# Publicatieblad C 165/2010

| | ISSN 1725-2474
  doi:10.3000/17252474.C_2010.165.nld |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 165 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 53e jaargang24 juni 2010 |

ISSN 1725-2474

doi:10.3000/17252474.C_2010.165.nld

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 165

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

53e jaargang24 juni 2010

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | I   Resoluties, aanbevelingen en adviezen |
| | RESOLUTIES |
| | Raad |
| 2010/C 165/01 | Resolutie van de Raad van 3 juni 2010 betreffende een geactualiseerd handboek met aanbevelingen voor de internationale politiesamenwerking en maatregelen ter voorkoming en bestrijding van geweld en ongeregeldheden rond voetbalwedstrijden met een internationale dimensie waarbij ten minste één lidstaat is betrokken | 1 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

I   Resoluties, aanbevelingen en adviezen

RESOLUTIES

Raad

2010/C 165/01

Resolutie van de Raad van 3 juni 2010 betreffende een geactualiseerd handboek met aanbevelingen voor de internationale politiesamenwerking en maatregelen ter voorkoming en bestrijding van geweld en ongeregeldheden rond voetbalwedstrijden met een internationale dimensie waarbij ten minste één lidstaat is betrokken

1

| | III   Voorbereidende handelingen |
| --- | --- |
| | INITIATIEVEN VAN DE LIDSTATEN |
| 2010/C 165/02 | Initiatief van het Koninkrijk België, de Republiek Bulgarije, de Republiek Estland, het Koninkrijk Spanje, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Slovenië en het Koninkrijk Zweden voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van ... betreffende het Europees onderzoeksbevel in strafzaken | 22 |

III   Voorbereidende handelingen

INITIATIEVEN VAN DE LIDSTATEN

2010/C 165/02

Initiatief van het Koninkrijk België, de Republiek Bulgarije, de Republiek Estland, het Koninkrijk Spanje, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Slovenië en het Koninkrijk Zweden voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van ... betreffende het Europees onderzoeksbevel in strafzaken

22

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

I Resoluties, aanbevelingen en adviezen

RESOLUTIES

Raad

| 24.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 165/1 |
| --- | --- | --- | --- |

24.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 165/1

---

RESOLUTIE VAN DE RAAD

van 3 juni 2010

betreffende een geactualiseerd handboek met aanbevelingen voor de internationale politiesamenwerking en maatregelen ter voorkoming en bestrijding van geweld en ongeregeldheden rond voetbalwedstrijden met een internationale dimensie waarbij ten minste één lidstaat is betrokken

2010/C 165/01

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De Europese Unie heeft zich onder meer ten doel gesteld de burgers in een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid een hoog niveau van zekerheid te verschaffen door de ontwikkeling van gezamenlijk optreden van de lidstaten op het gebied van politiële samenwerking en, mutatis mutandis, in samenhang met andere vormen van internationale samenwerking, als bepaald in Titel V van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. |
| --- | --- |

(1)

De Europese Unie heeft zich onder meer ten doel gesteld de burgers in een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid een hoog niveau van zekerheid te verschaffen door de ontwikkeling van gezamenlijk optreden van de lidstaten op het gebied van politiële samenwerking en, mutatis mutandis, in samenhang met andere vormen van internationale samenwerking, als bepaald in Titel V van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

| (2) | De Raad heeft op 21 juni 1999 een resolutie aangenomen betreffende een handboek voor de internationale politiesamenwerking en maatregelen ter voorkoming en bestrijding van geweld en ongeregeldheden rond internationale voetbalwedstrijden (1). |
| --- | --- |

(2)

De Raad heeft op 21 juni 1999 een resolutie aangenomen betreffende een handboek voor de internationale politiesamenwerking en maatregelen ter voorkoming en bestrijding van geweld en ongeregeldheden rond internationale voetbalwedstrijden (1).

| (3) | Deze resolutie werd eerst vervangen door de resolutie van de Raad van 6 december 2001 en daarna door de resolutie van de Raad van 4 december 2006 betreffende een geactualiseerd handboek met aanbevelingen voor de internationale politiesamenwerking en maatregelen ter voorkoming en bestrijding van geweld en ongeregeldheden rond voetbalwedstrijden met een internationale dimensie waarbij ten minste één lidstaat is betrokken (2). |
| --- | --- |

(3)

Deze resolutie werd eerst vervangen door de resolutie van de Raad van 6 december 2001 en daarna door de resolutie van de Raad van 4 december 2006 betreffende een geactualiseerd handboek met aanbevelingen voor de internationale politiesamenwerking en maatregelen ter voorkoming en bestrijding van geweld en ongeregeldheden rond voetbalwedstrijden met een internationale dimensie waarbij ten minste één lidstaat is betrokken (2).

| (4) | Laatstgenoemde resolutie suggereerde om in het licht van actuele ervaringen wijzigingen in het handboek voor te stellen. |
| --- | --- |

(4)

Laatstgenoemde resolutie suggereerde om in het licht van actuele ervaringen wijzigingen in het handboek voor te stellen.

| (5) | In het licht van de ervaringen van de voorbije jaren, zoals de wereldbeker 2006 en het Europees kampioenschap 2008, en de door deskundigen verrichte evaluatie van de internationale politiële samenwerking in het kader van deze toernooien en van de uitgebreide politiële samenwerking bij internationale en clubwedstrijden in Europa in het algemeen en vergelijkbare ontwikkelingen en ervaringen met betrekking tot andere sportevenementen met een internationale dimensie, is het handboek in de bijlage van die resolutie van 4 december 2006 herzien en geactualiseerd. |
| --- | --- |

(5)

In het licht van de ervaringen van de voorbije jaren, zoals de wereldbeker 2006 en het Europees kampioenschap 2008, en de door deskundigen verrichte evaluatie van de internationale politiële samenwerking in het kader van deze toernooien en van de uitgebreide politiële samenwerking bij internationale en clubwedstrijden in Europa in het algemeen en vergelijkbare ontwikkelingen en ervaringen met betrekking tot andere sportevenementen met een internationale dimensie, is het handboek in de bijlage van die resolutie van 4 december 2006 herzien en geactualiseerd.

| (6) | De wijzigingen in het geactualiseerde handboek in de bijlage laten de bestaande nationale bepalingen, in het bijzonder de bevoegdheidsverdeling tussen de verschillende overheden en diensten in de betrokken lidstaten, en de uitoefening door de Commissie van de bevoegdheden waarover zij krachtens het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie beschikt, onverlet, |
| --- | --- |

(6)

De wijzigingen in het geactualiseerde handboek in de bijlage laten de bestaande nationale bepalingen, in het bijzonder de bevoegdheidsverdeling tussen de verschillende overheden en diensten in de betrokken lidstaten, en de uitoefening door de Commissie van de bevoegdheden waarover zij krachtens het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie beschikt, onverlet,

NEEMT DE VOLGENDE RESOLUTIE AAN:

| (1) | De Raad verzoekt de lidstaten de politiële samenwerking bij voetbalwedstrijden (en, in voorkomend geval, andere sportevenementen) met een internationale dimensie te blijven opvoeren. |
| --- | --- |

(1)

De Raad verzoekt de lidstaten de politiële samenwerking bij voetbalwedstrijden (en, in voorkomend geval, andere sportevenementen) met een internationale dimensie te blijven opvoeren.

| (2) | Om dit te bereiken geeft het geactualiseerde handboek in de bijlage een aantal voorbeelden van sterk aanbevolen werkmethoden die de politie moet kunnen toepassen. |
| --- | --- |

(2)

Om dit te bereiken geeft het geactualiseerde handboek in de bijlage een aantal voorbeelden van sterk aanbevolen werkmethoden die de politie moet kunnen toepassen.

| (3) | Deze resolutie vervangt de resolutie van de Raad van 4 december 2006. |
| --- | --- |

(3)

Deze resolutie vervangt de resolutie van de Raad van 4 december 2006.

---

(1)  PB C 196 van 13.7.1999, blz. 1.

(2)  PB C 322 van 29.12.2006, blz. 1-39.

---

BIJLAGE

Handboek met aanbevelingen voor de internationale politiesamenwerking en maatregelen ter voorkoming en bestrijding van geweld en ongeregeldheden rond voetbalwedstrijden met een internationale dimensie waarbij ten minste één lidstaat is betrokken

| |
| --- |

Inleiding — Grondbeginselen

| 1. | Informatiebeheer door de politie |
| --- | --- |

1.

| 2. | Evenementgerelateerde voorbereidingen door de politie |
| --- | --- |

2.

| 3. | Samenwerking tussen politiediensten tijdens het evenement |
| --- | --- |

3.

| 4. | Samenwerking tussen politie en organisator |
| --- | --- |

4.

| 5. | Samenwerking tussen politie, justitie en met vervolging belaste autoriteiten |
| --- | --- |

5.

| 6. | Samenwerking tussen politie en supporters |
| --- | --- |

6.

| 7. | Communicatie- en mediastrategie |
| --- | --- |

7.

| 8. | Bijeenkomst van EU-voetbaldeskundigen |
| --- | --- |

8.

| 9. | Lijst van relevante documenten over de veiligheid en de beveiliging van voetbalwedstrijden |
| --- | --- |

9.

Aanhangsels

| 1. | Dynamische risicobeoordeling en crowd management |
| --- | --- |

1.

| 2. | Termijnen voor verzoeken om producten en diensten van Europol |
| --- | --- |

2.

| 3. | Specificaties voor en voorbeeld van politie-identificatievest |
| --- | --- |

3.

| 4. | Categorieën voetbalsupporters |
| --- | --- |

4.

INLEIDING: BASISBEGINSELEN

Dit document heeft ten doel de veiligheid en de beveiliging van voetbalwedstrijden met een internationale dimensie te vergroten, en in het bijzonder de internationale politiesamenwerking zo doeltreffend mogelijk te maken.

De inhoud kan, in voorkomend geval, ook worden toegepast op andere sportevenementen met een internationale dimensie.

De inhoud laat de bestaande nationale bepalingen, in het bijzonder de bevoegdheden en verantwoordelijkheden van de verschillende instanties in elke lidstaat onverlet.

Hoewel dit document hoofdzakelijk betrekking heeft op internationale politiesamenwerking, wordt, gezien het feit dat bij het beheer van voetbalevenementen (en andere sportevenementen) altijd verschillende instanties betrokken zijn, ook aandacht besteed aan de relatie tussen de politie en andere belangrijke partners, zoals de organisator van een evenement.

Bij de internationale politiesamenwerking en de ordehandhaving bij voetbalwedstrijden moet worden uitgegaan van het legaliteitsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel. Aanhangsel 1 bevat voorbeelden van goede praktijk.

Het is aan de bevoegde autoriteiten van de organiserende lidstaat te zorgen voor een veilig en beveiligd evenement, maar de autoriteiten van de deelnemende landen, de buurlanden en de landen van doorreis moeten, waar nodig, hulp verlenen.

Dit document dient breed te worden verspreid en toegepast in de lidstaten en in andere landen binnen en buiten Europa teneinde de veiligheids- en beveiligingsrisico's zo klein mogelijk te houden en te zorgen voor effectieve internationale politiesamenwerking.

HOOFDSTUK 1

Informatiebeheer door de politie

AFDELING 1

Bepaalde criteria waaraan het informatiebeheer kan voldoen

I.   INLEIDING

De tijdige uitwisseling van accurate informatie is van cruciaal belang om de veiligheid en de beveiliging te verbeteren en voetbalgerelateerd geweld en ongeregeldheden te voorkomen.

Overeenkomstig Besluit 2002/348/JBZ van de Raad moet iedere lidstaat een nationaal informatiepunt betreffende voetbal (NIV) oprichten, dat fungeert als centraal en uniek aanspreekpunt voor de uitwisseling van relevante informatie met betrekking tot voetbalwedstrijden met een internationale dimensie en voor de uitwerking van de internationale politiesamenwerking rond voetbalwedstrijden.

In het geval van rechtstreekse contacten tussen de organiserende en de bezoekende politiediensten wordt de informatie tegelijkertijd ook gedeeld met de betrokken NIV's. Deze contacten mogen geen afbreuk doen aan de essentiële rol van het NIV bij het garanderen van de kwaliteit van de informatie en de brede verspreiding ervan onder de andere betrokken partners en autoriteiten.

De betrekkingen tussen het NIV en de bevoegde nationale autoriteiten worden beheerst door het toepasselijke nationaal recht.

Overeenkomstig Besluit 2002/348/JBZ ziet iedere lidstaat erop toe dat:

| — | het NIV zijn taken efficiënt en op een bevredigende wijze kan uitvoeren; |
| --- | --- |

—

het NIV zijn taken efficiënt en op een bevredigende wijze kan uitvoeren;

| — | het NIV wordt uitgerust met de noodzakelijke materiële voorzieningen om de toegewezen taken efficiënt en snel te kunnen uitoefenen; |
| --- | --- |

—

het NIV wordt uitgerust met de noodzakelijke materiële voorzieningen om de toegewezen taken efficiënt en snel te kunnen uitoefenen;

| — | het personeel van het NIV opgeleid en toegerust wordt om te fungeren als nationale bron van expertise op het gebied van ordehandhaving bij voetbalwedstrijden en de daarmee samenhangende veiligheids- en beveiligingsvraagstukken. |
| --- | --- |

—

het personeel van het NIV opgeleid en toegerust wordt om te fungeren als nationale bron van expertise op het gebied van ordehandhaving bij voetbalwedstrijden en de daarmee samenhangende veiligheids- en beveiligingsvraagstukken.

De NIV's werken op basis van gelijkheid.

II.   TAKEN MET INTERNATIONALE DIMENSIE

Het NIV ondersteunt de bevoegde nationale autoriteiten. Op basis van de geanalyseerde en geëvalueerde informatie worden aan de bevoegde nationale autoriteiten de nodige voorstellen of aanbevelingen aangereikt als hulp bij het ontwikkelen van een voetbalbeleid waarbij verschillende instanties betrokken zijn.

Het NIV steunt de lokale politie naar aanleiding van een nationale of internationale voetbalwedstrijd.

Ten behoeve van de NIV's van andere landen moet ieder NIV beschikken over een permanente risico-analyse (1) van de eigen clubs en van het eigen nationaal team. De risico-analyse wordt met de andere NIV's gedeeld aan de hand van de formulieren op de website van het NIV (www.nfip.eu) (2).

Ieder NIV heeft toegang tot de nodige nationale politiedatabanken. De uitwisseling van persoonsgegevens geschiedt overeenkomstig de toepasselijke nationale en internationale regelgeving, in het bijzonder het Prümbesluit van de Raad (3) of bilaterale of multilaterale overeenkomsten.

Het NIV zorgt ervoor dat de informatie inhoudelijk op kwaliteit wordt getoetst.

Het NIV kan deze informatie-uitwisseling in voorkomend geval uitbreiden tot andere instanties die bijdragen tot de veiligheid en de beveiliging.

De informatie wordt uitgewisseld met gebruikmaking van de passende formulieren, die te vinden zijn op de NIV-website.

III.   UITWISSELING VAN POLITIE-INFORMATIE

1.   Soorten informatie

Er kan een onderscheid worden gemaakt tussen algemene informatie en persoonsinformatie. Onder evenement wordt verstaan een bepaalde wedstrijd of een bepaald toernooi in al zijn dimensies.

a)   Algemene informatie

Algemene informatie kan onderverdeeld worden in drie categorieën:

| — | strategische informatie: gegevens die het evenement in al zijn dimensies omschrijven, met bijzondere aandacht voor de veiligheids- en beveiligingsrisico's die het inhoudt; |
| --- | --- |

—

strategische informatie: gegevens die het evenement in al zijn dimensies omschrijven, met bijzondere aandacht voor de veiligheids- en beveiligingsrisico's die het inhoudt;

| — | operationele informatie: informatie die dienstig is voor de evenementgerelateerde analyse van alle mogelijke risico's; |
| --- | --- |

—

operationele informatie: informatie die dienstig is voor de evenementgerelateerde analyse van alle mogelijke risico's;

| — | tactische informatie: gegevens die de operationele verantwoordelijken helpen passend te reageren op problemen in verband met ordehandhaving en veiligheid tijdens het evenement. |
| --- | --- |

—

tactische informatie: gegevens die de operationele verantwoordelijken helpen passend te reageren op problemen in verband met ordehandhaving en veiligheid tijdens het evenement.

b)   Persoonsinformatie

Met persoonsinformatie wordt in deze context bedoeld de informatie over individuele personen die als mogelijk gevaar voor de openbare veiligheid rond het evenement worden beschouwd. Het kan daarbij ook gaan om personen die in het verleden geweld of ongeregeldheden rond voetbalwedstrijden hebben veroorzaakt of daartoe hebben bijgedragen.

2.   Chronologisch verloop van de informatie-uitwisseling

Er kunnen drie fases worden onderscheiden: voor, tijdens en na het evenement: Deze drie fases zullen niet noodzakelijk steeds strikt te scheiden zijn.

a)   Taak van het NIV van het organiserende land

1.   Voor het evenement

wordt een verzoek om informatie gericht aan het NIV van het ondersteunende land of de ondersteunende landen. Dit verzoek omvat met name:

| — | een risico-analyse van de supporters van het bezoekende team; |
| --- | --- |

—

een risico-analyse van de supporters van het bezoekende team;

| — | andere relevante informatie over de veiligheid en de beveiliging van het evenement, zoals de reisgegevens van de supporters en politieke of andere dreigingen. |
| --- | --- |

—

andere relevante informatie over de veiligheid en de beveiliging van het evenement, zoals de reisgegevens van de supporters en politieke of andere dreigingen.

Het NIV van het organiserende land verstrekt informatie over de toepasselijke wetgeving, het beleid van de overheden (bv. alcoholbeleid), de organisatie van het evenement en belangrijk veiligheids- en beveiligingspersoneel.

Alle relevante informatie wordt aan de andere betrokken NIV's verstrekt en wordt met gebruikmaking van de passende formulieren op de NIV-website geplaatst.

wordt het NIV van het ondersteunende land of de ondersteunende landen verzocht tijdig accurate informatie te verstrekken over verplaatsingen van gewone en risicosupporters, het deelnemend team (wanneer er een dreiging is), de ticketverkoop en alle andere relevante informatie.

Het NIV van het organiserende land verstrekt het NIV van het ondersteunende land (de ondersteunende landen) met name informatie over de wijze waarop de bezoekende politiedelegatie wordt ingeschakeld in de ordehandhavingsoperatie van het organiserende land, alsmede informatie voor bezoekende supporters, enz.

2.   Tijdens het evenement

kan het NIV van het organiserende land verzoeken om bevestiging van eerder verstrekte informatie en om actualisering van de risico-analyse. Een dergelijk verzoek wordt via de verbindingsfunctionarissen afgehandeld als er een systeem van verbindingsfunctionarissen is.

verstrekt het NIV van het organiserende land feedback over de betrouwbaarheid van de verstrekte informatie.

Daarnaast moet algemene informatie over de terugkeer van supporters, ook van de uitgewezen en/of niet toegelaten supporters, worden doorgegeven aan de NIV's van het land van herkomst en van de transitlanden.

3.   Na het evenement

Het NIV van het organiserende land verstrekt de ondersteunende NIV's (met gebruikmaking van de passende formulieren op de NIV-website) informatie over:

| — | het gedrag van supporters opdat het NIV van het land van de club waarvan zij supporter zijn en/of van het land waar zij verblijven een geactualiseerde risico-analyse kan opstellen; |
| --- | --- |

—

het gedrag van supporters opdat het NIV van het land van de club waarvan zij supporter zijn en/of van het land waar zij verblijven een geactualiseerde risico-analyse kan opstellen;

| — | de beschrijving van incidenten die zich hebben voorgedaan. Informatie over arrestaties en sancties wordt uitgewisseld conform de nationale en internationale regelgeving; |
| --- | --- |

—

de beschrijving van incidenten die zich hebben voorgedaan. Informatie over arrestaties en sancties wordt uitgewisseld conform de nationale en internationale regelgeving;

| — | de praktische bruikbaarheid van de verstrekte informatie en de steun van de bezoekende politiedelegatie(s) (zie hoofdstuk 2). |
| --- | --- |

—

de praktische bruikbaarheid van de verstrekte informatie en de steun van de bezoekende politiedelegatie(s) (zie hoofdstuk 2).

b)   Taken van het NIV van het ondersteunende land/de ondersteunende landen

1.   Voor het evenement

Het NIV van het ondersteunende land/de ondersteunende landen reageert op een informatieverzoek van het NIV van het organiserende land en verstrekt op eigen initiatief alle relevante informatie aan de andere betrokken NIV's.

2.   Tijdens het evenement

De aangeleverde informatie worden geactualiseerd en de bewegingen en verblijfplaatsen van de supporters worden geobserveerd. Nuttige informatie over evenementgerelateerde incidenten in hun land van herkomst tijdens wedstrijden of toernooien wordt eveneens aan het organiserende land en andere betrokken NIV's verstrekt.

3.   Na het evenement

De risico-analyse wordt geactualiseerd op basis van de door het NIV van het organiserende land en de bezoekende politiedelegatie verstrekte informatie (zie hoofdstuk 2).

De informatie-uitwisseling en het werk van de bezoekende politiedelegatie worden geëvalueerd.

AFDELING 2

Bijkomende richtsnoeren betreffende de taken van de NIV's

Op nationaal niveau staat het NIV in voor de coördinatie van de informatie-uitwisseling met betrekking tot voetbalwedstrijden en, in voorkomend geval, de coördinatie en organisatie van de opleiding en het werk van de inlichtingenfunctionarissen en/of spotters.

De NIV's fungeren als kanaal voor de uitwisseling van informatie met niet-EU-landen. Indien deze landen niet beschikken over een NIV, dient hen te worden gevraagd een centraal en uniek aanspreekpunt aan te wijzen. De contactgegevens worden meegedeeld aan de andere NIV's en op de NIV-website geplaatst.

