# Dziennik Urzędowy L 141/2020

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 141 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 635 maja 2020 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 141

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 635 maja 2020

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/611 z dnia 30 kwietnia 2020 r. nakładające ponownie ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji | 1 |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Komisji (UE) 2020/612 z dnia 4 maja 2020 r. zmieniająca dyrektywę 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie praw jazdy (
  1
  ) | 9 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Komisji (UE) 2020/613 z dnia 7 lutego 2020 r. w sprawie środka SA.17653 – C36/2007 (ex NN 25/2007) wdrożonego przez Niemcy na rzecz Deutsche Post AG
  (notyfikowana jako dokument nr C(2020) 593)

   (
  1
  ) | 12 |
| | * | Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2020/614 z dnia 30 kwietnia 2020 r. zmieniająca decyzję (UE) 2019/1311 w sprawie trzeciej serii ukierunkowanych dłuższych operacji refinansujących (EBC/2020/25) | 28 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/611 z dnia 30 kwietnia 2020 r. nakładające ponownie ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji

1

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Komisji (UE) 2020/612 z dnia 4 maja 2020 r. zmieniająca dyrektywę 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie praw jazdy (
  1
  )

1

9

DECYZJE

*

Decyzja Komisji (UE) 2020/613 z dnia 7 lutego 2020 r. w sprawie środka SA.17653 – C36/2007 (ex NN 25/2007) wdrożonego przez Niemcy na rzecz Deutsche Post AG
  (notyfikowana jako dokument nr C(2020) 593)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2020) 593)

1

12

*

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2020/614 z dnia 30 kwietnia 2020 r. zmieniająca decyzję (UE) 2019/1311 w sprawie trzeciej serii ukierunkowanych dłuższych operacji refinansujących (EBC/2020/25)

28

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (UE) 2020/171 z dnia 6 lutego 2020 r. zmieniającego załącznik XIV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) ( Dz.U. L 35 z 7.2.2020 ) | 37 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (UE) 2020/171 z dnia 6 lutego 2020 r. zmieniającego załącznik XIV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) ( Dz.U. L 35 z 7.2.2020 )

( Dz.U. L 35 z 7.2.2020 )

37

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 5.5.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 141/1 |
| --- | --- | --- | --- |

5.5.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 141/1

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/611

z dnia 30 kwietnia 2020 r.

nakładające ponownie ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”),

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej („rozporządzenie podstawowe”) (1), w szczególności jego art. 13 i art. 14 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

PROCEDURA

| (1) | Rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL” lub „Chiny”). Środki te będą dalej zwane „środkami pierwotnymi”, a dochodzenie, które doprowadziło do wprowadzenia tych środków, będzie dalej zwane „pierwotnym dochodzeniem”. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL” lub „Chiny”). Środki te będą dalej zwane „środkami pierwotnymi”, a dochodzenie, które doprowadziło do wprowadzenia tych środków, będzie dalej zwane „pierwotnym dochodzeniem”.

2

| (2) | Po nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego Komisja otrzymała dowody na to, że środki te były obchodzone poprzez wysyłkę z przeładunkiem w Malezji. |
| --- | --- |

(2)

Po nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego Komisja otrzymała dowody na to, że środki te były obchodzone poprzez wysyłkę z przeładunkiem w Malezji.

| (3) | Z tego powodu w dniu 28 listopada 2010 r. Komisja, rozporządzeniem (UE) nr 966/2010 (3), wszczęła dochodzenie dotyczące możliwego obchodzenia środków antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 („dochodzenie w sprawie obejścia środków”). |
| --- | --- |

(3)

Z tego powodu w dniu 28 listopada 2010 r. Komisja, rozporządzeniem (UE) nr 966/2010 (3), wszczęła dochodzenie dotyczące możliwego obchodzenia środków antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 („dochodzenie w sprawie obejścia środków”).

3

| (4) | W dniu 26 lipca 2011 r. rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 723/2011 („rozporządzenie w sprawie obejścia środków”) (4) Rada rozszerzyła cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 na niektóre elementy złączne z żeliwa lub stali wysyłane z Malezji, zgłoszone lub niezgłoszone jako pochodzące z Malezji. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 26 lipca 2011 r. rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 723/2011 („rozporządzenie w sprawie obejścia środków”) (4) Rada rozszerzyła cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 na niektóre elementy złączne z żeliwa lub stali wysyłane z Malezji, zgłoszone lub niezgłoszone jako pochodzące z Malezji.

4

| (5) | W dniu 27 lutego 2016 r. rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/278 (5) Komisja uchyliła ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 i rozszerzone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 723/2011. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 27 lutego 2016 r. rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/278 (5) Komisja uchyliła ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 i rozszerzone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 723/2011.

5

| (6) | Wyrokiem w sprawie C-644/17 Eurobolt z dnia 3 lipca 2019 r. (6) Trybunał Sprawiedliwości unieważnił rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 723/2011 w zakresie, w jakim zostało ono przyjęte z naruszeniem procedury konsultacji zawartej w art. 15 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (7). |
| --- | --- |

(6)

Wyrokiem w sprawie C-644/17 Eurobolt z dnia 3 lipca 2019 r. (6) Trybunał Sprawiedliwości unieważnił rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 723/2011 w zakresie, w jakim zostało ono przyjęte z naruszeniem procedury konsultacji zawartej w art. 15 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (7).

6

7

2.   WYKONANIE WYROKU TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI W SPRAWIE C-644/17 EUROBOLT

WYKONANIE WYROKU TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI W SPRAWIE C-644/17 EUROBOLT

| (7) | Trybunał Sprawiedliwości orzekł, iż wymóg przekazania wszystkich istotnych informacji Komitetowi Doradczemu nie później niż na dziesięć dni roboczych przed jego posiedzeniem, ustanowiony w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, należy do istotnych wymogów proceduralnych prawidłowości postępowania, których naruszenie skutkuje nieważnością danego aktu (8). Zdaniem Trybunału przepis ten został naruszony w zakresie, w jakim uwagi przedstawione przez Eurobolt, niderlandzkiego importera elementów złącznych z Malezji, nie zostały przekazane państwom członkowskim nie później niż na dziesięć dni roboczych przed posiedzeniem Komitetu Doradczego. |
| --- | --- |

(7)

Trybunał Sprawiedliwości orzekł, iż wymóg przekazania wszystkich istotnych informacji Komitetowi Doradczemu nie później niż na dziesięć dni roboczych przed jego posiedzeniem, ustanowiony w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, należy do istotnych wymogów proceduralnych prawidłowości postępowania, których naruszenie skutkuje nieważnością danego aktu (8). Zdaniem Trybunału przepis ten został naruszony w zakresie, w jakim uwagi przedstawione przez Eurobolt, niderlandzkiego importera elementów złącznych z Malezji, nie zostały przekazane państwom członkowskim nie później niż na dziesięć dni roboczych przed posiedzeniem Komitetu Doradczego.

8

| (8) | Zgodnie z art. 266 TFUE instytucje Unii muszą podjąć działania niezbędne do wykonania wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W dniu 27 sierpnia 2019 r. Komisja wznowiła zatem dochodzenie w sprawie obejścia środków w celu skorygowania stwierdzonej przez Trybunał Sprawiedliwości niezgodności z prawem (9). |
| --- | --- |

(8)

Zgodnie z art. 266 TFUE instytucje Unii muszą podjąć działania niezbędne do wykonania wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W dniu 27 sierpnia 2019 r. Komisja wznowiła zatem dochodzenie w sprawie obejścia środków w celu skorygowania stwierdzonej przez Trybunał Sprawiedliwości niezgodności z prawem (9).

9

| (9) | Wznowienie dochodzenia w sprawie obejścia środków było ograniczone w swoim zakresie do wykonania wyroku Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-644/17 Eurobolt, mianowicie do zapewnienia, że spełnione zostały wszystkie wymogi proceduralne wynikające z procedury komitetu doradczego, o której mowa w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (10). Procedura ta została w międzyczasie zastąpiona przez procedurę komitetu sprawdzającego, uwzględnioną w art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (11). |
| --- | --- |

(9)

Wznowienie dochodzenia w sprawie obejścia środków było ograniczone w swoim zakresie do wykonania wyroku Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-644/17 Eurobolt, mianowicie do zapewnienia, że spełnione zostały wszystkie wymogi proceduralne wynikające z procedury komitetu doradczego, o której mowa w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (10). Procedura ta została w międzyczasie zastąpiona przez procedurę komitetu sprawdzającego, uwzględnioną w art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (11).

10

11

| (10) | W tym względzie należy podkreślić, że akty prawne Unii Europejskiej mają być przyjmowane zgodnie z przepisami proceduralnymi obowiązującymi w momencie ich przyjmowania. Art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 w brzmieniu, w jakim obowiązywał w czasie przedmiotowego dochodzenia, został uchylony. W związku z tym takie postępowanie, jak obecne wznowienie dochodzenia w sprawie obejścia środków na podstawie art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, może, z chwilą uchylenia art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 w brzmieniu, jakie miało zastosowanie w czasie przyjęcia rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 723/2011, zostać przeprowadzone jedynie w oparciu o procedurę komitetową mającą obecnie zastosowanie do wprowadzenia środków przeciwdziałających obejściu ceł (12). Zgodnie z art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, zmienionego i ujednoliconego rozporządzeniem (UE) 2016/1036, procedurą mającą zastosowanie do celów niniejszego wznowienia jest procedura, o której mowa w art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. |
| --- | --- |

(10)

W tym względzie należy podkreślić, że akty prawne Unii Europejskiej mają być przyjmowane zgodnie z przepisami proceduralnymi obowiązującymi w momencie ich przyjmowania. Art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 w brzmieniu, w jakim obowiązywał w czasie przedmiotowego dochodzenia, został uchylony. W związku z tym takie postępowanie, jak obecne wznowienie dochodzenia w sprawie obejścia środków na podstawie art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, może, z chwilą uchylenia art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 w brzmieniu, jakie miało zastosowanie w czasie przyjęcia rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 723/2011, zostać przeprowadzone jedynie w oparciu o procedurę komitetową mającą obecnie zastosowanie do wprowadzenia środków przeciwdziałających obejściu ceł (12). Zgodnie z art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, zmienionego i ujednoliconego rozporządzeniem (UE) 2016/1036, procedurą mającą zastosowanie do celów niniejszego wznowienia jest procedura, o której mowa w art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

12

3.   OCENA ARGUMENTÓW

OCENA ARGUMENTÓW

3.1.   Argumenty przedstawione w ramach dochodzenia w sprawie obejścia środków

Argumenty przedstawione w ramach dochodzenia w sprawie obejścia środków

| (11) | W swoim piśmie z dnia 13 czerwca 2011 r. Eurobolt zakwestionował zgodność z prawem dokonanej przez Komisję wykładni art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 z dwóch powodów. Po pierwsze, przedsiębiorstwo to twierdziło, że rozszerzone środki nie powinny mieć zastosowania do produktu objętego postępowaniem, jeżeli produkt ten pochodził w rzeczywistości z Malezji. Po drugie, Eurobolt zakwestionował uprawnienia Komisji do domniemania szkody, w ramach podjętego z urzędu dochodzenia w sprawie obejścia środków, na podstawie danych z pierwotnego dochodzenia bez przedstawienia dowodów na istnienie szkody. |
| --- | --- |

(11)

W swoim piśmie z dnia 13 czerwca 2011 r. Eurobolt zakwestionował zgodność z prawem dokonanej przez Komisję wykładni art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 z dwóch powodów. Po pierwsze, przedsiębiorstwo to twierdziło, że rozszerzone środki nie powinny mieć zastosowania do produktu objętego postępowaniem, jeżeli produkt ten pochodził w rzeczywistości z Malezji. Po drugie, Eurobolt zakwestionował uprawnienia Komisji do domniemania szkody, w ramach podjętego z urzędu dochodzenia w sprawie obejścia środków, na podstawie danych z pierwotnego dochodzenia bez przedstawienia dowodów na istnienie szkody.

| (12) | Komisja zauważyła, że żaden z argumentów nie dotyczył wykonania wyroku. Uwagi przedsiębiorstwa Eurobolt odnosiły się zatem do kwestii nieobjętych zakresem tego wykonania. W każdym razie argumenty te mogą również zostać odrzucone po ich rozpatrzeniu co do istoty. |
| --- | --- |

(12)

Komisja zauważyła, że żaden z argumentów nie dotyczył wykonania wyroku. Uwagi przedsiębiorstwa Eurobolt odnosiły się zatem do kwestii nieobjętych zakresem tego wykonania. W każdym razie argumenty te mogą również zostać odrzucone po ich rozpatrzeniu co do istoty.

| (13) | W odniesieniu do pierwszego argumentu przedsiębiorstwa Eurobolt i jak zauważono w motywie 46 rozporządzenia w sprawie obejścia środków, art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego zezwala na rozszerzenie środków na przywóz produktu podobnego z „państw trzecich”. Art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego dopuszcza wyjątki w odniesieniu do rzeczywistych producentów z tego państwa trzeciego. Ponieważ dochodzenie w sprawie obejścia środków wykazało, że stosowane praktyki obchodzenia środków są zgodne z ustaleniami dochodzeń przeprowadzonych przez OLAF i władze Malezji, w art. 1 rozporządzenia w sprawie obejścia środków rozszerzono środki antydumpingowe na przywóz wysyłany z Malezji. Każde przedsiębiorstwo, które wykazało, że jest rzeczywistym malezyjskim producentem, uzyskało jednak zwolnienie z rozszerzonych środków. Ponadto możliwe było składanie wniosków o przyszłe zwolnienia na podstawie art. 2 rozporządzenia w sprawie obejścia środków. W związku z tym, ponieważ potwierdzono przeładunek produktów pochodzących z Chin w Malezji (zob. motywy 34 i 45 rozporządzenia w sprawie obejścia środków), a wywóz od rzeczywistych producentów z Malezji był wyłączony z zakresu rozszerzenia środków, pierwszy argument przedsiębiorstwa Eurobolt został odrzucony. |
| --- | --- |

(13)

W odniesieniu do pierwszego argumentu przedsiębiorstwa Eurobolt i jak zauważono w motywie 46 rozporządzenia w sprawie obejścia środków, art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego zezwala na rozszerzenie środków na przywóz produktu podobnego z „państw trzecich”. Art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego dopuszcza wyjątki w odniesieniu do rzeczywistych producentów z tego państwa trzeciego. Ponieważ dochodzenie w sprawie obejścia środków wykazało, że stosowane praktyki obchodzenia środków są zgodne z ustaleniami dochodzeń przeprowadzonych przez OLAF i władze Malezji, w art. 1 rozporządzenia w sprawie obejścia środków rozszerzono środki antydumpingowe na przywóz wysyłany z Malezji. Każde przedsiębiorstwo, które wykazało, że jest rzeczywistym malezyjskim producentem, uzyskało jednak zwolnienie z rozszerzonych środków. Ponadto możliwe było składanie wniosków o przyszłe zwolnienia na podstawie art. 2 rozporządzenia w sprawie obejścia środków. W związku z tym, ponieważ potwierdzono przeładunek produktów pochodzących z Chin w Malezji (zob. motywy 34 i 45 rozporządzenia w sprawie obejścia środków), a wywóz od rzeczywistych producentów z Malezji był wyłączony z zakresu rozszerzenia środków, pierwszy argument przedsiębiorstwa Eurobolt został odrzucony.

| (14) | W odniesieniu do drugiego argumentu przedsiębiorstwa Eurobolt należy zauważyć, że zgodnie z wymogiem określonym w art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego muszą istnieć „dowody szkody lub osłabienia skutków naprawczych cła w odniesieniu do cen lub ilości podobnych produktów [...]”. (wyróżnienie dodano). Te dwa wymogi są rozłączne. W motywach 37 i 38 rozporządzenia w sprawie obejścia środków wykazano, że skutki naprawcze cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem pierwotnym zostały osłabione przez obejście środków, zarówno pod względem ceny, jak i ilości. Wymogi prawne określone w art. 13 rozporządzenia podstawowego zostały zatem spełnione. W związku z tym nie było potrzeby ani obowiązku prawnego dokonania ponownej oceny lub ponownego wykorzystania danych dotyczących szkody i przedstawionych w ramach dochodzenia pierwotnego w odniesieniu do przywozu z Chin. Również ten argument został zatem odrzucony. |
| --- | --- |

(14)

W odniesieniu do drugiego argumentu przedsiębiorstwa Eurobolt należy zauważyć, że zgodnie z wymogiem określonym w art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego muszą istnieć „dowody szkody lub osłabienia skutków naprawczych cła w odniesieniu do cen lub ilości podobnych produktów [...]”. (wyróżnienie dodano). Te dwa wymogi są rozłączne. W motywach 37 i 38 rozporządzenia w sprawie obejścia środków wykazano, że skutki naprawcze cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem pierwotnym zostały osłabione przez obejście środków, zarówno pod względem ceny, jak i ilości. Wymogi prawne określone w art. 13 rozporządzenia podstawowego zostały zatem spełnione. W związku z tym nie było potrzeby ani obowiązku prawnego dokonania ponownej oceny lub ponownego wykorzystania danych dotyczących szkody i przedstawionych w ramach dochodzenia pierwotnego w odniesieniu do przywozu z Chin. Również ten argument został zatem odrzucony.

lub

| (15) | W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że pismo przedsiębiorstwa Eurobolt z dnia 13 czerwca 2011 r. zostało należycie rozpatrzone, a do argumentów tego przedsiębiorstwa odniesiono się w rozporządzeniu w sprawie obejścia środków, w szczególności w jego sekcji 2.8 i 4. Ponadto należy zauważyć w tym względzie, że Eurobolt nie kwestionował ani dowodu na przeładunek produktów pochodzących z Chin w Malezji, ani ustalenia, że przedsiębiorstwa, od których Eurobolt pozyskiwał produkt objęty postępowaniem, przekazały Komisji wprowadzające w błąd informacje i nie były w stanie wykazać, że są rzeczywistymi producentami malezyjskimi. |
| --- | --- |

(15)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że pismo przedsiębiorstwa Eurobolt z dnia 13 czerwca 2011 r. zostało należycie rozpatrzone, a do argumentów tego przedsiębiorstwa odniesiono się w rozporządzeniu w sprawie obejścia środków, w szczególności w jego sekcji 2.8 i 4. Ponadto należy zauważyć w tym względzie, że Eurobolt nie kwestionował ani dowodu na przeładunek produktów pochodzących z Chin w Malezji, ani ustalenia, że przedsiębiorstwa, od których Eurobolt pozyskiwał produkt objęty postępowaniem, przekazały Komisji wprowadzające w błąd informacje i nie były w stanie wykazać, że są rzeczywistymi producentami malezyjskimi.

3.2.   Ocena argumentów przedstawionych po wznowieniu dochodzenia

Ocena argumentów przedstawionych po wznowieniu dochodzenia

| (16) | W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/1374 dotyczącym wznowienia dochodzenia w sprawie obejścia środków zainteresowane strony wezwano do przedstawienia uwag dotyczących wznowienia dochodzenia w sprawie obejścia środków. Dwie strony przedstawiły swoje uwagi. |
| --- | --- |

(16)

W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/1374 dotyczącym wznowienia dochodzenia w sprawie obejścia środków zainteresowane strony wezwano do przedstawienia uwag dotyczących wznowienia dochodzenia w sprawie obejścia środków. Dwie strony przedstawiły swoje uwagi.

| (17) | Eurobolt stwierdził, że naruszeniu art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 stwierdzonemu przez Trybunał Sprawiedliwości nie można zaradzić ex post, ponieważ jest ono naruszeniem istotnych wymogów proceduralnych i tym samym powoduje wadliwość całego pierwotnego dochodzenia w sprawie obejścia środków. |
| --- | --- |

(17)

Eurobolt stwierdził, że naruszeniu art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 stwierdzonemu przez Trybunał Sprawiedliwości nie można zaradzić ex post, ponieważ jest ono naruszeniem istotnych wymogów proceduralnych i tym samym powoduje wadliwość całego pierwotnego dochodzenia w sprawie obejścia środków.

ex post

| (18) | Twierdzenie to jest bezpodstawne z następujących względów. Naruszenie art. 15 ust. 2 nie powoduje wadliwości całego postępowania, ponieważ niezgodność z prawem stwierdzona przez Trybunał nie dotyczyła istotnych ustaleń w kwestii obchodzenia środków. W związku z tym naruszeniu temu można zaradzić poprzez wznowienie dochodzenia w sprawie obejścia środków od etapu, na którym wystąpiła niezgodność z prawem. Wiązało się to z przekazaniem pierwotnych uwag przedsiębiorstwa Eurobolt komitetowi, wraz z projektem aktu wykonawczego, zgodnie z obowiązującą obecnie procedurą nakładania środków przeciwdziałających obejściu. Jest to procedura, o której mowa w motywie 10 powyżej. Obowiązujący, prawnie ustalony termin, w którym odpowiednie informacje muszą dotrzeć do komitetu, wymaga ich przedłożenia nie później niż 14 dni przed posiedzeniem tego komitetu. Umożliwia to komitetowi, który składa się z przedstawicieli państw członkowskich, zapoznanie się ze wszystkimi istotnymi informacjami, tak aby państwa członkowskie mogły sformułować swoje stanowisko w sprawie projektu aktu wykonawczego. Jak orzekł ostatnio Trybunał Sprawiedliwości, nie można uznać, iż podjęcie postępowania administracyjnego oraz ponowne nałożenie ceł antydumpingowych na przywóz dokonany w okresie stosowania rozporządzenia, którego nieważność stwierdzono, jest sprzeczne z zasadą niedziałania prawa wstecz (13). |
| --- | --- |

(18)

Twierdzenie to jest bezpodstawne z następujących względów. Naruszenie art. 15 ust. 2 nie powoduje wadliwości całego postępowania, ponieważ niezgodność z prawem stwierdzona przez Trybunał nie dotyczyła istotnych ustaleń w kwestii obchodzenia środków. W związku z tym naruszeniu temu można zaradzić poprzez wznowienie dochodzenia w sprawie obejścia środków od etapu, na którym wystąpiła niezgodność z prawem. Wiązało się to z przekazaniem pierwotnych uwag przedsiębiorstwa Eurobolt komitetowi, wraz z projektem aktu wykonawczego, zgodnie z obowiązującą obecnie procedurą nakładania środków przeciwdziałających obejściu. Jest to procedura, o której mowa w motywie 10 powyżej. Obowiązujący, prawnie ustalony termin, w którym odpowiednie informacje muszą dotrzeć do komitetu, wymaga ich przedłożenia nie później niż 14 dni przed posiedzeniem tego komitetu. Umożliwia to komitetowi, który składa się z przedstawicieli państw członkowskich, zapoznanie się ze wszystkimi istotnymi informacjami, tak aby państwa członkowskie mogły sformułować swoje stanowisko w sprawie projektu aktu wykonawczego. Jak orzekł ostatnio Trybunał Sprawiedliwości, nie można uznać, iż podjęcie postępowania administracyjnego oraz ponowne nałożenie ceł antydumpingowych na przywóz dokonany w okresie stosowania rozporządzenia, którego nieważność stwierdzono, jest sprzeczne z zasadą niedziałania prawa wstecz (13).

13

| (19) | Jeżeli wyrok Trybunału Sprawiedliwości unieważnia rozporządzenie antydumpingowe, instytucja wykonująca ten wyrok (w tym przypadku Komisja) ma możliwość wznowienia postępowania stanowiącego podstawę takiego rozporządzenia (14). Ponadto, o ile stwierdzona nieprawidłowość nie spowodowała nieważności całego postępowania, odnośna instytucja może, aby przyjąć akt mający na celu zastąpienie unieważnionego aktu, wznowić postępowanie na etapie, na którym wystąpiła ta nieprawidłowość (15). |
| --- | --- |

(19)

Jeżeli wyrok Trybunału Sprawiedliwości unieważnia rozporządzenie antydumpingowe, instytucja wykonująca ten wyrok (w tym przypadku Komisja) ma możliwość wznowienia postępowania stanowiącego podstawę takiego rozporządzenia (14). Ponadto, o ile stwierdzona nieprawidłowość nie spowodowała nieważności całego postępowania, odnośna instytucja może, aby przyjąć akt mający na celu zastąpienie unieważnionego aktu, wznowić postępowanie na etapie, na którym wystąpiła ta nieprawidłowość (15).

14

15

| (20) | Eurobolt stwierdził również, że niewłaściwe byłoby ponowne nałożenie przez Komisję środków przeciwdziałających obejściu ceł, gdyż środki te wygasły i zostały uchylone. |
| --- | --- |

(20)

Eurobolt stwierdził również, że niewłaściwe byłoby ponowne nałożenie przez Komisję środków przeciwdziałających obejściu ceł, gdyż środki te wygasły i zostały uchylone.

| (21) | W tym względzie należy zauważyć, że poprzez usunięcie nieprawidłowości proceduralnej i potwierdzenie ustaleń dochodzenia, które nie zostały zakwestionowane w przedmiotowym wyroku, Komisja wywiązuje się z obowiązku nałożenia środków na przywóz produktu objętego postępowaniem, który to przywóz miał miejsce w okresie obowiązywania tych środków, tj. od dnia 27 lipca 2011 r. do dnia 27 lutego 2016 r. Komisja odrzuciła zatem argument przedsiębiorstwa Eurobolt. |
| --- | --- |

(21)

W tym względzie należy zauważyć, że poprzez usunięcie nieprawidłowości proceduralnej i potwierdzenie ustaleń dochodzenia, które nie zostały zakwestionowane w przedmiotowym wyroku, Komisja wywiązuje się z obowiązku nałożenia środków na przywóz produktu objętego postępowaniem, który to przywóz miał miejsce w okresie obowiązywania tych środków, tj. od dnia 27 lipca 2011 r. do dnia 27 lutego 2016 r. Komisja odrzuciła zatem argument przedsiębiorstwa Eurobolt.

| (22) | Inna strona, Europejskie Stowarzyszenie Dystrybutorów Elementów Złącznych (European Fastener Distributor Association, EFDA), stwierdziła, że „wciąż nie traktuje się poważnie istotnych i dokładnie przeanalizowanych uwag europejskich dystrybutorów elementów złącznych oraz właściwych organów ich reprezentujących”. Ponadto strona ta podnosiła, że w przypadku gdy importer może wykazać, iż dochował należytej staranności i podjął wszelkie racjonalne i odpowiednie działania, by zapewnić, że przywożony produkt został wytworzony zgodnie z prawem w Malezji, nie powinien być on odpowiedzialny za uiszczenie cła antydumpingowego, a wszelkie zapłacone cło tego rodzaju powinno zostać zwrócone. |
| --- | --- |

(22)

Inna strona, Europejskie Stowarzyszenie Dystrybutorów Elementów Złącznych (European Fastener Distributor Association, EFDA), stwierdziła, że „wciąż nie traktuje się poważnie istotnych i dokładnie przeanalizowanych uwag europejskich dystrybutorów elementów złącznych oraz właściwych organów ich reprezentujących”. Ponadto strona ta podnosiła, że w przypadku gdy importer może wykazać, iż dochował należytej staranności i podjął wszelkie racjonalne i odpowiednie działania, by zapewnić, że przywożony produkt został wytworzony zgodnie z prawem w Malezji, nie powinien być on odpowiedzialny za uiszczenie cła antydumpingowego, a wszelkie zapłacone cło tego rodzaju powinno zostać zwrócone.

| (23) | Komisja odrzuciła pierwszy argument EFDA, ponieważ stowarzyszenie nie wykazało żadnego konkretnego naruszenia zasad postępowania w ramach wznowienia dochodzenia i nie przedstawiło żadnych dowodów w tym zakresie. |
| --- | --- |

(23)

Komisja odrzuciła pierwszy argument EFDA, ponieważ stowarzyszenie nie wykazało żadnego konkretnego naruszenia zasad postępowania w ramach wznowienia dochodzenia i nie przedstawiło żadnych dowodów w tym zakresie.

| (24) | W odniesieniu do drugiego argumentu EFDA art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego stanowi, że w przypadku gdy praktyka, proces lub prace skutkujące obejściem mają miejsce poza Unią, zwolnienie może zostać przyznane producentom danego produktu, co do których stwierdzono, iż nie biorą udziału w praktyce obejścia środków. Nie ma zatem możliwości zwolnienia z uwagi na dochowanie należytej staranności przez importera w przypadku, gdy do obejścia środków dochodzi poza UE (jak ma to miejsce w niniejszej sprawie). To raczej eksporter musi udowodnić, że jest w rzeczywistości producentem z Malezji i zwrócić się z wnioskiem o zwolnienie. Jak wspomniano w sekcji 4 rozporządzenia w sprawie obejścia środków, kilku malezyjskich eksporterów złożyło wnioski o zwolnienia. Wnioski te zostały rozpatrzone i Komisja przyznała wspomniane zwolnienia łącznie dziewięciu przedsiębiorstwom. W związku z powyższym Komisja odrzuciła drugi argument EFDA. |
| --- | --- |

(24)

W odniesieniu do drugiego argumentu EFDA art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego stanowi, że w przypadku gdy praktyka, proces lub prace skutkujące obejściem mają miejsce poza Unią, zwolnienie może zostać przyznane producentom danego produktu, co do których stwierdzono, iż nie biorą udziału w praktyce obejścia środków. Nie ma zatem możliwości zwolnienia z uwagi na dochowanie należytej staranności przez importera w przypadku, gdy do obejścia środków dochodzi poza UE (jak ma to miejsce w niniejszej sprawie). To raczej eksporter musi udowodnić, że jest w rzeczywistości producentem z Malezji i zwrócić się z wnioskiem o zwolnienie. Jak wspomniano w sekcji 4 rozporządzenia w sprawie obejścia środków, kilku malezyjskich eksporterów złożyło wnioski o zwolnienia. Wnioski te zostały rozpatrzone i Komisja przyznała wspomniane zwolnienia łącznie dziewięciu przedsiębiorstwom. W związku z powyższym Komisja odrzuciła drugi argument EFDA.

| (25) | Po uwzględnieniu i analizie przedstawionych uwag Komisja stwierdziła, że środki pierwotne powinny zostać ponownie nałożone na przywóz produktu objętego postępowaniem wysyłanego z Malezji, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Malezji. |
| --- | --- |

(25)

Po uwzględnieniu i analizie przedstawionych uwag Komisja stwierdziła, że środki pierwotne powinny zostać ponownie nałożone na przywóz produktu objętego postępowaniem wysyłanego z Malezji, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Malezji.

