# Dziennik Urzędowy C 200/2010

| | ISSN 1725-5228
  doi:10.3000/17255228.C_2010.200.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 200 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5322 lipca 2010 |

ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.C_2010.200.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 200

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5322 lipca 2010

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | ZALECENIA |
| | Komisja Europejska |
| 2010/C 200/01 | Zalecenie Komisji z dnia 13 lipca 2010 r. w sprawie wytycznych w zakresie opracowywania krajowych środków dotyczących współistnienia upraw i mających na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu GMO w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

ZALECENIA

Komisja Europejska

2010/C 200/01

Zalecenie Komisji z dnia 13 lipca 2010 r. w sprawie wytycznych w zakresie opracowywania krajowych środków dotyczących współistnienia upraw i mających na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu GMO w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych

1

| | II   Komunikaty |
| --- | --- |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2010/C 200/02 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.5840 – Otto/Quelle Schweiz Assets) (
  1
  ) | 6 |

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2010/C 200/02

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.5840 – Otto/Quelle Schweiz Assets) (
  1
  )

1

6

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2010/C 200/03 | Kursy walutowe euro | 7 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2010/C 200/03

Kursy walutowe euro

7

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE |
| | Komisja Europejska |
| 2010/C 200/04 | Zaproszenie do składania wniosków – EACEA/22/10 dotyczące wdrożenia Erasmus Mundus 2009–2013 – Działanie 2 – Programy partnerskie | 8 |
| | Community Plant Variety Office |
| 2010/C 200/05 | Zaproszenie do wyrażenia zainteresowania stanowiskiem członka Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin | 11 |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2010/C 200/06 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.5935 – VION/Weyl) (
  1
  ) | 13 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE

Komisja Europejska

2010/C 200/04

Zaproszenie do składania wniosków – EACEA/22/10 dotyczące wdrożenia Erasmus Mundus 2009–2013 – Działanie 2 – Programy partnerskie

8

Community Plant Variety Office

2010/C 200/05

Zaproszenie do wyrażenia zainteresowania stanowiskiem członka Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin

11

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2010/C 200/06

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.5935 – VION/Weyl) (
  1
  )

1

13

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

ZALECENIA

Komisja Europejska

| 22.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 200/1 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 200/1

---

ZALECENIE KOMISJI

z dnia 13 lipca 2010 r.

w sprawie wytycznych w zakresie opracowywania krajowych środków dotyczących współistnienia upraw i mających na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu GMO w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych

2010/C 200/01

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (UE), w szczególności jego art. 292,

uwzględniając art. 26a ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającej dyrektywę Rady 90/220/WE (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W art. 26a dyrektywy 2001/18/WE przewidziano, że państwa członkowskie mogą podjąć właściwe środki mające na celu zapobieżenie niezamierzonego występowaniu organizmów zmodyfikowanych genetycznie (GMO) w pozostałych produktach. Dotyczy to przede wszystkich zapobiegania występowaniu GMO w innych uprawach, np. konwencjonalnych czy ekologicznych. |
| --- | --- |

(1)

W art. 26a dyrektywy 2001/18/WE przewidziano, że państwa członkowskie mogą podjąć właściwe środki mające na celu zapobieżenie niezamierzonego występowaniu organizmów zmodyfikowanych genetycznie (GMO) w pozostałych produktach. Dotyczy to przede wszystkich zapobiegania występowaniu GMO w innych uprawach, np. konwencjonalnych czy ekologicznych.

| (2) | Struktury gospodarstw rolnych i systemy produkcji rolnej, a także warunki gospodarcze i naturalne, w jakich swoją działalność prowadzą rolnicy w Unii Europejskiej, są niezwykle zróżnicowane. Przy opracowywaniu środków mających zapobiegać niezamierzonemu występowaniu upraw zmodyfikowanych genetycznie w innych uprawach należy wziąć pod uwagę tę różnorodność systemów produkcji rolnej oraz warunków gospodarczych i naturalnych w UE. |
| --- | --- |

(2)

Struktury gospodarstw rolnych i systemy produkcji rolnej, a także warunki gospodarcze i naturalne, w jakich swoją działalność prowadzą rolnicy w Unii Europejskiej, są niezwykle zróżnicowane. Przy opracowywaniu środków mających zapobiegać niezamierzonemu występowaniu upraw zmodyfikowanych genetycznie w innych uprawach należy wziąć pod uwagę tę różnorodność systemów produkcji rolnej oraz warunków gospodarczych i naturalnych w UE.

| (3) | Władze publiczne państw członkowskich mogą być zmuszone do tego, by na obszarach upraw GMO określić odpowiednie środki, które umożliwią zarówno konsumentom, jak i producentom wybór między uprawami konwencjonalnymi, ekologicznymi i produktami zmodyfikowanymi genetycznie (zwane dalej „środkami dotyczącymi współistnienia upraw”). |
| --- | --- |

(3)

Władze publiczne państw członkowskich mogą być zmuszone do tego, by na obszarach upraw GMO określić odpowiednie środki, które umożliwią zarówno konsumentom, jak i producentom wybór między uprawami konwencjonalnymi, ekologicznymi i produktami zmodyfikowanymi genetycznie (zwane dalej „środkami dotyczącymi współistnienia upraw”).

| (4) | Celem środków dotyczących współistnienia upraw na obszarach, na których prowadzone są uprawy GMO, jest zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu GMO w innych produktach, co pozwoli uniknąć ewentualnych strat ekonomicznych i skutków mieszania upraw zmodyfikowanych genetycznie z tymi niezmodyfikowanymi genetycznie (w tym również upraw ekologicznych). |
| --- | --- |

(4)

Celem środków dotyczących współistnienia upraw na obszarach, na których prowadzone są uprawy GMO, jest zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu GMO w innych produktach, co pozwoli uniknąć ewentualnych strat ekonomicznych i skutków mieszania upraw zmodyfikowanych genetycznie z tymi niezmodyfikowanymi genetycznie (w tym również upraw ekologicznych).

| (5) | W niektórych przypadkach, w zależności od warunków gospodarczych i naturalnych, konieczne może się okazać wykluczenie upraw GMO z dużych obszarów. Możliwość ta powinna być uzależniona od wykazania przez państwa członkowskie, że w przypadku tych obszarów żadne inne środki nie są wystarczające, by zapobiec niezamierzonemu występowaniu GMO w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych. Co więcej, środki ograniczające powinny być proporcjonalne do zamierzonego celu (tj. ochrony konkretnych potrzeb rolników nastawionych na uprawę konwencjonalną lub ekologiczną). |
| --- | --- |

(5)