Op nationaal niveau fungeert het NIV als kenniscentrum. Naast de politie kunnen ook ambtenaren en academici een inbreng hebben in de werking van het NIV als kenniscentrum.

Een NIV kan, conform zijn nationale wetgeving, met een derde een formele bilaterale overeenkomst betreffende de uitwisseling van bepaalde gegevens sluiten. Deze informatie wordt niet met anderen gedeeld zonder toestemming van de gegevensverstrekker.

neemt het NIV van het organiserende land contact op met het NIV van het ondersteunende land of de ondersteunende landen via de aangewezen nationale verbindingsfunctionaris, indien er een is.

neemt het NIV van het organiserende land contact op met het NIV van het ondersteunende land via de aangewezen verbindingsfunctionaris of de operationeel coördinator van het land.

Voor aangelegenheden zoals terrorismebestrijding en zware georganiseerde criminaliteit communiceert het NIV van het organiserende land of de bevoegde politiedienst via een bestaand netwerk of daartoe aangestelde gespecialiseerde verbindingsfunctionarissen.

Europol kan, overeenkomstig zijn mandaat, een belangrijke rol spelen in de ondersteuning van de bevoegde autoriteiten van landen die belangrijke internationale voetbaltoernooien organiseren door op verzoek relevante informatie en analyse te verstrekken, alsook algemene dreigingsevaluaties van zware en georganiseerde criminaliteit, en terrorisme. Teneinde de informatie-uitwisseling te vergemakkelijken, kan tevens een Europol-Verbindingsofficier (EVO) tijdens het evenement ter plaatse worden ingezet (4).

Indien er ook een lokaal informatiepunt voetbal is, werkt het samen met het NIV. Het lokaal informatiepunt informeert het NIV en andersom. In deze informatieverstrekking wordt rekening gehouden met de door de bezoekende politiedelegatie verstrekte informatie.

HOOFDSTUK 2

Evenementgerelateerde voorbereidingen door de politie

Bezoekende politiedelegaties

Een efficiënte voorbereiding van evenementen door de politie van het organiserende land wordt ondersteund door de uitwisseling van zoveel mogelijk informatie, overeenkomstig de beginselen van hoofdstuk 1 van dit handboek.

Het organiserende NIV zou, na nauw overleg met de politiediensten, een politiedelegatie moeten uitnodigen uit landen die een toegevoegde waarde kunnen bieden. Deze toegevoegde waarde wordt bekeken in het licht van een aantal factoren, zoals professionele ervaring met de beheersing van het gedrag van bezoekende supporters, met inbegrip van risicosupporters, en het aan de organiserende politie kunnen aanleveren van informatie om de risico's voor de openbare orde zo klein mogelijk te maken.

Het organiserende NIV kan ook politiemensen uitnodigen die ervaring als lid van een bezoekende politiedelegatie wensen op te doen opdat zij in de toekomst een toegevoegde waarde kunnen bieden bij voetbalwedstrijden waarbij supporters uit hun land betrokken zijn.

Overeenkomstig Besluit 2002/348/JBZ van de Raad wordt de formele uitnodiging aan een bezoekende politiedelegatie in het kader van eenmalige voetbalwedstrijden met een internationale dimensie gestuurd via het NIV van het organiserende land, dat door de betrokken politiediensten wordt geadviseerd gezien de bijzondere doelen van de samenwerking, wordt in de uitnodiging de samenstelling van de delegatie vermeld en worden de rol en verantwoordelijkheden van de betrokkenen omschreven. Tevens wordt de geplande duur van het verblijf van de bezoekende politiedelegatie in het organiserende land vermeld.

Voor internationale toernooien en eenmalige wedstrijden (indien een van de beide betrokken NIV's daarom verzoekt) gaat de formele uitnodiging aan een bezoekende politiedelegatie, op advies van het NIV van het organiserende land, uit van het in dat land bevoegde ministerie. Er kan hierover een intergouvernementele overeenkomst bestaan.

Indien het organiserende NIV geen bezoekende politiedelegatie uitnodigt, kan het NIV van het zendland, indien dit wenselijk wordt geacht, het organiserende NIV een proactief voorstel tot het zenden van een delegatie doen toekomen. Indien het organiserende NIV niet op dit voorstel ingaat, maar een politiedelegatie toch afreist, treedt deze op in een niet-officiële hoedanigheid die buiten het bereik van dit handboek valt.

De nadere bijzonderheden (bv. politiebevoegdheden, uitrusting, uniformen, enz.) betreffende de bezoekende politiedelegatie worden onderling afgesproken tussen de betrokken NIV's, na overleg met de lokale politie voor eenmalige wedstrijden. Indien er geen overeenkomst tussen de regeringen van de beide landen gesloten is, dienen deze afspraken in overeenstemming te zijn met artikel 17 van Besluit 2008/616/JBZ van de Raad (5) en de toepasselijke nationale wetgeving.

De bezoekende delegatie mag niet meer leden tellen dan met het organiserende NIV is afgesproken en dient de commando- en controleregelingen van de organiserende politie te eerbiedigen. Indien zij anders dan op de afgesproken wijze optreden, handelen zij buiten het kader van dit handboek en de toepasselijke besluiten van de Raad van de EU en de EU-verdragen.

De betrokken NIV's spreken de bijzonderheden van de uitnodiging tot ondersteuning af ruim voor het toernooi en/of de eenmalige wedstrijd om de bezoekende politiedelegatie voldoende voorbereidingstijd te laten. Daarom wordt zo spoedig mogelijk na de bekendmaking van de datum van de wedstrijd een uitnodiging tot ondersteuning voorgelegd.

Voor eenmalige wedstrijden met een internationale dimensie heeft de bezoekende politiedelegatie minimaal 3 weken voorbereidingstijd nodig. Indien een wedstrijd minder dan 3 weken vooraf wordt bekendgemaakt (bijvoorbeeld in de latere fasen van een Europese voetbalcompetitie of bij verhoogd risico), wordt de uitnodiging onmiddellijk verzonden. Voor internationale toernooien heeft de bezoekende politiedelegatie minimaal 16 weken voorbereidingstijd nodig.

Financiële regelingen

Bij elke gelegenheid betaalt het organiserende land de accommodatie, maaltijden (of onderhoud) en andere plaatselijke faciliteiten, en betaalt het bezoekende land de reis- en salariskosten van de betrokken delegatieleden. Bij wijze van uitzondering kunnen de betrokken NIV's andere regelingen afspreken. Deze regelingen dienen te worden vermeld in het Protocol voor de inzet van bezoekende politiedelegaties dat beschikbaar is op de NIV-website.

Verantwoordelijkheden van de organiserende politie

De politie van het organiserende land stelt de belangrijke leden van de bezoekende politiedelegatie in de gelegenheid zich op de hoogte te stellen van de organisatie van het politieoptreden in het organiserende land en/of de stad (-steden) waar het evenement plaatsvindt en van de situering van de stadions, en kennis te maken met de operationele commandanten van de betrokken stad/steden tijdens de wedstrijddag(en).

| — | Voor internationale toernooien dient dit ten minste een maand voor het toernooi te geschieden (bv. door het organiseren van workshops of seminars voor de belangrijke leden van de bezoekende politiedelegaties); |
| --- | --- |

—

Voor internationale toernooien dient dit ten minste een maand voor het toernooi te geschieden (bv. door het organiseren van workshops of seminars voor de belangrijke leden van de bezoekende politiedelegaties);

| — | voor eenmalige wedstrijden met een internationale dimensie gebeurt dit op één van de dagen voorafgaand aan de wedstrijd. |
| --- | --- |

—

voor eenmalige wedstrijden met een internationale dimensie gebeurt dit op één van de dagen voorafgaand aan de wedstrijd.

Begeleiding van bezoekende politiedelegaties

Het is van het grootste belang dat de veiligheid van alle leden van een bezoekende politiedelegatie wordt gegarandeerd en dit moet tot uiting komen in alle risicobeoordelingen van de politie-inzet die door de organiserende en de bezoekende politiediensten worden verricht.

De leden van een bezoekende politiedelegatie, in het bijzonder de verbindingsfunctionaris, de coördinator van de operaties en de uitvoerende politiefunctionarissen (zie hierna) moeten zij aan zij werken met de lokale politiefunctionarissen (de zogenaamde „begeleiders”) welke zelf politiefunctionarissen in dienst moeten zijn die bij voorkeur ervaring hebben met ordehandhaving bij voetbalwedstrijden in eigen stad of land, en vertrouwd zijn met de locatie van het evenement en de potentiële risicogebieden.

De Begeleiders:

| — | moeten ingeschakeld worden in de nationale/lokale ordehandhaving en informatie kunnen doorgeven op grond waarvan operationele politiecommandanten belangrijke beslissingen kunnen nemen; |
| --- | --- |

—

moeten ingeschakeld worden in de nationale/lokale ordehandhaving en informatie kunnen doorgeven op grond waarvan operationele politiecommandanten belangrijke beslissingen kunnen nemen;

| — | moeten de organisatie, procedures en commandostructuur van hun politie kennen; |
| --- | --- |

—

moeten de organisatie, procedures en commandostructuur van hun politie kennen;

| — | worden niet belast met het toezicht op hun eigen risicosupporters wanneer zij worden ingezet voor de begeleiding van een bezoekende politiedelegatie; |
| --- | --- |

—

worden niet belast met het toezicht op hun eigen risicosupporters wanneer zij worden ingezet voor de begeleiding van een bezoekende politiedelegatie;

| — | worden gedetailleerd gebrieft over de ordehandhavingsoperatie van het organiserende land en de verantwoordelijkheden, alsmede over de taken die van de leden van de bezoekende politiedelegatie worden verwacht; |
| --- | --- |

—

worden gedetailleerd gebrieft over de ordehandhavingsoperatie van het organiserende land en de verantwoordelijkheden, alsmede over de taken die van de leden van de bezoekende politiedelegatie worden verwacht;

| — | zijn verantwoordelijk voor de veiligheid van de bezoekende politiedelegatie en verstrekken een kanaal voor communicatie met de organiserende politiedienst; |
| --- | --- |

—

zijn verantwoordelijk voor de veiligheid van de bezoekende politiedelegatie en verstrekken een kanaal voor communicatie met de organiserende politiedienst;

| — | worden voor de duur van de operatie samen met de bezoekende politiedelegatie ingezet, hetgeen zal bijdragen tot een efficiënte werkrelatie; |
| --- | --- |

—

worden voor de duur van de operatie samen met de bezoekende politiedelegatie ingezet, hetgeen zal bijdragen tot een efficiënte werkrelatie;

| — | werken met de bezoekende politiedelegatie in een vooraf afgesproken gemeenschappelijke taal. |
| --- | --- |

—

werken met de bezoekende politiedelegatie in een vooraf afgesproken gemeenschappelijke taal.

Samenstelling en taken van de bezoekende politiedelegatie

De bezoekende politiedelegatie is zodanig samengesteld dat zij in staat is de ordehandhavingsoperatie van het organiserende land te ondersteunen, bijvoorbeeld door:

| 1. | een permanente dynamische risicobeoordeling te verrichten en deze ter kennis te brengen van de organiserende politiediensten (zie aanhangsel 1); |
| --- | --- |

1.

een permanente dynamische risicobeoordeling te verrichten en deze ter kennis te brengen van de organiserende politiediensten (zie aanhangsel 1);

| 2. | te communiceren en om te gaan met bezoekende supporters; |
| --- | --- |

2.

te communiceren en om te gaan met bezoekende supporters;

| 3. | indien dit toegestaan is op grond van de nationale wetgeving van het organiserende land en het organiserende land ermee instemt, informatie en inlichtingen te verzamelen namens de organiserende politiedienst of voor eigen behoeften. |
| --- | --- |

3.

indien dit toegestaan is op grond van de nationale wetgeving van het organiserende land en het organiserende land ermee instemt, informatie en inlichtingen te verzamelen namens de organiserende politiedienst of voor eigen behoeften.

Naargelang de aard van de te leveren ondersteuning kan de delegatie bestaan uit:

| 1. | een delegatieleider, die functioneel en hiërarchisch verantwoordelijk is voor de bezoekende politiedelegatie; |
| --- | --- |

1.

een delegatieleider, die functioneel en hiërarchisch verantwoordelijk is voor de bezoekende politiedelegatie;

| 2. | een verbindingsfunctionaris (of meerdere indien afgesproken door de betrokken NIV's ), die in het bijzonder belast is met de informatie-uitwisseling tussen zijn thuisland en het organiserende land; |
| --- | --- |

2.

een verbindingsfunctionaris (of meerdere indien afgesproken door de betrokken NIV's ), die in het bijzonder belast is met de informatie-uitwisseling tussen zijn thuisland en het organiserende land;

| 3. | een operationeel coördinator, die is belast met het coördineren van de werkzaamheden van de bezoekende politiefunctionarissen; |
| --- | --- |

3.

een operationeel coördinator, die is belast met het coördineren van de werkzaamheden van de bezoekende politiefunctionarissen;

| 4. | uitvoerende politiefunctionarissen (al dan niet in uniform), die zijn belast met spotting, supporterscontact of -begeleiding, dan wel andere taken; |
| --- | --- |

4.

uitvoerende politiefunctionarissen (al dan niet in uniform), die zijn belast met spotting, supporterscontact of -begeleiding, dan wel andere taken;

| 5. | een persvoorlichter. Het hoofd van de bezoekende politiedelegatie kan, indien dit passend wordt geacht, als persvoorlichter fungeren en/of een eigen persvoorlichter hebben. |
| --- | --- |

5.

een persvoorlichter. Het hoofd van de bezoekende politiedelegatie kan, indien dit passend wordt geacht, als persvoorlichter fungeren en/of een eigen persvoorlichter hebben.

Belangrijke taken

Verbindingsfunctionaris en/of operationeel coördinator

De aanstelling van een verbindingsfunctionaris en/of een operationeel coördinator heeft ten doel efficiënte informatie-uitwisseling tussen de autoriteiten van het bezoekende en het organiserende land rond een eenmalige voetbalwedstrijd of een toernooi mogelijk te maken.

Beide functies kunnen door dezelfde ambtenaar worden vervuld. Het is aan de organiserende en bezoekende politiediensten om overeen te komen of dit de geschikte oplossing is, en dit moet per geval worden besloten vóór de inzet in het organiserende land.

De verbindingsfunctionaris/operationeel coördinator moet ten minste aan de volgende vereisten voldoen:

| — | een goede actieve kennis van dit handboek hebben; |
| --- | --- |

—

een goede actieve kennis van dit handboek hebben;

| — | inzicht hebben in de vereiste processen voor het faciliteren van de internationale uitwisseling van informatie; |
| --- | --- |

—

inzicht hebben in de vereiste processen voor het faciliteren van de internationale uitwisseling van informatie;

| — | hun land kunnen vertegenwoordigen en hun functie doeltreffend kunnen uitvoeren bij het onderhouden van contacten met de organiserende politiediensten (i.e. diplomatisch en onafhankelijk zijn, voldoende zelfvertrouwen hebben en in een op voorhand overeengekomen gemeenschappelijke taal kunnen communiceren); |
| --- | --- |

—

hun land kunnen vertegenwoordigen en hun functie doeltreffend kunnen uitvoeren bij het onderhouden van contacten met de organiserende politiediensten (i.e. diplomatisch en onafhankelijk zijn, voldoende zelfvertrouwen hebben en in een op voorhand overeengekomen gemeenschappelijke taal kunnen communiceren);

| — | achtergrondkennis hebben van de situatie inzake aan voetbal gerelateerd geweld/ongeregeldheden in hun land. |
| --- | --- |

—

achtergrondkennis hebben van de situatie inzake aan voetbal gerelateerd geweld/ongeregeldheden in hun land.

De hoofdtaken van een verbindingsfunctionaris/operationeel coördinator kunnen als volgt worden samengevat:

| — | informatie/inlichtingen verzamelen en doorgeven tussen hun delegatie en de organiserende/lokale politiediensten; |
| --- | --- |

—

informatie/inlichtingen verzamelen en doorgeven tussen hun delegatie en de organiserende/lokale politiediensten;

| — | ervoor zorgen dat hun uitvoerende politiefunctionarissen doeltreffend worden ingezet (in uniform en/of in burgerkleding), teneinde een integrale rol te spelen in het politieoptreden van het organiserende land bij het evenement; |
| --- | --- |

—

ervoor zorgen dat hun uitvoerende politiefunctionarissen doeltreffend worden ingezet (in uniform en/of in burgerkleding), teneinde een integrale rol te spelen in het politieoptreden van het organiserende land bij het evenement;

| — | tijdig en accuraat advies verstrekken aan de commandant van de organiserende/lokale politiediensten. |
| --- | --- |

—

tijdig en accuraat advies verstrekken aan de commandant van de organiserende/lokale politiediensten.

Tijdens internationale toernooien zal de verbindingsfunctionaris waarschijnlijk in een nationaal of binationaal politieel informatie- en coördinatiecentrum (PICC) worden ingezet; de operationeel coördinator kan in een lokaal informatiepunt in het gebied waar de wedstrijd plaatsvindt, worden ingezet. Voor eenmalige wedstrijden kunnen ze in het NIV van het organiserende land, of in een andere geschikte omgeving worden ingezet.

De verbindingsfunctionaris/operationeel coördinator werkt bij eenmalige wedstrijden nauw samen met de politie van de organiserende stad.

Om hun functies doeltreffend uit te voeren biedt de organiserende politie de verbindingsfunctionarissen/operationeel coördinatoren toegang tot de relevante technische uitrusting.

Uitvoerende politiefunctionarissen

De evenwichtige inzet van de bezoekende uitvoerende politiefunctionarissen, in uniform of in burgerkleding (gewoonlijk „spotters” genoemd), kan:

| — | door de organiserende politie worden gebruikt voor interactie met de bezoekende supporters, teneinde te helpen bij crowd management; |
| --- | --- |

—

door de organiserende politie worden gebruikt voor interactie met de bezoekende supporters, teneinde te helpen bij crowd management;

| — | ervoor zorgen dat risicosupporters minder anoniem zijn in een menigte en dat zij minder kansen krijgen om ongestraft geweld uit te lokken of daaraan deel te nemen; |
| --- | --- |

—

ervoor zorgen dat risicosupporters minder anoniem zijn in een menigte en dat zij minder kansen krijgen om ongestraft geweld uit te lokken of daaraan deel te nemen;

De functionarissen dienen ervaring te hebben met ordehandhaving bij voetbalwedstrijden in eigen land.

Zij:

| — | beschikken over de vaardigheden en ervaring om doeltreffend te communiceren (waar nodig), teneinde het gedrag van de supporters te beïnvloeden; en/of |
| --- | --- |

—

beschikken over de vaardigheden en ervaring om doeltreffend te communiceren (waar nodig), teneinde het gedrag van de supporters te beïnvloeden; en/of

| — | zijn specialisten in de gedragingen van supporters en de mogelijke risico's die zij vormen; en |
| --- | --- |

—

zijn specialisten in de gedragingen van supporters en de mogelijke risico's die zij vormen; en

| — | zijn in staat om tijdens het evenement, via hun verbindingsfunctionaris/operationeel coördinator, aan de politiecommandanten van het organiserende land doeltreffend inlichtingen te verstrekken omtrent de aard van het risico dat supporters op een gegeven tijdstip en plaats kunnen vormen. |
| --- | --- |

—

zijn in staat om tijdens het evenement, via hun verbindingsfunctionaris/operationeel coördinator, aan de politiecommandanten van het organiserende land doeltreffend inlichtingen te verstrekken omtrent de aard van het risico dat supporters op een gegeven tijdstip en plaats kunnen vormen.

De leden van de bezoekende politiedelegatie moeten in staat zijn om zowel positieve als negatieve inlichtingen over hun team/nationale supporters te verstrekken. Op die manier kunnen de politiecommandanten van het organiserende land zorgvuldig afgewogen beslissingen nemen over de noodzaak van interventie of het bevorderen van legitiem supportersgedrag.

Hierbij moet worden benadrukt dat bezoekende uitvoerende politiefunctionarissen voornamelijk een adviserende rol hebben, en niet zozeer een operationele of besluitvormingsrol.

Behoudens instemming van het organiserende land kunnen bezoekende uitvoerende politiefunctionarissen ook worden ingezet om inlichtingen/bewijsmateriaal te verzamelen, met behulp van de overeengekomen uitrusting, die door de organiserende politiemacht of met het oog op vervolging in eigen land wordt gebruikt.

HOOFDSTUK 3

Samenwerking tussen politiediensten tijdens het evenement

De ondersteuning en de toegevoegde waarde die een bezoekende politiedelegatie kan bieden bij de organisatie van het politieoptreden moet optimaal worden benut.

De bezoekende politiedelegatie dient te worden ingelicht over het operationele plan van de organiserende politie (met inbegrip van hun aanpak van crowd management en de tolerantieniveaus voor gedrag). Zij worden ten volle betrokken bij de operatie van de organiserende politie (en krijgen de mogelijkheid om aan de voor- en nabesprekingsvergaderingen over de wedstrijd deel te nemen).

Met betrekking tot het taalgebruik worden voorafgaand de nodige afspraken gemaakt tussen de betrokken landen.

De organiserende politie en de bezoekende politiedelegatie houden hun respectieve NIV's op de hoogte van de ontwikkelingen tijdens de operatie en dienen bij hun NIV binnen 7 dagen een verslag van na de wedstrijd in).

De leden van de bezoekende politiedelegatie worden afgeschermd van de media, tenzij specifieke regelingen zijn overeengekomen met de delegatieleider.

De bezoekende politiedelegatie draagt er steeds zorg voor andere personen door haar optreden niet onnodig in gevaar te brengen (6).