4.   UJAWNIENIE USTALEŃ

UJAWNIENIE USTALEŃ

| (26) | Wszystkie strony, które zgłosiły się w momencie wznowienia dochodzenia w sprawie obejścia środków, zostały poinformowane o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano ponownie nałożyć cło antydumpingowe. Wyznaczono również termin, w którym strony miały możliwość przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji. Eurobolt i EFDA przedstawiły swoje uwagi. |
| --- | --- |

(26)

Wszystkie strony, które zgłosiły się w momencie wznowienia dochodzenia w sprawie obejścia środków, zostały poinformowane o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano ponownie nałożyć cło antydumpingowe. Wyznaczono również termin, w którym strony miały możliwość przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji. Eurobolt i EFDA przedstawiły swoje uwagi.

| (27) | Po pierwsze, przedsiębiorstwo Eurobolt utrzymywało, że naruszenie istotnych wymogów proceduralnych powoduje wadliwość całego postępowania, a zatem naruszeniu temu nie można zaradzić ex post. Po drugie, Eurobolt podtrzymał stwierdzenie, że ponowne nałożenie środków, których podstawę prawną stanowi akt uznany przez WTO za niezgodny z prawem, narusza zasadę praworządności i zasadę dobrej administracji. Po trzecie, przedsiębiorstwo Eurobolt twierdziło, że rezultatem wniosku Komisji dotyczącego przywrócenia środków jest brak skutecznej ochrony sądowej, ponieważ oznacza to, iż Komisja może po prostu naprawić wszelkie przypadki naruszenia ex post, co z kolei zaburza równowagę sił w postępowaniu w sprawie ochrony handlu. Po czwarte, Eurobolt twierdził, że we wniosku Komisji nie uwzględniono decyzji Hoge Raad (Sądu Najwyższego Niderlandów) w sprawie Eurobolt v Staatssecretaris van Financiën (16) i wezwał Komisję do powstrzymania się od ingerencji w wyłączne kompetencje organów celnych w zakresie decydowania o zwrocie uiszczonych przez Eurobolt ceł zapobiegających obchodzeniu środków. |
| --- | --- |

(27)

Po pierwsze, przedsiębiorstwo Eurobolt utrzymywało, że naruszenie istotnych wymogów proceduralnych powoduje wadliwość całego postępowania, a zatem naruszeniu temu nie można zaradzić ex post. Po drugie, Eurobolt podtrzymał stwierdzenie, że ponowne nałożenie środków, których podstawę prawną stanowi akt uznany przez WTO za niezgodny z prawem, narusza zasadę praworządności i zasadę dobrej administracji. Po trzecie, przedsiębiorstwo Eurobolt twierdziło, że rezultatem wniosku Komisji dotyczącego przywrócenia środków jest brak skutecznej ochrony sądowej, ponieważ oznacza to, iż Komisja może po prostu naprawić wszelkie przypadki naruszenia ex post, co z kolei zaburza równowagę sił w postępowaniu w sprawie ochrony handlu. Po czwarte, Eurobolt twierdził, że we wniosku Komisji nie uwzględniono decyzji Hoge Raad (Sądu Najwyższego Niderlandów) w sprawie Eurobolt v Staatssecretaris van Financiën (16) i wezwał Komisję do powstrzymania się od ingerencji w wyłączne kompetencje organów celnych w zakresie decydowania o zwrocie uiszczonych przez Eurobolt ceł zapobiegających obchodzeniu środków.

ex post

ex post

16

| (28) | Jeśli chodzi o pierwszy argument przedsiębiorstwa Eurobolt, który już został przedstawiony w odniesieniu do wznowienia dochodzenia w sprawie obejścia środków, Komisja odsyła do motywów 18 i 19 powyżej. Ponieważ nie przedstawiono żadnych nowych argumentów, stwierdzenie to zostało odrzucone. |
| --- | --- |

(28)

Jeśli chodzi o pierwszy argument przedsiębiorstwa Eurobolt, który już został przedstawiony w odniesieniu do wznowienia dochodzenia w sprawie obejścia środków, Komisja odsyła do motywów 18 i 19 powyżej. Ponieważ nie przedstawiono żadnych nowych argumentów, stwierdzenie to zostało odrzucone.

| (29) | Jeśli chodzi o drugi argument przedsiębiorstwa Eurobolt, Komisja postanowiła dostosować środki do ustaleń zespołów orzekających i organu apelacyjnego WTO, co było powodem wydania rozporządzenia z dnia 26 lutego 2016 r. (zob. motyw 5 powyżej). Komisja postanowiła nie korzystać w tym przypadku ze skutku ex tunc. Komisja była więc zobowiązana do podjęcia niezbędnych kroków w celu zastosowania się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości, tj. do skorygowania stwierdzonej przez Trybunał niezgodności z prawem. Ze względu na fakt, że błąd proceduralny mógł zostać usunięty, a ustalenia dotyczące obchodzenia środków zostały potwierdzone, Komisja była uprawniona do ponownego nałożenia ceł zapobiegających obchodzeniu środków na okres stosowania środków w oparciu o niekwestionowane ustalenia dochodzenia w sprawie obejścia środków. Żadne z powyższych działań nie wskazuje na naruszenie zasady dobrej administracji. W każdym razie przedsiębiorstwo Eurobolt powołało się na zasadę dobrej administracji, lecz nie sprecyzowało, jakie prawo zostało w tym względzie naruszone (17). Komisja odrzuciła zatem ten argument. |
| --- | --- |

(29)

Jeśli chodzi o drugi argument przedsiębiorstwa Eurobolt, Komisja postanowiła dostosować środki do ustaleń zespołów orzekających i organu apelacyjnego WTO, co było powodem wydania rozporządzenia z dnia 26 lutego 2016 r. (zob. motyw 5 powyżej). Komisja postanowiła nie korzystać w tym przypadku ze skutku ex tunc. Komisja była więc zobowiązana do podjęcia niezbędnych kroków w celu zastosowania się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości, tj. do skorygowania stwierdzonej przez Trybunał niezgodności z prawem. Ze względu na fakt, że błąd proceduralny mógł zostać usunięty, a ustalenia dotyczące obchodzenia środków zostały potwierdzone, Komisja była uprawniona do ponownego nałożenia ceł zapobiegających obchodzeniu środków na okres stosowania środków w oparciu o niekwestionowane ustalenia dochodzenia w sprawie obejścia środków. Żadne z powyższych działań nie wskazuje na naruszenie zasady dobrej administracji. W każdym razie przedsiębiorstwo Eurobolt powołało się na zasadę dobrej administracji, lecz nie sprecyzowało, jakie prawo zostało w tym względzie naruszone (17). Komisja odrzuciła zatem ten argument.

ex tunc

17

| (30) | Jeżeli chodzi o trzeci argument przedsiębiorstwa Eurobolt, z utrwalonego orzecznictwa wynika, że zakres i podstawy stwierdzenia nieważności przez Trybunał zawartego w wyroku powinny być określane w każdym konkretnym przypadku (sprawy C-283/14 i C-284/14 CM Eurologistik i GLS, wyrok z dnia 28 stycznia 2016 r., EU:C:2016:57, pkt 49 i przytoczone tam orzecznictwo) i że pełny i natychmiastowy zwrot odnośnych ceł mógłby nie być wymagany na skutek takiego określenia (sprawa C-256/16 Deichmann SE/Hauptzollamt Duisburg, wyrok Trybunału z dnia 15 marca 2018 r., pkt 70). W niniejszym przypadku naruszenie nie spowodowało wadliwości całego postępowania w związku z nieprawidłowością. Jak wskazano powyżej w motywach 7–10, w tym konkretnym przypadku naruszenie wymogów proceduralnych mogło zostać naprawione, a środki mogły zostać ponownie nałożone zgodnie z obowiązującymi przepisami proceduralnymi. Zobowiązania te nie naruszają zasady skutecznej ochrony sądowej. W związku z tym Komisja odrzuciła również ten argument. |
| --- | --- |

(30)

Jeżeli chodzi o trzeci argument przedsiębiorstwa Eurobolt, z utrwalonego orzecznictwa wynika, że zakres i podstawy stwierdzenia nieważności przez Trybunał zawartego w wyroku powinny być określane w każdym konkretnym przypadku (sprawy C-283/14 i C-284/14 CM Eurologistik i GLS, wyrok z dnia 28 stycznia 2016 r., EU:C:2016:57, pkt 49 i przytoczone tam orzecznictwo) i że pełny i natychmiastowy zwrot odnośnych ceł mógłby nie być wymagany na skutek takiego określenia (sprawa C-256/16 Deichmann SE/Hauptzollamt Duisburg, wyrok Trybunału z dnia 15 marca 2018 r., pkt 70). W niniejszym przypadku naruszenie nie spowodowało wadliwości całego postępowania w związku z nieprawidłowością. Jak wskazano powyżej w motywach 7–10, w tym konkretnym przypadku naruszenie wymogów proceduralnych mogło zostać naprawione, a środki mogły zostać ponownie nałożone zgodnie z obowiązującymi przepisami proceduralnymi. Zobowiązania te nie naruszają zasady skutecznej ochrony sądowej. W związku z tym Komisja odrzuciła również ten argument.

| (31) | Jeśli chodzi o czwarty argument przedsiębiorstwa Eurobolt, przedstawiony w motywie 8 powyżej, Komisja musiała podjąć niezbędne kroki w celu zastosowania się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Orzeczenie Sądu Najwyższego Niderlandów, które ponadto dotyczyło kwestii, czy należy zapłacić odsetki w przypadku zwrotu ceł antydumpingowych, nie może zwolnić Komisji z ciążącego na niej obowiązku wynikającego z wyroku Trybunału Sprawiedliwości. Działanie Komisji nie stanowi także uzurpowania sobie kompetencji właściwych organom celnym państw członkowskich, jak uznał Trybunał Sprawiedliwości w sprawach C&J Clark International (18) i Deichmann (19). Komisja odrzuciła zatem ten argument. |
| --- | --- |

(31)

Jeśli chodzi o czwarty argument przedsiębiorstwa Eurobolt, przedstawiony w motywie 8 powyżej, Komisja musiała podjąć niezbędne kroki w celu zastosowania się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Orzeczenie Sądu Najwyższego Niderlandów, które ponadto dotyczyło kwestii, czy należy zapłacić odsetki w przypadku zwrotu ceł antydumpingowych, nie może zwolnić Komisji z ciążącego na niej obowiązku wynikającego z wyroku Trybunału Sprawiedliwości. Działanie Komisji nie stanowi także uzurpowania sobie kompetencji właściwych organom celnym państw członkowskich, jak uznał Trybunał Sprawiedliwości w sprawach C&J Clark International (18) i Deichmann (19). Komisja odrzuciła zatem ten argument.

18

19

| (32) | EFDA wyraziło ubolewanie, że jego poprzedni wniosek o zwolnienie importerów z obowiązku zapłaty ceł antydumpingowych w przypadkach, gdy importerzy byli w stanie wykazać należytą staranność w odniesieniu do zapewnienia, iż przywożony produkt został legalnie wyprodukowany w Malezji, został odrzucony. EFDA zwróciło się do Komisji z wnioskiem o ponowne rozważenie jej zastrzeżeń. |
| --- | --- |

(32)

EFDA wyraziło ubolewanie, że jego poprzedni wniosek o zwolnienie importerów z obowiązku zapłaty ceł antydumpingowych w przypadkach, gdy importerzy byli w stanie wykazać należytą staranność w odniesieniu do zapewnienia, iż przywożony produkt został legalnie wyprodukowany w Malezji, został odrzucony. EFDA zwróciło się do Komisji z wnioskiem o ponowne rozważenie jej zastrzeżeń.

| (33) | Jak stwierdzono w motywie 24, nie ma możliwości zwolnienia z uwagi na dochowanie należytej staranności przez importera, jeżeli do obejścia środków dochodzi poza UE (jak ma to miejsce w niniejszym przypadku). W związku z tym Komisja potwierdziła swoje wcześniejsze odrzucenie wniosku EFDA. |
| --- | --- |

(33)

Jak stwierdzono w motywie 24, nie ma możliwości zwolnienia z uwagi na dochowanie należytej staranności przez importera, jeżeli do obejścia środków dochodzi poza UE (jak ma to miejsce w niniejszym przypadku). W związku z tym Komisja potwierdziła swoje wcześniejsze odrzucenie wniosku EFDA.

| (34) | W związku z powyższym uwagi zgłoszone po ujawnieniu ustaleń nie doprowadziły do zmiany wniosku Komisji, jak określono w motywie 25 powyżej. |
| --- | --- |

(34)

W związku z powyższym uwagi zgłoszone po ujawnieniu ustaleń nie doprowadziły do zmiany wniosku Komisji, jak określono w motywie 25 powyżej.

| (35) | Zgodnie z art. 109 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (20), gdy kwotę należy zwrócić w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do wypłaty należnych odsetek wykorzystuje się stopę stosowaną przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego podstawowych operacji refinansujących, opublikowaną w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującą pierwszego kalendarzowego dnia każdego miesiąca. |
| --- | --- |

(35)

Zgodnie z art. 109 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (20), gdy kwotę należy zwrócić w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do wypłaty należnych odsetek wykorzystuje się stopę stosowaną przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego podstawowych operacji refinansujących, opublikowaną w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującą pierwszego kalendarzowego dnia każdego miesiąca.

20

Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej

| (36) | Niniejsze rozporządzenie jest zgodne z opinią komitetu ustanowionego art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036, |
| --- | --- |

(36)

Niniejsze rozporządzenie jest zgodne z opinią komitetu ustanowionego art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Ostateczne cło antydumpingowe mające zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” nałożone w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali, innej niż stal nierdzewna, tj. wkrętów do drewna (z wyłączeniem śrub kolejowych), wkrętów samogwintujących, innych śrub i wkrętów z łbem (z nakrętkami lub podkładkami, lub bez nich, ale z wyłączeniem wkrętów toczonych z prętów, walcówek, profili lub drutu, o pełnym przekroju, o grubości trzpienia nieprzekraczającej 6 mm oraz z wyłączeniem śrub i wkrętów do mocowania materiałów konstrukcyjnych torów kolejowych) oraz podkładek, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej zostaje niniejszym rozszerzone na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali, innej niż stal nierdzewna, tj. wkrętów do drewna (z wyłączeniem śrub kolejowych), wkrętów samogwintujących, innych śrub i wkrętów z łbem (z nakrętkami lub podkładkami, lub bez nich, ale z wyłączeniem wkrętów toczonych z prętów, walcówek, profili lub drutu, o pełnym przekroju, o grubości trzpienia nieprzekraczającej 6 mm oraz z wyłączeniem śrub i wkrętów do mocowania materiałów konstrukcyjnych torów kolejowych) oraz podkładek, wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji i objętych, w okresie stosowania rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 723/2011, kodami CN ex 7318 12 90, ex 7318 14 91, ex 7318 14 99, ex 7318 15 59, ex 7318 15 69, ex 7318 15 81, ex 7318 15 89, ex 7318 15 90, ex 7318 21 00 i ex 7318 22 00. Kody TARIC wymieniono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

2.   Ust. 1 niniejszego artykułu nie ma zastosowania w przypadku producentów eksportujących wymienionych w załączniku II.

3.   Cło rozszerzone w ust. 1 niniejszego artykułu pobierane jest od przywozu produktów wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji, zarejestrowanych zgodnie z art. 2 rozporządzenia (UE) nr 966/2010 oraz art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, z wyjątkiem przywozu produktów produkowanych przez przedsiębiorstwa wymienione w ust. 2.

Artykuł 2

1.   Cła pobrane na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 723/2011 nie podlegają zwrotowi.

2.   Wszelkie kwoty zwrotów dokonanych w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-644/17 Eurobolt (EU:C:2019:555) podlegają odzyskaniu przez organy, które dokonały tych zwrotów.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 kwietnia 2020 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

1

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 91/2009 z dnia 26 stycznia 2009 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 29 z 31.1.2009, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 966/2010 z dnia 27 października 2010 r. wszczynające dochodzenie dotyczące możliwego obchodzenia środków antydumpingowych nałożonych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w drodze przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji, i poddające ten przywóz rejestracji (Dz.U. L 282 z 28.10.2010, s. 29).

3

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 723/2011 z dnia 18 lipca 2011 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji (Dz.U. L 194 z 26.7.2011, s. 6).

4

(5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/278 z dnia 26 lutego 2016 r. uchylające ostateczne cło antydumpingowe nałożone na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, rozszerzone na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji (Dz.U. L 52 z 27.2.2016, s. 24).

5

(6)  Sprawa C-644/17, Eurobolt, ECLI:EU:C:2019:555.

6

(7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51). Uchylone i zastąpione rozporządzeniem (UE) 2016/1036.

7

(8)  Sprawa C-644/17, Eurobolt, ECLI:EU:C:2019:555, pkt 51.

8

(9)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1374 z dnia 26 sierpnia 2019 r. dotyczące wznowienia dochodzenia w następstwie wyroku z dnia 3 lipca 2019 r. w sprawie C-644/17 Eurobolt, w odniesieniu do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 723/2011 z dnia 18 lipca 2011 r. rozszerzającego ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji (Dz.U. L 223 z 27.8.2019, s. 1).

9

(10)  Ustalenia, które nie zostały zakwestionowane w przedmiotowym wyroku, pozostają w pełni aktualne (zob. mutatis mutandis sprawa T-650/17, Jinan Meide Casting Co. Ltd, ECLI:EU:T:2019:644, pkt 333–342).

10

mutatis mutandis

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13). Zob. w związku z tym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 37/2014 z dnia 15 stycznia 2014 r. zmieniające niektóre rozporządzenia dotyczące wspólnej polityki handlowej w odniesieniu do procedur przyjmowania niektórych środków (Dz.U. L 18 z 21.1.2014, s. 1).

11

(12)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 15 marca 2018 r., sprawa C-256/16, Deichmann, ECLI:EU:C:2018:187, pkt 44–55.

12

(13)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 15 marca 2018 r., sprawa C-256/16, Deichmann SE/Hauptzollamt Duisburg, ECLI:EU:C:2018:187, pkt 79; oraz wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 19 czerwca 2019 r., sprawa C-612/16, C & J Clark International Ltd/Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs, EU:C:2019:508, pkt 58.

13

(14)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 15 marca 2018 r., sprawa C-256/16, Deichmann, ECLI:EU:C:2018:187, pkt 73; zob. również wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 19 czerwca 2019 r., sprawa C-612/16, P&J Clark International, ECLI:EU:C:2019:508, pkt 43.

14

(15)  Tamże, pkt 74; zob. również wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 19 czerwca 2019 r., sprawa C-612/16, P&J Clark International, EU:C:2019:508, pkt 43.

15

(16)  Hoge Raad, Eurobolt v Staatssecretaris van Financiën, z dnia 29 listopada 2019 r., 15/04667 bis, NL:HR:2019:1875.

16

(17)  Zob. wyrok z dnia 2 października 2003 r., Area Cova/Rada i Komisja, sprawa T-196/99, EU:T:2001:281 pkt 43; wyrok z dnia 4 października 2006 r., Tillack/Komisja, sprawa T-193/04, EU:T:2006:292, pkt 127; oraz wyrok z dnia 13 listopada 2008 r., SPM/Rada i Komisja, sprawa T-128/05, EU:T:2008:494, pkt 127.

17

(18)  Wyrok z dnia 19 czerwca 2019 r., sprawa C-612/16, C&J Clark International, EU:C:2019:508, pkt 84–85.

18

(19)  Wyrok z dnia 15 marca 2018 r., sprawa C-256/16, Deichmann, EU:C:2018:187, pkt 84.

19

(20)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1).

20

---

ZAŁĄCZNIK I

Kody TARIC dla niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali zdefiniowanych w art. 1

a)   Obowiązujące od dnia 27 lipca 2011 r. do dnia 27 lutego 2016 r.

Kody CN ex 7318 12 90, ex 7318 14 91, ex 7318 14 99, ex 7318 15 59, ex 7318 15 69, ex 7318 15 81, ex 7318 15 89, ex 7318 15 90, ex 7318 21 00 i ex 7318 22 00 (kody TARIC 7318129011, 7318129091, 7318149111, 7318149191, 7318149911, 7318155911, 7318155961, 7318155981, 7318156911, 7318156961, 7318156981, 7318158111, 7318158161, 7318158181, 7318158911, 7318158961, 7318158981, 7318159021, 7318159071, 7318159091, 7318210031, 7318210095, 7318220031 i 7318220095)

b)   Obowiązujące od dnia 27 lipca 2011 r. do dnia 30 czerwca 2012 r.

7318149991

c)   Obowiązujące od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 27 lutego 2016 r.

7318149920, 7318149992

---

ZAŁĄCZNIK II

Wykaz producentów eksportujących

| Nazwa producenta eksportującego | Dodatkowy kod TARIC |
| --- | --- |
| Acku Metal Industries (M) Sdn. Bhd | B123 |
| Chin Well Fasteners Company Sdn. Bhd | B124 |
| Jinfast Industries Sdn. Bhd | B125 |
| Power Steel and Electroplating Sdn. Bhd | B126 |
| Sofasco Industries (M) Sdn. Bhd | B127 |
| Tigges Fastener Technology (M) Sdn. Bhd | B128 |
| TI Metal Forgings Sdn. Bhd | B129 |
| United Bolt and Nut Sdn. Bhd | B130 |
| Andfast Malaysia Sdn. Bhd. | B265 |

Nazwa producenta eksportującego

Dodatkowy kod TARIC

Acku Metal Industries (M) Sdn. Bhd

B123

Chin Well Fasteners Company Sdn. Bhd

B124

Jinfast Industries Sdn. Bhd

B125

Power Steel and Electroplating Sdn. Bhd

B126

Sofasco Industries (M) Sdn. Bhd

B127

Tigges Fastener Technology (M) Sdn. Bhd

B128

TI Metal Forgings Sdn. Bhd

B129

United Bolt and Nut Sdn. Bhd

B130

Andfast Malaysia Sdn. Bhd.

B265

---

DYREKTYWY

| 5.5.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 141/9 |
| --- | --- | --- | --- |

5.5.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 141/9

---

DYREKTYWA KOMISJI (UE) 2020/612

z dnia 4 maja 2020 r.

zmieniająca dyrektywę 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie praw jazdy

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy (1), w szczególności jej art. 8,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Istniejące przepisy szczegółowe dotyczące możliwości postanowienia przez państwa członkowskie o nieodnotowywaniu – w prawie jazdy upoważniającym jego posiadacza do prowadzenia pojazdów kategorii C, CE, D i DE – ograniczenia dotyczącego pojazdów z przekładnią automatyczną należy rozszerzyć na posiadaczy praw jazdy dla pojazdów kategorii BE, C1, C1E, D1 oraz D1E w sytuacji, gdy osoba ubiegająca się o prawo jazdy posiada już prawo jazdy uzyskane na pojeździe z ręczną przekładnią dla co najmniej jednej z następujących kategorii: B, BE, C, CE, C1, C1E, D, DE, D1 lub D1E. |
| --- | --- |

(1)

Istniejące przepisy szczegółowe dotyczące możliwości postanowienia przez państwa członkowskie o nieodnotowywaniu – w prawie jazdy upoważniającym jego posiadacza do prowadzenia pojazdów kategorii C, CE, D i DE – ograniczenia dotyczącego pojazdów z przekładnią automatyczną należy rozszerzyć na posiadaczy praw jazdy dla pojazdów kategorii BE, C1, C1E, D1 oraz D1E w sytuacji, gdy osoba ubiegająca się o prawo jazdy posiada już prawo jazdy uzyskane na pojeździe z ręczną przekładnią dla co najmniej jednej z następujących kategorii: B, BE, C, CE, C1, C1E, D, DE, D1 lub D1E.

| (2) | Rozszerzenia tego należy dokonać w świetle postępu technicznego, w szczególności w celu uwzględnienia rozwoju i coraz szerszego wykorzystania w sektorze transportu nowocześniejszych, bezpieczniejszych i bardziej ekologicznych pojazdów wyposażonych w szeroką gamę półautomatycznych, automatycznych lub hybrydowych układów przeniesienia napędu. Uproszczenie istniejących ograniczeń dotyczących prowadzenia pojazdów z przekładnią automatyczną zmniejszyłoby ponadto obciążenia administracyjne i finansowe dla zainteresowanych stron, w tym MŚP i mikroprzedsiębiorstw prowadzących działalność w dziedzinie transportu drogowego. |
| --- | --- |

(2)

Rozszerzenia tego należy dokonać w świetle postępu technicznego, w szczególności w celu uwzględnienia rozwoju i coraz szerszego wykorzystania w sektorze transportu nowocześniejszych, bezpieczniejszych i bardziej ekologicznych pojazdów wyposażonych w szeroką gamę półautomatycznych, automatycznych lub hybrydowych układów przeniesienia napędu. Uproszczenie istniejących ograniczeń dotyczących prowadzenia pojazdów z przekładnią automatyczną zmniejszyłoby ponadto obciążenia administracyjne i finansowe dla zainteresowanych stron, w tym MŚP i mikroprzedsiębiorstw prowadzących działalność w dziedzinie transportu drogowego.

| (3) | Wymogi dotyczące motocykli kategorii A2 wykorzystywanych jako pojazdy egzaminacyjne podczas egzaminu umiejętności i zachowania na drodze muszą zostać dostosowane do postępu technicznego, w szczególności do zmian w zakresie silników spalinowych i podwozia oraz szerszego wykorzystywania motocykli elektrycznych. Dostosowanie technicznych specyfikacji pojazdów egzaminacyjnych kategorii A2 powinno również zapewnić, by osoby ubiegające się o prawo jazdy były poddawane egzaminowi na pojazdach, które są reprezentatywne dla kategorii, dla której ma zostać wydane prawo jazdy. |
| --- | --- |

(3)

Wymogi dotyczące motocykli kategorii A2 wykorzystywanych jako pojazdy egzaminacyjne podczas egzaminu umiejętności i zachowania na drodze muszą zostać dostosowane do postępu technicznego, w szczególności do zmian w zakresie silników spalinowych i podwozia oraz szerszego wykorzystywania motocykli elektrycznych. Dostosowanie technicznych specyfikacji pojazdów egzaminacyjnych kategorii A2 powinno również zapewnić, by osoby ubiegające się o prawo jazdy były poddawane egzaminowi na pojazdach, które są reprezentatywne dla kategorii, dla której ma zostać wydane prawo jazdy.

| (4) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2006/126/WE. |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2006/126/WE.

| (5) | Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną z dnia 28 września 2011 r. państw członkowskich i Komisji dotyczącą dokumentów wyjaśniających (2) państwa członkowskie zobowiązały się do złożenia, w uzasadnionych przypadkach, wraz z powiadomieniem o środkach transpozycji, jednego lub więcej dokumentów wyjaśniających związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycyjnych. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną z dnia 28 września 2011 r. państw członkowskich i Komisji dotyczącą dokumentów wyjaśniających (2) państwa członkowskie zobowiązały się do złożenia, w uzasadnionych przypadkach, wraz z powiadomieniem o środkach transpozycji, jednego lub więcej dokumentów wyjaśniających związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycyjnych.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ds. Praw Jazdy, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ds. Praw Jazdy,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku II do dyrektywy 2006/126/WE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 1 listopada 2020 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 listopada 2020 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 maja 2020 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 403 z 30.12.2006, s. 18.

1

(2)  
  Dz.U. C 369 z 17.12.2011, s. 14.

