# Publicatieblad C 161/2010

| | ISSN 1725-2474
  doi:10.3000/17252474.C_2010.161.nld |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 161 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 53e jaargang19 juni 2010 |

ISSN 1725-2474

doi:10.3000/17252474.C_2010.161.nld

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 161

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

53e jaargang19 juni 2010

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2010/C 161/01 | Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie PB C 148 van 5.6.2010 | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2010/C 161/01

Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie PB C 148 van 5.6.2010

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Adviezen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2010/C 161/02 | Zaak C-92/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 april 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk der Nederlanden (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Standstillbepalingen en non-discriminatiebepalingen — Verplichting tot betaling van leges voor afgifte en verlenging van verblijfsvergunning — Evenredigheid van te betalen leges — Vergelijking met door burgers van de Unie betaalde leges — Artikel 9 van associatieovereenkomst — Artikel 41, lid 1, van aanvullend protocol — Artikelen 10, lid 1, en 13 van besluit nr. 1/80 van associatieraad) | 2 |
| 2010/C 161/03 | Zaak C-246/07: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 20 april 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Zweden (Niet-nakoming — Schending van artikel 10 EG en van artikel 300, lid 1, EG — Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen — Eenzijdig voorstel van lidstaat om stof in bijlage A bij dat verdrag op te nemen) | 3 |
| 2010/C 161/04 | Zaak C-423/07: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 april 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 93/37/EEG — Artikelen 3 en 11 — Concessies voor openbare werken — Verplichtingen inzake bekendmaking — Omvang van verplichtingen — Aankondiging van opdracht — Beschrijving van voorwerp van concessie en van plaats van uitvoering van werken — Bijkomende werken die niet uitdrukkelijk zijn vermeld in aankondiging van opdracht en in bestek — Beginsel van gelijke behandeling) | 3 |
| 2010/C 161/05 | Zaak C-160/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Artikelen 43 EG en 49 EG — Richtlijnen 92/50/EEG en 2004/18/EG — Openbare ambulancedienst — Vervoer van spoedgevallen en gekwalificeerd ziekenvervoer — Transparantievereiste — Artikel 45 EG — Werkzaamheden ter uitoefening van openbaar gezag — Artikel 86, lid 2, EG — Diensten van algemeen economisch belang) | 4 |
| 2010/C 161/06 | Zaak C-230/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret — Denemarken) — Dansk Transport og Logistik/Skatteministeriet (Communautair douanewetboek — Artikelen 202, 215, leden 1 en 3, 217, lid 1, en 233, eerste alinea, sub d — Begrip in beslag genomen en op hetzelfde tijdstip of naderhand verbeurdverklaarde goederen — Verordening tot uitvoering van douanewetboek — Artikel 867 bis — Richtlijn 92/12/EEG — Artikel 5, leden 1 en 2, artikel 6, artikel 7, lid 1, artikel 8 en artikel 9 — Zesde btw-richtlijn — Artikel 7, artikel 10, lid 3, en artikel 16, lid 1 — Op onregelmatige wijze binnenbrengen van goederen — Transport van goederen onder geleide van TIR-carnet — Beslag en vernietiging — Bepaling van lidstaat waar douaneschuld, accijns en btw ontstaan — Tenietgaan van douane- en belastingschulden) | 4 |
| 2010/C 161/07 | Zaak C-265/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 20 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia — Italië) — Federutility, Assogas, Libarna Gas spa, Collino Commercio spa, Sadori gas spa, Egea Commerciale, E.On Vendita srl, Sorgenia spa/Autorità per l’energia elettrica e il gas (Richtlijn 2003/55/EG — Interne markt voor aardgas — Ingrijpen van overheid in prijs voor levering van aardgas na 1 juli 2007 — Openbaredienstverplichtingen van ondernemingen die actief zijn in gassector) | 6 |
| 2010/C 161/08 | Zaak C-340/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het House of Lords — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, M e.a./Her Majesty’s Treasury (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Osama bin Laden, Al-Qa’ida-netwerk en Taliban — Bevriezing van tegoeden en economische middelen — Verordening (EG) nr. 881/2002 — Artikel 2, lid 2 — Verbod om tegoeden ter beschikking te stellen aan in bijlage I bij die verordening genoemde personen — Omvang — Toekenning van socialezekerheids- of socialebijstandsuitkeringen aan echtgeno(o)t(e) van in voornoemde bijlage I genoemde persoon) | 6 |
| 2010/C 161/09 | Zaak C-346/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 april 2010 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/80/EG — Verontreiniging en hinder — Stookinstallaties — Beperking van emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in lucht — Niet-toepassing van deze richtlijn op elektrische centrale te Lynemouth (Verenigd Koninkrijk)) | 7 |
| 2010/C 161/10 | Zaak C-446/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Solgar Vitamin’s France, Valorimer SARL, Christian Fenioux, L’Arbre de Vie SARL, Source Claire, Nord Plantes EURL, RCS Distribution, Ponroy Santé, Syndicat de la Diététique et des Compléments Alimentaires/Ministre de l’Economie, des Finances et de l’Emploi, Ministre de la Santé, de la Jeunesse et des Sports, Ministre de l’Agriculture et de la Pêche (Richtlijn 2002/46/EG — Onderlinge aanpassing van wettelijke regelingen van lidstaten inzake voedingssupplementen — Vitaminen en mineralen die mogen worden gebruikt voor vervaardiging van voedingssupplementen — Maximumhoeveelheden — Harmonisatie binnen Unie — Geen — Bevoegdheid van lidstaten — In acht te nemen voorwaarden en criteria bij vaststelling van deze hoeveelheden — Nationale wettelijke regeling tot vaststelling van deze hoeveelheden — Vaststelling van maximum op nul) | 8 |
| 2010/C 161/11 | Zaak C-486/08: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Innsbruck — Oostenrijk) — Zentralbetriebsrat der Landeskrankenhäuser Tirols/Land Tirol (Sociale politiek — Raamovereenkomsten inzake deeltijdarbeid en inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Nadelige bepalingen van nationale regeling voor arbeidscontractanten die in deeltijd werken, slechts incidenteel worden tewerkgesteld, of met arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd — Beginsel van gelijke behandeling) | 9 |
| 2010/C 161/12 | Zaak C-510/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Vera Mattner/Finanzamt Velbert (Vrij verkeer van kapitaal — Artikelen 56 EG en 58 EG — Schenkbelasting — Bebouwd perceel — Recht op belastingvrije som — Verschil in behandeling tussen ingezetenen en niet-ingezetenen) | 10 |
| 2010/C 161/13 | Gevoegde zaken C-536/08 en C-539/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 april 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Staatssecretaris van Financiën/X (C-536/08), fiscale eenheid Facet BV/Facet Trading BV (C-539/08) (Zesde btw-richtlijn — Artikel 17, leden 2 en 3 — Artikel 28 ter, A, lid 2 — Recht op aftrek — Overgangsregeling voor belastingheffing in handelsverkeer tussen lidstaten — Plaats van intracommunautaire verwervingen van goederen) | 10 |
| 2010/C 161/14 | Zaak C-62/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, Association of the British Pharmaceutical Industry/Medicines and Healthcare Products Regulatory Agency (Richtlijn 2001/83/EG — Artikel 94 — Financiële stimulansen voor artsenpraktijken die hun patiënten bepaalde geneesmiddelen voorschrijven — Voor volksgezondheid bevoegde overheidsinstanties — Artsen — Vrijheid met betrekking tot voorschrijven) | 11 |
| 2010/C 161/15 | Zaak C-82/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Dimos Agios Nikolaos — Kriti/Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon (Verordening (EG) nr. 2152/2003 — Bewaking van bossen en van milieu-interacties in Unie — Definities — Begrippen bos en andere beboste gebieden — Werkingssfeer) | 11 |
| 2010/C 161/16 | Zaak C-102/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Firenze — Italië) — Camar Srl/Presidente del Consiglio dei Ministri (Internationale overeenkomsten — Overeenkomst van Yaoundé — Vierde ACS-EEG-overeenkomst van Lomé — Standstillclausule — Binnenlandse belasting — Bananen) | 12 |
| 2010/C 161/17 | Zaak C-122/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Enosi Efopliston Aktoploïas e.a./Ypourgos Emporikis Naftilías, Ypourgos Aigaíou (Zeevervoer — Cabotage in zeevervoer — Verordening (EEG) nr. 3577/92 — Tijdelijke uitsluiting van toepassing van die verordening — Plicht van lidstaten om voor einde van tijdelijke uitsluiting geen bepalingen vast te stellen die toepassing van die verordening ernstig in gevaar kunnen brengen) | 12 |
| 2010/C 161/18 | Zaak C-123/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München) — Roeckl Sporthandschuhe GmbH & Co. KG/Hauptzollamt München (Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Indeling in gecombineerde nomenclatuur van rijhandschoenen — Post 3926 — Post 6116) | 13 |
| 2010/C 161/19 | Zaak C-124/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State) — Smit Reizen BV/Minister van Verkeer en Waterstaat (Prejudiciële verwijzing — Verordeningen (EEG) nrs. 3820/85 en 3821/85 — Wegvervoer — Registratieplicht — Rusttijden en andere werktijden — Tijd besteed om te reizen naar plaats waar met controleapparaat uitgerust voertuig wordt overgenomen — Begrip exploitatiecentrum) | 13 |
| 2010/C 161/20 | Zaak C-374/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 september 2009 door Constantin Hârsulescu tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 22 juli 2009 in zaak T-234/09, Hârsulescu/Roemenië | 14 |
| 2010/C 161/21 | Zaak C-109/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 maart 2010 door Solvay SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 17 december 2009 in zaak T-57/01, Solvay/Commissie | 14 |
| 2010/C 161/22 | Zaak C-110/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 maart 2010 door Solvay SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 17 december 2009 in zaak T-58/01, Solvay/Commissie | 16 |
| 2010/C 161/23 | Zaak C-124/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 maart 2010 door Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 15 december 2009 in zaak T-156/04, Électricité de France (EDF)/Commissie | 16 |
| 2010/C 161/24 | Zaak C-125/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht (Duitsland) op 9 maart 2010 — Merck & Co Inc/Deutsches Patent- und Markenamt | 17 |
| 2010/C 161/25 | Zaak C-134/10: Beroep ingesteld op 15 maart 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België | 18 |
| 2010/C 161/26 | Zaak C-136/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Târgu-Mureș (Roemenië) op 15 maart 2010 — Daniel Ionel Obreja/Direcția Generală a Finanțelor Publice a județului Mureș, Administrația Fondului pentru Mediu | 18 |
| 2010/C 161/27 | Zaak C-140/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie van België op 17 maart 2010 — Greenstar-Kanzi Europe NV tegen 1. Jean Hustin en 2. Jo Goossens | 19 |
| 2010/C 161/28 | Zaak C-141/10: Beroep ingesteld op 16 maart 2010 — Europese Commissie tegen Koninkrijk der Nederlanden | 19 |
| 2010/C 161/29 | Zaak C-148/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Beroep te Brussel op 29 maart 2010 — Express Line NV tegen Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecommunicatie | 20 |
| 2010/C 161/30 | Zaak C-150/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België) op 29 maart 2010 — Belgisch interventie- en restitutiebureau (BIRB)/Beneo Orafiti SA | 21 |
| 2010/C 161/31 | Zaak C-151/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Arbeidshof te Antwerpen — Afdeling Hasselt (België) op 31 maart 2010 — Dai Cugini NV tegen Rijksdienst voor Sociale Zekerheid | 22 |
| 2010/C 161/32 | Zaak C-155/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 2 april 2010 — Williams e.a./British Airways plc | 23 |
| 2010/C 161/33 | Zaak C-158/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 6 april 2010 — Johan van Leendert Holding BV, andere partij: Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid | 24 |
| 2010/C 161/34 | Zaak C-159/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main op 2 april 2010 — Gerhard Fuchs/Land Hessen | 24 |
| 2010/C 161/35 | Zaak C-160/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 2 april 2010 — Peter Köhler/Land Hessen | 26 |
| 2010/C 161/36 | Zaak C-162/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 7 april 2010 — Phonographic Performance (Ireland) Limited/Ierland | 28 |
| 2010/C 161/37 | Zaak C-163/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Isernia (Italië) op 2 april 2010 — Strafzaak tegen Aldo Patriciello | 28 |
| 2010/C 161/38 | Zaak C-164/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Emanuele Ferazzoli/Ministero dell’Interno | 29 |
| 2010/C 161/39 | Zaak C-165/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Cosima Barberio/Ministero dell’Interno | 29 |
| 2010/C 161/40 | Zaak C-166/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Patrizia Banchetti/Ministero dell’Interno | 30 |
| 2010/C 161/41 | Zaak C-167/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Andrea Palomba/Ministero dell’Interno | 30 |
| 2010/C 161/42 | Zaak C-168/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Michele Fanelli/Ministero dell’Interno | 30 |
| 2010/C 161/43 | Zaak C-169/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Sandra Castronovo/Ministero dell’Interno | 31 |
| 2010/C 161/44 | Zaak C-170/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Mirko De Filippo/Ministero dell’Interno | 31 |
| 2010/C 161/45 | Zaak C-171/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio op 2 april 2010 — Andrea Sacripanti/Ministero dell’Interno | 32 |
| 2010/C 161/46 | Zaak C-172/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Emiliano Orru’/Ministero dell’Interno | 32 |
| 2010/C 161/47 | Zaak C-173/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Fabrizio Cariulo/Ministero dell’Interno | 32 |
| 2010/C 161/48 | Zaak C-174/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Paola Tonachella/Ministero dell’Interno | 33 |
| 2010/C 161/49 | Zaak C-175/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Pietro Calogero/Ministero dell’Interno | 33 |
| 2010/C 161/50 | Zaak C-176/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Danilo Spina/Ministero dell’Interno | 34 |
| 2010/C 161/51 | Zaak C-178/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Târgu-Mureș (Roemenië) op 17 maart 2010 — Ministerul Economiei și Finanțelor, Direcția Generală a Finanțelor Publice Mureș, Administrația Finanțelor Publice Târgu-Mureș/SC Darmi SRL | 34 |
| 2010/C 161/52 | Zaak C-179/10: Beroep ingesteld op 9 april 2010 — Europese Commissie/Franse Republiek | 35 |
| 2010/C 161/53 | Zaak C-188/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 16 april 2010 — Strafzaak tegen Aziz Melki | 35 |
| 2010/C 161/54 | Zaak C-189/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 16 april 2010 — Strafzaak tegen Sélim Abdeli | 36 |
| 2010/C 161/55 | Zaak C-191/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 19 april 2010 — Société Rastelli Davide et C./Jean-Charles Hidoux, in zijn hoedanigheid van curator van de vennootschap Médiasucre international | 36 |
| 2010/C 161/56 | Zaak C-196/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 22 april 2010 — Paderborner Brauerei Haus Cramer KG/Hauptzollamt Bielefeld | 37 |
| | Gerecht |
| 2010/C 161/57 | Zaken T-303/06 en T-337/06: Arrest van het Gerecht van 27 april 2010 — UniCredito Italiano/BHIM — Union Investment Privatfonds (UNIWEB) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvragen voor gemeenschapswoordmerken UNIWEB en UniCredit Wealth Management — Oudere nationale woordmerken UNIFONDS en UNIRAK en ouder nationaal beeldmerk UNIZINS — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)) | 38 |
| 2010/C 161/58 | Zaak T-392/06: Arrest van het Gerecht van 27 april 2010 — Union Investment Privatfonds/BHIM — Unicre-Cartão International De Crédito (unibanco) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk unibanco — Oudere nationale beeldmerken UniFLEXIO, UniVARIO en UniZERO — Te late overlegging van documentens — Beoordelingsbevoegdheid krachtens artikel 74, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009)) | 38 |
| 2010/C 161/59 | Zaak T-388/07: Arrest van het Gerecht van 6 mei 2010 — Comune di Napoli/Commissie (EFRO — Vermindering van financiële bijstand — Stedelijk proefproject inzake oprichting van netwerk van telematische plaatsen voor stad Napels — Begrip onregelmatigheid — In aanmerking komende uitgaven) | 39 |
| 2010/C 161/60 | Zaak T-109/08: Arrest van het Gerecht van 27 april 2010 — Freixenet/BHIM (Vorm van witte gematteerde fles) (Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsmerk in de vorm van een witte gematteerde fles — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Ontbreken van onderscheidend vermogen verkregen door gebruik — Artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Motiveringsplicht — Rechten van de verdediging — Artikel 73 van verordening nr. 40/94 (thans artikel 75 van verordening nr. 207/2009)) | 39 |
| 2010/C 161/61 | Zaak T-110/08: Arrest van het Gerecht van 27 april 2010 — Freixenet/BHIM (Vorm van zwarte gematteerde fles) (Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsmerk in de vorm van een zwarte gematteerde fles — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Ontbreken van onderscheidend vermogen verkregen door gebruik — Artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Motiveringsplicht — Rechten van de verdediging — Artikel 73 van verordening nr. 40/94 (thans artikel 75 van verordening nr. 207/2009)) | 40 |
| 2010/C 161/62 | Zaak T-586/08: Arrest van het Gerecht van 29 april 2010 — Kerma/BHIM (BIOPIETRA) (Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BIOPIETRA — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)) | 40 |
| 2010/C 161/63 | Zaak T-22/09: Beschikking van het Gerecht van 15 april 2010 — Katjes Fassin/BHIM (Vorm van een pandagezicht) (Gemeenschapsmerk — Weigering van inschrijving door onderzoeker — Intrekking van inschrijvingsaanvraag — Afdoening zonder beslissing) | 40 |
| 2010/C 161/64 | Zaak T-18/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 30 april 2010 — Inuit Tapiriit Kanatami e.a./Parlement en Raad (Kort geding — Verordening (EG) nr. 1007/2009 — Handel in zeehondenproducten — Invoer- en verkoopverbod — Uitzondering voor Eskimogemeenschappen — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Ontvankelijkheid — Fumus boni juris — Geen spoedeisendheid) | 41 |
| 2010/C 161/65 | Zaak T-103/10 P(R): Beschikking van het Gerecht van 27 april 2010 — Parlement/U (Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Ontslagbesluit — Beschikking van de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie gegeven in een procedure in kort geding — Ontbreken van spoedeisendheid) | 41 |
| 2010/C 161/66 | Zaak T-429/09: Beroep ingesteld op 21 oktober 2009 — Campailla/Commissie | 42 |
| 2010/C 161/67 | Zaak T-510/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 april 2010 door V tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 oktober 2009 in zaak F-33/08, V/Commissie | 42 |
| 2010/C 161/68 | Zaak T-15/10: Beroep ingesteld op 25 januari 2010 — Noko Ngele/Europese Commissie | 43 |
| 2010/C 161/69 | Zaak T-154/10: Beroep ingesteld op 2 april 2010 — Frankrijk/Commissie | 43 |
| 2010/C 161/70 | Zaak T-158/10: Beroep ingesteld op 9 april 2010 — Dow Chemical/Raad | 44 |
| 2010/C 161/71 | Zaak T-159/10: Beroep ingesteld op 9 april 2010 — Air France/BHIM (Weergave van een parallellogram) | 45 |
| 2010/C 161/72 | Zaak T-162/10: Beroep ingesteld op 13 april 2010 — Niki Luftfahrt/Commissie | 45 |
| 2010/C 161/73 | Zaak T-163/10: Beroep ingesteld op 7 april 2010 — Entegris/BHIM — Optimize Technologies (OPTIMIZE TECHNOLOGIES) | 46 |
| 2010/C 161/74 | Zaak T-164/10: Beroep ingesteld op 13 april 2010 — Pioneer Hi-Bred International/Commissie | 46 |
| 2010/C 161/75 | Zaak T-167/10: Beroep ingesteld op 7 april 2010 — Evropaïki Dynamiki/Commissie | 47 |
| 2010/C 161/76 | Zaak T-168/10: Beroep ingesteld op 15 april 2010 — Commissie/SEMEA | 48 |
| 2010/C 161/77 | Zaak T-170/10: Beroep ingesteld op 19 april 2010 — CTG Luxembourg PSF/Hof van Justitie | 48 |
| 2010/C 161/78 | Zaak T-172/10: Beroep ingesteld op 8 april 2010 — Colas/BHIM — García-Teresa Gárate (BASE-SEAL) | 49 |
| 2010/C 161/79 | Zaak T-175/10: Beroep ingesteld op 15 april 2010 — Milux/BHIM (FERTILITYINVIVO) | 50 |
| 2010/C 161/80 | Zaak T-176/10: Beroep ingesteld op 15 april 2010 — Seven/BHIM — Seven for all mankind (SEVEN FOR ALL MANKIND) | 50 |
| 2010/C 161/81 | Zaak T-177/10: Beroep ingesteld op 19 april 2010 — Alcoa Trasformazioni/Commissie | 51 |
| 2010/C 161/82 | Zaak T-178/10: Beroep ingesteld op 21 april 2010 — Spanje/Commissie | 52 |
| 2010/C 161/83 | Zaak T-179/10: Beroep ingesteld op 21 april 2010 — Zitro IP/BHIM — Show Ball Informática (BINGO SHOWALL) | 53 |
| 2010/C 161/84 | Zaak T-180/10: Beroep ingesteld op 16 april 2010 — Nickel Institute/Commissie | 53 |
| 2010/C 161/85 | Zaak T-182/10: Beroep ingesteld op 19 april 2010 — AISCAT/Commissie | 54 |
| 2010/C 161/86 | Zaak T-188/10: Beroep ingesteld op 26 april 2010 — DTL/BHIM — Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales (Solaria) | 55 |
| 2010/C 161/87 | Zaak T-190/10: Beroep ingesteld op 22 april 2010 — Egan en Hacket/Parlement | 55 |
| 2010/C 161/88 | Zaak T-200/10: Beroep ingesteld op 29 april 2010 — Avery Dennison/BHIM — Dennison Hesperia (AVERY DENNISON) | 56 |
| 2010/C 161/89 | Zaak T-109/04: Beschikking van het Gerecht van 16 april 2010 — DB Schenker Rail Deutschland/Commissie | 56 |
| 2010/C 161/90 | Zaak T-511/08: Beschikking van het Gerecht van 13 april 2010 — Unity OSG FZE/Raad | 56 |
| | Gerecht voor ambtenarenzaken |
| 2010/C 161/91 | Zaak F-19/10: Beroep ingesteld op 29 maart 2010 — Marsili/Commissie | 57 |
| 2010/C 161/92 | Zaak F-21/10: Beroep ingesteld op 31 maart 2010 — Marcuccio/Commissie | 57 |
| 2010/C 161/93 | Zaak F-23/10: Beroep ingesteld op 16 april 2010 — Allen/Commissie | 58 |
| 2010/C 161/94 | Zaak F-24/10: Beroep ingesteld op 21 april 2010 — Kaskarelis/Commissie | 58 |
| 2010/C 161/95 | Zaak F-25/10: Beroep ingesteld op 28 april 2010 — AG(*)/Parlement | 58 |

V   Adviezen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2010/C 161/02

Zaak C-92/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 april 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk der Nederlanden (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Standstillbepalingen en non-discriminatiebepalingen — Verplichting tot betaling van leges voor afgifte en verlenging van verblijfsvergunning — Evenredigheid van te betalen leges — Vergelijking met door burgers van de Unie betaalde leges — Artikel 9 van associatieovereenkomst — Artikel 41, lid 1, van aanvullend protocol — Artikelen 10, lid 1, en 13 van besluit nr. 1/80 van associatieraad)

2

2010/C 161/03

Zaak C-246/07: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 20 april 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Zweden (Niet-nakoming — Schending van artikel 10 EG en van artikel 300, lid 1, EG — Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen — Eenzijdig voorstel van lidstaat om stof in bijlage A bij dat verdrag op te nemen)

3

2010/C 161/04

Zaak C-423/07: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 april 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 93/37/EEG — Artikelen 3 en 11 — Concessies voor openbare werken — Verplichtingen inzake bekendmaking — Omvang van verplichtingen — Aankondiging van opdracht — Beschrijving van voorwerp van concessie en van plaats van uitvoering van werken — Bijkomende werken die niet uitdrukkelijk zijn vermeld in aankondiging van opdracht en in bestek — Beginsel van gelijke behandeling)

3

2010/C 161/05

Zaak C-160/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Artikelen 43 EG en 49 EG — Richtlijnen 92/50/EEG en 2004/18/EG — Openbare ambulancedienst — Vervoer van spoedgevallen en gekwalificeerd ziekenvervoer — Transparantievereiste — Artikel 45 EG — Werkzaamheden ter uitoefening van openbaar gezag — Artikel 86, lid 2, EG — Diensten van algemeen economisch belang)

4

2010/C 161/06

Zaak C-230/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret — Denemarken) — Dansk Transport og Logistik/Skatteministeriet (Communautair douanewetboek — Artikelen 202, 215, leden 1 en 3, 217, lid 1, en 233, eerste alinea, sub d — Begrip in beslag genomen en op hetzelfde tijdstip of naderhand verbeurdverklaarde goederen — Verordening tot uitvoering van douanewetboek — Artikel 867 bis — Richtlijn 92/12/EEG — Artikel 5, leden 1 en 2, artikel 6, artikel 7, lid 1, artikel 8 en artikel 9 — Zesde btw-richtlijn — Artikel 7, artikel 10, lid 3, en artikel 16, lid 1 — Op onregelmatige wijze binnenbrengen van goederen — Transport van goederen onder geleide van TIR-carnet — Beslag en vernietiging — Bepaling van lidstaat waar douaneschuld, accijns en btw ontstaan — Tenietgaan van douane- en belastingschulden)

4

2010/C 161/07

Zaak C-265/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 20 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia — Italië) — Federutility, Assogas, Libarna Gas spa, Collino Commercio spa, Sadori gas spa, Egea Commerciale, E.On Vendita srl, Sorgenia spa/Autorità per l’energia elettrica e il gas (Richtlijn 2003/55/EG — Interne markt voor aardgas — Ingrijpen van overheid in prijs voor levering van aardgas na 1 juli 2007 — Openbaredienstverplichtingen van ondernemingen die actief zijn in gassector)

6

2010/C 161/08

Zaak C-340/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het House of Lords — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, M e.a./Her Majesty’s Treasury (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Osama bin Laden, Al-Qa’ida-netwerk en Taliban — Bevriezing van tegoeden en economische middelen — Verordening (EG) nr. 881/2002 — Artikel 2, lid 2 — Verbod om tegoeden ter beschikking te stellen aan in bijlage I bij die verordening genoemde personen — Omvang — Toekenning van socialezekerheids- of socialebijstandsuitkeringen aan echtgeno(o)t(e) van in voornoemde bijlage I genoemde persoon)

6

2010/C 161/09

Zaak C-346/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 april 2010 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/80/EG — Verontreiniging en hinder — Stookinstallaties — Beperking van emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in lucht — Niet-toepassing van deze richtlijn op elektrische centrale te Lynemouth (Verenigd Koninkrijk))

7

2010/C 161/10

Zaak C-446/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Solgar Vitamin’s France, Valorimer SARL, Christian Fenioux, L’Arbre de Vie SARL, Source Claire, Nord Plantes EURL, RCS Distribution, Ponroy Santé, Syndicat de la Diététique et des Compléments Alimentaires/Ministre de l’Economie, des Finances et de l’Emploi, Ministre de la Santé, de la Jeunesse et des Sports, Ministre de l’Agriculture et de la Pêche (Richtlijn 2002/46/EG — Onderlinge aanpassing van wettelijke regelingen van lidstaten inzake voedingssupplementen — Vitaminen en mineralen die mogen worden gebruikt voor vervaardiging van voedingssupplementen — Maximumhoeveelheden — Harmonisatie binnen Unie — Geen — Bevoegdheid van lidstaten — In acht te nemen voorwaarden en criteria bij vaststelling van deze hoeveelheden — Nationale wettelijke regeling tot vaststelling van deze hoeveelheden — Vaststelling van maximum op nul)

8

2010/C 161/11

Zaak C-486/08: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Innsbruck — Oostenrijk) — Zentralbetriebsrat der Landeskrankenhäuser Tirols/Land Tirol (Sociale politiek — Raamovereenkomsten inzake deeltijdarbeid en inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Nadelige bepalingen van nationale regeling voor arbeidscontractanten die in deeltijd werken, slechts incidenteel worden tewerkgesteld, of met arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd — Beginsel van gelijke behandeling)

9

2010/C 161/12

Zaak C-510/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Vera Mattner/Finanzamt Velbert (Vrij verkeer van kapitaal — Artikelen 56 EG en 58 EG — Schenkbelasting — Bebouwd perceel — Recht op belastingvrije som — Verschil in behandeling tussen ingezetenen en niet-ingezetenen)

10

2010/C 161/13

Gevoegde zaken C-536/08 en C-539/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 april 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Staatssecretaris van Financiën/X (C-536/08), fiscale eenheid Facet BV/Facet Trading BV (C-539/08) (Zesde btw-richtlijn — Artikel 17, leden 2 en 3 — Artikel 28 ter, A, lid 2 — Recht op aftrek — Overgangsregeling voor belastingheffing in handelsverkeer tussen lidstaten — Plaats van intracommunautaire verwervingen van goederen)

10

2010/C 161/14

Zaak C-62/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, Association of the British Pharmaceutical Industry/Medicines and Healthcare Products Regulatory Agency (Richtlijn 2001/83/EG — Artikel 94 — Financiële stimulansen voor artsenpraktijken die hun patiënten bepaalde geneesmiddelen voorschrijven — Voor volksgezondheid bevoegde overheidsinstanties — Artsen — Vrijheid met betrekking tot voorschrijven)

11

2010/C 161/15

Zaak C-82/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Dimos Agios Nikolaos — Kriti/Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon (Verordening (EG) nr. 2152/2003 — Bewaking van bossen en van milieu-interacties in Unie — Definities — Begrippen bos en andere beboste gebieden — Werkingssfeer)

11

2010/C 161/16

Zaak C-102/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Firenze — Italië) — Camar Srl/Presidente del Consiglio dei Ministri (Internationale overeenkomsten — Overeenkomst van Yaoundé — Vierde ACS-EEG-overeenkomst van Lomé — Standstillclausule — Binnenlandse belasting — Bananen)

12

2010/C 161/17

Zaak C-122/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Enosi Efopliston Aktoploïas e.a./Ypourgos Emporikis Naftilías, Ypourgos Aigaíou (Zeevervoer — Cabotage in zeevervoer — Verordening (EEG) nr. 3577/92 — Tijdelijke uitsluiting van toepassing van die verordening — Plicht van lidstaten om voor einde van tijdelijke uitsluiting geen bepalingen vast te stellen die toepassing van die verordening ernstig in gevaar kunnen brengen)

12

2010/C 161/18

Zaak C-123/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München) — Roeckl Sporthandschuhe GmbH & Co. KG/Hauptzollamt München (Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Indeling in gecombineerde nomenclatuur van rijhandschoenen — Post 3926 — Post 6116)

13

2010/C 161/19

Zaak C-124/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State) — Smit Reizen BV/Minister van Verkeer en Waterstaat (Prejudiciële verwijzing — Verordeningen (EEG) nrs. 3820/85 en 3821/85 — Wegvervoer — Registratieplicht — Rusttijden en andere werktijden — Tijd besteed om te reizen naar plaats waar met controleapparaat uitgerust voertuig wordt overgenomen — Begrip exploitatiecentrum)

13

2010/C 161/20

Zaak C-374/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 september 2009 door Constantin Hârsulescu tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 22 juli 2009 in zaak T-234/09, Hârsulescu/Roemenië

14

2010/C 161/21

Zaak C-109/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 maart 2010 door Solvay SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 17 december 2009 in zaak T-57/01, Solvay/Commissie

14

2010/C 161/22

Zaak C-110/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 maart 2010 door Solvay SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 17 december 2009 in zaak T-58/01, Solvay/Commissie

16

2010/C 161/23

Zaak C-124/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 maart 2010 door Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 15 december 2009 in zaak T-156/04, Électricité de France (EDF)/Commissie

16

2010/C 161/24

Zaak C-125/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht (Duitsland) op 9 maart 2010 — Merck & Co Inc/Deutsches Patent- und Markenamt

17

2010/C 161/25

Zaak C-134/10: Beroep ingesteld op 15 maart 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België

18

2010/C 161/26

Zaak C-136/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Târgu-Mureș (Roemenië) op 15 maart 2010 — Daniel Ionel Obreja/Direcția Generală a Finanțelor Publice a județului Mureș, Administrația Fondului pentru Mediu

18

2010/C 161/27

Zaak C-140/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie van België op 17 maart 2010 — Greenstar-Kanzi Europe NV tegen 1. Jean Hustin en 2. Jo Goossens

19

2010/C 161/28

Zaak C-141/10: Beroep ingesteld op 16 maart 2010 — Europese Commissie tegen Koninkrijk der Nederlanden

19

2010/C 161/29

Zaak C-148/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Beroep te Brussel op 29 maart 2010 — Express Line NV tegen Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecommunicatie

20

2010/C 161/30

Zaak C-150/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België) op 29 maart 2010 — Belgisch interventie- en restitutiebureau (BIRB)/Beneo Orafiti SA

21

2010/C 161/31

Zaak C-151/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Arbeidshof te Antwerpen — Afdeling Hasselt (België) op 31 maart 2010 — Dai Cugini NV tegen Rijksdienst voor Sociale Zekerheid

22

2010/C 161/32

Zaak C-155/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 2 april 2010 — Williams e.a./British Airways plc

23

2010/C 161/33

Zaak C-158/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 6 april 2010 — Johan van Leendert Holding BV, andere partij: Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

24

2010/C 161/34

Zaak C-159/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main op 2 april 2010 — Gerhard Fuchs/Land Hessen

24

2010/C 161/35

Zaak C-160/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 2 april 2010 — Peter Köhler/Land Hessen

26

2010/C 161/36

Zaak C-162/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 7 april 2010 — Phonographic Performance (Ireland) Limited/Ierland

28

2010/C 161/37

Zaak C-163/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Isernia (Italië) op 2 april 2010 — Strafzaak tegen Aldo Patriciello

28

2010/C 161/38

Zaak C-164/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Emanuele Ferazzoli/Ministero dell’Interno

29

2010/C 161/39

Zaak C-165/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Cosima Barberio/Ministero dell’Interno

29

2010/C 161/40

Zaak C-166/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Patrizia Banchetti/Ministero dell’Interno

30

2010/C 161/41

Zaak C-167/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Andrea Palomba/Ministero dell’Interno

30

2010/C 161/42

Zaak C-168/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Michele Fanelli/Ministero dell’Interno

30

2010/C 161/43

Zaak C-169/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Sandra Castronovo/Ministero dell’Interno

31

2010/C 161/44

Zaak C-170/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Mirko De Filippo/Ministero dell’Interno

31

2010/C 161/45

Zaak C-171/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio op 2 april 2010 — Andrea Sacripanti/Ministero dell’Interno

32

2010/C 161/46

Zaak C-172/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Emiliano Orru’/Ministero dell’Interno

32

2010/C 161/47

Zaak C-173/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Fabrizio Cariulo/Ministero dell’Interno

32

2010/C 161/48

Zaak C-174/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Paola Tonachella/Ministero dell’Interno

33

2010/C 161/49

Zaak C-175/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Pietro Calogero/Ministero dell’Interno

33

2010/C 161/50

Zaak C-176/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Danilo Spina/Ministero dell’Interno

34

2010/C 161/51

Zaak C-178/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Târgu-Mureș (Roemenië) op 17 maart 2010 — Ministerul Economiei și Finanțelor, Direcția Generală a Finanțelor Publice Mureș, Administrația Finanțelor Publice Târgu-Mureș/SC Darmi SRL

34

2010/C 161/52

Zaak C-179/10: Beroep ingesteld op 9 april 2010 — Europese Commissie/Franse Republiek

35

2010/C 161/53

Zaak C-188/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 16 april 2010 — Strafzaak tegen Aziz Melki

35

2010/C 161/54

Zaak C-189/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 16 april 2010 — Strafzaak tegen Sélim Abdeli

36

2010/C 161/55

Zaak C-191/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 19 april 2010 — Société Rastelli Davide et C./Jean-Charles Hidoux, in zijn hoedanigheid van curator van de vennootschap Médiasucre international

36

2010/C 161/56

Zaak C-196/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 22 april 2010 — Paderborner Brauerei Haus Cramer KG/Hauptzollamt Bielefeld

37

Gerecht

2010/C 161/57

Zaken T-303/06 en T-337/06: Arrest van het Gerecht van 27 april 2010 — UniCredito Italiano/BHIM — Union Investment Privatfonds (UNIWEB) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvragen voor gemeenschapswoordmerken UNIWEB en UniCredit Wealth Management — Oudere nationale woordmerken UNIFONDS en UNIRAK en ouder nationaal beeldmerk UNIZINS — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))

38

2010/C 161/58

Zaak T-392/06: Arrest van het Gerecht van 27 april 2010 — Union Investment Privatfonds/BHIM — Unicre-Cartão International De Crédito (unibanco) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk unibanco — Oudere nationale beeldmerken UniFLEXIO, UniVARIO en UniZERO — Te late overlegging van documentens — Beoordelingsbevoegdheid krachtens artikel 74, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009))

38

2010/C 161/59

Zaak T-388/07: Arrest van het Gerecht van 6 mei 2010 — Comune di Napoli/Commissie (EFRO — Vermindering van financiële bijstand — Stedelijk proefproject inzake oprichting van netwerk van telematische plaatsen voor stad Napels — Begrip onregelmatigheid — In aanmerking komende uitgaven)

39

2010/C 161/60

Zaak T-109/08: Arrest van het Gerecht van 27 april 2010 — Freixenet/BHIM (Vorm van witte gematteerde fles) (Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsmerk in de vorm van een witte gematteerde fles — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Ontbreken van onderscheidend vermogen verkregen door gebruik — Artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Motiveringsplicht — Rechten van de verdediging — Artikel 73 van verordening nr. 40/94 (thans artikel 75 van verordening nr. 207/2009))