In noodgevallen (bijv. in geval van onmiddellijke dreiging voor zijn/haar fysieke veiligheid) of indien zulks uit tactische overwegingen overeengekomen is, maakt (maken) de bezoekende politiefunctionaris(-sen) die niet in uniform is (zijn) ingezet, gebruik van de in aanhangsel 3 beschreven gebruikelijke oplichtende vesten waarin hij/zij duidelijk herkenbaar is (zijn) als bezoekende politiefunctionaris. Elke bezoekende politiefunctionaris brengt dit vest mee als hij/zij zich naar het buitenland begeeft.

De politiedienst van het organiserende land draagt er in overleg met de voetbalorganisatoren zorg voor dat de bezoekende politiedelegatie, in voorkomend geval, beschikt over de nodige toegang tot het stadion en accreditatie (zitplaats niet verplicht) om haar taak doeltreffend uit te voeren. De stewards en ander veiligheids- en beveiligingspersoneel moeten hiervan op de hoogte worden gebracht op de briefing(s) voorafgaand aan de wedstrijd.

Landen die over de wettelijke mogelijkheden beschikken om risicosupporters het uitreizen te beletten, moeten alle nodige maatregelen nemen om dit effectief te bewerkstelligen, en brengen het organiserende land hiervan op de hoogte. Elk land neemt alle mogelijke maatregelen om te voorkomen dat de eigen onderdanen kunnen deelnemen aan verstoringen van de openbare orde in een ander land en/of deze organiseren.

De politiediensten van het organiserende land dienen ervoor te zorgen dat zij over tolken van de talen van de supporters van de bezoekende landen beschikken. Dit voorkomt dat de bezoekende politiedelegaties deze taak op zich moeten nemen, en zo niet aan de operationele taken toekomen. Deze tolken vergemakkelijken tevens de communicatie tussen de politiediensten van het organiserende land en de bezoekende politiedelegatie.

HOOFDSTUK 4

Samenwerking tussen de politie en de organisator

SECTIE 1

De rol van de organisator

De organisator van voetbalwedstrijden met een internationale dimensie moet alles in het werk stellen om de veiligheid en het effectieve crowd management in het stadion vóór, tijdens en na de wedstrijd te verzekeren, opdat de inzet van politiemensen op een zo efficiënt mogelijke manier kan gebeuren.

Een gecoördineerde aanpak tussen alle betrokken partijen is cruciaal voor een efficiënte strategie voor de organisatie van voetbalwedstrijden met een internationale dimensie. Een goede samenwerking tussen de organisator, de betrokken privé-actoren, de overheden en de politie is derhalve ten sterkste aanbevolen.

Teneinde de veiligheids- en beveiligingsrisico's tot een minimum te beperken, moeten de overheden en/of de politie aan de organisator minimumvereisten stellen waaraan zij moeten voldoen om voetbalwedstrijden met een internationale dimensie te organiseren. De checklist van de Raad van Europa kan hiertoe worden gebruikt (zie hoofdstuk 9).

SECTIE 2

Samenwerking tussen de politie en de organisator

De organisator moet een persoon aanstellen die verantwoordelijk is voor de veiligheid in het stadion (gewoonlijk de „veiligheidsfunctionaris” genoemd). Het is belangrijk dat de politie nauwe contacten onderhoudt met deze persoon.

De politie en de organisatie die voor de veiligheid in het stadion verantwoordelijk zijn, dienen op een complementaire basis samen te werken, zonder afbreuk te doen aan de verantwoordelijkheden, bevoegdheden en taken van de andere partij, die in de nationale wetgeving zijn vastgelegd of in een schriftelijke overeenkomst tussen de organisator en de politie zijn bepaald of gespecificeerd.

Tenzij dit is vastgelegd in de nationale wetgeving, dient deze overeenkomst aan te geven welke taken door de organisator worden uitgevoerd, en welke door de politie; daarbij moet specifieke aandacht uitgaan naar de respectieve functies van de veiligheidsfunctionaris en de politiecommandant op het terrein, alsook van het veiligheidspersoneel en van de politiefunctionarissen.

Tenzij dit is vastgelegd in de nationale wetgeving, dient de overeenkomst ook te specificeren:

| — | wie de cordons en fouillering vóór het betreden van het stadion uitvoert; |
| --- | --- |

—

wie de cordons en fouillering vóór het betreden van het stadion uitvoert;

| — | wie belast is met de maatregelen voor het monitoren en beheren van de bewegingen van de mensenmassa's en wie besluit tot het openen of sluiten van de toegangspoorten en de draaihekken; |
| --- | --- |

—

wie belast is met de maatregelen voor het monitoren en beheren van de bewegingen van de mensenmassa's en wie besluit tot het openen of sluiten van de toegangspoorten en de draaihekken;

| — | welke bijstand de politiefunctionarissen verlenen aan het veiligheidspersoneel en/of vice versa ter voorkoming van ongeregeldheden of bij het aanpakken van onruststokers; |
| --- | --- |

—

welke bijstand de politiefunctionarissen verlenen aan het veiligheidspersoneel en/of vice versa ter voorkoming van ongeregeldheden of bij het aanpakken van onruststokers;

| — | wie besluit dat de aanvang van een wedstrijd wordt uitgesteld, en in welke omstandigheden (normaal gezien de organisator uit veiligheidsoverwegingen, of de politie in geval van daadwerkelijke of potentiële verstoring van de openbare orde); |
| --- | --- |

—

wie besluit dat de aanvang van een wedstrijd wordt uitgesteld, en in welke omstandigheden (normaal gezien de organisator uit veiligheidsoverwegingen, of de politie in geval van daadwerkelijke of potentiële verstoring van de openbare orde);

| — | wie besluit, en onder welke omstandigheden, dat een wedstrijd wordt afgelast en wie verantwoordelijk is voor de contacten met de scheidsrechter; |
| --- | --- |

—

wie besluit, en onder welke omstandigheden, dat een wedstrijd wordt afgelast en wie verantwoordelijk is voor de contacten met de scheidsrechter;

| — | in welke omstandigheden de politie de controle over het volledige of over een deel van het stadion overneemt, de procedure daarvoor en de procedure voor de uiteindelijke teruggave van de controle aan de organisator; |
| --- | --- |

—

in welke omstandigheden de politie de controle over het volledige of over een deel van het stadion overneemt, de procedure daarvoor en de procedure voor de uiteindelijke teruggave van de controle aan de organisator;

| — | wie de evacuatie van het stadion leidt en superviseert, en in welke omstandigheden; |
| --- | --- |

—

wie de evacuatie van het stadion leidt en superviseert, en in welke omstandigheden;

| — | wie de hulpdiensten op de hoogte brengt van een incident waarvoor hun aanwezigheid (waarschijnlijk) noodzakelijk is; |
| --- | --- |

—

wie de hulpdiensten op de hoogte brengt van een incident waarvoor hun aanwezigheid (waarschijnlijk) noodzakelijk is;

| — | wie de noodprocedures van de organisator in werking stelt. |
| --- | --- |

—

wie de noodprocedures van de organisator in werking stelt.

HOOFDSTUK 5

Samenwerking tussen politie, justitie en met vervolging belaste autoriteiten

De inhoud van dit hoofdstuk dient te worden gezien in het licht van de grote verschillen tussen de structuren en bevoegdheden van justitie en van de met vervolging belaste autoriteiten in de lidstaten.

Een nauwe samenwerking tussen politie, justitie en de met vervolging belaste instanties kan aanzienlijke voordelen opleveren, zowel bij eenmalige wedstrijden als bij toernooien.

Het organiserende land heeft de soevereiniteit en de jurisdictie om alle vermeende evenementgerelateerde inbreuken te behandelen, maar de politie en de andere instanties in de lidstaten, alsmede de bevoegde EU-organen (bijv. Eurojust) dragen ook een verantwoordelijkheid wat betreft bijstand en ondersteuning van justitie en de met vervolging belaste autoriteiten in het organiserende land.

Alle lidstaten moeten ervoor zorgen dat evenementgerelateerde inbreuken op een snelle en gepaste wijze worden behandeld.

De organiserende politie en de andere autoriteiten moeten de bezoekende politie en supporters inlichten over de toepasselijke binnenlandse wetgeving en/of de strafrechtelijke, civielrechtelijke of administratieve procedures, alsook over de maximumstraffen voor de meest voorkomende voetbalgerelateerde inbreuken.

De bestaande multilaterale overeenkomsten inzake wederzijdse rechtshulp moeten, in voorkomend geval, ten volle worden benut bij alle voetbalwedstrijden met een internationale dimensie, en een organiserend land kan daarnaast met andere landen bilaterale overeenkomsten sluiten voor verhoogde wederzijdse rechtshulp voor, tijdens en na het evenement.

Het NIV van het (de) ondersteunende land(en) moet het NIV van het organiserende land op de hoogte stellen van:

| — | eventuele wettelijke mogelijkheden waarover zij beschikken om te voorkomen dat risicosupporters het evenement bijwonen (bijv. verbodsbepalingen voor voetbalwedstrijden/uitreisverboden); |
| --- | --- |

—

eventuele wettelijke mogelijkheden waarover zij beschikken om te voorkomen dat risicosupporters het evenement bijwonen (bijv. verbodsbepalingen voor voetbalwedstrijden/uitreisverboden);

| — | de mogelijkheden waarover de bezoekende politiedelegatie en/of een andere bevoegde instantie (bijv. bezoekende verbindingsfunctionarissen van justitie) overeenkomstig de nationale of internationale wetgeving beschikken in het kader van de bilaterale overeenkomst tussen de betrokken landen, om bewijsmateriaal te verzamelen van voetbalgerelateerde inbreuken die door bezoekende supporters zijn gepleegd; |
| --- | --- |

—

de mogelijkheden waarover de bezoekende politiedelegatie en/of een andere bevoegde instantie (bijv. bezoekende verbindingsfunctionarissen van justitie) overeenkomstig de nationale of internationale wetgeving beschikken in het kader van de bilaterale overeenkomst tussen de betrokken landen, om bewijsmateriaal te verzamelen van voetbalgerelateerde inbreuken die door bezoekende supporters zijn gepleegd;

| — | in het organiserende land gepleegde inbreuken die in het ondersteunende land kunnen worden vervolgd (bij terugkeer van de pleger). |
| --- | --- |

—

in het organiserende land gepleegde inbreuken die in het ondersteunende land kunnen worden vervolgd (bij terugkeer van de pleger).

Het organiserende land kan andere landen verzoeken een verbindingsfunctionaris van justitie/rechter of een ander orgaan met vervolgingsbevoegdheid te sturen, die dan tijdens het evenement aanwezig is.

Aanbevolen wordt dat de organiserende autoriteiten, overeenkomstig de nationale wetgeving inzake gegevensbescherming, aan de bezoekende politiedelegatie en/of de bevoegde instantie (bijv. bezoekende verbindingsfunctionarissen van justitie) informatie verstrekken uit het strafregister of gerechtelijke dossiers, politie- en onderzoeksverslagen, alsmede aanhoudingsdossiers, van hun landgenoten.

Een ondersteunend land kan er op zijn beurt mee instemmen een verbindingsfunctionaris van justitie/rechter of een ander orgaan met vervolgingsbevoegdheid beschikbaar te houden om op verzoek van het organiserende land daarheen te reizen, of een aangewezen verbindingsfunctionaris van justitie/rechter of een ander orgaan met vervolgingsbevoegdheid aan te stellen voor contacten met de organiserende autoriteit.

Binnen de werkingssfeer van de nationale wetgeving trachten de ondersteunende NIV's verzoeken om meer informatie over aangehouden individuen snel te beantwoorden, onder meer gegevens van vroegere veroordelingen, met inbegrip van voetbalgerelateerde inbreuken.

De kosten die voortvloeien uit het sturen van verbindingsfunctionarissen van justitie/rechters of andere organen met vervolgingsbevoegdheid naar het organiserende land, moeten in een bilaterale overeenkomst worden vastgelegd.

Het organiserende land verstrekt de noodzakelijke communicatiemiddelen en andere faciliteiten aan de bezoekende verbindingsfunctionarissen van justitie/rechters of andere organen met vervolgingsbevoegdheid.

HOOFDSTUK 6

Samenwerking tussen politie en supporters

Contacten tussen politie en supportersgroepen op nationaal en lokaal niveau kunnen aanzienlijk bijdragen tot het beperken van de veiligheids- en beveiligingsrisico's in voetbalwedstrijden met een internationale dimensie. Deze samenwerking kan evenwel worden ondermijnd indien de perceptie bestaat dat de supportersvertegenwoordigers voor de politie werken, en bijvoorbeeld persoonsgegevens zouden meedelen.

De organiserende politie en andere autoriteiten dienen rekening te houden met de potentiële voordelen van door supporters geleide/supportersgerelateerde initiatieven zoals fanambassades, fanprojecten en contactpersonen/vertegenwoordigers van fans.

De bezoekende politiedelegaties en supportersvertegenwoordigers kunnen de organiserende politie op de hoogte stellen van de aard en de cultuur van de bezoekende supporters. Dit moet een onderdeel zijn van het dynamische risicobeoordelingsproces van de organiserende politie.

Een onafgebroken samenwerking en communicatie tussen de politie en de supportersgroepen kan de basis helpen leggen voor een veilige, beveiligde en uitnodigende sfeer voor alle supporters, en kan een kanaal vormen voor het doorgeven van belangrijke informatie, zoals reisadvies, toegangsroutes tot het stadion, geldende wetgeving en tolerantieniveaus voor gedrag. Een en ander kan ook het verstrekken van een vlot toegankelijk contact- en informatiepunt behelzen, waar de supporters terechtkunnen met hun vragen.

Gebleken is dat supporters met deze aanpak worden gestimuleerd om zelf de orde te bewaren en dat een vroege en gepaste interventie bij opkomende veiligheidsproblemen of -risico's hiermee wordt vergemakkelijkt.

HOOFDSTUK 7

Communicatie- en mediastrategie

Communicatiestrategie

Een doeltreffende en transparante communicatiestrategie maakt integraal deel uit van een succesvol veiligheids- en beveiligingsconcept voor voetbalwedstrijden, toernooien en andere sportevenementen met een internationale dimensie.

De politie-instanties van het organiserende land dienen derhalve nauw met de overheids- en lokale instanties, de voetbalautoriteiten/organisator, de media en de supportersgroepen samen te werken bij de voorbereiding en aflevering van een alomvattende communicatiestrategie met meerdere instanties.

Een doeltreffende strategie met meerdere instanties is een cruciaal aspect van eender welke communicatiestrategie; aldus wordt aan alle partijen, en met name voor de bezoekende supporters belangrijke informatie verstrekt, bijvoorbeeld reisadvies, toegangsroutes tot het stadion, toepasselijke wetgeving en tolerantieniveaus voor gedrag.

De centrale doelstelling moet erin bestaan een positief beeld te scheppen van het evenement bij de thuissupporters en de bezoekende supporters, de lokale gemeenschappen, het algemene publiek en de personen die deelnemen aan de veiligheids- en beveiligingsactiviteiten. Op die manier kan voor alle betrokkenen een uitnodigende omgeving worden geschapen, wat de veiligheids- en beveiligingsrisico's in belangrijke mate beperkt.

Mediastrategie

De mediastrategie van de politie (en de bredere strategie met meerdere instanties) moet ten minste de volgende doelstellingen nastreven:

| — | informatie verstrekken op een proactieve, open en transparante manier; |
| --- | --- |

—

informatie verstrekken op een proactieve, open en transparante manier;

| — | op een geruststellende en positieve manier informatie verstrekken over voorbereidingen inzake veiligheid en beveiliging; |
| --- | --- |

—

op een geruststellende en positieve manier informatie verstrekken over voorbereidingen inzake veiligheid en beveiliging;

| — | aangeven dat de politie van plan is rekening te houden met de legitieme bedoelingen van de supporters; |
| --- | --- |

—

aangeven dat de politie van plan is rekening te houden met de legitieme bedoelingen van de supporters;

| — | duidelijk maken welke gedragingen de politie niet zal dulden. |
| --- | --- |

—

duidelijk maken welke gedragingen de politie niet zal dulden.

De politie moet nauw met de overheids- en lokale instanties, de voetbalautoriteiten/organisatoren en, in voorkomend geval, met de supportersgroepen samenwerken bij het opstellen en uitdragen van een mediastrategie met meerdere instanties, waarin:

| — | het positieve imago van het evenement proactief wordt bevorderd; |
| --- | --- |

—

het positieve imago van het evenement proactief wordt bevorderd;

| — | de verantwoordelijkheden van de politie en de partnerinstanties worden verduidelijkt, met name wie de leiding heeft in de contacten met de media over de diverse aspecten van veiligheid en beveiliging (en meer); |
| --- | --- |

—

de verantwoordelijkheden van de politie en de partnerinstanties worden verduidelijkt, met name wie de leiding heeft in de contacten met de media over de diverse aspecten van veiligheid en beveiliging (en meer);

| — | gezamenlijke achtergrond- en briefinginformatie wordt verstrekt aan alle persvoorlichters van de politie en de partnerinstanties (het briefingmateriaal moet regelmatig worden geactualiseerd, teneinde rekening te houden met terugkerende thema's of vragen en opkomende risico's of evenementen); |
| --- | --- |

—

gezamenlijke achtergrond- en briefinginformatie wordt verstrekt aan alle persvoorlichters van de politie en de partnerinstanties (het briefingmateriaal moet regelmatig worden geactualiseerd, teneinde rekening te houden met terugkerende thema's of vragen en opkomende risico's of evenementen);

| — | ervoor wordt gezorgd dat op gezette tijden feitelijke informatie wordt verspreid onder de media en/of op het internet, in de aanloop naar, tijdens en na het evenement; |
| --- | --- |

—

ervoor wordt gezorgd dat op gezette tijden feitelijke informatie wordt verspreid onder de media en/of op het internet, in de aanloop naar, tijdens en na het evenement;

| — | de mogelijkheid wordt geboden voor pers-/mediabriefings op gezette tijden; |
| --- | --- |

—

de mogelijkheid wordt geboden voor pers-/mediabriefings op gezette tijden;

| — | rekening wordt gehouden met de behoeften/interesses van de verschillende categorieën van journalisten/media. |
| --- | --- |

—

rekening wordt gehouden met de behoeften/interesses van de verschillende categorieën van journalisten/media.

HOOFDSTUK 8

Vergadering van EU-voetbaldeskundigen

Het is ten zeerste aanbevolen dat onder elk voorzitterschap een vergadering van deskundigen plaatsvindt over:

| — | de aanbevelingen die zijn gedaan in de hoofdstukken 1 tot en met 7; |
| --- | --- |

—

de aanbevelingen die zijn gedaan in de hoofdstukken 1 tot en met 7;

| — | nieuwe tendensen/ontwikkelingen in het supportersgedrag; |
| --- | --- |

—

nieuwe tendensen/ontwikkelingen in het supportersgedrag;

| — | internationale banden tussen supportergroepen; |
| --- | --- |

—

internationale banden tussen supportergroepen;

| — | de uitwisseling van beste politiepraktijken; |
| --- | --- |

—

de uitwisseling van beste politiepraktijken;

| — | alle andere onderwerpen die in dit verband van belang kunnen zijn. |
| --- | --- |

—

alle andere onderwerpen die in dit verband van belang kunnen zijn.

De vergadering van EU-voetbaldeskundigen kan subgroepen specialisten opdragen zich over nieuwe kwesties op het gebied van de voetbalveiligheid te buigen en aanbevelingen op te stellen.

Het voorzitterschap brengt aan de Raad verslag uit over het resultaat van de vergadering. Dit verslag komt in de plaats van de jaarlijkse vragenlijst over voetbalvandalisme die overeenkomstig document 8356/01 ENFOPOL 40 moest worden ingevuld.

HOOFDSTUK 9

Lijst van relevante documenten over de veiligheid en de beveiliging van voetbalwedstrijden

SECTIE 1

Overzicht van door de Raad van de EU eerder aangenomen documenten

| 1. | Aanbeveling van de Raad van 30 november 1993 over de verantwoordelijkheid van de organisatoren van sportmanifestaties; |
| --- | --- |

1.

Aanbeveling van de Raad van 30 november 1993 over de verantwoordelijkheid van de organisatoren van sportmanifestaties;

| 2. | Aanbeveling van de Raad van 1 december 1994 over de rechtstreekse informele informatie-uitwisseling met de LMOE op het gebied van internationale sportmanifestaties (correspondentennetwerk); |
| --- | --- |

2.

Aanbeveling van de Raad van 1 december 1994 over de rechtstreekse informele informatie-uitwisseling met de LMOE op het gebied van internationale sportmanifestaties (correspondentennetwerk);

| 3. | Aanbeveling van de Raad van 1 december 1994 over de informatie-uitwisseling bij grote manifestaties en bijeenkomsten (correspondentennetwerk); |
| --- | --- |

3.

Aanbeveling van de Raad van 1 december 1994 over de informatie-uitwisseling bij grote manifestaties en bijeenkomsten (correspondentennetwerk);

| 4. | Aanbeveling van de Raad van 22 april 1996 betreffende richtsnoeren ter voorkoming en beteugeling van ongeregeldheden rond voetbalwedstrijden; met standaardformaat als bijlage voor de politie informatie-uitwisseling over voetbalvandalen (PB C 131 van 3.5.1996, blz. 1); |
| --- | --- |

4.

Aanbeveling van de Raad van 22 april 1996 betreffende richtsnoeren ter voorkoming en beteugeling van ongeregeldheden rond voetbalwedstrijden; met standaardformaat als bijlage voor de politie informatie-uitwisseling over voetbalvandalen (PB C 131 van 3.5.1996, blz. 1);

| 5. | Gemeenschappelijk Optreden 97/339/JBZ van de Raad van 26 mei 1997 met betrekking tot de samenwerking op het terrein van de openbare orde en veiligheid (PB L 147 van 5.6.1997, blz. 1); |
| --- | --- |

5.