2

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku II do dyrektywy 2006/126/WE wprowadza się następujące zmiany:

| a) | pkt 5.1.3 otrzymuje brzmienie:

  „5.1.3. Przepisy szczegółowe dotyczące pojazdów kategorii BE, C, CE, C1, C1E, D, DE, D1 i D1E
  Państwa członkowskie mogą zdecydować o nieodnotowywaniu w prawie jazdy upoważniającym do prowadzenia pojazdów kategorii BE, C, CE, C1, C1E, D, DE, D1 lub D1E ograniczenia dotyczącego pojazdów z przekładnią automatyczną, o którym mowa w pkt 5.1.2, gdy osoba ubiegająca się o prawo jazdy posiada już prawo jazdy uzyskane na pojeździe z ręczną przekładnią dla co najmniej jednej z następujących kategorii: B, BE, C, CE, C1, C1E, D, DE, D1 lub D1E, a także wykonała czynności opisane w pkt 8.4 podczas egzaminu umiejętności i zachowań.”; |
| --- | --- |

a)

pkt 5.1.3 otrzymuje brzmienie:

„5.1.3. Przepisy szczegółowe dotyczące pojazdów kategorii BE, C, CE, C1, C1E, D, DE, D1 i D1E

Państwa członkowskie mogą zdecydować o nieodnotowywaniu w prawie jazdy upoważniającym do prowadzenia pojazdów kategorii BE, C, CE, C1, C1E, D, DE, D1 lub D1E ograniczenia dotyczącego pojazdów z przekładnią automatyczną, o którym mowa w pkt 5.1.2, gdy osoba ubiegająca się o prawo jazdy posiada już prawo jazdy uzyskane na pojeździe z ręczną przekładnią dla co najmniej jednej z następujących kategorii: B, BE, C, CE, C1, C1E, D, DE, D1 lub D1E, a także wykonała czynności opisane w pkt 8.4 podczas egzaminu umiejętności i zachowań.”;

| b) | w pkt 5.2 akapit drugi części oznaczonej tytułem „Kategoria A2” otrzymuje brzmienie:

  „Jeśli motocykl jest napędzany silnikiem spalinowym, pojemność skokowa silnika wynosi co najmniej 250 cm3.”. |
| --- | --- |

b)

w pkt 5.2 akapit drugi części oznaczonej tytułem „Kategoria A2” otrzymuje brzmienie:

„Jeśli motocykl jest napędzany silnikiem spalinowym, pojemność skokowa silnika wynosi co najmniej 250 cm3.”.

---

DECYZJE

| 5.5.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 141/12 |
| --- | --- | --- | --- |

5.5.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 141/12

---

DECYZJA KOMISJI (UE) 2020/613

z dnia 7 lutego 2020 r.

w sprawie środka SA.17653 – C36/2007 (ex NN 25/2007) wdrożonego przez Niemcy na rzecz Deutsche Post AG

(notyfikowana jako dokument nr C(2020) 593)

(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag (1) zgodnie z przywołanymi powyżej artykułami i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

PROCEDURA

1.1.   Podsumowanie procedur zastosowanych w ramach pomocy państwa

Podsumowanie procedur zastosowanych w ramach pomocy państwa

1.1.1.   Decyzja o wszczęciu postępowania

Decyzja o wszczęciu postępowania

| (1) | W 1994 r. przedsiębiorstwo United Parcel Service (zwane dalej „UPS”) złożyło skargę, w której twierdziło, że przedsiębiorstwu Deutsche Bundespost POSTDIENST (zwanemu dalej „POSTDIENST”) przyznano pomoc państwa niezgodną z prawem. |
| --- | --- |

(1)

W 1994 r. przedsiębiorstwo United Parcel Service (zwane dalej „UPS”) złożyło skargę, w której twierdziło, że przedsiębiorstwu Deutsche Bundespost POSTDIENST (zwanemu dalej „POSTDIENST”) przyznano pomoc państwa niezgodną z prawem.

| (2) | W dniu 23 października 1999 r. Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające („decyzja o wszczęciu postępowania”) w odniesieniu do różnych środków państwowych: rekompensat przyznanych z tytułu obowiązku w zakresie świadczenia usług powszechnych, gwarancji państwowej i dotacji do emerytur w latach 1995–1999. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 23 października 1999 r. Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające („decyzja o wszczęciu postępowania”) w odniesieniu do różnych środków państwowych: rekompensat przyznanych z tytułu obowiązku w zakresie świadczenia usług powszechnych, gwarancji państwowej i dotacji do emerytur w latach 1995–1999.

| (3) | Decyzja o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag. |
| --- | --- |

(3)

Decyzja o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

2

| (4) | Niemcy przedstawiły uwagi w dniu 16 września 1999 r. |
| --- | --- |

(4)

Niemcy przedstawiły uwagi w dniu 16 września 1999 r.

| (5) | Po publikacji decyzji o wszczęciu postępowania Komisja otrzymała uwagi 14 zainteresowanych stron, które przesłano rządowi niemieckiemu pismem z dnia 15 grudnia 1999 r. w celu umożliwienia mu przedstawienia swoich opinii na temat tych uwag. |
| --- | --- |

(5)

Po publikacji decyzji o wszczęciu postępowania Komisja otrzymała uwagi 14 zainteresowanych stron, które przesłano rządowi niemieckiemu pismem z dnia 15 grudnia 1999 r. w celu umożliwienia mu przedstawienia swoich opinii na temat tych uwag.

| (6) | Władze niemieckie odpowiedziały pismem z dnia 1 lutego 2000 r., zarejestrowanym w dniu 2 lutego 2000 r. |
| --- | --- |

(6)

Władze niemieckie odpowiedziały pismem z dnia 1 lutego 2000 r., zarejestrowanym w dniu 2 lutego 2000 r.

1.1.2.   Decyzja z 2002 r.

Decyzja z 2002 r.

| (7) | W dniu 19 czerwca 2002 r. Komisja przyjęła decyzję 2002/753/WE (3) („decyzja z 2002 r.”), w której stwierdziła, że ceny za przesyłki wysyłane w systemie „od drzwi do drzwi” stosowane przez POSTDIENST oraz jego następczynię spółkę Deutsche Post AG (zwaną dalej „DPAG”, podczas gdy POSTDIENST i DPAG są zwane dalej łącznie „Deutsche Post”) kształtowały się poniżej kosztów przyrostowych oraz że ta agresywna polityka cenowa nie wchodzi w zakres usług powszechnych, które świadczyła spółka Deutsche Post. |
| --- | --- |

(7)

W dniu 19 czerwca 2002 r. Komisja przyjęła decyzję 2002/753/WE (3) („decyzja z 2002 r.”), w której stwierdziła, że ceny za przesyłki wysyłane w systemie „od drzwi do drzwi” stosowane przez POSTDIENST oraz jego następczynię spółkę Deutsche Post AG (zwaną dalej „DPAG”, podczas gdy POSTDIENST i DPAG są zwane dalej łącznie „Deutsche Post”) kształtowały się poniżej kosztów przyrostowych oraz że ta agresywna polityka cenowa nie wchodzi w zakres usług powszechnych, które świadczyła spółka Deutsche Post.

3

| (8) | Komisja stwierdziła, że wynikające z tego straty w wysokości 572 mln EUR zostały ostatecznie sfinansowane z naruszeniem art. 106 i 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) z zasobów państwowych, przekazanych Deutsche Post w różnorodnej formie, np. poprzez transfer środków publicznych przez spółkę siostrzaną Deutsche Bundespost TELEKOM (zwaną dalej „TELEKOM”), państwowe gwarancje kredytowe oraz wsparcie ze strony państwa, przeznaczone na finansowanie emerytur dla urzędników poczty (zwane dalej „dotacjami do emerytur”). |
| --- | --- |

(8)

Komisja stwierdziła, że wynikające z tego straty w wysokości 572 mln EUR zostały ostatecznie sfinansowane z naruszeniem art. 106 i 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) z zasobów państwowych, przekazanych Deutsche Post w różnorodnej formie, np. poprzez transfer środków publicznych przez spółkę siostrzaną Deutsche Bundespost TELEKOM (zwaną dalej „TELEKOM”), państwowe gwarancje kredytowe oraz wsparcie ze strony państwa, przeznaczone na finansowanie emerytur dla urzędników poczty (zwane dalej „dotacjami do emerytur”).

| (9) | W następstwie decyzji z 2002 r. Niemcy odzyskały od DPAG pomoc państwa niezgodną z rynkiem wewnętrznym w wysokości 572 mln EUR. Spółka Deutsche Post odwołała się od tej decyzji do sądów unijnych. |
| --- | --- |

(9)

W następstwie decyzji z 2002 r. Niemcy odzyskały od DPAG pomoc państwa niezgodną z rynkiem wewnętrznym w wysokości 572 mln EUR. Spółka Deutsche Post odwołała się od tej decyzji do sądów unijnych.

1.1.3.   Kolejne skargi wniesione po wydaniu negatywnej decyzji z 2002 r.

Kolejne skargi wniesione po wydaniu negatywnej decyzji z 2002 r.

| (10) | W dniu 13 maja 2004 r. spółka UPS wniosła kolejną skargę zawierającą zarzuty, że po wydaniu negatywnej decyzji z 2002 r. przyznano spółce Deutsche Post niezgodną z prawem pomoc państwa. Spółka UPS wyraziła pogląd, iż w ramach negatywnej decyzji z 2002 r. nie zbadano wszystkich środków wymienionych w pierwotnej skardze z 1994 r., a także iż korzyści finansowe przyznane spółce Deutsche Post znacznie przekraczają kwotę 572 mln EUR, uznaną za niezgodną z przepisami dotyczącymi pomocy. Ponadto zdaniem UPS spółka Deutsche Post wykorzystała zasoby państwowe na rozszerzenie swojej działalności w zakresie przesyłek (np. poprzez przejęcie innych przedsiębiorstw) oraz na świadczenie usług po zaniżonych cenach transferowych dla swoich spółek zależnych Postbank AG (zwanej dalej „POSTBANK”) i Deutsche Post Euro Express GmbH & Co OHG, które prowadzą działalność odpowiednio w dziedzinie usług bankowych oraz dystrybucji przesyłek biznesowych pod marką DHL. |
| --- | --- |

(10)

W dniu 13 maja 2004 r. spółka UPS wniosła kolejną skargę zawierającą zarzuty, że po wydaniu negatywnej decyzji z 2002 r. przyznano spółce Deutsche Post niezgodną z prawem pomoc państwa. Spółka UPS wyraziła pogląd, iż w ramach negatywnej decyzji z 2002 r. nie zbadano wszystkich środków wymienionych w pierwotnej skardze z 1994 r., a także iż korzyści finansowe przyznane spółce Deutsche Post znacznie przekraczają kwotę 572 mln EUR, uznaną za niezgodną z przepisami dotyczącymi pomocy. Ponadto zdaniem UPS spółka Deutsche Post wykorzystała zasoby państwowe na rozszerzenie swojej działalności w zakresie przesyłek (np. poprzez przejęcie innych przedsiębiorstw) oraz na świadczenie usług po zaniżonych cenach transferowych dla swoich spółek zależnych Postbank AG (zwanej dalej „POSTBANK”) i Deutsche Post Euro Express GmbH & Co OHG, które prowadzą działalność odpowiednio w dziedzinie usług bankowych oraz dystrybucji przesyłek biznesowych pod marką DHL.

| (11) | W dniu 9 listopada 2004 r. oraz dniu 1 kwietnia 2005 r. służby Komisji przesłały władzom niemieckim wnioski o udzielenie informacji. Władze niemieckie przekazały swoje odpowiedzi odpowiednio w dniu 2 grudnia 2004 r. oraz w dniu 3 czerwca 2005 r. |
| --- | --- |

(11)

W dniu 9 listopada 2004 r. oraz dniu 1 kwietnia 2005 r. służby Komisji przesłały władzom niemieckim wnioski o udzielenie informacji. Władze niemieckie przekazały swoje odpowiedzi odpowiednio w dniu 2 grudnia 2004 r. oraz w dniu 3 czerwca 2005 r.

| (12) | W dniu 16 lipca 2004 r. również przedsiębiorstwo TNT Post AG & Co KG (zwane dalej „TNT”) złożyło skargę zawierającą zarzut, że spółka Deutsche Post dokonała sprzedaży usług na rzecz spółki POSTBANK po zaniżonych cenach transferowych. Przedsiębiorstwo TNT stwierdziło, że spółka POSTBANK pokryła jedynie koszty zmienne świadczonych usług, podczas gdy spółka Deutsche Post sfinansowała wspólne koszty stałe związane z utrzymaniem sieci dystrybucyjnej w całości z przychodów uzyskanych z tytułu prowadzenia działalności w zakresie doręczania listów, w przypadku której posiada pozycję monopolisty. |
| --- | --- |

(12)

W dniu 16 lipca 2004 r. również przedsiębiorstwo TNT Post AG & Co KG (zwane dalej „TNT”) złożyło skargę zawierającą zarzut, że spółka Deutsche Post dokonała sprzedaży usług na rzecz spółki POSTBANK po zaniżonych cenach transferowych. Przedsiębiorstwo TNT stwierdziło, że spółka POSTBANK pokryła jedynie koszty zmienne świadczonych usług, podczas gdy spółka Deutsche Post sfinansowała wspólne koszty stałe związane z utrzymaniem sieci dystrybucyjnej w całości z przychodów uzyskanych z tytułu prowadzenia działalności w zakresie doręczania listów, w przypadku której posiada pozycję monopolisty.

| (13) | W dniu 11 listopada 2004 r. oraz dniu 25 kwietnia 2005 r. służby Komisji przesłały władzom niemieckim wnioski o udzielenie informacji. Władze niemieckie przekazały swoje odpowiedzi odpowiednio w dniu 17 grudnia 2004 r. oraz w dniu 23 czerwca 2005 r. |
| --- | --- |

(13)

W dniu 11 listopada 2004 r. oraz dniu 25 kwietnia 2005 r. służby Komisji przesłały władzom niemieckim wnioski o udzielenie informacji. Władze niemieckie przekazały swoje odpowiedzi odpowiednio w dniu 17 grudnia 2004 r. oraz w dniu 23 czerwca 2005 r.

1.1.4.   Decyzja z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego

Decyzja z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego

| (14) | Po otrzymaniu kolejnych skarg Komisja poinformowała władze niemieckie pismem z dnia 12 września 2007 r. (4) o rozszerzeniu zakresu postępowania wyjaśniającego wszczętego w 1999 r. („decyzja z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego”). |
| --- | --- |

(14)

Po otrzymaniu kolejnych skarg Komisja poinformowała władze niemieckie pismem z dnia 12 września 2007 r. (4) o rozszerzeniu zakresu postępowania wyjaśniającego wszczętego w 1999 r. („decyzja z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego”).

4

| (15) | Decyzja z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego miała na celu uwzględnienie w postępowaniu nowych informacji oraz szczegółowe zbadanie wszystkich ewentualnych przypadków zakłócenia konkurencji wskutek przyznania przez państwo środków na rzecz spółki Deutsche Post. |
| --- | --- |

(15)

Decyzja z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego miała na celu uwzględnienie w postępowaniu nowych informacji oraz szczegółowe zbadanie wszystkich ewentualnych przypadków zakłócenia konkurencji wskutek przyznania przez państwo środków na rzecz spółki Deutsche Post.

| (16) | Władze niemieckie przekazały swoje uwagi w dniu 14 grudnia 2007 r., a spółka Deutsche Post odwołała się od decyzji z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego (5). W dniu 16 listopada 2007 r. przedsiębiorstwa UPS i TNT przekazały swoje uwagi. Po wystąpieniu ze wstępnym wnioskiem o przedłużenie terminu w dniu 20 grudnia 2007 r. Niemcy przekazały ostatecznie swoje uwagi dotyczące opinii przedsiębiorstw TNT i UPS w dniu 12 marca 2008 r. |
| --- | --- |

(16)

Władze niemieckie przekazały swoje uwagi w dniu 14 grudnia 2007 r., a spółka Deutsche Post odwołała się od decyzji z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego (5). W dniu 16 listopada 2007 r. przedsiębiorstwa UPS i TNT przekazały swoje uwagi. Po wystąpieniu ze wstępnym wnioskiem o przedłużenie terminu w dniu 20 grudnia 2007 r. Niemcy przekazały ostatecznie swoje uwagi dotyczące opinii przedsiębiorstw TNT i UPS w dniu 12 marca 2008 r.

5

1.1.5.   Wniosek o udzielenie informacji z dnia 17 lipca 2008 r.

Wniosek o udzielenie informacji z dnia 17 lipca 2008 r.

| (17) | W dniu 17 lipca 2008 r. Komisja skierowała do władz niemieckich wniosek o udzielenie informacji w odniesieniu do wszystkich środków objętych postępowaniem, który to wniosek zawierał kwestionariusz dotyczący przychodów spółki Deutsche Post i poniesionych przez nią kosztów w latach 1989–2007. W dniu 5 sierpnia 2008 r. władze niemieckie wystąpiły z wnioskiem o przedłużenie terminu przekazania informacji na czas nieokreślony ze względu na to, że przed udzieleniem odpowiedzi konieczne było sprawdzenie, czy niektóre dane są dostępne. |
| --- | --- |

(17)

W dniu 17 lipca 2008 r. Komisja skierowała do władz niemieckich wniosek o udzielenie informacji w odniesieniu do wszystkich środków objętych postępowaniem, który to wniosek zawierał kwestionariusz dotyczący przychodów spółki Deutsche Post i poniesionych przez nią kosztów w latach 1989–2007. W dniu 5 sierpnia 2008 r. władze niemieckie wystąpiły z wnioskiem o przedłużenie terminu przekazania informacji na czas nieokreślony ze względu na to, że przed udzieleniem odpowiedzi konieczne było sprawdzenie, czy niektóre dane są dostępne.

| (18) | W dniu 12 sierpnia 2008 r. Komisja wyjaśniła, dlaczego istnieje konieczność zbadania przychodów spółki Deutsche Post i poniesionych przez nią kosztów w latach 1989–2007, oraz ponownie wezwała do przekazania wymaganych informacji. |
| --- | --- |

(18)

W dniu 12 sierpnia 2008 r. Komisja wyjaśniła, dlaczego istnieje konieczność zbadania przychodów spółki Deutsche Post i poniesionych przez nią kosztów w latach 1989–2007, oraz ponownie wezwała do przekazania wymaganych informacji.

| (19) | W swoim piśmie z dnia 14 sierpnia 2008 r. władze niemieckie ponownie stwierdziły, że nie istnieją żadne przesłanki do badania przychodów spółki Deutsche Post i poniesionych przez nią kosztów w okresie po 1994 r. W dniu 22 sierpnia 2008 r. Komisja zastrzegła sobie prawo do wydania nakazu udzielenia informacji zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (6) w przypadku nieprzekazania przez władze niemieckie wymaganych informacji. |
| --- | --- |

(19)

W swoim piśmie z dnia 14 sierpnia 2008 r. władze niemieckie ponownie stwierdziły, że nie istnieją żadne przesłanki do badania przychodów spółki Deutsche Post i poniesionych przez nią kosztów w okresie po 1994 r. W dniu 22 sierpnia 2008 r. Komisja zastrzegła sobie prawo do wydania nakazu udzielenia informacji zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (6) w przypadku nieprzekazania przez władze niemieckie wymaganych informacji.

6

| (20) | W dniu 2 października 2008 r. władze niemieckie przekazały wyniki kolejnej ekspertyzy potwierdzającej stanowisko Niemiec, zgodnie z którym analiza danych księgowych z okresu po 1994 r. nie jest konieczna, a właściwym okresem badania są lata 1990–1994. |
| --- | --- |

(20)

W dniu 2 października 2008 r. władze niemieckie przekazały wyniki kolejnej ekspertyzy potwierdzającej stanowisko Niemiec, zgodnie z którym analiza danych księgowych z okresu po 1994 r. nie jest konieczna, a właściwym okresem badania są lata 1990–1994.

| (21) | W dniu 28 października 2008 r. władze niemieckie przekazały informacje dotyczące państwowych gwarancji kredytowych oraz środka w zakresie emerytur. |
| --- | --- |

(21)

W dniu 28 października 2008 r. władze niemieckie przekazały informacje dotyczące państwowych gwarancji kredytowych oraz środka w zakresie emerytur.

1.1.6.   Nakaz udzielenia informacji z dnia 30 października 2008 r.

Nakaz udzielenia informacji z dnia 30 października 2008 r.

| (22) | Komisja nie zaakceptowała argumentów przedstawionych przez władze niemieckie, podtrzymując swoją opinię, iż w celu dokonania pełnej oceny wpływu wdrożonych środków pomocy państwa na konkurencję niezbędne jest przeprowadzenie analizy do 2007 r. Po obu monitach – z dnia 12 sierpnia 2008 r. oraz z dnia 22 sierpnia 2008 r. – Komisja wydała w dniu 30 października 2008 r. nakaz udzielenia informacji, w którym władze niemieckie zostały formalnie wezwane do przekazania wszystkich niezbędnych danych księgowych za cały okres 1989–2007. |
| --- | --- |

(22)

Komisja nie zaakceptowała argumentów przedstawionych przez władze niemieckie, podtrzymując swoją opinię, iż w celu dokonania pełnej oceny wpływu wdrożonych środków pomocy państwa na konkurencję niezbędne jest przeprowadzenie analizy do 2007 r. Po obu monitach – z dnia 12 sierpnia 2008 r. oraz z dnia 22 sierpnia 2008 r. – Komisja wydała w dniu 30 października 2008 r. nakaz udzielenia informacji, w którym władze niemieckie zostały formalnie wezwane do przekazania wszystkich niezbędnych danych księgowych za cały okres 1989–2007.

| (23) | Władze niemieckie oraz Deutsche Post zakwestionowały ważność nakazu udzielenia informacji (7). |
| --- | --- |

(23)

Władze niemieckie oraz Deutsche Post zakwestionowały ważność nakazu udzielenia informacji (7).

7

| (24) | W dniu 27 listopada 2008 r. władze niemieckie przekazały wymagane dane księgowe za okres 1989–1994. W dniach 5 i 16 grudnia 2008 r. władze niemieckie dokonały aktualizacji danych księgowych przekazanych w dniu 27 listopada 2008 r. |
| --- | --- |

(24)

W dniu 27 listopada 2008 r. władze niemieckie przekazały wymagane dane księgowe za okres 1989–1994. W dniach 5 i 16 grudnia 2008 r. władze niemieckie dokonały aktualizacji danych księgowych przekazanych w dniu 27 listopada 2008 r.

1.1.7.   Przekazanie danych księgowych za okres 1989–2007

Przekazanie danych księgowych za okres 1989–2007

| (25) | Po zorganizowanym w dniu 6 lutego 2009 r. spotkaniu z udziałem niemieckiego sekretarza stanu właściwego w przedmiotowej sprawie, przewodniczącego zarządu DPAG oraz członka Komisji właściwego w sprawach konkurencji władze niemieckie oraz Deutsche Post oświadczyły, że są gotowe przekazać dane księgowe za okres po 1994 r. |
| --- | --- |

(25)

Po zorganizowanym w dniu 6 lutego 2009 r. spotkaniu z udziałem niemieckiego sekretarza stanu właściwego w przedmiotowej sprawie, przewodniczącego zarządu DPAG oraz członka Komisji właściwego w sprawach konkurencji władze niemieckie oraz Deutsche Post oświadczyły, że są gotowe przekazać dane księgowe za okres po 1994 r.

| (26) | W dniu 3 marca 2009 r. władze niemieckie przekazały pierwszy pakiet danych księgowych za cały okres objęty badaniem, czyli lata 1989–2007. |
| --- | --- |

(26)

W dniu 3 marca 2009 r. władze niemieckie przekazały pierwszy pakiet danych księgowych za cały okres objęty badaniem, czyli lata 1989–2007.

| (27) | Spotkania przedstawicieli spółki Deutsche Post ze służbami Komisji odbyły się w dniu 3 marca 2009 r. w Brukseli oraz w dniach 12 marca 2009 r., 2 kwietnia 2009 r., 28 maja 2009 r., 23 czerwca 2009 r. i 18 września 2009 r. w Bonn. Władze niemieckie przekazały kolejne informacje od przedsiębiorstwa Deutsche Post w dniach 26 marca 2009 r., 7 maja 2009 r. oraz 22 czerwca 2009 r. |
| --- | --- |

(27)

Spotkania przedstawicieli spółki Deutsche Post ze służbami Komisji odbyły się w dniu 3 marca 2009 r. w Brukseli oraz w dniach 12 marca 2009 r., 2 kwietnia 2009 r., 28 maja 2009 r., 23 czerwca 2009 r. i 18 września 2009 r. w Bonn. Władze niemieckie przekazały kolejne informacje od przedsiębiorstwa Deutsche Post w dniach 26 marca 2009 r., 7 maja 2009 r. oraz 22 czerwca 2009 r.

| (28) | Po powyższych spotkaniach, a także szeregu pytań, które służby Komisji skierowały do spółki Deutsche Post w dniach 4 czerwca 2009 r. oraz 30 lipca 2009 r., władze niemieckie przekazały w dniach 9 lipca 2009 r., 31 lipca 2009 r., 17 sierpnia 2009 r., 8 września 2009 r., 10 września 2009 r. oraz 15 października 2009 r. zaktualizowane dane księgowe oraz kolejne wyjaśnienia. |
| --- | --- |

(28)

Po powyższych spotkaniach, a także szeregu pytań, które służby Komisji skierowały do spółki Deutsche Post w dniach 4 czerwca 2009 r. oraz 30 lipca 2009 r., władze niemieckie przekazały w dniach 9 lipca 2009 r., 31 lipca 2009 r., 17 sierpnia 2009 r., 8 września 2009 r., 10 września 2009 r. oraz 15 października 2009 r. zaktualizowane dane księgowe oraz kolejne wyjaśnienia.

| (29) | W dniach 16 i 24 września 2009 r. służby Komisji przekazały kolejne pytania, na które władze niemieckie udzieliły odpowiedzi w dniu 14 października 2009 r. |
| --- | --- |

(29)

W dniach 16 i 24 września 2009 r. służby Komisji przekazały kolejne pytania, na które władze niemieckie udzieliły odpowiedzi w dniu 14 października 2009 r.

1.1.8.   Decyzja z 2011 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego

Decyzja z 2011 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego

| (30) | Pismem z dnia 10 maja 2011 r. (8) Komisja poinformowała władze niemieckie o swojej decyzji dotyczącej rozszerzenia zgodnie z art. 108 ust. 2 TFUE zakresu postępowania wyjaśniającego wszczętego w 1999 r. i rozszerzonego w 2007 r., w celu szczegółowego zbadania dotacji do emerytur, które spółka Deutsche Post otrzymywała od 1995 r. (zwanej dalej „decyzją z 2011 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego”). |
| --- | --- |

(30)

Pismem z dnia 10 maja 2011 r. (8) Komisja poinformowała władze niemieckie o swojej decyzji dotyczącej rozszerzenia zgodnie z art. 108 ust. 2 TFUE zakresu postępowania wyjaśniającego wszczętego w 1999 r. i rozszerzonego w 2007 r., w celu szczegółowego zbadania dotacji do emerytur, które spółka Deutsche Post otrzymywała od 1995 r. (zwanej dalej „decyzją z 2011 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego”).

8

| (31) | Po wystąpieniu z wnioskiem o przedłużenie terminu w dniu 23 maja 2011 r. władze niemieckie przekazały swoje uwagi w dniu 29 lipca 2011 r. |
| --- | --- |

(31)

Po wystąpieniu z wnioskiem o przedłużenie terminu w dniu 23 maja 2011 r. władze niemieckie przekazały swoje uwagi w dniu 29 lipca 2011 r.

| (32) | W dniu 4 października 2011 r. uwagi przekazało przedsiębiorstwo UPS. Przedsiębiorstwo Free and Fair Post Initiative przekazało swoje uwagi w dniu 5 października 2011 r., a przedsiębiorstwo Bundesverband Internationaler Express und Kurierdienste (zwane dalej „BIEK”) – w dniu 7 października 2011 r. Komisja przekazała uwagi zainteresowanych stron władzom niemieckim w dniu 13 października 2011 r. |
| --- | --- |

(32)

W dniu 4 października 2011 r. uwagi przekazało przedsiębiorstwo UPS. Przedsiębiorstwo Free and Fair Post Initiative przekazało swoje uwagi w dniu 5 października 2011 r., a przedsiębiorstwo Bundesverband Internationaler Express und Kurierdienste (zwane dalej „BIEK”) – w dniu 7 października 2011 r. Komisja przekazała uwagi zainteresowanych stron władzom niemieckim w dniu 13 października 2011 r.

| (33) | W dniu 14 listopada 2011 r. władze niemieckie przedstawiły uwagi odnoszące się do uwag zainteresowanych stron. |
| --- | --- |

(33)

W dniu 14 listopada 2011 r. władze niemieckie przedstawiły uwagi odnoszące się do uwag zainteresowanych stron.

| (34) | W dniu 18 listopada 2011 r. Komisja przekazała kolejny nakaz udzielenia informacji, odnoszący się do szczegółów finansowania uprawnień do emerytury po 2007 r. Władze niemieckie udzieliły odpowiedzi w dniach 2 i 19 stycznia 2012 r. W dniu 16 grudnia 2011 r. Komisja przekazała władzom niemieckim ekspertyzę Charles River Associates dotyczącą analizy porównawczej zysków (9), a władze niemieckie przekazały uwagi do tej ekspertyzy w dniu 16 stycznia 2012 r. |
| --- | --- |

(34)

W dniu 18 listopada 2011 r. Komisja przekazała kolejny nakaz udzielenia informacji, odnoszący się do szczegółów finansowania uprawnień do emerytury po 2007 r. Władze niemieckie udzieliły odpowiedzi w dniach 2 i 19 stycznia 2012 r. W dniu 16 grudnia 2011 r. Komisja przekazała władzom niemieckim ekspertyzę Charles River Associates dotyczącą analizy porównawczej zysków (9), a władze niemieckie przekazały uwagi do tej ekspertyzy w dniu 16 stycznia 2012 r.