W niektórych przypadkach, w zależności od warunków gospodarczych i naturalnych, konieczne może się okazać wykluczenie upraw GMO z dużych obszarów. Możliwość ta powinna być uzależniona od wykazania przez państwa członkowskie, że w przypadku tych obszarów żadne inne środki nie są wystarczające, by zapobiec niezamierzonemu występowaniu GMO w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych. Co więcej, środki ograniczające powinny być proporcjonalne do zamierzonego celu (tj. ochrony konkretnych potrzeb rolników nastawionych na uprawę konwencjonalną lub ekologiczną).

| (6) | W kontekście łączenia systemu zatwierdzenia Unii Europejskiej, opartego na dowodach naukowych, z przysługującą państwom członkowskich swobodą wyboru co do tego, czy decydują się na uprawy GMO na swoich terytoriach, Komisja uważa, że środki mające na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu GMO w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych powinny zostać ustanowione na poziomie państw członkowskich. |
| --- | --- |

(6)

W kontekście łączenia systemu zatwierdzenia Unii Europejskiej, opartego na dowodach naukowych, z przysługującą państwom członkowskich swobodą wyboru co do tego, czy decydują się na uprawy GMO na swoich terytoriach, Komisja uważa, że środki mające na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu GMO w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych powinny zostać ustanowione na poziomie państw członkowskich.

| (7) | Aby udostępnić wszystkie przewidziane w art. 26a możliwości, jakie przysługują państwom członkowskim w zakresie ustanawiania środków mających na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu GMO w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych, należy zastąpić zalecenie 2003/556/WE (2). W związku z tym najnowsze wytyczne odnoszą się wyłącznie do podstawowych zasad ogólnych w zakresie opracowywania środków dotyczących współistnienia upraw i potwierdzają, iż państwa członkowskie powinny dysponować wystarczającą elastycznością, by móc uwzględnić specyfiki regionalne i krajowe oraz szczególne potrzeby lokalne dotyczące upraw konwencjonalnych, ekologicznych, a także innych rodzajów upraw i produktów. |
| --- | --- |

(7)

Aby udostępnić wszystkie przewidziane w art. 26a możliwości, jakie przysługują państwom członkowskim w zakresie ustanawiania środków mających na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu GMO w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych, należy zastąpić zalecenie 2003/556/WE (2). W związku z tym najnowsze wytyczne odnoszą się wyłącznie do podstawowych zasad ogólnych w zakresie opracowywania środków dotyczących współistnienia upraw i potwierdzają, iż państwa członkowskie powinny dysponować wystarczającą elastycznością, by móc uwzględnić specyfiki regionalne i krajowe oraz szczególne potrzeby lokalne dotyczące upraw konwencjonalnych, ekologicznych, a także innych rodzajów upraw i produktów.

| (8) | Europejskie Biuro ds. Współistnienia Upraw (European Coexistence Bureau – EcoB) kontynuować będzie prowadzone we współpracy z państwami członkowskimi prace nad najlepszymi praktykami w zakresie współistnienia upraw, a także nad wytycznymi technicznymi odnoszącymi się do związanych z tym zagadnień, |
| --- | --- |

(8)

Europejskie Biuro ds. Współistnienia Upraw (European Coexistence Bureau – EcoB) kontynuować będzie prowadzone we współpracy z państwami członkowskimi prace nad najlepszymi praktykami w zakresie współistnienia upraw, a także nad wytycznymi technicznymi odnoszącymi się do związanych z tym zagadnień,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

| 1) | Przy opracowywaniu krajowych środków mających na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu organizmów zmodyfikowanych genetycznie (GMO) w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych państwa członkowskie powinny stosować wytyczne zawarte w załączniku do niniejszego zalecenia. |
| --- | --- |

1)

Przy opracowywaniu krajowych środków mających na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu organizmów zmodyfikowanych genetycznie (GMO) w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych państwa członkowskie powinny stosować wytyczne zawarte w załączniku do niniejszego zalecenia.

| 2) | Zalecenie 2003/556/WE traci moc. |
| --- | --- |

2)

Zalecenie 2003/556/WE traci moc.

| 3) | Niniejsze zalecenie skierowane jest do państw członkowskich. |
| --- | --- |

3)

Niniejsze zalecenie skierowane jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2010 r.

W imieniu Komisji

John DALLI

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 106 z 17.4.2001, s. 1.

1

(2)  Zalecenie Komisji w sprawie wytycznych w zakresie opracowywania strategii krajowych i najlepszych praktyk w celu zapewnienia współistnienia upraw zmodyfikowanych genetycznie oraz upraw tradycyjnych i ekologicznych (Dz.U. L 189 z 29.7.2003, s. 36).

2

---

ZAŁĄCZNIK

1.   Wprowadzenie

1.1.   Krajowe środki dotyczące współistnienia upraw mające na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu GMO w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych

Uprawianie GMO w Unii Europejskiej niesie za sobą skutki dla organizacji produkcji rolnej. Z jednej strony ewentualne niezamierzone występowanie upraw zmodyfikowanych genetycznie (GM) w uprawach niezmodyfikowanych genetycznie (konwencjonalnych i ekologicznych) zmusza do zastanowienia się nad tym, jak zapewnić producentom możliwość wyboru różnych rodzajów produkcji. Rolnicy powinni z zasady mieć możliwość prowadzenia wszelkich wybranych przez siebie rodzaje upraw – bez względu na to, czy są to uprawy GM, konwencjonalne czy ekologiczne. Możliwość tę należy pogodzić z decyzją tych rolników i przedsiębiorców, którzy chcą być w stanie zagwarantować, że w ich uprawach występuje jak najmniejsza ilość organizmów zmodyfikowanych genetycznie.

Z drugiej strony ważną rolę w tym kontekście odgrywają również wybory konsumentów. Aby zapewnić europejskim konsumentom wybór pomiędzy żywnością zmodyfikowaną genetycznie a żywnością niezmodyfikowaną genetycznie, potrzebny jest nie tylko prawidłowo funkcjonujący system identyfikowalności i znakowania, ale także sektor rolnictwa będący w stanie dostarczyć różnorodne produkty. Zdolność przemysłu spożywczego do tego, by umożliwić konsumentom szeroką gamę produktów, idzie w parze ze zdolnością sektora rolnictwa do tego, by utrzymać różne systemy produkcji.

Przypadkowa obecność GMO przekraczająca poziom tolerancji określony przepisami UE pociąga za sobą konieczność znakowania uprawy, która miała być wolna od GMO, jako zawierającą GMO (1). Może to spowodować utratę dochodów, ze względu na niższe ceny rynkowe upraw GM lub trudności w ich sprzedaży. Rolnicy mogą ponadto zostać obciążeni dodatkowymi kosztami, jeśli będą zmuszeni wprowadzić systemy monitorowania i środki minimalizujące mieszanie upraw zmodyfikowanych i niezmodyfikowanych genetycznie.

