# Dziennik Urzędowy C 221/2010

| | ISSN 1725-5228
  doi:10.3000/17255228.C_2010.221.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 221 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5314 sierpnia 2010 |

ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.C_2010.221.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 221

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5314 sierpnia 2010

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2010/C 221/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 209 z 31.7.2010. | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2010/C 221/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 209 z 31.7.2010.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2010/C 221/02 | Sprawa C-105/08: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Swobodne świadczenie usług i swobodny przepływ kapitału — Artykuły 49 WE i 56 WE oraz art. 36 i 40 porozumienia EOG — Podatki bezpośrednie — Opodatkowanie pobieranych odsetek — Niekorzystne traktowanie nierezydentów — Ciężar dowodu) | 2 |
| 2010/C 221/03 | Sprawa C-211/08: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 15 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuł 49 WE — Zabezpieczenie społeczne — Opieka szpitalna niezbędna w trakcie tymczasowego pobytu w innym państwie członkowskim — Brak prawa do uzyskania pokrycia kosztów przez instytucję właściwą, uzupełniającego w stosunku do instytucji państwa członkowskiego pobytu) | 2 |
| 2010/C 221/04 | Sprawa C-262/08: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret — Dania) — CopyGene A/S przeciwko Skatteministeriet (Szósta dyrektywa VAT — Zwolnienia — Artykuł 13 część A ust. 1 lit. b) — Opieka szpitalna i medyczna — Działalność ściśle z nią związana — Oficjalnie uznane placówki o podobnym charakterze jak szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne — Prywatny bank komórek macierzystych — Usługi polegające na pobraniu, transporcie, badaniu i przechowywaniu noworodkowej krwi pępowinowej — Ewentualne zastosowanie autologiczne i alogeniczne komórek macierzystych) | 3 |
| 2010/C 221/05 | Sprawy połączone C-338/08 i C-339/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 24 czerwca 2010 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Commissione Tributaria Regionale di Torino — Włochy) — P. Ferrero E C. SPA przeciwko Agenzia delle Entrate — Ufficio Alba (C-338/08), General Beverage Europe BV przeciwko Agenzia delle Entrate — Ufficio di Torino 1 (C-339/08) (Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 90/435/EWG — Pojęcie pobrania podatku u źródła — Pobranie 5 %-owego podatku przy wypłacaniu dywidendy oraz zwrocie dodatkowego zobowiązania podatkowego z tytułu wyrównania dokonywanych na mocy dwustronnej umowy przez włoską spółkę zależną na rzecz spółki dominującej z siedzibą w Niderlandach) | 4 |
| 2010/C 221/06 | Sprawa C-375/08: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 24 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Treviso — Włochy) — postępowanie karne przeciwko Luigiemu Pontiniemu, Emanuele Rechowi, Dinowi Bonorze, Giovanniemu Foratowi, Laurze Forato, Adele Adami, Sinergie sas di Rech & C., Impresa individuale Forato Giovanni, Forato srl, Giglio srl, Impresa individuale Rech Emanuele, Ivonowi Colomberotto, Agenzia Veneta per i pagamenti in agricoltura — AVEPA, Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Agrirocca di Rech Emanuele, Asolat di Rech Emanuele & C. (Rolnictwo — Wspólna organizacja rynków — Wołowina i cielęcina — Rozporządzenie (WE) nr 1254/1999 — Wspólnotowa pomoc finansowa w zakresie premii specjalnych za samce bydła i premii rekompensacyjnych — Przesłanki przyznania — Ustalanie współczynnika liczebności stada w danym gospodarstwie — Pojęcie dostępnego obszaru przeznaczonego pod uprawę roślin paszowych — Rozporządzenia (EWG) nr 3887/92 i (WE) nr 2419/2001 — Zintegrowany system zarządzania niektórymi wspólnotowymi systemami pomocy i ich kontroli — Przepisy krajowe uzależniające przyznanie wspólnotowej pomocy finansowej w zakresie produkcji od przedstawienia ważnego tytułu prawnego uzasadniającego użytkowanie wykorzystywanych obszarów przeznaczonych pod uprawę roślin paszowych) | 5 |
| 2010/C 221/07 | Sprawa C-413/08 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. — Lafarge SA przeciwko Komisji Europejskiej i Radzie Unii Europejskiej (Odwołanie — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Płyty gipsowe — Przeinaczenie dowodów — Ciężar dowodu — Brak uzasadnienia — Rozporządzenie nr 17 — Artykuł 15 ust. 2 — Sankcja — Powrót do naruszenia — Etap uwzględnienia odstraszającego skutku grzywny) | 5 |
| 2010/C 221/08 | Sprawa C-423/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Środki własne — Procedury dotyczące poboru należności przywozowych lub wywozowych — Uchybienie terminom zapisania środków własnych — Spóźniona wpłata środków własnych związanych z tymi należnościami) | 6 |
| 2010/C 221/09 | Sprawa C-492/08: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2006/112/WE — Podatek od wartości dodanej — Obniżona stawka podatkowa — Artykuł 96 i art. 98 ust. 2 — Załącznik III, pkt 15 — Pomoc prawna — Usługi adwokatów — Wynagrodzenie opłacane w całości lub w części przez państwo) | 6 |
| 2010/C 221/10 | Sprawa C-550/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht München — Niemcy) — British American Tobacco (Germany) GmbH przeciwko Hauptzollamt Schweinfurt (Dyrektywa 92/12/EWG — Wyroby objęte podatkiem akcyzowym — Przywóz tytoniu surowego nieobjętego podatkiem akcyzowym zgodnie z procedurą uszlachetniania czynnego — Przetworzenie w tytoń cięty — Przepływ między państwami członkowskimi — Dokument towarzyszący) | 7 |
| 2010/C 221/11 | Sprawa C-571/08: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 24 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 95/59/WE — Podatków inne niż podatki obrotowe, wpływające na spożycie wyrobów tytoniowych — Artykuł 9 ust. 1 — Swoboda ustalania przez producentów i importerów maksymalnej ceny sprzedaży detalicznej swych produktów — Regulacja krajowa nakładająca minimalną cenę sprzedaży detalicznej papierosów — Uzasadnienie — Ochrona zdrowia publicznego) | 7 |
| 2010/C 221/12 | Sprawa C-2/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Varhoven administrativen sad — Bułgaria) — Regionalna Mitnicheska Direktsia — Plovdiv przeciwko Petarowi Dimitrovi Kalinchevowi (Podatki akcyzowe — Opodatkowanie pojazdów używanych — Opodatkowanie przywiezionych pojazdów używanych wyższe od opodatkowania pojazdów już znajdujących się w ruchu na terytorium kraju — Opodatkowanie na podstawie roku produkcji i przebiegu silnika pojazdów — Pojęcie podobne produkty krajowe) | 8 |
| 2010/C 221/13 | Sprawa C-31/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Bíróság — Republika Węgierska) — Nawras Bolbol przeciwko Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal (Dyrektywa 2004/83/WE — Minimalne normy dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców — Bezpaństwowiec pochodzenia palestyńskiego, który nie wnosił o ochronę lub pomoc ze strony Agencji Narodów Zjednoczonych dla Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie (UNRWA) — Wniosek o nadanie statusu uchodźcy — Odmowa z powodu niespełnienia warunków z art. 1A Konwencji dotyczącej statusu uchodźców sporządzonej w Genewie w dniu 28 lipca 1951 r. — Prawo tego bezpaństwowca do uznania statusu uchodźcy na podstawie art. 12 ust. 1 lit. a) zdanie drugie dyrektywy 2004/83/WE) | 9 |
| 2010/C 221/14 | Sprawa C-37/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Środowisko naturalne — Gospodarowanie nielegalnie składowanymi odpadami — Dyrektywa 2006/12/WE — Dyrektywa 80/68/EWG) | 9 |
| 2010/C 221/15 | Sprawa C-51/09 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 24 czerwca 2010 r. — Barbara Becker przeciwko Harman International Industries Inc. i Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) — Słowny znak towarowy Barbara Becker — Sprzeciw właściciela słownych wspólnotowych znaków towarowych BECKER i BECKER ONLINE PRO — Ocena prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Ocena podobieństwa oznaczeń pod względem koncepcyjnym) | 10 |
| 2010/C 221/16 | Sprawa C-58/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 10 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Leo-Libera GmbH przeciwko Finanzamt Buchholz in der Nordheide (Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Podatek od wartości dodanej — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuł 135 ust. 1 lit. i) — Zwolnienie zakładów, loterii i innych gier losowych lub hazardowych — Warunki i ograniczenia — Uprawnienie do określenia przez państwa członkowskie) | 10 |
| 2010/C 221/17 | Sprawa C-75/09: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione Tributaria Provinciale di Alessandria — Włochy) — Agra Srl przeciwko Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Alessandria (Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 — Wspólnotowy kodeks celny — Artykuł 221 ust. 3 i 4 — Retrospektywne pokrycie długu celnego — Przedawnienie — Czyn podlegający ściganiu karnemu) | 11 |
| 2010/C 221/18 | Sprawa C-86/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez VAT and Duties Tribunal, Manchester — Zjednoczone Królestwo) — Future Health Technologies Ltd przeciwko Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs (Podatek od wartości dodanej — Dyrektywa 2006/112/WE — Zwolnienia — Artykuł 132 ust. 1 lit. b) i c) — Opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności — Świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych — Pobieranie, analiza i przechowywanie krwi pępowinowej — Konserwacja komórek macierzystych — Ewentualne przyszłe wykorzystanie w celach terapeutycznych — Transakcja złożona z zespołu świadczeń i czynności) | 11 |
| 2010/C 221/19 | Sprawa C-98/09: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 24 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Trani — Włochy) — Francesca Sorge przeciwko Poste Italiane SpA (Odesłanie prejudycjalne — Polityka społeczna — Dyrektywa 1999/70/WE — Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony — Klauzula 8 — Informacje, które powinna zawierać umowa o pracę na czas określony zawarta w celu zastąpienia nieobecnego pracownika — Obniżenie ogólnego poziomu ochrony pracowników — Wykładnia zgodna) | 12 |
| 2010/C 221/20 | Sprawy połączone C-105/09 i C-110/09: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Conseil d’État — Belgia) — Terre wallonne ASBL (C-105/09), Inter-Environnement Wallonie ASBL (C-110/09) przeciwko Région wallonne (Dyrektywa 2001/42/WE — Ocena wpływu niektórych planów i programów na środowisko — Dyrektywa 91/676/EWG — Ochrona wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego — Programy działania w odniesieniu do wyznaczonych stref zagrożenia) | 13 |
| 2010/C 221/21 | Sprawa C-169/09: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 25 marca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Wymogi w zakresie ekoprojektu dla produktów wykorzystujących energię — Brak transpozycji w przewidzianym terminie) | 13 |
| 2010/C 221/22 | Sprawa C-478/09: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 24 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej (Łączenie lub podział spółek akcyjnych — Wymóg sprawozdania niezależnego biegłego — Brak transpozycji w przewidzianym terminie) | 14 |
| 2010/C 221/23 | Sprawy połączone C-188/10 i C-189/10: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) — postępowania przeciwko Azizowi Melkiemu (C-188/10) i Sélimowi Abdeliemu (C-189/10) (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 267 TFUE — Badanie zgodności przepisu krajowego zarówno z prawem Unii jak i krajową konstytucją — Uregulowanie krajowe przewidujące priorytetowy charakter postępowania wpadkowego w sprawie kontroli zgodności z konstytucją — Artykuł 67 TFUE — Swobodny przepływ osób — Zniesienie kontroli granicznej na granicach wewnętrznych — Rozporządzenie (WE) nr 562/2006 — Artykuły 20 i 21 — Uregulowanie krajowe pozwalające na przeprowadzanie kontroli tożsamości w strefie mieszczącej między granicą lądową Francji z państwami będącymi stronami konwencji wykonawczej do układu z Schengen a linią wytyczoną w odległości 20 kilometrów w głąb kraju) | 14 |
| 2010/C 221/24 | Sprawa C-507/09 P: Odwołanie wniesione w dniu 7 grudnia 2009 r. przez Goldman Management AD od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 16 listopada 2009 r. w sprawie T-354/09 | 15 |
| 2010/C 221/25 | Sprawa C-218/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 6 maja 2010 r. — ADV Allround Vermittlungs AG in Liquidation przeciwko Finanzamt Hamburg-Bergedorf | 16 |
| 2010/C 221/26 | Sprawa C-224/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Baden-Baden (Niemcy) w dniu 10 maja 2010 r. — postępowanie karne przeciwko Leo Apeltowi | 16 |
| 2010/C 221/27 | Sprawa C-225/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sozialgericht Nürnberg (Niemcy) w dniu 10 maja 2010 r. — Juan Perez Garcia, Jose Arias Neira, Fernando Barrera Castro, Dolores Verdun Espinosa jako następczyni prawna Jose Bernala Fernandeza przeciwko Familienkasse Nürnberg | 17 |
| 2010/C 221/28 | Sprawa C-234/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Nanterre (Francja) w dniu 12 maja 2010 r. — Société Tereos — Union de coopératives agricoles à capital variable przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers | 17 |
| 2010/C 221/29 | Sprawa C-240/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 14 maja 2010 r. — Cathy Schulz-Delzers, Pascal Schulz przeciwko Finanzamt Stuttgart III | 18 |
| 2010/C 221/30 | Sprawa C-241/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg (Austria) w dniu 17 maja 2010 r. — Harald Jung i Gerald Hellweger przeciwko Magistrat der Stadt Salzburg, przy udziale: Finanzamt Salzburg-Stadt | 18 |
| 2010/C 221/31 | Sprawa C-252/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 2 marca 2010 r. w sprawie T-70/05 Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE przeciwko Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego (EMSA), wniesione w dniu 18 maja 2010 r. przez Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE | 19 |
| 2010/C 221/32 | Sprawa C-256/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León w dniu 25 maja 2010 r. — David Barcenilla Fernández przeciwko Gerardo García S.L. | 20 |
| 2010/C 221/33 | Sprawa C-258/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Dâmbovița (Rumunia) w dniu 25 maja 2010 r. — Grigore Nicușor przeciwko Regia Națională a Pădurilor Romsilva — Direcția Silvică București | 20 |
| 2010/C 221/34 | Sprawa C-261/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León w dniu 25 maja 2010 r. — Pedro Antonio Macedo Lozano przeciwko Gerardo García S.L. | 21 |
| 2010/C 221/35 | Sprawa C-265/10: Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii | 21 |
| 2010/C 221/36 | Sprawa C-267/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance de Namur (Belgia) w dniu 28 maja 2010 r. — André Rossius przeciwko państwu belgijskiemu — SPF Finances | 22 |
| 2010/C 221/37 | Sprawa C-268/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance de Namur (Belgia) w dniu 28 maja 2010 r. — Marc Collard przeciwko państwu belgijskiemu — SPF Finances | 23 |
| 2010/C 221/38 | Sprawa C-269/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal administratif de Montreuil (Francja) w dniu 28 maja 2010 r. — Société Accor Services France przeciwko Le Chèque Déjeuner CCR, Etablissement Public de Santé de Ville-Evrard | 24 |
| 2010/C 221/39 | Sprawa C-270/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 31 maja 2010 r. — Lotta Gistö | 25 |
| 2010/C 221/40 | Sprawa C-272/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Dioikitiko Efeteio Thessalonikis (Grecja) w dniu 31 maja 2010 r. — Susana Berkizi-Nikolakaki przeciwko Anotato Symvoulio Epilogis Prosopikou (ASEP) i Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis | 25 |
| 2010/C 221/41 | Sprawa C-273/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana (Hiszpania) w dniu 1 czerwca 2010 r. — David Montoya Medina przeciwko Fondo de Garantia Salarial i Universidad de Alicante | 26 |
| 2010/C 221/42 | Sprawa C-274/10: Skarga wniesiona w dniu 1 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Węgierskiej | 26 |
| 2010/C 221/43 | Sprawa C-286/10: Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej | 27 |
| 2010/C 221/44 | Sprawa C-287/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal administratif (Luksemburg) w dniu 10 czerwca 2010 r. — Tankreederei I SA przeciwko Directeur de l’administration des Contributions directes | 28 |
| 2010/C 221/45 | Sprawa C-291/10: Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej | 28 |
| 2010/C 221/46 | Sprawa C-294/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākās tiesas Senāts w dniu 15 czerwca 2010 r. — Andrejs Eglītis i Edvards Ratnieks przeciwko Latvijas Republika Ekonomikas ministrija | 29 |
| 2010/C 221/47 | Sprawa C-295/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litwa) w dniu 15 czerwca 2010 r. — G. Valčiukienė i in. przeciwko Pakruojo rajono savivaldybės taryba i in. | 29 |
| 2010/C 221/48 | Sprawa C-296/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Stuttgart (Niemcy) w dniu 16 czerwca 2010 r. — Bianca Purrucker przeciwko Guillermo Vallésowi Pérezowi | 30 |
| 2010/C 221/49 | Sprawa C-302/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret (Dania) w dniu 18 czerwca 2010 r. — Infopaq International A/S przeciwko Danske Dagblades Forening | 31 |
| 2010/C 221/50 | Sprawa C-306/10: Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Estońskiej | 32 |
| | Sąd |
| 2010/C 221/51 | Sprawa T-66/01: Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2010 r. — Imperial Chemical Industries przeciwko Komisji (Konkurencja — Nadużycie pozycji dominującej — Rynek sody w Zjednoczonym Królestwie — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 82 WE — Przedawnienie uprawnień Komisji do nakładania grzywien lub kar — Rozsądny termin — Istotne wymogi proceduralne — Powaga rzeczy osądzonej — Istnienie pozycji dominującej — Nadużywanie pozycji dominującej — Wpływ na handel między państwami członkowskimi — Grzywna — Waga i czas trwania naruszenia — Okoliczności łagodzące) | 33 |
| 2010/C 221/52 | Sprawa T-321/05: Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — AstraZeneca przeciwko Komisji (Konkurencja — Nadużycie pozycji dominującej — Rynek leków na chorobę wrzodową — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 82 WE — Definicja rynku — Znaczące ograniczenia konkurencji — Nadużywanie procedur wydawania świadectw dodatkowej ochrony produktów leczniczych oraz procedur wydawania pozwoleń na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych — Oświadczenia wprowadzające w błąd — Cofnięcie pozwoleń na dopuszczenie do obrotu — Przeszkody we wprowadzaniu do obrotu leków generycznych oraz w przywozie równoległym — Grzywny) | 33 |
| 2010/C 221/53 | Sprawa T-44/06: Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Hellenic Ventures i in (Klauzula arbitrażowa — Działanie na rzecz tworzenia i rozwoju funduszy kapitału zalążkowego — Wypowiedzenie umowy — Skarga skierowana przeciwko wspólnikom spółki — Niedopuszczalność — Zwrot wypłaconych kwot — Odsetki) | 34 |
| 2010/C 221/54 | Sprawa T-111/07: Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2010 r. — Agrofert Holding przeciwko Komisji (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Dokumenty dotyczące postępowania odnoszącego się do koncentracji przedsiębiorstw — Odmowa dostępu) | 35 |
| 2010/C 221/55 | Sprawa T-342/07: Wyrok Sądu z dnia 6 lipca 2010 r. — Ryanair przeciwko Komisji (Konkurencja — Koncentracje — Transport lotniczy — Decyzja uznająca koncentrację za niezgodną ze wspólnym rynkiem — Ocena wpływu koncentracji na konkurencję — Przeszkody w dostępie do rynku — Wzrost wydajności — Zobowiązania) | 35 |
| 2010/C 221/56 | Sprawa T-411/07: Wyrok Sądu z dnia 6 lipca 2010 r. — Aer Lingus Group przeciwko Komisji (Konkurencja — Koncentracje — Decyzja uznająca koncentrację za niezgodną ze wspólnym rynkiem — Pojęcie koncentracji — Zbycie wszystkich nabytych akcji w celu przywrócenia stanu sprzed dokonania koncentracji — Odmowa nakazania podjęcia stosownych środków — Brak kompetencji Komisji) | 36 |
| 2010/C 221/57 | Sprawa T-53/08: Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — Włochy przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Rekompensata za wywłaszczenie w interesie publicznym — Przedłużenie obowiązywania preferencyjnej taryfy za dostarczanie energii elektrycznej — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem — Pojęcie korzyści — Zasada kontradyktoryjności) | 36 |
| 2010/C 221/58 | Sprawa T-62/08: Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Rekompensata za wywłaszczenie w interesie publicznym — Przedłużenie obowiązywania preferencyjnej taryfy za dostarczanie energii elektrycznej — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie — Pojęcie korzyści — Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań — Wprowadzenie w życie pomocy) | 37 |
| 2010/C 221/59 | Sprawa T-63/08: Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — Cementir Italia przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Rekompensata za wywłaszczenie w interesie publicznym — Przedłużenie obowiązywania preferencyjnej taryfy za dostarczanie energii elektrycznej — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie — Pojęcie korzyści — Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań — Wprowadzenie w życie pomocy) | 37 |
| 2010/C 221/60 | Sprawa T-64/08: Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — Nuova Terni Industrie Chimiche przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Rekompensata za wywłaszczenie w interesie publicznym — Przedłużenie obowiązywania preferencyjnej taryfy za dostarczanie energii elektrycznej — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie — Pojęcie korzyści — Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań — Wprowadzenie w życie pomocy) | 38 |
| 2010/C 221/61 | Sprawa T-266/08 P: Wyrok Sądu z dnia 2 lipca 2010 r. — Kerstens przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Zmiana miejsca pracy — Artykuł 7 regulaminu pracowniczego — Interes służby — Przeinaczenie okoliczności faktycznych i dowodów — Obowiązek uzasadnienia spoczywający na Sądzie do spraw Służby Publicznej — Prawo do obrony) | 38 |
| 2010/C 221/62 | Sprawa T-335/08: Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — BNP Paribas i BNL przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Środki przyjęte przez władze włoskie w odniesieniu do niektórych restrukturyzowanych banków — System uzgodnień wartości podatkowych aktywów — Decyzja uznająca system pomocy za niezgodny ze wspólnym rynkiem i nakazująca odzyskanie pomocy — Skarga o stwierdzenie nieważności — Indywidualne oddziaływanie — Dopuszczalność — Pojęcie pomocy państwa — Korzyść — Charakter selektywny — Obowiązek uzasadnienia) | 39 |
| 2010/C 221/63 | Sprawa T-351/08: Wyrok Sądu z dnia 30 czerwca 2010 r. — Matratzen Concord przeciwko OHIM — Barranco Schnitzler i Barranco Rodriguez (MATRATZEN CONCORD) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego MATRATZEN CONCORD — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy MATRATZEN — Względna podstawa odmowy rejestracji — Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 73 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 75 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 39 |
| 2010/C 221/64 | Sprawa T-407/08: Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2010 r. — MIP Metro przeciwko OHIM — CBT Comunicación Multimedia (Metromeet) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Metromeet — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy meeting metro — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 40 |
| 2010/C 221/65 | Sprawa T-485/08 P: Wyrok Sądu z dnia 2 lipca 2010 r. — Lafili przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Dopuszczalność — Pojęcie strony przegrywającej sprawę w pierwszej instancji — Awans — Zaszeregowanie do grupy i na stopień — Mnożnik wyższy od 1 — Przeliczenie zgodnie z zasadą starszeństwa zawodowego dla danego stopnia zaszeregowania — Artykuł 7 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego) | 40 |
| 2010/C 221/66 | Sprawa T-557/08: Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2010 r. — mPAY24 przeciwko OHIM — Ultra (M PAY) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego M PAY — Wcześniejsze słowne, wspólnotowy i krajowy, znaki towarowe MPAY24 — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 41 |
| 2010/C 221/67 | Sprawy połączone T-568/08 i T-573/08: Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — M6 i TF1 przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Publiczna usługa nadawcza — Pomoc planowana przez Republikę Francuską na rzecz France Télévisions — Subwencja kapitałowa w wysokości 150 mln EUR — Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń — Usługa świadczona w ogólnym interesie gospodarczym — Kryterium proporcjonalności — Brak poważnych trudności) | 41 |
| 2010/C 221/68 | Sprawa T-51/09: Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2010 r. — Komisja przeciwko Antiche Terre (Klauzula arbitrażowa — Program wspierania technologii energetycznych w Europie (Thermie) — Umowa dotycząca projektu budowy elektrowni wykorzystującej innowacyjną technologię spalania rolnej i leśnej biomasy w Umbertide (Włochy) — Istotna zmiana warunków wykonania umowy — Rozwiązanie — Zwrot wypłaconych kwot — Odsetki) | 42 |
| 2010/C 221/69 | Sprawa T-60/09: Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2010 r. — Herhof przeciwko OHIM — Stabilator (stabilator) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego stabilator — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy STABILAT — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Brak podobieństwa towarów i usług — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 42 |
| 2010/C 221/70 | Sprawa T-124/09: Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2010 r. — Valigeria Roncato przeciwko OHIM — Roncato (CARLO RONCATO) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego CARLO RONCATO — Niezarejestrowane graficzne krajowe znaki towarowe RV RONCATO i słowny krajowy znak towarowy RONCATO — Wcześniejsze graficzny krajowy znak towarowy RV RONCATO i słowny krajowy znak towarowy RONCATO — Brak prawdopodobieństwa czerpania nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszych znaków towarowych — Istnienie uzasadnionego powodu używania zgłoszonego znaku towarowego — Względne podstawy odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 43 |
| 2010/C 221/71 | Sprawa T-293/08: Postanowienie Sądu z dnia 9 czerwca 2010 r. — BASF Plant Science i in. przeciwko Komisji (Zbliżenie ustawodawstw — Zamierzone uwolnienie do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie — Procedura uzyskania pozwolenie na dopuszczenie do obrotu — Brak przyjęcia decyzji — Skarga na bezczynność — Następcza bezprzedmiotowość sporu — Umorzenie postępowania) | 43 |
| 2010/C 221/72 | Sprawa T-515/08: Postanowienie Sądu z dnia 29 czerwca 2010 r. — Mauerhofer przeciwko Komisji (Wielokrotna umowa ramowa Komisja 2007 — Rekrutacja ekspertów z zakresu działań dotyczących pomocy przyznanej na rzecz państw trzecich — Wiedza fachowa — Środek przyjęty przez Komisję dotyczący liczby świadczonych dni pracy płatnych na podstawie faktury — Skarga o stwierdzenie nieważności — Brak aktu będącego podstawą wniesienia skargi — Niedopuszczalność — Skarga odszkodowawcza — Związek przyczynowy — Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej) | 44 |
| 2010/C 221/73 | Sprawa T-24/09: Postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2010 r. — Biocaps przeciwko Komisji (Konkurencja — Postępowanie administracyjne — Decyzja nakazująca poddanie się kontroli — Artykuł 20 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 — Istnienie adresata decyzji — Oczywisty brak podstawy prawnej skargi) | 44 |
| 2010/C 221/74 | Sprawa T-284/09 P: Postanowienie Sądu z dnia 21 czerwca 2010 r. — Meister przeciwko OHIM (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Ocena — Sporządzenie po terminie sprawozdań z oceny — Przedmiot skargi w pierwszej instancji — Udzielona po terminie odpowiedź na zażalenia — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne) | 45 |
| 2010/C 221/75 | Sprawa T-359/09: Postanowienie Sądu z dnia 17 czerwca 2010 r. — Jurašinović przeciwko Radzie (Skarga o stwierdzenie nieważności — Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Sprawozdania obserwatorów wysłanych przez Unię Europejską w region Knina (Chorwacja) — Środek tymczasowy — Niedopuszczalność — Dorozumiana odmowa dostępu — Interes prawny — Wyraźna decyzja wydana po wniesieniu skargi — Umorzenie postępowania) | 45 |
| 2010/C 221/76 | Sprawa T-61/10 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 30 czerwca 2010 r. — Victoria Sánchez przeciwko Parlamentowi i Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego — Naruszenie wymogów formalnych — Niedopuszczalność) | 46 |
| 2010/C 221/77 | Sprawa T-493/09 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 7 października 2009 r. w sprawie F-29/08 Y przeciwko Komisji, wniesione w dniu 21 maja 2010 r. przez Y | 46 |
| 2010/C 221/78 | Sprawa T-242/10: Skarga wniesiona w dniu 27 maja 2010 r. — Danzeisen przeciwko Komisji | 47 |
| 2010/C 221/79 | Sprawa T-244/10: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2010 r. — Tsakiris-Mallas przeciwko OHIM | 49 |
| 2010/C 221/80 | Sprawa T-256/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 25 marca 2010 r. w sprawie F-102/08, Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 9 czerwca 2010 r. przez Luigiego Marcuccia | 49 |
| 2010/C 221/81 | Sprawa T-257/10: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2010 r. — Włochy przeciwko Komisji | 50 |
| 2010/C 221/82 | Sprawa T-262/10: Skarga wniesiona w dniu 7 czerwca 2010 r. — Microban International i Microban (Europe) przeciwko Komisji | 51 |
| 2010/C 221/83 | Sprawa T-263/10: Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2010 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Europejskiej | 52 |
| 2010/C 221/84 | Sprawa T-264/10: Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2010 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Europejskiej | 53 |
| 2010/C 221/85 | Sprawa T-265/10: Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2010 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Europejskiej | 53 |
| 2010/C 221/86 | Sprawa T-266/10: Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2010 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Europejskiej | 54 |
| 2010/C 221/87 | Sprawa T-270/10: Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2010 r. — Conceria Kara przeciwko OHIM — Dima (KARRA) | 54 |
| 2010/C 221/88 | Sprawa T-271/10: Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2010 r. — H przeciwko Radzie i in. | 55 |
| 2010/C 221/89 | Sprawa T-273/10: Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2010 r. — Olive Line International przeciwko OHIM — O. International (O·LIVE) | 56 |
| 2010/C 221/90 | Sprawa T-278/10: Skarga wniesiona w dniu 21 czerwca 2010 r. — Wesergold Getränkeindustrie przeciwko OHIM — Lidl Stiftung (WESTERN GOLD) | 56 |
| 2010/C 221/91 | Sprawa T-286/10: Skarga wniesiona w dniu 30 czerwca 2010 r. — Fondation de l’Institut de Recherche Idiap przeciwko Komisji | 57 |
| 2010/C 221/92 | Sprawa T-452/07: Postanowienie Sądu z dnia 18 czerwca 2010 r. — Ecolean Research & Development przeciwko OHIM (CAPS) | 58 |
| 2010/C 221/93 | Sprawa T-96/08: Postanowienie Sądu z dnia 18 czerwca 2010 r. — Global Digital Disco przeciwko Komisji | 59 |
| 2010/C 221/94 | Sprawa T-295/08: Postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2010 r. — CPS Color Group przeciwko OHIM — Fema Farben Putze (TEMACOLOR) | 59 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2010/C 221/95 | Sprawa F-56/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 9 czerwca 2010 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Skarga odszkodowawcza — Dostęp administracji do mieszkania służbowego urzędnika — Poszanowanie miru domowego i życia prywatnego) | 60 |
| 2010/C 221/96 | Sprawa F-45/10: Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2010 r. — Kaser przeciwko Komisji | 60 |
| 2010/C 221/97 | Sprawa F-47/10: Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2010 r. — Hecq przeciwko Komisji | 61 |
| 2010/C 221/98 | Sprawa F-49/10: Skarga wniesiona w dniu 24 czerwca 2010 r. — De Nicola przeciwko EBI | 61 |
| 2010/C 221/99 | Sprawa F-52/10: Skarga wniesiona w dniu 3 lipca 2010 r. — Merhzaoui przeciwko Radzie | 61 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2010/C 221/02

Sprawa C-105/08: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Swobodne świadczenie usług i swobodny przepływ kapitału — Artykuły 49 WE i 56 WE oraz art. 36 i 40 porozumienia EOG — Podatki bezpośrednie — Opodatkowanie pobieranych odsetek — Niekorzystne traktowanie nierezydentów — Ciężar dowodu)

2

2010/C 221/03

Sprawa C-211/08: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 15 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuł 49 WE — Zabezpieczenie społeczne — Opieka szpitalna niezbędna w trakcie tymczasowego pobytu w innym państwie członkowskim — Brak prawa do uzyskania pokrycia kosztów przez instytucję właściwą, uzupełniającego w stosunku do instytucji państwa członkowskiego pobytu)

2

2010/C 221/04

Sprawa C-262/08: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret — Dania) — CopyGene A/S przeciwko Skatteministeriet (Szósta dyrektywa VAT — Zwolnienia — Artykuł 13 część A ust. 1 lit. b) — Opieka szpitalna i medyczna — Działalność ściśle z nią związana — Oficjalnie uznane placówki o podobnym charakterze jak szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne — Prywatny bank komórek macierzystych — Usługi polegające na pobraniu, transporcie, badaniu i przechowywaniu noworodkowej krwi pępowinowej — Ewentualne zastosowanie autologiczne i alogeniczne komórek macierzystych)

3

2010/C 221/05

Sprawy połączone C-338/08 i C-339/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 24 czerwca 2010 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Commissione Tributaria Regionale di Torino — Włochy) — P. Ferrero E C. SPA przeciwko Agenzia delle Entrate — Ufficio Alba (C-338/08), General Beverage Europe BV przeciwko Agenzia delle Entrate — Ufficio di Torino 1 (C-339/08) (Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 90/435/EWG — Pojęcie pobrania podatku u źródła — Pobranie 5 %-owego podatku przy wypłacaniu dywidendy oraz zwrocie dodatkowego zobowiązania podatkowego z tytułu wyrównania dokonywanych na mocy dwustronnej umowy przez włoską spółkę zależną na rzecz spółki dominującej z siedzibą w Niderlandach)

4

2010/C 221/06

Sprawa C-375/08: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 24 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Treviso — Włochy) — postępowanie karne przeciwko Luigiemu Pontiniemu, Emanuele Rechowi, Dinowi Bonorze, Giovanniemu Foratowi, Laurze Forato, Adele Adami, Sinergie sas di Rech & C., Impresa individuale Forato Giovanni, Forato srl, Giglio srl, Impresa individuale Rech Emanuele, Ivonowi Colomberotto, Agenzia Veneta per i pagamenti in agricoltura — AVEPA, Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Agrirocca di Rech Emanuele, Asolat di Rech Emanuele & C. (Rolnictwo — Wspólna organizacja rynków — Wołowina i cielęcina — Rozporządzenie (WE) nr 1254/1999 — Wspólnotowa pomoc finansowa w zakresie premii specjalnych za samce bydła i premii rekompensacyjnych — Przesłanki przyznania — Ustalanie współczynnika liczebności stada w danym gospodarstwie — Pojęcie dostępnego obszaru przeznaczonego pod uprawę roślin paszowych — Rozporządzenia (EWG) nr 3887/92 i (WE) nr 2419/2001 — Zintegrowany system zarządzania niektórymi wspólnotowymi systemami pomocy i ich kontroli — Przepisy krajowe uzależniające przyznanie wspólnotowej pomocy finansowej w zakresie produkcji od przedstawienia ważnego tytułu prawnego uzasadniającego użytkowanie wykorzystywanych obszarów przeznaczonych pod uprawę roślin paszowych)

5

2010/C 221/07

Sprawa C-413/08 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. — Lafarge SA przeciwko Komisji Europejskiej i Radzie Unii Europejskiej (Odwołanie — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Płyty gipsowe — Przeinaczenie dowodów — Ciężar dowodu — Brak uzasadnienia — Rozporządzenie nr 17 — Artykuł 15 ust. 2 — Sankcja — Powrót do naruszenia — Etap uwzględnienia odstraszającego skutku grzywny)

5

2010/C 221/08

Sprawa C-423/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Środki własne — Procedury dotyczące poboru należności przywozowych lub wywozowych — Uchybienie terminom zapisania środków własnych — Spóźniona wpłata środków własnych związanych z tymi należnościami)

6

2010/C 221/09

Sprawa C-492/08: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2006/112/WE — Podatek od wartości dodanej — Obniżona stawka podatkowa — Artykuł 96 i art. 98 ust. 2 — Załącznik III, pkt 15 — Pomoc prawna — Usługi adwokatów — Wynagrodzenie opłacane w całości lub w części przez państwo)

6

2010/C 221/10

Sprawa C-550/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht München — Niemcy) — British American Tobacco (Germany) GmbH przeciwko Hauptzollamt Schweinfurt (Dyrektywa 92/12/EWG — Wyroby objęte podatkiem akcyzowym — Przywóz tytoniu surowego nieobjętego podatkiem akcyzowym zgodnie z procedurą uszlachetniania czynnego — Przetworzenie w tytoń cięty — Przepływ między państwami członkowskimi — Dokument towarzyszący)

7

2010/C 221/11

Sprawa C-571/08: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 24 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 95/59/WE — Podatków inne niż podatki obrotowe, wpływające na spożycie wyrobów tytoniowych — Artykuł 9 ust. 1 — Swoboda ustalania przez producentów i importerów maksymalnej ceny sprzedaży detalicznej swych produktów — Regulacja krajowa nakładająca minimalną cenę sprzedaży detalicznej papierosów — Uzasadnienie — Ochrona zdrowia publicznego)

7

2010/C 221/12

Sprawa C-2/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Varhoven administrativen sad — Bułgaria) — Regionalna Mitnicheska Direktsia — Plovdiv przeciwko Petarowi Dimitrovi Kalinchevowi (Podatki akcyzowe — Opodatkowanie pojazdów używanych — Opodatkowanie przywiezionych pojazdów używanych wyższe od opodatkowania pojazdów już znajdujących się w ruchu na terytorium kraju — Opodatkowanie na podstawie roku produkcji i przebiegu silnika pojazdów — Pojęcie podobne produkty krajowe)

8

2010/C 221/13

Sprawa C-31/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Bíróság — Republika Węgierska) — Nawras Bolbol przeciwko Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal (Dyrektywa 2004/83/WE — Minimalne normy dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców — Bezpaństwowiec pochodzenia palestyńskiego, który nie wnosił o ochronę lub pomoc ze strony Agencji Narodów Zjednoczonych dla Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie (UNRWA) — Wniosek o nadanie statusu uchodźcy — Odmowa z powodu niespełnienia warunków z art. 1A Konwencji dotyczącej statusu uchodźców sporządzonej w Genewie w dniu 28 lipca 1951 r. — Prawo tego bezpaństwowca do uznania statusu uchodźcy na podstawie art. 12 ust. 1 lit. a) zdanie drugie dyrektywy 2004/83/WE)

9

2010/C 221/14

Sprawa C-37/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Środowisko naturalne — Gospodarowanie nielegalnie składowanymi odpadami — Dyrektywa 2006/12/WE — Dyrektywa 80/68/EWG)

9

2010/C 221/15

Sprawa C-51/09 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 24 czerwca 2010 r. — Barbara Becker przeciwko Harman International Industries Inc. i Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) — Słowny znak towarowy Barbara Becker — Sprzeciw właściciela słownych wspólnotowych znaków towarowych BECKER i BECKER ONLINE PRO — Ocena prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Ocena podobieństwa oznaczeń pod względem koncepcyjnym)

10

2010/C 221/16

Sprawa C-58/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 10 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Leo-Libera GmbH przeciwko Finanzamt Buchholz in der Nordheide (Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Podatek od wartości dodanej — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuł 135 ust. 1 lit. i) — Zwolnienie zakładów, loterii i innych gier losowych lub hazardowych — Warunki i ograniczenia — Uprawnienie do określenia przez państwa członkowskie)

10

2010/C 221/17

Sprawa C-75/09: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione Tributaria Provinciale di Alessandria — Włochy) — Agra Srl przeciwko Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Alessandria (Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 — Wspólnotowy kodeks celny — Artykuł 221 ust. 3 i 4 — Retrospektywne pokrycie długu celnego — Przedawnienie — Czyn podlegający ściganiu karnemu)

11

2010/C 221/18

Sprawa C-86/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez VAT and Duties Tribunal, Manchester — Zjednoczone Królestwo) — Future Health Technologies Ltd przeciwko Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs (Podatek od wartości dodanej — Dyrektywa 2006/112/WE — Zwolnienia — Artykuł 132 ust. 1 lit. b) i c) — Opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności — Świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych — Pobieranie, analiza i przechowywanie krwi pępowinowej — Konserwacja komórek macierzystych — Ewentualne przyszłe wykorzystanie w celach terapeutycznych — Transakcja złożona z zespołu świadczeń i czynności)

11

2010/C 221/19

Sprawa C-98/09: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 24 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Trani — Włochy) — Francesca Sorge przeciwko Poste Italiane SpA (Odesłanie prejudycjalne — Polityka społeczna — Dyrektywa 1999/70/WE — Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony — Klauzula 8 — Informacje, które powinna zawierać umowa o pracę na czas określony zawarta w celu zastąpienia nieobecnego pracownika — Obniżenie ogólnego poziomu ochrony pracowników — Wykładnia zgodna)

12

2010/C 221/20

Sprawy połączone C-105/09 i C-110/09: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Conseil d’État — Belgia) — Terre wallonne ASBL (C-105/09), Inter-Environnement Wallonie ASBL (C-110/09) przeciwko Région wallonne (Dyrektywa 2001/42/WE — Ocena wpływu niektórych planów i programów na środowisko — Dyrektywa 91/676/EWG — Ochrona wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego — Programy działania w odniesieniu do wyznaczonych stref zagrożenia)

13

2010/C 221/21

Sprawa C-169/09: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 25 marca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Wymogi w zakresie ekoprojektu dla produktów wykorzystujących energię — Brak transpozycji w przewidzianym terminie)

13

2010/C 221/22

Sprawa C-478/09: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 24 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej (Łączenie lub podział spółek akcyjnych — Wymóg sprawozdania niezależnego biegłego — Brak transpozycji w przewidzianym terminie)

14

2010/C 221/23

Sprawy połączone C-188/10 i C-189/10: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) — postępowania przeciwko Azizowi Melkiemu (C-188/10) i Sélimowi Abdeliemu (C-189/10) (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 267 TFUE — Badanie zgodności przepisu krajowego zarówno z prawem Unii jak i krajową konstytucją — Uregulowanie krajowe przewidujące priorytetowy charakter postępowania wpadkowego w sprawie kontroli zgodności z konstytucją — Artykuł 67 TFUE — Swobodny przepływ osób — Zniesienie kontroli granicznej na granicach wewnętrznych — Rozporządzenie (WE) nr 562/2006 — Artykuły 20 i 21 — Uregulowanie krajowe pozwalające na przeprowadzanie kontroli tożsamości w strefie mieszczącej między granicą lądową Francji z państwami będącymi stronami konwencji wykonawczej do układu z Schengen a linią wytyczoną w odległości 20 kilometrów w głąb kraju)

14

2010/C 221/24

Sprawa C-507/09 P: Odwołanie wniesione w dniu 7 grudnia 2009 r. przez Goldman Management AD od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 16 listopada 2009 r. w sprawie T-354/09

15

2010/C 221/25

Sprawa C-218/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 6 maja 2010 r. — ADV Allround Vermittlungs AG in Liquidation przeciwko Finanzamt Hamburg-Bergedorf

16

2010/C 221/26

Sprawa C-224/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Baden-Baden (Niemcy) w dniu 10 maja 2010 r. — postępowanie karne przeciwko Leo Apeltowi

16

2010/C 221/27

Sprawa C-225/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sozialgericht Nürnberg (Niemcy) w dniu 10 maja 2010 r. — Juan Perez Garcia, Jose Arias Neira, Fernando Barrera Castro, Dolores Verdun Espinosa jako następczyni prawna Jose Bernala Fernandeza przeciwko Familienkasse Nürnberg

17

2010/C 221/28

Sprawa C-234/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Nanterre (Francja) w dniu 12 maja 2010 r. — Société Tereos — Union de coopératives agricoles à capital variable przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers

17

2010/C 221/29

Sprawa C-240/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 14 maja 2010 r. — Cathy Schulz-Delzers, Pascal Schulz przeciwko Finanzamt Stuttgart III

18

2010/C 221/30

Sprawa C-241/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg (Austria) w dniu 17 maja 2010 r. — Harald Jung i Gerald Hellweger przeciwko Magistrat der Stadt Salzburg, przy udziale: Finanzamt Salzburg-Stadt

18

2010/C 221/31

Sprawa C-252/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 2 marca 2010 r. w sprawie T-70/05 Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE przeciwko Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego (EMSA), wniesione w dniu 18 maja 2010 r. przez Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE

19

2010/C 221/32

Sprawa C-256/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León w dniu 25 maja 2010 r. — David Barcenilla Fernández przeciwko Gerardo García S.L.