39

2010/C 161/61

Zaak T-110/08: Arrest van het Gerecht van 27 april 2010 — Freixenet/BHIM (Vorm van zwarte gematteerde fles) (Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsmerk in de vorm van een zwarte gematteerde fles — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Ontbreken van onderscheidend vermogen verkregen door gebruik — Artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Motiveringsplicht — Rechten van de verdediging — Artikel 73 van verordening nr. 40/94 (thans artikel 75 van verordening nr. 207/2009))

40

2010/C 161/62

Zaak T-586/08: Arrest van het Gerecht van 29 april 2010 — Kerma/BHIM (BIOPIETRA) (Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BIOPIETRA — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))

40

2010/C 161/63

Zaak T-22/09: Beschikking van het Gerecht van 15 april 2010 — Katjes Fassin/BHIM (Vorm van een pandagezicht) (Gemeenschapsmerk — Weigering van inschrijving door onderzoeker — Intrekking van inschrijvingsaanvraag — Afdoening zonder beslissing)

40

2010/C 161/64

Zaak T-18/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 30 april 2010 — Inuit Tapiriit Kanatami e.a./Parlement en Raad (Kort geding — Verordening (EG) nr. 1007/2009 — Handel in zeehondenproducten — Invoer- en verkoopverbod — Uitzondering voor Eskimogemeenschappen — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Ontvankelijkheid — Fumus boni juris — Geen spoedeisendheid)

41

2010/C 161/65

Zaak T-103/10 P(R): Beschikking van het Gerecht van 27 april 2010 — Parlement/U (Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Ontslagbesluit — Beschikking van de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie gegeven in een procedure in kort geding — Ontbreken van spoedeisendheid)

41

2010/C 161/66

Zaak T-429/09: Beroep ingesteld op 21 oktober 2009 — Campailla/Commissie

42

2010/C 161/67

Zaak T-510/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 april 2010 door V tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 oktober 2009 in zaak F-33/08, V/Commissie

42

2010/C 161/68

Zaak T-15/10: Beroep ingesteld op 25 januari 2010 — Noko Ngele/Europese Commissie

43

2010/C 161/69

Zaak T-154/10: Beroep ingesteld op 2 april 2010 — Frankrijk/Commissie

43

2010/C 161/70

Zaak T-158/10: Beroep ingesteld op 9 april 2010 — Dow Chemical/Raad

44

2010/C 161/71

Zaak T-159/10: Beroep ingesteld op 9 april 2010 — Air France/BHIM (Weergave van een parallellogram)

45

2010/C 161/72

Zaak T-162/10: Beroep ingesteld op 13 april 2010 — Niki Luftfahrt/Commissie

45

2010/C 161/73

Zaak T-163/10: Beroep ingesteld op 7 april 2010 — Entegris/BHIM — Optimize Technologies (OPTIMIZE TECHNOLOGIES)

46

2010/C 161/74

Zaak T-164/10: Beroep ingesteld op 13 april 2010 — Pioneer Hi-Bred International/Commissie

46

2010/C 161/75

Zaak T-167/10: Beroep ingesteld op 7 april 2010 — Evropaïki Dynamiki/Commissie

47

2010/C 161/76

Zaak T-168/10: Beroep ingesteld op 15 april 2010 — Commissie/SEMEA

48

2010/C 161/77

Zaak T-170/10: Beroep ingesteld op 19 april 2010 — CTG Luxembourg PSF/Hof van Justitie

48

2010/C 161/78

Zaak T-172/10: Beroep ingesteld op 8 april 2010 — Colas/BHIM — García-Teresa Gárate (BASE-SEAL)

49

2010/C 161/79

Zaak T-175/10: Beroep ingesteld op 15 april 2010 — Milux/BHIM (FERTILITYINVIVO)

50

2010/C 161/80

Zaak T-176/10: Beroep ingesteld op 15 april 2010 — Seven/BHIM — Seven for all mankind (SEVEN FOR ALL MANKIND)

50

2010/C 161/81

Zaak T-177/10: Beroep ingesteld op 19 april 2010 — Alcoa Trasformazioni/Commissie

51

2010/C 161/82

Zaak T-178/10: Beroep ingesteld op 21 april 2010 — Spanje/Commissie

52

2010/C 161/83

Zaak T-179/10: Beroep ingesteld op 21 april 2010 — Zitro IP/BHIM — Show Ball Informática (BINGO SHOWALL)

53

2010/C 161/84

Zaak T-180/10: Beroep ingesteld op 16 april 2010 — Nickel Institute/Commissie

53

2010/C 161/85

Zaak T-182/10: Beroep ingesteld op 19 april 2010 — AISCAT/Commissie

54

2010/C 161/86

Zaak T-188/10: Beroep ingesteld op 26 april 2010 — DTL/BHIM — Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales (Solaria)

55

2010/C 161/87

Zaak T-190/10: Beroep ingesteld op 22 april 2010 — Egan en Hacket/Parlement

55

2010/C 161/88

Zaak T-200/10: Beroep ingesteld op 29 april 2010 — Avery Dennison/BHIM — Dennison Hesperia (AVERY DENNISON)

56

2010/C 161/89

Zaak T-109/04: Beschikking van het Gerecht van 16 april 2010 — DB Schenker Rail Deutschland/Commissie

56

2010/C 161/90

Zaak T-511/08: Beschikking van het Gerecht van 13 april 2010 — Unity OSG FZE/Raad

56

Gerecht voor ambtenarenzaken

2010/C 161/91

Zaak F-19/10: Beroep ingesteld op 29 maart 2010 — Marsili/Commissie

57

2010/C 161/92

Zaak F-21/10: Beroep ingesteld op 31 maart 2010 — Marcuccio/Commissie

57

2010/C 161/93

Zaak F-23/10: Beroep ingesteld op 16 april 2010 — Allen/Commissie

58

2010/C 161/94

Zaak F-24/10: Beroep ingesteld op 21 april 2010 — Kaskarelis/Commissie

58

2010/C 161/95

Zaak F-25/10: Beroep ingesteld op 28 april 2010 — AG(*)/Parlement

58

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/1 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/1

---

(2010/C 161/01)

Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

PB C 148 van 5.6.2010

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 134 van 22.5.2010

PB C 113 van 1.5.2010

PB C 100 van 17.4.2010

PB C 80 van 27.3.2010

PB C 63 van 13.3.2010

PB C 51 van 27.2.2010

Deze teksten zijn beschikbaar in:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Adviezen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/2 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/2

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 april 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk der Nederlanden

(Zaak C-92/07) (1)

(Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Standstillbepalingen en non-discriminatiebepalingen - Verplichting tot betaling van leges voor afgifte en verlenging van verblijfsvergunning - Evenredigheid van te betalen leges - Vergelijking met door burgers van de Unie betaalde leges - Artikel 9 van associatieovereenkomst - Artikel 41, lid 1, van aanvullend protocol - Artikelen 10, lid 1, en 13 van besluit nr. 1/80 van associatieraad)

(2010/C 161/02)

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. J. Kuijper en S. Boelaert, gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: H. G. Sevenster, C. Wissels en M. de Grave, gemachtigden)

Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en J. Möller, gemachtigden)

Voorwerp

Niet-nakoming — Schending van artikel 9 van de overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, ondertekend te Ankara op 12 september 1963, namens de Gemeenschap gesloten bij besluit 64/732/EEG van de Raad van 23 december 1963 (PB 1964, 217, blz. 3685), artikel 41 van het aanvullend protocol, namens de Gemeenschap goedgekeurd en bevestigd bij verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 december 1972 (PB L 293, blz. 1), en de artikelen 10, lid 1, en 13 van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie — Discriminatoire zegelrechten inzake verblijfsvergunningen

Dictum

| 1) | Door voor de afgifte van verblijfsvergunningen een stelsel in te voeren en te handhaven van leges die onevenredig zijn aan de leges die van burgers van de lidstaten worden geëist voor de afgifte van soortgelijke documenten, en door dit stelsel toe te passen op Turkse staatsburgers die verblijfsrecht in Nederland hebben op grond van:






  — | de overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, op 12 september 1963 te Ankara ondertekend door de Republiek Turkije enerzijds en de lidstaten van de EEG en de Gemeenschap anderzijds, en namens de Gemeenschap gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij besluit 64/732/EEG van de Raad van 23 december 1963, |
| --- | --- | --- |

1)

Door voor de afgifte van verblijfsvergunningen een stelsel in te voeren en te handhaven van leges die onevenredig zijn aan de leges die van burgers van de lidstaten worden geëist voor de afgifte van soortgelijke documenten, en door dit stelsel toe te passen op Turkse staatsburgers die verblijfsrecht in Nederland hebben op grond van:

—

de overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, op 12 september 1963 te Ankara ondertekend door de Republiek Turkije enerzijds en de lidstaten van de EEG en de Gemeenschap anderzijds, en namens de Gemeenschap gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij besluit 64/732/EEG van de Raad van 23 december 1963,

| — | het aanvullend protocol, op 23 november 1970 te Brussel ondertekend en namens de Gemeenschap gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 december 1972, en |
| --- | --- |

—

het aanvullend protocol, op 23 november 1970 te Brussel ondertekend en namens de Gemeenschap gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 december 1972, en

| — | besluit nr. 1/80, op 19 september 1980 vastgesteld door de door de associatieovereenkomst ingestelde associatieraad, die is samengesteld uit leden van de regeringen van de lidstaten en van de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen enerzijds, en uit leden van de Turkse regering anderzijds, |
| --- | --- |

—

besluit nr. 1/80, op 19 september 1980 vastgesteld door de door de associatieovereenkomst ingestelde associatieraad, die is samengesteld uit leden van de regeringen van de lidstaten en van de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen enerzijds, en uit leden van de Turkse regering anderzijds,

is het Koninkrijk der Nederlanden de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 9 van deze associatieovereenkomst, artikel 41 van dit aanvullend protocol en de artikelen 10, lid 1, en 13 van besluit nr. 1/80.

| 2) | Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten. De Bondsrepubliek Duitsland draagt haar eigen kosten. |
| --- | --- |

2)

Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten. De Bondsrepubliek Duitsland draagt haar eigen kosten.

---

(1)  PB C 95 van 28.4.2007.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/3 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/3

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 20 april 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Zweden

(Zaak C-246/07) (1)

(Niet-nakoming - Schending van artikel 10 EG en van artikel 300, lid 1, EG - Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen - Eenzijdig voorstel van lidstaat om stof in bijlage A bij dat verdrag op te nemen)

(2010/C 161/03)

Procestaal: Zweeds

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Valero Jordana en C. Tufvesson, gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Kruse en A. Falk, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: C. Pilgaard Zinglersen en R. Holdgaard, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. M. Wissels en D. J. M. de Grave, gemachtigden), Republiek Finland (vertegenwoordiger: J. Heliskoski, gemachtigde), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordiger: V. Jackson, gemachtigde, en D. Anderson, QC)

Voorwerp

Niet-nakoming — Schending van artikel 10 EG en van artikel 300, lid 1, EG — Eenzijdig voorstel om de stof perfluoroctaan sulfonaat op te nemen in bijlage A bij het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen

Dictum

| 1) | Door eenzijdig voor te stellen om de stof perfluoroctaan sulfonaat toe te voegen aan de stoffen vermeld in bijlage A bij het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen, is het Koninkrijk Zweden de krachtens artikel 10 EG op hem rustende verplichtingen niet nagekomen. |
| --- | --- |

1)

Door eenzijdig voor te stellen om de stof perfluoroctaan sulfonaat toe te voegen aan de stoffen vermeld in bijlage A bij het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen, is het Koninkrijk Zweden de krachtens artikel 10 EG op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | Het Koninkrijk Zweden wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

3)

Het Koninkrijk Zweden wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

| 4) | Het Koninkrijk Denemarken, het Koninkrijk der Nederlanden, de Republiek Finland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

4)

Het Koninkrijk Denemarken, het Koninkrijk der Nederlanden, de Republiek Finland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 183 van 4.8.2007.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/3 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/3

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 april 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

(Zaak C-423/07) (1)

(Niet-nakoming - Richtlijn 93/37/EEG - Artikelen 3 en 11 - Concessies voor openbare werken - Verplichtingen inzake bekendmaking - Omvang van verplichtingen - Aankondiging van opdracht - Beschrijving van voorwerp van concessie en van plaats van uitvoering van werken - Bijkomende werken die niet uitdrukkelijk zijn vermeld in aankondiging van opdracht en in bestek - Beginsel van gelijke behandeling)

(2010/C 161/04)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Kukovec, M. Konstantinidis, S. Pardo Quintillán en M. Canal Fontcuberta, abogada)

Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: F. Díez Moreno, gemachtigde)

Voorwerp

Niet-nakoming — Schending van de artikelen 3 en 11, leden 3, 6, 7 en 12, van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199, blz. 54) — Schending van het gelijkheids- en het non-discriminatiebeginsel — Werken waarvoor geen concessie is verleend — Gunning na de gunning van de concessie

Dictum

| 1) | Het Koninkrijk Spanje is de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 3, lid 1, en artikel 11, leden 3 en 6, van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken, gelezen in samenhang met bijlage V ervan, door op 5 november 1999:






  — | de aanleg van een derde strook in beide rijrichtingen op het deel van het traject met tol van de autosnelweg A-6 tussen de stad Villalba en het knooppunt Valle de los Caídos, |
| --- | --- | --- |

1)

Het Koninkrijk Spanje is de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 3, lid 1, en artikel 11, leden 3 en 6, van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken, gelezen in samenhang met bijlage V ervan, door op 5 november 1999:

—

de aanleg van een derde strook in beide rijrichtingen op het deel van het traject met tol van de autosnelweg A-6 tussen de stad Villalba en het knooppunt Valle de los Caídos,

| — | de aanleg van een derde omkeerbare rijstrook op het deel van het traject met tol van de autosnelweg A-6 tussen het knooppunt Valle de los Caídos en de stad San Rafael, daaronder begrepen de aanleg van een nieuwe tunnel, en |
| --- | --- |

—

de aanleg van een derde omkeerbare rijstrook op het deel van het traject met tol van de autosnelweg A-6 tussen het knooppunt Valle de los Caídos en de stad San Rafael, daaronder begrepen de aanleg van een nieuwe tunnel, en

| — | de aanleg van een vierde strook in beide rijrichtingen op het tolvrije traject van de autosnelweg A-6 tussen de steden Madrid en Villalba
  te gunnen aan Ibérica de Autopistas SA, zonder dat deze werken waren vermeld in het voorwerp van de concessieovereenkomst voor openbare werken, zoals beschreven in de in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakte aankondiging en in het bestek. |
| --- | --- |

—

de aanleg van een vierde strook in beide rijrichtingen op het tolvrije traject van de autosnelweg A-6 tussen de steden Madrid en Villalba

te gunnen aan Ibérica de Autopistas SA, zonder dat deze werken waren vermeld in het voorwerp van de concessieovereenkomst voor openbare werken, zoals beschreven in de in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakte aankondiging en in het bestek.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

---

(1)  PB C 297 van 8.12.2007.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/4 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/4

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

(Zaak C-160/08) (1)

(Niet-nakoming - Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Artikelen 43 EG en 49 EG - Richtlijnen 92/50/EEG en 2004/18/EG - Openbare ambulancedienst - Vervoer van spoedgevallen en gekwalificeerd ziekenvervoer - Transparantievereiste - Artikel 45 EG - Werkzaamheden ter uitoefening van openbaar gezag - Artikel 86, lid 2, EG - Diensten van algemeen economisch belang)

(2010/C 161/05)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Kellerbauer en D. Kukovec, gemachtigden)

Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en J. Möller, gemachtigden)

Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. M. Wissels en Y. de Vries, gemachtigden)

Voorwerp

Niet-nakoming — Schending van de artikelen 43 EG en 49 EG en van de richtlijnen 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1) en 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Praktijk van de plaatselijke overheden om opdrachten en concessies voor diensten van spoedvervoer rechtstreeks te plaatsen zonder open procedure van plaatsing van overheidsopdrachten en met schending van het transparantiebeginsel en van het discriminatieverbod

Dictum

| 1) | Door bij het plaatsen van opdrachten inzake openbare spoedeisende vervoersdiensten en gekwalificeerde ziekenvervoersdiensten volgens het „Submissionsmodell” in de deelstaten Sachsen-Anhalt, Nordrhein-Westfalen, Niedersachsen en Sachsen geen mededeling betreffende de resultaten van de aanbestedingsprocedure bekend te maken, is de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 10 van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, juncto artikel 16 van die richtlijn, dan wel, sinds 1 februari 2006, krachtens artikel 22 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, juncto artikel 35, lid 4, van die richtlijn. |
| --- | --- |

1)

Door bij het plaatsen van opdrachten inzake openbare spoedeisende vervoersdiensten en gekwalificeerde ziekenvervoersdiensten volgens het „Submissionsmodell” in de deelstaten Sachsen-Anhalt, Nordrhein-Westfalen, Niedersachsen en Sachsen geen mededeling betreffende de resultaten van de aanbestedingsprocedure bekend te maken, is de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 10 van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, juncto artikel 16 van die richtlijn, dan wel, sinds 1 februari 2006, krachtens artikel 22 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, juncto artikel 35, lid 4, van die richtlijn.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | De Europese Commissie, de Bondsrepubliek Duitsland en het Koninkrijk der Nederlanden dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

De Europese Commissie, de Bondsrepubliek Duitsland en het Koninkrijk der Nederlanden dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 209 van 15.8.2008.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/4 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/4

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret — Denemarken) — Dansk Transport og Logistik/Skatteministeriet

(Zaak C-230/08) (1)

(Communautair douanewetboek - Artikelen 202, 215, leden 1 en 3, 217, lid 1, en 233, eerste alinea, sub d - Begrip „in beslag genomen en op hetzelfde tijdstip of naderhand verbeurdverklaarde” goederen - Verordening tot uitvoering van douanewetboek - Artikel 867 bis - Richtlijn 92/12/EEG - Artikel 5, leden 1 en 2, artikel 6, artikel 7, lid 1, artikel 8 en artikel 9 - Zesde btw-richtlijn - Artikel 7, artikel 10, lid 3, en artikel 16, lid 1 - Op onregelmatige wijze binnenbrengen van goederen - Transport van goederen onder geleide van TIR-carnet - Beslag en vernietiging - Bepaling van lidstaat waar douaneschuld, accijns en btw ontstaan - Tenietgaan van douane- en belastingschulden)

(2010/C 161/06)

Procestaal: Deens

Verwijzende rechter

Østre Landsret

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Dansk Transport og Logistik

Verwerende partij: Skatteministeriet

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Østre Landsret — Uitlegging van de artikelen 215 en 233 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1), van artikel 454 van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1), van de artikelen 5 en 6 van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB L 76, blz. 1) alsmede van de artikelen 7 en 10 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Tenietgaan van douane- en belastingschuld bij verbeurdverklaring en vernietiging door de autoriteiten van een lidstaat bij onregelmatige invoer van goederen in het douanegebied van de Gemeenschap

Dictum

| 1) | Situaties waarin goederen die bij het binnenbrengen ervan in het douanegebied van de Gemeenschap in bewaring worden genomen door de plaatselijke douane- en belastingautoriteiten in de zone waarin het eerste douanekantoor aan de buitengrens van de Gemeenschap is gevestigd, en door deze autoriteiten op hetzelfde tijdstip of naderhand worden vernietigd zonder uit hun bezit te zijn geweest, vallen onder het begrip „in beslag genomen en op hetzelfde tijdstip of naderhand verbeurdverklaarde” goederen in de zin van artikel 233, eerste alinea, sub d, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 955/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 1999, zodat de douaneschuld krachtens deze bepaling tenietgaat. |
| --- | --- |

1)

Situaties waarin goederen die bij het binnenbrengen ervan in het douanegebied van de Gemeenschap in bewaring worden genomen door de plaatselijke douane- en belastingautoriteiten in de zone waarin het eerste douanekantoor aan de buitengrens van de Gemeenschap is gevestigd, en door deze autoriteiten op hetzelfde tijdstip of naderhand worden vernietigd zonder uit hun bezit te zijn geweest, vallen onder het begrip „in beslag genomen en op hetzelfde tijdstip of naderhand verbeurdverklaarde” goederen in de zin van artikel 233, eerste alinea, sub d, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 955/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 1999, zodat de douaneschuld krachtens deze bepaling tenietgaat.

| 2) | De artikelen 5, lid 1, derde alinea, en 6, lid 1, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/99/EG van de Raad van 30 december 1996, moeten aldus worden uitgelegd dat goederen die bij het binnenbrengen ervan op het grondgebied van de Gemeenschap door de plaatselijke douane- en belastingsautoriteiten in beslag worden genomen en door deze autoriteiten op hetzelfde tijdstip of naderhand worden vernietigd zonder uit hun bezit te zijn geweest, moeten worden geacht niet in de Gemeenschap te zijn ingevoerd zodat ter zake het belastbare feit voor de accijns niet plaatsvindt. Goederen die na het onregelmatig binnenbrengen ervan op dat grondgebied in beslag worden genomen, namelijk nadat zij de zone hebben verlaten waar het eerste douanekantoor in dat grondgebied is gevestigd, en door deze autoriteiten op hetzelfde tijdstip of naderhand worden vernietigd zonder uit hun bezit te zijn geweest, worden niet geacht onder een „accijnsschorsingsregeling” te zijn geplaatst in de zin van de artikelen 5, lid 2, eerste alinea, en 6, lid 1, sub c, van deze richtlijn, gelezen in samenhang met de artikelen 84, lid 1, sub a, en 98 van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 955/99, en artikel 867 bis van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1662/1999 van de Commissie van 28 juli 1999, zodat het belastbare feit voor de accijns over deze goederen plaatsvindt en de accijns ter zake dus verschuldigd wordt. |
| --- | --- |

2)

De artikelen 5, lid 1, derde alinea, en 6, lid 1, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/99/EG van de Raad van 30 december 1996, moeten aldus worden uitgelegd dat goederen die bij het binnenbrengen ervan op het grondgebied van de Gemeenschap door de plaatselijke douane- en belastingsautoriteiten in beslag worden genomen en door deze autoriteiten op hetzelfde tijdstip of naderhand worden vernietigd zonder uit hun bezit te zijn geweest, moeten worden geacht niet in de Gemeenschap te zijn ingevoerd zodat ter zake het belastbare feit voor de accijns niet plaatsvindt. Goederen die na het onregelmatig binnenbrengen ervan op dat grondgebied in beslag worden genomen, namelijk nadat zij de zone hebben verlaten waar het eerste douanekantoor in dat grondgebied is gevestigd, en door deze autoriteiten op hetzelfde tijdstip of naderhand worden vernietigd zonder uit hun bezit te zijn geweest, worden niet geacht onder een „accijnsschorsingsregeling” te zijn geplaatst in de zin van de artikelen 5, lid 2, eerste alinea, en 6, lid 1, sub c, van deze richtlijn, gelezen in samenhang met de artikelen 84, lid 1, sub a, en 98 van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 955/99, en artikel 867 bis van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1662/1999 van de Commissie van 28 juli 1999, zodat het belastbare feit voor de accijns over deze goederen plaatsvindt en de accijns ter zake dus verschuldigd wordt.

| 3) | Artikel 2, punt 2, artikel 7 en artikel 10, lid 3, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 1999/85/EG van de Raad van 22 oktober 1999, moeten aldus worden uitgelegd dat goederen die door de plaatselijke douane- en belastingsautoriteiten bij het binnenbrengen ervan op het grondgebied van de Gemeenschap in beslag worden genomen en door deze autoriteiten op hetzelfde tijdstip of naderhand worden vernietigd zonder uit hun bezit te zijn geweest, moeten worden geacht niet in de Gemeenschap te zijn ingevoerd, zodat het belastbare feit voor de belasting over de toegevoegde waarde ter zake van deze goederen niet plaatsvindt en deze belasting dus niet verschuldigd wordt. De artikelen 10, lid 3, tweede alinea, en 16, lid 1, B, sub c, van deze richtlijn, gelezen in samenhang met artikel 867 bis van verordening nr. 2454/93, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1662/1999, moeten evenwel aldus worden uitgelegd dat voor goederen die door deze autoriteiten in beslag zijn genomen na het onregelmatig binnenbrengen ervan op dat grondgebied, namelijk nadat zij de zone hebben verlaten waar het eerste douanekantoor in dat grondgebied is gevestigd, en door deze autoriteiten op hetzelfde tijdstip of naderhand zijn vernietigd zonder uit hun bezit te zijn geweest, het belastbare feit voor de belasting over de toegevoegde waarde plaatsvindt en deze belasting verschuldigd wordt, ook al zijn deze goederen later onder een douaneregeling geplaatst. |
| --- | --- |

3)

Artikel 2, punt 2, artikel 7 en artikel 10, lid 3, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 1999/85/EG van de Raad van 22 oktober 1999, moeten aldus worden uitgelegd dat goederen die door de plaatselijke douane- en belastingsautoriteiten bij het binnenbrengen ervan op het grondgebied van de Gemeenschap in beslag worden genomen en door deze autoriteiten op hetzelfde tijdstip of naderhand worden vernietigd zonder uit hun bezit te zijn geweest, moeten worden geacht niet in de Gemeenschap te zijn ingevoerd, zodat het belastbare feit voor de belasting over de toegevoegde waarde ter zake van deze goederen niet plaatsvindt en deze belasting dus niet verschuldigd wordt. De artikelen 10, lid 3, tweede alinea, en 16, lid 1, B, sub c, van deze richtlijn, gelezen in samenhang met artikel 867 bis van verordening nr. 2454/93, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1662/1999, moeten evenwel aldus worden uitgelegd dat voor goederen die door deze autoriteiten in beslag zijn genomen na het onregelmatig binnenbrengen ervan op dat grondgebied, namelijk nadat zij de zone hebben verlaten waar het eerste douanekantoor in dat grondgebied is gevestigd, en door deze autoriteiten op hetzelfde tijdstip of naderhand zijn vernietigd zonder uit hun bezit te zijn geweest, het belastbare feit voor de belasting over de toegevoegde waarde plaatsvindt en deze belasting verschuldigd wordt, ook al zijn deze goederen later onder een douaneregeling geplaatst.

| 4) | De artikelen 202, 215, leden 1 en 3, en 217 van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 955/1999, alsook de artikelen 7, lid 2, en 10, lid 3, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 1999/85, moeten aldus worden uitgelegd dat de autoriteiten van de lidstaat aan de buitengrens van de Gemeenschap waar goederen onregelmatig in het douanegebied van de Gemeenschap zijn binnengebracht, bevoegd zijn om de douaneschuld en de belasting over de toegevoegde waarde te innen, ook al werden deze goederen vervolgens naar een andere lidstaat gebracht waar zij werden ontdekt en daarna in beslag genomen. De artikelen 6, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 92/12, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/99, moeten aldus worden uitgelegd dat de autoriteiten van laatstgenoemde lidstaat bevoegd zijn om de accijns te innen, op voorwaarde dat deze goederen voor commerciële doeleinden voorhanden worden gehouden. Het staat aan de verwijzende rechter te oordelen of in het voor hem aanhangige geding aan deze voorwaarde is voldaan. |
| --- | --- |

4)

De artikelen 202, 215, leden 1 en 3, en 217 van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 955/1999, alsook de artikelen 7, lid 2, en 10, lid 3, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 1999/85, moeten aldus worden uitgelegd dat de autoriteiten van de lidstaat aan de buitengrens van de Gemeenschap waar goederen onregelmatig in het douanegebied van de Gemeenschap zijn binnengebracht, bevoegd zijn om de douaneschuld en de belasting over de toegevoegde waarde te innen, ook al werden deze goederen vervolgens naar een andere lidstaat gebracht waar zij werden ontdekt en daarna in beslag genomen. De artikelen 6, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 92/12, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/99, moeten aldus worden uitgelegd dat de autoriteiten van laatstgenoemde lidstaat bevoegd zijn om de accijns te innen, op voorwaarde dat deze goederen voor commerciële doeleinden voorhanden worden gehouden. Het staat aan de verwijzende rechter te oordelen of in het voor hem aanhangige geding aan deze voorwaarde is voldaan.

---

(1)  PB C 197 van 2.8.2008.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/6 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/6

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 20 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia — Italië) — Federutility, Assogas, Libarna Gas spa, Collino Commercio spa, Sadori gas spa, Egea Commerciale, E.On Vendita srl, Sorgenia spa/Autorità per l’energia elettrica e il gas

(Zaak C-265/08) (1)

(Richtlijn 2003/55/EG - Interne markt voor aardgas - Ingrijpen van overheid in prijs voor levering van aardgas na 1 juli 2007 - Openbaredienstverplichtingen van ondernemingen die actief zijn in gassector)

(2010/C 161/07)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Federutility, Assogas, Libarna Gas spa, Collino Commercio spa, Sadori gas spa, Egea Commerciale, E.On Vendita srl, Sorgenia spa

Verwerende partij: Autorità per l’energia elettrica e il gas

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale Amministrativo Regionale della Lombardia — Uitlegging van artikel 3, lid 2, en artikel 23 van richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG (PB L 176, blz. 57) — Nationale regeling waarbij de prijzen voor de levering van aardgas aan particuliere afnemers worden vastgesteld

Dictum

De artikelen 3, lid 2, en 23, lid 1, van richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG, verzetten zich niet tegen een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, op grond waarvan na 1 juli 2007 het prijsniveau voor de levering van aardgas kan worden bepaald door de vaststelling van „referentieprijzen” zoals die in het hoofdgeding, op voorwaarde dat deze interventie:

| — | een algemeen economisch belang nastreeft dat erin bestaat dat de prijs voor de levering van aardgas aan de eindafnemer op een redelijk niveau wordt gehandhaafd, gelet op het feit dat de lidstaten, rekening houdend met de situatie van de aardgassector, de door richtlijn 2003/55 beoogde doelstellingen van liberalisering en van noodzakelijke bescherming van de eindafnemer met elkaar dienen te verzoenen; |
| --- | --- |

—

een algemeen economisch belang nastreeft dat erin bestaat dat de prijs voor de levering van aardgas aan de eindafnemer op een redelijk niveau wordt gehandhaafd, gelet op het feit dat de lidstaten, rekening houdend met de situatie van de aardgassector, de door richtlijn 2003/55 beoogde doelstellingen van liberalisering en van noodzakelijke bescherming van de eindafnemer met elkaar dienen te verzoenen;

| — | na 1 juli 2007 de vrije totstandkoming van de prijs voor de levering van aardgas slechts belemmert voor zover dit voor de verwezenlijking van een dergelijke doelstelling van algemeen economisch belang noodzakelijk is en dus slechts gedurende een noodzakelijkerwijs beperkte periode, en |
| --- | --- |

—

na 1 juli 2007 de vrije totstandkoming van de prijs voor de levering van aardgas slechts belemmert voor zover dit voor de verwezenlijking van een dergelijke doelstelling van algemeen economisch belang noodzakelijk is en dus slechts gedurende een noodzakelijkerwijs beperkte periode, en

| — | duidelijk wordt gedefinieerd, transparant, niet-discriminerend en controleerbaar is en de gelijke toegang van de aardgasbedrijven van de Europese Unie tot de consument waarborgt. |
| --- | --- |

—

duidelijk wordt gedefinieerd, transparant, niet-discriminerend en controleerbaar is en de gelijke toegang van de aardgasbedrijven van de Europese Unie tot de consument waarborgt.

---

(1)  PB C 236 van 13.9.2008.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/6 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/6

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het House of Lords — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, M e.a./Her Majesty’s Treasury

(Zaak C-340/08) (1)

(Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Osama bin Laden, Al-Qa’ida-netwerk en Taliban - Bevriezing van tegoeden en economische middelen - Verordening (EG) nr. 881/2002 - Artikel 2, lid 2 - Verbod om tegoeden ter beschikking te stellen aan in bijlage I bij die verordening genoemde personen - Omvang - Toekenning van socialezekerheids- of socialebijstandsuitkeringen aan echtgeno(o)t(e) van in voornoemde bijlage I genoemde persoon)

(2010/C 161/08)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

House of Lords

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: The Queen, M e.a.

Verwerende partij: Her Majesty’s Treasury

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — House of Lords — Uitlegging van artikel 2, lid 2, van verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Osama bin Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging van de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan (PB L 139, blz. 9) — Omvang van verbod om economische middelen ter beschikking te stellen aan in bijlage I genoemde personen — Van overheidswege aan echtgeno(o)t(e) van dergelijke persoon verstrekte socialezekerheids- of socialebijstandsuitkeringen

Dictum

Artikel 2, lid 2, van verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Osama bin Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging van de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 561/2003 van de Raad van 27 maart 2003, moet aldus worden uitgelegd dat het niet van toepassing is op de verstrekking van overheidswege van socialezekerheids- of socialebijstandsuitkeringen aan de echtgeno(o)t(e) van een persoon die is aangewezen door het ter uitvoering van paragraaf 6 van resolutie 1267 (1999) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties ingestelde Comité en wordt genoemd in bijlage I bij deze verordening, zoals gewijzigd, op de enkele grond dat deze echtgeno(o)t(e) met de aangewezen persoon samenleeft en een gedeelte van deze uitkeringen zal of kan gebruiken om goederen en diensten te betalen die deze laatste zal consumeren of die aan deze aangewezen persoon ten goede zullen komen.