Jednakże potencjalna utrata dochodów producentów szczególnych produktów rolnych, takich jak produkty ekologiczne, nie musi się wiązać z przekroczeniem wartości progowej znakowania 0,9 %, które określono w przepisach UE. W niektórych przypadkach oraz w zależności od popytu rynkowego i odpowiednich przepisów prawodawstw krajowych (np. niektóre państwa członkowskie opracowały krajowe normy dla różnych rodzajów znakowania produktów niezmodyfikowanych genetycznie), obecność śladowych ilości GMO w poszczególnych uprawach przeznaczonych do produkcji żywności – nawet, jeśli wynosi ona poniżej 0,9 % – może spowodować straty ekonomiczne dla przedsiębiorstw, które chcą uprawy te wprowadzać do obrotu jako niezawierające GMO.

Co więcej mieszanie upraw zmodyfikowanych genetycznie z niezmodyfikowanymi genetycznie ma szczególne skutki dla producentów szczególnych produktów, takich jak rolnicy prowadzący produkcję ekologiczną (2), co niesie za sobą pewne konsekwencje również dla konsumenta końcowego (3). Ponieważ produkcja taka jest często bardziej kosztowna, konieczne mogą być intensywniejsze wysiłki na rzecz segregacji, tak by uniknąć występowania GMO, a tym samym zagwarantować związaną z tym wyższą cenę. Co więcej, lokalne ograniczenia i cechy szczególne mogą w znaczącym stopniu utrudnić próby takiej segregacji i znacznie podnieść jej koszt, w związku z czym na niektórych obszarach jej skuteczne wykonanie może okazać się niemożliwe.

Należy zatem potwierdzić, że państwa członkowskie potrzebują wystarczającej elastyczności, by móc uwzględnić swoje szczególne potrzeby w odniesieniu do upraw GMO na poziomie regionalnym i lokalnym i w ten sposób ograniczyć do minimum ewentualne występowanie GMO w uprawach ekologicznych i pozostałych, w przypadkach gdy inne środki nie mogą zapewnić wystarczającego poziomu czystości.

1.2.   Rozróżnienie między ekonomicznymi aspektami upraw GMO i aspektami naukowymi objętymi oceną ryzyka środowiskowego

Należy poczynić wyraźne rozróżnienie między gospodarczymi aspektami upraw GMO a aspektami oceny ryzyka środowiskowego ujętymi w ramach procedur zatwierdzenia określonych w dyrektywie 2001/18/WE i rozporządzeniu (WE) nr 1829/2003 w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy.

Zgodnie z procedurą określoną w dyrektywie 2001/18/WE i w rozporządzeniu (WE) nr 1829/2003 zezwolenie na uwolnienie do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie podlega kompleksowej ocenie ryzyka środowiskowego i ryzyka dla zdrowia. Ocena ryzyka może doprowadzić do jednego z następujących wniosków:

| — | stwierdzono ryzyko wystąpienia szkodliwych skutków dla środowiska lub zdrowia, którego nie można kontrolować; w takim przypadku odmawia się wydania zezwolenia, |
| --- | --- |

—

stwierdzono ryzyko wystąpienia szkodliwych skutków dla środowiska lub zdrowia, którego nie można kontrolować; w takim przypadku odmawia się wydania zezwolenia,

| — | nie stwierdzono ryzyka wystąpienia szkodliwych skutków dla środowiska lub zdrowia; w takim przypadku wydaje się zezwolenie, nie wymagając żadnych dodatkowych środków kontroli poza tymi, jakie zostały szczegółowo określone w prawodawstwie, |
| --- | --- |

—

nie stwierdzono ryzyka wystąpienia szkodliwych skutków dla środowiska lub zdrowia; w takim przypadku wydaje się zezwolenie, nie wymagając żadnych dodatkowych środków kontroli poza tymi, jakie zostały szczegółowo określone w prawodawstwie,

| — | stwierdzono ryzyko, lecz można je kontrolować za pomocą odpowiednich środków (np. fizycznego oddzielenia lub monitorowania); w takim przypadku zezwolenie wydane zostanie pod warunkiem podjęcia środków kontroli ryzyka środowiskowego. |
| --- | --- |

—

stwierdzono ryzyko, lecz można je kontrolować za pomocą odpowiednich środków (np. fizycznego oddzielenia lub monitorowania); w takim przypadku zezwolenie wydane zostanie pod warunkiem podjęcia środków kontroli ryzyka środowiskowego.

Jeżeli ryzyko środowiskowe lub ryzyko dla zdrowia zostanie stwierdzone po wydaniu zezwolenia, zastosowanie mają procedury wycofywania lub zmiany zezwoleń lub zatwierdzeń UE przewidziane odpowiednio w dyrektywie 2001/18/WE (art. 20 ust. 3) i rozporządzeniu (WE) nr 1829/2003 (art. 10 i 22). Co więcej, aby na podstawie nowych lub dodatkowych informacji na temat ryzyka dla zdrowia lub ryzyka środowiskowego tymczasowo ograniczyć lub zakazać upraw GMO, państwa członkowskie mogą powołać się na specjalną klauzulę ochronną zawartą w dyrektywie 2001/18/WE (art. 23) lub na środki nadzwyczajne przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1829/2003 (art. 34).

Ponieważ w UE dozwolone jest uprawianie wyłącznie GMO, które zostały zatwierdzone (4), a kwestie związane ze środowiskiem i zdrowiem są już ujęte w ocenie ryzyka środowiskowego w ramach procedury zatwierdzania UE, w kontekście współistnienia do uwzględnienia pozostają gospodarcze kwestie związane z mieszaniem upraw zmodyfikowanych i niezmodyfikowanych genetycznie.

1.3.   Uznawanie różnych warunków funkcjonowania rolnictwa w UE

Europejscy rolnicy pracują w niezwykle zróżnicowanych warunkach. W obrębie Europy występują ogromne różnice co do rozmiarów gospodarstw i pól uprawnych, systemów produkcji, płodozmianu oraz struktury upraw. Różnorodność tę należy uwzględnić przy opracowywaniu, wdrażaniu i monitorowaniu krajowych środków mających na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu GMO w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych. Stosowane środki muszą być dopasowane do struktury gospodarstw rolnych, systemów produkcji rolnej, struktury upraw oraz do warunków naturalnych w danym regionie.

Konieczne może być opracowanie strategii i najlepszych praktyk w odniesieniu do upraw GMO, a następnie ich wprowadzenie na szczeblu krajowym lub regionalnym, przy udziale rolników i innych zainteresowanych podmiotów, także biorąc w rachubę czynniki krajowe, regionalne i lokalne.

Dlatego też środki mające na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu GMO w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych należy opracować na krajowym, a w niektórych przypadkach na regionalnym lub lokalnym szczeblu.