20

2010/C 221/33

Sprawa C-258/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Dâmbovița (Rumunia) w dniu 25 maja 2010 r. — Grigore Nicușor przeciwko Regia Națională a Pădurilor Romsilva — Direcția Silvică București

20

2010/C 221/34

Sprawa C-261/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León w dniu 25 maja 2010 r. — Pedro Antonio Macedo Lozano przeciwko Gerardo García S.L.

21

2010/C 221/35

Sprawa C-265/10: Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii

21

2010/C 221/36

Sprawa C-267/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance de Namur (Belgia) w dniu 28 maja 2010 r. — André Rossius przeciwko państwu belgijskiemu — SPF Finances

22

2010/C 221/37

Sprawa C-268/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance de Namur (Belgia) w dniu 28 maja 2010 r. — Marc Collard przeciwko państwu belgijskiemu — SPF Finances

23

2010/C 221/38

Sprawa C-269/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal administratif de Montreuil (Francja) w dniu 28 maja 2010 r. — Société Accor Services France przeciwko Le Chèque Déjeuner CCR, Etablissement Public de Santé de Ville-Evrard

24

2010/C 221/39

Sprawa C-270/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 31 maja 2010 r. — Lotta Gistö

25

2010/C 221/40

Sprawa C-272/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Dioikitiko Efeteio Thessalonikis (Grecja) w dniu 31 maja 2010 r. — Susana Berkizi-Nikolakaki przeciwko Anotato Symvoulio Epilogis Prosopikou (ASEP) i Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis

25

2010/C 221/41

Sprawa C-273/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana (Hiszpania) w dniu 1 czerwca 2010 r. — David Montoya Medina przeciwko Fondo de Garantia Salarial i Universidad de Alicante

26

2010/C 221/42

Sprawa C-274/10: Skarga wniesiona w dniu 1 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Węgierskiej

26

2010/C 221/43

Sprawa C-286/10: Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej

27

2010/C 221/44

Sprawa C-287/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal administratif (Luksemburg) w dniu 10 czerwca 2010 r. — Tankreederei I SA przeciwko Directeur de l’administration des Contributions directes

28

2010/C 221/45

Sprawa C-291/10: Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej

28

2010/C 221/46

Sprawa C-294/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākās tiesas Senāts w dniu 15 czerwca 2010 r. — Andrejs Eglītis i Edvards Ratnieks przeciwko Latvijas Republika Ekonomikas ministrija

29

2010/C 221/47

Sprawa C-295/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litwa) w dniu 15 czerwca 2010 r. — G. Valčiukienė i in. przeciwko Pakruojo rajono savivaldybės taryba i in.

29

2010/C 221/48

Sprawa C-296/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Stuttgart (Niemcy) w dniu 16 czerwca 2010 r. — Bianca Purrucker przeciwko Guillermo Vallésowi Pérezowi

30

2010/C 221/49

Sprawa C-302/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret (Dania) w dniu 18 czerwca 2010 r. — Infopaq International A/S przeciwko Danske Dagblades Forening

31

2010/C 221/50

Sprawa C-306/10: Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Estońskiej

32

Sąd

2010/C 221/51

Sprawa T-66/01: Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2010 r. — Imperial Chemical Industries przeciwko Komisji (Konkurencja — Nadużycie pozycji dominującej — Rynek sody w Zjednoczonym Królestwie — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 82 WE — Przedawnienie uprawnień Komisji do nakładania grzywien lub kar — Rozsądny termin — Istotne wymogi proceduralne — Powaga rzeczy osądzonej — Istnienie pozycji dominującej — Nadużywanie pozycji dominującej — Wpływ na handel między państwami członkowskimi — Grzywna — Waga i czas trwania naruszenia — Okoliczności łagodzące)

33

2010/C 221/52

Sprawa T-321/05: Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — AstraZeneca przeciwko Komisji (Konkurencja — Nadużycie pozycji dominującej — Rynek leków na chorobę wrzodową — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 82 WE — Definicja rynku — Znaczące ograniczenia konkurencji — Nadużywanie procedur wydawania świadectw dodatkowej ochrony produktów leczniczych oraz procedur wydawania pozwoleń na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych — Oświadczenia wprowadzające w błąd — Cofnięcie pozwoleń na dopuszczenie do obrotu — Przeszkody we wprowadzaniu do obrotu leków generycznych oraz w przywozie równoległym — Grzywny)

33

2010/C 221/53

Sprawa T-44/06: Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Hellenic Ventures i in (Klauzula arbitrażowa — Działanie na rzecz tworzenia i rozwoju funduszy kapitału zalążkowego — Wypowiedzenie umowy — Skarga skierowana przeciwko wspólnikom spółki — Niedopuszczalność — Zwrot wypłaconych kwot — Odsetki)

34

2010/C 221/54

Sprawa T-111/07: Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2010 r. — Agrofert Holding przeciwko Komisji (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Dokumenty dotyczące postępowania odnoszącego się do koncentracji przedsiębiorstw — Odmowa dostępu)

35

2010/C 221/55

Sprawa T-342/07: Wyrok Sądu z dnia 6 lipca 2010 r. — Ryanair przeciwko Komisji (Konkurencja — Koncentracje — Transport lotniczy — Decyzja uznająca koncentrację za niezgodną ze wspólnym rynkiem — Ocena wpływu koncentracji na konkurencję — Przeszkody w dostępie do rynku — Wzrost wydajności — Zobowiązania)

35

2010/C 221/56

Sprawa T-411/07: Wyrok Sądu z dnia 6 lipca 2010 r. — Aer Lingus Group przeciwko Komisji (Konkurencja — Koncentracje — Decyzja uznająca koncentrację za niezgodną ze wspólnym rynkiem — Pojęcie koncentracji — Zbycie wszystkich nabytych akcji w celu przywrócenia stanu sprzed dokonania koncentracji — Odmowa nakazania podjęcia stosownych środków — Brak kompetencji Komisji)

36

2010/C 221/57

Sprawa T-53/08: Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — Włochy przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Rekompensata za wywłaszczenie w interesie publicznym — Przedłużenie obowiązywania preferencyjnej taryfy za dostarczanie energii elektrycznej — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem — Pojęcie korzyści — Zasada kontradyktoryjności)

36

2010/C 221/58

Sprawa T-62/08: Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Rekompensata za wywłaszczenie w interesie publicznym — Przedłużenie obowiązywania preferencyjnej taryfy za dostarczanie energii elektrycznej — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie — Pojęcie korzyści — Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań — Wprowadzenie w życie pomocy)

37

2010/C 221/59

Sprawa T-63/08: Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — Cementir Italia przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Rekompensata za wywłaszczenie w interesie publicznym — Przedłużenie obowiązywania preferencyjnej taryfy za dostarczanie energii elektrycznej — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie — Pojęcie korzyści — Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań — Wprowadzenie w życie pomocy)

37

2010/C 221/60

Sprawa T-64/08: Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — Nuova Terni Industrie Chimiche przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Rekompensata za wywłaszczenie w interesie publicznym — Przedłużenie obowiązywania preferencyjnej taryfy za dostarczanie energii elektrycznej — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie — Pojęcie korzyści — Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań — Wprowadzenie w życie pomocy)

38

2010/C 221/61

Sprawa T-266/08 P: Wyrok Sądu z dnia 2 lipca 2010 r. — Kerstens przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Zmiana miejsca pracy — Artykuł 7 regulaminu pracowniczego — Interes służby — Przeinaczenie okoliczności faktycznych i dowodów — Obowiązek uzasadnienia spoczywający na Sądzie do spraw Służby Publicznej — Prawo do obrony)

38

2010/C 221/62

Sprawa T-335/08: Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — BNP Paribas i BNL przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Środki przyjęte przez władze włoskie w odniesieniu do niektórych restrukturyzowanych banków — System uzgodnień wartości podatkowych aktywów — Decyzja uznająca system pomocy za niezgodny ze wspólnym rynkiem i nakazująca odzyskanie pomocy — Skarga o stwierdzenie nieważności — Indywidualne oddziaływanie — Dopuszczalność — Pojęcie pomocy państwa — Korzyść — Charakter selektywny — Obowiązek uzasadnienia)

39

2010/C 221/63

Sprawa T-351/08: Wyrok Sądu z dnia 30 czerwca 2010 r. — Matratzen Concord przeciwko OHIM — Barranco Schnitzler i Barranco Rodriguez (MATRATZEN CONCORD) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego MATRATZEN CONCORD — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy MATRATZEN — Względna podstawa odmowy rejestracji — Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 73 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 75 rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

39

2010/C 221/64

Sprawa T-407/08: Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2010 r. — MIP Metro przeciwko OHIM — CBT Comunicación Multimedia (Metromeet) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Metromeet — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy meeting metro — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

40

2010/C 221/65

Sprawa T-485/08 P: Wyrok Sądu z dnia 2 lipca 2010 r. — Lafili przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Dopuszczalność — Pojęcie strony przegrywającej sprawę w pierwszej instancji — Awans — Zaszeregowanie do grupy i na stopień — Mnożnik wyższy od 1 — Przeliczenie zgodnie z zasadą starszeństwa zawodowego dla danego stopnia zaszeregowania — Artykuł 7 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego)

40

2010/C 221/66

Sprawa T-557/08: Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2010 r. — mPAY24 przeciwko OHIM — Ultra (M PAY) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego M PAY — Wcześniejsze słowne, wspólnotowy i krajowy, znaki towarowe MPAY24 — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

41

2010/C 221/67

Sprawy połączone T-568/08 i T-573/08: Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — M6 i TF1 przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Publiczna usługa nadawcza — Pomoc planowana przez Republikę Francuską na rzecz France Télévisions — Subwencja kapitałowa w wysokości 150 mln EUR — Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń — Usługa świadczona w ogólnym interesie gospodarczym — Kryterium proporcjonalności — Brak poważnych trudności)

41

2010/C 221/68

Sprawa T-51/09: Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2010 r. — Komisja przeciwko Antiche Terre (Klauzula arbitrażowa — Program wspierania technologii energetycznych w Europie (Thermie) — Umowa dotycząca projektu budowy elektrowni wykorzystującej innowacyjną technologię spalania rolnej i leśnej biomasy w Umbertide (Włochy) — Istotna zmiana warunków wykonania umowy — Rozwiązanie — Zwrot wypłaconych kwot — Odsetki)

42

2010/C 221/69

Sprawa T-60/09: Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2010 r. — Herhof przeciwko OHIM — Stabilator (stabilator) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego stabilator — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy STABILAT — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Brak podobieństwa towarów i usług — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

42

2010/C 221/70

Sprawa T-124/09: Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2010 r. — Valigeria Roncato przeciwko OHIM — Roncato (CARLO RONCATO) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego CARLO RONCATO — Niezarejestrowane graficzne krajowe znaki towarowe RV RONCATO i słowny krajowy znak towarowy RONCATO — Wcześniejsze graficzny krajowy znak towarowy RV RONCATO i słowny krajowy znak towarowy RONCATO — Brak prawdopodobieństwa czerpania nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszych znaków towarowych — Istnienie uzasadnionego powodu używania zgłoszonego znaku towarowego — Względne podstawy odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

43

2010/C 221/71

Sprawa T-293/08: Postanowienie Sądu z dnia 9 czerwca 2010 r. — BASF Plant Science i in. przeciwko Komisji (Zbliżenie ustawodawstw — Zamierzone uwolnienie do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie — Procedura uzyskania pozwolenie na dopuszczenie do obrotu — Brak przyjęcia decyzji — Skarga na bezczynność — Następcza bezprzedmiotowość sporu — Umorzenie postępowania)

43

2010/C 221/72

Sprawa T-515/08: Postanowienie Sądu z dnia 29 czerwca 2010 r. — Mauerhofer przeciwko Komisji (Wielokrotna umowa ramowa Komisja 2007 — Rekrutacja ekspertów z zakresu działań dotyczących pomocy przyznanej na rzecz państw trzecich — Wiedza fachowa — Środek przyjęty przez Komisję dotyczący liczby świadczonych dni pracy płatnych na podstawie faktury — Skarga o stwierdzenie nieważności — Brak aktu będącego podstawą wniesienia skargi — Niedopuszczalność — Skarga odszkodowawcza — Związek przyczynowy — Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej)

44

2010/C 221/73

Sprawa T-24/09: Postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2010 r. — Biocaps przeciwko Komisji (Konkurencja — Postępowanie administracyjne — Decyzja nakazująca poddanie się kontroli — Artykuł 20 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 — Istnienie adresata decyzji — Oczywisty brak podstawy prawnej skargi)

44

2010/C 221/74

Sprawa T-284/09 P: Postanowienie Sądu z dnia 21 czerwca 2010 r. — Meister przeciwko OHIM (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Ocena — Sporządzenie po terminie sprawozdań z oceny — Przedmiot skargi w pierwszej instancji — Udzielona po terminie odpowiedź na zażalenia — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne)

45

2010/C 221/75

Sprawa T-359/09: Postanowienie Sądu z dnia 17 czerwca 2010 r. — Jurašinović przeciwko Radzie (Skarga o stwierdzenie nieważności — Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Sprawozdania obserwatorów wysłanych przez Unię Europejską w region Knina (Chorwacja) — Środek tymczasowy — Niedopuszczalność — Dorozumiana odmowa dostępu — Interes prawny — Wyraźna decyzja wydana po wniesieniu skargi — Umorzenie postępowania)

45

2010/C 221/76

Sprawa T-61/10 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 30 czerwca 2010 r. — Victoria Sánchez przeciwko Parlamentowi i Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego — Naruszenie wymogów formalnych — Niedopuszczalność)

46

2010/C 221/77

Sprawa T-493/09 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 7 października 2009 r. w sprawie F-29/08 Y przeciwko Komisji, wniesione w dniu 21 maja 2010 r. przez Y

46

2010/C 221/78

Sprawa T-242/10: Skarga wniesiona w dniu 27 maja 2010 r. — Danzeisen przeciwko Komisji

47

2010/C 221/79

Sprawa T-244/10: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2010 r. — Tsakiris-Mallas przeciwko OHIM

49

2010/C 221/80

Sprawa T-256/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 25 marca 2010 r. w sprawie F-102/08, Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 9 czerwca 2010 r. przez Luigiego Marcuccia

49

2010/C 221/81

Sprawa T-257/10: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2010 r. — Włochy przeciwko Komisji

50

2010/C 221/82

Sprawa T-262/10: Skarga wniesiona w dniu 7 czerwca 2010 r. — Microban International i Microban (Europe) przeciwko Komisji

51

2010/C 221/83

Sprawa T-263/10: Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2010 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Europejskiej

52

2010/C 221/84

Sprawa T-264/10: Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2010 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Europejskiej

53

2010/C 221/85

Sprawa T-265/10: Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2010 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Europejskiej

53

2010/C 221/86

Sprawa T-266/10: Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2010 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Europejskiej

54

2010/C 221/87

Sprawa T-270/10: Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2010 r. — Conceria Kara przeciwko OHIM — Dima (KARRA)

54

2010/C 221/88

Sprawa T-271/10: Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2010 r. — H przeciwko Radzie i in.

55

2010/C 221/89

Sprawa T-273/10: Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2010 r. — Olive Line International przeciwko OHIM — O. International (O·LIVE)

56

2010/C 221/90

Sprawa T-278/10: Skarga wniesiona w dniu 21 czerwca 2010 r. — Wesergold Getränkeindustrie przeciwko OHIM — Lidl Stiftung (WESTERN GOLD)

56

2010/C 221/91

Sprawa T-286/10: Skarga wniesiona w dniu 30 czerwca 2010 r. — Fondation de l’Institut de Recherche Idiap przeciwko Komisji

57

2010/C 221/92

Sprawa T-452/07: Postanowienie Sądu z dnia 18 czerwca 2010 r. — Ecolean Research & Development przeciwko OHIM (CAPS)

58

2010/C 221/93

Sprawa T-96/08: Postanowienie Sądu z dnia 18 czerwca 2010 r. — Global Digital Disco przeciwko Komisji

59

2010/C 221/94

Sprawa T-295/08: Postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2010 r. — CPS Color Group przeciwko OHIM — Fema Farben Putze (TEMACOLOR)

59

Sąd do spraw Służby Publicznej

2010/C 221/95

Sprawa F-56/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 9 czerwca 2010 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Skarga odszkodowawcza — Dostęp administracji do mieszkania służbowego urzędnika — Poszanowanie miru domowego i życia prywatnego)

60

2010/C 221/96

Sprawa F-45/10: Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2010 r. — Kaser przeciwko Komisji

60

2010/C 221/97

Sprawa F-47/10: Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2010 r. — Hecq przeciwko Komisji

61

2010/C 221/98

Sprawa F-49/10: Skarga wniesiona w dniu 24 czerwca 2010 r. — De Nicola przeciwko EBI

61

2010/C 221/99

Sprawa F-52/10: Skarga wniesiona w dniu 3 lipca 2010 r. — Merhzaoui przeciwko Radzie

61

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/1 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/1

---

2010/C 221/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 209 z 31.7.2010.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 195 z 17.7.2010.

Dz.U. C 179 z 3.7.2010.

Dz.U. C 161 z 19.6.2010.

Dz.U. C 148 z 5.6.2010.

Dz.U. C 134 z 22.5.2010.

Dz.U. C 113 z 1.5.2010.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/2 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/2

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej

(Sprawa C-105/08) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Swobodne świadczenie usług i swobodny przepływ kapitału - Artykuły 49 WE i 56 WE oraz art. 36 i 40 porozumienia EOG - Podatki bezpośrednie - Opodatkowanie pobieranych odsetek - Niekorzystne traktowanie nierezydentów - Ciężar dowodu)

2010/C 221/02

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Layal i M. Alfonso, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Inez Fernandes, J. Menezes Leitão i C. Guerra Santos, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Republika Litewska (przedstawiciele: D. Kriaučiūnas i V. Kazlauskaitė-Švenčionienė, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 49 WE i 56 WE — Różne traktowanie pod względem opodatkowania odsetek płaconych instytucjom finansowym, w zależności od tego, czy mają one siedzibę na terytorium Portugalii, czy nie

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 3) | Republika Litewska ponosi własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Litewska ponosi własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 116 z 9.5.2008.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/2 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/2

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 15 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii

(Sprawa C-211/08) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Artykuł 49 WE - Zabezpieczenie społeczne - Opieka szpitalna niezbędna w trakcie tymczasowego pobytu w innym państwie członkowskim - Brak prawa do uzyskania pokrycia kosztów przez instytucję właściwą, uzupełniającego w stosunku do instytucji państwa członkowskiego pobytu)

2010/C 221/03

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Vidal Puig i E. Traversa, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: J.M. Rodríguez Cárcamo, pełnomocnik)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Królestwo Belgii (przedstawiciele: M. Jacobs i L. Van den Broeck, pełnomocnicy), Królestwo Danii (przedstawiciele: J. Bering Liisberg i R. Holdgaard, pełnomocnicy), Republika Finlandii (przedstawiciel: A. Guimaraes-Purokoski, pełnomocnik), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: H. Walker, pełnomocnik, M. Hoskins, barrister)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 49 WE i art. 22 ust. 1 lit. a) ppkt i) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz. U. L 149, s. 2) — Odmowa zwrotu kosztów leczenia szpitalnego poniesionych zagranicą — Wyjątkowe okoliczności

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 3) | Królestwo Belgii, Królestwo Danii, Republika Finlandii i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Belgii, Królestwo Danii, Republika Finlandii i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 197 z 2.8.2008.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/3 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/3

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret — Dania) — CopyGene A/S przeciwko Skatteministeriet

(Sprawa C-262/08) (1)

(Szósta dyrektywa VAT - Zwolnienia - Artykuł 13 część A ust. 1 lit. b) - Opieka szpitalna i medyczna - Działalność ściśle z nią związana - Oficjalnie uznane placówki o podobnym charakterze jak szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne - Prywatny bank komórek macierzystych - Usługi polegające na pobraniu, transporcie, badaniu i przechowywaniu noworodkowej krwi pępowinowej - Ewentualne zastosowanie autologiczne i alogeniczne komórek macierzystych)

2010/C 221/04

Język postępowania: duński

Sąd krajowy

Østre Landsret

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: CopyGene A/S

Strona pozwana: Skatteministeriet

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Østre Landsret — Wykładnia art. 13 część A ust. 1 lit. b) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1), obecnie art. 132 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) — Zwolnienie z podatku opieki szpitalnej i medycznej, jak również działalności ściśle z nią związanej — Świadczone przez prywatny bank komórek macierzystych usługi polegające na pobraniu, transporcie, badaniu i przechowywaniu noworodkowej krwi pępowinowej w celu autologicznego wykorzystania znajdujących się w niej komórek macierzystych, potencjalnie ściśle związane z przyszłym ewentualnym leczeniem szpitalnym

Sentencja

| 1) | Wykładni pojęcia działalności „ściśle związanej” z „opieką szpitalną i medyczną” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. b) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy dokonywać w ten sposób, iż nie obejmuje ono działalności takiej jak będąca przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, polegającej na pobraniu, transporcie, badaniu i przechowywaniu krwi pępowinowej oraz przechowywaniu komórek macierzystych zawartych w tej krwi, jeżeli opieka medyczna udzielana w warunkach szpitalnych, z którą działalność ta powiązana jest wyłącznie potencjalnie, nie jest przeprowadzona, rozpoczęta bądź też planowana. |
| --- | --- |

1)

Wykładni pojęcia działalności „ściśle związanej” z „opieką szpitalną i medyczną” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. b) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy dokonywać w ten sposób, iż nie obejmuje ono działalności takiej jak będąca przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, polegającej na pobraniu, transporcie, badaniu i przechowywaniu krwi pępowinowej oraz przechowywaniu komórek macierzystych zawartych w tej krwi, jeżeli opieka medyczna udzielana w warunkach szpitalnych, z którą działalność ta powiązana jest wyłącznie potencjalnie, nie jest przeprowadzona, rozpoczęta bądź też planowana.

| 2) | Jeżeli świadczenia banków komórek macierzystych takie jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym są wykonywane przez upoważniony personel medyczny, podczas gdy takie banki komórek macierzystych, mimo że posiadają, zgodnie z dyrektywą 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie ustalenia norm jakości i bezpiecznego oddawania, pobierania, testowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich, zezwolenie właściwych organów opieki zdrowotnej państwa członkowskiego na przetwarzanie tkanek i komórek ludzkich, nie otrzymują w ramach publicznego systemu zabezpieczenia społecznego żadnych środków finansowych, a koszty świadczonych przez nie usług nie są pokrywane przez publiczny system zabezpieczenia społecznego, art. 13 część A ust. 1 lit. b) szóstej dyrektywy 77/388 nie sprzeciwia się temu, aby władze krajowe uznały, że podatnik taki jak CopyGene nie jest „inn[ą] oficjalnie uznan[ą] placówk[ą] o podobnym charakterze [jak] [szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne]” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. b) szóstej dyrektywy 77/388. Jednakże nie można również interpretować tego artykułu w ten sposób, że sam w sobie wymaga on, aby właściwe władze odmówiły zrównania prywatnego banku komórek macierzystych z „oficjalnie uznaną” placówką dla celów rozważanego zwolnienia. Do sądu krajowego należy w razie potrzeby zbadanie, czy odmowa uznania dla celów zwolnienia ustanowionego w art. 13 część A ust. 1 lit. b) szóstej dyrektywy 77/388 jest zgodna z prawem Unii, a w szczególności z zasadą neutralności podatkowej. |
| --- | --- |

2)

Jeżeli świadczenia banków komórek macierzystych takie jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym są wykonywane przez upoważniony personel medyczny, podczas gdy takie banki komórek macierzystych, mimo że posiadają, zgodnie z dyrektywą 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie ustalenia norm jakości i bezpiecznego oddawania, pobierania, testowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich, zezwolenie właściwych organów opieki zdrowotnej państwa członkowskiego na przetwarzanie tkanek i komórek ludzkich, nie otrzymują w ramach publicznego systemu zabezpieczenia społecznego żadnych środków finansowych, a koszty świadczonych przez nie usług nie są pokrywane przez publiczny system zabezpieczenia społecznego, art. 13 część A ust. 1 lit. b) szóstej dyrektywy 77/388 nie sprzeciwia się temu, aby władze krajowe uznały, że podatnik taki jak CopyGene nie jest „inn[ą] oficjalnie uznan[ą] placówk[ą] o podobnym charakterze [jak] [szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne]” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. b) szóstej dyrektywy 77/388. Jednakże nie można również interpretować tego artykułu w ten sposób, że sam w sobie wymaga on, aby właściwe władze odmówiły zrównania prywatnego banku komórek macierzystych z „oficjalnie uznaną” placówką dla celów rozważanego zwolnienia. Do sądu krajowego należy w razie potrzeby zbadanie, czy odmowa uznania dla celów zwolnienia ustanowionego w art. 13 część A ust. 1 lit. b) szóstej dyrektywy 77/388 jest zgodna z prawem Unii, a w szczególności z zasadą neutralności podatkowej.

---

(1)  Dz.U. C 209 z 15.8.2008.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/4 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/4

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 24 czerwca 2010 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Commissione Tributaria Regionale di Torino — Włochy) — P. Ferrero E C. SPA przeciwko Agenzia delle Entrate — Ufficio Alba (C-338/08), General Beverage Europe BV przeciwko Agenzia delle Entrate — Ufficio di Torino 1 (C-339/08)

(Sprawy połączone C-338/08 i C-339/08) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 90/435/EWG - Pojęcie pobrania podatku u źródła - Pobranie 5 %-owego podatku przy wypłacaniu dywidendy oraz „zwrocie dodatkowego zobowiązania podatkowego z tytułu wyrównania” dokonywanych na mocy dwustronnej umowy przez włoską spółkę zależną na rzecz spółki dominującej z siedzibą w Niderlandach)

2010/C 221/05

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Commissione Tributaria Regionale di Torino

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: P. Ferrero E C. SPA (C-338/08), General Beverage Europe BV (C-339/08)

Strona pozwana: Agenzia delle Entrate — Ufficio Alba (C-338/08), Agenzia delle Entrate — Ufficio di Torino 1 (C-339/08),

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Commissione Tributaria Regionale Torino — Wykładnia art. 5 ust. 1 i art. 7 ust. 2 dyrektywy Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich (Dz.U. L 225, s. 6) — Pojęcie pobrania podatku u źródła — Spółka dominująca w Niderlandach otrzymująca dywidendę od spółki zależnej we Włoszech po potrąceniu 5 %-owego podatku na podstawie art. 10 ust. 2 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania w znaczeniu ekonomicznym dywidendy, zawartej między Włochami a Królestwem Niderlandów — Podatek pobrany od kwot wypłacanych tytułem „maggiorazione di conguaglio” na podstawie art. 10 ust. 3 umowy

Sentencja

| 1) | Z zastrzeżeniem w szczególności zbadania przez sąd krajowy, zgodnie ze wskazówkami zawartymi w pkt 38 niniejszego wyroku, charakteru „zwrotu”„dodatkowego zobowiązania podatkowego z tytułu wyrównania” będącego przedmiotem postępowań przed tym sądem, dokonanego przez włoską spółkę na rzecz spółki niderlandzkiej, na podstawie art. 10 ust. 3 umowy zawartej między Republiką Włoską i Królestwem Niderlandów o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku oraz zapobieganiu unikania opodatkowania wraz z dodatkowym protokołem, podpisanej w Hadze w dniu 8 maja 1990 r., należy uznać, że w zakresie w jakim znajduje zastosowanie do wskazanego zwrotu, pobranie podatku takie jak będące przedmiotem postępowań przed sądem krajowym nie stanowi pobrania u źródła podatku od wypłaconych zysków, co do zasady zakazanego na mocy art. 5 ust. 1 dyrektywy Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich w brzmieniu obowiązującym w czasie wystąpienia okoliczności faktycznych istotnych dla postępowań zawisłych przed sądem krajowym. Jeżeli sąd krajowy uznałby jednak, że rzeczony „zwrot” tego „dodatkowego zobowiązania podatkowego z tytułu wyrównania” nie ma charakteru fiskalnego, pobranie podatku takie jak będące przedmiotem postępowań przed sądem krajowym, stanowiłoby pobranie u źródła podatku od wypłaconych zysków, które jest co do zasady zakazane na mocy art. 5 ust. 1 wskazanej dyrektywy 90/435. |
| --- | --- |

1)

Z zastrzeżeniem w szczególności zbadania przez sąd krajowy, zgodnie ze wskazówkami zawartymi w pkt 38 niniejszego wyroku, charakteru „zwrotu”„dodatkowego zobowiązania podatkowego z tytułu wyrównania” będącego przedmiotem postępowań przed tym sądem, dokonanego przez włoską spółkę na rzecz spółki niderlandzkiej, na podstawie art. 10 ust. 3 umowy zawartej między Republiką Włoską i Królestwem Niderlandów o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku oraz zapobieganiu unikania opodatkowania wraz z dodatkowym protokołem, podpisanej w Hadze w dniu 8 maja 1990 r., należy uznać, że w zakresie w jakim znajduje zastosowanie do wskazanego zwrotu, pobranie podatku takie jak będące przedmiotem postępowań przed sądem krajowym nie stanowi pobrania u źródła podatku od wypłaconych zysków, co do zasady zakazanego na mocy art. 5 ust. 1 dyrektywy Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich w brzmieniu obowiązującym w czasie wystąpienia okoliczności faktycznych istotnych dla postępowań zawisłych przed sądem krajowym. Jeżeli sąd krajowy uznałby jednak, że rzeczony „zwrot” tego „dodatkowego zobowiązania podatkowego z tytułu wyrównania” nie ma charakteru fiskalnego, pobranie podatku takie jak będące przedmiotem postępowań przed sądem krajowym, stanowiłoby pobranie u źródła podatku od wypłaconych zysków, które jest co do zasady zakazane na mocy art. 5 ust. 1 wskazanej dyrektywy 90/435.

| 2) | Jeżeli sąd krajowy miałby stwierdzić, że pobranie podatku będące przedmiotem postępowań przed tym sądem stanowi pobranie u źródła podatku od wypłaty zysków w rozumieniu art. 5 ust. 1 dyrektywy 90/435 w brzmieniu obowiązującym w czasie wystąpienia okoliczności faktycznych istotnych dla postępowań zawisłych przed sądem krajowym, wówczas takie pobranie podatku można by uznać za objęte zakresem stosowania art. 7 ust. 2 dyrektywy 90/435, wyłącznie jeżeli, po pierwsze, rzeczona umowa zawierałaby postanowienia, których celem jest unikanie lub zmniejszenie podwójnego opodatkowania w znaczeniu ekonomicznym wypłaty dywidendy i, po drugie, rzeczone pobranie podatku nie niwelowałoby ich skutków, czego ocena należy do sądu krajowego. |
| --- | --- |

2)

Jeżeli sąd krajowy miałby stwierdzić, że pobranie podatku będące przedmiotem postępowań przed tym sądem stanowi pobranie u źródła podatku od wypłaty zysków w rozumieniu art. 5 ust. 1 dyrektywy 90/435 w brzmieniu obowiązującym w czasie wystąpienia okoliczności faktycznych istotnych dla postępowań zawisłych przed sądem krajowym, wówczas takie pobranie podatku można by uznać za objęte zakresem stosowania art. 7 ust. 2 dyrektywy 90/435, wyłącznie jeżeli, po pierwsze, rzeczona umowa zawierałaby postanowienia, których celem jest unikanie lub zmniejszenie podwójnego opodatkowania w znaczeniu ekonomicznym wypłaty dywidendy i, po drugie, rzeczone pobranie podatku nie niwelowałoby ich skutków, czego ocena należy do sądu krajowego.

---

(1)  Dz.U. C 260 z 11.10.2008.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/5 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/5

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 24 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Treviso — Włochy) — postępowanie karne przeciwko Luigiemu Pontiniemu, Emanuele Rechowi, Dinowi Bonorze, Giovanniemu Foratowi, Laurze Forato, Adele Adami, Sinergie sas di Rech & C., Impresa individuale Forato Giovanni, Forato srl, Giglio srl, Impresa individuale Rech Emanuele, Ivonowi Colomberotto, Agenzia Veneta per i pagamenti in agricoltura — AVEPA, Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Agrirocca di Rech Emanuele, Asolat di Rech Emanuele & C.

(Sprawa C-375/08) (1)

(Rolnictwo - Wspólna organizacja rynków - Wołowina i cielęcina - Rozporządzenie (WE) nr 1254/1999 - Wspólnotowa pomoc finansowa w zakresie premii specjalnych za samce bydła i premii rekompensacyjnych - Przesłanki przyznania - Ustalanie współczynnika liczebności stada w danym gospodarstwie - Pojęcie „dostępnego obszaru przeznaczonego pod uprawę roślin paszowych” - Rozporządzenia (EWG) nr 3887/92 i (WE) nr 2419/2001 - Zintegrowany system zarządzania niektórymi wspólnotowymi systemami pomocy i ich kontroli - Przepisy krajowe uzależniające przyznanie wspólnotowej pomocy finansowej w zakresie produkcji od przedstawienia ważnego tytułu prawnego uzasadniającego użytkowanie wykorzystywanych obszarów przeznaczonych pod uprawę roślin paszowych)

2010/C 221/06

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale di Treviso

Strony w postępowaniu karnym przed sądem krajowym

Luigi Pontini, Emanuele Rech, Dino Bonora, Giovanni Forato, Laura Forato, Adele Adami, Sinergie sas di Rech & C., Impresa individuale Forato Giovanni, Forato srl, Giglio srl, Impresa individuale Rech Emanuele, Ivo Colomberotto, Agenzia Veneta per i pagamenti in agricoltura — AVEPA, Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Agrirocca di Rech Emanuele, Asolat di Rech Emanuele & C.

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunale di Treviso — Wykładnia rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (Dz.U. L 160, s. 21) — Pojęcie „obszaru przeznaczonego pod uprawę roślin paszowych” — Przepisy krajowe uzależniające, w braku tytułu własności, przyznanie wspólnotowej pomocy finansowej w zakresie produkcji od przedstawienia ważnego tytułu prawnego uzasadniającego użytkowanie wykorzystywanych obszarów przeznaczonych pod uprawę roślin paszowych

Sentencja

Przepisy wspólnotowe, a w szczególności rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny, nie uzależniają dopuszczalności wniosku o premie specjalne za samce bydła i premie rekompensacyjne od przedstawienia ważnego tytułu prawnego potwierdzającego prawo wnioskodawcy do użytkowania obszarów przeznaczonych pod uprawę roślin paszowych będących przedmiotem wniosku. Niemniej jednak przepisy wspólnotowe nie sprzeciwiają się wprowadzeniu przez państwa członkowskie na mocy przepisów krajowych obowiązku przedstawienia takiego tytułu, pod warunkiem uwzględniania celów przepisów wspólnotowych i przestrzegania ogólnych zasad prawa wspólnotowego, w szczególności zasady proporcjonalności.