Gemeenschappelijk Optreden 97/339/JBZ van de Raad van 26 mei 1997 met betrekking tot de samenwerking op het terrein van de openbare orde en veiligheid (PB L 147 van 5.6.1997, blz. 1);

| 6. | Resolutie van de Raad van 9 juni 1997 over voorkoming en beteugeling van voetbalvandalisme door ervaringsuitwisseling, stadionverboden en mediabeleid (PB C 193 van 24.6.1997, blz. 1); |
| --- | --- |

6.

Resolutie van de Raad van 9 juni 1997 over voorkoming en beteugeling van voetbalvandalisme door ervaringsuitwisseling, stadionverboden en mediabeleid (PB C 193 van 24.6.1997, blz. 1);

| 7. | Resolutie van de Raad van 21 juni 1999 betreffende een handboek voor de internationale politiesamenwerking en maatregelen ter voorkoming en bestrijding van geweld en ongeregeldheden rond internationale voetbalwedstrijden (PB C 196 van 13.7.1999, blz. 1); |
| --- | --- |

7.

Resolutie van de Raad van 21 juni 1999 betreffende een handboek voor de internationale politiesamenwerking en maatregelen ter voorkoming en bestrijding van geweld en ongeregeldheden rond internationale voetbalwedstrijden (PB C 196 van 13.7.1999, blz. 1);

| 8. | Resolutie van de Raad van 6 december 2001 betreffende een handboek met aanbevelingen voor de internationale politiesamenwerking en maatregelen ter voorkoming en bestrijding van geweld en ongeregeldheden rond voetbalwedstrijden met een internationale dimensie waarbij ten minste één lidstaat is betrokken (PB C 22 van 24.1.2002, blz. 1); |
| --- | --- |

8.

Resolutie van de Raad van 6 december 2001 betreffende een handboek met aanbevelingen voor de internationale politiesamenwerking en maatregelen ter voorkoming en bestrijding van geweld en ongeregeldheden rond voetbalwedstrijden met een internationale dimensie waarbij ten minste één lidstaat is betrokken (PB C 22 van 24.1.2002, blz. 1);

| 9. | Besluit van de Raad van 25 april 2002 inzake veiligheid naar aanleiding van voetbalwedstrijden met een internationale dimensie (PB L 121 van 8.5.2002, blz. 1); |
| --- | --- |

9.

Besluit van de Raad van 25 april 2002 inzake veiligheid naar aanleiding van voetbalwedstrijden met een internationale dimensie (PB L 121 van 8.5.2002, blz. 1);

| 10. | Resolutie van de Raad van 17 november 2003 met het oog op de oplegging in de lidstaten van een stadionverbod bij voetbalwedstrijden met een internationale dimensie (PB C 281 van 22.11.2003, blz. 1); |
| --- | --- |

10.

Resolutie van de Raad van 17 november 2003 met het oog op de oplegging in de lidstaten van een stadionverbod bij voetbalwedstrijden met een internationale dimensie (PB C 281 van 22.11.2003, blz. 1);

| 11. | Resolutie van de Raad van 4 december 2006 betreffende een handboek met aanbevelingen voor de internationale politiesamenwerking en maatregelen ter voorkoming en bestrijding van geweld en ongeregeldheden rond voetbalwedstrijden met een internationale dimensie waarbij ten minste één lidstaat is betrokken (PB C 322 van 29.12.2006, blz. 1-39); |
| --- | --- |

11.

Resolutie van de Raad van 4 december 2006 betreffende een handboek met aanbevelingen voor de internationale politiesamenwerking en maatregelen ter voorkoming en bestrijding van geweld en ongeregeldheden rond voetbalwedstrijden met een internationale dimensie waarbij ten minste één lidstaat is betrokken (PB C 322 van 29.12.2006, blz. 1-39);

| 12. | Besluit van de Raad van 12 juni 2007 tot wijziging van Besluit 2002/348/JBZ inzake veiligheid naar aanleiding van voetbalwedstrijden met een internationale dimensie (PB L 155 van 15.6.2007, blz. 76-77); |
| --- | --- |

12.

Besluit van de Raad van 12 juni 2007 tot wijziging van Besluit 2002/348/JBZ inzake veiligheid naar aanleiding van voetbalwedstrijden met een internationale dimensie (PB L 155 van 15.6.2007, blz. 76-77);

SECTIE 2

Overzicht van eerder door het Permanent Comité van de Europese Overeenkomst inzake gewelddadigheden door en wangedrag van toeschouwers rond sportevenementen en in het bijzonder rond voetbalwedstrijden (Raad van Europa) aangenomen documenten

| 1. | Europese Overeenkomst inzake gewelddadigheden door en wangedrag van toeschouwers rond sportevenementen en in het bijzonder rond voetbalwedstrijden; |
| --- | --- |

1.

Europese Overeenkomst inzake gewelddadigheden door en wangedrag van toeschouwers rond sportevenementen en in het bijzonder rond voetbalwedstrijden;

| 2. | Aanbeveling Rec (1999) 1 over de inzet van stewards; |
| --- | --- |

2.

Aanbeveling Rec (1999) 1 over de inzet van stewards;

| 3. | Aanbeveling Rec (1999) 2 over de verwijdering van hekwerk in stadia; |
| --- | --- |

3.

Aanbeveling Rec (1999) 2 over de verwijdering van hekwerk in stadia;

| 4. | Aanbeveling Rec (2001) 6 van het Comité van Ministers aan de lidstaten over het voorkomen van racisme, vreemdelingenhaat en raciale onverdraagzaamheid in de sport; |
| --- | --- |

4.

Aanbeveling Rec (2001) 6 van het Comité van Ministers aan de lidstaten over het voorkomen van racisme, vreemdelingenhaat en raciale onverdraagzaamheid in de sport;

| 5. | Aanbeveling Rec (1989) 1 over richtsnoeren voor de kaartverkoop; |
| --- | --- |

5.

Aanbeveling Rec (1989) 1 over richtsnoeren voor de kaartverkoop;

| 6. | Aanbeveling Rec (2002) 1 over richtsnoeren voor de kaartverkoop voor internationale voetbalwedstrijden; |
| --- | --- |

6.

Aanbeveling Rec (2002) 1 over richtsnoeren voor de kaartverkoop voor internationale voetbalwedstrijden;

| 7. | Aanbeveling Rec (2003) 1 over de rol van maatschappelijke en educatieve maatregelen bij het voorkomen van geweld in de sport en het Handboek preventie geweld bij voetbalwedstrijden; |
| --- | --- |

7.

Aanbeveling Rec (2003) 1 over de rol van maatschappelijke en educatieve maatregelen bij het voorkomen van geweld in de sport en het Handboek preventie geweld bij voetbalwedstrijden;

| 8. | Aanbeveling Rec (2008) 1 over een checklist van door de organisatoren van professionele sportevenementen en door de overheden te nemen maatregelen; |
| --- | --- |

8.

Aanbeveling Rec (2008) 1 over een checklist van door de organisatoren van professionele sportevenementen en door de overheden te nemen maatregelen;

| 9. | Aanbeveling Rec (2008) 2 over de inzet van bezoekende stewards; |
| --- | --- |

9.

Aanbeveling Rec (2008) 2 over de inzet van bezoekende stewards;

| 10. | Aanbeveling Rec (2008) 3 over het gebruik van vuurwerk bij sportevenementen; |
| --- | --- |

10.

Aanbeveling Rec (2008) 3 over het gebruik van vuurwerk bij sportevenementen;

| 11. | Aanbeveling Rec (2009) 1 over het gebruik van plekken voor public viewing bij grootschalige sportevenementen; |
| --- | --- |

11.

Aanbeveling Rec (2009) 1 over het gebruik van plekken voor public viewing bij grootschalige sportevenementen;

| 12. | Aanbeveling over de beginselen van gastvrijheid bij de organisatie van sportevenementen (nog niet voltooid). |
| --- | --- |

12.

Aanbeveling over de beginselen van gastvrijheid bij de organisatie van sportevenementen (nog niet voltooid).

---

(1)  Een risico-analyse houdt in dat een profiel wordt opgesteld van nationale en clubsupporters, waaronder risicogroepen, hun gedrag jegens andere supporters in binnen- en buitenland, met inbegrip van lokale bevolkingsgroepen, en de omstandigheden die een mogelijk risico kunnen vergroten (daaronder begrepen het contact met politie en stewards).

(2)  De website van het NIV is een uitsluitend voor NIV's toegankelijke sterk beveiligde website die informatie bevat over voetbalwedstrijden met een internationale dimensie (bv. overzicht van de betrokken clubs, verslagen van voor en na de wedstrijd).

(3)  Besluit 2008/615/JBZ van de Raad van 23 juni 2008inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit (PB L 210 van 6.8.2008, blz. 1).

(4)  Zie aanhangsel 2 voor de termijnen voor verzoeken om producten en diensten van Europol.

(5)  Besluit 2008/616/JBZ van de Raad van 23 juni 2008 betreffende de uitvoering van Besluit 2008/615/JBZ inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit (PB L 210 van 6.8.2008, blz. 12)

(6)  Zie de artikelen 21 en 22 van het Prümbesluit van de Raad, inzake wettelijke en strafrechtelijke aansprakelijkheid.

Aanhangsel 1

Dynamische risicobeoordeling en crowd management

Met inachtneming van:

| — | document 8241/05 ENFOPOL 40 betreffende dynamische risicobeoordeling in het kader van internationale voetbalwedstrijden; |
| --- | --- |

—

document 8241/05 ENFOPOL 40 betreffende dynamische risicobeoordeling in het kader van internationale voetbalwedstrijden;

| — | document 8243/05 ENFOPOL 41 betreffende tactisch optreden van de politie met het oog op handhaving van de openbare orde in samenhang met internationale voetbalwedstrijden; |
| --- | --- |

—

document 8243/05 ENFOPOL 41 betreffende tactisch optreden van de politie met het oog op handhaving van de openbare orde in samenhang met internationale voetbalwedstrijden;

| — | de ervaring die is opgedaan met, en de lering die is getrokken uit het Europees kampioenschap van 2004 en latere toernooien; |
| --- | --- |

—

de ervaring die is opgedaan met, en de lering die is getrokken uit het Europees kampioenschap van 2004 en latere toernooien;

| — | de evaluatie van de filosofie achter het politieoptreden, algemeen bekend als de 3 D-aanpak (dialogue, de-escalation and determination - dialoog, de-escalatie en vastberadenheid) tijdens het Europees kampioenschap van 2008; |
| --- | --- |

—

de evaluatie van de filosofie achter het politieoptreden, algemeen bekend als de 3 D-aanpak (dialogue, de-escalation and determination - dialoog, de-escalatie en vastberadenheid) tijdens het Europees kampioenschap van 2008;

moeten de volgende kanttekeningen worden geplaatst bij de beoordeling van veiligheids- en beveiligingsrisico's voor, tijdens en na het evenement.

Grondbeginselen

Een actuele uitlegging van „doeltreffend crowd management” wijst op het belang van de volgende elementen:

| — | instandhouding van de perceptie van adequaat politieoptreden bij de mensen in de massa; |
| --- | --- |

—

instandhouding van de perceptie van adequaat politieoptreden bij de mensen in de massa;

| — | het vermijden van het gebruik van geweld tegen mensenmassa's als geheel, als slechts een minderheid een bedreiging vormt voor de openbare orde; |
| --- | --- |

—

het vermijden van het gebruik van geweld tegen mensenmassa's als geheel, als slechts een minderheid een bedreiging vormt voor de openbare orde;

| — | een „onopvallende” of „gegradeerde” tactische benadering van het politieoptreden die de politievermogens voor communicatie, dialoog en dynamische risicobeoordeling versterkt. |
| --- | --- |

—

een „onopvallende” of „gegradeerde” tactische benadering van het politieoptreden die de politievermogens voor communicatie, dialoog en dynamische risicobeoordeling versterkt.

Facilitering

| — | de strategische benadering moet eerder preventief zijn, met gebruik van maatregelen met beperkte gevolgen, dan repressief; |
| --- | --- |

—

de strategische benadering moet eerder preventief zijn, met gebruik van maatregelen met beperkte gevolgen, dan repressief;

| — | in elke fase van een operatie moeten de politiestrategie en -tactieken rekening houden met de legitieme bedoelingen van supporters, voor zover deze vreedzaam zijn, en deze in de hand werken (bijvoorbeeld handelen volgens hun identiteit en hun cultuur, en reizen naar en vertrekken van de wedstrijd in alle veiligheid); |
| --- | --- |

—

in elke fase van een operatie moeten de politiestrategie en -tactieken rekening houden met de legitieme bedoelingen van supporters, voor zover deze vreedzaam zijn, en deze in de hand werken (bijvoorbeeld handelen volgens hun identiteit en hun cultuur, en reizen naar en vertrekken van de wedstrijd in alle veiligheid);

| — | er moeten grenzen worden gesteld aan bepaald supportersgedrag, en die supporters moeten op de hoogte worden gebracht van de redenen voor het politieoptreden en van de alternatieven die de politie biedt om hun legitieme doelstellingen te verwezenlijken. |
| --- | --- |

—

er moeten grenzen worden gesteld aan bepaald supportersgedrag, en die supporters moeten op de hoogte worden gebracht van de redenen voor het politieoptreden en van de alternatieven die de politie biedt om hun legitieme doelstellingen te verwezenlijken.

Evenwicht

| — | Tijdens een evenement waaraan mensenmassa's deelnemen, kan het niveau van het risico voor de openbare orde snel veranderen; |
| --- | --- |

—

Tijdens een evenement waaraan mensenmassa's deelnemen, kan het niveau van het risico voor de openbare orde snel veranderen;

| — | er moet een evenwicht zijn tussen de aard van het politieoptreden en het niveau, de bronnen en de aard van het risico op het ogenblik dat er interactie is tussen de politie en de menigte; |
| --- | --- |

—

er moet een evenwicht zijn tussen de aard van het politieoptreden en het niveau, de bronnen en de aard van het risico op het ogenblik dat er interactie is tussen de politie en de menigte;

| — | het politieoptreden moet gegradeerd zijn en direct kunnen inspelen op de aard en de niveaus van toenemend en afnemend risico; |
| --- | --- |

—

het politieoptreden moet gegradeerd zijn en direct kunnen inspelen op de aard en de niveaus van toenemend en afnemend risico;

| — | Als er evenwicht is, zal een meerderheid van de mensenmassa de politiemaatregelen gemakkelijker als adequaat aanmerken, en zich minder waarschijnlijk aansluiten bij diegenen die de confrontatie zoeken; |
| --- | --- |

—

Als er evenwicht is, zal een meerderheid van de mensenmassa de politiemaatregelen gemakkelijker als adequaat aanmerken, en zich minder waarschijnlijk aansluiten bij diegenen die de confrontatie zoeken;

| — | om de kans op en de omvang van incidenten te verkleinen, is het dus van doorslaggevend belang dat de risicobeoordelingen nauwkeurig zijn en altijd aan de basis liggen van de politietactieken. |
| --- | --- |

—

om de kans op en de omvang van incidenten te verkleinen, is het dus van doorslaggevend belang dat de risicobeoordelingen nauwkeurig zijn en altijd aan de basis liggen van de politietactieken.

Differentiatie

| — | Ongedifferentieerd gebruik van geweld kan bijdragen tot een wijdverspreide escalatie van de niveaus van verstoring van de openbare orde door de interactie ervan met de dynamiek van mensenmassa's; |
| --- | --- |

—

Ongedifferentieerd gebruik van geweld kan bijdragen tot een wijdverspreide escalatie van de niveaus van verstoring van de openbare orde door de interactie ervan met de dynamiek van mensenmassa's;

| — | differentiatie tussen individuele supporters die een concreet gevaar vormen en de andere, is dan ook een element dat moet worden ingebouwd in elke strategische en tactische beslissing in verband met crowd management (d.w.z. opleiding, planning, briefing en operationele praktijken); |
| --- | --- |

—

differentiatie tussen individuele supporters die een concreet gevaar vormen en de andere, is dan ook een element dat moet worden ingebouwd in elke strategische en tactische beslissing in verband met crowd management (d.w.z. opleiding, planning, briefing en operationele praktijken);

| — | het is niet opportuun op te treden tegen een mensenmassa die zich toevallig op een bepaalde plaats bevindt, tenzij er bewijzen zijn dat zij gezamenlijk trachten de openbare orde te verstoren. |
| --- | --- |

—

het is niet opportuun op te treden tegen een mensenmassa die zich toevallig op een bepaalde plaats bevindt, tenzij er bewijzen zijn dat zij gezamenlijk trachten de openbare orde te verstoren.

Dialoog

| — | Proactieve communicatie met supporters is van groot belang. Daarvoor worden het best politiefunctionarissen met goede communicatievaardigheden ingezet; |
| --- | --- |

—

Proactieve communicatie met supporters is van groot belang. Daarvoor worden het best politiefunctionarissen met goede communicatievaardigheden ingezet;

| — | het scheppen van een uitnodigende sfeer en het wegnemen van mogelijke oorzaken van conflicten moeten centraal staan; |
| --- | --- |

—

het scheppen van een uitnodigende sfeer en het wegnemen van mogelijke oorzaken van conflicten moeten centraal staan;

| — | deze benadering kan helpen bij het verzamelen van hoogwaardige informatie over intenties, vooruitzichten, bezorgdheden en gevoeligheden van supporters, en andere informatie in verband met mogelijke risico's; |
| --- | --- |

—

deze benadering kan helpen bij het verzamelen van hoogwaardige informatie over intenties, vooruitzichten, bezorgdheden en gevoeligheden van supporters, en andere informatie in verband met mogelijke risico's;

| — | ook stelt dialoog de politie in staat te communiceren over problemen inzake supportersgedrag, risico's waaraan zij kunnen blootstaan en oplossingen voor problemen die zich aandienen. |
| --- | --- |

—

ook stelt dialoog de politie in staat te communiceren over problemen inzake supportersgedrag, risico's waaraan zij kunnen blootstaan en oplossingen voor problemen die zich aandienen.

Voorbeelden van goede praktijken

Voor het evenement

De risicobeoordeling dient rekening te houden met:

| — | de onderliggende cultuur van de supportersgroep die moet worden bewaakt (bijvoorbeeld typisch gedrag, beweegredenen en intenties); |
| --- | --- |

—

de onderliggende cultuur van de supportersgroep die moet worden bewaakt (bijvoorbeeld typisch gedrag, beweegredenen en intenties);

| — | factoren die het risico kunnen beïnvloeden, bijvoorbeeld activiteiten van andere groepen (zoals supporters van de tegenpartij en/of lokale gemeenschappen), gevoeligheden, geschiedenis en andere elementen die van bijzonder belang zijn (data, plaatsen, handelwijzen, symbolen); |
| --- | --- |

—

factoren die het risico kunnen beïnvloeden, bijvoorbeeld activiteiten van andere groepen (zoals supporters van de tegenpartij en/of lokale gemeenschappen), gevoeligheden, geschiedenis en andere elementen die van bijzonder belang zijn (data, plaatsen, handelwijzen, symbolen);

| — | omstandigheden die van invloed kunnen zijn op het gedrag van, of het risico dat uitgaat van, supporters of groepen die een gevaar lijken te vormen voor de openbare orde. |
| --- | --- |

—

omstandigheden die van invloed kunnen zijn op het gedrag van, of het risico dat uitgaat van, supporters of groepen die een gevaar lijken te vormen voor de openbare orde.

Er moeten tolerantieniveaus voor gedrag worden vastgesteld, en er moet voorrang worden verleend aan communicatie daarover met supportersverenigingen. Supporters moeten worden aangemoedigd zich te verzamelen in een veilige/gecontroleerde omgeving (bijvoorbeeld een supporterszone).

Op basis van die informatie en die inlichtingen in verband met de specifieke wedstrijd moet het mogelijk zijn voorspellingen te doen over en een onderscheid te maken tussen wedstrijden met een normaal risico en wedstrijden met een verhoogd risico voor de openbare orde.

Er moet een duidelijk onderscheid worden gemaakt tussen risico's voor specifieke soorten incidenten, zoals openbare orde, openbare veiligheid, criminaliteit in verband met massa-evenementen en terrorisme.

Eerste contact

Aangezien het niveau van het risico voor de openbare orde niet vastligt, maar dynamisch is, kan het naar gelang van de omstandigheden snel stijgen en dalen. De risiconiveaus moeten daarom voortdurend in het oog worden gehouden en nauwkeurig worden geëvalueerd.

Daartoe:

| — | moet de politie een hoog niveau van positieve intermenselijke interactie met supporters onderhouden (niet-agressieve houding, glimlachen, werken per twee of in kleine groepen in standaarduniform, sterk verspreid over en in de mensenmassa's, tegemoet komend aan verzoeken om foto's te maken enz.); |
| --- | --- |

—

moet de politie een hoog niveau van positieve intermenselijke interactie met supporters onderhouden (niet-agressieve houding, glimlachen, werken per twee of in kleine groepen in standaarduniform, sterk verspreid over en in de mensenmassa's, tegemoet komend aan verzoeken om foto's te maken enz.);

| — | moeten functionarissen, indien de taal geen belemmering vormt, trachten te communiceren met supporters om informatie te verzamelen over hun gedrag, intenties, bezorgdheden, gevoeligheden en andere zaken die van belang zijn voor hun gedrag; |
| --- | --- |

—

moeten functionarissen, indien de taal geen belemmering vormt, trachten te communiceren met supporters om informatie te verzamelen over hun gedrag, intenties, bezorgdheden, gevoeligheden en andere zaken die van belang zijn voor hun gedrag;

| — | moeten interventie-eenheden (d.w.z. „mobiele eenheden” met beschermende uitrusting, voertuigen, enzovoorts) zich op een discrete plaats bevinden, tenzij de situatie een krachtdadiger optreden vereist. |
| --- | --- |

—

moeten interventie-eenheden (d.w.z. „mobiele eenheden” met beschermende uitrusting, voertuigen, enzovoorts) zich op een discrete plaats bevinden, tenzij de situatie een krachtdadiger optreden vereist.