1.4.   Cel i zakres wytycznych

Niniejsze wytyczne przyjmują postać niewiążących zaleceń skierowanych do państw członkowskich. Mają na celu przedstawienie ogólnych zasad opracowywania krajowych środków mających na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych. Potwierdza się, iż wiele istotnych w tym kontekście czynników jest specyficznych dla danych warunków krajowych, regionalnych lub lokalnych.

2.   Ogólne zasady opracowywania krajowych środków dotyczących współistnienia upraw i mających na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu GMO w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych

2.1.   Przejrzystość, współpraca transgraniczna i zaangażowanie zainteresowanych stron

Krajowe środki mające na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu organizmów zmodyfikowanych genetycznie w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych powinny być opracowywane we współpracy ze wszystkimi odpowiednimi zainteresowanymi stronami oraz przy pełnej przejrzystości. Aby zagwarantować skuteczne funkcjonowanie środków dotyczących współistnienia upraw w obszarach przygranicznych, państwa członkowskie powinny zapewnić współpracę transgraniczną z sąsiednimi państwami. W związku z tym powinny również udostępniać odpowiednie i aktualne informacje na temat środków, jakie mają zamiar wprowadzić.

2.2.   Zasada proporcjonalności

Środki mające na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu GMO w innych uprawach powinny być proporcjonalne do zamierzonego celu (tj. ochrony konkretnych potrzeb rolników nastawionych na uprawę konwencjonalną lub ekologiczną). Środki dotyczące współistnienia upraw powinny zapobiegać wszelkim zbędnym obciążeniom dla rolników, producentów ziaren, spółdzielni i innych podmiotów zaangażowanych w jakikolwiek rodzaj produkcji rolnej. Przy wyborze środków należy również wziąć pod uwagę ograniczenia i specyficzne cechy regionalne i lokalne, takie jak rozmiar i układ pól w danym regionie, rozdrobnienie i rozproszenie geograficzne pól należących do poszczególnych rolników, a także regionalne praktyki w zakresie zarządzania gospodarstwami rolnymi.

2.3.   Poziomy mieszania upraw, do jakich dążyć powinny krajowe środki dotyczące współistnienia upraw i mające na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu GMO w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych

Krajowe środki mające na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu GMO w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych powinny uwzględniać dostępną wiedzę na temat prawdopodobieństwa i źródeł mieszania upraw zmodyfikowanych i niezmodyfikowanych genetycznie. Środki te powinny być proporcjonalne do docelowego poziomu mieszania, który uzależniony będzie od specyfiki regionalnej i krajowej oraz szczególnych potrzeb lokalnych dotyczących upraw konwencjonalnych, ekologicznych, a także innych rodzajów upraw i produktów.

| 2.3.1. | W niektórych przypadkach występowanie śladowych ilości GMO w żywności i paszach ma skutki ekonomiczne wyłącznie, jeśli przekraczają one wartość progową znakowania wynoszącą 0,9 %. W takich przypadkach państwa członkowskie powinny zagwarantować skuteczność środków mających zapewnić zgodność z wartością progową znakowania wynoszącą 0,9 %. |
| --- | --- |

2.3.1.

W niektórych przypadkach występowanie śladowych ilości GMO w żywności i paszach ma skutki ekonomiczne wyłącznie, jeśli przekraczają one wartość progową znakowania wynoszącą 0,9 %. W takich przypadkach państwa członkowskie powinny zagwarantować skuteczność środków mających zapewnić zgodność z wartością progową znakowania wynoszącą 0,9 %.

| 2.3.2. | Państwa członkowskie powinny wziąć pod uwagę, że dążenie do osiągnięcia konkretnych poziomów mieszania może nie być konieczne, jeśli znakowanie danych upraw jako GMO nie ma skutków ekonomicznych. |
| --- | --- |

2.3.2.

Państwa członkowskie powinny wziąć pod uwagę, że dążenie do osiągnięcia konkretnych poziomów mieszania może nie być konieczne, jeśli znakowanie danych upraw jako GMO nie ma skutków ekonomicznych.

| 2.3.3. | W wielu innych przypadkach potencjalna utrata dochodów producentów ukierunkowanych na produkcję ekologiczną lub niektórych producentów ukierunkowanych na produkcję konwencjonalną (np. niektórych producentów żywności) może wynikać z występowania śladowych ilości GMO niższych od wartości progowej znakowania 0,9 %. W takich przypadkach oraz w celu ochrony szczególnych rodzajów produkcji, dane państwa członkowskie mogą wskazać środki, które miałyby na celu osiągnięcie poziomów występowania GMO w innych uprawach, niższych niż 0,9 %. |
| --- | --- |

2.3.3.

W wielu innych przypadkach potencjalna utrata dochodów producentów ukierunkowanych na produkcję ekologiczną lub niektórych producentów ukierunkowanych na produkcję konwencjonalną (np. niektórych producentów żywności) może wynikać z występowania śladowych ilości GMO niższych od wartości progowej znakowania 0,9 %. W takich przypadkach oraz w celu ochrony szczególnych rodzajów produkcji, dane państwa członkowskie mogą wskazać środki, które miałyby na celu osiągnięcie poziomów występowania GMO w innych uprawach, niższych niż 0,9 %.

Bez względu na poziom mieszania, do jakiego dążyć miałyby środki dotyczące współistnienia, wartości progowe określone przepisami UE (5) będą nadal miały zastosowanie do znakowania występowania GMO w żywności, paszy i produktach przeznaczonych do bezpośredniego przetwarzania.

2.4.   Środki na rzecz wykluczenia upraw GMO z dużych obszarów („obszary wolne od GMO”)

Różnice regionalne, takie jak warunki klimatyczne (które mają wpływ na aktywność owadów zapylających oraz przenoszenie się pyłków), topografia, struktura upraw i systemy płodozmianu czy struktura gospodarstw rolnych (w tym również okolicznych obiektów, takich jak żywopłoty, lasy, tereny niewykorzystywane pod uprawę oraz przestrzenny układ pól) mogą mieć wpływ na stopień mieszania upraw GM z uprawami konwencjonalnymi i ekologicznymi, a także na środki niezbędne do zabieżenia niezamierzonemu występowaniu GMO w innych uprawach.

W pewnych warunkach gospodarczych i naturalnych państwa członkowskie powinny rozważyć możliwość wykluczenia upraw GMO z dużych obszarów swojego terytorium, by zapobiec niezamierzonemu występowaniu GMO w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych. Możliwość ta powinna być uzależniona od wykazania przez państwa członkowskie, że w przypadku tych obszarów żadne inne środki nie wystarczą, by osiągnąć satysfakcjonujące poziomy czystości. Co więcej środki ograniczające powinny być proporcjonalne do zamierzonego celu (tj. ochrony konkretnych potrzeb rolników nastawionych na uprawę konwencjonalną lub ekologiczną).