---

(1)  Dz.U. C 327 z 20.12.2008.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/5 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/5

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. — Lafarge SA przeciwko Komisji Europejskiej i Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-413/08 P) (1)

(Odwołanie - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Płyty gipsowe - Przeinaczenie dowodów - Ciężar dowodu - Brak uzasadnienia - Rozporządzenie nr 17 - Artykuł 15 ust. 2 - Sankcja - Powrót do naruszenia - Etap uwzględnienia odstraszającego skutku grzywny)

2010/C 221/07

Język postępowania: francuski

Strony

Wnosząca odwołanie: Lafarge SA (przedstawiciele: A. Winckler, F. Brunet, E. Paroche, H. Kanellopoulos i C. Medina, adwokaci)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i N. von Lingen, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie T-54/03 Lafarge przeciwko Komisji, którym Sąd oddalił skargę wnoszącej odwołanie o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 27 listopada 2002 r. nakładającej na nią grzywnę na podstawie art. 81 traktatu WE — Kartel dotyczący ustalania cen w sektorze płyt gipsowych — Naruszenie obowiązku uzasadnienia i reguł w zakresie ciężaru dowodu — Naruszenie zasad równego traktowania i proporcjonalności w odniesieniu do obliczenia kwoty grzywny — Pojęcie powrotu do naruszenia

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Lafarge SA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Lafarge SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 327 z 20.12.2008.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/6 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/6

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-423/08) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Środki własne - Procedury dotyczące poboru należności przywozowych lub wywozowych - Uchybienie terminom zapisania środków własnych - Spóźniona wpłata środków własnych związanych z tymi należnościami)

2010/C 221/08

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Aresu i A. Caeiros, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Włoska (przedstawiciele: I. Bruni, pełnomocnik, G. Albenzio i F. Arena, avvocati dello Stato)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Republika Finlandii (przedstawiciel: J. Heliskoski, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 2, 6, 9, 10 i 11 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 1552/89 z dnia 29 maja 1989 r. wykonującego decyzję 88/376/EWG, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot (Dz.U. L 155, s. 1), oraz rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonującego decyzję 94/728/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot (Dz.U. L 130, s. 1), i art. 220 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 302, s. 1) — Spóźniona wpłata środków własnych Wspólnoty w przypadku retrospektywnego pokrycia należności przywozowych

Sentencja

| 1) | Uchybiając terminom do zapisania wspólnotowych środków własnych w przypadku pokrycia retrospektywnego i dokonując spóźnionej wpłaty tych środków, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, jakie na niej ciążą na mocy art. 2, 6 i 9–11 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 1552/89 z dnia 29 maja 1989 r. wykonującego decyzję 88/376/EWG, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot, oraz tych samych artykułów rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonującego decyzję 94/728/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot, oraz art. 220 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny. |
| --- | --- |

1)

Uchybiając terminom do zapisania wspólnotowych środków własnych w przypadku pokrycia retrospektywnego i dokonując spóźnionej wpłaty tych środków, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, jakie na niej ciążą na mocy art. 2, 6 i 9–11 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 1552/89 z dnia 29 maja 1989 r. wykonującego decyzję 88/376/EWG, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot, oraz tych samych artykułów rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonującego decyzję 94/728/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot, oraz art. 220 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny.

| 2) | Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 3) | Republika Finlandii pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Finlandii pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 313 z 6.12.2008.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/6 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/6

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-492/08) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2006/112/WE - Podatek od wartości dodanej - Obniżona stawka podatkowa - Artykuł 96 i art. 98 ust. 2 - Załącznik III, pkt 15 - Pomoc prawna - Usługi adwokatów - Wynagrodzenie opłacane w całości lub w części przez państwo)

2010/C 221/09

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciel: M. Afonso, pełnomocnik)

Strona pozwana: Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i J. — S. Pilczer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 96 i 98 ust. 2 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dyrektywa VAT) (Dz.U. L 347, s. 1) — Obniżona stawka podatku VAT — Kategorie usług wskazanych w załączniku III do dyrektywy VAT, które mogą zostać objęte obniżoną stawką — Obniżenie stawki podatku VAT w wypadku usług świadczonych przez adwokatów opłacanych przez państwo w ramach pomocy prawnej

Sentencja

| 1) | Poprzez stosowanie obniżonej stawki podatku od wartości dodanej do usług świadczonych przez adwokatów, adwokatów przy Conseil d’État oraz przy Cour de cassation, a także przez zastępców sądowych, które są w całości lub częściowo opłacane przez państwo w ramach pomocy prawnej, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 96 i art. 98 ust. 2 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. |
| --- | --- |

1)

Poprzez stosowanie obniżonej stawki podatku od wartości dodanej do usług świadczonych przez adwokatów, adwokatów przy Conseil d’État oraz przy Cour de cassation, a także przez zastępców sądowych, które są w całości lub częściowo opłacane przez państwo w ramach pomocy prawnej, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 96 i art. 98 ust. 2 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

| 2) | Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 19 z 24.1.2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/7 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/7

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht München — Niemcy) — British American Tobacco (Germany) GmbH przeciwko Hauptzollamt Schweinfurt

(Sprawa C-550/08) (1)

(Dyrektywa 92/12/EWG - Wyroby objęte podatkiem akcyzowym - Przywóz tytoniu surowego nieobjętego podatkiem akcyzowym zgodnie z procedurą uszlachetniania czynnego - Przetworzenie w tytoń cięty - Przepływ między państwami członkowskimi - Dokument towarzyszący)

2010/C 221/10

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht München

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: British American Tobacco (Germany) GmbH

Strona pozwana: Hauptzollamt Schweinfurt

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Finanzgericht München — Wykładnia art. 5 ust. 2 i art. 15 ust. 4 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz.U. L 76, s. 1) — Tytoń cięty podlegający akcyzie, produkowany w państwie członkowskim w ramach systemu uszlachetniania czynnego z zastosowaniem systemu zawieszeń z tytoniu surowego, który przy przywozie do Wspólnoty nie podlega akcyzie — Wymóg dokumentu towarzyszącego sporządzonego przez nadawcę zgodnie z art. 18 ust. 1 dyrektywy 92/12/EWG dla zastosowania systemu zawieszeń dla przewozu tego wyrobu tytoniowego między państwami członkowskimi?

Sentencja

Artykuł 5 ust. 2 akapit pierwszy tiret pierwsze dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania należy interpretować w ten sposób, że w odniesieniu do wyrobów objętych podatkiem akcyzowym (takich jak wyroby tytoniowe), wyprodukowanych z wyrobów nieobjętych podatkiem akcyzowym (takich jak tytoń surowy) przywiezionych do Wspólnoty zgodnie z procedurą uszlachetniania czynnego, podatek akcyzowy uznaje się za zawieszony w rozumieniu tego przepisu również wtedy, gdy stają się one wyrobami objętymi podatkiem akcyzowym dopiero po ich przetworzeniu na terytorium Wspólnoty, w związku z czym w przypadku ich przepływu między państwami członkowskimi administracja nie może wymagać dokumentu administracyjnego lub handlowego, o którym mowa w art. 18 ust. 1 tej dyrektywy.

---

(1)  Dz.U. C 69 z 21.3.2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/7 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/7

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 24 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-571/08) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 95/59/WE - Podatków inne niż podatki obrotowe, wpływające na spożycie wyrobów tytoniowych - Artykuł 9 ust. 1 - Swoboda ustalania przez producentów i importerów maksymalnej ceny sprzedaży detalicznej swych produktów - Regulacja krajowa nakładająca minimalną cenę sprzedaży detalicznej papierosów - Uzasadnienie - Ochrona zdrowia publicznego)

2010/C 221/11

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: W. Mölls i L. Pignataro, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Włoska (przedstawiciele: I. Bruni, następnie G. Palmieri, pełnomocnicy oraz F. Arena, avvocato dello Stato)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 9 dyrektywy Rady 95/59/WE z dnia 27 listopada 1995 r. w sprawie podatków innych niż podatki obrotowe, wpływających na spożycie wyrobów tytoniowych (Dz.U. L 291, s. 40) — Ustalanie cen minimalnych — Homologacja cen

Sentencja

| 1) | Przewidując minimalną cenę papierosów Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 9 ust. 1 dyrektywy Rady 95/59/WE z dnia 27 listopada 1995 r. w sprawie podatków innych niż podatki obrotowe, wpływających na spożycie wyrobów tytoniowych, zmienioną przez dyrektywę Rady 2002/10/WE z dnia 12 lutego 2002 r. |
| --- | --- |

1)

Przewidując minimalną cenę papierosów Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 9 ust. 1 dyrektywy Rady 95/59/WE z dnia 27 listopada 1995 r. w sprawie podatków innych niż podatki obrotowe, wpływających na spożycie wyrobów tytoniowych, zmienioną przez dyrektywę Rady 2002/10/WE z dnia 12 lutego 2002 r.

| 2) | Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania |
| --- | --- |

2)

Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania

---

(1)  Dz.U. C 55 z 7.3.2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/8 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/8

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Varhoven administrativen sad — Bułgaria) — Regionalna Mitnicheska Direktsia — Plovdiv przeciwko Petarowi Dimitrovi Kalinchevowi

(Sprawa C-2/09) (1)

(Podatki akcyzowe - Opodatkowanie pojazdów używanych - Opodatkowanie przywiezionych pojazdów używanych wyższe od opodatkowania pojazdów już znajdujących się w ruchu na terytorium kraju - Opodatkowanie na podstawie roku produkcji i przebiegu silnika pojazdów - Pojęcie „podobne produkty krajowe”)

2010/C 221/12

Język postępowania: bułgarski

Sąd krajowy

Varhoven administrativen sad

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Regionalna Mitnicheska Direktsia — Plovdiv

Strona pozwana: Petar Dimitrov Kalinchev

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Varhoven Administrativen Sad (Bułgaria) — Wykładnia art. 25 i art. 90 akapit pierwszy traktatu WE oraz art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. L 76, s. 1) — Podatek krajowy (akcyzowy) obciążający pochodzące z państwa członkowskiego używane pojazdy samochodowe przy ich wprowadzeniu na terytorium kraju, wyższy od podatku akcyzowego należnego od wprowadzonych na to terytorium kraju nowych pojazdów samochodowych, które, będąc już dopuszczone do ruchu, nie są już, przy ich późniejszym nabyciu jako pojazdów używanych, obciążane podatkiem akcyzowym — Pojęcie „podobne produkty krajowe” — Zgodność ustawodawstwa krajowego z przepisami wspólnotowymi

Sentencja

| 1) | Artykuł 3 ust. 3 akapit pierwszy dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania nie znajduje zastosowania w sprawie takiej jak ta przed sądem krajowym, a zatem nie sprzeciwia się ustanowieniu przez państwo członkowskie systemu opodatkowania podatkiem akcyzowym używanych pojazdów samochodowych przy ich wprowadzeniu na terytorium państwa członkowskiego, który to podatek nie jest bezpośrednio należny przy kolejnym nabyciu pojazdów samochodowych znajdujących się już na terytorium tego państwa członkowskiego i przy których pierwszym wprowadzeniu na terytorium państwa członkowskiego zapłacono już taki podatek akcyzowy, jeżeli system taki nie powoduje zwiększenia formalności związanych z przekraczaniem granicy w handlu między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 3 ust. 3 akapit pierwszy dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania nie znajduje zastosowania w sprawie takiej jak ta przed sądem krajowym, a zatem nie sprzeciwia się ustanowieniu przez państwo członkowskie systemu opodatkowania podatkiem akcyzowym używanych pojazdów samochodowych przy ich wprowadzeniu na terytorium państwa członkowskiego, który to podatek nie jest bezpośrednio należny przy kolejnym nabyciu pojazdów samochodowych znajdujących się już na terytorium tego państwa członkowskiego i przy których pierwszym wprowadzeniu na terytorium państwa członkowskiego zapłacono już taki podatek akcyzowy, jeżeli system taki nie powoduje zwiększenia formalności związanych z przekraczaniem granicy w handlu między państwami członkowskimi.

| 2) | Artykuł 110 akapit pierwszy TFUE należy interpretować w ten sposób, że pojazdy używane przywiezione do Bułgarii należy uważać za podobne produkty do pojazdów używanych już zarejestrowanych na terytorium tego państwa i które zostały przywiezione na terytorium tego państwa jako pojazdy nowe niezależnie od ich pochodzenia. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 110 akapit pierwszy TFUE należy interpretować w ten sposób, że pojazdy używane przywiezione do Bułgarii należy uważać za podobne produkty do pojazdów używanych już zarejestrowanych na terytorium tego państwa i które zostały przywiezione na terytorium tego państwa jako pojazdy nowe niezależnie od ich pochodzenia.

| 3) | Artykuł 110 akapit pierwszy TFUE sprzeciwia się zróżnicowanemu systemowi podatku akcyzowego stosowanemu przez państwo członkowskie do pojazdów samochodowych w okolicznościach takich jak będące przedmiotem niniejszej sprawy, jeżeli system ten obciąża w zróżnicowany sposób pojazdy używane przywiezione z innych państw członkowskich i pojazdy używane już zarejestrowane na terytorium tego państwa, które zostały przywiezione na jego terytorium jako pojazdy nowe. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 110 akapit pierwszy TFUE sprzeciwia się zróżnicowanemu systemowi podatku akcyzowego stosowanemu przez państwo członkowskie do pojazdów samochodowych w okolicznościach takich jak będące przedmiotem niniejszej sprawy, jeżeli system ten obciąża w zróżnicowany sposób pojazdy używane przywiezione z innych państw członkowskich i pojazdy używane już zarejestrowane na terytorium tego państwa, które zostały przywiezione na jego terytorium jako pojazdy nowe.

---

(1)  Dz.U. C 55 z 7.3.2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/9 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/9

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Bíróság — Republika Węgierska) — Nawras Bolbol przeciwko Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal

(Sprawa C-31/09) (1)

(Dyrektywa 2004/83/WE - Minimalne normy dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców - Bezpaństwowiec pochodzenia palestyńskiego, który nie wnosił o ochronę lub pomoc ze strony Agencji Narodów Zjednoczonych dla Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie (UNRWA) - Wniosek o nadanie statusu uchodźcy - Odmowa z powodu niespełnienia warunków z art. 1A Konwencji dotyczącej statusu uchodźców sporządzonej w Genewie w dniu 28 lipca 1951 r. - Prawo tego bezpaństwowca do uznania statusu uchodźcy na podstawie art. 12 ust. 1 lit. a) zdanie drugie dyrektywy 2004/83/WE)

2010/C 221/13

Język postępowania: węgierski

Sąd krajowy

Fővárosi Bíróság

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Nawras Bolbol

Strona pozwana: Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenie w trybie prejudycjalnym — Fövárosi Bíróság (Węgry) — Wykładnia art. 12 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osoby, które z innych względów potrzebują międzynarodowej ochrony, oraz zawartości przyznawanej ochrony (Dz.U. L 304, s. 12) — Bezpaństwowiec pochodzenia palestyńskiego, który nie ubiegał się o ochronę lub pomoc ze strony United Nations Relief and Works Agency por Palestine Refugees in the Near East [Agencji Narodów Zjednoczonych dla Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie] (UNRWA) i którego wniosek o przyznanie statusu uchodźcy został rozpoznany odmownie z powodu niespełnienia warunków przewidzianych w art. 1A Konwencji genewskiej — Prawo tego bezpaństwowca do uznania statusu uchodźcy na podstawie art. 12 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2004/83/WE

Sentencja

Do celów stosowania art. 12 ust. 1 lit. a) zdanie pierwsze dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osoby, które z innych względów potrzebują międzynarodowej ochrony, oraz zawartości przyznawanej ochrony, dana osoba korzysta z ochrony i pomocy agencji Narodów Zjednoczonych innej niż Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców, jeżeli osoba ta rzeczywiście otrzymuje tę ochronę lub tę pomoc.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 4.4.2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/9 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/9

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej

(Sprawa C-37/09) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Środowisko naturalne - Gospodarowanie nielegalnie składowanymi odpadami - Dyrektywa 2006/12/WE - Dyrektywa 80/68/EWG)

2010/C 221/14

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: J.-B. Laignelot, S. Pardo Quintillán i P. Guerra e Andrade, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Inez Fernandes, M. J. Lois i P. Lopes, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 4 i 8 dyrektywy 2006/12/WE z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie odpadów (Dz.U. L 114, s. 9), ujednolicającej dyrektywę 75/442/EWG w sprawie odpadów, jak również art. 3 i 5 dyrektywy 80/68/EWG dnia 17 grudnia 1979 r. w sprawie ochrony wód gruntowych przed zanieczyszczeniem spowodowanym przez niektóre substancje niebezpieczne (DZ. U. L 20, s. 43) — Składowisko odpadów w kamieniołomach wyłączonych z eksploatacji — Kamieniołomy „dos Limas, dos Linos e dos Barreiras” [Lourosa] — Brak kontroli

Sentencja

| 1) | Nie podejmując koniecznych działań w ramach gospodarowania odpadami nielegalnie składowanymi w dawnych kamieniołomach w Limas i Linos, znajdujących się na terenie gminy Lourosa, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 4 i 8 dyrektywy 2006/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie odpadów, ujednolicającej dyrektywę 75/442/EWG Rady z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów, jak również art. 3 i 5 dyrektywy 80/68/EWG Rady dnia 17 grudnia 1979 r. w sprawie ochrony wód gruntowych przed zanieczyszczeniem spowodowanym przez niektóre substancje niebezpieczne. |
| --- | --- |

1)

Nie podejmując koniecznych działań w ramach gospodarowania odpadami nielegalnie składowanymi w dawnych kamieniołomach w Limas i Linos, znajdujących się na terenie gminy Lourosa, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 4 i 8 dyrektywy 2006/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie odpadów, ujednolicającej dyrektywę 75/442/EWG Rady z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów, jak również art. 3 i 5 dyrektywy 80/68/EWG Rady dnia 17 grudnia 1979 r. w sprawie ochrony wód gruntowych przed zanieczyszczeniem spowodowanym przez niektóre substancje niebezpieczne.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Republika Portugalska pokrywa oprócz własnych kosztów, dwie trzecie kosztów Komisji Europejskiej. Komisja pokrywa jedną trzecią własnych kosztów. |
| --- | --- |

3)

Republika Portugalska pokrywa oprócz własnych kosztów, dwie trzecie kosztów Komisji Europejskiej. Komisja pokrywa jedną trzecią własnych kosztów.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 4.4.2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/10 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/10

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 24 czerwca 2010 r. — Barbara Becker przeciwko Harman International Industries Inc. i Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

(Sprawa C-51/09 P) (1)

(Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) - Słowny znak towarowy Barbara Becker - Sprzeciw właściciela słownych wspólnotowych znaków towarowych BECKER i BECKER ONLINE PRO - Ocena prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Ocena podobieństwa oznaczeń pod względem koncepcyjnym)

2010/C 221/15

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Barbara Becker (przedstawiciel: P. Baronikians, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Harman International Industries Inc. (przedstawiciel: M. Vanhegan, barrister), Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 2 grudnia 2008 r. w sprawie T-212/07 Harman International Industries przeciwko OHIM — Becker (Barbara Becker), na mocy którego Sąd stwierdził nieważność decyzji R 502/2006-1 Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 7 marca 2007 r. uchylającej decyzję Wydziału Sprzeciwów odmawiającą rejestracji słownego znaku towarowego „Barbara Becker” dla towarów należących do klasy 9 w wyniku sprzeciwu wniesionego przez Harman International Industries, Inc.

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 2 grudnia 2008 r. w sprawie T-212/07 Harman International Industries przeciwko OHIM — Becker (Barbara Becker) zostaje uchylony. |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 2 grudnia 2008 r. w sprawie T-212/07 Harman International Industries przeciwko OHIM — Becker (Barbara Becker) zostaje uchylony.

| 2) | Sprawa zostaje przekazana Sądowi Unii Europejskiej do ponownego rozpoznania. |
| --- | --- |

2)

Sprawa zostaje przekazana Sądowi Unii Europejskiej do ponownego rozpoznania.

| 3) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

3)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 4.4.2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/10 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/10

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 10 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Leo-Libera GmbH przeciwko Finanzamt Buchholz in der Nordheide

(Sprawa C-58/09) (1)

(Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym - Podatek od wartości dodanej - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 135 ust. 1 lit. i) - Zwolnienie zakładów, loterii i innych gier losowych lub hazardowych - Warunki i ograniczenia - Uprawnienie do określenia przez państwa członkowskie)

2010/C 221/16

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Leo-Libera GmbH

Strona pozwana: Finanzamt Buchholz in der Nordheide

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesfinanzhof — Interpretacja art. 135 ust. 1 lit. i) dyrektywy Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) — Regulacja krajowa zwalniająca z podatku VAT jedynie niektóre zakłady i loterie, wyłączając ze zwolnienia wszystkie inne gry losowe i hazardowe

Sentencja

Artykuł 135 ust. 1 lit. i) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że skorzystanie z przyznanej państwom członkowskim możliwości określenia warunków i ograniczeń zwolnienia z podatku VAT przewidzianego w tym przepisie oznacza, iż mogą one zwolnić z podatku VAT tylko niektóre gry losowe lub hazardowe

---

(1)  Dz.U. C 113 z 16.5.2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/11 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/11

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione Tributaria Provinciale di Alessandria — Włochy) — Agra Srl przeciwko Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Alessandria

(Sprawa C-75/09) (1)

(Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 - Wspólnotowy kodeks celny - Artykuł 221 ust. 3 i 4 - Retrospektywne pokrycie długu celnego - Przedawnienie - Czyn podlegający ściganiu karnemu)

2010/C 221/17

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Commissione Tributaria Provinciale di Alessandria

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Agra Srl

Strona pozwana: Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Alessandria

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Commissione Tributaria Provinciale di Aleksandria — Wykładnia art. 221 ust. 3 i 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 302, s. 1) — Pokrycie kwoty długu celnego — Przekroczenie terminu na podanie kwoty należności do pokrycia w przypadku długu celnego powstałego w wyniku czynu podlegającego ściganiu karnemu — Krajowe przepisy przewidujące zawieszenie tego terminu do chwili nabycia powagi rzeczy osądzonej przez wyrok wydany w postępowaniu karnym wszczętym ze względu na czyn, który spowodował powstanie długu celnego

Sentencja

Artykuł 221 ust. 3 i 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2700/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2000 r. należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu stanowiącemu, że w sytuacji gdy brak zapłaty należności celnych wynika z przestępstwa, bieg terminu przedawnienia długu celnego rozpoczyna się w dniu, w którym wydany w postępowaniu karnym wyrok lub wyrok nakazowy stały się niewzruszalne.

---

(1)  Dz.U. C 102 z 1.5.2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/11 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/11

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez VAT and Duties Tribunal, Manchester — Zjednoczone Królestwo) — Future Health Technologies Ltd przeciwko Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs

(Sprawa C-86/09) (1)

(Podatek od wartości dodanej - Dyrektywa 2006/112/WE - Zwolnienia - Artykuł 132 ust. 1 lit. b) i c) - Opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności - Świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych - Pobieranie, analiza i przechowywanie krwi pępowinowej - Konserwacja komórek macierzystych - Ewentualne przyszłe wykorzystanie w celach terapeutycznych - Transakcja złożona z zespołu świadczeń i czynności)

2010/C 221/18

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

VAT and Duties Tribunal, Manchester

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Future Health Technologies Ltd

Strona pozwana: Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — VAT and Duties Tribunal, Manchester — Wykładnia art. 132 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej — Zwolnienie — Pojęcia „opieki szpitalnej i medycznej oraz ściśle z nimi związanych czynności” oraz „świadczeń opieki medycznej” — Usługi pobierania, transportu, analizy i przechowywania krwi pępowinowej i komórek macierzystych noworodków w celu ewentualnego wykorzystania w leczeniu

Sentencja

| 1) | Jeżeli czynności polegające na wysyłce zestawu do poboru krwi pępowinowej noworodka oraz na analizie i przetwarzaniu tej krwi, a także, w odpowiednim przypadku, na konserwacji komórek macierzystych zawartych w tej krwi w celu ewentualnego przyszłego wykorzystania jej w celach terapeutycznych, mają jedynie zagwarantować, że szczególny środek będzie dostępny w celu leczenia medycznego w hipotetycznej sytuacji, gdy stanie się on niezbędny, a nie służą, jako takie, diagnozowaniu, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia, to takie czynności, niezależnie od tego, czy będą rozpatrywane łącznie, czy też oddzielnie, nie są objęte zakresem pojęcia „opieka szpitalna i medyczna”, znajdującego się w art. 132 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, ani zakresem pojęcia „świadczenie opieki medycznej”, znajdującego się w art. 132 ust. 1 lit. c) tej dyrektywy. Inaczej by było, gdyby analiza krwi pępowinowej rzeczywiście miała na celu umożliwienie dokonania diagnozy lekarskiej, którą to okoliczność w razie potrzeby powinien ustalić sąd krajowy. |
| --- | --- |

1)

Jeżeli czynności polegające na wysyłce zestawu do poboru krwi pępowinowej noworodka oraz na analizie i przetwarzaniu tej krwi, a także, w odpowiednim przypadku, na konserwacji komórek macierzystych zawartych w tej krwi w celu ewentualnego przyszłego wykorzystania jej w celach terapeutycznych, mają jedynie zagwarantować, że szczególny środek będzie dostępny w celu leczenia medycznego w hipotetycznej sytuacji, gdy stanie się on niezbędny, a nie służą, jako takie, diagnozowaniu, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia, to takie czynności, niezależnie od tego, czy będą rozpatrywane łącznie, czy też oddzielnie, nie są objęte zakresem pojęcia „opieka szpitalna i medyczna”, znajdującego się w art. 132 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, ani zakresem pojęcia „świadczenie opieki medycznej”, znajdującego się w art. 132 ust. 1 lit. c) tej dyrektywy. Inaczej by było, gdyby analiza krwi pępowinowej rzeczywiście miała na celu umożliwienie dokonania diagnozy lekarskiej, którą to okoliczność w razie potrzeby powinien ustalić sąd krajowy.

| 2) | Pojęcie transakcji „ściśle związanych” z „opieką medyczną lub szpitalną” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2006/112 powinno być interpretowane w ten sposób, iż nie obejmuje ono czynności takich jak czynności, o których mowa w postępowaniu przed sądem krajowym, polegających na wysyłce zestawu do poboru krwi pępowinowej noworodka oraz na analizie i przetwarzaniu tej krwi, a także, w odpowiednim przypadku, na konserwacji komórek macierzystych zawartych w tej krwi w celu ewentualnego przyszłego wykorzystania w celach terapeutycznych, z którym to wykorzystaniem czynności te są jedynie ewentualnie związane i które nie jest ani rzeczywiste, ani w trakcie, ani też nie zostało jeszcze zaplanowane. |
| --- | --- |

2)

Pojęcie transakcji „ściśle związanych” z „opieką medyczną lub szpitalną” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2006/112 powinno być interpretowane w ten sposób, iż nie obejmuje ono czynności takich jak czynności, o których mowa w postępowaniu przed sądem krajowym, polegających na wysyłce zestawu do poboru krwi pępowinowej noworodka oraz na analizie i przetwarzaniu tej krwi, a także, w odpowiednim przypadku, na konserwacji komórek macierzystych zawartych w tej krwi w celu ewentualnego przyszłego wykorzystania w celach terapeutycznych, z którym to wykorzystaniem czynności te są jedynie ewentualnie związane i które nie jest ani rzeczywiste, ani w trakcie, ani też nie zostało jeszcze zaplanowane.

---

(1)  Dz.U. C 102 z 1.5.2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/12 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/12

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 24 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Trani — Włochy) — Francesca Sorge przeciwko Poste Italiane SpA

(Sprawa C-98/09) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Dyrektywa 1999/70/WE - Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony - Klauzula 8 - Informacje, które powinna zawierać umowa o pracę na czas określony zawarta w celu zastąpienia nieobecnego pracownika - Obniżenie ogólnego poziomu ochrony pracowników - Wykładnia zgodna)

2010/C 221/19

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale di Trani — Italie

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Francesca Sorge

Strona pozwana: Poste Italiane SpA

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunale di Trani — Wykładnia klauzuli 8 załącznika do dyrektywy Rady 99/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) (Dz.U. L 175, s. 43) — Przepisy krajowe, które nie przewidują, w razie podpisywania umowy o zastępstwo na czas określony, wskazania nazwiska zastępowanej osoby i powodów zastępstwa

Sentencja

| 1) | Wykładni klauzuli 8 pkt 3 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, które zostało zawarte w dniu 18 marca 1999 r. i stanowi załącznik do dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) należy dokonywać w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie przepisom wewnętrznym takim jak te, których dotyczy postępowanie przed sądem krajowym i które w stosunku do pracodawcy zniosły obowiązek wskazania w umowie o pracę na czas określony zawartej w celu zastąpienia nieobecnych pracowników nazwisk tychże pracowników i powodu ich zastępstwa i które ograniczają się do wskazania, że umowa na czas określony powinna być sporządzona na piśmie oraz powinna wskazywać przyczynę, dla której została zawarta, jeżeli te nowe wymogi zostaną zrekompensowane przez przyjęcie innych gwarancji lub środków ochrony lub jeżeli dotyczą one ograniczonej kategorii pracowników, którzy zawarli umowy o pracę na czas określony, czego weryfikacja należy do sądu odsyłającego. |
| --- | --- |

1)

Wykładni klauzuli 8 pkt 3 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, które zostało zawarte w dniu 18 marca 1999 r. i stanowi załącznik do dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) należy dokonywać w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie przepisom wewnętrznym takim jak te, których dotyczy postępowanie przed sądem krajowym i które w stosunku do pracodawcy zniosły obowiązek wskazania w umowie o pracę na czas określony zawartej w celu zastąpienia nieobecnych pracowników nazwisk tychże pracowników i powodu ich zastępstwa i które ograniczają się do wskazania, że umowa na czas określony powinna być sporządzona na piśmie oraz powinna wskazywać przyczynę, dla której została zawarta, jeżeli te nowe wymogi zostaną zrekompensowane przez przyjęcie innych gwarancji lub środków ochrony lub jeżeli dotyczą one ograniczonej kategorii pracowników, którzy zawarli umowy o pracę na czas określony, czego weryfikacja należy do sądu odsyłającego.

| 2) | Z uwagi na to, że klauzula 8 pkt 3 tego porozumienia ramowego nie wywołuje skutku bezpośredniego, w razie stwierdzenia przez sąd odsyłający, że przepisy krajowe, których dotyczy postępowanie główne są niezgodne z prawem Unii, sąd ten nie powinien odstąpić od ich stosowania, ale dokonać, tak dalece, jak jest to możliwe, ich wykładni zgodnej z dyrektywą 1999/70 i z celami wspomnianego porozumienia ramowego. |
| --- | --- |

2)

Z uwagi na to, że klauzula 8 pkt 3 tego porozumienia ramowego nie wywołuje skutku bezpośredniego, w razie stwierdzenia przez sąd odsyłający, że przepisy krajowe, których dotyczy postępowanie główne są niezgodne z prawem Unii, sąd ten nie powinien odstąpić od ich stosowania, ale dokonać, tak dalece, jak jest to możliwe, ich wykładni zgodnej z dyrektywą 1999/70 i z celami wspomnianego porozumienia ramowego.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 6.6.2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/13 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/13

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 czerwca 2010 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Conseil d’État — Belgia) — Terre wallonne ASBL (C-105/09), Inter-Environnement Wallonie ASBL (C-110/09) przeciwko Région wallonne

(Sprawy połączone C-105/09 i C-110/09) (1)

(Dyrektywa 2001/42/WE - Ocena wpływu niektórych planów i programów na środowisko - Dyrektywa 91/676/EWG - Ochrona wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego - Programy działania w odniesieniu do wyznaczonych stref zagrożenia)

2010/C 221/20

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Conseil d’État

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Terre wallonne ASBLC-105/09), Inter-Environnement Wallonie ASBL (C-110/09)

Strona pozwana: Région wallonne

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Conseil d’État — Wykładnia art. 5 ust. 1 dyrektywy Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (Dz.U. L 375, s. 1) oraz art. 3 ust. 2 i 4 dyrektywy 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko (Dz.U. L 197, s. 30) — Ustanowienie programów działania w odniesieniu do wyznaczonych stref zagrożenia — Charakter i zakres obowiązku — Niezbędna ocena wpływu na środowisko programu zarządzania azotem

Sentencja

Program działania przyjęty zgodnie z art. 5 ust. 1 dyrektywy Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego jest co do zasady planem lub programem określonym w art. 3 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko, w przypadku gdy stanowi „plan” lub „program” w rozumieniu art. 2 lit. a) tej ostatniej dyrektywy i gdy zawiera środki, od których przestrzegania uzależnione jest wydanie zezwolenia, które może być przyznane na realizację przedsięwzięć wymienionych w załącznikach I i II do dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne zmienionej dyrektywą Rady 97/11/WE z dnia 3 marca 1997 r.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 6.6.2009

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/13 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/13

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 25 marca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-169/09) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Wymogi w zakresie ekoprojektu dla produktów wykorzystujących energię - Brak transpozycji w przewidzianym terminie)

2010/C 221/21

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Schønberg i M. Karanasou Apostolopoulou, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Grecka (przedstawiciel: N. Dafniou, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak ustanowienia w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych w celu dostosowania się do dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 2005 r. ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów wykorzystujących energię oraz zmieniającej dyrektywę Rady 92/42/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 96/57/WE i 2000/55/WE (Dz.U. L 191, s. 29)

Sentencja

| 1) | Nie ustanawiając w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu dostosowania się do dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 2005 r. ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów wykorzystujących energię oraz zmieniającej dyrektywę Rady 92/42/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 96/57/WE i 2000/55/WE, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie ustanawiając w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu dostosowania się do dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 2005 r. ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów wykorzystujących energię oraz zmieniającej dyrektywę Rady 92/42/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 96/57/WE i 2000/55/WE, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 153 z 4.7.2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/14 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/14

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 24 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-478/09) (1)

(Łączenie lub podział spółek akcyjnych - Wymóg sprawozdania niezależnego biegłego - Brak transpozycji w przewidzianym terminie)

2010/C 221/22

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. La Pergola i M. Karanasou Apostolopoulou, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Grecka (przedstawiciele: N. Dafniou i V. Karra, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak przyjęcia w przewidzianym terminie przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2007/63/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. zmieniającej dyrektywy Rady 78/855/EWG oraz 82/891/EWG w odniesieniu do wymogu sprawozdania niezależnego biegłego w przypadku łączenia spółek akcyjnych lub ich podziału

Sentencja

| 1) | Nie przyjmując w przewidzianym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2007/63/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. zmieniającej dyrektywy Rady 78/855/EWG oraz 82/891/EWG w odniesieniu do wymogu sprawozdania niezależnego biegłego w przypadku łączenia spółek akcyjnych lub ich podziału Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie przyjmując w przewidzianym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2007/63/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. zmieniającej dyrektywy Rady 78/855/EWG oraz 82/891/EWG w odniesieniu do wymogu sprawozdania niezależnego biegłego w przypadku łączenia spółek akcyjnych lub ich podziału Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 30.1.2010.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/14 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/14

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) — postępowania przeciwko Azizowi Melkiemu (C-188/10) i Sélimowi Abdeliemu (C-189/10)

(Sprawy połączone C-188/10 i C-189/10) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 267 TFUE - Badanie zgodności przepisu krajowego zarówno z prawem Unii jak i krajową konstytucją - Uregulowanie krajowe przewidujące priorytetowy charakter postępowania wpadkowego w sprawie kontroli zgodności z konstytucją - Artykuł 67 TFUE - Swobodny przepływ osób - Zniesienie kontroli granicznej na granicach wewnętrznych - Rozporządzenie (WE) nr 562/2006 - Artykuły 20 i 21 - Uregulowanie krajowe pozwalające na przeprowadzanie kontroli tożsamości w strefie mieszczącej między granicą lądową Francji z państwami będącymi stronami konwencji wykonawczej do układu z Schengen a linią wytyczoną w odległości 20 kilometrów w głąb kraju)

2010/C 221/23

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour de cassation (Francja)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Aziz Melki (C-188/10), Sélim Abdeli (C-189/10)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour de cassation — Wykładnia zasad ogólnych prawa Unii oraz art. 67 i 267 TFUE — Uprzednie obligatoryjne skierowanie sprawy do Conseil constitutionnel, jeżeli domniemana niezgodność przepisu prawa krajowego z konstytucją wynika z jego niezgodności z postanowieniami prawa Unii — Pierwszeństwo prawa Unii wobec prawa krajowego — Swobodny przepływ osób — Brak kontroli osób na granicach wewnętrznych

Sentencja

| 1) | Artykuł 267 TFUE stoi na przeszkodzie istnieniu przepisów państwa członkowskiego, które wprowadzają wpadkową kontrolę zgodności konstytucją ustaw krajowych, o ile priorytetowy charakter tego postępowania skutkuje uniemożliwieniem — zarówno przed skierowaniem pytania o zgodność z konstytucją do sądu krajowego sprawującego kontrolę nad zgodnością ustaw z konstytucją jak i, ewentualnie, po wydaniu orzeczenia w tej kwestii przez ten sąd –wszystkim pozostałym sądom krajowym skorzystania z ich uprawnienia lub spełnienia obowiązku polegających na wystąpieniu do Trybunału z pytaniami prejudycjalnymi. Natomiast art. 267 TFUE nie stoi na przeszkodzie istnieniu takiego uregulowania krajowego, o ile pozostałe sądy krajowe zachowują swobodę:






  — | zwrócenia się do Trybunału Sprawiedliwości z każdym pytaniem prejudycjalnym, jakie uważa za niezbędne i to na każdym etapie postępowania, nawet po zakończeniu postępowania wpadkowego w sprawie kontroli zgodności z konstytucją, |
| --- | --- | --- |

1)

Artykuł 267 TFUE stoi na przeszkodzie istnieniu przepisów państwa członkowskiego, które wprowadzają wpadkową kontrolę zgodności konstytucją ustaw krajowych, o ile priorytetowy charakter tego postępowania skutkuje uniemożliwieniem — zarówno przed skierowaniem pytania o zgodność z konstytucją do sądu krajowego sprawującego kontrolę nad zgodnością ustaw z konstytucją jak i, ewentualnie, po wydaniu orzeczenia w tej kwestii przez ten sąd –wszystkim pozostałym sądom krajowym skorzystania z ich uprawnienia lub spełnienia obowiązku polegających na wystąpieniu do Trybunału z pytaniami prejudycjalnymi. Natomiast art. 267 TFUE nie stoi na przeszkodzie istnieniu takiego uregulowania krajowego, o ile pozostałe sądy krajowe zachowują swobodę:

—

zwrócenia się do Trybunału Sprawiedliwości z każdym pytaniem prejudycjalnym, jakie uważa za niezbędne i to na każdym etapie postępowania, nawet po zakończeniu postępowania wpadkowego w sprawie kontroli zgodności z konstytucją,

| — | stosowania wszelkich niezbędnych środków w celu zapewnienia tymczasowej ochrony sądowej praw gwarantowanych w porządku prawnym Unii oraz |
| --- | --- |

—

stosowania wszelkich niezbędnych środków w celu zapewnienia tymczasowej ochrony sądowej praw gwarantowanych w porządku prawnym Unii oraz

| — | odstąpienia od stosowania, po zakończeniu takiego postępowania wpadkowego, tego krajowego przepisu ustawowego, jeżeli uważa go za sprzeczny z prawem Unii. |
| --- | --- |

—

odstąpienia od stosowania, po zakończeniu takiego postępowania wpadkowego, tego krajowego przepisu ustawowego, jeżeli uważa go za sprzeczny z prawem Unii.

Do sądu odsyłającego należy ustalenie, czy przepisy krajowe, których dotyczy sprawa główna, mogą być interpretowane zgodnie z tymi wymogami prawa Unii.

| 2) | Artykuł 67 ust. 2 TFUE oraz art. 20 i 21 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (kodeks graniczny Schengen) stoją na przeszkodzie istnieniu uregulowania krajowego, które przyznaje organom policji państwa członkowskiego uprawnienie do kontrolowania — wyłącznie w strefie 20 kilometrów w głąb kraju licząc od granicy lądowej tego państwa z innymi państwami będącymi stronami KWUS — tożsamości każdej osoby, niezależnie od jej zachowania i istnienia szczególnych okoliczności wskazujących na ryzyko zagrożenia dla porządku publicznego, w celu ustalenia, czy przestrzega ona obowiązków posiadania, posiadania przy sobie oraz okazywania dokumentów wymaganych ustawą, jeżeli uregulowanie to nie zawiera niezbędnego zakreślenia tego uprawnienia, gwarantującego, że praktyczne wykonywanie uprawnienia do przeprowadzania kontroli tożsamości nie przybierze skutku równoważnego ze skutkiem odpraw na granicach. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 67 ust. 2 TFUE oraz art. 20 i 21 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (kodeks graniczny Schengen) stoją na przeszkodzie istnieniu uregulowania krajowego, które przyznaje organom policji państwa członkowskiego uprawnienie do kontrolowania — wyłącznie w strefie 20 kilometrów w głąb kraju licząc od granicy lądowej tego państwa z innymi państwami będącymi stronami KWUS — tożsamości każdej osoby, niezależnie od jej zachowania i istnienia szczególnych okoliczności wskazujących na ryzyko zagrożenia dla porządku publicznego, w celu ustalenia, czy przestrzega ona obowiązków posiadania, posiadania przy sobie oraz okazywania dokumentów wymaganych ustawą, jeżeli uregulowanie to nie zawiera niezbędnego zakreślenia tego uprawnienia, gwarantującego, że praktyczne wykonywanie uprawnienia do przeprowadzania kontroli tożsamości nie przybierze skutku równoważnego ze skutkiem odpraw na granicach.

---

(1)  Dz.U. C 161 z 19.6.2010.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/15 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/15

---

Odwołanie wniesione w dniu 7 grudnia 2009 r. przez Goldman Management AD od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 16 listopada 2009 r. w sprawie T-354/09

(Sprawa C-507/09 P)

()

2010/C 221/24

Język postępowania: bułgarski

Strony

Wnoszący odwołanie: Goldman Management AD (przedstawiciel: adwokat I. Lilkova)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Republika Bułgarii

Trybunał (siódma izba) stwierdził niedopuszczalność odwołania postanowieniem z dnia 6 maja 2010 r.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/16 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 6 maja 2010 r. — ADV Allround Vermittlungs AG in Liquidation przeciwko Finanzamt Hamburg-Bergedorf

(Sprawa C-218/10)

()

2010/C 221/25

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht Hamburg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: ADV Allround Vermittlungs AG in Liquidation

Strona pozwana: Finanzamt Hamburg-Bergedorf

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 9 ust. 2 lit. e) tiret szóste szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (1) (zwanej dalej: „dyrektywą 77/388”) [następnie art. 56 ust. 1 lit. f) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w wersji obowiązującej do dnia 31 grudnia 2009 r., zwanej dalej: „dyrektywą 2006/112”] należy interpretować w ten sposób, że „zapewnienie personelu” obejmuje również zapewnienie personelu samodzielnie wykonującego działalność, który nie jest zatrudniony przez świadczącego usługę przedsiębiorcę? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 9 ust. 2 lit. e) tiret szóste szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (1) (zwanej dalej: „dyrektywą 77/388”) [następnie art. 56 ust. 1 lit. f) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w wersji obowiązującej do dnia 31 grudnia 2009 r., zwanej dalej: „dyrektywą 2006/112”] należy interpretować w ten sposób, że „zapewnienie personelu” obejmuje również zapewnienie personelu samodzielnie wykonującego działalność, który nie jest zatrudniony przez świadczącego usługę przedsiębiorcę?

| 2) | Czy art. 17 ust. 1, ust. 2 lit. a), ust. 3 lit. a) i art. 18 ust. 1 lit. a) [obecnie art. 167, art. 168 lit. a), art. 169 lit. a) i art. 178 lit. a) dyrektywy 2006/112] należy interpretować w ten sposób, że w krajowym prawie proceduralnym należy przyjąć rozwiązania pozwalające na takie samo traktowanie opodatkowania i obowiązku podatkowego tej samej usługi w przypadku tak przedsiębiorcy świadczącego usługę jak i przedsiębiorcy będącego odbiorcą usługi nawet jeżeli przedsiębiorstwa te podlegają właściwości różnych organów podatkowych? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 17 ust. 1, ust. 2 lit. a), ust. 3 lit. a) i art. 18 ust. 1 lit. a) [obecnie art. 167, art. 168 lit. a), art. 169 lit. a) i art. 178 lit. a) dyrektywy 2006/112] należy interpretować w ten sposób, że w krajowym prawie proceduralnym należy przyjąć rozwiązania pozwalające na takie samo traktowanie opodatkowania i obowiązku podatkowego tej samej usługi w przypadku tak przedsiębiorcy świadczącego usługę jak i przedsiębiorcy będącego odbiorcą usługi nawet jeżeli przedsiębiorstwa te podlegają właściwości różnych organów podatkowych?