9

1.1.9.   Decyzja z 2012 r.

Decyzja z 2012 r.

| (35) | W dniu 25 stycznia 2012 r. Komisja przyjęła decyzję 2012/636/UE (10) (zwaną dalej „decyzją z 2012 r.”). |
| --- | --- |

(35)

W dniu 25 stycznia 2012 r. Komisja przyjęła decyzję 2012/636/UE (10) (zwaną dalej „decyzją z 2012 r.”).

10

| (36) | W decyzji tej Komisja stwierdziła w odniesieniu do środka w zakresie emerytur, że stanowi on niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym pomoc państwa, i nakazała odzyskanie pomocy za okres od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia ustania korzyści komparatywnej. Jeżeli chodzi o środek pomocy stosowany w latach 1995–2002, Komisja stwierdziła, że określenie kwoty pomocy niezgodnej z rynkiem wewnętrznym jest niemożliwe. W związku z tym Komisja postanowiła nie nakazywać odzyskania pomocy za ten okres. |
| --- | --- |

(36)

W decyzji tej Komisja stwierdziła w odniesieniu do środka w zakresie emerytur, że stanowi on niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym pomoc państwa, i nakazała odzyskanie pomocy za okres od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia ustania korzyści komparatywnej. Jeżeli chodzi o środek pomocy stosowany w latach 1995–2002, Komisja stwierdziła, że określenie kwoty pomocy niezgodnej z rynkiem wewnętrznym jest niemożliwe. W związku z tym Komisja postanowiła nie nakazywać odzyskania pomocy za ten okres.

| (37) | Jeżeli chodzi o transfery środków publicznych, Komisja uznała, że władze niemieckie przyznały ją niezgodnie z prawem, z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE, ale są one zgodne z rynkiem wewnętrznym. Jeżeli chodzi o gwarancje państwowe, Komisja stwierdziła, że stanowią one istniejącą pomoc państwa na rzecz Deutsche Post zgodnie z art. 107 ust. 1 i art. 108 ust. 3 TFUE. |
| --- | --- |

(37)

Jeżeli chodzi o transfery środków publicznych, Komisja uznała, że władze niemieckie przyznały ją niezgodnie z prawem, z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE, ale są one zgodne z rynkiem wewnętrznym. Jeżeli chodzi o gwarancje państwowe, Komisja stwierdziła, że stanowią one istniejącą pomoc państwa na rzecz Deutsche Post zgodnie z art. 107 ust. 1 i art. 108 ust. 3 TFUE.

1.2.   Podsumowanie odnośnych postępowań przed Sądem

Podsumowanie odnośnych postępowań przed Sądem

1.2.1.   Stwierdzenie nieważności decyzji z 2002 r.

Stwierdzenie nieważności decyzji z 2002 r.

| (38) | W wyroku z 2008 r. (11) Sąd uznał negatywną decyzję z 2002 r. za nieważną, powołując się przy tym na fakt, iż Komisja nie przeprowadziła szczegółowej analizy przychodów i kosztów związanych ze świadczeniem usług powszechnych w celu stwierdzenia, czy spółka Deutsche Post uzyskała niedostateczną czy też nadmierną rekompensatę. |
| --- | --- |

(38)

W wyroku z 2008 r. (11) Sąd uznał negatywną decyzję z 2002 r. za nieważną, powołując się przy tym na fakt, iż Komisja nie przeprowadziła szczegółowej analizy przychodów i kosztów związanych ze świadczeniem usług powszechnych w celu stwierdzenia, czy spółka Deutsche Post uzyskała niedostateczną czy też nadmierną rekompensatę.

11

| (39) | Następnie władze niemieckie dokonały zwrotu pomocy państwa w wysokości 572 mln EUR wraz z odsetkami, zwróconej uprzednio przez Deutsche Post. |
| --- | --- |

(39)

Następnie władze niemieckie dokonały zwrotu pomocy państwa w wysokości 572 mln EUR wraz z odsetkami, zwróconej uprzednio przez Deutsche Post.

| (40) | W dniu 2 września 2010 r. Trybunał Sprawiedliwości oddalił odwołanie Komisji wniesione od wyroku Sądu (12). |
| --- | --- |

(40)

W dniu 2 września 2010 r. Trybunał Sprawiedliwości oddalił odwołanie Komisji wniesione od wyroku Sądu (12).

12

1.2.2.   Stwierdzenie nieważności decyzji z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego

Stwierdzenie nieważności decyzji z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego

| (41) | Spółka Deutsche Post wniosła skargę na decyzję z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego, twierdząc, że decyzja z 2002 r. spowodowała uzasadnione oczekiwanie, iż Komisja nie wznowi swojego badania w przedmiotowej sprawie. |
| --- | --- |

(41)

Spółka Deutsche Post wniosła skargę na decyzję z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego, twierdząc, że decyzja z 2002 r. spowodowała uzasadnione oczekiwanie, iż Komisja nie wznowi swojego badania w przedmiotowej sprawie.

| (42) | W dniu 8 grudnia 2011 r. Sąd oddalił powyższą skargę jako niedopuszczalną (13) z uwagi na to, że decyzja z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego dotyczyła tych samych środków co decyzja o wszczęciu postępowania. |
| --- | --- |

(42)

W dniu 8 grudnia 2011 r. Sąd oddalił powyższą skargę jako niedopuszczalną (13) z uwagi na to, że decyzja z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego dotyczyła tych samych środków co decyzja o wszczęciu postępowania.

13

| (43) | W dniu 24 października 2013 r. Trybunał Sprawiedliwości uchylił wyrok Sądu z 2011 r. w sprawie decyzji z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego (14), kierując sprawę do ponownego rozpoznania przez Sąd. |
| --- | --- |

(43)

W dniu 24 października 2013 r. Trybunał Sprawiedliwości uchylił wyrok Sądu z 2011 r. w sprawie decyzji z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego (14), kierując sprawę do ponownego rozpoznania przez Sąd.

14

| (44) | W dniu 18 września 2015 r. Sąd uchylił decyzję z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego (15). Od wyroku Sądu nie wniesiono apelacji. |
| --- | --- |

(44)

W dniu 18 września 2015 r. Sąd uchylił decyzję z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego (15). Od wyroku Sądu nie wniesiono apelacji.

15

1.2.3.   Częściowe stwierdzenie nieważności decyzji z 2012 r.

Częściowe stwierdzenie nieważności decyzji z 2012 r.

| (45) | W dniu 14 lipca 2016 r. Sąd stwierdził nieważność art. 1 i 4 decyzji z 2012 r. (16), wskazując, że Komisja nie udowodniła istnienia korzyści przyznanej na rzecz Deutsche Post. Od wyroku Sądu nie wniesiono apelacji. |
| --- | --- |

(45)

W dniu 14 lipca 2016 r. Sąd stwierdził nieważność art. 1 i 4 decyzji z 2012 r. (16), wskazując, że Komisja nie udowodniła istnienia korzyści przyznanej na rzecz Deutsche Post. Od wyroku Sądu nie wniesiono apelacji.

16

| (46) | Pozostałe przepisy decyzji z 2012 r. nie zostały unieważnione. |
| --- | --- |

(46)

Pozostałe przepisy decyzji z 2012 r. nie zostały unieważnione.

1.2.4.   Stwierdzenie nieważności decyzji z 2011 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego

Stwierdzenie nieważności decyzji z 2011 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego

| (47) | W dniu 10 kwietnia 2019 r. Sąd stwierdził nieważność decyzji z 2011 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego (17), wskazując, że Komisja niewystarczająco uzasadniła wszczęcie formalnego postępowania wyjaśniającego (naruszenie art. 296 TFUE) w odniesieniu do istnienia korzyści. Od wyroku Sądu nie wniesiono apelacji. |
| --- | --- |

(47)

W dniu 10 kwietnia 2019 r. Sąd stwierdził nieważność decyzji z 2011 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego (17), wskazując, że Komisja niewystarczająco uzasadniła wszczęcie formalnego postępowania wyjaśniającego (naruszenie art. 296 TFUE) w odniesieniu do istnienia korzyści. Od wyroku Sądu nie wniesiono apelacji.

17

1.3.   Uwagi otrzymane po stwierdzeniu nieważności decyzji z 2012 r. i decyzji z 2011 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego

Uwagi otrzymane po stwierdzeniu nieważności decyzji z 2012 r. i decyzji z 2011 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego

| (48) | Po stwierdzeniu przez Sąd nieważności decyzji z 2012 r. i decyzji z 2011 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego Komisja otrzymała dodatkowe informacje od spółki UPS w pismach z dnia 24 maja 2019 r. i z dnia 17 lipca 2019 r. oraz od spółki BIEK w piśmie z dnia 31 maja 2019 r. W swoich pismach spółki UPS i BIEK podkreśliły, że w dalszym ciągu mają wątpliwości co do środka w zakresie emerytur, i wezwały Komisję do kontynuowania i zakończenia postępowania wyjaśniającego. W dniu 28 listopada 2019 r. spółka UPS przekazała dalsze uwagi. |
| --- | --- |

(48)

Po stwierdzeniu przez Sąd nieważności decyzji z 2012 r. i decyzji z 2011 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego Komisja otrzymała dodatkowe informacje od spółki UPS w pismach z dnia 24 maja 2019 r. i z dnia 17 lipca 2019 r. oraz od spółki BIEK w piśmie z dnia 31 maja 2019 r. W swoich pismach spółki UPS i BIEK podkreśliły, że w dalszym ciągu mają wątpliwości co do środka w zakresie emerytur, i wezwały Komisję do kontynuowania i zakończenia postępowania wyjaśniającego. W dniu 28 listopada 2019 r. spółka UPS przekazała dalsze uwagi.

2.   OPIS PRZEDMIOTOWEGO SRODKA

OPIS PRZEDMIOTOWEGO SRODKA

2.1.   Zakres niniejszej decyzji

Zakres niniejszej decyzji

| (49) | Na początku Komisja pragnie wskazać, że w świetle wielu decyzji przezeń przyjętych i stwierdzenia nieważności niektórych decyzji należy wyjaśnić zakres niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(49)

Na początku Komisja pragnie wskazać, że w świetle wielu decyzji przezeń przyjętych i stwierdzenia nieważności niektórych decyzji należy wyjaśnić zakres niniejszej decyzji.

| (50) | Komisja przypomina, że w decyzji z 2012 r. stwierdziła, co następuje:






  a) | jeżeli chodzi o transfery środków publicznych – że władze niemieckie przyznały ją niezgodnie z prawem, z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE, ale są one zgodne z rynkiem wewnętrznym; oraz |
| --- | --- | --- |

(50)

Komisja przypomina, że w decyzji z 2012 r. stwierdziła, co następuje:

a)

jeżeli chodzi o transfery środków publicznych – że władze niemieckie przyznały ją niezgodnie z prawem, z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE, ale są one zgodne z rynkiem wewnętrznym; oraz

| b) | jeżeli chodzi o gwarancje państwowe – że stanowią one istniejącą pomoc państwa na rzecz Deutsche Post zgodnie z art. 107 ust. 1 i art. 108 ust. 3 TFUE. |
| --- | --- |

b)

jeżeli chodzi o gwarancje państwowe – że stanowią one istniejącą pomoc państwa na rzecz Deutsche Post zgodnie z art. 107 ust. 1 i art. 108 ust. 3 TFUE.

| (51) | Zakres decyzji z 2012 r., który obejmuje te wnioski, nie został zaskarżony, w związku z czym w dalszym ciągu obowiązuje. |
| --- | --- |

(51)

Zakres decyzji z 2012 r., który obejmuje te wnioski, nie został zaskarżony, w związku z czym w dalszym ciągu obowiązuje.

| (52) | Ponadto Komisja zauważa, że Sąd i Trybunał Sprawiedliwości stwierdziły nieważność decyzji z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego i decyzji z 2011 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego. |
| --- | --- |

(52)

Ponadto Komisja zauważa, że Sąd i Trybunał Sprawiedliwości stwierdziły nieważność decyzji z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego i decyzji z 2011 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego.

| (53) | W tym kontekście postępowanie wyjaśniające dotyczy wyłącznie płatności, o których mowa w decyzji o wszczęciu postępowania. |
| --- | --- |

(53)

W tym kontekście postępowanie wyjaśniające dotyczy wyłącznie płatności, o których mowa w decyzji o wszczęciu postępowania.

| (54) | W szczególności w decyzji o wszczęciu postępowania wskazano:






  a) | płatności dokonane przez Deutsche Post na rzecz funduszu emerytalnego (ustanowionego w kontekście prywatyzacji Deutsche Post) w kwocie 4 mld DEM (około 2,05 mld EUR) rocznie w latach 1995–1999; |
| --- | --- | --- |

(54)

W szczególności w decyzji o wszczęciu postępowania wskazano:

a)

płatności dokonane przez Deutsche Post na rzecz funduszu emerytalnego (ustanowionego w kontekście prywatyzacji Deutsche Post) w kwocie 4 mld DEM (około 2,05 mld EUR) rocznie w latach 1995–1999;

| b) | deficyt w wysokości 8,2 mld DEM (około 4,19 mld EUR) skumulowany w funduszu emerytalnym wskutek wcześniejszego odejścia na emeryturę wielu pracowników Deutsche Post w okresie do 1999 r.; oraz |
| --- | --- |

b)

deficyt w wysokości 8,2 mld DEM (około 4,19 mld EUR) skumulowany w funduszu emerytalnym wskutek wcześniejszego odejścia na emeryturę wielu pracowników Deutsche Post w okresie do 1999 r.; oraz

| c) | fakt, że zgodnie z oświadczeniem niemieckiego ministra finansów z 18 stycznia 1999 r. władze niemieckie pokryły ten deficyt. |
| --- | --- |

c)

fakt, że zgodnie z oświadczeniem niemieckiego ministra finansów z 18 stycznia 1999 r. władze niemieckie pokryły ten deficyt.

| (55) | W tym kontekście przedmiotem niniejszej decyzji jest opisany wyżej środek w zakresie emerytur. |
| --- | --- |

(55)

W tym kontekście przedmiotem niniejszej decyzji jest opisany wyżej środek w zakresie emerytur.

2.2.   Środek w zakresie emerytur w latach 1995–1999

Środek w zakresie emerytur w latach 1995–1999

| (56) | Od 1995 r. przy pomocy środka w zakresie emerytur, który wdrożono na podstawie ustawy o zasadach dotyczących pracowników dawnych niemieckich federalnych usług pocztowych (Gesetz zum Personalrecht der Beschäftigten der früheren Deutschen Bundespost (Postpersonalrechtsgesetz)) (18) („PostPersRG”), sfinansowano większość emerytur dla emerytowanych urzędników Deutsche Post. W celu uwzględnienia pełnego wpływu środka w zakresie emerytur w ocenie, która znajduje się w pkt 5, przedstawiono poniżej bardziej szczegółowe informacje na temat świadczeń socjalnych oraz składek na ubezpieczenia społeczne dla urzędników, a następnie dokonano zestawienia tych danych z przepisami dotyczącymi obowiązkowych ubezpieczeń społecznych dla pracowników sektora prywatnego (zwanych dalej „pracownikami prywatnymi”). |
| --- | --- |

(56)

Od 1995 r. przy pomocy środka w zakresie emerytur, który wdrożono na podstawie ustawy o zasadach dotyczących pracowników dawnych niemieckich federalnych usług pocztowych (Gesetz zum Personalrecht der Beschäftigten der früheren Deutschen Bundespost (Postpersonalrechtsgesetz)) (18) („PostPersRG”), sfinansowano większość emerytur dla emerytowanych urzędników Deutsche Post. W celu uwzględnienia pełnego wpływu środka w zakresie emerytur w ocenie, która znajduje się w pkt 5, przedstawiono poniżej bardziej szczegółowe informacje na temat świadczeń socjalnych oraz składek na ubezpieczenia społeczne dla urzędników, a następnie dokonano zestawienia tych danych z przepisami dotyczącymi obowiązkowych ubezpieczeń społecznych dla pracowników sektora prywatnego (zwanych dalej „pracownikami prywatnymi”).

18

2.2.1.   Świadczenia socjalne dla urzędników

Świadczenia socjalne dla urzędników

| (57) | Urzędnicy mają prawo do emerytury, opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej. Świadczenia przysługujące urzędnikom Deutsche Post są takie same jak świadczenia przyznawane wszystkim innym urzędnikom państwowym.






  a) | Zgodnie z § 14 ustawy o emeryturach dla urzędników państwowych (Gesetz über die Versorgung der Beamten und Richter in Bund und Ländern (Beamtenversorgungsgesetz – BeamtVG)) z dnia 24 sierpnia 1976 r. (19) wysokość emerytury jest określana z góry na podstawie określonej stawki procentowej ostatniej pensji urzędnika. |
| --- | --- | --- |

(57)

Urzędnicy mają prawo do emerytury, opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej. Świadczenia przysługujące urzędnikom Deutsche Post są takie same jak świadczenia przyznawane wszystkim innym urzędnikom państwowym.

a)

Zgodnie z § 14 ustawy o emeryturach dla urzędników państwowych (Gesetz über die Versorgung der Beamten und Richter in Bund und Ländern (Beamtenversorgungsgesetz – BeamtVG)) z dnia 24 sierpnia 1976 r. (19) wysokość emerytury jest określana z góry na podstawie określonej stawki procentowej ostatniej pensji urzędnika.

19

| b) | Urzędnicy mają prawo do uzyskania zwrotu od 50 % do 70 % wydatków na cele zdrowotne i opiekę długoterminową, a pozostałą część kosztów, wykraczającą poza wyżej wymienione pułapy, muszą pokryć we własnym zakresie. Dokładny podział kosztów opieki zdrowotnej i długoterminowej uzależniony jest od różnych kryteriów, takich jak na przykład liczba dzieci. Urzędnicy mogą zawrzeć dobrowolne dodatkowe ubezpieczenie albo samodzielnie finansować przypadającą na nich część kosztów opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej. |
| --- | --- |

b)

Urzędnicy mają prawo do uzyskania zwrotu od 50 % do 70 % wydatków na cele zdrowotne i opiekę długoterminową, a pozostałą część kosztów, wykraczającą poza wyżej wymienione pułapy, muszą pokryć we własnym zakresie. Dokładny podział kosztów opieki zdrowotnej i długoterminowej uzależniony jest od różnych kryteriów, takich jak na przykład liczba dzieci. Urzędnicy mogą zawrzeć dobrowolne dodatkowe ubezpieczenie albo samodzielnie finansować przypadającą na nich część kosztów opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej.

2.2.2.   Finansowanie świadczeń społecznych dla urzędników przedsiębiorstwa POSTDIENST w latach 1989–1994

Finansowanie świadczeń społecznych dla urzędników przedsiębiorstwa POSTDIENST w latach 1989–1994

| (58) | Po pierwszej reformie pocztowej z 1989 r. przedsiębiorstwa POSTDIENST, TELEKOM i POSTBANK zgodnie z § 54 ust. 2 ustawy o korporacyjnej strukturze prawnej niemieckich federalnych usług pocztowych (Gesetz über die Unternehmensverfassung der Deutschen Bundespost (Postverfassungsgesetz – PostVerfG) (20) zostały zmuszone do finansowania w pełnej wysokości emerytur oraz kosztów opieki zdrowotnej dla emerytowanych urzędników, którzy na podstawie swojej wcześniejszej działalności zawodowej zostali przyporządkowani do poszczególnych przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(58)

Po pierwszej reformie pocztowej z 1989 r. przedsiębiorstwa POSTDIENST, TELEKOM i POSTBANK zgodnie z § 54 ust. 2 ustawy o korporacyjnej strukturze prawnej niemieckich federalnych usług pocztowych (Gesetz über die Unternehmensverfassung der Deutschen Bundespost (Postverfassungsgesetz – PostVerfG) (20) zostały zmuszone do finansowania w pełnej wysokości emerytur oraz kosztów opieki zdrowotnej dla emerytowanych urzędników, którzy na podstawie swojej wcześniejszej działalności zawodowej zostali przyporządkowani do poszczególnych przedsiębiorstw.

20

| (59) | Zgodnie z powyższym przepisem podczas gdy urzędnicy w dalszym ciągu posiadają określone roszczenia wobec państwa, państwo może pobrać całość kwoty odpowiednio od spółek POSTDIENST, TELEKOM lub POSTBANK. |
| --- | --- |

(59)

Zgodnie z powyższym przepisem podczas gdy urzędnicy w dalszym ciągu posiadają określone roszczenia wobec państwa, państwo może pobrać całość kwoty odpowiednio od spółek POSTDIENST, TELEKOM lub POSTBANK.

2.2.3.   Finansowanie świadczeń społecznych dla urzędników DPAG od 1995 r.

Finansowanie świadczeń społecznych dla urzędników DPAG od 1995 r.

| (60) | W ramach reformy usług pocztowych i telekomunikacyjnych z 1994 r. (Gesetz zur Neuordnung des Postwesens und der Telekommunikation) urzędnicy, którzy byli pracownikami spółki POSTDIENST, zostali przeniesieni do spółki DPAG zgodnie z § 2 ust. 1 PostPersRG. Zgodnie z § 2 ust. 3 PostPersRG urzędnicy zachowali przy tym swój status prawny. W oparciu o § 1 ust. 1 PostPersRG przedsiębiorstwo DPAG przejęło od Niemiec wszystkie prawa i obowiązki pracodawcy, a w oparciu o § 2 ust. 3 PostPersRG także wszystkie przysługujące urzędnikom roszczenia majątkowe. |
| --- | --- |

(60)

W ramach reformy usług pocztowych i telekomunikacyjnych z 1994 r. (Gesetz zur Neuordnung des Postwesens und der Telekommunikation) urzędnicy, którzy byli pracownikami spółki POSTDIENST, zostali przeniesieni do spółki DPAG zgodnie z § 2 ust. 1 PostPersRG. Zgodnie z § 2 ust. 3 PostPersRG urzędnicy zachowali przy tym swój status prawny. W oparciu o § 1 ust. 1 PostPersRG przedsiębiorstwo DPAG przejęło od Niemiec wszystkie prawa i obowiązki pracodawcy, a w oparciu o § 2 ust. 3 PostPersRG także wszystkie przysługujące urzędnikom roszczenia majątkowe.

| (61) | Zgodnie z § 15 PostPersRG wypłatę świadczeń emerytalnych i zdrowotnych na rzecz emerytowanych urzędników powierzono nowo utworzonemu funduszowi emerytalnemu dla urzędników Deutsche Post. W dniu 1 lipca 2001 r. fundusze emerytalne spółek Deutsche Post, TELEKOM oraz POSTBANK połączono w fundusz emerytalny na rzecz urzędników pocztowych (Postbeamtenversorgungskasse) (zwany dalej „funduszem emerytalnym”). |
| --- | --- |

(61)

Zgodnie z § 15 PostPersRG wypłatę świadczeń emerytalnych i zdrowotnych na rzecz emerytowanych urzędników powierzono nowo utworzonemu funduszowi emerytalnemu dla urzędników Deutsche Post. W dniu 1 lipca 2001 r. fundusze emerytalne spółek Deutsche Post, TELEKOM oraz POSTBANK połączono w fundusz emerytalny na rzecz urzędników pocztowych (Postbeamtenversorgungskasse) (zwany dalej „funduszem emerytalnym”).

Postbeamtenversorgungskasse

| (62) | Zgodnie z art. 16 ust. 1 PostPersRG w okresie 1995–1999 spółka Deutsche Post zobowiązana była do odprowadzania do funduszu emerytalnego kwoty 2,045 mld EUR rocznie, czyli łącznie 10,225 mld EUR. |
| --- | --- |

(62)

Zgodnie z art. 16 ust. 1 PostPersRG w okresie 1995–1999 spółka Deutsche Post zobowiązana była do odprowadzania do funduszu emerytalnego kwoty 2,045 mld EUR rocznie, czyli łącznie 10,225 mld EUR.

| (63) | Zgodnie z § 16 ust. 2 PostPersRG przy pomocy środka w zakresie emerytur finansowany jest pozostały deficyt (czyli różnica pomiędzy emeryturami wypłacanymi na rzecz emerytowanych urzędników a składką odprowadzaną przez Deutsche Post do funduszu emerytalnego). Wysokość środka w zakresie emerytur wzrosła z 151 mln EUR w 1995 r. do 1,118 mld EUR w 1999 r. |
| --- | --- |

(63)

Zgodnie z § 16 ust. 2 PostPersRG przy pomocy środka w zakresie emerytur finansowany jest pozostały deficyt (czyli różnica pomiędzy emeryturami wypłacanymi na rzecz emerytowanych urzędników a składką odprowadzaną przez Deutsche Post do funduszu emerytalnego). Wysokość środka w zakresie emerytur wzrosła z 151 mln EUR w 1995 r. do 1,118 mld EUR w 1999 r.

| (64) | Na wykresach 1 i 2 poniżej przedstawiono odnośne składki Deutsche Post i organów niemieckich (liczbowo i procentowo) do funduszu emerytalnego. |
| --- | --- |

(64)

Na wykresach 1 i 2 poniżej przedstawiono odnośne składki Deutsche Post i organów niemieckich (liczbowo i procentowo) do funduszu emerytalnego.

Image 1

Image 2

2.2.4.   Obowiązkowe ubezpieczenia społeczne i dodatkowe ubezpieczenie emerytalne dla pracowników prywatnych Deutsche Post

Obowiązkowe ubezpieczenia społeczne i dodatkowe ubezpieczenie emerytalne dla pracowników prywatnych Deutsche Post

| (65) | Pracownicy prywatni podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu i zobowiązani są do zawarcia czterech ustawowych rodzajów ubezpieczeń: ubezpieczenia emerytalnego, ubezpieczenia od utraty pracy, ubezpieczenia zdrowotnego oraz ubezpieczenia na wypadek opieki długoterminowej (21). Systemy obowiązkowego ubezpieczenia społecznego dla pracowników prywatnych przewidują w przypadku ubezpieczeń emerytalnych, zdrowotnych i na wypadek opieki długoterminowej inną ochronę ubezpieczeniową, niż ma to miejsce w przypadku systemu obowiązującego dla urzędników:






  a) | wysokość emerytury nie jest określana na podstawie procentowej części ostatniej pensji miesięcznej, ale w oparciu o średnią wysokość wszystkich otrzymanych wynagrodzeń; |
| --- | --- | --- |

(65)

Pracownicy prywatni podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu i zobowiązani są do zawarcia czterech ustawowych rodzajów ubezpieczeń: ubezpieczenia emerytalnego, ubezpieczenia od utraty pracy, ubezpieczenia zdrowotnego oraz ubezpieczenia na wypadek opieki długoterminowej (21). Systemy obowiązkowego ubezpieczenia społecznego dla pracowników prywatnych przewidują w przypadku ubezpieczeń emerytalnych, zdrowotnych i na wypadek opieki długoterminowej inną ochronę ubezpieczeniową, niż ma to miejsce w przypadku systemu obowiązującego dla urzędników:

21

a)

wysokość emerytury nie jest określana na podstawie procentowej części ostatniej pensji miesięcznej, ale w oparciu o średnią wysokość wszystkich otrzymanych wynagrodzeń;

| b) | wydatki na ubezpieczenie zdrowotne i opiekę długoterminową są pokrywane w całości. |
| --- | --- |

b)

wydatki na ubezpieczenie zdrowotne i opiekę długoterminową są pokrywane w całości.

| (66) | Również w przypadku finansowania świadczeń społecznych istnieją znaczne różnice w stosunku do zasad obowiązujących w odniesieniu do urzędników:






  a) | w trakcie kariery zawodowej pracownika obowiązkowe ubezpieczenia społeczne dla pracowników prywatnych są finansowane ze składek uiszczanych przez pracownika i pracodawcę (zwanych dalej „obowiązkowymi składkami na ubezpieczenie społeczne”); |
| --- | --- | --- |

(66)

Również w przypadku finansowania świadczeń społecznych istnieją znaczne różnice w stosunku do zasad obowiązujących w odniesieniu do urzędników:

a)

w trakcie kariery zawodowej pracownika obowiązkowe ubezpieczenia społeczne dla pracowników prywatnych są finansowane ze składek uiszczanych przez pracownika i pracodawcę (zwanych dalej „obowiązkowymi składkami na ubezpieczenie społeczne”);

| b) | całkowita obowiązkowa składka na ubezpieczenie społeczne jest formalnie rozdzielana na część przypadającą na pracownika i na pracodawcę, przy czym na każdego z nich przypada mniej więcej połowa tej składki; |
| --- | --- |

b)

całkowita obowiązkowa składka na ubezpieczenie społeczne jest formalnie rozdzielana na część przypadającą na pracownika i na pracodawcę, przy czym na każdego z nich przypada mniej więcej połowa tej składki;

| c) | pracodawca jest formalnie zobowiązany do odprowadzenia całości obowiązkowej składki na ubezpieczenie społeczne do zakładu ubezpieczeń społecznych. |
| --- | --- |

c)

pracodawca jest formalnie zobowiązany do odprowadzenia całości obowiązkowej składki na ubezpieczenie społeczne do zakładu ubezpieczeń społecznych.

| (67) | Na wykresie 3 poniżej przedstawiono obowiązkowe składki na ubezpieczenie społeczne płacone przez pracowników prywatnych za okres od 1995 r. do 1999 r. |
| --- | --- |

(67)

Na wykresie 3 poniżej przedstawiono obowiązkowe składki na ubezpieczenie społeczne płacone przez pracowników prywatnych za okres od 1995 r. do 1999 r.