2.5.   Zasady odpowiedzialności

Kwestie związane z finansową rekompensatą bądź też odpowiedzialnością za straty ekonomiczne leżą w wyłącznej kompetencji państw członkowskich.

3.   Wymiana informacji na szczeblu UE

Komisja nadal będzie gromadziła i koordynowała odpowiednie informacje w oparciu o trwające na poziomach UE i krajowych badania, a także będzie służyła doradztwem technicznym zainteresowanym państwom członkowskim, które opracowywać będą krajowe podejście do współistnienia upraw.

Nie ustanie również bieżąca koordynacja poprzez COEX-NET (6), jak również techniczne doradztwo Europejskiego Biura ds. Współistnienia Upraw (ECoB) (7). ECoB uaktualniać będzie informacyjny katalog środków, jak również wykaz agronomicznych, naturalnych i odnoszących się do poszczególnych upraw czynników, jakie należy wziąć pod uwagę przy opracowywaniu krajowych środków mających na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu w uprawach konwencjonalnych i ekologicznych. Państwa członkowskie powinny nadal wspierać prace techniczne ECoB.

---

(1)  Zgodnie z art. 12 i 24 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 obowiązek etykietowania (znakowania) nie ma zastosowania do środków spożywczych/pasz zawierających materiał, który zawiera organizmy zmodyfikowane genetycznie, składa się z nich lub jest z nich wyprodukowany w części nie większej niż 0,9 % w przypadku: (i) składników żywności rozpatrywanych odrębnie; lub (ii) żywności zawierającej jeden składnik; lub (iii) paszy i każdej paszy, z której się składa, z zastrzeżeniem, że jego występowanie jest przypadkowe lub nieuniknione technicznie.

(2)  Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych GMO nie są wykorzystywane w produkcji ekologicznej jako nasiona, żywność lub pasza (art. 9 ust. 1). Należy dążyć do tego, by w produktach rolnictwa ekologicznego występowało jak najmniej organizmów modyfikowanych genetycznie (zob. motyw 10).

(3)  COM(2009) 153 – sprawozdanie Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie współistnienia upraw genetycznie zmodyfikowanych z uprawami tradycyjnymi i ekologicznymi.

(4)  Aby GMO mogły być wprowadzone do uprawy w UE, muszą zostać zatwierdzone „do uprawy” na mocy dyrektywy 2001/18/WE lub rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.

(5)  Artykuły 12 i 24 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 i art. 21 ust. 3 dyrektywy 2001/18/WE.

(6)  Grupa robocza ds. wymiany i koordynacji informacji dotyczących współistnienia upraw genetycznie zmodyfikowanych, tradycyjnych i ekologicznych (COEX-NET) ma na celu ułatwienie wymiany informacji między państwami członkowskimi i Komisją.

(7)  ECoB pracuje nad odnoszącymi się do poszczególnych upraw dokumentami opisującymi najlepsze praktyki w zakresie technicznych środków zapewniających współistnienie. W skład ECoB wchodzi sekretariat i techniczne grupy robocze zajmujące się poszczególnymi uprawami i składające się z przedstawicieli technicznych pochodzących z państw członkowskich.

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 22.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 200/6 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 200/6

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa COMP/M.5840 – Otto/Quelle Schweiz Assets)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2010/C 200/02

W dniu 10 maja 2010 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną ze wspólnym rynkiem. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku niemieckim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32010M5840 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm). |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32010M5840 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm).

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 22.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 200/7 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 200/7

---

Kursy walutowe euro (1)

21 lipca 2010 r.

2010/C 200/03

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,2817 |
| JPY | Jen | 111,52 |
| DKK | Korona duńska | 7,4519 |
| GBP | Funt szterling | 0,83945 |
| SEK | Korona szwedzka | 9,4595 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,3440 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 8,0135 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,346 |
| EEK | Korona estońska | 15,6466 |
| HUF | Forint węgierski | 284,90 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,7088 |
| PLN | Złoty polski | 4,0986 |
| RON | Lej rumuński | 4,2610 |
| TRY | Lir turecki | 1,9586 |
| AUD | Dolar australijski | 1,4487 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,3284 |
| HKD | Dolar hong kong | 9,9646 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,7831 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,7607 |
| KRW | Won | 1 543,65 |
| ZAR | Rand | 9,6572 |
| CNY | Yuan renminbi | 8,6860 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,2380 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 11 613,14 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,1225 |
| PHP | Peso filipińskie | 59,557 |
| RUB | Rubel rosyjski | 39,0437 |
| THB | Bat tajlandzki | 41,387 |
| BRL | Real | 2,2691 |
| MXN | Peso meksykańskie | 16,3218 |
| INR | Rupia indyjska | 60,4510 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,2817

JPY

Jen

111,52

DKK

Korona duńska

7,4519

GBP

Funt szterling

0,83945

SEK

Korona szwedzka

9,4595

CHF

Frank szwajcarski

1,3440

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

8,0135

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,346

EEK

Korona estońska

15,6466

HUF

Forint węgierski

284,90

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7088

PLN

Złoty polski

4,0986

RON

Lej rumuński

4,2610

TRY

Lir turecki

1,9586

AUD

Dolar australijski

1,4487

CAD

Dolar kanadyjski

1,3284

HKD

Dolar hong kong

9,9646

NZD

Dolar nowozelandzki

1,7831

SGD

Dolar singapurski

1,7607

KRW

Won

1 543,65

ZAR

Rand

9,6572

CNY

Yuan renminbi

8,6860

HRK

Kuna chorwacka

7,2380

IDR

Rupia indonezyjska

11 613,14

MYR

Ringgit malezyjski

4,1225

PHP

Peso filipińskie

59,557

RUB

Rubel rosyjski

39,0437

THB

Bat tajlandzki

41,387

BRL

Real

2,2691

MXN

Peso meksykańskie

16,3218

INR

Rupia indyjska

60,4510

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE

Komisja Europejska

| 22.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 200/8 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 200/8

---

Zaproszenie do składania wniosków – EACEA/22/10 dotyczące wdrożenia Erasmus Mundus 2009–2013

Działanie 2 – Programy partnerskie

2010/C 200/04

Niniejsze zaproszenie do składania wniosków dotyczy współpracy między instytucjami szkolnictwa wyższego z Europy i krajów trzecich z regionu południowośródziemnomorskiego (Egipt, Izrael i okupowane terytorium Palestyny), republik Azji Środkowej oraz Bałkanów Zachodnich (działanie 2 ścieżka 1)

CELE PROGRAMU

Ogólnym celem programu Erasmus Mundus jest promowanie europejskiego szkolnictwa wyższego, przyczynianie się do rozszerzenia i poprawy perspektyw kariery studentów i ułatwianie zrozumienia międzykulturowego poprzez współpracę z krajami trzecimi, zgodnie z celami polityki zewnętrznej UE, w celu przyczyniania się do trwałego rozwoju krajów trzecich w dziedzinie szkolnictwa wyższego.