W razie udzielenia na pytanie drugie odpowiedzi twierdzącej:

| 3) | Czy art. 17 ust. 1, ust. 2 lit. a), ust. 3 lit. a) i art. 18 ust. 1 lit. a) [obecnie art. 167, art. 168 lit. a), art. 169 lit. a) i art. 178 lit. a) dyrektywy 2006/112] należy interpretować w ten sposób, że termin na odliczenie przez usługobiorcę podatku za otrzymaną usługę nie może upłynąć przez wydaniem prawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie opodatkowania i obowiązku podatkowego przedsiębiorcy świadczącego usługę? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 17 ust. 1, ust. 2 lit. a), ust. 3 lit. a) i art. 18 ust. 1 lit. a) [obecnie art. 167, art. 168 lit. a), art. 169 lit. a) i art. 178 lit. a) dyrektywy 2006/112] należy interpretować w ten sposób, że termin na odliczenie przez usługobiorcę podatku za otrzymaną usługę nie może upłynąć przez wydaniem prawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie opodatkowania i obowiązku podatkowego przedsiębiorcy świadczącego usługę?

---

(1)  Dz. U. L 145, s. 1.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/16 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Baden-Baden (Niemcy) w dniu 10 maja 2010 r. — postępowanie karne przeciwko Leo Apeltowi

(Sprawa C-224/10)

()

2010/C 221/26

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Landgericht Baden-Baden

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Staatsanwaltschaft Baden-Baden

Strona pozwana: Leo Apelt

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy państwo członkowskie uprawnione jest — z uwzględnieniem art. 5 ust. 1 lit. a) dyrektywy 91/439/EWG, zgodnie z którym prawo jazdy kategorii D wydaje się tylko kierowcom, którzy mają już prawo jazdy kategorii B — zgodnie z art. 1 oraz art. 8 ust. 2 i 4 tej samej dyrektywy do odmowy uznania ważności wystawionego przez inne państwo członkowskie prawa jazdy obejmującego uprawnienia kategorii B i D — w szczególności w odniesieniu do kategorii D — jeśli posiadaczowi tego prawa jazdy uprawnienie kategorii B zostało wydane przed dokonanym w tym pierwszym państwie członkowskim sądowym cofnięciem uprawnień do kierowania pojazdami, natomiast uprawnienie kategorii D zostało mu wydane dopiero po sądowym cofnięciu oraz po upływie związanego z tym cofnięciem okresu zakazu ubiegania się o nowe prawo jazdy? |
| --- | --- |

1)

Czy państwo członkowskie uprawnione jest — z uwzględnieniem art. 5 ust. 1 lit. a) dyrektywy 91/439/EWG, zgodnie z którym prawo jazdy kategorii D wydaje się tylko kierowcom, którzy mają już prawo jazdy kategorii B — zgodnie z art. 1 oraz art. 8 ust. 2 i 4 tej samej dyrektywy do odmowy uznania ważności wystawionego przez inne państwo członkowskie prawa jazdy obejmującego uprawnienia kategorii B i D — w szczególności w odniesieniu do kategorii D — jeśli posiadaczowi tego prawa jazdy uprawnienie kategorii B zostało wydane przed dokonanym w tym pierwszym państwie członkowskim sądowym cofnięciem uprawnień do kierowania pojazdami, natomiast uprawnienie kategorii D zostało mu wydane dopiero po sądowym cofnięciu oraz po upływie związanego z tym cofnięciem okresu zakazu ubiegania się o nowe prawo jazdy?

| 2) | W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej:
  Czy pierwsze z wymienionych państw członkowskich może odmówić uznania wymienionego prawa jazdy — w szczególności w odniesieniu do uprawnienia kategorii D — na podstawie art. 11 ust. 4 dyrektywy 2006/126/WE, zgodnie z którym państwo członkowskie odmawia uznania ważności jakiegokolwiek prawa jazdy wydanego przez inne państwo członkowskie osobie, której prawo jazdy podlega cofnięciu na terytorium pierwszego z wymienionych państw członkowskich, jeśli uprawnienie kategorii B zostało przyznane w dniu 1 marca 2006 r., zaś uprawnienie kategorii D w dniu 30 kwietnia 2007 r., a prawo jazdy zostało wydane w tym ostatnim dniu? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej:

Czy pierwsze z wymienionych państw członkowskich może odmówić uznania wymienionego prawa jazdy — w szczególności w odniesieniu do uprawnienia kategorii D — na podstawie art. 11 ust. 4 dyrektywy 2006/126/WE, zgodnie z którym państwo członkowskie odmawia uznania ważności jakiegokolwiek prawa jazdy wydanego przez inne państwo członkowskie osobie, której prawo jazdy podlega cofnięciu na terytorium pierwszego z wymienionych państw członkowskich, jeśli uprawnienie kategorii B zostało przyznane w dniu 1 marca 2006 r., zaś uprawnienie kategorii D w dniu 30 kwietnia 2007 r., a prawo jazdy zostało wydane w tym ostatnim dniu?

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/17 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sozialgericht Nürnberg (Niemcy) w dniu 10 maja 2010 r. — Juan Perez Garcia, Jose Arias Neira, Fernando Barrera Castro, Dolores Verdun Espinosa jako następczyni prawna Jose Bernala Fernandeza przeciwko Familienkasse Nürnberg

(Sprawa C-225/10)

()

2010/C 221/27

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Sozialgericht Nürnberg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Juan Perez Garcia, Jose Arias Neira, Fernando Barrera Castro, Dolores Verdun Espinosa jako następczyni prawna Jose Bernala Fernandeza

Strona pozwana: Familienkasse Nürnberg

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy wykładni art. 77 ust. 2 lit. b) ppkt (i) rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (1) należy dokonywać w taki sposób, że zasiłki rodzinne dla osób pobierających świadczenia emerytalne, z tytułu inwalidztwa, z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej zgodnie z ustawodawstwem kilku państw członkowskich (tzw. podwójni albo wielokrotni emeryci lub renciści) i których roszczenie o rentę lub emeryturę należne jest na podstawie ustawodawstwa dawnego państwa zatrudnienia (tzw. wewnątrzkrajowe roszczenie o rentę lub emeryturę) nie muszą być przyznawane przez dawne państwo zatrudnienia, jeżeli w państwie zamieszkania przewidziane jest wprawdzie porównywalne wyższe świadczenie, lecz nie da się ono pogodzić z innym świadczeniem, na które zdecydował się zainteresowany w związku z możliwością dokonania wyboru? |
| --- | --- |

1)

Czy wykładni art. 77 ust. 2 lit. b) ppkt (i) rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (1) należy dokonywać w taki sposób, że zasiłki rodzinne dla osób pobierających świadczenia emerytalne, z tytułu inwalidztwa, z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej zgodnie z ustawodawstwem kilku państw członkowskich (tzw. podwójni albo wielokrotni emeryci lub renciści) i których roszczenie o rentę lub emeryturę należne jest na podstawie ustawodawstwa dawnego państwa zatrudnienia (tzw. wewnątrzkrajowe roszczenie o rentę lub emeryturę) nie muszą być przyznawane przez dawne państwo zatrudnienia, jeżeli w państwie zamieszkania przewidziane jest wprawdzie porównywalne wyższe świadczenie, lecz nie da się ono pogodzić z innym świadczeniem, na które zdecydował się zainteresowany w związku z możliwością dokonania wyboru?

| 2) | Czy wykładni art. 78 ust. 2 lit. b) ppkt (i) rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 należy dokonywać w taki sposób, że zasiłki rodzinne dla sierot po zmarłym pracowniku lub po prowadzącym działalność gospodarczą, który podlegał ustawodawstwu kilku państw członkowskich, i w przypadku których fikcyjne roszczenie o zasiłek dla sierot należne jest na podstawie ustawodawstwa dawnego państwa zatrudnienia (potencjalne wewnątrzkrajowe roszczenie o rentę lub emeryturę) nie muszą być przyznawane przez dawne państwo zatrudnienia, jeżeli w państwie zamieszkania przewidziane jest wprawdzie porównywalne wyższe świadczenie, lecz nie da się ono pogodzić z innym świadczeniem, na które zdecydował się zainteresowany w związku z możliwością dokonania wyboru? |
| --- | --- |

2)

Czy wykładni art. 78 ust. 2 lit. b) ppkt (i) rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 należy dokonywać w taki sposób, że zasiłki rodzinne dla sierot po zmarłym pracowniku lub po prowadzącym działalność gospodarczą, który podlegał ustawodawstwu kilku państw członkowskich, i w przypadku których fikcyjne roszczenie o zasiłek dla sierot należne jest na podstawie ustawodawstwa dawnego państwa zatrudnienia (potencjalne wewnątrzkrajowe roszczenie o rentę lub emeryturę) nie muszą być przyznawane przez dawne państwo zatrudnienia, jeżeli w państwie zamieszkania przewidziane jest wprawdzie porównywalne wyższe świadczenie, lecz nie da się ono pogodzić z innym świadczeniem, na które zdecydował się zainteresowany w związku z możliwością dokonania wyboru?

| 3) | Czy ma to także zastosowanie dla świadczenia na podstawie art. 77 lub art. 78 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71, którego przyznanie z zasady przewidziane jest w państwie zamieszkania dzieci, jednak odnośnie tego świadczenia nie ma możliwości wyboru? |
| --- | --- |

3)

Czy ma to także zastosowanie dla świadczenia na podstawie art. 77 lub art. 78 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71, którego przyznanie z zasady przewidziane jest w państwie zamieszkania dzieci, jednak odnośnie tego świadczenia nie ma możliwości wyboru?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) NR 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie; Dz.U. L 149, s. 2

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/17 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Nanterre (Francja) w dniu 12 maja 2010 r. — Société Tereos — Union de coopératives agricoles à capital variable przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers

(Sprawa C-234/10)

()

2010/C 221/28

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Tribunal de grande instance de Nanterre

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Société Tereos — Union de coopératives agricoles à capital variable

Strona pozwana: Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy wykładni art. 15 ust. 1 lit. d) rozporządzenia nr 1260/2001 (1) należy dokonywać w ten sposób, że, w celu obliczenia średniej straty, należy, w odniesieniu do wszystkich wywożonych kategorii cukru, podzielić sumę rzeczywistych wydatków przez sumę wywiezionych ilości, niezależnie od tego, czy w odniesieniu do tych ilości rzeczywiście zostały wypłacone refundacje wywozowe? |
| --- | --- |

1)

Czy wykładni art. 15 ust. 1 lit. d) rozporządzenia nr 1260/2001 (1) należy dokonywać w ten sposób, że, w celu obliczenia średniej straty, należy, w odniesieniu do wszystkich wywożonych kategorii cukru, podzielić sumę rzeczywistych wydatków przez sumę wywiezionych ilości, niezależnie od tego, czy w odniesieniu do tych ilości rzeczywiście zostały wypłacone refundacje wywozowe?

| 2) | Czy rozporządzenie nr 1193/2009 (2) jest nieważne w związku z art. 15 rozporządzenia Rady 1260/2001 w zakresie, jakim ustalona w nim została wysokość dotyczącej cukru opłaty produkcyjnej obliczanej na podstawie średniej straty, w ramach której obliczania dokonuje się, w zakresie dotyczącym cukru wywiezionego w postaci produktów przetworzonych, przemnożenia jednostkowej kwoty związanej z tymi produktami refundacji wywozowej przez łączną wielkość wywozu, wliczając w to ilości wywiezione bez pobrania tej refundacji, a nie -— podzielenia rzeczywiście poniesionych wydatków przez łączną sumę wywiezionych ilości, niezależnie od tego, czy wywozowi temu towarzyszyło pobranie refundacji? |
| --- | --- |

2)

Czy rozporządzenie nr 1193/2009 (2) jest nieważne w związku z art. 15 rozporządzenia Rady 1260/2001 w zakresie, jakim ustalona w nim została wysokość dotyczącej cukru opłaty produkcyjnej obliczanej na podstawie średniej straty, w ramach której obliczania dokonuje się, w zakresie dotyczącym cukru wywiezionego w postaci produktów przetworzonych, przemnożenia jednostkowej kwoty związanej z tymi produktami refundacji wywozowej przez łączną wielkość wywozu, wliczając w to ilości wywiezione bez pobrania tej refundacji, a nie -— podzielenia rzeczywiście poniesionych wydatków przez łączną sumę wywiezionych ilości, niezależnie od tego, czy wywozowi temu towarzyszyło pobranie refundacji?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (Dz.U. L 178, s. 1)

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1193/2009 z dnia 3 listopada 2009 r. dokonujące sprostowania rozporządzeń (WE) nr 1762/2003, (WE) nr 1775/2004, (WE) nr 1686/2005 i (WE) nr 164/2007 oraz ustalające wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na lata gospodarcze 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006 (Dz.U. L 321, s. 1)

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/18 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 14 maja 2010 r. — Cathy Schulz-Delzers, Pascal Schulz przeciwko Finanzamt Stuttgart III

(Sprawa C-240/10)

()

2010/C 221/29

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht Baden-Württemberg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Cathy Schulz-Delzers, Pascal Schulz

Strona pozwana: Finanzamt Stuttgart III

Pytania prejudycjalne

| 1) | a) | Czy § 3 pkt 64 Einkommensteuergesetz (ustawy o podatku dochodowym) w brzmieniu obowiązującym w latach 2005 i 2006 jest zgodny ze swobodą przepływu pracowników zgodnie z art. 45 w brzmieniu „Wersji skonsolidowanej Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej” — TFUE (dawniej art. 39 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską — WE)? |
| --- | --- | --- |

1)

a)

Czy § 3 pkt 64 Einkommensteuergesetz (ustawy o podatku dochodowym) w brzmieniu obowiązującym w latach 2005 i 2006 jest zgodny ze swobodą przepływu pracowników zgodnie z art. 45 w brzmieniu „Wersji skonsolidowanej Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej” — TFUE (dawniej art. 39 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską — WE)?

| b) | Czy § 3 pkt 64 Einkommensteuergesetz w brzmieniu obowiązującym w latach 2005 i 2006 stanowi zakazaną na podstawie art. 18 TFUE (dawniej art. 12 WE) ukrytą dyskryminację ze względu na przynależność państwową? |
| --- | --- |

b)

Czy § 3 pkt 64 Einkommensteuergesetz w brzmieniu obowiązującym w latach 2005 i 2006 stanowi zakazaną na podstawie art. 18 TFUE (dawniej art. 12 WE) ukrytą dyskryminację ze względu na przynależność państwową?

| 2) | W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej: Czy § 3 pkt 64 Einkommensteuergesetz w brzmieniu obowiązującym w latach 2005 i 2006 jest zgodny ze swobodą przemieszczania się obywateli Unii, która wynika z art. 21 TFUE (art. 18 WE)? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej: Czy § 3 pkt 64 Einkommensteuergesetz w brzmieniu obowiązującym w latach 2005 i 2006 jest zgodny ze swobodą przemieszczania się obywateli Unii, która wynika z art. 21 TFUE (art. 18 WE)?

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/18 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg (Austria) w dniu 17 maja 2010 r. — Harald Jung i Gerald Hellweger przeciwko Magistrat der Stadt Salzburg, przy udziale: Finanzamt Salzburg-Stadt

(Sprawa C-241/10)

()

2010/C 221/30

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Unäbhangiger Verwaltungssenat Salzburg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Harald Jung i Gerald Hellweger

Strona pozwana: Magistrat der Stadt Salzburg

Przy udziale: Finanzamt Salzburg-Stadt

Pytania prejudycjalne

Czy załącznik X: Wykaz, o którym mowa w artykule 24 Aktu Przystąpienia Republiki Węgierskiej do Unii Europejskiej (1. swobodny przepływ osób) (1) należy interpretować w ten sposób, że przekazania siły roboczej z Węgier do Austrii nie należy uważać za oddelegowanie pracowników a krajowe ograniczenia zatrudniania pracowników węgierskich w Austrii dotyczą również w tym samym stopniu pracowników węgierskich przekazanych przez węgierskie przedsiębiorstwa (i tam zatrudnionych w sposób zgodny z prawem) do Austrii?

---

(1)  Dz. U. 2003 L 236, s. 846.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/19 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/19

---

Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 2 marca 2010 r. w sprawie T-70/05 Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE przeciwko Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego (EMSA), wniesione w dniu 18 maja 2010 r. przez Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE

(Sprawa C-252/10 P)

()

2010/C 221/31

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (przedstawiciele: N. Korogiannakis, M. Dermitzakis, Δικηγόροι)

Druga strona postępowania: Europejska Agencja Bezpieczeństwa Morskiego (EMSA)

Żądania wnoszącej odwołanie

Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:

| — | uchylenie wyroku Sądu; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji EMSA o nieprzyjęciu oferty złożonej przez wnoszącą odwołanie w ramach postępowania przetargowego EMSA C-1/01/04, dotyczącego zamówienia pod tytułem „Zatwierdzenie SafeSeaNet i dalszy rozwój” oraz udzieleniu tego zamówienia innemu oferentowi; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji EMSA o nieprzyjęciu oferty złożonej przez wnoszącą odwołanie w ramach postępowania przetargowego EMSA C-1/01/04, dotyczącego zamówienia pod tytułem „Zatwierdzenie SafeSeaNet i dalszy rozwój” oraz udzieleniu tego zamówienia innemu oferentowi;

| — | obciążenie EMSA kosztami poniesionymi przez wnoszącą odwołanie w związku z postępowaniem przed Sądem, także w razie oddalenia niniejszego odwołania oraz kosztami niniejszego postępowania odwoławczego w razie uwzględnienia odwołania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EMSA kosztami poniesionymi przez wnoszącą odwołanie w związku z postępowaniem przed Sądem, także w razie oddalenia niniejszego odwołania oraz kosztami niniejszego postępowania odwoławczego w razie uwzględnienia odwołania.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie twierdzi, że zaskarżony wyrok powinien być uchylony z następujących powodów:

| | Po pierwsze, wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd naruszył prawo dokonując błędnej wykładni rozporządzenia finansowego (1), przepisów wykonawczych i dyrektywy 92/50 (2), a w szczególności art. 97 rozporządzenia finansowego, art. 138 przepisów wykonawczych i art. 17 ust. 1 dyrektywy 92/50. |
| --- | --- |

Po pierwsze, wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd naruszył prawo dokonując błędnej wykładni rozporządzenia finansowego (1), przepisów wykonawczych i dyrektywy 92/50 (2), a w szczególności art. 97 rozporządzenia finansowego, art. 138 przepisów wykonawczych i art. 17 ust. 1 dyrektywy 92/50.

| | Po drugie, wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd naruszył prawo orzekając w pkt 178 wyroku, że skoro Evropaïki Dynamiki dysponowała pogłębioną znajomością specyfikacji istotnych warunków zamówienia, była w stanie wywnioskować zalety wybranej oferty. Sąd wydaje się przyznawać pośrednio, że informacje dostarczone przez instytucję zamawiającą były ograniczone. Jednakże zamiast stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji Sąd przedstawił nową i całkowicie błędną wykładnię obowiązku uzasadnienia, wiążąc go z osobistymi cechami adresata tej decyzji. Ponadto założenie Sądu jest błędne, ponieważ wnosząca odwołanie nie była w stanie (i nadal nie jest w stanie) zrozumieć zalet (jeśli takie były) wybranej oferty, tym bardziej że Sąd nie uzasadnił w wystarczającym stopniu swego wyroku, wskazując wyraźnie te zalety. |
| --- | --- |

Po drugie, wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd naruszył prawo orzekając w pkt 178 wyroku, że skoro Evropaïki Dynamiki dysponowała pogłębioną znajomością specyfikacji istotnych warunków zamówienia, była w stanie wywnioskować zalety wybranej oferty. Sąd wydaje się przyznawać pośrednio, że informacje dostarczone przez instytucję zamawiającą były ograniczone. Jednakże zamiast stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji Sąd przedstawił nową i całkowicie błędną wykładnię obowiązku uzasadnienia, wiążąc go z osobistymi cechami adresata tej decyzji. Ponadto założenie Sądu jest błędne, ponieważ wnosząca odwołanie nie była w stanie (i nadal nie jest w stanie) zrozumieć zalet (jeśli takie były) wybranej oferty, tym bardziej że Sąd nie uzasadnił w wystarczającym stopniu swego wyroku, wskazując wyraźnie te zalety.

| | Po trzecie, wnosząca odwołanie podnosi, że wydaje się, iż Sąd naruszył prawo orzekając w związku z zarzutem opartym na oczywistym błędzie w ocenie, że wnosząca odwołanie ograniczyła argumenty do ogólnych twierdzeń i w rezultacie nie wykazała czy i w jaki sposób zarzucane błędy wpływają na końcową ocenę ofert. Sąd wydaje się zaprzeczać samemu sobie oddalając zarzut oparty na brakach w uzasadnieniu, wymagając jednocześnie, aby Evropaïki Dynamiki wykazała „szczegółowo”, w jakim zakresie zarzucane błędy występują w ocenie komitetu oceniającego. |
| --- | --- |

Po trzecie, wnosząca odwołanie podnosi, że wydaje się, iż Sąd naruszył prawo orzekając w związku z zarzutem opartym na oczywistym błędzie w ocenie, że wnosząca odwołanie ograniczyła argumenty do ogólnych twierdzeń i w rezultacie nie wykazała czy i w jaki sposób zarzucane błędy wpływają na końcową ocenę ofert. Sąd wydaje się zaprzeczać samemu sobie oddalając zarzut oparty na brakach w uzasadnieniu, wymagając jednocześnie, aby Evropaïki Dynamiki wykazała „szczegółowo”, w jakim zakresie zarzucane błędy występują w ocenie komitetu oceniającego.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 248, s. 1).

(2)  Dyrektywa Rady 92/50/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. odnosząca się do koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na usługi (Dz.U. L 209, s. 1).

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/20 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/20

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León w dniu 25 maja 2010 r. — David Barcenilla Fernández przeciwko Gerardo García S.L.

(Sprawa C-256/10)

()

2010/C 221/32

Język postępowania: hiszpański

Sąd krajowy

Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: David Barcenilla Fernández.

Strona pozwana: Gerardo García S.L..

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 3, 5 ust. 2, 6 i 7 dyrektywy 2003/10/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że pracodawca, u którego dzienny poziom ekspozycji na hałas pracowników wynosi ponad 85 dB (mierzonej bez uwzględnienia skutków ochronników słuchu), spełnia obowiązki ustalone w ww. dyrektywie dotyczące materialnych warunków pracy poprzez wydanie owym pracownikom ochronników słuchu, które poprzez osiągnięty dzięki nim poziom tłumienia, spowodują obniżenie dziennej ekspozycji na hałas tych pracowników poniżej 80 dB? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 3, 5 ust. 2, 6 i 7 dyrektywy 2003/10/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że pracodawca, u którego dzienny poziom ekspozycji na hałas pracowników wynosi ponad 85 dB (mierzonej bez uwzględnienia skutków ochronników słuchu), spełnia obowiązki ustalone w ww. dyrektywie dotyczące materialnych warunków pracy poprzez wydanie owym pracownikom ochronników słuchu, które poprzez osiągnięty dzięki nim poziom tłumienia, spowodują obniżenie dziennej ekspozycji na hałas tych pracowników poniżej 80 dB?

| 2) | Czy art. 5 ust. 2 dyrektywy 2003/10/WE należy interpretować w ten sposób, że „program środków technicznych i/lub organizacyjnych”, który powinien zostać przyjęty przez pracodawcę, u którego dzienny poziom ekspozycji pracowników na hałas wynosi ponad 85 dB (mierzonej bez uwzględnienia skutków ochronników słuchu), ma na celu zmniejszenie poziomu ekspozycji na hałas poniżej 85 dB? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 5 ust. 2 dyrektywy 2003/10/WE należy interpretować w ten sposób, że „program środków technicznych i/lub organizacyjnych”, który powinien zostać przyjęty przez pracodawcę, u którego dzienny poziom ekspozycji pracowników na hałas wynosi ponad 85 dB (mierzonej bez uwzględnienia skutków ochronników słuchu), ma na celu zmniejszenie poziomu ekspozycji na hałas poniżej 85 dB?

| 3) | W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, czy należy przyjąć, że sprzeczne z dyrektywą 2003/10/WE są krajowy przepis lub krajową praktyka sądowa, które zwalniają pracodawcę z obowiązku zapłaty odszkodowania pieniężnego, które co do zasady powinno zostać zapłacone pracownikom, których dotyczą dzienne poziomy ekspozycji na hałas wyższe od 85 dB, z uwagi na wydanie tym pracownikom ochronników słuchu, których skutek tłumiący powoduje, że dzienna ekspozycja wynosi mniej niż 80 dB? |
| --- | --- |

3)

W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, czy należy przyjąć, że sprzeczne z dyrektywą 2003/10/WE są krajowy przepis lub krajową praktyka sądowa, które zwalniają pracodawcę z obowiązku zapłaty odszkodowania pieniężnego, które co do zasady powinno zostać zapłacone pracownikom, których dotyczą dzienne poziomy ekspozycji na hałas wyższe od 85 dB, z uwagi na wydanie tym pracownikom ochronników słuchu, których skutek tłumiący powoduje, że dzienna ekspozycja wynosi mniej niż 80 dB?

---

(1)  Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (hałasem) (Siedemnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (Dz.U. L 42, s. 38).

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/20 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/20

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Dâmbovița (Rumunia) w dniu 25 maja 2010 r. — Grigore Nicușor przeciwko Regia Națională a Pădurilor Romsilva — Direcția Silvică București

(Sprawa C-258/10)

()

2010/C 221/33

Język postępowania: rumuński

Sąd krajowy

Tribunal Dâmbovița

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Grigore Nicușor

Strona pozwana: Regia Națională a Pădurilor — Romsilva — Direcția Silvică București (krajowy urząd lasów Romsilva, dyrekcja w Bukareszcie)

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy okres, w którym strażnik leśny, pracujący zgodnie z umową o pracę w wymiarze ośmiu godzinny na dobę, ma obowiązek zagwarantowania ochrony określonego obrębu leśnego, za który stosownie do okoliczności ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną, majątkową, administracyjną lub karną, w zakresie szkód powstałych w podlegającym mu obrębie leśnym, niezależnie od chwili ich powstania, stanowi „czas pracy” w rozumieniu art. 2 pkt 1 dyrektywy 2003/88/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy. |
| --- | --- |

1)

Czy okres, w którym strażnik leśny, pracujący zgodnie z umową o pracę w wymiarze ośmiu godzinny na dobę, ma obowiązek zagwarantowania ochrony określonego obrębu leśnego, za który stosownie do okoliczności ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną, majątkową, administracyjną lub karną, w zakresie szkód powstałych w podlegającym mu obrębie leśnym, niezależnie od chwili ich powstania, stanowi „czas pracy” w rozumieniu art. 2 pkt 1 dyrektywy 2003/88/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy.

| 2) | Czy odpowiedź na pytanie pierwsze będzie inna, jeżeli strażnik leśny posiada służbowe mieszkania w podlegającym mu obrębie leśnym. |
| --- | --- |

2)

Czy odpowiedź na pytanie pierwsze będzie inna, jeżeli strażnik leśny posiada służbowe mieszkania w podlegającym mu obrębie leśnym.

| 3) | Czy naruszone zostały przepisy art. 6 dyrektywy 2003/88/WE, zatytułowanego „maksymalny tygodniowy wymiar czasu pracy”, w przypadku w którym mimo iż umowa o pracę przewiduje 40 godzinny tydzień pracy oraz maksymalnie 8 godzinny dzień pracy, strażnik leśny w rzeczywistości, zgodnie z obowiązkami przewidzianymi w ustawie, ma zapewnić ciągłą ochronę podlegającego mu obrębu leśnego. |
| --- | --- |

3)

Czy naruszone zostały przepisy art. 6 dyrektywy 2003/88/WE, zatytułowanego „maksymalny tygodniowy wymiar czasu pracy”, w przypadku w którym mimo iż umowa o pracę przewiduje 40 godzinny tydzień pracy oraz maksymalnie 8 godzinny dzień pracy, strażnik leśny w rzeczywistości, zgodnie z obowiązkami przewidzianymi w ustawie, ma zapewnić ciągłą ochronę podlegającego mu obrębu leśnego.

| 4) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy pracodawca ma obowiązek wypłacić pracownikowi wynagrodzenie lub odpowiednie uposażenie za czas, w którym strażnik jest zobowiązany zapewnić ochronę lasu. |
| --- | --- |

4)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy pracodawca ma obowiązek wypłacić pracownikowi wynagrodzenie lub odpowiednie uposażenie za czas, w którym strażnik jest zobowiązany zapewnić ochronę lasu.

| 5) | W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze, jakie przepisy prawne znajdują zastosowanie w odniesieniu do czasu, w którym strażnik leśny jest odpowiedzialny za ochronę podlegającego mu obrębu leśnego. |
| --- | --- |

5)

W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze, jakie przepisy prawne znajdują zastosowanie w odniesieniu do czasu, w którym strażnik leśny jest odpowiedzialny za ochronę podlegającego mu obrębu leśnego.

---

(1)  Dz.U. L 299, s. 9.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/21 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/21

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León w dniu 25 maja 2010 r. — Pedro Antonio Macedo Lozano przeciwko Gerardo García S.L.

(Sprawa C-261/10)

()

2010/C 221/34

Język postępowania: hiszpański

Sąd krajowy

Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Pedro Antonio Macedo Lozano

Strona pozwana: Gerardo García S.L..

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 3, 5 ust. 2, 6 i 7 dyrektywy 2003/10/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że pracodawca, u którego dzienny poziom ekspozycji na hałas pracowników wynosi ponad 85 dB (mierzonej bez uwzględnienia skutków ochronników słuchu), spełnia obowiązki ustalone w ww. dyrektywie dotyczące materialnych warunków pracy poprzez wydanie owym pracownikom ochronników słuchu, które poprzez osiągnięty dzięki nim poziom tłumienia, spowodują obniżenie dziennej ekspozycji na hałas tych pracowników poniżej 80 dB? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 3, 5 ust. 2, 6 i 7 dyrektywy 2003/10/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że pracodawca, u którego dzienny poziom ekspozycji na hałas pracowników wynosi ponad 85 dB (mierzonej bez uwzględnienia skutków ochronników słuchu), spełnia obowiązki ustalone w ww. dyrektywie dotyczące materialnych warunków pracy poprzez wydanie owym pracownikom ochronników słuchu, które poprzez osiągnięty dzięki nim poziom tłumienia, spowodują obniżenie dziennej ekspozycji na hałas tych pracowników poniżej 80 dB?

| 2) | Czy art. 5 ust. 2 dyrektywy 2003/10/WE należy interpretować w ten sposób, że „program środków technicznych i/lub organizacyjnych”, który powinien zostać przyjęty przez pracodawcę, u którego dzienny poziom ekspozycji pracowników na hałas wynosi ponad 85 dB (mierzonej bez uwzględnienia skutków ochronników słuchu), ma na celu zmniejszenie poziomu ekspozycji na hałas poniżej 85 dB? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 5 ust. 2 dyrektywy 2003/10/WE należy interpretować w ten sposób, że „program środków technicznych i/lub organizacyjnych”, który powinien zostać przyjęty przez pracodawcę, u którego dzienny poziom ekspozycji pracowników na hałas wynosi ponad 85 dB (mierzonej bez uwzględnienia skutków ochronników słuchu), ma na celu zmniejszenie poziomu ekspozycji na hałas poniżej 85 dB?

| 3) | W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, czy należy przyjąć, że sprzeczne z dyrektywą 2003/10/WE są krajowy przepis lub krajową praktyka sądowa, które zwalniają pracodawcę z obowiązku zapłaty odszkodowania pieniężnego, które co do zasady powinno zostać zapłacone pracownikom, których dotyczą dzienne poziomy ekspozycji na hałas wyższe od 85 dB, z uwagi na wydanie tym pracownikom ochronników słuchu, których skutek tłumiący powoduje, że dzienna ekspozycja wynosi mniej niż 80 dB? |
| --- | --- |

3)

W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, czy należy przyjąć, że sprzeczne z dyrektywą 2003/10/WE są krajowy przepis lub krajową praktyka sądowa, które zwalniają pracodawcę z obowiązku zapłaty odszkodowania pieniężnego, które co do zasady powinno zostać zapłacone pracownikom, których dotyczą dzienne poziomy ekspozycji na hałas wyższe od 85 dB, z uwagi na wydanie tym pracownikom ochronników słuchu, których skutek tłumiący powoduje, że dzienna ekspozycja wynosi mniej niż 80 dB?

---

(1)  Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (hałasem) (Siedemnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (Dz.U. L 42, s. 38).

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/21 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/21

---

Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii

(Sprawa C-265/10)

()

2010/C 221/35

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Olivier i M. van Beek, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Belgii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając wszelkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zapewnienia wykonania kar stosowanych w przypadku naruszeń przepisów rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE, a w każdym razie nie podając tych przepisów do wiadomości Komisji, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 126 wspomnianego rozporządzenia (WE) nr 1907/2006; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając wszelkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zapewnienia wykonania kar stosowanych w przypadku naruszeń przepisów rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE, a w każdym razie nie podając tych przepisów do wiadomości Komisji, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 126 wspomnianego rozporządzenia (WE) nr 1907/2006;

| — | obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zważywszy na to, że Królestwo Belgii nie ustanowiło przepisów zapewniających wykonanie kar w przypadku naruszeń przepisów rozporządzenia REACH, które powinny były wejść w życie najpóźniej w dniu 1 grudnia 2008 r., a w każdym razie nie podała tych przepisów do wiadomości Komisji, ta ostatnia wyciąga stąd wniosek, że Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 126 wspomnianego rozporządzenia.

---

(1)  Dz.U. L 396, s. 1

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/22 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/22

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance de Namur (Belgia) w dniu 28 maja 2010 r. — André Rossius przeciwko państwu belgijskiemu — SPF Finances

(Sprawa C-267/10)

()

2010/C 221/36

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Tribunal de première instance de Namur

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: André Rossius

Strona pozwana: Państwo belgijskie — SPF Finances

Przypozwany: Państwo belgijskie — SPF Défense

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy następujące postanowienia prawa Unii Europejskiej:






  1) | art. 6 podpisanego dnia 13 grudnia 2007 r. traktatu z Lizbony zmieniającego Traktat o Unii Europejskiej podpisany w Maastricht dnia 7 lutego 1992 r., który wszedł w życie w dniu 1 grudnia 2009 r. i zgodnie z którym „Unia uznaje prawa, wolności i zasady określone w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej z 7 grudnia 2000 roku, w brzmieniu dostosowanym 12 grudnia 2007 roku w Strasburgu, która ma taką samą moc prawną jak traktaty. [...]”; i |
| --- | --- | --- |

1)

Czy następujące postanowienia prawa Unii Europejskiej:

1)

art. 6 podpisanego dnia 13 grudnia 2007 r. traktatu z Lizbony zmieniającego Traktat o Unii Europejskiej podpisany w Maastricht dnia 7 lutego 1992 r., który wszedł w życie w dniu 1 grudnia 2009 r. i zgodnie z którym „Unia uznaje prawa, wolności i zasady określone w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej z 7 grudnia 2000 roku, w brzmieniu dostosowanym 12 grudnia 2007 roku w Strasburgu, która ma taką samą moc prawną jak traktaty. [...]”; i

| 2) | art. 35 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (1), zgodnie z którym „Każdy ma prawo dostępu do profilaktycznej opieki zdrowotnej i prawo do korzystania z leczenia [...]. Przy określaniu i urzeczywistnianiu wszystkich polityk i działań Unii zapewnia się wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego.”; |
| --- | --- |

2)

art. 35 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (1), zgodnie z którym „Każdy ma prawo dostępu do profilaktycznej opieki zdrowotnej i prawo do korzystania z leczenia [...]. Przy określaniu i urzeczywistnianiu wszystkich polityk i działań Unii zapewnia się wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego.”;

interpretowane zgodnie z podstawowymi zasadami, na których opiera się Unia Europejska, takimi jak przywołane w preambule traktatu z Lizbony,

stoją na przeszkodzie utrzymywaniu przez państwo członkowskie, w niniejszym przypadku Belgię, na jego terytorium, wytwarzania, przywozu, promocji i sprzedaży przetworzonego tytoniu do palenia, oficjalnie uznanego przez to państwo za silnie szkodliwy dla zdrowia jego użytkowników i określonego jako przyczyna licznych upośledzających chorób i licznych przedwczesnych zgonów, co powinno logicznie uzasadniać ich zakaz?

| 2) | Czy następujące postanowienia prawa Unii Europejskiej:






  1) | art. 6 podpisanego dnia 13 grudnia 2007 r. traktatu z Lizbony zmieniającego Traktat o Unii Europejskiej podpisany w Maastricht dnia 7 lutego 1992 r., który wszedł w życie w dniu 1 grudnia 2009 r. i zgodnie z którym „Unia uznaje prawa, wolności i zasady określone w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej z 7 grudnia 2000 roku, w brzmieniu dostosowanym 12 grudnia 2007 roku w Strasburgu, która ma taką samą moc prawną jak traktaty. [...]”; i |
| --- | --- | --- |

2)

Czy następujące postanowienia prawa Unii Europejskiej:

1)

art. 6 podpisanego dnia 13 grudnia 2007 r. traktatu z Lizbony zmieniającego Traktat o Unii Europejskiej podpisany w Maastricht dnia 7 lutego 1992 r., który wszedł w życie w dniu 1 grudnia 2009 r. i zgodnie z którym „Unia uznaje prawa, wolności i zasady określone w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej z 7 grudnia 2000 roku, w brzmieniu dostosowanym 12 grudnia 2007 roku w Strasburgu, która ma taką samą moc prawną jak traktaty. [...]”; i

| 2) | art. 35 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, zgodnie z którym „Każdy ma prawo dostępu do profilaktycznej opieki zdrowotnej i prawo do korzystania z leczenia [...]. Przy określaniu i urzeczywistnianiu wszystkich polityk i działań Unii zapewnia się wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego.”; |
| --- | --- |

2)

art. 35 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, zgodnie z którym „Każdy ma prawo dostępu do profilaktycznej opieki zdrowotnej i prawo do korzystania z leczenia [...]. Przy określaniu i urzeczywistnianiu wszystkich polityk i działań Unii zapewnia się wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego.”;

interpretowane zgodnie z podstawowymi zasadami, na których opiera się Unia Europejska, takimi jak przywołane w preambule traktatu z Lizbony,

stoją na przeszkodzie temu, by następujące przepisy prawa belgijskiego:

| | Loi générale sur les douanes et accises (ustawa ogólna w sprawie ceł i akcyzy) skoordynowana zarządzeniem królewskim z dnia 18 lipca 1977 r. (Moniteur belge z dnia 21 września 1977 r.), utrzymana w mocy ustawą z dnia 6 lipca 1978 r. (art. 1) (Moniteur belge z dnia 12 sierpnia 1978 r.); |
| --- | --- |

Loi générale sur les douanes et accises (ustawa ogólna w sprawie ceł i akcyzy) skoordynowana zarządzeniem królewskim z dnia 18 lipca 1977 r. (Moniteur belge z dnia 21 września 1977 r.), utrzymana w mocy ustawą z dnia 6 lipca 1978 r. (art. 1) (Moniteur belge z dnia 12 sierpnia 1978 r.);

| | Loi du 10 juin 1997 relative au régime général, à la détention, à la circulation et aux contrôles des produits soumis à accise (ustawa z dnia 10 czerwca 1997 r. w sprawie posiadania, przepływu i kontroli produktów objętych akcyzą, Moniteur belge z dnia 1 sierpnia 1997 r.); |
| --- | --- |

Loi du 10 juin 1997 relative au régime général, à la détention, à la circulation et aux contrôles des produits soumis à accise (ustawa z dnia 10 czerwca 1997 r. w sprawie posiadania, przepływu i kontroli produktów objętych akcyzą, Moniteur belge z dnia 1 sierpnia 1997 r.);

| | Loi du 3 avril 1997 relative au régime fiscal des tabacs manufacturés (ustawa z dnia 3 kwietnia 1997 r. w sprawie opodatkowania tytoniu przetworzonego, Moniteur belge z dnia 1 sierpnia 1997 r.), zmieniona ustawą z dnia 26 listopada 2006 r. (Moniteur belge z dnia 8 grudnia 2006 r.); |
| --- | --- |

Loi du 3 avril 1997 relative au régime fiscal des tabacs manufacturés (ustawa z dnia 3 kwietnia 1997 r. w sprawie opodatkowania tytoniu przetworzonego, Moniteur belge z dnia 1 sierpnia 1997 r.), zmieniona ustawą z dnia 26 listopada 2006 r. (Moniteur belge z dnia 8 grudnia 2006 r.);

zezwalały państwu belgijskiemu na przyjęcie za podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym przetworzonego tytoniu do palenia, podczas gdy:

| | po pierwsze, państwo to uznaje oficjalnie te produkty za silnie szkodliwe dla zdrowia jego użytkowników i za przyczynę licznych upośledzających chorób i licznych przedwczesnych zgonów, co powinno logicznie uzasadniać ich eliminację; |
| --- | --- |

po pierwsze, państwo to uznaje oficjalnie te produkty za silnie szkodliwe dla zdrowia jego użytkowników i za przyczynę licznych upośledzających chorób i licznych przedwczesnych zgonów, co powinno logicznie uzasadniać ich eliminację;

| | po drugie, postępując w ten sposób, że daje pierwszeństwo wydajności podatkowej przed rzeczywistymi skutkami odstraszającymi, samo uniemożliwia przyjęcie środków pozwalających skutecznie doprowadzić do wyeliminowania tytoniu? |
| --- | --- |

po drugie, postępując w ten sposób, że daje pierwszeństwo wydajności podatkowej przed rzeczywistymi skutkami odstraszającymi, samo uniemożliwia przyjęcie środków pozwalających skutecznie doprowadzić do wyeliminowania tytoniu?

