENPYRAD | 119168-77-3 | 725 |
| | I6.13 | INSEKTYCYDY PIRYDYNOWE | PIMETROZYNA | 123312-89-0 | 593 |
| | I6.14 | INSEKTYCYDY PIRYDYLOMETYLOAMINOWE | ACETAMIPRYD | 135410-20-7 | 649 |
| | I6.14 | | IMIDAKLOPRYD | 138261-41-3 | 582 |
| | I6.14 | | TIAKLOPRYD | 111988-49-9 | 631 |
| | I6.15 | INSEKTYCYDY NA BAZIE ESTRÓW SIARCZYNOWYCH | PROPARGIT | 2312-35-8 | 216 |
| | I6.16 | INSEKTYCYDY TETRAZYNOWE | KLOFENTEZYNA | 74115-24-5 | 418 |
| | I6.17 | INSEKTYCYDY POCHODNE TETRAHYDROFURAN-2,4-DIONU | SPIRODIKLOFEN | 148477-71-8 | 737 |
| | I6.18 | INSEKTYCYDY (KARBAMOILO-) TRIAZOLOWE | TRIAZAMAT | 112143-82-5 | 728 |
| | I6.19 | INSEKTYCYDY MOCZNIKOWE | DIAFENTIURON | 80060-09-9 | 8097 |
| | I6.20 | INSEKTYCYDY NIESKLASYFIKOWANE | ETOKSAZOL | 153233-91-1 | 623 |
| | I6.20 | | FENAZACHINA | 120928-09-8 | 693 |
| | I6.20 | | PIRYDABEN | 96489-71-3 | 583 |
| | I6. 21 | INNE INSEKTYCYDY-AKARYCYDY | INNE INSEKTYCYDY-AKARYCYDY | | |
| Moluskocydy, ogółem: | M0 | | | | |
| Moluskocydy | M1 | | | | |
| | M1.1 | MOLUSKOCYDY KARBAMINIANOWE | TIODIKARB | 59669-26-0 | 543 |
| | M1.2 | INNE MOLUSKOCYDY | FOSFORAN ŻELAZA | 10045-86-0 | 629 |
| | M1.2 | | METALDEHYD | 108-62-3 | 62 |
| | M1.2 | | INNE MOLUSKOCYDY | | |
| Regulatory wzrostu roślin, ogółem: | PGR0 | | | | |
| Fizjologiczne regulatory wzrostu roślin | PGR1 | | | | |
| | PGR1.1 | FIZJOLOGICZNE REGULATORY WZROSTU ROŚLIN | CHLORMEKWAT | 999-81-5 | 143 |
| | PGR1.1 | | CYKLANILID | 113136-77-9 | 586 |
| | PGR1.1 | | DAMINOZYD | 1596-84-5 | 330 |
| | PGR1.1 | | DIMETIPIN | 55290-64-7 | 689 |
| | PGR1.1 | | DIFENYLOAMINA | 122-39-4 | 460 |
| | PGR1.1 | | ETEFON | 16672-87-0 | 373 |
| | PGR1.1 | | ETOKSYCHINA | 91-53-2 | 517 |
| | PGR1.1 | | FLORCHLORFENURON | 68157-60-8 | 633 |
| | PGR1.1 | | FLURPRIMIDOL | 56425-91-3 | 696 |
| | PGR1.1 | | IMAZACHIN | 81335-37-7 | 699 |
| | PGR1.1 | | HYDRAZYD MALEINOWY | 51542-52-0 | 310 |
| | PGR1.1 | | MEPIKWAT | 24307-26-4 | 440 |
| | PGR1.1 | | 1-METYLOCYKLOPROPEN | 3100-04-7 | 767 |
| | PGR1.1 | | PAKLOBUTRAZOL | 76738-62-0 | 445 |
| | PGR1.1 | | PROHEKSADION WAPNIA | 127277-53-6 | 567 |
| | PGR1.1 | | 5-NITROGWAJAKOLAN SODU | 67233-85-6 | 718 |
| | PGR1.1 | | ORTO-NITROFENOLAN SODU | 824-39-5 | 720 |
| | PGR1.1 | | TRINEKSAPAK ETYLU | 95266-40-3 | 8349 |
| Środki hamujące kiełkowanie | PGR2 | | | | |
| | PGR2.2 | ŚRODKI HAMUJĄCE KIEŁKOWANIE | KARWON | 99-49-0 | 602 |
| | PGR2.2 | | CHLOROPROFAM | 101-21-3 | 43 |
| Inne regulatory wzrostu roślin | PGR3 | | | | |
| | PGR3.1 | INNE REGULATORY WZROSTU ROŚLIN | INNE REGULATORY WZROSTU ROŚLIN | | |
| Inne środki ochrony roślin, ogółem: | ZR0 | | | | |
| Oleje mineralne | ZR1 | | | | |
| | ZR1.1 | OLEJ MINERALNY | OLEJE NAFTOWE | 64742-55-8 | 29 |
| Oleje roślinne | ZR2 | | | | |
| | ZR2.1 | OLEJ ROŚLINNY | OLEJE SMOŁOWE | | 30 |
| Preparaty do sterylizacji gleby (w tym nematocydy) | ZR3 | | | | |
| | ZR3.1 | BROMEK METYLU | BROMEK METYLU | 74-83-9 | 128 |
| | ZR3.2 | INNE PREPARATY DO STERYLIZACJI GLEBY | CHLOROPIKRYNA | 76-06-2 | 298 |
| | ZR3.2 | | DAZOMET | 533-74-4 | 146 |
| | ZR3.2 | | 1,3-DICHLOROPROPEN | 542-75-6 | 675 |
| | ZR3.2 | | METAM SODOWY | 137-42-8 | 20 |
| | ZR3.2 | | INNE PREPARATY DO STERYLIZACJI GLEBY | | |
| Rodentycydy | ZR4 | | | | |
| | ZR4.1 | RODENTYCYDY | BRODIFAKUM | 56073-10-0 | 370 |
| | ZR4.1 | | BROMADIOLON | 28772-56-7 | 371 |
| | ZR4.1 | | CHLORALOSE | 15879-93-3 | 249 |
| | ZR4.1 | | CHLOROFACYNON | 3691-35-8 | 208 |
| | ZR4.1 | | KUMATETRALYL | 5836-29-3 | 189 |
| | ZR4.1 | | DIFENAKUM | 56073-07-5 | 514 |
| | ZR4.1 | | DIFETIALON | 104653-34-1 | 549 |
| | ZR4.1 | | FLOKUMAFEN | 90035-08-8 | 453 |
| | ZR4.1 | | WARFARYNA | 81-81-2 | 70 |
| | ZR4.1 | | INNE RODENTYCYDY | | |
| Wszelkie inne środki ochrony roślin | ZR5 | | | | |
| | ZR5.1 | ŚRODKI ODKAŻAJĄCE | INNE ŚRODKI ODKAŻAJĄCE | | |
| | ZR5.2 | INNE ŚRODKI OCHRONY ROŚLIN | INNE ŚRODKI OCHRONY ROŚLIN | | |

GŁÓWNE GRUPY

Kod

Klasa chemiczna

Nazwy zwyczajowe substancji

NR CAS (1)

CIPAC (2)

Kategorie środków

Nomenklatura Scalona

Fungicydy i bakteriocydy

F0

Fungicydy nieorganiczne

F1

F1.1

ZWIĄZKI MIEDZI

WSZYSTKIE ZWIĄZKI MIEDZI

44

F1.1

CIECZ BORDOSKA

8011-63-0

44

F1.1

WODOROTLENEK MIEDZI

20427-59-2

44

F1.1

TLENOCHLOREK MIEDZI

1332-40-7

44

F1.1

TRÓJZASADOWY SIARCZAN MIEDZI

1333-22-8

44

F1.1

TLENEK MIEDZI (I)

1319-39-1

44

F1.1

INNE SOLE MIEDZI

44

F1.2

SIARKA NIEORGANICZNA

SIARKA

7704-34-9

18

F1.3

INNE FUNGICYDY NIEORGANICZNE

INNE FUNGICYDY NIEORGANICZNE

Fungicydy na bazie karbaminianów i ditiokarbaminianów

F2

F2.1

FUNGICYDY Z GRUPY KARBANILANÓW

DIETOFENKARB

87130-20-9

513

F2.2

FUNGICYDY KARBAMINIANOWE

BENTIAWALIKARB

413615-35-7

744

F2.2

IPROWALIKARB

140923-17-7

620

F2.2

PROPAMOKARB

24579-73-5

399

F2.3

FUNGICYDY DITIOKARBAMINIANOWE

MANKOZEB

8018-01-7

34

F2.3

MANEB

12427-38-2

61

F2.3

METIRAM

9006-42-2

478

F2.3

PROPINEB

12071-83-9

177

F2.3

TIURAM

137-26-8

24

F2.3

ZIRAM

137-30-4

31

Fungicydy pochodne benzimidazoli

F3

F3.1

FUNGICYDY BENZIMIDAZOLOWE

KARBENDAZYM

10605-21-7

263

F3.1

FUBERIDAZOL

3878-19-1

525

F3.1

TIABENDAZOL

148-79-8

323

F3.1

TIOFANAT METYLOWY

23564-05-8

262

Fungicydy pochodne imidazoli i triazoli

F4

F4.1

FUNGICYDY KONAZOLOWE

BITERTANOL

55179-31-2

386

F4.1

BROMUKONAZOL

116255-48-2

680

F4.1

CYPROKONAZOL

94361-06-5

600

F4.1

DIFENOKONAZOL

119446-68-3

687

F4.1

DINIKONAZOL

83657-24-3

690

F4.1

EPOKSYKONAZOL

106325-08-0

609

F4.1

ETRIDIAZOL

2593-15-9

518

F4.1

FENBUKONAZOL

114369-43-6

694

F4.1

FLUCHINKONAZOL

136426-54-5

474

F4.1

FLUSILAZOL

85509-19-9

435

F4.1

FLUTRIAFOL

76674-21-0

436

F4.1

HEKSAKONAZOL

79983-71-4

465

F4.1

IMAZALIL (ENILKONAZOL)

58594-72-2

335

F4.1

METKONAZOL

125116-23-6

706

F4.1

MIKLOBUTANIL

88671-89-0

442

F4.1

PENKONAZOL

66246-88-6

446

F4.1

PROPIKONAZOL

60207-90-1

408

F4.1

PROTIOKONAZOL

178928-70-6

745

F4.1

TEBUKONAZOL

107534-96-3

494

F4.1

TETRAKONAZOL

112281-77-3

726

F4.1

TRIADIMENOL

55219-65-3

398

F4.1

TRICYKLAZOL

41814-78-2

547

F4.1

TRIFLUMIZOL

99387-89-0

730

F4.1

TRITIKONAZOL

131983-72-7

652

F4.2

FUNGICYDY IMIDAZOLOWE

CYJAZOFAMID

120116-88-3

653

F4.2

FENAMIDON

161326-34-7

650

F4.2

TRIAZOKSYD

72459-58-6

729

Fungicydy na bazie morfoliny

F5

F5.1

FUNGICYDY NA BAZIE MORFOLINY

DIMETOMORF

110488-70-5

483

F5.1

DODEMORF

1593-77-7

300

F5.1

FENPROPIMORF

67564-91-4

427

Inne fungicydy

F6

F6.1

FUNGICYDY NA BAZIE ALIFATYCZNYCH ZWIĄZKÓW AZOTU

CYMOKSANIL

57966-95-7

419

F6.1

DODYNA

2439-10-3

101

F6.1

GUAZATYNA

108173-90-6

361

F6.2

FUNGICYDY AMIDOWE

BENALAKSYL

71626-11-4

416

F6.2

BOSKALID

188425-85-6

673

F6.2

FLUTOLANIL

66332-96-5

524

F6.2

MEPRONIL

55814-41-0

533

F6.2

METALAKSYL

57837-19-1

365

F6.2

METALAKSYL-M

70630-17-0

580

F6.2

PROCHLORAZ

67747-09-5

407

F6.2

SILTIOFAM

175217-20-6

635

F6.2

TOLILFLUANID

731-27-1

275

F6.2

ZOKSAMID

156052-68-5

640

F6.3

FUNGICYDY ANILIDOWE

KARBOKSYNA

5234-68-4

273

F6.3

FENHEKSAMID

126833-17-8

603

F6.4

FUNGICYDY-BAKTERIOCYDY O DZIAŁANIU ANTYBIOTYCZNYM

KASUGAMYCYNA

6980-18-3

703

F6.4

POLIOKSYNA

11113-80-7

710

F6.4

STREPTOMYCYNA

57-92-1

312

F6.5

FUNGICYDY AROMATYCZNE

CHLOROTALONIL

1897-45-6

288

F6.5

DICHLORAN

99-30-9

150

F6.6

FUNGICYDY DIKARBOKSYMIDOWE

IPRODION

36734-19-7

278

F6.6

PROCYMIDON

32809-16-8

383

F6.7

FUNGICYDY DINITROANILINOWE

FLUAZYNAM

79622-59-6

521

F6.8

FUNGICYDY DINITROFENOLOWE

DINOKAP

39300-45-3

98

F6.9

FUNGICYDY FOSFOROORGANICZNE

FOSETYL

15845-66-6

384

F6.9

TOLCHLOFOS METYLOWY

57018-04-9

479

F6.10

FUNGICYDY OKSAZOLOWE

HYMEKSAZOL

10004-44-1

528

F6.10

FAMOKSADON

131807-57-3

594

F6.10

WINKLOZOLINA

50471-44-8

280

F6.11

FUNGICYDY NA BAZIE FENYLOPIROLU

FLUDIOKSONIL

131341-86-1

522

F6.12

FUNGICYDY NA BAZIE FTALMIDÓW

KAPTAN

133-06-2

40

F6.12

FOLPET

133-07-3

75

F6.13

FUNGICYDY PIRYMIDYNOWE

BUPIRYMAT

41483-43-6

261

F6.13

CYPRODYNIL

121552-61-2

511

F6.13

FENARIMOL

60168-88-9

380

F6.13

MEPANIPYRIM

110235-47-7

611

F6.13

PIRYMETANIL

53112-28-0

714

F6.14

FUNGICYDY CHINOLINOWE

CHINOKSYFEN

124495-18-7

566

F6.14

SIARCZAN 8-HYDROKSYCHINOLINY

134-31-6

677

F6.15

FUNGICYDY CHINONOWE

DITIANON

3347-22-6

153

F6.16

FUNGICYDY STROBILURYNOWE

AZOKSYSTROBINA

131860-33-8

571

F6.16

DIMOKSYSTROBINA

149961-52-4

739

F6.16

FLUOKSASTROBINA

361377-29-9

746

F6.16

KREZOKSYM METYLOWY

143390-89-0

568

F6.16

PIKOKSYSTROBINA

117428-22-5

628

F6.16

PIRAKLOSTROBINA

175013-18-0

657

F6.16

TRIFLOKSYSTROBINA

141517-21-7

617

F6.17

FUNGICYDY MOCZNIKOWE

PENCYKURON

66063-05-6

402

F6.18

FUNGICYDY NIESKLASYFIKOWANE

ACYBENZOLAR

126448-41-7

597

F6.18

KWAS BENZOESOWY

65-85-0

622

F6.18

DICHLOROFEN

97-23-4

325

F6.18

FENPROPIDYNA

67306-00-7

520

F6.18

METRAFENON

220899-03-6

752

F6.18

2-FENYLOFENOL

90-43-7

246

F6.18

SPIROKSAMINA

118134-30-8

572

F6.19

INNE FUNGICYDY

INNE FUNGICYDY

Herbicydy, środki hamujące wzrost pędów i środki mchobójcze

H0

Herbicydy na bazie fenoksyfitohormonów

H1

H1.1

HERBICYDY POCHODNE KWASÓW FENOKSYALK-ANOKARBOKSYLOWYCH

2,4-D

94-75-7

1

H1.1

2,4-DB

94-82-6

83

H1.1

DICHLORPROP-P

15165-67-0

476

H1.1

MCPA

94-74-6

2

H1.1

MCPB

94-81-5

50

H1.1

MEKOPROP

7085-19-0

51

H1.1

MEKOPROP-P

16484-77-8

475

Herbicydy na bazie triazyn i triazynonów

H2

H2.1

HERBICYDY METYLOTRIAZYNOWE

METOPROTRYNA

841-06-5

94

H2.2

HERBICYDY NA BAZIE TRIAZYN

SYMETRYNA

1014-70-6

179

H2.2

TERBUTYLOAZYNA

5915-41-3

234

H2.3

HERBICYDY NA BAZIE TRIAZYNONU

METAMITRON

41394-05-2

381

H2.3

METRYBUZYNA

21087-64-9

283

Herbicydy na bazie amidów i anilidów

H3

H3.1

HERBICYDY NA BAZIE AMIDÓW

BEFLUBUTAMID

113614-08-7

662

H3.1

DIMETENAMID

87674-68-8

638

H3.1

FLUPOKSAM

119126-15-7

8158

H3.1

IZOKSABEN

82558-50-7

701

H3.1

NAPROPAMID

15299-99-7

271

H3.1

PETOKSAMID

106700-29-2

665

H3.1

PROPYZAMID

23950-58-5

315

H3.2

HERBICYDY NA BAZIE ANILIDÓW

DIFLUFENIKAN

83164-33-4

462

H3.2

FLORASULAM

145701-23-1

616

H3.2

FLUFENACET

142459-58-3

588

H3.2

METOSULAM

139528-85-1

707

H3.2

METAZACHLOR

67129-08-2

411

H3.2

PROPANIL

709-98-8

205

H3.3

HERBICYDY NA BAZIE CHLOROACETANILIDÓW

ACETOCHLOR

34256-82-1

496

H3.3

ALACHLOR

15972-60-8

204

H3.3

DIMETACHLOR

50563-36-5

688

H3.3

PRETILACHLOR

51218-49-6

711

H3.3

PROPACHLOR

1918-16-7

176

H3.3

S-METOLACHLOR

87392-12-9

607

Herbicydy na bazie karbaminianów i bis-karbaminianów

H4

H4.1

HERBICYDY NA BAZIE BIS-KARBAMINIANÓW

CHLORPROFAM

101-21-3

43

H4.1

DESMEDIFAM

13684-56-5

477

H4.1

FENMEDIFAM

13684-63-4

77

H4.2

HERBICYDY NA BAZIE KARBAMINIANÓW

ASULAM

3337-71-1

240

H4.2

KARBETAMID

16118-49-3

95

Herbicydy na bazie pochodnych dinitroaniliny

H5

H5.1

HERBICYDY NA BAZIE DINITROANILINY

BENFLURALIN

1861-40-1

285

H5.1

BUTRALINA

33629-47-9

504

H5.1

ETALFLURALINA

55283-68-6

516

H5.1

ORYZALIN

19044-88-3

537

H5.1

PENDIMETALIN

40487-42-1

357

H5.1

TRIFLURALINA

2582-09-8

183

Herbicydy na bazie pochodnych mocznika, uracylu lub sulfonylomocznika

H6

H6.1

HERBICYDY SULFONYLOMOCZNIKOWE

AMIDOSULFURON

120923-37-7

515

H6.1

AZIMSULFURON

120162-55-2

584

H6.1

BENSULFURON

99283-01-9

502

H6.1

CHLORSULFURON

64902-72-3

391

H6.1

CINOSULFURON

94593-91-6

507

H6.1

ETOKSYSULFURON

126801-58-9

591

H6.1

FLAZASULFURON

104040-78-0

595

H6.1

FLUPIRSULFURON

150315-10-9

577

H6.1

FORAMSULFURON

173159-57-4

659

H6.1

IMAZOSULFURON

122548-33-8

590

H6.1

JODOSULFURON

185119-76-0

634

H6.1

MEZOSULFURON

400852-66-6

663

H6.1

METSULFURON

74223-64-6

441

H6.1

NIKOSULFURON

111991-09-4

709

H6.1

OKSASULFURON

144651-06-9

626

H6.1

PRIMISULFURON

113036-87-6

712

H6.1

PROSULFURON

94125-34-5

579

H6.1

RIMSULFURON

122931-48-0

716

H6.1

SULFOSULFURON

141776-32-1

601

H6.1

TIFENSULFURON

79277-67-1

452

H6.1

TRIASULFURON

82097-50-5

480

H6.1

TRIBENURON

106040-48-6

546

H6.1

TRIFLUSULFURON

135990-29-3

731

H6.1

TRITOSULFURON

142469-14-5

735

H6.2

HERBICYDY NA BAZIE URACYLU

LENACYL

2164-08-1

163

H6.3

HERBICYDY MOCZNIKOWE

CHLORTOLURON

15545-48-9

217

H6.3

DIURON

330-54-1

100

H6.3

FLUOMETURON

2164-17-2

159

H6.3

IZOPROTURON

34123-59-6

336

H6.3

LINURON

330-55-2

76

H6.3

METABENZOTIAZURON

18691-97-9

201

H6.3

METOBROMURON

3060-89-7

168

H6.3

METOKSURON

19937-59-8

219

Inne herbicydy

H7

H7.1

HERBICYDY ARYLOKSYFENOKSYPROPIONOWE

KLODINAFOP

114420-56-3

683

H7.1

CYHALOFOP

122008-85-9

596

H7.1

DIKLOFOP

40843-25-2

358

H7.1

FENOKSAPROP-P

113158-40-0

484

H7.1

FLUAZIFOP-P-BUTYLOWY

79241-46-6

395

H7.1

HALOKSYFOP

69806-34-4

438

H7.1

HALOKSYFOP-R

72619-32-0

526

H7.1

PROPACHIZAFOP

111479-05-1

713

H7.1

CHIZALOFOP

76578-12-6

429

H7.1

CHIZALOFOP-P

94051-08-8

641

H7.2

HERBICYDY NA BAZIE BENZOFURANU

ETOFUMESAT

26225-79-6

233

H7.3

HERBICYDY NA BAZIE KWASU BENZOESOWEGO

CHLOROTAL

2136-79-0

328

H7.3

DIKAMBA

1918-00-9

85

H7.4

HERBICYDY BIPIRYDYLOWE

DIKWAT

85-00-7

55

H7.4

PARAKWAT

4685-14-7

56

H7.5

HERBICYDY CYKLOHEKSANODIONOWE

KLETODYM

99129-21-2

508

H7.5

CYKLOKSYDYM

101205-02-1

510

H7.5

TEPRALOKSYDYM

149979-41-9

608

H7.5

TRALKOKSYDYM

87820-88-0

544

H7.6

HERBICYDY NA BAZIE DIAZYNY

PIRYDAT

55512-33-9

447

H7.7

HERBICYDY DIKARBOKSYIMIDOWE

CYNIDON ETYLOWY

142891-20-1

598

H7.7

FLUMIOKSAZYNA

103361-09-7

578

H7.8

HERBICYDY NA BAZIE ETERU DIFENYLOWEGO

AKLONIFEN

74070-46-5

498

H7.8

BIFENOKS

42576-02-3

413

H7.8

NITROFEN

1836-75-5

170

H7.8

OKSYFLUOROFEN

42874-03-3

538

H7.9

HERBICYDY IMIDAZOLINOWE

IMAZAMETABENZ

100728-84-5

529

H7.9

IMAZAMOKS

114311-32-9

619

H7.9

IMAZETAPIR

81335-77-5

700

H7.10

HERBICYDY NIEORGANICZNE

SULFAMINIAN AMONU

7773-06-0

679

H7.10

CHLORANY

7775-09-9

7

H7.11

HERBICYDY IZOKSAZOLOWE

IZOKSAFLUTOL

141112-29-0

575

H7.12

HERBICYDY MORFAKTYNOWE

FLURENOL

467-69-6

304

H7.13

HERBICYDY NITRYLOWE

BROMOKSYNIL

1689-84-5

87

H7.13

DICHLOBENIL

1194-65-6

73

H7.13

JOKSYNIL

1689-83-4

86

H7.14

HERBICYDY FOSFOROORGANICZNE

GLUFOSYNAT

51276-47-2

437

H7.14

GLIFOSAT

1071-83-6

284

H7.15

HERBICYDY FENYLOPIRAZOLOWE

PIRAFLUFEN

129630-19-9

605

H7.16

HERBICYDY PIRYDAZYNONOWE

CHLORIDAZON

1698-60-8

111

H7.16

FLURTAMON

96525-23-4

569

H7.17

HERBICYDY PIRYDYNOKARBOKSYAMIDOWE

PIKOLINAFEN

137641-05-5

639

H7.18

HERBICYDY POCHODNE KWASU PIRYDYNOKARBOKSYLOWEGO

KLOPYRALID

1702-17-6

455

H7.18

PIKLORAM

1918-02-1

174

H7.19

HERBICYDY POCHODNE KWASU PIRYDYLOOKSYOCTOWEGO

FLUROKSYPYR

69377-81-7

431

H7.19

TRICHLOPYR

55335-06-3

376

H7.20

HERBICYDY CHINOLINOWE

CHINOCHLORAK

84087-01-4

493

H7.20

CHINOMERAK

90717-03-6

563

H7.21

HERBICYDY TIADIAZYNOWE

BENTAZON

25057-89-0

366

H7.22

HERBICYDY TIOKARBAMINIANOWE

DIPROPYLOTIOKARBAMINIAN S-ETYLU (EPTC)

759-94-4

155

H7.22

MOLINAT

2212-67-1

235

H7.22

PROSULFOKARB

52888-80-9

539

H7.22

TIOBENKARB

28249-77-6

388

H7.22

TRIALAT

2303-17-5

97

H7.23

HERBICYDY TRIAZOLOWE

AMITROL

61-82-5

90

H7.24

HERBICYDY TRIAZOLINONOWE

KARFENTRAZON

128639-02-1

587

H7.25

HERBICYDY TRIAZOLONOWE

PROPOKSYKARBAZON

145026-81-9

655

H7.26

HERBICYDY TRIKETONOWE

MEZOTRION

104206-82-8

625

H7.26

SULKOTRION

99105-77-8

723

H7.27

HERBICYDY NIESKLASYFIKOWANE

CHLOMAZON

81777-89-1

509

H7.27

FLUROCHLORIDON

61213-25-0

430

H7.27

CHINOCHLAMINA

2797-51-5

648

H7.27

METAZOL

20354-26-1

369

H7.27

OKSADIARGYL

39807-15-3

604

H7.27

OKSADIAZON

19666-30-9

213

H7.27

INNE HERBICYDY, ŚRODKI DO NISZCZENIA PĘDÓW I ŚRODKI MCHOBÓJCZE

IINNE HERBICYDY, ŚRODKI HAMUJĄCE WZROST PĘDÓW I ŚRODKI MCHOBÓJCZE

Insektycydy i akarycydy

I0

Insektycydy na bazie pyretroidów

I1

I1.1

INSEKTYCYDY PYRETROIDOWE

AKRYNATRYNA

101007-06-1

678

I1.1

ALFACYPERMETRYNA

67375-30-8

454

I1.1

BETACYFLUTRYNA

68359-37-5

482

I1.1

BETACYPERMETRYNA

65731-84-2

632

I1.1

BIFENTRYNA

82657-04-3

415

I1.1

CYFLUTRYNA

68359-37-5

385

I1.1

CYPERMETRYNA

52315-07-8

332

I1.1

DELTAMETRYNA

52918-63-5

333

I1.1

ESFENWALERAT

66230-04-4

481

I1.1

ETOFENPROKS

80844-07-1

471

I1.1

GAMMA-CYHALOTRYNA

76703-62-3

768

I1.1

LAMBDA-CYHALOTRYNA

91465-08-6

463

I1.1

TAU-FLUWALINAT

102851-06-9

432

I1.1

TEFLUTRYNA

79538-32-2

451

I1.1

ZETA-CYPERMETRYNA

52315-07-8

733

Insektycydy na bazie węglowodorów chlorowanych

I2

I2.1

INSEKTYCYDY CHLORORORGANICZNE

DIKOFOL

115-32-2

123

I2.1

TETRASUL

2227-13-6

114

Insektycydy karbaminianowe i oksymokarbaminianowe

I3

I3.1

INSEKTYCYDY OKSYMOKARBAMINIANOWE

METOMYL

16752-77-5

264

I3.1

OKSAMYL

23135-22-0

342

I3.2

INSEKTYCYDY KARBAMINIANOWE

BENFURAKARB

82560-54-1

501

I3.2

KARBARYL

63-25-2

26

I3.2

KARBOFURAN

1563-66-2

276

I3.2

KARBOSULFAN

55285-14-8

417

I3.2

FENOKSYKARB

79127-80-3

425

I3.2

FORMETANAT

22259-30-9

697

I3.2

METIOKARB

2032-65-7

165

I3.2

PIRYMIKARB

23103-98-2

231

Insektycydy na bazie fosforanów organicznych

I4

I4.1

INSEKTYCYDY FOSFOROORGANICZNE

AZYNOFOS METYLOWY

86-50-0

37

I4.1

KADUSAFOS

95465-99-9

682

I4.1

CHLOROPIRYFOS

2921-88-2

221

I4.1

CHLOROPIRYFOS METYLOWY

5589-13-0

486

I4.1

KUMAFOS

56-72-4

121

I4.1

DIAZYNON

333-41-5

15

I4.1

DICHLORFOS

62-73-7

11

I4.1

DIMETOAT

60-51-5

59

I4.1

ETOPROFOS

13194-48-4

218

I4.1

FENAMIFOS

22224-92-6

692

I4.1

FENITROTION

122-14-5

35

I4.1

FOSTIAZAT

98886-44-3

585

I4.1

IZOFENFOS

25311-71-1

412

I4.1

MALATION

121-75-5

12

I4.1

METAMIDOFOS

10265-92-6

355

I4.1

NALED

300-76-5

195

I4.1

OKSYDEMETON METYLOWY

301-12-2

171

I4.1

FOSALON

2310-17-0

109

I4.1

FOSMET

732-11-6

318

I4.1

FOKSYM

14816-18-3

364

I4.1

PIRYMIFOS METYLOWY

29232-93-7

239

I4.1

TRICHLORFON

52-68-6

68

Insektycydy na bazie produktów biologicznych i roślinnych

I5

I5.1

INSEKTYCYDY BIOLOGICZNE

AZADIRACHTYNA

11141-17-6

627

I5.1

NIKOTYNA

54-11-5

8

I5.1

PYRETRYNY

8003-34-7

32

I5.1

ROTENON

83-79-4

671

Inne insektycydy

I6

I6.1

INSEKTYCYDY OTRZYMANE W WYNIKU FERMENTACJI

ABAMEKTYNA

71751-41-2

495

I6.1

MILBEMEKTYNA

51596-10-2

51596-11-3

660

I6.1

SPINOSAD

168316-95-8

636

I6.3

INSEKTYCYDY BENZOILOMOCZNIKOWE

DIFLUBENZURON

35367-38-5

339

I6.3

FLUFENOKSURON

101463-69-8

470

I6.3

HEKSAFLUMURON

86479-06-3

698

I6.3

LUFENURON

103055-07-8

704

I6.3

NOWALURON

116714-46-6

672

I6.3

TEFLUBENZURON

83121-18-0

450

I6.3

TRIFLUMURON

64628-44-0

548

I6.4

INSEKTYCYDY KARBAZANOWE

BIFENAZAN

149877-41-8

736

I6.5

INSEKTYCYDY DIAZYLOHYDRAZYNOWE

METOKSYFENOZYD

161050-58-4

656

I6.5

TEBUFENOZYD

112410-23-8

724

I6.6

REGULATORY WZROSTU OWADÓW

BUPROFEZYNA

69327-76-0

681

I6.6

CYROMAZYNA

66215-27-8

420

I6.6

HEKSYTIAZOKS

78587-05-0

439

I6.7

FEROMONY OWADÓW

OCTAN (E, Z)-9-DODECENYLU

35148-19-7

422

I6.8

INSEKTYCYDY NITROGUANIDYNOWE

CHLOTIANIDYNA

210880-92-5

738

I6.8

TIAMETOKSAM

153719-23-4

637

I6.9

INSEKTYCYDY CYNOORGANICZNE

AZOCYKLOTYNA

41083-11-8

404

I6.9

CYHEKSATYNA

13121-70-5

289

I6.9

TLENEK FENBUTACYNY

13356-08-6

359

I6.10

INSEKTYCYDY OKSADIAZYNOWE

INDOKSAKARB

173584-44-6

612

I6.11

INSEKTYCYDY NA BAZIE ETERU FENYLOWEGO

PIRYPROKSYFEN

95737-68-1

715

I6.12

INSEKTYCYDY (FENYLO) PIRAZOLOWE

FENPIROKSYMAT

134098-61-6

695

I6.12

FIPRONIL

120068-37-3

581

I6.12

TEBUFENPYRAD

119168-77-3

725

I6.13

INSEKTYCYDY PIRYDYNOWE

PIMETROZYNA

123312-89-0

593

I6.14

INSEKTYCYDY PIRYDYLOMETYLOAMINOWE

ACETAMIPRYD

135410-20-7

649

I6.14

IMIDAKLOPRYD

138261-41-3

582

I6.14

TIAKLOPRYD

111988-49-9

631

I6.15

INSEKTYCYDY NA BAZIE ESTRÓW SIARCZYNOWYCH

PROPARGIT

2312-35-8

216

I6.16

INSEKTYCYDY TETRAZYNOWE

KLOFENTEZYNA

74115-24-5

418

I6.17

INSEKTYCYDY POCHODNE TETRAHYDROFURAN-2,4-DIONU

SPIRODIKLOFEN

148477-71-8

737

I6.18

INSEKTYCYDY (KARBAMOILO-) TRIAZOLOWE

TRIAZAMAT

112143-82-5

728

I6.19

INSEKTYCYDY MOCZNIKOWE

DIAFENTIURON

80060-09-9

8097

I6.20

INSEKTYCYDY NIESKLASYFIKOWANE

ETOKSAZOL

153233-91-1

623

I6.20

FENAZACHINA

120928-09-8

693

I6.20

PIRYDABEN

96489-71-3

583

I6. 21

INNE INSEKTYCYDY-AKARYCYDY

INNE INSEKTYCYDY-AKARYCYDY

Moluskocydy, ogółem:

M0

Moluskocydy

M1

M1.1

MOLUSKOCYDY KARBAMINIANOWE

TIODIKARB

59669-26-0

543

M1.2

INNE MOLUSKOCYDY

FOSFORAN ŻELAZA

10045-86-0

629

M1.2

METALDEHYD

108-62-3

62

M1.2

INNE MOLUSKOCYDY

Regulatory wzrostu roślin, ogółem:

PGR0

Fizjologiczne regulatory wzrostu roślin

PGR1

PGR1.1

FIZJOLOGICZNE REGULATORY WZROSTU ROŚLIN

CHLORMEKWAT

999-81-5

143

PGR1.1

CYKLANILID

113136-77-9

586

PGR1.1

DAMINOZYD

1596-84-5

330

PGR1.1

DIMETIPIN

55290-64-7

689

PGR1.1

DIFENYLOAMINA

122-39-4

460

PGR1.1

ETEFON

16672-87-0

373

PGR1.1

ETOKSYCHINA

91-53-2

517

PGR1.1

FLORCHLORFENURON

68157-60-8

633

PGR1.1

FLURPRIMIDOL

56425-91-3

696

PGR1.1

IMAZACHIN

81335-37-7

699

PGR1.1

HYDRAZYD MALEINOWY

51542-52-0

310

PGR1.1

MEPIKWAT

24307-26-4

440

PGR1.1

1-METYLOCYKLOPROPEN

3100-04-7

767

PGR1.1

PAKLOBUTRAZOL

76738-62-0

445

PGR1.1

PROHEKSADION WAPNIA

127277-53-6

567

PGR1.1

5-NITROGWAJAKOLAN SODU

67233-85-6

718

PGR1.1

ORTO-NITROFENOLAN SODU

824-39-5

720

PGR1.1

TRINEKSAPAK ETYLU

95266-40-3

8349

Środki hamujące kiełkowanie

PGR2

PGR2.2

ŚRODKI HAMUJĄCE KIEŁKOWANIE

KARWON

99-49-0

602

PGR2.2

CHLOROPROFAM

101-21-3

43

Inne regulatory wzrostu roślin

PGR3

PGR3.1

INNE REGULATORY WZROSTU ROŚLIN

INNE REGULATORY WZROSTU ROŚLIN

Inne środki ochrony roślin, ogółem:

ZR0

Oleje mineralne

ZR1

ZR1.1

OLEJ MINERALNY

OLEJE NAFTOWE

64742-55-8

29

Oleje roślinne

ZR2

ZR2.1

OLEJ ROŚLINNY

OLEJE SMOŁOWE

30

Preparaty do sterylizacji gleby (w tym nematocydy)

ZR3

ZR3.1

BROMEK METYLU

BROMEK METYLU

74-83-9

128

ZR3.2

INNE PREPARATY DO STERYLIZACJI GLEBY

CHLOROPIKRYNA

76-06-2

298

ZR3.2

DAZOMET

533-74-4

146

ZR3.2

1,3-DICHLOROPROPEN

542-75-6

675

ZR3.2

METAM SODOWY

137-42-8

20

ZR3.2

INNE PREPARATY DO STERYLIZACJI GLEBY

Rodentycydy

ZR4

ZR4.1

RODENTYCYDY

BRODIFAKUM

56073-10-0

370

ZR4.1

BROMADIOLON

28772-56-7

371

ZR4.1

CHLORALOSE

15879-93-3

249

ZR4.1

CHLOROFACYNON

3691-35-8

208

ZR4.1

KUMATETRALYL

5836-29-3

189

ZR4.1

DIFENAKUM

56073-07-5

514

ZR4.1

DIFETIALON

104653-34-1

549

ZR4.1

FLOKUMAFEN

90035-08-8

453

ZR4.1

WARFARYNA

81-81-2

70

ZR4.1

INNE RODENTYCYDY

Wszelkie inne środki ochrony roślin

ZR5

ZR5.1

ŚRODKI ODKAŻAJĄCE

INNE ŚRODKI ODKAŻAJĄCE

ZR5.2

INNE ŚRODKI OCHRONY ROŚLIN

INNE ŚRODKI OCHRONY ROŚLIN

---

(1)  Numery w Chemical Abstracts Service Registry (bazie danych serwisu dokumentacji chemicznej).

(2)  Collaborative International Pesticides Analytical Council (Międzynarodowa Rada Współpracy w dziedzinie Analizy Pestycydów).

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/439 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/439

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Wymogi dotyczące ekoprojektu dla produktów związanych z energią (wersja przekształcona) ***I

P6_TA(2009)0319

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią (przekształcenie) (COM(2008)0399 – C6-0277/2008 – 2008/0151(COD))

2010/C 184 E/79

(Procedura współdecyzji – przekształcenie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0399),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 95 traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję (C6-0277/2008),

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych (1),

uwzględniając pismo Komisji Prawnej z dnia 9 października 2008 r. skierowane do Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności zgodnie z art. 80 a ust. 3 Regulaminu,

uwzględniając art. 80 a i art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A6-0096/2009),

| A. | mając na uwadze, że konsultacyjna grupa robocza złożona ze służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji stwierdziła, że przedmiotowy wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te określone jako takie we wniosku, oraz że w odniesieniu do niezmienionych przepisów istniejących tekstów wniosek ogranicza się do ich prostej kodyfikacji bez zmian merytorycznych, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że konsultacyjna grupa robocza złożona ze służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji stwierdziła, że przedmiotowy wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te określone jako takie we wniosku, oraz że w odniesieniu do niezmienionych przepisów istniejących tekstów wniosek ogranicza się do ich prostej kodyfikacji bez zmian merytorycznych,

| 1. | zatwierdza wniosek Komisji w wersji uwzględniającej zalecenia konsultacyjnej grupy roboczej złożonej ze służb prawnych Parlamentu, Rady i Komisji, z uwzględnieniem poniższych poprawek; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wniosek Komisji w wersji uwzględniającej zalecenia konsultacyjnej grupy roboczej złożonej ze służb prawnych Parlamentu, Rady i Komisji, z uwzględnieniem poniższych poprawek;

| 2. | przyjmuje do wiadomości oświadczenie Komisji załączone do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- |

2.

przyjmuje do wiadomości oświadczenie Komisji załączone do niniejszej rezolucji;

| 3. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

4.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Dz.U. C 77 z 28.3.2002, s. 1.

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0151

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią (wersja przekształcona)

(Jako że zostało osiągnięte porozumienie pomiędzy Parlamentem Europejskim a Radą, stanowisko Parlamentu w pierwszym czytaniu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, dyrektywy 2009/125/WE.)

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Oświadczenie Komisji

„Komisja oświadcza, że przyjęcie proponowanego rozszerzenia zakresu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów wykorzystujących energię nie będzie miało wpływu na wdrażanie obowiązującego obecnie programu prac.

Ponadto Komisja należycie uwzględni doświadczenia zdobyte w ramach dyrektywy przy ustanawianiu programu prac i proponowaniu nowych środków wykonawczych w ramach przekształconej dyrektywy. Zgodnie z art. 15 ust. 2 lit. c) dyrektywy i z zasadami lepszego stanowienia prawa Komisja w szczególności dołoży starań o zapewnienie utrzymania ogólnej spójności prawodawstwa UE dotyczącego produktów.

Ponadto przy ocenie odpowiedniości rozszerzenia zakresu dyrektywy na produkty niezwiązane z energią zgodnie z art. 21 Komisja rozważy potrzebę dostosowania metod wskazywania istotnych parametrów środowiskowych tego rodzaju produktów i zajmowania się nimi.”