Zo kan de politie van het organiserende land informatie verzamelen en input leveren voor commandobeslissingen inzake tactische inzet op basis van een voortdurende en permanente risicobeoordeling.

Toenemend risico

Indien zich omstandigheden voordoen die gevaar opleveren, is het van belang:

| — | te communiceren met diegenen die dreigen een politieoptreden uit te lokken; |
| --- | --- |

—

te communiceren met diegenen die dreigen een politieoptreden uit te lokken;

| — | indien bezoekende supporters bij een incident betrokken zijn, moeten beoordelingen van de politie van het organiserende land worden gevalideerd door de bezoekende politiedelegatie. |
| --- | --- |

—

indien bezoekende supporters bij een incident betrokken zijn, moeten beoordelingen van de politie van het organiserende land worden gevalideerd door de bezoekende politiedelegatie.

Mochten bovenstaande maatregelen niet volstaan om de situatie op te lossen, dan kan verder gebruik van geweld door de politie nodig zijn. Doel van de inzet van de politie in dit stadium is verdere risico's tot een minimum te beperken; het is dan ook essentieel dat maatregelen de spanningen niet doen toenemen (bijv. ongedifferentieerd gebruik van geweld). Wanneer er aanwijzingen voor een verhoogd risico zijn:

| — | is het van vitaal belang dat informatie over de personen die een risico opleveren, en de aard van dat risico, duidelijk worden meegedeeld aan de interventie-eenheden die worden ingezet, zodat er gericht geweld kan worden gebruikt; |
| --- | --- |

—

is het van vitaal belang dat informatie over de personen die een risico opleveren, en de aard van dat risico, duidelijk worden meegedeeld aan de interventie-eenheden die worden ingezet, zodat er gericht geweld kan worden gebruikt;

| — | moeten diegenen die geen gevaar opleveren, de mogelijkheid krijgen zich te verwijderen en/of de tijd om zelf de orde te handhaven. |
| --- | --- |

—

moeten diegenen die geen gevaar opleveren, de mogelijkheid krijgen zich te verwijderen en/of de tijd om zelf de orde te handhaven.

De-escalatie

| — | Zodra het(de) incident(en) is(zijn) opgelost, moet het politieoptreden tot een passend niveau worden verlaagd. |
| --- | --- |

—

Zodra het(de) incident(en) is(zijn) opgelost, moet het politieoptreden tot een passend niveau worden verlaagd.

Na het evenement

| — | Er moet een grondige debriefing komen en alle relevante informatie (bijv. de kwaliteit van de informatie die vóór en tijdens het evenement is verkregen, het gedrag en het management van de supporters, politietactieken en de handhaving van tolerantieniveaus) moet worden geregistreerd bij het NIV. |
| --- | --- |

—

Er moet een grondige debriefing komen en alle relevante informatie (bijv. de kwaliteit van de informatie die vóór en tijdens het evenement is verkregen, het gedrag en het management van de supporters, politietactieken en de handhaving van tolerantieniveaus) moet worden geregistreerd bij het NIV.

Image

Image

Aanhangsel 2

Termijnen voor verzoeken om producten en diensten van Europol
   (1)

| | Officieel verzoek aan Europol |
| --- | --- |
| Initiële evenementgerelateerde algemene dreigingsevaluatie inzake georganiseerde criminaliteit (GTA) | D (2)-12 maanden |
| Initiële evenementgerelateerde algemene dreigingsevaluatie inzake terrorisme (GTTA) | D-12 maanden |
| Actualisering van de GTA of de GTTA | D-6 maanden |
| Specifieke dreigingsevaluaties (specifieke criminaliteitsvorm) | D-6 maanden |
| Operationele analytische ondersteuning in het kader van bestaande Europol-analysebestanden | D-4 maanden |
| Opleiding strategische analyse | D-8 maanden |
| Opleiding operationele analyse | D-8 maanden |
| Specifieke opleiding (criminaliteitsvorm) | D-6 maanden |
| Europol-verbindingsofficier ter plaatse | D-12 maanden |

Officieel verzoek aan Europol

Initiële evenementgerelateerde algemene dreigingsevaluatie inzake georganiseerde criminaliteit (GTA)

D (2)-12 maanden

Initiële evenementgerelateerde algemene dreigingsevaluatie inzake terrorisme (GTTA)

D-12 maanden

Actualisering van de GTA of de GTTA

D-6 maanden

Specifieke dreigingsevaluaties (specifieke criminaliteitsvorm)

D-6 maanden

Operationele analytische ondersteuning in het kader van bestaande Europol-analysebestanden

D-4 maanden

Opleiding strategische analyse

D-8 maanden

Opleiding operationele analyse

D-8 maanden

Specifieke opleiding (criminaliteitsvorm)

D-6 maanden

Europol-verbindingsofficier ter plaatse

D-12 maanden

---

(1)  Ondersteuning van Europol aan de lidstaten — grote internationale sportevenementen (dossiernr.: 2570-50r1).

(2)  Begindatum van het evenement.

Aanhangsel 3

Specificaties voor en voorbeeld van politie-identificatievesten

Het betreft een over het hoofd aan te trekken mouwloos vest

Kleur: NAVO BLAUW:

Kleurcode: Pantone 279C

Identificatiemerktekens

Eén woord: POLICE (alleen Engels) in een rechthoekig kader - in het midden van het vest, zowel voor als achter.

POLICE letters en kader: Navoblauwe achtergrond.

Letters en kader zijn zilverkleurig en lichtgevend.

| Afmetingen kader | = | 25 cm × 9 cm |
| --- | --- | --- |

Afmetingen kader

=

25 cm × 9 cm

| POLICE letters | : | Breedte | = | 1,3 cm per letter |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Hoogte | = | 7,5 cm |

POLICE letters

:

Breedte

=

1,3 cm per letter

Hoogte

=

7,5 cm

Voorkant vest:

Linkerborst (boven het kader met POLICE): Nationale vlag 10 cm × 7 cm - geborduurd / opgenaaid of in plastic hoes.

Rechterborst (boven het kader met POLICE): EU-symbool 8 cm × 8 cm

Onder kader met POLICE is op de voorkant van het vest een 5 cm brede, lichtgevende zilverkleurige band aangebracht.

Achterkant vest:

Nationale vlag boven het kader met POLICE: 10 cm × 7 cm.

Onder het kader met POLICE is op de achterkant van het vest een 5 cm brede, lichtgevende zilverkleurige band aangebracht.

De vesten kunnen worden vastgezet met klittenband of drukknopen aan weerszijden.

Image

Aanhangsel 4

Categorieën voetbalsupporters

| | | |
| --- | --- | --- |
| Categorie A | | Niet-risico |
| Categorie B | | Risico |
| Categorie C | |

Categorie A

Image

Niet-risico

Categorie B

Image

Risico

Categorie C

Image

Definitie van „risicosupporter”

Een al dan niet gekend persoon die kan worden beschouwd als iemand die een mogelijk risico vormt voor de openbare orde of antisociaal gedrag kan vertonen, al dan niet met opzet, bij of in verband met een voetbalevenement (zie dynamische risicoanalyse hieronder)

Definitie van „niet-risicosupporter”

Een al dan niet gekend persoon die kan worden beschouwd als iemand die geen risico vormt voor het aanzetten of bijdragen tot geweld of ordeverstoring, al dan niet met opzet, bij of in verband met een voetbalevenement

CHECKLIST RISICOSUPPORTERS

| Elementen | Toelichting |
| --- | --- |
| OPENBARE ORDE

  Traditionele clubrivaliteit
  Verwacht geweld
  Racistisch gedrag
  Meegereisde supporters waarschijnlijk in thuisvak
  Bestorming van het speelveld
  Alcoholgerelateerde problemen
  Wapengebruik
  Kennis van politietactieken
  Andere punten

  OPENBARE VEILIGHEID

  Terrorismedreiging
  Politieke spanningen / gebruik van spandoeken
  Kans op gebruik van Bengaals vuur / vuurwerk
  Reizende supporters zonder plaatsbewijs
  Kaartverkoop op de zwarte markt
  Andere punten

  CRIMINELE ACTIVITEITEN

  Valse plaatsbewijzen
  Verkoop / gebruik van drugs
  Andere punten | |

Elementen

Toelichting

OPENBARE ORDE

Traditionele clubrivaliteit

Verwacht geweld

Racistisch gedrag

Meegereisde supporters waarschijnlijk in thuisvak

Bestorming van het speelveld

Alcoholgerelateerde problemen

Wapengebruik

Kennis van politietactieken

Andere punten

OPENBARE VEILIGHEID

Terrorismedreiging

Politieke spanningen / gebruik van spandoeken

Kans op gebruik van Bengaals vuur / vuurwerk

Reizende supporters zonder plaatsbewijs

Kaartverkoop op de zwarte markt

Andere punten

CRIMINELE ACTIVITEITEN

Valse plaatsbewijzen

Verkoop / gebruik van drugs

Andere punten

---

III Voorbereidende handelingen

INITIATIEVEN VAN DE LIDSTATEN

| 24.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 165/22 |
| --- | --- | --- | --- |

24.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 165/22

---

Initiatief van het Koninkrijk België, de Republiek Bulgarije, de Republiek Estland, het Koninkrijk Spanje, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Slovenië en het Koninkrijk Zweden voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van ... betreffende het Europees onderzoeksbevel in strafzaken

2010/C 165/02

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 82, lid 1, onder a),

Gezien het initiatief van het Koninkrijk België, de Republiek Bulgarije, de Republiek Estland, het Koninkrijk Spanje, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Slovenië en het Koninkrijk Zweden,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De Europese Unie heeft zich ten doel gesteld een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht te handhaven en te ontwikkelen. |
| --- | --- |

(1)

De Europese Unie heeft zich ten doel gesteld een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht te handhaven en te ontwikkelen.

| (2) | Volgens artikel 82, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie berust de justitiële samenwerking in strafzaken in de Unie op het beginsel van de wederzijdse erkenning van rechterlijke uitspraken en beslissingen, dat sinds de Europese Raad van Tampere op 15 en 16 oktober 1999 algemeen beschouwd wordt als een hoeksteen van de samenwerking in strafzaken in de Unie. |
| --- | --- |

(2)

Volgens artikel 82, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie berust de justitiële samenwerking in strafzaken in de Unie op het beginsel van de wederzijdse erkenning van rechterlijke uitspraken en beslissingen, dat sinds de Europese Raad van Tampere op 15 en 16 oktober 1999 algemeen beschouwd wordt als een hoeksteen van de samenwerking in strafzaken in de Unie.

| (3) | Met Kaderbesluit 2003/577/JBZ van de Raad van 22 juli 2003 inzake de tenuitvoerlegging in de Europese Unie van beslissingen tot bevriezing van voorwerpen of bewijsstukken (1) is tegemoetgekomen aan de noodzaak van een onmiddellijke wederzijdse erkenning van beslissingen ter voorkoming van de vernietiging, verwerking, verplaatsing, overdracht of vervreemding van bewijsstukken. Aangezien dat instrument evenwel beperkt is tot de bevriezingsfase, moet een beslissing tot bevriezing vergezeld gaan van een separaat verzoek tot overdracht van het bewijs naar de beslissingsstaat, in overeenstemming met de voorschriften die van toepassing zijn op de wederzijdse rechtshulp in strafzaken. Het resultaat is een procedure in twee fasen, die nadelig is vanuit het oogpunt van de efficiëntie. Bovendien bestaat deze regeling naast de traditionele samenwerkingsinstrumenten en wordt zij daarom in de praktijk zelden gebruikt door de bevoegde instanties. |
| --- | --- |

(3)

Met Kaderbesluit 2003/577/JBZ van de Raad van 22 juli 2003 inzake de tenuitvoerlegging in de Europese Unie van beslissingen tot bevriezing van voorwerpen of bewijsstukken (1) is tegemoetgekomen aan de noodzaak van een onmiddellijke wederzijdse erkenning van beslissingen ter voorkoming van de vernietiging, verwerking, verplaatsing, overdracht of vervreemding van bewijsstukken. Aangezien dat instrument evenwel beperkt is tot de bevriezingsfase, moet een beslissing tot bevriezing vergezeld gaan van een separaat verzoek tot overdracht van het bewijs naar de beslissingsstaat, in overeenstemming met de voorschriften die van toepassing zijn op de wederzijdse rechtshulp in strafzaken. Het resultaat is een procedure in twee fasen, die nadelig is vanuit het oogpunt van de efficiëntie. Bovendien bestaat deze regeling naast de traditionele samenwerkingsinstrumenten en wordt zij daarom in de praktijk zelden gebruikt door de bevoegde instanties.

| (4) | Kaderbesluit 2008/978/JBZ van de Raad van 18 december 2008 betreffende het Europees bewijsverkrijgingsbevel ter verkrijging van voorwerpen, documenten en gegevens voor gebruik in strafprocedures (2) is vastgesteld om het beginsel van de wederzijdse erkenning in dergelijk verband toe te passen. Het Europees bewijsverkrijgingsbevel geldt evenwel alleen ten aanzien van reeds bestaand bewijsmateriaal en bestrijkt derhalve slechts een beperkt onderdeel van de justitiële samenwerking in strafzaken met betrekking tot bewijsmateriaal. Wegens de beperkte werkingssfeer staat het de bevoegde instanties vrij gebruik te maken van de nieuwe regeling, dan wel van procedures voor wederzijdse rechtshulp die in ieder geval van toepassing blijven op het bewijsmateriaal dat buiten de werkingssfeer van het Europees bewijsverkrijgingsbevel valt. |
| --- | --- |

(4)

Kaderbesluit 2008/978/JBZ van de Raad van 18 december 2008 betreffende het Europees bewijsverkrijgingsbevel ter verkrijging van voorwerpen, documenten en gegevens voor gebruik in strafprocedures (2) is vastgesteld om het beginsel van de wederzijdse erkenning in dergelijk verband toe te passen. Het Europees bewijsverkrijgingsbevel geldt evenwel alleen ten aanzien van reeds bestaand bewijsmateriaal en bestrijkt derhalve slechts een beperkt onderdeel van de justitiële samenwerking in strafzaken met betrekking tot bewijsmateriaal. Wegens de beperkte werkingssfeer staat het de bevoegde instanties vrij gebruik te maken van de nieuwe regeling, dan wel van procedures voor wederzijdse rechtshulp die in ieder geval van toepassing blijven op het bewijsmateriaal dat buiten de werkingssfeer van het Europees bewijsverkrijgingsbevel valt.

| (5) | Na de vaststelling van Kaderbesluit 2003/577/JBZ en Kaderbesluit 2008/978/JBZ is duidelijk geworden dat het bestaande kader voor de bewijsvergaring te gefragmenteerd en te ingewikkeld is. Daarom is een nieuwe aanpak nodig. |
| --- | --- |

(5)

Na de vaststelling van Kaderbesluit 2003/577/JBZ en Kaderbesluit 2008/978/JBZ is duidelijk geworden dat het bestaande kader voor de bewijsvergaring te gefragmenteerd en te ingewikkeld is. Daarom is een nieuwe aanpak nodig.

| (6) | In het op 11 december 2009 vastgestelde programma van Stockholm heeft de Europese Raad besloten dat moet worden doorgewerkt aan de totstandkoming van een op wederzijdse erkenning gebaseerd alomvattend systeem voor de bewijsverkrijging in zaken met een grensoverschrijdende dimensie. De Europese Raad heeft erop gewezen dat de bestaande instrumenten op dit gebied een versplinterd geheel vormen en dat een nieuwe aanpak nodig is, die stoelt op het beginsel van wederzijdse erkenning, maar waarbij ook aandacht wordt besteed aan de flexibiliteit van het klassieke stelsel van wederzijdse rechtshulp. Daarom wil de Europese Raad een alomvattend systeem, ter vervanging van alle bestaande instrumenten op dit gebied, waaronder het kaderbesluit betreffende het Europees bewijsverkrijgingsbevel, dat zoveel mogelijk betrekking heeft op alle soorten bewijsmiddelen, vergezeld gaat van tenuitvoerleggingstermijnen en zo weinig mogelijk weigeringsgronden bevat. |
| --- | --- |

(6)

In het op 11 december 2009 vastgestelde programma van Stockholm heeft de Europese Raad besloten dat moet worden doorgewerkt aan de totstandkoming van een op wederzijdse erkenning gebaseerd alomvattend systeem voor de bewijsverkrijging in zaken met een grensoverschrijdende dimensie. De Europese Raad heeft erop gewezen dat de bestaande instrumenten op dit gebied een versplinterd geheel vormen en dat een nieuwe aanpak nodig is, die stoelt op het beginsel van wederzijdse erkenning, maar waarbij ook aandacht wordt besteed aan de flexibiliteit van het klassieke stelsel van wederzijdse rechtshulp. Daarom wil de Europese Raad een alomvattend systeem, ter vervanging van alle bestaande instrumenten op dit gebied, waaronder het kaderbesluit betreffende het Europees bewijsverkrijgingsbevel, dat zoveel mogelijk betrekking heeft op alle soorten bewijsmiddelen, vergezeld gaat van tenuitvoerleggingstermijnen en zo weinig mogelijk weigeringsgronden bevat.

| (7) | Deze nieuwe aanpak is gebaseerd op één enkel instrument, dat de naam Europees onderzoeksbevel (EOB) zal dragen. Een EOB wordt uitgevaardigd met het doel een of meer specifieke onderzoeksmaatregelen in de tenuitvoerleggingsstaat ten uitvoer te doen leggen met het oog op bewijsvergaring. Daarmee wordt ook het verkrijgen van bewijsmateriaal beoogd dat reeds in het bezit is van de tenuitvoerleggende autoriteit. |
| --- | --- |

(7)

Deze nieuwe aanpak is gebaseerd op één enkel instrument, dat de naam Europees onderzoeksbevel (EOB) zal dragen. Een EOB wordt uitgevaardigd met het doel een of meer specifieke onderzoeksmaatregelen in de tenuitvoerleggingsstaat ten uitvoer te doen leggen met het oog op bewijsvergaring. Daarmee wordt ook het verkrijgen van bewijsmateriaal beoogd dat reeds in het bezit is van de tenuitvoerleggende autoriteit.

| (8) | Het EOB heeft een horizontale werkingssfeer en is derhalve van toepassing op vrijwel alle onderzoeksmaatregelen. Bepaalde maatregelen vereisen evenwel specifieke voorschriften die beter apart kunnen worden vastgesteld, zoals het opzetten van een gemeenschappelijk onderzoeksteam en de bewijsvergaring door een dergelijk team, alsook bepaalde vormen van aftappen van telecommunicatie, bijvoorbeeld het aftappen met rechtstreekse doorgeleiding en het aftappen van telecommunicatie per satelliet. De bestaande instrumenten moeten op deze soorten maatregelen van toepassing blijven. |
| --- | --- |

(8)

Het EOB heeft een horizontale werkingssfeer en is derhalve van toepassing op vrijwel alle onderzoeksmaatregelen. Bepaalde maatregelen vereisen evenwel specifieke voorschriften die beter apart kunnen worden vastgesteld, zoals het opzetten van een gemeenschappelijk onderzoeksteam en de bewijsvergaring door een dergelijk team, alsook bepaalde vormen van aftappen van telecommunicatie, bijvoorbeeld het aftappen met rechtstreekse doorgeleiding en het aftappen van telecommunicatie per satelliet. De bestaande instrumenten moeten op deze soorten maatregelen van toepassing blijven.

| (9) | Deze richtlijn is niet van toepassing op grensoverschrijdende observaties in de zin van artikel 40 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst van 19 juni 1990 (3). |
| --- | --- |

(9)

Deze richtlijn is niet van toepassing op grensoverschrijdende observaties in de zin van artikel 40 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst van 19 juni 1990 (3).

| (10) | Het EOB moet gericht zijn op de onderzoeksmaatregel die ten uitvoer moet worden gelegd. De uitvaardigende autoriteit is de meest aangewezen instantie om op basis van haar kennis van de nadere gegevens betreffende het betrokken onderzoek te beslissen welke maatregel moet worden gekozen. De tenuitvoerleggende autoriteit moet evenwel de mogelijkheid hebben een ander soort maatregel te gebruiken, hetzij omdat de gevraagde maatregel niet bestaat of niet beschikbaar is in het nationale recht van de tenuitvoerleggingsstaat, hetzij omdat het andere soort maatregel met minder dwingende middelen tot hetzelfde resultaat zal leiden als de in het EOB opgenomen maatregel. |
| --- | --- |

(10)

Het EOB moet gericht zijn op de onderzoeksmaatregel die ten uitvoer moet worden gelegd. De uitvaardigende autoriteit is de meest aangewezen instantie om op basis van haar kennis van de nadere gegevens betreffende het betrokken onderzoek te beslissen welke maatregel moet worden gekozen. De tenuitvoerleggende autoriteit moet evenwel de mogelijkheid hebben een ander soort maatregel te gebruiken, hetzij omdat de gevraagde maatregel niet bestaat of niet beschikbaar is in het nationale recht van de tenuitvoerleggingsstaat, hetzij omdat het andere soort maatregel met minder dwingende middelen tot hetzelfde resultaat zal leiden als de in het EOB opgenomen maatregel.

| (11) | Bij de tenuitvoerlegging van een EOB worden de fundamentele rechtsbeginselen van de tenuitvoerleggingsstaat onverlet gelaten, en de tenuitvoerlegging dient zoveel mogelijk te geschieden in overeenstemming met de door de uitvaardigende staat uitdrukkelijk aangegeven vormvoorschriften en procedures. De uitvaardigende autoriteit kan verzoeken dat één of meer autoriteiten van de uitvaardigende staat ter ondersteuning van de bevoegde autoriteiten van de tenuitvoerleggingsstaat assistentie verlenen bij de tenuitvoerlegging van het EOB. Deze mogelijkheid houdt niet in dat de autoriteiten van de uitvaardigingsstaat op het grondgebied van de tenuitvoerleggingsstaat rechtshandhavingsbevoegdheden wordt verleend. |
| --- | --- |