---

(1)  Dz.U. 2000, C 364, s. 1.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/23 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/23

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance de Namur (Belgia) w dniu 28 maja 2010 r. — Marc Collard przeciwko państwu belgijskiemu — SPF Finances

(Sprawa C-268/10)

()

2010/C 221/37

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Tribunal de première instance de Namur

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Marc Collard

Strona pozwana: Państwo belgijskie — SPF Finances

Przypozwany: Państwo belgijskie — SPF Défense

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy następujące postanowienia prawa Unii Europejskiej:






  1) | art. 6 podpisanego dnia 13 grudnia 2007 r. traktatu z Lizbony zmieniającego Traktat o Unii Europejskiej podpisany w Maastricht dnia 7 lutego 1992 r., który wszedł w życie w dniu 1 grudnia 2009 r. i zgodnie z którym „Unia uznaje prawa, wolności i zasady określone w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej z 7 grudnia 2000 roku, w brzmieniu dostosowanym 12 grudnia 2007 roku w Strasburgu, która ma taką samą moc prawną jak traktaty. [...]”; i |
| --- | --- | --- |

1)

Czy następujące postanowienia prawa Unii Europejskiej:

1)

art. 6 podpisanego dnia 13 grudnia 2007 r. traktatu z Lizbony zmieniającego Traktat o Unii Europejskiej podpisany w Maastricht dnia 7 lutego 1992 r., który wszedł w życie w dniu 1 grudnia 2009 r. i zgodnie z którym „Unia uznaje prawa, wolności i zasady określone w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej z 7 grudnia 2000 roku, w brzmieniu dostosowanym 12 grudnia 2007 roku w Strasburgu, która ma taką samą moc prawną jak traktaty. [...]”; i

| 2) | art. 35 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (1), zgodnie z którym „Każdy ma prawo dostępu do profilaktycznej opieki zdrowotnej i prawo do korzystania z leczenia [...]. Przy określaniu i urzeczywistnianiu wszystkich polityk i działań Unii zapewnia się wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego.”; |
| --- | --- |

2)

art. 35 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (1), zgodnie z którym „Każdy ma prawo dostępu do profilaktycznej opieki zdrowotnej i prawo do korzystania z leczenia [...]. Przy określaniu i urzeczywistnianiu wszystkich polityk i działań Unii zapewnia się wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego.”;

interpretowane zgodnie z podstawowymi zasadami, na których opiera się Unia Europejska, takimi jak przywołane w preambule traktatu z Lizbony,

stoją na przeszkodzie utrzymywaniu przez państwo członkowskie, w niniejszym przypadku Belgię, na jego terytorium, wytwarzania, przywozu, promocji i sprzedaży przetworzonego tytoniu do palenia, oficjalnie uznanego przez to państwo za silnie szkodliwy dla zdrowia jego użytkowników i określonego jako przyczyna licznych upośledzających chorób i licznych przedwczesnych zgonów, co powinno logicznie uzasadniać ich zakaz?

| 2) | Czy następujące postanowienia prawa Unii Europejskiej:






  1) | art. 6 podpisanego dnia 13 grudnia 2007 r. traktatu z Lizbony zmieniającego Traktat o Unii Europejskiej podpisany w Maastricht dnia 7 lutego 1992 r., który wszedł w życie w dniu 1 grudnia 2009 r. i zgodnie z którym „Unia uznaje prawa, wolności i zasady określone w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej z 7 grudnia 2000 roku, w brzmieniu dostosowanym 12 grudnia 2007 roku w Strasburgu, która ma taką samą moc prawną jak traktaty. [...]”; i |
| --- | --- | --- |

2)

Czy następujące postanowienia prawa Unii Europejskiej:

1)

art. 6 podpisanego dnia 13 grudnia 2007 r. traktatu z Lizbony zmieniającego Traktat o Unii Europejskiej podpisany w Maastricht dnia 7 lutego 1992 r., który wszedł w życie w dniu 1 grudnia 2009 r. i zgodnie z którym „Unia uznaje prawa, wolności i zasady określone w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej z 7 grudnia 2000 roku, w brzmieniu dostosowanym 12 grudnia 2007 roku w Strasburgu, która ma taką samą moc prawną jak traktaty. [...]”; i

| 2) | art. 35 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, zgodnie z którym „Każdy ma prawo dostępu do profilaktycznej opieki zdrowotnej i prawo do korzystania z leczenia [...]. Przy określaniu i urzeczywistnianiu wszystkich polityk i działań Unii zapewnia się wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego.”; |
| --- | --- |

2)

art. 35 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, zgodnie z którym „Każdy ma prawo dostępu do profilaktycznej opieki zdrowotnej i prawo do korzystania z leczenia [...]. Przy określaniu i urzeczywistnianiu wszystkich polityk i działań Unii zapewnia się wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego.”;

interpretowane zgodnie z podstawowymi zasadami, na których opiera się Unia Europejska, takimi jak przywołane w preambule traktatu z Lizbony,

stoją na przeszkodzie temu, by następujące przepisy prawa belgijskiego:

| | Loi générale sur les douanes et accises (ustawa ogólna w sprawie ceł i akcyzy) skoordynowana zarządzeniem królewskim z dnia 18 lipca 1977 r. (Moniteur belge z dnia 21 września 1977 r.), utrzymana w mocy ustawą z dnia 6 lipca 1978 r. (art. 1) (Moniteur belge z dnia 12 sierpnia 1978 r.); |
| --- | --- |

Loi générale sur les douanes et accises (ustawa ogólna w sprawie ceł i akcyzy) skoordynowana zarządzeniem królewskim z dnia 18 lipca 1977 r. (Moniteur belge z dnia 21 września 1977 r.), utrzymana w mocy ustawą z dnia 6 lipca 1978 r. (art. 1) (Moniteur belge z dnia 12 sierpnia 1978 r.);

| | Loi du 10 juin 1997 relative au régime général, à la détention, à la circulation et aux contrôles des produits soumis à accise (ustawa z dnia 10 czerwca 1997 r. w sprawie posiadania, przepływu i kontroli produktów objętych akcyzą, Moniteur belge z dnia 1 sierpnia 1997 r.); |
| --- | --- |

Loi du 10 juin 1997 relative au régime général, à la détention, à la circulation et aux contrôles des produits soumis à accise (ustawa z dnia 10 czerwca 1997 r. w sprawie posiadania, przepływu i kontroli produktów objętych akcyzą, Moniteur belge z dnia 1 sierpnia 1997 r.);

| | Loi du 3 avril 1997 relative au régime fiscal des tabacs manufacturés (ustawa z dnia 3 kwietnia 1997 r. w sprawie opodatkowania tytoniu przetworzonego, Moniteur belge z dnia 1 sierpnia 1997 r.), zmieniona ustawą z dnia 26 listopada 2006 r. (Moniteur belge z dnia 8 grudnia 2006 r.); |
| --- | --- |

Loi du 3 avril 1997 relative au régime fiscal des tabacs manufacturés (ustawa z dnia 3 kwietnia 1997 r. w sprawie opodatkowania tytoniu przetworzonego, Moniteur belge z dnia 1 sierpnia 1997 r.), zmieniona ustawą z dnia 26 listopada 2006 r. (Moniteur belge z dnia 8 grudnia 2006 r.);

zezwalały państwu belgijskiemu na przyjęcie za podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym przetworzonego tytoniu do palenia, podczas gdy:

| | po pierwsze, państwo to uznaje oficjalnie te produkty za silnie szkodliwe dla zdrowia jego użytkowników i za przyczynę licznych upośledzających chorób i licznych przedwczesnych zgonów, co powinno logicznie uzasadniać ich eliminację; |
| --- | --- |

po pierwsze, państwo to uznaje oficjalnie te produkty za silnie szkodliwe dla zdrowia jego użytkowników i za przyczynę licznych upośledzających chorób i licznych przedwczesnych zgonów, co powinno logicznie uzasadniać ich eliminację;

| | po drugie, postępując w ten sposób, że daje pierwszeństwo wydajności podatkowej przed rzeczywistymi skutkami odstraszającymi, samo uniemożliwia przyjęcie środków pozwalających skutecznie doprowadzić do wyeliminowania tytoniu? |
| --- | --- |

po drugie, postępując w ten sposób, że daje pierwszeństwo wydajności podatkowej przed rzeczywistymi skutkami odstraszającymi, samo uniemożliwia przyjęcie środków pozwalających skutecznie doprowadzić do wyeliminowania tytoniu?

---

(1)  Dz.U. 2000, C 364, s. 1.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/24 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/24

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal administratif de Montreuil (Francja) w dniu 28 maja 2010 r. — Société Accor Services France przeciwko Le Chèque Déjeuner CCR, Etablissement Public de Santé de Ville-Evrard

(Sprawa C-269/10)

()

2010/C 221/38

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Tribunal administratif de Montreuil

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Société Accor Services France

Strona pozwana: Le Chèque Déjeuner CCR, Etablissement Public de Santé de Ville-Evrard

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 53 code des marchés publics jest zgodny z przepisami dyrektywy 2004/18/WE z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usług (1) i z postanowieniami Traktatu o Unii Europejskiej? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 53 code des marchés publics jest zgodny z przepisami dyrektywy 2004/18/WE z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usług (1) i z postanowieniami Traktatu o Unii Europejskiej?

---

(1)  Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134, s. 114).

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/25 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/25

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 31 maja 2010 r. — Lotta Gistö

(Sprawa C-270/10)

()

2010/C 221/39

Język postępowania: fiński

Sąd krajowy

Korkein hallinto-oikeus

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Lotta Gistö

Pozostali uczestnicy postępowania: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö

Pytanie prejudycjalne

Czy w sprawie dotyczącej Lotty Gistö art. 14 protokołu (1) należy interpretować w ten sposób, że zgodnie z postanowieniami tego aktu jej miejscem zamieszkania dla celów podatkowych w 2007 r. pozostawała Finlandia, czy też protokół należy rozumieć w ten sposób, że w rozpatrywanej sprawie to jednak przepisy prawa wewnętrznego państwa członkowskiego przesądzają o istnieniu nieograniczonego obowiązku podatkowego w danym państwie członkowskim — w tym przypadku w Finlandii?

---

(1)  Protokół (nr 36) w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich (1965) (Dz.U. C 321E, s. 318).

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/25 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/25

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Dioikitiko Efeteio Thessalonikis (Grecja) w dniu 31 maja 2010 r. — Susana Berkizi-Nikolakaki przeciwko Anotato Symvoulio Epilogis Prosopikou (ASEP) i Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis

(Sprawa C-272/10)

()

2010/C 221/40

Język postępowania: grecki

Sąd krajowy

Dioikitiko Efeteio Thessalonikis

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Sousana Berkizi-Nikolakaki

Strona pozwana: Anotato Symvoulio Epilogis Prosopikou (ASEP) i Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy przepis art. 11 ust. 2 dekretu prezydenckiego 164/2004, zgodnie z którym dla celów stwierdzenia, że spełnione zostały przesłanki przekształcenia umowy o pracę na czas określony w umowę o pracę na czas nieokreślony pracownik powinien w terminie peremptoryjnym, obejmującym okres dwóch miesięcy od daty wejścia w życie tego dekretu przedłożyć odpowiedniej jednostce wniosek zawierający dane poświadczające spełnienie wspomnianych przesłanek jest zgodny z celem i praktyczna skutecznością, które zgodnie z art. 139 ust. 2 WE i art. 249 akapit trzeci WE powinny wynikać z dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej porozumienia w sprawie pracy na czas określony (1) jeżeli wziąć pod uwagę, że w związku z peremptoryjnoscią tego terminu w razie niezłożenia wniosku w okresie dwóch miesięcy pracownik traci prawo do przekształcenia umowy? |
| --- | --- |

1)

Czy przepis art. 11 ust. 2 dekretu prezydenckiego 164/2004, zgodnie z którym dla celów stwierdzenia, że spełnione zostały przesłanki przekształcenia umowy o pracę na czas określony w umowę o pracę na czas nieokreślony pracownik powinien w terminie peremptoryjnym, obejmującym okres dwóch miesięcy od daty wejścia w życie tego dekretu przedłożyć odpowiedniej jednostce wniosek zawierający dane poświadczające spełnienie wspomnianych przesłanek jest zgodny z celem i praktyczna skutecznością, które zgodnie z art. 139 ust. 2 WE i art. 249 akapit trzeci WE powinny wynikać z dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej porozumienia w sprawie pracy na czas określony (1) jeżeli wziąć pod uwagę, że w związku z peremptoryjnoscią tego terminu w razie niezłożenia wniosku w okresie dwóch miesięcy pracownik traci prawo do przekształcenia umowy?

| 2) | Czy w świetle celu dyrektywy [1999/70], o którym mowa w art. 139 ust. 2 WE sama publikacja art. 11 dekretu prezydenckiego 164/2004 w Dzienniku Urzędowym dotyczącego ustanowienia terminu dwóch miesięcy jest wystarczająca dla celów ochrony pracowników objętych zakresem stosowania tegoż art. 11 i dla zapewnienia skuteczności (effet utile) celów tej dyrektywy w rozumieniu art. 249 akapit trzeci WE? |
| --- | --- |

2)

Czy w świetle celu dyrektywy [1999/70], o którym mowa w art. 139 ust. 2 WE sama publikacja art. 11 dekretu prezydenckiego 164/2004 w Dzienniku Urzędowym dotyczącego ustanowienia terminu dwóch miesięcy jest wystarczająca dla celów ochrony pracowników objętych zakresem stosowania tegoż art. 11 i dla zapewnienia skuteczności (effet utile) celów tej dyrektywy w rozumieniu art. 249 akapit trzeci WE?

| 3) | Czy brak przedłużenia terminu dwóch miesięcy jest równoznaczny z obniżeniem ogólnego poziomu ochrony pracowników, które stanowi naruszenie klauzuli 8 pkt 3 dyrektywy [1999/70], mając na uwadze przedłużenia odnośnych terminów, które przewidziane zostały w analogicznych przepisach, obowiązujących przed przyjęciem dekretu prezydenckiego 164/2004? |
| --- | --- |

3)

Czy brak przedłużenia terminu dwóch miesięcy jest równoznaczny z obniżeniem ogólnego poziomu ochrony pracowników, które stanowi naruszenie klauzuli 8 pkt 3 dyrektywy [1999/70], mając na uwadze przedłużenia odnośnych terminów, które przewidziane zostały w analogicznych przepisach, obowiązujących przed przyjęciem dekretu prezydenckiego 164/2004?

---

(1)  Dz. U. L 175, s. 43.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/26 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/26

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana (Hiszpania) w dniu 1 czerwca 2010 r. — David Montoya Medina przeciwko Fondo de Garantia Salarial i Universidad de Alicante

(Sprawa C-273/10)

()

2010/C 221/41

Język postępowania: hiszpański

Sąd krajowy

Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: David Montoya Medina

Strona pozwana: Fondo de Garantia Salarial i Universidad de Alicante

Pytania prejudycjalne

Czy regulacja taka jak zawarta w dekrecie rządu wspólnoty autonomicznej Walencji 174/2002 z dnia 15 października 2002 r. w sprawie reżimu prawnego i wynagrodzenia kontraktowej kadry nauczycielskiej i badawczej zatrudnionej na uniwersytetach publicznych wspólnoty Walencji oraz w sprawie dodatków do wynagrodzenia przysługujących uniwersyteckiej kadrze profesorskiej jest niezgodna z zasadą niedyskryminacji ustanowioną w klauzuli 4 dyrektywy Rady 99/70/WE (1) z dnia 28 czerwca 1999 r. w zakresie, w jakim regulacja ta pozbawia profesorów-asystentów w stopniu doktora uprawnienia do otrzymywania trzyletniego dodatku za staż pracy, podczas gdy uprawnienie do takiego dodatku przysługuje profesorom kontraktowym w stopniu doktora?

---

(1)  Dyrektywa dotycząca Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) (Dz.U. L 175, s. 43)

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/26 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/26

---

Skarga wniesiona w dniu 1 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Węgierskiej

(Sprawa C-274/10)

()

2010/C 221/42

Język postępowania: węgierski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Triantafyllou i B. D. Simon, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Węgierska

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że Republika Węgierska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) poprzez zobowiązanie podatników, których deklaracja podatkowa za dany okres podatkowy wykazuje „nadwyżkę” w rozumieniu art. 183 rzeczonej dyrektywy, do przeniesienia tej nadwyżki lub jej części na kolejny okres podatkowy, jeżeli podatnik nie zapłacił dostawcy całej wartości odnośnego nabycia, co powoduje, że w związku z tym obowiązkiem, niektórzy podatnicy, w których deklaracji podatkowej regularnie znajduje się nadwyżka, mogą być zobowiązani do przeniesienia takiej nadwyżki więcej niż jeden raz na kolejny okres podatkowy. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że Republika Węgierska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) poprzez zobowiązanie podatników, których deklaracja podatkowa za dany okres podatkowy wykazuje „nadwyżkę” w rozumieniu art. 183 rzeczonej dyrektywy, do przeniesienia tej nadwyżki lub jej części na kolejny okres podatkowy, jeżeli podatnik nie zapłacił dostawcy całej wartości odnośnego nabycia, co powoduje, że w związku z tym obowiązkiem, niektórzy podatnicy, w których deklaracji podatkowej regularnie znajduje się nadwyżka, mogą być zobowiązani do przeniesienia takiej nadwyżki więcej niż jeden raz na kolejny okres podatkowy.

| — | obciążenie Republiki Węgierskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Węgierskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga dotyczy węgierskiego przepisu podatkowego, zgodnie z którym po zakończeniu roku podatkowego podatnicy mogą żądać zwrotu nadwyżki podatku od wartości dodanej (zwanego dalej „podatkiem VAT”) tylko w zakresie, w jakim owa nadwyżka jest wyższa od podatku VAT, należnego od transakcji, za które nie dokonano jeszcze rzeczywistej zapłaty. W związku z tym, w wyniku zaskarżonej węgierskiej regulacji podatnik nie może dochodzić zwrotu części nadwyżki odpowiadającej wartości podatku VAT, który ciąży na niezapłaconym jeszcze nabyciu, lecz musi przenieść ją na kolejny okres podatkowy. W przypadku, gdy pod koniec okresu podatkowego wartość zadeklarowanej nadwyżki podatku VAT byłaby niższa lub równa podatkowi VAT ciążącemu na niezapłaconych jeszcze nabyciach, podatnik musi przenieść całość nadwyżki podatku VAT na kolejny okres podatkowy. W ten sam sposób należy postąpić w końcu kolejnego okresu obrachunkowego: uregulowanie nie ogranicza w czasie w żaden sposób tej procedury, tak że może się zdarzyć, iż podatnik będzie musiał nieskończoność przenosić nadwyżkę podatku VAT.

Komisja nie zaprzecza, iż art. 183 dyrektywy 2006/112 (zwanej dalej „dyrektywą”) pozostawia państwom członkowskim możliwość zadecydowania o przeniesieniu lub zwrocie nadwyżki podatku VAT. Niemniej jednak państwa członkowskie mogą wykonywać swoje uprawnienie jedynie z poszanowaniem ogółu zasad wspólnego systemu podatku VAT, a w szczególności zasady neutralności podatkowej. Ponieważ art. 183 dyrektywy, który zezwala państwom członkowskim na jednokrotne przeniesienie nadwyżki podatku VAT na kolejny okres podatkowy, jest przepisem, który utrudnia pełną realizację zasady neutralności podatkowej, należy go interpretować w sposób ścisły i nie może on służyć jako podstawa dla przyjęcia przepisów krajowych, które będą sprzeczne z zasadą neutralności podatkowej lub z celem systemu odliczeń.

Z punktu widzenia zasady neutralności podatkowej cel systemu odliczeń polega na całkowitym uwolnieniu przedsiębiorcy z ciężaru podatku VAT, który miałby zapłacić w ramach jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Zasada wyłącza możliwość uzależnienia przez państwa członkowskie zwrotu nadwyżki podatku VAT od przesłanek, które oznaczałyby nałożenie ciężaru na podatnika i wpływałyby na jego sytuację i płynność finansową lub na jego decyzje handlowe. Tymczasem zatrzymanie nadwyżki podatku VAT ustanowione przez sporną węgierską regulację wywołuje takie negatywne skutki dla podatnika z dwóch powodów.

Po pierwsze, ponieważ nadwyżka podatku VAT, która może zostać odliczona od należnego podatku VAT powinna zostać uznana za wierzytelność podatnika, a odroczenie płatności tej wierzytelności zmniejsza możliwości zysku i płynności podatnika będącego wierzycielem, zwiększając w ten sposób ryzyko handlowe. Podatnik musi odprowadzić podatek VAT z tytułu oferowanych przez niego dostaw towarów i świadczonych usług pomimo iż nie otrzymał za nie zapłaty, podczas gdy tylko wtedy może otrzymać zwrot podatku VAT odpowiadającego otrzymanym przez niego dostawom towarów i świadczonym usługom, jeżeli za nie rzeczywiście zapłacił.

Po drugie zatrzymanie nadwyżki podatku VAT nie dość że stanowi ciężar dla podatnika, który znajduje się na pozycji wierzyciela, to także dla innego podatnika, który uczestniczył w opodatkowanej transakcji, to znaczy dla sprzedawcy. W rzeczywistości bowiem, poprzez zmniejszenie płynności finansowej klienta, zwiększa się ryzyko nieotrzymania przez sprzedawcę lub otrzymania ze znacznym opóźnieniem świadczenia wzajemnego za dostarczone towary lub wyświadczone usługi, podczas gdy niezależnie od tej okoliczności sprzedawca ma obowiązek odprowadzenia podatku VAT odpowiadającego owym dostawom towarów i świadczeniu usług.

Zdaniem Komisji okoliczność, iż uregulowanie nakłada ciężar na podatników nie może zostać zrównoważona nałożeniem nowych ciężarów na podatników. Równowaga, do jakiej dąży to uregulowanie tylko wtedy może zostać osiągnięta, jeżeli ciężar spoczywający na podatniku, który znajduje się na pozycji dłużnika, to jest ciąży na nim obowiązek zapłaty podatku, zostanie zrównoważony poprzez ustanowienie możliwości uzyskania przez podatnika znajdującego się na pozycji wierzyciela zwrotu podatku VAT zapłaconego w chwili, gdy znajdował się on na pozycji dłużnika.

Wreszcie, ponieważ art. 183 dyrektywy pozwala tylko na jednorazowe przeniesienie nadwyżki podatku VAT „na następny okres rozliczeniowy”, zaskarżone uregulowanie węgierskie narusza ów artykuł w zakresie, w jakim nie przewiduje, iż podatnik uzyska zwrot nadwyżki najpóźniej z końcem kolejnego okresu rozliczeniowego. Ponadto uregulowanie węgierskie, które w istocie poprzez zmniejszenie płynności finansowej klienta, jednocześnie zmniejsza możliwość uzyskania zwrotu, nie gwarantuje nawet, iż podatnik otrzyma w jakimkolwiek momencie zwrot nadwyżki. W rzeczywistości bowiem, jeżeli podatnik zaprzestanie prowadzenia działalności bez zapłaty za wszystkie swoje nabycia w skutek swojej niewypłacalności, nie ma sposobu na odzyskanie podatku VAT, ciążącego na niezapłaconych transakcjach, i ostatecznie pozostanie on w rękach państwa.

Z uwagi na powyższe argumenty Komisja uważa, iż ustawodawca węgierski przekroczył przyznane mu swobodne uznanie i naruszył art. 183 dyrektywy poprzez przyjęcie uregulowania dotyczącego przesłanek zwrotu nadwyżki podatku VAT, które narusza zasadę neutralności podatkowej oraz umożliwia kolejne przeniesienia nadwyżek.

---

(1)  Dz.U. L 347, s. 1.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/27 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/27

---

Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej

(Sprawa C-286/10)

()

2010/C 221/43

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Guerra e Andrade i M. van Beek, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Portugalska

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, ze poprzez brak przyjęcia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych koniecznych dla dostosowania się do dyrektywy Rady 2005/47/WE (1) z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie umowy między Stowarzyszeniem Kolei Europejskich (CER) a Europejską Federacją Pracowników Transportu (ETF) w sprawie niektórych aspektów warunków pracy pracowników wykonujących pracę w trasie uczestniczących w świadczeniu interoperacyjnych usług transgranicznych w sektorze kolejowym, a w każdym razie poprzez brak poinformowania Komisji o ich przyjęciu, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 5 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, ze poprzez brak przyjęcia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych koniecznych dla dostosowania się do dyrektywy Rady 2005/47/WE (1) z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie umowy między Stowarzyszeniem Kolei Europejskich (CER) a Europejską Federacją Pracowników Transportu (ETF) w sprawie niektórych aspektów warunków pracy pracowników wykonujących pracę w trasie uczestniczących w świadczeniu interoperacyjnych usług transgranicznych w sektorze kolejowym, a w każdym razie poprzez brak poinformowania Komisji o ich przyjęciu, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 5 tej dyrektywy.

| — | obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 26 czerwca 2008 r.

---

(1)  Dz.U. L 195, s. 15.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/28 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/28

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal administratif (Luksemburg) w dniu 10 czerwca 2010 r. — Tankreederei I SA przeciwko Directeur de l’administration des Contributions directes

(Sprawa C-287/10)

()

2010/C 221/44

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Tribunal administratif

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Tankreederei I SA

Strona pozwana: Directeur de l’administration des Contributions directes

Pytanie prejudycjalne

Czy artykuły 49 WE i 56 WE stoją na przeszkodzie uregulowaniom art. 152bis ust. 1 loi modifiée du 4 décembre 1967 concernant l’impôt sur le revenu (znowelizowanej ustawy z dnia 4 grudnia 1967 r. o podatku dochodowym) w zakresie, w jakim zastrzegają one dla podatników luksemburskich prawo do ulgi podatkowej z tytułu inwestycji pod warunkiem, iż inwestycje te są zrealizowane w zakładzie położonym w Wielkim Księstwie i który ma tam na stałe pozostać oraz że muszą one ponadto być rzeczywiście wykorzystywane na terytorium Luksemburga?

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/28 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/28

---

Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-291/10)

()

2010/C 221/45

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (Przedstawiciele: M. van Beek i S. Mormoni, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Włoska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, niezbędnych dla zastosowania się do dyrektywy Rady 2005/47/WE (1) z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie umowy między Stowarzyszeniem Kolei Europejskich (CER) a Europejską Federacją Pracowników Transportu (ETF) w sprawie niektórych aspektów warunków pracy pracowników wykonujących pracę w trasie uczestniczących w świadczeniu interoperacyjnych usług transgranicznych w sektorze kolejowym, a w każdym razie nie powiadamiając Komisji o ich ustanowieniu, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom które na niej ciążą na mocy art. 5 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, niezbędnych dla zastosowania się do dyrektywy Rady 2005/47/WE (1) z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie umowy między Stowarzyszeniem Kolei Europejskich (CER) a Europejską Federacją Pracowników Transportu (ETF) w sprawie niektórych aspektów warunków pracy pracowników wykonujących pracę w trasie uczestniczących w świadczeniu interoperacyjnych usług transgranicznych w sektorze kolejowym, a w każdym razie nie powiadamiając Komisji o ich ustanowieniu, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom które na niej ciążą na mocy art. 5 tej dyrektywy.

| — | obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2005/47/WE upłynął w dniu 26 lipca 2008 r.

---

(1)  Dz.U. L 195, s. 15.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/29 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/29

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākās tiesas Senāts w dniu 15 czerwca 2010 r. — Andrejs Eglītis i Edvards Ratnieks przeciwko Latvijas Republika Ekonomikas ministrija

(Sprawa C-294/10)

()

2010/C 221/46

Język postępowania: łotewski

Sąd krajowy

Augstākās tiesas Senāts

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Andrejs Eglītis i Edvards Ratnieks

Strona pozwana: Latvijas Republika Ekonomikas ministrija

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 należy interpretować w ten sposób, że przewoźnik lotniczy, aby można było uznać, iż podjął wszelkie racjonalne środki w celu uniknięcia nadzwyczajnych okoliczności, ma obowiązek odpowiedniego rozplanowania swoich zasobów, tak aby można było wykonać przewidziany lot po ustaniu wcześniej nieprzewidzianych nadzwyczajnych okoliczności, to znaczy w określonej chwili po przewidzianej godzinie wylotu? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 należy interpretować w ten sposób, że przewoźnik lotniczy, aby można było uznać, iż podjął wszelkie racjonalne środki w celu uniknięcia nadzwyczajnych okoliczności, ma obowiązek odpowiedniego rozplanowania swoich zasobów, tak aby można było wykonać przewidziany lot po ustaniu wcześniej nieprzewidzianych nadzwyczajnych okoliczności, to znaczy w określonej chwili po przewidzianej godzinie wylotu?

| 2) | W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie pierwsze, czy art. 6 ust. 1 ww. rozporządzenia ma zastosowanie przy określaniu minimalnej rezerwy czasu, którą powinien przewidzieć przewoźnik przy rozplanowywaniu swych zasobów we właściwym czasie, jako ewentualne przewidywalne opóźnienie, na wypadek wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności? |
| --- | --- |

2)

W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie pierwsze, czy art. 6 ust. 1 ww. rozporządzenia ma zastosowanie przy określaniu minimalnej rezerwy czasu, którą powinien przewidzieć przewoźnik przy rozplanowywaniu swych zasobów we właściwym czasie, jako ewentualne przewidywalne opóźnienie, na wypadek wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności?

---

(1)  Dz.U. L 46, s. 1.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/29 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/29

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litwa) w dniu 15 czerwca 2010 r. — G. Valčiukienė i in. przeciwko Pakruojo rajono savivaldybės taryba i in.

(Sprawa C-295/10)

()

2010/C 221/47

Język postępowania: litewski

Sąd krajowy

Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (naczelny sąd administracyjny Litwy)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Genovaitė Valčiukienė, Julija Pekelienė, visuomeninė organizacija Lietuvos žaliųjų judėjimas (organizacja pożytku publicznego „Litewski Ruch Zielonych”), Petras Girinskis i Laurynas Arimantas Lašas.

Strona pozwana: Pakruojo rajono savivaldybės taryba (Rada Gminy Pokroje), Šiaulių visuomenės sveikatos centras (Ośrodek Zdrowia w Szawlach) i Šiaulių regiono aplinkos apsaugos departamentas (Powiatowy Wydział Ochrony Środowiska w Szawlach).

Interwenienci: UAB Sofita, UAB Oltas, Šiaulių apskrities viršininko administracija (Starostwo Powiatu Szawelskiego), Rimvydas Gasparavičius i Rimantas Pašalžkinskas.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy rozstrzygnięcie, że strategiczna ocena wpływu na środowisko nie jest obowiązkowa w wypadku miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, które w swych szczegółowych postanowieniach wzmiankują tylko jeden przedmiot działalności gospodarczej — zgodnie z tym, co stanowią przepisy prawa Republiki Litewskiej, w szczególności pkt 3.4 dekretu Rządu Republiki Litewskiej nr 967 z dnia 18 sierpnia 2004 r. w sprawie zatwierdzenia zasad postępowania w odniesieniu do strategicznej oceny wpływu na środowisko planów i programów — może zostać uznane za stanowiące wyszczególnienie rodzajów planów i programów w rozumieniu art. 3 ust. 5 dyrektywy 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko (1)? |
| --- | --- |

1)

Czy rozstrzygnięcie, że strategiczna ocena wpływu na środowisko nie jest obowiązkowa w wypadku miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, które w swych szczegółowych postanowieniach wzmiankują tylko jeden przedmiot działalności gospodarczej — zgodnie z tym, co stanowią przepisy prawa Republiki Litewskiej, w szczególności pkt 3.4 dekretu Rządu Republiki Litewskiej nr 967 z dnia 18 sierpnia 2004 r. w sprawie zatwierdzenia zasad postępowania w odniesieniu do strategicznej oceny wpływu na środowisko planów i programów — może zostać uznane za stanowiące wyszczególnienie rodzajów planów i programów w rozumieniu art. 3 ust. 5 dyrektywy 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko (1)?

| 2) | Czy przepisy prawa krajowego mające zastosowanie w niniejszej sprawie — zgodnie z którymi, bez ustalania w każdym konkretnym wypadku czy występuje potencjalnie znaczący wpływ na środowisko, nie ma potrzeby przeprowadzania strategicznej oceny wpływu na środowisko w odniesieniu do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dotyczących małych działek gruntu, takich jak plany będące przedmiotem niniejszego postępowania, tylko na tej podstawie, że plany te wzmiankują jeden przedmiot działalności gospodarczej — są zgodne z wymogami art. 3 ust. 2 lit. a), art. 3 ust. 3 oraz art. 3 ust. 5 dyrektywy 2001/42? |
| --- | --- |

2)

Czy przepisy prawa krajowego mające zastosowanie w niniejszej sprawie — zgodnie z którymi, bez ustalania w każdym konkretnym wypadku czy występuje potencjalnie znaczący wpływ na środowisko, nie ma potrzeby przeprowadzania strategicznej oceny wpływu na środowisko w odniesieniu do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dotyczących małych działek gruntu, takich jak plany będące przedmiotem niniejszego postępowania, tylko na tej podstawie, że plany te wzmiankują jeden przedmiot działalności gospodarczej — są zgodne z wymogami art. 3 ust. 2 lit. a), art. 3 ust. 3 oraz art. 3 ust. 5 dyrektywy 2001/42?

| 3) | Czy przepisy dyrektywy 2001/42, a w szczególności jej art. 11 ust. 1, należy interpretować w ten sposób, że w stanie faktycznym, takim jak w niniejszej sprawie, gdy przeprowadzono ocenę wpływu na środowisko zgodnie z wymogami dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (2), wymogi określone w dyrektywie 2001/42 nie mają zastosowania? |
| --- | --- |

3)

Czy przepisy dyrektywy 2001/42, a w szczególności jej art. 11 ust. 1, należy interpretować w ten sposób, że w stanie faktycznym, takim jak w niniejszej sprawie, gdy przeprowadzono ocenę wpływu na środowisko zgodnie z wymogami dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (2), wymogi określone w dyrektywie 2001/42 nie mają zastosowania?

| 4) | Czy zakres zastosowania art. 11 ust. 2 dyrektywy 2001/42 obejmuje przepisy dyrektywy 85/337? |
| --- | --- |

4)

Czy zakres zastosowania art. 11 ust. 2 dyrektywy 2001/42 obejmuje przepisy dyrektywy 85/337?

| 5) | W wypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie czwarte — czy okoliczność, że przeprowadzono ocenę zgodnie z wymogami dyrektywy 85/337 oznacza, że obowiązek przeprowadzenia oceny wpływu na środowisko zgodnie z wymogami dyrektywy 2001/42 w stanie faktycznym takim, jak w niniejszej sprawie, stanowiłby przejaw powtarzania ocen w rozumieniu art. 11 ust. 2 dyrektywy 2001/42? |
| --- | --- |

5)

W wypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie czwarte — czy okoliczność, że przeprowadzono ocenę zgodnie z wymogami dyrektywy 85/337 oznacza, że obowiązek przeprowadzenia oceny wpływu na środowisko zgodnie z wymogami dyrektywy 2001/42 w stanie faktycznym takim, jak w niniejszej sprawie, stanowiłby przejaw powtarzania ocen w rozumieniu art. 11 ust. 2 dyrektywy 2001/42?

| 6) | W wypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie piąte — czy dyrektywa 2001/42, a w szczególności jej art. 11 ust. 2, nakłada na państwa członkowskie obowiązek ustanowienia w prawie krajowym wspólnych lub skoordynowanych procedur dotyczących ocen, jakie należy przeprowadzać zgodnie z wymogami dyrektywy 2001/42 i dyrektywy 85/337 w celu uniknięcia powtarzania ocen? |
| --- | --- |

6)

W wypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie piąte — czy dyrektywa 2001/42, a w szczególności jej art. 11 ust. 2, nakłada na państwa członkowskie obowiązek ustanowienia w prawie krajowym wspólnych lub skoordynowanych procedur dotyczących ocen, jakie należy przeprowadzać zgodnie z wymogami dyrektywy 2001/42 i dyrektywy 85/337 w celu uniknięcia powtarzania ocen?

---

(1)  Dz.U. L 197, s. 30.

(2)  Dz.U. L 175, s. 40.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/30 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/30

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Stuttgart (Niemcy) w dniu 16 czerwca 2010 r. — Bianca Purrucker przeciwko Guillermo Vallésowi Pérezowi

(Sprawa C-296/10)

()

2010/C 221/48

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Amtsgericht Stuttgart

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Bianca Purrucker

Strona pozwana: Guillermo Vallés Pérez

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy przepis art. 19 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 (1) znajduje zastosowanie jeżeli sąd państwa członkowskiego, do którego zwróciła się jedna ze stron w przedmiocie odpowiedzialności rodzicielskiej jest właściwy tylko w zakresie środków tymczasowych a następnie druga strona zwróciła się do sądu innego państwa członkowskiego w związku z tym samym przedmiotem postępowania w celu wydania przez ten sąd rozstrzygnięcia co do istoty? |
| --- | --- |

1)

Czy przepis art. 19 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 (1) znajduje zastosowanie jeżeli sąd państwa członkowskiego, do którego zwróciła się jedna ze stron w przedmiocie odpowiedzialności rodzicielskiej jest właściwy tylko w zakresie środków tymczasowych a następnie druga strona zwróciła się do sądu innego państwa członkowskiego w związku z tym samym przedmiotem postępowania w celu wydania przez ten sąd rozstrzygnięcia co do istoty?

| 2) | Czy przepis ten należy stosować również wówczas, jeżeli orzeczenie wydane w przeprowadzonym oddzielnie postępowaniu w przedmiocie środków tymczasowych w jednym państwie członkowskim nie może zostać uznane w innym państwie członkowskim w rozumieniu art. 21 rozporządzenia (WE) nr 2201/2003? |
| --- | --- |

2)

Czy przepis ten należy stosować również wówczas, jeżeli orzeczenie wydane w przeprowadzonym oddzielnie postępowaniu w przedmiocie środków tymczasowych w jednym państwie członkowskim nie może zostać uznane w innym państwie członkowskim w rozumieniu art. 21 rozporządzenia (WE) nr 2201/2003?

| 3) | Czy zwrócenie się do sądu państwa członkowskiego w celu przeprowadzenia w sposób oddzielny postępowania w przedmiocie środków tymczasowych i zwrócenie się do sądu w celu wydania rozstrzygnięcia co do istoty w rozumieniu art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2201/2003 należy traktować tak samo, jeżeli zgodnie z prawem proceduralnym tego państwa w celu wyeliminowania braków prawnoproceduralnych niezbędne jest późniejsze zwrócenie się do pierwszego z wymienionych sądów w przewidzianym terminie w celu wydania przezeń rozstrzygnięcia co do istoty? |
| --- | --- |

3)

Czy zwrócenie się do sądu państwa członkowskiego w celu przeprowadzenia w sposób oddzielny postępowania w przedmiocie środków tymczasowych i zwrócenie się do sądu w celu wydania rozstrzygnięcia co do istoty w rozumieniu art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2201/2003 należy traktować tak samo, jeżeli zgodnie z prawem proceduralnym tego państwa w celu wyeliminowania braków prawnoproceduralnych niezbędne jest późniejsze zwrócenie się do pierwszego z wymienionych sądów w przewidzianym terminie w celu wydania przezeń rozstrzygnięcia co do istoty?