---

(1)  PB C 260 van 11.10.2008.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/7 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/7

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 april 2010 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

(Zaak C-346/08) (1)

(Niet-nakoming - Richtlijn 2001/80/EG - Verontreiniging en hinder - Stookinstallaties - Beperking van emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in lucht - Niet-toepassing van deze richtlijn op elektrische centrale te Lynemouth (Verenigd Koninkrijk))

(2010/C 161/09)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver en A. Alcover San Pedro, gemachtigden)

Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: L. Seeboruth, gemachtigde, en D. Wyatt, QC)

Voorwerp

Niet-nakoming — Schending, wat de elektrische centrale te Lynemouth, Northumberland, betreft, van richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties (PB L 309, blz. 1) — Verzuim om de emissies van die centrale aanzienlijk te beperken binnen de in artikel 4, lid 3, van de richtlijn gestelde termijn

Dictum

| 1) | Door richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties, niet toe te passen op de elektrische centrale die door Rio Tinto Alcan Smelting and Power (UK) Ltd wordt geëxploiteerd te Lynemouth, in het noordoosten van Engeland, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen. |
| --- | --- |

1)

Door richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties, niet toe te passen op de elektrische centrale die door Rio Tinto Alcan Smelting and Power (UK) Ltd wordt geëxploiteerd te Lynemouth, in het noordoosten van Engeland, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

| 2) | Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 260 van 11.10.2008.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/8 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/8

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Solgar Vitamin’s France, Valorimer SARL, Christian Fenioux, L’Arbre de Vie SARL, Source Claire, Nord Plantes EURL, RCS Distribution, Ponroy Santé, Syndicat de la Diététique et des Compléments Alimentaires/Ministre de l’Economie, des Finances et de l’Emploi, Ministre de la Santé, de la Jeunesse et des Sports, Ministre de l’Agriculture et de la Pêche

(Zaak C-446/08) (1)

(Richtlijn 2002/46/EG - Onderlinge aanpassing van wettelijke regelingen van lidstaten inzake voedingssupplementen - Vitaminen en mineralen die mogen worden gebruikt voor vervaardiging van voedingssupplementen - Maximumhoeveelheden - Harmonisatie binnen Unie - Geen - Bevoegdheid van lidstaten - In acht te nemen voorwaarden en criteria bij vaststelling van deze hoeveelheden - Nationale wettelijke regeling tot vaststelling van deze hoeveelheden - Vaststelling van maximum op nul)

(2010/C 161/10)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Solgar Vitamin’s France, Valorimer SARL, Christian Fenioux, L’Arbre de Vie SARL, Source Claire, Nord Plantes EURL, RCS Distribution, Ponroy Santé, Syndicat de la Diététique et des Compléments Alimentaires

Verwerende partijen: Ministre de l’Economie, des Finances et de l’Emploi, Ministre de la Santé, de la Jeunesse et des Sports, Ministre de l’Agriculture et de la Pêche

In tegenwoordigheid van: Syndicat de la Diététique et des Compléments Alimentaires

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d’État (Frankrijk) — Uitlegging van richtlijn 2002/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake voedingssupplementen (PB L 183, blz. 51), in het bijzonder de artikelen 5, lid 4, en 11, lid 2 — Bevoegdheid van de lidstaten om de in voedingssupplementen toegestane maximumhoeveelheden aan vitaminen en mineralen te bepalen wanneer ter zake geen communautaire wetgeving bestaat — Bij de vaststelling van maximumgehalten aan te leggen criteria — Door de autoriteiten van een lidstaat, buiten de regels van artikel 12 van eerdergenoemde richtlijn om, afgekondigd algeheel fluorideverbod — Met de artikelen 28 EG en 30 EG strijdige kwantitatieve handelsbeperking

Dictum

| 1) | Richtlijn 2002/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake voedingssupplementen moet aldus worden uitgelegd dat, onverminderd het EG-Verdrag, de lidstaten bevoegd blijven tot aanneming van een wettelijke regeling inzake de maximumhoeveelheden aan vitaminen en mineralen die mogen worden gebruikt voor de vervaardiging van voedingssupplementen, zolang die hoeveelheden niet door de Europese Commissie zijn vastgesteld ingevolge artikel 5, lid 4, van deze richtlijn. |
| --- | --- |

1)

Richtlijn 2002/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake voedingssupplementen moet aldus worden uitgelegd dat, onverminderd het EG-Verdrag, de lidstaten bevoegd blijven tot aanneming van een wettelijke regeling inzake de maximumhoeveelheden aan vitaminen en mineralen die mogen worden gebruikt voor de vervaardiging van voedingssupplementen, zolang die hoeveelheden niet door de Europese Commissie zijn vastgesteld ingevolge artikel 5, lid 4, van deze richtlijn.

| 2) | De lidstaten zijn, naast de verplichting de artikelen 28 EG en 30 EG te eerbiedigen, tevens verplicht zich te laten leiden door de criteria van artikel 5, leden 1 en 2, van richtlijn 2002/46, waaronder het vereiste van een risicobeoordeling op basis van algemeen aanvaarde wetenschappelijke gegevens, wanneer zij de maximumhoeveelheden aan vitaminen en mineralen die mogen worden gebruikt voor de vervaardiging van voedingssupplementen vaststellen in afwachting van de vaststelling van die hoeveelheden door de Europese Commissie ingevolge artikel 5, lid 4. |
| --- | --- |

2)

De lidstaten zijn, naast de verplichting de artikelen 28 EG en 30 EG te eerbiedigen, tevens verplicht zich te laten leiden door de criteria van artikel 5, leden 1 en 2, van richtlijn 2002/46, waaronder het vereiste van een risicobeoordeling op basis van algemeen aanvaarde wetenschappelijke gegevens, wanneer zij de maximumhoeveelheden aan vitaminen en mineralen die mogen worden gebruikt voor de vervaardiging van voedingssupplementen vaststellen in afwachting van de vaststelling van die hoeveelheden door de Europese Commissie ingevolge artikel 5, lid 4.

| 3) | Richtlijn 2002/46 moet aldus worden uitgelegd dat in een situatie waarin het, zoals in het hoofdgeding, bij de vaststelling van de maximumhoeveelheid van een mineraal dat mag worden gebruikt voor de vervaardiging van voedingssupplementen, onmogelijk is de inname van dit mineraal uit andere voedingsbronnen nauwkeurig te berekenen, en zolang de Europese Commissie de maximumhoeveelheden aan vitaminen en mineralen die mogen worden gebruikt voor de vervaardiging van voedingssupplementen, nog niet ingevolge artikel 5, lid 4, van deze richtlijn heeft vastgesteld, een lidstaat, indien er een gebleken risico bestaat dat deze inname het voor dit mineraal bepaalde veilige maximumgehalte bereikt en mits de artikelen 28 EG en 30 EG worden geëerbiedigd, die maximumhoeveelheid op nul mag stellen zonder de procedure van artikel 12 van deze richtlijn te volgen. |
| --- | --- |

3)

Richtlijn 2002/46 moet aldus worden uitgelegd dat in een situatie waarin het, zoals in het hoofdgeding, bij de vaststelling van de maximumhoeveelheid van een mineraal dat mag worden gebruikt voor de vervaardiging van voedingssupplementen, onmogelijk is de inname van dit mineraal uit andere voedingsbronnen nauwkeurig te berekenen, en zolang de Europese Commissie de maximumhoeveelheden aan vitaminen en mineralen die mogen worden gebruikt voor de vervaardiging van voedingssupplementen, nog niet ingevolge artikel 5, lid 4, van deze richtlijn heeft vastgesteld, een lidstaat, indien er een gebleken risico bestaat dat deze inname het voor dit mineraal bepaalde veilige maximumgehalte bereikt en mits de artikelen 28 EG en 30 EG worden geëerbiedigd, die maximumhoeveelheid op nul mag stellen zonder de procedure van artikel 12 van deze richtlijn te volgen.

| 4) | Artikel 5 van richtlijn 2002/46 moet aldus worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een passende etikettering de groep consumenten waarop deze is gericht ervan zou kunnen weerhouden een nutriënt te gebruiken die in een geringe dosis een gunstige werking voor hen heeft, geen relevant criterium is voor de vaststelling van de maximumhoeveelheden aan vitaminen en mineralen die mogen worden gebruikt voor de vervaardiging van voedingssupplementen. Een lidstaat mag in verband met de variërende mate van gevoeligheid van verschillende groepen consumenten alleen dan een dergelijke op een specifieke groep consumenten, zoals kinderen, toegesneden maximumhoeveelheid toepassen op de gehele bevolking, wanneer deze maatregel beperkt is tot hetgeen noodzakelijk is om de bescherming van de gezondheid van de tot die groep behorende personen te waarborgen en indien de maatregel in verhouding staat tot het nagestreefde doel, in die zin dat dit doel niet kan worden bereikt met middelen die het handelsverkeer binnen de Europese Unie minder beperken, iets dat ter beoordeling van de nationale rechter is. |
| --- | --- |

4)

Artikel 5 van richtlijn 2002/46 moet aldus worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een passende etikettering de groep consumenten waarop deze is gericht ervan zou kunnen weerhouden een nutriënt te gebruiken die in een geringe dosis een gunstige werking voor hen heeft, geen relevant criterium is voor de vaststelling van de maximumhoeveelheden aan vitaminen en mineralen die mogen worden gebruikt voor de vervaardiging van voedingssupplementen. Een lidstaat mag in verband met de variërende mate van gevoeligheid van verschillende groepen consumenten alleen dan een dergelijke op een specifieke groep consumenten, zoals kinderen, toegesneden maximumhoeveelheid toepassen op de gehele bevolking, wanneer deze maatregel beperkt is tot hetgeen noodzakelijk is om de bescherming van de gezondheid van de tot die groep behorende personen te waarborgen en indien de maatregel in verhouding staat tot het nagestreefde doel, in die zin dat dit doel niet kan worden bereikt met middelen die het handelsverkeer binnen de Europese Unie minder beperken, iets dat ter beoordeling van de nationale rechter is.

| 5) | Richtlijn 2002/46 moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan de vaststelling van maximumhoeveelheden aan vitaminen en mineralen die mogen worden gebruikt voor de vervaardiging van voedingssupplementen, wanneer er voor die vitaminen en mineralen geen veilige grenswaarden zijn bepaald omdat geen gevaar voor de gezondheid is aangetoond, tenzij een dergelijke maatregel gerechtvaardigd wordt door het voorzorgsbeginsel, indien uit een wetenschappelijke risicobeoordeling blijkt dat er nog onzekerheid bestaat omtrent het bestaan of de omvang van reële risico’s voor de gezondheid. Nadat deze veilige grenswaarden zijn bepaald, kan de mogelijkheid om ver onder die waarden liggende maximumhoeveelheden vast te stellen niet worden uitgesloten, wanneer de vaststelling van deze maximumhoeveelheden kan worden gerechtvaardigd door de inaanmerkingneming van de criteria van artikel 5, leden 1 en 2, van richtlijn 2002/46 en zij in overeenstemming is met het evenredigheidsbeginsel. Dit staat ter beoordeling van de verwijzende rechter en moet van geval tot geval worden bezien. |
| --- | --- |

5)

Richtlijn 2002/46 moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan de vaststelling van maximumhoeveelheden aan vitaminen en mineralen die mogen worden gebruikt voor de vervaardiging van voedingssupplementen, wanneer er voor die vitaminen en mineralen geen veilige grenswaarden zijn bepaald omdat geen gevaar voor de gezondheid is aangetoond, tenzij een dergelijke maatregel gerechtvaardigd wordt door het voorzorgsbeginsel, indien uit een wetenschappelijke risicobeoordeling blijkt dat er nog onzekerheid bestaat omtrent het bestaan of de omvang van reële risico’s voor de gezondheid. Nadat deze veilige grenswaarden zijn bepaald, kan de mogelijkheid om ver onder die waarden liggende maximumhoeveelheden vast te stellen niet worden uitgesloten, wanneer de vaststelling van deze maximumhoeveelheden kan worden gerechtvaardigd door de inaanmerkingneming van de criteria van artikel 5, leden 1 en 2, van richtlijn 2002/46 en zij in overeenstemming is met het evenredigheidsbeginsel. Dit staat ter beoordeling van de verwijzende rechter en moet van geval tot geval worden bezien.

---

(1)  PB C 327 van 20.12.2008.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/9 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/9

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Innsbruck — Oostenrijk) — Zentralbetriebsrat der Landeskrankenhäuser Tirols/Land Tirol

(Zaak C-486/08) (1)

(Sociale politiek - Raamovereenkomsten inzake deeltijdarbeid en inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Nadelige bepalingen van nationale regeling voor arbeidscontractanten die in deeltijd werken, slechts incidenteel worden tewerkgesteld, of met arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd - Beginsel van gelijke behandeling)

(2010/C 161/11)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesgericht Innsbruck

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Zentralbetriebsrat der Landeskrankenhäuser Tirols

Verwerende partij: Land Tirol

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landesgericht Innsbruck — Uitlegging van clausule 4, punten 1 en 2, van de bijlage bij richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid (PB 1998, L 14, blz. 9), clausule 4 van de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43), en artikel 14, lid 1, sub c, van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (PB L 204, blz. 23) — Nationale regeling voor arbeidscontractanten, waarvan bepaalde groepen deeltijdwerkers, werknemers met een tijdelijk contract en personen die incidenteel arbeid in loondienst verrichten zijn uitgesloten — Nadelige bepalingen wat het recht op jaarlijkse vakantie betreft, voor werknemers die van voltijdse naar deeltijdse arbeid overgaan en voor werknemers die ouderschapsverlof van twee jaar opnemen — Beginsel van gelijke behandeling van mannelijke en vrouwelijke werknemers, van deeltijd- en voltijdwerknemers en van werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd en werknemers met een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd

Dictum

| 1) | Het relevante recht van de Unie, in het bijzonder clausule 4, punt 2, van de op 6 juni 1997 gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/23/EG van de Raad van 7 april 1998, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale bepaling als § 55, lid 5, van het Tiroler Landes-Vertragsbedienstetengesetz van 8 november 2000, in de versie die van kracht was voor 1 februari 2009, op grond waarvan bij wijziging van de omvang van de tewerkstelling van een werknemer, de omvang van de nog niet opgenomen vakantie naar evenredigheid wordt aangepast aan de nieuwe arbeidstijd, zodat voor een werknemer die de omvang van zijn tewerkstelling terugbrengt van voltijds naar deeltijds, het recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon dat hij had verworven in de tijd dat hij voltijds werkte, maar dat hij niet heeft kunnen uitoefenen, wordt gereduceerd, respectievelijk dat hij deze vakantie slechts met een lager vakantiegeld kan genieten. |
| --- | --- |

1)

Het relevante recht van de Unie, in het bijzonder clausule 4, punt 2, van de op 6 juni 1997 gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/23/EG van de Raad van 7 april 1998, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale bepaling als § 55, lid 5, van het Tiroler Landes-Vertragsbedienstetengesetz van 8 november 2000, in de versie die van kracht was voor 1 februari 2009, op grond waarvan bij wijziging van de omvang van de tewerkstelling van een werknemer, de omvang van de nog niet opgenomen vakantie naar evenredigheid wordt aangepast aan de nieuwe arbeidstijd, zodat voor een werknemer die de omvang van zijn tewerkstelling terugbrengt van voltijds naar deeltijds, het recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon dat hij had verworven in de tijd dat hij voltijds werkte, maar dat hij niet heeft kunnen uitoefenen, wordt gereduceerd, respectievelijk dat hij deze vakantie slechts met een lager vakantiegeld kan genieten.

| 2) | Clausule 4 van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale bepaling als § 1, lid 2, sub m, van het Tiroler Landes-Vertragsbedienstetengesetz van 8 november 2000, in de versie die van kracht was voor 1 februari 2009, die werknemers die voor een bepaalde tijd van maximaal zes maanden, dan wel slechts incidenteel worden tewerkgesteld, uitsluit van de werkingssfeer van deze wet. |
| --- | --- |

2)

Clausule 4 van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale bepaling als § 1, lid 2, sub m, van het Tiroler Landes-Vertragsbedienstetengesetz van 8 november 2000, in de versie die van kracht was voor 1 februari 2009, die werknemers die voor een bepaalde tijd van maximaal zes maanden, dan wel slechts incidenteel worden tewerkgesteld, uitsluit van de werkingssfeer van deze wet.

| 3) | Clausule 2, punt 6, van de op 14 december 1995 gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/75/EG van de Raad van 15 december 1997, moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale bepaling als § 60, laatste volzin, van het Tiroler Landes-Vertragsbedienstetengesetz van 8 november 2000, in de versie die van kracht was voor 1 februari 2009, op grond waarvan werknemers die hun recht op een ouderschapsverlof van twee jaar uitoefenen, na afloop van dit verlof het recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon dat zij hebben verworven in het aan de geboorte van hun kind voorafgaande jaar, verliezen. |
| --- | --- |

3)

Clausule 2, punt 6, van de op 14 december 1995 gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/75/EG van de Raad van 15 december 1997, moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale bepaling als § 60, laatste volzin, van het Tiroler Landes-Vertragsbedienstetengesetz van 8 november 2000, in de versie die van kracht was voor 1 februari 2009, op grond waarvan werknemers die hun recht op een ouderschapsverlof van twee jaar uitoefenen, na afloop van dit verlof het recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon dat zij hebben verworven in het aan de geboorte van hun kind voorafgaande jaar, verliezen.

---

(1)  PB C 44 van 21.2.2009.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/10 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/10

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Vera Mattner/Finanzamt Velbert

(Zaak C-510/08) (1)

(Vrij verkeer van kapitaal - Artikelen 56 EG en 58 EG - Schenkbelasting - Bebouwd perceel - Recht op belastingvrije som - Verschil in behandeling tussen ingezetenen en niet-ingezetenen)

(2010/C 161/12)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Vera Mattner

Verwerende partij: Finanzamt Velbert

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Düsseldorf — Uitlegging van de artikelen 39 EG en 43 EG, en van artikel 56 EG juncto 58 EG — Nationale regeling inzake de belasting op schenkingen van onroerend goed, die voorziet in een belastingvrije som van 1 100 EUR op de waarde van het onroerend goed ingeval de schenker en de verkrijger in een andere lidstaat wonen, terwijl die belastingvrije som 205 000 EUR bedraagt ingeval de schenker of de verkrijger op het nationale grondgebied woont

Dictum

Artikel 56 EG juncto artikel 58 EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat als die aan de orde in het hoofdgeding, die voor de berekening van de schenkbelasting bepaalt dat de belastingvrije som bij schenking van een onroerende zaak die is gelegen op het grondgebied van deze staat, lager is wanneer de schenker en de begiftigde op de datum van de schenking in een andere lidstaat woonden dan die welke zou zijn toegepast wanneer ten minste één van hen op diezelfde datum in de eerste lidstaat had gewoond.

---

(1)  PB C 44 van 21.2.2009.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/10 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/10

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 april 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Staatssecretaris van Financiën/X (C-536/08), fiscale eenheid Facet BV/Facet Trading BV (C-539/08)

(Gevoegde zaken C-536/08 en C-539/08) (1)

(Zesde btw-richtlijn - Artikel 17, leden 2 en 3 - Artikel 28 ter, A, lid 2 - Recht op aftrek - Overgangsregeling voor belastingheffing in handelsverkeer tussen lidstaten - Plaats van intracommunautaire verwervingen van goederen)

(2010/C 161/13)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Staatssecretaris van Financiën

Verwerende partijen: X (C-536/08), fiscale eenheid Facet BV/Facet Trading BV (C-539/08)

Voorwerp

Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden (Den Haag) — Uitlegging van de artikelen 17, leden 2 en 3, en 28 ter, lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Overgangsregeling voor belastingheffing in handelsverkeer tussen lidstaten — Plaats van intracommunautaire verwervingen van goederen

Dictum

De artikelen 17, leden 2 en 3, en 28 ter, A, lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/111/EEG van de Raad van 14 december 1992, moeten aldus worden uitgelegd dat de belastingplichtige in een situatie als bedoeld in de eerste alinea van laatstgenoemde bepaling niet het recht heeft op onmiddellijke aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde die in een eerder stadium op een intracommunautaire verwerving rustte.

---

(1)  PB C 44 van 21.2.2009.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/11 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/11

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, Association of the British Pharmaceutical Industry/Medicines and Healthcare Products Regulatory Agency

(Zaak C-62/09) (1)

(Richtlijn 2001/83/EG - Artikel 94 - Financiële stimulansen voor artsenpraktijken die hun patiënten bepaalde geneesmiddelen voorschrijven - Voor volksgezondheid bevoegde overheidsinstanties - Artsen - Vrijheid met betrekking tot voorschrijven)

(2010/C 161/14)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: The Queen, Association of the British Pharmaceutical Industry

Verwerende partij: Medicines and Healthcare Products Regulatory Agency

in tegenwoordigheid van: NHS Confederation (Employers) Company Ltd

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Uitlegging van artikel 94, lid 1, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67) — Uitvoering, door een van de nationale gezondheidsdienst deel uitmakend overheidsorgaan, van bonusregelingen voor artsenpraktijken die hun patiënten een bepaald geneesmiddel voorschrijven

Dictum

Artikel 94, lid 1, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen bonusregelingen als die waarom het gaat in het hoofdgeding, die de voor de volksgezondheid bevoegde nationale instanties hebben ingevoerd om hun uitgaven ter zake te verlagen en die ertoe strekken de artsen ertoe te bewegen om, voor de behandeling van bepaalde aandoeningen, specifiek aangewezen geneesmiddelen voor te schrijven die een andere werkzame stof bevatten dan het geneesmiddel dat eerder werd voorgeschreven of dat zonder een dergelijke bonusregeling mogelijkerwijs zou zijn voorgeschreven.

---

(1)  PB C 90 van 18.4.2009.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/11 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/11

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Dimos Agios Nikolaos — Kriti/Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon

(Zaak C-82/09) (1)

(Verordening (EG) nr. 2152/2003 - Bewaking van bossen en van milieu-interacties in Unie - Definities - Begrippen „bos” en „andere beboste gebieden” - Werkingssfeer)

(2010/C 161/15)

Procestaal: Grieks

Verwijzende rechter

Symvoulio tis Epikrateias

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Dimos Agios Nikolaos — Kriti

Verwerende partij: Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Symvoulio tis Epikrateias — Uitlegging van artikel 3, sub a en b, van verordening (EG) nr. 2152/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake de bewaking van bossen en milieu-interacties in de Gemeenschap (Forest Focus) (PB L 324, blz. 1) — Begrippen „bos” en „andere beboste gebieden” — Uiteenlopende definities in de verordening

Dictum

De bepalingen van artikel 3, sub a en b, van verordening (EG) nr. 2152/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake de bewaking van bossen en milieu-interacties in de Gemeenschap (Forest Focus), die voor de toepassing van deze verordening de begrippen „bos” en „beboste gebieden” definiëren, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen nationale bepalingen die deze begrippen anders definiëren voor acties waarop deze verordening niet van toepassing is.

---

(1)  PB C 102 van 1.5.2009.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/12 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/12

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Firenze — Italië) — Camar Srl/Presidente del Consiglio dei Ministri

(Zaak C-102/09) (1)

(Internationale overeenkomsten - Overeenkomst van Yaoundé - Vierde ACS-EEG-overeenkomst van Lomé - „Standstillclausule” - Binnenlandse belasting - Bananen)

(2010/C 161/16)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale di Firenze

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Camar Srl

Verwerende partij: Presidente del Consiglio dei Ministri

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Firenze — Gemeenschappelijke marktordening — Bananen — Verenigbaarheid van een nationale wettelijke regeling waarbij een verbruiksbelasting op bananen afkomstig uit Somalië wordt geheven met artikel 14 van de eerste overeenkomst van Yaoundé en met de invoerregeling bedoeld in de ACS-EEG-overeenkomst van Lomé

Dictum

| 1) | Artikel 14 van de op 20 juli 1963 in Yaoundé ondertekende Associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de met deze gemeenschap geassocieerde Afrikaanse staten en Madagaskar verzette zich niet tegen een belasting van bananen afkomstig uit Somalië zoals die welke bij wet nr. 986/1964 van 9 oktober 1964 is ingevoerd. |
| --- | --- |

1)

Artikel 14 van de op 20 juli 1963 in Yaoundé ondertekende Associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de met deze gemeenschap geassocieerde Afrikaanse staten en Madagaskar verzette zich niet tegen een belasting van bananen afkomstig uit Somalië zoals die welke bij wet nr. 986/1964 van 9 oktober 1964 is ingevoerd.

| 2) | De nationale rechter is niet verplicht de concrete weerslag van verhogingen van een belasting op de invoer van bananen afkomstig uit Somalië, zoals die welke bij de in het hoofdgeding aan de orde zijnde regeling is ingesteld, in vergelijking met de situatie vóór 1 april 1976 te onderzoeken, ter beoordeling van de verenigbaarheid van deze verhogingen met de „standstillclausule” van artikel 1 van het aan de op 15 december 1989 in Lomé ondertekende vierde ACS-EEG-overeenkomst gehechte protocol nr. 5 betreffende bananen. Verhogingen van een dergelijke belasting waarbij de belasting alleen maar wordt aangepast aan de inflatie, zijn echter niet in strijd met deze clausule. |
| --- | --- |

2)

De nationale rechter is niet verplicht de concrete weerslag van verhogingen van een belasting op de invoer van bananen afkomstig uit Somalië, zoals die welke bij de in het hoofdgeding aan de orde zijnde regeling is ingesteld, in vergelijking met de situatie vóór 1 april 1976 te onderzoeken, ter beoordeling van de verenigbaarheid van deze verhogingen met de „standstillclausule” van artikel 1 van het aan de op 15 december 1989 in Lomé ondertekende vierde ACS-EEG-overeenkomst gehechte protocol nr. 5 betreffende bananen. Verhogingen van een dergelijke belasting waarbij de belasting alleen maar wordt aangepast aan de inflatie, zijn echter niet in strijd met deze clausule.

---

(1)  PB C 129 van 6.6.2009.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/12 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/12

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Enosi Efopliston Aktoploïas e.a./Ypourgos Emporikis Naftilías, Ypourgos Aigaíou

(Zaak C-122/09) (1)

(Zeevervoer - Cabotage in zeevervoer - Verordening (EEG) nr. 3577/92 - Tijdelijke uitsluiting van toepassing van die verordening - Plicht van lidstaten om voor einde van tijdelijke uitsluiting geen bepalingen vast te stellen die toepassing van die verordening ernstig in gevaar kunnen brengen)

(2010/C 161/17)

Procestaal: Grieks

Verwijzende rechter

Symvoulio tis Epikrateias

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Enosi Efopliston Aktoploïas, ANEK, Minoikes grammes, N.E. Lésvou, Blue Star Ferries

Verwerende partijen: Ypourgos Emporikis Naftilías, Ypourgos Aigaíou

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Symvoulio tis Epikrateias — Uitlegging van de artikelen 1, 2, 4, en 6, lid 3, van verordening (EG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) (PB L 364, blz. 7) — Tijdelijke uitsluiting van de toepassing van de verordening — Plicht van de lidstaten om vóór het einde van de tijdelijke uitsluiting geen bepalingen vast te stellen die de volledige en effectieve toepassing van de verordening in gevaar kunnen brengen — Recht van particulier om de verordeningsbepalingen in te roepen teneinde de geldigheid van nationale bepalingen met een dergelijke werking te betwisten

Dictum

Aangenomen dat de Griekse wetgever zich gedurende de tijdelijke uitsluiting van de toepassing van verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) in Griekenland diende te onthouden van maatregelen die de volledige en effectieve toepassing van deze verordening vanaf 1 januari 2004, op welke datum die uitsluiting verstreek, ernstig in gevaar zouden brengen, wordt die volledige en effectieve toepassing niet ernstig in gevaar gebracht doordat de Griekse wetgever in 2001 bepalingen met een uitputtend en permanent karakter heeft vastgesteld die indruisen tegen de verordening, terwijl hij niet heeft voorzien in buitenwerkingtreding van deze bepalingen met ingang van 1 januari 2004.

---

(1)  PB C 141 van 20.6.2009.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/13 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/13

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München) — Roeckl Sporthandschuhe GmbH & Co. KG/Hauptzollamt München

(Zaak C-123/09) (1)

(Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefposten - Indeling in gecombineerde nomenclatuur van rijhandschoenen - Post 3926 - Post 6116)

(2010/C 161/18)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht München

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Roeckl Sporthandschuhe GmbH & Co. KG

Verwerende partij: Hauptzollamt München

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht München — Uitlegging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003 (PB L 281, blz. 1) — Textielproduct waarvan één kant is geruwd uitsluitend om de hechting van een kunststoflaag te verbeteren — Indeling in postonderverdeling 3926 20 00 van de gecombineerde nomenclatuur

Dictum

De gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003, moet aldus worden uitgelegd dat rijhandschoenen zoals die in het hoofdgeding, bestaande uit slechts aan één kant geruwd textielweefsel en bedekt met een kunststoflaag, waarbij de textieldrager aan één kant is geruwd en de geruwde kant vervolgens volledig is bekleed met polyurethaanschuim dat een wezenlijke functie voor het gebruik van de handschoenen als rijhandschoenen vervult, onder onderverdeling 3926 20 00 van de GN moeten worden ingedeeld.

---

(1)  PB C 129 van 6.6.2009.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/13 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/13

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State) — Smit Reizen BV/Minister van Verkeer en Waterstaat

(Zaak C-124/09) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Verordeningen (EEG) nrs. 3820/85 en 3821/85 - Wegvervoer - Registratieplicht - Rusttijden en andere werktijden - Tijd besteed om te reizen naar plaats waar met controleapparaat uitgerust voertuig wordt overgenomen - Begrip „exploitatiecentrum”)

(2010/C 161/19)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Smit Reizen BV

Verwerende partij: Minister van Verkeer en Waterstaat

Voorwerp

Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State — Uitlegging van artikel 1 van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad van 20 december 1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer (PB L 370, blz. 1), en van artikel 15 van verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad van 20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer (PB L 370, blz. 8) — Rijtijdonderbrekingen, dagelijkse rusttijden en werktijden — Begrip — Registratieplicht — Tijd die is besteed om zich te begeven naar de plaats buiten het exploitatiecentrum van de onderneming waar het voertuig wordt overgenomen — Exploitatiecentrum — Begrip — Afzetten van de bestuurder door een derde

Dictum

| 1) | Onder het begrip „exploitatiecentrum” in de punten 21 en volgende van het arrest van 18 januari 2001, Skills Motor Coaches e.a. (C 297/99), moet worden verstaan de plaats waaraan de bestuurder concreet verbonden is, te weten de installatie van de vervoersonderneming van waaruit hij in het kader van de normale verrichting van zijn werkzaamheden en niet op bijzondere instructies van zijn werkgever, regelmatig zijn dienst opneemt en waarnaar hij aan het einde daarvan terugkeert. |
| --- | --- |

1)

Onder het begrip „exploitatiecentrum” in de punten 21 en volgende van het arrest van 18 januari 2001, Skills Motor Coaches e.a. (C 297/99), moet worden verstaan de plaats waaraan de bestuurder concreet verbonden is, te weten de installatie van de vervoersonderneming van waaruit hij in het kader van de normale verrichting van zijn werkzaamheden en niet op bijzondere instructies van zijn werkgever, regelmatig zijn dienst opneemt en waarnaar hij aan het einde daarvan terugkeert.

| 2) | Het feit dat de betrokken bestuurder zelf naar de plaats rijdt waar hij een met een controleapparaat uitgerust voertuig moet overnemen of daarentegen naar die plaats wordt gereden, is irrelevant voor de vraag hoe de tijd van het traject moet worden gekwalificeerd gelet op het begrip „rusttijd” in de zin van artikel 1, punt 5, van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad van 20 december 1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer. |
| --- | --- |

2)

Het feit dat de betrokken bestuurder zelf naar de plaats rijdt waar hij een met een controleapparaat uitgerust voertuig moet overnemen of daarentegen naar die plaats wordt gereden, is irrelevant voor de vraag hoe de tijd van het traject moet worden gekwalificeerd gelet op het begrip „rusttijd” in de zin van artikel 1, punt 5, van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad van 20 december 1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer.

---

(1)  PB C 129 van 06.06.2009.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/14 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/14

---

Hogere voorziening ingesteld op 23 september 2009 door Constantin Hârsulescu tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 22 juli 2009 in zaak T-234/09, Hârsulescu/Roemenië

(Zaak C-374/09 P)

(2010/C 161/20)

Procestaal: Roemeens

Partijen

Rekwirant: Constantin Hârsulescu (vertegenwoordiger: C. Stanciu)

Andere partij in de procedure: Roemenië

Bij beschikking van 4 maart 2010 heeft het Hof van Justitie (Vijfde kamer) het beroep verworpen.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/14 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/14

---

Hogere voorziening ingesteld op 1 maart 2010 door Solvay SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 17 december 2009 in zaak T-57/01, Solvay/Commissie

(Zaak C-109/10 P)

(2010/C 161/21)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: Solvay SA (vertegenwoordigers: P.-A. Foriers, R. Jafferali, F. Louis, A. Vallery, advocaten)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | het bestreden arrest van 17 december 2009 vernietigen; |
| --- | --- |

—

het bestreden arrest van 17 december 2009 vernietigen;

| — | dienovereenkomstig het beroep op de vernietigde punten opnieuw onderzoeken en de beschikking van de Commissie van 13 december 2000 geheel of ten dele, afhankelijk van de omvang van de middelen, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

dienovereenkomstig het beroep op de vernietigde punten opnieuw onderzoeken en de beschikking van de Commissie van 13 december 2000 geheel of ten dele, afhankelijk van de omvang van de middelen, nietig verklaren;

| — | de geldboete van 19 miljoen euro nietig verklaren, zo niet deze boete in zeer aanzienlijke mate verlagen ter vergoeding van de ernstige schade die rekwirante door de extreem lange duur van de procedure heeft geleden; |
| --- | --- |

—

de geldboete van 19 miljoen euro nietig verklaren, zo niet deze boete in zeer aanzienlijke mate verlagen ter vergoeding van de ernstige schade die rekwirante door de extreem lange duur van de procedure heeft geleden;

| — | de Commissie veroordelen in de kosten van de procedure in hogere voorziening en in de kosten van de procedure voor het Gerecht |
| --- | --- |

—

de Commissie veroordelen in de kosten van de procedure in hogere voorziening en in de kosten van de procedure voor het Gerecht

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante negen middelen aan.

Met haar eerste middel, dat bestaat uit vijf onderdelen, voert rekwirante schending aan van het recht om binnen een redelijke termijn te worden berecht, daar beschikking 2003/6/EG van de Commissie van 13 december 2000 (1) is vastgesteld meer dan tien jaar na het begin van de vervolging of in elk geval na de inleiding van de procedure door de mededeling van de punten van bezwaar door de Commissie aan rekwirante. Rekwirante verwijt het Gerecht vooral, de duur van de procedure niet globaal te hebben beoordeeld, dat wil zeggen van de administratieve tot en met de gerechtelijke procedure (eerste onderdeel), geen rekening te hebben gehouden met de duur van de voor het Gerecht gevoerde procedure (tweede onderdeel), aan de sanctie van overschrijding van de redelijke termijn de voorwaarde te hebben verbonden dat een concrete aantasting van haar rechten van de verdediging wordt aangetoond, terwijl het hier gaat om twee onafhankelijke, afzonderlijke beginselen (derde onderdeel), te hebben geoordeeld dat van een dergelijke aantasting in casu geen sprake is (vierde onderdeel), en de feiten onjuist te hebben voorgesteld door te overwegen dat rekwirante ervan had afgezien, subsidiair een verlaging van de geldboete te vorderen wegens overschrijding van een redelijke termijn (vijfde onderdeel), ofschoon zij uitdrukkelijk nietigverklaring althans verlaging van de geldboete op die grond had gevorderd.

Met haar tweede middel, dat drie onderdelen omvat, klaagt rekwirante over schending van de artikelen 14 en 20 van verordening nr. 17/62 van de Raad (2), doordat het Gerecht heeft aanvaard dat de Commissie in het kader van een op grond van artikel 102 VWEU ingeleide procedure gebruik maakt van documenten die in beslag zijn genomen bij verificaties betreffende een eventuele deelneming aan mededingingsregelingen en/of onderling afgestemde gedragingen krachtens artikel 101 VWEU (eerste onderdeel). Rekwirante verwijt het Gerecht voorts, te hebben aanvaard dat de Commissie toevallig in haar bezit gekomen documenten tegen rekwirante gebruikt, terwijl de Commissie destijds bij gebreke van verdenkingen geen verificaties had kunnen verrichten om dergelijke documenten in haar bezit te krijgen (tweede onderdeel). Tot slot verwijt zij het Gerecht, de feiten onjuist te hebben voorgesteld door te oordelen dat de feiten die met de verificatiebeschikking moesten worden vastgesteld dezelfde waren als de feiten waarop haar veroordeling is gebaseerd (derde onderdeel).

Met haar derde middel, dat uit zes onderdelen bestaat, klaagt rekwirante over schending van de rechten van de verdediging door het Gerecht, met het betoog dat haar is gevraagd aan te tonen dat stukken in het dossier die bij de Commissie verloren zijn gegaan van nut hadden kunnen zijn voor haar verweer (eerste onderdeel). Zonder enig voorlopig onderzoek van het dossier is het immers niet bij voorbaat uitgesloten dat de bewuste documenten de door de Commissie gegeven beschikking hebben beïnvloed (tweede en derde onderdeel). Zij verwijt het Gerecht voorts, in het bestreden arrest te hebben geoordeeld dat zij niet heeft aangetoond dat de stukken die verloren zijn gegaan van nut hadden kunnen zijn voor haar verweer met betrekking tot het bestaan van een machtspositie (vierde onderdeel), de aan de groep Saint-Gobain verleende korting (vijfde onderdeel) en de afbakening van de geografisch relevante markt (zesde onderdeel).

Met haar vierde middel geeft Solvay te kennen dat de rechten van de verdediging, de regels inzake de bewijslast en het vermoeden van onschuld zijn geschonden, daar het Gerecht heeft verklaard dat de verloren gegane stukken niet van nut waren voor haar verweer, terwijl het reeds volstaat dat zij aan de hand van die stukken reeds geformuleerde middelen had kunnen onderbouwen in plaats van nieuwe middelen aan te voeren (eerste onderdeel), en dat zij een — zij het ook geringe — kans hadden geboden de inhoud van de aangevochten beschikking te beïnvloeden (tweede deel).

Met haar vijfde middel beroept rekwirante zich op schending van haar recht te worden gehoord na de nietigverklaring door het Gerecht van een eerste beschikking waarbij haar een geldboete is opgelegd en voordat de Commissie de bestreden beschikking gaf. In het bestreden arrest wordt niet volledig ingegaan op haar beroep tot nietigverklaring, terwijl niet de verplichting van de Commissie wordt erkend, de betrokken onderneming te horen wanneer in een eerder arrest van het Gerecht is vastgesteld dat een onregelmatigheid in de procedure de voorbereidende maatregelen heeft beïnvloed.

Volgens het zesde middel heeft het Gerecht artikel 102 VWEU en de motiveringsplicht geschonden door een alternatieve definitie van de geografisch relevante markt — of het nu gaat om een markt van communautaire dimensie of om nationale markten — rechtmatig te achten.

Met haar zevende middel klaagt rekwirante onder verwijzing naar de motiveringsplicht en artikel 102 VWEU over de beoordeling door het Gerecht in het bestreden arrest van de machtspositie, of de relevante markt nu van communautaire dimensie is (eerste onderdeel) of van nationale (tweede onderdeel). Voorts verwijt zij het Gerecht, geen rekening te hebben gehouden met de buitengewone omstandigheden die het ontbreken van een machtspositie aantonen (derde onderdeel).

Het achtste middel is ontleend aan schending van artikel 102 VWEU en gebrek aan motivering, doordat het Gerecht de aan de groep Saint-Gobain toegekende korting van 1,5 % heeft aangemerkt als een getrouwheidskorting die de mededingingsvoorwaarden beïnvloedt.

Volgens het negende middel is sprake van een motiveringsgebrek en schending van artikel 102 VWEU, doordat het Gerecht uit het stelsel van de aan handelspartners toegekende kortingen een discriminerende praktijk afleidt, zonder ook maar te hebben onderzocht of deze praktijk een concurrentienadeel voor bepaalde klanten van de hoofdleverancier heeft veroorzaakt (eerste onderdeel). Tot slot verwijt Solvay het Gerecht, niet in de beschouwing te hebben betrokken dat natriumcarbonaat een gering aandeel in de productiekosten van haar klanten vormt (tweede onderdeel).

---

(1)  Beschikking 2003/6/EG van de Commissie van 13 december 2000 in een procedure op grond van artikel 82 van het EG-Verdrag (IV/33.133 — C: Natriumcarbonaat — Solvay) (PB 2003 L 10, blz. 10).

(2)  Verordening nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962, eerste verordening over de toepassing van de artikelen [81EG] en [82 EG ] (PB 13, blz. 204).

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/16 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/16

---

Hogere voorziening ingesteld op 1 maart 2010 door Solvay SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 17 december 2009 in zaak T-58/01, Solvay/Commissie

(Zaak C-110/10 P)

(2010/C 161/22)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: Solvay SA (vertegenwoordigers: P.-A. Foriers, R. Jafferali, F. Louis, A. Vallery, advocaten)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | De onderhavige zaak voegen met de hogere voorziening die verzoekster heeft ingesteld tegen het arrest van het Gerecht van 17 december 2009 in zaak T-57/01; |
| --- | --- |

—

De onderhavige zaak voegen met de hogere voorziening die verzoekster heeft ingesteld tegen het arrest van het Gerecht van 17 december 2009 in zaak T-57/01;

| — | het bestreden arrest van 17 december 2009 vernietigen; |
| --- | --- |

—

het bestreden arrest van 17 december 2009 vernietigen;

| — | dienovereenkomstig het beroep op de vernietigde punten opnieuw onderzoeken en de beschikking van de Commissie van 13 december 2000 nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

dienovereenkomstig het beroep op de vernietigde punten opnieuw onderzoeken en de beschikking van de Commissie van 13 december 2000 nietig verklaren;

| — | de geldboete van 2,25 miljoen euro nietig verklaren, zo niet deze boete in zeer aanzienlijke mate verlagen ter vergoeding van de ernstige schade die rekwirante door de extreem lange duur van de procedure heeft geleden; |
| --- | --- |

—

de geldboete van 2,25 miljoen euro nietig verklaren, zo niet deze boete in zeer aanzienlijke mate verlagen ter vergoeding van de ernstige schade die rekwirante door de extreem lange duur van de procedure heeft geleden;

| — | de Commissie veroordelen in de kosten van de procedure in hogere voorziening en in de kosten van de procedure voor het Gerecht |
| --- | --- |

—

de Commissie veroordelen in de kosten van de procedure in hogere voorziening en in de kosten van de procedure voor het Gerecht

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante drie middelen aan.