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/441 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/441

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych ***I

P6_TA(2009)0320

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych (COM(2008)0311 – C6-0203/2008 – 2008/0098(COD))

2010/C 184 E/80

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0311),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 95 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6-0203/2008),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz opinię Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii(A6-0068/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego o przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego o przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0098

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2008 ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,

uwzględniając wniosek Komisji║,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Przepisy państw członkowskich wymagają, by projektowanie i budowanie obiektów budowlanych było wykonywane w sposób niezagrażający bezpieczeństwu ludzi, zwierząt domowych ani mienia
  , ani niewywierający szkodliwego wpływu na środowisko naturalne lub stworzone ręką człowieka
  . |
| --- | --- |

(1)

Przepisy państw członkowskich wymagają, by projektowanie i budowanie obiektów budowlanych było wykonywane w sposób niezagrażający bezpieczeństwu ludzi, zwierząt domowych ani mienia
  , ani niewywierający szkodliwego wpływu na środowisko naturalne lub stworzone ręką człowieka
  .

| (2) | Zasady te mają bezpośredni wpływ na wymagania w odniesieniu do wyrobów budowlanych. W konsekwencji wymogi te znajdują odzwierciedlenie w krajowych normach dotyczących takich wyrobów, krajowych zatwierdzeniach technicznych i innych krajowych specyfikacjach i regulacjach technicznych związanych z wyrobami budowlanymi. Wszelkie rozbieżności takich wymagań stanowią przeszkodę w handlu na terenie Wspólnoty. |
| --- | --- |

(2)

Zasady te mają bezpośredni wpływ na wymagania w odniesieniu do wyrobów budowlanych. W konsekwencji wymogi te znajdują odzwierciedlenie w krajowych normach dotyczących takich wyrobów, krajowych zatwierdzeniach technicznych i innych krajowych specyfikacjach i regulacjach technicznych związanych z wyrobami budowlanymi. Wszelkie rozbieżności takich wymagań stanowią przeszkodę w handlu na terenie Wspólnoty.

| (3) | Dyrektywa Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych (4) miała na celu usuwanie barier technicznych dla handlu w dziedzinie wyrobów budowlanych, stojących na przeszkodzie urzeczywistnieniu swobodnego przepływu takich wyrobów na rynku wewnętrznym. |
| --- | --- |

(3)

Dyrektywa Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych (4) miała na celu usuwanie barier technicznych dla handlu w dziedzinie wyrobów budowlanych, stojących na przeszkodzie urzeczywistnieniu swobodnego przepływu takich wyrobów na rynku wewnętrznym.

| (4) | Dążąc do realizacji tego celu, dyrektywa 89/106/EWG przewidywała ustanowienie norm zharmonizowanych dla wyrobów budowlanych oraz udzielanie Europejskiego Zatwierdzenia Technicznego. |
| --- | --- |

(4)

Dążąc do realizacji tego celu, dyrektywa 89/106/EWG przewidywała ustanowienie norm zharmonizowanych dla wyrobów budowlanych oraz udzielanie Europejskiego Zatwierdzenia Technicznego.

| (5) | Dyrektywę 89/106/EWG należy zastąpić, zmierzając do uproszczenia obecnych ram prawnych i uczynienia ich przejrzystszymi, jak również do poprawy przejrzystości i skuteczności obecnie obowiązujących środków. |
| --- | --- |

(5)

Dyrektywę 89/106/EWG należy zastąpić, zmierzając do uproszczenia obecnych ram prawnych i uczynienia ich przejrzystszymi, jak również do poprawy przejrzystości i skuteczności obecnie obowiązujących środków.

| (6) | Konieczne jest wprowadzenie uproszczonych procedur sporządzania deklaracji właściwości użytkowych, w celu zmniejszenia towarzyszącego im ciężaru finansowego, nakładanego na MŚP, a zwłaszcza na mikroprzedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(6)

Konieczne jest wprowadzenie uproszczonych procedur sporządzania deklaracji właściwości użytkowych, w celu zmniejszenia towarzyszącego im ciężaru finansowego, nakładanego na MŚP, a zwłaszcza na mikroprzedsiębiorstwa.

| (7) | Rozporządzenie (WE) No 765/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 lipca 2008 r. określające wymagania w dziedzinie zatwierdzania i nadzoru rynkowego w odniesieniu do wprowadzania produktów na rynek i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93
   (5) wraz z decyzją nr 768/2008/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wspólnych ram prawnych wprowadzania produktów na rynek, uchylającą decyzję Rady 93/465/EWG
   (6)
  , wprowadzają wszechstronne ramy prawne wprowadzania produktów na rynek wewnętrzny. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem uwzględniać te ramy prawne. |
| --- | --- |

(7)

Rozporządzenie (WE) No 765/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 lipca 2008 r. określające wymagania w dziedzinie zatwierdzania i nadzoru rynkowego w odniesieniu do wprowadzania produktów na rynek i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93
   (5) wraz z decyzją nr 768/2008/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wspólnych ram prawnych wprowadzania produktów na rynek, uchylającą decyzję Rady 93/465/EWG
   (6)
  , wprowadzają wszechstronne ramy prawne wprowadzania produktów na rynek wewnętrzny. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem uwzględniać te ramy prawne.

| (8) | Produkty wykonane na terenie budowy nie są uważane za wchodzące w zakres koncepcji dostarczania wyrobu budowlanego na rynek Wspólnoty. Producenci włączający swoje wyroby budowlane do obiektów budowlanych powinni mieć prawo, ale nie obowiązek, deklarowania właściwości użytkowych tych produktów zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

(8)

Produkty wykonane na terenie budowy nie są uważane za wchodzące w zakres koncepcji dostarczania wyrobu budowlanego na rynek Wspólnoty. Producenci włączający swoje wyroby budowlane do obiektów budowlanych powinni mieć prawo, ale nie obowiązek, deklarowania właściwości użytkowych tych produktów zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

| (9) | Usunięcie przeszkód technicznych w dziedzinie budownictwa możliwe jest wyłącznie poprzez ustanowienie zharmonizowanych specyfikacji technicznych służących do oceny właściwości użytkowych wyrobów budowlanych. |
| --- | --- |

(9)

Usunięcie przeszkód technicznych w dziedzinie budownictwa możliwe jest wyłącznie poprzez ustanowienie zharmonizowanych specyfikacji technicznych służących do oceny właściwości użytkowych wyrobów budowlanych.

| (10) | Właściwości użytkowe wyrobów budowlanych określa się nie tylko pod względem możliwości technicznych i zasadniczych właściwości, ale także pod względem aspektów dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa związanych z wykorzystaniem wyrobu podczas całego cyklu życia. |
| --- | --- |

(10)

Właściwości użytkowe wyrobów budowlanych określa się nie tylko pod względem możliwości technicznych i zasadniczych właściwości, ale także pod względem aspektów dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa związanych z wykorzystaniem wyrobu podczas całego cyklu życia.

| (11) | Do takich zharmonizowanych specyfikacji technicznych powinny się zaliczać badania, kalkulacje i inne środki zdefiniowane przez normy zharmonizowane oraz w Europejskich Dokumentach Oceny (EDO), dla celów oceny właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczych właściwości wyrobów budowlanych. |
| --- | --- |

(11)

Do takich zharmonizowanych specyfikacji technicznych powinny się zaliczać badania, kalkulacje i inne środki zdefiniowane przez normy zharmonizowane oraz w Europejskich Dokumentach Oceny (EDO), dla celów oceny właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczych właściwości wyrobów budowlanych.

| (12) | Metody zastosowane przez państwa członkowskie w przyjętych przez nie wymaganiach dotyczących obiektów budowlanych, jak również inne przepisy krajowe odnoszące się do zasadniczych właściwości wyrobów budowlanych
  są
  zgodne ze zharmonizowanymi specyfikacjami technicznymi. |
| --- | --- |

(12)

Metody zastosowane przez państwa członkowskie w przyjętych przez nie wymaganiach dotyczących obiektów budowlanych, jak również inne przepisy krajowe odnoszące się do zasadniczych właściwości wyrobów budowlanych
  są
  zgodne ze zharmonizowanymi specyfikacjami technicznymi.

| (13) | Konieczne jest ustalenie podstawowych wymogów dotyczących obiektów budowlanych w celu zapewnienia podstaw dla przygotowania upoważnień i norm zharmonizowanych, a także dla opracowania wzorów EDO dla wyrobów budowlanych. |
| --- | --- |

(13)

Konieczne jest ustalenie podstawowych wymogów dotyczących obiektów budowlanych w celu zapewnienia podstaw dla przygotowania upoważnień i norm zharmonizowanych, a także dla opracowania wzorów EDO dla wyrobów budowlanych.

| (14) | Do oceny zrównoważonego wykorzystania zasobów oraz oceny oddziaływania obiektów budowlanych na środowisko naturalne należy stosować deklaracje środowiskowe produktu (EPD). |
| --- | --- |

(14)

Do oceny zrównoważonego wykorzystania zasobów oraz oceny oddziaływania obiektów budowlanych na środowisko naturalne należy stosować deklaracje środowiskowe produktu (EPD).

| (15) | W stosownych przypadkach należy zachęcać do stosowania klasy właściwości użytkowych w normach zharmonizowanych w odniesieniu do zasadniczych właściwości wyrobów budowlanych, w celu uwzględnienia różnych poziomów podstawowych wymogów dla poszczególnych obiektów budowlanych, jak również zróżnicowań klimatycznych, geologicznych i geograficznych, i innych warunków panujących w poszczególnych państwach członkowskich. Jeżeli nie zostały one jeszcze ustanowione przez Komisję, europejskie organy normalizacyjne powinny mieć prawo do ustanowienia takich klas w oparciu o zmienione upoważnienie. |
| --- | --- |

(15)

W stosownych przypadkach należy zachęcać do stosowania klasy właściwości użytkowych w normach zharmonizowanych w odniesieniu do zasadniczych właściwości wyrobów budowlanych, w celu uwzględnienia różnych poziomów podstawowych wymogów dla poszczególnych obiektów budowlanych, jak również zróżnicowań klimatycznych, geologicznych i geograficznych, i innych warunków panujących w poszczególnych państwach członkowskich. Jeżeli nie zostały one jeszcze ustanowione przez Komisję, europejskie organy normalizacyjne powinny mieć prawo do ustanowienia takich klas w oparciu o zmienione upoważnienie.

| (16) | W stosownych przypadkach poziomy właściwości użytkowych odnoszące się do zasadniczych właściwości, jakie mają spełniać wyroby budowlane w państwach członkowskich, powinny zostać określone w zharmonizowanych specyfikacjach technicznych, w celu uwzględnienia różnych poziomów podstawowych wymogów dotyczących obiektów budowlanych dla poszczególnych obiektów, jak również zróżnicowań klimatycznych, geologicznych i geograficznych, i innych warunków panujących w poszczególnych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(16)

W stosownych przypadkach poziomy właściwości użytkowych odnoszące się do zasadniczych właściwości, jakie mają spełniać wyroby budowlane w państwach członkowskich, powinny zostać określone w zharmonizowanych specyfikacjach technicznych, w celu uwzględnienia różnych poziomów podstawowych wymogów dotyczących obiektów budowlanych dla poszczególnych obiektów, jak również zróżnicowań klimatycznych, geologicznych i geograficznych, i innych warunków panujących w poszczególnych państwach członkowskich.

| (17) | Europejski Komitet Normalizacji (CEN) oraz Europejski Komitet Normalizacji Elektrotechnicznej (CENELEC) są upoważnione jako właściwe organy do przyjmowania norm zharmonizowanych zgodnie z ogólnymi wytycznymi (7) dotyczącymi współpracy Komisji z tymi dwiema organizacjami, podpisanymi dnia 28 marca 2003 r. |
| --- | --- |

(17)

Europejski Komitet Normalizacji (CEN) oraz Europejski Komitet Normalizacji Elektrotechnicznej (CENELEC) są upoważnione jako właściwe organy do przyjmowania norm zharmonizowanych zgodnie z ogólnymi wytycznymi (7) dotyczącymi współpracy Komisji z tymi dwiema organizacjami, podpisanymi dnia 28 marca 2003 r.

| (18) | Wspomniane normy zharmonizowane powinny stanowić odpowiednie narzędzie zharmonizowanej oceny właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczych właściwości wyrobów budowlanych. Normy zharmonizowane powinno się określać na podstawie wydanych przez Komisję zgodnie z art. 6 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad świadczenia usług społeczeństwa informacyjnego
   (8) upoważnień obejmujących odpowiednie rodziny wyrobów budowlanych.
  Komisja powinna podejmować działania mające na celu zwiększenie obszaru wyrobów objętego normami zharmonizowanymi. |
| --- | --- |

(18)

Wspomniane normy zharmonizowane powinny stanowić odpowiednie narzędzie zharmonizowanej oceny właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczych właściwości wyrobów budowlanych. Normy zharmonizowane powinno się określać na podstawie wydanych przez Komisję zgodnie z art. 6 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad świadczenia usług społeczeństwa informacyjnego
   (8) upoważnień obejmujących odpowiednie rodziny wyrobów budowlanych.
  Komisja powinna podejmować działania mające na celu zwiększenie obszaru wyrobów objętego normami zharmonizowanymi.

| (19) | Dla organów reprezentujących główne zawody zaangażowane w projektowanie, wytwarzanie oraz wykorzystanie wyrobów budowlanych niezbędny jest udział w działaniach europejskich organów technicznych, aby zapewnić ich sprawiedliwe i przejrzyste funkcjonowanie oraz skuteczny rynek. |
| --- | --- |

(19)

Dla organów reprezentujących główne zawody zaangażowane w projektowanie, wytwarzanie oraz wykorzystanie wyrobów budowlanych niezbędny jest udział w działaniach europejskich organów technicznych, aby zapewnić ich sprawiedliwe i przejrzyste funkcjonowanie oraz skuteczny rynek.

| (20) | W celu zapewnienia zrozumiałości informacji podawanych przez producenta deklaracja właściwości użytkowych powinna być sporządzana w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym wyrób jest wprowadzany na rynek. Jeżeli w danym państwie członkowskim obowiązuje kilka języków urzędowych, wybór języka, w którym sporządzona zostanie deklaracja właściwości użytkowych, powinien zostać dokonany za zgodą odbiorcy. |
| --- | --- |

(20)

W celu zapewnienia zrozumiałości informacji podawanych przez producenta deklaracja właściwości użytkowych powinna być sporządzana w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym wyrób jest wprowadzany na rynek. Jeżeli w danym państwie członkowskim obowiązuje kilka języków urzędowych, wybór języka, w którym sporządzona zostanie deklaracja właściwości użytkowych, powinien zostać dokonany za zgodą odbiorcy.

| (21) | Przewidziane dyrektywą 89/106/EWG procedury oceny właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczych właściwości wyrobów budowlanych, których nie obejmują normy zharmonizowane, należy uprościć tak, aby stały się bardziej przejrzyste, przy jednoczesnym zmniejszeniu kosztów ponoszonych przez producentów wyrobów budowlanych. |
| --- | --- |

(21)

Przewidziane dyrektywą 89/106/EWG procedury oceny właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczych właściwości wyrobów budowlanych, których nie obejmują normy zharmonizowane, należy uprościć tak, aby stały się bardziej przejrzyste, przy jednoczesnym zmniejszeniu kosztów ponoszonych przez producentów wyrobów budowlanych.

| (22) | W celu umożliwienia producentom i importerom wyrobów budowlanych sporządzania deklaracji właściwości użytkowych w odniesieniu do wyrobów budowlanych,
  które nie są w pełni lub wcale objęte przez
  normy zharmonizowane, należy wprowadzić Europejską Ocenę Techniczną (EOT).
  ▐ |
| --- | --- |

(22)

W celu umożliwienia producentom i importerom wyrobów budowlanych sporządzania deklaracji właściwości użytkowych w odniesieniu do wyrobów budowlanych,
  które nie są w pełni lub wcale objęte przez
  normy zharmonizowane, należy wprowadzić Europejską Ocenę Techniczną (EOT).

▐

| (23) | Producenci i importerzy wyrobów budowlanych powinni mieć prawo występowania o przeprowadzenie Europejskiej Oceny Technicznej na podstawie wytycznych dla Europejskich Zatwierdzeń Technicznych ustanowionych na podstawie dyrektywy 89/106/EWG. Dlatego też należy zadbać o kontynuację ważności tych wytycznych w odniesieniu do EDO. |
| --- | --- |

(23)

Producenci i importerzy wyrobów budowlanych powinni mieć prawo występowania o przeprowadzenie Europejskiej Oceny Technicznej na podstawie wytycznych dla Europejskich Zatwierdzeń Technicznych ustanowionych na podstawie dyrektywy 89/106/EWG. Dlatego też należy zadbać o kontynuację ważności tych wytycznych w odniesieniu do EDO.

| (24) | Opracowanie ▐ EDO oraz wydawanie Europejskiej Oceny Technicznej powinno zostać powierzone jednostkom ds. oceny technicznej (JOT) wyznaczanym przez państwa członkowskie. Celem zagwarantowania, że JOT posiadają konieczne kompetencje dla potrzeb wypełniania swoich zadań, należy określić wymagania wspólnotowe obowiązujące przy ich wyznaczaniu. Dlatego też konieczne jest ustanowienie obowiązkowych regularnych ocen tych jednostek przeprowadzanych przez JOT z innych państw członkowskich. |
| --- | --- |

(24)

Opracowanie ▐ EDO oraz wydawanie Europejskiej Oceny Technicznej powinno zostać powierzone jednostkom ds. oceny technicznej (JOT) wyznaczanym przez państwa członkowskie. Celem zagwarantowania, że JOT posiadają konieczne kompetencje dla potrzeb wypełniania swoich zadań, należy określić wymagania wspólnotowe obowiązujące przy ich wyznaczaniu. Dlatego też konieczne jest ustanowienie obowiązkowych regularnych ocen tych jednostek przeprowadzanych przez JOT z innych państw członkowskich.

| (25) | ║JOT║ powinny powołać organizację koordynującą
  procedury opracowywania EDO i wydawania
  Europejskiej Oceny Technicznej
  oraz zapewniającą przejrzystość tych procedur. Organizacja ta powinna w szczególności zapewnić, aby producenci byli odpowiednio informowani oraz aby w razie potrzeby przeprowadzone zostało przesłuchanie przez grupy robocze powołane przez JOT niezależnego eksperta naukowego lub organizacji branżowej wyznaczonych przez producenta. |
| --- | --- |

(25)

║JOT║ powinny powołać organizację koordynującą
  procedury opracowywania EDO i wydawania
  Europejskiej Oceny Technicznej
  oraz zapewniającą przejrzystość tych procedur. Organizacja ta powinna w szczególności zapewnić, aby producenci byli odpowiednio informowani oraz aby w razie potrzeby przeprowadzone zostało przesłuchanie przez grupy robocze powołane przez JOT niezależnego eksperta naukowego lub organizacji branżowej wyznaczonych przez producenta.

| (26) | Wśród zasadniczych właściwości należy wyróżnić właściwości, których minimalne wymogi w odniesieniu do poziomów lub klas właściwości użytkowych są ustalane przez Komisję z zastosowaniem właściwej procedury komitetu, i właściwości, które stosuje się niezależnie od miejsca wprowadzenia wyrobu budowlanego do obrotu. |
| --- | --- |

(26)

Wśród zasadniczych właściwości należy wyróżnić właściwości, których minimalne wymogi w odniesieniu do poziomów lub klas właściwości użytkowych są ustalane przez Komisję z zastosowaniem właściwej procedury komitetu, i właściwości, które stosuje się niezależnie od miejsca wprowadzenia wyrobu budowlanego do obrotu.

| (27) | Wprowadzeniu na rynek wyrobów budowlanych, objętych normami zharmonizowanymi, lub też zatwierdzonych w drodze Europejskiej Oceny Technicznej, powinno towarzyszyć złożenie deklaracji właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczych właściwości wyrobu budowlanego, zgodnej z odpowiednią zharmonizowaną specyfikacją techniczną.
  ▐ |
| --- | --- |

(27)

Wprowadzeniu na rynek wyrobów budowlanych, objętych normami zharmonizowanymi, lub też zatwierdzonych w drodze Europejskiej Oceny Technicznej, powinno towarzyszyć złożenie deklaracji właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczych właściwości wyrobu budowlanego, zgodnej z odpowiednią zharmonizowaną specyfikacją techniczną.

▐

| (28) | Konieczne jest wprowadzenie uproszczonych procedur sporządzania deklaracji właściwości użytkowych, w celu zmniejszenia towarzyszącego im ciężaru finansowego, jaki spada na MŚP, a zwłaszcza na mikroprzedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(28)

Konieczne jest wprowadzenie uproszczonych procedur sporządzania deklaracji właściwości użytkowych, w celu zmniejszenia towarzyszącego im ciężaru finansowego, jaki spada na MŚP, a zwłaszcza na mikroprzedsiębiorstwa.

| (29) | Mając na uwadze zapewnienie dokładności i wiarygodności deklaracji właściwości użytkowych wyrobu budowlanego, powinno się je zbadać, a produkcja w zakładzie powinna być skontrolowana zgodnie z odpowiednim systemem oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych. |
| --- | --- |

(29)

Mając na uwadze zapewnienie dokładności i wiarygodności deklaracji właściwości użytkowych wyrobu budowlanego, powinno się je zbadać, a produkcja w zakładzie powinna być skontrolowana zgodnie z odpowiednim systemem oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych.

| (30) | Zważywszy na szczególny charakter wyrobów budowlanych i na szczególną wagę systemu ich oceny, procedury oceny zgodności przewidziane w decyzji nr 768/2008/WE, i jej oceny ustanowione tą samą decyzją, nie są odpowiednie dla tych wyrobów. Dlatego należy określić specjalne metody oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych w odniesieniu do ich zasadniczych właściwości. |
| --- | --- |

(30)

Zważywszy na szczególny charakter wyrobów budowlanych i na szczególną wagę systemu ich oceny, procedury oceny zgodności przewidziane w decyzji nr 768/2008/WE, i jej oceny ustanowione tą samą decyzją, nie są odpowiednie dla tych wyrobów. Dlatego należy określić specjalne metody oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych w odniesieniu do ich zasadniczych właściwości.

| (31) | Zważywszy na zróżnicowane znaczenie oznakowania CE umieszczanego na wyrobach budowlanych w porównaniu z ogólnymi zasadami, jakie określono w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008, należy wprowadzić przepisy szczegółowe gwarantujące przejrzystość obowiązku umieszczania oznakowania CE na wyrobach budowlanych oraz konsekwencji, jakie z niego wypływają. |
| --- | --- |

(31)

Zważywszy na zróżnicowane znaczenie oznakowania CE umieszczanego na wyrobach budowlanych w porównaniu z ogólnymi zasadami, jakie określono w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008, należy wprowadzić przepisy szczegółowe gwarantujące przejrzystość obowiązku umieszczania oznakowania CE na wyrobach budowlanych oraz konsekwencji, jakie z niego wypływają.

| (32) | Poprzez umieszczenie lub zlecenie umieszczenia oznakowania CE na wyrobie budowlanym, producent
  , upoważniony przedstawiciel lub importer powinien wziąć
  na siebie odpowiedzialność za zgodność tego wyrobu z deklarowanymi właściwościami użytkowymi. |
| --- | --- |

(32)

Poprzez umieszczenie lub zlecenie umieszczenia oznakowania CE na wyrobie budowlanym, producent
  , upoważniony przedstawiciel lub importer powinien wziąć
  na siebie odpowiedzialność za zgodność tego wyrobu z deklarowanymi właściwościami użytkowymi.

| (33) | Oznakowanie CE powinno się umieszczać na wszystkich wyrobach budowlanych, dla których producent sporządził deklarację właściwości użytkowych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
  ▐ |
| --- | --- |

(33)

Oznakowanie CE powinno się umieszczać na wszystkich wyrobach budowlanych, dla których producent sporządził deklarację właściwości użytkowych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
  ▐

| (34) | Oznakowanie CE powinno być jedynym oznakowaniem
  zgodności
  wyrobu budowlanego z deklarowanymi właściwościami użytkowymi i z obowiązującymi wymogami
  mającego zastosowanie wspólnotowego prawodawstwa harmonizacyjnego. Możliwe jest jednak stosowanie innych oznakowań, jeżeli przyczyniają się one do poprawy ochrony użytkowników
  wyrobów budowlanych
  i nie są objęte wspólnotowym prawodawstwem harmonizacyjnym
  . |
| --- | --- |

(34)

Oznakowanie CE powinno być jedynym oznakowaniem
  zgodności
  wyrobu budowlanego z deklarowanymi właściwościami użytkowymi i z obowiązującymi wymogami
  mającego zastosowanie wspólnotowego prawodawstwa harmonizacyjnego. Możliwe jest jednak stosowanie innych oznakowań, jeżeli przyczyniają się one do poprawy ochrony użytkowników
  wyrobów budowlanych
  i nie są objęte wspólnotowym prawodawstwem harmonizacyjnym
  .

| (35) | Aby uniknąć zbędnych badań wyrobów budowlanych, których właściwości użytkowe zostały wystarczająco potwierdzone stałymi wynikami wcześniejszych badań lub innymi dostępnymi danymi, producentowi należy umożliwić – na warunkach określonych przez zharmonizowane specyfikacje techniczne lub decyzją Komisji – deklarowanie pewnych poziomów czy też klas właściwości użytkowych z pominięciem wszelkich badań lub bez obowiązku dalszych badań. |
| --- | --- |

(35)

Aby uniknąć zbędnych badań wyrobów budowlanych, których właściwości użytkowe zostały wystarczająco potwierdzone stałymi wynikami wcześniejszych badań lub innymi dostępnymi danymi, producentowi należy umożliwić – na warunkach określonych przez zharmonizowane specyfikacje techniczne lub decyzją Komisji – deklarowanie pewnych poziomów czy też klas właściwości użytkowych z pominięciem wszelkich badań lub bez obowiązku dalszych badań.

| (36) | W celu uniknięcia dublowania już przeprowadzonych badań, producent wyrobów budowlanych powinien mieć możliwość korzystania z wyników badań uzyskanych przez stronę trzecią. |
| --- | --- |

(36)

W celu uniknięcia dublowania już przeprowadzonych badań, producent wyrobów budowlanych powinien mieć możliwość korzystania z wyników badań uzyskanych przez stronę trzecią.

| (37) | W celu zmniejszenia kosztów wprowadzania wyrobów na rynek w przypadku mikroprzedsiębiorstw należy ustalić uproszczone procedury oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych, o ile wyroby wprowadzane przez nie na rynek nie budzą znaczących obaw z uwagi na bezpieczeństwo. |
| --- | --- |

(37)

W celu zmniejszenia kosztów wprowadzania wyrobów na rynek w przypadku mikroprzedsiębiorstw należy ustalić uproszczone procedury oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych, o ile wyroby wprowadzane przez nie na rynek nie budzą znaczących obaw z uwagi na bezpieczeństwo.

| (38) | W celu umożliwienia skutecznego nadzoru rynku i zapewnienia wysokiego poziomu ochrony konsumentów istotne jest, aby procedury uproszczone umożliwiające deklarowanie pewnych poziomów lub pewnych klas właściwości użytkowych z pominięciem wszelkich badań lub bez obowiązku dodatkowych badań, nie miały zastosowania do importerów, którzy wprowadzają wyrób do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym, lub gdy zmieniają oni w taki sposób wyrób budowlany wcześniej wprowadzony do obrotu, że wpływa to na zgodność z deklarowanymi właściwościami użytkowymi. Dotyczy to korzystania ze stałych wyników wcześniejszych badań lub z innych dostępnych badań oraz korzystania z wyników badań uzyskanych przez osoby trzecie. Dotyczy on także procedury uproszczonej mającej zastosowanie do mikroprzedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(38)

W celu umożliwienia skutecznego nadzoru rynku i zapewnienia wysokiego poziomu ochrony konsumentów istotne jest, aby procedury uproszczone umożliwiające deklarowanie pewnych poziomów lub pewnych klas właściwości użytkowych z pominięciem wszelkich badań lub bez obowiązku dodatkowych badań, nie miały zastosowania do importerów, którzy wprowadzają wyrób do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym, lub gdy zmieniają oni w taki sposób wyrób budowlany wcześniej wprowadzony do obrotu, że wpływa to na zgodność z deklarowanymi właściwościami użytkowymi. Dotyczy to korzystania ze stałych wyników wcześniejszych badań lub z innych dostępnych badań oraz korzystania z wyników badań uzyskanych przez osoby trzecie. Dotyczy on także procedury uproszczonej mającej zastosowanie do mikroprzedsiębiorstw.

| (39) | W przypadku wyrobów budowlanych projektowanych i wytwarzanych na indywidualne zamówienie, producentowi należy zezwolić na skorzystanie z uproszczonych procedur oceny i weryfikacji właściwości użytkowych, o ile da się dowieść zgodności wyrobów wprowadzanych przezeń na rynek z obowiązującymi przepisami wykonawczymi. |
| --- | --- |

(39)

W przypadku wyrobów budowlanych projektowanych i wytwarzanych na indywidualne zamówienie, producentowi należy zezwolić na skorzystanie z uproszczonych procedur oceny i weryfikacji właściwości użytkowych, o ile da się dowieść zgodności wyrobów wprowadzanych przezeń na rynek z obowiązującymi przepisami wykonawczymi.

| (40) | Istotne znaczenie ma zapewnienie dostępności krajowych przepisów technicznych, tak by przedsiębiorstwa, w szczególności MŚP, mogły gromadzić wiarygodne i dokładne informacje na temat prawa obowiązującego w państwie członkowskim, na którego rynek zamierzają wprowadzić swoje wyroby. Punkty kontaktowe ds. produktów ustanowione ║rozporządzeniem (WE) nr 764/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającym procedury dotyczące stosowania niektórych krajowych przepisów technicznych do produktów wprowadzonych zgodnie z prawem do obrotu w innym państwie członkowskim oraz uchylającym decyzję nr 3052/95/WE (9) powinny zatem udostępniać informacje na temat przepisów mających zastosowanie w przypadku wbudowywania, montażu lub instalacji określonego typu wyrobu budowlanego.
  Punkty te powinny ponadto mieć możliwość dostarczania każdemu producentowi wszelkich informacji dotyczących procedur odwoławczych w przypadku zakwestionowania warunków dostępu jednego lub większej liczby wyrobów tego producenta do oznakowania CE, a zwłaszcza odpowiednich procedur odwołania od decyzji podjętych w wyniku oceny. |
| --- | --- |

(40)

Istotne znaczenie ma zapewnienie dostępności krajowych przepisów technicznych, tak by przedsiębiorstwa, w szczególności MŚP, mogły gromadzić wiarygodne i dokładne informacje na temat prawa obowiązującego w państwie członkowskim, na którego rynek zamierzają wprowadzić swoje wyroby. Punkty kontaktowe ds. produktów ustanowione ║rozporządzeniem (WE) nr 764/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającym procedury dotyczące stosowania niektórych krajowych przepisów technicznych do produktów wprowadzonych zgodnie z prawem do obrotu w innym państwie członkowskim oraz uchylającym decyzję nr 3052/95/WE (9) powinny zatem udostępniać informacje na temat przepisów mających zastosowanie w przypadku wbudowywania, montażu lub instalacji określonego typu wyrobu budowlanego.
  Punkty te powinny ponadto mieć możliwość dostarczania każdemu producentowi wszelkich informacji dotyczących procedur odwoławczych w przypadku zakwestionowania warunków dostępu jednego lub większej liczby wyrobów tego producenta do oznakowania CE, a zwłaszcza odpowiednich procedur odwołania od decyzji podjętych w wyniku oceny.

| (41) | Dla zapewnienia równoważności i spójności we wdrażaniu wspólnotowego prawodawstwa harmonizacyjnego państwa członkowskie powinny sprawować skuteczny nadzór rynkowy. W rozporządzeniu (WE) nr 765/2008 ║ ustanawia się podstawowe warunki funkcjonowania takiego nadzoru rynkowego. |
| --- | --- |

(41)

Dla zapewnienia równoważności i spójności we wdrażaniu wspólnotowego prawodawstwa harmonizacyjnego państwa członkowskie powinny sprawować skuteczny nadzór rynkowy. W rozporządzeniu (WE) nr 765/2008 ║ ustanawia się podstawowe warunki funkcjonowania takiego nadzoru rynkowego.

| (42) | Odpowiedzialność państw członkowskich na ich terytorium za bezpieczeństwo, zdrowie i inne problemy objęte podstawowymi wymogami dotyczącymi obiektów budowlanych powinna być uwzględniona w klauzuli ochronnej zapewniającej właściwe środki ochronne. |
| --- | --- |

(42)

Odpowiedzialność państw członkowskich na ich terytorium za bezpieczeństwo, zdrowie i inne problemy objęte podstawowymi wymogami dotyczącymi obiektów budowlanych powinna być uwzględniona w klauzuli ochronnej zapewniającej właściwe środki ochronne.

| (43) | Jako że należy zapewnić na terenie całej Wspólnoty jednolity poziom wykonywania zadań przez jednostki dokonujące oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych i jako że wszystkie takie jednostki powinny wykonywać swoje zadania na tym samym poziomie i w warunkach uczciwej konkurencji, należy ustanowić wymogi dla jednostek dokonujących oceny właściwości użytkowych, które winny być notyfikowane do celów niniejszego rozporządzenia. Należy również ustanowić przepisy dotyczące udostępnienia odpowiednich informacji o takich jednostkach i monitorowania ich działalności. |
| --- | --- |

(43)

Jako że należy zapewnić na terenie całej Wspólnoty jednolity poziom wykonywania zadań przez jednostki dokonujące oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych i jako że wszystkie takie jednostki powinny wykonywać swoje zadania na tym samym poziomie i w warunkach uczciwej konkurencji, należy ustanowić wymogi dla jednostek dokonujących oceny właściwości użytkowych, które winny być notyfikowane do celów niniejszego rozporządzenia. Należy również ustanowić przepisy dotyczące udostępnienia odpowiednich informacji o takich jednostkach i monitorowania ich działalności.

| (44) | Aby zapewnić spójny poziom jakości w wykonywaniu oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych, należy również ustanowić przepisy określające wymogi, które mają być spełnione przez organy odpowiedzialne za notyfikowanie jednostek pełniących te obowiązki Komisji i pozostałym państwom członkowskim. |
| --- | --- |

(44)

Aby zapewnić spójny poziom jakości w wykonywaniu oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych, należy również ustanowić przepisy określające wymogi, które mają być spełnione przez organy odpowiedzialne za notyfikowanie jednostek pełniących te obowiązki Komisji i pozostałym państwom członkowskim.

| (45) | Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, jakim jest osiągnięcie prawidłowego działania rynku wewnętrznego wyrobów budowlanych poprzez ustanowienie zharmonizowanych specyfikacji technicznych do celów wyrażania właściwości użytkowych wyrobów budowlanych, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary i skutki możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, zakres niniejszego rozporządzenia nie wykracza poza to, co jest konieczne dla osiągnięcia powyższych celów. |
| --- | --- |

(45)

Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, jakim jest osiągnięcie prawidłowego działania rynku wewnętrznego wyrobów budowlanych poprzez ustanowienie zharmonizowanych specyfikacji technicznych do celów wyrażania właściwości użytkowych wyrobów budowlanych, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary i skutki możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, zakres niniejszego rozporządzenia nie wykracza poza to, co jest konieczne dla osiągnięcia powyższych celów.

| (46) | Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (10). |
| --- | --- |

(46)

Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (10).

| (47) | W szczególności Komisja powinna być upoważniona do ustanowienia warunków, na jakich deklaracje właściwości użytkowych można udostępniać na stronie internetowej, do określenia długości okresu, w którym producenci, importerzy oraz dystrybutorzy zobowiązani są do udostępniania deklaracji właściwości użytkowych i dokumentacji technicznej, do określenia klas właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczych właściwości wyrobu budowlanego, do ustanowienia systemu oceny właściwości użytkowych i weryfikacji stałości deklarowanych właściwości użytkowych danego wyrobu budowlanego lub rodziny wyrobów budowlanych, do ustalenia formatu Europejskiej Oceny Technicznej (EOT), do określenia procedury oceny jednostek ds. oceny technicznej (JOT) oraz do wprowadzenia zmian w załącznikach I-VI. Ponieważ środki te mają zakres ogólny i mają na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia, w tym uzupełnienia go poprzez dodanie nowych innych niż istotne elementów, powinny one zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, przewidzianą w art. 5a decyzji 1999/468/WE. |
| --- | --- |

(47)

W szczególności Komisja powinna być upoważniona do ustanowienia warunków, na jakich deklaracje właściwości użytkowych można udostępniać na stronie internetowej, do określenia długości okresu, w którym producenci, importerzy oraz dystrybutorzy zobowiązani są do udostępniania deklaracji właściwości użytkowych i dokumentacji technicznej, do określenia klas właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczych właściwości wyrobu budowlanego, do ustanowienia systemu oceny właściwości użytkowych i weryfikacji stałości deklarowanych właściwości użytkowych danego wyrobu budowlanego lub rodziny wyrobów budowlanych, do ustalenia formatu Europejskiej Oceny Technicznej (EOT), do określenia procedury oceny jednostek ds. oceny technicznej (JOT) oraz do wprowadzenia zmian w załącznikach I-VI. Ponieważ środki te mają zakres ogólny i mają na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia, w tym uzupełnienia go poprzez dodanie nowych innych niż istotne elementów, powinny one zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, przewidzianą w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

| (48) | Należy uwzględnić istniejące upoważnienia do ustanawiania europejskich norm zharmonizowanych. CEN powinien opracować normy w celu sprecyzowania podstawowego wymogu nr 7 zatytułowanego „Zrównoważone wykorzystanie zasobów naturalnych”. |
| --- | --- |

(48)

Należy uwzględnić istniejące upoważnienia do ustanawiania europejskich norm zharmonizowanych. CEN powinien opracować normy w celu sprecyzowania podstawowego wymogu nr 7 zatytułowanego „Zrównoważone wykorzystanie zasobów naturalnych”.

| (49) | Podstawowy wymóg nr 7 powinien uwzględniać możliwość ponownego wykorzystania (recyclingu) obiektów budowlanych oraz wchodzących w ich skład materiałów i części po rozbiórce, trwałość obiektów budowlanych oraz stosowanie w obiektach budowlanych przyjaznych środowisku surowców i materiałów wtórnych. |
| --- | --- |

(49)

Podstawowy wymóg nr 7 powinien uwzględniać możliwość ponownego wykorzystania (recyclingu) obiektów budowlanych oraz wchodzących w ich skład materiałów i części po rozbiórce, trwałość obiektów budowlanych oraz stosowanie w obiektach budowlanych przyjaznych środowisku surowców i materiałów wtórnych.

| (50) | Wprowadzenie ram prawnych koniecznych dla prawidłowego funkcjonowania niniejszego rozporządzenia wymaga czasu; dlatego też data jego stosowania powinna być odroczona, wyjąwszy stosowanie przepisów dotyczących wyznaczania jednostek ds. oceny technicznej (JOT), organów notyfikujących oraz jednostek notyfikowanych, powoływania organizacji JOT oraz powołania Stałego Komitetu ds. Budownictwa. |
| --- | --- |

(50)

Wprowadzenie ram prawnych koniecznych dla prawidłowego funkcjonowania niniejszego rozporządzenia wymaga czasu; dlatego też data jego stosowania powinna być odroczona, wyjąwszy stosowanie przepisów dotyczących wyznaczania jednostek ds. oceny technicznej (JOT), organów notyfikujących oraz jednostek notyfikowanych, powoływania organizacji JOT oraz powołania Stałego Komitetu ds. Budownictwa.

| (51) | Komisja i państwa członkowskie, we współpracy z zainteresowanymi stronami, powinny rozpocząć kampanię informacyjną w celu poinformowania sektora budowlanego, w szczególności podmiotów gospodarczych i użytkowników, o wprowadzeniu wspólnego języka technicznego, podziale odpowiedzialności między poszczególne podmioty gospodarcze, zamieszczaniu oznaczenia CE na wyrobach budowlanych, przeglądzie podstawowych wymogów dotyczących obiektów budowlanych oraz systemach oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych. |
| --- | --- |

(51)

Komisja i państwa członkowskie, we współpracy z zainteresowanymi stronami, powinny rozpocząć kampanię informacyjną w celu poinformowania sektora budowlanego, w szczególności podmiotów gospodarczych i użytkowników, o wprowadzeniu wspólnego języka technicznego, podziale odpowiedzialności między poszczególne podmioty gospodarcze, zamieszczaniu oznaczenia CE na wyrobach budowlanych, przeglądzie podstawowych wymogów dotyczących obiektów budowlanych oraz systemach oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych.

| (52) | W ciągu roku od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja powinna przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący przeglądu europejskiego systemu normalizacyjnego w celu zwiększenia przejrzystości całego systemu, a w szczególności w celu zapewnienia zrównoważonej reprezentacji zainteresowanych stron w komitetach technicznych europejskich organów normalizacyjnych oraz w celu zapobieżenia konfliktom interesów między nimi. Ponadto należy podjąć działania w celu szybszego uchwalenia norm europejskich, ich przetłumaczenia na wszystkie oficjalne języki Unii Europejskiej, a zwłaszcza przetłumaczenia wytycznych dla MŚP. |
| --- | --- |

(52)

W ciągu roku od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja powinna przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący przeglądu europejskiego systemu normalizacyjnego w celu zwiększenia przejrzystości całego systemu, a w szczególności w celu zapewnienia zrównoważonej reprezentacji zainteresowanych stron w komitetach technicznych europejskich organów normalizacyjnych oraz w celu zapobieżenia konfliktom interesów między nimi. Ponadto należy podjąć działania w celu szybszego uchwalenia norm europejskich, ich przetłumaczenia na wszystkie oficjalne języki Unii Europejskiej, a zwłaszcza przetłumaczenia wytycznych dla MŚP.

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

Przepisy ogólne

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie określa warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych poprzez ustanowienie zasad
  określania właściwości użytkowych wyrobów budowlanych w odniesieniu do ich zasadniczych właściwości oraz zasady stosowania oznakowania CE na tych wyrobach.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| 1. | „wyrób budowlany” oznacza każdy wyrób lub zestaw wyprodukowany i wprowadzony do obrotu w celu wbudowania go na stałe w obiekty budowlane lub ich części w taki sposób, że demontaż wyrobu obniża właściwości użytkowe obiektów budowlanych, a demontaż lub zastąpienie wyrobu stanowią prace budowlane; |
| --- | --- |

1.

„wyrób budowlany” oznacza każdy wyrób lub zestaw wyprodukowany i wprowadzony do obrotu w celu wbudowania go na stałe w obiekty budowlane lub ich części w taki sposób, że demontaż wyrobu obniża właściwości użytkowe obiektów budowlanych, a demontaż lub zastąpienie wyrobu stanowią prace budowlane;

| 2. | „wyrób nieobjęty lub nie w pełni objęty normą zharmonizowaną” to każdy wyrób budowlany, którego główne cechy i właściwości użytkowe nie mogą być w pełni ocenione zgodnie z istniejącą normą zharmonizowaną, ponieważ między innymi:










  (a) | dany wyrób nie jest objęty zakresem żadnej istniejącej normy zharmonizowanej; |
| --- | --- | --- |

2.

„wyrób nieobjęty lub nie w pełni objęty normą zharmonizowaną” to każdy wyrób budowlany, którego główne cechy i właściwości użytkowe nie mogą być w pełni ocenione zgodnie z istniejącą normą zharmonizowaną, ponieważ między innymi:

(a)

dany wyrób nie jest objęty zakresem żadnej istniejącej normy zharmonizowanej;

| (b) | dany wyrób nie odpowiada jednej lub większej liczbie definicji właściwości zawartych w którejkolwiek z norm zharmonizowanych; |
| --- | --- |

(b)

dany wyrób nie odpowiada jednej lub większej liczbie definicji właściwości zawartych w którejkolwiek z norm zharmonizowanych;

| (c) | jedna lub kilka zasadniczych właściwości wyrobu nie jest odpowiednio objęta jakąkolwiek z takich norm zharmonizowanych; lub |
| --- | --- |

(c)

jedna lub kilka zasadniczych właściwości wyrobu nie jest odpowiednio objęta jakąkolwiek z takich norm zharmonizowanych; lub

| (d) | brakuje jednej lub wielu metod badań niezbędnych do oceny właściwości użytkowania wyrobu lub nie mają one zastosowani |
| --- | --- |

(d)

brakuje jednej lub wielu metod badań niezbędnych do oceny właściwości użytkowania wyrobu lub nie mają one zastosowani

| 3. | „obiekty budowlane” oznaczają budynki i budowle; |
| --- | --- |

3.

„obiekty budowlane” oznaczają budynki i budowle;

| 4. | „zasadnicze właściwości” oznaczają te właściwości wyrobu budowlanego, które odnoszą się
  do
  podstawowych wymogów dotyczących obiektów budowlanych
  określonych w załączniku I. Wśród tych zasadniczych właściwości określonych w zharmonizowanych specyfikacjach technicznych rozróżnia się:










  a) | właściwości, które istnieją tam, gdzie producent lub importer zamierza wprowadzić wyrób na rynek; oraz |
| --- | --- | --- |

4.

„zasadnicze właściwości” oznaczają te właściwości wyrobu budowlanego, które odnoszą się
  do
  podstawowych wymogów dotyczących obiektów budowlanych
  określonych w załączniku I. Wśród tych zasadniczych właściwości określonych w zharmonizowanych specyfikacjach technicznych rozróżnia się:

a)

właściwości, które istnieją tam, gdzie producent lub importer zamierza wprowadzić wyrób na rynek; oraz

| b) | właściwości, o których należy informować niezależnie od tego, gdzie dany produkt wprowadzany jest na rynek, i w przypadku których minimalne wymogi dotyczące klas właściwości użytkowych dla każdej rodziny wyrobów wymienionej w tabeli 1 załącznika V oraz według poszczególnych rodzajów zastosowania są ustalane przez europejskie organy normalizacyjne za zgodą Komisji oraz Stałego Komitetu ds. Budownictwa. |
| --- | --- |

b)

właściwości, o których należy informować niezależnie od tego, gdzie dany produkt wprowadzany jest na rynek, i w przypadku których minimalne wymogi dotyczące klas właściwości użytkowych dla każdej rodziny wyrobów wymienionej w tabeli 1 załącznika V oraz według poszczególnych rodzajów zastosowania są ustalane przez europejskie organy normalizacyjne za zgodą Komisji oraz Stałego Komitetu ds. Budownictwa.

| 5. | „właściwości użytkowe wyrobu budowlanego” oznaczają właściwości użytkowe odnoszące się do poszczególnych zasadniczych właściwości wyrażonych przez wartość, poziom, klasę, wartości progowe lub wyrażonych w sposób opisowy; |
| --- | --- |

5.

„właściwości użytkowe wyrobu budowlanego” oznaczają właściwości użytkowe odnoszące się do poszczególnych zasadniczych właściwości wyrażonych przez wartość, poziom, klasę, wartości progowe lub wyrażonych w sposób opisowy;

| 6. | „wartość progowa” oznacza minimalną wartość właściwości użytkowych wyrobu. Wartość progowa może mieć charakter techniczny lub regulacyjny i może mieć zastosowanie do pojedynczej właściwości lub może obejmować zestaw właściwości; |
| --- | --- |

6.

„wartość progowa” oznacza minimalną wartość właściwości użytkowych wyrobu. Wartość progowa może mieć charakter techniczny lub regulacyjny i może mieć zastosowanie do pojedynczej właściwości lub może obejmować zestaw właściwości;

| 7. | „klasa” oznacza zakres właściwości użytkowych wyrobu ograniczony maksymalną i minimalną wartością właściwości użytkowych. Klasa może mieć zastosowanie do pojedynczej właściwości lub może obejmować zestaw właściwości; |
| --- | --- |

7.

„klasa” oznacza zakres właściwości użytkowych wyrobu ograniczony maksymalną i minimalną wartością właściwości użytkowych. Klasa może mieć zastosowanie do pojedynczej właściwości lub może obejmować zestaw właściwości;

| 8. | „zharmonizowane specyfikacje techniczne” oznaczają normy zharmonizowane i europejskie dokumenty oceny; |
| --- | --- |

8.

„zharmonizowane specyfikacje techniczne” oznaczają normy zharmonizowane i europejskie dokumenty oceny;

| 9. | „europejska ocena techniczna” oznacza ocenę opartą na europejskim dokumencie oceny i przeznaczoną dla wyrobów budowlanych nieobjętych lub nie w pełni objętych normą zharmonizowaną; |
| --- | --- |

9.

„europejska ocena techniczna” oznacza ocenę opartą na europejskim dokumencie oceny i przeznaczoną dla wyrobów budowlanych nieobjętych lub nie w pełni objętych normą zharmonizowaną;

| 10. | „norma zharmonizowana” oznacza normę przyjętą przez jeden z europejskich organów normalizacyjnych wymienionych w załączniku I do dyrektywy 98/34/WE, na podstawie wniosku wydanego przez Komisję, zgodnie z art. 6 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

10.

„norma zharmonizowana” oznacza normę przyjętą przez jeden z europejskich organów normalizacyjnych wymienionych w załączniku I do dyrektywy 98/34/WE, na podstawie wniosku wydanego przez Komisję, zgodnie z art. 6 tej dyrektywy;

| 11. | „europejski dokument oceny” oznacza dokument
  , który przyjmowany jest
  przez organizację jednostek ds. oceny technicznej
  w celu wydania europejskiej oceny technicznej i który dotyczy wyrobu nieobjętego lub nie w pełni objętego normą zharmonizowaną
  ; |
| --- | --- |

11.

„europejski dokument oceny” oznacza dokument
  , który przyjmowany jest
  przez organizację jednostek ds. oceny technicznej
  w celu wydania europejskiej oceny technicznej i który dotyczy wyrobu nieobjętego lub nie w pełni objętego normą zharmonizowaną
  ;

| 12. | „podmioty gospodarcze” oznaczają producentów, importerów, dystrybutorów i upoważnionych przedstawicieli; |
| --- | --- |

12.

„podmioty gospodarcze” oznaczają producentów, importerów, dystrybutorów i upoważnionych przedstawicieli;

| 13. | „producent” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która wytwarza wyrób budowlany lub która zleca wytworzenie wyrobu budowlanego
  i wprowadza ten wyrób do obrotu
  pod własną nazwą lub znakiem firmowym; |
| --- | --- |

13.

„producent” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która wytwarza wyrób budowlany lub która zleca wytworzenie wyrobu budowlanego
  i wprowadza ten wyrób do obrotu
  pod własną nazwą lub znakiem firmowym;

| 14. | „importer” oznacza osobę fizyczną lub prawną prowadzącą działalność we Wspólnocie, wprowadzającą wyrób budowlany z kraju trzeciego na rynek wspólnotowy; |
| --- | --- |

14.

„importer” oznacza osobę fizyczną lub prawną prowadzącą działalność we Wspólnocie, wprowadzającą wyrób budowlany z kraju trzeciego na rynek wspólnotowy;

| 15. | „dystrybutor” oznacza osobę fizyczną lub prawną w łańcuchu dostaw, inną niż producent lub importer, która udostępnia wyrób budowlany na rynku; |
| --- | --- |

15.

„dystrybutor” oznacza osobę fizyczną lub prawną w łańcuchu dostaw, inną niż producent lub importer, która udostępnia wyrób budowlany na rynku;

| 16. | „upoważniony przedstawiciel” oznacza osobę fizyczną lub prawną prowadzącą działalność we Wspólnocie, która otrzymała od producenta pełnomocnictwo do występowania w jego imieniu w zakresie określonych zadań; |
| --- | --- |

16.

„upoważniony przedstawiciel” oznacza osobę fizyczną lub prawną prowadzącą działalność we Wspólnocie, która otrzymała od producenta pełnomocnictwo do występowania w jego imieniu w zakresie określonych zadań;

| 17. | „udostępnianie na rynku” oznacza dostarczanie wyrobu budowlanego do celów dystrybucji lub wykorzystania na rynku wspólnotowym w ramach działalności handlowej, odpłatnie lub nieodpłatnie;
  wyklucza to:










  a) | wszelkie wyroby przekształcone przez użytkownika na budowie, na własny użytek, w ramach działalności zawodowej, |
| --- | --- | --- |

17.

„udostępnianie na rynku” oznacza dostarczanie wyrobu budowlanego do celów dystrybucji lub wykorzystania na rynku wspólnotowym w ramach działalności handlowej, odpłatnie lub nieodpłatnie;
  wyklucza to:

a)

wszelkie wyroby przekształcone przez użytkownika na budowie, na własny użytek, w ramach działalności zawodowej,

| b) | wszelkie wyroby wyprodukowane na budowie lub poza nią i zastosowane przez producenta w obiekcie budowlanym bez wprowadzania ich na rynek; |
| --- | --- |

b)

wszelkie wyroby wyprodukowane na budowie lub poza nią i zastosowane przez producenta w obiekcie budowlanym bez wprowadzania ich na rynek;

| 18. | „wprowadzenie do obrotu” oznacza udostępnienie po raz pierwszy wyrobu budowlanego na rynku wspólnotowym; |
| --- | --- |

18.

„wprowadzenie do obrotu” oznacza udostępnienie po raz pierwszy wyrobu budowlanego na rynku wspólnotowym;

| 19. | „wycofanie z obrotu” oznacza każdy środek, którego celem jest zapobieżenie udostępnianiu na rynku wyrobu budowlanego w łańcuchu dostaw; |
| --- | --- |

19.

„wycofanie z obrotu” oznacza każdy środek, którego celem jest zapobieżenie udostępnianiu na rynku wyrobu budowlanego w łańcuchu dostaw;

| 20. | „wycofanie od użytkowników” oznacza każdy środek, którego celem jest doprowadzenie do zwrotu wyrobu budowlanego już udostępnionego na rynku; |
| --- | --- |

20.

„wycofanie od użytkowników” oznacza każdy środek, którego celem jest doprowadzenie do zwrotu wyrobu budowlanego już udostępnionego na rynku;

| 21. | „akredytacja” ma znaczenie nadane temu pojęciu w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008; |
| --- | --- |

21.

„akredytacja” ma znaczenie nadane temu pojęciu w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008;

| 22. | „użytkownik” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną odpowiedzialną za bezpieczny montaż wyrobu budowlanego w obiekcie budowlanym; |
| --- | --- |

22.