---

(1)  Rozporządzenie Rady z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/31 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/31

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret (Dania) w dniu 18 czerwca 2010 r. — Infopaq International A/S przeciwko Danske Dagblades Forening

(Sprawa C-302/10)

()

2010/C 221/49

Język postępowania: duński

Sąd krajowy

Højesteret

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Infopaq International A/S

Strona pozwana: Danske Dagblades Forening

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy etap procesu technologicznego, na którym następuje tymczasowe zwielokrotnienie, ma znaczenie dla oceny, czy stanowi ono „integralną i podstawową część procesu technologicznego” w rozumieniu art. 5 ust. 1 dyrektywy 2001/29 (1)? |
| --- | --- |

1)

Czy etap procesu technologicznego, na którym następuje tymczasowe zwielokrotnienie, ma znaczenie dla oceny, czy stanowi ono „integralną i podstawową część procesu technologicznego” w rozumieniu art. 5 ust. 1 dyrektywy 2001/29 (1)?

| 2) | Czy tymczasowe zwielokrotnienie należy uznać za „integralną i podstawową część procesu technologicznego”, jeśli polega ono na ręcznym skanowaniu artykułów prasowych w całości, gdy następnie artykuły te w formie drukowanej są przekształcane w dane cyfrowe? |
| --- | --- |

2)

Czy tymczasowe zwielokrotnienie należy uznać za „integralną i podstawową część procesu technologicznego”, jeśli polega ono na ręcznym skanowaniu artykułów prasowych w całości, gdy następnie artykuły te w formie drukowanej są przekształcane w dane cyfrowe?

| 3) | Czy „legalne korzystanie”w rozumieniu art. 5 ust. 1 dyrektywy 2001/29 obejmuje wszelkie formy korzystania, które nie wymagają zezwolenia podmiotu praw autorskich? |
| --- | --- |

3)

Czy „legalne korzystanie”w rozumieniu art. 5 ust. 1 dyrektywy 2001/29 obejmuje wszelkie formy korzystania, które nie wymagają zezwolenia podmiotu praw autorskich?

| 4) | Czy „legalne korzystanie” w rozumieniu art. 5 ust. 1 dyrektywy 2001/29 obejmuje skanowanie przez podmiot gospodarczy artykułów prasowych w całości, a następnie przetwarzanie zwielokrotnionego utworu do celów sporządzania streszczeń, nawet gdy podmiot praw autorskich nie udzielił zezwolenia na te czynności, jeśli pozostałe ustanowione w tym przepisie warunki zostały spełnione?
  Czy istotna dla udzielenia odpowiedzi na to pytanie jest kwestia, czy te 11 słów jest, po zakończeniu procesu przetwarzania danych, przechowywanych w pamięci? |
| --- | --- |

4)

Czy „legalne korzystanie” w rozumieniu art. 5 ust. 1 dyrektywy 2001/29 obejmuje skanowanie przez podmiot gospodarczy artykułów prasowych w całości, a następnie przetwarzanie zwielokrotnionego utworu do celów sporządzania streszczeń, nawet gdy podmiot praw autorskich nie udzielił zezwolenia na te czynności, jeśli pozostałe ustanowione w tym przepisie warunki zostały spełnione?

Czy istotna dla udzielenia odpowiedzi na to pytanie jest kwestia, czy te 11 słów jest, po zakończeniu procesu przetwarzania danych, przechowywanych w pamięci?

| 5) | Na podstawie jakich kryteriów należy dokonać oceny, czy tymczasowe zwielokrotnienie ma „odrębne znaczenie ekonomiczne” w rozumieniu art. 5 ust. 1 dyrektywy 2001/29, jeśli spełnione są pozostałe warunki określone w tym przepisie? |
| --- | --- |

5)

Na podstawie jakich kryteriów należy dokonać oceny, czy tymczasowe zwielokrotnienie ma „odrębne znaczenie ekonomiczne” w rozumieniu art. 5 ust. 1 dyrektywy 2001/29, jeśli spełnione są pozostałe warunki określone w tym przepisie?

| 6) | Czy dokonując oceny tego, czy zwielokrotnienie ma „odrębne znaczenie ekonomiczne” w rozumieniu art. 5 ust. 1 dyrektywy 2001/29, należy uwzględnić zwiększenie wydajności wynikające dla użytkownika z tymczasowego zwielokrotnienia? |
| --- | --- |

6)

Czy dokonując oceny tego, czy zwielokrotnienie ma „odrębne znaczenie ekonomiczne” w rozumieniu art. 5 ust. 1 dyrektywy 2001/29, należy uwzględnić zwiększenie wydajności wynikające dla użytkownika z tymczasowego zwielokrotnienia?

| 7) | Czy skanowanie przez podmiot gospodarczy artykułów prasowych w całości, a następnie przetwarzanie zwielokrotnionego utworu należy uznać za stanowiące „szczególne przypadki, które nie naruszają normalnego wykorzystania” artykułów prasowych oraz „nie powodują [nadmiernej] szkody dla uzasadnionych interesów podmiotów praw autorskich” w rozumieniu art. 5 ust. 5 dyrektywy 2001/29, jeśli spełnione są pozostałe warunki określone w art. 5 ust. 1?
  Czy istotna dla udzielenia odpowiedzi na to pytanie jest kwestia, czy te 11 słów jest, po zakończeniu procesu przetwarzania danych, przechowywanych w pamięci? |
| --- | --- |

7)

Czy skanowanie przez podmiot gospodarczy artykułów prasowych w całości, a następnie przetwarzanie zwielokrotnionego utworu należy uznać za stanowiące „szczególne przypadki, które nie naruszają normalnego wykorzystania” artykułów prasowych oraz „nie powodują [nadmiernej] szkody dla uzasadnionych interesów podmiotów praw autorskich” w rozumieniu art. 5 ust. 5 dyrektywy 2001/29, jeśli spełnione są pozostałe warunki określone w art. 5 ust. 1?

Czy istotna dla udzielenia odpowiedzi na to pytanie jest kwestia, czy te 11 słów jest, po zakończeniu procesu przetwarzania danych, przechowywanych w pamięci?

---

(1)  Dyrektywa 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (Dz.U. L 167, s. 10)

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/32 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/32

---

Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Estońskiej

(Sprawa C-306/10)

()

2010/C 221/50

Język postępowania: estoński

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Randvere, M. van Beek)

Strona pozwana: Republika Estońska

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że Republika Estońska, nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2005/47/WE (1) z dnia 18 lipca 2005 r. (w sprawie umowy między Stowarzyszeniem Kolei Europejskich [CER] a Europejską Federacją Pracowników Transportu [ETF] w sprawie niektórych aspektów warunków pracy pracowników wykonujących pracę w trasie uczestniczących w świadczeniu interoperacyjnych usług transgranicznych w sektorze kolejowym, jak również nie starając się o zawarcie odpowiedniego porozumienia przez partnerów społecznych bądź nie podając wspomnianych przepisów do wiadomości Komisji, uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że Republika Estońska, nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2005/47/WE (1) z dnia 18 lipca 2005 r. (w sprawie umowy między Stowarzyszeniem Kolei Europejskich [CER] a Europejską Federacją Pracowników Transportu [ETF] w sprawie niektórych aspektów warunków pracy pracowników wykonujących pracę w trasie uczestniczących w świadczeniu interoperacyjnych usług transgranicznych w sektorze kolejowym, jak również nie starając się o zawarcie odpowiedniego porozumienia przez partnerów społecznych bądź nie podając wspomnianych przepisów do wiadomości Komisji, uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Republiki Estońskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Estońskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin do dokonania transpozycji tej dyrektywy do krajowego porządku prawnego upłynął w dniu 27 lipca 2008 r.

---

(1)  Dz.U. L 195, s. 15.

---

Sąd

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/33 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/33

---

Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2010 r. — Imperial Chemical Industries przeciwko Komisji

(Sprawa T-66/01) (1)

(Konkurencja - Nadużycie pozycji dominującej - Rynek sody w Zjednoczonym Królestwie - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 82 WE - Przedawnienie uprawnień Komisji do nakładania grzywien lub kar - Rozsądny termin - Istotne wymogi proceduralne - Powaga rzeczy osądzonej - Istnienie pozycji dominującej - Nadużywanie pozycji dominującej - Wpływ na handel między państwami członkowskimi - Grzywna - Waga i czas trwania naruszenia - Okoliczności łagodzące)

2010/C 221/51

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Imperial Chemical Industries Ltd, poprzednio Imperial Chemical Industries plc (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: początkowo D. Vaughan, D. Anderson, QC, S. Lee, barrister, S. Turner, S. Berwick i R. Coles, solicitors, następnie D. Vaughan, S. Lee, S. Berwick i S. Ford, barrister)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i P. Oliver, pełnomocnicy, wspierani przez J. Flynna, QC, oraz C. Westa, barrister)

Przedmiot

Tytułem żądania głównego, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2003/7/WE z dnia 13 grudnia 2000 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 82 [WE] (sprawa COMP/33.133 — D: Węglan sodu — ICI) (Dz.U. 2003, L 10, s. 10), a tytułem żądania ewentualnego — uchylenie lub obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżącą.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Komisji 2003/7/WE z dnia 13 grudnia 2000 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 82 [WE] (sprawa COMP/33.133 — D: Węglan sodu — ICI) w zakresie, w jakim stanowi on, że Imperial Chemical Industries naruszyła w 1983 r. przepisy art. 82 WE. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Komisji 2003/7/WE z dnia 13 grudnia 2000 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 82 [WE] (sprawa COMP/33.133 — D: Węglan sodu — ICI) w zakresie, w jakim stanowi on, że Imperial Chemical Industries naruszyła w 1983 r. przepisy art. 82 WE.

| 2) | Kwota grzywny nałożonej na Imperial Chemical Industries w art. 2 decyzji 2003/7 zostaje ustalona na kwotę 8 mln EUR. |
| --- | --- |

2)

Kwota grzywny nałożonej na Imperial Chemical Industries w art. 2 decyzji 2003/7 zostaje ustalona na kwotę 8 mln EUR.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 4) | Imperial Chemical Industries pokrywa cztery piąte własnych kosztów oraz cztery piąte kosztów poniesionych przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

4)

Imperial Chemical Industries pokrywa cztery piąte własnych kosztów oraz cztery piąte kosztów poniesionych przez Komisję Europejską.

| 5) | Komisja pokrywa jedną piątą własnych kosztów oraz jedną piątą kosztów poniesionych przez Imperial Chemical Industries. |
| --- | --- |

5)

Komisja pokrywa jedną piątą własnych kosztów oraz jedną piątą kosztów poniesionych przez Imperial Chemical Industries.

---

(1)  Dz.U. C 150 z 19.5.2001

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/33 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/33

---

Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — AstraZeneca przeciwko Komisji

(Sprawa T-321/05) (1)

(Konkurencja - Nadużycie pozycji dominującej - Rynek leków na chorobę wrzodową - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 82 WE - Definicja rynku - Znaczące ograniczenia konkurencji - Nadużywanie procedur wydawania świadectw dodatkowej ochrony produktów leczniczych oraz procedur wydawania pozwoleń na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych - Oświadczenia wprowadzające w błąd - Cofnięcie pozwoleń na dopuszczenie do obrotu - Przeszkody we wprowadzaniu do obrotu leków generycznych oraz w przywozie równoległym - Grzywny)

2010/C 221/52

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: AstraZeneca AB (Södertälje, Szwecja) oraz AstraZeneca plc (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: początkowo M. Brealey, QC, M. Hoskins, D. Jowell, barristers, F. Murphy, G. Sproul, I. MacCallum i C. Brown, solicitors, następnie M. Brealey, M. Hoskins, D. Jowell, F. Murphy i C. Brown, a ostatecznie M. Brealey, M. Hoskins, D. Jowell i F. Murphy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo F. Castillo de la Torre, É. Gippini Fournier i A. Whelan, a następnie F. Castillo de la Torre, É. Gippini Fournier i J. Bourke, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania strony pozwanej: Europejska Federacja Stowarzyszeń Przemysłu Farmaceutycznego (EFPIA) (Genewa, Szwajcaria) (przedstawiciel: M. Van Kerckhove, adwokat)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2005) 1757 wersja ostateczna z dnia 15 czerwca 2005 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w 82 [WE] oraz w art. 54 porozumienia EOG (sprawa COMP/A.37.507/F3 — AstraZeneca)

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność art. 1 ust. 2 decyzji Komisji C(2005) 1757 wersja ostateczna z dnia 15 czerwca 2005 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w 82 [WE] oraz w art. 54 porozumienia EOG (sprawa COMP/A.37.507/F3 — AstraZeneca) w zakresie, w jakim Komisja stwierdziła w nim, że AstraZeneca AB i AstraZeneca plc naruszyły art. 82 WE oraz art. 54 porozumienia EOG, zwracając się o cofnięcie pozwoleń na dopuszczenie do obrotu kapsułek Losec w Danii i w Norwegii równolegle do wycofania z rynku kapsułek Losec i wprowadzenia w tych dwóch krajach tabletek Losec MUPS, a to ze względu na to, że te działania mogły ograniczyć przywóz równoległy kapsułek Losec do tych krajów. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność art. 1 ust. 2 decyzji Komisji C(2005) 1757 wersja ostateczna z dnia 15 czerwca 2005 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w 82 [WE] oraz w art. 54 porozumienia EOG (sprawa COMP/A.37.507/F3 — AstraZeneca) w zakresie, w jakim Komisja stwierdziła w nim, że AstraZeneca AB i AstraZeneca plc naruszyły art. 82 WE oraz art. 54 porozumienia EOG, zwracając się o cofnięcie pozwoleń na dopuszczenie do obrotu kapsułek Losec w Danii i w Norwegii równolegle do wycofania z rynku kapsułek Losec i wprowadzenia w tych dwóch krajach tabletek Losec MUPS, a to ze względu na to, że te działania mogły ograniczyć przywóz równoległy kapsułek Losec do tych krajów.

| 2) | Wysokość grzywny nałożonej w art. 2 tej decyzji na zasadzie odpowiedzialności wspólnej i solidarnej na AstraZeneca AB i na AstraZeneca w art. 2 zostaje ustalona na kwotę 40 250 000 EUR, a wysokość grzywny nałożonej w tym samym artykule na AstraZeneca AB- na 12 250 000 EUR. |
| --- | --- |

2)

Wysokość grzywny nałożonej w art. 2 tej decyzji na zasadzie odpowiedzialności wspólnej i solidarnej na AstraZeneca AB i na AstraZeneca w art. 2 zostaje ustalona na kwotę 40 250 000 EUR, a wysokość grzywny nałożonej w tym samym artykule na AstraZeneca AB- na 12 250 000 EUR.

| 3) | W pozostałej części skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałej części skarga zostaje oddalona.

| 4) | AstraZeneca AB i AstraZeneca plc ponosza 90 % swych kosztów oraz 90 % kosztów poniesionych przez Komisję Europejską, za wyjątkiem kosztów poniesionych przez tą ostatnią w związku z przystąpieniem do sprawy Europejskiej Federacji Stowarzyszeń Przemysłu Farmaceutycznego (EFPIA). |
| --- | --- |

4)

AstraZeneca AB i AstraZeneca plc ponosza 90 % swych kosztów oraz 90 % kosztów poniesionych przez Komisję Europejską, za wyjątkiem kosztów poniesionych przez tą ostatnią w związku z przystąpieniem do sprawy Europejskiej Federacji Stowarzyszeń Przemysłu Farmaceutycznego (EFPIA).

| 5) | EFPIA ponosi swe własne koszty. |
| --- | --- |

5)

EFPIA ponosi swe własne koszty.

| 6) | Komisja ponosi swe koszty poniesione w związku przystąpieniem do sprawy EFPIA, a także 10 % swych pozostałych kosztów oraz 10 % kosztów poniesionych przez AstraZeneca AB oraz AstraZeneca plc. |
| --- | --- |

6)

Komisja ponosi swe koszty poniesione w związku przystąpieniem do sprawy EFPIA, a także 10 % swych pozostałych kosztów oraz 10 % kosztów poniesionych przez AstraZeneca AB oraz AstraZeneca plc.

---

(1)  Dz.U. C 271 z 29.10.2005

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/34 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/34

---

Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Hellenic Ventures i in

(Sprawa T-44/06) (1)

(Klauzula arbitrażowa - Działanie na rzecz tworzenia i rozwoju funduszy kapitału zalążkowego - Wypowiedzenie umowy - Skarga skierowana przeciwko wspólnikom spółki - Niedopuszczalność - Zwrot wypłaconych kwot - Odsetki)

2010/C 221/53

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Patakia, pełnomocnik, wspierany przez adwokata S. Chatzigiannisa)

Strona pozwana: Hellenic Ventures — Elliniki Etaireia Epicheirimatikis Protovoulias AE (Ateny, Grecja), Konstantinos Katsigiannis (Ateny), Panagiotis Chronopoulos (Ateny) oraz Nikolaos Poulakos (Ateny) (przedstawiciele: V. Christianos i V. Vlassi, adwokaci)

Przedmiot

Skarga wniesiona na podstawie art. 238 WE, w której Komisja domaga się zobowiązania pozwanych do zwrotu zaliczki wpłaconej w wykonaniu umowy „Seed Fund 601”, zawartej pomiędzy Komisją a pozwaną spółką

Sentencja

| 1) | Hellenic Ventures — Elliniki Etaireia Epicheirimatikis Protovoulias AE zostaje zobowiązana do zapłaty na rzecz Komisji Europejskiej kwoty 70 000 EUR, powiększonej o odsetki za opóźnienie obliczone według belgijskiej stopy ustawowej od dnia 25 kwietnia 1999 r. do dnia całkowitej spłaty zobowiązania. |
| --- | --- |

1)

Hellenic Ventures — Elliniki Etaireia Epicheirimatikis Protovoulias AE zostaje zobowiązana do zapłaty na rzecz Komisji Europejskiej kwoty 70 000 EUR, powiększonej o odsetki za opóźnienie obliczone według belgijskiej stopy ustawowej od dnia 25 kwietnia 1999 r. do dnia całkowitej spłaty zobowiązania.

| 2) | Skarga zostaje oddalona w pozostałym zakresie. |
| --- | --- |

2)

Skarga zostaje oddalona w pozostałym zakresie.

| 3) | Hellenic Ventures zostaje obciążona kosztami postępowania, z wyjątkiem kosztów poniesionych przez Konstantinosa Katsigiannisa, Panagiotisa Chronopoulosa i Nikolaosa Poulakosa. |
| --- | --- |

3)

Hellenic Ventures zostaje obciążona kosztami postępowania, z wyjątkiem kosztów poniesionych przez Konstantinosa Katsigiannisa, Panagiotisa Chronopoulosa i Nikolaosa Poulakosa.

| 4) | Komisja zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Konstantinosa Katsigiannisa, Panagiotisa Chronopoulosa i Nikolaosa Poulakosa |
| --- | --- |

4)

Komisja zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Konstantinosa Katsigiannisa, Panagiotisa Chronopoulosa i Nikolaosa Poulakosa

---

(1)  Dz.U. C 86 z 8.4.2006.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/35 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/35

---

Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2010 r. — Agrofert Holding przeciwko Komisji

(Sprawa T-111/07) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące postępowania odnoszącego się do koncentracji przedsiębiorstw - Odmowa dostępu)

2010/C 221/54

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Agrofert Holding a.s. (Pyšelská, Republika Czeska) (przedstawiciele: adwokaci R. Pokorný i D. Šalek)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo X. Lewis i P. Costa de Oliveira, następnie P. Costa de Oliveira i V. Bottka, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Królestwo Szwecji (przedstawiciele: początkowo A. Kruse i S. Johannesson, następnie S. Johannesson, pełnomocnicy); Republika Finlandii (przedstawiciele: J. Himmanen, A. Guimaraes-Purokoski, M. J. Heliskoski i M. Pere, pełnomocnicy); i Królestwo Danii (przedstawiciel: B. Weis Fogh, pełnomocnik)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Polski Koncern Naftowy Orlen SA (Płock, Polska) (przedstawiciele: adwokaci S. Sołtysiński, K. Michałowska i M. Olechowski)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności, po pierwsze, decyzji Komisji z dnia 2 sierpnia 2006 r. odmawiającej skarżącej dostępu do dokumentów dotyczących postępowania w sprawie zgłoszenia i zgłoszenia uprzedniego transakcji przejęcia Unipetrol przez Polski Koncern Naftowy Orlen SA (COMP/M.3543), a po drugie, decyzji Komisji z dnia 13 lutego 2007 r. D(2007) 1360 potwierdzającej tę odmowę.

Sentencja

| 1) | Żądania dotyczące stwierdzenia nieważności odpowiedzi udzielonej przez Komisję Europejską w dniu 2 sierpnia 2006 r. oraz żądania mające na celu nakazanie jej przez Sąd przedstawienia żądanych dokumentów są niedopuszczalne. |
| --- | --- |

1)

Żądania dotyczące stwierdzenia nieważności odpowiedzi udzielonej przez Komisję Europejską w dniu 2 sierpnia 2006 r. oraz żądania mające na celu nakazanie jej przez Sąd przedstawienia żądanych dokumentów są niedopuszczalne.

| 2) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji z dnia 13 lutego 2007 r. D(2007) 1360 odmawiającej dostępu do dokumentów sprawy COMP/M.3543, dotyczącej koncentracji Polskiego Koncernu Naftowego Orlen SA i Unipetrol, wymienianych między Komisją i zgłaszającymi stronami oraz między Komisją i osobami trzecimi, a także dostępu do dokumentów wewnętrznych i opinii prawnych sporządzonych w tej sprawie. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji z dnia 13 lutego 2007 r. D(2007) 1360 odmawiającej dostępu do dokumentów sprawy COMP/M.3543, dotyczącej koncentracji Polskiego Koncernu Naftowego Orlen SA i Unipetrol, wymienianych między Komisją i zgłaszającymi stronami oraz między Komisją i osobami trzecimi, a także dostępu do dokumentów wewnętrznych i opinii prawnych sporządzonych w tej sprawie.

| 3) | Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania |
| --- | --- |

3)

Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania

| 4) | Królestwo Szwecji, Republika Finlandii, Królestwo Danii i Polski Koncern Naftowy Orlen ponoszą własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Królestwo Szwecji, Republika Finlandii, Królestwo Danii i Polski Koncern Naftowy Orlen ponoszą własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 9.6.2007.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/35 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/35

---

Wyrok Sądu z dnia 6 lipca 2010 r. — Ryanair przeciwko Komisji

(Sprawa T-342/07) (1)

(Konkurencja - Koncentracje - Transport lotniczy - Decyzja uznająca koncentrację za niezgodną ze wspólnym rynkiem - Ocena wpływu koncentracji na konkurencję - Przeszkody w dostępie do rynku - Wzrost wydajności - Zobowiązania)

2010/C 221/55

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ryanair Holdings plc (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: J. Swift, QC, V. Power, A. McCarthy i D. Hull, solicitors, oraz G. Berrisch, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: X. Lewis i S. Noë, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający żądania strony pozwanej: Aer Lingus Group plc (Dublin) (przedstawiciele: początkowo A. Burnside, solicitor, B. van de Walle de Ghelcke i T. Snels, adwokaci, a następnie A. Burnside i B. van de Walle de Ghelcke); Irlandia (przedstawiciele: D. O’Hagan i J. Buttimore, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów M. Cusha, D. Barniville’a i N. Traversa)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2007) 3104 z dnia 27 czerwca 2007 r. uznającej koncentrację za niezgodną ze wspólnym rynkiem i porozumieniem EOG (sprawa COMP/M.4439 — Ryanair/Aer Lingus).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Ryanair Holdings plc pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską oraz przez Aer Lingus Group plc. |
| --- | --- |

2)

Ryanair Holdings plc pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską oraz przez Aer Lingus Group plc.

| 3) | Irlandia pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Irlandia pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 269 z 10.11.2007.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/36 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/36

---

Wyrok Sądu z dnia 6 lipca 2010 r. — Aer Lingus Group przeciwko Komisji

(Sprawa T-411/07) (1)

(Konkurencja - Koncentracje - Decyzja uznająca koncentrację za niezgodną ze wspólnym rynkiem - Pojęcie koncentracji - Zbycie wszystkich nabytych akcji w celu przywrócenia stanu sprzed dokonania koncentracji - Odmowa nakazania podjęcia stosownych środków - Brak kompetencji Komisji)

2010/C 221/56

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Aer Lingus Group plc (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: początkowo A. Burnside, solicitor, B. van de Walle de Ghelcke i T. Snels, adwokaci, następnie A. Burnside i B. van de Walle de Ghelcke)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: X. Lewis, É. Gippini Fournier i S. Noë, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Ryanair Holdings plc (Dublin) (przedstawiciele: J. Swift, QC, V. Power, A. McCarthy, D. Hull, solicitors, i G. Berrisch, adwokat)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 11 listopada 2007 r. C(2007) 4600 oddalającej wniosek skarżącej o wszczęcie postępowania na podstawie art. 8 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (Dz.U. L 24, s. 1) i przyjęcie środków tymczasowych na podstawie art. 8 ust. 5 tego rozporządzenia

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Aer Lingus Group zostaje obciążona własnymi kosztami, jak również kosztami poniesionymi przez Komisję i Ryanair Holdings plc, w tym kosztami związanymi z postępowaniem w przedmiocie zastosowania środka tymczasowego. |
| --- | --- |

2)

Aer Lingus Group zostaje obciążona własnymi kosztami, jak również kosztami poniesionymi przez Komisję i Ryanair Holdings plc, w tym kosztami związanymi z postępowaniem w przedmiocie zastosowania środka tymczasowego.

---

(1)  Dz.U. C 8 z 12.1.2008.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/36 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/36

---

Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — Włochy przeciwko Komisji

(Sprawa T-53/08) (1)

(Pomoc państwa - Rekompensata za wywłaszczenie w interesie publicznym - Przedłużenie obowiązywania preferencyjnej taryfy za dostarczanie energii elektrycznej - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem - Pojęcie korzyści - Zasada kontradyktoryjności)

2010/C 221/57

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciel: S. Fiorentino, avvocato dello Stato)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Giolito i G. Conte, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2008/408/WE z dnia 20 listopada 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 36/A/06 (ex NN 38/06) przyznanej przez Włochy na rzecz ThyssenKrupp, Cementir oraz Nuova Terni Industrie Chimiche (Dz.U. 2008, L 144, s. 37).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 79 z 29.3.2008.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/37 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/37

---

Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni przeciwko Komisji

(Sprawa T-62/08) (1)

(Pomoc państwa - Rekompensata za wywłaszczenie w interesie publicznym - Przedłużenie obowiązywania preferencyjnej taryfy za dostarczanie energii elektrycznej - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie - Pojęcie korzyści - Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań - Wprowadzenie w życie pomocy)

2010/C 221/58

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni SpA (Terni, Włochy) (przedstawiciele: T. Salonico, G. Pellegrino, G. Pellegrino i G. Barone, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Giolito i G. Monte, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2008/408/WE z dnia 20 listopada 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 36/A/06 (ex NN 38/06) przyznanej przez Włochy na rzecz ThyssenKrupp, Cementir oraz Nuova Terni Industrie Chimiche (Dz.U. 2008, L 144, s. 37).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni SpA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 92 z 12.4.2008.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/37 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/37

---

Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — Cementir Italia przeciwko Komisji

(Sprawa T-63/08) (1)

(Pomoc państwa - Rekompensata za wywłaszczenie w interesie publicznym - Przedłużenie obowiązywania preferencyjnej taryfy za dostarczanie energii elektrycznej - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie - Pojęcie korzyści - Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań - Wprowadzenie w życie pomocy)

2010/C 221/59

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Cementir Italia Srl (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: T. Salonico, G. Pellegrino, G. Pellegrino i G. Barone, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Giolito i G. Conte, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2008/408/WE z dnia 20 listopada 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 36/A/06 (ex NN 38/06) przyznanej przez Włochy na rzecz ThyssenKrupp, Cementir oraz Nuova Terni Industrie Chimiche (Dz.U. 2008, L 144, s. 37).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona

| 2) | Cementir Italia Srl zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Cementir Italia Srl zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 92 z 12.4.2008.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/38 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/38

---

Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — Nuova Terni Industrie Chimiche przeciwko Komisji

(Sprawa T-64/08) (1)

(Pomoc państwa - Rekompensata za wywłaszczenie w interesie publicznym - Przedłużenie obowiązywania preferencyjnej taryfy za dostarczanie energii elektrycznej - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie - Pojęcie korzyści - Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań - Wprowadzenie w życie pomocy)

2010/C 221/60

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Nuova Terni Industrie Chimiche SpA (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: T. Salonico, G. Pellegrino, G. Pellegrino i G. Barone, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Giolito i G. Conte, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2008/408/WE z dnia 20 listopada 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 36/A/06 (ex NN 38/06) przyznanej przez Włochy na rzecz ThyssenKrupp, Cementir oraz Nuova Terni Industrie Chimiche (Dz.U. 2008, L 144, s. 37).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona

| 2) | Nuova Terni Industrie Chimiche SpA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Nuova Terni Industrie Chimiche SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 92 z 12.4.2008.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/38 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/38

---

Wyrok Sądu z dnia 2 lipca 2010 r. — Kerstens przeciwko Komisji

(Sprawa T-266/08 P) (1)

(Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Zmiana miejsca pracy - Artykuł 7 regulaminu pracowniczego - Interes służby - Przeinaczenie okoliczności faktycznych i dowodów - Obowiązek uzasadnienia spoczywający na Sądzie do spraw Służby Publicznej - Prawo do obrony)

2010/C 221/61

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Petrus Kerstens (Overijse, Belgia) (przedstawiciel: adwokat C. Mourato)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Herrmann i M.G. Berscheid, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (druga izba) z dnia 8 maja 2008 r. w sprawie F-119/06 Kerstens przeciwko Komisji, dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze, mające na celu uchylenie tego wyroku.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Petrus Kerstens ponosi koszty własne i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję w ramach postępowania w niniejszej instancji. |
| --- | --- |

2)

Petrus Kerstens ponosi koszty własne i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję w ramach postępowania w niniejszej instancji.

---

(1)  Dz.U. C 247 z 27.9.2008.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/39 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/39

---

Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — BNP Paribas i BNL przeciwko Komisji

(Sprawa T-335/08) (1)

(Pomoc państwa - Środki przyjęte przez władze włoskie w odniesieniu do niektórych restrukturyzowanych banków - System uzgodnień wartości podatkowych aktywów - Decyzja uznająca system pomocy za niezgodny ze wspólnym rynkiem i nakazująca odzyskanie pomocy - Skarga o stwierdzenie nieważności - Indywidualne oddziaływanie - Dopuszczalność - Pojęcie pomocy państwa - Korzyść - Charakter selektywny - Obowiązek uzasadnienia)

2010/C 221/62

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: BNP Paribas (Paryż, Francja) i Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: R. Silvestri, G. Escalar i M. Todino, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Di Bucci i E. Righini, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2008/711/WE z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie pomocy państwa C 15/07 (ex NN 20/07) udzielonej przez Włochy w zakresie zachęt podatkowych dla niektórych instytucji kredytowych będących przedmiotem restrukturyzacji (Dz.U. L 237, s. 70)

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | BNP Paribas i Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) zostają obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

BNP Paribas i Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) zostają obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 272 z 25.10.2008.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/39 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/39

---

Wyrok Sądu z dnia 30 czerwca 2010 r. — Matratzen Concord przeciwko OHIM — Barranco Schnitzler i Barranco Rodriguez (MATRATZEN CONCORD)

(Sprawa T-351/08) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego MATRATZEN CONCORD - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy MATRATZEN - Względna podstawa odmowy rejestracji - Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 73 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 75 rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2010/C 221/63

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Matratzen Concord GmbH (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciele: adwokat J. Albrecht)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM byli również: Pablo Barranco Schnitzler i Mariano Barranco Rodriguez (Sant Just Desvern, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 maja 2008 r. (sprawa R 1034/2007-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Pablem Barranco Schnitzlerem i Marianem Barranco Rodriguezem a Matratzen Concord GmbH.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 30 maja 2008 r. (sprawa R 1034/2007-2). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 30 maja 2008 r. (sprawa R 1034/2007-2).

| 2) | OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 285 z 8.11.2008.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/40 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/40

---

Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2010 r. — MIP Metro przeciwko OHIM — CBT Comunicación Multimedia (Metromeet)

(Sprawa T-407/08) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Metromeet - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy meeting metro - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2010/C 221/64

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J.C. Plate i R. Kaase)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: S. Schäffner, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: CBT Comunicación Multimedia, SL (Getxo, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 12 czerwca 2008 r. (sprawa R 387/2007-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG a CBT Comunicación Multimedia, SL,

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 12 czerwca 2008 r. (sprawa R 387/2007-1) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG a CBT Comunicación Multimedia, SL. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 12 czerwca 2008 r. (sprawa R 387/2007-1) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG a CBT Comunicación Multimedia, SL.

| 2) | OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 327 z 20.12.2008.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/40 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/40

---

Wyrok Sądu z dnia 2 lipca 2010 r. — Lafili przeciwko Komisji

(Sprawa T-485/08 P) (1)

(Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Dopuszczalność - Pojęcie strony przegrywającej sprawę w pierwszej instancji - Awans - Zaszeregowanie do grupy i na stopień - Mnożnik wyższy od 1 - Przeliczenie zgodnie z zasadą starszeństwa zawodowego dla danego stopnia zaszeregowania - Artykuł 7 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego)

2010/C 221/65

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Paul Lafili (Genk, Belgia) (przedstawiciel: L. Levi, adwokat)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall, H. Krämer i K. Herrmann, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (druga izba) z dnia 4 września 2008 r. wydanego w sprawie F-22/07 Lafili przeciwko Komisji, dotychczas niepublikowanego w Zbiorze, mające ma celu uchylenie tego wyroku

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Paul Lafili ponosi koszty własne i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską w ramach postępowania w niniejszej instancji. |
| --- | --- |

2)

Paul Lafili ponosi koszty własne i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską w ramach postępowania w niniejszej instancji.

---

(1)  Dz.U. C 19 z 24.1.2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/41 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/41

---

Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2010 r. — mPAY24 przeciwko OHIM — Ultra (M PAY)

(Sprawa T-557/08) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego M PAY - Wcześniejsze słowne, wspólnotowy i krajowy, znaki towarowe MPAY24 - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2010/C 221/66

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: mPAY24 GmbH (Wiedeń, Austria) (przedstawiciel: adwokat H.G. Zeiner)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Ultra d.o.o. Proizvodnja elektronskih naprav (Zagorje ob Savi, Słowenia)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 września 2008 r. (sprawa R 221/2007-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy mPAY24 GmbH a Ultra d.o.o. Proizvodnja elektronskih naprav.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 30 września 2008 r. (sprawa R 221/2007-1) w zakresie, w jakim w decyzji tej oddalono sprzeciw wniesiony przez mPAY24 GmbH. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 30 września 2008 r. (sprawa R 221/2007-1) w zakresie, w jakim w decyzji tej oddalono sprzeciw wniesiony przez mPAY24 GmbH.

| 2) | OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 55 z 7.3.2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/41 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/41

---

Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2010 r. — M6 i TF1 przeciwko Komisji

(Sprawy połączone T-568/08 i T-573/08) (1)

(Pomoc państwa - Publiczna usługa nadawcza - Pomoc planowana przez Republikę Francuską na rzecz France Télévisions - Subwencja kapitałowa w wysokości 150 mln EUR - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Usługa świadczona w ogólnym interesie gospodarczym - Kryterium proporcjonalności - Brak poważnych trudności)

2010/C 221/67

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Métropole télévision (M6) (Neuilly-sur-Seine, Francja) (przedstawiciele: O. Freget, N. Chahid-Nouraï, R. Lazerges i M. Potel, adwokaci) i Télévision française 1 SA (TF1) (Boulogne-Billancourt, Francja) (przedstawiciele: J.-P. Hordies i C. Smits, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Stromsky i B. Martenczuk, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Canal + (Issy-les-Moulineaux, Francja) (przedstawiciel: E. Guillaume, adwokat)

Interwenientci popierający stronę pozwaną: Republika Francuska (przedstawiciele: początkowo G. de Bergues i A.-L. Vendrolini, następnie G. de Bergues i L. Butel, pełnomocnicy) oraz France Télévisions (Paryż, Francja) (przedstawiciele: J.-P. Gunther, D. Tayar, A. Giraud i S. Snoeck, adwokaci)

Przedmiot

Wnioski o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2008) 3506 wersja ostateczna z dnia 16 lipca 2008 r. w sprawie zamiaru przyznania przez Republikę Francuską subwencji kapitałowej w wysokości 150 mln EUR na rzecz France Télévisions S.A. i wnioski o nakazanie Komisji Europejskiej wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego.

Sentencja

| 1) | Skargi zostają oddalone. |
| --- | --- |

1)

Skargi zostają oddalone.

| 2) | Métropole télévision (M6) ponosi swoje własne koszty w sprawie T-568/08 oraz pokryje koszty poniesione w tej sprawie przez Komisję i przez France Télévisions. |
| --- | --- |

2)

Métropole télévision (M6) ponosi swoje własne koszty w sprawie T-568/08 oraz pokryje koszty poniesione w tej sprawie przez Komisję i przez France Télévisions.

| 3) | Télévision française 1 SA (TF1) ponosi swoje własne koszty w sprawie T-573/08 oraz pokryje koszty poniesione w tej sprawie przez Komisję i przez France Télévisions. |
| --- | --- |

3)

Télévision française 1 SA (TF1) ponosi swoje własne koszty w sprawie T-573/08 oraz pokryje koszty poniesione w tej sprawie przez Komisję i przez France Télévisions.

| 4) | Republika Francuska i Canal + ponoszą swoje własne koszty w sprawach T-568/08 i T-573/08. |
| --- | --- |

4)

Republika Francuska i Canal + ponoszą swoje własne koszty w sprawach T-568/08 i T-573/08.

---

(1)  Dz.U. C 55 z 7.3.2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/42 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/42

---

Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2010 r. — Komisja przeciwko Antiche Terre

(Sprawa T-51/09) (1)

(Klauzula arbitrażowa - Program wspierania technologii energetycznych w Europie (Thermie) - Umowa dotycząca projektu budowy elektrowni wykorzystującej innowacyjną technologię spalania rolnej i leśnej biomasy w Umbertide (Włochy) - Istotna zmiana warunków wykonania umowy - Rozwiązanie - Zwrot wypłaconych kwot - Odsetki)

2010/C 221/68

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Joris, pełnomocnik, wspierany przez adwokata A. dal Ferra)

Strona pozwana: Antiche Terre Soc. coop. rl Società Agricola Cooperativa (Arezzo, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci L. Defalque i P. Van Leynseele)

Przedmiot

Skarga wniesiona przez Komisję na podstawie art. 238 WE, zmierzająca do zasądzenia od Antiche Terre zwrotu kwot wypłaconych przez Wspólnotę Europejską w wykonaniu umowy nr BM/188/96 dnia 23 listopada 1996 r., zawartej w ramach programu Thermie z trzema spółkami, w tym z Antiche Terre.