(11)

Bij de tenuitvoerlegging van een EOB worden de fundamentele rechtsbeginselen van de tenuitvoerleggingsstaat onverlet gelaten, en de tenuitvoerlegging dient zoveel mogelijk te geschieden in overeenstemming met de door de uitvaardigende staat uitdrukkelijk aangegeven vormvoorschriften en procedures. De uitvaardigende autoriteit kan verzoeken dat één of meer autoriteiten van de uitvaardigende staat ter ondersteuning van de bevoegde autoriteiten van de tenuitvoerleggingsstaat assistentie verlenen bij de tenuitvoerlegging van het EOB. Deze mogelijkheid houdt niet in dat de autoriteiten van de uitvaardigingsstaat op het grondgebied van de tenuitvoerleggingsstaat rechtshandhavingsbevoegdheden wordt verleend.

| (12) | Met het oog op de doeltreffendheid van de justitiële samenwerking in strafzaken dienen de mogelijkheid om te weigeren het EOB te erkennen of ten uitvoer te leggen, alsmede de redenen om de tenuitvoerlegging uit te stellen, te worden beperkt. |
| --- | --- |

(12)

Met het oog op de doeltreffendheid van de justitiële samenwerking in strafzaken dienen de mogelijkheid om te weigeren het EOB te erkennen of ten uitvoer te leggen, alsmede de redenen om de tenuitvoerlegging uit te stellen, te worden beperkt.

| (13) | Om te zorgen voor een snelle, doeltreffende en consistente samenwerking in strafzaken tussen de lidstaten, moet worden voorzien in termijnen. De beslissing betreffende de erkenning of tenuitvoerlegging, alsmede de feitelijke tenuitvoerlegging van de onderzoeksmaatregel, moeten met dezelfde snelheid en prioriteit geschieden als in een vergelijkbare nationale zaak. Er moet worden voorzien in termijnen opdat binnen een redelijke termijn een beslissing wordt genomen of ten uitvoer wordt gelegd, of om te voldoen aan bepaalde procedurele regels in de uitvaardigende staat. |
| --- | --- |

(13)

Om te zorgen voor een snelle, doeltreffende en consistente samenwerking in strafzaken tussen de lidstaten, moet worden voorzien in termijnen. De beslissing betreffende de erkenning of tenuitvoerlegging, alsmede de feitelijke tenuitvoerlegging van de onderzoeksmaatregel, moeten met dezelfde snelheid en prioriteit geschieden als in een vergelijkbare nationale zaak. Er moet worden voorzien in termijnen opdat binnen een redelijke termijn een beslissing wordt genomen of ten uitvoer wordt gelegd, of om te voldoen aan bepaalde procedurele regels in de uitvaardigende staat.

| (14) | Het EOB voorziet in één enkele regeling voor bewijsverkrijging. Er zijn evenwel bijkomende voorschriften nodig voor bepaalde soorten onderzoeksmaatregelen die in het EOB moeten worden opgenomen, zoals de tijdelijke overbrenging van personen in hechtenis, verhoren via video- of teleconferentie, het verkrijgen van informatie betreffende bankrekeningen of bancaire verrichtingen of gecontroleerde afleveringen. Onderzoeksmaatregelen waarbij in real time, doorlopend en gedurende een bepaalde tijdspanne bewijsmateriaal wordt verzameld, vallen onder het EOB, maar de tenuitvoerleggende autoriteit moet voor deze maatregelen soepelheid worden geboden, gezien de verschillen tussen de nationale wetgevingen van de lidstaten. |
| --- | --- |

(14)

Het EOB voorziet in één enkele regeling voor bewijsverkrijging. Er zijn evenwel bijkomende voorschriften nodig voor bepaalde soorten onderzoeksmaatregelen die in het EOB moeten worden opgenomen, zoals de tijdelijke overbrenging van personen in hechtenis, verhoren via video- of teleconferentie, het verkrijgen van informatie betreffende bankrekeningen of bancaire verrichtingen of gecontroleerde afleveringen. Onderzoeksmaatregelen waarbij in real time, doorlopend en gedurende een bepaalde tijdspanne bewijsmateriaal wordt verzameld, vallen onder het EOB, maar de tenuitvoerleggende autoriteit moet voor deze maatregelen soepelheid worden geboden, gezien de verschillen tussen de nationale wetgevingen van de lidstaten.

| (15) | Deze richtlijn vervangt Kaderbesluit 2003/577/JBZ en Kaderbesluit 2008/978/JBZ, alsmede de diverse instrumenten betreffende wederzijdse rechtshulp in strafzaken, voor zover deze betrekking hebben op het verkrijgen van bewijs voor gebruik in strafprocedures. |
| --- | --- |

(15)

Deze richtlijn vervangt Kaderbesluit 2003/577/JBZ en Kaderbesluit 2008/978/JBZ, alsmede de diverse instrumenten betreffende wederzijdse rechtshulp in strafzaken, voor zover deze betrekking hebben op het verkrijgen van bewijs voor gebruik in strafprocedures.

| (16) | Aangezien de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de wederzijdse erkenning van tot het verkrijgen van bewijs strekkende beslissingen, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de omvang en de gevolgen van de geplande maatregel beter op het niveau van de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. |
| --- | --- |

(16)

Aangezien de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de wederzijdse erkenning van tot het verkrijgen van bewijs strekkende beslissingen, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de omvang en de gevolgen van de geplande maatregel beter op het niveau van de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.

| (17) | Deze richtlijn is in overeenstemming met de grondrechten en beginselen die bij artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie worden erkend en zijn weergegeven in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met name in hoofdstuk VI daarvan. Niets in deze richtlijn belet dat de tenuitvoerlegging van een EOB wordt geweigerd, indien er objectieve redenen bestaan om aan te nemen dat het EOB is uitgevaardigd om de betrokkene te vervolgen of een straf op te leggen vanwege zijn of haar geslacht, ras, etnische afstamming, godsdienst, seksuele geaardheid, nationaliteit, taal of politieke overtuiging, of dat de positie van die persoon om een van deze redenen kan worden aangetast. |
| --- | --- |

(17)

Deze richtlijn is in overeenstemming met de grondrechten en beginselen die bij artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie worden erkend en zijn weergegeven in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met name in hoofdstuk VI daarvan. Niets in deze richtlijn belet dat de tenuitvoerlegging van een EOB wordt geweigerd, indien er objectieve redenen bestaan om aan te nemen dat het EOB is uitgevaardigd om de betrokkene te vervolgen of een straf op te leggen vanwege zijn of haar geslacht, ras, etnische afstamming, godsdienst, seksuele geaardheid, nationaliteit, taal of politieke overtuiging, of dat de positie van die persoon om een van deze redenen kan worden aangetast.

| (18) | [Overeenkomstig artikel 3 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gehechte Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, hebben het Verenigd Koninkrijk en Ierland kennis gegeven van hun wens deel nemen aan de vaststelling van deze richtlijn.] |
| --- | --- |

(18)

[Overeenkomstig artikel 3 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gehechte Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, hebben het Verenigd Koninkrijk en Ierland kennis gegeven van hun wens deel nemen aan de vaststelling van deze richtlijn.]

| (19) | Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gehechte Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van deze richtlijn, die niet bindend is voor, noch van toepassing is in deze lidstaat, |
| --- | --- |

(19)

Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gehechte Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van deze richtlijn, die niet bindend is voor, noch van toepassing is in deze lidstaat,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

HET EUROPEES ONDERZOEKSBEVEL

Artikel 1

Definitie van het Europees onderzoeksbevel en verplichting tot tenuitvoerlegging ervan

1.   Het Europees onderzoeksbevel (EOB) is een door een bevoegde autoriteit van een lidstaat (de uitvaardigende staat) gegeven rechterlijke beslissing die ertoe strekt in een andere lidstaat (de tenuitvoerleggingsstaat) een of meer specifieke onderzoeksmaatregelen ten uitvoer te laten leggen met het oog op bewijsverkrijging in het kader van de in artikel 4 bedoelde procedure.

2.   De lidstaten verbinden zich ertoe om, op grond van het beginsel van wederzijdse erkenning en overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn, elk Europees onderzoeksbevel ten uitvoer te leggen.

3.   Deze richtlijn geldt onverminderd de verplichting tot eerbiediging van de grondrechten en de rechtsbeginselen, zoals die zijn neergelegd in artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, en laat alle verplichtingen die in dat verband op de rechterlijke autoriteiten rusten onverlet. Met deze richtlijn wordt van de lidstaten niet verlangd dat zij maatregelen nemen die in strijd zijn met hun grondwettelijke bepalingen betreffende de vrijheid van vereniging, de persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting in andere media.

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:

a)   „uitvaardigende autoriteit”:

| i) | een in de betrokken zaak bevoegde rechter, rechterlijke instantie, onderzoeksmagistraat of officier van justitie; of |
| --- | --- |

i)

een in de betrokken zaak bevoegde rechter, rechterlijke instantie, onderzoeksmagistraat of officier van justitie; of

| ii) | iedere andere rechterlijke autoriteit zoals aangeduid door de uitvaardigingsstaat, die in de specifieke zaak optreedt in de hoedanigheid van onderzoeksautoriteit in strafprocedures, en die ingevolge de nationale wetgeving bevoegd is opdracht te geven tot bewijsvergaring in de betrokken zaak; |
| --- | --- |

ii)

iedere andere rechterlijke autoriteit zoals aangeduid door de uitvaardigingsstaat, die in de specifieke zaak optreedt in de hoedanigheid van onderzoeksautoriteit in strafprocedures, en die ingevolge de nationale wetgeving bevoegd is opdracht te geven tot bewijsvergaring in de betrokken zaak;

b)   „tenuitvoerleggende autoriteit”: de autoriteit die bevoegd is om een EOB in overeenstemming met deze richtlijn te erkennen of ten uitvoer te leggen. De tenuitvoerleggende autoriteit is een autoriteit die bevoegd is om in een vergelijkbare nationale zaak de in het EOB genoemde onderzoeksmaatregel te nemen.

Artikel 3

Toepassingsgebied van het EOB

1.   Het EOB bestrijkt alle onderzoeksmaatregelen, uitgezonderd de in lid 2 genoemde.

2.   De volgende maatregelen vallen niet onder het toepassingsgebied van het EOB:

| a) | het instellen van een gemeenschappelijk onderzoeksteam en de bewijsvergaring in het kader van een dergelijk team als bepaald in artikel 13 van de Overeenkomst betreffende de wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen de lidstaten van de Europese Unie (4) (de Overeenkomst) en in Kaderbesluit 2002/465/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 inzake gemeenschappelijke onderzoeksteams (5); |
| --- | --- |

a)

het instellen van een gemeenschappelijk onderzoeksteam en de bewijsvergaring in het kader van een dergelijk team als bepaald in artikel 13 van de Overeenkomst betreffende de wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen de lidstaten van de Europese Unie (4) (de Overeenkomst) en in Kaderbesluit 2002/465/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 inzake gemeenschappelijke onderzoeksteams (5);

| b) | het aftappen en rechtstreeks doorgeleiden van telecommunicatie in de zin van artikel 18, lid 1, onder a), van de Overeenkomst; en |
| --- | --- |

b)

het aftappen en rechtstreeks doorgeleiden van telecommunicatie in de zin van artikel 18, lid 1, onder a), van de Overeenkomst; en

| c) | het aftappen van telecommunicatie als bedoeld in artikel 18, lid 1, onder b), van de Overeenkomst, voor zover dit geschiedt in verband met de in artikel 18, lid 2, onder a) en c), en artikel 20 van die overeenkomst bedoelde situaties. |
| --- | --- |

c)

het aftappen van telecommunicatie als bedoeld in artikel 18, lid 1, onder b), van de Overeenkomst, voor zover dit geschiedt in verband met de in artikel 18, lid 2, onder a) en c), en artikel 20 van die overeenkomst bedoelde situaties.

Artikel 4

Soorten procedures waarvoor een EOB kan worden uitgevaardigd

Een EOB kan worden uitgevaardigd:

| a) | in verband met een strafprocedure die door een gerechtelijke autoriteit is ingesteld, of bij een dergelijke autoriteit kan worden ingesteld, wegens feiten die volgens het nationale recht van de uitvaardigingsstaat strafbaar zijn; |
| --- | --- |

a)

in verband met een strafprocedure die door een gerechtelijke autoriteit is ingesteld, of bij een dergelijke autoriteit kan worden ingesteld, wegens feiten die volgens het nationale recht van de uitvaardigingsstaat strafbaar zijn;

| b) | in een procedure die door een bestuurlijke autoriteit is ingesteld vanwege feiten die volgens het nationale recht van de uitvaardigingsstaat strafbaar zijn wegens overtreding van de wet, mits tegen de beslissing beroep openstaat bij een met name in strafzaken bevoegde rechter; |
| --- | --- |

b)

in een procedure die door een bestuurlijke autoriteit is ingesteld vanwege feiten die volgens het nationale recht van de uitvaardigingsstaat strafbaar zijn wegens overtreding van de wet, mits tegen de beslissing beroep openstaat bij een met name in strafzaken bevoegde rechter;

| c) | in een procedure die door een rechterlijke autoriteit is ingesteld vanwege feiten die volgens het nationale recht van de uitvaardigingsstaat strafbaar zijn wegens overtreding van de wet, mits tegen de beslissing beroep openstaat bij een met name in strafzaken bevoegde rechter; en |
| --- | --- |

c)

in een procedure die door een rechterlijke autoriteit is ingesteld vanwege feiten die volgens het nationale recht van de uitvaardigingsstaat strafbaar zijn wegens overtreding van de wet, mits tegen de beslissing beroep openstaat bij een met name in strafzaken bevoegde rechter; en

| d) | in samenhang met de onder a), b) en c) bedoelde procedures die verband houden met een strafbaar feit of een wetsovertreding waarvoor in de uitvaardigingsstaat een rechtspersoon aansprakelijk gesteld of gestraft kan worden. |
| --- | --- |

d)

in samenhang met de onder a), b) en c) bedoelde procedures die verband houden met een strafbaar feit of een wetsovertreding waarvoor in de uitvaardigingsstaat een rechtspersoon aansprakelijk gesteld of gestraft kan worden.

Artikel 5

Inhoud en vorm van het EOB

1.   Het EOB, dat in het formulier in bijlage A staat, wordt ingevuld en ondertekend door de uitvaardigende autoriteit, die tevens verklaart dat de inhoud juist is.

2.   Elke lidstaat doet opgave van de officiële taal of talen van de instellingen van de Unie, andere dan zijn eigen officiële taal of talen, waarin het EOB kan worden ingevuld of vertaald wanneer de staat in kwestie de tenuitvoerleggingsstaat is.

HOOFDSTUK II

PROCEDURES EN WAARBORGEN VOOR DE UITVAARDIGINGSSTAAT

Artikel 6

Toezending van het EOB

1.   De uitvaardigende autoriteit doet het EOB toekomen aan de tenuitvoerleggende autoriteit, op zodanige wijze dat het schriftelijk kan worden vastgelegd en de tenuitvoerleggingsstaat de echtheid ervan kan vaststellen. Alle verdere officiële communicatie geschiedt rechtstreeks tussen de uitvaardigende autoriteit en de tenuitvoerleggende autoriteit.

2.   Onverminderd artikel 2, onder b), kan iedere lidstaat één of, indien zijn rechtsorde daarin voorziet, meer centrale autoriteiten aanwijzen om de bevoegde rechterlijke autoriteiten bij te staan. Een lidstaat kan, indien zijn rechterlijke organisatie zulks vereist, één of meer centrale autoriteiten belasten met het administratief toezenden en in ontvangst nemen van het EOB en van de officiële correspondentie dienaangaande.

3.   Indien de uitvaardigende autoriteit zulks wenst, kan de toezending plaatsvinden via het beveiligde telecommunicatiesysteem van het Europees justitieel netwerk.

4.   Indien de tenuitvoerleggende autoriteit niet bekend is, wordt de tenuitvoerleggingsstaat door de uitvaardigende autoriteit langs alle mogelijke kanalen, waaronder de contactpunten van het Europees justitieel netwerk, om inlichtingen verzocht.

5.   Indien de autoriteit in de tenuitvoerleggingsstaat die het EOB ontvangt, niet bevoegd is om het te erkennen of de nodige maatregelen te nemen om het ten uitvoer te leggen, zendt zij het EOB ambtshalve door aan de tenuitvoerleggende autoriteit en stelt zij de uitvaardigende autoriteit hiervan in kennis.

6.   Moeilijkheden in verband met de toezending of de echtheid van een voor de tenuitvoerlegging van het EOB noodzakelijk document worden opgelost door middel van rechtstreeks contact tussen de uitvaardigende en de tenuitvoerleggende autoriteiten of, in voorkomend geval, door tussenkomst van de centrale autoriteiten van de betrokken lidstaten.

Artikel 7

Met een eerder EOB verband houdend EOB

1.   De uitvaardigende autoriteit die een EOB uitvaardigt ter aanvulling van een eerder EOB, vermeldt zulks in het EOB overeenkomstig het formulier in bijlage A.

2.   De uitvaardigende autoriteit die overeenkomstig artikel 8, lid 3, assistentie verleent bij de tenuitvoerlegging van het EOB in de tenuitvoerleggingsstaat, kan, onverminderd de kennisgevingen gedaan op grond van artikel 28, lid 1, onder c), ter aanvulling van dat eerdere EOB, een EOB rechtstreeks aan de tenuitvoerleggende autoriteit richten terwijl zij in die staat aanwezig is.

HOOFDSTUK III

PROCEDURES EN WAARBORGEN VOOR DE TENUITVOERLEGGINGSSTAAT

Artikel 8

Erkenning en tenuitvoerlegging

1.   De tenuitvoerleggende autoriteit erkent het overeenkomstig artikel 6 toegezonden EOB zonder verdere formaliteiten en neemt onverwijld de maatregelen voor de tenuitvoerlegging ervan op dezelfde manier en volgens dezelfde modaliteiten als waren de betrokken onderzoeksmaatregelen bevolen door een autoriteit van de tenuitvoerleggingsstaat, tenzij die autoriteit beslist zich te beroepen op een van de in artikel 10 genoemde gronden om het bevel niet te erkennen of ten uitvoer te leggen, dan wel op een van de in artikel 14 genoemde gronden voor uitstel.

2.   Tenzij in deze richtlijn anders is bepaald, neemt de tenuitvoerleggende autoriteit de door de uitvaardigende autoriteit uitdrukkelijk aangegeven vormvoorschriften en procedures in acht, mits deze niet strijdig zijn met de fundamentele rechtsbeginselen van de tenuitvoerleggingsstaat.

3.   De uitvaardigende autoriteit kan verzoeken dat één of meer autoriteiten van de uitvaardigingsstaat ter ondersteuning van de bevoegde autoriteiten van de tenuitvoerleggingsstaat assistentie verlenen bij de tenuitvoerlegging van het EOB. De tenuitvoerleggende autoriteit geeft gevolg aan dat verzoek, mits het verlenen van assistentie bij deze tenuitvoerlegging niet strijdig is met de fundamentele rechtsbeginselen van de tenuitvoerleggingsstaat.

4.   De uitvaardigende en de tenuitvoerleggende autoriteiten kunnen op elke gepaste wijze met elkaar in overleg treden, teneinde de efficiënte toepassing van dit artikel te vergemakkelijken.

Artikel 9

Toepassing van een ander type onderzoeksmaatregel

1.   De tenuitvoerleggende autoriteit kan besluiten een andere onderzoeksmaatregel dan de in het EOB genoemde toe te passen wanneer:

| a) | de in het EOB genoemde onderzoeksmaatregel niet bestaat in het recht van de tenuitvoerleggingsstaat; |
| --- | --- |

a)

de in het EOB genoemde onderzoeksmaatregel niet bestaat in het recht van de tenuitvoerleggingsstaat;

| b) | de in het EOB genoemde onderzoeksmaatregel in het recht van de tenuitvoerleggingsstaat bestaat, maar het gebruik ervan beperkt is tot een lijst of categorie strafbare feiten waartoe het strafbaar feit waarop het EOB betrekking heeft, niet behoort; of |
| --- | --- |

b)

de in het EOB genoemde onderzoeksmaatregel in het recht van de tenuitvoerleggingsstaat bestaat, maar het gebruik ervan beperkt is tot een lijst of categorie strafbare feiten waartoe het strafbaar feit waarop het EOB betrekking heeft, niet behoort; of

| c) | de door de tenuitvoerleggende autoriteit gekozen onderzoeksmaatregel met minder dwingende middelen tot hetzelfde resultaat zal leiden als de in het EOB gevraagde. |
| --- | --- |

c)

de door de tenuitvoerleggende autoriteit gekozen onderzoeksmaatregel met minder dwingende middelen tot hetzelfde resultaat zal leiden als de in het EOB gevraagde.

2.   Wanneer de tenuitvoerleggende autoriteit besluit een beroep te doen op de in lid 1 genoemde mogelijkheid, meldt zij dit eerst aan de uitvaardigende autoriteit, die kan besluiten het EOB in te trekken.