Image 3

| (68) | Z wykresu 3 wynika, że wysokość obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne kształtowała się na poziomie ok. 39–42 % wynagrodzenia brutto (wynagrodzenie brutto = wynagrodzenie netto + część składki przypadająca na pracownika). Biorąc pod uwagę, że część przypadająca na pracodawcę i część przypadająca pracownika pokrywają około połowy całkowitej obowiązkowej składki na ubezpieczenie społeczne, wysokość ich odpowiednich obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne waha się pomiędzy ok. 19 % a 21 % wynagrodzenia brutto. |
| --- | --- |

(68)

Z wykresu 3 wynika, że wysokość obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne kształtowała się na poziomie ok. 39–42 % wynagrodzenia brutto (wynagrodzenie brutto = wynagrodzenie netto + część składki przypadająca na pracownika). Biorąc pod uwagę, że część przypadająca na pracodawcę i część przypadająca pracownika pokrywają około połowy całkowitej obowiązkowej składki na ubezpieczenie społeczne, wysokość ich odpowiednich obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne waha się pomiędzy ok. 19 % a 21 % wynagrodzenia brutto.

| (69) | Pracownicy prywatni zatrudnieni w Deutsche Post korzystali nie tylko z ustawowych ubezpieczeń społecznych, ale również z dodatkowego ubezpieczenia emerytalnego. Pracownikom prywatnym zatrudnionym przed 1997 r. proponowano zawarcie dodatkowego ubezpieczenia emerytalnego, dzięki któremu mogli oni uzyskać emeryturę w wysokości porównywalnej do emerytury otrzymywanej przez urzędników. Dodatkowe ubezpieczenie emerytalne pokrywało zatem różnicę pomiędzy emeryturą przysługującą pracownikom prywatnym z ustawowego ubezpieczenia społecznego, której wysokość odpowiada określonej stawce procentowej przeciętnego otrzymywanego dotychczas wynagrodzenia, a emeryturą otrzymywaną przez urzędników, której wysokość określa się na podstawie określonej części procentowej ostatniej pensji. Szczegółowe przepisy w tym zakresie określono w statucie agencji ds. dodatkowych emerytur i rent niemieckich federalnych służb pocztowych (Satzung der Versorgungsanstalt der Deutschen Bundespost). |
| --- | --- |

(69)

Pracownicy prywatni zatrudnieni w Deutsche Post korzystali nie tylko z ustawowych ubezpieczeń społecznych, ale również z dodatkowego ubezpieczenia emerytalnego. Pracownikom prywatnym zatrudnionym przed 1997 r. proponowano zawarcie dodatkowego ubezpieczenia emerytalnego, dzięki któremu mogli oni uzyskać emeryturę w wysokości porównywalnej do emerytury otrzymywanej przez urzędników. Dodatkowe ubezpieczenie emerytalne pokrywało zatem różnicę pomiędzy emeryturą przysługującą pracownikom prywatnym z ustawowego ubezpieczenia społecznego, której wysokość odpowiada określonej stawce procentowej przeciętnego otrzymywanego dotychczas wynagrodzenia, a emeryturą otrzymywaną przez urzędników, której wysokość określa się na podstawie określonej części procentowej ostatniej pensji. Szczegółowe przepisy w tym zakresie określono w statucie agencji ds. dodatkowych emerytur i rent niemieckich federalnych służb pocztowych (Satzung der Versorgungsanstalt der Deutschen Bundespost).

3.   PODSTAWY WSZCZECIA POSTEPOWANIA

PODSTAWY WSZCZECIA POSTEPOWANIA

| (70) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja uznała, że fakt, iż państwo pokryło deficyt nagromadzony do 1999 r. – w związku z wcześniejszym przejściem na emeryturę znacznej liczby urzędników Deutsche Post w latach 1995–1999 – mógł stanowić korzyść dla Deutsche Post. |
| --- | --- |

(70)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja uznała, że fakt, iż państwo pokryło deficyt nagromadzony do 1999 r. – w związku z wcześniejszym przejściem na emeryturę znacznej liczby urzędników Deutsche Post w latach 1995–1999 – mógł stanowić korzyść dla Deutsche Post.

| (71) | W związku z tym Komisja uznała, że w ramach prowadzonego przez siebie wstępnego postępowania wyjaśniającego dotyczącego środka nie może potwierdzić wniosku, że środek ten nie stanowi pomocy państwa. |
| --- | --- |

(71)

W związku z tym Komisja uznała, że w ramach prowadzonego przez siebie wstępnego postępowania wyjaśniającego dotyczącego środka nie może potwierdzić wniosku, że środek ten nie stanowi pomocy państwa.

| (72) | Ponadto w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że w oparciu o wstępne postępowanie wyjaśniające zgłoszono wątpliwości co do zgodności środka z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(72)

Ponadto w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że w oparciu o wstępne postępowanie wyjaśniające zgłoszono wątpliwości co do zgodności środka z rynkiem wewnętrznym.

4.   ISTOTNE UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

ISTOTNE UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

| (73) | Zainteresowane strony przekazały swoje uwagi do decyzji o wszczęciu postępowania, decyzji z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego (obecnie uchylonej) oraz decyzji z 2011 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego (obecnie uchylonej). |
| --- | --- |

(73)

Zainteresowane strony przekazały swoje uwagi do decyzji o wszczęciu postępowania, decyzji z 2007 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego (obecnie uchylonej) oraz decyzji z 2011 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego (obecnie uchylonej).

| (74) | W niniejszej sekcji podsumowano uwagi, które uznano za istotne dla oceny przedmiotowego środka (tj. środka w zakresie emerytur za okres od 1995 r. do 1999 r.), przy czym sekcja ta nie odzwierciedla wszystkich uwag otrzymanych w trakcie poprzednich postępowań w sprawie innych środków lub środka w zakresie emerytur za okres po 1999 r. |
| --- | --- |

(74)

W niniejszej sekcji podsumowano uwagi, które uznano za istotne dla oceny przedmiotowego środka (tj. środka w zakresie emerytur za okres od 1995 r. do 1999 r.), przy czym sekcja ta nie odzwierciedla wszystkich uwag otrzymanych w trakcie poprzednich postępowań w sprawie innych środków lub środka w zakresie emerytur za okres po 1999 r.

4.1.   Uwagi stron trzecich

Uwagi stron trzecich

| (75) | Według brytyjskiej spółki Post Office („Post Office”) przejęcie zobowiązań emerytalnych, które spółka DPAG zaciągnęła w wyniku wcześniejszego przejścia na emeryturę 25 % swojego personelu, stanowi pomoc państwa. Zdaniem Post Office niedobór świadczeń emerytalnych powinien był zostać sfinansowany ze sprzedaży aktywów przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(75)

Według brytyjskiej spółki Post Office („Post Office”) przejęcie zobowiązań emerytalnych, które spółka DPAG zaciągnęła w wyniku wcześniejszego przejścia na emeryturę 25 % swojego personelu, stanowi pomoc państwa. Zdaniem Post Office niedobór świadczeń emerytalnych powinien był zostać sfinansowany ze sprzedaży aktywów przedsiębiorstwa.

| (76) | W opinii UPS spółka Deutsche Post odniosła korzyść w związku z częściowym zwolnieniem z zobowiązań w zakresie płatności, które musiała wypełnić przed 1995 r. Ponieważ zwykli operatorzy pocztowi muszą samodzielnie finansować koszty emerytur, spółka Deutsche Post znalazła się w lepszej pozycji od swoich konkurentów. |
| --- | --- |

(76)

W opinii UPS spółka Deutsche Post odniosła korzyść w związku z częściowym zwolnieniem z zobowiązań w zakresie płatności, które musiała wypełnić przed 1995 r. Ponieważ zwykli operatorzy pocztowi muszą samodzielnie finansować koszty emerytur, spółka Deutsche Post znalazła się w lepszej pozycji od swoich konkurentów.

| (77) | W swoim piśmie z dnia 28 listopada 2019 r. (w następstwie wyroku Sądu z 2019 r. unieważniającego decyzję z 2011 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego) spółka UPS twierdzi, że Komisja powinna kontynuować dochodzenie w sprawie środka w zakresie emerytur, a w szczególności powinna ocenić środek w zakresie emerytur, stosując orzecznictwo w sprawie Orange (22) (zamiast orzecznictwa w sprawie Combus (23)). Ponadto UPS jest zdania, że nawet na podstawie orzecznictwa w sprawie Combus Komisja powinna stwierdzić, że środek w zakresie emerytur stanowi pomoc niezgodną z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(77)

W swoim piśmie z dnia 28 listopada 2019 r. (w następstwie wyroku Sądu z 2019 r. unieważniającego decyzję z 2011 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego) spółka UPS twierdzi, że Komisja powinna kontynuować dochodzenie w sprawie środka w zakresie emerytur, a w szczególności powinna ocenić środek w zakresie emerytur, stosując orzecznictwo w sprawie Orange (22) (zamiast orzecznictwa w sprawie Combus (23)). Ponadto UPS jest zdania, że nawet na podstawie orzecznictwa w sprawie Combus Komisja powinna stwierdzić, że środek w zakresie emerytur stanowi pomoc niezgodną z rynkiem wewnętrznym.

22

23

4.2.   Uwagi Niemiec

Uwagi Niemiec

| (78) | Według władz niemieckich wkład państwa do funduszu emerytalnego ograniczał się do tego, co było konieczne, aby zrównoważyć obiektywną niekorzystną sytuację, w jakiej znalazła się spółka DPAG w wyniku działań państwa. |
| --- | --- |

(78)

Według władz niemieckich wkład państwa do funduszu emerytalnego ograniczał się do tego, co było konieczne, aby zrównoważyć obiektywną niekorzystną sytuację, w jakiej znalazła się spółka DPAG w wyniku działań państwa.

| (79) | Według władz niemieckich finansowanie wcześniejszych emerytur urzędników zatrudnionych przed prywatyzacją DPAG pozostało podstawowym obowiązkiem państwa w stosunku do jego urzędników. Współodpowiedzialność spółki DPAG za finansowanie funduszu emerytalnego wiązała się zatem z nietypowymi kosztami specjalnymi. Wkład państwa w zobowiązania emerytalne tylko częściowo zrekompensował obiektywną niekorzystną sytuację, w jakiej znalazła się spółka DPAG w wyniku działań państwa. W związku z tym Niemcy uważają, że spółce DPAG nie przyznano żadnej korzyści, a także że zakłócenie konkurencji ani wymiany handlowej nie występuje w sytuacji, gdy państwo wnosi wkład na rzecz funduszu emerytalnego. |
| --- | --- |

(79)

Według władz niemieckich finansowanie wcześniejszych emerytur urzędników zatrudnionych przed prywatyzacją DPAG pozostało podstawowym obowiązkiem państwa w stosunku do jego urzędników. Współodpowiedzialność spółki DPAG za finansowanie funduszu emerytalnego wiązała się zatem z nietypowymi kosztami specjalnymi. Wkład państwa w zobowiązania emerytalne tylko częściowo zrekompensował obiektywną niekorzystną sytuację, w jakiej znalazła się spółka DPAG w wyniku działań państwa. W związku z tym Niemcy uważają, że spółce DPAG nie przyznano żadnej korzyści, a także że zakłócenie konkurencji ani wymiany handlowej nie występuje w sytuacji, gdy państwo wnosi wkład na rzecz funduszu emerytalnego.

| (80) | Powołując się na wyrok w sprawie Combus (24), władze niemieckie twierdzą, że pokrycie przez państwo kosztów emerytalnych – których wysokość przekracza wartość kosztów ponoszonych zwykle przez konkurencyjne przedsiębiorstwa z sektora prywatnego – podczas prywatyzacji podmiotów świadczących usługi powszechne będących w przeszłości własnością skarbu państwa nie stanowi pomocy państwa. Władze niemieckie uważają, że aby ocenić istnienie pomocy należy dokonać porównania między świadczeniami socjalnymi dla urzędników Deutsche Post a świadczeniami socjalnymi konkurentów. |
| --- | --- |

(80)

Powołując się na wyrok w sprawie Combus (24), władze niemieckie twierdzą, że pokrycie przez państwo kosztów emerytalnych – których wysokość przekracza wartość kosztów ponoszonych zwykle przez konkurencyjne przedsiębiorstwa z sektora prywatnego – podczas prywatyzacji podmiotów świadczących usługi powszechne będących w przeszłości własnością skarbu państwa nie stanowi pomocy państwa. Władze niemieckie uważają, że aby ocenić istnienie pomocy należy dokonać porównania między świadczeniami socjalnymi dla urzędników Deutsche Post a świadczeniami socjalnymi konkurentów.

24

5.   OCENA POMOCY W ODNIESIENIU DO SRODKA W ZAKRESIE EMERYTUR

OCENA POMOCY W ODNIESIENIU DO SRODKA W ZAKRESIE EMERYTUR

| (81) | Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE „wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”. |
| --- | --- |

(81)

Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE „wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”.

| (82) | Środek można uznać za pomoc państwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki: a) środek jest przyznawany przez państwa członkowskie przy użyciu zasobów państwowych, b) przyznaje on selektywną korzyść gospodarczą niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, c) korzyść ta zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji oraz d) środek wpływa na handel wewnątrz UE. |
| --- | --- |

(82)

Środek można uznać za pomoc państwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki: a) środek jest przyznawany przez państwa członkowskie przy użyciu zasobów państwowych, b) przyznaje on selektywną korzyść gospodarczą niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, c) korzyść ta zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji oraz d) środek wpływa na handel wewnątrz UE.

| (83) | Środek w zakresie emerytur opiera się na art. 16 PostPersG i jest finansowany z budżetu państwa, w związku z czym można go przypisać państwu jako środek przyznawany przy użyciu zasobów państwowych w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Ponadto ponieważ środek w zakresie emerytur został wdrożony jedynie w celu częściowego zmniejszenia kosztów ponoszonych przez Deutsche Post w związku ze świadczeniami emerytalnymi dla urzędników, i ostatecznie stanowi korzyść dla Deutsche Post, ma on charakter selektywny. |
| --- | --- |

(83)

Środek w zakresie emerytur opiera się na art. 16 PostPersG i jest finansowany z budżetu państwa, w związku z czym można go przypisać państwu jako środek przyznawany przy użyciu zasobów państwowych w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Ponadto ponieważ środek w zakresie emerytur został wdrożony jedynie w celu częściowego zmniejszenia kosztów ponoszonych przez Deutsche Post w związku ze świadczeniami emerytalnymi dla urzędników, i ostatecznie stanowi korzyść dla Deutsche Post, ma on charakter selektywny.

5.1.   Istnienie korzyści finansowej

Istnienie korzyści finansowej

5.1.1.   Stosowana metoda oceny występowania korzyści

Stosowana metoda oceny występowania korzyści

| (84) | W oparciu o wyrok w sprawie Combus władze niemieckie twierdzą, że przyznanie środka w zakresie emerytur nie wiąże się z korzyścią finansową, ponieważ spowodował on zmniejszenie dodatkowych kosztów emerytalnych ponoszonych przez Deutsche Post. |
| --- | --- |

(84)

W oparciu o wyrok w sprawie Combus władze niemieckie twierdzą, że przyznanie środka w zakresie emerytur nie wiąże się z korzyścią finansową, ponieważ spowodował on zmniejszenie dodatkowych kosztów emerytalnych ponoszonych przez Deutsche Post.

| (85) | W decyzji z 2012 r. Komisja odrzuciła twierdzenia Niemiec, że istnienie korzyści musi zostać stwierdzone na podstawie orzecznictwa w sprawie Combus. |
| --- | --- |

(85)

W decyzji z 2012 r. Komisja odrzuciła twierdzenia Niemiec, że istnienie korzyści musi zostać stwierdzone na podstawie orzecznictwa w sprawie Combus.

| (86) | W następstwie stwierdzenia nieważności decyzji z 2012 r. oraz decyzji z 2011 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego Komisja uznała jednak, że wyroki Sądu w sprawach T-143/12 (25) i T-388/11 (26) zobowiązują ją, zgodnie z art. 266 TFUE, do stosowania orzecznictwa w sprawie Combus w odniesieniu do środka w zakresie emerytur. Zgodnie z art. 266 akapit pierwszy TFUE „[w] przypadku orzeczenia o nieważności aktu przyjętego przez instytucję [...] lub stwierdzenia, iż zaniechanie przez nią działania jest sprzeczne z Traktatami, jest ona zobowiązana do podjęcia środków, które zapewnią wykonanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej”. |
| --- | --- |

(86)

W następstwie stwierdzenia nieważności decyzji z 2012 r. oraz decyzji z 2011 r. w sprawie rozszerzenia zakresu postępowania wyjaśniającego Komisja uznała jednak, że wyroki Sądu w sprawach T-143/12 (25) i T-388/11 (26) zobowiązują ją, zgodnie z art. 266 TFUE, do stosowania orzecznictwa w sprawie Combus w odniesieniu do środka w zakresie emerytur. Zgodnie z art. 266 akapit pierwszy TFUE „[w] przypadku orzeczenia o nieważności aktu przyjętego przez instytucję [...] lub stwierdzenia, iż zaniechanie przez nią działania jest sprzeczne z Traktatami, jest ona zobowiązana do podjęcia środków, które zapewnią wykonanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej”.

25

26

| (87) | W wyroku z dnia 14 lipca 2016 r. Sąd orzekł, iż „samo twierdzenie, że obciążenia emerytalne są częścią kosztów ponoszonych normalnie przez przedsiębiorstwa, nie wystarczy w tym wypadku do wykazania, że po stronie Deutsche Postu istnieje rzeczywista korzyść gospodarcza. Komisja, na której spoczywał obowiązek udowodnienia, że korzyść taka istnieje, nie wywiązała się z tego obowiązku, a tym samym dopuściła się naruszenia prawa” (27). |
| --- | --- |

(87)

W wyroku z dnia 14 lipca 2016 r. Sąd orzekł, iż „samo twierdzenie, że obciążenia emerytalne są częścią kosztów ponoszonych normalnie przez przedsiębiorstwa, nie wystarczy w tym wypadku do wykazania, że po stronie Deutsche Postu istnieje rzeczywista korzyść gospodarcza. Komisja, na której spoczywał obowiązek udowodnienia, że korzyść taka istnieje, nie wywiązała się z tego obowiązku, a tym samym dopuściła się naruszenia prawa” (27).

27

| (88) | W tym kontekście Komisja oceni istnienie korzyści dla Deutsche Post, stosując orzecznictwo w sprawie Combus. W szczególności Komisja uważa, że – w przeciwieństwie do opinii wyrażonej przez UPS – w celu oceny środka w zakresie emerytur jest zobowiązana do stosowania orzecznictwa w sprawie Combus, a nie stosowania orzecznictwa w sprawie Orange (28). Przede wszystkim Komisja uważa, że fakt, iż w wyroku tym Trybunał Sprawiedliwości mógł zaprzestać stosowania podejścia prawnego wykorzystanego w sprawie Combus i że w związku z tym orzecznictwo w sprawie Combus może nie mieć już zastosowania do podobnych środków w innych sprawach, nie podważa obowiązku zastosowania przez Komisję metody opisanej w sprawie Combus w odniesieniu do środka w zakresie emerytur w niniejszej sprawie zgodnie z art. 266 akapit pierwszy TFUE (zob. motyw (86)). |
| --- | --- |

(88)

W tym kontekście Komisja oceni istnienie korzyści dla Deutsche Post, stosując orzecznictwo w sprawie Combus. W szczególności Komisja uważa, że – w przeciwieństwie do opinii wyrażonej przez UPS – w celu oceny środka w zakresie emerytur jest zobowiązana do stosowania orzecznictwa w sprawie Combus, a nie stosowania orzecznictwa w sprawie Orange (28). Przede wszystkim Komisja uważa, że fakt, iż w wyroku tym Trybunał Sprawiedliwości mógł zaprzestać stosowania podejścia prawnego wykorzystanego w sprawie Combus i że w związku z tym orzecznictwo w sprawie Combus może nie mieć już zastosowania do podobnych środków w innych sprawach, nie podważa obowiązku zastosowania przez Komisję metody opisanej w sprawie Combus w odniesieniu do środka w zakresie emerytur w niniejszej sprawie zgodnie z art. 266 akapit pierwszy TFUE (zob. motyw (86)).

28

5.1.2.   Istnienie korzyści w niniejszej sprawie

Istnienie korzyści w niniejszej sprawie

| (89) | Biorąc pod uwagę zastosowanie orzecznictwa w sprawie Combus w niniejszej sprawie, Komisja oceni, czy władze niemieckie, przyjmując na siebie odpowiedzialność za różnicę między kwotą ryczałtową ustaloną w latach 1995–1999 a całkowitą kwotą kosztów emerytur byłych urzędników Deutsche Post, przyznały Deutsche Post korzyść gospodarczą w porównaniu z jej konkurentami. |
| --- | --- |

(89)

Biorąc pod uwagę zastosowanie orzecznictwa w sprawie Combus w niniejszej sprawie, Komisja oceni, czy władze niemieckie, przyjmując na siebie odpowiedzialność za różnicę między kwotą ryczałtową ustaloną w latach 1995–1999 a całkowitą kwotą kosztów emerytur byłych urzędników Deutsche Post, przyznały Deutsche Post korzyść gospodarczą w porównaniu z jej konkurentami.

| (90) | Komisja przeprowadzi tę analizę w następujących trzech etapach w celu ustalenia istnienia korzyści:






  a) | w pierwszej kolejności Komisja określi wysokość obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne odprowadzanych przez inne przedsiębiorstwa z sektora usług w zakresie doręczania listów i paczek; |
| --- | --- | --- |

(90)

Komisja przeprowadzi tę analizę w następujących trzech etapach w celu ustalenia istnienia korzyści:

a)

w pierwszej kolejności Komisja określi wysokość obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne odprowadzanych przez inne przedsiębiorstwa z sektora usług w zakresie doręczania listów i paczek;

| b) | następnie Komisja ustali, jaka jest wysokość składek na ubezpieczenie społeczne, odprowadzanych przez Deutsche Post na rzecz jej urzędników; |
| --- | --- |

b)

następnie Komisja ustali, jaka jest wysokość składek na ubezpieczenie społeczne, odprowadzanych przez Deutsche Post na rzecz jej urzędników;

| c) | na koniec Komisja porówna te dwa poziomy. |
| --- | --- |

c)

na koniec Komisja porówna te dwa poziomy.

5.1.2.1.   Wysokość składek na ubezpieczenie społeczne odprowadzanych przez inne przedsiębiorstwa z sektora usług w zakresie doręczania listów i paczek

Wysokość składek na ubezpieczenie społeczne odprowadzanych przez inne przedsiębiorstwa z sektora usług w zakresie doręczania listów i paczek

5.1.2.1.1.   Obliczenie stawki służącej za punkt odniesienia

| (91) | Konkurencyjne przedsiębiorstwa z sektora prywatnego muszą odprowadzać do państwa ze swoich przychodów zarówno część składki na ubezpieczenie społeczne przypadającą na pracodawcę, jak i część składki przypadającą na pracownika. Jak wynika z wykresu 3, łączna wysokość obowiązkowej składki na ubezpieczenie społeczne za okres od 1995 r. do 1999 r. wynosiła ok. 39–42 % wynagrodzenia brutto. Część obowiązkowej składki na ubezpieczenie społeczne przypadająca na pracodawcę i część przypadająca na pracownika wynosi ok. 19–21 % wynagrodzenia brutto (zob. motyw 68)). |
| --- | --- |

(91)

Konkurencyjne przedsiębiorstwa z sektora prywatnego muszą odprowadzać do państwa ze swoich przychodów zarówno część składki na ubezpieczenie społeczne przypadającą na pracodawcę, jak i część składki przypadającą na pracownika. Jak wynika z wykresu 3, łączna wysokość obowiązkowej składki na ubezpieczenie społeczne za okres od 1995 r. do 1999 r. wynosiła ok. 39–42 % wynagrodzenia brutto. Część obowiązkowej składki na ubezpieczenie społeczne przypadająca na pracodawcę i część przypadająca na pracownika wynosi ok. 19–21 % wynagrodzenia brutto (zob. motyw 68)).

| (92) | W porównaniu z pracownikami prywatnymi urzędnicy nie muszą płacić części składek na ubezpieczenie społeczne w odniesieniu do opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej, lecz muszą sami pokrywać od 30 % do 50 % kosztów opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej (zwłaszcza poprzez zawarcie dodatkowego prywatnego ubezpieczenia). Można jednak przyjąć, że pokrywanie przez urzędników 30–50 % swoich kosztów opieki zdrowotnej i długoterminowej w znacznym stopniu odpowiada pod względem skutku gospodarczego składce, którą pracownicy prywatni zobowiązani są odprowadzać na obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne i ubezpieczenie na wypadek opieki długoterminowej (29). |
| --- | --- |

(92)

W porównaniu z pracownikami prywatnymi urzędnicy nie muszą płacić części składek na ubezpieczenie społeczne w odniesieniu do opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej, lecz muszą sami pokrywać od 30 % do 50 % kosztów opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej (zwłaszcza poprzez zawarcie dodatkowego prywatnego ubezpieczenia). Można jednak przyjąć, że pokrywanie przez urzędników 30–50 % swoich kosztów opieki zdrowotnej i długoterminowej w znacznym stopniu odpowiada pod względem skutku gospodarczego składce, którą pracownicy prywatni zobowiązani są odprowadzać na obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne i ubezpieczenie na wypadek opieki długoterminowej (29).

29

| (93) | Ponadto urzędnicy nie płacą żadnych składek na ubezpieczenie emerytalne i ubezpieczenie od utraty pracy. W związku z tym składka odprowadzana przez Deutsche Post powinna być wyższa niż część składki odprowadzanej przez prywatnego pracodawcę i obejmować pełne koszty ubezpieczenia emerytalnego i ubezpieczenia od utraty pracy oraz pozostałe koszty opieki zdrowotnej i długoterminowej urzędników. |
| --- | --- |

(93)

Ponadto urzędnicy nie płacą żadnych składek na ubezpieczenie emerytalne i ubezpieczenie od utraty pracy. W związku z tym składka odprowadzana przez Deutsche Post powinna być wyższa niż część składki odprowadzanej przez prywatnego pracodawcę i obejmować pełne koszty ubezpieczenia emerytalnego i ubezpieczenia od utraty pracy oraz pozostałe koszty opieki zdrowotnej i długoterminowej urzędników.

| (94) | Stawka służąca za punkt odniesienia dla składek na ubezpieczenie społeczne odprowadzanych przez Deutsche Post („stawka służąca za punkt odniesienia”) musi zatem uwzględniać łączną wysokość składek (łączna wysokość składek = część przypadającą na pracodawcę + część przypadająca na pracownika) na ubezpieczenie emerytalne i ubezpieczenie od utraty pracy, a także przypadającą na pracodawcę część składki na ubezpieczenie zdrowotne i ubezpieczenie na wypadek opieki długoterminowej. |
| --- | --- |

(94)

Stawka służąca za punkt odniesienia dla składek na ubezpieczenie społeczne odprowadzanych przez Deutsche Post („stawka służąca za punkt odniesienia”) musi zatem uwzględniać łączną wysokość składek (łączna wysokość składek = część przypadającą na pracodawcę + część przypadająca na pracownika) na ubezpieczenie emerytalne i ubezpieczenie od utraty pracy, a także przypadającą na pracodawcę część składki na ubezpieczenie zdrowotne i ubezpieczenie na wypadek opieki długoterminowej.

| (95) | Jak wynika z tabeli 1 poniżej, w okresie 1995–1999 stawka służąca za punkt odniesienia wynosiła od 32 % do 34,5 % wynagrodzenia brutto pracowników prywatnych.

  Tabela 1


  Stawka służąca za punkt odniesienia dla składek na ubezpieczenie społeczne odprowadzanych przez Deutsche Post











  (%) |
| --- | --- |
| | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 |
| Część składki przypadająca na pracodawcę | 19,49 | 20,01 | 21,07 | 21,07 | 20,77 |
| Ubezpieczenie zdrowotne | 6,44 | 6,48 | 6,82 | 6,82 | 6,82 |
| Ubezpieczenie na wypadek opieki długoterminowej | 0,50 | 0,68 | 0,85 | 0,85 | 0,85 |
| Ubezpieczenie od utraty pracy | 3,25 | 3,25 | 3,25 | 3,25 | 3,25 |
| Ubezpieczenie emerytalne | 9,30 | 9,60 | 10,15 | 10,15 | 9,85 |
| Część składki przypadająca na pracownika | 12,55 | 12,85 | 13,40 | 13,40 | 13,10 |
| Ubezpieczenie od utraty pracy | 3,25 | 3,25 | 3,25 | 3,25 | 3,25 |
| Ubezpieczenie emerytalne | 9,30 | 9,60 | 10,15 | 10,15 | 9,85 |
| Stawka służąca za punkt odniesienia dla Deutsche Post | 32,04 | 32,86 | 34,47 | 34,47 | 33,87 |

(95)

Jak wynika z tabeli 1 poniżej, w okresie 1995–1999 stawka służąca za punkt odniesienia wynosiła od 32 % do 34,5 % wynagrodzenia brutto pracowników prywatnych.