Sentencja

| 1) | Antiche Terre Soc. coop. rl Società Agricola Cooperativa zostaje obciążona obowiązkiem zapłaty na rzecz Komisji Europejskiej kwoty 479 332,40 EUR wraz z odsetkami za zwłokę za okres od dnia 4 stycznia 2004 r. do dnia całkowitej spłaty zadłużenia, obliczonymi na podstawie obowiązującej w tym okresie we Włoszech stopy odsetek ustawowych, po potrąceniu kwoty 461 979 EUR odzyskanej przez Komisję skutkiem wykonania w dniu 25 stycznia 2005 r. uprawnień z tytułu gwarancji bankowej, której była ona beneficjentem. |
| --- | --- |

1)

Antiche Terre Soc. coop. rl Società Agricola Cooperativa zostaje obciążona obowiązkiem zapłaty na rzecz Komisji Europejskiej kwoty 479 332,40 EUR wraz z odsetkami za zwłokę za okres od dnia 4 stycznia 2004 r. do dnia całkowitej spłaty zadłużenia, obliczonymi na podstawie obowiązującej w tym okresie we Włoszech stopy odsetek ustawowych, po potrąceniu kwoty 461 979 EUR odzyskanej przez Komisję skutkiem wykonania w dniu 25 stycznia 2005 r. uprawnień z tytułu gwarancji bankowej, której była ona beneficjentem.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Antiche Terre zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Antiche Terre zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 4.4.2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/42 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/42

---

Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2010 r. — Herhof przeciwko OHIM — Stabilator (stabilator)

(Sprawa T-60/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego stabilator - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy STABILAT - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Brak podobieństwa towarów i usług - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2010/C 221/69

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Herhof-Verwaltungsgesellschaft mbH (Solms, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci A. Zinnecker i T. Bösling)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Stabilator sp. z o.o. (Gdynia, Polska) (przedstawiciel: radca prawny M. Kasprzak)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 16 grudnia 2008 r. (sprawy połączone R 483/2008-4 i R 705/2008-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Herhof-Verwaltungsgesellschaft mbH a Stabilator sp. z o.o.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Herhof-Verwaltungsgesellschaft mbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Herhof-Verwaltungsgesellschaft mbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 102 z 1.5.2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/43 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/43

---

Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2010 r. — Valigeria Roncato przeciwko OHIM — Roncato (CARLO RONCATO)

(Sprawa T-124/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego CARLO RONCATO - Niezarejestrowane graficzne krajowe znaki towarowe RV RONCATO i słowny krajowy znak towarowy RONCATO - Wcześniejsze graficzny krajowy znak towarowy RV RONCATO i słowny krajowy znak towarowy RONCATO - Brak prawdopodobieństwa czerpania nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszych znaków towarowych - Istnienie uzasadnionego powodu używania zgłoszonego znaku towarowego - Względne podstawy odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2010/C 221/70

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Valigeria Roncato SpA (Campodarsego, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci P. Perani i P. Pozzi)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: P. Bullock, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Roncato Srl (Campodarsego) (przedstawiciele: adwokaci M. Cartella i M. Fazzini)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 23 stycznia 2009 r. (sprawy połączone R 237/2008-1 i R 236/2008-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Valigeria Roncato SpA a Roncato Srl.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Valigeria Roncato SpA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Valigeria Roncato SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 6.6.2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/43 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/43

---

Postanowienie Sądu z dnia 9 czerwca 2010 r. — BASF Plant Science i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-293/08) (1)

(Zbliżenie ustawodawstw - Zamierzone uwolnienie do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie - Procedura uzyskania pozwolenie na dopuszczenie do obrotu - Brak przyjęcia decyzji - Skarga na bezczynność - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)

2010/C 221/71

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: BASF Plant Science GmbH (Ludwigshafen, Niemcy); Plant Science Sweden AB (Svalöv, Szwecja); Amylogene HB (Svalöv); BASF Plant Science Co. GmbH, dawniej BASF Plant Science Holding GmbH (Ludwigshafen) (przedstawiciele: adwokaci D. Waelbroeck i U. Zinsmeister i D. Slater, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. O’Reilly i M. C. Zadra, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Królestwo Danii (przedstawiciele: J. Bering Liisberg i R. Holdgaard, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga mająca na celu ustalenie, że wskutek zaniechała przyjęcia decyzji w odniesieniu do wystosowanego przez skarżącą powiadomienia w przedmiocie wprowadzenie do obrotu zmodyfikowanego genetycznie ziemniaka Amfora, Komisja uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 18 ust. 1 dyrektywy 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającą dyrektywę Rady 90/220/EWG (Dz.U. L 106, s. 1) oraz z art. 5 decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (Dz.U. L 184, s. 23)

Sentencja

| 1) | Postępowanie w sprawie niniejszej skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w sprawie niniejszej skargi zostaje umorzone.

| 2) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 272 z 25.10.2008

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/44 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/44

---

Postanowienie Sądu z dnia 29 czerwca 2010 r. — Mauerhofer przeciwko Komisji

(Sprawa T-515/08) (1)

(Wielokrotna umowa ramowa „Komisja 2007” - Rekrutacja ekspertów z zakresu działań dotyczących pomocy przyznanej na rzecz państw trzecich - Wiedza fachowa - Środek przyjęty przez Komisję dotyczący liczby świadczonych dni pracy płatnych na podstawie faktury - Skarga o stwierdzenie nieważności - Brak aktu będącego podstawą wniesienia skargi - Niedopuszczalność - Skarga odszkodowawcza - Związek przyczynowy - Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej)

2010/C 221/72

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Volker Mauerhofer (Wiedeń, Austria) (przedstawiciel: adwokat J. Schartmüller)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciel: S. Boelaert, pełnomocnik)

Przedmiot

Po pierwsze, żądanie stwierdzenia nieważności nakazu administracyjnego Komisji z dnia 9 września 2008 r. zmieniającego umowę szczególną 2007/146271, zawartą pomiędzy Komisją a podmiotem odpowiedzialnym, na podstawie umowy ramowej, za realizację przedsięwzięcia „Analiza kartograficzna łańcucha wartości” realizowanego w Bośni i Hercegowinie, obniżającego liczbę płatnych dni roboczych przyznanych skarżącemu na wykonanie zadań wynikających z umowy, którą skarżący zawarł z podmiotem odpowiedzialnym za realizację powyższego przedsięwzięcia, którego koszty na postawie faktur wystawionych przez ten podmiot, ponosi Komisja oraz, po drugie, żądanie odszkodowania wraz z odsetkami.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Volker Mauerhofer zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Volker Mauerhofer zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 44 z 21.2.2009

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/44 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/44

---

Postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2010 r. — Biocaps przeciwko Komisji

(Sprawa T-24/09) (1)

(Konkurencja - Postępowanie administracyjne - Decyzja nakazująca poddanie się kontroli - Artykuł 20 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 - Istnienie adresata decyzji - Oczywisty brak podstawy prawnej skargi)

2010/C 221/73

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Biocaps (Orsay, Francja) (przedstawiciele: adwokaci Y.-R. Guillou, H. Speyart van Woerden i T. Verstraeten)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bouquet i É. Gippini Fournier, pełnomocnicy)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2008) 6524 z dnia 29 października 2008 r., wydanej w sprawie COMP/39510, nakazującej Laboratoire Champagnat Desmoulins Philippakis, jak również wszystkim podmiotom kontrolowanym przez nie bezpośrednio lub pośrednio, poddanie się kontroli na podstawie art. 20 ust. 4 rozporządzenia Rady nr 1/2003, z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 [WE] i 82 [WE] (Dz.U L 1, s.1)

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona jako oczywiście pozbawiona podstawy prawnej. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona jako oczywiście pozbawiona podstawy prawnej.

| 2) | Biocaps pokryje własne koszty a także koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Biocaps pokryje własne koszty a także koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 55 z 7.3.2009

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/45 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/45

---

Postanowienie Sądu z dnia 21 czerwca 2010 r. — Meister przeciwko OHIM

(Sprawa T-284/09 P) (1)

(Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Ocena - Sporządzenie po terminie sprawozdań z oceny - Przedmiot skargi w pierwszej instancji - Udzielona po terminie odpowiedź na zażalenia - Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne)

2010/C 221/74

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Herbert Meister (Muchamiel, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat H.J. Zimmermann)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciele: I. de Medrano Caballero i G. Faedo, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów D. Waelbroecka i E. Winter)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 18 maja 2009 r. w sprawach połączonych F-138/06 i F-37/08 Meister przeciwko OHIM, dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze, mające na celu uchylenie tego wyroku.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Herbert Meister ponosi koszty własne i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) w toku postępowania w niniejszej instancji. |
| --- | --- |

2)

Herbert Meister ponosi koszty własne i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) w toku postępowania w niniejszej instancji.

---

(1)  Dz.U. C 244 z 10.10.2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/45 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/45

---

Postanowienie Sądu z dnia 17 czerwca 2010 r. — Jurašinović przeciwko Radzie

(Sprawa T-359/09) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Sprawozdania obserwatorów wysłanych przez Unię Europejską w region Knina (Chorwacja) - Środek tymczasowy - Niedopuszczalność - Dorozumiana odmowa dostępu - Interes prawny - Wyraźna decyzja wydana po wniesieniu skargi - Umorzenie postępowania)

2010/C 221/75

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Ivan Jurašinović (Angers, Francja) (przedstawiciel: adwokat A. Beguin)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: C. Fekete i K. Zieleśkiewicz, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze, żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady Unii Europejskiej z dnia 17 czerwca 2009 r. odmawiającej udzielenia skarżącemu dostępu do sprawozdań obserwatorów Unii Europejskiej przebywających w Chorwacji, w regionie Knina, w dniach 1–31 sierpnia 1995 r. i do dokumentów z adnotacją „ECMM RC Knin Log Reports” oraz dorozumianej decyzji odmownej podjętej na wniosek potwierdzający, a po drugie, żądanie nakazania Radzie udzielania dostępu w formie elektronicznej do żądanych dokumentów.

Sentencja

| 1) | Umarza się postępowanie w sprawie żądań zawartych w skardze Ivana Jurašinovicia mających na celu stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji Rady Unii Europejskiej oddalającej jego wniosek potwierdzający o dostęp do sprawozdań obserwatorów Unii Europejskiej przebywających w Chorwacji, w strefie Knina, w dniach 1–31 sierpnia 1995 r. oraz do dokumentów z adnotacją „ECMM RC Knin Log Reports”. |
| --- | --- |

1)

Umarza się postępowanie w sprawie żądań zawartych w skardze Ivana Jurašinovicia mających na celu stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji Rady Unii Europejskiej oddalającej jego wniosek potwierdzający o dostęp do sprawozdań obserwatorów Unii Europejskiej przebywających w Chorwacji, w strefie Knina, w dniach 1–31 sierpnia 1995 r. oraz do dokumentów z adnotacją „ECMM RC Knin Log Reports”.

| 2) | W pozostałej części skarga zostaj odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

2)

W pozostałej części skarga zostaj odrzucona jako niedopuszczalna.

| 3) | Każda ze stron pokrywa swoje własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Każda ze stron pokrywa swoje własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 267 z 7.11.2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/46 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/46

---

Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 30 czerwca 2010 r. — Victoria Sánchez przeciwko Parlamentowi i Komisji

(Sprawa T-61/10 R)

(Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego - Naruszenie wymogów formalnych - Niedopuszczalność)

2010/C 221/76

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Fernando Marcelino Victoria Sánchez (Sewilla, Hiszpania) (przedstawiciele: początkowo N. Domínguez Varela, następnie P. Suarez Plácido, adwokaci)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: N. Lorenz, N. Görlitz i P. López-Carceller, pełnomocnicy) i Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Lozano Palacios i I. Martínez del Peral, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zmierzającego do zapewnienia nietykalności cielesnej skarżącej, jej praw podstawowych i praw podstawowych obywateli Europy, które mogłyby zostać naruszone.

Sentencja

| 1) | Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje odrzucony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje odrzucony.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/46 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/46

---

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 7 października 2009 r. w sprawie F-29/08 Y przeciwko Komisji, wniesione w dniu 21 maja 2010 r. przez Y

(Sprawa T-493/09 P)

()

2010/C 221/77

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Y (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat J. Van Rossum)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 7 października 2009 r. w sprawie F-29/08 Y przeciwko Komisji oddalającego skargę wnoszącego odwołanie; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 7 października 2009 r. w sprawie F-29/08 Y przeciwko Komisji oddalającego skargę wnoszącego odwołanie;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 24 maja 2007 r. o rozwiązaniu stosunku pracy z wnoszącym odwołanie; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 24 maja 2007 r. o rozwiązaniu stosunku pracy z wnoszącym odwołanie;

| — | zasądzenie od Komisji na jego rzecz wynagrodzenia, jakie pobierałby, gdyby nie rozwiązano z nim przedwcześnie umowy o pracę, wraz ze wszystkimi dodatkami, o jakie mógł się ubiegać; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji na jego rzecz wynagrodzenia, jakie pobierałby, gdyby nie rozwiązano z nim przedwcześnie umowy o pracę, wraz ze wszystkimi dodatkami, o jakie mógł się ubiegać;

| — | zasądzenie od Komisji na jego rzecz zadośćuczynienia w wysokości 500 000 EUR tytułem doznanej krzywdy; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji na jego rzecz zadośćuczynienia w wysokości 500 000 EUR tytułem doznanej krzywdy;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszym odwołaniu wnoszący je żąda uchylenia wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej (SSP) wydanego w dniu 7 października 2009 r. w sprawie F-29/08 Y przeciwko Komisji oddalającego skargę, na której podstawie wnoszący odwołanie żądał stwierdzenia nieważności decyzji Komisji o rozwiązaniu z nim stosunku pracy oraz odszkodowania.

W uzasadnieniu odwołania wnoszący je podnosi, że SSP naruszył prawo:

| — | stwierdzając, że Komisja nie miała obowiązku konsultowania się z komitetem ds. ocen, podczas gdy decyzja Komisji z dnia 7 kwietnia 2004 r. uchwalająca ogólne przepisy wykonawcze w zakresie procedur regulujących zatrudnienie i pracę pracowników kontraktowych nakładała taki obowiązek; |
| --- | --- |

—

stwierdzając, że Komisja nie miała obowiązku konsultowania się z komitetem ds. ocen, podczas gdy decyzja Komisji z dnia 7 kwietnia 2004 r. uchwalająca ogólne przepisy wykonawcze w zakresie procedur regulujących zatrudnienie i pracę pracowników kontraktowych nakładała taki obowiązek;

| — | stwierdzając, że rozwiązanie stosunku pracy z wnoszącym odwołanie było skuteczne, podczas gdy nie mógł on podnieść swoich uwag w przedmiocie opinii komitetu ds. ocen, która nie została mu przekazana; |
| --- | --- |

—

stwierdzając, że rozwiązanie stosunku pracy z wnoszącym odwołanie było skuteczne, podczas gdy nie mógł on podnieść swoich uwag w przedmiocie opinii komitetu ds. ocen, która nie została mu przekazana;

| — | orzekając, że nieprzekazanie wnoszącemu odwołanie opinii komitetu ds. ocen nie naruszało prawa do obrony; |
| --- | --- |

—

orzekając, że nieprzekazanie wnoszącemu odwołanie opinii komitetu ds. ocen nie naruszało prawa do obrony;

| — | stwierdzając, że decyzja o rozwiązaniu stosunku pracy nie opierała się na opinii komitetu ds. ocen, chociaż opinia ta została wyraźnie wymieniona w motywach decyzji o rozwiązaniu stosunku pracy; |
| --- | --- |

—

stwierdzając, że decyzja o rozwiązaniu stosunku pracy nie opierała się na opinii komitetu ds. ocen, chociaż opinia ta została wyraźnie wymieniona w motywach decyzji o rozwiązaniu stosunku pracy;

| — | uznając, że instytucja oparła się wyłącznie na zarzutach i faktach wymienionych w sprawozdaniu z okresu próbnego wnoszącego odwołanie, podczas gdy z brzmienia tej decyzji wynika, że oparta została na aspektach związanych z twierdzeniami o biernej korupcji; |
| --- | --- |

—

uznając, że instytucja oparła się wyłącznie na zarzutach i faktach wymienionych w sprawozdaniu z okresu próbnego wnoszącego odwołanie, podczas gdy z brzmienia tej decyzji wynika, że oparta została na aspektach związanych z twierdzeniami o biernej korupcji;

| — | uznając, że decyzja o rozwiązaniu stosunku pracy była prawidłowo uzasadniona, podczas gdy opierała się na zarzutach i faktach mających miejsce przed rozpoczęciem służby przez wnoszącego odwołanie w charakterze pracownika kontraktowego i |
| --- | --- |

—

uznając, że decyzja o rozwiązaniu stosunku pracy była prawidłowo uzasadniona, podczas gdy opierała się na zarzutach i faktach mających miejsce przed rozpoczęciem służby przez wnoszącego odwołanie w charakterze pracownika kontraktowego i

| — | stwierdzając, że decyzja o rozwiązaniu stosunku pracy nie stanowiła kary dyscyplinarnej, podczas gdy uchybienia zarzucane wnoszącemu odwołanie spowodowały wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, które dotyczy tych samych faktów i zachowań, co przywołane dla uzasadnienia decyzji o rozwiązaniu stosunku pracy. |
| --- | --- |

—

stwierdzając, że decyzja o rozwiązaniu stosunku pracy nie stanowiła kary dyscyplinarnej, podczas gdy uchybienia zarzucane wnoszącemu odwołanie spowodowały wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, które dotyczy tych samych faktów i zachowań, co przywołane dla uzasadnienia decyzji o rozwiązaniu stosunku pracy.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/47 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/47

---

Skarga wniesiona w dniu 27 maja 2010 r. — Danzeisen przeciwko Komisji

(Sprawa T-242/10)

()

2010/C 221/78

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Danzeisen (Eichstetten, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat H. Schmidt)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (UE) nr 271/2010 w zakresie, w jakim zmienia ono rozporządzenie (WE) nr 889/2008 w ten sposób, że w pkt 9 części A załącznika XI w odniesieniu do unijnego logo produkcji ekologicznej, o którym mowa w art. 57, w sposób prawnie wiążący wprowadza się wymóg, by było ono stosowane „zgodnie z zasadami określonymi przy jego rejestracji [...] w Urzędzie Własności Intelektualnej Beneluksu”, w szczególności w zakresie w jakim te ustalenia (regulaminu znaku zbiorowego) stanowią:






  — | w art. 2 akapit czwarty, że nikt — również skarżący — nie może używać unijnego logo produkcji ekologicznej „without empowerment from the Bodies designed or recognised in accordance with the Community Regulations”, tzn. bez upoważnienia do stosowania unijnego logo produkcji ekologicznej przez organy lub jednostki kontrolne, które zostały utworzone na podstawie przepisów unijnych lub zgodnie z nimi uznane; |
| --- | --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (UE) nr 271/2010 w zakresie, w jakim zmienia ono rozporządzenie (WE) nr 889/2008 w ten sposób, że w pkt 9 części A załącznika XI w odniesieniu do unijnego logo produkcji ekologicznej, o którym mowa w art. 57, w sposób prawnie wiążący wprowadza się wymóg, by było ono stosowane „zgodnie z zasadami określonymi przy jego rejestracji [...] w Urzędzie Własności Intelektualnej Beneluksu”, w szczególności w zakresie w jakim te ustalenia (regulaminu znaku zbiorowego) stanowią:

—

w art. 2 akapit czwarty, że nikt — również skarżący — nie może używać unijnego logo produkcji ekologicznej „without empowerment from the Bodies designed or recognised in accordance with the Community Regulations”, tzn. bez upoważnienia do stosowania unijnego logo produkcji ekologicznej przez organy lub jednostki kontrolne, które zostały utworzone na podstawie przepisów unijnych lub zgodnie z nimi uznane;

| — | w art. 4 o wyłączeniu odpowiedzialności, zgodnie z którym Unia Europejska nie ponosi odpowiedzialności za możliwość używania unijnego logo produkcji ekologicznej w Unii Europejskiej, z wyjątkiem własnego bytu prawnego Unii Europejskiej i jej uprawnienia do unijnego logo produkcji ekologicznej „except to the extent of its corporate existence and of its underlying entitlement to the Organic Farming Mark”, czyli ograniczenie odpowiedzialności Unii Europejskiej jedynie do prawnej egzystencji Unii Europejskiej i do uprawnienia Unii Europejskiej do dokonanej rejestracji znaku; |
| --- | --- |

—

w art. 4 o wyłączeniu odpowiedzialności, zgodnie z którym Unia Europejska nie ponosi odpowiedzialności za możliwość używania unijnego logo produkcji ekologicznej w Unii Europejskiej, z wyjątkiem własnego bytu prawnego Unii Europejskiej i jej uprawnienia do unijnego logo produkcji ekologicznej „except to the extent of its corporate existence and of its underlying entitlement to the Organic Farming Mark”, czyli ograniczenie odpowiedzialności Unii Europejskiej jedynie do prawnej egzystencji Unii Europejskiej i do uprawnienia Unii Europejskiej do dokonanej rejestracji znaku;

| — | w art. 7 akapit drugi zdanie drugie o wymogu, że przepisy regulaminu znaku zbiorowego dotyczące używania i administrowania unijnego logo produkcji ekologicznej mogą być współistnieć z przepisami Unii Europejskiej i ustaw krajowych, ale że w przypadku konfliktu dotyczącego używania unijnego logo produkcji ekologicznej regulamin ma pierwszeństwo i należy go stosować, a więc „in case of conflict concerning the use of the Organic Farming Mark”„provisions of the present Regulations on use and management” znajdują zastosowanie, a nie inne normy, w szczególności zawarte w rozporządzeniu (UE) nr 271/2010; |
| --- | --- |

—

w art. 7 akapit drugi zdanie drugie o wymogu, że przepisy regulaminu znaku zbiorowego dotyczące używania i administrowania unijnego logo produkcji ekologicznej mogą być współistnieć z przepisami Unii Europejskiej i ustaw krajowych, ale że w przypadku konfliktu dotyczącego używania unijnego logo produkcji ekologicznej regulamin ma pierwszeństwo i należy go stosować, a więc „in case of conflict concerning the use of the Organic Farming Mark”„provisions of the present Regulations on use and management” znajdują zastosowanie, a nie inne normy, w szczególności zawarte w rozporządzeniu (UE) nr 271/2010;

| — | w art. 9 pkt 3, że unijne logo produkcji ekologicznej nie może być używane w sposób, który byłby lekceważący lub krytyczny w odniesieniu do Unii Europejskiej lub regulaminu znaku zbiorowego ustalonego w Urzędzie Własności Intelektualnej Beneluksu; |
| --- | --- |

—

w art. 9 pkt 3, że unijne logo produkcji ekologicznej nie może być używane w sposób, który byłby lekceważący lub krytyczny w odniesieniu do Unii Europejskiej lub regulaminu znaku zbiorowego ustalonego w Urzędzie Własności Intelektualnej Beneluksu;

| — | w art. 12 akapit pierwszy, że Unia Europejska zastrzega sobie prawo bezpośredniej kontroli produktów i materiałów reklamowych noszących unijny znak produkcji ekologicznej i okresowego żądania próbek; |
| --- | --- |

—

w art. 12 akapit pierwszy, że Unia Europejska zastrzega sobie prawo bezpośredniej kontroli produktów i materiałów reklamowych noszących unijny znak produkcji ekologicznej i okresowego żądania próbek;

| — | w art. 15 akapit pierwszy, że wykładnia przepisów regulaminu znaku zbiorowego jest zastrzeżona dla Unii Europejskiej, a w konsekwencji jej ustawowemu przedstawicielowi — Komisji Europejskiej, a tym samym nie podlega wykładni sądów Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

—

w art. 15 akapit pierwszy, że wykładnia przepisów regulaminu znaku zbiorowego jest zastrzeżona dla Unii Europejskiej, a w konsekwencji jej ustawowemu przedstawicielowi — Komisji Europejskiej, a tym samym nie podlega wykładni sądów Unii Europejskiej;

| — | w art. 15 akapit drugi, że regulamin stosowania i administrowania unijnego logo produkcji podlega prawu belgijskiemu; |
| --- | --- |

—

w art. 15 akapit drugi, że regulamin stosowania i administrowania unijnego logo produkcji podlega prawu belgijskiemu;

| — | zasądzenie zwrotu skarżącemu koniecznych kosztów przez pozwaną. |
| --- | --- |

—

zasądzenie zwrotu skarżącemu koniecznych kosztów przez pozwaną.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący zwraca się przeciwko nowelizacji załącznika XI do rozporządzenia (WE) Nr. 889/2008 (1) przez rozporządzenie (UE) nr 271/2010 (2).

W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi w pierwszej kolejności naruszenie art. 297 ust. 1 zdanie trzecie TFUE, gdyż pkt 9 w części A załącznika XI do rozporządzenia nr 889/2008 zmienionego rozporządzeniem nr 271/2010 odsyła do regulaminu znaku zbiorowego, ustalonego przez Komisję przy rejestracji unijnego logo produkcji ekologicznej w Urzędzie Własności Intelektualnej Beneluksu, a regulamin ten nie został opublikowany w Dzienniku Urzędowym, chociaż w wyniku tego odesłania ma on taką samą moc wiążącą jak sam tekst rozporządzenia Komisji.

Po drugie skarżący podnosi, że odesłanie dynamiczne do regulaminu znaku zbiorowego daje Komisji okazję, by dowolnie zmieniać faktyczną treść rozporządzenia nr 271/2010 z wyłączeniem państw członkowskich, przez co następuje obejście i pozbawienie legitymacji aktu prawodawczego w wyniku współdziałania państw członkowskich.

Po trzecie skarżący podnosi, że regulamin znaku zbiorowego przewiduje, iż nikt nie może używać unijnego logo produkcji ekologicznej bez upoważnienia organów lub jednostek kontrolnych. Zdaniem skarżącego jest to sprzeczne z art. 24 ust. 2 i art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 (3), gdyż przepisy te przewidują dla gospodarstw ekologicznych prawo stosowania unijnego logo produkcji ekologicznej w odniesieniu do produktów ekologicznych spełniających wymogi tego rozporządzenia.

Po czwarte skarżący podnosi, że regulamin znaku zbiorowego przewiduje wyłączenie odpowiedzialności na korzyść Komisji, dzięki któremu sprzecznie z prawem uchyla się od swojego urzędowego obowiązku zapobiegania szkodom również wobec skarżącego.

Po piąte skarżący twierdzi, że regulamin znaku zbiorowego przewiduje, iż w przypadku konfliktu jego przepisów z innymi aktami prawodawczymi Unii Europejskiej i ustaw krajowych regulamin ma pierwszeństwo, co powoduje złamanie zasady pierwszeństwa prawa Unii.

Po szóste skarżący zarzuca, że regulamin znaku zbiorowego zakazuje mu używania unijnego logo produkcji ekologicznej w sposób, który byłby krytyczny wobec Unii Europejskiej. W ten sposób arbitralnie i bez uzasadnienia narusza się jego prawo podstawowe do swobody wypowiedzi.

Po siódme regulamin znaku zbiorowego przewiduje, że Unia Europejska może żądać od użytkowników unijnego logo produkcji ekologicznej próbek jego zastosowania i kontrolować je, czym Komisja przyznaje sobie narzędzie bezpośredniej ingerencji w przedsiębiorstwach i łamie podział kompetencji względem państw członkowskich.

Po ósme skarżący zarzuca, że rejestracja unijnego logo produkcji ekologicznej przez Unię Europejską jako znaku zbiorowego jest niezgodna m.in. z rozporządzeniem nr 834/2007.

Po dziewiąte skarżący twierdzi, że Komisja w regulaminie znaku zbiorowego zastrzega dla siebie prawo jego wykładni, co narusza monopol wykładni przysługujący Trybunałowi Sprawiedliwości.

W końcu arbitralne jest to, że regulamin znaku zbiorowego nakazuje stosowanie prawa belgijskiego również wobec skarżącego.

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz.U. L 250, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 271/2010 z dnia 24 marca 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 889/2008 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do unijnego logo produkcji ekologicznej (Dz.U. L 84, s. 19).

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz.U. L 189, s. 1).

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/49 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/49

---

Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2010 r. — Tsakiris-Mallas przeciwko OHIM

(Sprawa T-244/10)

()

2010/C 221/79

Język skargi: grecki

Strony

Strona skarżąca: Tsakiris-Mallas (Argyroupoli Attiki, Grecja) (przedstawiciel: adwokat N. Simantiras)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Seven S.p.A. (Turyn, Włochy)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 22 marca 2010 r. w sprawie R 1045/2009-2; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 22 marca 2010 r. w sprawie R 1045/2009-2;

| — | uwzględnienie zgłoszenia nr 5445481 graficznego znaku towarowego „Seven Fashion Shoes” dla towarów z klas 18 i 25 jako wspólnotowego znaku towarowego; i |
| --- | --- |

—

uwzględnienie zgłoszenia nr 5445481 graficznego znaku towarowego „Seven Fashion Shoes” dla towarów z klas 18 i 25 jako wspólnotowego znaku towarowego; i

| — | obciążenie drugiej strony postępowania kosztami, w tym kosztami postępowania w sprawie sprzeciwu i postępowania odwoławczego przed OHIM. |
| --- | --- |

—

obciążenie drugiej strony postępowania kosztami, w tym kosztami postępowania w sprawie sprzeciwu i postępowania odwoławczego przed OHIM.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „Seven Fashion Shoes” dla towarów i usług z klas 18 i 25 — zgłoszenie nr 5445481

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Seven S.p.A.

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: zarejestrowany we Włoszech pod nr. 769296 graficzny znak towarowy „7Seven” dla towarów z klas 14, 16 i 18; zarejestrowany we Włoszech pod nr. 928116 graficzny znak towarowy „Seven” dla towarów z klas 16 i 18

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów i odrzucenie zgłoszenia dla towarów należących do klasy 18

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 ze względu na błędne stwierdzenie przez Izbę Odwoławczą, że w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd; naruszenie przepisów art. 65 ust. 2 w związku z art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 ze względu na uchylenie się przez Izbę Odwoławczą od stwierdzenia, w jakim zakresie stosuje się lub nie stosuje się art. 8 ust. 5 rozporządzenia.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/49 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/49

---

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 25 marca 2010 r. w sprawie F-102/08, Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 9 czerwca 2010 r. przez Luigiego Marcuccia

(Sprawa T-256/10 P)

()

2010/C 221/80

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | w każdym razie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości; |
| --- | --- |

—

w każdym razie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości;

| — | stwierdzenie, że skarga wniesiona w pierwszej instancji, która była przedmiotem zaskarżonego postanowienia, była całkowicie dopuszczalna; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że skarga wniesiona w pierwszej instancji, która była przedmiotem zaskarżonego postanowienia, była całkowicie dopuszczalna;

| — | tytułem żądania głównego: uwzględnienie w całości żądań strony skarżącej przedstawionych w pierwszej instancji; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania głównego: uwzględnienie w całości żądań strony skarżącej przedstawionych w pierwszej instancji;

| — | zasądzenie zwrotu od strony pozwanej na rzecz strony skarżącej wszystkich kosztów sądowych i wynagrodzeń poniesionych i nadal ponoszonych przez stronę skarżącą, mających związek z postępowaniem w pierwszej instancji i postępowaniem odwoławczym; |
| --- | --- |

—

zasądzenie zwrotu od strony pozwanej na rzecz strony skarżącej wszystkich kosztów sądowych i wynagrodzeń poniesionych i nadal ponoszonych przez stronę skarżącą, mających związek z postępowaniem w pierwszej instancji i postępowaniem odwoławczym;

| — | posiłkowo: przekazanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej do ponownego rozpoznania co do istoty w nowym składzie. |
| --- | --- |

—

posiłkowo: przekazanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej do ponownego rozpoznania co do istoty w nowym składzie.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsze odwołanie dotyczy postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej (SSP) z dnia 25 marca 2010 r. Tym postanowieniem SSP odrzucił częściowo jako oczywiście niedopuszczalną, a częściowo oddalił jako oczywiście pozbawioną jakiejkolwiek podstawy prawnej skargę mającą na celu stwierdzenie nieistnienia lub co najmniej niezgodności z prawem decyzji, w której Komisja odmówiła przekazania kopii wnoszącemu odwołanie zdjęć zrobionych podczas przeprowadzki z mieszkania służbowego zajmowanego przez niego w Luandzie (Angola) i dokonania zniszczenia wszystkich dokumentów dotyczących tej przeprowadzki, oraz zasądzenie od Komisji naprawienia szkody wynikającej z przystąpienia przez Komisję wbrew jego woli do tej przeprowadzki.

Na poparcie swoich żądań wnoszący odwołanie podnosi zupełny brak uzasadnienia, a także naruszenie przepisów postępowania dowodowego, zasady równości stron sporu, art. 94 regulaminu postępowania przed SSP, obowiązku staranności Komisji wobec strony skarżącej i obowiązku dobrej administracji.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/50 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/50

---

Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2010 r. — Włochy przeciwko Komisji

(Sprawa T-257/10)

()

2010/C 221/81

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciel: P. Gentili, avvocato dello Stato)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 24 marca 2010 r. C(2010) 1711 wersja ostateczna, mającej za przedmiot pomoc państwa nr C 4/2003 (ex NN 102/2002) |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 24 marca 2010 r. C(2010) 1711 wersja ostateczna, mającej za przedmiot pomoc państwa nr C 4/2003 (ex NN 102/2002)

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Republika Włoska wniosła do Sądu Unii Europejskiej skargę na decyzję Komisji Europejskiej z dnia 24 marca 2010 r. C(2010) 17711 wersja ostateczna, mającą za przedmiot pomoc państwa nr C-4/2003 (ex NN 102/2002), doręczoną pismem z dnia 25 marca 2010 r. SG Greffe (2010) D/4224. Decyzja ta, wydana w następstwie wyroku Trybunału w sprawie C-494/06 P Komisja przeciwko Włochom oddalającego odwołanie Komisji od wyroku Sądu, który uwzględnił skargę wniesioną przez Włochy i spółkę WAM na decyzję Komisji 2006/117/WE dotyczącą pomocy państwa C 4/2003 (ex NN 102/2002) udzielonej przez Włochy spółce WAM, uznała za niezgodne ze wspólnym rynkiem obniżenie stóp odsetek na rzecz tej spółki, zgodnie z ustawą 394/81, odnoszące się do środków wsparcia włoskiego eksportu w latach 1995 i 2000.

Na poparcie swej skargi Republika Włoska podniosła następujące zarzuty:

| | Zarzut pierwszy. Naruszenie art. 4 i 5 rozporządzenia 659/99/WE (1) i zasady ne bis in idem. W tym zakresie podniesiono, że Sąd Pierwszej Instancji i Trybunał Sprawiedliwości stwierdzili nieważność — w całości i ze skutkiem wstecznym — poprzedniej decyzji Komisji wydanej w 2004 r. i dotycząca tej samej pomocy. Spowodowało to milczenie Komisji w sprawie pomocy po wydaniu decyzji o wszczęciu formalnego dochodzenia w styczniu 2003 r. Ponadto, zastosowanie winna znaleźć zasada ne bis in idem. |
| --- | --- |

Zarzut pierwszy. Naruszenie art. 4 i 5 rozporządzenia 659/99/WE (1) i zasady ne bis in idem. W tym zakresie podniesiono, że Sąd Pierwszej Instancji i Trybunał Sprawiedliwości stwierdzili nieważność — w całości i ze skutkiem wstecznym — poprzedniej decyzji Komisji wydanej w 2004 r. i dotycząca tej samej pomocy. Spowodowało to milczenie Komisji w sprawie pomocy po wydaniu decyzji o wszczęciu formalnego dochodzenia w styczniu 2003 r. Ponadto, zastosowanie winna znaleźć zasada ne bis in idem.

| | Zarzut drugi. Naruszenie art. 108 ust. 2 i 3 TFUE i art. 4, 6, 7, 10, 13 i 20 rozporządzenia 659/99/WE. Republika Włoska uważa, że nowa decyzja zawiera całkowicie nową ocenę spornej pomocy, a zatem powinna była zostać wydana po przeprowadzeniu formalnego postępowania spornego z udziałem zainteresowanego państwa członkowskiego i zainteresowanych stron. |
| --- | --- |

Zarzut drugi. Naruszenie art. 108 ust. 2 i 3 TFUE i art. 4, 6, 7, 10, 13 i 20 rozporządzenia 659/99/WE. Republika Włoska uważa, że nowa decyzja zawiera całkowicie nową ocenę spornej pomocy, a zatem powinna była zostać wydana po przeprowadzeniu formalnego postępowania spornego z udziałem zainteresowanego państwa członkowskiego i zainteresowanych stron.

| | Zarzut trzeci. Naruszenie powagi rzeczy osądzonej. Zdaniem skarżącej wyroki wydane przez Sąd i Trybunał w przedmiocie poprzedniej pomocy objęte są powagą rzeczy osądzonej co do faktu, że pomoc nie ułatwia eksportu, lecz ponoszenie kosztów wejścia na rynki trzecie, oraz co do faktu, że same ogólne odwołania do zasad dotyczących pomocy państwa wpływającej bezpośrednio na rynek wewnętrzny nie wystarczają do uzasadnienia decyzji mającej za przedmiot pomoc wpływająca bezpośrednio na rynek trzeci, do tego o nieznacznej wielkości. Tymczasem w swej nowej decyzji Komisja nie uwzględniła powagi rzeczy osądzonej, opierając się jedynie na tych zasadach. |
| --- | --- |

Zarzut trzeci. Naruszenie powagi rzeczy osądzonej. Zdaniem skarżącej wyroki wydane przez Sąd i Trybunał w przedmiocie poprzedniej pomocy objęte są powagą rzeczy osądzonej co do faktu, że pomoc nie ułatwia eksportu, lecz ponoszenie kosztów wejścia na rynki trzecie, oraz co do faktu, że same ogólne odwołania do zasad dotyczących pomocy państwa wpływającej bezpośrednio na rynek wewnętrzny nie wystarczają do uzasadnienia decyzji mającej za przedmiot pomoc wpływająca bezpośrednio na rynek trzeci, do tego o nieznacznej wielkości. Tymczasem w swej nowej decyzji Komisja nie uwzględniła powagi rzeczy osądzonej, opierając się jedynie na tych zasadach.

| | Zarzut czwarty. Naruszenie zasady kontradyktoryjności i art. 20 rozporządzenia 659/99/WE. Nieprzeprowadzenie dochodzenia. W tej kwesti skarżąca wyjaśnia, że nowa decyzja została wydana w oparciu o kryterium oceny w postaci badania uniwersyteckiego z 2009 r. dotyczącego spółki otrzymującej pomoc, które nie zostało przekazane przez Komisje zainteresowanym stronom, ani z nimi przedyskutowane, przed wydaniem tej decyzji. |
| --- | --- |

Zarzut czwarty. Naruszenie zasady kontradyktoryjności i art. 20 rozporządzenia 659/99/WE. Nieprzeprowadzenie dochodzenia. W tej kwesti skarżąca wyjaśnia, że nowa decyzja została wydana w oparciu o kryterium oceny w postaci badania uniwersyteckiego z 2009 r. dotyczącego spółki otrzymującej pomoc, które nie zostało przekazane przez Komisje zainteresowanym stronom, ani z nimi przedyskutowane, przed wydaniem tej decyzji.

| | Zarzut piąty. Naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE, art. 1 ust. 1 lit. d) i art. 2 rozporządzenia WE nr 1998/2006. Naruszenie powagi rzeczy osądzonej. Charakter kontradyktoryjny. Republika Włoska uważa, że sporna pomoc objęta jest zakresem rozporządzenia 1998/2006 dotyczącego pomocy de minimis, jako wynosząca mniej niż 200 000 EUR w okresie trzech lat. Dlatego właśnie nie stanowi ona pomocy państwa, a zatem nie musi być notyfikowana. Powyższe rozporządzenie znajdowało zastosowanie, ponieważ okoliczność, że nie chodziło o pomoc dla eksportu objęta była powagą rzeczy osądzonej. |
| --- | --- |

Zarzut piąty. Naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE, art. 1 ust. 1 lit. d) i art. 2 rozporządzenia WE nr 1998/2006. Naruszenie powagi rzeczy osądzonej. Charakter kontradyktoryjny. Republika Włoska uważa, że sporna pomoc objęta jest zakresem rozporządzenia 1998/2006 dotyczącego pomocy de minimis, jako wynosząca mniej niż 200 000 EUR w okresie trzech lat. Dlatego właśnie nie stanowi ona pomocy państwa, a zatem nie musi być notyfikowana. Powyższe rozporządzenie znajdowało zastosowanie, ponieważ okoliczność, że nie chodziło o pomoc dla eksportu objęta była powagą rzeczy osądzonej.

| | Zarzut szósty. Naruszenie art. 107 ust. 3 lit. c) i e) TFUE oraz art. 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 70/2001. W każdym razie, była to pomoc zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) i e) TFUE, jako przeznaczona na ułatwianie działalności międzynarodowej przedsiębiorstwom wspólnotowym. Decyzja nie uwzględniła tego aspektu. |
| --- | --- |

Zarzut szósty. Naruszenie art. 107 ust. 3 lit. c) i e) TFUE oraz art. 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 70/2001. W każdym razie, była to pomoc zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) i e) TFUE, jako przeznaczona na ułatwianie działalności międzynarodowej przedsiębiorstwom wspólnotowym. Decyzja nie uwzględniła tego aspektu.

| | Zarzut siódmy. Naruszenie art. 14 rozporządzenia 659/99/WE i zasady proporcjonalności. W każdym razie kwota pomocy objęta żądaniem zwrotu jest nadmierna: rzeczywista pomoc stanowi różnicę pomiędzy stopami referencyjnymi w dniach zwrotu poszczególnych rat, a stopami obniżonymi, a nie różnicę pomiędzy stopami referencyjnymi obowiązującymi w dniu (znacznie wcześniejszym) przyznania finansowania według obniżonych stóp. |
| --- | --- |

Zarzut siódmy. Naruszenie art. 14 rozporządzenia 659/99/WE i zasady proporcjonalności. W każdym razie kwota pomocy objęta żądaniem zwrotu jest nadmierna: rzeczywista pomoc stanowi różnicę pomiędzy stopami referencyjnymi w dniach zwrotu poszczególnych rat, a stopami obniżonymi, a nie różnicę pomiędzy stopami referencyjnymi obowiązującymi w dniu (znacznie wcześniejszym) przyznania finansowania według obniżonych stóp.