„użytkownik” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną odpowiedzialną za bezpieczny montaż wyrobu budowlanego w obiekcie budowlanym;

| 23. | „jednostka ds. oceny technicznej” oznacza jednostkę wyznaczoną przez państwo członkowskie do udziału w opracowaniu europejskich dokumentów oceny i w celu oceny właściwości użytkowych zasadniczych właściwości wyrobów budowlanych nieobjętych lub nie w pełni objętych normą zharmonizowaną w obszarach wyrobów wymienionych w załączniku IV; |
| --- | --- |

23.

„jednostka ds. oceny technicznej” oznacza jednostkę wyznaczoną przez państwo członkowskie do udziału w opracowaniu europejskich dokumentów oceny i w celu oceny właściwości użytkowych zasadniczych właściwości wyrobów budowlanych nieobjętych lub nie w pełni objętych normą zharmonizowaną w obszarach wyrobów wymienionych w załączniku IV;

| 24. | „typ wyrobu” oznacza właściwości użytkowe wyrobu budowlanego wyprodukowanego przy użyciu danej kombinacji surowców lub innych składników w określonym procesie produkcyjnym; |
| --- | --- |

24.

„typ wyrobu” oznacza właściwości użytkowe wyrobu budowlanego wyprodukowanego przy użyciu danej kombinacji surowców lub innych składników w określonym procesie produkcyjnym;

| 25. | „fabryczna kontrola produkcji” oznacza stałą wewnętrzną kontrolę produkcji
  dokonywaną przez producenta, która zapewnia, że produkcja wyrobu budowlanego i wyprodukowany wyrób są zgodne ze specyfikacjami technicznymi
  ; |
| --- | --- |

25.

„fabryczna kontrola produkcji” oznacza stałą wewnętrzną kontrolę produkcji
  dokonywaną przez producenta, która zapewnia, że produkcja wyrobu budowlanego i wyprodukowany wyrób są zgodne ze specyfikacjami technicznymi
  ;

| 26. | „mikroprzedsiębiorstwo” oznacza mikroprzedsiębiorstwo zdefiniowane w zaleceniu Komisji
  2003/361/WE
  z dnia 6 maja 2003 r. dotyczącym definicji mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw (11); |
| --- | --- |

26.

„mikroprzedsiębiorstwo” oznacza mikroprzedsiębiorstwo zdefiniowane w zaleceniu Komisji
  2003/361/WE
  z dnia 6 maja 2003 r. dotyczącym definicji mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw (11);

| 27. | „cykl życia” oznacza kolejne powiązane ze sobą etapy cyklu życia wyrobu, od nabycia surowca lub jego pozyskania z zasobów naturalnych do ostatecznego usunięcia wyrobu; |
| --- | --- |

27.

„cykl życia” oznacza kolejne powiązane ze sobą etapy cyklu życia wyrobu, od nabycia surowca lub jego pozyskania z zasobów naturalnych do ostatecznego usunięcia wyrobu;

| 28. | „zestaw” oznacza co najmniej dwie oddzielne części, które muszą zostać połączone, aby mogły zostać zainstalowane na stałe w obiekcie, w celu stania się złożonym systemem. |
| --- | --- |

28.

„zestaw” oznacza co najmniej dwie oddzielne części, które muszą zostać połączone, aby mogły zostać zainstalowane na stałe w obiekcie, w celu stania się złożonym systemem.

Artykuł 3

Podstawowe wymogi dotyczące obiektów i zasadnicze właściwości

  wyrobu

║ Zasadnicze właściwości wyrobów budowlanych określa się w zharmonizowanych specyfikacjach technicznych w odniesieniu do podstawowych wymogów dotyczących obiektów budowlanych, przedstawionych w załączniku I.

ROZDZIAŁ II

Deklaracja właściwości użytkowych i oznakowanie CE

Artykuł 4

Warunki dotyczące sporządzania deklaracji właściwości użytkowych

1.   Producent lub importer, wprowadzając wyrób budowlany do obrotu, składa deklarację właściwości użytkowych, jeśli
  spełniony jest jeden z następujących warunków
  :

| a) | wyrób budowlany objęty jest normą zharmonizowaną
  lub; |
| --- | --- |

a)

wyrób budowlany objęty jest normą zharmonizowaną
  lub;

| b) | wydano Europejską Ocenę Techniczną dla
  tego wyrobu
  budowlanego
  .
  ▐ |
| --- | --- |

b)

wydano Europejską Ocenę Techniczną dla
  tego wyrobu
  budowlanego
  .

▐

3.   Państwa członkowskie przyjmują, że deklaracja właściwości użytkowych sporządzona przez producenta lub importera jest dokładna i wiarygodna.

Artykuł 5

Zawartość deklaracji właściwości użytkowych

1.   Deklaracja właściwości użytkowych wyraża właściwości użytkowe wyrobów budowlanych w odniesieniu do
  dwóch typów
  zasadniczych właściwości tych wyrobów
  określonych w art. 2 ust. 4
  zgodnie z odpowiednimi zharmonizowanymi specyfikacjami technicznymi.

2.   Deklaracja właściwości użytkowych zawiera następujące informacje:

| a) | typ wyrobu, dla którego została sporządzona; |
| --- | --- |

a)

typ wyrobu, dla którego została sporządzona;

| b) | pełen
  wykaz zasadniczych właściwości

  określonych w zharmonizowanej specyfikacji technicznej
  wyrobu budowlanego,
  a
  dla
  każdej zasadniczej właściwości albo deklarowaną wartość, klasę lub poziom właściwości użytkowych albo oznaczenie „właściwości użytkowe nieustalone”
  ; |
| --- | --- |

b)

pełen
  wykaz zasadniczych właściwości

  określonych w zharmonizowanej specyfikacji technicznej
  wyrobu budowlanego,
  a
  dla
  każdej zasadniczej właściwości albo deklarowaną wartość, klasę lub poziom właściwości użytkowych albo oznaczenie „właściwości użytkowe nieustalone”
  ;

| c) | numer referencyjny
  i tytuł
  normy zharmonizowanej, europejskiego dokumentu oceny lub specjalnej dokumentacji technicznej, które zostały wykorzystane do oceny każdej z zasadniczych właściwości; |
| --- | --- |

c)

numer referencyjny
  i tytuł
  normy zharmonizowanej, europejskiego dokumentu oceny lub specjalnej dokumentacji technicznej, które zostały wykorzystane do oceny każdej z zasadniczych właściwości;

| d) | przewidywane zastosowanie ogólne, ustalone w zharmonizowanej specyfikacji technicznej; |
| --- | --- |

d)

przewidywane zastosowanie ogólne, ustalone w zharmonizowanej specyfikacji technicznej;

| e) | szczegóły dotyczące zastosowanej procedury oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych; jeżeli obowiązujący system oceny właściwości użytkowych został zastąpiony procedurą uproszczoną, o której mowa w art. 27 lub 28, producent składa następującą deklarację: „SDT – procedura uproszczona”; |
| --- | --- |

e)

szczegóły dotyczące zastosowanej procedury oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych; jeżeli obowiązujący system oceny właściwości użytkowych został zastąpiony procedurą uproszczoną, o której mowa w art. 27 lub 28, producent składa następującą deklarację: „SDT – procedura uproszczona”;

| f) | informacje o niebezpiecznych substancjach w wyrobie budowlanym, o których mowa w załączniku IIIa, oraz informacje szczegółowe o niebezpiecznych substancjach, które należy zadeklarować zgodnie z innymi wspólnotowymi przepisami harmonizacyjnymi. |
| --- | --- |

f)

informacje o niebezpiecznych substancjach w wyrobie budowlanym, o których mowa w załączniku IIIa, oraz informacje szczegółowe o niebezpiecznych substancjach, które należy zadeklarować zgodnie z innymi wspólnotowymi przepisami harmonizacyjnymi.

Artykuł 6

Forma deklaracji właściwości użytkowych

1.   Dla każdego wyrobu udostępnianego na rynku dostarcza się kopię deklaracji właściwości użytkowych
  w formie papierowej lub za pośrednictwem środków elektronicznych
  .

W przypadku, gdy partia tego samego wyrobu jest dostarczana jednemu użytkownikowi, może jej jednak towarzyszyć jedna kopia deklaracji właściwości użytkowych.

2.   
  Producent przesyła w formie papierowej
  kopię deklaracji właściwości użytkowych
  , jeżeli odbiorca wyrazi takie życzenie
  .

3.   W drodze odstępstwa od ust. 1 i 2 zawartość deklaracji właściwości użytkowych można udostępniać na stronie internetowej zgodnie z warunkami ustalonymi przez Komisję.

Środki te, mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez jego uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 51 ust. 2.

4.   Deklarację właściwości użytkowych sporządza się, stosując model przedstawiony w załączniku III
  , w języku lub językach urzędowych państwa członkowskiego, w którym wyrób jest wprowadzany na rynek
  .

Artykuł 7

Stosowanie oznakowania CE

1.   Oznakowanie CE umieszcza się ▐ na tych wyrobach budowlanych, dla których producent sporządził deklarację właściwości użytkowych zgodnie z art. 4, 5 i 6.
  Jeżeli nie sporządzono deklaracji właściwości użytkowych, nie można umieścić oznakowania CE.

Jeśli producent nie sporządził deklaracji właściwości użytkowych zgodnie z art. 4, 5 i 6, nie można umieszczać oznakowania CE na wyrobach budowlanych.

Poprzez umieszczenie lub zlecenie umieszczenia oznakowania CE producent
  lub, w odpowiednich przypadkach, importer
  bierze na siebie odpowiedzialność za zgodność wyrobu budowlanego z deklarowanymi właściwościami użytkowymi
  .

2.   Oznakowanie CE jest jedynym oznakowaniem potwierdzającym zgodność wyrobu budowlanego z deklarowanymi właściwościami użytkowymi.

Państwa członkowskie nie wprowadzają środków krajowych lub wycofują wszelkie odniesienia do oznakowania dotyczącego zgodności innego niż oznakowanie CE.

3.   Państwa członkowskie nie zakazują ani nie utrudniają, na swoim terytorium lub w zakresie ich odpowiedzialności, udostępniania na rynku ani stosowania wyrobów budowlanych noszących oznakowanie CE, jeśli wymogi dla tego zastosowania w danym państwie członkowskim odpowiadają deklarowanym właściwościom użytkowym.

4.   Państwa Członkowskie gwarantują, że stosowanie wyrobów budowlanych noszących oznakowanie CE nie jest utrudnione przez przepisy lub warunki wprowadzane przez organy publiczne lub przez organizacje prywatne działające jako przedsiębiorstwo publiczne lub działające jako organ publiczny na podstawie pozycji monopolistycznej lub na rzecz ogólnego interesu, jeśli wymogi dla tego zastosowania w danym państwie członkowskim odpowiadają deklarowanym właściwościom użytkowym.

Artykuł 8

Zasady i warunki umieszczania oznakowania CE

1.   Oznakowanie CE podlega ogólnym zasadom określonym w art. 30 rozporządzenia (WE) nr 765/2008.

2.   Oznakowanie CE umieszcza się na wyrobie budowlanym lub na jego tabliczce znamionowej
  , na opakowaniu lub na dokumentach towarzyszących
  w sposób widoczny, czytelny i trwały. ▐

3.   Oznakowaniu CE
  towarzyszy
  nazwa lub znak identyfikujący producenta
  oraz
  niepowtarzalny kod identyfikacyjny
  ,
  wyrobu budowlanego ▐.

4.   Oznakowanie CE umieszcza się przed wprowadzeniem wyrobu budowlanego do obrotu. Może mu towarzyszyć piktogram lub inny znak wskazujący na szczególne zagrożenie lub zastosowanie.

5.
     
  Państwa członkowskie opierają się na istniejących mechanizmach w celu zapewnienia prawidłowego stosowania systemu regulującego oznakowanie CE oraz podejmują odpowiednie czynności w przypadku jego nieprawidłowego stosowania. Państwa członkowskie przewidują również odpowiedzialność karną za naruszenia, która może obejmować sankcje karne w przypadku poważnych naruszeń. Sankcje są proporcjonalne do wagi naruszenia.

Artykuł 9

Punkty kontaktowe ds. produktów

Każde państwo członkowskie gwarantuje, że punkty kontaktowe ds. produktów ustanowione zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 764/2008 ║ dostarczają również,
  stosując przejrzystą i łatwą do zrozumienia terminologię,
  informacji dotyczących:

| a) | przepisów technicznych lub przepisów wykonawczych mających zastosowanie do wbudowywania, montażu lub instalacji określonego typu wyrobu budowlanego na terytorium danego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

a)

przepisów technicznych lub przepisów wykonawczych mających zastosowanie do wbudowywania, montażu lub instalacji określonego typu wyrobu budowlanego na terytorium danego państwa członkowskiego;

| b) | w odpowiednich przypadkach – możliwości odwołania, z których może skorzystać producent niezgadzający się z warunkami dostępu swojego produktu lub swoich produktów do oznakowania CE, zwłaszcza odpowiednich procedur odwołania od decyzji podjętych w wyniku oceny. |
| --- | --- |

b)

w odpowiednich przypadkach – możliwości odwołania, z których może skorzystać producent niezgadzający się z warunkami dostępu swojego produktu lub swoich produktów do oznakowania CE, zwłaszcza odpowiednich procedur odwołania od decyzji podjętych w wyniku oceny.

Punkty kontaktowe ds. produktów są niezależne od wszelkich jednostek lub organizacji biorących udział w procedurze nadawania oznakowania CE. Komisja opracowuje wytyczne dotyczące roli i odpowiedzialności punktów kontaktowych, które zatwierdza komitet, o którym mowa w art. 51 ust. 1.

ROZDZIAŁ III

Obowiązki podmiotów gospodarczych

Artykuł 10

Obowiązki producentów

1.   Producenci sporządzają wymaganą dokumentację techniczną opisującą wszystkie istotne elementy związane z mającym zastosowanie poświadczaniem deklarowanych właściwości użytkowych.

Producenci sporządzają deklarację właściwości użytkowych zgodnie z art. 4, 5 i 6 i umieszczają oznakowanie CE zgodnie z art. 7 i 8.

2.   Producenci przechowują dokumentację techniczną i deklarację właściwości użytkowych przez okres ustalony przez Komisję dla każdej rodziny wyrobów budowlanych na podstawie spodziewanego trwania cyklu życia oraz roli wyrobu budowlanego w obiektach budowlanych.

Środki te, mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez jego uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 51 ust. 2.

3.   Producenci zapewniają stosowanie procedur mających na celu utrzymanie deklarowanych właściwości użytkowych w produkcji seryjnej. Należy odpowiednio uwzględnić zmiany w typie produktu oraz zmiany w mających zastosowanie zharmonizowanych specyfikacjach technicznych.

▐

4.   Producenci zapewniają, aby ich wyroby budowlane były opatrzone numerem typu, partii lub serii lub inną informacją umożliwiającą ich identyfikację, lub ▐ aby wymagane informacje były umieszczone na opakowaniu lub w dokumencie towarzyszącym wyrobowi budowlanemu.

5.   Producenci umieszczają swoją nazwę, nazwę zastrzeżoną lub zastrzeżony znak towarowy i swój adres kontaktowy na wyrobie budowlanym lub ▐ na jego opakowaniu lub w dokumencie towarzyszącym wyrobowi budowlanemu.

6.   Producenci, którzy uważają lub mają powody uważać, że wprowadzony przez nich do obrotu wyrób budowlany nie jest zgodny z deklarowanymi właściwościami użytkowymi, niezwłocznie podejmują niezbędne środki naprawcze w celu zapewnienia zgodności wyrobu budowlanego lub jego wycofania z obrotu bądź wycofania od końcowych użytkowników, zależnie od okoliczności. W tym celu niezwłocznie informują oni o tym organy krajowe państw członkowskich, w których udostępnili wyrób budowlany, podając szczegółowe informacje, w szczególności na temat niezgodności oraz podjętych środków naprawczych.

7.   Na uzasadniony wniosek właściwych organów krajowych producenci dostarczają im wszelkie informacje i dokumentację niezbędne do wykazania zgodności wyrobu budowlanego z deklarowanymi właściwościami użytkowymi. Na żądanie tych organów podejmują z nimi współpracę w zakresie działań mających na celu zapobieganie zagrożeniom, jakie stwarzają wyroby budowlane wprowadzone przez producentów do obrotu.

Artykuł 11

Upoważnieni przedstawiciele

1.   Producenci mogą ustanowić upoważnionego przedstawiciela, udzielając mu pisemnego pełnomocnictwa.

Sporządzanie dokumentacji technicznej nie może wchodzić w zakres pełnomocnictwa udzielonego upoważnionemu przedstawicielowi.

2.   W przypadku ustanowienia upoważnionego przedstawiciela przez producenta, upoważniony przedstawiciel wykonuje co najmniej następujące obowiązki:

| a) | przechowuje deklarację właściwości użytkowych i dokumentację techniczną do dyspozycji krajowych organów nadzoru przez okres, o którym mowa w art. 10 ust. 2; |
| --- | --- |

a)

przechowuje deklarację właściwości użytkowych i dokumentację techniczną do dyspozycji krajowych organów nadzoru przez okres, o którym mowa w art. 10 ust. 2;

| b) | na żądanie właściwych organów krajowych dostarcza im wszelkie informacje i dokumentację niezbędne do wykazania zgodności wyrobu z deklarowanymi właściwościami użytkowymi; |
| --- | --- |

b)

na żądanie właściwych organów krajowych dostarcza im wszelkie informacje i dokumentację niezbędne do wykazania zgodności wyrobu z deklarowanymi właściwościami użytkowymi;

| c) | na żądanie właściwych organów podejmuje z nimi współpracę w zakresie działań mających na celu zapobieganie zagrożeniom, jakie stwarzają wyroby budowlane objęte udzielonym mu pełnomocnictwem. |
| --- | --- |

c)

na żądanie właściwych organów podejmuje z nimi współpracę w zakresie działań mających na celu zapobieganie zagrożeniom, jakie stwarzają wyroby budowlane objęte udzielonym mu pełnomocnictwem.

Artykuł 12

Obowiązki importerów

1.   Wprowadzając wyrób budowlany do obrotu we Wspólnocie, importerzy zachowują w swoich działaniach należytą staranność w odniesieniu do wymogów niniejszego rozporządzenia.

2.   Przed wprowadzeniem produktu do obrotu importerzy upewniają się, czy producent przeprowadził ocenę i weryfikację stałości deklarowanych właściwości użytkowych. Upewniają się oni, czy producent sporządził dokumentację techniczną, o której mowa w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy. Importerzy sporządzają deklarację właściwości użytkowych zgodnie z art. 4, 5 i 6. Upewniają się również, czy wyrób jest opatrzony wymaganym oznakowaniem CE, czy towarzyszą mu wymagane dokumenty i czy producent spełnił wymagania określone w art. 10 ust. 4 i w art. 10 ust. 5.

W przypadku gdy importer uważa lub ma powody uważać, że wyrób budowlany nie jest zgodny z deklaracją właściwości użytkowych, nie może on wprowadzić wyrobu budowlanego do obrotu, dopóki wyrób nie będzie odpowiadał towarzyszącej mu deklaracji właściwości użytkowych lub dopóki deklaracja właściwości użytkowych nie zostanie poprawiona.

3.   Importerzy umieszczają swoją nazwę, nazwę zastrzeżoną lub zastrzeżony znak towarowy i swój adres kontaktowy na wyrobie budowlanym lub jeśli nie jest to możliwe – na jego opakowaniu lub w dokumencie towarzyszącym wyrobowi.

4.   Importerzy zapewniają, aby podczas gdy ponoszą oni odpowiedzialność za wyrób budowlany, warunki jego przechowywania i przewożenia nie wpływały niekorzystnie na jego zgodność z deklarowanymi właściwościami użytkowymi.

5.   Importerzy którzy uważają lub mają powody uważać, że wprowadzony przez nich do obrotu wyrób budowlany nie jest zgodny z deklaracją właściwości użytkowych, niezwłocznie podejmują niezbędne środki naprawcze w celu zapewnienia zgodności wyrobu budowlanego lub jego wycofania z obrotu bądź wycofania od końcowych użytkowników, zależnie od okoliczności. W tym celu niezwłocznie informują oni o tym organy krajowe państw członkowskich, w których udostępnili wyrób budowlany, podając szczegółowe informacje, w szczególności na temat niezgodności oraz podjętych środków naprawczych.

6.   Importerzy przechowują kopię deklaracji właściwości użytkowych do dyspozycji organów nadzoru rynkowego przez okres, o którym mowa w art. 10 ust. 2, i zapewniają, by dokumentacja techniczna mogła być udostępniana tym organom na ich żądanie.

7.   Na uzasadniony wniosek właściwych organów krajowych importerzy dostarczają im wszelkie informacje i dokumentację niezbędne do wykazania zgodności wyrobu budowlanego z deklarowanymi właściwościami użytkowymi. Na żądanie tych organów podejmują z nimi współpracę w zakresie działań mających na celu zapobieganie zagrożeniom, jakie stwarzają wyroby budowlane wprowadzone przez importerów do obrotu.

Artykuł 13

Obowiązki dystrybutorów

1.   Udostępniając wyrób budowlany na rynku, dystrybutorzy zachowują w swoich działaniach należytą staranność w odniesieniu do wymogów niniejszego rozporządzenia.

2.   Przed udostępnieniem wyrobu budowlanego na rynku dystrybutorzy upewniają się, czy wyrób jest opatrzony wymaganym oznakowaniem CE i czy towarzyszą mu dokumenty wymagane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz instrukcje i informacje dotyczące bezpieczeństwa w języku zrozumiałym dla użytkowników w państwie członkowskim, w którym wyrób jest udostępniany na rynku, i czy producent i importer spełniają wymagania określone odpowiednio w art. 10 ust. 4, w art. 10 ust. 5 i w art. 12 ust. 3.

W przypadku gdy dystrybutor uważa lub ma powody uważać, że wyrób budowlany nie jest zgodny z deklaracją właściwości użytkowych, może on udostępnić wyrób na rynku dopiero po tym, gdy wyrób będzie odpowiadał towarzyszącej mu deklaracji właściwości użytkowych lub deklaracja właściwości użytkowych zostanie poprawiona. W tym celu dystrybutor informuje producenta lub importera oraz organy nadzoru rynkowego, w przypadku gdy wyrób stwarza zagrożenie.

3.   Dystrybutor zapewnia, aby podczas gdy ponosi on odpowiedzialność za wyrób budowlany, warunki jego przechowywania i przewożenia nie wpływały niekorzystnie na jego zgodność z deklarowanymi właściwościami użytkowymi.

4.   Dystrybutorzy, którzy uważają lub mają powody uważać, że wyrób budowlany udostępniony przez nich na rynku nie jest zgodny z deklaracją właściwości użytkowych, niezwłocznie upewniają się, że podjęte zostały niezbędne środki naprawcze w celu zapewnienia zgodności wyrobu budowlanego lub jego wycofania z obrotu bądź wycofania od końcowych użytkowników, zależnie od okoliczności. W tym celu niezwłocznie informują oni o tym organy krajowe państw członkowskich, w których udostępnili wyrób budowlany, podając szczegółowe informacje, w szczególności na temat niezgodności oraz podjętych środków naprawczych.

5.   Na uzasadniony wniosek właściwych organów krajowych dystrybutorzy dostarczają im wszelkie informacje i dokumentację niezbędne do wykazania zgodności wyrobu budowlanego z deklarowanymi właściwościami użytkowymi. Na żądanie tych organów podejmują z nimi współpracę w zakresie działań mających na celu zapobieganie zagrożeniom, jakie stwarzają wyroby budowlane udostępnione przez dystrybutorów na rynku.

Artykuł 14

Przypadki, w których obowiązki producentów dotyczą importerów i dystrybutorów

Importera lub dystrybutora uważa się za producenta dla celów niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy importer lub dystrybutor wprowadza wyrób do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym lub gdy zmienia on w taki sposób wyrób budowlany wcześniej wprowadzony do obrotu, że wpływa to na zgodność z deklarowanymi właściwościami użytkowymi, wskutek czego importer lub dystrybutor podlega obowiązkom producenta określonym w art. 10.

Artykuł 15

Identyfikacja podmiotów gospodarczych

Podmioty gospodarcze są w stanie przez okres, o którym mowa w art. 10 ust. 2, zidentyfikować na żądanie organów nadzoru rynkowego następujące podmioty:

| a) | każdy podmiot gospodarczy, który dostarczył im wyrób; |
| --- | --- |

a)

każdy podmiot gospodarczy, który dostarczył im wyrób;

| b) | każdy podmiot gospodarczy, któremu dostarczyły wyrób. |
| --- | --- |

b)

każdy podmiot gospodarczy, któremu dostarczyły wyrób.

ROZDZIAŁ IV

Zharmonizowane specyfikacje techniczne

Artykuł 16

Normy zharmonizowane

1.   Normy zharmonizowane ustanawiane są przez europejskie organy normalizacyjne wymienione w załączniku I do dyrektywy 98/34/WE, na podstawie
  wniosków złożonych
  przez Komisję zgodnie z art. 6
  ust. 3 akapit pierwszy
  tej dyrektywy
  , oraz przez Stały Komitet ds
  .
  Budownictwa, zgodnie z art. 5 ust. 1 tej dyrektywy.

Europejskie organy normalizacyjne dbają o to, by żadna kategoria podmiotów w żadnym sektorze nie była reprezentowana przez więcej niż 25 % członków danej komisji technicznej lub roboczej. Jeżeli jedna lub kilka kategorii podmiotów nie może lub zdecydowała się nie brać udziału w grupie roboczej, wymóg ten może zostać ponownie określony za zgodą wszystkich uczestników.

2.   Normy zharmonizowane zawierają metody i kryteria oceny właściwości użytkowych wyrobów budowlanych
  oraz ich trwałości
  w odniesieniu do ich zasadniczych właściwości.

Normy zharmonizowane zawierają w odpowiednich przypadkach przewidywane zastosowanie ogólne wyrobów; powinny one również zawierać właściwości, dla których minimalne wymogi dotyczące poziomów lub klas właściwości użytkowych ustalane są przez Komisję działającą w ramach procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, o której mowa w art. 51 ust. 2 dla każdej rodziny wyrobów, wymienionej w tabeli 1 załącznika IV i według rodzaju zastosowania.

Normy zharmonizowane zawierają w stosownych przypadkach mniej uciążliwe od badań metody oceny właściwości użytkowych wyrobów budowlanych w odniesieniu do ich zasadniczych właściwości.

3.   Europejskie organy normalizacyjne określają w normach zharmonizowanych obowiązującą fabryczną kontrolę produkcji, która uwzględnia szczególne warunki procesu produkcyjnego danego wyrobu budowlanego.

4.   Komisja ocenia zgodność norm zharmonizowanych ustanowionych przez europejskie organy normalizacyjne z odpowiednim upoważnieniem.

Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wykaz odniesień do norm zharmonizowanych, które są zgodne z odpowiednimi upoważnieniami, i ustala datę, od której normy te zaczynają obowiązywać.

Komisja publikuje aktualizacje tego wykazu.

Artykuł 17

Oficjalny sprzeciw wobec norm zharmonizowanych

1.   Jeżeli państwo członkowskie lub Komisja uważa, że norma zharmonizowana nie odpowiada w pełni wymogom określonym w odpowiednim upoważnieniu, Komisja lub dane państwo członkowskie kieruje sprawę do komitetu ustanowionego art. 5 dyrektywy 98/34/WE, przytaczając swoje argumenty. Komitet, po konsultacji z odpowiednimi europejskimi organami normalizacyjnymi, niezwłocznie przedstawia swoją opinię.

2.   W świetle opinii komitetu Komisja podejmuje decyzję, czy opublikować odniesienia do danej normy zharmonizowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie publikować ich, opublikować je z zastrzeżeniami, utrzymać, utrzymać z zastrzeżeniami lub wycofać.

3.   Komisja informuje o tym fakcie zainteresowany europejski organ normalizacyjny oraz, w razie konieczności, żąda zmiany danych norm zharmonizowanych.

4.
     
  W przypadku zatwierdzenia normy zharmonizowanej przez europejski organ normalizacyjny komitet, o którym mowa w art. 51 ust. 1, może przejąć odpowiedzialność za wszelką weryfikację gwarantującą, że dana norma spełnia wymogi przewidziane w upoważnieniu udzielonym przez Komisję lub państwo członkowskie.

Artykuł 18 ║

Poziomy lub klasy właściwości użytkowych

1.   Komisja może ustanowić klasy właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczych właściwości wyrobów budowlanych.

Środki te, mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez jego uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 51 ust. 2.

2.   W przypadku gdy klasy właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczych właściwości wyrobów budowlanych nie zostały ustanowione przez Komisję, mogą one zostać ustanowione przez europejskie organy normalizacyjne w normach zharmonizowanych.

W przypadku gdy Komisja ustanowiła klasy właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczych właściwości wyrobów budowlanych, europejskie organy normalizacyjne stosują te klasy w normach zharmonizowanych
  , w oparciu o zmienione upoważnienie
  .

3.   
  Jeżeli jest to przewidziane w odnośnych upoważnieniach,
  europejskie organy normalizacyjne
  ustanawiają w normach zharmonizowanych minimalne poziomy
  właściwości użytkowych
  odnoszące się do zasadniczych właściwości, a tam, gdzie to właściwe, również przewidywane ostateczne zastosowania, jakie wyroby budowlane mają spełniać w państwach członkowskich
  .

4.
     
  Komisja może ustanowić warunki, na jakich wyroby budowlane zostają uznane za należące do pewnego poziomu lub klasy właściwości użytkowych bez badań lub bez dalszych badań.

Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia poprzez jego uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 51 ust. 2.

Jeżeli takie warunki nie zostaną ustanowione przez Komisję, mogą je ustanowić w normach zharmonizowanych europejskie organy normalizacyjne, w oparciu o zmienione upoważnienie.

5.   Państwa członkowskie mogą określać poziomy lub klasy właściwości użytkowych
  , jakie wyroby budowlane muszą spełniać
  w odniesieniu do zasadniczych właściwości wyrobów budowlanych jedynie zgodnie z systemami klasyfikacji ustanowionymi przez europejskie organy normalizacyjne w normach zharmonizowanych lub przez Komisję.

Artykuł 19 ║

Ocena i weryfikacja stałości właściwości użytkowych

1.   Ocenę i weryfikację stałości deklarowanych właściwości użytkowych wyrobów budowlanych w odniesieniu do ich zasadniczych właściwości przeprowadza się zgodnie z jednym z systemów przedstawionych w załączniku VI.

2.   Komisja ustala, który system stosuje się dla danego wyrobu budowlanego lub rodziny wyrobów budowlanych, na podstawie następujących kryteriów:

| a) | znaczenia, jakie odgrywa wyrób, w odniesieniu do podstawowych wymogów dotyczących obiektów budowlanych; |
| --- | --- |

a)

znaczenia, jakie odgrywa wyrób, w odniesieniu do podstawowych wymogów dotyczących obiektów budowlanych;

| b) | rodzaju wyrobu; |
| --- | --- |

b)

rodzaju wyrobu;

| c) | skutków zmienności zasadniczych właściwości wyrobu budowlanego podczas okresu eksploatacji wyrobu; |
| --- | --- |

c)

skutków zmienności zasadniczych właściwości wyrobu budowlanego podczas okresu eksploatacji wyrobu;

| d) | prawdopodobieństwa powstania wad wyrobu w trakcie jego produkcji. |
| --- | --- |

d)

prawdopodobieństwa powstania wad wyrobu w trakcie jego produkcji.

W każdym przypadku Komisja wybiera najmniej uciążliwą procedurę zgodną z wymogami dotyczącymi
  bezpiecznego montażu wyrobu budowlanego w obiekcie budowlanym
  .

Środki te, mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez jego uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 51 ust. 2.

3.   Ustalony w powyższy sposób system
  i informację o jego przewidywanym zastosowaniu ogólnym
  wskazuje się w upoważnieniach do przyjęcia norm zharmonizowanych i w zharmonizowanych specyfikacjach technicznych..

Artykuł 20 ║

Europejski dokument oceny

1.   
  W przypadku wyrobów budowlanych nieobjętych lub nie w pełni objętych normą zharmonizowaną

  organizacja jednostek ds. oceny technicznej, o której mowa w art. 25 ust. 1, przyjmuje europejski dokument oceny (EDO) w następstwie wniosku o wydanie europejskiej oceny technicznej złożonego przez producenta lub importera, zgodnie z procedurą przedstawioną w załączniku II.

2.   Organizacja jednostek ds. oceny technicznej, o której mowa w art. 25 ust. 1, określa w EDO metody i kryteria oceny właściwości użytkowych w odniesieniu do tych zasadniczych właściwości wyrobu budowlanego, które odnoszą się do przeznaczenia wskazanego przez producenta.

3.   Organizacja jednostek ds. oceny technicznej, o której mowa w art. 25 ust. 1, ustala w EDO określoną fabryczną kontrolę produkcji, która ma być stosowana, uwzględniając szczególne warunki procesu produkcyjnego danego wyrobu budowlanego.

4.
     
  Jeżeli Komisja stwierdzi, że został osiągnięty odpowiedni poziom specjalistycznej wiedzy naukowo-technicznej w odniesieniu do europejskiego dokumentu oceny, upoważnia ona europejskie organy normalizacyjne do ustanowienia na jego podstawie normy zharmonizowanej.

Artykuł 21 ║

Europejska ocena techniczna

1.   
  W przypadku wyrobów budowlanych nieobjętych lub nie w pełni objętych normą zharmonizowaną
  jednostka ds. oceny technicznej wydaje europejską ocenę techniczną (EOT) dla każdego wyrobu budowlanego na wniosek producenta lub importera, w oparciu o EDO, zgodnie z procedurą przedstawioną w załączniku II.

2.   Komisja ustala formę EOT.

Środki te, mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez jego uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 51 ust. 2.

ROZDZIAŁ V

Jednostki ds. oceny technicznej

Artykuł 22 ║

Wyznaczenie jednostek ds. oceny technicznej

1.   Państwa członkowskie mogą wyznaczyć jednostki ds. oceny technicznej (JOT) dla obszarów wyrobów wymienionych w tabeli 1 załącznika IV.

Państwa członkowskie, które wyznaczyły JOT, przekazują pozostałym państwom członkowskim i Komisji nazwę i adres tej JOT oraz obszary wyrobów, dla których została wyznaczona.

2.   Komisja podaje do wiadomości publicznej wykaz JOT ze wskazaniem obszarów wyrobów, dla których zostały one wyznaczone.

Komisja podaje do wiadomości publicznej aktualizacje tego wykazu.

Artykuł 23 ║

Wymogi dotyczące JOT

1.   JOT spełnia wymogi przedstawione w tabeli 2 załącznika IV.

2.   W przypadku gdy JOT przestaje spełniać wymogi, o których mowa w ust. 1, państwo członkowskie cofa wyznaczenie tej JOT.

3.   Państwa członkowskie informują Komisję i pozostałe państwa członkowskie o swych krajowych procedurach oceny JOT, o nadzorowaniu ich działalności, oraz o wszelkich zmianach w tym zakresie. Komisja podaje te informacje do wiadomości publicznej.

Artykuł 24 ║

Ocena JOT

1.   JOT sprawdzają, czy inne JOT spełniają odpowiednie kryteria przedstawione w tabeli 2 załącznika IV.

Ocena jest organizowana przez organizację, o której mowa w art. 25 ust. 1, i odbywa się co cztery lata dla obszarów wyrobów wymienionych w tabeli 1 załącznika IV, dla których JOT zostały wyznaczone.

2.   Komisja ustala
  przejrzyste
  procedury przeprowadzania oceny, w tym odpowiednie
  i dostępne
  procedury odwoławcze od decyzji przyjętych w wyniku oceny.

Środki te, mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez jego uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 51 ust. 2.

Ocena JOT nie może być przeprowadzana przez JOT z tego samego państwa członkowskiego.

3.   Organizacja, o której mowa w art. 25 ust. 1, przekazuje wyniki ocen JOT wszystkim państwom członkowskim i Komisji.

Komisja we współpracy z państwami członkowskimi nadzoruje przestrzeganie zasad i właściwy przebieg oceny JOT.

Artykuł 25 ║

Koordynacja działania JOT

1.   JOT ustanawiają organizację ds. oceny technicznej, zwaną dalej „organizacją JOT”.

2.   Organizacja JOT wykonuje następujące zadania:

| a) | koordynuje stosowanie zasad i procedur określonych w art. 19 i w załączniku II oraz zapewnia potrzebne w tym celu wsparcie; |
| --- | --- |

a)

koordynuje stosowanie zasad i procedur określonych w art. 19 i w załączniku II oraz zapewnia potrzebne w tym celu wsparcie;

| b) | dwa razy w roku informuje Komisję o wszelkich sprawach związanych z przygotowywaniem EDO oraz o wszelkich kwestiach dotyczących interpretacji zasad i procedur określonych w art. 19 i w załączniku II; |
| --- | --- |

b)

dwa razy w roku informuje Komisję o wszelkich sprawach związanych z przygotowywaniem EDO oraz o wszelkich kwestiach dotyczących interpretacji zasad i procedur określonych w art. 19 i w załączniku II;

| c) | przyjmuje EDO; |
| --- | --- |

c)

przyjmuje EDO;

| d) | organizuje ocenę JOT; |
| --- | --- |

d)

organizuje ocenę JOT;

| e) | zapewnia koordynację JOT; |
| --- | --- |

e)

zapewnia koordynację JOT;

| f) | zapewnia równego traktowania jednostkom ds. oceny technicznej (JOT) w ramach organizacji JOT; |
| --- | --- |

f)

zapewnia równego traktowania jednostkom ds. oceny technicznej (JOT) w ramach organizacji JOT;

| g) | upewnia się, czy procedury, o których mowa w art. 19 i w załączniku II, spełniają zasady przejrzystości i czy w ramach tych procedur przeprowadzono konsultację z producentem. |
| --- | --- |

g)

upewnia się, czy procedury, o których mowa w art. 19 i w załączniku II, spełniają zasady przejrzystości i czy w ramach tych procedur przeprowadzono konsultację z producentem.

3.   Komisja może udzielać pomocy organizacji JOT w wykonywaniu zadań, o których mowa w ust. 2 lit. e). W tym celu Komisja może zawrzeć z organizacją JOT umowę ramową o partnerstwie.

4.   Państwa członkowskie gwarantują, że JOT udostępnią zasoby finansowe i ludzkie organizacji JOT.

ROZDZIAŁ VI

PROCEDURY UPROSZCZONE

Artykuł 26 ║

Stosowanie specjalnej dokumentacji technicznej

1.   Gdy producent określa typ wyrobu, może zastąpić badanie typu lub obliczenie typu specjalną dokumentacją techniczną (SDT), wykazując że:

| a) | w odniesieniu do jednej lub kilku zasadniczych właściwości wyrobu budowlanego wprowadzanego przez producenta do obrotu uznaje się, że wyrób ten osiąga określony poziom lub klasę właściwości użytkowych bez badań lub obliczeń, lub bez dalszych badań lub obliczeń, zgodnie z warunkami określonymi w odpowiednich zharmonizowanych specyfikacjach technicznych lub w decyzji Komisji; lub |
| --- | --- |

a)

w odniesieniu do jednej lub kilku zasadniczych właściwości wyrobu budowlanego wprowadzanego przez producenta do obrotu uznaje się, że wyrób ten osiąga określony poziom lub klasę właściwości użytkowych bez badań lub obliczeń, lub bez dalszych badań lub obliczeń, zgodnie z warunkami określonymi w odpowiednich zharmonizowanych specyfikacjach technicznych lub w decyzji Komisji; lub

| b) | wyrób budowlany wprowadzany przez producenta do obrotu należy do tego samego typu wyrobu, co inny wyrób budowlany, wytwarzany przez innego producenta i już zbadany zgodnie z odpowiednią zharmonizowaną specyfikacją techniczną. Gdy te warunki są spełnione, producent jest uprawniony do deklarowania właściwości użytkowych odpowiadających wszystkim lub części wyników badań, którym poddano ten inny wyrób.
  Producent może wykorzystywać wyniki badań uzyskane przez innego producenta jedynie po otrzymaniu upoważnienia ze strony tego producenta, który w dalszym ciągu odpowiada za ścisłość, wiarygodność i trwałość tych wyników badań; lub |
| --- | --- |

b)

wyrób budowlany wprowadzany przez producenta do obrotu należy do tego samego typu wyrobu, co inny wyrób budowlany, wytwarzany przez innego producenta i już zbadany zgodnie z odpowiednią zharmonizowaną specyfikacją techniczną. Gdy te warunki są spełnione, producent jest uprawniony do deklarowania właściwości użytkowych odpowiadających wszystkim lub części wyników badań, którym poddano ten inny wyrób.
  Producent może wykorzystywać wyniki badań uzyskane przez innego producenta jedynie po otrzymaniu upoważnienia ze strony tego producenta, który w dalszym ciągu odpowiada za ścisłość, wiarygodność i trwałość tych wyników badań; lub

| c) | wyrób budowlany wprowadzany przez producenta do obrotu jest systemem składającym się z części składowych, który producent montuje, ściśle przestrzegając dokładnych instrukcji udzielonych przez dostawcę takiego systemu lub jego części składowej, który to dostawca poddał już ten system lub tę część składową badaniom w odniesieniu do jednej lub kilku zasadniczych właściwości, zgodnie z odpowiednią zharmonizowaną specyfikacją techniczną. Gdy te warunki są spełnione, producent jest uprawniony do deklarowania właściwości użytkowych odpowiadających wszystkim lub części wyników badań, którym poddano dostarczony mu system lub część składową. |
| --- | --- |

c)

wyrób budowlany wprowadzany przez producenta do obrotu jest systemem składającym się z części składowych, który producent montuje, ściśle przestrzegając dokładnych instrukcji udzielonych przez dostawcę takiego systemu lub jego części składowej, który to dostawca poddał już ten system lub tę część składową badaniom w odniesieniu do jednej lub kilku zasadniczych właściwości, zgodnie z odpowiednią zharmonizowaną specyfikacją techniczną. Gdy te warunki są spełnione, producent jest uprawniony do deklarowania właściwości użytkowych odpowiadających wszystkim lub części wyników badań, którym poddano dostarczony mu system lub część składową.

Producent może wykorzystywać wyniki badań uzyskane przez innego producenta
  lub dostawcę systemu
  jedynie po otrzymaniu upoważnienia ze strony tego producenta
  lub dostawcy systemu którzy
  w dalszym ciągu
  odpowiadają
  za ścisłość, wiarygodność i trwałość tych wyników badań.
  Producent pozostaje odpowiedzialny za spełnianie przez wyrób wszystkich deklarowanych właściwości użytkowych zgodnie z odpowiednią zharmonizowaną specyfikacją techniczną. Producent zapewnia, że właściwości użytkowe wyrobu nie ulegną pogorszeniu na późniejszym etapie procesu wytwarzania i montażu.

2.   
  Weryfikacji SDT dokonuje odpowiednia jednostka certyfikująca, o której mowa w załączniku V,
  jeśli wyrób budowlany, o którym mowa w ust. 1, należy do rodziny wyrobów budowlanych, dla których obowiązującym systemem oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych jest ▐, przedstawiony w załączniku V:

| — | system 1+ lub 1 dla produktów objętych art. 26 ust. 1 lit. a) (bez badania/bez dalszego badania, WT/WFT) |
| --- | --- |

—

system 1+ lub 1 dla produktów objętych art. 26 ust. 1 lit. a) (bez badania/bez dalszego badania, WT/WFT)

| — | system 1+, 1 lub 3 dla produktów objętych art. 26 ust. 1 lit. b) (wspólne IT) |
| --- | --- |

—

system 1+, 1 lub 3 dla produktów objętych art. 26 ust. 1 lit. b) (wspólne IT)

| — | system 1+ lub 1 dla produktów objętych art. 26 ust. 1 lit. c) (zasada kaskadowa). |
| --- | --- |

—

system 1+ lub 1 dla produktów objętych art. 26 ust. 1 lit. c) (zasada kaskadowa).

3.
     
  Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do importerów, którzy wprowadzają wyrób do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym lub zmieniają w taki sposób wyrób budowlany wcześniej wprowadzony do obrotu, że wpływa to na zgodność z deklarowanymi właściwościami użytkowymi, w rozumieniu art. 14.

Artykuł 27 ║

Stosowanie specjalnej dokumentacji technicznej przez mikroprzedsiębiorstwa
  produkujące wyroby budowlane

1.   Mikroprzedsiębiorstwa
  produkujące wyroby budowlane
  mogą zastąpić obowiązujący system oceny deklarowanych właściwości użytkowych wyrobu budowlanego specjalną dokumentacją techniczną. SDT wykazuje, że wyrób budowlany spełnia obowiązujące wymogi.

2.   Jeśli wyrób budowlany, o którym mowa w ust. 1, należy do rodziny wyrobów budowlanych, dla których obowiązującym systemem oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych jest system 1 lub 2 przedstawiony w załączniku V, weryfikacji SDT dokonuje odpowiednia jednostka certyfikująca, o której mowa w załączniku V.

3.
     
  Specjalna dokumentacja techniczna gwarantuje równoważny poziom ochrony zdrowia i bezpieczeństwa w odniesieniu do osób i innych kwestii wchodzących w zakres interesu publicznego. Producent ponosi odpowiedzialność za zgodność wyrobu z właściwościami podanymi w deklaracji właściwości użytkowych. Producent podaje informacje dotyczące przewidywanego ostatecznego zastosowania wyrobu budowlanego.

4.
     
  Do dnia ...

   (12)

  Komisja przygotuje sprawozdanie z wdrożenia niniejszego artykułu, analizując między innymi, czy jego stosowanie może zostać rozszerzone na inne przedsiębiorstwa, czy dostosować go do produkcji krótkich serii lub czy powinien on zostać uchylony. Komisja przedkłada to sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie, w miarę potrzeb wraz z wnioskami legislacyjnymi.

5.
     
  Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do importerów, którzy wprowadzają wyrób do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym lub zmieniają w taki sposób wyrób budowlany wcześniej wprowadzony do obrotu, że wpływa to na zgodność z deklarowanymi właściwościami użytkowymi, zgodnie z art. 14.

Artykuł 28 ║

Stosowanie specjalnej dokumentacji technicznej w odniesieniu do wyrobów wytwarzanych na indywidualne zamówienie

1.   W przypadku wyrobu budowlanego projektowanego i wytwarzanego w nieprzemysłowym procesie produkcyjnym w odpowiedzi na konkretne zamówienie i instalowanego w jednym określonym obiekcie budowlanym, producent może zastąpić obowiązujący system oceny właściwości użytkowych specjalną dokumentacją techniczną, wykazując, że ten wyrób budowlany spełnia obowiązujące wymogi.
  Specjalna dokumentacja techniczna zapewnia odpowiedni poziom zaufania i wiarygodności pod względem funkcjonowania w odniesieniu do podstawowych wymogów dotyczących obiektów budowlanych.

2.   Jeśli wyrób budowlany, o którym mowa w ust. 1, należy do rodziny wyrobów budowlanych, dla których obowiązującym systemem oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych jest system 1 lub 2 przedstawiony w załączniku V, weryfikacji SDT dokonuje odpowiednia jednostka certyfikująca, o której mowa w załączniku V.

ROZDZIAŁ VII

Organy notyfikujące i jednostki notyfikowane

Artykuł 29 ║

Notyfikacja

Państwa członkowskie notyfikują Komisji i pozostałym państwom członkowskim instytucje upoważnione do wykonywania w charakterze stron trzecich zadań w ramach procesu oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych na podstawie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 30 ║

Organy notyfikujące

1.   Państwa członkowskie wyznaczają organ notyfikujący, który odpowiada za opracowanie i stosowanie procedur koniecznych dla oceny i notyfikowania instytucji, które mają być upoważnione do wykonywania w charakterze stron trzecich zadań w ramach procesu oceny i weryfikacji stałości deklarowanych właściwości użytkowych do celów niniejszego rozporządzenia, oraz dla monitorowania jednostek notyfikowanych, w tym za zgodność z przepisami art. 33.

2.   W przypadku gdy notyfikacja odbywa się w oparciu o świadectwo akredytacji, państwa członkowskie mogą zdecydować, by ocena oraz monitorowanie, o których mowa w ust. 1, były przeprowadzane przez ich krajowe jednostki akredytujące w rozumieniu oraz zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr765/2008.