Tabela 1

Tabela 1

Stawka służąca za punkt odniesienia dla składek na ubezpieczenie społeczne odprowadzanych przez Deutsche Post

Stawka służąca za punkt odniesienia dla składek na ubezpieczenie społeczne odprowadzanych przez Deutsche Post

(%)

1995

1996

1997

1998

1999

Część składki przypadająca na pracodawcę

Część składki przypadająca na pracodawcę

19,49

19,49

20,01

20,01

21,07

21,07

21,07

21,07

20,77

20,77

Ubezpieczenie zdrowotne

6,44

6,48

6,82

6,82

6,82

Ubezpieczenie na wypadek opieki długoterminowej

0,50

0,68

0,85

0,85

0,85

Ubezpieczenie od utraty pracy

3,25

3,25

3,25

3,25

3,25

Ubezpieczenie emerytalne

9,30

9,60

10,15

10,15

9,85

Część składki przypadająca na pracownika

Część składki przypadająca na pracownika

12,55

12,55

12,85

12,85

13,40

13,40

13,40

13,40

13,10

13,10

Ubezpieczenie od utraty pracy

3,25

3,25

3,25

3,25

3,25

Ubezpieczenie emerytalne

9,30

9,60

10,15

10,15

9,85

Stawka służąca za punkt odniesienia dla Deutsche Post

Stawka służąca za punkt odniesienia dla Deutsche Post

32,04

32,04

32,86

32,86

34,47

34,47

34,47

34,47

33,87

33,87

5.1.2.1.2.   Obliczenie podstawy wynagrodzenia brutto

| (96) | Ponieważ wysokość składek na ubezpieczenie społeczne, które spółka Deutsche Post obowiązana jest finansować w odniesieniu do swoich urzędników, powinna zostać zrównana z wysokością obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne, istotne jest, aby nie tylko spółka Deutsche Post musiała stosować stawkę składki w jednakowej wysokości, ale również aby stawka taka była obliczana w oparciu o odpowiednią podstawę wynagrodzenia brutto. |
| --- | --- |

(96)

Ponieważ wysokość składek na ubezpieczenie społeczne, które spółka Deutsche Post obowiązana jest finansować w odniesieniu do swoich urzędników, powinna zostać zrównana z wysokością obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne, istotne jest, aby nie tylko spółka Deutsche Post musiała stosować stawkę składki w jednakowej wysokości, ale również aby stawka taka była obliczana w oparciu o odpowiednią podstawę wynagrodzenia brutto.

| (97) | W związku z powyższym istnieje konieczność określenia wysokości wynagrodzenia brutto urzędników („wynagrodzenie brutto urzędników”), która będzie stanowić podstawę wynagrodzenia odpowiadającą wynagrodzeniu brutto pracowników prywatnych. |
| --- | --- |

(97)

W związku z powyższym istnieje konieczność określenia wysokości wynagrodzenia brutto urzędników („wynagrodzenie brutto urzędników”), która będzie stanowić podstawę wynagrodzenia odpowiadającą wynagrodzeniu brutto pracowników prywatnych.

| (98) | Przyjmuje się przy tym założenie, że składka na pokrycie kosztów opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej urzędników jest równa składce na obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne i ubezpieczenie na wypadek opieki długoterminowej odprowadzanej w przypadku pracowników prywatnych (zob. motyw 92)). W związku z tym dostosowanie podstawy wynagrodzenia w tym zakresie nie jest konieczne. Ponieważ jednak urzędnicy nie odprowadzają żadnych składek na ubezpieczenie emerytalne i od utraty pracy (zob. motyw 93)), pobierane wynagrodzenie (tj. rzeczywiste koszty wynagrodzenia) należy zwiększyć, stosując czynnik uwzględniający część składek na obowiązkowe ubezpieczenie emerytalne i od utraty pracy uiszczanych przez pracowników prywatnych. |
| --- | --- |

(98)

Przyjmuje się przy tym założenie, że składka na pokrycie kosztów opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej urzędników jest równa składce na obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne i ubezpieczenie na wypadek opieki długoterminowej odprowadzanej w przypadku pracowników prywatnych (zob. motyw 92)). W związku z tym dostosowanie podstawy wynagrodzenia w tym zakresie nie jest konieczne. Ponieważ jednak urzędnicy nie odprowadzają żadnych składek na ubezpieczenie emerytalne i od utraty pracy (zob. motyw 93)), pobierane wynagrodzenie (tj. rzeczywiste koszty wynagrodzenia) należy zwiększyć, stosując czynnik uwzględniający część składek na obowiązkowe ubezpieczenie emerytalne i od utraty pracy uiszczanych przez pracowników prywatnych.

| (99) | Za pomocą przedstawionego poniżej wzoru pobierane wynagrodzenie jest przeliczane na wynagrodzenie brutto, odpowiadające wynagrodzeniu brutto pracowników prywatnych: |
| --- | --- |

(99)

Za pomocą przedstawionego poniżej wzoru pobierane wynagrodzenie jest przeliczane na wynagrodzenie brutto, odpowiadające wynagrodzeniu brutto pracowników prywatnych:

Image 4

| (100) | Poniższy wzór zastosowany do roku 1997 doprowadziłby na przykład do następującego wyniku: |
| --- | --- |

(100)

Poniższy wzór zastosowany do roku 1997 doprowadziłby na przykład do następującego wyniku:

Image 5

| (101) | I tak na przykład w przypadku zastosowania stawki składki obowiązującej w 1997 r. wartość wynagrodzenia brutto urzędników jest o 15 % wyższa od wynagrodzenia pobieranego przez urzędników. |
| --- | --- |

(101)

I tak na przykład w przypadku zastosowania stawki składki obowiązującej w 1997 r. wartość wynagrodzenia brutto urzędników jest o 15 % wyższa od wynagrodzenia pobieranego przez urzędników.

5.1.2.2.   Składki na ubezpieczenie społeczne dla urzędników Deutsche Post obliczane na podstawie wynagrodzenia brutto

Składki na ubezpieczenie społeczne dla urzędników Deutsche Post obliczane na podstawie wynagrodzenia brutto

5.1.2.2.1.   Korzyść oparta na porównaniu ze stawką służącą za punkt odniesienia

| (102) | Zgodnie z art. 16 ust. 1 PostPersRG w okresie 1995–1999 spółka Deutsche Post zobowiązana była do odprowadzania do funduszu emerytalnego kwoty 2,045 mld EUR rocznie, czyli łącznie 10,225 mld EUR. |
| --- | --- |

(102)

Zgodnie z art. 16 ust. 1 PostPersRG w okresie 1995–1999 spółka Deutsche Post zobowiązana była do odprowadzania do funduszu emerytalnego kwoty 2,045 mld EUR rocznie, czyli łącznie 10,225 mld EUR.

| (103) | Na tej podstawie, biorąc pod uwagę powyższe, możliwe jest obliczenie kwoty składek na ubezpieczenie społeczne liczonych od wynagrodzenia brutto poniesionych przez Deutsche Post w okresie 1995–1999 i porównanie ich ze stawką służącą za punkt odniesienia ustaloną w motywie 95.

  Tabela 2


  Ponoszone przez Deutsche Post składki na ubezpieczenie społeczne obliczone na podstawie wynagrodzenia brutto oraz stawka służąca za punkt odniesienia dla Deutsche Post | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Składka Deutsche Post na fundusz emerytalny
  (w mld EUR) | 2,045 | 2,045 | 2,045 | 2,045 | 2,045 |
| Wynagrodzenie urzędników netto
  (w mld EUR) | 3,522 | 2,992 | 2,712 | 2,581 | 2,288 |
| Wynagrodzenie brutto urzędników
  (w mld EUR) | 4,050 | 3,441 | 3,119 | 2,968 | 2,631 |
| Składka wnoszona przez Deutsche Post wyrażona w % wynagrodzenia brutto | 50 | 59 | 66 | 69 | 78 |
| Stawka służąca za punkt odniesienia (%) | 31,93 | 33,29 | 34,44 | 34,46 | 33,85 |

(103)

Na tej podstawie, biorąc pod uwagę powyższe, możliwe jest obliczenie kwoty składek na ubezpieczenie społeczne liczonych od wynagrodzenia brutto poniesionych przez Deutsche Post w okresie 1995–1999 i porównanie ich ze stawką służącą za punkt odniesienia ustaloną w motywie 95.

Tabela 2

Tabela 2

Ponoszone przez Deutsche Post składki na ubezpieczenie społeczne obliczone na podstawie wynagrodzenia brutto oraz stawka służąca za punkt odniesienia dla Deutsche Post

Ponoszone przez Deutsche Post składki na ubezpieczenie społeczne obliczone na podstawie wynagrodzenia brutto oraz stawka służąca za punkt odniesienia dla Deutsche Post

1995

1996

1997

1998

1999

Składka Deutsche Post na fundusz emerytalny

(w mld EUR)

2,045

2,045

2,045

2,045

2,045

Wynagrodzenie urzędników netto

(w mld EUR)

3,522

2,992

2,712

2,581

2,288

Wynagrodzenie brutto urzędników

(w mld EUR)

4,050

3,441

3,119

2,968

2,631

Składka wnoszona przez Deutsche Post wyrażona w % wynagrodzenia brutto

Składka wnoszona przez Deutsche Post wyrażona w % wynagrodzenia brutto

50

50

59

59

66

66

69

69

78

78

Stawka służąca za punkt odniesienia (%)

Stawka służąca za punkt odniesienia (%)

31,93

31,93

33,29

33,29

34,44

34,44

34,46

34,46

33,85

33,85

| (104) | Z obliczeń tych nie wynika, aby spółka Deutsche Post odniosła korzyść, ponieważ zapłaciła więcej niż obliczona stawka służąca za punkt odniesienia. |
| --- | --- |

(104)

Z obliczeń tych nie wynika, aby spółka Deutsche Post odniosła korzyść, ponieważ zapłaciła więcej niż obliczona stawka służąca za punkt odniesienia.

5.1.2.2.2.   Korzyść oparta na porównaniu ze stawką służącą za punkt odniesienia, z uwzględnieniem potencjalnego wpływu regulacji cen

| (105) | Należy zauważyć, że w motywach 332–338 decyzji z 2012 r. Komisja uznała, że regulacja cen Deutsche Post jest istotnym czynnikiem przy obliczaniu wysokości składek na ubezpieczenie społeczne liczonych od wynagrodzenia brutto, które faktycznie poniosła spółka Deutsche Post, i przy ocenie proporcjonalności środka w zakresie emerytur. |
| --- | --- |

(105)

Należy zauważyć, że w motywach 332–338 decyzji z 2012 r. Komisja uznała, że regulacja cen Deutsche Post jest istotnym czynnikiem przy obliczaniu wysokości składek na ubezpieczenie społeczne liczonych od wynagrodzenia brutto, które faktycznie poniosła spółka Deutsche Post, i przy ocenie proporcjonalności środka w zakresie emerytur.

Należy

| (106) | Było to uzasadnione faktem, że na mocy art. 20 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 1997 r. o usługach pocztowych (30) (Postgesetz) („PostG”) spółka Deutsche Post może domagać się od organu regulacyjnego w zakresie usług pocztowych, aby ten przy ustalaniu maksymalnej dopuszczalnej wysokości przychodów związanych z wyłączną licencją oraz świadczeniem usług objętych regulacją cen, uwzględnił koszty przenoszone na użytkowników, w tym „zobowiązania socjalne, które nie są typowe dla warunków konkurencji” oraz koszty skutecznego udostępniania usług powszechnych. |
| --- | --- |

(106)

Było to uzasadnione faktem, że na mocy art. 20 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 1997 r. o usługach pocztowych (30) (Postgesetz) („PostG”) spółka Deutsche Post może domagać się od organu regulacyjnego w zakresie usług pocztowych, aby ten przy ustalaniu maksymalnej dopuszczalnej wysokości przychodów związanych z wyłączną licencją oraz świadczeniem usług objętych regulacją cen, uwzględnił koszty przenoszone na użytkowników, w tym „zobowiązania socjalne, które nie są typowe dla warunków konkurencji” oraz koszty skutecznego udostępniania usług powszechnych.

30

| (107) | Organ regulacyjny w zakresie usług pocztowych po raz pierwszy zaakceptował to podejście w decyzji w sprawie wskaźników górnych granic cen z 2002 r. (stosowanej od dnia 1 stycznia 2003 r.), a także zatwierdził „zobowiązania socjalne, które nie są typowe dla warunków konkurencji” w decyzjach w sprawie wskaźników górnych granic cen z 2007 r. i 2011 r. Komisja uznała, że z ekonomicznego punktu widzenia doprowadziło to do sytuacji, w której spółka Deutsche Post faktycznie ponosiła niższe składki na pokrycie wydatków socjalnych niż jej wiadoma składka na fundusz emerytalny. W oparciu o powyższe rozważania w decyzji z 2012 r. Komisja była w stanie ustalić i określić wysokość kwoty pomocy państwa niezgodnej z rynkiem wewnętrznym, którą należało odzyskać za okres od dnia 1 stycznia 2003 r. do momentu, w którym zlikwidowano przewagę komparatywną. |
| --- | --- |

(107)

Organ regulacyjny w zakresie usług pocztowych po raz pierwszy zaakceptował to podejście w decyzji w sprawie wskaźników górnych granic cen z 2002 r. (stosowanej od dnia 1 stycznia 2003 r.), a także zatwierdził „zobowiązania socjalne, które nie są typowe dla warunków konkurencji” w decyzjach w sprawie wskaźników górnych granic cen z 2007 r. i 2011 r. Komisja uznała, że z ekonomicznego punktu widzenia doprowadziło to do sytuacji, w której spółka Deutsche Post faktycznie ponosiła niższe składki na pokrycie wydatków socjalnych niż jej wiadoma składka na fundusz emerytalny. W oparciu o powyższe rozważania w decyzji z 2012 r. Komisja była w stanie ustalić i określić wysokość kwoty pomocy państwa niezgodnej z rynkiem wewnętrznym, którą należało odzyskać za okres od dnia 1 stycznia 2003 r. do momentu, w którym zlikwidowano przewagę komparatywną.

| (108) | W odniesieniu do niniejszej decyzji, a tym samym oceny środka w zakresie emerytur za okres od 1995 r. do 1999 r., kwestią wymagającą omówienia może być to, czy w ocenie istnienia korzyści w przypadku zastosowania metody opisanej w sprawie Combus przy określaniu potencjalnej korzyści przyznanej podmiotowi za pomocą środka w zakresie emerytur należy uwzględnić potencjalny wpływ regulacji cen Deutsche Post, czy też nie. |
| --- | --- |

(108)

W odniesieniu do niniejszej decyzji, a tym samym oceny środka w zakresie emerytur za okres od 1995 r. do 1999 r., kwestią wymagającą omówienia może być to, czy w ocenie istnienia korzyści w przypadku zastosowania metody opisanej w sprawie Combus przy określaniu potencjalnej korzyści przyznanej podmiotowi za pomocą środka w zakresie emerytur należy uwzględnić potencjalny wpływ regulacji cen Deutsche Post, czy też nie.

| (109) | Komisja uważa jednak, że w każdym razie potencjalny wpływ regulacji cen nie jest istotny w odniesieniu do zakresu czasowego środka będącego przedmiotem oceny, tj. okresu od 1995 r. do 1999 r. |
| --- | --- |

(109)

Komisja uważa jednak, że w każdym razie potencjalny wpływ regulacji cen nie jest istotny w odniesieniu do zakresu czasowego środka będącego przedmiotem oceny, tj. okresu od 1995 r. do 1999 r.

| (110) | Jak zauważyła Komisja w decyzji z 2012 r., pierwsza decyzja organu regulacyjnego w zakresie usług pocztowych w sprawie wskaźników górnych granic cen, która uwzględniała „zobowiązania socjalne, które nie są typowe dla warunków konkurencji” określone w PostG, została podjęta dopiero w 2002 r. na okres od 2003 r. do 2007 r. (31) Natomiast w odniesieniu do okresu przed 2003 r. Komisja uznała, że w oparciu o podstawę prawną cen regulowanych obowiązujących w latach 1995–2002 nie można bez żadnych wątpliwości wywnioskować, w jaki sposób właściwe organy podjęły uprzednio decyzję dotyczącą struktury opłat z tytułu świadczenia usług objętych regulacją cen (32). W tym kontekście Komisja wyjaśniła, że z uwagi na nieprzeznaczenie żadnego elementu taryfy na pokrycie wydatków socjalnych nie było możliwe określenie poziomu składek na ubezpieczenie społeczne liczonego od wynagrodzenia brutto z uwzględnieniem regulacji cenowej Deutsche Post (33). Na podstawie tych rozważań Komisja stwierdziła w decyzji z 2012 r., że nie może ustalić i określić wysokości żadnej kwoty pomocy państwa niezgodnej z rynkiem wewnętrznym w okresie od 1995 r. do 2002 r. (34) |
| --- | --- |

(110)

Jak zauważyła Komisja w decyzji z 2012 r., pierwsza decyzja organu regulacyjnego w zakresie usług pocztowych w sprawie wskaźników górnych granic cen, która uwzględniała „zobowiązania socjalne, które nie są typowe dla warunków konkurencji” określone w PostG, została podjęta dopiero w 2002 r. na okres od 2003 r. do 2007 r. (31) Natomiast w odniesieniu do okresu przed 2003 r. Komisja uznała, że w oparciu o podstawę prawną cen regulowanych obowiązujących w latach 1995–2002 nie można bez żadnych wątpliwości wywnioskować, w jaki sposób właściwe organy podjęły uprzednio decyzję dotyczącą struktury opłat z tytułu świadczenia usług objętych regulacją cen (32). W tym kontekście Komisja wyjaśniła, że z uwagi na nieprzeznaczenie żadnego elementu taryfy na pokrycie wydatków socjalnych nie było możliwe określenie poziomu składek na ubezpieczenie społeczne liczonego od wynagrodzenia brutto z uwzględnieniem regulacji cenowej Deutsche Post (33). Na podstawie tych rozważań Komisja stwierdziła w decyzji z 2012 r., że nie może ustalić i określić wysokości żadnej kwoty pomocy państwa niezgodnej z rynkiem wewnętrznym w okresie od 1995 r. do 2002 r. (34)

31

32

33

34

| (111) | W odniesieniu do niniejszej decyzji Komisja uważa, że względy te mają takie samo zastosowanie do oceny istnienia korzyści w przypadku zastosowania metody opisanej w sprawie Combus, tj. analizy porównawczej opisanej w motywie (90). W związku z tym, że Komisja nie może, pomimo dołożenia wszelkich starań, określić ilościowo potencjalnego wpływu regulacji cen na składki na ubezpieczenie społeczne obliczane na podstawie wynagrodzenia brutto, płacone przez spółkę Deutsche Post na rzecz jej urzędników, nie może ona stwierdzić istnienia korzyści na tej podstawie. |
| --- | --- |

(111)

W odniesieniu do niniejszej decyzji Komisja uważa, że względy te mają takie samo zastosowanie do oceny istnienia korzyści w przypadku zastosowania metody opisanej w sprawie Combus, tj. analizy porównawczej opisanej w motywie (90). W związku z tym, że Komisja nie może, pomimo dołożenia wszelkich starań, określić ilościowo potencjalnego wpływu regulacji cen na składki na ubezpieczenie społeczne obliczane na podstawie wynagrodzenia brutto, płacone przez spółkę Deutsche Post na rzecz jej urzędników, nie może ona stwierdzić istnienia korzyści na tej podstawie.

5.2.   Wniosek dotyczący istnienia korzyści finansowej

Wniosek dotyczący istnienia korzyści finansowej

| (112) | Z powyższego wynika, że jeżeli Komisja ograniczy się do bezpośredniego porównania składek płaconych przez spółkę Deutsche Post na fundusz emerytalny i odpowiedniej stawki służącej za punkt odniesienia, nie można stwierdzić żadnej korzyści dla Deutsche Post. Ponadto nawet gdyby Komisja rozszerzyła swoją ocenę w celu rozważenia potencjalnego wpływu regulacji cen Deutsche Post – zakładając, że byłoby to uzasadnione – to i tak nie byłoby możliwe określenie, wyrażenie ilościowe i powiązanie ze środkiem w zakresie emerytur dokładnej korzyści za okres 1995–1999. |
| --- | --- |

(112)

Z powyższego wynika, że jeżeli Komisja ograniczy się do bezpośredniego porównania składek płaconych przez spółkę Deutsche Post na fundusz emerytalny i odpowiedniej stawki służącej za punkt odniesienia, nie można stwierdzić żadnej korzyści dla Deutsche Post. Ponadto nawet gdyby Komisja rozszerzyła swoją ocenę w celu rozważenia potencjalnego wpływu regulacji cen Deutsche Post – zakładając, że byłoby to uzasadnione – to i tak nie byłoby możliwe określenie, wyrażenie ilościowe i powiązanie ze środkiem w zakresie emerytur dokładnej korzyści za okres 1995–1999.

| (113) | W związku z powyższym Komisja uważa, że nie może stwierdzić, iż środek w zakresie emerytur, wdrożony w latach 1995–1999 na rzecz Deutsche Post, stanowił korzyść dla podmiotu w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Zważywszy, że nie można stwierdzić istnienia korzyści, która jest jednym z łącznych warunków istnienia pomocy, Komisja stwierdza, że środek w zakresie emerytur nie wiązał się z pomocą państwa. |
| --- | --- |

(113)

W związku z powyższym Komisja uważa, że nie może stwierdzić, iż środek w zakresie emerytur, wdrożony w latach 1995–1999 na rzecz Deutsche Post, stanowił korzyść dla podmiotu w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Zważywszy, że nie można stwierdzić istnienia korzyści, która jest jednym z łącznych warunków istnienia pomocy, Komisja stwierdza, że środek w zakresie emerytur nie wiązał się z pomocą państwa.

6.   PODSUMOWANIE

PODSUMOWANIE

| (114) | Komisja stwierdza, że środek w zakresie emerytur wdrożony przez Niemcy w latach 1995–1999 nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, |
| --- | --- |

(114)

Komisja stwierdza, że środek w zakresie emerytur wdrożony przez Niemcy w latach 1995–1999 nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Środek w zakresie emerytur, który Niemcy wdrożyły na rzecz spółki Deutsche Post w latach 1995–1999, nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Niemiec.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 lutego 2020 r.

W imieniu Komisji

Margrethe VESTAGER

Wiceprzewodnicząca wykonawcza

---

(1)  
  Dz.U. C 306 z 23.10.1999, s. 25.

1

(2)  
  Dz.U. C 306 z 23.10.1999, s. 25.

2

(3)  Decyzja Komisji 2002/753/WE z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie środków przyjętych przez Republikę Federalną Niemiec na rzecz Deutsche Post AG (Dz.U. L 247 z 14.9.2002, s. 27).

3

(4)  
  Dz.U. C 245 z 19.10.2007, s. 21.

4

(5)  Wyrok Sądu z dnia 8 grudnia 2011 r., Deutsche Post/Komisja, T-421/07, ECLI:EU:T:2011:720.

5

(6)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1).

6

(7)  Wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2010 r., Deutsche Post/Komisja, T-570/08, ECLI:EU:T:2010:31, wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2010 r., Deutsche Post/Komisja, T-571/08, ECLI:EU:T:2010:312, wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 13 października 2011 r., Deutsche Post i Niemcy/Komisja, C-463/10 P i C-475/10 P, ECLI:EU;C:2011:656, postanowienie prezesa Sądu (druga izba) z dnia 10 maja 2012 r., Niemcy/Komisja, T-571/08 RENV, ECLI:EU:T:2012:228 oraz wyrok Sądu z dnia 12 listopada 2013 r., Deutsche Post/Komisja, T-570/08 RENV, ECLI:EU:T:2013:589.

7

(8)  
  Dz.U. C 263 z 7.9.2011, s. 4.

8

(9)  Ekspertyza Charles River Associates (marzec 2011 r.), „Estimating a reasonable profit margin for provision of letter services”; została ona przedstawiona przez władze belgijskie w sprawie dotyczącej pomocy państwa SA.14588 – pomoc państwa dla bpost.

9

(10)  Decyzja Komisji 2012/636/UE z dnia 25 stycznia 2012 r. w sprawie środka C 36/07 (ex NN 25/07) wdrożonego przez Niemcy na rzecz Deutsche Post AG (Dz.U. L 289 z 19.10.2012, s. 1).

10

(11)  Wyrok Sądu z dnia 1 lipca 2008 r., Deutsche Post/Komisja, T-266/02, ECLI:EU:T:2008:235.

11

(12)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 2 września 2010 r., Komisja/Deutsche Post, C-399/08 P,ECLI:EU:C:2010:481.

12

(13)  Wyrok Sądu z dnia 8 grudnia 2011 r., Deutsche Post/Komisja, T-421/07, ECLI:EU:T:2011:720.

13

(14)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 24 października 2013 r., Deutsche Post/Komisja, C-77/12 P, ECLI:EU:C:2013:695.

14

(15)  Wyrok Sądu z dnia 18 września 2015 r., Deutsche Post/Komisja, T-421/07 RENV, ECLI:EU:T:2015:654.

15

(16)  Wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2016 r., Niemcy/Komisja, T-143/12, ECLI:EU:T:2016:406.

16

(17)  Wyrok Sądu z dnia 10 kwietnia 2019 r., Deutsche Post/Komisja, T-388/11, ECLI:EU:T:2019:237.

17

(18)  Art. 4 ustawy o reformie usług pocztowych i telekomunikacyjnych (Gesetz zur Neuordnung des Postwesens und der Telekommunikation (Postneuordnungsgesetz — PTNeuOG)) z dnia 14 września 1994 r., Bundesgesetzblatt (BGBl.) (federalny dziennik urzędowy Niemiec) 1994, część I, nr 61, s. 2325.

18

(19)  BGBl. 1976, część I, nr 111, s. 2485.

19

(20)  § 1 ustawy o restrukturyzacji usług pocztowych i telekomunikacyjnych oraz niemieckich federalnych usług pocztowych (Gesetz zur Neustrukturierung des Post- und Fernmeldewesens und der Deutschen Bundespost (Poststrukturgesetz – PostStruktG)) z dnia 8 czerwca 1989 r., BGBl. 1989, część I, nr 25, s. 1026.

20

(21)  Część VI kodeksu zabezpieczenia społecznego (Sozialgesetzbuch, Sechstes Buch (SGB VI)) reguluje kwestie ubezpieczeń emerytalnych; część III Sozialgesetzbuch (SGB III) reguluje kwestie ubezpieczeń od utraty pracy; część V Sozialgesetzbuch (SGB V) reguluje kwestie ubezpieczeń zdrowotnych; ustawa o opiece długoterminowej (Gesetz zur sozialen Absicherung des Risikos der Pflegebedürftigkeit (Pflege-Versicherungsgesetz – PflegeVG)) z dnia 26 maja 1994 r. (BGBl. 1994,część I, nr 30, s. 1014) i część XI Sozialgesetzbuch (SGB XI) regulują kwestie ubezpieczeń na wypadek opieki długoterminowej;

21

(22)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 26 października 2016 r., Orange/Komisja, C-211/15 P, ECLI:EU:C:2016:798.

22

(23)  Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2004 r., Danske Busvognmænd/Komisja, T-157/01, ECLI:EU:T:2004:76.

23

(24)  Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2004 r., Danske Busvognmænd/Komisja, T-157/01, ECLI:EU:T:2004:76, pkt 57.

24

(25)  Wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2016 r., Niemcy/Komisja, T-143/12, ECLI:EU:T:2016:406.

25

(26)  Wyrok Sądu z dnia 10 kwietnia 2019 r., Deutsche Post/Komisja, T-388/11, ECLI:EU:T:2019:237.

26

(27)  Wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2016 r., Niemcy/Komisja, T-143/12, ECLI:EU:T:2016:406, pkt 154.

27

(28)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 26 października 2016 r., Orange/Komisja, C-211/15 P, ECLI:EU:C:2016:798.

28

(29)  Biorąc pod uwagę, że część obowiązkowej składki na ubezpieczenie zdrowotne i ubezpieczenie na wypadek opieki długoterminowej przypadająca na pracownika prywatnego odpowiada około połowie całkowitej składki (zob. motyw 68)), można założyć, że koszty ponoszone przez urzędników z tytułu dodatkowego ubezpieczenia prywatnego pokrywającego od 30 % do 50 % jego wartości są w dużej mierze równe składce uiszczanej przez pracowników prywatnych.

29

(30)  BGBl. 1997, część I, nr 88, s. 3294.

30

(31)  Decyzja 2012/636/UE, motyw 332.

31

(32)  
  Ibidem, motyw 329.