Ponadto Republika Włoska podnosi naruszenie obowiązku uzasadnienia oraz naruszenie zasady uzasadnionych oczekiwań.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/99 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 traktatu WE (Dz.U. L 83, s. 1).

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/51 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/51

---

Skarga wniesiona w dniu 7 czerwca 2010 r. — Microban International i Microban (Europe) przeciwko Komisji

(Sprawa T-262/10)

()

2010/C 221/82

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Microban International Ltd. (Huntersville, Stany Zjednoczone) i Microban (Europe) Ltd. (Heath Hayes, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: M. S. Rydelski, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2010/169 z dnia 19 marca 2010 r. dotyczącej niewłączenia 2,4,4’-trichloro-2’-hydroksydifenyloeteru do unijnego wykazu dodatków, które mogą być używane do wytwarzania materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi na mocy dyrektywy 2002/72/WE (Dz.U. 2010, L 75, s. 25); oraz |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2010/169 z dnia 19 marca 2010 r. dotyczącej niewłączenia 2,4,4’-trichloro-2’-hydroksydifenyloeteru do unijnego wykazu dodatków, które mogą być używane do wytwarzania materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi na mocy dyrektywy 2002/72/WE (Dz.U. 2010, L 75, s. 25); oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Strona skarżąca wnosi, na podstawie art. 263 TFUE, o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji nr 2010/169 z dnia 19 marca 2010 r. dotyczącej niewłączenia 2,4,4’-trichloro-2’-hydroksydifenyloeteru do unijnego wykazu dodatków, które mogą być używane do wytwarzania materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi na mocy dyrektywy 2002/72/WE (1) (Dz.U. 2010, L 75, s. 25), notyfikowanej jako dokument C(2010) 1613.

W uzasadnieniu swych żądań strona skarżąca podnosi następujące zarzuty:

| | Po pierwsze twierdzi, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z procedurą wydawania zezwoleń przewidzianą w rozporządzeniu (2), gdyż nie istnieje wystarczająca podstawa prawna do jej wydania. |
| --- | --- |

Po pierwsze twierdzi, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z procedurą wydawania zezwoleń przewidzianą w rozporządzeniu (2), gdyż nie istnieje wystarczająca podstawa prawna do jej wydania.

| | Po drugie podnosi, że decyzja wydana przez stronę pozwaną w przedmiocie niewłączania kwestionowanego produktu do unijnego wykazu dodatków bez podejmowania decyzji określającej stopień ryzyka, wyłącznie na podstawie okoliczności wycofania pierwotnego wniosku o wydanie zezwolenia, narusza procedurę udzielania zezwoleń w odniesieniu do kwestionowanego produktu. |
| --- | --- |

Po drugie podnosi, że decyzja wydana przez stronę pozwaną w przedmiocie niewłączania kwestionowanego produktu do unijnego wykazu dodatków bez podejmowania decyzji określającej stopień ryzyka, wyłącznie na podstawie okoliczności wycofania pierwotnego wniosku o wydanie zezwolenia, narusza procedurę udzielania zezwoleń w odniesieniu do kwestionowanego produktu.

| | Po trzecie pozwana naruszyła uzasadnione oczekiwania strony skarżącej, gdyż nie zapewniła jej możliwości zastąpienia nowym wnioskiem pierwotnego wniosku dotyczącego kwestionowanego produktu. |
| --- | --- |

Po trzecie pozwana naruszyła uzasadnione oczekiwania strony skarżącej, gdyż nie zapewniła jej możliwości zastąpienia nowym wnioskiem pierwotnego wniosku dotyczącego kwestionowanego produktu.

| | Wreszcie postępowanie, które doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji naruszało ogólne zasady prawa UE, takie jak zasady dobrej administracji, przejrzystości i pewności prawa. |
| --- | --- |

Wreszcie postępowanie, które doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji naruszało ogólne zasady prawa UE, takie jak zasady dobrej administracji, przejrzystości i pewności prawa.

---

(1)  Dyrektywa Komisji 2002/72/WE z dnia 6 sierpnia 2002 r. w sprawie materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi (Dz.U. L 220, s. 18)

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uchylające dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG (Dz.U. L 338, s. 4)

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/52 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/52

---

Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2010 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa T-263/10)

()

2010/C 221/83

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: Nuria Díaz Abad, abogado del Estado)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 8 kwietnia 2010 r. zawieszającej wnioski o płatności okresowe złożone przez Hiszpanię w dniu 17 grudnia 2009 r. ze względów wymienionych w pkt I uzasadnienia wniosku; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 8 kwietnia 2010 r. zawieszającej wnioski o płatności okresowe złożone przez Hiszpanię w dniu 17 grudnia 2009 r. ze względów wymienionych w pkt I uzasadnienia wniosku;

| — | orzeczenie o zasadności żądania zapłaty przez Komisję Europejską odsetek za zwłokę w rzeczywistej zapłacie wnioskowanych płatności okresowych niesłusznie zatrzymanych, oraz |
| --- | --- |

—

orzeczenie o zasadności żądania zapłaty przez Komisję Europejską odsetek za zwłokę w rzeczywistej zapłacie wnioskowanych płatności okresowych niesłusznie zatrzymanych, oraz

| — | obciążenie pozwanej Instytucji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej Instytucji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga skierowana jest przeciwko decyzji Komisji o wstrzymaniu określonych płatności określonych we wniosku o płatności okresowe złożonym przez Hiszpanię w dniu 17 grudnia 2009 r. Ów wniosek o płatności okresowe w łącznej wysokości 2 717 227,26 EUR odpowiada Programowi operacyjnemu pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Socjalnego w ramach celu konkurencyjność i zatrudnienie dla Wspólnoty Autonomicznej Balearów (CCI 2007ES052PO005).

Na poparcie swych roszczeń skarżąca podnosi następujące zarzuty:

| — | naruszenie art. 91 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 1083/2006 (1) Rady z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności, w zakresie w jakim Komisja bez przedstawienia sprawozdania krajowego lub wspólnotowego podmiotu przeprowadzającego audyt, który wykazałby istnienie znacznych wad funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli, przy czym brak było takich wad, przystąpiła poprzez zaskarżoną decyzję do wstrzymania wypłaty określonych wnioskowanych przez Hiszpanie płatności okresowych; |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 91 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 1083/2006 (1) Rady z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności, w zakresie w jakim Komisja bez przedstawienia sprawozdania krajowego lub wspólnotowego podmiotu przeprowadzającego audyt, który wykazałby istnienie znacznych wad funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli, przy czym brak było takich wad, przystąpiła poprzez zaskarżoną decyzję do wstrzymania wypłaty określonych wnioskowanych przez Hiszpanie płatności okresowych;

| — | Naruszenie zaakceptowanych przez Komisję strategii kontroli, w zakresie, w jakim Komisja przystąpiła do wstrzymania wypłat ww. płatności okresowych, przyjmując że brak audytu systemów stanowi znaczne opóźnienie w wykonaniu strategii, podczas gdy owe strategie umożliwiały Królestwu Hiszpanii przedstawienie audytu systemów do 30 czerwca 2010 r.; |
| --- | --- |

—

Naruszenie zaakceptowanych przez Komisję strategii kontroli, w zakresie, w jakim Komisja przystąpiła do wstrzymania wypłat ww. płatności okresowych, przyjmując że brak audytu systemów stanowi znaczne opóźnienie w wykonaniu strategii, podczas gdy owe strategie umożliwiały Królestwu Hiszpanii przedstawienie audytu systemów do 30 czerwca 2010 r.;

| — | Naruszenie zasady pewności prawa w zakresie, w jakim zaskarżona decyzja wymaga, aby Królestwo Hiszpanii przeprowadziło audyt wcześniej niż to wynika z kalendarza uzgodnionego z samą Komisją, z którego to względu wymóg ten nie był przewidywalny dla hiszpańskich organów; |
| --- | --- |

—

Naruszenie zasady pewności prawa w zakresie, w jakim zaskarżona decyzja wymaga, aby Królestwo Hiszpanii przeprowadziło audyt wcześniej niż to wynika z kalendarza uzgodnionego z samą Komisją, z którego to względu wymóg ten nie był przewidywalny dla hiszpańskich organów;

| — | Naruszenie zasady uzasadnionych oczekiwań w zakresie, w jakim organy krajowe działały na podstawie kalendarzy audytów zaakceptowanych przez Komisje w strategiach, które to kalendarze były przestrzegane, a Komisja w żadnym momencie nie wskazała na to, iż stanowi to wadę funkcjonowania systemu zarządzania i kontroli; |
| --- | --- |

—

Naruszenie zasady uzasadnionych oczekiwań w zakresie, w jakim organy krajowe działały na podstawie kalendarzy audytów zaakceptowanych przez Komisje w strategiach, które to kalendarze były przestrzegane, a Komisja w żadnym momencie nie wskazała na to, iż stanowi to wadę funkcjonowania systemu zarządzania i kontroli;

| — | Naruszenie zasady proporcjonalności, ponieważ środek przyjęty przez Komisje jest nieproporcjonalny i sprzeczny ze skutecznym zarządzaniem finansowym istnieją inne instrumenty prawne, mniej kosztowne, dla osiągnięcia tego samego celu.
  Wreszcie, Królestwo Hiszpanii domaga się odsetek za zwłokę na podstawie art. 87 ust. 2 rozporządzenia 1083/2006, art. 83 rozporządzenia 1605/2002 (2) oraz art. 106 ust. 5 rozporządzenia Komisji 2342/2002 (3). |
| --- | --- |

—

Naruszenie zasady proporcjonalności, ponieważ środek przyjęty przez Komisje jest nieproporcjonalny i sprzeczny ze skutecznym zarządzaniem finansowym istnieją inne instrumenty prawne, mniej kosztowne, dla osiągnięcia tego samego celu.

Wreszcie, Królestwo Hiszpanii domaga się odsetek za zwłokę na podstawie art. 87 ust. 2 rozporządzenia 1083/2006, art. 83 rozporządzenia 1605/2002 (2) oraz art. 106 ust. 5 rozporządzenia Komisji 2342/2002 (3).

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U. L 210, s. 25).

(2)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 25, s. 43).

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot europejskich (Dz.U. L 357, s. 1).

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/53 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/53

---

Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2010 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa T-264/10)

()

2010/C 221/84

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: Nuria Díaz Abad, abogado del Estado)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 10 maja 2010 r. zawieszającej wnioski o płatności okresowe złożone przez Hiszpanię w dniu 18 grudnia 2009 r. ze względów wymienionych w pkt I uzasadnienia wniosku; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 10 maja 2010 r. zawieszającej wnioski o płatności okresowe złożone przez Hiszpanię w dniu 18 grudnia 2009 r. ze względów wymienionych w pkt I uzasadnienia wniosku;

| — | orzeczenie o zasadności żądania zapłaty przez Komisję Europejską odsetek za zwłokę w rzeczywistej zapłacie wnioskowanych płatności okresowych niesłusznie zatrzymanych, oraz |
| --- | --- |

—

orzeczenie o zasadności żądania zapłaty przez Komisję Europejską odsetek za zwłokę w rzeczywistej zapłacie wnioskowanych płatności okresowych niesłusznie zatrzymanych, oraz

| — | obciążenie pozwanej Instytucji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej Instytucji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga skierowana jest przeciwko decyzji Komisji o wstrzymaniu określonych płatności określonych we wniosku o płatności okresowe złożonym przez Hiszpanię w dniu 18 grudnia 2009 r. Ów wniosek o płatności okresowe w łącznej wysokości 37 320 854,12 EUR odpowiada Programowi operacyjnemu pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Socjalnego Walki z Dyskryminacją w ramach celu konwergencja i konkurencyjność i zatrudnienie w regionach dla Hiszpanii (CCI 2007ES052PO002).

Podniesione zarzuty i główne argumenty są tożsame z zarzutami i głównymi argumentami podniesionymi w sprawie T-263/10 Hiszpania przeciwko Komisji.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/53 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/53

---

Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2010 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa T-265/10)

()

2010/C 221/85

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: Nuria Díaz Abad, abogado del Estado)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 15 kwietnia 2010 r. zawieszającej wnioski o płatności okresowe złożone przez Hiszpanię w dniu 11 grudnia 2009 r. ze względów wymienionych w pkt I uzasadnienia wniosku; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 15 kwietnia 2010 r. zawieszającej wnioski o płatności okresowe złożone przez Hiszpanię w dniu 11 grudnia 2009 r. ze względów wymienionych w pkt I uzasadnienia wniosku;

| — | orzeczenie o zasadności żądania zapłaty przez Komisję Europejską odsetek za zwłokę w rzeczywistej zapłacie wnioskowanych płatności okresowych niesłusznie zatrzymanych, oraz |
| --- | --- |

—

orzeczenie o zasadności żądania zapłaty przez Komisję Europejską odsetek za zwłokę w rzeczywistej zapłacie wnioskowanych płatności okresowych niesłusznie zatrzymanych, oraz

| — | obciążenie pozwanej Instytucji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej Instytucji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga skierowana jest przeciwko decyzji Komisji o wstrzymaniu określonych płatności określonych we wniosku o płatności okresowe złożonym przez Hiszpanię w dniu 11 grudnia 2009 r. Ów wniosek o płatności okresowe w łącznej wysokości 27 754 408,38 EUR odpowiada Programowi operacyjnemu pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Socjalnego w ramach celu konkurencyjność i zatrudnienie dla Wspólnoty Autonomicznej Galicji (CCI 2007ES052PO004).

Podniesione zarzuty i główne argumenty są tożsame z zarzutami i głównymi argumentami podniesionymi w sprawie T-263/10 Hiszpania przeciwko Komisji.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/54 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/54

---

Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2010 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa T-266/10)

()

2010/C 221/86

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: Nuria Díaz Abad, abogado del Estado)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 11 maja 2010 r. zawieszającej wnioski o płatności okresowe złożone przez Hiszpanię w dniu 10 grudnia 2009 r. ze względów wymienionych w pkt I uzasadnienia wniosku; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 11 maja 2010 r. zawieszającej wnioski o płatności okresowe złożone przez Hiszpanię w dniu 10 grudnia 2009 r. ze względów wymienionych w pkt I uzasadnienia wniosku;

| — | orzeczenie o zasadności żądania zapłaty przez Komisję Europejską odsetek za zwłokę w rzeczywistej zapłacie wnioskowanych płatności okresowych niesłusznie zatrzymanych, oraz |
| --- | --- |

—

orzeczenie o zasadności żądania zapłaty przez Komisję Europejską odsetek za zwłokę w rzeczywistej zapłacie wnioskowanych płatności okresowych niesłusznie zatrzymanych, oraz

| — | obciążenie pozwanej Instytucji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej Instytucji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga skierowana jest przeciwko decyzji Komisji o wstrzymaniu określonych płatności określonych we wniosku o płatności okresowe złożonym przez Hiszpanię w dniu 10 grudnia 2009 r. Ów wniosek o płatności okresowe w łącznej wysokości 6 509 540,26 EUR odpowiada Programowi operacyjnemu pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Socjalnego w ramach celu konkurencyjność i zatrudnienie dla Kraju Basków (CCI 2007ES052PO010).

Podniesione zarzuty i główne argumenty są tożsame z zarzutami i głównymi argumentami podniesionymi w sprawie T-263/10 Hiszpania przeciwko Komisji.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/54 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/54

---

Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2010 r. — Conceria Kara przeciwko OHIM — Dima (KARRA)

(Sprawa T-270/10)

()

2010/C 221/87

Język skargi: włoski

Strony

Strona skarżąca: Conceria Kara Srl (Trezzano sul Naviglio, Włochy) (przedstawiciel: adwokat P. Picciolini)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Dima- Gida Teksil Deri Insaat Maden Turizm Orman Urünleri Sanayi Ve Ticaret Ltd Sti

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 29 marca 2010 r., w której orzeczono o odwołaniu od decyzji OHIM dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu nr B 1171453 wszczętego przez Conceria Kara wobec zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 5346457. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 29 marca 2010 r., w której orzeczono o odwołaniu od decyzji OHIM dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu nr B 1171453 wszczętego przez Conceria Kara wobec zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 5346457.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: DIMA — TEKSIL DERI INSAAT MADEM TURIZM ORMAN URÜNLERE SANAYI VE TICARET LTD. STI.

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „KARRA” dla towarów i usług z klas 3, 9, 18, 20, 24, 25 i 35.

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: zarejestrowane we Włoszech graficzne znak towarowe „KARA” (nr 765.532 dla towarów należących do kasy 35 i nr 761.972 dla towarów i usług należących do klas 18 i 25), graficzny wspólnotowy znak towarowy nr 887.810 („KARA”) dla towarów należących w szczególności do klas 18 i 25 oraz nazwa handlowa spółki włoskiej „CONCERIA KARA S.R.L”, w odniesieniu do której żąda się zastrzeżenia używania dla tych samych towarów i usług co wcześniejszych znaków towarowych.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: brak uzasadnienia; niewłaściwa interpretacja i zastosowanie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/55 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/55

---

Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2010 r. — H przeciwko Radzie i in.

(Sprawa T-271/10)

()

2010/C 221/88

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: H (Catania, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci C. Mereu i M. Velardo)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska i Misja Policyjna Unii Europejskiej w Bośni i Herzegovinie („EUPM”)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 7 kwietnia 2010 r., a w razie potrzeby decyzji z dnia 30 kwietnia 2010 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 7 kwietnia 2010 r., a w razie potrzeby decyzji z dnia 30 kwietnia 2010 r.;

| — | zasądzenie od strony pozwanej odszkodowania na rzecz skarżącej, oszacowanego na 30 000 EUR; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej odszkodowania na rzecz skarżącej, oszacowanego na 30 000 EUR;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania, wraz z odsetkami w wysokości 8 %. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania, wraz z odsetkami w wysokości 8 %.

Zarzuty i główne argumenty

W swojej skardze skarżąca żąda, na podstawie art. 263 TFUE, stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przez Misję Policyjną Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Herzegovinie z dnia 7 kwietnia 2010 r., a w razie potrzeby późniejszej decyzji potwierdzającej z dnia 30 kwietnia 2010 r., w której zdecydowano o zmianie miejsca zatrudnienia skarżącej z kwatery generalnej misji w Sarajevie na biuro regionalne w Banja Luce, jak również o obniżeniu zaszeregowania skarżącej. Ponadto skarżąca żąda, zgodnie z art. 340 TFUE, odszkodowania w wysokości 30 000 EUR.

Skarżąca twierdzi, że Sąd ma jurysdykcję w niniejszej sprawie stosownie do postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 9 października 2006 r. w sprawie F-53/06 Gualtieri przeciwko Komisji.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi następujące zarzuty:

| | Po pierwsze, skarżąca podnosi nadużycie władzy, ponieważ nie istniała obiektywna przyczyna uzasadniająca zmianę zatrudnienia. |
| --- | --- |

Po pierwsze, skarżąca podnosi nadużycie władzy, ponieważ nie istniała obiektywna przyczyna uzasadniająca zmianę zatrudnienia.

| | Po drugie, skarżąca twierdzi, że zaskarżona decyzja jest obarczona błędem z uwagi na brak uzasadnienia, gdyż Misja Policyjna Unii Europejskiej w Bośni i Herzegovinie nie uzasadniła operacyjnych powodów leżących u podstaw zmiany zatrudnienia. |
| --- | --- |

Po drugie, skarżąca twierdzi, że zaskarżona decyzja jest obarczona błędem z uwagi na brak uzasadnienia, gdyż Misja Policyjna Unii Europejskiej w Bośni i Herzegovinie nie uzasadniła operacyjnych powodów leżących u podstaw zmiany zatrudnienia.

| | Po trzecie, dopuszczono się oczywistego błędu w ocenie, ponieważ nie istniała potrzeba pilnego zatrudnienia prokuratora w biurze regionalnym w Banja Luce. |
| --- | --- |

Po trzecie, dopuszczono się oczywistego błędu w ocenie, ponieważ nie istniała potrzeba pilnego zatrudnienia prokuratora w biurze regionalnym w Banja Luce.

| | Ponadto, doszło do naruszenia decyzji Rady 2009/906/WPZiB z dnia 8 grudnia 2009 r. (1), ponieważ szef misji nie był upoważniony do zmiany miejsca zatrudnienia członka personelu, lecz wyłącznie do zapewnienia bieżącego zarządzania personelem. |
| --- | --- |

Ponadto, doszło do naruszenia decyzji Rady 2009/906/WPZiB z dnia 8 grudnia 2009 r. (1), ponieważ szef misji nie był upoważniony do zmiany miejsca zatrudnienia członka personelu, lecz wyłącznie do zapewnienia bieżącego zarządzania personelem.

| | Wreszcie, skarżąca żąda zadośćuczynienia za nękanie psychiczne. |
| --- | --- |

Wreszcie, skarżąca żąda zadośćuczynienia za nękanie psychiczne.

---

(1)  Decyzja Rady 2009/906/WPZiB z dnia 8 grudnia 2009 r. w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie (BiH) (Dz. U. 2009 L 322, s. 22).

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/56 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/56

---

Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2010 r. — Olive Line International przeciwko OHIM — O. International (O·LIVE)

(Sprawa T-273/10)

()

2010/C 221/89

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Olive Line International, S.L. (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat P. Koch Moreno)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: O. International, S.r.l (Spoleto, Włochy)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 14 kwietnia 2010 r. w sprawie R 4/2009-4; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 14 kwietnia 2010 r. w sprawie R 4/2009-4;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania; i |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania; i

| — | obciążenie O. International, S.r.l kosztami postępowania w razie przystąpienia do sprawy w charakterze interwenienta. |
| --- | --- |

—

obciążenie O. International, S.r.l kosztami postępowania w razie przystąpienia do sprawy w charakterze interwenienta.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: O. International, S.r.l

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „O·LIVE” dla towarów i usług z klas 3 i 44 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 5715008

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: graficzny wspólnotowy znak towarowy nr 5086657 „Olive Line” dla towarów z klas 3, 29 i 30; zarejestrowany w Hiszpanii graficzny znak towarowy nr 2741533 „Olive Line” dla towarów z klas 3, 29 i 30; zarejestrowany w Hiszpanii słowny znak towarowy nr 2525564 „Olive Line” dla towarów z klasy 3

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na błędną ocenę Izby Odwoławczej, że w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/56 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/56

---

Skarga wniesiona w dniu 21 czerwca 2010 r. — Wesergold Getränkeindustrie przeciwko OHIM — Lidl Stiftung (WESTERN GOLD)

(Sprawa T-278/10)

()

2010/C 221/90

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Wesergold Getränkeindustrie GmbH & Co. KG (Rinteln, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci P. Goldenbaum, I. Rohr T. Melchert)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Niemcy)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 24 marca 2010 r. w sprawie R 770/2009-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 24 marca 2010 r. w sprawie R 770/2009-1;

| — | obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Lidl Stiftung & Co. KG

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy WESTERN GOLD dla towarów z klasy 33

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny krajowy i wspólnotowy znak towarowy WeserGold dla towarów z klas 29, 31 i 32; słowny krajowy i międzynarodowy znak towarowy Wesergold dla towarów z klas 29, 31 i 32 oraz słowny krajowy znak towarowy WESERGOLD dla towarów z klasy 32.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Uwzględnienie odwołania i oddalenie sprzeciwu

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), ponieważ w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd. Naruszenie art. 64 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ Izba Odwoławcza nie przekazała sprawy do ponownego rozpoznania ani sama nie zbadała zasadności sprzeciwu w pozostałym zakresie. Ponadto naruszenie art. 75 zdanie drugie rozporządzenia nr 207/2009 z uwagi na naruszenie przysługującego skarżącej prawa do bycia wysłuchanych, jak również naruszenie art. 75 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ Izba Odwoławcza nie uzasadniła swej decyzji.

---

(1)  Rozporządzenie Rady z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/57 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/57

---

Skarga wniesiona w dniu 30 czerwca 2010 r. — Fondation de l’Institut de Recherche Idiap przeciwko Komisji

(Sprawa T-286/10)

()

2010/C 221/91

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Fondation de l’Institut de Recherche Idiap (przedstawiciel: G. Chapus-Rapin, adwokat)

Strona pozwana: Komisja

Żądania strony skarżącej

| — | tytułem żądania wstępnego nadanie skutku zawieszającego niniejszej skardze; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania wstępnego nadanie skutku zawieszającego niniejszej skardze;

| — | tytułem żądania głównego:






  — | uznanie skargi za dopuszczalną; |
| --- | --- | --- |

—

tytułem żądania głównego:

—

uznanie skargi za dopuszczalną;

| — | dopuszczenie skargi; |
| --- | --- |

—

dopuszczenie skargi;

| — | w konsekwencji:






  — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 11 maja 2010 r. wydanej przez Komisję Europejską; |
| --- | --- | --- |

—

w konsekwencji:

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 11 maja 2010 r. wydanej przez Komisję Europejską;

| — | uznanie za kwalifikujące się do dofinansowania z funduszy zewnętrznych Unii Europejskiej koszty pracowników naukowych zatrudnionych na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony pracujących nad programami AMIDA, BACS i DIRAC; |
| --- | --- |

—

uznanie za kwalifikujące się do dofinansowania z funduszy zewnętrznych Unii Europejskiej koszty pracowników naukowych zatrudnionych na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony pracujących nad programami AMIDA, BACS i DIRAC;

| — | postanowienie, że IDIAP nie musi dokonywać zwrotu 98 042,45 EUR za DIRAC i 251 505,76 EUR za AMIDA; |
| --- | --- |

—

postanowienie, że IDIAP nie musi dokonywać zwrotu 98 042,45 EUR za DIRAC i 251 505,76 EUR za AMIDA;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej wszystkimi kosztami postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej wszystkimi kosztami postępowania;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami i wynagrodzeniem adwokata IDIAP; |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami i wynagrodzeniem adwokata IDIAP;

| — | tytułem żądania ewentualnego:






  — | uznanie skargi za dopuszczalną; |
| --- | --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego:

—

uznanie skargi za dopuszczalną;

| — | dopuszczenie skargi; |
| --- | --- |

—

dopuszczenie skargi;

| — | w konsekwencji:






  — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 11 maja 2010 r. wydanej przez Komisję Europejską; |
| --- | --- | --- |

—

w konsekwencji:

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 11 maja 2010 r. wydanej przez Komisję Europejską;

| — | nakazanie Komisji przeprowadzenia nowego audytu IDIAP i powierzenie go innej instytucji niż Treureva; |
| --- | --- |

—

nakazanie Komisji przeprowadzenia nowego audytu IDIAP i powierzenie go innej instytucji niż Treureva;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej wszystkimi kosztami postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej wszystkimi kosztami postępowania;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami i wynagrodzeniem adwokata IDIAP. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami i wynagrodzeniem adwokata IDIAP.

Zarzuty i główne argumenty

Strona skarżąca w niniejszej skardze opartej na klauzuli arbitrażowej wnosi zasadniczo do Sądu o to, aby orzekł o kwalifikowalności kosztów wyłożonych na pracowników naukowych zatrudnionych na podstawie umowy na czas nieokreślony w ramach umów AMIDA, BACS i DIRAC wpisujących się w zakres specjalnych programów badań, rozwoju technologicznego i prezentacji zatytułowanych „Integrowanie i wzmacnianie Europejskiej Przestrzeni Badawczej (2002-2006)” i „Technologie Społeczeństwa Informacyjnego (2000-2006)”.

Na poparcie swej skargi skarżąca podnosi, że:

| — | interpretacja umów AMIDA, BACS i DIRAC dokonana przez Komisję, zgodnie z którą koszty umów o pracę pracowników zatrudnionych na czas nieokreślony są normalnymi niekwalifikowalnymi kosztami operacyjnymi, a nie dodatkowymi kosztami związanymi z projektami, jest arbitralna lub co najmniej nieuzasadniona ze względu na to, że:






  — | wzór umowy będący podstawą zawarcia umów z AMIDA, BACS i DIRAC nie wyłącza z kosztów kwalifikowalnych umów o pracę na czas nieokreślony; |
| --- | --- | --- |

—

interpretacja umów AMIDA, BACS i DIRAC dokonana przez Komisję, zgodnie z którą koszty umów o pracę pracowników zatrudnionych na czas nieokreślony są normalnymi niekwalifikowalnymi kosztami operacyjnymi, a nie dodatkowymi kosztami związanymi z projektami, jest arbitralna lub co najmniej nieuzasadniona ze względu na to, że:

—

wzór umowy będący podstawą zawarcia umów z AMIDA, BACS i DIRAC nie wyłącza z kosztów kwalifikowalnych umów o pracę na czas nieokreślony;

| — | związek pomiędzy umowami o pracę pracowników naukowych i projektami AMIDA, BACS i DIRAC jest wyraźnie określony w umowach o pracę; |
| --- | --- |

—

związek pomiędzy umowami o pracę pracowników naukowych i projektami AMIDA, BACS i DIRAC jest wyraźnie określony w umowach o pracę;

| — | umowy o pracę pracowników naukowych były zawarte jedynie z uwagi na projekty, ponieważ skarżąca nie dysponowała własnymi środkami w celu dokonywania wypłaty pracownikom naukowym poza programami; |
| --- | --- |

—

umowy o pracę pracowników naukowych były zawarte jedynie z uwagi na projekty, ponieważ skarżąca nie dysponowała własnymi środkami w celu dokonywania wypłaty pracownikom naukowym poza programami;

| — | najodpowiedniejszym środkiem pozwalającym zapewnić zakończenie stosunku pracy z pracownikami naukowymi z chwilą zakończenia projektu jest zawarcie umowy na czas nieokreślony, która zgodnie z prawem szwajcarskim (odpowiadającym miejscu prowadzenia działalności przez skarżącą) może zostać rozwiązana w każdej chwili bez uzasadnienia z krótkim terminem wypowiedzenia; |
| --- | --- |

—

najodpowiedniejszym środkiem pozwalającym zapewnić zakończenie stosunku pracy z pracownikami naukowymi z chwilą zakończenia projektu jest zawarcie umowy na czas nieokreślony, która zgodnie z prawem szwajcarskim (odpowiadającym miejscu prowadzenia działalności przez skarżącą) może zostać rozwiązana w każdej chwili bez uzasadnienia z krótkim terminem wypowiedzenia;

| — | interpretacja Komisji jest sprzeczna z zasadą dobrej wiary i zasadą uzasadnionych oczekiwań, ponieważ interpretacja ta stopniowo ulegała zmianie; |
| --- | --- |

—

interpretacja Komisji jest sprzeczna z zasadą dobrej wiary i zasadą uzasadnionych oczekiwań, ponieważ interpretacja ta stopniowo ulegała zmianie;

| — | tytułem zarzutu ewentualnego, przeprowadzenie audytu będące przedmiotem zaskarżonej decyzji jest obciążone wadami niepodlegającymi konwalidacji, co powinno skutkować stwierdzeniem jego nieważności. |
| --- | --- |

—

tytułem zarzutu ewentualnego, przeprowadzenie audytu będące przedmiotem zaskarżonej decyzji jest obciążone wadami niepodlegającymi konwalidacji, co powinno skutkować stwierdzeniem jego nieważności.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/58 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/58

---

Postanowienie Sądu z dnia 18 czerwca 2010 r. — Ecolean Research & Development przeciwko OHIM (CAPS)

(Sprawa T-452/07) (1)

()

2010/C 221/92

Język postępowania: szwedzki

Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 51 z 23.2.2008

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/59 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/59

---

Postanowienie Sądu z dnia 18 czerwca 2010 r. — Global Digital Disco przeciwko Komisji

(Sprawa T-96/08) (1)

()

2010/C 221/93

Język postępowania: niemiecki

Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 107 z 26.4.2008

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/59 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/59

---

Postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2010 r. — CPS Color Group przeciwko OHIM — Fema Farben Putze (TEMACOLOR)

(Sprawa T-295/08) (1)

()

2010/C 221/94

Język postępowania: angielski

Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 247 z 27.9.2008

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/60 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/60

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 9 czerwca 2010 r. — Marcuccio przeciwko Komisji

(Sprawa F-56/09) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Skarga odszkodowawcza - Dostęp administracji do mieszkania służbowego urzędnika - Poszanowanie miru domowego i życia prywatnego)

2010/C 221/95

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciele: adwokat G. Cipressa, następnie adwokaci G. Cipressa i L. Mansullo)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i C. Berardis-Kayser, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Dal Ferro)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji oddalającej wniosek skarżącego, po pierwsze, o naprawienie szkody, jaką miał on ponieść w związku z wtargnięciem osób upoważnionych przez Komisję do jego mieszkania służbowego w Luandzie w dniu 8 kwietnia 2002 r. i po drugie, o przekazanie kopii zdjęć zrobionych podczas tego wydarzenia i zniszczenie wszystkich dokumentów z nim związanych

Sentencja wyroku

| 1) | Komisja Europejska zostaje zobowiązana do zapłaty na rzecz L. Marcuccia kwoty 5 000 EUR. |
| --- | --- |

1)

Komisja Europejska zostaje zobowiązana do zapłaty na rzecz L. Marcuccia kwoty 5 000 EUR.

| 2) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej z dnia 11 września 2008 r. w zakresie, w jakim oddalono wniosek L. Marcuccia z dnia 24 kwietnia 2008 r., w którym domagał się on przekazania zdjęć, zniszczenia zdjęć i przekazania informacji dotyczących tego zniszczenia. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej z dnia 11 września 2008 r. w zakresie, w jakim oddalono wniosek L. Marcuccia z dnia 24 kwietnia 2008 r., w którym domagał się on przekazania zdjęć, zniszczenia zdjęć i przekazania informacji dotyczących tego zniszczenia.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 4) | Komisja Europejska pokrywa poza własnymi kosztami jedną czwartą kosztów poniesionych przez L. Marcuccia. |
| --- | --- |

4)

Komisja Europejska pokrywa poza własnymi kosztami jedną czwartą kosztów poniesionych przez L. Marcuccia.

| 5) | L. Marcuccio pokrywa trzy czwarte własnych kosztów. |
| --- | --- |

5)

L. Marcuccio pokrywa trzy czwarte własnych kosztów.

---

(1)  Dz.U. C 205 z 29.8.2009, s. 48.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/60 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/60

---

Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2010 r. — Kaser przeciwko Komisji

(Sprawa F-45/10)

()

2010/C 221/96

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ferdinand Kaser (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat M. Schober)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Po pierwsze stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej CMS 07/046 odwołującej skarżącego ze stanowiska, bez zmniejszenia uprawnień emerytalnych, ze skutkiem od dnia 15 sierpnia 2009 r., jak również stwierdzenie nieważności wszystkich decyzji wydanych względem skarżącego w okresie pomiędzy wrześniem 2003 r. a jego odwołaniem, a po drugie wniosek o odszkodowanie.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji CMS 07/046 ze względu na molestowanie, błąd w zarządzaniu i naruszenie prawa do bycia wysłuchanym; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji CMS 07/046 ze względu na molestowanie, błąd w zarządzaniu i naruszenie prawa do bycia wysłuchanym;

| — | stwierdzenie nieważności wszystkich decyzji wydanych przez organ powołujący względem skarżącego w okresie od września 2003 r. do chwili jego odwołania ze względu na molestowanie i błąd w zarządzaniu wynikający z naruszenia prawa skarżącego do bycia wysłuchanym; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wszystkich decyzji wydanych przez organ powołujący względem skarżącego w okresie od września 2003 r. do chwili jego odwołania ze względu na molestowanie i błąd w zarządzaniu wynikający z naruszenia prawa skarżącego do bycia wysłuchanym;

| — | umożliwienie skarżącemu bycia wysłuchanym na podstawie art. 7 ust. 1 i art. 24 regulaminu pracowniczego i odniesienie się do wniosków złożonych w lutym 2008 r. i w marcu 2008 r.; |
| --- | --- |

—

umożliwienie skarżącemu bycia wysłuchanym na podstawie art. 7 ust. 1 i art. 24 regulaminu pracowniczego i odniesienie się do wniosków złożonych w lutym 2008 r. i w marcu 2008 r.;

| — | przyznanie skarżącemu symbolicznego 1 EUR tytułem odszkodowania celem naprawienia krzywdy i uszczerbku na karierze, jaki poniósł, w sposób przedstawiony w skardze, ponieważ celem skargi nie jest uzyskanie kwoty pieniężnej, lecz odzyskanie godności i reputacji zawodowej skarżącego. |
| --- | --- |

—

przyznanie skarżącemu symbolicznego 1 EUR tytułem odszkodowania celem naprawienia krzywdy i uszczerbku na karierze, jaki poniósł, w sposób przedstawiony w skardze, ponieważ celem skargi nie jest uzyskanie kwoty pieniężnej, lecz odzyskanie godności i reputacji zawodowej skarżącego.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/61 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/61

---

Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2010 r. — Hecq przeciwko Komisji

(Sprawa F-47/10)

()

2010/C 221/97

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: André Hecq (Chaumont-Gistoux, Belgia) (przedstawiciel: adwokat L. Vogel)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji odmawiającej uznania w odniesieniu do skarżącego częściowej, trwałej niezdolności do pracy w rozumieniu art. 73 regulaminu pracowniczego i obciążającej go częścią kosztów i wynagrodzeń lekarskich poniesionych w toku prac komisji lekarskiej.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez organ powołujący w dniu 5 marca 2010 r. (i notyfikowanej pocztą elektroniczną w dniu 8 marca 2010 r.), oddalającej zażalenie wniesione przez skarżącego w dniu 9 grudnia 2009 r. na dwie decyzje administracyjne z dnia 7 września 2009 r., w których odpowiednio odmówiono uznania w sposób ostateczny w odniesieniu do skarżącego niezdolności do pracy w jakimkolwiek stopniu na podstawie art. 73 regulaminu pracowniczego i ponadto obciążono skarżącego połową kosztów i wynagrodzeń lekarza przewodniczącego komisji lekarskiej do wysokości 500 EUR (ostatecznie obniżonej do wysokości 300 EUR) oraz również całością (potem 60 %) kosztów i wynagrodzeń lekarza reprezentującego go w toku prac wspomnianej komisji lekarskiej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez organ powołujący w dniu 5 marca 2010 r. (i notyfikowanej pocztą elektroniczną w dniu 8 marca 2010 r.), oddalającej zażalenie wniesione przez skarżącego w dniu 9 grudnia 2009 r. na dwie decyzje administracyjne z dnia 7 września 2009 r., w których odpowiednio odmówiono uznania w sposób ostateczny w odniesieniu do skarżącego niezdolności do pracy w jakimkolwiek stopniu na podstawie art. 73 regulaminu pracowniczego i ponadto obciążono skarżącego połową kosztów i wynagrodzeń lekarza przewodniczącego komisji lekarskiej do wysokości 500 EUR (ostatecznie obniżonej do wysokości 300 EUR) oraz również całością (potem 60 %) kosztów i wynagrodzeń lekarza reprezentującego go w toku prac wspomnianej komisji lekarskiej;

| — | także stwierdzenie nieważności wspomnianych decyzji z dnia 7 września 2009 r.; |
| --- | --- |

—

także stwierdzenie nieważności wspomnianych decyzji z dnia 7 września 2009 r.;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/61 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/61

---

Skarga wniesiona w dniu 24 czerwca 2010 r. — De Nicola przeciwko EBI

(Sprawa F-49/10)

()

2010/C 221/98

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Carlo De Nicola (Strassen, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat L. Isola)

Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji doręczonej skarżącemu w dniu 11 maja 2010 r. w zakresie, w jakim zasadniczo udaremniła próbę polubownego rozwiązania sporu poprzez oddalenie w sposób dorozumiany wniosku o zwrot kosztów medycznych związanych z terapią laserową i zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącego kwoty 3 000 EUR, powiększonej o odsetki oraz rewaloryzację uznanych kwot.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji przekazanej w drodze poczty elektronicznej w dniu 11 maja 2010 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji przekazanej w drodze poczty elektronicznej w dniu 11 maja 2010 r.;

| — | zasądzenie od EBI zwrotu stronie skarżącej kwoty 3 000 EUR, wydanej na terapię laserową wykonaną w 2007 r., a ponadto naprawienia szkody wynikającej z inflacji i naliczenia odsetek od uznanych kwot; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od EBI zwrotu stronie skarżącej kwoty 3 000 EUR, wydanej na terapię laserową wykonaną w 2007 r., a ponadto naprawienia szkody wynikającej z inflacji i naliczenia odsetek od uznanych kwot;

| — | obciążenie EBI kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EBI kosztami postępowania.

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 221/61 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 221/61

---

Skarga wniesiona w dniu 3 lipca 2010 r. — Merhzaoui przeciwko Radzie

(Sprawa F-52/10)

()

2010/C 221/99

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Mohamed Merhzaoui (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi, A. Coolen, J.N. Louis, E. Marchal)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 12 maja 2010 r. ustalającej ostateczne sprawozdanie z oceny skarżącego za okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 12 maja 2010 r. ustalającej ostateczne sprawozdanie z oceny skarżącego za okres 2008-2009; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 12 maja 2010 r. ustalającej ostateczne sprawozdanie z oceny skarżącego za okres 2008-2009;

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

---