3.   W przypadku gdy organ notyfikujący przekazuje, zleca lub w inny sposób powierza ocenę, notyfikację lub monitorowanie, o których mowa w ust. 1, podmiotowi, który nie jest jednostką administracji rządowej, podmiot, któremu przekazano lub w inny sposób powierzono wymienione wyżej zadania, musi być osobą prawną oraz musi spełniać, z uwzględnieniem niezbędnych zmian, wymogi ustanowione w art. 30. Podmiot taki musi być ponadto przygotowany na pokrycie zobowiązań wynikających z działalności, którą prowadzi.

4.   Organ notyfikujący bierze na siebie pełną odpowiedzialność za zadania wykonywane przez podmiot, któremu je przekazano lub w inny sposób powierzono.

5.
     
  Organ notyfikujący sprawdza, czy oceny zgodności zostały przeprowadzone prawidłowo, bez nakładania zbędnych obciążeń na przedsiębiorstwa i z należytym uwzględnieniem wielkości przedsiębiorstwa, specyfiki sektora budowlanego i jego struktury, złożoności technologii mającej zastosowanie w przypadku danego wyrobu oraz charakteru, rozmiaru i częstotliwości procesu produkcji.

Artykuł 31 ║

Wymogi dotyczące organów notyfikujących

1.   Organ notyfikujący ustanawia się w sposób niepowodujący konfliktu interesów z jednostkami notyfikowanymi.

2.   Sposób organizacji i prowadzenia organu notyfikującego zapewnia obiektywność i bezstronność jego działalności.

3.   Sposób organizacji organu notyfikującego gwarantuje, że każda decyzja dotycząca notyfikowania jednostki dokonującej oceny właściwości użytkowych podejmowana jest przez kompetentne osoby spoza grona osób, które przeprowadziły tę ocenę.

4.   Organ notyfikujący nie może oferować ani realizować żadnych zadań pozostających w gestii jednostek notyfikowanych, ani dostarczać usług doradczych na zasadach komercyjnych bądź konkurencyjnych.

5.   Organ notyfikujący zabezpiecza poufność informacji, które otrzymuje.

6.   Dla właściwego wykonywania swoich zadań organ notyfikujący musi dysponować wystarczającą liczbą posiadających odpowiednie kompetencje pracowników.

Artykuł 32 ║

Obowiązki organów notyfikujących w zakresie informowania

Państwa członkowskie informują Komisję i pozostałe państwa członkowskie o swych krajowych procedurach oceny i notyfikowania jednostek dokonujących oceny właściwości użytkowych oraz nadzoru nad jednostkami notyfikowanymi, oraz o wszelkich zmianach w tym zakresie.

Komisja podaje te informacje do wiadomości publicznej.

Artykuł 33 ║

Wymogi dotyczące jednostek notyfikowanych

1.   Do celów notyfikacji, jednostka dokonująca oceny właściwości użytkowych spełnia wymogi określone w ust. 2-11.

2.   Jednostkę dokonującą oceny właściwości użytkowych powołuje się zgodnie z prawem krajowym i posiada ona osobowość prawną.

3.   Jednostka dokonująca oceny właściwości użytkowych jest stroną trzecią, niezależną od organizacji lub wyrobu budowlanego, które ocenia.

Jednostka należąca do stowarzyszenia gospodarczego lub federacji zawodowej reprezentującej przedsiębiorstwa zajmujące się projektowaniem, wytwarzaniem, dostarczaniem, montażem, stosowaniem lub konserwacją wyrobów budowlanych, które jednostka ta ocenia, może być uważana za jednostkę taką, jak powyżej opisana, pod warunkiem, że wykaże swoją niezależność i brak jakichkolwiek konfliktów interesów.

4.   Jednostka dokonująca oceny właściwości użytkowych, jej ścisłe kierownictwo oraz pracownicy, odpowiedzialni za wykonywanie w charakterze stron trzecich zadań w ramach procesu oceny i weryfikacji stałości deklarowanych właściwości użytkowych, nie mogą być projektantami, producentami, dostawcami, instalatorami, nabywcami, właścicielami, użytkownikami czy konserwatorami wyrobów budowlanych, które oceniają, ani upoważnionymi przedstawicielami żadnej z wymienionych stron. Nie wyklucza to wykorzystania ocenianych wyrobów potrzebnych jednostce notyfikowanej do realizacji jej zadań ani wykorzystania wyrobów do celów osobistych.

Nie mogą się oni bezpośrednio angażować w projektowanie, wytwarzanie lub konstruowanie, wprowadzanie do obrotu, instalację, stosowanie lub konserwację tych wyrobów budowlanych ani nie mogą reprezentować stron zaangażowanych w taką działalność. Nie mogą się angażować w żadną działalność, która mogłaby uchybiać ich niezależności lub wygłaszanym przez nich opiniom oraz rzetelności związanej z działalnością, w odniesieniu do której zostali notyfikowani.

Jednostka notyfikowana gwarantuje, że działalność jej spółek zależnych lub podwykonawców nie wpływa na poufność, obiektywność i bezstronność jej działalności związanej z oceną i weryfikacją.

5.   Jednostka notyfikowana i jej pracownicy wykonują
  –
  w charakterze stron trzecich
  i przy zachowaniu pełnej przejrzystości w stosunku do producenta –
  zadania w ramach procesu oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych, wykazując najwyższy stopień uczciwości zawodowej i wymaganej technicznej kompetencji w danej dziedzinie oraz nie mogą być poddawani żadnym naciskom czy motywacji, zwłaszcza finansowej, mogącym wpływać na ich opinię lub wyniki oceny i weryfikacji, szczególnie ze strony osób lub grup osób posiadających interes w wynikach danej działalności.

6.   Jednostka notyfikowana jest zdolna do wykonywania w charakterze strony trzeciej wszystkich zadań w ramach procesu oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych, przydzielonych jej zgodnie z załącznikiem V i w odniesieniu do których została notyfikowana, niezależnie od tego, czy dana jednostka notyfikowana wykonuje wspomniane zadania samodzielnie, czy też są one realizowane w jej imieniu i na jej odpowiedzialność.

Przez cały czas, dla każdego systemu oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych oraz dla każdego rodzaju lub każdej kategorii wyrobów budowlanych, właściwości i zadań, w odniesieniu do których została notyfikowana, dana jednostka notyfikowana dysponuje potrzebnymi:

| a) | pracownikami, posiadającymi wiedzę techniczną oraz wystarczające i odpowiednie doświadczenie do wykonywania w charakterze stron trzecich zadań w ramach procesu oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych; |
| --- | --- |

a)

pracownikami, posiadającymi wiedzę techniczną oraz wystarczające i odpowiednie doświadczenie do wykonywania w charakterze stron trzecich zadań w ramach procesu oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych;

| b) | opisami procedur, zgodnie z którymi odbywa się ocena właściwości użytkowych, zapewniającymi przejrzystość oraz możliwość odtworzenia tych procedur. Jednostka stosuje odpowiednią politykę i procedury pozwalające na rozróżnienie zadań, które wykonuje jako jednostka notyfikowana, oraz wszelkiej pozostałej działalności; |
| --- | --- |

b)

opisami procedur, zgodnie z którymi odbywa się ocena właściwości użytkowych, zapewniającymi przejrzystość oraz możliwość odtworzenia tych procedur. Jednostka stosuje odpowiednią politykę i procedury pozwalające na rozróżnienie zadań, które wykonuje jako jednostka notyfikowana, oraz wszelkiej pozostałej działalności;

| c) | procedurami służącymi prowadzeniu jej działalności, uwzględniającymi wielkość, sektor i strukturę przedsiębiorstw, stopień złożoności technologii danego wyrobu oraz masowy lub seryjny charakter procesu produkcyjnego. |
| --- | --- |

c)

procedurami służącymi prowadzeniu jej działalności, uwzględniającymi wielkość, sektor i strukturę przedsiębiorstw, stopień złożoności technologii danego wyrobu oraz masowy lub seryjny charakter procesu produkcyjnego.

Jednostka posiada środki konieczne do prawidłowej realizacji zadań o charakterze technicznym i administracyjnym związanych z działalnością, w odniesieniu do której została notyfikowana, oraz ma dostęp do wszystkich niezbędnych urządzeń lub wyposażenia.

7.   Pracownicy odpowiedzialni za wykonywanie zadań, w odniesieniu do których jednostka została notyfikowana, posiadają:

| a) | staranne wyszkolenie techniczne i zawodowe, obejmujące wszystkie wykonywane w charakterze stron trzecich zadania w ramach procesu oceny i weryfikacji stałości deklarowanych właściwości użytkowych w odpowiednim zakresie, w odniesieniu do którego jednostka została notyfikowana; |
| --- | --- |

a)

staranne wyszkolenie techniczne i zawodowe, obejmujące wszystkie wykonywane w charakterze stron trzecich zadania w ramach procesu oceny i weryfikacji stałości deklarowanych właściwości użytkowych w odpowiednim zakresie, w odniesieniu do którego jednostka została notyfikowana;

| b) | dostateczną znajomość wymogów dotyczących ocen i weryfikacji, które wykonują, oraz odpowiednie upoważnienia do wykonywania takich działań; |
| --- | --- |

b)

dostateczną znajomość wymogów dotyczących ocen i weryfikacji, które wykonują, oraz odpowiednie upoważnienia do wykonywania takich działań;

| c) | właściwą znajomość obowiązujących norm zharmonizowanych i odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia oraz właściwą w nich orientację; |
| --- | --- |

c)

właściwą znajomość obowiązujących norm zharmonizowanych i odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia oraz właściwą w nich orientację;

| d) | umiejętności wymagane do sporządzania certyfikatów, ewidencji i sprawozdań dokumentujących wykonanie ocen i weryfikacji. |
| --- | --- |

d)

umiejętności wymagane do sporządzania certyfikatów, ewidencji i sprawozdań dokumentujących wykonanie ocen i weryfikacji.

8.   Gwarantuje się bezstronność jednostki notyfikowanej, jej ścisłego kierownictwa i pracowników wykonujących ocenę.

Wynagrodzenie ścisłego kierownictwa jednostki notyfikowanej oraz jej pracowników wykonujących ocenę nie może zależeć od liczby wykonanych ocen ani od wyników tych ocen.

9.   Jednostka notyfikowana uzyskuje ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej, chyba że zgodnie z prawem krajowym odpowiedzialność spoczywa na państwie, lub za dokonaną ocenę i weryfikację bezpośrednio odpowiada samo państwo członkowskie.

10.   Pracownicy jednostki notyfikowanej są zobowiązani dochować tajemnicy zawodowej w odniesieniu do wszystkich informacji, które uzyskują w trakcie wykonywania swoich zadań zgodnie z załącznikiem V, z wyjątkiem dochowania tajemnicy wobec właściwych organów administracyjnych państwa członkowskiego, w którym realizowane są zadania. Prawa własności podlegają ochronie.

11.   Jednostka notyfikowana bierze udział w stosownej działalności normalizacyjnej i w działalności grupy koordynującej jednostki notyfikowanej, powołanej na podstawie niniejszego rozporządzenia, lub zobowiązana jest poinformować o takiej działalności swoich pracowników, natomiast decyzje administracyjne i dokumenty opracowane w wyniku prac takiej grupy zobowiązana jest stosować jako ogólne wytyczne.

12.
     
  Jednostki notyfikowane informują klientów i doradzają im w ich najlepszym interesie.

Artykuł 34

Domniemanie zgodności

Jeżeli jednostka dokonująca oceny właściwości użytkowych może wykazać, że spełnia kryteria ustanowione w odpowiednich normach zharmonizowanych lub ich częściach, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, domniemywa się, że jednostka ta spełnia wymogi określone w art. 33 w zakresie, w jakim wymogi te są objęte odpowiednimi normami zharmonizowanymi.

Artykuł 35 ║

Spółki zależne i podwykonawstwo jednostek notyfikowanych

1.   W przypadku gdy jednostka notyfikowana zleca określone zadania związane z wykonywaniem w charakterze strony trzeciej zadań w ramach procesu oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych, lub gdy korzysta z usług spółki zależnej, zapewnia ona spełnienie przez podwykonawcę lub spółkę zależną wymogów określonych w art. 33 oraz powiadamia organ notyfikujący.

2.   Jednostka notyfikowana ponosi pełną odpowiedzialność za zadania wykonywane przez podwykonawców lub spółki zależne, niezależnie od tego, gdzie prowadzą one swoją działalność.

3.   Działalność może być zlecana lub wykonywana przez spółkę zależną wyłącznie za zgodą klienta.

4.   Jednostka notyfikowana przechowuje do dyspozycji organów krajowych odpowiednie dokumenty dotyczące oceny kompetencji podwykonawcy lub spółki zależnej oraz prac wykonywanych przez podwykonawcę lub spółkę zależną zgodnie z załącznikiem V.

Artykuł 36 ║

Próby naoczne

1.   W przypadku gdy jest to uzasadnione względami technicznymi, ekonomicznymi lub logistycznymi, jednostki notyfikowane mogą zdecydować o przeprowadzeniu badań, o których mowa w załączniku V, lub o zleceniu przeprowadzenia tych badań pod ich nadzorem, w zakładach produkcyjnych z wykorzystaniem aparatury badawczej wewnętrznego laboratorium producenta, albo, za uprzednią zgodą producenta, w prywatnym lub publicznym laboratorium z wykorzystaniem aparatury badawczej tego laboratorium.

2.   Przed przeprowadzeniem tych badań jednostka notyfikowana sprawdza, czy aparatura badawcza ma odpowiedni system kalibracyjny i czy system ten jest sprawny.

Artykuł 37 ║

Wniosek o notyfikację

1.   Jednostka, która ma być upoważniona do wykonywania w charakterze strony trzeciej zadań w ramach procesu oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych, przedkłada wniosek o notyfikację organowi notyfikującemu państwa członkowskiego, w którym prowadzi działalność.

2.   Do wniosku załącza się opis działalności, która ma być wykonywana przez jednostkę, procedury oceny i weryfikacji, w odniesieniu do których jednostka uważa się za kompetentną, jak również świadectwo akredytacji, jeżeli jednostka takowe posiada, wydane przez krajową jednostkę akredytującą w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 765/2008, poświadczające, że jednostka spełnia wymogi ustanowione w art. 33.

3.   Jeżeli dana jednostka nie może dostarczyć świadectwa akredytacji, przedkłada ona organowi notyfikującemu wszelkie dowody w formie dokumentów, konieczne do sprawdzenia, uznania i regularnego nadzorowania jej zgodności z wymogami ustanowionymi w art. 33.

Artykuł 38 ║

Procedura notyfikacji

1.   Organy notyfikujące mogą dokonywać notyfikacji wyłącznie jednostek, które spełniają wymogi ustanowione w art. 33.

2.   Notyfikują one te jednostki Komisji i pozostałym państwom członkowskim, stosując do tego celu specjalne narzędzie elektroniczne, opracowane i zarządzane przez Komisję.

W drodze wyjątku, w przypadku notyfikacji horyzontalnych, o których mowa w ust. 3 akapit drugi, dla których nie jest dostępne odpowiednie narzędzie elektroniczne, dopuszcza się dokonywanie notyfikacji w wersji drukowanej.

3.   Notyfikacja zawiera pełne szczegółowe dane dotyczące funkcji, które ma pełnić dana jednostka, odniesienie do odpowiednich zharmonizowanych specyfikacji technicznych oraz, do celów systemu przedstawionego w pkt. 1.4 załącznika V, zasadnicze właściwości, w odniesieniu do których jednostka jest kompetentna.

Odniesienie do odpowiednich zharmonizowanych specyfikacji technicznych nie jest jednak wymagane w przypadku następujących zasadniczych właściwości:

| a) | reakcja na ogień; |
| --- | --- |

a)

reakcja na ogień;

| b) | odporność na ogień; |
| --- | --- |

b)

odporność na ogień;

| c) | odporność na ogień zewnętrzny; |
| --- | --- |

c)

odporność na ogień zewnętrzny;

| d) | pochłanianie hałasu. |
| --- | --- |

d)

pochłanianie hałasu.

4.   W przypadku gdy podstawy notyfikacji nie stanowi świadectwo akredytacji, organ notyfikujący przedstawia Komisji i pozostałym państwom członkowskim wszystkie dowody w formie dokumentów, które poświadczają kompetencje jednostki notyfikowanej, oraz rozwiązania stosowane w celu zapewnienia regularnego nadzoru nad jednostką i dalszego spełniania przez nią wymogów ustanowionych w art. 33.

5.   Dana jednostka może prowadzić działalność jednostki notyfikowanej wyłącznie pod warunkiem, że Komisja i pozostałe państwa członkowskie nie zgłoszą zastrzeżeń w ciągu dwóch tygodni od notyfikacji w przypadku wykorzystania świadectwa akredytacji, bądź w ciągu dwóch miesięcy od notyfikacji w przypadku niekorzystania ze świadectwa akredytacji.

Wyłącznie taką jednostkę uznaje się za jednostkę notyfikowaną dla celów niniejszego rozporządzenia.

6.   Komisja i pozostałe państwa członkowskie są powiadamiane o wszelkich późniejszych istotnych zmianach w notyfikacji.

Artykuł 39 ║

Numery identyfikacyjne i wykazy jednostek notyfikowanych

1.   Komisja nadaje notyfikowanej jednostce numer identyfikacyjny.

Wydaje jeden taki numer, nawet w przypadku gdy dana jednostka jest notyfikowana na mocy różnych wspólnotowych aktów prawnych.

2.   Komisja podaje do wiadomości publicznej wykaz jednostek notyfikowanych na mocy niniejszego rozporządzenia, włącznie z numerami identyfikacyjnymi, które im przydzielono, oraz informacją na temat rodzaju działalności będącej przedmiotem notyfikacji.

Komisja zapewnia stałą aktualizację tego wykazu.

Artykuł 40 ║

Zmiany w notyfikacji

1.   W przypadku gdy organ notyfikujący ustala lub otrzymuje informację, że jednostka notyfikowana przestała spełniać wymogi określone w art. 33 lub że nie wypełnia swoich obowiązków, organ notyfikujący odpowiednio ogranicza, zawiesza lub wycofuje notyfikację, zależnie od stopnia niespełniania tych wymogów lub niewypełniania tych obowiązków. Niezwłocznie powiadamia o tym Komisję i pozostałe państwa członkowskie.

2.   W przypadku wycofania, ograniczenia lub zawieszenia notyfikacji albo w przypadku zaprzestania działalności przez jednostkę notyfikowaną, notyfikujące państwo członkowskie podejmuje właściwe kroki w celu dopilnowania, by aktami zajęła się inna jednostka notyfikowana, lub by były one dostępne na żądanie odpowiedzialnych organów notyfikujących i organów nadzoru rynkowego.

Artykuł 41 ║

Kwestionowanie kompetencji jednostek notyfikowanych

1.   Komisja bada wszystkie przypadki, w których ma wątpliwości lub otrzymuje informację o wątpliwościach co do kompetencji jednostki notyfikowanej albo dalszego wywiązywania się przez tę jednostkę z nałożonych na nią obowiązków i zachowania zgodności z wymogami.

2.   Na żądanie Komisji notyfikujące państwo członkowskie udziela jej wszelkich informacji dotyczących podstawy notyfikacji lub utrzymania kompetencji danej jednostki.

3.   Komisja zapewnia poufne traktowanie wszystkich informacji uzyskanych w trakcie dochodzenia.

4.   W przypadku, gdy Komisja ustala, że jednostka notyfikowana nie spełnia wymogów dotyczących notyfikacji lub przestała je spełniać, powiadamia o tym notyfikujące państwo członkowskie i zwraca się do niego o podjęcie koniecznych środków naprawczych, włącznie z wycofaniem notyfikacji, jeżeli zachodzi taka potrzeba.

Artykuł 42 ║

Obowiązki jednostek notyfikowanych w zakresie dotyczącym ich działalności

1.   Jednostki notyfikowane wykonują zadania w charakterze stron trzecich zgodnie z systemami oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych przewidzianymi w załączniku V.

2.   Oceny i weryfikacje stałości właściwości użytkowych przeprowadza się w wyważony sposób, unikając stwarzania niepotrzebnych obciążeń dla podmiotów gospodarczych. Jednostki notyfikowane prowadzą swą działalność, uwzględniając wielkość, sektor i strukturę przedsiębiorstw, których ta działalność dotyczy, złożoność odpowiedniej technologii mającej zastosowanie w przypadku danych wyrobów budowlanych oraz seryjny charakter produkcji.

Postępując w powyższy sposób, uwzględniają jednak jak dalece rygorystyczne wymogi zostały nałożone na wyrób niniejszym rozporządzeniem oraz jaką rolę odgrywa wyrób dla bezpieczeństwa obiektów budowlanych.

3.   W przypadku gdy w trakcie działalności nadzorczej mającej na celu weryfikację stałości właściwości użytkowych wytwarzanego wyrobu jednostka notyfikowana stwierdza, że wyrób budowlany nie posiada już tych samych właściwości użytkowych co typ wyrobu, zobowiązuje ona producenta do podjęcia stosownych środków naprawczych oraz zawiesza lub wycofuje jego świadectwo, jeżeli zachodzi taka konieczność.

4.   W przypadku niepodjęcia środków naprawczych lub jeśli środki te nie przynoszą wymaganych skutków, jednostka notyfikowana odpowiednio ogranicza, zawiesza lub wycofuje wszelkie świadectwa.

Artykuł 43 ║

Obowiązki jednostek notyfikowanych w zakresie informowania

1.   Jednostki notyfikowane informują organ notyfikujący:

| a) | o odmowie, ograniczeniu, zawieszeniu lub wycofaniu świadectw; |
| --- | --- |

a)

o odmowie, ograniczeniu, zawieszeniu lub wycofaniu świadectw;

| b) | o wszelkich okolicznościach wpływających na zakres i warunki dotyczące notyfikacji; |
| --- | --- |

b)

o wszelkich okolicznościach wpływających na zakres i warunki dotyczące notyfikacji;

| c) | o wszelkich żądaniach dostarczenia informacji dotyczących przeprowadzonych działań związanych z oceną i weryfikacją stałości właściwości użytkowych, otrzymanych od organów nadzoru rynkowego; |
| --- | --- |

c)

o wszelkich żądaniach dostarczenia informacji dotyczących przeprowadzonych działań związanych z oceną i weryfikacją stałości właściwości użytkowych, otrzymanych od organów nadzoru rynkowego;

| d) | na żądanie, o wykonywanych w charakterze stron trzecich zadaniach zgodnie z systemami oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych, przeprowadzanych w zakresie objętym notyfikacją oraz o innych realizowanych zadaniach, włączając działalność transgraniczną i podwykonawstwo. |
| --- | --- |

d)

na żądanie, o wykonywanych w charakterze stron trzecich zadaniach zgodnie z systemami oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych, przeprowadzanych w zakresie objętym notyfikacją oraz o innych realizowanych zadaniach, włączając działalność transgraniczną i podwykonawstwo.

2.   Jednostki notyfikowane przekazują pozostałym jednostkom notyfikowanym na mocy niniejszego rozporządzenia, wykonującym w charakterze stron trzecich podobne zadania zgodnie z systemami oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych i zajmującym się tymi samymi wyrobami budowlanymi, istotne informacje w kwestiach dotyczących negatywnych, a na żądanie również pozytywnych, wyników tych ocen i weryfikacji.

Artykuł 44 ║

Wymiana doświadczeń

Komisja organizuje wymianę doświadczeń między krajowymi organami państw członkowskich odpowiedzialnymi za politykę w obszarze notyfikowania.

Artykuł 45 ║

Koordynacja jednostek notyfikowanych

Komisja zapewnia wprowadzenie i właściwą realizację odpowiedniej koordynacji i współpracy jednostek notyfikowanych na mocy art. 29, w formie grup jednostek notyfikowanych zarówno na szczeblu sektorów, jak i pomiędzy nimi.

Państwa członkowskie dopilnowują, by notyfikowane przez nie jednostki uczestniczyły w pracach tych grup, bezpośrednio lub przez wyznaczonych przedstawicieli.

ROZDZIAŁ VIII

Nadzór rynkowy i Procedury ochronne

Artykuł 46 ║

Procedura postępowania w przypadku wyrobów budowlanych stanowiących zagrożenie na poziomie krajowym

1.   W przypadku gdy organy nadzoru rynkowego jednego z państw członkowskich podjęły działania zgodnie z art. 18 rozporządzenia (WE) nr 765/2008, lub gdy mają one wystarczające powody, by sądzić, że dany wyrób budowlany nie spełnia deklarowanych właściwości użytkowych i stanowi zagrożenie dla zdrowia czy też bezpieczeństwa osób lub innych kwestii ważnych z punktu widzenia ochrony interesu publicznego objętych niniejszym rozporządzeniem, dokonują one oceny obejmującej ten wyrób pod kątem spełnienia wszystkich wymagań ustanowionych niniejszym rozporządzeniem. Zainteresowane podmioty gospodarcze podejmują wszelką konieczną współpracę z organami nadzoru rynkowego.

Jeśli w toku prowadzonej oceny organy nadzoru rynkowego stwierdzają, że dany wyrób budowlany nie spełnia wymogów ustanowionych niniejszym rozporządzeniem, niezwłocznie żądają od zainteresowanego podmiotu gospodarczego podjęcia wszelkich odpowiednich, ewentualnie określonych przez te organy działań naprawczych zmierzających do doprowadzenia wyrobu budowlanego do zgodności z tymi wymogami lub do wycofania wyrobu z obrotu lub jego wycofania od użytkowników w wyznaczonym przez siebie rozsądnym terminie, stosownym do charakteru ryzyka.

Obowiązek powiadomienia właściwej jednostki notyfikowanej spoczywa na organach nadzoru rynkowego.

Do wyżej wspomnianych środków stosuje się art. 19 rozporządzenia (WE) nr 765/2008.

2.   W przypadku gdy organy nadzoru rynkowego uznają, że niezgodność nie ogranicza się wyłącznie do terytorium kraju, informują one Komisję oraz pozostałe państwa członkowskie o wynikach oceny oraz działaniach, których podjęcia zażądały od danego podmiotu gospodarczego.

3.   Zainteresowany podmiot gospodarczy jest zobowiązany zadbać o podjęcie działań naprawczych w odniesieniu do wszystkich wyrobów budowlanych stanowiących zagrożenie, które podmiot ten udostępnił na rynku w poszczególnych krajach Wspólnoty.

4.   W przypadku gdy zainteresowany podmiot gospodarczy nie podejmuje odpowiednich działań naprawczych w terminie, o którym mowa w akapicie drugim ust. 1, organy nadzoru rynkowego są zobowiązane podjąć wszelkie odpowiednie środki tymczasowe w celu zakazania lub ograniczenia udostępniania danego wyrobu budowlanego na rynku krajowym, wycofania go z obrotu lub wycofania od użytkowników.

Przekazują one niezwłocznie Komisji i pozostałym państwom członkowskim informacje na temat podjętych środków.

5.   Informacje, o których mowa w ust. 4, muszą zawierać wszelkie dostępne szczegóły, przede wszystkim dane umożliwiające identyfikację wyrobu budowlanego niespełniającego wymogów, informacje na temat pochodzenia wyrobu budowlanego, charakteru występującego zagrożenia oraz rodzaju i okresu obowiązywania podjętych środków krajowych, a także uwag wniesionych przez zainteresowany podmiot gospodarczy. W szczególności organy nadzoru rynkowego są zobowiązane wskazać, czy niezgodność ta wynika z:

| a) | niespełnienia przez wyrób budowlany ustanowionych niniejszym rozporządzeniem wymogów związanych ze zdrowiem lub bezpieczeństwem osób lub innymi kwestiami ważnymi z punktu widzenia ochrony interesu publicznego; |
| --- | --- |

a)

niespełnienia przez wyrób budowlany ustanowionych niniejszym rozporządzeniem wymogów związanych ze zdrowiem lub bezpieczeństwem osób lub innymi kwestiami ważnymi z punktu widzenia ochrony interesu publicznego;

| b) | uchybień w towarzyszących mu zharmonizowanych specyfikacjach technicznych lub w specjalnej dokumentacji technicznej (SDT). |
| --- | --- |

b)

uchybień w towarzyszących mu zharmonizowanych specyfikacjach technicznych lub w specjalnej dokumentacji technicznej (SDT).

6.   Państwa członkowskie niebędące państwem członkowskim, które wszczęło procedurę, niezwłocznie informują Komisję i pozostałe państwa członkowskie o wszystkich podjętych przez siebie środkach i przekazują im wszystkie informacje dotyczące niezgodności danego wyrobu budowlanego, którymi dysponują, a w przypadku, gdy wyrażają sprzeciw wobec notyfikowanego środka krajowego, przedstawiają swoje zastrzeżenia.

7.   W przypadku gdy w terminie piętnastu dni od otrzymania informacji, o których mowa w ust. 4, ani żadne państwo członkowskie, ani Komisja nie zgłaszają sprzeciwu wobec środka tymczasowego przyjętego przez dane państwo członkowskie w odniesieniu do danego wyrobu budowlanego, środek ten uznaje się za uzasadniony.

8.   Państwa członkowskie zapewniają niezwłoczne podjęcie właściwych środków ograniczających w odniesieniu do danego wyrobu budowlanego, takich jak wycofanie wyrobu z rynku.

Artykuł 47 ║

Procedura w sprawie środków ochronnych na poziomie Wspólnoty

1.   W przypadku gdy, po ukończeniu procedury określonej w art. 46 ust. 3 i 4, zgłaszane są zastrzeżenia wobec krajowego środka państwa członkowskiego, lub jeżeli Komisja stwierdza sprzeczność krajowego środka z prawodawstwem wspólnotowym, Komisja niezwłocznie rozpoczyna konsultacje z państwami członkowskimi i zainteresowanym podmiotem gospodarczym (zainteresowanymi podmiotami gospodarczymi), wszczynając postępowanie mające na celu ocenę tego środka krajowego. Na podstawie wyników tej oceny Komisja podejmuje decyzję uznającą dany środek za uzasadniony albo nie.

Komisja kieruje swoją decyzję do wszystkich państw członkowskich i niezwłocznie informuje o niej państwa członkowskie i zainteresowany podmiot gospodarczy (zainteresowane podmioty gospodarcze).

2.   W razie uznania krajowego środka za uzasadniony, wszystkie państwa członkowskie podejmują środki konieczne do zapewnienia, by wyrób budowlany niespełniający wymogów został wycofany z ich rynku. Państwa członkowskie informują Komisję o podjętych środkach. W przypadku uznania krajowego środka za nieuzasadniony, państwo członkowskie zobowiązane jest uchylić ten środek.

3.   W razie uznania krajowego środka za uzasadniony i stwierdzenia, że niezgodność danego wyrobu budowlanego wynika z uchybień w normach zharmonizowanych, o których mowa w art. 46 ust. 5 lit. b), Komisja bezwzględnie informuje o tym fakcie zainteresowany europejski organ normalizacyjny (zainteresowane europejskie organy normalizacyjne) i kieruje sprawę do stałego komitetu powołanego na mocy art. 5 dyrektywy 98/34/WE. Komitet, po konsultacji z zainteresowanym europejskim organem normalizacyjnym, niezwłocznie przedstawia swoją opinię.

W razie uznania krajowego środka za uzasadniony i stwierdzenia, że niezgodność danego wyrobu budowlanego wynika z uchybień w Europejskich Dokumentach Oceny (EDO) lub w specjalnej dokumentacji technicznej (SDT), o których mowa w art. 46 ust. 5 lit. b), Komisja podejmuje stosowne środki.

Artykuł 48 ║

Wyroby budowlane stanowiące zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa pomimo spełniania obowiązujących wymogów

1.   W przypadku gdy państwo członkowskie stwierdza, po przeprowadzeniu oceny na mocy art. 46 ust. 1, że wyrób budowlany spełniający wymogi niniejszego rozporządzenia mimo to stanowi zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa lub innych kwestii ważnych z punktu widzenia ochrony interesu publicznego, zobowiązane jest ono zażądać od zainteresowanego podmiotu gospodarczego podjęcia wszelkich odpowiednich, ewentualnie określonych przez nie środków zmierzających do zapewnienia, aby ten wyrób budowlany nie stanowił już zagrożenia przy jego wprowadzaniu do obrotu lub w celu wycofania go z rynku, bądź jego wycofania od użytkowników, w wyznaczonym rozsądnym terminie, stosownym do charakteru zagrożenia.

2.   Zainteresowany podmiot gospodarczy zapewnia podjęcie działań naprawczych w odniesieniu do wszystkich wyrobów budowlanych stanowiących zagrożenie, które podmiot ten udostępnił na rynku w poszczególnych krajach Wspólnoty.

3.   Państwo członkowskie niezwłocznie informuje Komisję i pozostałe państwa członkowskie. Informacje muszą zawierać wszelkie dostępne szczegóły, przede wszystkim dane umożliwiające identyfikację danego wyrobu budowlanego, informacje na temat jego pochodzenia i łańcucha dostaw, charakteru występującego zagrożenia oraz rodzaju i okresu obowiązywania podjętych środków krajowych.

4.   Komisja niezwłocznie rozpoczyna konsultacje z państwami członkowskimi i danym podmiotem gospodarczym (danymi podmiotami gospodarczymi) oraz wszczyna postępowanie mające na celu ocenę tego środka krajowego. Na podstawie wyników tej oceny Komisja podejmuje decyzję, czy dany środek jest uzasadniony, czy nie, oraz proponuje odpowiednie środki, o ile są one konieczne.

5.   Komisja kieruje swoją decyzję do wszystkich państw członkowskich i niezwłocznie informuje o niej państwa członkowskie i zainteresowany podmiot gospodarczy (zainteresowane podmioty gospodarcze).

Artykuł 49 ║

Niezgodność formalna

1.   Bez uszczerbku dla art. 46, w przypadku gdy państwo członkowskie dokona jednego z poniższych ustaleń, zobowiązuje ono właściwy podmiot gospodarczy do usunięcia występującej niezgodności:

| a) | oznakowanie CE zostało umieszczone z pogwałceniem art. 7 lub art. 8; |
| --- | --- |

a)

oznakowanie CE zostało umieszczone z pogwałceniem art. 7 lub art. 8;

| b) | oznakowanie CE nie zostało umieszczone w przypadku, gdy jest ono wymagane na mocy art. 7 ust. 1; |
| --- | --- |

b)

oznakowanie CE nie zostało umieszczone w przypadku, gdy jest ono wymagane na mocy art. 7 ust. 1;

| c) | brak sporządzonej deklaracji właściwości użytkowych, wymaganej na mocy art. 4; |
| --- | --- |

c)

brak sporządzonej deklaracji właściwości użytkowych, wymaganej na mocy art. 4;

| d) | deklaracja właściwości użytkowych, nie została sporządzona zgodnie z przepisami art. 4, 5 i 6; |
| --- | --- |

d)

deklaracja właściwości użytkowych, nie została sporządzona zgodnie z przepisami art. 4, 5 i 6;

| e) | dokumentacja techniczna jest niedostępna lub niekompletna. |
| --- | --- |

e)

dokumentacja techniczna jest niedostępna lub niekompletna.

2.   W przypadku utrzymującej się niezgodności, o której mowa w ust. 1, państwo członkowskie jest zobowiązane podjąć wszelkie odpowiednie środki w celu ograniczenia lub zakazania udostępniania wyrobu budowlanego na rynku, lub zapewnić, aby został on wycofany od użytkowników lub wycofany z rynku.

ROZDZIAŁ IX

Przepisy końcowe

Artykuł 50 ║

Zmiana załączników

1.   Komisja może dokonać zmian w załącznikach I-V.

2.   Środki, których celem jest dokonanie zmian innych niż istotne elementów rozporządzenia, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 51 ust. 2.

Artykuł 51║

Komitet

1.   Komisję wspomaga Stały Komitet ds. Budownictwa.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust.1 - 4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.

3.
     
  Państwa członkowskie zapewniają niezależność członków komitetu, o którym mowa w ust. 1, od stron uczestniczących w procesie oceny zgodności wyrobów budowlanych.

Artykuł 52 ║

Uchylenie

1.   Dyrektywa 89/106/EWG traci moc.

2.   Odniesienia do uchylonej dyrektywy należy traktować jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 53 ║

Przepisy przejściowe

1.   Wyroby budowlane wprowadzone na rynek zgodnie z dyrektywą 89/106/EWG przed dniem 1 lipca 2011 r. uznaje się za zgodne z niniejszym rozporządzeniem.

2.   Producenci i importerzy składają deklarację właściwości użytkowych na podstawie świadectwa zgodności lub deklaracji zgodności wydanych przed dniem 1 lipca 2011 r. zgodnie z dyrektywą 89/106/EWG.

3.   Wytyczne w sprawie Europejskich Zatwierdzeń Technicznych opublikowane przed dniem 1 lipca 2011 r., zgodnie z art. 11 dyrektywy 89/106/EWG,
  oraz wspólne wykładnie procedur oceny wyrobów budowlanych przyjęte przez EOTA do dnia 1 lipca 2011 na podstawie art. 9 ust. 2 dyrektywy 89/106/EWG,
  mogą służyć w charakterze Europejskich Dokumentów Oceny (EDO).
  Jeżeli Komisja stwierdzi, że został osiągnięty odpowiedni poziom specjalistycznej wiedzy naukowo-technicznej w odniesieniu do wytycznych dotyczących Europejskiego Zatwierdzenia Technicznego, upoważnia ona europejskie organy normalizacyjne do ustanowienia na ich podstawie normy zharmonizowanej zgodnie z art. 20 ust. 3a.

4.   Producenci i importerzy mogą wykorzystywać Europejskie Zatwierdzenia Techniczne wystawione zgodnie z art. 9 dyrektywy 89/106/EWG przed dniem 1 lipca 2011 r. w charakterze Europejskiej Oceny Technicznej aż do końca ich okresu ważności.

Artykuł 54 ║

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dwudziestym dniu po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuły 3-21, 26, 27, ║ 28, ║ 46-50, 52 i 53 oraz załączniki I, II, III i VI stosuje się od dnia 1 lipca 2011 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w ║

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 25 lutego 2009 (dotychczas nieopublikowana w Dz.U.).

1

Opinia z dnia 25 lutego 2009 (dotychczas nieopublikowana w Dz.U.).

(2)  Dz.U. C [...] z [...], s. [...].

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europaejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r.

3

Stanowisko Parlamentu Europaejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r.

(4)  Dz.U. L 40 z 11.2.1989, s. 12. ║

4

(5)  
  Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30.

5

Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30.

(6)  
  Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 82.

6

Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 82.

(7)  
  Dz.U. C 91 z 16.4.2003, s. 7. .

7

Dz.U. C 91 z 16.4.2003, s. 7. .

(8)  
  Dz.U. L 204 z 21.7.1998, s. 37.

8

Dz.U. L 204 z 21.7.1998, s. 37.

(9)  
  Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 21.

9

Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 21.

(10)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23. . ║

10

(11)  Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36.

11

(12)  
  5 lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

12

5 lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK I

Podstawowe wymogi dotyczące obiektów budowlanych

Obiekty budowlane jako całość oraz w ich poszczególnych częściach muszą nadawać się do użycia zgodnie z ich przeznaczeniem
  , przy czym należy wziąć pod uwagę zdrowie i bezpieczeństwo osób mających z nimi kontakt przez cały cykl życia użytkowania tych obiektów
  .

Przy normalnej konserwacji podstawowe wymogi dotyczące obiektów budowlanych muszą być spełniane przez gospodarczo uzasadniony okres użytkowania.

1.   WYTRZYMAŁOŚĆ MECHANICZNA I STATECZNOŚĆ

Obiekty budowlane muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby obciążenia mogące na nie działać podczas ich budowy i użytkowania nie prowadziły do:

| a) | zawalenia się całego obiektu budowlanego lub jego części; |
| --- | --- |

a)

zawalenia się całego obiektu budowlanego lub jego części;

| b) | znacznych odkształceń o niedopuszczalnym stopniu; |
| --- | --- |

b)

znacznych odkształceń o niedopuszczalnym stopniu;

| c) | uszkodzenia innych części obiektów budowlanych, urządzeń lub zamontowanego wyposażenia w wyniku znacznych odkształceń elementów nośnych konstrukcji; |
| --- | --- |

c)

uszkodzenia innych części obiektów budowlanych, urządzeń lub zamontowanego wyposażenia w wyniku znacznych odkształceń elementów nośnych konstrukcji;

| d) | uszkodzenia na skutek wypadku w stopniu nieproporcjonalnym do wywołującej go przyczyny. |
| --- | --- |

d)

uszkodzenia na skutek wypadku w stopniu nieproporcjonalnym do wywołującej go przyczyny.

2.   BEZPIECZEŃSTWO POŻAROWE

Obiekty budowlane muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby w przypadku wybuchu pożaru:

| a) | nośność konstrukcji została zachowana przez określony czas; |
| --- | --- |

a)

nośność konstrukcji została zachowana przez określony czas;

| b) | powstawanie i rozprzestrzenianie się ognia i dymu w obiektach budowlanych było ograniczone; |
| --- | --- |

b)

powstawanie i rozprzestrzenianie się ognia i dymu w obiektach budowlanych było ograniczone;

| c) | rozprzestrzenianie się ognia na sąsiednie obiekty budowlane było ograniczone; |
| --- | --- |

c)

rozprzestrzenianie się ognia na sąsiednie obiekty budowlane było ograniczone;

| d) | uwzględnione było bezpieczeństwo ekip ratowniczych. |
| --- | --- |

d)

uwzględnione było bezpieczeństwo ekip ratowniczych.

3.   HIGIENA, ZDROWIE I ŚRODOWISKO NATURALNE

Obiekty budowlane muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby podczas ich budowy, użytkowania i rozbiórki nie stanowiły
  przez cały okres użytkowania
  zagrożenia dla higieny, zdrowia
  i bezpieczeństwa pracowników,
  mieszkańców i sąsiadów, nie wywierały w ciągu ich całego cyklu życia nadmiernego wpływu na jakość środowiska naturalnego ani na klimat, w szczególności w wyniku:

| a) | wydzielania trujących gazów; |
| --- | --- |

a)

wydzielania trujących gazów;

| b) | emisji niebezpiecznych substancji, lotnych związków organicznych, gazów cieplarnianych lub niebezpiecznych cząstek do powietrza wewnątrz i na zewnątrz obiektu budowlanego; |
| --- | --- |

b)

emisji niebezpiecznych substancji, lotnych związków organicznych, gazów cieplarnianych lub niebezpiecznych cząstek do powietrza wewnątrz i na zewnątrz obiektu budowlanego;

| c) | emisji niebezpiecznego promieniowania; |
| --- | --- |

c)

emisji niebezpiecznego promieniowania;

| d) | uwalniania niebezpiecznych substancji do wody pitnej, wody gruntowej, wód morskich lub gleby; |
| --- | --- |

d)

uwalniania niebezpiecznych substancji do wody pitnej, wody gruntowej, wód morskich lub gleby;

| e) | niewłaściwego odprowadzania ścieków, emisji gazów spalinowych lub niewłaściwego usuwania odpadów stałych i płynnych; |
| --- | --- |

e)

niewłaściwego odprowadzania ścieków, emisji gazów spalinowych lub niewłaściwego usuwania odpadów stałych i płynnych;

| f) | obecności wilgoci w częściach obiektów budowlanych lub na powierzchniach w obrębie tych obiektów. |
| --- | --- |

f)

obecności wilgoci w częściach obiektów budowlanych lub na powierzchniach w obrębie tych obiektów.

4.   BEZPIECZEŃSTWO UŻYTKOWANIA

Obiekty budowlane muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby podczas ich obsługi lub eksploatacji nie stwarzały niedopuszczalnego ryzyka wypadków takich jak poślizgnięcia, upadki, zderzenia, oparzenia, porażenia prądem elektrycznym i obrażenia w wyniku eksplozji.

5.   OCHRONA PRZED HAŁASEM

Obiekty budowlane muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby hałas odbierany przez mieszkańców lub osoby znajdujące się w pobliżu tych obiektów nie przekraczał poziomu stanowiącego zagrożenie dla ich zdrowia oraz pozwalał im spać, odpoczywać i pracować w zadowalających warunkach.

6.   OSZCZĘDNOŚĆ ENERGII I IZOLACYJNOŚĆ CIEPLNA

Obiekty budowlane i ich instalacje grzewcze, chłodzące
  , oświetleniowe
  i wentylacyjne muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby utrzymać na niskim poziomie ilość energii wymaganej do ich użytkowania, przy uwzględnieniu miejscowych warunków klimatycznych i potrzeb użytkowników.
  Wyroby budowlane muszą być także energooszczędne; podczas ich cyklu życia muszą one wykorzystywać możliwie jak najmniej energii.

7.   ZRÓWNOWAŻONE WYKORZYSTANIE ZASOBÓW NATURALNYCH

Obiekty budowlane muszą być zaprojektowane, wykonane i rozebrane w taki sposób, aby wykorzystanie zasobów naturalnych było zrównoważone i zapewniało
  co najmniej
  :

| a) | recycling obiektów budowlanych oraz wchodzących w ich skład materiałów i części po rozbiórce; |
| --- | --- |

a)

recycling obiektów budowlanych oraz wchodzących w ich skład materiałów i części po rozbiórce;

| b) | trwałość obiektów budowlanych; |
| --- | --- |

b)

trwałość obiektów budowlanych;

| c) | wykorzystanie w obiektach budowlanych przyjaznych środowisku surowców i materiałów wtórnych. |
| --- | --- |

c)

wykorzystanie w obiektach budowlanych przyjaznych środowisku surowców i materiałów wtórnych.

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK II

Procedura przyjmowania europejskiego dokumentu oceny i wydawania europejskiej oceny technicznej wyrobom budowlanym nieobjętym lub nie w pełni objętym normą zharmonizowaną

| 1. | Jednostka ds. oceny technicznej (JOT) przeprowadza ocenę i wydaje europejską ocenę techniczną (EOT) w obszarze wyrobów, dla którego została wyznaczona.
  Przepisy niniejszego załącznika dotyczące producentów stosuje się również do importerów. |
| --- | --- |

1.

Jednostka ds. oceny technicznej (JOT) przeprowadza ocenę i wydaje europejską ocenę techniczną (EOT) w obszarze wyrobów, dla którego została wyznaczona.

Przepisy niniejszego załącznika dotyczące producentów stosuje się również do importerów.

| 2. | Opracowanie i przyjęcie europejskiego dokumentu oceny przeprowadza się zgodnie z pkt 2.1 do 2.11.






  2.1. | W porozumieniu z jednostkami ds. oceny technicznej wybranego rynku docelowego właściwa jednostka ds. oceny technicznej dokonuje oceny zgodnie z postanowieniami drugiej umowy i projektem programu pracy, wystawia odpowiedni dokument europejskiej oceny technicznej i przekazuje go Komisji i wszystkim pozostałym jednostkom ds. oceny technicznej, wyznaczonym dla tego samego obszaru wyrobów zgodnie z załącznikiem IV tabela 1. |
| --- | --- | --- |

2.

Opracowanie i przyjęcie europejskiego dokumentu oceny przeprowadza się zgodnie z pkt 2.1 do 2.11.

2.1.

W porozumieniu z jednostkami ds. oceny technicznej wybranego rynku docelowego właściwa jednostka ds. oceny technicznej dokonuje oceny zgodnie z postanowieniami drugiej umowy i projektem programu pracy, wystawia odpowiedni dokument europejskiej oceny technicznej i przekazuje go Komisji i wszystkim pozostałym jednostkom ds. oceny technicznej, wyznaczonym dla tego samego obszaru wyrobów zgodnie z załącznikiem IV tabela 1.

| 2.2. | JOT, która otrzymuje wniosek o wydanie EOT (║„odpowiedzialna JOT”) dla wyrobu budowlanego, powiadamia organizację jednostek ds. oceny technicznej, o której mowa w art. 25 ust. 1, i Komisję o zawartości wniosku i o odniesieniu do decyzji Komisji w sprawie oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych, które JOT zamierza zastosować dla tego wyrobu, lub o braku takiej decyzji Komisji. |
| --- | --- |

2.2.