Szczegółowe cele programu są następujące:

| — | sprzyjanie zorganizowanej współpracy instytucji szkolnictwa wyższego oraz sprzyjanie tworzeniu lepszej jakości oferty w dziedzinie szkolnictwa wyższego, stanowiącej typowo europejską wartość dodaną i atrakcyjnej zarówno w obrębie Unii Europejskiej, jak i poza jej granicami, w celu stworzenia centrów doskonałości, |
| --- | --- |

—

sprzyjanie zorganizowanej współpracy instytucji szkolnictwa wyższego oraz sprzyjanie tworzeniu lepszej jakości oferty w dziedzinie szkolnictwa wyższego, stanowiącej typowo europejską wartość dodaną i atrakcyjnej zarówno w obrębie Unii Europejskiej, jak i poza jej granicami, w celu stworzenia centrów doskonałości,

| — | przyczynianie się do wzajemnego ubogacania społeczeństw poprzez rozwijanie kwalifikacji kobiet i mężczyzn, tak aby dysponowali oni kompetencjami dostosowanymi głównie do rynku pracy i charakteryzowali się otwartością umysłu oraz doświadczeniem w środowisku międzynarodowym, poprzez promowanie mobilności najbardziej utalentowanych studentów i nauczycieli akademickich z krajów trzecich, która umożliwi im uzyskiwanie kwalifikacji lub doświadczenia w Unii Europejskiej, a także mobilności najbardziej utalentowanych europejskich studentów i nauczycieli akademickich – poprzez wyjazdy do krajów trzecich, |
| --- | --- |

—

przyczynianie się do wzajemnego ubogacania społeczeństw poprzez rozwijanie kwalifikacji kobiet i mężczyzn, tak aby dysponowali oni kompetencjami dostosowanymi głównie do rynku pracy i charakteryzowali się otwartością umysłu oraz doświadczeniem w środowisku międzynarodowym, poprzez promowanie mobilności najbardziej utalentowanych studentów i nauczycieli akademickich z krajów trzecich, która umożliwi im uzyskiwanie kwalifikacji lub doświadczenia w Unii Europejskiej, a także mobilności najbardziej utalentowanych europejskich studentów i nauczycieli akademickich – poprzez wyjazdy do krajów trzecich,

| — | wspieranie doskonalenia zasobów ludzkich oraz możliwości współpracy międzynarodowej uczelni z krajów trzecich poprzez zwiększone strumienie mobilności między Unią Europejską a krajami trzecimi, |
| --- | --- |

—

wspieranie doskonalenia zasobów ludzkich oraz możliwości współpracy międzynarodowej uczelni z krajów trzecich poprzez zwiększone strumienie mobilności między Unią Europejską a krajami trzecimi,

| — | poprawa dostępności oraz doskonalenie profilu i widoczności europejskiego szkolnictwa wyższego w świecie oraz jego atrakcyjności dla obywateli krajów trzecich i obywateli Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

poprawa dostępności oraz doskonalenie profilu i widoczności europejskiego szkolnictwa wyższego w świecie oraz jego atrakcyjności dla obywateli krajów trzecich i obywateli Unii Europejskiej.

Przewodnik programowy programu Erasmus Mundus i odpowiednie formularze zgłoszeniowe znajdują się pod następującym adresem: http://eacea.ec.europa.eu/erasmus_mundus/funding/higher_education_institutions_en.php

DZIAŁANIE 2 – PROGRAMY PARTNERSKIE ERASMUS MUNDUS

Celem tego działania jest rozwijanie zorganizowanej współpracy między instytucjami szkolnictwa wyższego z Europy i krajów trzecich poprzez promowanie mobilności na wszystkich poziomach studiów w odniesieniu do studentów (studiów licencjackich i magisterskich), doktorantów, pracowników naukowych oraz pracowników akademickich i administracyjnych (nie wszystkie regiony i części mogą obejmować wszystkie możliwości mobilności).

Działanie 2 – Programy partnerskie Erasmus Mundus (EMA2) – podzielone jest na dwie ścieżki:

| — | Działanie 2 w ramach programu Erasmus Mundus – ŚCIEŻKA 1 – Partnerstwa z państwami objętymi instrumentami ENPI, DCI, EFR i IPA (1) (poprzednio Okno Współpracy Zewnętrznej), |
| --- | --- |

—

Działanie 2 w ramach programu Erasmus Mundus – ŚCIEŻKA 1 – Partnerstwa z państwami objętymi instrumentami ENPI, DCI, EFR i IPA (1) (poprzednio Okno Współpracy Zewnętrznej),

| — | Działanie 2 w ramach programu Erasmus Mundus – ŚCIEŻKA 2 – Partnerstwa z państwami i terytoriami objętymi instrumentem na rzecz współpracy z państwami uprzemysłowionymi (ICI). |
| --- | --- |

—

Działanie 2 w ramach programu Erasmus Mundus – ŚCIEŻKA 2 – Partnerstwa z państwami i terytoriami objętymi instrumentem na rzecz współpracy z państwami uprzemysłowionymi (ICI).

1.   Kwalifikujący się uczestnicy, państwa i skład konsorcjum

Warunki mające zastosowanie do kwalifikujących się uczestników oraz do składu partnerstw dla EMA2 – ŚCIEŻKA 1 są określone w przewodniku programowym w sekcji 6.1.2.a oraz w wytycznych dotyczących zaproszenia do składania wniosków EACEA/22/10 w sekcjach 5.2 i 5.3.

2.   Kwalifikujące się działania

Kwalifikujące się działania dla EMA – ŚCIEŻKA 1 są określone w „Erasmus Mundus 2009–2013 – Przewodnik programowy” w sekcji 6.1.2.b oraz w wytycznych dotyczących zaproszenia do składania wniosków EACEA/22/10 w sekcji 5.3.

Planowany czas trwania projektu jest wyraźnie wskazany w indywidualnej ramie geograficznej i nie może przekroczyć 48 miesięcy.

Kwalifikujące się rodzaje działalności, w tym działania przygotowawcze, mogą rozpocząć się od dnia 30 listopada 2010 r.

3.   Kryteria przyznawania dotacji

Wnioski w ramach EMA2 – ŚCIEŻKA 1 zostaną ocenione według następujących kryteriów przyznania dotacji:

| Kryteria | Waga |
| --- | --- |
| 1. | Zasadność |

Kryteria

Waga

1.