32

Ibidem

(33)  
  Ibidem, motyw 329.

33

Ibidem

(34)  
  Ibidem, motyw 408.

34

Ibidem

---

| 5.5.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 141/28 |
| --- | --- | --- | --- |

5.5.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 141/28

---

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2020/614

z dnia 30 kwietnia 2020 r.

zmieniająca decyzję (UE) 2019/1311 w sprawie trzeciej serii ukierunkowanych dłuższych operacji refinansujących (EBC/2020/25)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 3 ust. 1 tiret pierwsze, art. 12 ust. 1, art. 18 ust. 1 tiret drugie oraz art. 34 ust. 1 tiret drugie,

uwzględniając wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/510 z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie implementacji ram prawnych polityki pieniężnej Eurosystemu (Wytyczne w sprawie dokumentacji ogólnej) (EBC/2014/60) (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 1 ust. 4 wytycznych (UE) 2015/510 (EBC/2014/60) Rada Prezesów EBC może w dowolnym czasie zmieniać narzędzia, instrumenty, wymogi, kryteria i procedury realizacji operacji polityki pieniężnej Eurosystemu. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 1 ust. 4 wytycznych (UE) 2015/510 (EBC/2014/60) Rada Prezesów EBC może w dowolnym czasie zmieniać narzędzia, instrumenty, wymogi, kryteria i procedury realizacji operacji polityki pieniężnej Eurosystemu.

| (2) | W dniu 22 lipca 2019 r., wykonując zadanie utrzymywania stabilności cen oraz w celu utrzymania korzystnych warunków udzielania kredytów bankowych i wsparcia akomodacyjnego nastawienia w polityce pieniężnej, Rada Prezesów przyjęła decyzję Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2019/1311 (EBC/2019/21) (2). Na mocy tej decyzji postanowiono o przeprowadzeniu trzeciej serii ukierunkowanych dłuższych operacji refinansujących (TLTRO-III) w okresie od września 2019 r. do marca 2021 r. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 22 lipca 2019 r., wykonując zadanie utrzymywania stabilności cen oraz w celu utrzymania korzystnych warunków udzielania kredytów bankowych i wsparcia akomodacyjnego nastawienia w polityce pieniężnej, Rada Prezesów przyjęła decyzję Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2019/1311 (EBC/2019/21) (2). Na mocy tej decyzji postanowiono o przeprowadzeniu trzeciej serii ukierunkowanych dłuższych operacji refinansujących (TLTRO-III) w okresie od września 2019 r. do marca 2021 r.

| (3) | W dniu 12 marca 2020 r., w celu wsparcia kredytowania podmiotów najbardziej dotkniętych rozprzestrzenianiem się choroby COVID-19, w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw, Rada Prezesów podjęła decyzję o zmianie niektórych kluczowych parametrów TLTRO-III. W dniu 16 marca 2020 r. Rada Prezesów przyjęła decyzję Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2020/407 (EBC/2020/13) (3), która wprowadza niektóre z tych zmian. Niniejsza decyzja jest konieczna do wprowadzenia w życie dodatkowych zmian, o których zadecydowała Rada Prezesów, w szczególności tymczasowego obniżenia stóp procentowych stosowanych do wszystkich TLTRO-III oraz obniżenia, pod pewnymi warunkami, progu wielkości akcji kredytowej. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 12 marca 2020 r., w celu wsparcia kredytowania podmiotów najbardziej dotkniętych rozprzestrzenianiem się choroby COVID-19, w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw, Rada Prezesów podjęła decyzję o zmianie niektórych kluczowych parametrów TLTRO-III. W dniu 16 marca 2020 r. Rada Prezesów przyjęła decyzję Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2020/407 (EBC/2020/13) (3), która wprowadza niektóre z tych zmian. Niniejsza decyzja jest konieczna do wprowadzenia w życie dodatkowych zmian, o których zadecydowała Rada Prezesów, w szczególności tymczasowego obniżenia stóp procentowych stosowanych do wszystkich TLTRO-III oraz obniżenia, pod pewnymi warunkami, progu wielkości akcji kredytowej.

| (4) | Jeżeli chodzi o decyzję obniżenia progu wielkości akcji kredytowej, Rada Prezesów podjęła w dniu 12 marca 2020 r. decyzję o jego obniżeniu do 0% w odniesieniu do okresu pomiędzy 1 kwietnia 2020 r. a 31 marca 2021 r. Aby uwzględnić kredyty udzielone przez banki od momentu rozpoczęcia w Europie kryzysu wywołanego epidemią koronawirusa (COVID-19), decyzją z dnia 30 kwietnia 2020 r. datę początkową tego okresu przeniesiono na dzień 1 marca 2020 r., natomiast jego datą końcową pozostał dzień 31 marca 2021 r. Ponadto, aby uwzględnić spodziewane spowolnienie akcji kredytowej od 1 marca 2020 r., odchylenie od niespłaconej kwoty odniesienia obniżono do 1,15% z 2,5%, tak aby umożliwić maksymalne zdyskontowanie poprzednio obowiązujących kryteriów wielkości akcji kredytowej. |
| --- | --- |

(4)

Jeżeli chodzi o decyzję obniżenia progu wielkości akcji kredytowej, Rada Prezesów podjęła w dniu 12 marca 2020 r. decyzję o jego obniżeniu do 0% w odniesieniu do okresu pomiędzy 1 kwietnia 2020 r. a 31 marca 2021 r. Aby uwzględnić kredyty udzielone przez banki od momentu rozpoczęcia w Europie kryzysu wywołanego epidemią koronawirusa (COVID-19), decyzją z dnia 30 kwietnia 2020 r. datę początkową tego okresu przeniesiono na dzień 1 marca 2020 r., natomiast jego datą końcową pozostał dzień 31 marca 2021 r. Ponadto, aby uwzględnić spodziewane spowolnienie akcji kredytowej od 1 marca 2020 r., odchylenie od niespłaconej kwoty odniesienia obniżono do 1,15% z 2,5%, tak aby umożliwić maksymalne zdyskontowanie poprzednio obowiązujących kryteriów wielkości akcji kredytowej.

| (5) | Ponadto w dniu 30 kwietnia 2020 r., w celu dalszego wsparcia akcji kredytowej na rzecz gospodarstw domowych i firm w obliczu istniejących zaburzeń gospodarczych i zwiększonej niepewności, Rada Prezesów zdecydowała o dodatkowym tymczasowym obniżeniu stóp procentowych stosowanych do wszystkich operacji TLTRO-III pod pewnymi warunkami. |
| --- | --- |

(5)

Ponadto w dniu 30 kwietnia 2020 r., w celu dalszego wsparcia akcji kredytowej na rzecz gospodarstw domowych i firm w obliczu istniejących zaburzeń gospodarczych i zwiększonej niepewności, Rada Prezesów zdecydowała o dodatkowym tymczasowym obniżeniu stóp procentowych stosowanych do wszystkich operacji TLTRO-III pod pewnymi warunkami.

| (6) | W celu natychmiastowego zastosowania takich zmienionych parametrów niniejsza decyzja powinna wejść w życie niezwłocznie. |
| --- | --- |

(6)

W celu natychmiastowego zastosowania takich zmienionych parametrów niniejsza decyzja powinna wejść w życie niezwłocznie.

| (7) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (UE) 2019/1311 (EBC/2019/21), |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (UE) 2019/1311 (EBC/2019/21),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zmiany

W decyzji (UE) 2019/1311 (EBC/2019/21) wprowadza się następujące zmiany:

| 1. | w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:






  (a) | poniższe definicje otrzymują brzmienie:






  „1) | »referencyjna kwota kredytów netto« – kwotę netto kwalifikowanych kredytów, jaką uczestnik musi przekroczyć w drugim okresie referencyjnym oraz, opcjonalnie, w specjalnym okresie referencyjnym, w celu zakwalifikowania się na stopę oprocentowania swojej pożyczki, która jest niższa niż stopa pierwotnie zastosowana i która podlega obliczeniu zgodnie z zasadami i szczegółowymi postanowieniami określonymi odpowiednio w art. 4 i w załączniku I;”; |
| --- | --- | --- | --- |

1.

w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(a)

poniższe definicje otrzymują brzmienie:

„1)

»referencyjna kwota kredytów netto« – kwotę netto kwalifikowanych kredytów, jaką uczestnik musi przekroczyć w drugim okresie referencyjnym oraz, opcjonalnie, w specjalnym okresie referencyjnym, w celu zakwalifikowania się na stopę oprocentowania swojej pożyczki, która jest niższa niż stopa pierwotnie zastosowana i która podlega obliczeniu zgodnie z zasadami i szczegółowymi postanowieniami określonymi odpowiednio w art. 4 i w załączniku I;”;

| „12) | »korzystne dostosowanie stopy procentowej« – obniżenie stopy procentowej mającej zastosowanie do kwot pożyczonych w ramach operacji TLTRO-III, wyrażone jako ułamek średniej różnicy pomiędzy odpowiednią maksymalną możliwą stopą procentową a odpowiednią minimalną możliwą stopą procentową, według obliczeń zgodnych ze szczegółowymi postanowieniami określonymi w załączniku I;”; |
| --- | --- |

„12)

»korzystne dostosowanie stopy procentowej« – obniżenie stopy procentowej mającej zastosowanie do kwot pożyczonych w ramach operacji TLTRO-III, wyrażone jako ułamek średniej różnicy pomiędzy odpowiednią maksymalną możliwą stopą procentową a odpowiednią minimalną możliwą stopą procentową, według obliczeń zgodnych ze szczegółowymi postanowieniami określonymi w załączniku I;”;

| (b) | dodaje się następujące definicje:






  „23) | »pozostały czas trwania operacji TLTRO-III« – okres od rozliczenia odpowiedniej TLTRO-III do dnia 23 czerwca 2020 r. oraz okres od dnia 24 czerwca 2021 r. do dnia jej zapadalności lub, w stosownych przypadkach, daty wcześniejszej spłaty, wyłączając w ten sposób okres specjalnej stopy procentowej; |
| --- | --- | --- |

(b)

dodaje się następujące definicje:

„23)

»pozostały czas trwania operacji TLTRO-III« – okres od rozliczenia odpowiedniej TLTRO-III do dnia 23 czerwca 2020 r. oraz okres od dnia 24 czerwca 2021 r. do dnia jej zapadalności lub, w stosownych przypadkach, daty wcześniejszej spłaty, wyłączając w ten sposób okres specjalnej stopy procentowej;

| 24) | »okres specjalnej stopy procentowej« – okres od dnia 24 czerwca 2020 r. do dnia 23 czerwca 2021 r.; |
| --- | --- |

24)

»okres specjalnej stopy procentowej« – okres od dnia 24 czerwca 2020 r. do dnia 23 czerwca 2021 r.;

| 25) | »specjalny okres referencyjny« – okres od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 31 marca 2021 r.”; |
| --- | --- |

25)

»specjalny okres referencyjny« – okres od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 31 marca 2021 r.”;

| 2. | art. 5 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 5
  Stopa procentowa

  1.   Stopę procentową mającą zastosowanie do kwot pożyczonych na podstawie poszczególnych TLTRO-III przez uczestników, których kwota netto kwalifikowanych kredytów w czasie specjalnego okresu referencyjnego jest co najmniej równa ich referencyjnej kwocie kredytów netto, oblicza się w następujący sposób, z zastrzeżeniem warunku określonego w art. 6 ust. 3a:






  a) | w czasie okresu specjalnej stopy procentowej stopa procentowa jest równa średniej stopie depozytu w banku centralnym w czasie tego okresu minus 50 punktów bazowych. Tak otrzymana stopa procentowa nie może być wyższa niż minus 100 punktów bazowych; oraz |
| --- | --- | --- |

2.

art. 5 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 5

Stopa procentowa

1.   Stopę procentową mającą zastosowanie do kwot pożyczonych na podstawie poszczególnych TLTRO-III przez uczestników, których kwota netto kwalifikowanych kredytów w czasie specjalnego okresu referencyjnego jest co najmniej równa ich referencyjnej kwocie kredytów netto, oblicza się w następujący sposób, z zastrzeżeniem warunku określonego w art. 6 ust. 3a:

a)

w czasie okresu specjalnej stopy procentowej stopa procentowa jest równa średniej stopie depozytu w banku centralnym w czasie tego okresu minus 50 punktów bazowych. Tak otrzymana stopa procentowa nie może być wyższa niż minus 100 punktów bazowych; oraz

| b) | w pozostałym czasie trwania operacji TLTRO-III stopa procentowa jest równa średniej stopie depozytu w banku centralnym w czasie trwania danej TLTRO-III. |
| --- | --- |

b)

w pozostałym czasie trwania operacji TLTRO-III stopa procentowa jest równa średniej stopie depozytu w banku centralnym w czasie trwania danej TLTRO-III.

2.   Stopę procentową mającą zastosowanie do kwot pożyczonych w ramach poszczególnych TLTRO-III przez uczestników, których kwota netto kwalifikowanych kredytów w czasie specjalnego okresu referencyjnego jest niższa niż ich referencyjna kwota kredytów netto, ale których kwota netto kwalifikowanych kredytów w czasie drugiego okresu referencyjnego jest wyższa niż ich referencyjna kwota kredytów netto, oblicza się w następujący sposób:

| a) | w okresie specjalnej stopy procentowej stopa procentowa jest niższą wartością spośród: (i) średniej stopy procentowej podstawowych operacji refinansujących w tym okresie minus 50 punktów bazowych; oraz (ii) stopy procentowej obliczonej na podstawie odchylenia od niespłaconej kwoty odniesienia zgodnie z lit. b); oraz |
| --- | --- |

a)

w okresie specjalnej stopy procentowej stopa procentowa jest niższą wartością spośród: (i) średniej stopy procentowej podstawowych operacji refinansujących w tym okresie minus 50 punktów bazowych; oraz (ii) stopy procentowej obliczonej na podstawie odchylenia od niespłaconej kwoty odniesienia zgodnie z lit. b); oraz

| b) | w pozostałym czasie trwania operacji TLTRO-III stopa procentowa jest niższa od średniej stopy procentowej podstawowych operacji refinansujących w okresie trwania odpowiedniej TLTRO-III i może zejść do poziomu średniej stopy podstawowych operacji refinansujących w okresie trwania odpowiedniej TLTRO-III, w zależności od odchylenia od niespłaconej kwoty odniesienia. |
| --- | --- |

b)

w pozostałym czasie trwania operacji TLTRO-III stopa procentowa jest niższa od średniej stopy procentowej podstawowych operacji refinansujących w okresie trwania odpowiedniej TLTRO-III i może zejść do poziomu średniej stopy podstawowych operacji refinansujących w okresie trwania odpowiedniej TLTRO-III, w zależności od odchylenia od niespłaconej kwoty odniesienia.

3.   Stopę procentową mającą zastosowanie do kwot pożyczonych w ramach poszczególnych TLTRO-III przez uczestników, których kwota netto kwalifikowanych kredytów w czasie specjalnego okresu referencyjnego oraz w czasie drugiego okresu referencyjnego jest niższa niż ich referencyjna kwota kredytów netto, oblicza się w następujący sposób:

| a) | w czasie okresu specjalnej stopy procentowej stopa procentowa jest równa średniej stopie podstawowych operacji refinansujących w czasie tego okresu minus 50 punktów bazowych; oraz |
| --- | --- |

a)

w czasie okresu specjalnej stopy procentowej stopa procentowa jest równa średniej stopie podstawowych operacji refinansujących w czasie tego okresu minus 50 punktów bazowych; oraz

| b) | w pozostałym czasie trwania operacji TLTRO-III stopa procentowa jest równa średniej stopie podstawowych operacji refinansujących w czasie trwania danej TLTRO-III. |
| --- | --- |

b)

w pozostałym czasie trwania operacji TLTRO-III stopa procentowa jest równa średniej stopie podstawowych operacji refinansujących w czasie trwania danej TLTRO-III.

4.   Szczegółowe informacje dotyczące obliczania stopy procentowej zawarte są w załączniku I. Ostateczne stopy procentowe oraz dane dotyczące ich obliczenia podlegają przekazaniu uczestnikom zgodnie z orientacyjnym kalendarzem TLTRO-III opublikowanym na stronie internetowej EBC.

5.   Odsetki są regulowane z dołu, odpowiednio, w momencie wymagalności danej operacji TLTRO-III lub w momencie wcześniejszej spłaty przewidzianej w art. 5a.

6.   Jeżeli, w związku z zastosowaniem środków, którymi dysponuje KBC na podstawie postanowień umownych lub normatywnych, uczestnik jest zobowiązany do spłaty niespłaconych kwot wynikających z TLTRO-III zanim przekazana mu zostanie informacja o odchyleniu od niespłaconej kwoty odniesienia oraz ewentualnego wynikającego z tego korzystnego dostosowania stopy procentowej, stopa procentowa mająca zastosowanie do kwot pożyczonych przez tego uczestnika na podstawie danej TLTRO-III jest równa: a) w okresie specjalnej stopy procentowej – średniej stopie podstawowych operacji refinansujących w czasie tego okresu minus 50 punktów bazowych; oraz b) w pozostałym czasie trwania operacji TLTRO-III – średniej stopie podstawowych operacji refinansujących w całym okresie trwania danej TLTRO-III do daty, w której KBC zażądał spłaty. Jeżeli spłaty takiej KBC zażądał po przekazaniu uczestnikowi informacji o odchyleniu od niespłaconej kwoty odniesienia oraz ewentualnego wynikającego z tego korzystnego dostosowania stopy procentowej, stopę procentową mającą zastosowanie do kwot pożyczonych przez tego uczestnika na podstawie każdej TLTRO-III ustala się zgodnie z ust. 1-3.”;

| 3. | w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:






  (a) | ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | dane dotyczące (i) drugiego okresu referencyjnego oraz (ii) opcjonalnie, specjalnego okresu referencyjnego, dla celów ustalenia mających zastosowanie stóp procentowych (zwane dalej „drugim sprawozdaniem”).”; |
| --- | --- | --- | --- |

3.

w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

(a)

ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

dane dotyczące (i) drugiego okresu referencyjnego oraz (ii) opcjonalnie, specjalnego okresu referencyjnego, dla celów ustalenia mających zastosowanie stóp procentowych (zwane dalej „drugim sprawozdaniem”).”;

| (b) | dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

  „3a.   Uczestnicy korzystający ze stóp procentowych określonych w art. 5 ust. 1 wykonują tę opcję odrębnie przekazując w drugim sprawozdaniu dane dotyczące specjalnego okresu referencyjnego, jak również wyniki oceny tych danych przez biegłego rewidenta zgodnie z art. 6 ust. 6 lit. b). Jeżeli warunki te nie są spełnione, stopę procentową mającą zastosowanie do kwot pożyczonych przez uczestników oblicza się zgodnie z art. 5 ust. 2 lub 3. Nie stosuje się sankcji za nieprzekazanie danych dotyczących specjalnego okresu referencyjnego lub wyników oceny tych danych przez biegłego rewidenta.”; |
| --- | --- |

(b)

dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

„3a.   Uczestnicy korzystający ze stóp procentowych określonych w art. 5 ust. 1 wykonują tę opcję odrębnie przekazując w drugim sprawozdaniu dane dotyczące specjalnego okresu referencyjnego, jak również wyniki oceny tych danych przez biegłego rewidenta zgodnie z art. 6 ust. 6 lit. b). Jeżeli warunki te nie są spełnione, stopę procentową mającą zastosowanie do kwot pożyczonych przez uczestników oblicza się zgodnie z art. 5 ust. 2 lub 3. Nie stosuje się sankcji za nieprzekazanie danych dotyczących specjalnego okresu referencyjnego lub wyników oceny tych danych przez biegłego rewidenta.”;

| (c) | w ust. 6 pierwszy akapit otrzymuje brzmienie:

  „6.   Każdy użytkownik zapewnia, aby jakość danych przekazanych na podstawie ust. 1 do 3a była poddana ocenie zewnętrznego biegłego rewidenta zgodnie z następującymi zasadami:”; |
| --- | --- |

(c)

w ust. 6 pierwszy akapit otrzymuje brzmienie:

„6.   Każdy użytkownik zapewnia, aby jakość danych przekazanych na podstawie ust. 1 do 3a była poddana ocenie zewnętrznego biegłego rewidenta zgodnie z następującymi zasadami:”;

| (d) | w ust. 6 lit. c) pierwszy akapit otrzymuje brzmienie:






  „c) | oceny biegłego rewidenta skupiają się na wymogach określonych w ust. 2, 3a i 4. W szczególności biegły rewident:”; |
| --- | --- | --- |

(d)

w ust. 6 lit. c) pierwszy akapit otrzymuje brzmienie:

„c)

oceny biegłego rewidenta skupiają się na wymogach określonych w ust. 2, 3a i 4. W szczególności biegły rewident:”;

| 4. | w art. 7 ust. 1 lit. b), d) oraz e) otrzymują brzmienie:






  „b) | w przypadku nieprzekazania przez uczestnika odpowiedniemu KBC w terminie zgodnym z orientacyjnym kalendarzem TLTRO-III opublikowanym na stronie internetowej EBC wyników oceny pierwszego sprawozdania dokonanej przez biegłego rewidenta uczestnik ten ma obowiązek spłacić wszystkie kwoty pozostające do spłaty pożyczone na podstawie TLTRO-III w dniu rozliczenia następnej podstawowej operacji refinansującej przy oprocentowaniu na poziomie średniej stopy podstawowych operacji refinansujących w okresie trwania danej TLTRO-III do dnia rozrachunku spłaty, za wyjątkiem okresu specjalnej stopy procentowej, kiedy to zastosowanie ma średnia stopa podstawowych operacji refinansujących w tym okresie minus 50 punktów bazowych; |
| --- | --- | --- |

4.

w art. 7 ust. 1 lit. b), d) oraz e) otrzymują brzmienie:

„b)

w przypadku nieprzekazania przez uczestnika odpowiedniemu KBC w terminie zgodnym z orientacyjnym kalendarzem TLTRO-III opublikowanym na stronie internetowej EBC wyników oceny pierwszego sprawozdania dokonanej przez biegłego rewidenta uczestnik ten ma obowiązek spłacić wszystkie kwoty pozostające do spłaty pożyczone na podstawie TLTRO-III w dniu rozliczenia następnej podstawowej operacji refinansującej przy oprocentowaniu na poziomie średniej stopy podstawowych operacji refinansujących w okresie trwania danej TLTRO-III do dnia rozrachunku spłaty, za wyjątkiem okresu specjalnej stopy procentowej, kiedy to zastosowanie ma średnia stopa podstawowych operacji refinansujących w tym okresie minus 50 punktów bazowych;

| d) | w przypadku nieprzekazania przez uczestnika odpowiedniemu KBC w terminie wyników oceny drugiego sprawozdania dokonanej przez biegłego rewidenta zastosowanie w stosunku do kwot pożyczonych przez tego uczestnika na podstawie TLTRO-III ma oprocentowanie na poziomie 10 punktów bazowych powyżej średniej stopy procentowej podstawowej operacji refinansującej za czas trwania każdej odpowiedniej operacji TLTRO-III, za wyjątkiem okresu specjalnej stopy procentowej, kiedy to zastosowanie ma średnia stopa podstawowych operacji refinansujących w tym okresie minus 50 punktów bazowych; |
| --- | --- |

d)

w przypadku nieprzekazania przez uczestnika odpowiedniemu KBC w terminie wyników oceny drugiego sprawozdania dokonanej przez biegłego rewidenta zastosowanie w stosunku do kwot pożyczonych przez tego uczestnika na podstawie TLTRO-III ma oprocentowanie na poziomie 10 punktów bazowych powyżej średniej stopy procentowej podstawowej operacji refinansującej za czas trwania każdej odpowiedniej operacji TLTRO-III, za wyjątkiem okresu specjalnej stopy procentowej, kiedy to zastosowanie ma średnia stopa podstawowych operacji refinansujących w tym okresie minus 50 punktów bazowych;

| e) | w przypadku niezastosowania się przez uczestnika do innych wymogów przewidzianych w art. 6 ust. 6 lub ust. 7 zastosowanie do kwot pożyczonych przez tego uczestnika na podstawie TLTRO-III ma oprocentowanie na poziomie średniej stopy podstawowych operacji refinansujących w okresie trwania danej TLTRO-III, za wyjątkiem okresu specjalnej stopy procentowej, kiedy to zastosowanie ma średnia stopa podstawowych operacji refinansujących w tym okresie minus 50 punktów bazowych;”; |
| --- | --- |

e)

w przypadku niezastosowania się przez uczestnika do innych wymogów przewidzianych w art. 6 ust. 6 lub ust. 7 zastosowanie do kwot pożyczonych przez tego uczestnika na podstawie TLTRO-III ma oprocentowanie na poziomie średniej stopy podstawowych operacji refinansujących w okresie trwania danej TLTRO-III, za wyjątkiem okresu specjalnej stopy procentowej, kiedy to zastosowanie ma średnia stopa podstawowych operacji refinansujących w tym okresie minus 50 punktów bazowych;”;

| 5. | w załącznikach I i II wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

5.

w załącznikach I i II wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 5 maja 2020 r.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 30 kwietnia 2020 r.

W imieniu Rady Prezesów EBC

Prezes EBC

Christine LAGARDE

---

(1)  Numer zostanie przydzielony przez Urząd Publikacji Unii Europejskiej po opublikowaniu niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym. Dz.U. L 91 z 2.4.2015, s. 3.

1

(2)  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2019/1311 z dnia 22 lipca 2019 r. w sprawie trzeciej serii ukierunkowanych dłuższych operacji refinansujących (EBC/2019/21) (Dz.U. L 204 z 2.8.2019, s. 100).

2

(3)  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2020/407 z dnia 16 marca 2020 r. zmieniająca decyzję (UE) 2019/1311 w sprawie trzeciej serii ukierunkowanych dłuższych operacji refinansujących (EBC/2020/13) (Dz.U. L 80 z 17.3.2020, s. 23).

3

---

ZAŁĄCZNIK

W załącznikach I i II oraz formularzu sprawozdawczym B dla TLTRO-III wprowadza się następujące zmiany:

| 1. | w załączniku I pkt 3 otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

1.

w załączniku I pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   
  Obliczanie stopy procentowej

| A. | Przyjmijmy, że



  określa kwotę netto kwalifikowanych kredytów w specjalnym okresie referencyjnym od 1 marca 2020 r. do 31 marca 2021 r. |
| --- | --- |

A.

Image 6

Image 7

| B. | Przyjmijmy, że



  określa kwotę uzyskaną przez zsumowanie kwoty netto kwalifikowanych kredytów z okresu od 1 kwietnia 2019 r. do 31 marca 2021 r. oraz kwoty kwalifikowanych kredytów niespłaconych na dzień 31 marca 2019 r; oblicza się to jako:


  .
  Przyjmijmy następnie, że

  to odchylenie procentowej

  od niespłaconej kwoty odniesienia w kresie od 1 kwietnia 2019 r. do 31 marca 2021 r., to jest






  EX zaokrągla się do 15 miejsc po przecinku. W przypadku gdy OAB równa się zero, EX uznaje się za równe 1,15. |
| --- | --- |

B.

Image 8

Image 9
  .

Przyjmijmy następnie, że
  Image 10
  to odchylenie procentowej
  Image 11
  od niespłaconej kwoty odniesienia w kresie od 1 kwietnia 2019 r. do 31 marca 2021 r., to jest

Image 12

EX zaokrągla się do 15 miejsc po przecinku. W przypadku gdy OAB równa się zero, EX uznaje się za równe 1,15.

| C. | Przyjmijmy, że



  jest średnią stopy podstawowych operacji refinansujących w czasie trwania danej TLTRO-III



  , wyrażoną jako roczna stopa oprocentowania oraz przyjmijmy, że



  jest średnią stopą depozytu w banku centralnym w czasie trwania TLTRO-III k, gdzie mająca zastosowanie stopa procentowa odnosi się do czasu trwania danej TLTRO-III, wyrażoną jako roczna stopa oprocentowania, to jest:









  W powyższych równaniach

  (dla k=1,...,7) określa liczbę dni TLTRO-III k oraz, jeżeli podstawowa operacja refinansująca jest przeprowadzana z pełnym przydziałem w trybie przetargu kwotowego (po stałej stopie) ,

  określa stopę mającą zastosowanie do podstawowej operacji refinansującej w dniu t operacji TLTRO-III k, lub, jeżeli podstawowa operacja refinansująca jest przeprowadzana w trybie przetargu procentowego,

  mającą zastosowanie do podstawowej operacji refinansującej w t-tym dniu operacji TLTRO-III k, wyrażoną każdorazowo jako roczna stopa oprocentowania. W powyższych równaniach

  wyraża stopę mającą zastosowanie do depozytu w banku centralnym w t-tym dniu operacji TLTRO-III k, wyrażoną jako roczna stopa oprocentowania. |
| --- | --- |

C.