JOT, która otrzymuje wniosek o wydanie EOT (║„odpowiedzialna JOT”) dla wyrobu budowlanego, powiadamia organizację jednostek ds. oceny technicznej, o której mowa w art. 25 ust. 1, i Komisję o zawartości wniosku i o odniesieniu do decyzji Komisji w sprawie oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych, które JOT zamierza zastosować dla tego wyrobu, lub o braku takiej decyzji Komisji.

| 2.3. | W porozumieniu z innymi jednostkami ds. oceny technicznej, właściwa jednostka ds. oceny technicznej dokonuje oceny zgodnie z postanowieniami drugiej umowy i projektem programu pracy, wystawia odpowiedni dokument europejskiej oceny technicznej i przekazuje go Komisji i pozostałym jednostkom ds. oceny technicznej, wyznaczonym dla tego samego obszaru wyrobów zgodnie z tabelą 1załącznika IV. |
| --- | --- |

2.3.

W porozumieniu z innymi jednostkami ds. oceny technicznej, właściwa jednostka ds. oceny technicznej dokonuje oceny zgodnie z postanowieniami drugiej umowy i projektem programu pracy, wystawia odpowiedni dokument europejskiej oceny technicznej i przekazuje go Komisji i pozostałym jednostkom ds. oceny technicznej, wyznaczonym dla tego samego obszaru wyrobów zgodnie z tabelą 1załącznika IV.

| 2.4. | Odpowiedzialna JOT, we współpracy z producentem, uzyskuje istotne informacje dotyczące wyrobu i jego przeznaczenia. Odpowiedzialna JOT powiadamia producenta, jeśli wyrób jest objęty, całkowicie lub częściowo, inną zharmonizowaną specyfikacją techniczną. Odpowiedzialna JOT sporządza następnie projekt pierwszej umowy, która ma być zawarta z producentem, określającej warunki opracowania programu prac. |
| --- | --- |

2.4.

Odpowiedzialna JOT, we współpracy z producentem, uzyskuje istotne informacje dotyczące wyrobu i jego przeznaczenia. Odpowiedzialna JOT powiadamia producenta, jeśli wyrób jest objęty, całkowicie lub częściowo, inną zharmonizowaną specyfikacją techniczną. Odpowiedzialna JOT sporządza następnie projekt pierwszej umowy, która ma być zawarta z producentem, określającej warunki opracowania programu prac.

| 2.5. | W ciągu jednego miesiąca od zawarcia pierwszej umowy producent przedkłada odpowiedzialnej JOT dokumentację techniczną opisującą wyrób, jego przeznaczenie i szczegóły fabrycznej kontroli produkcji, którą stosuje. |
| --- | --- |

2.5.

W ciągu jednego miesiąca od zawarcia pierwszej umowy producent przedkłada odpowiedzialnej JOT dokumentację techniczną opisującą wyrób, jego przeznaczenie i szczegóły fabrycznej kontroli produkcji, którą stosuje.

| 2.6. | W ciągu jednego miesiąca od otrzymania dokumentacji technicznej odpowiedzialna JOT przygotowuje i przesyła producentowi projekt drugiej umowy i projekt programu prac, zawierające wszystkie szczegółowe aspekty i działania, które JOT podejmie, aby ocenić właściwości użytkowe dla określenia zasadniczych właściwości wyrobu w odniesieniu do jego przeznaczenia. Projekt programu prac zawiera co najmniej poniższe części:






  a) | część 1: program oceny wskazujący metody badań, metody obliczeń, metody opisowe, parametry i wszelkie inne środki, w tym kryteria oceny uznane za odpowiednie dla identyfikacji wyrobu, dla oceny właściwości użytkowych w celu określenia jego zasadniczych właściwości w odniesieniu do przeznaczenia, oraz aspekty trwałości dla odpowiednich zasadniczych właściwości; |
| --- | --- | --- |

2.6.

W ciągu jednego miesiąca od otrzymania dokumentacji technicznej odpowiedzialna JOT przygotowuje i przesyła producentowi projekt drugiej umowy i projekt programu prac, zawierające wszystkie szczegółowe aspekty i działania, które JOT podejmie, aby ocenić właściwości użytkowe dla określenia zasadniczych właściwości wyrobu w odniesieniu do jego przeznaczenia. Projekt programu prac zawiera co najmniej poniższe części:

a)

część 1: program oceny wskazujący metody badań, metody obliczeń, metody opisowe, parametry i wszelkie inne środki, w tym kryteria oceny uznane za odpowiednie dla identyfikacji wyrobu, dla oceny właściwości użytkowych w celu określenia jego zasadniczych właściwości w odniesieniu do przeznaczenia, oraz aspekty trwałości dla odpowiednich zasadniczych właściwości;

| b) | część 2: czynności związane ze wstępną inspekcją zakładu, w którym wytwarzany jest wyrób objęty wnioskiem; |
| --- | --- |

b)

część 2: czynności związane ze wstępną inspekcją zakładu, w którym wytwarzany jest wyrób objęty wnioskiem;

| c) | część 3: miejsca, w których zostaną przeprowadzone badania; |
| --- | --- |

c)

część 3: miejsca, w których zostaną przeprowadzone badania;

| d) | część 4: spodziewany czas trwania i koszty. |
| --- | --- |

d)

część 4: spodziewany czas trwania i koszty.

| 2.7. | .Po zawarciu między odpowiedzialną JOT a producentem drugiej umowy zawierającej uzgodniony program prac odpowiedzialna JOT przesyła część 1 programu prac wraz z częścią dokumentacji technicznej związaną z opisem wyrobu i jego przeznaczenia wszystkim pozostałym JOT wyznaczonym dla tego samego obszaru wyrobów budowlanych, o których mowa w tabeli 1 załącznika IV. Te JOT stanowią grupę roboczą, którą koordynuje odpowiedzialna JOT.
  Producent może zwrócić się do wyżej wspomnianej grupy roboczej o wysłuchanie wybranego przez siebie niezależnego eksperta naukowego w celu uzupełnienia informacji dostarczonych JOT. Grupa robocza ma obowiązek przeprowadzić takie przesłuchanie.
  W ciągu dwóch tygodni od otrzymania przez wszystkie JOT, których to dotyczy, powyższych dokumentów od odpowiedzialnej JOT grupa robocza ustala projekt EDO zawierający metody i kryteria oceny właściwości użytkowych dla określenia odpowiednich zasadniczych właściwości, w oparciu o część 1 programu prac oraz o istotne i uzasadnione uwagi techniczne wniesione przez członków grupy. |
| --- | --- |

2.7.

.Po zawarciu między odpowiedzialną JOT a producentem drugiej umowy zawierającej uzgodniony program prac odpowiedzialna JOT przesyła część 1 programu prac wraz z częścią dokumentacji technicznej związaną z opisem wyrobu i jego przeznaczenia wszystkim pozostałym JOT wyznaczonym dla tego samego obszaru wyrobów budowlanych, o których mowa w tabeli 1 załącznika IV. Te JOT stanowią grupę roboczą, którą koordynuje odpowiedzialna JOT.

Producent może zwrócić się do wyżej wspomnianej grupy roboczej o wysłuchanie wybranego przez siebie niezależnego eksperta naukowego w celu uzupełnienia informacji dostarczonych JOT. Grupa robocza ma obowiązek przeprowadzić takie przesłuchanie.

W ciągu dwóch tygodni od otrzymania przez wszystkie JOT, których to dotyczy, powyższych dokumentów od odpowiedzialnej JOT grupa robocza ustala projekt EDO zawierający metody i kryteria oceny właściwości użytkowych dla określenia odpowiednich zasadniczych właściwości, w oparciu o część 1 programu prac oraz o istotne i uzasadnione uwagi techniczne wniesione przez członków grupy.

| 2.8. | Odpowiedzialna JOT ogłasza następnie wszystkim pozostałym JOT projekt EDO wraz z odpowiednią częścią dokumentacji technicznej zawierającą opis wyrobu i jego przeznaczenia.
  W ciągu dwóch tygodni wspomniane powyżej pozostałe JOT zgłaszają odpowiedzialnej JOT istotne informacje związane z ich krajowymi przepisami budowlanymi oraz innymi przepisami prawnymi i administracyjnymi mającymi odpowiednio zastosowanie do wyrobu i jego przeznaczenia. Odpowiedzialna JOT powiadamia członków grupy roboczej i producenta o treści tych uwag. |
| --- | --- |

2.8.

Odpowiedzialna JOT ogłasza następnie wszystkim pozostałym JOT projekt EDO wraz z odpowiednią częścią dokumentacji technicznej zawierającą opis wyrobu i jego przeznaczenia.

W ciągu dwóch tygodni wspomniane powyżej pozostałe JOT zgłaszają odpowiedzialnej JOT istotne informacje związane z ich krajowymi przepisami budowlanymi oraz innymi przepisami prawnymi i administracyjnymi mającymi odpowiednio zastosowanie do wyrobu i jego przeznaczenia. Odpowiedzialna JOT powiadamia członków grupy roboczej i producenta o treści tych uwag.

| 2.9. | Odpowiedzialna JOT, po konsultacji z grupą roboczą, umieszcza te uwagi w projekcie EDO, który przesyła organizacji JOT, o której mowa w art. 25 ust. 1. Po przekazaniu ostatecznego projektu EDO producentowi, który ma tydzień na zgłoszenie uwag, i po zasięgnięciu opinii co najmniej jednej organizacji branżowej wskazanej przez producenta, jeżeli zgłasza on takie życzenie, organizacja JOT przyjmuje EDO jako dokument tymczasowy. Organizacja JOT przesyła kopię przyjętego tymczasowego EDO producentowi i Komisji. Jeśli Komisja, w ciągu piętnastu dni od otrzymania tymczasowego EDO, zgłasza organizacji JOT uwagi dotyczące tego dokumentu, organizacja JOT zmienia odpowiednio dokument. Po upływie tego okresu odpowiedzialna JOT rozpoczyna przygotowania do przeprowadzenia oceny. |
| --- | --- |

2.9.

Odpowiedzialna JOT, po konsultacji z grupą roboczą, umieszcza te uwagi w projekcie EDO, który przesyła organizacji JOT, o której mowa w art. 25 ust. 1. Po przekazaniu ostatecznego projektu EDO producentowi, który ma tydzień na zgłoszenie uwag, i po zasięgnięciu opinii co najmniej jednej organizacji branżowej wskazanej przez producenta, jeżeli zgłasza on takie życzenie, organizacja JOT przyjmuje EDO jako dokument tymczasowy. Organizacja JOT przesyła kopię przyjętego tymczasowego EDO producentowi i Komisji. Jeśli Komisja, w ciągu piętnastu dni od otrzymania tymczasowego EDO, zgłasza organizacji JOT uwagi dotyczące tego dokumentu, organizacja JOT zmienia odpowiednio dokument. Po upływie tego okresu odpowiedzialna JOT rozpoczyna przygotowania do przeprowadzenia oceny.

| 2.10. | Odpowiedzialna JOT przeprowadza ocenę zgodnie z postanowieniami przyjętego tymczasowego EDO, a następnie wydaje odpowiednią EOT. |
| --- | --- |

2.10.

Odpowiedzialna JOT przeprowadza ocenę zgodnie z postanowieniami przyjętego tymczasowego EDO, a następnie wydaje odpowiednią EOT.

| 2.11. | Po wydaniu pierwszej EOT na podstawie danego tymczasowego EDO przez odpowiedzialną JOT ten EDO jest w stosownych przypadkach korygowany przez organizację JOT na podstawie wniosku zgłoszonego przez odpowiedzialną JOT. Ostateczny EDO zostaje następnie przyjęty przez organizację JOT i przesłany Komisji. Komisja publikuje odniesienie do ostatecznego EDO w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.11.

Po wydaniu pierwszej EOT na podstawie danego tymczasowego EDO przez odpowiedzialną JOT ten EDO jest w stosownych przypadkach korygowany przez organizację JOT na podstawie wniosku zgłoszonego przez odpowiedzialną JOT. Ostateczny EDO zostaje następnie przyjęty przez organizację JOT i przesłany Komisji. Komisja publikuje odniesienie do ostatecznego EDO w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

| 3. | Gdy odniesienie do ostatecznego EDO zostanie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, przygotowania do wydania europejskich ocen technicznych na podstawie kolejnych wniosków, dotyczących wyrobów budowlanych o podobnych jak w pierwszym wniosku zasadniczych właściwościach w odniesieniu do ich przeznaczenia, przeprowadza się zgodnie z wyżej wymienionym ostatecznym EDO. |
| --- | --- |

3.

Gdy odniesienie do ostatecznego EDO zostanie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, przygotowania do wydania europejskich ocen technicznych na podstawie kolejnych wniosków, dotyczących wyrobów budowlanych o podobnych jak w pierwszym wniosku zasadniczych właściwościach w odniesieniu do ich przeznaczenia, przeprowadza się zgodnie z wyżej wymienionym ostatecznym EDO.

| 4. | Przedstawiciel Komisji może uczestniczyć jako obserwator we wszystkich zebraniach grupy roboczej, o której mowa w pkt 2.7. |
| --- | --- |

4.

Przedstawiciel Komisji może uczestniczyć jako obserwator we wszystkich zebraniach grupy roboczej, o której mowa w pkt 2.7.

| 5. | Jeżeli wszystkie JOT i producent nie uzgodnią EDO, organizacja JOT przedkłada tę kwestię Komisji w celu przyjęcia odpowiedniego rozstrzygnięcia. |
| --- | --- |

5.

Jeżeli wszystkie JOT i producent nie uzgodnią EDO, organizacja JOT przedkłada tę kwestię Komisji w celu przyjęcia odpowiedniego rozstrzygnięcia.

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK III

▐

| 1. | Nr ... (niepowtarzalny kod identyfikacyjny wyrobu) |
| --- | --- |

1.

Nr ... (niepowtarzalny kod identyfikacyjny wyrobu)

| 2. | Nazwa lub znak identyfikujący oraz adres (upoważnionego przedstawiciela) producenta:
  ...
  ... |
| --- | --- |

2.

Nazwa lub znak identyfikujący oraz adres (upoważnionego przedstawiciela) producenta:

...

...

| 3. | Niniejsza deklaracja właściwości użytkowych wydana zostaje na wyłączną odpowiedzialność producenta:
  ...
  ... |
| --- | --- |

3.

Niniejsza deklaracja właściwości użytkowych wydana zostaje na wyłączną odpowiedzialność producenta:

...

...

| 4. | Identyfikacja wyrobu (pozwalająca na identyfikowalność)
  oraz wskazanie przewidywanego zastosowania ogólnego
  :
  ...
  ... |
| --- | --- |

4.

Identyfikacja wyrobu (pozwalająca na identyfikowalność)
  oraz wskazanie przewidywanego zastosowania ogólnego
  :

...

...

| 5. | Właściwości użytkowe wyrobu określonego powyżej są zgodne z właściwościami użytkowymi deklarowanymi w pkt 7. |
| --- | --- |

5.

Właściwości użytkowe wyrobu określonego powyżej są zgodne z właściwościami użytkowymi deklarowanymi w pkt 7.

| 6. | ...(nazwa, numer jednostki notyfikowanej, w stosownym przypadku)
  przeprowadził(-a/-o) ... (opis interwencji)


  zgodnie z systemem oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych nr ...


  i wydał(-a/-o) ... (świadectwo zgodności wyrobu, świadectwo zgodności fabrycznej kontroli produkcji, sprawozdania z badań – w stosownych przypadkach):
  ...
  ... |
| --- | --- |

6.

...(nazwa, numer jednostki notyfikowanej, w stosownym przypadku)

przeprowadził(-a/-o) ... (opis interwencji)

zgodnie z systemem oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych nr ...

i wydał(-a/-o) ... (świadectwo zgodności wyrobu, świadectwo zgodności fabrycznej kontroli produkcji, sprawozdania z badań – w stosownych przypadkach):

...

...

| 7. | Deklaracja właściwości użytkowych (wykaz, poziomy lub klasy i odniesienie do odpowiedniej zharmonizowanej specyfikacji technicznej / specjalnej dokumentacji technicznej stosowanej w celu oceny właściwości użytkowych dla określenia deklarowanych zasadniczych właściwości)







  Nazwa deklarowanej zasadniczej właściwości | Poziom lub klasa właściwości użytkowych dla określenia deklarowanej zasadniczej właściwości | Odniesienie do zharmonizowanej specyfikacji technicznej / specjalnej dokumentacji technicznej |
| --- | --- | --- | --- |
| | | |
| | | |
| | | |

7.

Deklaracja właściwości użytkowych (wykaz, poziomy lub klasy i odniesienie do odpowiedniej zharmonizowanej specyfikacji technicznej / specjalnej dokumentacji technicznej stosowanej w celu oceny właściwości użytkowych dla określenia deklarowanych zasadniczych właściwości)

Nazwa deklarowanej zasadniczej właściwości

Poziom lub klasa właściwości użytkowych dla określenia deklarowanej zasadniczej właściwości

Odniesienie do zharmonizowanej specyfikacji technicznej / specjalnej dokumentacji technicznej

Podpisano w imieniu i na rzecz: ...

| ...
  (miejsce i data wydania) | ...
  (nazwisko, stanowisko)(podpis) |
| --- | --- |

...

(miejsce i data wydania)

...

(nazwisko, stanowisko)(podpis)

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK IV

Substancje niebezpieczne do zgłoszenia w deklaracji właściwości użytkowych

1.
     
  Substancje stwarzające duże zagrożenie

| a) | substancje umieszczone na liście substancji oczekujących w ramach REACH (rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) oraz utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (1), |
| --- | --- |

a)

substancje umieszczone na liście substancji oczekujących w ramach REACH (rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) oraz utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (1),

| b) | substancje trwałe, zdolne do bioakumulacji lub toksyczne (z ang. PBT) zgodnie z REACH (rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006), |
| --- | --- |

b)

substancje trwałe, zdolne do bioakumulacji lub toksyczne (z ang. PBT) zgodnie z REACH (rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006),

| c) | substancje niezwykle trwałe lub w dużym stopniu zdolne do bioakumulacji (z ang. vPvB) zgodnie z REACH (rozporządzenie (WE) nr 1907/2006), |
| --- | --- |

c)

substancje niezwykle trwałe lub w dużym stopniu zdolne do bioakumulacji (z ang. vPvB) zgodnie z REACH (rozporządzenie (WE) nr 1907/2006),

| d) | substancje rakotwórcze, mutagenne i toksycznie wpływające na reprodukcję, kategorii 1 lub 2, zgodnie z dyrektywą Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (2). |
| --- | --- |

d)

substancje rakotwórcze, mutagenne i toksycznie wpływające na reprodukcję, kategorii 1 lub 2, zgodnie z dyrektywą Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (2).

2.
     
  Substancje z pewnymi klasyfikacjami

Substancje spełniające kryteria klasyfikacji określone w dyrektywie 67/548/EWG w następujących kategoriach:

| a) | rakotwórcze, mutagenne i toksycznie wpływające na reprodukcję, kategorii 3, |
| --- | --- |

a)

rakotwórcze, mutagenne i toksycznie wpływające na reprodukcję, kategorii 3,

| b) | substancje chronicznie toksyczne (R48), |
| --- | --- |

b)

substancje chronicznie toksyczne (R48),

| c) | substancje niebezpieczne dla środowiska z możliwymi skutkami długoterminowymi (R50-53), |
| --- | --- |

c)

substancje niebezpieczne dla środowiska z możliwymi skutkami długoterminowymi (R50-53),

| d) | substancje niszczące warstwę ozonową (R59), |
| --- | --- |

d)

substancje niszczące warstwę ozonową (R59),

| e) | substancje mogące wywoływać uczulenia na skutek ich wdychania (R42), |
| --- | --- |

e)

substancje mogące wywoływać uczulenia na skutek ich wdychania (R42),

| f) | substancje mogące wywoływać uczulenia na skutek kontaktu ze skórą (R43). |
| --- | --- |

f)

substancje mogące wywoływać uczulenia na skutek kontaktu ze skórą (R43).

3.
     
  Priorytetowe substancje niebezpieczne

Priorytetowe substancje niebezpieczne wymienione w załączniku X do dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (3) (ramowa dyrektywa wodna).

---

(1)  

  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

(2)  

  Dz.U. 196 z 16.8.1967, s. 1.

(3)  

  Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1.

Piątek, 24 kwietnia 2010 r.ZAŁĄCZNIK V

Obszary wyrobów i wymogi dotyczące jednostek ds. oceny technicznej

Tabela 1 –   Obszary wyrobów

| Kod obszaru | Obszar wyrobu | Rodziny wyrobów budowlanych |
| --- | --- | --- |
| A | INŻYNIERIA LĄDOWA I WODNA | Geowłókniny i wyroby pochodne – urządzenia uliczne - pokrycia podłogowe, elementy i wykończenie nawierzchni brukowanych i drogowych – kruszywa – materiały budownictwa drogowego – rury, zbiorniki i urządzenia towarzyszące niestykające się z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi – podłoża, w tym podwieszane, dróg i innych powierzchni przejezdnych - powłoki cienkowarstwowe bitumiczne i betonowe – elementy kanalizacji ściekowej – osłony przed spadającymi kamieniami – zestawy uszczelnienia pomostu mostu w postaci płynnej – szczeliny dylatacyjne mostów drogowych |
| B | PREFABRYKOWANE ELEMENTY BUDOWLANE CAŁE I CZĘŚCIOWE | Zestawy ram drewnianych i prefabrykowanych konstrukcji budowlanych z drewna – konstrukcje budynków chłodniczych i obudów chłodni – elementy budynków prefabrykowanych – elementy budynków o konstrukcji szkieletowej z betonu i z metalu |
| C | MATERIAŁY I KOMPONENTY NOŚNE | Elementy konstrukcji drewnianych i urządzenia pomocnicze – cement, wapno budowlane i inne spoiwa hydrauliczne – stal zbrojeniowa i sprężająca do betonu – elementy konstrukcyjne i pomocnicze z metalu - wyroby związane z betonem, zaprawą i podlewką - łożyska konstrukcyjne - wyroby prefabrykowane z betonu – elementy schodów prefabrykowanych - lekkie kompozytowe belki i słupy drewnopochodne - zestawy zakotwień i cięgien do sprężania konstrukcji – śruby kotwiące |
| D | POKRYCIE DACHOWE I PRZEGRODY BUDOWLANE | Zestawy ścian osłonowych - pokrycia dachowe, lampy dachowe, okna dachowe i urządzenia towarzyszące – wyroby ze szkła płaskiego, profilowanego i płyty szklane - drzwi i okna wewnętrzne i zewnętrzne, otwory i oświetlenie dachowe – zestawy uszczelnienia dachu w postaci płynnej - zestawy okładzin ścian zewnętrznych - systemy oszklenia ze spoiwem konstrukcyjnym - systemy pokryć dachowych z elastycznych wyrobów wodochronnych mocowanych mechanicznie - samonośne półprzezroczyste zestawy dachowe - płyty powłokowe sprężone nośne drewnopochodne prefabrykowane i płyty zespolone lekkie samonośne prefabrykowane |
| E | KOMPONENTY I ZESTAWY BUDOWLANE WEWNĘTRZNE I ZEWNĘTRZNE | Urządzenia sanitarne – płyty drewnopochodne - wyroby murarskie i wyroby pokrewne - wewnętrzne i zewnętrzne wykończenia ścian i sufitów - wyroby gipsowe – zestawy ścian działowych – wodoodporne okładziny ścian i podłóg pomieszczeń mokrych - systemy nienośnych szalunków traconych opartych na pustakach lub płytach z materiałów izolacyjnych i/lub z betonu |
| F | ELEMENTY GRZEWCZE, WENTYLACYJNE I IZOLACYJNE | Kominy, przewody kominowe i wyroby pokrewne urządzenia do ogrzewania pomieszczeń – materiały termoizolacyjne - złożone systemy izolacji cieplnej – materiały izolujące do dachów odwróconych - zestawy typu „Veture” |
| G | WIĄZANIA: USZCZELNIENIA I KLEJE | Spoiwa budowlane – szpile do wiązań / łączniki – trójwymiarowe płytki kolczaste – bolce, śruby kotwiące - płyty ścienne ze stali nierdzewnej - kształtki drążone do odprowadzania wilgoci z murów – mocowania okładzin ścian zewnętrznych i dachów płaskich i dwuspadowych – łączniki warstwowych elementów betonowych – hermetyczne i wodoszczelne uszczelnienia rur w otworach ściennych i podłogowych - zestawy, profile i taśmy uszczelniające – złącza uszczelniające międzypłytowe – mocowania elastyczne podwieszane – pręty sprężające – złącza punktowe – repelenty i powłoki stosowane na powierzchnie – mocowania poziomujące do dachów, ścian i urządzeń wewnętrznych – produkty i impregnaty wodoszczelne |
| H | URZĄDZENIA PRZECIWPOŻAROWE I WYROBY POCHODNE | Alarmy pożarowe, wykrywacze pożarowe, stały sprzęt przeciwpożarowy, produkty służące do opanowywania ognia i dymu oraz zabezpieczające przed wybuchem – produkty powstrzymujące ogień, impregnujące przed ogniem i ochronne |
| I | INSTALACJA ELEKTRYCZNA | Wszelkie wyroby budowlane związane z instalacją elektryczną. |
| J | INSTALACJA GAZOWA | Wszelkie wyroby budowlane związane z instalacją gazową. |
| K | WODOCIĄGI I KANALIZACJA | Zestaw z syfonem zamykanym półmechanicznym na wpuście bez syfonu - zestaw zwieńczenia studzienki rewizyjnej złożony z pokrywy i obręczy dodatkowych z tworzyw sztucznych o różnym zastosowaniu – zestawy rurażu wody ciepłej i zimnej, w tym przeznaczonej do spożycia przez ludzi – ruraż dla kanalizacji i zlewni tłocznej i zwykłej – złącza elastyczne kanalizacji grawitacyjnej i tłocznej oraz kolektorów deszczowych – bezwodne toalety kompostowe |

Kod obszaru

Obszar wyrobu

Rodziny wyrobów budowlanych

A

INŻYNIERIA LĄDOWA I WODNA

Geowłókniny i wyroby pochodne – urządzenia uliczne - pokrycia podłogowe, elementy i wykończenie nawierzchni brukowanych i drogowych – kruszywa – materiały budownictwa drogowego – rury, zbiorniki i urządzenia towarzyszące niestykające się z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi – podłoża, w tym podwieszane, dróg i innych powierzchni przejezdnych - powłoki cienkowarstwowe bitumiczne i betonowe – elementy kanalizacji ściekowej – osłony przed spadającymi kamieniami – zestawy uszczelnienia pomostu mostu w postaci płynnej – szczeliny dylatacyjne mostów drogowych

B

PREFABRYKOWANE ELEMENTY BUDOWLANE CAŁE I CZĘŚCIOWE

Zestawy ram drewnianych i prefabrykowanych konstrukcji budowlanych z drewna – konstrukcje budynków chłodniczych i obudów chłodni – elementy budynków prefabrykowanych – elementy budynków o konstrukcji szkieletowej z betonu i z metalu

C

MATERIAŁY I KOMPONENTY NOŚNE

Elementy konstrukcji drewnianych i urządzenia pomocnicze – cement, wapno budowlane i inne spoiwa hydrauliczne – stal zbrojeniowa i sprężająca do betonu – elementy konstrukcyjne i pomocnicze z metalu - wyroby związane z betonem, zaprawą i podlewką - łożyska konstrukcyjne - wyroby prefabrykowane z betonu – elementy schodów prefabrykowanych - lekkie kompozytowe belki i słupy drewnopochodne - zestawy zakotwień i cięgien do sprężania konstrukcji – śruby kotwiące

D

POKRYCIE DACHOWE I PRZEGRODY BUDOWLANE

Zestawy ścian osłonowych - pokrycia dachowe, lampy dachowe, okna dachowe i urządzenia towarzyszące – wyroby ze szkła płaskiego, profilowanego i płyty szklane - drzwi i okna wewnętrzne i zewnętrzne, otwory i oświetlenie dachowe – zestawy uszczelnienia dachu w postaci płynnej - zestawy okładzin ścian zewnętrznych - systemy oszklenia ze spoiwem konstrukcyjnym - systemy pokryć dachowych z elastycznych wyrobów wodochronnych mocowanych mechanicznie - samonośne półprzezroczyste zestawy dachowe - płyty powłokowe sprężone nośne drewnopochodne prefabrykowane i płyty zespolone lekkie samonośne prefabrykowane

E

KOMPONENTY I ZESTAWY BUDOWLANE WEWNĘTRZNE I ZEWNĘTRZNE

Urządzenia sanitarne – płyty drewnopochodne - wyroby murarskie i wyroby pokrewne - wewnętrzne i zewnętrzne wykończenia ścian i sufitów - wyroby gipsowe – zestawy ścian działowych – wodoodporne okładziny ścian i podłóg pomieszczeń mokrych - systemy nienośnych szalunków traconych opartych na pustakach lub płytach z materiałów izolacyjnych i/lub z betonu

F

ELEMENTY GRZEWCZE, WENTYLACYJNE I IZOLACYJNE

Kominy, przewody kominowe i wyroby pokrewne urządzenia do ogrzewania pomieszczeń – materiały termoizolacyjne - złożone systemy izolacji cieplnej – materiały izolujące do dachów odwróconych - zestawy typu „Veture”

G

WIĄZANIA: USZCZELNIENIA I KLEJE

Spoiwa budowlane – szpile do wiązań / łączniki – trójwymiarowe płytki kolczaste – bolce, śruby kotwiące - płyty ścienne ze stali nierdzewnej - kształtki drążone do odprowadzania wilgoci z murów – mocowania okładzin ścian zewnętrznych i dachów płaskich i dwuspadowych – łączniki warstwowych elementów betonowych – hermetyczne i wodoszczelne uszczelnienia rur w otworach ściennych i podłogowych - zestawy, profile i taśmy uszczelniające – złącza uszczelniające międzypłytowe – mocowania elastyczne podwieszane – pręty sprężające – złącza punktowe – repelenty i powłoki stosowane na powierzchnie – mocowania poziomujące do dachów, ścian i urządzeń wewnętrznych – produkty i impregnaty wodoszczelne

H

URZĄDZENIA PRZECIWPOŻAROWE I WYROBY POCHODNE

Alarmy pożarowe, wykrywacze pożarowe, stały sprzęt przeciwpożarowy, produkty służące do opanowywania ognia i dymu oraz zabezpieczające przed wybuchem – produkty powstrzymujące ogień, impregnujące przed ogniem i ochronne

I

INSTALACJA ELEKTRYCZNA

Wszelkie wyroby budowlane związane z instalacją elektryczną.

J

INSTALACJA GAZOWA

Wszelkie wyroby budowlane związane z instalacją gazową.

K

WODOCIĄGI I KANALIZACJA

Zestaw z syfonem zamykanym półmechanicznym na wpuście bez syfonu - zestaw zwieńczenia studzienki rewizyjnej złożony z pokrywy i obręczy dodatkowych z tworzyw sztucznych o różnym zastosowaniu – zestawy rurażu wody ciepłej i zimnej, w tym przeznaczonej do spożycia przez ludzi – ruraż dla kanalizacji i zlewni tłocznej i zwykłej – złącza elastyczne kanalizacji grawitacyjnej i tłocznej oraz kolektorów deszczowych – bezwodne toalety kompostowe

Tabela 2 –   Wymogi dotyczące jednostek ds. oceny technicznej

| Kompetencje | Opis kompetencji | Wymogi |
| --- | --- | --- |
| 1. | Analiza ryzyka |

Kompetencje

Opis kompetencji

Wymogi

1.

Analiza ryzyka

Określanie możliwych zagrożeń i korzyści związanych ze stosowaniem innowacyjnych wyrobów budowlanych w przypadku gdy brak jest ustalonej/skonsolidowanej informacji technicznej dotyczącej właściwości użytkowych tych wyrobów podczas ich instalowania w obiektach budowlanych.

JOT jest niezależna od zainteresowanych podmiotów i nie ma żadnych szczególnych interesów związanych z prowadzoną działalnością.

Ponadto JOT posiada personel, który:

| a) | jest obiektywny i potrafi dokonać rzetelnej oceny technicznej; |
| --- | --- |

a)

jest obiektywny i potrafi dokonać rzetelnej oceny technicznej;

| b) | posiada szczegółową znajomość przepisów prawnych i innych wymogów obowiązujących w państwach członkowskich, dotyczących obszarów wyrobów, dla których JOT ma być wyznaczona; |
| --- | --- |

b)

posiada szczegółową znajomość przepisów prawnych i innych wymogów obowiązujących w państwach członkowskich, dotyczących obszarów wyrobów, dla których JOT ma być wyznaczona;

| c) | posiada ogólną wiedzę na temat praktyki budowlanej oraz szczegółową wiedzę techniczną dotyczącą obszarów wyrobów, dla których JOT ma być wyznaczona; |
| --- | --- |

c)

posiada ogólną wiedzę na temat praktyki budowlanej oraz szczegółową wiedzę techniczną dotyczącą obszarów wyrobów, dla których JOT ma być wyznaczona;

| d) | posiada szczegółową znajomość specyficznych zagrożeń związanych z budownictwem oraz jego aspektów technicznych; |
| --- | --- |

d)

posiada szczegółową znajomość specyficznych zagrożeń związanych z budownictwem oraz jego aspektów technicznych;

| e) | posiada szczegółową znajomość istniejących norm zharmonizowanych i metod badań w obszarach wyrobów, dla których JOT ma być wyznaczona; |
| --- | --- |

e)

posiada szczegółową znajomość istniejących norm zharmonizowanych i metod badań w obszarach wyrobów, dla których JOT ma być wyznaczona;

| f) | ma odpowiednie umiejętności językowe. |
| --- | --- |

f)

ma odpowiednie umiejętności językowe.

| 2. | Określanie kryteriów technicznych |
| --- | --- |

2.

Określanie kryteriów technicznych

Przekształcanie wyników analizy ryzyka na kryteria techniczne służące do oceny zachowania i właściwości użytkowych wyrobów budowlanych w odniesieniu do spełniania obowiązujących wymogów krajowych;

informacje techniczne potrzebne podmiotom uczestniczącym w procesie budowlanym jako potencjalni użytkownicy wyrobów budowlanych (producenci, projektanci, przedsiębiorcy budowlani, instalatorzy).

| 3. | Określanie metod oceny |
| --- | --- |

3.

Określanie metod oceny

Projektowanie i zatwierdzanie odpowiednich metod (badań i obliczeń) służących do oceny właściwości użytkowych dla określenia zasadniczych właściwości wyrobów budowlanych, z uwzględnieniem aktualnego stanu wiedzy i technologii.

| 4. | Ustalanie określonej fabrycznej kontroli produkcji |
| --- | --- |

4.

Ustalanie określonej fabrycznej kontroli produkcji

Analiza i ocena procesu wytwarzania określonego wyrobu w celu ustalenia odpowiednich środków zapewniających stałość wyrobu w ciągu danego procesu wytwarzania.

JOT posiada personel, który ma odpowiednią znajomość związków zachodzących między procesami wytwarzania a właściwościami wyrobu związanymi z fabryczną kontrolą produkcji.

| 5. | Ocena wyrobu |
| --- | --- |

5.

Ocena wyrobu

Ocena właściwości użytkowych dla określenia zasadniczych właściwości wyrobów budowlanych na podstawie zharmonizowanych metod z uwzględnieniem zharmonizowanych kryteriów.

Oprócz spełniania wymogów wymienionych w pkt. 1, 2 i 3 JOT dysponuje środkami i wyposażeniem niezbędnymi do oceny właściwości użytkowych dla określenia zasadniczych właściwości wyrobów budowlanych w obszarach wyrobów, dla których JOT ma być wyznaczona.

| 6. | Zarządzanie ogólne |
| --- | --- |

6.

Zarządzanie ogólne

Zapewnienie spójności, wiarygodności, obiektywizmu i identyfikowalności poprzez stałe stosowanie odpowiednich metod zarządzania.

JOT posiada:

| a) | dowody potwierdzające przestrzeganie dobrej praktyki administracyjnej; |
| --- | --- |

a)

dowody potwierdzające przestrzeganie dobrej praktyki administracyjnej;

| b) | politykę i dodatkowe procedury służące zapewnieniu poufności informacji szczególnie chronionych w obrębie JOT i wszystkich jej partnerów; |
| --- | --- |

b)

politykę i dodatkowe procedury służące zapewnieniu poufności informacji szczególnie chronionych w obrębie JOT i wszystkich jej partnerów;

| c) | system kontroli dokumentów zapewniający rejestrację, identyfikowalność, utrzymanie i archiwizację wszystkich istotnych dokumentów; |
| --- | --- |

c)

system kontroli dokumentów zapewniający rejestrację, identyfikowalność, utrzymanie i archiwizację wszystkich istotnych dokumentów;

| d) | mechanizm audytu wewnętrznego i kontroli zarządzania zapewniający regularne sprawdzanie, czy stosowane są właściwe metody zarządzania; |
| --- | --- |

d)

mechanizm audytu wewnętrznego i kontroli zarządzania zapewniający regularne sprawdzanie, czy stosowane są właściwe metody zarządzania;

| e) | procedurę obiektywnego rozpatrywania odwołań i skarg. |
| --- | --- |

e)

procedurę obiektywnego rozpatrywania odwołań i skarg.

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK VI

Ocena i weryfikacja stałości właściwości użytkowych

1.   SYSTEMY OCENY I WERYFIKACJI STAŁOŚCI WŁAŚCIWOŚCI UŻYTKOWYCH

| 1.1. | System 1+
  – Deklaracja właściwości użytkowych dla określenia zasadniczych właściwości wyrobu, dokonywana przez producenta na podstawie następujących danych:






  a) | producent przeprowadza:






  (i) | fabryczną kontrolę produkcji (FKP); |
| --- | --- | --- | --- |

1.1.

System 1+
  – Deklaracja właściwości użytkowych dla określenia zasadniczych właściwości wyrobu, dokonywana przez producenta na podstawie następujących danych:

a)

producent przeprowadza:

(i)

fabryczną kontrolę produkcji (FKP);

| (ii) | dalsze badania próbek pobranych w fabryce zgodnie z ustalonym planem badań; |
| --- | --- |

(ii)

dalsze badania próbek pobranych w fabryce zgodnie z ustalonym planem badań;

| b) | jednostka notyfikowana wydaje świadectwo zgodności wyrobu na podstawie:






  (i) | ustalenia typu wyrobu na podstawie badań typu (w tym badań wyrywkowych), obliczeń typu, zestawionych w tabelach wartości lub opisowej dokumentacji wyrobu; |
| --- | --- | --- |

b)

jednostka notyfikowana wydaje świadectwo zgodności wyrobu na podstawie:

(i)

ustalenia typu wyrobu na podstawie badań typu (w tym badań wyrywkowych), obliczeń typu, zestawionych w tabelach wartości lub opisowej dokumentacji wyrobu;

| (ii) | wstępnej inspekcji zakładu produkcyjnego i FKP; |
| --- | --- |

(ii)

wstępnej inspekcji zakładu produkcyjnego i FKP;

| (iii) | stałego nadzoru nad FKP i jej oceny; |
| --- | --- |

(iii)

stałego nadzoru nad FKP i jej oceny;

| (iv) | kontrolnego badania próbek pobranych w fabryce. |
| --- | --- |

(iv)

kontrolnego badania próbek pobranych w fabryce.

| 1.2. | System 1
  – Deklaracja właściwości użytkowych dla określenia zasadniczych właściwości wyrobu, dokonywana przez producenta na podstawie następujących danych:






  a) | producent przeprowadza:






  (i) | fabryczną kontrolę produkcji; |
| --- | --- | --- | --- |

1.2.

System 1
  – Deklaracja właściwości użytkowych dla określenia zasadniczych właściwości wyrobu, dokonywana przez producenta na podstawie następujących danych:

a)

producent przeprowadza:

(i)

fabryczną kontrolę produkcji;

| (ii) | dalsze badania próbek pobranych w fabryce przez producenta zgodnie z ustalonym planem badań; |
| --- | --- |

(ii)

dalsze badania próbek pobranych w fabryce przez producenta zgodnie z ustalonym planem badań;

| b) | jednostka notyfikowana wydaje świadectwo zgodności wyrobu na podstawie:






  (i) | ustalenia typu wyrobu na podstawie badań typu (w tym badań wyrywkowych), obliczeń typu, zestawionych w tabelach wartości lub opisowej dokumentacji wyrobu; |
| --- | --- | --- |

b)

jednostka notyfikowana wydaje świadectwo zgodności wyrobu na podstawie:

(i)

ustalenia typu wyrobu na podstawie badań typu (w tym badań wyrywkowych), obliczeń typu, zestawionych w tabelach wartości lub opisowej dokumentacji wyrobu;

| (ii) | wstępnej inspekcji zakładu produkcyjnego i FKP; |
| --- | --- |

(ii)

wstępnej inspekcji zakładu produkcyjnego i FKP;

| (iii) | stałego nadzoru nad FKP i jej oceny. |
| --- | --- |

(iii)

stałego nadzoru nad FKP i jej oceny.

| 1.3. | System 2+
  – Deklaracja właściwości użytkowych dla określenia zasadniczych właściwości wyrobu, dokonywana przez producenta na podstawie następujących danych:






  a) | producent przeprowadza:






  (i) | ustalenie typu wyrobu na podstawie badań typu (w tym badań wyrywkowych), obliczeń typu, zestawionych w tabelach wartości lub opisowej dokumentacji wyrobu; |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.

System 2+
  – Deklaracja właściwości użytkowych dla określenia zasadniczych właściwości wyrobu, dokonywana przez producenta na podstawie następujących danych:

a)

producent przeprowadza:

(i)

ustalenie typu wyrobu na podstawie badań typu (w tym badań wyrywkowych), obliczeń typu, zestawionych w tabelach wartości lub opisowej dokumentacji wyrobu;

| (ii) | fabryczną kontrolę produkcji; |
| --- | --- |

(ii)

fabryczną kontrolę produkcji;

| (iii) | badania próbek pobranych w fabryce zgodnie z ustalonym planem badań; |
| --- | --- |

(iii)

badania próbek pobranych w fabryce zgodnie z ustalonym planem badań;

| b) | jednostka notyfikowana wydaje świadectwo zgodności FKP na podstawie:






  (i) | wstępnej inspekcji zakładu produkcyjnego i FKP; |
| --- | --- | --- |

b)

jednostka notyfikowana wydaje świadectwo zgodności FKP na podstawie:

(i)

wstępnej inspekcji zakładu produkcyjnego i FKP;

| (ii) | stałego nadzoru nad FKP i jej oceny. |
| --- | --- |

(ii)

stałego nadzoru nad FKP i jej oceny.

| 1.4. | System 3
  – Deklaracja właściwości użytkowych dla określenia zasadniczych właściwości wyrobu, dokonywana przez producenta na podstawie następujących danych:






  a) | producent przeprowadza fabryczną kontrolę produkcji; |
| --- | --- | --- |

1.4.

System 3
  – Deklaracja właściwości użytkowych dla określenia zasadniczych właściwości wyrobu, dokonywana przez producenta na podstawie następujących danych:

a)

producent przeprowadza fabryczną kontrolę produkcji;

| b) | jednostka notyfikowana dokonuje ustalenia typu wyrobu na podstawie badań typu (w oparciu o badania wyrywkowe przeprowadzone przez producenta), obliczeń typu, zestawionych w tabelach wartości lub opisowej dokumentacji wyrobu. |
| --- | --- |

b)

jednostka notyfikowana dokonuje ustalenia typu wyrobu na podstawie badań typu (w oparciu o badania wyrywkowe przeprowadzone przez producenta), obliczeń typu, zestawionych w tabelach wartości lub opisowej dokumentacji wyrobu.

| 1.5. | System 4
  – Deklaracja właściwości użytkowych dla określenia zasadniczych właściwości wyrobu, dokonywana przez producenta na podstawie następujących danych:






  a) | producent przeprowadza:






  (i) | ustalenie typu wyrobu na podstawie badań typu, obliczeń typu, zestawionych w tabelach wartości lub opisowej dokumentacji wyrobu; |
| --- | --- | --- | --- |

1.5.

System 4
  – Deklaracja właściwości użytkowych dla określenia zasadniczych właściwości wyrobu, dokonywana przez producenta na podstawie następujących danych:

a)

producent przeprowadza:

(i)

ustalenie typu wyrobu na podstawie badań typu, obliczeń typu, zestawionych w tabelach wartości lub opisowej dokumentacji wyrobu;

| (ii) | fabryczną kontrolę produkcji; |
| --- | --- |

(ii)

fabryczną kontrolę produkcji;

| b) | brak zadań dla jednostki notyfikowanej. |
| --- | --- |

b)

brak zadań dla jednostki notyfikowanej.

2.   JEDNOSTKI BIORĄCE UDZIAŁ W OCENIE I WERYFIKACJI STAŁOŚCI WŁAŚCIWOŚCI UŻYTKOWYCH

W zależności od funkcji jednostek notyfikowanych biorących udział w ocenie i weryfikacji stałości właściwości użytkowych rozróżnia się:

| 1) | jednostkę certyfikującą: jednostkę notyfikowaną, rządową lub pozarządową, posiadającą niezbędne kompetencje do przeprowadzania leżącej w jej obowiązkach certyfikacji zgodnie z określonymi zasadami procedury i zarządzania; |
| --- | --- |

1)

jednostkę certyfikującą: jednostkę notyfikowaną, rządową lub pozarządową, posiadającą niezbędne kompetencje do przeprowadzania leżącej w jej obowiązkach certyfikacji zgodnie z określonymi zasadami procedury i zarządzania;

| 2) | jednostkę kontrolującą: jednostkę notyfikowaną posiadającą odpowiednią organizację, personel, kompetencje i wiarygodność, aby zgodnie z określonymi kryteriami sprawować następujące funkcje: ocenianie, rekomendowanie w celu uzyskania akceptacji i dalszy audyt operacji kontroli jakości prowadzonych przez producentów, a także dokonywanie według specjalnych kryteriów selekcji i oceny wyrobów budowlanych w zakładzie; |
| --- | --- |

2)

jednostkę kontrolującą: jednostkę notyfikowaną posiadającą odpowiednią organizację, personel, kompetencje i wiarygodność, aby zgodnie z określonymi kryteriami sprawować następujące funkcje: ocenianie, rekomendowanie w celu uzyskania akceptacji i dalszy audyt operacji kontroli jakości prowadzonych przez producentów, a także dokonywanie według specjalnych kryteriów selekcji i oceny wyrobów budowlanych w zakładzie;

| 3) | laboratorium badawcze: notyfikowane laboratorium, które mierzy, sprawdza, bada, kalibruje lub w inny sposób określa właściwości lub właściwości użytkowe materiałów lub wyrobów budowlanych. |
| --- | --- |

3)

laboratorium badawcze: notyfikowane laboratorium, które mierzy, sprawdza, bada, kalibruje lub w inny sposób określa właściwości lub właściwości użytkowe materiałów lub wyrobów budowlanych.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/483 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/483

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Płatności transgraniczne we Wspólnocie ***I

P6_TA(2009)0321

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie płatności transgranicznych we Wspólnocie (COM(2008)0640 – C6-0352/2008 – 2008/0194(COD))

2010/C 184 E/81

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0640),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 95 ust. 1 traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6-0352/2008),

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 25 marca 2009 r., do zatwierdzenia wniosku po poprawkach, zgodnie z art. 251 ust. 2 akapit drugi tiret pierwsze Traktatu WE,

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię Komisji Prawnej (A6-0053/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0194

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 w sprawie płatności transgranicznych we Wspólnocie oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2560/2001

(Jako że zostało osiągnięte porozumienie pomiędzy Parlamentem Europejskim a Radą, stanowisko Parlamentu w pierwszym czytaniu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (WE) nr 924/2009.)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/484 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/484

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Instytucje pieniądza elektronicznego ***I

P6_TA(2009)0322

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniającej dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylającej dyrektywę 2000/46/WE (COM(2008)0627 – C6-0350/2008– 2008/0190(COD))

2010/C 184 E/82

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0627),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 47 ust. 2 i art. 95 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6–0350/2008),

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 25 marca 2009 r., do zatwierdzenia wniosku po poprawkach, zgodnie z art. 251 ust. 2 akapit drugi tiret pierwsze Traktatu WE,

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A6-0056/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0190

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/.../ WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniającej dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylającej dyrektywę 2000/46/WE

(Jako że zostało osiągnięte porozumienie pomiędzy Parlamentem Europejskim a Radą, stanowisko Parlamentu w pierwszym czytaniu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, dyrektywy 2009/110/WE.)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/485 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/485

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi ***I

P6_TA(2009)0323

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (COM(2008)0345 – C6-0220/2008 – 2008/0110(COD))

2010/C 184 E/83

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0345),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 152 ust. 4 lit. b) traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6-0220/2008),

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 1 kwietnia 2009 r., do zatwierdzenia wniosku po poprawkach, zgodnie z art. 251 ust. 2 akapit drugi tiret pierwsze Traktatu WE,

uwzględniając zakres uprawnień przyznanych Komisji przez przyszłe rozporządzenie [określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi] („przyszłe rozporządzenie”),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A6-0087/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | wzywa Komisję do opracowania swojego projektu środka wykonawczego do przyszłego rozporządzenia – w oparciu o niezbędną wiedzę techniczną, która była zauważalna podczas dyskusji, oraz przed wejściem w życie przyszłego rozporządzenia – tak aby w projekcie tym można było uwzględnić bardziej szczegółowe sugestie Parlamentu dotyczące podejścia do określonych kwestii technicznych; |
| --- | --- |

3.

wzywa Komisję do opracowania swojego projektu środka wykonawczego do przyszłego rozporządzenia – w oparciu o niezbędną wiedzę techniczną, która była zauważalna podczas dyskusji, oraz przed wejściem w życie przyszłego rozporządzenia – tak aby w projekcie tym można było uwzględnić bardziej szczegółowe sugestie Parlamentu dotyczące podejścia do określonych kwestii technicznych;

| 4. | wzywa Komisję do przedstawienia wspomnianego projektu środka Parlamentowi celem wymiany poglądów przed zainicjowaniem procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, tak aby ułatwić wykonywanie przez Parlament swoich praw do partycypacji; |
| --- | --- |

4.

wzywa Komisję do przedstawienia wspomnianego projektu środka Parlamentowi celem wymiany poglądów przed zainicjowaniem procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, tak aby ułatwić wykonywanie przez Parlament swoich praw do partycypacji;

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.P6_TC1-COD(2008)0110

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr .../2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego)

(Jako że zostało osiągnięte porozumienie pomiędzy Parlamentem Europejskim a Radą, stanowisko Parlamentu w pierwszym czytaniu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.)