Zasadność

25 %

| 2. | Jakość |
| --- | --- |

2.

Jakość

65 %

| 2.1. | Skład partnerstwa i mechanizm współpracy |
| --- | --- |

2.1.

Skład partnerstwa i mechanizm współpracy

20 %

| 2.2. | Organizacja i realizacja mobilności |
| --- | --- |

2.2.

Organizacja i realizacja mobilności

25 %

| 2.3. | Instytucje dla studentów/pracowników i działania następcze |
| --- | --- |

2.3.

Instytucje dla studentów/pracowników i działania następcze

20 %

| 3. | Zrównoważony rozwój |
| --- | --- |

3.

Zrównoważony rozwój

10 %

Ogółem

100 %

4.   Budżet

Całkowita kwota dostępna w ramach niniejszego zaproszenia do składania wniosków wynosi 15 200 000 EUR i ma na celu umożliwienie mobilności co najmniej 653 osobom.

5.   Termin składania wniosków

Ostateczny termin składania wniosków w ramach Działania 2 – Programy partnerskie Erasmus Mundus to dzień 15 października 2010 r.

Wniosek o dotację należy przesłać listem poleconym na następujący adres:

| ‘Education, Audiovisual and Culture’ Executive Agency |
| --- |
| Call for proposals EACEA/22/10 — Action 2 |
| Att. Mr Joachim Fronia |
| BOUR 02/29 |
| Avenue du Bourget 1 |
| 1040 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

‘Education, Audiovisual and Culture’ Executive Agency

Call for proposals EACEA/22/10 — Action 2

Att. Mr Joachim Fronia

BOUR 02/29

Avenue du Bourget 1

1040 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

Przyjmowane będą wyłącznie wnioski złożone terminowo i zgodnie z wymogami określonymi w formularzu zgłoszeniowym. Wnioski przesłane faksem lub bezpośrednio tylko pocztą elektroniczną nie będą przyjmowane.

Jeżeli wnioskodawca przesyła kilka różnych wniosków, każdy z nich należy przesłać w oddzielnej kopercie.

---

ENPI– Europejski Instrument Sąsiedztwai Partnerstwa.

DCI– Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju.

IPA– Instrument Pomocy Przedakcesyjnej.

EFR– Europejski Fundusz Rozwoju (EFR) jest głównym instrumentem wspólnotowej pomocy w zakresie współpracy na rzecz rozwoju na mocy umowy z Kotonu: „Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony”.

---

Community Plant Variety Office

| 22.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 200/11 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 200/11

---

Zaproszenie do wyrażenia zainteresowania stanowiskiem członka Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin

2010/C 200/05

Opis Urzędu oraz Izby Odwoławczej

Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin, zwany dalej Urzędem, został ustanowiony na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego system ochrony odmian roślin (1).

Celem Urzędu, jako organu wspólnotowego posiadającego osobowość prawną oraz niezależność prawną, administracyjną i finansową, jest zarządzanie wspólnotowym systemem ochrony odmian roślin, jako specjalną formą praw własności przemysłowej dla nowych odmian roślin. Urząd ma obowiązek podejmować w szczególności decyzje w sprawie wniosków o przyznanie takich praw, które gwarantują jednolitą ochronę na obszarze całej Wspólnoty. Siedziba Urzędu znajduje się w Angers (Francja).

Izba Odwoławcza została utworzona na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1239/95 (2). Jest ona organem właściwym w zakresie rozstrzygania odwołań od decyzji Urzędu, w szczególności w zakresie przyznania lub odmowy przyznania wspólnotowej ochrony odmian roślin, sprzeciwów, unieważnienia lub wygaśnięcia wspólnotowej ochrony odmian roślin, a także przyznania lub odrzucenia licencji przymusowych.

Izba Odwoławcza składa się z przewodniczącego i dwóch członków. Izba może rozszerzyć swój skład o dwóch dodatkowych członków.

Opis zadań

Wybrany członek Izby Odwoławczej (K/M) podejmuje czynności właściwe dla Izby Odwoławczej, a w szczególności czynności sprawozdawcy, jeżeli został do tego wyznaczony.

Wybór i mianowanie

Przewodniczący CPVO powoła panel selekcyjny w celu przeprowadzenia procedury selekcji. Panel zaprosi na rozmowę kwalifikacyjną około dwudziestu kandydatów o najlepszym profilu, wybranych na podstawie zasług i kryteriów wymienionych poniżej.

Na podstawie rozmowy kwalifikacyjnej przewodniczący CPVO sporządzi listę kandydatów, którą następnie przedstawi Radzie Administracyjnej. Rada Administracyjna mianuje członków Izby Odwoławczej z ww. listy na okres 5 lat, począwszy od dnia 23 lutego 2011 r.

Warunki zatrudnienia

Członek Izby Odwoławczej (K/M) może kontynuować swoją dotychczasową działalność zawodową.

Członek Izby Odwoławczej (K/M) jest wybierany za każdym razem z listy przez przewodniczącego Izby Odwoławczej, tak aby Izba składała się z trzech do pięciu członków, wymaganych w zależności od danego przypadku.

Wybrany członek Izby Odwoławczej (K/M) wykonuje swoje zadania w ramach Urzędu w częściowym wymiarze czasu pracy. Członek powinien być dyspozycyjny przynajmniej przez 10 dni w roku kalendarzowym.

Decyzją Rady Administracyjnej z dnia 26 marca 2003 r. ustalone zostało wynagrodzenie członka wyznaczonego na sprawozdawcę w wysokości 1 600 EUR za każdą sprawę oraz wynagrodzenie pozostałego członka lub pozostałych członków w wysokości 800 EUR za każdą sprawę. Do kwot tych należy dodać 400 EUR/członka na pokrycie kosztów podróży, w zależności od przypadku. Ponadto członkowi przysługiwać będzie zwrot kosztów podróży do i z Angers.