Met haar eerste middel, dat bestaat uit vijf onderdelen, voert rekwirante schending aan van het recht om binnen een redelijke termijn te worden berecht. Rekwirante verwijt het Gerecht vooral, de duur van de procedure niet globaal te hebben beoordeeld, dat wil zeggen van de administratieve tot en met de gerechtelijke procedure (eerste onderdeel), geen rekening te hebben gehouden met de duur van de voor het Gerecht gevoerde procedure (tweede onderdeel), aan de sanctie van overschrijding van de redelijke termijn de voorwaarde te hebben verbonden dat een concrete aantasting van haar rechten van de verdediging wordt aangetoond, terwijl het hier gaat om twee onafhankelijke, afzonderlijke beginselen (derde onderdeel), te hebben geoordeeld dat van een dergelijke aantasting in casu geen sprake is (vierde onderdeel), en de feiten onjuist te hebben voorgesteld door te overwegen dat rekwirante ervan had afgezien, subsidiair een verlaging van de geldboete te vorderen wegens overschrijding van een redelijke termijn (vijfde middel), ofschoon zij uitdrukkelijk nietigverklaring althans verlaging van de geldboete op die grond had gevorderd.

Met haar tweede middel, dat uit vijf onderdelen bestaat, klaagt rekwirante over schending van de rechten van de verdediging door het Gerecht, met het betoog dat haar is gevraagd aan te tonen dat stukken in het dossier die bij de Commissie verloren zijn gegaan van nut hadden kunnen zijn voor haar verweer (eerste onderdeel). Het is immers niet zonder enig voorlopig onderzoek van het dossier bij voorbaat uitgesloten dat de bewuste documenten de door de Commissie gegeven beschikking hebben beïnvloed (tweede en derde onderdeel). Zij verwijt het Gerecht voorts, in het bestreden arrest te hebben geoordeeld dat zij niet heeft aangetoond dat de stukken die verloren zijn gegaan voor haar verweer van nut hadden kunnen zijn en daartoe te hebben overwogen dat rekwirante voor het Gerecht geen middel had aangevoerd waarmee zij het bestaan van de overeenkomst bestreed, terwijl rekwirante dit middel voor de Commissie had geformuleerd en de inhoud van de verloren gegane documenten door niemand meer kan worden bepaald (vierde onderdeel). Tot slot verwijt zij het Gerecht, het belang van de verloren gegane documenten te hebben ontkend met de overweging dat het rekwirantes middel ten gronde betreffende het ontbreken van gevolgen voor de handel tussen lidstaten reeds had verworpen, ofschoon het de inhoud van de stukken die verloren zijn gegaan niet kent en het derhalve niet kan uitsluiten dat rekwirante daaraan aanvullende argumenten en zelfs geheel nieuwe middelen had kunnen ontlenen, zowel ten gronde als met betrekking tot het bedrag van de geldboete of de regelmatigheid van de procedure (vijfde onderdeel).

Met haar derde en laatste middel klaagt rekwirante over schending van haar recht te worden gehoord na de nietigverklaring door het Gerecht van een eerste beschikking waarbij haar een geldboete is opgelegd en voordat de Commissie de bestreden beschikking gaf. In het bestreden arrest wordt niet volledig ingegaan op haar beroep tot nietigverklaring, terwijl niet de verplichting van de Commissie wordt erkend, de betrokken onderneming te horen wanneer in een eerder arrest van het Gerecht is vastgesteld dat een onregelmatigheid in de procedure de voorbereidende maatregelen heeft beïnvloed.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/16 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/16

---

Hogere voorziening ingesteld op 8 maart 2010 door Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 15 december 2009 in zaak T-156/04, Électricité de France (EDF)/Commissie

(Zaak C-124/10 P)

(2010/C 161/23)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Gippini Fournier, B. Stromsky en D. Grespan, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Électricité de France (EDF), Franse Republiek, Iberdrola SA

Conclusies

| — | het op 16 december 2009 aan de Commissie betekende arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Derde kamer) van 15 december 2009, in zaak T-156/04, Électricité de France (EDF)/Commissie, nietig verklaren voor zover daarin:






  — | de artikelen 3 en 4 van beschikking (C 2003/4637) van de Commissie van 16 december 2003 betreffende de aan EDF en de elektriciteits- en gasindustrie toegekende steunmaatregelen (C 68/2002, N 504/2003 en C 25/2003) nietig worden verklaard; |
| --- | --- | --- |

—

het op 16 december 2009 aan de Commissie betekende arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Derde kamer) van 15 december 2009, in zaak T-156/04, Électricité de France (EDF)/Commissie, nietig verklaren voor zover daarin:

—

de artikelen 3 en 4 van beschikking (C 2003/4637) van de Commissie van 16 december 2003 betreffende de aan EDF en de elektriciteits- en gasindustrie toegekende steunmaatregelen (C 68/2002, N 504/2003 en C 25/2003) nietig worden verklaard;

| — | de Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van Électricité de France (EDF); |
| --- | --- |

—

de Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van Électricité de France (EDF);

| — | de zaak naar het Gerecht verwijzen voor een nieuw onderzoek; |
| --- | --- |

—

de zaak naar het Gerecht verwijzen voor een nieuw onderzoek;

| — | de beslissing over de kosten aanhouden. |
| --- | --- |

—

de beslissing over de kosten aanhouden.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert de Europese Commissie twee middelen aan.

Met haar eerste middel betoogt zij dat het Gerecht een onjuiste voorstelling heeft gegeven van de aan het geding ten grondslag liggende feiten. Anders dan in het bestreden arrest is vermeld, heeft de Franse Republiek immers geen belastingschuld omgezet in kapitaal, maar slechts steun verleend aan EDF in de vorm van een vrijstelling van vennootschapsbelasting. De herkapitalisatie van EDF als zodanig werd in de nietigverklaarde beschikking niet als staatssteun aangemerkt. Alleen de fiscale gevolgen ervan zijn door de Commissie als staatssteun aangemerkt.

Met haar tweede middel, dat uit vier onderdelen bestaat, betoogt rekwirante dat het Gerecht blijkt heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Franse regering in deze zaak is opgetreden als een bedachtzame particuliere investeerder in een markteconomie.

In de eerste plaats betwist rekwirante de vaststelling van het Gerecht dat het onderscheid tussen de staat als aandeelhouder en de staat in de uitoefening van de openbare macht hoofdzakelijk afhangt van de door de lidstaat nagestreefde doelstelling — in casu de herkapitalisatie van EDF —, en niet van objectieve en controleerbare elementen. Enerzijds heeft het Hof immers bij herhaling erop gewezen dat artikel 87, lid 1, EG geen onderscheid maakt naar de redenen of doeleinden van de maatregelen van de staten. Anderzijds zou een criterium waarbij wordt gezien naar de bedoeling van de staat zeer ongeschikt zijn om het bestaan van staatsteun te beoordelen, aangezien een dergelijk criterium naar zijn aard subjectief en vatbaar voor interpretatie is.

In de tweede plaats verwijt de Commissie het Gerecht dat het zijn onderzoek niet heeft gebaseerd op de vergelijking tussen, enerzijds, de wijze waarop een bedachtzaam particulier marktdeelnemer zonder voorrechten in soortgelijke omstandigheden zou zijn opgetreden, en anderzijds, de wijze waarop de Franse Republiek, met haar voorrechten van openbare macht, in casu is opgetreden.

In de derde plaats betoogt rekwirante dat het bestreden arrest inbreuk maakt op het beginsel van gelijke behandeling tussen overheidsbedrijven en particuliere ondernemingen, en aldus een gunstigere fiscale behandeling van de staat, met inbegrip van de vennootschappen waarvan de staat niet de enige aandeelhouder is, mogelijk heeft gemaakt.

Ten slotte heeft het Gerecht volgens de Commissie inbreuk gemaakt op de voorschriften inzake de verdeling van de bewijslast met betrekking tot de toepasselijkheid van het beginsel van de bedachtzame particuliere investeerder in een markteconomie, en heeft het rekening gehouden met elementen die dateren van na de vaststelling van de nietigverklaarde beschikking.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/17 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/17

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht (Duitsland) op 9 maart 2010 — Merck & Co Inc/Deutsches Patent- und Markenamt

(Zaak C-125/10)

(2010/C 161/24)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundespatentgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Merck & Co Inc

Verwerende partij: Deutsches Patent- und Markenamt

Prejudiciële vraag

Kan een aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (1) worden afgegeven wanneer de periode tussen de datum van de aanvraag voor het basisoctrooi en de datum van de eerste vergunning voor het in de handel brengen in de Gemeenschap minder dan vijf jaar bedraagt?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (Gecodificeerde versie) (PB L 152, blz. 1).

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/18 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/18

---

Beroep ingesteld op 15 maart 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België

(Zaak C-134/10)

(2010/C 161/25)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Nijenhuis en C. Vrignon, gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk België

Conclusies

| — | vaststellen dat het Koninkrijk België, door artikel 31 van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn) (1) niet correct om te zetten, de krachtens deze richtlijn en artikel 56 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat het Koninkrijk België, door artikel 31 van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn) (1) niet correct om te zetten, de krachtens deze richtlijn en artikel 56 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | het Koninkrijk België verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De Europese Commissie voert drie middelen aan ter ondersteuning van haar beroep waarbij zij aan de kaak stelt dat de bestreden nationale wettelijke regeling onevenredig is, met name wat betreft de procedure en de criteria voor de toekenning van radio- en televisiekanalen die in aanmerking komen voor de zogeheten „must-carry”-omroepregeling.

In de eerste plaats verwijt zij verweerder de doelstellingen van algemeen belang op grond waarvan deze regeling kan worden toegekend, niet duidelijk en voorspelbaar te hebben vastgesteld. Radio-omroeporganisaties kunnen op die manier de aard en de strekking van de te vervullen voorwaarden en de op hen rustende openbare-dienstverplichtingen niet op voorhand kennen.

In de tweede plaats hekelt de Commissie zowel het gebrek aan doorzichtigheid van het verloop van de machtigingsprocedure, de grotere discretionaire bevoegdheid van de autoriteiten doordat de betrokken organisaties op grond van de nationale wettelijke regeling alle kanalen lijken te moeten uitzenden die zij uitzenden, en niet enkel de kanalen die de gewenste doelstellingen van algemeen belang nastreven, als het discriminerende karakter van de eis dat deze organisaties zich op het nationale grondgebied vestigen.

In de derde plaats wijst verzoekster er ten slotte op dat de werkingssfeer van artikel 31 van de Universeledienstrichtlijn niet is nageleefd met name wat betreft het afhankelijk stellen van het uitzenden van het bestaan van een significant aantal eindgebruikers van de communicatienetwerken.

---

(1)  PB L 108, blz. 51.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/18 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/18

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Târgu-Mureș (Roemenië) op 15 maart 2010 — Daniel Ionel Obreja/Direcția Generală a Finanțelor Publice a județului Mureș, Administrația Fondului pentru Mediu

(Zaak C-136/10)

(2010/C 161/26)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curte de Apel Târgu-Mureș

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Daniel Ionel Obreja

Verwerende partijen: Direcția Generală a Finanțelor Publice a județului Mureș, Administrația Fondului pentru Mediu

Prejudiciële vragen

| 1) | Is de invoering van een milieubelasting in de periode van 1 juli 2008 tot 15 december 2008 door de betrokken Roemeense regeling (spoeddecreet nr. 50/2008) in overeenstemming met de beginselen van de douane-unie en het verbod van dubbele belastingheffing, neergelegd in de artikelen 23, 25 en 90 EG, met dien verstande dat deze bepalingen van het Verdrag de invoering toestaan van een milieubelasting met de doelstelling die de Roemeense wetgever in de considerans van spoeddecreet nr. 50/2008 noemt, een doelstelling die ook in artikel 174 en volgende EG is vermeld, te weten de bescherming van het milieu door middel van programma’s en projecten voor de verbetering van de luchtkwaliteit en ter bereiking van de in de gemeenschapsregelgeving neergelegde grenswaarden daarvoor? Met andere woorden, wanneer in een lidstaat van de Europese Unie een milieubelasting wordt geheven bij de eerste registratie aldaar van nieuwe of tweedehands auto’s die zijn ingevoerd uit een andere lidstaat, levert artikel 174 en volgende EG dan een rechtvaardigingsgrond op om de artikelen 23, 25 en 90 EG buiten toepassing te laten? |
| --- | --- |

1)

Is de invoering van een milieubelasting in de periode van 1 juli 2008 tot 15 december 2008 door de betrokken Roemeense regeling (spoeddecreet nr. 50/2008) in overeenstemming met de beginselen van de douane-unie en het verbod van dubbele belastingheffing, neergelegd in de artikelen 23, 25 en 90 EG, met dien verstande dat deze bepalingen van het Verdrag de invoering toestaan van een milieubelasting met de doelstelling die de Roemeense wetgever in de considerans van spoeddecreet nr. 50/2008 noemt, een doelstelling die ook in artikel 174 en volgende EG is vermeld, te weten de bescherming van het milieu door middel van programma’s en projecten voor de verbetering van de luchtkwaliteit en ter bereiking van de in de gemeenschapsregelgeving neergelegde grenswaarden daarvoor? Met andere woorden, wanneer in een lidstaat van de Europese Unie een milieubelasting wordt geheven bij de eerste registratie aldaar van nieuwe of tweedehands auto’s die zijn ingevoerd uit een andere lidstaat, levert artikel 174 en volgende EG dan een rechtvaardigingsgrond op om de artikelen 23, 25 en 90 EG buiten toepassing te laten?

| 2) | Wanneer een motorvoertuig in een lidstaat aan een analoge milieubelasting (van dezelfde inhoud en met dezelfde doelstelling, namelijk het behoud van het milieu overeenkomstig de beginselen en de doelstellingen van artikel 174 en volgende EG) is onderworpen, kan bij de eerste registratie ervan in een andere lidstaat dan opnieuw een milieubelasting met dezelfde doelstellingen van artikel 174 en volgende EG worden geheven, dus zelfs wanneer tevoren in een andere lidstaat al een milieubelasting is opgelegd? |
| --- | --- |

2)

Wanneer een motorvoertuig in een lidstaat aan een analoge milieubelasting (van dezelfde inhoud en met dezelfde doelstelling, namelijk het behoud van het milieu overeenkomstig de beginselen en de doelstellingen van artikel 174 en volgende EG) is onderworpen, kan bij de eerste registratie ervan in een andere lidstaat dan opnieuw een milieubelasting met dezelfde doelstellingen van artikel 174 en volgende EG worden geheven, dus zelfs wanneer tevoren in een andere lidstaat al een milieubelasting is opgelegd?

| 3) | Worden de beginselen van de douane-unie en [het verbod] van zijdelingse binnenlandse bescherming als bedoeld in de artikelen 23, 25 en 90 EG geschonden indien, omgekeerd, een dergelijk motorvoertuig in een lidstaat niet aan een milieubelasting is onderworpen (omdat een dergelijke belasting niet bestaat of om andere redenen), maar bij de latere registratie in een andere lidstaat, bijvoorbeeld in Roemenië, waar een dergelijke belasting bestaat, ter zake van de eerste registratie wel aan de milieubelasting wordt onderworpen in die staat? |
| --- | --- |

3)

Worden de beginselen van de douane-unie en [het verbod] van zijdelingse binnenlandse bescherming als bedoeld in de artikelen 23, 25 en 90 EG geschonden indien, omgekeerd, een dergelijk motorvoertuig in een lidstaat niet aan een milieubelasting is onderworpen (omdat een dergelijke belasting niet bestaat of om andere redenen), maar bij de latere registratie in een andere lidstaat, bijvoorbeeld in Roemenië, waar een dergelijke belasting bestaat, ter zake van de eerste registratie wel aan de milieubelasting wordt onderworpen in die staat?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/19 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/19

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie van België op 17 maart 2010 — Greenstar-Kanzi Europe NV tegen 1. Jean Hustin en 2. Jo Goossens

(Zaak C-140/10)

(2010/C 161/27)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hof van Cassatie van België

Partijen in het hoofdgeding

| Verzoekster | : | Greenstar-Kanzi Europe NV |
| --- | --- | --- |
| Verweerders | : | | Jean Hustin |

Verzoekster

:

Greenstar-Kanzi Europe NV

Verweerders

:

Jean Hustin

| | Jo Goossens |
| --- | --- |

Jo Goossens

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 94 van verordening (EG) nr. 2100/94 (1) van de Raad van 27 juli 1994 inzake het communautaire kwekersrecht, zoals gewijzigd door verordening (EG) nr. 873/2004 (2) van de Raad van 29 april 2004, in samenhang gelezen met de artikelen 11, lid 1, 13, leden 1 tot en met 3, 16, 27 en 104 van voornoemde verordening nr. 2100/94, aldus worden uitgelegd dat de houder of de tot exploitatie gerechtigde persoon een vordering wegens inbreuk kan instellen tegen eenieder die handelingen verricht met betrekking tot materiaal dat aan deze laatste werd verkocht of afgestaan door een licentiehouder wanneer de beperkingen die in de licentieovereenkomst tussen de licentiehouder en de houder van het communautair kwekersrecht, ingeval van verkoop van dat materiaal, werden bedongen, niet werden geëerbiedigd? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 94 van verordening (EG) nr. 2100/94 (1) van de Raad van 27 juli 1994 inzake het communautaire kwekersrecht, zoals gewijzigd door verordening (EG) nr. 873/2004 (2) van de Raad van 29 april 2004, in samenhang gelezen met de artikelen 11, lid 1, 13, leden 1 tot en met 3, 16, 27 en 104 van voornoemde verordening nr. 2100/94, aldus worden uitgelegd dat de houder of de tot exploitatie gerechtigde persoon een vordering wegens inbreuk kan instellen tegen eenieder die handelingen verricht met betrekking tot materiaal dat aan deze laatste werd verkocht of afgestaan door een licentiehouder wanneer de beperkingen die in de licentieovereenkomst tussen de licentiehouder en de houder van het communautair kwekersrecht, ingeval van verkoop van dat materiaal, werden bedongen, niet werden geëerbiedigd?

| 2) | Zo ja, is het voor de beoordeling van de inbreuk van belang dat diegene die voornoemde handeling verricht op de hoogte is of geacht wordt op de hoogte te zijn van de aldus in de bedoelde licentieovereenkomst opgelegde beperkingen? |
| --- | --- |

2)

Zo ja, is het voor de beoordeling van de inbreuk van belang dat diegene die voornoemde handeling verricht op de hoogte is of geacht wordt op de hoogte te zijn van de aldus in de bedoelde licentieovereenkomst opgelegde beperkingen?

---

(1)  PB L 227, blz. 1.

(2)  PB L 162, blz. 38.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/19 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/19

---

Beroep ingesteld op 16 maart 2010 — Europese Commissie tegen Koninkrijk der Nederlanden

(Zaak C-141/10)

(2010/C 161/28)

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Kreuschitz en M. van Beek, gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden

Conclusies

| — | Vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door niet alle maatregelen te nemen om een eind te maken aan de regeling welke inhoudt dat bepaalde sociale zekerheidsuitkeringen niet aan onderdanen uit andere landen van de Europese Unie, die werkzaam zijn op boorplatforms in Nederland, worden uitgekeerd, de krachtens artikel 13, lid 2, onder a), en artikel 3, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) en artikel 45 tot en met 48 VWEU, op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen. |
| --- | --- |

—

Vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door niet alle maatregelen te nemen om een eind te maken aan de regeling welke inhoudt dat bepaalde sociale zekerheidsuitkeringen niet aan onderdanen uit andere landen van de Europese Unie, die werkzaam zijn op boorplatforms in Nederland, worden uitgekeerd, de krachtens artikel 13, lid 2, onder a), en artikel 3, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) en artikel 45 tot en met 48 VWEU, op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

| — | Het Koninkrijk der Nederlanden te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

Het Koninkrijk der Nederlanden te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

| 1) | In het recente verleden heeft het Europees Parlement de Commissie herhaaldelijk om toelichting verzocht over Portugese onderdanen die op een boorplatform op het Nederlands continentaal plat werken en in Portugal wonen, maar niet dezelfde arbeids- en sociale zekerheidsvoorwaarden genieten als de in Nederland wonende werknemers. |
| --- | --- |

1)

In het recente verleden heeft het Europees Parlement de Commissie herhaaldelijk om toelichting verzocht over Portugese onderdanen die op een boorplatform op het Nederlands continentaal plat werken en in Portugal wonen, maar niet dezelfde arbeids- en sociale zekerheidsvoorwaarden genieten als de in Nederland wonende werknemers.

| 2) | Bijgevolg heeft de Commissie, overeenkomstig de procedure van artikel 226 EG, thans artikel 258 VWEU, Nederland een ingebrekestelling en een met redenen omkleed advies toegezonden. Hierin zet de Commissie uiteen dat, naar haar mening, de Nederlandse sociale zekerheidswetgeving ook van toepassing zou moeten zijn op onderdanen van andere lidstaten van de Europese Unie, die op boorplatforms in Nederland werken en dat de weigering van de Nederlandse autoriteiten om deze personen hun sociale zekerheidsuitkeringen toe te kennen strijdig is met titel II van verordening (EEG) nr. 1408/71, en met name artikel 13, lid 2, onder a), en artikel 3, lid 1, en met de artikelen 39 tot en met 42 van het EG-Verdrag, inmiddels verworden tot artikelen 45 tot en met 48 VWEU. |
| --- | --- |

2)

Bijgevolg heeft de Commissie, overeenkomstig de procedure van artikel 226 EG, thans artikel 258 VWEU, Nederland een ingebrekestelling en een met redenen omkleed advies toegezonden. Hierin zet de Commissie uiteen dat, naar haar mening, de Nederlandse sociale zekerheidswetgeving ook van toepassing zou moeten zijn op onderdanen van andere lidstaten van de Europese Unie, die op boorplatforms in Nederland werken en dat de weigering van de Nederlandse autoriteiten om deze personen hun sociale zekerheidsuitkeringen toe te kennen strijdig is met titel II van verordening (EEG) nr. 1408/71, en met name artikel 13, lid 2, onder a), en artikel 3, lid 1, en met de artikelen 39 tot en met 42 van het EG-Verdrag, inmiddels verworden tot artikelen 45 tot en met 48 VWEU.

| 3) | Tot op heden heeft Nederland nog niet alle maatregelen genomen om een eind te maken aan de nationale regeling welke inhoudt dat bepaalde sociale zekerheidsuitkeringen niet aan onderdanen van andere landen van de Europese Unie, die werkzaam zijn op boorplatforms in Nederland, worden uitgekeerd. |
| --- | --- |

3)

Tot op heden heeft Nederland nog niet alle maatregelen genomen om een eind te maken aan de nationale regeling welke inhoudt dat bepaalde sociale zekerheidsuitkeringen niet aan onderdanen van andere landen van de Europese Unie, die werkzaam zijn op boorplatforms in Nederland, worden uitgekeerd.

| 4) | Op grond van het voorgaande moet de Commissie concluderen dat Nederland, door te weigeren aan onderdanen van andere landen van de Europese Unie die werkzaam zijn op boorplatforms in Nederland bepaalde sociale zekerheidsuitkeringen uit te keren, niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 13, lid 2, onder a), en artikel 3, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 en artikelen 45 tot en met 48 VWEU op hem rustende verplichtingen. |
| --- | --- |

4)

Op grond van het voorgaande moet de Commissie concluderen dat Nederland, door te weigeren aan onderdanen van andere landen van de Europese Unie die werkzaam zijn op boorplatforms in Nederland bepaalde sociale zekerheidsuitkeringen uit te keren, niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 13, lid 2, onder a), en artikel 3, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 en artikelen 45 tot en met 48 VWEU op hem rustende verplichtingen.

---

(1)  Verordening van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/20 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/20

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Beroep te Brussel op 29 maart 2010 — Express Line NV tegen Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecommunicatie

(Zaak C-148/10)

(2010/C 161/29)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hof van Beroep te Brussel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: Express Line NV

Verweerder: Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecommunicatie

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten de bepalingen van richtlijn 97/67/EG (1) van [15] december 1997, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/39/EG (2) betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst en in het bijzonder doch zonder hiertoe beperkt te zijn haar artikel 19, mede in het licht van de wijzigingen doorgevoerd door richtlijn 2008/6/EG (3) en die ten laatste op 31 december 2010 in nationaal recht omgezet moeten zijn, zo worden begrepen en uitgelegd dat het de lidstaten niet toegelaten is een externe klachtenregeling verplicht op te leggen aan aanbieders van niet-universele postdiensten omdat:






  i) | op het punt van de toepasselijke klachten procedures ter bescherming van de gebruikers van postdiensten de richtlijn een volledige harmonisatie uitmaakt; of |
| --- | --- | --- |

1)

Moeten de bepalingen van richtlijn 97/67/EG (1) van [15] december 1997, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/39/EG (2) betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst en in het bijzonder doch zonder hiertoe beperkt te zijn haar artikel 19, mede in het licht van de wijzigingen doorgevoerd door richtlijn 2008/6/EG (3) en die ten laatste op 31 december 2010 in nationaal recht omgezet moeten zijn, zo worden begrepen en uitgelegd dat het de lidstaten niet toegelaten is een externe klachtenregeling verplicht op te leggen aan aanbieders van niet-universele postdiensten omdat:

i)

op het punt van de toepasselijke klachten procedures ter bescherming van de gebruikers van postdiensten de richtlijn een volledige harmonisatie uitmaakt; of

| ii) | deze verplichting door richtlijn 2002/39/EG enkel werd opgelegd aan de leverancier van de universele dienst en sinds richtlijn 2008/6/EG aan alle aanbieders van universele diensten terwijl krachtens de bewoordingen van artikel 19, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 2008/6/EG lidstaten de ontwikkeling van onafhankelijke regelingen voor geschillen beslechting tussen aanbieders van andere dan universele postdiensten en eindgebruikers enkel zouden mogen aanmoedigen maar niet opleggen? |
| --- | --- |

ii)

deze verplichting door richtlijn 2002/39/EG enkel werd opgelegd aan de leverancier van de universele dienst en sinds richtlijn 2008/6/EG aan alle aanbieders van universele diensten terwijl krachtens de bewoordingen van artikel 19, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 2008/6/EG lidstaten de ontwikkeling van onafhankelijke regelingen voor geschillen beslechting tussen aanbieders van andere dan universele postdiensten en eindgebruikers enkel zouden mogen aanmoedigen maar niet opleggen?

| 2) | Indien het antwoord op de eerste vraag luidt dat de Postrichtlijn zich er als dusdanig niet tegen verzet dat lidstaten aanbieders van niet-universele postdiensten verplicht onderwerpen aan een externe klachtenregeling zoals voorzien in artikel 19, lid 2, eerste alinea voor de aanbieders van universele postdiensten, moeten de beginselen van het vrij verkeer van diensten (artikel 49 e.v. EG-Verdrag; nieuw artikel 56 e.v. VWEU) dan zo worden uitgelegd dat door een lidstaat op grond van dwingende redenen van algemeen belang inzake consumentenbescherming ingevoerde beperkingen op het vrije dienstenverkeer waarbij aanbieders van niet-universele postdiensten verplicht onderworpen worden aan een externe klachtenregeling zoals voorzien in artikel 19, lid 2, eerste alinea voor de aanbieders van universele postdiensten met het VWEU verenigbaar zijn zelfs indien bij de toepassing van betreffende klachtenregeling geen onderscheid wordt gemaakt naargelang het klachten betreft van consumenten of andere eindgebruikers terwijl de gebruikers van deze diensten (in casu expres- en koerierdiensten) in grote meerderheid professionele gebruikers zijn. |
| --- | --- |

2)

Indien het antwoord op de eerste vraag luidt dat de Postrichtlijn zich er als dusdanig niet tegen verzet dat lidstaten aanbieders van niet-universele postdiensten verplicht onderwerpen aan een externe klachtenregeling zoals voorzien in artikel 19, lid 2, eerste alinea voor de aanbieders van universele postdiensten, moeten de beginselen van het vrij verkeer van diensten (artikel 49 e.v. EG-Verdrag; nieuw artikel 56 e.v. VWEU) dan zo worden uitgelegd dat door een lidstaat op grond van dwingende redenen van algemeen belang inzake consumentenbescherming ingevoerde beperkingen op het vrije dienstenverkeer waarbij aanbieders van niet-universele postdiensten verplicht onderworpen worden aan een externe klachtenregeling zoals voorzien in artikel 19, lid 2, eerste alinea voor de aanbieders van universele postdiensten met het VWEU verenigbaar zijn zelfs indien bij de toepassing van betreffende klachtenregeling geen onderscheid wordt gemaakt naargelang het klachten betreft van consumenten of andere eindgebruikers terwijl de gebruikers van deze diensten (in casu expres- en koerierdiensten) in grote meerderheid professionele gebruikers zijn.

---

(1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst (PB 1998, L 15, blz. 14).

(2)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002 tot wijziging van richtlijn 97/67/EG met betrekking tot de verdere openstelling van de postmarkt in de Gemeenschap voor mededinging (PB L 176, blz. 21).

(3)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008 tot wijziging van richtlijn 97/67/EG wat betreft de volledige voltooiing van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap (PB L 52, blz. 3).

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/21 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/21

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België) op 29 maart 2010 — Belgisch interventie- en restitutiebureau (BIRB)/Beneo Orafiti SA

(Zaak C-150/10)

(2010/C 161/30)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Belgisch interventie- en restitutiebureau (BIRB)

Verwerende partij: Beneo Orafiti SA

Prejudiciële vragen

| 1) | Zijn de aan een suikerproducerende onderneming op basis van artikel 9 van verordening nr. 493/2006 van de Commissie (1) toegekende overgangsquota vrijgesteld van de tijdelijke herstructureringsregeling die is ingevoerd bij verordening nr. 320/2006 van de Raad (2) en verordening nr. 968/2006 van de Commissie (3) houdende uitvoeringsbepalingen, in aanmerking nemende dat:






  a) | voor die quota geen tijdelijke herstructureringsheffing bestaat, en |
| --- | --- | --- |

1)

Zijn de aan een suikerproducerende onderneming op basis van artikel 9 van verordening nr. 493/2006 van de Commissie (1) toegekende overgangsquota vrijgesteld van de tijdelijke herstructureringsregeling die is ingevoerd bij verordening nr. 320/2006 van de Raad (2) en verordening nr. 968/2006 van de Commissie (3) houdende uitvoeringsbepalingen, in aanmerking nemende dat:

a)

voor die quota geen tijdelijke herstructureringsheffing bestaat, en

| b) | geen herstructureringssteun wordt toegekend; |
| --- | --- |

b)

geen herstructureringssteun wordt toegekend;

| c) | die quota geen quota zijn in de zin van verordening nr. 320/2006 van de Raad, zoals gedefinieerd in artikel 2, lid 6, van die verordening? |
| --- | --- |

c)

die quota geen quota zijn in de zin van verordening nr. 320/2006 van de Raad, zoals gedefinieerd in artikel 2, lid 6, van die verordening?

| 2) | Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord: zijn de overgangsquota volwaardige quota, onafhankelijk van de reguliere basisquota, in aanmerking nemende dat:






  a) | de overgangsquota worden toegekend op basis van artikel 9 van verordening nr. 493/2006 van de Commissie, en niet op basis van artikel 7 van verordening nr. 318/2006 van de Raad (4); |
| --- | --- | --- |

2)

Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord: zijn de overgangsquota volwaardige quota, onafhankelijk van de reguliere basisquota, in aanmerking nemende dat:

a)

de overgangsquota worden toegekend op basis van artikel 9 van verordening nr. 493/2006 van de Commissie, en niet op basis van artikel 7 van verordening nr. 318/2006 van de Raad (4);

| b) | de criteria voor de toekenning van de overgangsquota verschillen van die voor de toekenning van de reguliere basisquota, en |
| --- | --- |

b)

de criteria voor de toekenning van de overgangsquota verschillen van die voor de toekenning van de reguliere basisquota, en

| c) | de overgangsquota overgangsmaatregelen vormen om de overgang van de oude regeling naar de nieuwe regeling voor de suikermarkt van de Gemeenschap te vergemakkelijken en dus in beginsel slechts gelden in het verkoopseizoen 2006/2007? |
| --- | --- |

c)

de overgangsquota overgangsmaatregelen vormen om de overgang van de oude regeling naar de nieuwe regeling voor de suikermarkt van de Gemeenschap te vergemakkelijken en dus in beginsel slechts gelden in het verkoopseizoen 2006/2007?

| 3) | Indien de eerste en/of de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord: heeft een suikerproducerende onderneming die op grond van artikel 3 van verordening nr. 320/2006 van de Raad herstructureringssteun heeft aangevraagd voor het verkoopseizoen 2006/2007, dan recht op toekenning van een overgangsquotum voor het verkoopseizoen 2006/2007 overeenkomstig artikel 9 van verordening nr. 493/2006? |
| --- | --- |

3)

Indien de eerste en/of de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord: heeft een suikerproducerende onderneming die op grond van artikel 3 van verordening nr. 320/2006 van de Raad herstructureringssteun heeft aangevraagd voor het verkoopseizoen 2006/2007, dan recht op toekenning van een overgangsquotum voor het verkoopseizoen 2006/2007 overeenkomstig artikel 9 van verordening nr. 493/2006?

| 4) | Indien de voorgaande vraag ontkennend wordt beantwoord: kan de toegepaste sanctie bestaan in terugvordering van een deel van de toegekende herstructureringssteun en terugvordering van het overgangsquotum? Hoe moeten het terugvorderingsbedrag bedoeld in artikel 26, lid 1, en de sanctie bedoeld in artikel 27 van verordening nr. 968/2006 van de Commissie worden berekend wanneer een suikerproducerende onderneming herstructureringssteun heeft ontvangen (voor het verkoopseizoen 2006/2007) en haar overgangsquotum heeft gebruikt (waarvoor geen herstructureringssteun is toegekend)? Moet bij de berekening van dat bedrag en die sanctie volledig of gedeeltelijk rekening worden gehouden met:






  a) | de door de betrokken suikerproducerende onderneming gemaakte kosten voor de ontmanteling van haar productie-installaties? |
| --- | --- | --- |

4)

Indien de voorgaande vraag ontkennend wordt beantwoord: kan de toegepaste sanctie bestaan in terugvordering van een deel van de toegekende herstructureringssteun en terugvordering van het overgangsquotum? Hoe moeten het terugvorderingsbedrag bedoeld in artikel 26, lid 1, en de sanctie bedoeld in artikel 27 van verordening nr. 968/2006 van de Commissie worden berekend wanneer een suikerproducerende onderneming herstructureringssteun heeft ontvangen (voor het verkoopseizoen 2006/2007) en haar overgangsquotum heeft gebruikt (waarvoor geen herstructureringssteun is toegekend)? Moet bij de berekening van dat bedrag en die sanctie volledig of gedeeltelijk rekening worden gehouden met:

a)

de door de betrokken suikerproducerende onderneming gemaakte kosten voor de ontmanteling van haar productie-installaties?

| b) | het door de suikerproducerende onderneming geleden verlies nadat zij afstand heeft gedaan van haar reguliere basisquotum? |
| --- | --- |

b)

het door de suikerproducerende onderneming geleden verlies nadat zij afstand heeft gedaan van haar reguliere basisquotum?

| c) | het feit dat het overgangsquotum voortvloeit uit een gerichte overgangsmaatregel, uitsluitend bedoeld voor de productie voor het verkoopseizoen 2006/2007, maar niet voor de andere verkoopseizoenen (behalve in het geval van het overgangsquotum voor suiker)? |
| --- | --- |

c)

het feit dat het overgangsquotum voortvloeit uit een gerichte overgangsmaatregel, uitsluitend bedoeld voor de productie voor het verkoopseizoen 2006/2007, maar niet voor de andere verkoopseizoenen (behalve in het geval van het overgangsquotum voor suiker)?

| d) | schendt de berekening van een terugvorderingsbedrag zonder inachtneming van het gestelde sub a tot en met c het evenredigheidsbeginsel? |
| --- | --- |

d)

schendt de berekening van een terugvorderingsbedrag zonder inachtneming van het gestelde sub a tot en met c het evenredigheidsbeginsel?

| 5) | Los van de vorige vragen: Wanneer worden de op basis van een herstructureringsplan aangegane verbintenissen effectief, dat wil zeggen bindend voor de aanvrager:






  a) | bij het begin van het verkoopseizoen waarvoor de aanvrager herstructureringssteun heeft aangevraagd? |
| --- | --- | --- |

5)

Los van de vorige vragen: Wanneer worden de op basis van een herstructureringsplan aangegane verbintenissen effectief, dat wil zeggen bindend voor de aanvrager:

a)

bij het begin van het verkoopseizoen waarvoor de aanvrager herstructureringssteun heeft aangevraagd?

| b) | bij de indiening van de aanvraag bij de bevoegde nationale autoriteit? |
| --- | --- |

b)

bij de indiening van de aanvraag bij de bevoegde nationale autoriteit?

| c) | bij de kennisgeving door de bevoegde nationale autoriteit dat het verzoek als compleet wordt aangemerkt? |
| --- | --- |

c)

bij de kennisgeving door de bevoegde nationale autoriteit dat het verzoek als compleet wordt aangemerkt?

| d) | bij de kennisgeving door de bevoegde nationale autoriteit dat het verzoek in aanmerking kan komen voor herstructureringssteun? |
| --- | --- |

d)

bij de kennisgeving door de bevoegde nationale autoriteit dat het verzoek in aanmerking kan komen voor herstructureringssteun?

| e) | bij de kennisgeving door de bevoegde nationale autoriteit van haar besluit betreffende de toekenning van herstructureringssteun? |
| --- | --- |

e)

bij de kennisgeving door de bevoegde nationale autoriteit van haar besluit betreffende de toekenning van herstructureringssteun?

| 6) | Indien een van de twee eerste vragen (of beide) bevestigend wordt beantwoord: mag een suikerproducerende onderneming waaraan een overgangsquotum is toegekend voor het verkoopseizoen 2006/2007, tijdens het verkoopseizoen ook gebruik maken van dat quotum wanneer haar herstructureringssteun is toegekend voor haar reguliere basisquotum, te beginnen bij het verkoopseizoen 2006/2007? |
| --- | --- |

6)

Indien een van de twee eerste vragen (of beide) bevestigend wordt beantwoord: mag een suikerproducerende onderneming waaraan een overgangsquotum is toegekend voor het verkoopseizoen 2006/2007, tijdens het verkoopseizoen ook gebruik maken van dat quotum wanneer haar herstructureringssteun is toegekend voor haar reguliere basisquotum, te beginnen bij het verkoopseizoen 2006/2007?

| 7) | Indien de vragen 1, 2 en 6 ontkennend worden beantwoord: mag een bevoegde nationale autoriteit van een lidstaat bij niet-nakoming van de verbintenissen in het kader van een herstructureringsplan naast terugvordering van de herstructureringssteun en oplegging van de sanctie van de artikelen 26 en 27 van verordening nr. 968/2006 van de Commissie nog betaling van een overschotheffing volgens artikel 4 van verordening nr. 967/2006 (5) van de Commissie vorderen, of schendt die cumulatie van sancties het beginsel non bis in idem en de beginselen van evenredigheid en non-discriminatie? |
| --- | --- |

7)

Indien de vragen 1, 2 en 6 ontkennend worden beantwoord: mag een bevoegde nationale autoriteit van een lidstaat bij niet-nakoming van de verbintenissen in het kader van een herstructureringsplan naast terugvordering van de herstructureringssteun en oplegging van de sanctie van de artikelen 26 en 27 van verordening nr. 968/2006 van de Commissie nog betaling van een overschotheffing volgens artikel 4 van verordening nr. 967/2006 (5) van de Commissie vorderen, of schendt die cumulatie van sancties het beginsel non bis in idem en de beginselen van evenredigheid en non-discriminatie?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 493/2006 van de Commissie van 27 maart 2006 inzake overgangsmaatregelen in het kader van de hervorming van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker, en tot wijziging van de verordeningen (EG) nr. 1265/2001 en (EG) nr. 314/2002 (PB L 89, blz. 11).