Image 13

Image 14

Image 15

Image 16

Image 17

W powyższych równaniach
  Image 18
  (dla k=1,...,7) określa liczbę dni TLTRO-III k oraz, jeżeli podstawowa operacja refinansująca jest przeprowadzana z pełnym przydziałem w trybie przetargu kwotowego (po stałej stopie) ,
  Image 19
  określa stopę mającą zastosowanie do podstawowej operacji refinansującej w dniu t operacji TLTRO-III k, lub, jeżeli podstawowa operacja refinansująca jest przeprowadzana w trybie przetargu procentowego,
  Image 20
  mającą zastosowanie do podstawowej operacji refinansującej w t-tym dniu operacji TLTRO-III k, wyrażoną każdorazowo jako roczna stopa oprocentowania. W powyższych równaniach
  Image 21
  wyraża stopę mającą zastosowanie do depozytu w banku centralnym w t-tym dniu operacji TLTRO-III k, wyrażoną jako roczna stopa oprocentowania.

| D. | Przyjmijmy, że kspecial
  określa okres specjalnej stopy procentowej, tj. okres od 24 czerwca 2020 r. do 23 czerwca 2021 r., a krol określa da okresy, które stanowią pozostały czas trwania danej TLTRO-III k (okres od daty rozrachunku danej TLTRO-III do dnia 23 czerwca 2020 r. oraz okres od 24 czerwca 2021 r. do dnia jej zapadalności lub, w stosownych przypadkach, daty wcześniejszej spłaty).
  Przyjmijmy, że

  jest średnią stopy podstawowej operacji refinansującej mającą zastosowanie w okresie specjalnej stopy procentowej od 24 czerwca 2020 r. do 23 czerwca 2021 r. operacji TLTRO-III k, wyrażoną jako roczna stopa oprocentowania, oraz przyjmijmy, że

  jest średnią stopy depozytu w banku centralnym mającą zastosowanie w okresie specjalnej stopy procentowej od 24 czerwca 2020 r. do 23 czerwca 2021 r. operacji TLTRO-III k, każdorazowo wyrażoną jako roczna stopa oprocentowania, to jest:










  W powyższych równaniach

  określa liczbę dni okresu

  operacji TLTRO-III k oraz, jeżeli podstawowa operacja refinansująca jest przeprowadzana z pełnym przydziałem w trybie przetargu kwotowego (po stałej stopie),

  określa stopę mającą zastosowanie do podstawowej operacji refinansującej w dniu t okresu

  operacji TLTRO-III k, lub, jeżeli podstawowa operacja refinansująca jest przeprowadzana w trybie przetargu procentowego,

  określa minimalną oferowaną stopę procentową mającą zastosowanie do podstawowej operacji refinansującej w t-tym dniu okresu

  operacji TLTRO-III k, każdorazowo wyrażoną jako roczna stopa oprocentowania. W powyższych równaniach

  wyraża stopę mającą zastosowanie do depozytu w banku centralnym w t-tym dniu okresu

  operacji TLTRO-III k, wyrażoną jako roczna stopa oprocentowania. |
| --- | --- |

D.

Przyjmijmy, że kspecial
  określa okres specjalnej stopy procentowej, tj. okres od 24 czerwca 2020 r. do 23 czerwca 2021 r., a krol określa da okresy, które stanowią pozostały czas trwania danej TLTRO-III k (okres od daty rozrachunku danej TLTRO-III do dnia 23 czerwca 2020 r. oraz okres od 24 czerwca 2021 r. do dnia jej zapadalności lub, w stosownych przypadkach, daty wcześniejszej spłaty).

Przyjmijmy, że
  Image 22
  jest średnią stopy podstawowej operacji refinansującej mającą zastosowanie w okresie specjalnej stopy procentowej od 24 czerwca 2020 r. do 23 czerwca 2021 r. operacji TLTRO-III k, wyrażoną jako roczna stopa oprocentowania, oraz przyjmijmy, że
  Image 23
  jest średnią stopy depozytu w banku centralnym mającą zastosowanie w okresie specjalnej stopy procentowej od 24 czerwca 2020 r. do 23 czerwca 2021 r. operacji TLTRO-III k, każdorazowo wyrażoną jako roczna stopa oprocentowania, to jest:

Image 24

Image 25

W powyższych równaniach
  Image 26
  określa liczbę dni okresu
  Image 27
  operacji TLTRO-III k oraz, jeżeli podstawowa operacja refinansująca jest przeprowadzana z pełnym przydziałem w trybie przetargu kwotowego (po stałej stopie),
  Image 28
  określa stopę mającą zastosowanie do podstawowej operacji refinansującej w dniu t okresu
  Image 29
  operacji TLTRO-III k, lub, jeżeli podstawowa operacja refinansująca jest przeprowadzana w trybie przetargu procentowego,
  Image 30
  określa minimalną oferowaną stopę procentową mającą zastosowanie do podstawowej operacji refinansującej w t-tym dniu okresu
  Image 31
  operacji TLTRO-III k, każdorazowo wyrażoną jako roczna stopa oprocentowania. W powyższych równaniach
  Image 32
  wyraża stopę mającą zastosowanie do depozytu w banku centralnym w t-tym dniu okresu
  Image 33
  operacji TLTRO-III k, wyrażoną jako roczna stopa oprocentowania.

| E. | Przyjmijmy że – w odpowiednich przypadkach – korzystne dostosowanie stopy procentowej, mierzone jako ułamek średniego korytarza pomiędzy



  oraz



  , oznacza



  . |
| --- | --- |

E.

Image 34

Image 35

Image 36

| F. | Przyjmijmy, że stopa procentowa mająca zastosowanie w czasie trwania TLTRO-III k, wyrażona jako roczna stopa oprocentowania, oznacza



  Przyjmijmy, że stopa procentowa mająca zastosowanie w okresie




  , gdzie j = special lub rol, dla operacji TLTRO-III k, wyrażona jako roczna stopa oprocentowania, oznacza



  . |
| --- | --- |

F.

Image 37

Image 38

Image 39

| G. | Stopę procentową



  określa się w następujący sposób:




  W powyższym równaniu

  określa liczbę dni okresu

  operacji TLTRO-III k. |
| --- | --- |

G.

Image 40

Image 41

W powyższym równaniu
  Image 42
  określa liczbę dni okresu
  Image 43
  operacji TLTRO-III k.

Stopę procentową mającą zastosowanie do każdej TLTRO-III k oblicza się w następujący sposób:

| a) | Jeżeli uczestnik przekracza swoją referencyjną kwotę kredytów netto w okresie specjalnej stopy procentowej, stopa procentowa stosowana do kwot pożyczonych przez tego uczestnika w ramach TLTRO-III:






  (i) | w okresie specjalnej stopy procentowej - jest średnią stopy depozytu w banku centralnym w tym okresie minus 50 punktów bazowych, ale nie może przekraczać minus 100 punktów bazowych, to jest:
  Jeżeli

  , wówczas

  ; |
| --- | --- | --- |

a)

Jeżeli uczestnik przekracza swoją referencyjną kwotę kredytów netto w okresie specjalnej stopy procentowej, stopa procentowa stosowana do kwot pożyczonych przez tego uczestnika w ramach TLTRO-III:

(i)

w okresie specjalnej stopy procentowej - jest średnią stopy depozytu w banku centralnym w tym okresie minus 50 punktów bazowych, ale nie może przekraczać minus 100 punktów bazowych, to jest:

Jeżeli
  Image 44
  , wówczas
  Image 45
  ;

| (ii) | w pozostałym czasie trwania danej TLTRO-III - jest równa średniej stopie depozytu w banku centralnym w czasie trwania danej TLTRO-III, to jest:
  Jeżeli

  , wówczas

  . |
| --- | --- |

(ii)

w pozostałym czasie trwania danej TLTRO-III - jest równa średniej stopie depozytu w banku centralnym w czasie trwania danej TLTRO-III, to jest:

Jeżeli
  Image 46
  , wówczas
  Image 47
  .

| b) | Jeżeli uczestnik nie osiąga lub nie przekracza swojej referencyjnej kwoty kredytów netto w okresie specjalnej stopy procentowej, ale przekracza swoją niespłaconą kwotę odniesienia kwalifikowanych kredytów w drugim okresie referencyjnym o co najmniej 1,15 %, stopa procentowa stosowana do kwot pożyczonych przez tego uczestnika w ramach TLTRO-III:






  (i) | w okresie specjalnej stopy procentowej - jest niższą wartością spośród: średniej stopy podstawowych operacji refinansujących w tym okresie minus 50 punktów bazowych oraz średniej stopy depozytu w banku centralnym w czasie trwania danej TLTRO-III, to jest:
  jeżeli

  oraz

  , wówczas

  oraz

  ; |
| --- | --- | --- |

b)

Jeżeli uczestnik nie osiąga lub nie przekracza swojej referencyjnej kwoty kredytów netto w okresie specjalnej stopy procentowej, ale przekracza swoją niespłaconą kwotę odniesienia kwalifikowanych kredytów w drugim okresie referencyjnym o co najmniej 1,15 %, stopa procentowa stosowana do kwot pożyczonych przez tego uczestnika w ramach TLTRO-III:

(i)

w okresie specjalnej stopy procentowej - jest niższą wartością spośród: średniej stopy podstawowych operacji refinansujących w tym okresie minus 50 punktów bazowych oraz średniej stopy depozytu w banku centralnym w czasie trwania danej TLTRO-III, to jest:

jeżeli
  Image 48
  oraz
  Image 49
  , wówczas
  Image 50
  oraz
  Image 51
  ;

| (ii) | w pozostałym czasie trwania danej TLTRO-III - jest równa średniej stopie depozytu w banku centralnym w czasie trwania danej TLTRO-III, to jest:
  jeżeli

  oraz

  , wówczas

  oraz |
| --- | --- |

(ii)

w pozostałym czasie trwania danej TLTRO-III - jest równa średniej stopie depozytu w banku centralnym w czasie trwania danej TLTRO-III, to jest:

jeżeli
  Image 52
  oraz
  Image 53
  , wówczas
  Image 54
  oraz
  Image 55

| c) | Jeżeli uczestnik nie osiąga lub nie przekracza swojej referencyjnej kwoty kredytów netto w okresie specjalnej stopy procentowej, ale przekracza swoją niespłaconą kwotę odniesienia kwalifikowanych kredytów w drugim okresie referencyjnym o mniej niż 1,15 %, stopa procentowa stosowana do kwot pożyczonych przez tego uczestnika w ramach TLTRO-III:






  (i) | w okresie specjalnej stopy procentowej – jest niższą wartością spośród: średniej stopy podstawowych operacji refinansujących w tym okresie minus 50 punktów bazowych oraz stopy procentowej obliczonej zgodnie z pkt (ii), to jest:
  jeżeli

  oraz

  , wówczas

  oraz

  ; |
| --- | --- | --- |

c)

Jeżeli uczestnik nie osiąga lub nie przekracza swojej referencyjnej kwoty kredytów netto w okresie specjalnej stopy procentowej, ale przekracza swoją niespłaconą kwotę odniesienia kwalifikowanych kredytów w drugim okresie referencyjnym o mniej niż 1,15 %, stopa procentowa stosowana do kwot pożyczonych przez tego uczestnika w ramach TLTRO-III:

(i)

w okresie specjalnej stopy procentowej – jest niższą wartością spośród: średniej stopy podstawowych operacji refinansujących w tym okresie minus 50 punktów bazowych oraz stopy procentowej obliczonej zgodnie z pkt (ii), to jest:

jeżeli
  Image 56
  oraz
  Image 57
  , wówczas
  Image 58
  oraz
  Image 59
  ;

| (ii) | w pozostałym czasie trwania danej TLTRO-III – jest stopą procentową, która podlega liniowej gradacji, w zależności od odsetka, o jaki dany uczestnik przekracza swoje niespłacone kwoty odniesienia, to jest
  jeżeli

  oraz

  , wówczas

  oraz

  ; |
| --- | --- |

(ii)

w pozostałym czasie trwania danej TLTRO-III – jest stopą procentową, która podlega liniowej gradacji, w zależności od odsetka, o jaki dany uczestnik przekracza swoje niespłacone kwoty odniesienia, to jest

jeżeli
  Image 60
  oraz
  Image 61
  , wówczas
  Image 62
  oraz
  Image 63
  ;

| d) | Jeżeli uczestnik nie osiąga lub nie przekracza swojej referencyjnej kwoty kredytów netto w okresie specjalnej stopy procentowej, ani też nie przekracza swojej niespłaconej kwoty odniesienia w drugim okresie referencyjnym, stopa procentowa stosowana do kwot pożyczonych przez tego uczestnika w ramach TLTRO-III:






  (i) | w czasie okresu specjalnej stopy procentowej – jest równa średniej stopie podstawowych operacji refinansujących w czasie tego okresu minus 50 punktów bazowych, to jest
  jeżeli

  oraz

  , wówczas

  ; |
| --- | --- | --- |

d)

Jeżeli uczestnik nie osiąga lub nie przekracza swojej referencyjnej kwoty kredytów netto w okresie specjalnej stopy procentowej, ani też nie przekracza swojej niespłaconej kwoty odniesienia w drugim okresie referencyjnym, stopa procentowa stosowana do kwot pożyczonych przez tego uczestnika w ramach TLTRO-III:

(i)

w czasie okresu specjalnej stopy procentowej – jest równa średniej stopie podstawowych operacji refinansujących w czasie tego okresu minus 50 punktów bazowych, to jest

jeżeli
  Image 64
  oraz
  Image 65
  , wówczas
  Image 66
  ;

| (ii) | w pozostałym czasie trwania danej TLTRO-III – jest równa średniej stopie podstawowych operacji refinansujących w czasie trwania danej TLTRO-III, to jest:
  jeżeli

  oraz

  , wówczas

  oraz |
| --- | --- |

(ii)

w pozostałym czasie trwania danej TLTRO-III – jest równa średniej stopie podstawowych operacji refinansujących w czasie trwania danej TLTRO-III, to jest:

jeżeli
  Image 67
  oraz
  Image 68
  , wówczas
  Image 69
  oraz
  Image 70

Korzystne dostosowanie stopy procentowej (
  Image 71
  ) zostanie wyrażone w zaokrągleniu do 15 miejsc po przecinku.

Stopy procentowe
  Image 72
  i
  Image 73
  zaokrągla się do 15 miejsc po przecinku.

Ostateczna stopa procentowa
  Image 74
  zostanie wyrażona jako roczna stopa oprocentowania, w zaokrągleniu w dół do czterech miejsc po przecinku.”;

| 2. | w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:






  (a) | w pkt 2 po pierwszym akapicie dodaje się następujący akapit:

  „W przypadku gdy uczestnicy zamierzają skorzystać ze stóp procentowych określonych w art. 5 ust. 1, drugie sprawozdanie obejmuje dodatkowo również dane odnoszące się do specjalnego okresu referencyjnego w sposób podobny do wymogów obowiązujących w odniesieniu do drugiego okresu referencyjnego.”; |
| --- | --- | --- |

2.

w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:

(a)

w pkt 2 po pierwszym akapicie dodaje się następujący akapit:

„W przypadku gdy uczestnicy zamierzają skorzystać ze stóp procentowych określonych w art. 5 ust. 1, drugie sprawozdanie obejmuje dodatkowo również dane odnoszące się do specjalnego okresu referencyjnego w sposób podobny do wymogów obowiązujących w odniesieniu do drugiego okresu referencyjnego.”;

| (b) | w pkt 2 drugi akapit otrzymuje brzmienie:

  „Jeśli chodzi o wykorzystanie zebranych informacji, do określenia limitu zadłużenia wykorzystuje się dane dotyczące referencyjnej niespłaconej kwoty. Ponadto dane dotyczące kwoty netto kwalifikowanych kredytów podczas pierwszego okresu referencyjnego zostaną wykorzystane w celu obliczenia referencyjnej kwoty kredytów netto oraz niespłaconej kwoty odniesienia. Do oceny zmian w zakresie kredytów oraz wynikających z nich mających zastosowanie stóp procentowych wykorzystuje się natomiast dane dotyczące kwoty netto kwalifikowanych kredytów podczas drugiego okresu referencyjnego oraz, w odpowiednich przypadkach, podczas specjalnego okresu referencyjnego. Wszystkie pozostałe wskaźniki są niezbędne do weryfikacji wewnętrznej spójności informacji i ich spójności z danymi statystycznymi zbieranymi w ramach Eurosystemu, jak również do szczegółowego monitorowania znaczenia programu TLTRO-III.”; |
| --- | --- |

(b)

w pkt 2 drugi akapit otrzymuje brzmienie:

„Jeśli chodzi o wykorzystanie zebranych informacji, do określenia limitu zadłużenia wykorzystuje się dane dotyczące referencyjnej niespłaconej kwoty. Ponadto dane dotyczące kwoty netto kwalifikowanych kredytów podczas pierwszego okresu referencyjnego zostaną wykorzystane w celu obliczenia referencyjnej kwoty kredytów netto oraz niespłaconej kwoty odniesienia. Do oceny zmian w zakresie kredytów oraz wynikających z nich mających zastosowanie stóp procentowych wykorzystuje się natomiast dane dotyczące kwoty netto kwalifikowanych kredytów podczas drugiego okresu referencyjnego oraz, w odpowiednich przypadkach, podczas specjalnego okresu referencyjnego. Wszystkie pozostałe wskaźniki są niezbędne do weryfikacji wewnętrznej spójności informacji i ich spójności z danymi statystycznymi zbieranymi w ramach Eurosystemu, jak również do szczegółowego monitorowania znaczenia programu TLTRO-III.”;

| (c) | w pkt 3 w lit. a) drugie tiret drugiego akapitu otrzymuje brzmienie:






  „— | w drugim sprawozdaniu wymagane jest uzupełnienie formularza danych B za drugi okres referencyjny, tj. od 1 kwietnia 2019 r. do 31 marca 2021 r., na potrzeby obliczenia kwoty netto kwalifikowanych kredytów oraz porównania z wartościami odniesienia, na których oparte są odpowiednie stopy procentowe. |
| --- | --- | --- |

(c)

w pkt 3 w lit. a) drugie tiret drugiego akapitu otrzymuje brzmienie:

„—

w drugim sprawozdaniu wymagane jest uzupełnienie formularza danych B za drugi okres referencyjny, tj. od 1 kwietnia 2019 r. do 31 marca 2021 r., na potrzeby obliczenia kwoty netto kwalifikowanych kredytów oraz porównania z wartościami odniesienia, na których oparte są odpowiednie stopy procentowe.

| — | uczestnicy korzystający ze stóp procentowych określonych w art. 5 ust. 1 dodatkowo przekazują uzupełniony formularz danych B za specjalny okres referencyjny, tj. od 1 marca 2020 r. do 31 marca 2021 r., na potrzeby obliczenia kwoty netto kwalifikowanych kredytów oraz porównania z wartościami odniesienia, na których oparte są odpowiednie stopy procentowe.”; |
| --- | --- |

—

uczestnicy korzystający ze stóp procentowych określonych w art. 5 ust. 1 dodatkowo przekazują uzupełniony formularz danych B za specjalny okres referencyjny, tj. od 1 marca 2020 r. do 31 marca 2021 r., na potrzeby obliczenia kwoty netto kwalifikowanych kredytów oraz porównania z wartościami odniesienia, na których oparte są odpowiednie stopy procentowe.”;

| (d) | w pkt 3 w lit. a) trzeci akapit otrzymuje brzmienie:

  „W formularzu B wskaźniki dotyczące niespłaconych kwot muszą być przekazywane według stanu na koniec miesiąca poprzedzającego początek okresu sprawozdawczego oraz na koniec okresu sprawozdawczego; informacje o niespłaconych kwotach za pierwszy okres referencyjny muszą być zatem przekazane na dzień 31 marca 2018 r. i 31 marca 2019 r.; informacje o niespłaconych kwotach za drugi okres referencyjny muszą być przekazane na dzień 31 marca 2019 r. i 31 marca 2021 r.; informacje o niespłaconych kwotach za specjalny okres referencyjny muszą być przekazane na dzień 29 lutego 2020 r. oraz 31 marca 2021 r. Dane dotyczące transakcji i korekt muszą z kolei obejmować wszystkie mające znaczenie zdarzenia, która mają miejsce w okresie sprawozdawczym.”; |
| --- | --- |

(d)

w pkt 3 w lit. a) trzeci akapit otrzymuje brzmienie:

„W formularzu B wskaźniki dotyczące niespłaconych kwot muszą być przekazywane według stanu na koniec miesiąca poprzedzającego początek okresu sprawozdawczego oraz na koniec okresu sprawozdawczego; informacje o niespłaconych kwotach za pierwszy okres referencyjny muszą być zatem przekazane na dzień 31 marca 2018 r. i 31 marca 2019 r.; informacje o niespłaconych kwotach za drugi okres referencyjny muszą być przekazane na dzień 31 marca 2019 r. i 31 marca 2021 r.; informacje o niespłaconych kwotach za specjalny okres referencyjny muszą być przekazane na dzień 29 lutego 2020 r. oraz 31 marca 2021 r. Dane dotyczące transakcji i korekt muszą z kolei obejmować wszystkie mające znaczenie zdarzenia, która mają miejsce w okresie sprawozdawczym.”;

| (e) | formularz sprawozdawczy B dla TLTRO-III zastępuje się następującym formularzem B. |
| --- | --- |

(e)

formularz sprawozdawczy B dla TLTRO-III zastępuje się następującym formularzem B.

„Formularz sprawozdawczy B dla TLTRO-III

Image 75

---

Sprostowania

| 5.5.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 141/37 |
| --- | --- | --- | --- |

5.5.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 141/37

---

Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (UE) 2020/171 z dnia 6 lutego 2020 r. zmieniającego załącznik XIV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH)

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 35 z dnia 7 lutego 2020 r.
  )

Strona 4, tabela w załączniku otrzymuje brzmienie:

| | | | „Procedury przejściowe | | |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Pozycja nr | Substancja | Swoista właściwość (swoiste właściwości), wymienione w art. 57 | Ostateczny termin składania wniosków  (1) | Data ostateczna  (2) | Wyłączone zastosowania (kategorie zastosowań) | Terminy przeglądów |
| »44. | Ester diheksylowy kwasu 1,2-benzenodikarboksylowego, rozgałęziony i liniowy
  Nr WE: 271-093-5
  Nr CAS: 68515-50-4 | Działająca szkodliwie na rozrodczość (kategorii 1B) | 27 sierpnia 2021 r.(*) | 27 lutego 2023 r.(**) | - | - |
| 45. | Ftalan diheksylu
  Nr WE: 201-559-5
  Nr CAS: 84-75-3 | Działająca szkodliwie na rozrodczość (kategorii 1B) | 27 sierpnia 2021 r.(*) | 27 lutego 2023 r.(**) | - | - |
| 46. | Estry alkilowe di-C6-10 kwasu 1,2-benzenodikarboksylowego; mieszane diestry decylowe, heksylowe i oktylowe kwasu 1,2-benzenodikarboksylowego zawierające ≥ 0,3 % ftalanu diheksylu (nr WE 201-559-5)
  Nr WE: 271-094-0; 272-013-1
  Nr CAS: 68515-51-5; 68648-93-1 | Działająca szkodliwie na rozrodczość (kategorii 1B) | 27 sierpnia 2021 r.(*) | 27 lutego 2023 r.(**) | - | - |
| 47. | Fosforan triksylilu
  Nr WE: 246-677-8
  Nr CAS: 25155-23-1 | Działająca szkodliwie na rozrodczość (kategorii 1B) | 27 listopada 2021 r. | 27 maja 2023 r. | - | - |
| 48. | Nadboran sodu; sól sodowa kwasu nadborowego
  Nr WE: 239-172-9; 234-390-0
  Nr CAS: - | Działająca szkodliwie na rozrodczość (kategorii 1B) | 27 listopada 2021 r. | 27 maja 2023 r. | - | - |
| 49. | Peroksometaboran sodu
  Nr WE: 231-556-4
  Nr CAS: 7632-04-4 | Działająca szkodliwie na rozrodczość (kategorii 1B) | 27 listopada 2021 r. | 27 maja 2023 r. | - | - |
| 50. | 5-sec-butylo-2-(2,4-dimetylocycloheks-3-en-1-ylo)-5-metylo-1,3-dioksan [1], 5-sec-butylo-2-(4,6-dimetylocykloheks-3-en-1-ylo)-5-metylo-1,3-dioksan [2] [do których zalicza się poszczególne stereoizomery substancji [1] i [2] oraz każdą ich kombinację]
  Nr WE: -
  Nr CAS: - | vPvB | 27 lutego 2022 r. | 27 sierpnia 2023 r. | - | - |
| 51. | 2-(2H-benzotriazol-2-ilo)-4,6-ditertpentylofenol (UV-328)
  Nr WE: 247-384-8
  Nr CAS: 25973-55-1 | PBT, vPvB | 27 maja 2022 r. | 27 listopada 2023 r. | - | - |
| 52. | 2,4-di-tert-butylo-6-(5-chlorobenzotriazol-2-ilo)fenol (UV-327)
  Nr WE: 223-383-8
  Nr CAS: 3864-99-1 | vPvB | 27 maja 2022 r. | 27 listopada 2023 r. | - | - |
| 53. | 2-(2H-benzotriazol-2-ilo)-4-(tert-butylo)-6-(sec-butylo)fenol (UV-350)
  Nr WE: 253-037-1
  Nr CAS: 36437-37-3 | vPvB | 27 maja 2022 r. | 27 listopada 2023 r. | - | - |
| 54. | 2-benzotriazol-2-ilo-4,6-di-tert-butylofenol (UV-320)
  Nr WE: 223-346-6
  Nr CAS: 3846-71-7 | PBT, vPvB | 27 maja 2022 r. | 27 listopada 2023 r. | - | -« |

„Procedury przejściowe

Pozycja nr

Substancja

Swoista właściwość (swoiste właściwości), wymienione w art. 57

Ostateczny termin składania wniosków  (1)

Data ostateczna  (2)

Wyłączone zastosowania (kategorie zastosowań)

Terminy przeglądów

»44.

Ester diheksylowy kwasu 1,2-benzenodikarboksylowego, rozgałęziony i liniowy

Nr WE: 271-093-5

Nr CAS: 68515-50-4

Działająca szkodliwie na rozrodczość (kategorii 1B)

27 sierpnia 2021 r.(*)

27 lutego 2023 r.(**)

-

-

45.

Ftalan diheksylu

Nr WE: 201-559-5

Nr CAS: 84-75-3

Działająca szkodliwie na rozrodczość (kategorii 1B)

27 sierpnia 2021 r.(*)

27 lutego 2023 r.(**)

-

-

46.

Estry alkilowe di-C6-10 kwasu 1,2-benzenodikarboksylowego; mieszane diestry decylowe, heksylowe i oktylowe kwasu 1,2-benzenodikarboksylowego zawierające ≥ 0,3 % ftalanu diheksylu (nr WE 201-559-5)

Nr WE: 271-094-0; 272-013-1

Nr CAS: 68515-51-5; 68648-93-1

Działająca szkodliwie na rozrodczość (kategorii 1B)

27 sierpnia 2021 r.(*)

27 lutego 2023 r.(**)

-

-

47.

Fosforan triksylilu

Nr WE: 246-677-8

Nr CAS: 25155-23-1

Działająca szkodliwie na rozrodczość (kategorii 1B)

27 listopada 2021 r.

27 maja 2023 r.

-

-

48.

Nadboran sodu; sól sodowa kwasu nadborowego

Nr WE: 239-172-9; 234-390-0

Nr CAS: -

Działająca szkodliwie na rozrodczość (kategorii 1B)

27 listopada 2021 r.

27 maja 2023 r.

-

-

49.

Peroksometaboran sodu

Nr WE: 231-556-4

Nr CAS: 7632-04-4

Działająca szkodliwie na rozrodczość (kategorii 1B)

27 listopada 2021 r.

27 maja 2023 r.

-

-

50.

5-sec-butylo-2-(2,4-dimetylocycloheks-3-en-1-ylo)-5-metylo-1,3-dioksan [1], 5-sec-butylo-2-(4,6-dimetylocykloheks-3-en-1-ylo)-5-metylo-1,3-dioksan [2] [do których zalicza się poszczególne stereoizomery substancji [1] i [2] oraz każdą ich kombinację]

Nr WE: -

Nr CAS: -

vPvB

27 lutego 2022 r.

27 sierpnia 2023 r.

-

-

51.

2-(2H-benzotriazol-2-ilo)-4,6-ditertpentylofenol (UV-328)

Nr WE: 247-384-8

Nr CAS: 25973-55-1

PBT, vPvB

27 maja 2022 r.

27 listopada 2023 r.

-

-

52.

2,4-di-tert-butylo-6-(5-chlorobenzotriazol-2-ilo)fenol (UV-327)

Nr WE: 223-383-8

Nr CAS: 3864-99-1

vPvB

27 maja 2022 r.

27 listopada 2023 r.

-

-

53.

2-(2H-benzotriazol-2-ilo)-4-(tert-butylo)-6-(sec-butylo)fenol (UV-350)

Nr WE: 253-037-1

Nr CAS: 36437-37-3

vPvB

27 maja 2022 r.

27 listopada 2023 r.

-

-

54.

2-benzotriazol-2-ilo-4,6-di-tert-butylofenol (UV-320)

Nr WE: 223-346-6

Nr CAS: 3846-71-7

PBT, vPvB

27 maja 2022 r.

27 listopada 2023 r.

-

-«

---

(1)  Termin określony w art. 58 ust. 1 lit. c) ppkt (ii).

1

(2)  Termin określony w art. 58 ust. 1 lit. c) ppkt (i).”

2

---