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/486 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/486

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Mechanizm średniookresowego wsparcia finansowego dla bilansów płatniczych państw członkowskich *

P6_TA(2009)0324

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 332/2002 ustanawiające instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich (COM(2009)0169 – C6-0134/2009 – 2009/0053(CNS))

2010/C 184 E/84

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Radzie (COM(2009)0169),

uwzględniając art. 308 traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0134/2009),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 332/2002 z dnia 18 lutego 2002 r. ustanawiające instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich (1) oraz stanowisko Parlamentu z dnia 6 września 2001 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich (2),

uwzględniając własne stanowisko z dnia 20 listopada 2008 r. (3) w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 332/2002 oraz rezolucję z tego samego dnia w sprawie ustanowienia instrumentu średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich (4),

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego z dnia 20 kwietnia 2009 w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 332/2002 ustanawiające instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich,

uwzględniając art. 51 i art. 134 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A6-0268/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 traktatu WE; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 traktatu WE;

| 3. | zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

| 4. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i rządom państw członkowskich. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i rządom państw członkowskich.

| TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ | POPRAWKA |
| --- | --- |
| Poprawka 1 |
| Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający


  Artykuł 1 – punkt 3

  Rozporządzenie (WE) nr 332/2002
  Artykuł 3 a |
| Komisja wraz z zainteresowanym państwem członkowskim sporządzają protokół ustaleń, w którym wyszczególnia się warunki ustanowione przez Radę. | Komisja wraz z zainteresowanym państwem członkowskim sporządzają protokół ustaleń, w którym wyszczególnia się warunki ustanowione przez Radę.
  Komisja podaje treść protokołu ustaleń do wiadomości Parlamentu Europejskiego i Rady. |
| Poprawka 2 |
| Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający


  Artykuł 1 – punkt 4

  Rozporządzenie (WE) nr 332/2002
  Artykuł 5 |
| 1.   Komisja podejmie konieczne środki celem weryfikowania w regularnych odstępach czasu, przy współpracy z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, czy polityka gospodarcza państwa członkowskiego otrzymującego pożyczkę ze Wspólnoty zgodna jest z programem dostosowawczym oraz ze wszelkimi innymi warunkami określonymi przez Radę na podstawie art. 3. W tym celu państwo członkowskie przedkłada do dyspozycji Komisji wszelkie niezbędne informacje i w pełni z
  nią współpracuje
  . Na podstawie ustaleń takiej weryfikacji Komisja, po przedłożeniu opinii przez Komitet Ekonomiczno-Finansowy, zadecyduje o udostępnieniu kolejnych rat. | 1.   Komisja podejmie konieczne środki celem weryfikowania w regularnych odstępach czasu, przy współpracy z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, czy polityka gospodarcza państwa członkowskiego otrzymującego pożyczkę ze Wspólnoty zgodna jest z programem dostosowawczym oraz ze wszelkimi innymi warunkami określonymi przez Radę na podstawie art. 3
  i protokołu ustaleń, o którym mowa w art
  .
  3a.
  W tym celu państwo członkowskie przedkłada do dyspozycji
  Parlamentu Europejskiego i
  Komisji wszelkie niezbędne informacje i w pełni
  współpracuje
  z
  Komisją
  . Na podstawie ustaleń takiej weryfikacji Komisja, po przedłożeniu opinii przez Komitet Ekonomiczno-Finansowy, zadecyduje o udostępnieniu kolejnych rat. |
| Rada decyduje w sprawie wszelkich zmian, jakie należy wprowadzić do wstępnych warunków polityki gospodarczej. | 2.   Rada decyduje w sprawie wszelkich zmian, jakie należy wprowadzić do wstępnych warunków polityki gospodarczej
  , zgodnie z głównymi celami gospodarczymi Wspólnoty
  . |
| Poprawka 3 |
| Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający


  Artykuł 1 – punkt 6a (nowy)

  Rozporządzenie (WE) nr 332/2002
  Artykuł 10 |
| | (6a) | Artykuł 10 otrzymuje brzmienie:




  „Artykuł 10



  Co dwa lata na podstawie raportu
  Komisji, po skonsultowaniu się z Parlamentem Europejskim i po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego Rada sprawdza, [...] czy ustanowiony instrument nadal odpowiada – pod względem zasady, ustaleń i górnego limitu – potrzebie leżącej u podstaw jego utworzenia.” |

TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ

POPRAWKA

Poprawka 1

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 3

Rozporządzenie (WE) nr 332/2002

Artykuł 3 a

Komisja wraz z zainteresowanym państwem członkowskim sporządzają protokół ustaleń, w którym wyszczególnia się warunki ustanowione przez Radę.

Komisja wraz z zainteresowanym państwem członkowskim sporządzają protokół ustaleń, w którym wyszczególnia się warunki ustanowione przez Radę.
  Komisja podaje treść protokołu ustaleń do wiadomości Parlamentu Europejskiego i Rady.

Poprawka 2

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 4

Rozporządzenie (WE) nr 332/2002

Artykuł 5

1.   Komisja podejmie konieczne środki celem weryfikowania w regularnych odstępach czasu, przy współpracy z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, czy polityka gospodarcza państwa członkowskiego otrzymującego pożyczkę ze Wspólnoty zgodna jest z programem dostosowawczym oraz ze wszelkimi innymi warunkami określonymi przez Radę na podstawie art. 3. W tym celu państwo członkowskie przedkłada do dyspozycji Komisji wszelkie niezbędne informacje i w pełni z
  nią współpracuje
  . Na podstawie ustaleń takiej weryfikacji Komisja, po przedłożeniu opinii przez Komitet Ekonomiczno-Finansowy, zadecyduje o udostępnieniu kolejnych rat.

1.   Komisja podejmie konieczne środki celem weryfikowania w regularnych odstępach czasu, przy współpracy z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, czy polityka gospodarcza państwa członkowskiego otrzymującego pożyczkę ze Wspólnoty zgodna jest z programem dostosowawczym oraz ze wszelkimi innymi warunkami określonymi przez Radę na podstawie art. 3
  i protokołu ustaleń, o którym mowa w art
  .
  3a.
  W tym celu państwo członkowskie przedkłada do dyspozycji
  Parlamentu Europejskiego i
  Komisji wszelkie niezbędne informacje i w pełni
  współpracuje
  z
  Komisją
  . Na podstawie ustaleń takiej weryfikacji Komisja, po przedłożeniu opinii przez Komitet Ekonomiczno-Finansowy, zadecyduje o udostępnieniu kolejnych rat.

Rada decyduje w sprawie wszelkich zmian, jakie należy wprowadzić do wstępnych warunków polityki gospodarczej.

2.   Rada decyduje w sprawie wszelkich zmian, jakie należy wprowadzić do wstępnych warunków polityki gospodarczej
  , zgodnie z głównymi celami gospodarczymi Wspólnoty
  .

Poprawka 3

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 6a (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 332/2002

Artykuł 10

(6a)

Artykuł 10 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 10

Co dwa lata na podstawie raportu
  Komisji, po skonsultowaniu się z Parlamentem Europejskim i po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego Rada sprawdza, [...] czy ustanowiony instrument nadal odpowiada – pod względem zasady, ustaleń i górnego limitu – potrzebie leżącej u podstaw jego utworzenia.”

---

(1)  Dz.U. L 53 z 23.2.2002, s. 1.

(2)  Dz.U. C 72 E z 21.3.2002, s. 312.

(3)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0560.

(4)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0562.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/488 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/488

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Opodatkowanie dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek *

P6_TA(2009)0325

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek (COM(2008)0727 – C6-0464/2008 – 2008/0215(CNS))

2010/C 184 E/85

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2008)0727),

uwzględniając art. 94 Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0464/2008),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię Komisji Prawnej (A6-0244/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 traktatu WE; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 traktatu WE;

| 3. | zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

| 4. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

| TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ | POPRAWKA |
| --- | --- |
| Poprawka 26 |
| Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający


  Punkt 9a preambuły (nowy) |
| | (9a) | Zgodnie z wnioskami Rady ECOFIN z maja 1999 r. i z listopada 2000 r., oryginalnej decyzji o wyłączeniu wszystkich innowacyjnych produktów finansowych z zakresu stosowania dyrektywy 2003/48/WE towarzyszyło wyraźne stwierdzenie, że kwestia ta powinna zostać ponownie rozważona przy okazji pierwszego przeglądu tej dyrektywy w celu znalezienia definicji obejmującej wszystkie papiery wartościowe będące odpowiednikiem wierzytelności, aby zagwarantować skuteczność dyrektywy w zmieniającym się środowisku oraz zapobiegać zakłóceniom rynku. Właściwe zatem jest włączenie wszystkich innowacyjnych produktów finansowych w zakres stosowania dyrektywy. Zatem definicja wypłaty odsetek powinna obejmować wszelkie przychody uzyskane z inwestycji kapitału, jeżeli stopa wzrostu jest ustalona ex-ante a podstawa zwrotu wynikającego z transakcji jest podobna do jakiegokolwiek przychodu z odsetek. W celu zagwarantowania spójnej interpretacji niniejszego postanowienia we wszystkich państwach członkowskich, powinien mu towarzyszyć wykaz przedmiotowych produktów finansowych. Komisja powinna przyjąć ten wykaz zgodnie z procedurą regulacyjną określoną w decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (1). |

TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ

POPRAWKA

Poprawka 26

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Punkt 9a preambuły (nowy)

(9a)

Zgodnie z wnioskami Rady ECOFIN z maja 1999 r. i z listopada 2000 r., oryginalnej decyzji o wyłączeniu wszystkich innowacyjnych produktów finansowych z zakresu stosowania dyrektywy 2003/48/WE towarzyszyło wyraźne stwierdzenie, że kwestia ta powinna zostać ponownie rozważona przy okazji pierwszego przeglądu tej dyrektywy w celu znalezienia definicji obejmującej wszystkie papiery wartościowe będące odpowiednikiem wierzytelności, aby zagwarantować skuteczność dyrektywy w zmieniającym się środowisku oraz zapobiegać zakłóceniom rynku. Właściwe zatem jest włączenie wszystkich innowacyjnych produktów finansowych w zakres stosowania dyrektywy. Zatem definicja wypłaty odsetek powinna obejmować wszelkie przychody uzyskane z inwestycji kapitału, jeżeli stopa wzrostu jest ustalona ex-ante a podstawa zwrotu wynikającego z transakcji jest podobna do jakiegokolwiek przychodu z odsetek. W celu zagwarantowania spójnej interpretacji niniejszego postanowienia we wszystkich państwach członkowskich, powinien mu towarzyszyć wykaz przedmiotowych produktów finansowych. Komisja powinna przyjąć ten wykaz zgodnie z procedurą regulacyjną określoną w decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (1).

Poprawka 1

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Punkt 10a preambuły (nowy)

| (10a) | Wspólnota powinna promować zarządzanie podatkami na poziomie światowym, zgodnie z wnioskami Rady z dnia 23 października 2006 r., która wezwała Komisję do rozważenia możliwości negocjowania konkretnych umów z Hongkongiem, Makao i Singapurem w sprawie podatku od oszczędności w celu zawarcia międzynarodowej umowy dotyczącej stosowania środków równoważnych ze środkami stosowanymi przez państwa członkowskie UE zgodnie z dyrektywą 2003/48/WE. |
| --- | --- |

(10a)

Wspólnota powinna promować zarządzanie podatkami na poziomie światowym, zgodnie z wnioskami Rady z dnia 23 października 2006 r., która wezwała Komisję do rozważenia możliwości negocjowania konkretnych umów z Hongkongiem, Makao i Singapurem w sprawie podatku od oszczędności w celu zawarcia międzynarodowej umowy dotyczącej stosowania środków równoważnych ze środkami stosowanymi przez państwa członkowskie UE zgodnie z dyrektywą 2003/48/WE.

Poprawka 2

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Punkt 12a preambuły (nowy)

| (12a) | We wnioskach z dnia 21 stycznia 2003 r. Rada stwierdziła, że Stany Zjednoczone Ameryki stosują środki równoważne ze środkami określonymi w dyrektywie 2003/48/WE. Jednak właściwe jest włączenie w zakres załącznika I dyrektywy pewnych form i ustaleń prawnych w celu zagwarantowania skutecznej polityki podatkowej. |
| --- | --- |

(12a)

We wnioskach z dnia 21 stycznia 2003 r. Rada stwierdziła, że Stany Zjednoczone Ameryki stosują środki równoważne ze środkami określonymi w dyrektywie 2003/48/WE. Jednak właściwe jest włączenie w zakres załącznika I dyrektywy pewnych form i ustaleń prawnych w celu zagwarantowania skutecznej polityki podatkowej.

Poprawka 3

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Punkt 13a preambuły (nowy)

| (13a) | Dokonując przeglądu funkcjonowania dyrektywy 2003/48/WE, Komisja powinna zwrócić szczególną uwagę na pewne rodzaje dochodów kapitałowych jeszcze nieobjętych zakresem tej dyrektywy, takie jak dochody z produktów w postaci ubezpieczeń na życie, rent dożywotnich, swapów i niektórych rodzajów rent. |
| --- | --- |

(13a)

Dokonując przeglądu funkcjonowania dyrektywy 2003/48/WE, Komisja powinna zwrócić szczególną uwagę na pewne rodzaje dochodów kapitałowych jeszcze nieobjętych zakresem tej dyrektywy, takie jak dochody z produktów w postaci ubezpieczeń na życie, rent dożywotnich, swapów i niektórych rodzajów rent.

Poprawka 4

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt -1 (nowy)

Dyrektywa 2003/48 /WE

Punkt 8 preambuły

| (-1) | Punkt 8 preambuły otrzymuje brzmienie:










  „(8) | Niniejsza dyrektywa ma podwójny cel, tzn. z jednej strony umożliwić rzeczywiste opodatkowanie dochodów z oszczędności w postaci wypłaty odsetek dokonanej na rzecz właścicieli odsetek - osób fizycznych podlegających opodatkowaniu w innym państwie członkowskim zgodnie z przepisami państwa członkowskiego ich zamieszkania, a z drugiej strony zagwarantować minimalne efektywne opodatkowanie oszczędności w formie wypłat odsetek dokonanych w jednym państwie członkowskim właścicielom odsetek będących osobami fizycznymi mającymi miejsce zamieszkania do celów podatkowych w innym państwie członkowskim.”. |
| --- | --- | --- |

(-1)

Punkt 8 preambuły otrzymuje brzmienie:

„(8)

Niniejsza dyrektywa ma podwójny cel, tzn. z jednej strony umożliwić rzeczywiste opodatkowanie dochodów z oszczędności w postaci wypłaty odsetek dokonanej na rzecz właścicieli odsetek - osób fizycznych podlegających opodatkowaniu w innym państwie członkowskim zgodnie z przepisami państwa członkowskiego ich zamieszkania, a z drugiej strony zagwarantować minimalne efektywne opodatkowanie oszczędności w formie wypłat odsetek dokonanych w jednym państwie członkowskim właścicielom odsetek będących osobami fizycznymi mającymi miejsce zamieszkania do celów podatkowych w innym państwie członkowskim.”.

Poprawka 5

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt -1a (nowy)

Dyrektywa 2003/48 /WE

Punkt 19 preambuły

| (-1a) | Punkt 19 preambuły otrzymuje następujące brzmienie:










  „(19) | Państwa członkowskie, które stosują opodatkowanie u źródła powinny przekazywać większą część przychodu z tytułu podatku u źródła państwu członkowskiemu zamieszkania właściciela odsetek. Część przychodu, która może być zatrzymana u źródła przez przedmiotowe państwa członkowskie powinna być proporcjonalna do kosztów administracyjnych poniesionych przy stosowaniu mechanizmu podziału dochodów, uwzględniając koszty, które by poniesiono przy wymianie informacji.” |
| --- | --- | --- |

(-1a)

Punkt 19 preambuły otrzymuje następujące brzmienie:

„(19)

Państwa członkowskie, które stosują opodatkowanie u źródła powinny przekazywać większą część przychodu z tytułu podatku u źródła państwu członkowskiemu zamieszkania właściciela odsetek. Część przychodu, która może być zatrzymana u źródła przez przedmiotowe państwa członkowskie powinna być proporcjonalna do kosztów administracyjnych poniesionych przy stosowaniu mechanizmu podziału dochodów, uwzględniając koszty, które by poniesiono przy wymianie informacji.”

Poprawka 6

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt -1b (nowy)

Dyrektywa 2003/48 /WE

Punkt 24a preambuły (nowy)

| (-1) | Dodaje się punkt preambuły w brzmieniu:










  „(24a) | Dopóki Hong Kong, Singapur oraz pozostałe kraje i terytoria wymienione w załączniku I nie wprowadzą środków równoważnych lub takich samych, jak środki przewidziane w niniejszej dyrektywie, wywóz kapitału do tych krajów i terytoriów może zagrażać osiągnięciu celów niniejszej dyrektywy. Dlatego też Wspólnota powinna podjąć odpowiednie działania w celu osiągnięcia porozumienia z tym krajami i terytoriami, na mocy którego te kraje i terytoria będą stosowały takie środki.” |
| --- | --- | --- |

(-1)

Dodaje się punkt preambuły w brzmieniu:

„(24a)

Dopóki Hong Kong, Singapur oraz pozostałe kraje i terytoria wymienione w załączniku I nie wprowadzą środków równoważnych lub takich samych, jak środki przewidziane w niniejszej dyrektywie, wywóz kapitału do tych krajów i terytoriów może zagrażać osiągnięciu celów niniejszej dyrektywy. Dlatego też Wspólnota powinna podjąć odpowiednie działania w celu osiągnięcia porozumienia z tym krajami i terytoriami, na mocy którego te kraje i terytoria będą stosowały takie środki.”

Poprawka 7

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt -1c (nowy)

Dyrektywa 2003/48 /WE

Artykuł 1 – ustęp 1

| (-1c) | Artykuł 1 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:




  „1.
     
  Celem niniejszej dyrektywy jest:








  — | umożliwienie, aby przychody z oszczędności w formie odsetek wypłaconych w jednym państwie członkowskim na rzecz właścicieli odsetek będących osobami fizycznymi, mającymi miejsce zamieszkania do celów podatkowych w innym państwie członkowskim, zostały poddane efektywnemu opodatkowaniu, zgodnie z przepisami tego ostatniego państwa członkowskiego; |
| --- | --- | --- |

(-1c)

Artykuł 1 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„1.
     
  Celem niniejszej dyrektywy jest:

—

umożliwienie, aby przychody z oszczędności w formie odsetek wypłaconych w jednym państwie członkowskim na rzecz właścicieli odsetek będących osobami fizycznymi, mającymi miejsce zamieszkania do celów podatkowych w innym państwie członkowskim, zostały poddane efektywnemu opodatkowaniu, zgodnie z przepisami tego ostatniego państwa członkowskiego;

| — | zagwarantowanie minimalnego efektywnego opodatkowania oszczędności w formie wypłat odsetek dokonanych w jednym państwie członkowskim właścicielom odsetek, które są osobami fizycznymi mającymi miejsce zamieszkania do celów podatkowych w innym państwie członkowskim.” |
| --- | --- |

—

zagwarantowanie minimalnego efektywnego opodatkowania oszczędności w formie wypłat odsetek dokonanych w jednym państwie członkowskim właścicielom odsetek, które są osobami fizycznymi mającymi miejsce zamieszkania do celów podatkowych w innym państwie członkowskim.”

Poprawka 8

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 1

Dyrektywa 2003/48 /WE

Artykuł 1 – ustęp 2

„2.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, aby zadania niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy były realizowane przez podmioty wypłacające mające siedzibę na ich terytorium, niezależnie od miejsca zamieszkania lub siedziby dłużnika, od którego długu powstaje wypłata odsetek, lub emitenta papieru wartościowego powodującego wypłatę odsetek.”

„2.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, aby zadania niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy były realizowane przez
  podmioty gospodarcze i
  podmioty wypłacające mające siedzibę na ich terytorium, niezależnie od miejsca zamieszkania lub siedziby dłużnika, od którego długu powstaje wypłata odsetek, lub emitenta papieru wartościowego powodującego wypłatę odsetek.”

podmioty gospodarcze i

Poprawka 9

Poprawka 9

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 2 – litera a) – podpunkt (i)

Artykuł 1 – punkt 2 – litera a) – podpunkt (i)

Dyrektywa 2003/48 /WE

Artykuł 2 – ustęp 1 – wprowadzenie

„Bez uszczerbku dla art. 4 ust. 2, do celów niniejszej dyrektywy »właściciel odsetek« oznacza każdą osobę fizyczną, której wypłacane są odsetki lub dla której taka wypłata jest zabezpieczana, chyba że osoba taka udowodni, że nie otrzymała takich odsetek ani nie zostały one zabezpieczone na jej rzecz, co oznacza, że:”

„Bez uszczerbku dla art. 4 ust. 2, do celów niniejszej dyrektywy »właściciel odsetek« oznacza każdą osobę fizyczną, której wypłacane są
  lub powinny być wypłacane
  odsetki lub dla której taka wypłata jest zabezpieczana
  lub powinna być zabezpieczana
  , chyba że osoba taka udowodni, że nie otrzymała takich odsetek ani nie zostały one zabezpieczone na jej rzecz, co oznacza, że:”

Poprawka 10

Poprawka 10

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 3

Artykuł 1 – punkt 3

Dyrektywa 2003/48 /WE

Artykuł 3 – ustęp 2 – akapit pierwszy – litera b) (nowa)

| b) | w odniesieniu do stosunków umownych powstałych lub, w przypadku braku stosunków umownych, transakcji zrealizowanych w dniu 1 stycznia 2004 r. lub po tej dacie, podmiot wypłacający ustala tożsamość właściciela odsetek, na którą składają się jego nazwisko, adres, data i miejsce urodzenia oraz, jeżeli właściciel odsetek ma adres lub posiada inny dowód na to, że jego miejsce zamieszkania do celów podatkowych znajduje się w jednym z państw członkowskich wymienionych w załączniku II, numer identyfikacji podatkowej lub jego odpowiednik nadany przez to państwo członkowskie. |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do stosunków umownych powstałych lub, w przypadku braku stosunków umownych, transakcji zrealizowanych w dniu 1 stycznia 2004 r. lub po tej dacie, podmiot wypłacający ustala tożsamość właściciela odsetek, na którą składają się jego nazwisko, adres, data i miejsce urodzenia oraz, jeżeli właściciel odsetek ma adres lub posiada inny dowód na to, że jego miejsce zamieszkania do celów podatkowych znajduje się w jednym z państw członkowskich wymienionych w załączniku II, numer identyfikacji podatkowej lub jego odpowiednik nadany przez to państwo członkowskie.

| (b) | w odniesieniu do stosunków umownych powstałych lub, w przypadku braku stosunków umownych, transakcji zrealizowanych w dniu 1 stycznia 2004 r. lub po tej dacie, podmiot wypłacający ustala tożsamość właściciela odsetek, na którą składają się jego nazwisko, adres, data i miejsce urodzenia oraz, jeżeli właściciel odsetek ma adres lub posiada inny dowód na to, że jego miejsce zamieszkania do celów podatkowych znajduje się w jednym z państw członkowskich wymienionych w załączniku II, numer identyfikacji podatkowej lub jego odpowiednik nadany przez to państwo członkowskie
  , jeżeli widnieje on w dokumencie przedstawionym do stwierdzenia tożsamości
  . |
| --- | --- |

(b)

w odniesieniu do stosunków umownych powstałych lub, w przypadku braku stosunków umownych, transakcji zrealizowanych w dniu 1 stycznia 2004 r. lub po tej dacie, podmiot wypłacający ustala tożsamość właściciela odsetek, na którą składają się jego nazwisko, adres, data i miejsce urodzenia oraz, jeżeli właściciel odsetek ma adres lub posiada inny dowód na to, że jego miejsce zamieszkania do celów podatkowych znajduje się w jednym z państw członkowskich wymienionych w załączniku II, numer identyfikacji podatkowej lub jego odpowiednik nadany przez to państwo członkowskie
  , jeżeli widnieje on w dokumencie przedstawionym do stwierdzenia tożsamości
  .

, jeżeli widnieje on w dokumencie przedstawionym do stwierdzenia tożsamości

Poprawka 11

Poprawka 11

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 3

Artykuł 1 – punkt 3

Dyrektywa 2003/48 /WE

Artykuł 3 – ustęp 2 – akapit drugi

Szczegółowe dane, o których mowa w lit. b) akapit pierwszy ustala się na podstawie przedstawionego przez właściciela odsetek paszportu lub urzędowego dokumentu tożsamości lub innego dokumentu urzędowego wymienionego w załączniku II. Wszelkie, niepojawiające się w paszporcie lub urzędowym dokumencie tożsamości lub innym dokumencie urzędowym szczegółowe dane tego rodzaju ustala się na podstawie innego urzędowego dokumentu potwierdzającego tożsamość, przedstawionego przez właściciela odsetek i wystawionego przez organy publiczne kraju, w którym właściciel odsetek ma swój adres lub posiada inny dowód, że kraj ten jest jego miejscem zamieszkania do celów podatkowych.

Nie dotyczy wersji polskiej.

Nie dotyczy wersji polskiej

Poprawka 12

Poprawka 12

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 3

Artykuł 1 – punkt 3

Dyrektywa 2003/48 /WE

Artykuł 4 – ustęp 2 – akapit drugi

Do celów akapitu pierwszego za miejsce faktycznego zarządzania porozumieniem prawnym uznaje się kraj stałego adresu osoby posiadającej do niego główny tytuł prawny lub będącej głównym zarządzającym jego majątkiem
  i
  przychodem.

i

Do celów akapitu pierwszego za miejsce faktycznego zarządzania porozumieniem prawnym uznaje się kraj stałego adresu osoby posiadającej do niego główny tytuł prawny lub będącej głównym zarządzającym jego majątkiem
  lub
  przychodem.

lub

Poprawka 13

Poprawka 13

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 3

Artykuł 1 – punkt 3

Dyrektywa 2003/48 /WE

Artykuł 4 – ustęp 2 – akapit siódmy

Każdy podmiot gospodarczy dokonujący wypłaty odsetek lub zabezpieczający wypłatę odsetek na rzecz podmiotu lub porozumienia prawnego wymienionego w wykazie określonym w załączniku III powiadamia właściwe organy państwa członkowskiego, w którym znajduje się jego siedziba, o nazwie i miejscu faktycznego zarządzania podmiotem, a w przypadku porozumienia prawnego o nazwie lub nazwisku i stałym adresie osoby posiadającej główny tytuł prawny do, lub będącej głównym zarządzającym majątkiem
  i
  przychodem porozumienia prawnego, oraz o całkowitej kwocie odsetek wypłaconych lub zabezpieczonych na rzecz podmiotu lub porozumienia prawnego. W przypadku, gdy miejsce faktycznego zarządzania podmiotem lub porozumieniem prawnym znajduje się w innym państwie członkowskim, właściwe organy przekazują tę informację właściwym organom tego innego państwa członkowskiego.

i

Każdy podmiot gospodarczy dokonujący wypłaty odsetek lub zabezpieczający wypłatę odsetek na rzecz podmiotu lub porozumienia prawnego wymienionego w wykazie określonym w załączniku III powiadamia właściwe organy państwa członkowskiego, w którym znajduje się jego siedziba, o nazwie i miejscu faktycznego zarządzania podmiotem, a w przypadku porozumienia prawnego o nazwie lub nazwisku i stałym adresie osoby posiadającej główny tytuł prawny do, lub będącej głównym zarządzającym majątkiem
  lub
  przychodem porozumienia prawnego, oraz o całkowitej kwocie odsetek wypłaconych lub zabezpieczonych na rzecz podmiotu lub porozumienia prawnego. W przypadku, gdy miejsce faktycznego zarządzania podmiotem lub porozumieniem prawnym znajduje się w innym państwie członkowskim, właściwe organy przekazują tę informację właściwym organom tego innego państwa członkowskiego.

lub

Poprawka 14

Poprawka 14

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 3

Artykuł 1 – punkt 3

Dyrektywa 2003/48 /WE

Artykuł 4 – ustęp 3

„3.
     
  Podmioty i porozumienia prawne, o których mowa w ust. 2, do których aktywów lub przychodu nie jest uprawniony bezpośrednio żaden właściciel odsetek z chwilą otrzymania wypłaty odsetek, mają możliwość bycia traktowanym do celów niniejszej dyrektywy jako przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania lub inny fundusz lub program zbiorowego inwestowania, o których mowa w ust. 2 lit. a).

Jeśli podmiot lub porozumienie prawne korzysta z tej możliwości, państwo członkowskie, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządzania podmiotem lub porozumieniem, wydaje certyfikat potwierdzający ten fakt. Podmiot lub porozumienie prawne przedstawia ten certyfikat podmiotowi gospodarczemu dokonującemu wypłaty odsetek lub zabezpieczającemu taką wypłatę.

Państwa członkowskie określają szczegółowe zasady dotyczące tej możliwości dla podmiotów i porozumień prawnych, w przypadku których miejsce faktycznego zarządzania nimi znajduje się na ich terytorium, a także gwarantują, że podmiot lub porozumienie prawne, które skorzystało z tej możliwości, działa zgodnie z ust. 1 jako podmiot wypłacający do wysokości całkowitej kwoty otrzymanej wypłaty odsetek za każdym razem, gdy właściciel odsetek staje się bezpośrednio uprawniony do jego aktywów lub przychodu.”

skreślony

skreślony

Poprawka 27

Poprawka 27

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 4

Artykuł 1 – punkt 4

Dyrektywa 2003/48/WE

Artykuł 6 – ustęp -1 (nowy)

-1.
     
  Bez uszczerbku dla postanowień zawartych w kolejnych ustępach tego artykułu, ogólna zasada w myśl niniejszej dyrektywy mówi, że „wypłata odsetek”oznacza każdy przychód uzyskany w wyniku inwestycji kapitału, gdzie zwrot jest ustalany ex-ante, a podstawa zwrotu z transakcji jest podobna do jakiegokolwiek dochodu z odsetek. W celu zagwarantowania spójnej interpretacji niniejszego postanowienia we wszystkich państwach członkowskich, powinien mu towarzyszyć konkretny wykaz przedmiotowych produktów finansowych. Komisja przyjmuje ten wykaz przed ... [data określona w art. 2 ust. 1 dyrektywy Rady 2009/.../WE zmieniającej dyrektywę 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek] zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 18b ust. 2 niniejszej dyrektywy.

-1.

Bez uszczerbku dla postanowień zawartych w kolejnych ustępach tego artykułu, ogólna zasada w myśl niniejszej dyrektywy mówi, że „wypłata odsetek”oznacza każdy przychód uzyskany w wyniku inwestycji kapitału, gdzie zwrot jest ustalany ex-ante, a podstawa zwrotu z transakcji jest podobna do jakiegokolwiek dochodu z odsetek. W celu zagwarantowania spójnej interpretacji niniejszego postanowienia we wszystkich państwach członkowskich, powinien mu towarzyszyć konkretny wykaz przedmiotowych produktów finansowych. Komisja przyjmuje ten wykaz przed ... [data określona w art. 2 ust. 1 dyrektywy Rady 2009/.../WE zmieniającej dyrektywę 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek] zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 18b ust. 2 niniejszej dyrektywy.

Poprawka 15

Poprawka 15

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 4

Artykuł 1 – punkt 4

Dyrektywa 2003/48 /WE

Artykuł 6 – ustęp 1 – litera c) – podpunkt (ii)

| (ii) | podmioty lub porozumienia prawne, które skorzystały z możliwości określonej w art. 4 ust. 3; |
| --- | --- |

(ii)

(ii)

podmioty lub porozumienia prawne, które skorzystały z możliwości określonej w art. 4 ust. 3;

podmioty lub porozumienia prawne, które skorzystały z możliwości określonej w art. 4 ust. 3;

skreślony

skreślony

Poprawka 16

Poprawka 16

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 4

Artykuł 1 – punkt 4

Dyrektywa 2003/48 /WE

Artykuł 6 – ustęp 1 – litera d) – podpunkt (ii)

| (ii) | podmioty lub porozumienia prawne, które skorzystały z możliwości określonej w art. 4 ust. 3; |
| --- | --- |

(ii)

(ii)

podmioty lub porozumienia prawne, które skorzystały z możliwości określonej w art. 4 ust. 3;

podmioty lub porozumienia prawne, które skorzystały z możliwości określonej w art. 4 ust. 3;

skreślony

skreślony

Poprawka 35

Poprawka 35

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 4

Artykuł 1 – punkt 4

Dyrektywa 2003/48/WE

Artykuł 6 – ustęp 1 – litera e)

| e) | zyski z umowy ubezpieczenia na życie, przewidującej pokrycie ryzyka biometrycznego, które to pokrycie wyrażone jako średnia na przestrzeni okresu ubezpieczenia wynosi poniżej
  5 %
  ubezpieczonego kapitału, a faktyczny wynik umowy jest w pełni powiązany z odsetkami lub
  przychodem
  ze źródeł, o których mowa w lit. a), aa), b), c) i d)
  ; do
  tego celu za zyski z umów ubezpieczenia na życie uznaje się każdą różnicę między kwotami wypłaconymi na mocy umowy ubezpieczenia na życie a sumą wszystkich płatności dokonanych na rzecz ubezpieczyciela na życie na mocy tej samej umowy ubezpieczenia na życie. |
| --- | --- |

e)

zyski z umowy ubezpieczenia na życie, przewidującej pokrycie ryzyka biometrycznego, które to pokrycie wyrażone jako średnia na przestrzeni okresu ubezpieczenia wynosi poniżej
  5 %
  ubezpieczonego kapitału, a faktyczny wynik umowy jest w pełni powiązany z odsetkami lub
  przychodem
  ze źródeł, o których mowa w lit. a), aa), b), c) i d)
  ; do
  tego celu za zyski z umów ubezpieczenia na życie uznaje się każdą różnicę między kwotami wypłaconymi na mocy umowy ubezpieczenia na życie a sumą wszystkich płatności dokonanych na rzecz ubezpieczyciela na życie na mocy tej samej umowy ubezpieczenia na życie.

5 %

przychodem

; do

| (e) | w przypadku umów ubezpieczeniowych:










  (i) | różnica między wysokością świadczenia ubezpieczeniowego a sumą wpłaconych składek w przypadku wykupu umowy w odniesieniu do ubezpieczenia emerytalnego z gromadzeniem kapitału, o ile nie zachodzi wypłacanie emerytury do końca życia; |
| --- | --- | --- |

(e)

w przypadku umów ubezpieczeniowych:

w przypadku umów ubezpieczeniowych:

(i)

(i)

różnica między wysokością świadczenia ubezpieczeniowego a sumą wpłaconych składek w przypadku wykupu umowy w odniesieniu do ubezpieczenia emerytalnego z gromadzeniem kapitału, o ile nie zachodzi wypłacanie emerytury do końca życia;

różnica między wysokością świadczenia ubezpieczeniowego a sumą wpłaconych składek w przypadku wykupu umowy w odniesieniu do ubezpieczenia emerytalnego z gromadzeniem kapitału, o ile nie zachodzi wypłacanie emerytury do końca życia;

| (ii) | zyski z umowy ubezpieczenia na życie, przewidującej pokrycie ryzyka biometrycznego, które to pokrycie wyrażone jako średnia na przestrzeni okresu ubezpieczenia wynosi poniżej
  10 % początkowego
  ubezpieczonego kapitału, a faktyczny wynik umowy jest powiązany z odsetkami lub
  jej faktyczny wynik jest wyrażony w jednostkach lub bezpośrednio z nimi związany, a ponad 40 % bazowych aktywów inwestuje się w przychód
  ze źródeł, o których mowa w lit. a), aa), b), c) i d)
  .



  Jeśli w przypadku umowy ubezpieczeniowej związanej z jednostkami podmiot wypłacający nie posiada informacji dotyczących wielkości procentowej aktywów bazowych zainwestowanych w wierzytelności lub odnośne papiery wartościowe, procent ten zostaje ustalony na ponad 40 %.



  Do
  tego celu za zyski z umów ubezpieczenia na życie uznaje się każdą różnicę między kwotami wypłaconymi na mocy umowy ubezpieczenia na życie a sumą wszystkich płatności dokonanych na rzecz ubezpieczyciela na życie na mocy tej samej umowy ubezpieczenia na życie.

  W przypadku, gdy poręczyciel umowy, osoba ubezpieczona i właściciel nie są tą samą osobą, uznaje się, że pokrycie ryzyka biometrycznego wynosi mniej niż 10 %. |
| --- | --- |

(ii)

(ii)

zyski z umowy ubezpieczenia na życie, przewidującej pokrycie ryzyka biometrycznego, które to pokrycie wyrażone jako średnia na przestrzeni okresu ubezpieczenia wynosi poniżej
  10 % początkowego
  ubezpieczonego kapitału, a faktyczny wynik umowy jest powiązany z odsetkami lub
  jej faktyczny wynik jest wyrażony w jednostkach lub bezpośrednio z nimi związany, a ponad 40 % bazowych aktywów inwestuje się w przychód
  ze źródeł, o których mowa w lit. a), aa), b), c) i d)
  .

10 % początkowego

jej faktyczny wynik jest wyrażony w jednostkach lub bezpośrednio z nimi związany, a ponad 40 % bazowych aktywów inwestuje się w przychód

.

Jeśli w przypadku umowy ubezpieczeniowej związanej z jednostkami podmiot wypłacający nie posiada informacji dotyczących wielkości procentowej aktywów bazowych zainwestowanych w wierzytelności lub odnośne papiery wartościowe, procent ten zostaje ustalony na ponad 40 %.

Do
  tego celu za zyski z umów ubezpieczenia na życie uznaje się każdą różnicę między kwotami wypłaconymi na mocy umowy ubezpieczenia na życie a sumą wszystkich płatności dokonanych na rzecz ubezpieczyciela na życie na mocy tej samej umowy ubezpieczenia na życie.

Do

W przypadku, gdy poręczyciel umowy, osoba ubezpieczona i właściciel nie są tą samą osobą, uznaje się, że pokrycie ryzyka biometrycznego wynosi mniej niż 10 %.

Poprawka 36

Poprawka 36

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 4

Artykuł 1 – punkt 4

Dyrektywa 2003/48/WE

Artykuł 6 – ustęp 1 – litera ea) (nowa)

| ea) | przychód z produktów strukturyzowanych. Produkty strukturyzowane są to dłużne papiery wartościowe, w przypadku których wysokość zobowiązania do spłaty uzależniona jest od przebiegu pewnej uzgodnionej wartości bazowej. Za przychód uznaje się również różnicę między kosztem nabycia a przychodem uzyskanym ze sprzedaży, zwrotu lub umorzenia produktu strukturyzowanego; |
| --- | --- |

ea)

ea)

przychód z produktów strukturyzowanych. Produkty strukturyzowane są to dłużne papiery wartościowe, w przypadku których wysokość zobowiązania do spłaty uzależniona jest od przebiegu pewnej uzgodnionej wartości bazowej. Za przychód uznaje się również różnicę między kosztem nabycia a przychodem uzyskanym ze sprzedaży, zwrotu lub umorzenia produktu strukturyzowanego;

przychód z produktów strukturyzowanych. Produkty strukturyzowane są to dłużne papiery wartościowe, w przypadku których wysokość zobowiązania do spłaty uzależniona jest od przebiegu pewnej uzgodnionej wartości bazowej. Za przychód uznaje się również różnicę między kosztem nabycia a przychodem uzyskanym ze sprzedaży, zwrotu lub umorzenia produktu strukturyzowanego;

Poprawka 37

Poprawka 37

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 4

Artykuł 1 – punkt 4

Dyrektywa 2003/48/WE

Artykuł 6 – ustęp 1 – litera eb) (nowa)

| eb) | dywidendy, zabezpieczone na rzecz właściciela odsetek przez instytucję kredytową lub finansową. |
| --- | --- |

eb)

eb)

dywidendy, zabezpieczone na rzecz właściciela odsetek przez instytucję kredytową lub finansową.

dywidendy, zabezpieczone na rzecz właściciela odsetek przez instytucję kredytową lub finansową.

Poprawka 18

Poprawka 18

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 4

Artykuł 1 – punkt 4

Dyrektywa 2003/48 /WE

Artykuł 6 – ustęp 9

9.   Przychód, o którym mowa w ust. 1 lit. aa), uznaje się za wypłatę odsetek jedynie w przypadku, gdy generujące go papiery wartościowe zostały wyemitowane
  w dniu 1 grudnia 2008 r. lub po tej dacie
  .

w dniu 1 grudnia 2008 r. lub po tej dacie

9.   Przychód, o którym mowa w ust. 1 lit. aa), uznaje się za wypłatę odsetek jedynie w przypadku, gdy generujące go papiery wartościowe zostały wyemitowane
  w terminie sześciu miesięcy po dacie publikacji niniejszej dyrektywy lub później
  .

w terminie sześciu miesięcy po dacie publikacji niniejszej dyrektywy lub później

Poprawka 19

Poprawka 19

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 4

Artykuł 1 – punkt 4

Dyrektywa 2003/48 /WE

Artykuł 6 – ustęp 10

10.   Zyski z umów ubezpieczenia na życie uznaje się za wypłatę odsetek zgodnie z ust. 1 lit. e) jedynie w przypadku, gdy stanowiące podstawę tych zysków umowy ubezpieczenia zostały zawarte
  w dniu 1 grudnia 2008 r. lub po tej dacie
  .

w dniu 1 grudnia 2008 r. lub po tej dacie

10.   Zyski z umów ubezpieczenia na życie uznaje się za wypłatę odsetek zgodnie z ust. 1 lit. e) jedynie w przypadku, gdy stanowiące podstawę tych zysków umowy ubezpieczenia zostały zawarte
  w terminie sześciu miesięcy po dacie publikacji niniejszej dyrektywy lub później
  .

w terminie sześciu miesięcy po dacie publikacji niniejszej dyrektywy lub później

Poprawka 20

Poprawka 20

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 5a (nowy)

Artykuł 1 – punkt 5a (nowy)

Dyrektywa 2003/48 /WE

Artykuł 10 – ustęp 2

| (5a) | Artykuł 10 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:




  „Okres przejściowy kończy się nie później niż dnia 1 lipca 2014 r. lub z upływem pierwszego pełnego roku podatkowego, liczonego od późniejszej z następujących dat, pod warunkiem, że jest ona wcześniejsza niż data 1 lipca 2014 r.:








  — | daty wejścia w życie ostatniej umowy zawartej w następstwie jednomyślnej decyzji Rady między Wspólnotą Europejską a odpowiednio Konfederacją Szwajcarską, Księstwem Liechtensteinu, Republiką San Marino, Księstwem Monako oraz Księstwem Andory, przewidującej wymianę informacji na wniosek, jak określono we wzorze umowy dotyczącej wymiany informacji w zakresie spraw podatkowych OECD opublikowanym dnia 18 kwietnia 2002 r. (zwanym dalej »wzorem umowy OECD«) w odniesieniu do wypłat odsetek określonych w niniejszej dyrektywie, dokonywanych przez podmioty wypłacające mające siedzibę na terenie tych krajów na rzecz właścicieli odsetek zamieszkałych na terytorium, do którego dyrektywa ma zastosowanie, wraz z równoległym stosowaniem przez te same kraje potrącenia podatku u źródła od takich wypłat według stawki określonej w odniesieniu do odpowiednich okresów, o których mowa w art. 11 ust. 1, |
| --- | --- | --- |

(5a)

(5a)

Artykuł 10 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:

Artykuł 10 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:

„Okres przejściowy kończy się nie później niż dnia 1 lipca 2014 r. lub z upływem pierwszego pełnego roku podatkowego, liczonego od późniejszej z następujących dat, pod warunkiem, że jest ona wcześniejsza niż data 1 lipca 2014 r.:

„Okres przejściowy kończy się nie później niż dnia 1 lipca 2014 r. lub z upływem pierwszego pełnego roku podatkowego, liczonego od późniejszej z następujących dat, pod warunkiem, że jest ona wcześniejsza niż data 1 lipca 2014 r.:

—

daty wejścia w życie ostatniej umowy zawartej w następstwie jednomyślnej decyzji Rady między Wspólnotą Europejską a odpowiednio Konfederacją Szwajcarską, Księstwem Liechtensteinu, Republiką San Marino, Księstwem Monako oraz Księstwem Andory, przewidującej wymianę informacji na wniosek, jak określono we wzorze umowy dotyczącej wymiany informacji w zakresie spraw podatkowych OECD opublikowanym dnia 18 kwietnia 2002 r. (zwanym dalej »wzorem umowy OECD«) w odniesieniu do wypłat odsetek określonych w niniejszej dyrektywie, dokonywanych przez podmioty wypłacające mające siedzibę na terenie tych krajów na rzecz właścicieli odsetek zamieszkałych na terytorium, do którego dyrektywa ma zastosowanie, wraz z równoległym stosowaniem przez te same kraje potrącenia podatku u źródła od takich wypłat według stawki określonej w odniesieniu do odpowiednich okresów, o których mowa w art. 11 ust. 1,

daty wejścia w życie ostatniej umowy zawartej w następstwie jednomyślnej decyzji Rady między Wspólnotą Europejską a odpowiednio Konfederacją Szwajcarską, Księstwem Liechtensteinu, Republiką San Marino, Księstwem Monako oraz Księstwem Andory, przewidującej wymianę informacji na wniosek, jak określono we wzorze umowy dotyczącej wymiany informacji w zakresie spraw podatkowych OECD opublikowanym dnia 18 kwietnia 2002 r. (zwanym dalej »wzorem umowy OECD«) w odniesieniu do wypłat odsetek określonych w niniejszej dyrektywie, dokonywanych przez podmioty wypłacające mające siedzibę na terenie tych krajów na rzecz właścicieli odsetek zamieszkałych na terytorium, do którego dyrektywa ma zastosowanie, wraz z równoległym stosowaniem przez te same kraje potrącenia podatku u źródła od takich wypłat według stawki określonej w odniesieniu do odpowiednich okresów, o których mowa w art. 11 ust. 1,

| — | daty, w której Rada jednomyślnie uzgodni, że Stany Zjednoczone zobowiązują się do wymiany informacji na wniosek, zgodnie z wzorem umowy OECD w odniesieniu do wypłat odsetek określonych w niniejszej dyrektywie, dokonywanych przez podmioty wypłacające mające siedzibę na ich terytorium na rzecz właściciela odsetek zamieszkałego na terytorium, do którego niniejsza dyrektywa ma zastosowanie, |
| --- | --- |

—

daty, w której Rada jednomyślnie uzgodni, że Stany Zjednoczone zobowiązują się do wymiany informacji na wniosek, zgodnie z wzorem umowy OECD w odniesieniu do wypłat odsetek określonych w niniejszej dyrektywie, dokonywanych przez podmioty wypłacające mające siedzibę na ich terytorium na rzecz właściciela odsetek zamieszkałego na terytorium, do którego niniejsza dyrektywa ma zastosowanie,

daty, w której Rada jednomyślnie uzgodni, że Stany Zjednoczone zobowiązują się do wymiany informacji na wniosek, zgodnie z wzorem umowy OECD w odniesieniu do wypłat odsetek określonych w niniejszej dyrektywie, dokonywanych przez podmioty wypłacające mające siedzibę na ich terytorium na rzecz właściciela odsetek zamieszkałego na terytorium, do którego niniejsza dyrektywa ma zastosowanie,

| — | daty, w której Rada jednomyślnie uzgodni, że Hong Kong, Singapur oraz pozostałe kraje i terytoria wymienione w załączniku I zobowiązują się do wymiany informacji na wniosek, zgodnie z wzorem umowy OECD w odniesieniu do wypłat odsetek określonych w niniejszej dyrektywie, dokonywanych przez podmioty wypłacające mające siedzibę na ich terytorium na rzecz właściciela odsetek zamieszkałego na terytorium, do którego niniejsza dyrektywa ma zastosowanie.” |
| --- | --- |

—

daty, w której Rada jednomyślnie uzgodni, że Hong Kong, Singapur oraz pozostałe kraje i terytoria wymienione w załączniku I zobowiązują się do wymiany informacji na wniosek, zgodnie z wzorem umowy OECD w odniesieniu do wypłat odsetek określonych w niniejszej dyrektywie, dokonywanych przez podmioty wypłacające mające siedzibę na ich terytorium na rzecz właściciela odsetek zamieszkałego na terytorium, do którego niniejsza dyrektywa ma zastosowanie.”

daty, w której Rada jednomyślnie uzgodni, że Hong Kong, Singapur oraz pozostałe kraje i terytoria wymienione w załączniku I zobowiązują się do wymiany informacji na wniosek, zgodnie z wzorem umowy OECD w odniesieniu do wypłat odsetek określonych w niniejszej dyrektywie, dokonywanych przez podmioty wypłacające mające siedzibę na ich terytorium na rzecz właściciela odsetek zamieszkałego na terytorium, do którego niniejsza dyrektywa ma zastosowanie

Poprawka 21

Poprawka 21

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 6a (nowy)

Artykuł 1 – punkt 6a (nowy)

Dyrektywa 2003/48 /WE

Artykuł 12 – ustępy 1 i 2

| (6a) | W art. 12 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:




  „1.
     