(2)  Verordening (EG) nr. 320/2006 van de Raad van 20 februari 2006 tot instelling van een tijdelijke regeling voor de herstructurering van de suikerindustrie in de Europese Gemeenschap en tot wijziging van verordening (EG) nr. 1290/2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 58, blz. 42).

(3)  Verordening (EG) nr. 968/2006 van de Commissie van 27 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen voor verordening (EG) nr. 320/2006 van de Raad tot instelling van een tijdelijke regeling voor de herstructurering van de suikerindustrie in de Europese Gemeenschap (PB L 176, blz. 32).

(4)  Verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad van 20 februari 2006 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (PB L 58, blz. 1).

(5)  Verordening (EG) nr. 967/2006 van de Commissie van 29 juni 2006 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van verordening (EG) nr. 318/2006 met betrekking tot de productie buiten het quotum in de sector suiker (PB L 176, blz. 22).

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/22 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/22

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Arbeidshof te Antwerpen — Afdeling Hasselt (België) op 31 maart 2010 — Dai Cugini NV tegen Rijksdienst voor Sociale Zekerheid

(Zaak C-151/10)

(2010/C 161/31)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Arbeidshof te Antwerpen — Afdeling Hasselt

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: Dai Cugini NV

Verweerder: Rijksdienst voor Sociale Zekerheid

Prejudiciële vragen

| 1) | Zijn de nationale bepalingen, namelijk het vermoeden in artikel 22ter van de Wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders (de R.S.Z.-Wet) en artikel 171 van de Programmawet van 22 december 1989 in hun opeenvolgende versies doorheen de tijd al dan niet verenigbaar met de bepalingen van het gemeenschapsrecht en met richtlijn 97/81/EG (1) van de Raad van 15 december 1997, meer bepaald de clausule 5, eerste lid, onder a) waarin wordt gesteld dat in het kader van het beginsel van non-discriminatie tussen deeltijd- en voltijdwerkers de lidstaten, na raadpleging van hun sociale partners overeenkomstig de nationale wetgeving of gebruiken, de belemmeringen van juridische of administratieve aard waardoor de mogelijkheden voor deeltijdwerk kunnen worden beperkt, moeten opsporen, onderzoeken en in voorkomend geval verwijderen? |
| --- | --- |

1)

Zijn de nationale bepalingen, namelijk het vermoeden in artikel 22ter van de Wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders (de R.S.Z.-Wet) en artikel 171 van de Programmawet van 22 december 1989 in hun opeenvolgende versies doorheen de tijd al dan niet verenigbaar met de bepalingen van het gemeenschapsrecht en met richtlijn 97/81/EG (1) van de Raad van 15 december 1997, meer bepaald de clausule 5, eerste lid, onder a) waarin wordt gesteld dat in het kader van het beginsel van non-discriminatie tussen deeltijd- en voltijdwerkers de lidstaten, na raadpleging van hun sociale partners overeenkomstig de nationale wetgeving of gebruiken, de belemmeringen van juridische of administratieve aard waardoor de mogelijkheden voor deeltijdwerk kunnen worden beperkt, moeten opsporen, onderzoeken en in voorkomend geval verwijderen?

| 2) | Zijn de nationale bepalingen waarbij de werkgevers worden verplicht talrijke sociale documenten op te stellen en bij te houden overeenkomstig de artikelen 157 tot en met 169 van de Programmawet van 22 december 1989 en waarbij de niet-naleving van voormelde bepalingen strafrechtelijk worden gesanctioneerd of administratieve geldboeten en burgerrechtelijke sancties kunnen worden opgelegd al dan niet verenigbaar met de bepalingen van het gemeenschapsrecht en met richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997, meer bepaald de clausule 5, eerste lid, onder a) waarin wordt gesteld dat in het kader van het beginsel van non-discriminatie tussen deeltijd- en voltijdwerkers de lidstaten, na raadpleging van de sociale partners overeenkomstig de nationale wetgeving of gebruiken, de belemmeringen van juridische of administratieve aard waardoor de mogelijkheden voor deeltijdwerk kunnen worden beperkt, moeten opsporen, onderzoeken en in voorkomend geval verwijderen? |
| --- | --- |

2)

Zijn de nationale bepalingen waarbij de werkgevers worden verplicht talrijke sociale documenten op te stellen en bij te houden overeenkomstig de artikelen 157 tot en met 169 van de Programmawet van 22 december 1989 en waarbij de niet-naleving van voormelde bepalingen strafrechtelijk worden gesanctioneerd of administratieve geldboeten en burgerrechtelijke sancties kunnen worden opgelegd al dan niet verenigbaar met de bepalingen van het gemeenschapsrecht en met richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997, meer bepaald de clausule 5, eerste lid, onder a) waarin wordt gesteld dat in het kader van het beginsel van non-discriminatie tussen deeltijd- en voltijdwerkers de lidstaten, na raadpleging van de sociale partners overeenkomstig de nationale wetgeving of gebruiken, de belemmeringen van juridische of administratieve aard waardoor de mogelijkheden voor deeltijdwerk kunnen worden beperkt, moeten opsporen, onderzoeken en in voorkomend geval verwijderen?

---

(1)  Richtlijn 97/81/EG betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid (PB 1998, L 14, blz. 9).

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/23 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/23

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 2 april 2010 — Williams e.a./British Airways plc

(Zaak C-155/10)

(2010/C 161/32)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Supreme Court of the United Kingdom

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Williams e.a.

Verwerende partij: British Airways plc

Prejudiciële vragen

| 1) | Gelet op a) de artikelen 7 van richtlijn 93/104/EG en van richtlijn 2003/88 van de Raad en b) van clausule 3 van de overeenkomst die aan richtlijn 2000/79/EG van de Raad is gehecht, (1) in hoeverre, zo al, definieert of stelt het Europese recht vereisten met betrekking tot de aard en/of de hoogte van de betalingen die moeten worden verricht voor periodes van jaarlijkse vakantie met behoud van loon; en (2) in hoeverre, zo al, kunnen de lidstaten vaststellen hoe dergelijke betalingen moeten worden berekend? |
| --- | --- |

1)

Gelet op a) de artikelen 7 van richtlijn 93/104/EG en van richtlijn 2003/88 van de Raad en b) van clausule 3 van de overeenkomst die aan richtlijn 2000/79/EG van de Raad is gehecht, (1) in hoeverre, zo al, definieert of stelt het Europese recht vereisten met betrekking tot de aard en/of de hoogte van de betalingen die moeten worden verricht voor periodes van jaarlijkse vakantie met behoud van loon; en (2) in hoeverre, zo al, kunnen de lidstaten vaststellen hoe dergelijke betalingen moeten worden berekend?

| 2) | Is hiervoor in het bijzonder voldoende dat de betaling die krachtens nationaal recht en/of nationale praktijk en/of krachtens collectieve arbeidsovereenkomsten en/of individuele overeenkomsten tussen werkgevers en werknemers wordt verricht, de betrokken werknemer in staat stelt en aanzet om zijn of haar jaarlijkse vakantie op te nemen en in de volste zin des woords te genieten, zodat er geen redelijke kans bestaat dat de werknemer dat niet zal doen? |
| --- | --- |

2)

Is hiervoor in het bijzonder voldoende dat de betaling die krachtens nationaal recht en/of nationale praktijk en/of krachtens collectieve arbeidsovereenkomsten en/of individuele overeenkomsten tussen werkgevers en werknemers wordt verricht, de betrokken werknemer in staat stelt en aanzet om zijn of haar jaarlijkse vakantie op te nemen en in de volste zin des woords te genieten, zodat er geen redelijke kans bestaat dat de werknemer dat niet zal doen?

| 3) | Of is het noodzakelijk dat het betrokken loon a) precies overeen komt met, dan wel b) in grote lijnen vergelijkbaar is met het „normale” loon van de werknemer? |
| --- | --- |

3)

Of is het noodzakelijk dat het betrokken loon a) precies overeen komt met, dan wel b) in grote lijnen vergelijkbaar is met het „normale” loon van de werknemer?

Indien vraag 3) a) of b) bevestigend moet worden beantwoord:

| 4) | Is de relevante vergelijkingsmaatstaf a) het loon dat de werknemer gedurende die specifieke vakantieperiode zou hebben verdiend indien hij of zij geen vakantie had opgenomen maar zou hebben gewerkt, of b) het loon dat hij of zij heeft verdiend gedurende een ander tijdvak waarin hij of zij heeft gewerkt, en zo ja, welk tijdvak? |
| --- | --- |

4)

Is de relevante vergelijkingsmaatstaf a) het loon dat de werknemer gedurende die specifieke vakantieperiode zou hebben verdiend indien hij of zij geen vakantie had opgenomen maar zou hebben gewerkt, of b) het loon dat hij of zij heeft verdiend gedurende een ander tijdvak waarin hij of zij heeft gewerkt, en zo ja, welk tijdvak?

| 5) | Hoe moet een „normaal” of „vergelijkbaar” loon worden vastgesteld in een geval waarin a) de bezoldiging van een werknemer, wanneer hij of zij werkt, wordt aangevuld indien en in de mate waarin hij of zij een bepaalde activiteit verricht, b) er een jaarlijkse of andere limiet geldt voor de omvang waarin of de tijd gedurende welke de werknemer die activiteit mag uitoefenen, en die limiet reeds is, of bijna is, overschreden op de tijdstippen waarop het jaarlijks verlof wordt opgenomen, en de werknemer deze activiteit dus niet had mogen verrichten indien hij/zij geen vakantie had gehad maar had gewerkt? |
| --- | --- |

5)

Hoe moet een „normaal” of „vergelijkbaar” loon worden vastgesteld in een geval waarin a) de bezoldiging van een werknemer, wanneer hij of zij werkt, wordt aangevuld indien en in de mate waarin hij of zij een bepaalde activiteit verricht, b) er een jaarlijkse of andere limiet geldt voor de omvang waarin of de tijd gedurende welke de werknemer die activiteit mag uitoefenen, en die limiet reeds is, of bijna is, overschreden op de tijdstippen waarop het jaarlijks verlof wordt opgenomen, en de werknemer deze activiteit dus niet had mogen verrichten indien hij/zij geen vakantie had gehad maar had gewerkt?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/24 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/24

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 6 april 2010 — Johan van Leendert Holding BV, andere partij: Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

(Zaak C-158/10)

(2010/C 161/33)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: Johan van Leendert Holding BV

Andere partij: Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

Prejudiciële vraag

Moeten de artikelen 56 en 57 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling, zoals vervat in artikel 2 van de Wet arbeid vreemdelingen, gelezen in samenhang met artikel 1e, eerste lid, aanhef en onder c, van het Besluit uitvoering Wet arbeid vreemdelingen, op grond waarvan voor het ter beschikking stellen van werknemers als bedoeld in artikel 1, derde lid, aanhef en onder b, van Richtlijn 96/71/EG (1) een tewerkstellingsvergunning is vereist?

---

(1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (PB 1997, L 18, blz. 1).

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/24 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/24

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main op 2 april 2010 — Gerhard Fuchs/Land Hessen

(Zaak C-159/10)

(2010/C 161/34)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgericht Frankfurt am Main

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Gerhard Fuchs

Verwerende partij: Land Hessen

Prejudiciële vragen

| 1) | Ligt aan de bepalingen in het Hessisches Beamtengesetz (ambtenarenwet van het Land Hessen) inzake de voor ambtenaren principieel verplichte pensioenleeftijd, volgens unierechtelijke criteria een doelstelling van algemeen belang ten gronde?
  In dat opzicht zijn met name de volgende specifieke vragen relevant: | Welke eisen moeten in het bijzonder uit het oogpunt van het unierecht aan een dergelijke doelstelling van algemeen belang worden gesteld? Welke aanvullende vraagstukken ter verheldering van de feiten moet de verwijzende rechter bijkomend behandelen? |
| --- | --- | --- |

1)

Ligt aan de bepalingen in het Hessisches Beamtengesetz (ambtenarenwet van het Land Hessen) inzake de voor ambtenaren principieel verplichte pensioenleeftijd, volgens unierechtelijke criteria een doelstelling van algemeen belang ten gronde?

In dat opzicht zijn met name de volgende specifieke vragen relevant:

Welke eisen moeten in het bijzonder uit het oogpunt van het unierecht aan een dergelijke doelstelling van algemeen belang worden gesteld? Welke aanvullende vraagstukken ter verheldering van de feiten moet de verwijzende rechter bijkomend behandelen?

| | Is het belang, begrotingsmiddelen en personeelskosten te besparen, in casu doordat nieuwe aanstellingen worden vermeden en daardoor de personeelsuitgaven dalen, een legitieme doelstelling in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG? |
| --- | --- |

Is het belang, begrotingsmiddelen en personeelskosten te besparen, in casu doordat nieuwe aanstellingen worden vermeden en daardoor de personeelsuitgaven dalen, een legitieme doelstelling in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG?

| | Kan de door een publiekrechtelijke werkgever nagestreefde doelstelling om een bepaalde planningszekerheid te hebben over het tijdstip waarop ambtenaren hun beroepsactiviteit definitief stopzetten, als een legitiem doel van algemeen belang worden erkend, ook indien elke publiekrechtelijke werkgever binnen de werkingssfeer van het Hessisches Beamtengesetz of het Beamtenstatusgesetz eigen voorstellen inzake personeelsplanning mag uitwerken en doorvoeren? |
| --- | --- |

Kan de door een publiekrechtelijke werkgever nagestreefde doelstelling om een bepaalde planningszekerheid te hebben over het tijdstip waarop ambtenaren hun beroepsactiviteit definitief stopzetten, als een legitiem doel van algemeen belang worden erkend, ook indien elke publiekrechtelijke werkgever binnen de werkingssfeer van het Hessisches Beamtengesetz of het Beamtenstatusgesetz eigen voorstellen inzake personeelsplanning mag uitwerken en doorvoeren?

| | Kan het belang bij een „gunstige leeftijdsstratificatie” of een „gunstige leeftijdsstructuur” als een doelstelling van algemeen belang worden erkend, ook al bestaan in dat opzicht geen algemene standaarden of wettelijke regelingen inzake de juistheid van een leeftijdsstratificatie of een leeftijdsstructuur? |
| --- | --- |

Kan het belang bij een „gunstige leeftijdsstratificatie” of een „gunstige leeftijdsstructuur” als een doelstelling van algemeen belang worden erkend, ook al bestaan in dat opzicht geen algemene standaarden of wettelijke regelingen inzake de juistheid van een leeftijdsstratificatie of een leeftijdsstructuur?

| | Kan het belang, promotiekansen voor bestaande, reeds aangeworven ambtenaren te creëren, als een legitiem doel van algemeen belang in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG worden beschouwd? |
| --- | --- |

Kan het belang, promotiekansen voor bestaande, reeds aangeworven ambtenaren te creëren, als een legitiem doel van algemeen belang in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG worden beschouwd?

| | Wordt met een leeftijdsgrensregeling die beoogt individuele geschillen met oudere werknemers over de vraag of deze nog in staat zijn te werken, te vermijden, een legitiem doel van algemeen belang nagestreefd? |
| --- | --- |

Wordt met een leeftijdsgrensregeling die beoogt individuele geschillen met oudere werknemers over de vraag of deze nog in staat zijn te werken, te vermijden, een legitiem doel van algemeen belang nagestreefd?

| | Moet voor een beroep op het algemeen belang in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78 een concept bestaan wat betreft het arbeidsmarktbeleid inzake arbeid in loondienst, dat de individuele publiekrechtelijke en/of privaatrechtelijke werkgever overstijgt? Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe uniform en bindend moet dit concept dan zijn? |
| --- | --- |

Moet voor een beroep op het algemeen belang in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78 een concept bestaan wat betreft het arbeidsmarktbeleid inzake arbeid in loondienst, dat de individuele publiekrechtelijke en/of privaatrechtelijke werkgever overstijgt? Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe uniform en bindend moet dit concept dan zijn?

| | Kunnen individuele privaatrechtelijke of publiekrechtelijke werkgevers voor groepen van werknemers, in casu beperkt tot ambtenaren op wie het Hessisches Beamtengesetz van toepassing is, via leeftijdsgrensregelingen die zo beperkt gelden, wel doelstellingen van algemeen belang nastreven? |
| --- | --- |

Kunnen individuele privaatrechtelijke of publiekrechtelijke werkgevers voor groepen van werknemers, in casu beperkt tot ambtenaren op wie het Hessisches Beamtengesetz van toepassing is, via leeftijdsgrensregelingen die zo beperkt gelden, wel doelstellingen van algemeen belang nastreven?

| | Onder welke voorwaarden kan de doelstelling die publiekrechtelijke werkgevers kunnen nastreven, maar die niet bindend is, om wegens pensionering vrijgekomen betrekkingen via nieuwe aanstellingen te bezetten, eventueel nadat reeds aanwezige werknemers zijn bevorderd, worden geacht in het algemeen belang in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78 te zijn? Kan pas een beroep op het algemeen belang worden gedaan indien naast algemene beweringen dat de regeling deze doelstelling bevordert, ook statistische gegevens of andere bevindingen voorhanden zijn waaruit blijkt dat dit doel voldoende ernstig is en daadwerkelijk wordt gerealiseerd? |
| --- | --- |

Onder welke voorwaarden kan de doelstelling die publiekrechtelijke werkgevers kunnen nastreven, maar die niet bindend is, om wegens pensionering vrijgekomen betrekkingen via nieuwe aanstellingen te bezetten, eventueel nadat reeds aanwezige werknemers zijn bevorderd, worden geacht in het algemeen belang in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78 te zijn? Kan pas een beroep op het algemeen belang worden gedaan indien naast algemene beweringen dat de regeling deze doelstelling bevordert, ook statistische gegevens of andere bevindingen voorhanden zijn waaruit blijkt dat dit doel voldoende ernstig is en daadwerkelijk wordt gerealiseerd?

| 2) | Welke eisen moeten concreet worden gesteld om een leeftijdgrensregeling als die van het Hessisches Beamtengesetz als passend en geschikt te beschouwen?
  Is nader onderzoek noodzakelijk om vast te stellen wat het — verwachte — aantal ambtenaren is dat vrijwillig in dienst blijft nadat de leeftijdsgrens is bereikt, in verhouding tot het aantal personen dat in elk geval op het ogenblik dat de leeftijdsgrens is bereikt, een volledige uitkering ontvangt en daarom hoe dan ook het dienstverband wil beëindigen? Zou het niet passend zijn, in dat opzicht aan vrijwillige pensionering, en niet aan verplichte pensionering, voorrang te verlenen, zolang regelingen waarbij de pensioenuitkering wordt verminderd indien deze vóór het bereiken van de normale pensioenleeftijd wordt opgeëist, ervoor zorgen dat onredelijke uitgaven voor de sociale begroting en de daarmee verbonden personeelskosten worden vermeden (vrijwilligheid in plaats van dwang als passendere en uiteindelijk nauwelijks minder geschikte regeling)?
  Kan het passend en noodzakelijk worden geacht dat voor ambtenaren globaal na het bereiken van een bepaalde hogere leeftijd, zoals in casu de leeftijd van 65 jaar, een onweerlegbaar vermoeden bestaat dat zij arbeidsongeschikt zijn, op grond waarvan dus automatisch een einde komt aan hun tewerkstelling als ambtenaar?
  Is het passend dat de verdere tewerkstelling als ambtenaar, die op zich in elk geval tot de leeftijd van 68 jaar mogelijk is, uitsluitend afhangt van de vraag of de publiekrechtelijke werkgever bijzondere belangen heeft, en indien dat niet het geval is, de beëindiging van de tewerkstelling als ambtenaar verplicht is, zonder dat de juridische mogelijkheid bestaat om een nieuwe benoeming als ambtenaar af te dwingen?
  Leidt een leeftijdsgrensregeling die verplichte pensionering inhoudt en zich dus niet beperkt tot de krachtens artikel 6, lid 2, van richtlijn 2000/78 toegestane vaststelling van de voorwaarden voor een recht op een volledige uitkering, tot een onredelijke devaluatie van de belangen van oudere mensen in vergelijking met de principieel niet hoogwaardigere belangen van jongere mensen?
  Voor zover de doelstelling, nieuwe aanstellingen en/of bevorderingen gemakkelijker te maken, als legitiem wordt beschouwd, rijst de vraag welke nadere eisen daadwerkelijk moeten worden gesteld om te bewijzen in hoeverre van deze mogelijkheden daadwerkelijk gebruik wordt gemaakt, bij elke individuele publiekrechtelijke werkgever die zich op de leeftijdsgrensregeling beroept, of bij alle publiekrechtelijke werkgevers op wie de wettelijke regeling van toepassing is, al dan niet op de algemene arbeidsmarkt.
  Is het gelet op de thans reeds waar te nemen tekorten op de arbeidsmarkt wegens demografische factoren en op de behoefte aan allerhande vaklieden die weldra zal ontstaan, dus ook bij de overheidsdienst van de federale staat en de Länder, passend en noodzakelijk om ambtenaren die in staat zijn om te werken en willen blijven werken, thans toch te verplichten het dienstverband te beëindigen, terwijl binnenkort een aanzienlijke behoefte aan personeel zal ontstaan dat de arbeidsmarkt nauwelijks zal kunnen dekken? Zijn in dat opzicht sectorale gegevens over de arbeidsmarkt noodzakelijk, die eventueel later nog moeten worden ingezameld? |
| --- | --- |

2)

Welke eisen moeten concreet worden gesteld om een leeftijdgrensregeling als die van het Hessisches Beamtengesetz als passend en geschikt te beschouwen?

Is nader onderzoek noodzakelijk om vast te stellen wat het — verwachte — aantal ambtenaren is dat vrijwillig in dienst blijft nadat de leeftijdsgrens is bereikt, in verhouding tot het aantal personen dat in elk geval op het ogenblik dat de leeftijdsgrens is bereikt, een volledige uitkering ontvangt en daarom hoe dan ook het dienstverband wil beëindigen? Zou het niet passend zijn, in dat opzicht aan vrijwillige pensionering, en niet aan verplichte pensionering, voorrang te verlenen, zolang regelingen waarbij de pensioenuitkering wordt verminderd indien deze vóór het bereiken van de normale pensioenleeftijd wordt opgeëist, ervoor zorgen dat onredelijke uitgaven voor de sociale begroting en de daarmee verbonden personeelskosten worden vermeden (vrijwilligheid in plaats van dwang als passendere en uiteindelijk nauwelijks minder geschikte regeling)?

Kan het passend en noodzakelijk worden geacht dat voor ambtenaren globaal na het bereiken van een bepaalde hogere leeftijd, zoals in casu de leeftijd van 65 jaar, een onweerlegbaar vermoeden bestaat dat zij arbeidsongeschikt zijn, op grond waarvan dus automatisch een einde komt aan hun tewerkstelling als ambtenaar?

Is het passend dat de verdere tewerkstelling als ambtenaar, die op zich in elk geval tot de leeftijd van 68 jaar mogelijk is, uitsluitend afhangt van de vraag of de publiekrechtelijke werkgever bijzondere belangen heeft, en indien dat niet het geval is, de beëindiging van de tewerkstelling als ambtenaar verplicht is, zonder dat de juridische mogelijkheid bestaat om een nieuwe benoeming als ambtenaar af te dwingen?

Leidt een leeftijdsgrensregeling die verplichte pensionering inhoudt en zich dus niet beperkt tot de krachtens artikel 6, lid 2, van richtlijn 2000/78 toegestane vaststelling van de voorwaarden voor een recht op een volledige uitkering, tot een onredelijke devaluatie van de belangen van oudere mensen in vergelijking met de principieel niet hoogwaardigere belangen van jongere mensen?

Voor zover de doelstelling, nieuwe aanstellingen en/of bevorderingen gemakkelijker te maken, als legitiem wordt beschouwd, rijst de vraag welke nadere eisen daadwerkelijk moeten worden gesteld om te bewijzen in hoeverre van deze mogelijkheden daadwerkelijk gebruik wordt gemaakt, bij elke individuele publiekrechtelijke werkgever die zich op de leeftijdsgrensregeling beroept, of bij alle publiekrechtelijke werkgevers op wie de wettelijke regeling van toepassing is, al dan niet op de algemene arbeidsmarkt.

Is het gelet op de thans reeds waar te nemen tekorten op de arbeidsmarkt wegens demografische factoren en op de behoefte aan allerhande vaklieden die weldra zal ontstaan, dus ook bij de overheidsdienst van de federale staat en de Länder, passend en noodzakelijk om ambtenaren die in staat zijn om te werken en willen blijven werken, thans toch te verplichten het dienstverband te beëindigen, terwijl binnenkort een aanzienlijke behoefte aan personeel zal ontstaan dat de arbeidsmarkt nauwelijks zal kunnen dekken? Zijn in dat opzicht sectorale gegevens over de arbeidsmarkt noodzakelijk, die eventueel later nog moeten worden ingezameld?

| 3) | Welke eisen moeten worden gesteld om de Hessische en eventueel ook de federale leeftijdsgrensregelingen als coherent te beschouwen?
  Kan de verhouding tussen § 50, lid 1, van het Hessisches Beamtengesetz en § 50, lid 3, van deze wet consistent worden geacht wanneer de principieel mogelijke verdere tewerkstelling na het bereiken van de leeftijdsgrens uitsluitend afhangt van de vraag of dit in het belang van de publiekrechtelijke werkgever is?
  Moet § 50, lid 3, van het Hessisches Beamtengesetz richtlijnconform in voorkomend geval aldus worden uitgelegd dat om een onterechte discriminatie op grond van leeftijd te vermijden, verdere tewerkstelling steeds moet worden toegestaan wanneer redenen van dienstbelang daaraan niet in de weg staan? Welke eisen moeten in voorkomend geval worden gesteld om van dergelijke redenen te spreken? Moet in dat opzicht ervan worden uitgegaan dat in het belang van de dienst een verdere tewerkstelling reeds noodzakelijk is wanneer anders een niet te rechtvaardigen discriminatie op grond van leeftijd zou ontstaan?
  Hoe kan een dergelijke uitlegging van § 50, lid 3, van het Hessisches Beamtengesetz niettegenstaande het feit dat de tewerkstelling als ambtenaar ondertussen is beëindigd, ten nutte worden gemaakt voor een voortzetting of een hervatting van de tewerkstelling van verzoeker als ambtenaar? Moet § 50, lid 1, van het Hessisches Beamtengesetz in dat geval hoe dan ook tot de leeftijd van 68 jaar buiten toepassing blijven?
  Is het passend en noodzakelijk dat enerzijds de vrijwillige pensionering vanaf de leeftijd van 60 respectievelijk 63 jaar via een blijvende vermindering van de pensioenuitkering wordt bemoeilijkt en anderzijds vrijwillige verdere tewerkstelling na de leeftijd van 65 jaar wordt uitgesloten indien de publiekrechtelijke werkgever niet uitzonderlijk een bijzonder belang bij de verdere tewerkstelling heeft?
  Verliest de leeftijdsgrensregeling in § 50, lid 1, van het Hessisches Beamtengesetz haar passende en noodzakelijke karakter omdat er gunstigere regelingen bestaan voor personen die wegens hun gevorderde leeftijd deeltijds werken en voor tijdelijke ambtenaren?
  Wat betekenen voor de coherentie de verschillende regelingen in het ambtenaren-, arbeids- en socialezekerheidsrecht die de leeftijd waarop een volledige pensioenuitkering kan worden ontvangen, beogen te verhogen, en verbieden dat iemand wordt ontslagen omdat hij de gewone pensioenleeftijd heeft bereikt, en voorts bepalen dat wanneer precies die leeftijd is bereikt, verplicht een einde komt aan de tewerkstelling als ambtenaar?
  Speelt het voor de coherentie een rol dat de geleidelijke verhoging van de leeftijdsgrenzen in de sociale zekerheid en het ambtenarenrecht van de federale staat en sommige Länder in de eerste plaats in het belang van de werknemers is, die de noodzaak om aan de strengere voorwaarden voor een volledige pensioenuitkering te voldoen, zo lang mogelijk willen uitstellen? Zijn deze vragen irrelevant omdat de leeftijdsgrenzen voor ambtenaren op wie het Hessisches Beamtengesetz van toepassing is, nog niet zijn verhoogd, terwijl die verhoging voor werknemers in loondienst binnenkort in werking zal treden? |
| --- | --- |

3)

Welke eisen moeten worden gesteld om de Hessische en eventueel ook de federale leeftijdsgrensregelingen als coherent te beschouwen?

Kan de verhouding tussen § 50, lid 1, van het Hessisches Beamtengesetz en § 50, lid 3, van deze wet consistent worden geacht wanneer de principieel mogelijke verdere tewerkstelling na het bereiken van de leeftijdsgrens uitsluitend afhangt van de vraag of dit in het belang van de publiekrechtelijke werkgever is?

Moet § 50, lid 3, van het Hessisches Beamtengesetz richtlijnconform in voorkomend geval aldus worden uitgelegd dat om een onterechte discriminatie op grond van leeftijd te vermijden, verdere tewerkstelling steeds moet worden toegestaan wanneer redenen van dienstbelang daaraan niet in de weg staan? Welke eisen moeten in voorkomend geval worden gesteld om van dergelijke redenen te spreken? Moet in dat opzicht ervan worden uitgegaan dat in het belang van de dienst een verdere tewerkstelling reeds noodzakelijk is wanneer anders een niet te rechtvaardigen discriminatie op grond van leeftijd zou ontstaan?

Hoe kan een dergelijke uitlegging van § 50, lid 3, van het Hessisches Beamtengesetz niettegenstaande het feit dat de tewerkstelling als ambtenaar ondertussen is beëindigd, ten nutte worden gemaakt voor een voortzetting of een hervatting van de tewerkstelling van verzoeker als ambtenaar? Moet § 50, lid 1, van het Hessisches Beamtengesetz in dat geval hoe dan ook tot de leeftijd van 68 jaar buiten toepassing blijven?

Is het passend en noodzakelijk dat enerzijds de vrijwillige pensionering vanaf de leeftijd van 60 respectievelijk 63 jaar via een blijvende vermindering van de pensioenuitkering wordt bemoeilijkt en anderzijds vrijwillige verdere tewerkstelling na de leeftijd van 65 jaar wordt uitgesloten indien de publiekrechtelijke werkgever niet uitzonderlijk een bijzonder belang bij de verdere tewerkstelling heeft?

Verliest de leeftijdsgrensregeling in § 50, lid 1, van het Hessisches Beamtengesetz haar passende en noodzakelijke karakter omdat er gunstigere regelingen bestaan voor personen die wegens hun gevorderde leeftijd deeltijds werken en voor tijdelijke ambtenaren?

Wat betekenen voor de coherentie de verschillende regelingen in het ambtenaren-, arbeids- en socialezekerheidsrecht die de leeftijd waarop een volledige pensioenuitkering kan worden ontvangen, beogen te verhogen, en verbieden dat iemand wordt ontslagen omdat hij de gewone pensioenleeftijd heeft bereikt, en voorts bepalen dat wanneer precies die leeftijd is bereikt, verplicht een einde komt aan de tewerkstelling als ambtenaar?

Speelt het voor de coherentie een rol dat de geleidelijke verhoging van de leeftijdsgrenzen in de sociale zekerheid en het ambtenarenrecht van de federale staat en sommige Länder in de eerste plaats in het belang van de werknemers is, die de noodzaak om aan de strengere voorwaarden voor een volledige pensioenuitkering te voldoen, zo lang mogelijk willen uitstellen? Zijn deze vragen irrelevant omdat de leeftijdsgrenzen voor ambtenaren op wie het Hessisches Beamtengesetz van toepassing is, nog niet zijn verhoogd, terwijl die verhoging voor werknemers in loondienst binnenkort in werking zal treden?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/26 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/26

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 2 april 2010 — Peter Köhler/Land Hessen

(Zaak C-160/10)

(2010/C 161/35)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgericht Frankfurt am Main

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Peter Köhler

Verwerende partij: Land Hessen

Prejudiciële vragen

| 1) | Ligt aan de bepalingen in het Hessisches Beamtengesetz (ambtenarenwet van het Land Hessen) inzake de voor ambtenaren principieel verplichte pensioenleeftijd, volgens unierechtelijke criteria een doelstelling van algemeen belang ten gronde?
  In dat opzicht zijn met name de volgende specifieke vragen relevant: | Welke eisen moeten in het bijzonder uit het oogpunt van het unierecht aan een dergelijke doelstelling van algemeen belang worden gesteld? Welke aanvullende vraagstukken ter verheldering van de feiten moet de verwijzende rechter bijkomend behandelen? |
| --- | --- | --- |

1)

Ligt aan de bepalingen in het Hessisches Beamtengesetz (ambtenarenwet van het Land Hessen) inzake de voor ambtenaren principieel verplichte pensioenleeftijd, volgens unierechtelijke criteria een doelstelling van algemeen belang ten gronde?