Artikel 10

Gronden voor niet-erkenning of niet-tenuitvoerlegging

1.   De erkenning of tenuitvoerlegging van het EOB kan in de tenuitvoerleggingsstaat in elk van de volgende gevallen worden geweigerd:

| a) | indien het EOB naar het recht van de tenuitvoerleggingsstaat wegens een immuniteit of voorrecht niet ten uitvoer kan worden gelegd; |
| --- | --- |

a)

indien het EOB naar het recht van de tenuitvoerleggingsstaat wegens een immuniteit of voorrecht niet ten uitvoer kan worden gelegd;

| b) | indien in een bepaald geval tenuitvoerlegging de wezenlijke belangen van nationale veiligheid zou schaden, de bron van de informatie in gevaar zou brengen of het gebruik zou inhouden van gerubriceerde gegevens met betrekking tot specifieke inlichtingenactiviteiten; |
| --- | --- |

b)

indien in een bepaald geval tenuitvoerlegging de wezenlijke belangen van nationale veiligheid zou schaden, de bron van de informatie in gevaar zou brengen of het gebruik zou inhouden van gerubriceerde gegevens met betrekking tot specifieke inlichtingenactiviteiten;

| c) | indien, in de in artikel 9, lid 1, onder a) en b), bedoelde gevallen, er geen andere onderzoeksmaatregel voorhanden is die tot een vergelijkbaar resultaat kan leiden; of |
| --- | --- |

c)

indien, in de in artikel 9, lid 1, onder a) en b), bedoelde gevallen, er geen andere onderzoeksmaatregel voorhanden is die tot een vergelijkbaar resultaat kan leiden; of

| d) | indien het EOB is uitgevaardigd in procedures als bedoeld in artikel 4, onder b) en c), en de maatregel in een vergelijkbare nationale zaak niet zou worden toegestaan. |
| --- | --- |

d)

indien het EOB is uitgevaardigd in procedures als bedoeld in artikel 4, onder b) en c), en de maatregel in een vergelijkbare nationale zaak niet zou worden toegestaan.

2.   In de in lid 1, onder b) en c), bedoelde gevallen overlegt de tenuitvoerleggende autoriteit, alvorens te besluiten een EOB, geheel of gedeeltelijk, niet te erkennen of niet ten uitvoer te leggen, op enige gepaste wijze met de uitvaardigende autoriteit, indien nodig met het verzoek onverwijld alle benodigde gegevens te verstrekken.

Artikel 11

Termijnen voor erkenning of tenuitvoerlegging

1.   De beslissing betreffende de erkenning of tenuitvoerlegging, alsmede de feitelijke tenuitvoerlegging van de onderzoeksmaatregel moet met dezelfde snelheid en prioriteit geschieden als in een vergelijkbare nationale zaak, en in ieder geval binnen de in dit artikel bepaalde termijnen.

2.   Wanneer de uitvaardigende autoriteit in het EOB heeft aangegeven dat, wegens proceduretermijnen, de ernst van het strafbaar feit of andere bijzonder dringende omstandigheden, kortere termijnen nodig zijn dan die welke in dit artikel zijn vastgesteld, of wanneer de uitvaardigende autoriteit in het EOB heeft verklaard dat de onderzoeksmaatregel op een welbepaalde datum ten uitvoer dient te worden gelegd, houdt de tenuitvoerleggende autoriteit daarmee zoveel mogelijk rekening.

3.   De beslissing tot erkenning of tenuitvoerlegging wordt zo spoedig mogelijk en, onverminderd lid 5, uiterlijk 30 dagen na de ontvangst van het EOB, door de bevoegde tenuitvoerleggende autoriteit genomen.

4.   Tenzij er op grond van artikel 14 redenen tot uitstel bestaan dan wel de tenuitvoerleggingsstaat het bewijsmateriaal genoemd in de in het EOB vervatte onderzoeksmaatregel reeds in zijn bezit heeft, voert de tenuitvoerleggende autoriteit onverwijld en, onverminderd lid 5, uiterlijk 90 dagen nadat de in lid 3 bedoelde beslissing is genomen, de onderzoeksmaatregel uit.

5.   In gevallen waarin het de bevoegde tenuitvoerleggende autoriteit onmogelijk is de in lid 3 genoemde termijn na te leven, stelt zij de bevoegde autoriteit van de uitvaardigingsstaat onverwijld en op ongeacht welke wijze daarvan in kennis, met opgave van de redenen voor de vertraging en een raming van de tijd die nodig is voor het nemen van een beslissing. In dat geval kan de in lid 3 bedoelde termijn worden verlengd met ten hoogste 30 dagen.

6.   In gevallen waarin het de bevoegde tenuitvoerleggende autoriteit onmogelijk is de in lid 4 genoemde termijn na te leven, stelt zij de bevoegde autoriteit van de uitvaardigingsstaat onverwijld en op ongeacht welke wijze in kennis, met opgave van de redenen voor de vertraging, en treedt zij in overleg met de uitvaardigende autoriteit over een passend tijdschema voor de tenuitvoerlegging van de maatregel.

Artikel 12

Overdracht van bewijsmateriaal

1.   De tenuitvoerleggende autoriteit draagt het door de tenuitvoerlegging van het EOB verkregen bewijsmateriaal zonder onnodige vertraging over aan de uitvaardigingsstaat. Wanneer zulks in het EOB wordt gevraagd en indien het nationale recht van de tenuitvoerleggingsstaat in die mogelijkheid voorziet, wordt het bewijsmateriaal onmiddellijk overgedragen aan de bevoegde autoriteiten van de uitvaardigingsstaat, die overeenkomstig artikel 8, lid 3, assistentie verlenen bij de tenuitvoerlegging van het EOB.

2.   Bij de overdracht van het verkregen bewijsmateriaal deelt de tenuitvoerleggende autoriteit mee of zij verlangt dat het materiaal aan de tenuitvoerleggingsstaat worden teruggegeven zodra de uitvaardigende staat het niet meer nodig heeft.

Artikel 13

Rechtsmiddelen

De betrokken partijen staan rechtsmiddelen ter beschikking overeenkomstig het nationale recht. De materiële gronden voor het uitvaardigen van het EOB kunnen alleen voor een rechter in de uitvaardigingsstaat worden aangevochten.

Artikel 14

Gronden voor uitstel van de erkenning of tenuitvoerlegging

1.   De erkenning of tenuitvoerlegging van het EOB in de tenuitvoerleggingsstaat kan in de volgende gevallen worden uitgesteld:

| a) | wanneer deze een lopend strafrechtelijk onderzoek of een ingestelde strafvervolging kan schaden; erkenning of tenuitvoerlegging wordt dan uitgesteld zolang de tenuitvoerleggingsstaat zulks redelijk acht; of |
| --- | --- |

a)

wanneer deze een lopend strafrechtelijk onderzoek of een ingestelde strafvervolging kan schaden; erkenning of tenuitvoerlegging wordt dan uitgesteld zolang de tenuitvoerleggingsstaat zulks redelijk acht; of

| b) | wanneer de betrokken voorwerpen, documenten of gegevens reeds in een andere procedure worden gebruikt; erkenning of tenuitvoerlegging wordt dan uitgesteld zolang zij daarvoor benodigd zijn. |
| --- | --- |

b)

wanneer de betrokken voorwerpen, documenten of gegevens reeds in een andere procedure worden gebruikt; erkenning of tenuitvoerlegging wordt dan uitgesteld zolang zij daarvoor benodigd zijn.

2.   Zodra de reden voor het uitstel komt te vervallen, neemt de tenuitvoerleggende autoriteit onmiddellijk de nodige maatregelen voor de tenuitvoerlegging van het EOB en stelt zij de uitvaardigende autoriteit daarvan in kennis op zodanige wijze dat deze beslissing schriftelijk kan worden vastgelegd.

Artikel 15

Informatieplicht

1.   De bevoegde autoriteit in de tenuitvoerleggingsstaat die het EOB ontvangt, doet onverwijld en in ieder geval binnen een week na de ontvangst van het EOB, een bericht van ontvangst toekomen door het formulier in bijlage B in te vullen en toe te zenden. Wanneer een centrale autoriteit is aangewezen overeenkomstig artikel 6, lid 2, geldt deze verplichting voor zowel de centrale autoriteit als voor de tenuitvoerleggende autoriteit die het EOB via de centrale autoriteit ontvangt. In de in artikel 6, lid 5, bedoelde gevallen geldt deze verplichting voor zowel de bevoegde autoriteit die het EOB in eerste instantie heeft ontvangen als voor de tenuitvoerleggende autoriteit waar het EOB uiteindelijk terechtkomt.

2.   Onverminderd artikel 9, lid 2, geeft de tenuitvoerleggende autoriteit bericht aan de uitvaardigende autoriteit:

| a) | onmiddellijk, op ongeacht welke wijze:






  i) | indien de tenuitvoerleggende autoriteit onmogelijk een beslissing kan nemen over de erkenning of tenuitvoerlegging omdat het in de bijlage vervatte formulier onvolledig is of kennelijk onjuist is ingevuld; |
| --- | --- | --- |

a)

onmiddellijk, op ongeacht welke wijze:

i)

indien de tenuitvoerleggende autoriteit onmogelijk een beslissing kan nemen over de erkenning of tenuitvoerlegging omdat het in de bijlage vervatte formulier onvolledig is of kennelijk onjuist is ingevuld;

| ii) | indien de tenuitvoerleggende autoriteit het tijdens de tenuitvoerlegging van het EOB zonder verder onderzoek passend acht onderzoeksmaatregelen te nemen waarin oorspronkelijk niet was voorzien - of die op het ogenblik waarop het EOB werd uitgevaardigd niet konden worden gespecificeerd - opdat de uitvaardigende autoriteit ter zake verdere maatregelen kan nemen; |
| --- | --- |

ii)

indien de tenuitvoerleggende autoriteit het tijdens de tenuitvoerlegging van het EOB zonder verder onderzoek passend acht onderzoeksmaatregelen te nemen waarin oorspronkelijk niet was voorzien - of die op het ogenblik waarop het EOB werd uitgevaardigd niet konden worden gespecificeerd - opdat de uitvaardigende autoriteit ter zake verdere maatregelen kan nemen;

| iii) | indien de tenuitvoerleggende autoriteit vaststelt dat zij ter zake de vormvoorschriften en procedures die de uitvaardigende autoriteit overeenkomstig artikel 8 uitdrukkelijk heeft aangegeven, niet in acht kan nemen. |
| --- | --- |

iii)

indien de tenuitvoerleggende autoriteit vaststelt dat zij ter zake de vormvoorschriften en procedures die de uitvaardigende autoriteit overeenkomstig artikel 8 uitdrukkelijk heeft aangegeven, niet in acht kan nemen.

Op verzoek van de uitvaardigende autoriteit wordt het bericht onverwijld bevestigd op zodanige wijze dat het schriftelijk kan worden vastgelegd;

| b) | onverwijld, op zodanige wijze dat schriftelijke vastlegging mogelijk is van:






  i) | alle overeenkomstig artikel 10, lid 1, genomen besluiten; |
| --- | --- | --- |

b)

onverwijld, op zodanige wijze dat schriftelijke vastlegging mogelijk is van:

i)

alle overeenkomstig artikel 10, lid 1, genomen besluiten;

| ii) | het uitstel van de tenuitvoerlegging of de erkenning van het EOB, de redenen voor het uitstel en, indien mogelijk, de verwachte duur van het uitstel. |
| --- | --- |

ii)

het uitstel van de tenuitvoerlegging of de erkenning van het EOB, de redenen voor het uitstel en, indien mogelijk, de verwachte duur van het uitstel.

Artikel 16

Strafrechtelijke aansprakelijkheid van ambtenaren

Wanneer ambtenaren van de uitvaardigingsstaat in het kader van de toepassing van deze richtlijn aanwezig zijn op het grondgebied van de tenuitvoerleggingsstaat, worden zij met betrekking tot tegen of door hen gepleegde misdrijven beschouwd als ambtenaren van de tenuitvoerleggingsstaat.

Artikel 17

Burgerrechtelijke aansprakelijkheid van ambtenaren

1.   Wanneer in het kader van de toepassing van deze richtlijn ambtenaren van de uitvaardigingsstaat aanwezig zijn op het grondgebied van de tenuitvoerleggingsstaat, is de uitvaardigingsstaat aansprakelijk voor alle schade die zij tijdens hun werkzaamheden zouden hebben aangericht, zulks overeenkomstig het recht van de tenuitvoerleggingsstaat.

2.   De lidstaat op het grondgebied waarvan de in lid 1 bedoelde schade wordt veroorzaakt, vergoedt deze schade op dezelfde wijze als schade die door zijn eigen ambtenaren wordt toegebracht.

3.   De lidstaat waarvan de ambtenaren op het grondgebied van een andere lidstaat enige schade hebben veroorzaakt, betaalt deze laatste het volledige bedrag terug dat hij aan de slachtoffers of hun rechthebbenden heeft uitgekeerd.

4.   Onder voorbehoud van de uitoefening van zijn rechten tegenover derden en met uitzondering van het bepaalde in lid 3, ziet elke lidstaat, in het geval bedoeld in lid 1, ervan af het bedrag van de door hem geleden schade op een andere lidstaat te verhalen.

Artikel 18

Vertrouwelijkheid

1.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de uitvaardigende autoriteiten en de tenuitvoerleggende autoriteiten bij de tenuitvoerlegging van een EOB naar behoren rekening houden met het vertrouwelijk karakter van het onderzoek.

2.   De tenuitvoerleggende autoriteit garandeert overeenkomstig het nationale recht van haar lidstaat het vertrouwelijk karakter van de feiten en de inhoud van het EOB, behalve voor zover deze gegevens moeten worden vrijgegeven om de onderzoeksmaatregelen ten uitvoer te leggen. Indien de tenuitvoerleggende autoriteit niet in staat is te voldoen aan de vertrouwelijkheidsverplichting, stelt zij de uitvaardigende autoriteit daarvan onverwijld in kennis.

3.   De uitvaardigende autoriteit bewaart, overeenkomstig het nationale recht en tenzij anders bepaald door de tenuitvoerleggende autoriteit, het vertrouwelijke karakter van alle door de tenuitvoerleggende autoriteit verstrekte bewijsmateriaal of gegevens, behalve voor zover vrijgave nodig is voor het verrichten van de in het EOB omschreven onderzoeken of procedures.

4.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat banken niet aan de betrokken klanten van de bank of andere derden meedelen dat overeenkomstig de artikelen 23, 24 of 25 gegevens aan de uitvaardigingsstaat zijn doorgegeven of dat een onderzoek lopende is.

HOOFDSTUK IV

SPECIFIEKE BEPALINGEN VOOR BEPAALDE ONDERZOEKSMAATREGELEN

Artikel 19

Tijdelijke overbrenging van personen in hechtenis naar de uitvaardigingsstaat ten behoeve van een onderzoek

1.   Een EOB kan worden uitgevaardigd met het oog op de tijdelijke overbrenging van een persoon in hechtenis in de tenuitvoerleggingsstaat, met het oog op de tenuitvoerlegging van een onderzoeksmaatregel waarvoor diens aanwezigheid op het grondgebied van de uitvaardigingsstaat vereist is, mits die persoon binnen de door de tenuitvoerleggingsstaat bepaalde periode wordt teruggezonden.

2.   Behalve op basis van de in artikel 10, lid 1, genoemde weigeringsgronden kan de tenuitvoerlegging van het EOB ook worden geweigerd indien:

| a) | de persoon in hechtenis geen instemming verleent; |
| --- | --- |

a)

de persoon in hechtenis geen instemming verleent;

| b) | de overdracht zijn detentie kan verlengen. |
| --- | --- |

b)

de overdracht zijn detentie kan verlengen.

3.   In gevallen die onder de toepassing van lid 1 vallen, wordt de doorreis van een persoon in hechtenis over het grondgebied van een derde lidstaat op verzoek toegestaan, mits alle benodigde documenten worden overgelegd.

4.   De praktische regelingen voor de tijdelijke overdracht van de betrokkene en de datum vóór dewelke hij op het grondgebied van de tenuitvoerleggingsstaat teruggekeerd moet zijn, worden overeengekomen door de betrokken lidstaten.

5.   De overgedragen persoon blijft in hechtenis op het grondgebied van de uitvaardigingsstaat en, indien van toepassing, op het grondgebied van de lidstaat door welke doorreis vereist is, tenzij de tenuitvoerleggingsstaat om zijn vrijlating verzoekt.

6.   De hechtenis op het grondgebied van de uitvaardigingsstaat wordt in mindering gebracht op de duur van de vrijheidsbeneming die de betrokkene op het grondgebied van de tenuitvoerleggingsstaat moet of zal moeten ondergaan.

7.   Een overgedragen persoon zal niet worden vervolgd of in hechtenis worden genomen of anderszins aan een beperking van zijn persoonlijke vrijheid worden onderworpen wegens handelingen of veroordelingen die dateren van vóór zijn vertrek uit het grondgebied van de tenuitvoerleggingsstaat en die niet in het EOB gepreciseerd zijn.

8.   De onschendbaarheid bedoeld in lid 7 neemt een einde wanneer de overgedragen persoon, na een periode van 15 opeenvolgende dagen vanaf de datum waarop zijn aanwezigheid niet langer door de justitiële autoriteiten vereist was, de gelegenheid heeft gehad het grondgebied te verlaten, maar niettemin op het grondgebied van de betrokken lidstaat is gebleven of er, na het te hebben verlaten, is teruggekeerd.

9.   De met de overdracht gepaard gaande kosten worden gedragen door de uitvaardigingsstaat.

Artikel 20

Tijdelijke overbrenging van personen in hechtenis naar de tenuitvoerleggingsstaat ten behoeve van een onderzoek

1.   Een EOB kan worden uitgevaardigd met het oog op de tijdelijke overbrenging van een persoon die in de uitvaardigingsstaat in hechtenis is, met het oog op de tenuitvoerlegging van een onderzoeksmaatregel waarvoor diens aanwezigheid op het grondgebied van de tenuitvoerleggingsstaat vereist is.

2.   Behalve op basis van de in artikel 10, lid 1, genoemde weigeringsgronden kan de tenuitvoerlegging van het EOB ook worden geweigerd indien:

| a) | de instemming van de betrokkene met de overdracht vereist is en niet is verkregen; of |
| --- | --- |

a)

de instemming van de betrokkene met de overdracht vereist is en niet is verkregen; of

| b) | de uitvaardigende en de tenuitvoerleggende autoriteit geen overeenstemming kunnen bereiken over de regelingen voor de tijdelijke overdracht. |
| --- | --- |

b)

de uitvaardigende en de tenuitvoerleggende autoriteit geen overeenstemming kunnen bereiken over de regelingen voor de tijdelijke overdracht.

3.   Indien de instemming van de betrokkene met zijn overbrenging vereist is, wordt aan de tenuitvoerleggende autoriteit onverwijld een verklaring van instemming of een afschrift daarvan verstrekt.

4.   Elke lidstaat kan meedelen dat, alvorens het EOB ten uitvoer wordt gelegd, de in lid 3 bedoelde instemming is vereist onder bepaalde in de kennisgeving opgenomen voorwaarden.

5.   De leden 3 tot en met 8 van artikel 19 zijn van overeenkomstige toepassing op de tijdelijke overbrenging onder dit artikel.

6.   De met de overdracht gepaard gaande kosten worden gedragen door de uitvaardigingsstaat. De kosten van de hechtenis van de betrokkene in de tenuitvoerleggingsstaat zijn daarin niet inbegrepen.

Artikel 21

Hoorzitting per videoconferentie

1.   Indien een persoon die zich op het grondgebied van de tenuitvoerleggingsstaat bevindt, door de gerechtelijke autoriteiten van de uitvaardigingsstaat als getuige of deskundige moet worden gehoord, kan de uitvaardigende autoriteit, indien het niet wenselijk of mogelijk is dat de te horen persoon in persoon op zijn grondgebied verschijnt, een EOB uitvaardigen om het verhoor overeenkomstig de leden 2 tot en met 9 per videoconferentie af te nemen.

2.   Behalve op basis van de in artikel 10, lid 1, genoemde weigeringsgronden kan de tenuitvoerlegging van het EOB ook worden geweigerd indien:

| a) | het gebruik van videoconferentie strijdig is met de fundamentele rechtsbeginselen van de tenuitvoerleggingsstaat; |
| --- | --- |

a)

het gebruik van videoconferentie strijdig is met de fundamentele rechtsbeginselen van de tenuitvoerleggingsstaat;

| b) | de tenuitvoerleggingsstaat niet over de technische middelen beschikt voor een videoconferentie. |
| --- | --- |

b)

de tenuitvoerleggingsstaat niet over de technische middelen beschikt voor een videoconferentie.

3.   Indien de tenuitvoerleggingsstaat geen toegang heeft tot de technische middelen voor een videoconferentie, kunnen deze door de uitvaardigingsstaat in onderlinge overeenstemming ter beschikking worden gesteld.

4.   Artikel 10, lid 2, is van overeenkomstige toepassing op de in lid 2, onder b), bedoelde gevallen.

5.   Het EOB dat met het oog op een hoorzitting per videoconferentie is uitgevaardigd, bevat ook de reden waarom het niet wenselijk of mogelijk is dat de getuige of deskundige in persoon verschijnt, de naam van de gerechtelijke autoriteit en die van de personen die het verhoor zullen afnemen.