  Państwa członkowskie, nakładające podatek u źródła zgodnie z art. 11 ust. 1, zatrzymują 10 % swojego przychodu, a przekazują 90 % przychodu Państwu członkowskiemu zamieszkania właściciela odsetek.




  2.
     
  Państwa członkowskie, nakładające podatek u źródła zgodnie z art. 11 ust. 5, zatrzymują 10 % swojego przychodu, a 90 % przekazują innym państwom członkowskim proporcjonalnie do przekazów dokonanych na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu.” |
| --- | --- |

(6a)

(6a)

W art. 12 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

W art. 12 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.
     
  Państwa członkowskie, nakładające podatek u źródła zgodnie z art. 11 ust. 1, zatrzymują 10 % swojego przychodu, a przekazują 90 % przychodu Państwu członkowskiemu zamieszkania właściciela odsetek.

„1.

Państwa członkowskie, nakładające podatek u źródła zgodnie z art. 11 ust. 1, zatrzymują 10 % swojego przychodu, a przekazują 90 % przychodu Państwu członkowskiemu zamieszkania właściciela odsetek.

2.
     
  Państwa członkowskie, nakładające podatek u źródła zgodnie z art. 11 ust. 5, zatrzymują 10 % swojego przychodu, a 90 % przekazują innym państwom członkowskim proporcjonalnie do przekazów dokonanych na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu.”

2.

Państwa członkowskie, nakładające podatek u źródła zgodnie z art. 11 ust. 5, zatrzymują 10 % swojego przychodu, a 90 % przekazują innym państwom członkowskim proporcjonalnie do przekazów dokonanych na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu.”

Poprawka 22

Poprawka 22

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 10

Artykuł 1 – punkt 10

Dyrektywa 2003/48 /WE

Artykuł 18

| (10) | W art. 18 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
  „Co trzy lata Komisja składa Radzie sprawozdanie z funkcjonowania niniejszej dyrektywy na podstawie statystyk wymienionych w załączniku V, dostarczanych Komisji przez wszystkie państwa członkowskie.” |
| --- | --- |

(10)

W art. 18 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Co trzy lata Komisja składa Radzie sprawozdanie z funkcjonowania niniejszej dyrektywy na podstawie statystyk wymienionych w załączniku V, dostarczanych Komisji przez wszystkie państwa członkowskie.”

| (10) | Artykuł 18 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 18


  Przegląd



  1.
     
  Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2010 r. Komisja przedstawi badanie porównawcze, analizujące korzyści i wady obu systemów wymiany informacji i podatku u źródła, aby ocenić cel polegający na skutecznym uniemożliwianiu oszustw podatkowych i uchylania się od płacenia podatków. Badanie porównawcze powinno w szczególności uwzględnić przejrzystość, przestrzeganie kompetencji podatkowych danego państwa członkowskiego, sprawiedliwość podatkową oraz obciążenie administracyjne związane z każdym z dwóch systemów.




  2.
     Co trzy lata Komisja składa Radzie i Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie z funkcjonowania niniejszej dyrektywy na podstawie statystyk wymienionych w załączniku V, dostarczanych Komisji przez wszystkie państwa członkowskie. Na podstawie tego sprawozdania oraz badania, o którym mowa w ust. 1, a w szczególności w związku z zakończeniem okresu przejściowego, o którym mowa w art. 10 ust. 2, Komisja, jeżeli uzna to za stosowne, proponuje Radzie zmiany dyrektywy, jakie mogą okazać się niezbędne w celu zapewnienia skutecznego opodatkowania dochodów z oszczędności i usunięcia niepożądanych zakłóceń konkurencji.




  3.
     
  W ramach sprawozdań, o których mowa w ust. 1 i 2, Komisja rozpatruje w szczególności kwestię stosowości objęcia zakresem niniejszej dyrektywy stosowania wszystkich źródeł dochodów finansowych, łącznie z dywidendami i zyskami kapitałowymi, a także płatności dokonywanych na rzecz wszystkich osób prawnych.” |
| --- | --- |

(10)

Artykuł 18 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 18

Artykuł 18

Przegląd

Przegląd

1.
     
  Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2010 r. Komisja przedstawi badanie porównawcze, analizujące korzyści i wady obu systemów wymiany informacji i podatku u źródła, aby ocenić cel polegający na skutecznym uniemożliwianiu oszustw podatkowych i uchylania się od płacenia podatków. Badanie porównawcze powinno w szczególności uwzględnić przejrzystość, przestrzeganie kompetencji podatkowych danego państwa członkowskiego, sprawiedliwość podatkową oraz obciążenie administracyjne związane z każdym z dwóch systemów.

1.

Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2010 r. Komisja przedstawi badanie porównawcze, analizujące korzyści i wady obu systemów wymiany informacji i podatku u źródła, aby ocenić cel polegający na skutecznym uniemożliwianiu oszustw podatkowych i uchylania się od płacenia podatków. Badanie porównawcze powinno w szczególności uwzględnić przejrzystość, przestrzeganie kompetencji podatkowych danego państwa członkowskiego, sprawiedliwość podatkową oraz obciążenie administracyjne związane z każdym z dwóch systemów.

2.
     Co trzy lata Komisja składa Radzie i Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie z funkcjonowania niniejszej dyrektywy na podstawie statystyk wymienionych w załączniku V, dostarczanych Komisji przez wszystkie państwa członkowskie. Na podstawie tego sprawozdania oraz badania, o którym mowa w ust. 1, a w szczególności w związku z zakończeniem okresu przejściowego, o którym mowa w art. 10 ust. 2, Komisja, jeżeli uzna to za stosowne, proponuje Radzie zmiany dyrektywy, jakie mogą okazać się niezbędne w celu zapewnienia skutecznego opodatkowania dochodów z oszczędności i usunięcia niepożądanych zakłóceń konkurencji.

2.

Co trzy lata Komisja składa Radzie i Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie z funkcjonowania niniejszej dyrektywy na podstawie statystyk wymienionych w załączniku V, dostarczanych Komisji przez wszystkie państwa członkowskie. Na podstawie tego sprawozdania oraz badania, o którym mowa w ust. 1, a w szczególności w związku z zakończeniem okresu przejściowego, o którym mowa w art. 10 ust. 2, Komisja, jeżeli uzna to za stosowne, proponuje Radzie zmiany dyrektywy, jakie mogą okazać się niezbędne w celu zapewnienia skutecznego opodatkowania dochodów z oszczędności i usunięcia niepożądanych zakłóceń konkurencji.

3.
     
  W ramach sprawozdań, o których mowa w ust. 1 i 2, Komisja rozpatruje w szczególności kwestię stosowości objęcia zakresem niniejszej dyrektywy stosowania wszystkich źródeł dochodów finansowych, łącznie z dywidendami i zyskami kapitałowymi, a także płatności dokonywanych na rzecz wszystkich osób prawnych.”

3.

W ramach sprawozdań, o których mowa w ust. 1 i 2, Komisja rozpatruje w szczególności kwestię stosowości objęcia zakresem niniejszej dyrektywy stosowania wszystkich źródeł dochodów finansowych, łącznie z dywidendami i zyskami kapitałowymi, a także płatności dokonywanych na rzecz wszystkich osób prawnych.”

Poprawka 23

Poprawka 23

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 11

Artykuł 1 – punkt 11

Dyrektywa 2003/48 /WE

Artykuł 18b – ustęp 3a (nowy)

3a.
     
  Co dwa lata począwszy od 1 stycznia 2010 r. Komisja, wspierana przez komitet, ocenia wyniki procedur, dokumentów i wspólnych formatów, o których mowa w art. 18a, i ustanawia, zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 18b ust. 2, środki konieczne dla ich poprawy.

3a.

Co dwa lata począwszy od 1 stycznia 2010 r. Komisja, wspierana przez komitet, ocenia wyniki procedur, dokumentów i wspólnych formatów, o których mowa w art. 18a, i ustanawia, zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 18b ust. 2, środki konieczne dla ich poprawy.

Poprawka 24

Poprawka 24

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Załącznik – punkt 2

Załącznik – punkt 2

Dyrektywa 2003/48 /WE

Załącznik I

TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK I

Wykaz form prawnych podmiotów i porozumień prawnych, do których stosuje się art. 2 ust. 3 w związku z faktem, iż miejsce faktycznego zarządzania nimi znajduje się na terytorium określonych krajów lub jurysdykcji

| 1. | Podmioty i porozumienia prawne, w przypadku których miejsce faktycznego zarządzania znajduje się w kraju lub jurysdykcji, które nie są objęte zakresem terytorialnym dyrektywy określonym w art. 7 i które nie są wymienione w art. 17 ust. 2:










  Antigua i Barbuda | International business company |
| --- | --- | --- |
| Bahamy | Trust




  Fundacja




  International business company |
| Bahrajn | Financial trust |
| Barbados | Trust |
| Belize | Trust




  International business company |
| Bermudy | Trust |
| Brunei | Trust




  International business company




  International trust




  International Limited Partnership |
| Wyspy Cooka | Trust




  International trust




  International company




  International partnership |
| Kostaryka | Trust |
| Dżibuti | Spółka wyłączona z systemu podatkowego




  Trust (zagraniczny) |
| Dominika | Trust




  International business company |
| Fidżi | Trust |
| Polinezja Francuska | Société (spółka)




  Société de personnes (spółka osobowa)




  Société en participation (spółka joint venture)




  Trust (zagraniczny) |
| Guam | Company




  Przedsiębiorstwo jednoosobowe




  Partnership




  Trust (zagraniczny) |
| Gwatemala | Trust




  Fundación (fundacja) |
| Hongkong | Trust |
| Kiribati | Trust |
| Labuan (Malezja) | Offshore company




  Malaysian offshore bank,




  Offshore limited partnership




  Offshore trust |
| Liban | Spółki korzystające z systemu spółek offshore |
| Makao | Trust




  Fundação (fundacja) |
| Malediwy | Wszystkie spółki kapitałowe, spółki osobowe oraz trusty zagraniczne |
| Mariany Północne | Foreign sales corporation




  Offshore banking corporation




  Trust (zagraniczny) |
| Wyspy Marshalla | Trust |
| Mauritius | Trust




  Global business company cat. 1 and 2 |
| Mikronezja | Company




  Partnership




  Trust (zagraniczny) |
| Nauru | Trusts/nominee company




  Company




  Partnership




  Przedsiębiorstwo jednoosobowe




  Zagraniczne postanowienia spadkowe




  Majątek zagraniczny




  Inne formy działalności gospodarczej wynegocjowane z rządem |
| Nowa Kaledonia | Société (spółka)




  Société civile (spółka cywilna)




  Société de personnes (spółka osobowa)




  Spółka joint venture




  Majątek osoby zmarłej




  Trust (zagraniczny) |
| Niue | Trust




  International business company |
| Panama | Fideicomiso (Trust)




  Fundación de interés privado (fundacja) |
| Palau | Company




  Partnership




  Przedsiębiorstwo jednoosobowe




  Przedstawicielstwo




  Credit union (spółdzielnia finansowa)




  Cooperative




  Trust (zagraniczny) |
| Filipiny | Trust |
| Portoryko | Estate




  Trust




  International banking entity |
| Saint Kitts i Nevis | Trust




  Fundacja




  Spółka wyłączona z systemu podatkowego |
| Saint Lucia | Trust |
| Saint Vincent i Grenadyny | Trust |
| Samoa | Trust




  International trust




  International company




  Offshore bank




  Offshore insurance company




  International partnership




  Limited partnership (spółka komandytowa) |
| Seszele | Trust




  International business company |
| Singapur | Trust |
| Wyspy Salomona | Company




  Partnership




  Trust |
| Republika Południowej Afryki | Trust |
| Tonga | Trust |
| Tuvalu | Trust




  Provident fund |
| Zjednoczone Emiraty Arabskie | Trust |
| Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych | Trust




  Spółka wyłączona z systemu podatkowego |
| Urugwaj | Trust |
| Vanuatu | Trust




  Spółka wyłączona z systemu podatkowego




  International company |

1.

Podmioty i porozumienia prawne, w przypadku których miejsce faktycznego zarządzania znajduje się w kraju lub jurysdykcji, które nie są objęte zakresem terytorialnym dyrektywy określonym w art. 7 i które nie są wymienione w art. 17 ust. 2:

Antigua i Barbuda

International business company

Bahamy

Trust

Fundacja

International business company

Bahrajn

Financial trust

Barbados

Trust

Belize

Trust

International business company

Bermudy

Trust

Brunei

Trust

International business company

International trust

International Limited Partnership

Wyspy Cooka

Trust

International trust

International company

International partnership

Kostaryka

Trust

Dżibuti

Spółka wyłączona z systemu podatkowego

Trust (zagraniczny)

Dominika

Trust

International business company

Fidżi

Trust

Polinezja Francuska

Société (spółka)

Société de personnes (spółka osobowa)

Société en participation (spółka joint venture)

Trust (zagraniczny)

Guam

Company

Przedsiębiorstwo jednoosobowe

Partnership

Trust (zagraniczny)

Gwatemala

Trust

Fundación (fundacja)

Hongkong

Trust

Kiribati

Trust

Labuan (Malezja)

Offshore company

Malaysian offshore bank,

Offshore limited partnership

Offshore trust

Liban

Spółki korzystające z systemu spółek offshore

Makao

Trust

Fundação (fundacja)

Malediwy

Wszystkie spółki kapitałowe, spółki osobowe oraz trusty zagraniczne

Mariany Północne

Foreign sales corporation

Offshore banking corporation

Trust (zagraniczny)

Wyspy Marshalla

Trust

Mauritius

Trust

Global business company cat. 1 and 2

Mikronezja

Company

Partnership

Trust (zagraniczny)

Nauru

Trusts/nominee company

Company

Partnership

Przedsiębiorstwo jednoosobowe

Zagraniczne postanowienia spadkowe

Majątek zagraniczny

Inne formy działalności gospodarczej wynegocjowane z rządem

Nowa Kaledonia

Société (spółka)

Société civile (spółka cywilna)

Société de personnes (spółka osobowa)

Spółka joint venture

Majątek osoby zmarłej

Trust (zagraniczny)

Niue

Trust

International business company

Panama

Fideicomiso (Trust)

Fundación de interés privado (fundacja)

Palau

Company

Partnership

Przedsiębiorstwo jednoosobowe

Przedstawicielstwo

Credit union (spółdzielnia finansowa)

Cooperative

Trust (zagraniczny)

Filipiny

Trust

Portoryko

Estate

Trust

International banking entity

Saint Kitts i Nevis

Trust

Fundacja

Spółka wyłączona z systemu podatkowego

Saint Lucia

Trust

Saint Vincent i Grenadyny

Trust

Samoa

Trust

International trust

International company

Offshore bank

Offshore insurance company

International partnership

Limited partnership (spółka komandytowa)

Seszele

Trust

International business company

Singapur

Trust

Wyspy Salomona

Company

Partnership

Trust

Republika Południowej Afryki

Trust

Tonga

Trust

Tuvalu

Trust

Provident fund

Zjednoczone Emiraty Arabskie

Trust

Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych

Trust

Spółka wyłączona z systemu podatkowego

Urugwaj

Trust

Vanuatu

Trust

Spółka wyłączona z systemu podatkowego

International company

| 2. | Podmioty i porozumienia prawne, w przypadku których miejsce faktycznego zarządzania znajduje się w kraju lub jurysdykcji wymienionych w art. 17 ust. 2, do których do czasu przyjęcia przez dany kraj lub jurysdykcję przepisów odpowiadających przepisom art. 4 ust. 2 stosuje się art. 2 ust. 3:










  Andora | Trust |
| --- | --- | --- |
| Anguilla | Trust |
| Aruba | Stichting (fundacja)




  Spółki korzystające z systemu spółek offshore |
| Brytyjskie Wyspy Dziewicze | Trust




  International business company |
| Kajmany | Trust




  Spółka wyłączona z systemu podatkowego |
| Guernsey | Trust




  Zero tax company (spółka korzystająca z zerowej stawki podatku) |
| Wyspa Man | Trust |
| Jersey | Trust |
| Liechtenstein | Anstalt (Trust)




  Stiftung (fundacja) |
| Monako | Trust




  Fondation (fundacja) |
| Montserrat | Trust |
| Antyle Holenderskie | Trust




  Stichting (fundacja) |
| San Marino | Trust




  Fondazione (fundacja) |
| Szwajcaria | Trust




  Fundacja |
| Wyspy Turks i Caicos | Spółka wyłączona z systemu podatkowego




  Limited partnership (spółka komandytowa)




  Trust |

2.

Podmioty i porozumienia prawne, w przypadku których miejsce faktycznego zarządzania znajduje się w kraju lub jurysdykcji wymienionych w art. 17 ust. 2, do których do czasu przyjęcia przez dany kraj lub jurysdykcję przepisów odpowiadających przepisom art. 4 ust. 2 stosuje się art. 2 ust. 3:

Andora

Trust

Anguilla

Trust

Aruba

Stichting (fundacja)

Spółki korzystające z systemu spółek offshore

Brytyjskie Wyspy Dziewicze

Trust

International business company

Kajmany

Trust

Spółka wyłączona z systemu podatkowego

Guernsey

Trust

Zero tax company (spółka korzystająca z zerowej stawki podatku)

Wyspa Man

Trust

Jersey

Trust

Liechtenstein

Anstalt (Trust)

Stiftung (fundacja)

Monako

Trust

Fondation (fundacja)

Montserrat

Trust

Antyle Holenderskie

Trust

Stichting (fundacja)

San Marino

Trust

Fondazione (fundacja)

Szwajcaria

Trust

Fundacja

Wyspy Turks i Caicos

Spółka wyłączona z systemu podatkowego

Limited partnership (spółka komandytowa)

Trust

POPRAWKA

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK I

| 1. | Artykuł 2 ust. 3 ma zastosowanie między innymi do następujących form prawnych podmiotów prawnych i porozumień prawnych:







  — | spółki o ograniczonej odpowiedzialności poprzez udziały, gwarancje lub inny mechanizm; |
| --- | --- | --- |

1.

—

spółki o ograniczonej odpowiedzialności poprzez udziały, gwarancje lub inny mechanizm;

| — | korporacje o ograniczonej odpowiedzialności poprzez udziały, gwarancje lub inny mechanizm; |
| --- | --- |

—

korporacje o ograniczonej odpowiedzialności poprzez udziały, gwarancje lub inny mechanizm;

| — | spółki i korporacje międzynarodowe; |
| --- | --- |

—

spółki i korporacje międzynarodowe;

| — | międzynarodowe spółki i korporacje handlowe; |
| --- | --- |

—

międzynarodowe spółki i korporacje handlowe;

| — | spółki i korporacje wyłączone z systemu podatkowego; |
| --- | --- |

—

spółki i korporacje wyłączone z systemu podatkowego;

| — | spółki i korporacje typu protected cell; |
| --- | --- |

—

spółki i korporacje typu protected cell;

| — | spółki i korporacje typu incorporated cell; |
| --- | --- |

—

spółki i korporacje typu incorporated cell;

| — | banki międzynarodowe, w tym korporacje o podobnej nazwie; |
| --- | --- |

—

banki międzynarodowe, w tym korporacje o podobnej nazwie;

| — | banki offshore, w tym korporacje o podobnej nazwie; |
| --- | --- |

—

banki offshore, w tym korporacje o podobnej nazwie;

| — | spółki i korporacje ubezpieczeniowe; |
| --- | --- |

—

spółki i korporacje ubezpieczeniowe;

| — | spółka i korporacje reasekuracyjne; |
| --- | --- |

—

spółka i korporacje reasekuracyjne;

| — | spółdzielnia; |
| --- | --- |

—

spółdzielnia;

| — | spółdzielnie kredytowe; |
| --- | --- |

—

spółdzielnie kredytowe;

| — | spółki wszelkiego rodzaju, w tym (wykaz niepełny) jawne spółki handlowe, spółki komandytowe, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki międzynarodowe oraz międzynarodowe spółki handlowe; |
| --- | --- |

—

spółki wszelkiego rodzaju, w tym (wykaz niepełny) jawne spółki handlowe, spółki komandytowe, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki międzynarodowe oraz międzynarodowe spółki handlowe;

| — | wspólne przedsięwzięcia; |
| --- | --- |

—

wspólne przedsięwzięcia;

| — | trusty; |
| --- | --- |

—

trusty;

| — | spółki likwidacyjne; |
| --- | --- |

—

spółki likwidacyjne;

| — | fundacje; |
| --- | --- |

—

fundacje;

| — | powiernictwa zarządzające majątkiem osób zmarłych; |
| --- | --- |

—

powiernictwa zarządzające majątkiem osób zmarłych;

| — | fundusze wszelkiego rodzaju; |
| --- | --- |

—

fundusze wszelkiego rodzaju;

| — | filie jakiegokolwiek podmiotu lub porozumienia prawnego wymienionego poniżej; |
| --- | --- |

—

filie jakiegokolwiek podmiotu lub porozumienia prawnego wymienionego poniżej;

| — | reprezentacje jakiegokolwiek podmiotu lub porozumienia prawnego wymienionego poniżej; |
| --- | --- |

—

reprezentacje jakiegokolwiek podmiotu lub porozumienia prawnego wymienionego poniżej;

| — | stałe placówki jakiegokolwiek podmiotu lub porozumienia prawnego wymienionego poniżej; |
| --- | --- |

—

stałe placówki jakiegokolwiek podmiotu lub porozumienia prawnego wymienionego poniżej;

| — | wielopostaciowe fundacje, niezależnie od opisu. |
| --- | --- |

—

wielopostaciowe fundacje, niezależnie od opisu.

| 2. | Szczególne kraje lub jurysdykcje, których nie obejmuje terytorialny zakres dyrektywy określony w art. 7 i które nie należą do krajów lub jurysdykcji wymienionych w art. 17 ust. 2, w których art. 2 ust. 3 ma zastosowanie do form prawnych podmiotów i porozumień prawnych, o których mowa w części I niniejszego załącznika, jeżeli ich miejsce faktycznego zarządzania znajduje się między innymi w następujących krajach lub jurysdykcjach:







  — | Anjouan |
| --- | --- | --- |

2.

—

Anjouan

| — | Antigua i Barbuda |
| --- | --- |

—

Antigua i Barbuda

| — | Bahamy |
| --- | --- |

—

Bahamy

| — | Bahrajn |
| --- | --- |

—

Bahrajn

| — | Barbados |
| --- | --- |

—

Barbados

| — | Belize |
| --- | --- |

—

Belize

| — | Bermudy |
| --- | --- |

—

Bermudy

| — | Brunei |
| --- | --- |

—

Brunei

| — | Wyspy Cooka |
| --- | --- |

—

Wyspy Cooka

| — | Kostaryka |
| --- | --- |

—

Kostaryka

| — | Dżibuti |
| --- | --- |

—

Dżibuti

| — | Dominika |
| --- | --- |

—

Dominika

| — | Dubaj |
| --- | --- |

—

Dubaj

| — | Fidżi |
| --- | --- |

—

Fidżi

| — | Polinezja Francuska |
| --- | --- |

—

Polinezja Francuska

| — | Ghana |
| --- | --- |

—

Ghana

| — | Grenada |
| --- | --- |

—

Grenada

| — | Guam |
| --- | --- |

—

Guam

| — | Gwatemala |
| --- | --- |

—

Gwatemala

| — | Hongkong |
| --- | --- |

—

Hongkong

| — | Kiribati |
| --- | --- |

—

Kiribati

| — | Labuan (Malezja) |
| --- | --- |

—

Labuan (Malezja)

| — | Liban |
| --- | --- |

—

Liban

| — | Liberia |
| --- | --- |

—

Liberia

| — | Makao |
| --- | --- |

—

Makao

| — | Była Jugosłowiańska Republika Macedonii |
| --- | --- |

—

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii

| — | Malediwy |
| --- | --- |

—

Malediwy

| — | Czarnogóra |
| --- | --- |

—

Czarnogóra

| — | Mariany Północne |
| --- | --- |

—

Mariany Północne

| — | Wyspy Marshalla |
| --- | --- |

—

Wyspy Marshalla

| — | Mauritius |
| --- | --- |

—

Mauritius

| — | Mikronezja |
| --- | --- |

—

Mikronezja

| — | Nauru |
| --- | --- |

—

Nauru

| — | Nowa Kaledonia |
| --- | --- |

—

Nowa Kaledonia

| — | Niue |
| --- | --- |

—

Niue

| — | Panama |
| --- | --- |

—

Panama

| — | Palau |
| --- | --- |

—

Palau

| — | Filipiny |
| --- | --- |

—

Filipiny

| — | Portoryko |
| --- | --- |

—

Portoryko

| — | Saint Kitts i Nevis |
| --- | --- |

—

Saint Kitts i Nevis

| — | Saint Lucia |
| --- | --- |

—

Saint Lucia

| — | Saint Vincent i Grenadyny |
| --- | --- |

—

Saint Vincent i Grenadyny

| — | Samoa |
| --- | --- |

—

Samoa

| — | Wyspy Świętego Tomasza i Książęca |
| --- | --- |

—

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca

| — | Seszele |
| --- | --- |

—

Seszele

| — | Singapur |
| --- | --- |

—

Singapur

| — | Wyspy Salomona |
| --- | --- |

—

Wyspy Salomona

| — | Somalia |
| --- | --- |

—

Somalia

| — | Republika Południowej Afryki |
| --- | --- |

—

Republika Południowej Afryki

| — | Tonga |
| --- | --- |

—

Tonga

| — | Tuvalu |
| --- | --- |

—

Tuvalu

| — | Zjednoczone Emiraty Arabskie |
| --- | --- |

—

Zjednoczone Emiraty Arabskie

| — | Stan Delaware w USA |
| --- | --- |

—

Stan Delaware w USA

| — | Stan Nevada w USA |
| --- | --- |

—

Stan Nevada w USA

| — | Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych |
| --- | --- |

—

Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych

| — | Urugwaj |
| --- | --- |

—

Urugwaj

| — | Vanuatu |
| --- | --- |

—

Vanuatu

| 3. | Szczególne kraje lub jurysdykcje wymienione w art. 17 ust. 2, w których art. 2 ust. 3 ma zastosowanie, w oczekiwaniu na przyjęcie przez dany kraj lub jurysdykcję przepisów równoważnych z przepisami, o których mowa w art. 4 ust. 2, do form prawnych podmiotów i porozumień prawnych, o których mowa w części I niniejszego załącznika, jeżeli ich miejsce faktycznego zarządzania znajduje się między innymi w następujących krajach lub jurysdykcjach:







  — | Andora |
| --- | --- | --- |

3.

—

Andora

| — | Anguilla |
| --- | --- |

—

Anguilla

| — | Aruba |
| --- | --- |

—

Aruba

| — | Brytyjskie Wyspy Dziewicze |
| --- | --- |

—

Brytyjskie Wyspy Dziewicze

| — | Kajmany |
| --- | --- |

—

Kajmany

| — | Guernsey, Alderney lub Sark |
| --- | --- |

—

Guernsey, Alderney lub Sark

| — | Wyspa Man |
| --- | --- |

—

Wyspa Man

| — | Jersey |
| --- | --- |

—

Jersey

| — | Liechtenstein |
| --- | --- |

—

Liechtenstein

| — | Monako |
| --- | --- |

—

Monako

| — | Montserrat |
| --- | --- |

—

Montserrat

| — | Antyle Holenderskie |
| --- | --- |

—

Antyle Holenderskie

| — | San Marino |
| --- | --- |

—

San Marino

| — | Sark |
| --- | --- |

—

Sark

| — | Szwajcaria |
| --- | --- |

—

Szwajcaria

| — | Wyspy Turks i Caicos |
| --- | --- |

—

Wyspy Turks i Caicos

| 4. | Wszystkie formy prawne podmiotów i porozumień prawnych, o których mowa w części I niniejszego załącznika są objęte przepisami art. 2 ust. 3, jeżeli miejsce ich faktycznego zarządzania znajduje się w jednym ze szczególnych krajów lub w jednej ze szczególnych jurysdykcji, o których mowa w części II i III niniejszego załącznika na następujących warunkach:









  a. | kraj lub jurysdykcja, o których mowa w części II i III mogą zwrócić się do komitetu, o którym mowa w art. 18b, z wnioskiem, aby jakakolwiek forma prawna podmiotów lub porozumień prawnych, o których mowa w części I przestała być uważana za podlegającą jej kompetencjom, ze względu na fakt, że miejsce rzeczywistego zarządzania danych form prawnych podmiotów lub porozumień prawnych nie może znajdować się na ich terytorium lub ze względu na fakt, że odpowiednie opodatkowanie dochodów z odsetek wypłacanych tym podmiotom lub porozumieniom prawnym jest faktycznie zapewnione; |
| --- | --- | --- |

4.

a.

kraj lub jurysdykcja, o których mowa w części II i III mogą zwrócić się do komitetu, o którym mowa w art. 18b, z wnioskiem, aby jakakolwiek forma prawna podmiotów lub porozumień prawnych, o których mowa w części I przestała być uważana za podlegającą jej kompetencjom, ze względu na fakt, że miejsce rzeczywistego zarządzania danych form prawnych podmiotów lub porozumień prawnych nie może znajdować się na ich terytorium lub ze względu na fakt, że odpowiednie opodatkowanie dochodów z odsetek wypłacanych tym podmiotom lub porozumieniom prawnym jest faktycznie zapewnione;

| b. | Komitet ogłasza swoją decyzję wraz z uzasadnieniem w terminie 3 miesięcy od złożenia wniosku, a formy prawne podmiotów lub porozumień prawnych wycofane z zakresu części 1 jako niepodlegające krajowi lub jurysdykcji, która złożyła wniosek na dany okres, nie dłuższy niż dwa lata, lecz który może zostać przedłużony na wniosek danego kraju lub jurysdykcji, która składa w tym celu formularz nie wcześniej niż sześć miesięcy przed datą jego wygaśnięcia. |
| --- | --- |

b.

Komitet ogłasza swoją decyzję wraz z uzasadnieniem w terminie 3 miesięcy od złożenia wniosku, a formy prawne podmiotów lub porozumień prawnych wycofane z zakresu części 1 jako niepodlegające krajowi lub jurysdykcji, która złożyła wniosek na dany okres, nie dłuższy niż dwa lata, lecz który może zostać przedłużony na wniosek danego kraju lub jurysdykcji, która składa w tym celu formularz nie wcześniej niż sześć miesięcy przed datą jego wygaśnięcia.

Poprawka 25

Poprawka 25

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Załącznik – punkt 2

Załącznik – punkt 2

Dyrektywa 2003/48 /WE

Załącznik III

TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK III

Wykaz „podmiotów wypłacających w przypadku otrzymania” na mocy art. 4 ust. 2

UWAGI WPROWADZAJĄCE

Trusty oraz podobne porozumienia prawne wykazano dla tych państw członkowskich, które nie posiadają krajowego systemu podatkowego przewidującego opodatkowanie przychodów otrzymanych w imieniu takich porozumień prawnych przez osobę posiadającą do nich główny tytuł prawny lub będącą głównym zarządzającym ich majątkiem i przychodami, mającą miejsce zamieszkania na terytorium tych państw. Wykaz odnosi się do trustów i podobnych porozumień prawnych, w przypadku których miejsce faktycznego zarządzania ich majątkiem ruchomym znajduje się w tych krajach (kraje te są siedzibą głównego powiernika (main trustee) lub innego zarządcy odpowiedzialnego za ich majątek ruchomy), bez względu na to, na mocy jakiego prawa te trusty i porozumienia prawne zostały powołane.

| Kraje | Wykaz podmiotów i porozumień prawnych | Uwagi |
| --- | --- | --- |
| Belgia | — | Société de droit commun / maatschap (spółka prawa cywilnego lub spółka handlowa nieposiadająca osobowości prawnej) |

Kraje

Wykaz podmiotów i porozumień prawnych

Uwagi

Belgia

—

Société de droit commun / maatschap (spółka prawa cywilnego lub spółka handlowa nieposiadająca osobowości prawnej)

| — | Société momentanée / tijdelijke handelsvennootschap (nieposiadająca osobowości prawnej spółka, której celem jest zarządzanie jedną lub kilkoma określonymi operacjami handlowymi) |
| --- | --- |

—

Société momentanée / tijdelijke handelsvennootschap (nieposiadająca osobowości prawnej spółka, której celem jest zarządzanie jedną lub kilkoma określonymi operacjami handlowymi)

| — | Société interne / stille handelsvennootschap (nieposiadająca osobowości prawnej spółka, poprzez którą jedna lub więcej osób ma udział w operacjach, którymi w ich imieniu zarządza jedna lub więcej osób) |
| --- | --- |

—

Société interne / stille handelsvennootschap (nieposiadająca osobowości prawnej spółka, poprzez którą jedna lub więcej osób ma udział w operacjach, którymi w ich imieniu zarządza jedna lub więcej osób)

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Zob. art. 46, 47 i 48 belgijskiego kodeksu spółek.

„Spółki” te (których nazwę podano po francusku i holendersku) nie posiadają osobowości prawnej i z podatkowego punktu widzenia można w ich przypadku stosować kryterium przełamania osobowości prawnej (ang. „look-through approach”).

Bułgaria

| — | Drujestvo sys specialna investicionna cel (spółka inwestycyjna specjalnego przeznaczenia) |
| --- | --- |

—

Drujestvo sys specialna investicionna cel (spółka inwestycyjna specjalnego przeznaczenia)

| — | Investicionno drujestvo (Spółka inwestycyjna, która nie jest objęta art. 6) |
| --- | --- |

—

Investicionno drujestvo (Spółka inwestycyjna, która nie jest objęta art. 6)

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Podmiot zwolniony z podatku od osób prawnych

W Bułgarii „trusty” są dopuszczone do oferty publicznej i są zwolnione z podatku od osób prawnych

Republika Czeska

| — | Veřejná obchodní společnost (ver. obch. spol. or V.O.S.)(spółka osobowa) |
| --- | --- |

—

Veřejná obchodní společnost (ver. obch. spol. or V.O.S.)(spółka osobowa)

| — | Sdruženi (stowarzyszenie) |
| --- | --- |

—

Sdruženi (stowarzyszenie)

| — | Družstvo (spółdzielnia) |
| --- | --- |

—

Družstvo (spółdzielnia)

| — | Evropské hospodářské zájmové sdružení (EHZS) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG )) |
| --- | --- |

—

Evropské hospodářské zájmové sdružení (EHZS) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG ))

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Dania

| — | Interessentskaber (spółka jawna) |
| --- | --- |

—

Interessentskaber (spółka jawna)

| — | Kommanditselskaber (spółka komandytowa) |
| --- | --- |

—

Kommanditselskaber (spółka komandytowa)

| — | Partnerselskaber (spółka partnerska) |
| --- | --- |

—

Partnerselskaber (spółka partnerska)

| — | Europæisk økonomisk firmagrupper (EØFG) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG )) |
| --- | --- |

—

Europæisk økonomisk firmagrupper (EØFG) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG ))

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Niemcy

| — | Gesellschaft bürgerlichen Rechts (spółka prawa cywilnego) |
| --- | --- |

—

Gesellschaft bürgerlichen Rechts (spółka prawa cywilnego)

| — | Kommanditgesellschaft — KG, offene Handelsgesellschaft — OHG (spółka komandytowa – KG, spółka jawna – OHG) |
| --- | --- |

—

Kommanditgesellschaft — KG, offene Handelsgesellschaft — OHG (spółka komandytowa – KG, spółka jawna – OHG)

| — | Europäische Wirtschaftliche Interessenvereinigung (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG )) |
| --- | --- |

—

Europäische Wirtschaftliche Interessenvereinigung (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG ))

Estonia

| — | Täisühing- TÜ (spółka jawna) |
| --- | --- |

—

Täisühing- TÜ (spółka jawna)

| — | Usaldusühing-UÜ (spółka komandytowa) |
| --- | --- |

—

Usaldusühing-UÜ (spółka komandytowa)

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Spółki jawne i spółki komandytowe są opodatkowane jako osobne podmioty podatkowe, a jakąkolwiek dokonywaną przez nie dystrybucję zysków uważa się za dywidendę (podlegającą tzw. „distribution tax”)

Irlandia

| — | Spółki osobowe i kluby inwestycyjne |
| --- | --- |

—

Spółki osobowe i kluby inwestycyjne

| — | Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG ) |
| --- | --- |

—

Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG )

Powiernicy (trustees) będący irlandzkimi rezydentami podlegają podatkowi od przychodów uzyskanych z trustu.

Grecja

| — | Omorrythmos Eteria (OE) (spółka jawna) |
| --- | --- |

—

Omorrythmos Eteria (OE) (spółka jawna)

| — | Eterorythmos Eteria (EE) (spółka komandytowa) |
| --- | --- |

—

Eterorythmos Eteria (EE) (spółka komandytowa)

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Spółki osobowe podlegają podatkowi od osób prawnych. Jednakże do 50 % zysków spółek osobowych może zostać opodatkowane według stawki indywidualnej mającej zastosowanie w przypadku każdej z osób fizycznych będących wspólnikami.

Hiszpania

Podmioty podlegające systemowi opodatkowania zysków przydzielonych:

| — | Sociedad civil con o sin personalidad jurídica (spółka prawa cywilnego posiadająca osobowość prawną lub nie), |
| --- | --- |

—

Sociedad civil con o sin personalidad jurídica (spółka prawa cywilnego posiadająca osobowość prawną lub nie),

| — | Agrupación europea de interés económico (AEIE) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG), |
| --- | --- |

—

Agrupación europea de interés económico (AEIE) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG),

| — | Herencias yacentes (majątek osoby zmarłej), |
| --- | --- |

—

Herencias yacentes (majątek osoby zmarłej),

| — | Comunidad de bienes (współwłasność). |
| --- | --- |

—

Comunidad de bienes (współwłasność).

| — | Inne podmioty nie mające osobowości prawnej, tworzące odrębną jednostkę gospodarczą lub odrębną grupę aktywów (art. 35 ust. 4 Ley General Tributaria). |
| --- | --- |

—

Inne podmioty nie mające osobowości prawnej, tworzące odrębną jednostkę gospodarczą lub odrębną grupę aktywów (art. 35 ust. 4 Ley General Tributaria).

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Francja

| — | Société en participation (spółka joint venture) |
| --- | --- |

—

Société en participation (spółka joint venture)

| — | Société ou association de fait (spółka „de facto” lub stowarzyszenie „de facto”) |
| --- | --- |

—

Société ou association de fait (spółka „de facto” lub stowarzyszenie „de facto”)

| — | Indivision (współwłasność) |
| --- | --- |

—

Indivision (współwłasność)

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Włochy

| — | Società semplice (spółka prawa cywilnego oraz porównywalne podmioty) |
| --- | --- |

—

Società semplice (spółka prawa cywilnego oraz porównywalne podmioty)

| — | Podmioty o charakterze niehandlowym nieposiadające osobowości prawnej |
| --- | --- |

—

Podmioty o charakterze niehandlowym nieposiadające osobowości prawnej

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Kategoria podmiotów traktowanych jako „società semplici”’ obejmuje: „società di fatto” (spółki osobowe powstałe w sposób nieformalny lub spółki „de facto”), których celem nie jest prowadzenie działalności handlowej oraz „associazioni” (stowarzyszenia) artystów lub przedstawicieli innych zawodów w celu praktykowania ich sztuki lub wykonywania zawodu w formie stowarzyszenia nieposiadającego osobowości prawnej.

Kategoria podmiotów o charakterze niehandlowym jest bardzo szeroka i może obejmować rozmaite rodzaje organizacji: stowarzyszenia, związki zawodowe, komitety, organizacje niedochodowe i inne

Cypr

| — | Syneterismos (spółka osobowa) |
| --- | --- |

—

Syneterismos (spółka osobowa)

| — | syndesmos or somatio (stowarzyszenie) |
| --- | --- |

—

syndesmos or somatio (stowarzyszenie)

| — | Synergatikes (spółdzielnia) |
| --- | --- |

—

Synergatikes (spółdzielnia)

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

| — | Ekswxwria Eteria (spółka offshore) |
| --- | --- |

—

Ekswxwria Eteria (spółka offshore)

Fundusze powiernicze tworzone na mocy prawa cypryjskiego są uznawane na mocy prawa krajowego za podmioty przejrzyste do celów podatkowych.

Łotwa

| — | Pilnsabiedrība (spółka jawna) |
| --- | --- |

—

Pilnsabiedrība (spółka jawna)

| — | Komandītsabiedrība (spółka komandytowa) |
| --- | --- |

—

Komandītsabiedrība (spółka komandytowa)

| — | Eiropas Ekonomisko interešu grupām (EEIG) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG )) |
| --- | --- |

—

Eiropas Ekonomisko interešu grupām (EEIG) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG ))

| — | Biedrības un nodibinājumi (stowarzyszenie i fundacja); |
| --- | --- |

—

Biedrības un nodibinājumi (stowarzyszenie i fundacja);

| — | Lauksaimniecības kooperatīvi (spółdzielnia rolnicza) |
| --- | --- |

—

Lauksaimniecības kooperatīvi (spółdzielnia rolnicza)

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Litwa

| — | Europos ekonominių interesų grupės (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG )) |
| --- | --- |

—

Europos ekonominių interesų grupės (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG ))

| — | Asociacija (stowarzyszenie) |
| --- | --- |

—

Asociacija (stowarzyszenie)

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Odsetki i zyski kapitałowe od udziałów lub obligacji pobierane przez stowarzyszenia są zwolnione z podatku od osób prawnych

Luksemburg

| — | Société en nom collectif (spółka jawna) |
| --- | --- |

—

Société en nom collectif (spółka jawna)

| — | Société en commandite simple (spółka komandytowa) |
| --- | --- |

—

Société en commandite simple (spółka komandytowa)

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Węgry

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Węgry uznają trusty za „podmioty” na mocy przepisów krajowych

Malta

| — | Soċjetà in akomonditia (spółka osobowa „en commandite”), której kapitał nie jest podzielony na udziały |
| --- | --- |

—

Soċjetà in akomonditia (spółka osobowa „en commandite”), której kapitał nie jest podzielony na udziały

| — | Arrangement in participation (stowarzyszenie „en participation”) |
| --- | --- |

—

Arrangement in participation (stowarzyszenie „en participation”)

| — | Klub inwestycyjny |
| --- | --- |

—

Klub inwestycyjny

| — | Soċjetà Kooperattiva (Spółdzielnia) |
| --- | --- |

—

Soċjetà Kooperattiva (Spółdzielnia)

Spółki osobowe „en commandite”, których kapitał podzielony jest na udziały, podlegają podatkowi od osób prawnych na zasadach ogólnych.

Niderlandy

| — | Vennootschap onder firma (spółka jawna) |
| --- | --- |

—

Vennootschap onder firma (spółka jawna)

| — | Commanditaire vennootschap (zamknięta spółka komandytowa) |
| --- | --- |

—

Commanditaire vennootschap (zamknięta spółka komandytowa)

| — | Europese economische samenwerkingsverbanden (EESV) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG)) |
| --- | --- |

—

Europese economische samenwerkingsverbanden (EESV) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG))

| — | Vereniging (stowarzyszenie) |
| --- | --- |

—

Vereniging (stowarzyszenie)

| — | Stichting (fundacja) |
| --- | --- |

—

Stichting (fundacja)

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Spółki jawne, zamknięte spółki komandytowe i Europejskie Ugrupowania Interesów Gospodarczych są uznawane do celów podatkowych za przejrzyste.

Verenigingen (stowarzyszenia) i stichtingen (fundacje) są zwolnione z podatku, chyba że prowadzą działalność handlową lub gospodarczą.