In dat opzicht zijn met name de volgende specifieke vragen relevant:

Welke eisen moeten in het bijzonder uit het oogpunt van het unierecht aan een dergelijke doelstelling van algemeen belang worden gesteld? Welke aanvullende vraagstukken ter verheldering van de feiten moet de verwijzende rechter bijkomend behandelen?

| | Is het belang, begrotingsmiddelen en personeelskosten te besparen, in casu doordat nieuwe aanstellingen worden vermeden en daardoor de personeelsuitgaven dalen, een legitieme doelstelling in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG? |
| --- | --- |

Is het belang, begrotingsmiddelen en personeelskosten te besparen, in casu doordat nieuwe aanstellingen worden vermeden en daardoor de personeelsuitgaven dalen, een legitieme doelstelling in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG?

| | Kan de door een publiekrechtelijke werkgever nagestreefde doelstelling om een bepaalde planningszekerheid te hebben over het tijdstip waarop ambtenaren hun beroepsactiviteit definitief stopzetten, als een legitiem doel van algemeen belang worden erkend, ook indien elke publiekrechtelijke werkgever binnen de werkingssfeer van het Hessisches Beamtengesetz of het Beamtenstatusgesetz eigen voorstellen inzake personeelsplanning mag uitwerken en doorvoeren? |
| --- | --- |

Kan de door een publiekrechtelijke werkgever nagestreefde doelstelling om een bepaalde planningszekerheid te hebben over het tijdstip waarop ambtenaren hun beroepsactiviteit definitief stopzetten, als een legitiem doel van algemeen belang worden erkend, ook indien elke publiekrechtelijke werkgever binnen de werkingssfeer van het Hessisches Beamtengesetz of het Beamtenstatusgesetz eigen voorstellen inzake personeelsplanning mag uitwerken en doorvoeren?

| | Kan het belang bij een „gunstige leeftijdsstratificatie” of een „gunstige leeftijdsstructuur” als een doelstelling van algemeen belang worden erkend, ook al bestaan in dat opzicht geen algemene standaarden of wettelijke regelingen inzake de juistheid van een leeftijdsstratificatie of een leeftijdsstructuur? |
| --- | --- |

Kan het belang bij een „gunstige leeftijdsstratificatie” of een „gunstige leeftijdsstructuur” als een doelstelling van algemeen belang worden erkend, ook al bestaan in dat opzicht geen algemene standaarden of wettelijke regelingen inzake de juistheid van een leeftijdsstratificatie of een leeftijdsstructuur?

| | Kan het belang, promotiekansen voor bestaande, reeds aangeworven ambtenaren te creëren, als een legitiem doel van algemeen belang in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG worden beschouwd? |
| --- | --- |

Kan het belang, promotiekansen voor bestaande, reeds aangeworven ambtenaren te creëren, als een legitiem doel van algemeen belang in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG worden beschouwd?

| | Wordt met een leeftijdsgrensregeling die beoogt individuele geschillen met oudere werknemers over de vraag of deze nog in staat zijn te werken, te vermijden, een legitiem doel van algemeen belang nagestreefd? |
| --- | --- |

Wordt met een leeftijdsgrensregeling die beoogt individuele geschillen met oudere werknemers over de vraag of deze nog in staat zijn te werken, te vermijden, een legitiem doel van algemeen belang nagestreefd?

| | Moet voor een beroep op het algemeen belang in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78 een concept bestaan wat betreft het arbeidsmarktbeleid inzake arbeid in loondienst, dat de individuele publiekrechtelijke en/of privaatrechtelijke werkgever overstijgt? Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe uniform en bindend moet dit concept dan zijn? |
| --- | --- |

Moet voor een beroep op het algemeen belang in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78 een concept bestaan wat betreft het arbeidsmarktbeleid inzake arbeid in loondienst, dat de individuele publiekrechtelijke en/of privaatrechtelijke werkgever overstijgt? Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe uniform en bindend moet dit concept dan zijn?

| | Kunnen individuele privaatrechtelijke of publiekrechtelijke werkgevers voor groepen van werknemers, in casu beperkt tot ambtenaren op wie het Hessisches Beamtengesetz van toepassing is, via leeftijdsgrensregelingen die zo beperkt gelden, wel doelstellingen van algemeen belang nastreven? |
| --- | --- |

Kunnen individuele privaatrechtelijke of publiekrechtelijke werkgevers voor groepen van werknemers, in casu beperkt tot ambtenaren op wie het Hessisches Beamtengesetz van toepassing is, via leeftijdsgrensregelingen die zo beperkt gelden, wel doelstellingen van algemeen belang nastreven?

| | Onder welke voorwaarden kan de doelstelling die publiekrechtelijke werkgevers kunnen nastreven, maar die niet bindend is, om wegens pensionering vrijgekomen betrekkingen via nieuwe aanstellingen te bezetten, eventueel nadat reeds aanwezige werknemers zijn bevorderd, worden geacht in het algemeen belang in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78 te zijn? Kan pas een beroep op het algemeen belang worden gedaan indien naast algemene beweringen dat de regeling deze doelstelling bevordert, ook statistische gegevens of andere bevindingen voorhanden zijn waaruit blijkt dat dit doel voldoende ernstig is en daadwerkelijk wordt gerealiseerd? |
| --- | --- |

Onder welke voorwaarden kan de doelstelling die publiekrechtelijke werkgevers kunnen nastreven, maar die niet bindend is, om wegens pensionering vrijgekomen betrekkingen via nieuwe aanstellingen te bezetten, eventueel nadat reeds aanwezige werknemers zijn bevorderd, worden geacht in het algemeen belang in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78 te zijn? Kan pas een beroep op het algemeen belang worden gedaan indien naast algemene beweringen dat de regeling deze doelstelling bevordert, ook statistische gegevens of andere bevindingen voorhanden zijn waaruit blijkt dat dit doel voldoende ernstig is en daadwerkelijk wordt gerealiseerd?

| 2) | Welke eisen moeten concreet worden gesteld om een leeftijdgrensregeling als die van het Hessisches Beamtengesetz als passend en geschikt te beschouwen?
  Is nader onderzoek noodzakelijk om vast te stellen wat het — verwachte — aantal ambtenaren is dat vrijwillig in dienst blijft nadat de leeftijdsgrens is bereikt, in verhouding tot het aantal personen dat in elk geval op het ogenblik dat de leeftijdsgrens is bereikt, een volledige uitkering ontvangt en daarom hoe dan ook het dienstverband wil beëindigen? Zou het niet passend zijn, in dat opzicht aan vrijwillige pensionering, en niet aan verplichte pensionering, voorrang te verlenen, zolang regelingen waarbij de pensioenuitkering wordt verminderd indien deze vóór het bereiken van de normale pensioenleeftijd wordt opgeëist, ervoor zorgen dat onredelijke uitgaven voor de sociale begroting en de daarmee verbonden personeelskosten worden vermeden (vrijwilligheid in plaats van dwang als passendere en uiteindelijk nauwelijks minder geschikte regeling)?
  Kan het passend en noodzakelijk worden geacht dat voor ambtenaren globaal na het bereiken van een bepaalde hogere leeftijd, zoals in casu de leeftijd van 65 jaar, een onweerlegbaar vermoeden bestaat dat zij arbeidsongeschikt zijn, op grond waarvan dus automatisch een einde komt aan hun tewerkstelling als ambtenaar?
  Is het passend dat de verdere tewerkstelling als ambtenaar, die op zich in elk geval tot de leeftijd van 68 jaar mogelijk is, uitsluitend afhangt van de vraag of de publiekrechtelijke werkgever bijzondere belangen heeft, en indien dat niet het geval is, de beëindiging van de tewerkstelling als ambtenaar verplicht is, zonder dat de juridische mogelijkheid bestaat om een nieuwe benoeming als ambtenaar af te dwingen?
  Leidt een leeftijdsgrensregeling die verplichte pensionering inhoudt en zich dus niet beperkt tot de krachtens artikel 6, lid 2, van richtlijn 2000/78 toegestane vaststelling van de voorwaarden voor een recht op een volledige uitkering, tot een onredelijke devaluatie van de belangen van oudere mensen in vergelijking met de principieel niet hoogwaardigere belangen van jongere mensen?
  Voor zover de doelstelling, nieuwe aanstellingen en/of bevorderingen gemakkelijker te maken, als legitiem wordt beschouwd, rijst de vraag welke nadere eisen daadwerkelijk moeten worden gesteld om te bewijzen in hoeverre van deze mogelijkheden daadwerkelijk gebruik wordt gemaakt, bij elke individuele publiekrechtelijke werkgever die zich op de leeftijdsgrensregeling beroept, of bij alle publiekrechtelijke werkgevers op wie de wettelijke regeling van toepassing is, al dan niet op de algemene arbeidsmarkt.
  Is het gelet op de thans reeds waar te nemen tekorten op de arbeidsmarkt wegens demografische factoren en op de behoefte aan allerhande vaklieden die weldra zal ontstaan, dus ook bij de overheidsdienst van de federale staat en de Länder, passend en noodzakelijk om ambtenaren die in staat zijn om te werken en willen blijven werken, thans toch te verplichten het dienstverband te beëindigen, terwijl binnenkort een aanzienlijke behoefte aan personeel zal ontstaan dat de arbeidsmarkt nauwelijks zal kunnen dekken? Zijn in dat opzicht sectorale gegevens over de arbeidsmarkt noodzakelijk, die eventueel later nog moeten worden ingezameld? |
| --- | --- |

2)

Welke eisen moeten concreet worden gesteld om een leeftijdgrensregeling als die van het Hessisches Beamtengesetz als passend en geschikt te beschouwen?

Is nader onderzoek noodzakelijk om vast te stellen wat het — verwachte — aantal ambtenaren is dat vrijwillig in dienst blijft nadat de leeftijdsgrens is bereikt, in verhouding tot het aantal personen dat in elk geval op het ogenblik dat de leeftijdsgrens is bereikt, een volledige uitkering ontvangt en daarom hoe dan ook het dienstverband wil beëindigen? Zou het niet passend zijn, in dat opzicht aan vrijwillige pensionering, en niet aan verplichte pensionering, voorrang te verlenen, zolang regelingen waarbij de pensioenuitkering wordt verminderd indien deze vóór het bereiken van de normale pensioenleeftijd wordt opgeëist, ervoor zorgen dat onredelijke uitgaven voor de sociale begroting en de daarmee verbonden personeelskosten worden vermeden (vrijwilligheid in plaats van dwang als passendere en uiteindelijk nauwelijks minder geschikte regeling)?

Kan het passend en noodzakelijk worden geacht dat voor ambtenaren globaal na het bereiken van een bepaalde hogere leeftijd, zoals in casu de leeftijd van 65 jaar, een onweerlegbaar vermoeden bestaat dat zij arbeidsongeschikt zijn, op grond waarvan dus automatisch een einde komt aan hun tewerkstelling als ambtenaar?

Is het passend dat de verdere tewerkstelling als ambtenaar, die op zich in elk geval tot de leeftijd van 68 jaar mogelijk is, uitsluitend afhangt van de vraag of de publiekrechtelijke werkgever bijzondere belangen heeft, en indien dat niet het geval is, de beëindiging van de tewerkstelling als ambtenaar verplicht is, zonder dat de juridische mogelijkheid bestaat om een nieuwe benoeming als ambtenaar af te dwingen?

Leidt een leeftijdsgrensregeling die verplichte pensionering inhoudt en zich dus niet beperkt tot de krachtens artikel 6, lid 2, van richtlijn 2000/78 toegestane vaststelling van de voorwaarden voor een recht op een volledige uitkering, tot een onredelijke devaluatie van de belangen van oudere mensen in vergelijking met de principieel niet hoogwaardigere belangen van jongere mensen?

Voor zover de doelstelling, nieuwe aanstellingen en/of bevorderingen gemakkelijker te maken, als legitiem wordt beschouwd, rijst de vraag welke nadere eisen daadwerkelijk moeten worden gesteld om te bewijzen in hoeverre van deze mogelijkheden daadwerkelijk gebruik wordt gemaakt, bij elke individuele publiekrechtelijke werkgever die zich op de leeftijdsgrensregeling beroept, of bij alle publiekrechtelijke werkgevers op wie de wettelijke regeling van toepassing is, al dan niet op de algemene arbeidsmarkt.

Is het gelet op de thans reeds waar te nemen tekorten op de arbeidsmarkt wegens demografische factoren en op de behoefte aan allerhande vaklieden die weldra zal ontstaan, dus ook bij de overheidsdienst van de federale staat en de Länder, passend en noodzakelijk om ambtenaren die in staat zijn om te werken en willen blijven werken, thans toch te verplichten het dienstverband te beëindigen, terwijl binnenkort een aanzienlijke behoefte aan personeel zal ontstaan dat de arbeidsmarkt nauwelijks zal kunnen dekken? Zijn in dat opzicht sectorale gegevens over de arbeidsmarkt noodzakelijk, die eventueel later nog moeten worden ingezameld?

| 3) | Welke eisen moeten worden gesteld om de Hessische en eventueel ook de federale leeftijdsgrensregelingen als coherent te beschouwen?
  Kan de verhouding tussen § 50, lid 1, van het Hessisches Beamtengesetz en § 50, lid 3, van deze wet consistent worden geacht wanneer de principieel mogelijke verdere tewerkstelling na het bereiken van de leeftijdsgrens uitsluitend afhangt van de vraag of dit in het belang van de publiekrechtelijke werkgever is?
  Moet § 50, lid 3, van het Hessisches Beamtengesetz richtlijnconform in voorkomend geval aldus worden uitgelegd dat om een onterechte discriminatie op grond van leeftijd te vermijden, verdere tewerkstelling steeds moet worden toegestaan wanneer redenen van dienstbelang daaraan niet in de weg staan? Welke eisen moeten in voorkomend geval worden gesteld om van dergelijke redenen te spreken? Moet in dat opzicht ervan worden uitgegaan dat in het belang van de dienst een verdere tewerkstelling reeds noodzakelijk is wanneer anders een niet te rechtvaardigen discriminatie op grond van leeftijd zou ontstaan?
  Hoe kan een dergelijke uitlegging van § 50, lid 3, van het Hessisches Beamtengesetz niettegenstaande het feit dat de tewerkstelling als ambtenaar ondertussen is beëindigd, ten nutte worden gemaakt voor een voortzetting of een hervatting van de tewerkstelling van verzoeker als ambtenaar? Moet § 50, lid 1, van het Hessisches Beamtengesetz in dat geval hoe dan ook tot de leeftijd van 68 jaar buiten toepassing blijven?
  Is het passend en noodzakelijk dat enerzijds de vrijwillige pensionering vanaf de leeftijd van 60 respectievelijk 63 jaar via een blijvende vermindering van de pensioenuitkering wordt bemoeilijkt en anderzijds vrijwillige verdere tewerkstelling na de leeftijd van 65 jaar wordt uitgesloten indien de publiekrechtelijke werkgever niet uitzonderlijk een bijzonder belang bij de verdere tewerkstelling heeft?
  Verliest de leeftijdsgrensregeling in § 50, lid 1, van het Hessisches Beamtengesetz haar passende en noodzakelijke karakter omdat er gunstigere regelingen bestaan voor personen die wegens hun gevorderde leeftijd deeltijds werken en voor tijdelijke ambtenaren?
  Wat betekenen voor de coherentie de verschillende regelingen in het ambtenaren-, arbeids- en socialezekerheidsrecht die de leeftijd waarop een volledige pensioenuitkering kan worden ontvangen, beogen te verhogen, en verbieden dat iemand wordt ontslagen omdat hij de gewone pensioenleeftijd heeft bereikt, en voorts bepalen dat wanneer precies die leeftijd is bereikt, verplicht een einde komt aan de tewerkstelling als ambtenaar?
  Speelt het voor de coherentie een rol dat de geleidelijke verhoging van de leeftijdsgrenzen in de sociale zekerheid en het ambtenarenrecht van de federale staat en sommige Länder in de eerste plaats in het belang van de werknemers is, die de noodzaak om aan de strengere voorwaarden voor een volledig pensioenuitkering te voldoen, zo lang mogelijk willen uitstellen? Zijn deze vragen irrelevant omdat de leeftijdsgrenzen voor ambtenaren op wie het Hessisches Beamtengesetz van toepassing is, nog niet zijn verhoogd, terwijl die verhoging voor werknemers in loondienst binnenkort in werking zal treden? |
| --- | --- |

3)

Welke eisen moeten worden gesteld om de Hessische en eventueel ook de federale leeftijdsgrensregelingen als coherent te beschouwen?

Kan de verhouding tussen § 50, lid 1, van het Hessisches Beamtengesetz en § 50, lid 3, van deze wet consistent worden geacht wanneer de principieel mogelijke verdere tewerkstelling na het bereiken van de leeftijdsgrens uitsluitend afhangt van de vraag of dit in het belang van de publiekrechtelijke werkgever is?

Moet § 50, lid 3, van het Hessisches Beamtengesetz richtlijnconform in voorkomend geval aldus worden uitgelegd dat om een onterechte discriminatie op grond van leeftijd te vermijden, verdere tewerkstelling steeds moet worden toegestaan wanneer redenen van dienstbelang daaraan niet in de weg staan? Welke eisen moeten in voorkomend geval worden gesteld om van dergelijke redenen te spreken? Moet in dat opzicht ervan worden uitgegaan dat in het belang van de dienst een verdere tewerkstelling reeds noodzakelijk is wanneer anders een niet te rechtvaardigen discriminatie op grond van leeftijd zou ontstaan?

Hoe kan een dergelijke uitlegging van § 50, lid 3, van het Hessisches Beamtengesetz niettegenstaande het feit dat de tewerkstelling als ambtenaar ondertussen is beëindigd, ten nutte worden gemaakt voor een voortzetting of een hervatting van de tewerkstelling van verzoeker als ambtenaar? Moet § 50, lid 1, van het Hessisches Beamtengesetz in dat geval hoe dan ook tot de leeftijd van 68 jaar buiten toepassing blijven?

Is het passend en noodzakelijk dat enerzijds de vrijwillige pensionering vanaf de leeftijd van 60 respectievelijk 63 jaar via een blijvende vermindering van de pensioenuitkering wordt bemoeilijkt en anderzijds vrijwillige verdere tewerkstelling na de leeftijd van 65 jaar wordt uitgesloten indien de publiekrechtelijke werkgever niet uitzonderlijk een bijzonder belang bij de verdere tewerkstelling heeft?

Verliest de leeftijdsgrensregeling in § 50, lid 1, van het Hessisches Beamtengesetz haar passende en noodzakelijke karakter omdat er gunstigere regelingen bestaan voor personen die wegens hun gevorderde leeftijd deeltijds werken en voor tijdelijke ambtenaren?

Wat betekenen voor de coherentie de verschillende regelingen in het ambtenaren-, arbeids- en socialezekerheidsrecht die de leeftijd waarop een volledige pensioenuitkering kan worden ontvangen, beogen te verhogen, en verbieden dat iemand wordt ontslagen omdat hij de gewone pensioenleeftijd heeft bereikt, en voorts bepalen dat wanneer precies die leeftijd is bereikt, verplicht een einde komt aan de tewerkstelling als ambtenaar?

Speelt het voor de coherentie een rol dat de geleidelijke verhoging van de leeftijdsgrenzen in de sociale zekerheid en het ambtenarenrecht van de federale staat en sommige Länder in de eerste plaats in het belang van de werknemers is, die de noodzaak om aan de strengere voorwaarden voor een volledig pensioenuitkering te voldoen, zo lang mogelijk willen uitstellen? Zijn deze vragen irrelevant omdat de leeftijdsgrenzen voor ambtenaren op wie het Hessisches Beamtengesetz van toepassing is, nog niet zijn verhoogd, terwijl die verhoging voor werknemers in loondienst binnenkort in werking zal treden?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/28 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/28

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 7 april 2010 — Phonographic Performance (Ireland) Limited/Ierland

(Zaak C-162/10)

(2010/C 161/36)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court (Ierland)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Phonographic Performance (Ireland) Limited

Verwerende partij: Ierland

Prejudiciële vragen

| (i) | Is een hotelexploitant die in kamers voor gasten televisies en/of radio’s beschikbaar stelt waaraan hij een uitgezonden signaal doorgeeft, een „gebruiker” die fonogrammen die kunnen worden afgespeeld in een uitzending „mededeelt aan het publiek” in de zin van artikel 8, lid 2, van de gecodificeerde richtlijn 2006/115/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006? |
| --- | --- |

(i)

Is een hotelexploitant die in kamers voor gasten televisies en/of radio’s beschikbaar stelt waaraan hij een uitgezonden signaal doorgeeft, een „gebruiker” die fonogrammen die kunnen worden afgespeeld in een uitzending „mededeelt aan het publiek” in de zin van artikel 8, lid 2, van de gecodificeerde richtlijn 2006/115/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006?

| (ii) | Indien vraag (i) bevestigend wordt beantwoord: verplicht artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115/EG lidstaten om naast de billijke vergoeding die de omroeporganisatie betaalt, te voorzien in een recht op een billijke vergoeding door de hotelexploitant voor het afspelen van het fonogram? |
| --- | --- |

(ii)

Indien vraag (i) bevestigend wordt beantwoord: verplicht artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115/EG lidstaten om naast de billijke vergoeding die de omroeporganisatie betaalt, te voorzien in een recht op een billijke vergoeding door de hotelexploitant voor het afspelen van het fonogram?

| (iii) | Indien vraag (i) bevestigend wordt beantwoord: staat artikel 10 van richtlijn 2006/115/EG lidstaten toe, hotelexploitanten vrij te stellen van de verplichting „een enkele billijke vergoeding” te betalen op grond van „privégebruik” in de zin van artikel 10, lid 1, sub a? |
| --- | --- |

(iii)

Indien vraag (i) bevestigend wordt beantwoord: staat artikel 10 van richtlijn 2006/115/EG lidstaten toe, hotelexploitanten vrij te stellen van de verplichting „een enkele billijke vergoeding” te betalen op grond van „privégebruik” in de zin van artikel 10, lid 1, sub a?

| (iv) | Is een hotelexploitant die in kamers voor gasten toestellen (andere dan een televisie of radio) en fonogrammen in fysieke of digitale vorm ter beschikking stelt, die door middel van een dergelijk toestel kunnen worden afgespeeld of gehoord, een „gebruiker” die de fonogrammen „mededeelt aan het publiek” in de zin van artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115/EG? |
| --- | --- |

(iv)

Is een hotelexploitant die in kamers voor gasten toestellen (andere dan een televisie of radio) en fonogrammen in fysieke of digitale vorm ter beschikking stelt, die door middel van een dergelijk toestel kunnen worden afgespeeld of gehoord, een „gebruiker” die de fonogrammen „mededeelt aan het publiek” in de zin van artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115/EG?

| (v) | Indien vraag (iv) bevestigend wordt beantwoord: staat artikel 10 van richtlijn 2006/115/EG lidstaten toe, hotelexploitanten vrij te stellen van de verplichting „een enkele billijke vergoeding” te betalen op grond van „privégebruik” in de zin van artikel 10, lid 1, sub a, van richtlijn 2006/115/EG? |
| --- | --- |

(v)

Indien vraag (iv) bevestigend wordt beantwoord: staat artikel 10 van richtlijn 2006/115/EG lidstaten toe, hotelexploitanten vrij te stellen van de verplichting „een enkele billijke vergoeding” te betalen op grond van „privégebruik” in de zin van artikel 10, lid 1, sub a, van richtlijn 2006/115/EG?

---

(1)  Richtlijn 2006/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom (PB L 376, blz. 28).

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/28 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/28

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Isernia (Italië) op 2 april 2010 — Strafzaak tegen Aldo Patriciello

(Zaak C-163/10)

(2010/C 161/37)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale di Isernia

Partij in de strafzaak

Aldo Patriciello

Prejudiciële vraag

Vormt het strafbare feit dat de europarlementariër Aldo Patriciello abstract wordt verweten (en dat is omschreven in de tenlastelegging en reeds voorwerp is van het besluit van het Europees Parlement van 5 mei 2009 tot verdediging van de immuniteit), dat is gekwalificeerd als laster in de zin van artikel 368 van het Italiaanse wetboek van stafrecht, al dan niet een in de uitoefening van het parlementaire ambt uitgebrachte mening in de zin van artikel 9 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen van 8 april 1965?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/29 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/29

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Emanuele Ferazzoli/Ministero dell’Interno

(Zaak C-164/10)

(2010/C 161/38)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Emanuele Ferazzoli

Verwerende partij: Ministero dell’Interno

Prejudiciële vraag

Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

| a) | een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot; |
| --- | --- |

a)

een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

| b) | bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen); |
| --- | --- |

b)

bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

| c) | bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”, |
| --- | --- |

c)

bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/29 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/29

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Cosima Barberio/Ministero dell’Interno

(Zaak C-165/10)

(2010/C 161/39)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Cosima Barberio

Verwerende partij: Ministero dell’Interno

Prejudiciële vraag

Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

| a) | een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot; |
| --- | --- |

a)

een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

| b) | bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen); |
| --- | --- |

b)

bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

| c) | bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”, |
| --- | --- |

c)

bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/30 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/30

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Patrizia Banchetti/Ministero dell’Interno

(Zaak C-166/10)

(2010/C 161/40)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Patrizia Banchetti

Verwerende partij: Ministero dell’Interno

Prejudiciële vraag

Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

| a) | een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot; |
| --- | --- |

a)

een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

| b) | bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen); |
| --- | --- |

b)

bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

| c) | bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”, |
| --- | --- |

c)

bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/30 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/30

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Andrea Palomba/Ministero dell’Interno

(Zaak C-167/10)

(2010/C 161/41)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Andrea Palomba

Verwerende partij: Ministero dell’Interno

Prejudiciële vraag

Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

| a) | een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot; |
| --- | --- |

a)

een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

| b) | bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen); |
| --- | --- |

b)

bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

| c) | bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”, |
| --- | --- |

c)

bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/30 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/30

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Michele Fanelli/Ministero dell’Interno

(Zaak C-168/10)

(2010/C 161/42)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Michele Fanelli

Verwerende partij: Ministero dell’Interno

Prejudiciële vraag

Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

| a) | een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot; |
| --- | --- |

a)

een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

| b) | bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen); |
| --- | --- |

b)

bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

| c) | bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”, |
| --- | --- |

c)

bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/31 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/31

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Sandra Castronovo/Ministero dell’Interno

(Zaak C-169/10)

(2010/C 161/43)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Sandra Castronovo

Verwerende partij: Ministero dell’Interno

Prejudiciële vraag

Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

| a) | een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot; |
| --- | --- |

a)

een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

| b) | bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen); |
| --- | --- |

b)

bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

| c) | bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”, |
| --- | --- |

c)

bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/31 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/31

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Mirko De Filippo/Ministero dell’Interno

(Zaak C-170/10)

(2010/C 161/44)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Mirko De Filippo

Verwerende partij: Ministero dell’Interno

Prejudiciële vraag

Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

| a) | een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot; |
| --- | --- |

a)

een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

| b) | bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen); |
| --- | --- |

b)

bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

| c) | bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”, |
| --- | --- |

c)

bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/32 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/32

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio op 2 april 2010 — Andrea Sacripanti/Ministero dell’Interno

(Zaak C-171/10)

(2010/C 161/45)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Andrea Sacripanti

Verwerende partij: Ministero dell’Interno

Prejudiciële vraag

Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

| a) | een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot; |
| --- | --- |

a)

een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

| b) | bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen); |
| --- | --- |

b)

bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

| c) | bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”, |
| --- | --- |

c)

bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/32 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/32

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Emiliano Orru’/Ministero dell’Interno

(Zaak C-172/10)

(2010/C 161/46)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Emiliano Orru’

Verwerende partij: Ministero dell’Interno

Prejudiciële vraag

Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

| a) | een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot; |
| --- | --- |

a)

een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

| b) | bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen); |
| --- | --- |

b)

bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

| c) | bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”, |
| --- | --- |

c)

bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/32 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/32

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Fabrizio Cariulo/Ministero dell’Interno

(Zaak C-173/10)

(2010/C 161/47)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Fabrizio Cariulo

Verwerende partij: Ministero dell’Interno

Prejudiciële vraag

Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

| a) | een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot; |
| --- | --- |

a)

een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

| b) | bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen); |
| --- | --- |

b)

bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

| c) | bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”, |
| --- | --- |

c)

bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/33 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/33

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Paola Tonachella/Ministero dell’Interno

(Zaak C-174/10)

(2010/C 161/48)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Paola Tonachella

Verwerende partij: Ministero dell’Interno

Prejudiciële vraag

Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

| a) | een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot; |
| --- | --- |

a)

een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

| b) | bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen); |
| --- | --- |

b)

bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

| c) | bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”, |
| --- | --- |

c)

bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/33 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/33

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Pietro Calogero/Ministero dell’Interno

(Zaak C-175/10)

(2010/C 161/49)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Pietro Calogero

Verwerende partij: Ministero dell’Interno

Prejudiciële vraag

Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

| a) | een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot; |
| --- | --- |

a)

een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

| b) | bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen); |
| --- | --- |

b)

bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

| c) | bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”, |
| --- | --- |

c)

bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/34 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/34

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Danilo Spina/Ministero dell’Interno

(Zaak C-176/10)

(2010/C 161/50)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Danilo Spina

Verwerende partij: Ministero dell’Interno

Prejudiciële vraag

Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

| a) | een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot; |
| --- | --- |

a)

een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

| b) | bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen); |
| --- | --- |

b)

bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

| c) | bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”, |
| --- | --- |

c)

bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/34 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/34

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Târgu-Mureș (Roemenië) op 17 maart 2010 — Ministerul Economiei și Finanțelor, Direcția Generală a Finanțelor Publice Mureș, Administrația Finanțelor Publice Târgu-Mureș/SC Darmi SRL

(Zaak C-178/10)

(2010/C 161/51)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Târgu-Mureș

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Ministerul Economiei și Finanțelor, Direcția Generală a Finanțelor Publice Mureș, Administrația Finanțelor Publice Târgu-Mureș

Verwerende partij: SC Darmi SRL

Prejudiciële vragen

| 1) | Is de invoering van een milieubelasting in de periode van 1 juli 2008 tot 15 december 2008 door de betrokken Roemeense regeling (spoeddecreet nr. 50/2008) in overeenstemming met de beginselen van de douane-unie en het verbod van dubbele belastingheffing, neergelegd in de artikelen 23, 25 en 90 EG, met dien verstande dat deze bepalingen van het Verdrag de invoering toestaan van een milieubelasting met de doelstelling die de Roemeense wetgever in de considerans van spoeddecreet nr. 50/2008 noemt, een doelstelling die ook in artikel 174 en volgende EG is vermeld, te weten de bescherming van het milieu door middel van programma’s en projecten voor de verbetering van de luchtkwaliteit en ter bereiking van de in de gemeenschapsregelgeving neergelegde grenswaarden daarvoor? Met andere woorden, wanneer in een lidstaat van de Europese Unie een milieubelasting wordt geheven bij de eerste registratie aldaar van nieuwe of tweedehands auto’s die zijn ingevoerd uit een andere lidstaat, levert artikel 174 en volgende EG dan een rechtvaardigingsgrond op om de artikelen 23, 25 en 90 EG buiten toepassing te laten? |
| --- | --- |

1)

Is de invoering van een milieubelasting in de periode van 1 juli 2008 tot 15 december 2008 door de betrokken Roemeense regeling (spoeddecreet nr. 50/2008) in overeenstemming met de beginselen van de douane-unie en het verbod van dubbele belastingheffing, neergelegd in de artikelen 23, 25 en 90 EG, met dien verstande dat deze bepalingen van het Verdrag de invoering toestaan van een milieubelasting met de doelstelling die de Roemeense wetgever in de considerans van spoeddecreet nr. 50/2008 noemt, een doelstelling die ook in artikel 174 en volgende EG is vermeld, te weten de bescherming van het milieu door middel van programma’s en projecten voor de verbetering van de luchtkwaliteit en ter bereiking van de in de gemeenschapsregelgeving neergelegde grenswaarden daarvoor? Met andere woorden, wanneer in een lidstaat van de Europese Unie een milieubelasting wordt geheven bij de eerste registratie aldaar van nieuwe of tweedehands auto’s die zijn ingevoerd uit een andere lidstaat, levert artikel 174 en volgende EG dan een rechtvaardigingsgrond op om de artikelen 23, 25 en 90 EG buiten toepassing te laten?

| 2) | Wanneer een motorvoertuig in een lidstaat aan een analoge milieubelasting (van dezelfde inhoud en met dezelfde doelstelling, namelijk het behoud van het milieu overeenkomstig de beginselen en de doelstellingen van artikel 174 en volgende EG) is onderworpen, kan bij de eerste registratie ervan in een andere lidstaat dan opnieuw een milieubelasting met dezelfde doelstellingen van artikel 174 en volgende EG worden geheven, dus zelfs wanneer tevoren in een andere lidstaat al een milieubelasting is opgelegd? |
| --- | --- |

2)

Wanneer een motorvoertuig in een lidstaat aan een analoge milieubelasting (van dezelfde inhoud en met dezelfde doelstelling, namelijk het behoud van het milieu overeenkomstig de beginselen en de doelstellingen van artikel 174 en volgende EG) is onderworpen, kan bij de eerste registratie ervan in een andere lidstaat dan opnieuw een milieubelasting met dezelfde doelstellingen van artikel 174 en volgende EG worden geheven, dus zelfs wanneer tevoren in een andere lidstaat al een milieubelasting is opgelegd?

| 3) | Worden de beginselen van de douane-unie en [het verbod] van zijdelingse binnenlandse bescherming als bedoeld in de artikelen 23, 25 en 90 EG geschonden indien, omgekeerd, een dergelijk motorvoertuig in een lidstaat niet aan een milieubelasting is onderworpen (omdat een dergelijke belasting niet bestaat of om andere redenen), maar bij de latere registratie in een andere lidstaat, bijvoorbeeld in Roemenië, waar een dergelijke belasting bestaat, ter zake van de eerste registratie wel aan de milieubelasting wordt onderworpen in die staat? |
| --- | --- |

3)

Worden de beginselen van de douane-unie en [het verbod] van zijdelingse binnenlandse bescherming als bedoeld in de artikelen 23, 25 en 90 EG geschonden indien, omgekeerd, een dergelijk motorvoertuig in een lidstaat niet aan een milieubelasting is onderworpen (omdat een dergelijke belasting niet bestaat of om andere redenen), maar bij de latere registratie in een andere lidstaat, bijvoorbeeld in Roemenië, waar een dergelijke belasting bestaat, ter zake van de eerste registratie wel aan de milieubelasting wordt onderworpen in die staat?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/35 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/35

---

Beroep ingesteld op 9 april 2010 — Europese Commissie/Franse Republiek

(Zaak C-179/10)

(2010/C 161/52)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Gippini Fournier en K. Walkerová, gemachtigden)

Verwerende partij: Franse Republiek

Conclusies

| — | vaststellen dat de Franse Republiek, door geen uitvoering te geven aan de beschikking van de Commissie van 14 juli 2004 betreffende de steun die van 1986 tot en met 1999 is toegekend aan de visserij- en aquacultuursector op Corsica (1) door de op grond van de artikel 1 van voornoemde beschikking onwettig en met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar verklaarde steun van de begunstigden terug te vorderen, en door de Commissie geen kennis te hebben gegeven van de maatregelen die zijn genomen teneinde aan deze beschikking te voldoen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 288, vierde alinea, VWEU en de artikelen 4 en 5 van voornoemde beschikking; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat de Franse Republiek, door geen uitvoering te geven aan de beschikking van de Commissie van 14 juli 2004 betreffende de steun die van 1986 tot en met 1999 is toegekend aan de visserij- en aquacultuursector op Corsica (1) door de op grond van de artikel 1 van voornoemde beschikking onwettig en met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar verklaarde steun van de begunstigden terug te vorderen, en door de Commissie geen kennis te hebben gegeven van de maatregelen die zijn genomen teneinde aan deze beschikking te voldoen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 288, vierde alinea, VWEU en de artikelen 4 en 5 van voornoemde beschikking;

| — | de Franse Republiek verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Volgens artikel 4 van beschikking 2005/238/EG van de Commissie deelt Frankrijk de Commissie binnen twee maanden vanaf de kennisgeving van die beschikking mee welke maatregelen het heeft genomen om daaraan te voldoen. In casu is de toegekende steun meer dan vijf jaar nadat de Franse overheidsinstanties de beschikking hebben ontvangen, en ondanks zeven aanmaningen, nog steeds niet teruggevorderd van de begunstigde ondernemingen, en lijken daartoe nog geen concrete maatregelen te zijn vastgesteld. De verwerende partij heeft overigens niet aangevoerd dat het haar absoluut onmogelijk zou zijn om uitvoering te geven aan die beschikking.

---

(1)  Beschikking 2005/238/EG van de Commissie van 14 juli 2004 betreffende de steun die van 1986 tot en met 1999 is toegekend aan de visserij- en aquacultuursector op Corsica (PB 2005, L 74, blz. 41).