6.   Met betrekking tot een hoorzitting per videoconferentie gelden de volgende regels:

| a) | een gerechtelijke autoriteit van de tenuitvoerleggingsstaat is aanwezig bij de hoorzitting, indien nodig bijgestaan door een tolk, en is belast met de identificatie van de te horen persoon en de inachtneming van de fundamentele beginselen van het recht van de tenuitvoerleggingsstaat. Indien de tenuitvoerleggende autoriteit van oordeel is dat de fundamentele beginselen van het recht van de tenuitvoerleggingsstaat tijdens het verhoor worden geschonden, treft zij onverwijld de nodige maatregelen opdat het verhoor met inachtneming van deze beginselen wordt voortgezet; |
| --- | --- |

a)

een gerechtelijke autoriteit van de tenuitvoerleggingsstaat is aanwezig bij de hoorzitting, indien nodig bijgestaan door een tolk, en is belast met de identificatie van de te horen persoon en de inachtneming van de fundamentele beginselen van het recht van de tenuitvoerleggingsstaat. Indien de tenuitvoerleggende autoriteit van oordeel is dat de fundamentele beginselen van het recht van de tenuitvoerleggingsstaat tijdens het verhoor worden geschonden, treft zij onverwijld de nodige maatregelen opdat het verhoor met inachtneming van deze beginselen wordt voortgezet;

| b) | de bevoegde autoriteiten van de uitvaardigingsstaat en die van de tenuitvoerleggingsstaat komen zonodig maatregelen ter bescherming van de te horen persoon overeen; |
| --- | --- |

b)

de bevoegde autoriteiten van de uitvaardigingsstaat en die van de tenuitvoerleggingsstaat komen zonodig maatregelen ter bescherming van de te horen persoon overeen;

| c) | het verhoor wordt rechtstreeks door of onder leiding van de uitvaardigende autoriteit afgenomen, overeenkomstig het nationale recht van die staat; |
| --- | --- |

c)

het verhoor wordt rechtstreeks door of onder leiding van de uitvaardigende autoriteit afgenomen, overeenkomstig het nationale recht van die staat;

| d) | op verzoek van de uitvaardigingsstaat of van de te horen persoon draagt de tenuitvoerleggingsstaat er zorg voor dat de persoon die gehoord wordt, zonodig wordt bijgestaan door een tolk; |
| --- | --- |

d)

op verzoek van de uitvaardigingsstaat of van de te horen persoon draagt de tenuitvoerleggingsstaat er zorg voor dat de persoon die gehoord wordt, zonodig wordt bijgestaan door een tolk;

| e) | de te horen persoon kan zich conform het recht van de tenuitvoerleggingsstaat of de uitvaardigingsstaat beroepen op het verschoningsrecht. |
| --- | --- |

e)

de te horen persoon kan zich conform het recht van de tenuitvoerleggingsstaat of de uitvaardigingsstaat beroepen op het verschoningsrecht.

7.   Onverminderd de maatregelen die zijn overeengekomen ter bescherming van personen, stelt de tenuitvoerleggende autoriteit na afloop van het verhoor een proces-verbaal van de hoorzitting op, waarin de datum en de plaats van het verhoor, de identiteit van de gehoorde persoon, de identiteit en de hoedanigheid van alle andere personen die in de tenuitvoerleggingsstaat aan het verhoor hebben deelgenomen, eventuele eedafleggingen alsmede de technische omstandigheden waaronder het verhoor heeft plaatsgevonden, worden vermeld. Het document wordt door de tenuitvoerleggende autoriteit toegezonden aan de uitvaardigende autoriteit.

8.   De kosten van het tot stand brengen van de videoverbinding, de kosten van het functioneren van de verbinding in de tenuitvoerleggingsstaat, de betaling van de door die lidstaat ter beschikking gestelde tolken en de vergoeding van de getuigen en deskundigen, alsmede hun reiskosten in de tenuitvoerleggingsstaat, worden door de uitvaardigingsstaat aan de tenuitvoerleggingsstaat terugbetaald, tenzij die laatste afstand doet van de terugbetaling van al deze kosten, dan wel van een gedeelte daarvan.

9.   Elke lidstaat treft de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat ten aanzien van getuigen en deskundigen die overeenkomstig dit artikel op zijn grondgebied worden gehoord en die weigeren een verklaring af te leggen terwijl zij daartoe verplicht zijn of die niet naar waarheid antwoorden, zijn nationale wetgeving van toepassing is alsof het een verhoor in een nationale procedure betreft.

10.   Een EOB kan ook worden uitgevaardigd voor verhoor van een verdachte per videoconferentie. De leden 1 tot en met 9 zijn van overeenkomstige toepassing. Behalve op basis van de in artikel 10, lid 1, genoemde weigeringsgronden kan de tenuitvoerlegging van het EOB ook worden geweigerd indien:

| a) | de verdachte zijn instemming niet verleent; |
| --- | --- |

a)

de verdachte zijn instemming niet verleent;

| b) | de tenuitvoerlegging van een dergelijke maatregel strijdig zou zijn met het recht van de tenuitvoerleggingsstaat. |
| --- | --- |

b)

de tenuitvoerlegging van een dergelijke maatregel strijdig zou zijn met het recht van de tenuitvoerleggingsstaat.

Artikel 22

Hoorzitting per telefoonconferentie

1.   Indien een persoon die zich op het grondgebied van een lidstaat bevindt, door een gerechtelijke autoriteit van een andere lidstaat als getuige of deskundige moet worden gehoord, kan laatstgenoemde lidstaat een EOB uitvaardigen om het verhoor overeenkomstig het bepaalde in de leden 2 tot en met 4, per telefoonconferentie af te nemen.

2.   Behalve op basis van de in artikel 10, lid 1, genoemde weigeringsgronden kan de tenuitvoerlegging van het EOB ook worden geweigerd indien:

| a) | het gebruik van telefoonconferentie strijdig is met de fundamentele rechtsbeginselen van de tenuitvoerleggingsstaat; |
| --- | --- |

a)

het gebruik van telefoonconferentie strijdig is met de fundamentele rechtsbeginselen van de tenuitvoerleggingsstaat;

| b) | de getuige of deskundige er niet mee instemt dat het verhoor volgens die methode plaatsvindt. |
| --- | --- |

b)

de getuige of deskundige er niet mee instemt dat het verhoor volgens die methode plaatsvindt.

3.   Het EOB dat met het oog op een hoorzitting per teleconferentie is uitgevaardigd, bevat de naam van de gerechtelijke autoriteit en die van de personen die het verhoor zullen afnemen en een vermelding dat de getuige of deskundige bereid is deel te nemen aan een verhoor per telefoonconferentie.

4.   De praktische regelingen betreffende het verhoor worden overeengekomen tussen de uitvaardigende autoriteit en de tenuitvoerleggende autoriteit. Bij dergelijke regelingen verbindt de tenuitvoerleggende autoriteit zich ertoe:

| a) | de betrokken getuige of deskundige in kennis te stellen van plaats en tijdstip van het verhoor; |
| --- | --- |

a)

de betrokken getuige of deskundige in kennis te stellen van plaats en tijdstip van het verhoor;

| b) | te zorgen voor de identificatie van de getuige of deskundige; |
| --- | --- |

b)

te zorgen voor de identificatie van de getuige of deskundige;

| c) | na te gaan of de getuige of deskundige instemt met telefonisch verhoor. |
| --- | --- |

c)

na te gaan of de getuige of deskundige instemt met telefonisch verhoor.

De tenuitvoerleggingsstaat kan zijn instemming geheel of gedeeltelijk afhankelijk stellen van de nakoming van de betreffende bepalingen van artikel 21, leden 6 en 9. Tenzij anders overeengekomen, is het bepaalde in artikel 21, lid 8, van overeenkomstige toepassing.

Artikel 23

Inlichtingen over bankrekeningen

1.   Een EOB kan worden uitgevaardigd om te kunnen vaststellen of een natuurlijke of rechtspersoon tegen wie een strafrechtelijke procedure is ingesteld, een of meer rekeningen van om het even welke aard, bezit of controleert bij een bank op het grondgebied van de tenuitvoerleggingsstaat.

2.   Iedere lidstaat neemt, volgens de in het artikel uiteengezette voorwaarden, de nodige maatregelen om de in lid 1 bedoelde gegevens te kunnen verstrekken.

3.   De in lid 1 bedoelde gegevens kunnen ook, indien deze in het EOB worden gevraagd en voor zover deze binnen een redelijke termijn kunnen worden verstrekt, betrekking hebben op rekeningen waarvoor de persoon tegen wie een procedure lopende is, een volmacht heeft.

4.   De in dit artikel neergelegde verplichting is alleen van toepassing voor zover de gegevens in het bezit zijn van de bank die de rekening onder zich heeft.

5.   Behalve op basis van de in artikel 10, lid 1, genoemde weigeringsgronden kan de tenuitvoerlegging van het EOB ook worden geweigerd indien het strafbaar feit:

| a) | niet een strafbaar feit is dat strafbaar is gesteld met een vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel met een maximum van ten minste vier jaar in de uitvaardigingsstaat en ten minste twee jaar in de tenuitvoerleggingsstaat; |
| --- | --- |

a)

niet een strafbaar feit is dat strafbaar is gesteld met een vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel met een maximum van ten minste vier jaar in de uitvaardigingsstaat en ten minste twee jaar in de tenuitvoerleggingsstaat;

| b) | niet een in artikel 4 van het Besluit van de Raad van 6 april 2009 tot oprichting van de Europese politiedienst (Europol) (6) (het Europolbesluit) bedoeld strafbaar feit is; of |
| --- | --- |

b)

niet een in artikel 4 van het Besluit van de Raad van 6 april 2009 tot oprichting van de Europese politiedienst (Europol) (6) (het Europolbesluit) bedoeld strafbaar feit is; of

| c) | voor zover het niet onder het Europolbesluit valt, niet een strafbaar feit is als bedoeld in de Overeenkomst van 1995 aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (7), het bijbehorende protocol van 1996 (8) of het bijbehorende tweede protocol van 1997 (9). |
| --- | --- |

c)

voor zover het niet onder het Europolbesluit valt, niet een strafbaar feit is als bedoeld in de Overeenkomst van 1995 aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (7), het bijbehorende protocol van 1996 (8) of het bijbehorende tweede protocol van 1997 (9).

6.   De uitvaardigende autoriteit deelt in het EOB de redenen mee waarom zij van mening is dat de gevraagde inlichtingen vermoedelijk van wezenlijk belang zijn voor het onderzoek betreffende het strafbaar feit en de gronden waarop zij veronderstelt dat banken in de tenuitvoerleggingsstaat de rekening onder zich hebben en, voor zover hierover gegevens beschikbaar zijn, om welke banken het zou kunnen gaan. Het EOB bevat ook elke beschikbare informatie die de tenuitvoerlegging ervan kan vergemakkelijken.

Artikel 24

Gegevens over banktransacties

1.   Een EOB kan worden uitgevaardigd met het oog op het verkrijgen van de bijzonderheden betreffende gespecificeerde bankrekeningen en betreffende banktransacties die in een bepaald tijdvak zijn verricht via een of meer in het EOB genoemde bankrekeningen, met inbegrip van de bijzonderheden betreffende enige rekening van herkomst of bestemming.

2.   Iedere lidstaat neemt, volgens de in dit artikel uiteengezette voorwaarden, de nodige maatregelen om de in lid 1 bedoelde gegevens te kunnen verstrekken.

3.   De in dit artikel neergelegde verplichting is alleen van toepassing voor zover de gegevens in het bezit zijn van de bank die de rekening onder zich heeft.

4.   De uitvaardigingsstaat deelt in het EOB mee waarom hij van mening is dat de gevraagde inlichtingen relevant zijn voor het onderzoek betreffende het strafbaar feit.

Artikel 25

Toezicht op banktransacties

1.   Een EOB kan worden uitgevaardigd met het oog op het uitoefenen van toezicht, tijdens een bepaald tijdvak, op bankverrichtingen die uitgevoerd worden op een of meer in het EOB genoemde bankrekeningen.

2.   Iedere lidstaat neemt, volgens de in dit artikel uiteengezette voorwaarden, de nodige maatregelen om de in lid 1 bedoelde gegevens te kunnen verstrekken.

3.   De uitvaardigingsstaat zal in het EOB mededelen waarom hij van mening is dat de gevraagde inlichtingen relevant zijn voor het onderzoek betreffende het strafbaar feit.

4.   De praktische regelingen betreffende het toezicht worden overeengekomen tussen de bevoegde autoriteiten van de uitvaardigingsstaat en de tenuitvoerleggende staat.

Artikel 26

Gecontroleerde afleveringen

1.   Er kan een EOB worden uitgevaardigd met het oog op het verrichten van een gecontroleerde aflevering op het grondgebied van de tenuitvoerleggingsstaat.

2.   Het recht om op te treden en operaties die verband houden met de tenuitvoerlegging van een EOB als in lid 1 bedoeld, te leiden en te controleren, berust bij de bevoegde autoriteiten van de tenuitvoerleggingsstaat.

Artikel 27

Onderzoeksmaatregelen waarbij in real time, doorlopend en gedurende een bepaalde tijdspanne bewijsmateriaal wordt verzameld

1.   Wanneer het EOB wordt uitgevaardigd ter uitvoering van een maatregel, inclusief deze bedoeld in de artikelen 25 en 26, waarbij in real time, doorlopend en gedurende een bepaalde tijdspanne bewijsmateriaal wordt verzameld, kan de tenuitvoerlegging ervan, behalve op de in artikel 10, lid 1, genoemde weigeringsgronden, ook worden geweigerd indien de betrokken maatregel in een vergelijkbare nationale zaak niet zou zijn toegestaan.

2.   Artikel 10, lid 2, is van overeenkomstige toepassing op de in lid 1 bedoelde gevallen.

3.   De tenuitvoerleggingsautoriteit kan de tenuitvoerlegging van een EOB als bedoeld in lid 1 afhankelijk maken van een overeenkomst betreffende de verdeling van de kosten.

HOOFDSTUK V

SLOTBEPALINGEN

Artikel 28

Kennisgevingen

1.   Uiterlijk op ... (10) verstrekt elke lidstaat de Commissie de volgende gegevens:

| a) | de autoriteit of de autoriteiten die, overeenkomstig de interne rechtsorde, volgens artikel 2, onder a) en b), bevoegd zijn wanneer deze lidstaat de uitvaardigingsstaat of de tenuitvoerleggingsstaat is; |
| --- | --- |

a)

de autoriteit of de autoriteiten die, overeenkomstig de interne rechtsorde, volgens artikel 2, onder a) en b), bevoegd zijn wanneer deze lidstaat de uitvaardigingsstaat of de tenuitvoerleggingsstaat is;

| b) | de talen waarin het EOB kan worden opgesteld, zoals bepaald in artikel 5, lid 2; |
| --- | --- |

b)

de talen waarin het EOB kan worden opgesteld, zoals bepaald in artikel 5, lid 2;

| c) | de gegevens betreffende de aangewezen centrale autoriteit of autoriteiten indien de lidstaat gebruik wenst te maken van de door artikel 6, lid 2, geboden mogelijkheid. Deze gegevens zijn bindend voor de autoriteiten van de uitvaardigingsstaat; |
| --- | --- |

c)

de gegevens betreffende de aangewezen centrale autoriteit of autoriteiten indien de lidstaat gebruik wenst te maken van de door artikel 6, lid 2, geboden mogelijkheid. Deze gegevens zijn bindend voor de autoriteiten van de uitvaardigingsstaat;

| d) | de vereiste instemming van de betrokkene met de overbrenging ingeval de lidstaat gebruik wenst te maken van de door artikel 20, lid 4, geboden mogelijkheid. |
| --- | --- |

d)

de vereiste instemming van de betrokkene met de overbrenging ingeval de lidstaat gebruik wenst te maken van de door artikel 20, lid 4, geboden mogelijkheid.

2.   De lidstaten delen de Commissie alle wijzigingen van de in lid 1 bedoelde gegevens mee.

3.   De Commissie stelt de op grond van de toepassing van dit artikel ontvangen gegevens beschikbaar voor alle lidstaten en het Europees justitieel netwerk (EJN). Het EJN maakt de gegevens beschikbaar op de website bedoeld in artikel 9 van Besluit 2008/976/JBZ van de Raad van 16 december 2008 betreffende het Europees justitieel netwerk (11).

Artikel 29

Verhouding tot andere overeenkomsten en regelingen

1.   Onverminderd de toepassing ervan tussen de lidstaten en derde landen en de voorlopige toepassing ervan overeenkomstig artikel 30, vervangt deze richtlijn met ingang van ... (10) de overeenkomstige bepalingen van de volgende verdragen die in de betrekkingen tussen de door deze richtlijn gebonden lidstaten van toepassing zijn:

| — | het Europees Verdrag aangaande de wederzijdse rechtshulp in strafzaken van 20 april 1959, alsmede de twee Aanvullende Protocollen van 17 maart 1978 en 8 november 2001 en de overeenkomstig artikel 26 van dat Verdrag gesloten bilaterale overeenkomsten; |
| --- | --- |

—

het Europees Verdrag aangaande de wederzijdse rechtshulp in strafzaken van 20 april 1959, alsmede de twee Aanvullende Protocollen van 17 maart 1978 en 8 november 2001 en de overeenkomstig artikel 26 van dat Verdrag gesloten bilaterale overeenkomsten;

| — | de Overeenkomst van 19 juni 1990 ter uitvoering van het Akkoord van Schengen van 14 juni 1985; |
| --- | --- |

—

de Overeenkomst van 19 juni 1990 ter uitvoering van het Akkoord van Schengen van 14 juni 1985;

| — | de Overeenkomst van 29 mei 2000 betreffende de wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen de lidstaten van de Europese Unie en het bijbehorende Protocol van 16 oktober 2001. |
| --- | --- |

—

de Overeenkomst van 29 mei 2000 betreffende de wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen de lidstaten van de Europese Unie en het bijbehorende Protocol van 16 oktober 2001.

2.   Kaderbesluit 2008/978/JBZ wordt ingetrokken. Deze richtlijn is tussen de lidstaten van toepassing op de bevriezing van bewijselementen, zulks ter vervanging van de overeenkomstige bepalingen van Kaderbesluit 2003/577/JBZ.

3.   De lidstaten mogen de bilaterale of multilaterale overeenkomsten of regelingen die na ... (10) van kracht zijn, blijven toepassen voor zover deze het mogelijk maken verder te gaan dan de doelstellingen van deze richtlijn en ertoe bijdragen de procedures voor het verkrijgen van bewijsmateriaal te vereenvoudigen of verdergaand te vergemakkelijken.

4.   De lidstaten mogen na ... (12) bilaterale of multilaterale overeenkomsten of regelingen sluiten, voor zover deze het mogelijk maken de bepalingen van deze richtlijn verder uit te werken of uit te breiden en ertoe bijdragen de procedures voor het verkrijgen van bewijsmateriaal te vereenvoudigen of verdergaand te vergemakkelijken.

5.   De lidstaten delen Commissie uiterlijk op ... (13) mee welke van de in lid 3 bedoelde overeenkomsten en regelingen zij willen blijven toepassen. De lidstaten geven de Commissie ook kennis van nieuwe overeenkomsten of regelingen in de zin van lid 4, binnen drie maanden na de ondertekening daarvan.

6.   Indien de Commissie van mening is dat een bilaterale of multilaterale overeenkomst of regeling die haar is gemeld niet voldoet aan de voorwaarden van de leden 3 en 4, verzoekt zij de betrokken lidstaten de overeenkomst of regeling in kwestie stop te zetten of te wijzigen of van de sluiting ervan af te zien.

Artikel 30

Overgangsregelingen

1.   Vóór ... (14) ontvangen verzoeken om wederzijdse rechtshulp blijven vallen onder de bestaande instrumenten betreffende wederzijdse rechtshulp in strafzaken. Vóór ... (14) ontvangen beslissingen tot het bevriezen van bewijsmateriaal overeenkomstig Kaderbesluit 2003/577/JBZ vallen ook onder dit laatste.

2.   Artikel 7, lid 1, is van overeenkomstige toepassing op het EOB in het verlengde van een bevriezingsbeslissing overeenkomstig Kaderbesluit 2003/577/JBZ.

Artikel 31

Omzetting

1.   De lidstaten treffen de nodige maatregelen om uiterlijk op ... (14) aan deze richtlijn te voldoen.

2.   Wanneer de lidstaten die maatregelen vaststellen, wordt in de maatregelen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

3.   Uiterlijk op ... (14) delen de lidstaten het secretariaat-generaal van de Raad en de Commissie de tekst mee van de bepalingen waarmee zij hun verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn in hun nationale recht omzetten.

4.   De Commissie dient uiterlijk op ... (15) een verslag in bij het Europees Parlement en de Raad, waarin wordt beoordeeld in hoeverre de lidstaten de nodige maatregelen hebben genomen om aan deze richtlijn te voldoen; indien nodig gaat het verslag vergezeld van wetgevingsvoorstellen.

Artikel 32

Verslag over de toepassing

Uiterlijk vijf jaar na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn overhandigt de Commissie een verslag over de toepassing van deze richtlijn dat op zowel kwalitatieve als kwantitatieve informatie is gebaseerd, aan het Europees Parlement en de Raad. Dit verslag gaat indien nodig vergezeld van voorstellen tot wijziging van deze richtlijn.

Artikel 33

Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 34

Adressaten

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten overeenkomstig de Verdragen.

Gedaan te ...

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

...

Voor de Raad

De voorzitter

...

---

(1)  PB L 196 van 2.8.2003, blz. 45.

1

(2)  PB L 350 van 30.12.2008, blz. 72.

2

(3)  PB L 239 van 22.9.2000, blz. 19.

3

(4)  PB C 197 van 12.7.2000, blz. 3.

4

(5)  PB L 162 van 20.6.2002, blz. 1.

5

(6)  PB L 121 van 15.5.2009, blz. 37.

6

(7)  PB C 316 van 27.11.1995, blz. 49.

7

(8)  PB C 313 van 23.10.1996, blz. 2.

8

(9)  PB C 221 van 19.7.1997, blz. 12.

9

(10)  Gelieve de datum twee jaar vanaf de inwerkingtreding van deze richtlijn te willen inlassen.

10

(11)  PB L 348 van 24.12.2008, blz. 130.

11

(12)  Gelieve de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn te willen inlassen.

12

(13)  Gelieve de datum drie maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn te willen inlassen.

13

(14)  Gelieve de datum twee jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn te willen inlassen.

14

(15)  Gelieve de datum drie jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn te willen inlassen.

15

---

BIJLAGE A

EUROPEES ONDERZOEKSBEVEL (EOB)

Dit EOB is uitgevaardigd door een bevoegde gerechtelijke autoriteit. Hierbij verzoek ik om tenuitvoerlegging van de volgende onderzoeksmaatregel(en) en om toezending van het bewijsmateriaal dat als resultaat van de tenuitvoerlegging van het EOB is verkregen.

Image

Image

Image

Image

---

BIJLAGE B

BERICHT VAN ONTVANGST VAN EEN EOB

Dit formulier moet worden ingevuld door de autoriteit van de tenuitvoerleggingsstaat die het hieronder bedoelde EOB heeft ontvangen.

Image

Image

---