Wymagania (kandydat musi je spełniać w chwili zamknięcia przyjmowania zgłoszeń)

| — | Kandydat (K/M) musi być obywatelem Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

Kandydat (K/M) musi być obywatelem Unii Europejskiej,

| — | kandydat (K/M) musi posiadać dyplom ukończenia studiów wyższych:






  — | kandydat musi posiadać poziom wykształcenia odpowiadający ukończonym studiom uniwersyteckim potwierdzony dyplomem, jeżeli zwykłe studia uniwersyteckie trwają cztery lata lub dłużej, lub |
| --- | --- | --- |

—

kandydat (K/M) musi posiadać dyplom ukończenia studiów wyższych:

—

kandydat musi posiadać poziom wykształcenia odpowiadający ukończonym studiom uniwersyteckim potwierdzony dyplomem, jeżeli zwykłe studia uniwersyteckie trwają cztery lata lub dłużej, lub

| — | kandydat musi posiadać poziom wykształcenia odpowiadający ukończonym studiom uniwersyteckim potwierdzony dyplomem oraz odpowiednie, co najmniej roczne doświadczenie zawodowe – gdy zwykłe studia uniwersyteckie trwają co najmniej trzy lata (to roczne doświadczenie zawodowe nie może zaliczać się do uzyskanego po otrzymaniu dyplomu doświadczenia zawodowego, o którym mowa poniżej), |
| --- | --- |

—

kandydat musi posiadać poziom wykształcenia odpowiadający ukończonym studiom uniwersyteckim potwierdzony dyplomem oraz odpowiednie, co najmniej roczne doświadczenie zawodowe – gdy zwykłe studia uniwersyteckie trwają co najmniej trzy lata (to roczne doświadczenie zawodowe nie może zaliczać się do uzyskanego po otrzymaniu dyplomu doświadczenia zawodowego, o którym mowa poniżej),

| — | kandydat (K/M) musi posiadać 10 lat doświadczenia zawodowego zdobytego po nabyciu wymaganych kwalifikacji, o których mowa powyżej. Kandydat musi:






  — | być prawnikiem posiadającym udokumentowane doświadczenie w zakresie prawa własności intelektualnej; doświadczenie w dziedzinie ochrony odmian roślin będzie atutem, lub |
| --- | --- | --- |

—

kandydat (K/M) musi posiadać 10 lat doświadczenia zawodowego zdobytego po nabyciu wymaganych kwalifikacji, o których mowa powyżej. Kandydat musi:

—

być prawnikiem posiadającym udokumentowane doświadczenie w zakresie prawa własności intelektualnej; doświadczenie w dziedzinie ochrony odmian roślin będzie atutem, lub

| — | posiadać dyplom botanika lub agronoma oraz posiadać udokumentowane doświadczenie w tych dziedzinach. Znajomość głównych zapisów Międzynarodowej konwencji o ochronie nowych odmian roślin (konwencja UPOV) oraz posiadanie egzaminów technicznych DHS będą również atutem, |
| --- | --- |

—

posiadać dyplom botanika lub agronoma oraz posiadać udokumentowane doświadczenie w tych dziedzinach. Znajomość głównych zapisów Międzynarodowej konwencji o ochronie nowych odmian roślin (konwencja UPOV) oraz posiadanie egzaminów technicznych DHS będą również atutem,

| — | kandydat (K/M) musi posiadać dogłębną znajomość jednego z języków UE oraz zadowalającą znajomość drugiego języka urzędowego UE. Dobra znajomość języka angielskiego będzie atutem. |
| --- | --- |

—

kandydat (K/M) musi posiadać dogłębną znajomość jednego z języków UE oraz zadowalającą znajomość drugiego języka urzędowego UE. Dobra znajomość języka angielskiego będzie atutem.

Niezależność i deklaracja interesów

Kandydat nie może być związany z żadnym prywatnym przedsiębiorstwem, którego działalność zawodowa stanowi przedmiot postępowania przed CPVO.

Kandydat będzie zobowiązany do złożenia oświadczenia o zaangażowaniu, zobowiązując się do niezależnego działania w interesie publicznym, a także do złożenia oświadczenia ujawniającego potencjalne konflikty interesów, które mogą być uznane za sprzeczne z zasadą niezależności. W podaniu kandydaci muszą potwierdzić swoją gotowość do złożenia takiego oświadczenia.

Członkowie Izby Odwoławczej są niezależni. W podejmowaniu decyzji członkowie Izby Odwoławczej nie są związani żadnymi instrukcjami. Członkowie nie mogą również pełnić żadnych innych obowiązków w Urzędzie.

Zgłoszenia

Zgłoszenia kandydatury wraz ze szczegółowym życiorysem (tłumaczenie na język angielski będzie mile widziane) należy przesłać najpóźniej do dnia 15 września 2010 r. (decyduje data stempla urzędu pocztowego) pod następujący adres:

| Community Plant Variety Office (CPVO) |
| --- |
| Secretariat of the Board of Appeal |
| 3 Bvd Foch |
| BP 10121 |
| 49101 Angers Cedex 02 |
| FRANCE |
| doreau@cpvo.europa.eu |

Community Plant Variety Office (CPVO)

Secretariat of the Board of Appeal

3 Bvd Foch

BP 10121

49101 Angers Cedex 02

FRANCE

doreau@cpvo.europa.eu

Pytania o dodatkowe informacje można kierować pod ww. adres lub numer faksu +33 0241256410 lub na adres e-mailowy: doreau@cpvo.europa.eu

---

(1)  Dz.U. L 227 z 1.9.1994, s. 1.

(2)  Dz.U. L 121 z 1.6.1995, s. 37.

---

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 22.7.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 200/13 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 200/13

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.5935 – VION/Weyl)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2010/C 200/06

| 1. | W dniu 15 lipca 2010 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwa VION Enschede B.V., Premium Fleischspezialitäten GmbH oraz VION Buchloe GmbH, należące do VION Food Group (łącznie „VION”, Niderlandy), przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad całym majątkiem Weyl Beef Products B.V. („Weyl”, Niderlandy) oraz niektórymi przedsiębiorstwami z tej grupy w drodze zakupu aktywów. |
| --- | --- |

1.

W dniu 15 lipca 2010 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwa VION Enschede B.V., Premium Fleischspezialitäten GmbH oraz VION Buchloe GmbH, należące do VION Food Group (łącznie „VION”, Niderlandy), przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad całym majątkiem Weyl Beef Products B.V. („Weyl”, Niderlandy) oraz niektórymi przedsiębiorstwami z tej grupy w drodze zakupu aktywów.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:






  — | w przypadku przedsiębiorstwa VION: międzynarodowe przedsiębiorstwo z branży spożywczej prowadzące działalność w zakresie skupu i uboju zwierząt gospodarskich; produkcja i sprzedaż produktów mięsnych oraz pochodnych produktów żywnościowych i składników do szybkiego przyrządzenia posiłków, |
| --- | --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—

w przypadku przedsiębiorstwa VION: międzynarodowe przedsiębiorstwo z branży spożywczej prowadzące działalność w zakresie skupu i uboju zwierząt gospodarskich; produkcja i sprzedaż produktów mięsnych oraz pochodnych produktów żywnościowych i składników do szybkiego przyrządzenia posiłków,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Weyl: międzynarodowe przedsiębiorstwo zajmujące się przetwórstwem wołowiny i cielęciny. |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Weyl: międzynarodowe przedsiębiorstwo zajmujące się przetwórstwem wołowiny i cielęciny.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.5935 – VION/Weyl, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| J-70 |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.5935 – VION/Weyl, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

J-70

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

---