Austria

| — | Personengesellschaft (spółka osobowa) |
| --- | --- |

—

Personengesellschaft (spółka osobowa)

| — | Offene Personengesellschaft (spółka jawna ) |
| --- | --- |

—

Offene Personengesellschaft (spółka jawna )

| — | Kommanditgesellschaft, KG (spółka komandytowa) |
| --- | --- |

—

Kommanditgesellschaft, KG (spółka komandytowa)

| — | Gesellschaft nach bürgerlichem Recht, GesBR (spółka prawa cywilnego) |
| --- | --- |

—

Gesellschaft nach bürgerlichem Recht, GesBR (spółka prawa cywilnego)

| — | Offene Erwerbsgeselllschaft (OEG) (spółka jawna niewielkich rozmiarów) |
| --- | --- |

—

Offene Erwerbsgeselllschaft (OEG) (spółka jawna niewielkich rozmiarów)

| — | Kommandit-Erwerbsgesellschaft (spółka komandytowa niewielkich rozmiarów) |
| --- | --- |

—

Kommandit-Erwerbsgesellschaft (spółka komandytowa niewielkich rozmiarów)

| — | Stille Gesellschaft (spółka cicha) |
| --- | --- |

—

Stille Gesellschaft (spółka cicha)

| — | Einzelfirma (firma jednoosobowa) |
| --- | --- |

—

Einzelfirma (firma jednoosobowa)

| — | Wirtschaftliche Interessenvereinigung (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG)) |
| --- | --- |

—

Wirtschaftliche Interessenvereinigung (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG))

| — | Privatstiftung (fundacja prywatna) |
| --- | --- |

—

Privatstiftung (fundacja prywatna)

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Spółka osobowa uznawana jest za przejrzystą, nawet jeśli w celu obliczania zysku traktowana jest jako osobny podmiot.

Traktowana jak zwykła „spółka osobowa”

Opodatkowana jak osoba prawna, przychody z odsetek są opodatkowane według stawki obniżonej wynoszącej 12,5 %

Polska

| — | Spółka jawna (Sp. j.) |
| --- | --- |

—

Spółka jawna (Sp. j.)

| — | Spółka komandytowa (Sp. k.) |
| --- | --- |

—

Spółka komandytowa (Sp. k.)

| — | Spółka komandytowo-akcyjna (S.K.A.) |
| --- | --- |

—

Spółka komandytowo-akcyjna (S.K.A.)

| — | Spółka partnerska (Sp. p.) |
| --- | --- |

—

Spółka partnerska (Sp. p.)

| — | Europejskie ugrupowanie interesów gospodarczych (EUIG) |
| --- | --- |

—

Europejskie ugrupowanie interesów gospodarczych (EUIG)

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Portugalia

| — | Sociedade civil (spółka prawa cywilnego), która nie ma formy prawnej spółki handlowej |
| --- | --- |

—

Sociedade civil (spółka prawa cywilnego), która nie ma formy prawnej spółki handlowej

| — | Przedsiębiorstwa posiadające osobowość prawną zaangażowane w określone rodzaje działalności zawodowej, w ramach których wszyscy wspólnicy są osobami fizycznymi wykwalifikowanymi w tym samym zawodzie |
| --- | --- |

—

Przedsiębiorstwa posiadające osobowość prawną zaangażowane w określone rodzaje działalności zawodowej, w ramach których wszyscy wspólnicy są osobami fizycznymi wykwalifikowanymi w tym samym zawodzie

| — | Agrupamento de Interesse Económico (AIE) (krajowe ugrupowanie interesów gospodarczych ) |
| --- | --- |

—

Agrupamento de Interesse Económico (AIE) (krajowe ugrupowanie interesów gospodarczych )

| — | Agrupamento Europeu de Interesse Económico (AEIE) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG)) |
| --- | --- |

—

Agrupamento Europeu de Interesse Económico (AEIE) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG))

| — | Sociedada gestora de participacoes sociais (SGPS) (spółki dominujące kontrolowane przez grupę rodzinną lub znajdujące się w całości w posiadaniu co najwyżej pięciu wspólników) |
| --- | --- |

—

Sociedada gestora de participacoes sociais (SGPS) (spółki dominujące kontrolowane przez grupę rodzinną lub znajdujące się w całości w posiadaniu co najwyżej pięciu wspólników)

| — | Herança jacente (majątek osoby zmarłej) |
| --- | --- |

—

Herança jacente (majątek osoby zmarłej)

| — | Stowarzyszenie nieposiadające osobowości prawnej |
| --- | --- |

—

Stowarzyszenie nieposiadające osobowości prawnej

| — | Spółki offshore działające w strefach wolnego handlu na Maderze lub wyspie Archipelagu Azorskiego Santa Maria |
| --- | --- |

—

Spółki offshore działające w strefach wolnego handlu na Maderze lub wyspie Archipelagu Azorskiego Santa Maria

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Spółki prawa cywilnego, które nie mają formy prawnej spółki handlowej, posiadające osobowość prawną przedsiębiorstwa zaangażowane w określone rodzaje działalności zawodowej, ACE (rodzaj posiadających osobowość prawną spółek joint venture), Europejskie Ugrupowania Interesów Gospodarczych oraz spółki będace w posiadaniu aktywów i które są kontrolowane przez grupę rodzinną lub znajdują się w całości w posiadaniu co najwyżej pięciu wspólników uznaje się za przejrzyste podatkowo.

Inne spółki osobowe posiadające osobowość prawną są traktowane jak osoby prawne i opodatkowane zgodnie z ogólnymi zasadami opodatkowania osób prawnych

Spółki offshore działające w strefach wolnego handlu na Maderze lub na Wyspie Santa Maria Archipelagu Azorskiego są zwolnione z podatku od osób prawnych i podatku u źródła od dywidend, odsetek, honorariów i podobnych płatności na rzecz zagranicznej spółki dominującej.

Jedynymi trustami dopuszczonymi na mocy prawa portugalskiego są trusty powołane przez osoby prawne w ramach Międzynarodowego Centrum Biznesu (ang. International Business Centre) na Maderze na mocy prawa zagranicznego, a aktywa trustu stanowią autonomiczną część majątku osoby prawnej działającej jako powiernik (trustee).

Rumunia

| — | Stowarzyszenie (spółka osobowa) |
| --- | --- |

—

Stowarzyszenie (spółka osobowa)

| — | Cooperative (spółdzielnia) |
| --- | --- |

—

Cooperative (spółdzielnia)

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Słowenia

| — | Samostojni podjetnik (jednoosobowa działalność gospodarcza prowadzona przez przedsiębiorcę pod swoim własnym nazwiskiem) |
| --- | --- |

—

Samostojni podjetnik (jednoosobowa działalność gospodarcza prowadzona przez przedsiębiorcę pod swoim własnym nazwiskiem)

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Słowacja

| — | Verejná obchodná spoločnosť (spółka jawna) |
| --- | --- |

—

Verejná obchodná spoločnosť (spółka jawna)

| — | Európske združenie hospodárskych záujmov (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG)) |
| --- | --- |

—

Európske združenie hospodárskych záujmov (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG))

| — | Komanditná spoločnosť (spółka komandytowa), w przypadku której przychody są przypisawane komplementariuszom |
| --- | --- |

—

Komanditná spoločnosť (spółka komandytowa), w przypadku której przychody są przypisawane komplementariuszom

| — | Združenie (stowarzyszenie) |
| --- | --- |

—

Združenie (stowarzyszenie)

| — | Podmioty utworzone w innym celu niż prowadzenie działalności gospodarczej: izby zawodów, dobrowolne stowarzyszenia obywatelskie, Nadácia (fundacje) |
| --- | --- |

—

Podmioty utworzone w innym celu niż prowadzenie działalności gospodarczej: izby zawodów, dobrowolne stowarzyszenia obywatelskie, Nadácia (fundacje)

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Podstawa opodatkowania jest najpierw obliczana dla spółki komandytowej jako całości, a następnie rozdzielana między komplementariuszy i komandytariuszy. Udział w zysku otrzymany przez komplementariuszy spółki komandytowej jest opodatkowany na poziomie komandytariuszy. Pozostały dochód komandytariuszy jest opodatkowany pierwotnie na poziomie spółki komandytowej zgodnie z zasadami opodatkowania osób prawnych.

Do przychodu zwolnionego z podatku zalicza się przychód pochodzący z rodzajów działalności odpowiadających celowi ustanowienia organizacji, z wyjątkiem przychodu podlegającego opodatkowaniu u źródła.

Finlandia

| — | yksityisliike (przedsiębiorstwo niezarejestrowane) |
| --- | --- |

—

yksityisliike (przedsiębiorstwo niezarejestrowane)

| — | avoin yhtiö / öppet bolag (spółka jawna) |
| --- | --- |

—

avoin yhtiö / öppet bolag (spółka jawna)

| — | kommandiittiyhtiö / kommanditbolag (spółka komandytowa) |
| --- | --- |

—

kommandiittiyhtiö / kommanditbolag (spółka komandytowa)

| — | kuolinpesä / dödsbo (majątek osoby zmarłej) |
| --- | --- |

—

kuolinpesä / dödsbo (majątek osoby zmarłej)

| — | eurooppalaisesta taloudellisesta etuyhtymästä (ETEY) / europeiska ekonomiska intressegrupperingar (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG )) |
| --- | --- |

—

eurooppalaisesta taloudellisesta etuyhtymästä (ETEY) / europeiska ekonomiska intressegrupperingar (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG ))

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Szwecja

| — | handelsbolag (spółka jawna) |
| --- | --- |

—

handelsbolag (spółka jawna)

| — | kommanditbolag (spółka komandytowa) |
| --- | --- |

—

kommanditbolag (spółka komandytowa)

| — | enkelt bolag (zwykła spółka osobowa) |
| --- | --- |

—

enkelt bolag (zwykła spółka osobowa)

| — | „Trust” lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust” lub inne podobne porozumienie prawne

Zjednoczone Królestwo

| — | General partnership (spółka jawna) |
| --- | --- |

—

General partnership (spółka jawna)

| — | Limited partnership (spółka komandytowa) |
| --- | --- |

—

Limited partnership (spółka komandytowa)

| — | Limited liability partnership (spółka partnerska) |
| --- | --- |

—

Limited liability partnership (spółka partnerska)

| — | Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG) |
| --- | --- |

—

Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG)

| — | Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG) - Kluby inwestycyjne (których członkowie są uprawnieni do określonego udziału w aktywach) |
| --- | --- |

—

Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG) - Kluby inwestycyjne (których członkowie są uprawnieni do określonego udziału w aktywach)

Trust, fundacja lub inne podobne porozumienie prawne Spółki jawne, komandytowe, partnerskie i Europejskie Ugrupowania Interesów Gospodarczych są uznawane ze przejrzyste do celów podatkowych.

POPRAWKA

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.ZAŁĄCZNIK III

Wykaz „podmiotów wypłacających w przypadku otrzymania” na mocy art. 4 ust. 2

UWAGI WPROWADZAJĄCE

Trusty oraz podobne porozumienia prawne wykazano dla tych państw członkowskich, które nie posiadają krajowego systemu podatkowego przewidującego opodatkowanie przychodów otrzymanych w imieniu takich porozumień prawnych przez osobę posiadającą do nich główny tytuł prawny lub będącą głównym zarządzającym ich majątkiem i przychodami, mającą miejsce zamieszkania na terytorium tych państw. Wykaz odnosi się do trustów i podobnych porozumień prawnych, w przypadku których miejsce faktycznego zarządzania ich majątkiem ruchomym znajduje się w tych krajach (kraje te są siedzibą głównego powiernika (main trustee) lub innego zarządcy odpowiedzialnego za ich majątek ruchomy), bez względu na to, na mocy jakiego prawa te trusty i porozumienia prawne zostały powołane.

| Kraje | Wykaz podmiotów i porozumień prawnych | Uwagi |
| --- | --- | --- |
| Belgia | — | Société de droit commun / maatschap (spółka prawa cywilnego lub spółka handlowa nieposiadająca osobowości prawnej) |

Kraje

Wykaz podmiotów i porozumień prawnych

Uwagi

Belgia

—

Société de droit commun / maatschap (spółka prawa cywilnego lub spółka handlowa nieposiadająca osobowości prawnej)

| — | Société momentanée / tijdelijke handelsvennootschap (nieposiadająca osobowości prawnej spółka, której celem jest zarządzanie jedną lub kilkoma określonymi operacjami handlowymi) |
| --- | --- |

—

Société momentanée / tijdelijke handelsvennootschap (nieposiadająca osobowości prawnej spółka, której celem jest zarządzanie jedną lub kilkoma określonymi operacjami handlowymi)

| — | Société interne / stille handelsvennootschap (nieposiadająca osobowości prawnej spółka, poprzez którą jedna lub więcej osób ma udział w operacjach, którymi w ich imieniu zarządza jedna lub więcej osób) |
| --- | --- |

—

Société interne / stille handelsvennootschap (nieposiadająca osobowości prawnej spółka, poprzez którą jedna lub więcej osób ma udział w operacjach, którymi w ich imieniu zarządza jedna lub więcej osób)

| — | Kluby inwestycyjne (których członkowie są uprawnieni do określonego udziału w aktywach) |
| --- | --- |

—

Kluby inwestycyjne (których członkowie są uprawnieni do określonego udziału w aktywach)

Zob. art. 46, 47 i 48 belgijskiego kodeksu spółek.

„Spółki” te (których nazwę podano po francusku i holendersku) nie posiadają osobowości prawnej i z podatkowego punktu widzenia można w ich przypadku stosować kryterium przełamania osobowości prawnej (ang. „look-through approach”).

Bułgaria

| — | Drujestvo sys specialna investicionna cel (spółka inwestycyjna specjalnego przeznaczenia) |
| --- | --- |

—

Drujestvo sys specialna investicionna cel (spółka inwestycyjna specjalnego przeznaczenia)

| — | Investicionno drujestvo (Spółka inwestycyjna, która nie jest objęta art. 6)
  Kluby inwestycyjne (których członkowie są uprawnieni do określonego udziału w aktywach) |
| --- | --- |

—

Investicionno drujestvo (Spółka inwestycyjna, która nie jest objęta art. 6)

Kluby inwestycyjne (których członkowie są uprawnieni do określonego udziału w aktywach)

Podmiot zwolniony z podatku od osób prawnych

W Bułgarii „trusty” są dopuszczone do oferty publicznej i są zwolnione z podatku od osób prawnych

Republika Czeska

| — | Veřejná obchodní společnost (ver. obch. spol. or V.O.S.) |
| --- | --- |

—

Veřejná obchodní společnost (ver. obch. spol. or V.O.S.)

| — | Sdruženi (stowarzyszenie) |
| --- | --- |

—

Sdruženi (stowarzyszenie)

| — | Družstvo (spółdzielnia) |
| --- | --- |

—

Družstvo (spółdzielnia)

| — | Evropské hospodářské zájmové sdružení (EHZS) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG )) |
| --- | --- |

—

Evropské hospodářské zájmové sdružení (EHZS) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG ))

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

Dania

| — | Interessentskaber (spółka jawna) |
| --- | --- |

—

Interessentskaber (spółka jawna)

| — | Kommanditselskaber (spółka komandytowa) |
| --- | --- |

—

Kommanditselskaber (spółka komandytowa)

| — | Partnerselskaber (spółka partnerska) |
| --- | --- |

—

Partnerselskaber (spółka partnerska)

| — | Europæisk økonomisk firmagrupper (EØFG) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG )) |
| --- | --- |

—

Europæisk økonomisk firmagrupper (EØFG) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG ))

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

Niemcy

| — | Gesellschaft bürgerlichen Rechts (spółka prawa cywilnego) |
| --- | --- |

—

Gesellschaft bürgerlichen Rechts (spółka prawa cywilnego)

| — | Kommanditgesellschaft — KG, offene Handelsgesellschaft — OHG (spółka komandytowa – KG, spółka jawna – OHG) |
| --- | --- |

—

Kommanditgesellschaft — KG, offene Handelsgesellschaft — OHG (spółka komandytowa – KG, spółka jawna – OHG)

| — | Europäische Wirtschaftliche Interessenvereinigung (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG )) |
| --- | --- |

—

Europäische Wirtschaftliche Interessenvereinigung (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG ))

| — | „Trust”, fundacja lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”, fundacja lub inne podobne porozumienie prawne

Estonia

| — | Täisühing- TÜ (spółka jawna) |
| --- | --- |

—

Täisühing- TÜ (spółka jawna)

| — | Usaldusühing-UÜ (spółka komandytowa) |
| --- | --- |

—

Usaldusühing-UÜ (spółka komandytowa)

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

Spółki jawne i spółki komandytowe są opodatkowane jako osobne podmioty podatkowe, a jakąkolwiek dokonywaną przez nie dystrybucję zysków uważa się za dywidendę (podlegającą tzw. „distribution tax”)

Irlandia

| — | Spółki osobowe i kluby inwestycyjne
  Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG ) |
| --- | --- |

—

Spółki osobowe i kluby inwestycyjne

Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG )

| — | „General partnership” |
| --- | --- |

—

„General partnership”

| — | „Limited partnership” |
| --- | --- |

—

„Limited partnership”

| — | „Investment partnership” |
| --- | --- |

—

„Investment partnership”

| — | „Non-resident limited liability company” |
| --- | --- |

—

„Non-resident limited liability company”

| — | „Irish common contractual fund” |
| --- | --- |

—

„Irish common contractual fund”

| — | „Trust”, fundacja lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”, fundacja lub inne podobne porozumienie prawne

Powiernicy (trustees) będący irlandzkimi rezydentami podlegają podatkowi od przychodów uzyskanych z trustu.

Grecja

| — | Omorrythmos Eteria (OE) (spółka jawna) |
| --- | --- |

—

Omorrythmos Eteria (OE) (spółka jawna)

| — | Eterorythmos Eteria (EE) (spółka komandytowa) |
| --- | --- |

—

Eterorythmos Eteria (EE) (spółka komandytowa)

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

Spółki osobowe podlegają podatkowi od osób prawnych. Jednakże do 50 % zysków spółek osobowych może zostać opodatkowane według stawki indywidualnej mającej zastosowanie w przypadku każdej z osób fizycznych będących wspólnikami.

Hiszpania

Podmioty podlegające systemowi opodatkowania zysków przydzielonych:

| — | Sociedad civil con o sin personalidad jurídica (spółka prawa cywilnego posiadająca osobowość prawną lub nie), |
| --- | --- |

—

Sociedad civil con o sin personalidad jurídica (spółka prawa cywilnego posiadająca osobowość prawną lub nie),

| — | Agrupación europea de interés económico (AEIE) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG), |
| --- | --- |

—

Agrupación europea de interés económico (AEIE) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG),

| — | Herencias yacentes (majątek osoby zmarłej), |
| --- | --- |

—

Herencias yacentes (majątek osoby zmarłej),

| — | Comunidad de bienes (współwłasność). |
| --- | --- |

—

Comunidad de bienes (współwłasność).

| — | Inne podmioty nie mające osobowości prawnej, tworzące odrębną jednostkę gospodarczą lub odrębną grupę aktywów (art. 35 ust. 4 Ley General Tributaria). |
| --- | --- |

—

Inne podmioty nie mające osobowości prawnej, tworzące odrębną jednostkę gospodarczą lub odrębną grupę aktywów (art. 35 ust. 4 Ley General Tributaria).

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

Francja

| — | Société en participation (spółka joint venture) |
| --- | --- |

—

Société en participation (spółka joint venture)

| — | Société ou association de fait (spółka „de facto” lub stowarzyszenie „de facto”) |
| --- | --- |

—

Société ou association de fait (spółka „de facto” lub stowarzyszenie „de facto”)

| — | Indivision (współwłasność) |
| --- | --- |

—

Indivision (współwłasność)

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

Włochy

| — | Società semplice (spółka prawa cywilnego oraz porównywalne podmioty) |
| --- | --- |

—

Società semplice (spółka prawa cywilnego oraz porównywalne podmioty)

| — | Podmioty o charakterze niehandlowym nieposiadające osobowości prawnej |
| --- | --- |

—

Podmioty o charakterze niehandlowym nieposiadające osobowości prawnej

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

Kategoria podmiotów traktowanych jako „società semplici”’ obejmuje: „società di fatto” (spółki osobowe powstałe w sposób nieformalny lub spółki „de facto”), których celem nie jest prowadzenie działalności handlowej oraz „associazioni” (stowarzyszenia) artystów lub przedstawicieli innych zawodów w celu praktykowania ich sztuki lub wykonywania zawodu w formie stowarzyszenia nieposiadającego osobowości prawnej.

Kategoria podmiotów o charakterze niehandlowym jest bardzo szeroka i może obejmować rozmaite rodzaje organizacji: stowarzyszenia, związki zawodowe, komitety, organizacje niedochodowe i inne

Cypr

| — | Syneterismos (spółka osobowa) |
| --- | --- |

—

Syneterismos (spółka osobowa)

| — | syndesmos or somatio (stowarzyszenie) |
| --- | --- |

—

syndesmos or somatio (stowarzyszenie)

| — | Synergatikes (spółdzielnia) |
| --- | --- |

—

Synergatikes (spółdzielnia)

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

| — | Ekswxwria Eteria (spółka offshore) |
| --- | --- |

—

Ekswxwria Eteria (spółka offshore)

Fundusze powiernicze tworzone na mocy prawa cypryjskiego są uznawane na mocy prawa krajowego za podmioty przejrzyste do celów podatkowych.

Łotwa

| — | Pilnsabiedrība (spółka jawna) |
| --- | --- |

—

Pilnsabiedrība (spółka jawna)

| — | Komandītsabiedrība (spółka komandytowa) |
| --- | --- |

—

Komandītsabiedrība (spółka komandytowa)

| — | Eiropas Ekonomisko interešu grupām (EEIG) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG )) |
| --- | --- |

—

Eiropas Ekonomisko interešu grupām (EEIG) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG ))

| — | Biedrības un nodibinājumi (stowarzyszenie i fundacja); |
| --- | --- |

—

Biedrības un nodibinājumi (stowarzyszenie i fundacja);

| — | Lauksaimniecības kooperatīvi (spółdzielnia rolnicza) |
| --- | --- |

—

Lauksaimniecības kooperatīvi (spółdzielnia rolnicza)

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

Litwa

| — | Europos ekonominių interesų grupės (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG )) |
| --- | --- |

—

Europos ekonominių interesų grupės (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG ))

| — | Asociacija (stowarzyszenie) |
| --- | --- |

—

Asociacija (stowarzyszenie)

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

Odsetki i zyski kapitałowe od udziałów lub obligacji pobierane przez stowarzyszenia są zwolnione z podatku od osób prawnych

Luksemburg

| — | Société en nom collectif (spółka jawna) |
| --- | --- |

—

Société en nom collectif (spółka jawna)

| — | Société en commandite simple (spółka komandytowa) |
| --- | --- |

—

Société en commandite simple (spółka komandytowa)

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

Węgry

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

Węgry uznają trusty za „podmioty” na mocy przepisów krajowych

Malta

| — | Soċjetà in akomonditia (spółka osobowa „en commandite”), której kapitał nie jest podzielony na udziały |
| --- | --- |

—

Soċjetà in akomonditia (spółka osobowa „en commandite”), której kapitał nie jest podzielony na udziały

| — | Arrangement in participation (stowarzyszenie „en participation”) |
| --- | --- |

—

Arrangement in participation (stowarzyszenie „en participation”)

| — | Klub inwestycyjny |
| --- | --- |

—

Klub inwestycyjny

| — | Soċjetà Kooperattiva (Spółdzielnia) |
| --- | --- |

—

Soċjetà Kooperattiva (Spółdzielnia)

| — | „Trust”, fundacja lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”, fundacja lub inne podobne porozumienie prawne

Spółki osobowe „en commandite”, których kapitał podzielony jest na udziały, podlegają podatkowi od osób prawnych na zasadach ogólnych.

Niderlandy

| — | Vennootschap onder firma (spółka jawna) |
| --- | --- |

—

Vennootschap onder firma (spółka jawna)

| — | Commanditaire vennootschap (zamknięta spółka komandytowa) |
| --- | --- |

—

Commanditaire vennootschap (zamknięta spółka komandytowa)

| — | Europese economische samenwerkingsverbanden (EESV) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG)) |
| --- | --- |

—

Europese economische samenwerkingsverbanden (EESV) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG))

| — | Vereniging (stowarzyszenie) |
| --- | --- |

—

Vereniging (stowarzyszenie)

| — | Stichting (fundacja) |
| --- | --- |

—

Stichting (fundacja)

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

Spółki jawne, zamknięte spółki komandytowe i Europejskie Ugrupowania Interesów Gospodarczych są uznawane do celów podatkowych za przejrzyste.

Verenigingen (stowarzyszenia) i stichtingen (fundacje) są zwolnione z podatku, chyba że prowadzą działalność handlową lub gospodarczą.

Austria

| — | Personengesellschaft (spółka osobowa) |
| --- | --- |

—

Personengesellschaft (spółka osobowa)

| — | Offene Personengesellschaft (spółka jawna ) |
| --- | --- |

—

Offene Personengesellschaft (spółka jawna )

| — | Kommanditgesellschaft, KG (spółka komandytowa) |
| --- | --- |

—

Kommanditgesellschaft, KG (spółka komandytowa)

| — | Gesellschaft nach bürgerlichem Recht, GesBR (spółka prawa cywilnego) |
| --- | --- |

—

Gesellschaft nach bürgerlichem Recht, GesBR (spółka prawa cywilnego)

| — | Offene Erwerbsgeselllschaft (OEG) (spółka jawna niewielkich rozmiarów) |
| --- | --- |

—

Offene Erwerbsgeselllschaft (OEG) (spółka jawna niewielkich rozmiarów)

| — | Kommandit-Erwerbsgesellschaft (spółka komandytowa niewielkich rozmiarów) |
| --- | --- |

—

Kommandit-Erwerbsgesellschaft (spółka komandytowa niewielkich rozmiarów)

| — | Stille Gesellschaft (spółka cicha) |
| --- | --- |

—

Stille Gesellschaft (spółka cicha)

| — | Einzelfirma (firma jednoosobowa) |
| --- | --- |

—

Einzelfirma (firma jednoosobowa)

| — | Europäische Wirtschaftliche Interessenvereinigung (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG )) |
| --- | --- |

—

Europäische Wirtschaftliche Interessenvereinigung (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG ))

| — | Privatstiftung (fundacja prywatna) |
| --- | --- |

—

Privatstiftung (fundacja prywatna)

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

Spółka osobowa uznawana jest za przejrzystą, nawet jeśli w celu obliczania zysku traktowana jest jako osobny podmiot.

Traktowana jak zwykła „spółka osobowa”

Opodatkowana jak osoba prawna, przychody z odsetek są opodatkowane według stawki obniżonej wynoszącej 12,5 %

Polska

| — | Spółka jawna (Sp. j.) |
| --- | --- |

—

Spółka jawna (Sp. j.)

| — | Spółka komandytowa (Sp. k.) |
| --- | --- |

—

Spółka komandytowa (Sp. k.)

| — | Spółka komandytowo-akcyjna (S.K.A.) |
| --- | --- |

—

Spółka komandytowo-akcyjna (S.K.A.)

| — | Spółka partnerska (Sp. p.) |
| --- | --- |

—

Spółka partnerska (Sp. p.)

| — | Europejskie ugrupowanie interesów gospodarczych (EUIG) |
| --- | --- |

—

Europejskie ugrupowanie interesów gospodarczych (EUIG)

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

Portugalia

| — | Sociedade civil (spółka prawa cywilnego), która nie ma formy prawnej spółki handlowej |
| --- | --- |

—

Sociedade civil (spółka prawa cywilnego), która nie ma formy prawnej spółki handlowej

| — | Przedsiębiorstwa posiadające osobowość prawną zaangażowane w określone rodzaje działalności zawodowej, w ramach których wszyscy wspólnicy są osobami fizycznymi wykwalifikowanymi w tym samym zawodzie |
| --- | --- |

—

Przedsiębiorstwa posiadające osobowość prawną zaangażowane w określone rodzaje działalności zawodowej, w ramach których wszyscy wspólnicy są osobami fizycznymi wykwalifikowanymi w tym samym zawodzie

| — | Agrupamento de Interesse Económico (AIE) (krajowe ugrupowanie interesów gospodarczych ) |
| --- | --- |

—

Agrupamento de Interesse Económico (AIE) (krajowe ugrupowanie interesów gospodarczych )

| — | Agrupamento Europeu de Interesse Económico (AEIE) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG)) |
| --- | --- |

—

Agrupamento Europeu de Interesse Económico (AEIE) (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG))

| — | Sociedada gestora de participacoes sociais (SGPS) (spółki dominujące kontrolowane przez grupę rodzinną lub znajdujące się w całości w posiadaniu co najwyżej pięciu wspólników) |
| --- | --- |

—

Sociedada gestora de participacoes sociais (SGPS) (spółki dominujące kontrolowane przez grupę rodzinną lub znajdujące się w całości w posiadaniu co najwyżej pięciu wspólników)

| — | Herança jacente (majątek osoby zmarłej) |
| --- | --- |

—

Herança jacente (majątek osoby zmarłej)

| — | Stowarzyszenie nieposiadające osobowości prawnej |
| --- | --- |

—

Stowarzyszenie nieposiadające osobowości prawnej

| — | Spółki offshore działające w strefach wolnego handlu na Maderze lub Wyspie Santa Maria Archipelagu Azorskiego |
| --- | --- |

—

Spółki offshore działające w strefach wolnego handlu na Maderze lub Wyspie Santa Maria Archipelagu Azorskiego

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

Spółki prawa cywilnego, które nie mają formy prawnej spółki handlowej, posiadające osobowość prawną przedsiębiorstwa zaangażowane w określone rodzaje działalności zawodowej, ACE (rodzaj posiadających osobowość prawną spółek joint venture), Europejskie Ugrupowania Interesów Gospodarczych oraz spółki będace w posiadaniu aktywów i które są kontrolowane przez grupę rodzinną lub znajdują się w całości w posiadaniu co najwyżej pięciu wspólników uznaje się za przejrzyste podatkowo.

Inne spółki osobowe posiadające osobowość prawną są traktowane jak osoby prawne i opodatkowane zgodnie z ogólnymi zasadami opodatkowania osób prawnych

Spółki offshore działające w strefach wolnego handlu na Maderze lub na Wyspie Santa Maria Archipelagu Azorskiego są zwolnione z podatku od osób prawnych i podatku u źródła od dywidend, odsetek, honorariów i podobnych płatności na rzecz zagranicznej spółki dominującej.

Jedynymi trustami dopuszczonymi na mocy prawa portugalskiego są trusty powołane przez osoby prawne w ramach Międzynarodowego Centrum Biznesu (ang. International Business Centre) na Maderze na mocy prawa zagranicznego, a aktywa trustu stanowią autonomiczną część majątku osoby prawnej działającej jako powiernik (trustee).

Rumunia

| — | Stowarzyszenie (spółka osobowa) |
| --- | --- |

—

Stowarzyszenie (spółka osobowa)

| — | Cooperative (spółdzielnia) |
| --- | --- |

—

Cooperative (spółdzielnia)

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

Słowenia

Samostojni podjetnik (jednoosobowa działalność gospodarcza prowadzona przez przedsiębiorcę pod swoim własnym nazwiskiem)

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

Słowacja

| — | Verejná obchodná spoločnosť (spółka jawna) |
| --- | --- |

—

Verejná obchodná spoločnosť (spółka jawna)

| — | Európske združenie hospodárskych záujmov (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG)) |
| --- | --- |

—

Európske združenie hospodárskych záujmov (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG))

| — | Komanditná spoločnosť (spółka komandytowa), w przypadku której przychody są przypisawane komplementariuszom |
| --- | --- |

—

Komanditná spoločnosť (spółka komandytowa), w przypadku której przychody są przypisawane komplementariuszom

| — | Združenie (stowarzyszenie) |
| --- | --- |

—

Združenie (stowarzyszenie)

| — | Podmioty utworzone w innym celu niż prowadzenie działalności gospodarczej: izby zawodów, dobrowolne stowarzyszenia obywatelskie, Nadácia (fundacje) |
| --- | --- |

—

Podmioty utworzone w innym celu niż prowadzenie działalności gospodarczej: izby zawodów, dobrowolne stowarzyszenia obywatelskie, Nadácia (fundacje)

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

Podstawa opodatkowania jest najpierw obliczana dla spółki komandytowej jako całości, a następnie rozdzielana między komplementariuszy i komandytariuszy. Udział w zysku otrzymany przez komplementariuszy spółki komandytowej jest opodatkowany na poziomie komandytariuszy. Pozostały dochód komandytariuszy jest opodatkowany pierwotnie na poziomie spółki komandytowej zgodnie z zasadami opodatkowania osób prawnych.

Do przychodu zwolnionego z podatku zalicza się przychód pochodzący z rodzajów działalności odpowiadających celowi ustanowienia organizacji, z wyjątkiem przychodu podlegającego opodatkowaniu u źródła.

Finlandia

| — | yksityisliike (przedsiębiorstwo niezarejestrowane) |
| --- | --- |

—

yksityisliike (przedsiębiorstwo niezarejestrowane)

| — | avoin yhtiö / öppet bolag (spółka jawna) |
| --- | --- |

—

avoin yhtiö / öppet bolag (spółka jawna)

| — | kommandiittiyhtiö / kommanditbolag (spółka komandytowa) |
| --- | --- |

—

kommandiittiyhtiö / kommanditbolag (spółka komandytowa)

| — | kuolinpesä / dödsbo (majątek osoby zmarłej) |
| --- | --- |

—

kuolinpesä / dödsbo (majątek osoby zmarłej)

| — | eurooppalaisesta taloudellisesta etuyhtymästä (ETEY) / europeiska ekonomiska intressegrupperingar (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG )) |
| --- | --- |

—

eurooppalaisesta taloudellisesta etuyhtymästä (ETEY) / europeiska ekonomiska intressegrupperingar (Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG ))

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

Szwecja

| — | handelsbolag (spółka jawna) |
| --- | --- |

—

handelsbolag (spółka jawna)

| — | kommanditbolag (spółka komandytowa) |
| --- | --- |

—

kommanditbolag (spółka komandytowa)

| — | enkelt bolag (zwykła spółka osobowa) |
| --- | --- |

—

enkelt bolag (zwykła spółka osobowa)

| — | „Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”,
  fundacja
  lub inne podobne porozumienie prawne

Zjednoczone Królestwo

| — | General partnership (spółka jawna) |
| --- | --- |

—

General partnership (spółka jawna)

| — | Limited partnership (spółka komandytowa) |
| --- | --- |

—

Limited partnership (spółka komandytowa)

| — | Limited liability partnership (spółka partnerska) |
| --- | --- |

—

Limited liability partnership (spółka partnerska)

| — | Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG) |
| --- | --- |

—

Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG)

| — | Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG) - Kluby inwestycyjne (których członkowie są uprawnieni do określonego udziału w aktywach) |
| --- | --- |

—

Europejskie Ugrupowanie Interesów Gospodarczych (EUIG) - Kluby inwestycyjne (których członkowie są uprawnieni do określonego udziału w aktywach)

| — | „Trust”, fundacja lub inne podobne porozumienie prawne |
| --- | --- |

—

„Trust”, fundacja lub inne podobne porozumienie prawne

| — | Podmioty i porozumienia prawne, których miejsce faktycznego zarządzania znajduje się w jurysdykcji Gibraltaru, między innymi:








  — | spółki o ograniczonej odpowiedzialności poprzez udziały, gwarancje lub inny mechanizm; |
| --- | --- | --- |

—

Podmioty i porozumienia prawne, których miejsce faktycznego zarządzania znajduje się w jurysdykcji Gibraltaru, między innymi:

—

spółki o ograniczonej odpowiedzialności poprzez udziały, gwarancje lub inny mechanizm;

| — | korporacje o ograniczonej odpowiedzialności poprzez udziały, gwarancje lub inny mechanizm; |
| --- | --- |

—

korporacje o ograniczonej odpowiedzialności poprzez udziały, gwarancje lub inny mechanizm;

| — | spółki i korporacje międzynarodowe; |
| --- | --- |

—

spółki i korporacje międzynarodowe;

| — | międzynarodowe spółki i korporacje handlowe; |
| --- | --- |

—

międzynarodowe spółki i korporacje handlowe;

| — | spółki i korporacje wyłączone z systemu podatkowego; |
| --- | --- |

—

spółki i korporacje wyłączone z systemu podatkowego;

| — | spółki i korporacje typu protected cell; |
| --- | --- |

—

spółki i korporacje typu protected cell;

| — | spółki i korporacje typu incorporated cell; |
| --- | --- |

—

spółki i korporacje typu incorporated cell;

| — | banki międzynarodowe, w tym korporacje o podobnej nazwie; |
| --- | --- |

—

banki międzynarodowe, w tym korporacje o podobnej nazwie;

| — | banki offshore, w tym korporacje o podobnej nazwie; |
| --- | --- |

—

banki offshore, w tym korporacje o podobnej nazwie;

| — | spółki i korporacje ubezpieczeniowe; |
| --- | --- |

—

spółki i korporacje ubezpieczeniowe;

| — | spółka i korporacje reasekuracyjne; |
| --- | --- |

—

spółka i korporacje reasekuracyjne;

| — | spółdzielnia; |
| --- | --- |

—

spółdzielnia;

| — | spółdzielnie kredytowe; |
| --- | --- |

—

spółdzielnie kredytowe;

| — | spółki wszelkiego rodzaju, w tym (wykaz niepełny) jawne spółki handlowe, spółki komandytowe, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki międzynarodowe oraz międzynarodowe spółki handlowe; |
| --- | --- |

—

spółki wszelkiego rodzaju, w tym (wykaz niepełny) jawne spółki handlowe, spółki komandytowe, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki międzynarodowe oraz międzynarodowe spółki handlowe;

| — | wspólne przedsięwzięcia; |
| --- | --- |

—

wspólne przedsięwzięcia;

| — | trusty; |
| --- | --- |

—

trusty;

| — | spółki likwidacyjne; |
| --- | --- |

—

spółki likwidacyjne;

| — | fundacje; |
| --- | --- |

—

fundacje;

| — | powiernictwa zarządzające majątkiem osób zmarłych; |
| --- | --- |

—

powiernictwa zarządzające majątkiem osób zmarłych;

| — | fundusze wszelkiego rodzaju; |
| --- | --- |

—

fundusze wszelkiego rodzaju;

| — | filie jakiegokolwiek podmiotu lub porozumienia prawnego wymienionego poniżej; |
| --- | --- |

—

filie jakiegokolwiek podmiotu lub porozumienia prawnego wymienionego poniżej;

| — | reprezentacje jakiegokolwiek podmiotu lub porozumienia prawnego wymienionego poniżej; |
| --- | --- |

—

reprezentacje jakiegokolwiek podmiotu lub porozumienia prawnego wymienionego poniżej;

| — | stałe placówki jakiegokolwiek podmiotu lub porozumienia prawnego wymienionego poniżej; |
| --- | --- |

—

stałe placówki jakiegokolwiek podmiotu lub porozumienia prawnego wymienionego poniżej;

| — | wielopostaciowe fundacje, niezależnie od opisu. |
| --- | --- |

—

wielopostaciowe fundacje, niezależnie od opisu.

Trust, fundacja lub inne podobne porozumienie prawne Spółki jawne, komandytowe, partnerskie i Europejskie Ugrupowania Interesów Gospodarczych są uznawane ze przejrzyste do celów podatkowych.

---

(1)  

  Dz.U. L 184, z 17.7.1999, s. 23.

1

Dz.U. L 184, z 17.7.1999, s. 23.

---

| 8.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 184/519 |
| --- | --- | --- | --- |

8.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 184/519

---

Piątek, 24 kwietnia 2009 r.Wspólny system VAT w odniesieniu do uchylania się od płacenia podatków związanego z importem i innymi transakcjami transgranicznymi *

P6_TA(2009)0326

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do uchylania się od płacenia podatków związanego z importem i innymi transakcjami transgranicznymi (COM(2008)0805 – C6-0039/2009 – 2008/0228(CNS))

2010/C 184 E/86

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2008)0805),

uwzględniając art. 93 Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0039/2009),

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A6-0189/2009),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE;

| 3. | zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

| 4. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

| TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ | POPRAWKA |
| --- | --- |
| Poprawka 1 |
| Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający


  Punkt 5 preambuły |
| (5) | VAT płatny jest przez osobę zobowiązaną do zapłaty na rzecz organów podatkowych. W celu zabezpieczenia zapłaty VAT państwa członkowskie mogą jednak postanowić, że w określonych okolicznościach do zapłaty VAT jest solidarnie zobowiązana inna osoba. |

TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ

POPRAWKA

Poprawka 1

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Punkt 5 preambuły

(5)

VAT płatny jest przez osobę zobowiązaną do zapłaty na rzecz organów podatkowych. W celu zabezpieczenia zapłaty VAT państwa członkowskie mogą jednak postanowić, że w określonych okolicznościach do zapłaty VAT jest solidarnie zobowiązana inna osoba.

| (5) | VAT płatny jest przez osobę zobowiązaną do zapłaty na rzecz organów podatkowych. W celu zabezpieczenia zapłaty VAT państwa członkowskie mogą jednak postanowić, że w określonych okolicznościach do zapłaty VAT jest solidarnie zobowiązana inna osoba.
  Państwo członkowskie powinno przy tym podjąć starania, aby środki zmierzające do zwalczania oszustw były proporcjonalne i skierowane do osób popełniających oszustwa. |
| --- | --- |

(5)

VAT płatny jest przez osobę zobowiązaną do zapłaty na rzecz organów podatkowych. W celu zabezpieczenia zapłaty VAT państwa członkowskie mogą jednak postanowić, że w określonych okolicznościach do zapłaty VAT jest solidarnie zobowiązana inna osoba.
  Państwo członkowskie powinno przy tym podjąć starania, aby środki zmierzające do zwalczania oszustw były proporcjonalne i skierowane do osób popełniających oszustwa.

Poprawka 2

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Punkt 6 preambuły

| (6) | W celu zapewnienia odpowiedzialności solidarnej dostawcy towaru przyczyniającego się do utraty VAT w przypadku, gdy towar dostarczony ze zwolnieniem z VAT zostaje nabyty przez inną osobę za zapłatę VAT należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia takiego towaru w państwie członkowskim, w którym dany dostawca nie posiada siedziby (dostawca nieposiadający siedziby), należy przewidzieć taką możliwość. |
| --- | --- |

(6)

W celu zapewnienia odpowiedzialności solidarnej dostawcy towaru przyczyniającego się do utraty VAT w przypadku, gdy towar dostarczony ze zwolnieniem z VAT zostaje nabyty przez inną osobę za zapłatę VAT należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia takiego towaru w państwie członkowskim, w którym dany dostawca nie posiada siedziby (dostawca nieposiadający siedziby), należy przewidzieć taką możliwość.

| (6) | W celu zapewnienia odpowiedzialności solidarnej dostawcy towaru przyczyniającego się do utraty VAT w przypadku, gdy towar dostarczony ze zwolnieniem z VAT zostaje nabyty przez inną osobę za zapłatę VAT należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia takiego towaru w państwie członkowskim, w którym dany dostawca nie posiada siedziby (dostawca nieposiadający siedziby), należy przewidzieć taką możliwość.
  Do... (1) Komisja powinna ocenić funkcjonowanie systemu odpowiedzialności solidarnej oraz, jeśli będzie to konieczne, przedstawi wniosek dotyczący odpowiednich zmian. |
| --- | --- |

(6)

W celu zapewnienia odpowiedzialności solidarnej dostawcy towaru przyczyniającego się do utraty VAT w przypadku, gdy towar dostarczony ze zwolnieniem z VAT zostaje nabyty przez inną osobę za zapłatę VAT należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia takiego towaru w państwie członkowskim, w którym dany dostawca nie posiada siedziby (dostawca nieposiadający siedziby), należy przewidzieć taką możliwość.
  Do... (1) Komisja powinna ocenić funkcjonowanie systemu odpowiedzialności solidarnej oraz, jeśli będzie to konieczne, przedstawi wniosek dotyczący odpowiednich zmian.

Poprawka 3

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 2

Dyrektywa 2006/112/WE

Artykuł 205 – ustęp 2

2.   W sytuacji, o której mowa w art. 200, osoba dokonująca dostawy towaru na warunkach określonych w art. 138 odpowiada solidarnie za zapłatę VAT należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia takiego towaru, jeżeli nie wypełniła przewidzianego w art. 262 i 263 obowiązku złożenia informacji podsumowującej zawierającej informacje na temat dostawy lub jeśli złożona przez nią informacja podsumowująca nie zawiera przewidzianych w art. 264 informacji dotyczących takiej dostawy.

2.   W sytuacji, o której mowa w art. 200, osoba dokonująca dostawy towaru zgodnie z art. 138 odpowiada solidarnie za zapłatę VAT należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia takiego towaru, jeżeli osoba ta nie wypełniła przewidzianego w art. 262 i 263 obowiązku złożenia informacji podsumowującej zawierającej informacje na temat dostawy lub jeśli złożona przez nią informacja podsumowująca nie zawiera przewidzianych w art. 264 informacji dotyczących takiej dostawy.

Przed pociągnięciem do odpowiedzialności solidarnej osoby dokonującej dostawy towaru zgodnie z art. 138 organy, którym osoba ta ma obowiązek dostarczyć informację podsumowującą na podstawie art. 262, powiadamiają tę osobę o niedopełnieniu obowiązków i dają jej możliwość złożenia wyjaśnień w terminie co najmniej dwóch miesięcy.

Przepisy akapitu pierwszego nie mają
  jednak
  zastosowania w następujących sytuacjach:

Przepisy akapitu pierwszego nie mają zastosowania w przypadkach, gdy:

| (a) | klient złożył za okres, w którym stał się wymagalny podatek z tytułu danej transakcji, deklarację VAT przewidzianą w art. 250, zawierającą wszystkie informacje na temat tej transakcji; |
| --- | --- |

(a)

klient złożył za okres, w którym stał się wymagalny podatek z tytułu danej transakcji, deklarację VAT przewidzianą w art. 250, zawierającą wszystkie informacje na temat tej transakcji;

| (a) | klient złożył za okres, w którym stał się wymagalny podatek z tytułu danej transakcji, deklarację VAT przewidzianą w art. 250, zawierającą wszystkie informacje na temat tej transakcji; |
| --- | --- |

(a)

klient złożył za okres, w którym stał się wymagalny podatek z tytułu danej transakcji, deklarację VAT przewidzianą w art. 250, zawierającą wszystkie informacje na temat tej transakcji;

| (b) | osoba dokonująca dostawy towaru na warunkach określonych w art. 138 może należycie uzasadnić własne zaniedbanie, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu,
  w sposób zadowalający dla właściwych organów
  . |
| --- | --- |

(b)

osoba dokonująca dostawy towaru na warunkach określonych w art. 138 może należycie uzasadnić własne zaniedbanie, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu,
  w sposób zadowalający dla właściwych organów
  .

| (b) | osoba dokonująca dostawy towaru zgodnie z art. 138 może należycie uzasadnić
  wobec właściwych organów
  ,
  do których składa się informację podsumowującą zgodnie z art. 262,
  własne zaniedbanie, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu; lub |
| --- | --- |

(b)

osoba dokonująca dostawy towaru zgodnie z art. 138 może należycie uzasadnić
  wobec właściwych organów
  ,
  do których składa się informację podsumowującą zgodnie z art. 262,
  własne zaniedbanie, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu; lub

| (c) | od dostawy towaru do otrzymania przez osobę dokonującą tej dostawy zgodnie z art. 138 zawiadomienia, o którym mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu, upłynęło ponad dwa lata. |
| --- | --- |

(c)

od dostawy towaru do otrzymania przez osobę dokonującą tej dostawy zgodnie z art. 138 zawiadomienia, o którym mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu, upłynęło ponad dwa lata.

Poprawka 4

Wniosek dotyczący dyrektywy – akt zmieniający

Artykuł 1a (nowy)

Artykuł 1a

Ocena prowadzona przez Komisję

Do... (2) Komisja sporządzi sprawozdanie oceniające skutki funkcjonowania systemu odpowiedzialności solidarnej w rozumieniu art. 205 dyrektywy 2006/112/WE, wraz z oceną jego wpływu na koszty administracyjne ponoszone przez dostawców i na dochody podatkowe uzyskane przez państwa członkowskie. W razie potrzeby i pod warunkiem, że Komisja będzie w stanie wykazać, że baza danych systemu wymiany informacji w zakresie podatku VAT (VIES) i wymiana informacji między państwami członkowskimi funkcjonuje prawidłowo, Komisja przedłoży wniosek dotyczący zmiany art. 205 dyrektywy 2006/112/WE.

---

(1)  
  Pięć lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

(2)  
  Pięć lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

---