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/35 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/35

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 16 april 2010 — Strafzaak tegen Aziz Melki

(Zaak C-188/10)

(2010/C 161/53)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour de cassation

Partij in de strafzaak

Aziz Melki

Prejudiciële vragen

| 1) | Verzet artikel 267 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat op 13 december 2007 te Lissabon is ondertekend, zich tegen een wettelijke regeling zoals vervat in de artikelen 23-2, tweede alinea, en 23-5, tweede alinea, van beschikking nr. 58-1067 van 7 november 1958, ingevoerd bij organieke wet nr. 2009-1523 van 10 december 2009, doordat zij de rechters verplicht met voorrang uitspraak te doen over de toezending van de hun voorgelegde grondwettigheidsvraag aan de Conseil constitutionnel wanneer deze vraag is gestoeld op de onverenigbaarheid van een bepaling van intern recht met de grondwet vanwege haar strijd met het recht van de Unie? |
| --- | --- |

1)

Verzet artikel 267 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat op 13 december 2007 te Lissabon is ondertekend, zich tegen een wettelijke regeling zoals vervat in de artikelen 23-2, tweede alinea, en 23-5, tweede alinea, van beschikking nr. 58-1067 van 7 november 1958, ingevoerd bij organieke wet nr. 2009-1523 van 10 december 2009, doordat zij de rechters verplicht met voorrang uitspraak te doen over de toezending van de hun voorgelegde grondwettigheidsvraag aan de Conseil constitutionnel wanneer deze vraag is gestoeld op de onverenigbaarheid van een bepaling van intern recht met de grondwet vanwege haar strijd met het recht van de Unie?

| 2) | Verzet artikel 267 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat op 13 december 2007 te Lissabon is ondertekend, zich tegen een wettelijke regeling zoals vervat in artikel 78-2, vierde alinea, van de code de procédure pénale die erin voorziet dat „binnen een gebied gevormd door de landsgrens van Frankrijk met een staat die partij is bij de op 19 juni 1990 te Schengen ondertekende overeenkomst en een lijn die op 20 kilometer daar vandaan is getrokken, alsook in voor het publiek toegankelijke zones in bij besluit aangewezen havens, luchthavens en trein- en busstations die voor internationaal vervoer openstaan, eveneens de identiteit van een ieder kan worden gecontroleerd op de wijze voorzien in de eerste alinea, ten einde de naleving van de verplichtingen ter zake van het houden, het dragen en het tonen van de bij wet voorziene titels en documenten te verifiëren. Wanneer deze controle plaatsvindt in een trein die een internationale verbinding verzorgt, kan deze worden verricht op het traject tussen de grens en de eerste halte die zich op meer dan 20 kilometer van de grens bevindt. Op spoorlijnen die een internationale verbinding verzorgen en bijzondere kenmerken vertonen op het punt van de haltes die zij aandoen, kan de controle evenwel ook worden verricht tussen deze halte en een halte die zich binnen de volgende 50 kilometer bevindt. Deze lijnen en haltes worden bij ministerieel besluit aangewezen. Wanneer een snelwegtracé begint in het gebied genoemd in de eerste volzin van de onderhavige alinea en het eerste tolstation zich buiten de 20- kilometerlijn bevindt, kan de controle bovendien plaatsvinden bij dit tolstation en de aangrenzende parkeerplaatsen. De door deze bepaling betroffen tolstations worden bij besluit aangewezen.”? |
| --- | --- |

2)

Verzet artikel 267 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat op 13 december 2007 te Lissabon is ondertekend, zich tegen een wettelijke regeling zoals vervat in artikel 78-2, vierde alinea, van de code de procédure pénale die erin voorziet dat „binnen een gebied gevormd door de landsgrens van Frankrijk met een staat die partij is bij de op 19 juni 1990 te Schengen ondertekende overeenkomst en een lijn die op 20 kilometer daar vandaan is getrokken, alsook in voor het publiek toegankelijke zones in bij besluit aangewezen havens, luchthavens en trein- en busstations die voor internationaal vervoer openstaan, eveneens de identiteit van een ieder kan worden gecontroleerd op de wijze voorzien in de eerste alinea, ten einde de naleving van de verplichtingen ter zake van het houden, het dragen en het tonen van de bij wet voorziene titels en documenten te verifiëren. Wanneer deze controle plaatsvindt in een trein die een internationale verbinding verzorgt, kan deze worden verricht op het traject tussen de grens en de eerste halte die zich op meer dan 20 kilometer van de grens bevindt. Op spoorlijnen die een internationale verbinding verzorgen en bijzondere kenmerken vertonen op het punt van de haltes die zij aandoen, kan de controle evenwel ook worden verricht tussen deze halte en een halte die zich binnen de volgende 50 kilometer bevindt. Deze lijnen en haltes worden bij ministerieel besluit aangewezen. Wanneer een snelwegtracé begint in het gebied genoemd in de eerste volzin van de onderhavige alinea en het eerste tolstation zich buiten de 20- kilometerlijn bevindt, kan de controle bovendien plaatsvinden bij dit tolstation en de aangrenzende parkeerplaatsen. De door deze bepaling betroffen tolstations worden bij besluit aangewezen.”?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/36 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/36

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 16 april 2010 — Strafzaak tegen Sélim Abdeli

(Zaak C-189/10)

(2010/C 161/54)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour de cassation

Partij(en) in de strafzaak

Sélim Abdeli

Prejudiciële vragen

| 1) | Verzet artikel 267 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat op 13 december 2007 te Lissabon is ondertekend, zich tegen een wettelijke regeling zoals vervat in de artikelen 23-2, tweede alinea, en 23-5, tweede alinea, van beschikking nr. 58-1067 van 7 november 1958, ingevoerd bij organieke wet nr. 2009-1523 van 10 december 2009, doordat zij de rechters verplicht met voorrang uitspraak te doen over de toezending van de hun voorgelegde grondwettigheidsvraag aan de Conseil constitutionnel wanneer deze vraag is gestoeld op de onverenigbaarheid van een bepaling van intern recht met de grondwet vanwege haar strijd met het recht van de Unie? |
| --- | --- |

1)

Verzet artikel 267 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat op 13 december 2007 te Lissabon is ondertekend, zich tegen een wettelijke regeling zoals vervat in de artikelen 23-2, tweede alinea, en 23-5, tweede alinea, van beschikking nr. 58-1067 van 7 november 1958, ingevoerd bij organieke wet nr. 2009-1523 van 10 december 2009, doordat zij de rechters verplicht met voorrang uitspraak te doen over de toezending van de hun voorgelegde grondwettigheidsvraag aan de Conseil constitutionnel wanneer deze vraag is gestoeld op de onverenigbaarheid van een bepaling van intern recht met de grondwet vanwege haar strijd met het recht van de Unie?

| 2) | Verzet artikel 267 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat op 13 december 2007 te Lissabon is ondertekend, zich tegen een wettelijke regeling zoals vervat in artikel 78-2, vierde alinea, van de code de procédure pénale die erin voorziet dat „binnen een gebied gevormd door de landsgrens van Frankrijk met een staat die partij is bij de op 19 juni 1990 te Schengen ondertekende overeenkomst en een lijn die op 20 kilometer daar vandaan is getrokken, alsook in voor het publiek toegankelijke zones in bij besluit aangewezen havens, luchthavens en trein- en busstations die voor internationaal vervoer openstaan, eveneens de identiteit van een ieder kan worden gecontroleerd op de wijze voorzien in de eerste alinea, ten einde de naleving van de verplichtingen ter zake van het houden, het dragen en het tonen van de bij wet voorziene titels en documenten te verifiëren. Wanneer deze controle plaatsvindt in een trein die een internationale verbinding verzorgt, kan deze worden verricht op het traject tussen de grens en de eerste halte die zich op meer dan 20 kilometer van de grens bevindt. Op spoorlijnen die een internationale verbinding verzorgen en bijzondere kenmerken vertonen op het punt van de haltes die zij aandoen, kan de controle evenwel ook worden verricht tussen deze halte en een halte die zich binnen de volgende 50 kilometer bevindt. Deze lijnen en haltes worden bij ministerieel besluit aangewezen. Wanneer een snelwegtracé begint in het gebied genoemd in de eerste volzin van de onderhavige alinea en het eerste tolstation zich buiten de 20- kilometerlijn bevindt, kan de controle bovendien plaatsvinden bij dit tolstation en de aangrenzende parkeerplaatsen. De door deze bepaling betroffen tolstations worden bij besluit aangewezen.”? |
| --- | --- |

2)

Verzet artikel 267 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat op 13 december 2007 te Lissabon is ondertekend, zich tegen een wettelijke regeling zoals vervat in artikel 78-2, vierde alinea, van de code de procédure pénale die erin voorziet dat „binnen een gebied gevormd door de landsgrens van Frankrijk met een staat die partij is bij de op 19 juni 1990 te Schengen ondertekende overeenkomst en een lijn die op 20 kilometer daar vandaan is getrokken, alsook in voor het publiek toegankelijke zones in bij besluit aangewezen havens, luchthavens en trein- en busstations die voor internationaal vervoer openstaan, eveneens de identiteit van een ieder kan worden gecontroleerd op de wijze voorzien in de eerste alinea, ten einde de naleving van de verplichtingen ter zake van het houden, het dragen en het tonen van de bij wet voorziene titels en documenten te verifiëren. Wanneer deze controle plaatsvindt in een trein die een internationale verbinding verzorgt, kan deze worden verricht op het traject tussen de grens en de eerste halte die zich op meer dan 20 kilometer van de grens bevindt. Op spoorlijnen die een internationale verbinding verzorgen en bijzondere kenmerken vertonen op het punt van de haltes die zij aandoen, kan de controle evenwel ook worden verricht tussen deze halte en een halte die zich binnen de volgende 50 kilometer bevindt. Deze lijnen en haltes worden bij ministerieel besluit aangewezen. Wanneer een snelwegtracé begint in het gebied genoemd in de eerste volzin van de onderhavige alinea en het eerste tolstation zich buiten de 20- kilometerlijn bevindt, kan de controle bovendien plaatsvinden bij dit tolstation en de aangrenzende parkeerplaatsen. De door deze bepaling betroffen tolstations worden bij besluit aangewezen.”?

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/36 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/36

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 19 april 2010 — Société Rastelli Davide et C./Jean-Charles Hidoux, in zijn hoedanigheid van curator van de vennootschap Médiasucre international

(Zaak C-191/10)

(2010/C 161/55)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour de cassation

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Société Rastelli Davide et C.

Verwerende partij: Jean-Charles Hidoux, in zijn hoedanigheid van curator van de vennootschap Médiasucre international

Prejudiciële vragen

| 1) | Verzet verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures (1) zich ertegen dat ingeval een rechterlijke instantie van een lidstaat de hoofdinsolventieprocedure van een schuldenaar opent op grond dat hij het centrum van zijn voornaamste belangen in deze staat heeft, deze rechterlijke instantie een bepaling van haar nationale recht toepast die haar de bevoegdheid verleent om de procedure uit te breiden tot een vennootschap die haar statutaire zetel in een andere lidstaat heeft, louter op grond van de vaststelling dat de vermogens van de schuldenaar en deze vennootschap vermengd zijn? |
| --- | --- |

1)

Verzet verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures (1) zich ertegen dat ingeval een rechterlijke instantie van een lidstaat de hoofdinsolventieprocedure van een schuldenaar opent op grond dat hij het centrum van zijn voornaamste belangen in deze staat heeft, deze rechterlijke instantie een bepaling van haar nationale recht toepast die haar de bevoegdheid verleent om de procedure uit te breiden tot een vennootschap die haar statutaire zetel in een andere lidstaat heeft, louter op grond van de vaststelling dat de vermogens van de schuldenaar en deze vennootschap vermengd zijn?

| 2) | Indien de vordering tot uitbreiding van de procedure als de opening van een nieuwe insolventieprocedure kan worden aangemerkt op voorwaarde dat, opdat de oorspronkelijk geadieerde rechter van de lidstaat er kennis van kan nemen, het bewijs wordt geleverd dat de vennootschap waarop de uitbreiding betrekking heeft het centrum van haar voornaamste belangen in deze staat heeft, kan dit bewijs dan voortvloeien uit de enkele vaststelling dat de vermogens vermengd zijn? |
| --- | --- |

2)

Indien de vordering tot uitbreiding van de procedure als de opening van een nieuwe insolventieprocedure kan worden aangemerkt op voorwaarde dat, opdat de oorspronkelijk geadieerde rechter van de lidstaat er kennis van kan nemen, het bewijs wordt geleverd dat de vennootschap waarop de uitbreiding betrekking heeft het centrum van haar voornaamste belangen in deze staat heeft, kan dit bewijs dan voortvloeien uit de enkele vaststelling dat de vermogens vermengd zijn?

---

(1)  PB L 160, blz. 1.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/37 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/37

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 22 april 2010 — Paderborner Brauerei Haus Cramer KG/Hauptzollamt Bielefeld

(Zaak C-196/10)

(2010/C 161/56)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Paderborner Brauerei Haus Cramer KG

Verwerende partij: Hauptzollamt Bielefeld

Prejudiciële vraag

Moet de gecombineerde nomenclatuur in de versie van verordening (EG) nr. 2031/2001 van de Commissie van 6 augustus 2001 (1) alsook in de versie van verordening (EG) nr. 1832/2002 van de Commissie van 1 augustus 2002 (2) aldus worden uitgelegd dat een als „malt beer base” aangeduid product met een alcoholvolumegehalte van ongeveer 14 % vol., dat uit gebrouwen bier is gewonnen, dat is gezuiverd en daarna aan een ultrafiltratie wordt onderworpen waardoor ingrediënten zoals bittere stoffen en eiwitten worden uitgedund, onder post 2208 moet worden ingedeeld?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 2031/2001 van de Commissie van 6 augustus 2001 tot wijziging van bijlage I van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 279, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 1832/2002 van de Commissie van 1 augustus 2002 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 290, blz. 1).

---

Gerecht

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/38 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/38

---

Arrest van het Gerecht van 27 april 2010 — UniCredito Italiano/BHIM — Union Investment Privatfonds (UNIWEB)

(Zaken T-303/06 en T-337/06) (1)

(„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvragen voor gemeenschapswoordmerken UNIWEB en UniCredit Wealth Management - Oudere nationale woordmerken UNIFONDS en UNIRAK en ouder nationaal beeldmerk UNIZINS - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)

(2010/C 161/57)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: UniCredito Italiano SpA (Genua, Italië) (vertegenwoordigers: G. Floridia, R. Floridia en F. Polettini, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Union Investment Privatfonds GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Zindel, advocaat)

Voorwerp

Beroepen tegen de twee beslissingen van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 5 september 2006 (gevoegde zaken R 196/2005-2 en R 211/2005-2) en van 25 september 2006 (gevoegde zaken R 456/2005-2 en R 502/2005-2) inzake oppositieprocedures tussen Union Investment Privatfonds GmbH en UniCredito Italiano SpA

Dictum

| 1) | De zaken T-303/06 en T-337/06 worden gevoegd voor het arrest. |
| --- | --- |

1)

De zaken T-303/06 en T-337/06 worden gevoegd voor het arrest.

| 2) | De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 5 september 2006 (gevoegde zaken R 196/2005-2 en R 211/2005-2) wordt vernietigd voor zover daarbij is verworpen het beroep ingesteld door UniCredito Italiano SpA in zaak R 211/2005-2 en de opposities ingesteld tegen inschrijving van het aangevraagde merk UNIWEB worden toegewezen, voor „bankzaken, financiële zaken, monetaire zaken, verzekeringen, informatie en advies inzake financiën en verzekeringen, credit/debetkaartdiensten, bank- en financiële diensten via internet” van klasse 36. |
| --- | --- |

2)

De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 5 september 2006 (gevoegde zaken R 196/2005-2 en R 211/2005-2) wordt vernietigd voor zover daarbij is verworpen het beroep ingesteld door UniCredito Italiano SpA in zaak R 211/2005-2 en de opposities ingesteld tegen inschrijving van het aangevraagde merk UNIWEB worden toegewezen, voor „bankzaken, financiële zaken, monetaire zaken, verzekeringen, informatie en advies inzake financiën en verzekeringen, credit/debetkaartdiensten, bank- en financiële diensten via internet” van klasse 36.

| 3) | De beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 25 september 2006 (gevoegde zaken R 456/2005-2 en R 502/2005-2) wordt vernietigd voor zover daarbij wordt verworpen het beroep ingesteld door UniCredito Italiano SpA in zaak R 456/2005-2 en de opposities ingesteld tegen inschrijving van het aangevraagde merken UniCredit Wealth Management worden toegewezen, voor „bankzaken, financiële zaken, monetaire zaken, verzekeringen en financiële informatie” van klasse 36. |
| --- | --- |

3)

De beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 25 september 2006 (gevoegde zaken R 456/2005-2 en R 502/2005-2) wordt vernietigd voor zover daarbij wordt verworpen het beroep ingesteld door UniCredito Italiano SpA in zaak R 456/2005-2 en de opposities ingesteld tegen inschrijving van het aangevraagde merken UniCredit Wealth Management worden toegewezen, voor „bankzaken, financiële zaken, monetaire zaken, verzekeringen en financiële informatie” van klasse 36.

| 4) | De verzoeken van Union Investment Privatfonds GmbH worden afgewezen. |
| --- | --- |

4)

De verzoeken van Union Investment Privatfonds GmbH worden afgewezen.

| 5) | Elke partij zal haar eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

5)

Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 326 van 30.12.2006.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/38 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/38

---

Arrest van het Gerecht van 27 april 2010 — Union Investment Privatfonds/BHIM — Unicre-Cartão International De Crédito (unibanco)

(Zaak T-392/06) (1)

(„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk unibanco - Oudere nationale beeldmerken UniFLEXIO, UniVARIO en UniZERO - Te late overlegging van documentens - Beoordelingsbevoegdheid krachtens artikel 74, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)

(2010/C 161/58)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Union Investment Privatfonds GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Keller, vervolgens J. Zindel, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Unicre-Cartão International De Crédito, SA (Lissabon, Portugal)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 10 oktober 2006 (zaak R 442/2004-2) inzake een oppositieprocedure tussen l’Union Investment Privatfonds GmbH en Unicre-Cartão International De Crédito, SA

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Union Investment Privatfonds GmbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Union Investment Privatfonds GmbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 42 van 24.2.2007.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/39 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/39

---

Arrest van het Gerecht van 6 mei 2010 — Comune di Napoli/Commissie

(Zaak T-388/07) (1)

(„EFRO - Vermindering van financiële bijstand - Stedelijk proefproject inzake oprichting van netwerk van telematische plaatsen voor stad Napels - Begrip onregelmatigheid - In aanmerking komende uitgaven”)

(2010/C 161/59)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Comune di Napoli (Italie) (vertegenwoordigers: F. Sciaudone, G. Tarallo, G. Pizza en R. Sciaudone, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn, gemachtigde, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

Voorwerp

Enerzijds beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2007) 3893 van de Commissie van 8 augustus 2007 met betrekking tot de vermindering van de bijstand uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) die krachtens artikel 10 van verordening (EEG) nr. 4254/88, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2083/93, is toegekend aan de stad Napels (Italië) bij beschikking PH/1997/2761 van de Commissie houdende goedkeuring van bijstand uit het EFRO voor het stedelijke proefproject nr. 97.05.29.002, en anderzijds beroep tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden door de vaststelling van de bestreden beschikking

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | De Comune di Napoli wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Comune di Napoli wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 283 van 24.11.2007.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/39 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/39

---

Arrest van het Gerecht van 27 april 2010 — Freixenet/BHIM (Vorm van witte gematteerde fles)

(Zaak T-109/08) (1)

(„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsmerk in de vorm van een witte gematteerde fles - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Ontbreken van onderscheidend vermogen verkregen door gebruik - Artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Motiveringsplicht - Rechten van de verdediging - Artikel 73 van verordening nr. 40/94 (thans artikel 75 van verordening nr. 207/2009)”)

(2010/C 161/60)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Freixenet, SA (Sant Sadurní d’Anoia, Spanje) (vertegenwoordigers: F. de Visscher, E. Cornu en D. Moreau, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 30 november 2007 (zaak R 97/2001-1) inzake een aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van een teken in de vorm van een witte gematteerde fles

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Freixenet, SA wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Freixenet, SA wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 116 van 9.5.2008.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/40 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/40

---

Arrest van het Gerecht van 27 april 2010 — Freixenet/BHIM (Vorm van zwarte gematteerde fles)

(Zaak T-110/08) (1)

(„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsmerk in de vorm van een zwarte gematteerde fles - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Ontbreken van onderscheidend vermogen verkregen door gebruik - Artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Motiveringsplicht - Rechten van de verdediging - Artikel 73 van verordening nr. 40/94 (thans artikel 75 van verordening nr. 207/2009)”)

(2010/C 161/61)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Freixenet, SA (Sant Sadurní d’Anoia, Spanje) (vertegenwoordigers: F. de Visscher, E. Cornu en D. Moreau, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 20 november 2007 (zaak R 104/2001-1) inzake een aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van een teken in de vorm van een zwarte gematteerde fles

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Freixenet, SA wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Freixenet, SA wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 116 van 9.5.2008.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/40 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/40

---

Arrest van het Gerecht van 29 april 2010 — Kerma/BHIM (BIOPIETRA)

(Zaak T-586/08) (1)

(„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BIOPIETRA - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)

(2010/C 161/62)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Kerma SpA (Raffa di Puegnago sul Garda, Italië) (vertegenwoordiger: A. Manzoni, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: O. Montalto, gemachtigde)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 16 oktober 2008 (zaak R 889/2008-1), inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken BIOPIETRA als gemeenschapsmerk

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Kerma SpA wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Kerma SpA wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 55 van 7.3.2009.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/40 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/40

---

Beschikking van het Gerecht van 15 april 2010 — Katjes Fassin/BHIM (Vorm van een pandagezicht)

(Zaak T-22/09) (1)

(„Gemeenschapsmerk - Weigering van inschrijving door onderzoeker - Intrekking van inschrijvingsaanvraag - Afdoening zonder beslissing”)

(2010/C 161/63)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Katjes Fassin GmbH & Co. KG (Emmerich am Rhein, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Schmitz, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Jenewein, vervolgens C. Jenewein en G. Schneider, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 13 november 2008 (zaak R 1299/2006-4), inzake een aanvraag tot inschrijving van een driedimensionaal teken in de vorm van een pandagezicht in de kleuren zwart, wit en rood als gemeenschapsmerk

Dictum

| 1) | Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist. |
| --- | --- |

1)

Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

| 2) | Verzoekster wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 69 van 21.3.2009.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/41 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/41

---

Beschikking van de president van het Gerecht van 30 april 2010 — Inuit Tapiriit Kanatami e.a./Parlement en Raad

(Zaak T-18/10 R)

(„Kort geding - Verordening (EG) nr. 1007/2009 - Handel in zeehondenproducten - Invoer- en verkoopverbod - Uitzondering voor Eskimogemeenschappen - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Ontvankelijkheid - Fumus boni juris - Geen spoedeisendheid”)

(2010/C 161/64)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Inuit Tapiriit Kanatami (Ottawa, Canada); Nattivak Hunters and Trappers Association (Qikiqtarjuaq, Canada); Pangnirtung Hunters’ and Trappers’ Association (Pangnirtung, Canada); Jaypootie Moesesie (Qikiqtarjuaq); Allen Kooneeliusie (Qikiqtarjuaq); Toomasie Newkingnak (Qikiqtarjuaq); David Kuptana (Ulukhaktok, Canada); Karliin Aariak (Iqaluit, Canada); Efstathios Andreas Agathos (Athene, Griekenland); Canadian Seal Marketing Group (Quebec, Canada); Ta Ma Su Seal Products (Cap-aux-Meules, Canada); Fur Institute of Canada (Ottawa); NuTan Furs, Inc (Catalina, Canada); GC Rieber Skinn AS (Bergen, Noorwegen); Inuit Circumpolar Conference Greenland (ICC) (Nuuk, Groenland, Denemarken); Johannes Egede (Nuuk), en Kalaallit Nunaanni Aalisartut Piniartullu Kattuffiat (KNAPK) (Nuuk) (vertegenwoordigers: J. Bouckaert, M. van der Woude en H. Viaene, advocaten)

Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: I. Anagnostopoulou en L. Visaggio, gemachtigden), en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Moore en K. Michoel, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van verordening (EG) nr. 1007/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de handel in zeehondenproducten (PB L 286, blz. 36)

Dictum

| 1) | Het advies van de juridische dienst van de Raad van de Europese Unie van 18 februari 2009 inzake het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de handel in zeehondenproducten, ingediend door de Commissie van de Europese Gemeenschappen (COM(2008) 469 def. van 23 juli 2008), dat in bijlage A 4 bij het verzoek in kort geding is opgenomen, en het uittreksel uit dat advies dat in punt 16 van ditzelfde verzoek is vervat, worden uit het dossier van zaak T-18/10 R verwijderd. |
| --- | --- |

1)

Het advies van de juridische dienst van de Raad van de Europese Unie van 18 februari 2009 inzake het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de handel in zeehondenproducten, ingediend door de Commissie van de Europese Gemeenschappen (COM(2008) 469 def. van 23 juli 2008), dat in bijlage A 4 bij het verzoek in kort geding is opgenomen, en het uittreksel uit dat advies dat in punt 16 van ditzelfde verzoek is vervat, worden uit het dossier van zaak T-18/10 R verwijderd.

| 2) | Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

2)

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 3) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

3)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/41 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/41

---

Beschikking van het Gerecht van 27 april 2010 — Parlement/U

(Zaak T-103/10 P(R)) (1)

(„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Ontslagbesluit - Beschikking van de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie gegeven in een procedure in kort geding - Ontbreken van spoedeisendheid”)

(2010/C 161/65)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirant: Europees Parlement (vertegenwoordigers: S. Seyr en K. Zejdová, gemachtigden)

Andere partij in de procedure: U (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: F. Moyse en A. Salerno, advocaten)

Voorwerp

Hogere voorziening tegen de beschikking van de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 18 december 2009, U/Parlement (F-92/09 R, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

Dictum

| 1) | De beschikking van de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 18 december 2009, U/Parlement (F-92/09 R, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

De beschikking van de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 18 december 2009, U/Parlement (F-92/09 R, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), wordt vernietigd.

| 2) | Het door U ingediende verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

2)

Het door U ingediende verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 3) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

3)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

(1)  PB C 113 van 1.5.2010.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/42 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/42

---

Beroep ingesteld op 21 oktober 2009 — Campailla/Commissie

(Zaak T-429/09)

(2010/C 161/66)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Massimo Campailla (Boulogne-sur-Mer, Frankrijk) (vertegenwoordiger: P. Goergen, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | de Commissie veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden door de weigering van de Commissie om maatregelen te treffen na zijn klacht over inbreuken op zijn fundamentele rechten door de Kameroense autoriteiten. |
| --- | --- |

—

de Commissie veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden door de weigering van de Commissie om maatregelen te treffen na zijn klacht over inbreuken op zijn fundamentele rechten door de Kameroense autoriteiten.

Middelen en voornaamste argumenten

Met het onderhavige beroep vordert verzoeker vergoeding van de schade die hij stelt te hebben geleden door de besluiten van de Commissie, neergelegd in de aan hem gerichte brieven D3 *3/2004/D/4809 van 30 juli 2004 en D3 D*3/2004/D/5438 van 9 september 2004, waarbij de Commissie heeft geweigerd maatregelen te treffen na zijn klacht over gestelde inbreuken op zijn fundamentele rechten door de Kameroense autoriteiten.

Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker dat de beschikking onwettig is wegens verdraaiing van de feiten, misbruik van bevoegdheid en schending van de bepalingen en beginselen van het EG-Verdrag en het EU-Verdrag en van de fundamentele rechten die worden gewaarborgd door het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (waaronder de beginselen van rechtszekerheid, gewettigd vertrouwen, goed bestuur, non-discriminatie, verantwoordelijk beheer en inachtneming van wezenlijke vormvoorschriften, en het verbod van onmenselijke en vernederende behandelingen).

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/42 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/42

---

Hogere voorziening ingesteld op 12 april 2010 door V tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 oktober 2009 in zaak F-33/08, V/Commissie

(Zaak T-510/09 P)

(2010/C 161/67)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: V (Brussel, België) (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren, en, dientengevolge, |
| --- | --- |

—

de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren, en, dientengevolge,

| — | het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 21 oktober 2009 in zaak F-33/08, dat rekwirante is betekend op 26 oktober 2009 en waarbij haar beroep, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van 15 mei 2007 waarbij de Commissie haar heeft meegedeeld dat zij niet voldeed aan de voorwaarden van lichamelijk geschiktheid voor de uitoefening van haar functie en tot veroordeling van de Commissie tot betaling van een vergoeding voor de schade die zij stelt te hebben geleden, ongegrond is verklaard, vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 21 oktober 2009 in zaak F-33/08, dat rekwirante is betekend op 26 oktober 2009 en waarbij haar beroep, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van 15 mei 2007 waarbij de Commissie haar heeft meegedeeld dat zij niet voldeed aan de voorwaarden van lichamelijk geschiktheid voor de uitoefening van haar functie en tot veroordeling van de Commissie tot betaling van een vergoeding voor de schade die zij stelt te hebben geleden, ongegrond is verklaard, vernietigen;

| — | de vorderingen die rekwirante bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie heeft ingediend toewijzen; |
| --- | --- |

—

de vorderingen die rekwirante bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie heeft ingediend toewijzen;

| — | de verwerende partij verwijzen in de kosten van de beide procedures. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij verwijzen in de kosten van de beide procedures.

Middelen en voornaamste argumenten

Met deze hogere voorziening vraagt rekwirante om vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 oktober 2009 in zaak F-33/08, V/Commissie, waarbij het beroep strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie om rekwirante niet aan te stellen, omdat zij niet voldoet aan de voorwaarden van lichamelijke geschiktheid voor de uitoefening van een functie, en tot vergoeding van schade, is verworpen.

Tot staving van haar hogere voorziening voert verzoekster drie middelen aan, ontleend aan juridische fouten, verkeerde opvatting van het in het dossier opgenomen bewijsmateriaal alsmede aan onjuiste en ontoereikende motivering.

In de eerste plaats betwist rekwirante het bestreden arrest voor zover het Gerecht daarin heeft geoordeeld dat niet was aangetoond dat de onregelmatigheid verband houdende met de inschakeling van dokter K. van invloed was geweest op de procesakten die tot de vaststelling van het bestreden besluit hebben geleid.

In de tweede plaats is rekwirante van mening dat het Gerecht de verplichting tot eerbiediging van het medisch geheim en het recht van de patiënt, als justitiabele, op eerbiediging daarvan heeft miskend, aangezien het heeft geoordeeld dat rekwirantes beroep op dit beginsel hem verhinderde zijn wettigheidstoetsing uit te oefenen over het advies van ongeschiktheid dat de medische commissie had uitgebracht.

In de derde plaats is rekwirante van mening dat het Gerecht voor ambtenarenzaken haar betoog over een motiveringsgebrek bij de beoordeling van het argument, ontleend aan het feit dat de voorzitter van de medische commissie niet op de lijst van de Orde van Belgische artsen staat, verkeerd heeft opgevat.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/43 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/43

---

Beroep ingesteld op 25 januari 2010 — Noko Ngele/Europese Commissie

(Zaak T-15/10)

(2010/C 161/68)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Mariyus Noko Ngele (Brussel, België) (vertegenwoordiger: F. Sabakunzi, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | voor recht verklaren dat het COB nooit in de plaats is getreden van het CIO en in België juridisch niet bestaat en geen rechtspersoonlijkheid heeft; |
| --- | --- |

—

voor recht verklaren dat het COB nooit in de plaats is getreden van het CIO en in België juridisch niet bestaat en geen rechtspersoonlijkheid heeft;

| — | de Europese Commissie, een van haar leden en bepaalde van haar personeelsleden hoofdelijk veroordelen tot betaling van een bedrag van 200 000 EUR ter vergoeding van de financiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente van 10 % per jaar vanaf 1995 en met de gerechtelijke rente; |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie, een van haar leden en bepaalde van haar personeelsleden hoofdelijk veroordelen tot betaling van een bedrag van 200 000 EUR ter vergoeding van de financiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente van 10 % per jaar vanaf 1995 en met de gerechtelijke rente;

| — | de Europese Commissie, een van haar leden en bepaalde van haar personeelsleden hoofdelijk veroordelen tot betaling van een bedrag van 5 miljoen EUR ter vergoeding van de morele en psychologische schade, vermeerderd met de gerechtelijke rente; |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie, een van haar leden en bepaalde van haar personeelsleden hoofdelijk veroordelen tot betaling van een bedrag van 5 miljoen EUR ter vergoeding van de morele en psychologische schade, vermeerderd met de gerechtelijke rente;

| — | voor recht verklaren dat het te wijzen arrest uitvoerbaar zal zijn, niettegenstaande mogelijk beroep; |
| --- | --- |

—

voor recht verklaren dat het te wijzen arrest uitvoerbaar zal zijn, niettegenstaande mogelijk beroep;

| — | verweerster veroordelen tot vergoeding van de kosten en tot betaling van een vergoeding voor de procedure van 30 000 EUR. |
| --- | --- |

—

verweerster veroordelen tot vergoeding van de kosten en tot betaling van een vergoeding voor de procedure van 30 000 EUR.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker vordert vergoeding van de schade die hij heeft geleden door het feit dat hij zijn schuldvordering op het „Centrum voor Industriële Ontwikkeling (CIO)” niet meer kan innen doordat deze organisatie is vervangen door een gezamenlijke instelling van de ACS-landen (Afrika, Caribisch gebied en Stille Oceaan) en de Europese Unie, genaamd „Centrum voor de Ontwikkeling van het Bedrijfsleven (COB)”.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/43 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/43

---

Beroep ingesteld op 2 april 2010 — Frankrijk/Commissie

(Zaak T-154/10)

(2010/C 161/69)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues, B. Beaupère-Manokha en J. Gstalter, gemachtigden)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | de bestreden beschikking in haar geheel nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

de bestreden beschikking in haar geheel nietig verklaren;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Met dit beroep vordert verzoekster de nietigverklaring van beschikking C(2010) 133 def. van de Commissie van 26 januari 2010, waarbij is vastgesteld dat de impliciete onbeperkte garantie ten gunste van La Poste, die voortvloeit uit de bepalingen van Frans recht betreffende de juridische gevolgen van haar status van een aan een overheidsbedrijf van industriële en commerciële aard gelijkgestelde publiekrechtelijke rechtspersoon, met de interne markt onverenigbare staatssteun is [staatssteun nr. C 56/2007 (ex E 15/2005)].

Tot staving van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan:

| — | de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, door niet rechtens genoegzaam het bestaan van staatssteun te bewijzen. De Commissie heeft namelijk noch inzake de bewijslast, noch inzake de bewijsstandaard de regels voor de bewijsvoering op het gebied van staatssteun geëerbiedigd; |
| --- | --- |

—

de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, door niet rechtens genoegzaam het bestaan van staatssteun te bewijzen. De Commissie heeft namelijk noch inzake de bewijslast, noch inzake de bewijsstandaard de regels voor de bewijsvoering op het gebied van staatssteun geëerbiedigd;

| — | de Commissie heeft blijk gegeven van onjuiste opvattingen met betrekking tot zowel het recht als de feiten, door het bestaan vast te stellen van een impliciete onbeperkte garantie ten gunste van La Poste; |
| --- | --- |

—

de Commissie heeft blijk gegeven van onjuiste opvattingen met betrekking tot zowel het recht als de feiten, door het bestaan vast te stellen van een impliciete onbeperkte garantie ten gunste van La Poste;

| — | de Commissie heeft het begrip „begunstiging” van artikel 107, lid 1, VWEU geschonden. Zij heeft namelijk, enerzijds, ten onrechte geconcludeerd dat het bestaan van een garantie heeft geleid tot een begunstiging van La Poste, en, anderzijds, ten onrechte gemeend dat de positieve rating van La Poste kon worden toegeschreven aan het bestaan van de gestelde garantie. |
| --- | --- |

—

de Commissie heeft het begrip „begunstiging” van artikel 107, lid 1, VWEU geschonden. Zij heeft namelijk, enerzijds, ten onrechte geconcludeerd dat het bestaan van een garantie heeft geleid tot een begunstiging van La Poste, en, anderzijds, ten onrechte gemeend dat de positieve rating van La Poste kon worden toegeschreven aan het bestaan van de gestelde garantie.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/44 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/44

---

Beroep ingesteld op 9 april 2010 — Dow Chemical/Raad

(Zaak T-158/10)

(2010/C 161/70)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: The Dow Chemical Company (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis, R. Luff en V. Hahn, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | Uitvoeringsverordening (EU) nr. 54/2010 van de Raad (1) nietig verklaren, voor zover zij verzoekster betreft, |
| --- | --- |

—

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 54/2010 van de Raad (1) nietig verklaren, voor zover zij verzoekster betreft,

| — | de Raad verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Raad verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster voert tot staving van haar beroep één middel aan, te weten schending door de bestreden verordening van artikel 11, lid 2, van de basisverordening (2), om de volgende redenen:

| — | de vaststelling dat de dumping van ethanolamine uit de VS wordt voortgezet is onterecht gebaseerd op dumping die tijdens het nieuwe onderzoek is geconstateerd van de zijde van uitvoerende producenten die slechts een zeer klein gedeelte van de invoer uit de VS vertegenwoordigen; de instellingen zijn voorbij gegaan aan het feit dat was vastgesteld dat de producent die verantwoordelijk is voor het overgrote merendeel van de invoer uit de VS zich niet schuldig had gemaakt aan dumping, en dat de invoer van ethanolamine uit de VS in zijn geheel beschouwd derhalve niet werd gedumpt; |
| --- | --- |

—

de vaststelling dat de dumping van ethanolamine uit de VS wordt voortgezet is onterecht gebaseerd op dumping die tijdens het nieuwe onderzoek is geconstateerd van de zijde van uitvoerende producenten die slechts een zeer klein gedeelte van de invoer uit de VS vertegenwoordigen; de instellingen zijn voorbij gegaan aan het feit dat was vastgesteld dat de producent die verantwoordelijk is voor het overgrote merendeel van de invoer uit de VS zich niet schuldig had gemaakt aan dumping, en dat de invoer van ethanolamine uit de VS in zijn geheel beschouwd derhalve niet werd gedumpt;

| — | de vaststelling dat de beweerde dumping van ethanolamine uit de VS toenam na afloop van het nieuwe onderzoek is gebaseerd op een arbitraire selectie van offertes die geen afspiegeling zijn van de prijsontwikkeling na afloop van het nieuwe onderzoek; |
| --- | --- |

—

de vaststelling dat de beweerde dumping van ethanolamine uit de VS toenam na afloop van het nieuwe onderzoek is gebaseerd op een arbitraire selectie van offertes die geen afspiegeling zijn van de prijsontwikkeling na afloop van het nieuwe onderzoek;

| — | de vaststelling dat reservecapaciteit in de VS zal leiden tot een stijging van uitvoer van ethanolamine naar de EU is gebaseerd op een kennelijk onjuiste beoordeling, aangezien in de VS geen sprake was van ongebruikte capaciteit; |
| --- | --- |

—

de vaststelling dat reservecapaciteit in de VS zal leiden tot een stijging van uitvoer van ethanolamine naar de EU is gebaseerd op een kennelijk onjuiste beoordeling, aangezien in de VS geen sprake was van ongebruikte capaciteit;

| — | de vaststelling dat de anti-dumpingmaatregelen op ethanolamine uit de VS die sinds 2004 door China worden opgelegd, de exporteurs van ethanolamine uit de VS ertoe zullen brengen grotere hoeveelheden uit de voeren naar de EU, wordt weersproken door de ontwikkeling van de handelsstromen sinds 2005; |
| --- | --- |

—

de vaststelling dat de anti-dumpingmaatregelen op ethanolamine uit de VS die sinds 2004 door China worden opgelegd, de exporteurs van ethanolamine uit de VS ertoe zullen brengen grotere hoeveelheden uit de voeren naar de EU, wordt weersproken door de ontwikkeling van de handelsstromen sinds 2005;

| — | de vaststelling dat de mogelijke vraagontwikkeling in de VS en andere markten de producenten uit de VS ertoe zal leiden de uitvoer te verschuiven naar de EU, is zuiver speculatief; |
| --- | --- |

—

de vaststelling dat de mogelijke vraagontwikkeling in de VS en andere markten de producenten uit de VS ertoe zal leiden de uitvoer te verschuiven naar de EU, is zuiver speculatief;

| — | de vaststelling dat producenten door zeer lage prijzen en capaciteitsuitbreidingen voor monoëthyleenglycol — dat, net als ethanolamine, een derivaat is van ethyleenoxide — zouden worden gestimuleerd om de productie te verschuiven van monoëthyleenglycol naar ethanolamine, is niet in overeenstemming met de feiten in het dossier en gegrond op een beoordelingsfout; |
| --- | --- |

—

de vaststelling dat producenten door zeer lage prijzen en capaciteitsuitbreidingen voor monoëthyleenglycol — dat, net als ethanolamine, een derivaat is van ethyleenoxide — zouden worden gestimuleerd om de productie te verschuiven van monoëthyleenglycol naar ethanolamine, is niet in overeenstemming met de feiten in het dossier en gegrond op een beoordelingsfout;

| — | verweerder zet een tegenstrijdige redenering uiteen met betrekking tot de prijzen van de VS en de EU, aangezien hij lijkt te stellen dat hogere prijzen in de EU de exporteurs uit de VS stimuleren om hun afzet te verschuiven naar de EU en tegelijkertijd lagere prijzen in de EU de producenten in de VS dwingen om tegen dumpingprijzen te verkopen in de EU. |
| --- | --- |

—

verweerder zet een tegenstrijdige redenering uiteen met betrekking tot de prijzen van de VS en de EU, aangezien hij lijkt te stellen dat hogere prijzen in de EU de exporteurs uit de VS stimuleren om hun afzet te verschuiven naar de EU en tegelijkertijd lagere prijzen in de EU de producenten in de VS dwingen om tegen dumpingprijzen te verkopen in de EU.

---

(1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 54/2010 van de Raad van 19 januari 2010 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op de invoer van ethanolamine uit de Verenigde Staten van Amerika (PB 2010, L 17, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996, L 56, blz. 1).

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/45 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/45

---

Beroep ingesteld op 9 april 2010 — Air France/BHIM (Weergave van een parallellogram)

(Zaak T-159/10)

(2010/C 161/71)

Taal van het verzoekschrift: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Air France (Roissy Charles de Gaulle, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Grolée, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Conclusies

| — | de beslissing van de tweede kamer van beroep van 27 januari 2010 in zaak 1018/2009-2 vernietigen, voor zover daarbij gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7 576 218 is afgewezen voor de waren en diensten waarop het onderhavige beroep ziet; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de tweede kamer van beroep van 27 januari 2010 in zaak 1018/2009-2 vernietigen, voor zover daarbij gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7 576 218 is afgewezen voor de waren en diensten waarop het onderhavige beroep ziet;

| — | aanvraag nr. 7 576 218 tot inschrijving van een communautair beeldmerk toewijzen voor alle door dit merk aangeduide waren en diensten; |
| --- | --- |

—

aanvraag nr. 7 576 218 tot inschrijving van een communautair beeldmerk toewijzen voor alle door dit merk aangeduide waren en diensten;

| — | het Bureau overeenkomstig artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering verwijzen in verzoeksters kosten betreffende de procedure voor het BHIM en betreffende de onderhavige procedure. |
| --- | --- |

—

het Bureau overeenkomstig artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering verwijzen in verzoeksters kosten betreffende de procedure voor het BHIM en betreffende de onderhavige procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Betrokken gemeenschapsmerk: een beeldmerk dat een parallellogram weergeeft, voor waren en diensten van de klassen 9, 14, 16, 18, 21, 24, 25, 28, 35, 36, 37, 38, 39, 41, 42, 43, 44 en 45 (merkaanvraag nr. 7 576 218)

Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de merkaanvraag

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk, aangezien het ter inschrijving overgelegde merk het vereiste minimale onderscheidend vermogen heeft om te worden ingeschreven.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/45 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/45

---

Beroep ingesteld op 13 april 2010 — Niki Luftfahrt/Commissie

(Zaak T-162/10)

(2010/C 161/72)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Niki Luftfahrt GmbH (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: H. Asenbauer, Rechtsanwalt)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | de bestreden beschikking van de Europese Commissie van 29 augustus 2009, zaak COMP/M.5440 — Lufthansa/Austrian Airlines, nietig verklaren krachtens artikel 264, lid 1, VWEU (artikel 231, lid 1, EG); |
| --- | --- |

—

de bestreden beschikking van de Europese Commissie van 29 augustus 2009, zaak COMP/M.5440 — Lufthansa/Austrian Airlines, nietig verklaren krachtens artikel 264, lid 1, VWEU (artikel 231, lid 1, EG);

| — | de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster komt op tegen beschikking C(2009) 6690 def. van de Commissie van 28 augustus 2009 waarbij een concentratie verenigbaar wordt verklaard met de gemeenschappelijke markt en de werking van de EER-overeenkomst (zaak COMP/M.5440 — Lufthansa/Austrian Airlines). In deze beschikking is de Commissie van mening dat de verwerving door Deutsche Lufthansa AG van de uitsluitende zeggenschap over de onderneming Austrian Airlines — mits de door Deutsche Lufthansa AG aangeboden verbintenissen ten uitvoer worden gelegd — verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt en de EER-overeenkomst.

Tot staving van haar beroep tot nietigverklaring voert verzoekster, die een particulier gefinancierde luchtvaartmaatschappij exploiteert, om te beginnen aan dat de Commissie het EG-Verdrag (of het VWEU) en zijn uitvoeringsvoorschriften heeft geschonden. In dit verband verwijt verzoekster de Commissie dat zij haar beschikking heeft gebaseerd op een marktdefinitie die in de weg staat aan een beoordeling van alle nadelige gevolgen van de concentratie voor de concurrentie. Bovendien voert verzoekster aan dat de Commissie de gevolgen van de concentratie, met name voor de luchtroutes naar Oost-Europa, onjuist heeft beoordeeld, zodat zeker sprake is van een ernstige en kennelijke beoordelingsfout. Bovendien zou de Commissie zich niet hebben gehouden aan de richtsnoeren voor de beoordeling van horizontale fusies op grond van de verordening van de Raad inzake de controle op concentraties van ondernemingen. (1) Volgens verzoekster zou de Commissie met name hebben miskend dat de betrokken concentratie ongunstige gevolgen zou hebben voor de mededinging op de gemeenschappelijke markt, doordat het concurrentievermogen van de overblijvende concurrenten zou worden beperkt, doordat er geen alternatieve aanbieders op de betrokken markten zouden zijn en doordat de toegang tot de betrokken markten teveel zou worden bemoeilijkt. Verzoekster betoogt bovendien dat de door Deutsche Lufthansa AG voorgestelde en door de Commissie aanvaarde verbintenissen niet geschikt zijn om een aanzienlijke belemmering van de daadwerkelijke mededinging te voorkomen.

In de tweede plaats beroept verzoekster zich op schending van artikel 253 EG (artikel 296 VWEU), daar de Commissie de bestreden beschikking niet naar behoren met redenen heeft omkleed door niet te vermelden op grond van welke concrete argumenten zij een belemmering van de mededinging op de routes naar Oost-Europa uitgesloten acht. Bovendien wordt betoogd dat de feiten onvoldoende vaststaan.

In de derde plaats verwijt verzoekster de Commissie misbruik van bevoegdheid.

---

(1)  PB 2004, C 31, blz. 5.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/46 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/46

---

Beroep ingesteld op 7 april 2010 — Entegris/BHIM — Optimize Technologies (OPTIMIZE TECHNOLOGIES)

(Zaak T-163/10)

(2010/C 161/73)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Entegris, Inc. (Billerica, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: T. Ludbrook, barrister en M. Rosser, solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Optimize Technologies, Inc. (Oregon City, Verenigde Staten)

Conclusies

| — | het beroep toewijzen; |
| --- | --- |

—

het beroep toewijzen;

| — | de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 18 januari 2010 in zaak R 802/2009-2 vernietigen; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 18 januari 2010 in zaak R 802/2009-2 vernietigen;

| — | de betrokken gemeenschapsmerkaanvraag afwijzen; |
| --- | --- |

—

de betrokken gemeenschapsmerkaanvraag afwijzen;

| — | het Bureau verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de kamer van beroep en de oppositieprocedure. |
| --- | --- |

—

het Bureau verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de kamer van beroep en de oppositieprocedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „OPTIMIZE TECHNOLOGIES”, voor waren van klasse 9

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

Oppositiemerk of -teken: het communautaire woordmerk „OPTIMIZER”, voor waren van de klassen 1, 9 en 11

Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de oppositie in haar geheel

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep deze bepaling niet conform de relevante rechtspraak heeft toegepast en daardoor ten onrechte heeft geoordeeld dat er geen gevaar voor verwarring tussen de betrokken merken bestaat.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/46 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/46

---

Beroep ingesteld op 13 april 2010 — Pioneer Hi-Bred International/Commissie

(Zaak T-164/10)

(2010/C 161/74)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Pioneer Hi-Bred International, Inc. (Johnston, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: J. Temple Lang, Solicitor en T. Müller-Ibold, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | vaststellen dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op artikel 18 van richtlijn 2001/18 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu, door te hebben verzuimd om bij de Raad een voorstel in te dienen van de overeenkomstig artikel 5, lid 2, van het besluit van de Raad te nemen maatregelen en door niet alle maatregelen te hebben genomen die naar gelang van het verloop van de besluitvormingsprocedure noodzakelijk kunnen zijn om te verzekeren dat het in artikel 18 van de richtlijn bedoelde besluit wordt vastgesteld; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op artikel 18 van richtlijn 2001/18 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu, door te hebben verzuimd om bij de Raad een voorstel in te dienen van de overeenkomstig artikel 5, lid 2, van het besluit van de Raad te nemen maatregelen en door niet alle maatregelen te hebben genomen die naar gelang van het verloop van de besluitvormingsprocedure noodzakelijk kunnen zijn om te verzekeren dat het in artikel 18 van de richtlijn bedoelde besluit wordt vastgesteld;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten van verzoekster. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten van verzoekster.

Middelen en voornaamste argumenten

Op 2 mei 2007 stelde verzoekster haar eerste beroep in overeenkomstig artikel 232 EG (1), waarin zij vorderde dat de Commissie onder schending van artikel 18 van richtlijn 2001/18/EG (2) had nagelaten ervoor te zorgen dat een besluit inzake verzoeksters kennisgeving betreffende het in de handel brengen van de insectresistente genetisch gemodificeerde maïs van de teeltlijn 1507 werd vastgesteld. Op 21 januari 2009 legde de Commissie overeenkomstig artikel 5, lid 2, van besluit 1999/468 het voorstel voor een besluit voor aan het regelgevend comité. In het kader van de procedure voor het Gerecht kwamen partijen overeen dat de vordering, gelet op de indiening van het voorstel voor een besluit, zonder voorwerp was geraakt en bij beschikking van 4 september 2009 oordeelde het Gerecht dat op het beroep in zaak T-139/07 niet meer behoefde te worden beslist.

Met het onderhavige beroep stelt verzoekster, op grond van artikel 265 VWEU, dat de Commissie de Raad niettegenstaande verzoeksters vordering nog steeds geen voorstel inzake het in de handel brengen van insectresistente genetisch gemodificeerde maïs van teeltlijn 1507 heeft voorgelegd. Verzoekster betoogt dat de Commissie, sinds het regelgevend comité op 25 februari 2009 te kennen had gegeven „geen standpunt” te hebben over het voorstel, op geen van de zes bijeenkomsten van de Milieuraad die sindsdien hebben plaatsgevonden, een ontwerpbesluit heeft ingediend inzake verzoeksters kennisgeving.

Verzoekster stelt dat de Commissie volgens de in de richtlijn vastgelegde procedure verplicht is te verzekeren dat er binnen de in de richtlijn gestelde termijn een besluit inzake de kennisgeving wordt genomen en bekendgemaakt. Verzoekster stelt voorts dat de Commissie, door geen ontwerp voor de te nemen maatregelen in te dienen bij de Raad, heeft verzuimd ervoor te zorgen dat een dergelijk besluit werd vastgesteld hoewel aan alle in de richtlijn ten aanzien van verzoekster en andere betrokkenen gestelde voorwaarden overeenkomstig deze richtlijn was voldaan.

Verzoekster stelt voorts dat de Commissie in de zin van artikel 265 VWEU is verzocht een standpunt in te nemen, wat zij echter niet heeft gedaan. Volgens verzoekster zijn de redenen die de Commissie aanvoert voor haar verzuim om een ontwerpbesluit bij de Raad in te dienen, irrelevant en ongerechtvaardigd. Het verzuim van de Commissie heeft volgens verzoekster negatieve gevolgen gehad voor haar rechtspositie en heeft voor haar tot specifieke, bewezen en kwantificeerbare verliezen geleid.

---

(1)  Zaak T 139/07, Pioneer Hi-Bred International/Commissie (PB 2007, C 155, blz. 28).

(2)  Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad — Verklaring van de Commissie (PB 2001, L 106, blz. 1).

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/47 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/47

---

Beroep ingesteld op 7 april 2010 — Evropaïki Dynamiki/Commissie

(Zaak T-167/10)

(2010/C 161/75)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en M. Dermitzakis, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | besluit SG.E.3/FM/psi — Ares (2010) 43764 van 27 januari 2010 van het secretariaat-generaal betreffende de afwijzing van haar verzoek om herziening nietig verklaren, waarmee zij overeenkomstig verordening (EG) nr. 1049/2001 heeft verzocht om herziening van het standpunt dat het directoraat-generaal Informatica bij brief van 18 september 2009 had ingenomen naar aanleiding van verzoeksters oorspronkelijke verzoek van 14 augustus 2009 om toegang tot alle verzoeken om prijsopgaven voor perceel 3A ESP-DESIS; |
| --- | --- |

—

besluit SG.E.3/FM/psi — Ares (2010) 43764 van 27 januari 2010 van het secretariaat-generaal betreffende de afwijzing van haar verzoek om herziening nietig verklaren, waarmee zij overeenkomstig verordening (EG) nr. 1049/2001 heeft verzocht om herziening van het standpunt dat het directoraat-generaal Informatica bij brief van 18 september 2009 had ingenomen naar aanleiding van verzoeksters oorspronkelijke verzoek van 14 augustus 2009 om toegang tot alle verzoeken om prijsopgaven voor perceel 3A ESP-DESIS;

| — | besluit SG.E.3/FM/MIB/rc/psi — Ares (2010) 131966 van het secretariaat-generaal van 11 maart 2010 betreffende de afwijzing van haar verzoek om herziening nietig verklaren, waarmee zij overeenkomstig verordening (EG) nr. 1049/2001 heeft verzocht om herziening van de standpunten die het directoraat-generaal (DG) Informatica, het Publicatiebureau van de Europese Unie (OP, voorheen: OPOCE) en het DG Budget in hun respectieve brieven van 11 december 2009 hadden ingenomen naar aanleiding van verzoeksters oorspronkelijke verzoek van 9 oktober 2009 om toegang tot alle verzoeken om prijsopgaven voor alle percelen van de overeenkomsten ESP, ESP DIMA en ESP-DESIS (behandeld door DG Informatica), de kaderovereenkomsten van het OPOCE nrs. 6011, 6102, 6103, 6020, 10042, 6121, 6031, 10030 en de kaderovereenkomst van DG Budget nr. BUDG/O101; |
| --- | --- |

—

besluit SG.E.3/FM/MIB/rc/psi — Ares (2010) 131966 van het secretariaat-generaal van 11 maart 2010 betreffende de afwijzing van haar verzoek om herziening nietig verklaren, waarmee zij overeenkomstig verordening (EG) nr. 1049/2001 heeft verzocht om herziening van de standpunten die het directoraat-generaal (DG) Informatica, het Publicatiebureau van de Europese Unie (OP, voorheen: OPOCE) en het DG Budget in hun respectieve brieven van 11 december 2009 hadden ingenomen naar aanleiding van verzoeksters oorspronkelijke verzoek van 9 oktober 2009 om toegang tot alle verzoeken om prijsopgaven voor alle percelen van de overeenkomsten ESP, ESP DIMA en ESP-DESIS (behandeld door DG Informatica), de kaderovereenkomsten van het OPOCE nrs. 6011, 6102, 6103, 6020, 10042, 6121, 6031, 10030 en de kaderovereenkomst van DG Budget nr. BUDG/O101;

| — | de Commissie verwijzen in de verzoeksters procedurele en andere kosten in verband met haar vordering, ook indien de onderhavige vordering wordt afgewezen. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de verzoeksters procedurele en andere kosten in verband met haar vordering, ook indien de onderhavige vordering wordt afgewezen.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van haar vorderingen betoogt verzoekster dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op verordening nr. 1049/2001 door geen concreet en individueel onderzoek van de in het verzoek om toegang genoemde documenten te verrichten, teneinde te boordelen of de aangevoerde uitzonderingen toepassing vonden dan wel of gedeeltelijke toegang kon worden toegestaan. Voorts moeten de door de Commissie aangevoerde rechtvaardigingsgronden betreffende de bescherming van het economische beleid van de EU, de bescherming van de commerciële belangen en redenen van openbare veiligheid volgens verzoekster volledig ongefundeerd worden verklaard, omdat de redenen waarop de Commissie zich baseert, algemeen en abstract van aard zijn en niet aantonen dat de Commissie een specifiek en individueel onderzoek van de verlangde documenten heeft verricht.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/48 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/48

---

Beroep ingesteld op 15 april 2010 — Commissie/SEMEA

(Zaak T-168/10)

(2010/C 161/76)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Petrova, gemachtigde, en E. Bouttier, advocaat)

Verwerende partij: Société d’économie mixte d’équipement de l’Aveyron (SEMEA) (Millau, Frankrijk)

Conclusies van de verzoekende partij

| — | de Société d’économie mixte d’équipement de l’Aveyron, in de persoon van haar tijdelijke bewindvoerder, veroordelen tot betaling aan verzoekster van een hoofdsom van 41 012 EUR, vermeerderd met sinds 10 maart 1992, of subsidiair, vanaf 27 april 1993 vervallen rente; |
| --- | --- |

—

de Société d’économie mixte d’équipement de l’Aveyron, in de persoon van haar tijdelijke bewindvoerder, veroordelen tot betaling aan verzoekster van een hoofdsom van 41 012 EUR, vermeerderd met sinds 10 maart 1992, of subsidiair, vanaf 27 april 1993 vervallen rente;

| — | kapitalisatie van de rente gelasten; |
| --- | --- |

—

kapitalisatie van de rente gelasten;

| — | SEMEA veroordelen tot betaling van een bedrag van 5 000 EUR wegens onrechtmatig voeren van verweer; |
| --- | --- |

—

SEMEA veroordelen tot betaling van een bedrag van 5 000 EUR wegens onrechtmatig voeren van verweer;

| — | SEMEA verwijzen in de kosten van deze zaak. |
| --- | --- |

—

SEMEA verwijzen in de kosten van deze zaak.

Middelen en voornaamste argumenten

De Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Commissie, heeft op 6 juli 1990 met de Société d’économie mixte d’équipement de l’Aveyron (SEMEA) een subsidieovereenkomst inzake lokale ontwikkelingsmaatregelen gesloten, bestaande in de uitvoering van werkzaamheden ter voorbereiding en lancering van een Europees Centrum voor Plaatselijke Ondernemingen te Millau.

De Commissie betoogt dat de SEMEA zich er bij deze overeenkomst toe heeft verbonden, verschillende prestaties uit te voeren en hiervan rekenschap te geven aan de Commissie door de overhandiging van periodieke verslagen, terwijl de Commissie zich ertoe verbond, een financiële bijdrage te leveren aan de uitvoering van deze werkzaamheden voor een maximumbedrag van 135 000 ECU, tot maximaal 50 % van de met bewijsstukken gestaafde kosten van de werkzaamheden.

In mei 1991 heeft de SEMEA de Commissie gevraagd of deze overeenkomst door een andere organisatie, de Association CEI12, ten uitvoer kon worden gelegd. Dit werd door de Commissie aanvaard met de precisering dat dit SEMEA niet ontsloeg van haar verplichtingen, en door SEMEA bevestigd met de verklaring dat zij garandeerde dat de overeengekomen prestaties naar behoren ten uitvoer zouden worden gelegd.

Naar aanleiding van een controle naar de staat van voortgang van de werkzaamheden, is geconstateerd dat de totale uitgaven die voor financiering in aanmerking kwamen 187 977 ECU bedroegen, en dat de bijdrage van de Commissie op 50 % van dit bedrag moest worden vastgesteld, zijnde 93 988 ECU.

Daar de SEMEA al een bedrag van 135 000 ECU heeft ontvangen uit hoofde van de overeenkomst, strekt het onderhavige beroep tot terugvordering van de SEMEA van hetgeen zij teveel heeft ontvangen.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/48 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/48

---

Beroep ingesteld op 19 april 2010 — CTG Luxembourg PSF/Hof van Justitie

(Zaak T-170/10)

(2010/C 161/77)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: CTG Luxembourg PSF (Bertrange, Luxemburg) (vertegenwoordiger: M. Thewes, advocaat)

Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie

Conclusies

| — | de beslissingen nietig verklaren die het Hof van Justitie heeft genomen in het kader van de Europese aanbesteding „AO 008/2009: ondersteuning voor gebruikers van IT- en telefoonsystemen van het eerste en tweede niveau, callcenter, beheer van eindgebruikerhardware”, meer bepaald:






  — | de beslissing van 9 februari 2010 van de commissie die de offertes moest openen, om de offerte van CTG CONSORTIUM af te wijzen wegens „te late indiening”; |
| --- | --- | --- |

—

de beslissingen nietig verklaren die het Hof van Justitie heeft genomen in het kader van de Europese aanbesteding „AO 008/2009: ondersteuning voor gebruikers van IT- en telefoonsystemen van het eerste en tweede niveau, callcenter, beheer van eindgebruikerhardware”, meer bepaald:

—

de beslissing van 9 februari 2010 van de commissie die de offertes moest openen, om de offerte van CTG CONSORTIUM af te wijzen wegens „te late indiening”;

| — | de (ongedateerde en tot op heden aan verzoekster niet bekende) beslissing van het Hof van Justitie van de Europese Unie om de opdracht aan een andere inschrijver te gunnen; |
| --- | --- |

—

de (ongedateerde en tot op heden aan verzoekster niet bekende) beslissing van het Hof van Justitie van de Europese Unie om de opdracht aan een andere inschrijver te gunnen;

| — | de confirmatieve beslissing van 5 maart 2010 van het Hof van Justitie van de Europese Unie tot afwijzing van de offerte van CTG CONSORTIUM; |
| --- | --- |

—

de confirmatieve beslissing van 5 maart 2010 van het Hof van Justitie van de Europese Unie tot afwijzing van de offerte van CTG CONSORTIUM;

| — | vaststellen dat er sprake is van niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie en het Hof van Justitie veroordelen om verzoekster schadeloos te stellen voor alle schade die zij heeft geleden ten gevolge van de bestreden beslissingen en een deskundige aanwijzen om de schade te evalueren; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat er sprake is van niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie en het Hof van Justitie veroordelen om verzoekster schadeloos te stellen voor alle schade die zij heeft geleden ten gevolge van de bestreden beslissingen en een deskundige aanwijzen om de schade te evalueren;

| — | het Hof van Justitie verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

het Hof van Justitie verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Met het onderhavige beroep vordert verzoekster enerzijds nietigverklaring van de beslissing van 9 februari 2010 van de commissie die de offertes moet openen, tot afwijzing, wegens te late indiending, van de offerte die verzoekster heeft ingediend in het kader van de aanbestedingsprocedure betreffende diensten inzake ondersteuning voor gebruikers van IT-systemen van het eerste en tweede niveau, callcenter, beheer van eindgebruikerhardware (PB 2009/S 217-312292) en van de beslissing om de opdracht aan een andere inschrijver te gunnen en anderzijds schadevergoeding.

Tot staving van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan ontleend aan:

| — | schending van het discriminatieverbod, van het beginsel van gelijke behandeling van inschrijvers en het beginsel van vrije mededinging, door naast de uiterste datum voor verzending van de offertes, een uiterst tijdstip voor aflevering bij de post op te leggen; |
| --- | --- |

—

schending van het discriminatieverbod, van het beginsel van gelijke behandeling van inschrijvers en het beginsel van vrije mededinging, door naast de uiterste datum voor verzending van de offertes, een uiterst tijdstip voor aflevering bij de post op te leggen;

| — | schending van de verplichting om te antwoorden op verzoeken om inlichtingen die tijdig aan de aanbestedende dienst zijn gezonden; |
| --- | --- |

—

schending van de verplichting om te antwoorden op verzoeken om inlichtingen die tijdig aan de aanbestedende dienst zijn gezonden;

| — | schending van de verplichting tot het verstrekken van informatie aan de afgewezen inschrijvers over de gronden die ten grondslag liggen aan hun verzoek, over de naam van de onderneming waaraan de opdracht is gegund en over de rechtsmiddelen; |
| --- | --- |

—

schending van de verplichting tot het verstrekken van informatie aan de afgewezen inschrijvers over de gronden die ten grondslag liggen aan hun verzoek, over de naam van de onderneming waaraan de opdracht is gegund en over de rechtsmiddelen;

| — | de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie. |
| --- | --- |

—

de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/49 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/49

---

Beroep ingesteld op 8 april 2010 — Colas/BHIM — García-Teresa Gárate (BASE-SEAL)

(Zaak T-172/10)

(2010/C 161/78)

Taal van het verzoekschrift: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Colas (Boulogne-Billancourt, Frankrijk) (vertegenwoordiger: E. Logeais, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Rosario García-Teresa Gárate (Barcelona, Spanje)

Conclusies

| — | primair, de beslissing van de kamer van beroep vernietigen:






  — | voor zover deze heeft geconcludeerd dat de tekens geenszins overeenstemden, waarbij zij zich op een onjuiste voorstelling van de betwiste merkaanvraag heeft gebaseerd en met name het relevante publiek niet nauwkeurig heeft afgebakend en evenmin het onderscheidend vermogen en de overheersende impact van de woorden „BASE-SEAL” heeft gemotiveerd; |
| --- | --- | --- |

—

primair, de beslissing van de kamer van beroep vernietigen:

—

voor zover deze heeft geconcludeerd dat de tekens geenszins overeenstemden, waarbij zij zich op een onjuiste voorstelling van de betwiste merkaanvraag heeft gebaseerd en met name het relevante publiek niet nauwkeurig heeft afgebakend en evenmin het onderscheidend vermogen en de overheersende impact van de woorden „BASE-SEAL” heeft gemotiveerd;

| — | voor zover zij elke overeenstemming tussen de tekens heeft ontkend en bijgevolg de tegen de inschrijving van het merk BASE-SEAL ingestelde oppositie heeft afgewezen, waardoor artikel 8, lid 1, sub b, van de merkenverordening is geschonden; |
| --- | --- |

—

voor zover zij elke overeenstemming tussen de tekens heeft ontkend en bijgevolg de tegen de inschrijving van het merk BASE-SEAL ingestelde oppositie heeft afgewezen, waardoor artikel 8, lid 1, sub b, van de merkenverordening is geschonden;

| — | subsidiair, de beslissing van de kamer van beroep gedeeltelijk vernietigen, namelijk enkel voor de andere waren dan „chemische producten die worden gebruikt voor wetenschappelijke doeleinden, voor de fotografie, de landbouw, de bos- en tuinbouw, [...] meststoffen, chemische stoffen ter bewaring van voedingswaren [...]”; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de beslissing van de kamer van beroep gedeeltelijk vernietigen, namelijk enkel voor de andere waren dan „chemische producten die worden gebruikt voor wetenschappelijke doeleinden, voor de fotografie, de landbouw, de bos- en tuinbouw, [...] meststoffen, chemische stoffen ter bewaring van voedingswaren [...]”;

| — | hoe dan ook het Bureau verwijzen in alle kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

hoe dan ook het Bureau verwijzen in alle kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Rosario García-Teresa Gárate

Betrokken gemeenschapsmerk: het beeldmerk „BASE-SEAL” voor waren van de klassen 1, 17 en 19 (aanvraag nr. 3 951 464)

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

Oppositiemerk of -teken: verschillende nationale beeldmerken (een Spaans, een Hongaars, een Frans, een Pools, een Zweeds, een Duits en een Tsjechisch), alsook een internationaal beeldmerk, die een ruit weergeven, deels in gele kleur en bevattende het woord „COLAS”, voor waren van de klassen 1, 19 en 37

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk, aangezien er geen sprake is van gevaar voor verwarring tussen de conflicterende merken.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/50 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/50

---

Beroep ingesteld op 15 april 2010 — Milux/BHIM (FERTILITYINVIVO)

(Zaak T-175/10)

(2010/C 161/79)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Milux Holding SA (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: J. Bojs, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Conclusies

| — | de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 2 februari 2010 in zaak R 1116/2009-4 vernietigen; en |
| --- | --- |

—

de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 2 februari 2010 in zaak R 1116/2009-4 vernietigen; en

| — | verweerder verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „FERTILITYINVIVO” voor waren en diensten van de klassen 9, 10 en 44

Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat het aangevraagde merk niet als gemeenschapsmerk kan worden ingeschreven omdat het onvoldoende onderscheidend vermogen van huis uit bezit.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/50 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/50

---

Beroep ingesteld op 15 april 2010 — Seven/BHIM — Seven for all mankind (SEVEN FOR ALL MANKIND)

(Zaak T-176/10)

(2010/C 161/80)

Taal van het verzoekschrift: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Seven SpA (Leinì, Italië) (vertegenwoordiger: L. Trevisan, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Seven for all mankind LLC

Conclusies

| — | de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 januari 2010 vernietigen; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 januari 2010 vernietigen;

| — | het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: SEVEN FOR ALL MANKIND LLC

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SEVEN FOR ALL MANKIND” (aanvraagnr. 4 443 222) voor waren van de klassen 14 en 18

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

Oppositiemerk of -teken: twee gemeenschapsbeeldmerken (nr. 591 206 en nr. 3 489 234, voor waren van de klassen 16, 18 en 25) en een internationaal merk (nr. 731 954, voor waren van de klassen 3, 9, 12, 14, 15, 16, 18, 20, 22, 25 en 28) die het woordelement „SEVEN” bevatten

Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/51 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/51

---

Beroep ingesteld op 19 april 2010 — Alcoa Trasformazioni/Commissie

(Zaak T-177/10)

(2010/C 161/81)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Alcoa Trasformazioni Srl (Portoscuso, Italië) (vertegenwoordigers: M. Siragusa en T. Müller-Ibold, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | de beschikking van de Commissie van 19 november 2009 (C(2009) 5497) nietig verklaren voor zover die betrekking heeft op steunmaatregel C 36/B/2006 (ex NN 38/2006), die Italië ten gunste van Alcoa Trasformazioni Srl zou hebben genomen; |
| --- | --- |

—

de beschikking van de Commissie van 19 november 2009 (C(2009) 5497) nietig verklaren voor zover die betrekking heeft op steunmaatregel C 36/B/2006 (ex NN 38/2006), die Italië ten gunste van Alcoa Trasformazioni Srl zou hebben genomen;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige beroep tot nietigverklaring is gericht tegen de beschikking die de Europese Commissie op 19 november 2009 jegens Alcoa Trasformazioni Srl heeft vastgesteld. (1)

In deze beschikking is de bij artikel 11, lid 11, van decreto nr. 35 van 14 maart 2005 (2) met ingang op 1 januari 2006 voorziene verlenging van de tariefregeling voor de vestigingen van Alcoa in Sardinië en in Veneto gekwalificeerd als nieuwe en met de gemeenschappelijke markt onverenigbare steun, en is de gedeeltelijke terugvordering daarvan gelast.

Sinds 1996 geniet verzoekster een preferent elektriciteitstarief voor haar twee smelterijen voor primair aluminium in Sardinië en Veneto. Dat tarief was destijds ter kennis gebracht van de Commissie in het kader van het privatiseringsproces van Alumix, een aluminiumproducerende onderneming die onder de zeggenschap van de Italiaanse Staat stond en vervolgens aan verzoekster is verkocht. In 1996 heeft de Commissie zich op het standpunt gesteld dat het betrokken tarief geen staatssteun vormde.

In de thans aangevochten beschikking stelt de Commissie vast dat het bij het litigieuze tarief, als gevolg van een aantal wijzigingen, om een volstrekt andere maatregel gaat dan die welke zij in 1996 heeft onderzocht.

Volgens verzoekster is de beschikking onrechtmatig wegens:

| — | schending van artikel 107, lid 1, VWEU, omdat het elektriciteitstarief dat Alcoa voor haar twee in Sardinië en in Veneto gelegen smelterijen voor primair aluminium heeft verkregen, daarin als „steun” wordt gekwalificeerd, ofschoon dat tarief de ontvanger geen voordeel verschaft; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 107, lid 1, VWEU, omdat het elektriciteitstarief dat Alcoa voor haar twee in Sardinië en in Veneto gelegen smelterijen voor primair aluminium heeft verkregen, daarin als „steun” wordt gekwalificeerd, ofschoon dat tarief de ontvanger geen voordeel verschaft;

| — | schending van artikel 107, lid 3, VWEU, omdat het steunbedrag daarin niet correct is berekend; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 107, lid 3, VWEU, omdat het steunbedrag daarin niet correct is berekend;

| — | schending van artikel 107, lid 3, VWEU, omdat het betrokken tarief daarin ten onrechte als exploitatiesteun wordt aangemerkt, die onverenigbaar is met de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 107, lid 3, VWEU, omdat het betrokken tarief daarin ten onrechte als exploitatiesteun wordt aangemerkt, die onverenigbaar is met de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen;

| — | schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en van artikel 107, lid 3, VWEU, voor zover de Commissie in de loop van de procedure haar eigen beoordeling met betrekking tot de weerslag van de invoering van het marktmechanisme dat zij zelf voor Sardinië had voorgesteld, zonder verklaring of voorafgaande kennisgeving en bovendien na een gebrekkig onderzoek radicaal heeft gewijzigd; |
| --- | --- |

—

schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en van artikel 107, lid 3, VWEU, voor zover de Commissie in de loop van de procedure haar eigen beoordeling met betrekking tot de weerslag van de invoering van het marktmechanisme dat zij zelf voor Sardinië had voorgesteld, zonder verklaring of voorafgaande kennisgeving en bovendien na een gebrekkig onderzoek radicaal heeft gewijzigd;

| — | schending van het vertrouwensbeginsel en van artikel 108 VWEU, omdat het betrokken tarief daarin als „nieuwe” en niet als „bestaande” steun wordt gekwalificeerd. |
| --- | --- |

—

schending van het vertrouwensbeginsel en van artikel 108 VWEU, omdat het betrokken tarief daarin als „nieuwe” en niet als „bestaande” steun wordt gekwalificeerd.

Ten slotte zet verzoekster uiteen dat verweerster bij de vaststelling van de bestreden beschikking een aantal wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden.

---

(1)  Beschikking van de Commissie van 19 november 2009 betreffende de steunmaatregelen C 38/A/2004 (ex NN 58/2004) en C 36/B/2006 (ex NN 38/2006) waaraan Italië uitvoering heeft gegeven ten gunste van Alcoa Trasformazioni srl.

(2)  Houdende „dringende bepalingen in het kader van het actieplan voor economische, sociale en territoriale ontwikkeling”, dat na wijziging in wet is omgezet bij legge nr. 80 van 14 mei 2005.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/52 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/52

---

Beroep ingesteld op 21 april 2010 — Spanje/Commissie

(Zaak T-178/10)

(2010/C 161/82)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietig verklaren van de beschikking van de Europese Commissie van 22 februari 2010 waarbij opschorting van de betaling is gelast voor tussentijdse verzoeken om betaling die Spanje heeft ingediend tussen 17 november en 30 december 2009 en, subsidiair, gedeeltelijke nietigverklaring van deze beschikking wat de volgende tussentijdse verzoeken om betaling betreft:







  — | 2007ES161PO008 Andalusië | 94 370 752,75 EUR |
| --- | --- | --- | --- |
| — | 2007ES161PO008 Andalusië | 479 712 483,22 EUR |
| — | 2007ES162PO001 Cantabrië | 4 697 332,79 EUR |
| — | 2007ES162PO006 Catalonië | 15 392 569,98 EUR |
| — | 2007ES162PO008 Aragon | 12 451 358,48 EUR; |

—

nietig verklaren van de beschikking van de Europese Commissie van 22 februari 2010 waarbij opschorting van de betaling is gelast voor tussentijdse verzoeken om betaling die Spanje heeft ingediend tussen 17 november en 30 december 2009 en, subsidiair, gedeeltelijke nietigverklaring van deze beschikking wat de volgende tussentijdse verzoeken om betaling betreft:

—

2007ES161PO008 Andalusië

94 370 752,75 EUR

—

2007ES161PO008 Andalusië

479 712 483,22 EUR

—

2007ES162PO001 Cantabrië

4 697 332,79 EUR

—

2007ES162PO006 Catalonië

15 392 569,98 EUR

—

2007ES162PO008 Aragon

12 451 358,48 EUR;

| — | de Europese Commissie te veroordelen tot betaling van vertragingsrente, daar de betaling voor tussentijdse verzoeken ten onrechte is opgeschort; |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie te veroordelen tot betaling van vertragingsrente, daar de betaling voor tussentijdse verzoeken ten onrechte is opgeschort;

| — | de verwerende partij in de kosten verwijzen. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij in de kosten verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking van verweerster om voor bepaalde betalingsverzoeken die Spanje heeft ingediend tussen 17 november en 30 december 2009, de betaling op te schorten. Deze onderbreking betreft twintig tussentijdse verzoeken om betaling voor een totaalbedrag van 1 890 708 859,51 EUR.

Tot staving van zijn verzoek voert verzoeker de volgende middelen aan:

| — | Schending van artikel 91, lid 1, sub a, van verordening 1083/2006 (1), voor zover de Commissie, zonder verslag van een nationaal of communautair onderzoeksbureau waaruit significante tekortkomingen in de werking van de beheers- en controlesystemen blijken en zonder dat zulke tekortkomingen bestonden, in de bestreden beschikking voor bepaalde door Spanje ingediende tussentijdse betalingsverzoeken de betaling heeft opgeschort. |
| --- | --- |

—

Schending van artikel 91, lid 1, sub a, van verordening 1083/2006 (1), voor zover de Commissie, zonder verslag van een nationaal of communautair onderzoeksbureau waaruit significante tekortkomingen in de werking van de beheers- en controlesystemen blijken en zonder dat zulke tekortkomingen bestonden, in de bestreden beschikking voor bepaalde door Spanje ingediende tussentijdse betalingsverzoeken de betaling heeft opgeschort.

| — | Schending van de door de Commissie goedgekeurde controlestrategieën, doordat de Commissie voor deze tussentijdse betalingsverzoeken de betaling heeft opgeschort omdat zij meende dat het ontbreken van systeemaudits tot een aanzienlijke vertraging bij de uitvoering van de strategieën leidde, terwijl het Koninkrijk Spanje volgens deze strategieën de systeemaudits mocht indienen tot 30 juni 2010. |
| --- | --- |

—

Schending van de door de Commissie goedgekeurde controlestrategieën, doordat de Commissie voor deze tussentijdse betalingsverzoeken de betaling heeft opgeschort omdat zij meende dat het ontbreken van systeemaudits tot een aanzienlijke vertraging bij de uitvoering van de strategieën leidde, terwijl het Koninkrijk Spanje volgens deze strategieën de systeemaudits mocht indienen tot 30 juni 2010.

| — | Schending van het rechtszekerheidsbeginsel, aangezien volgens de bestreden beschikking het Koninkrijk Spanje de systeemaudits had moeten vervroegen ten opzichte van het met de Commissie zelf overeengekomen tijdschema, waardoor dit vereiste voor de Spaanse autoriteiten niet voorzienbaar was. |
| --- | --- |

—

Schending van het rechtszekerheidsbeginsel, aangezien volgens de bestreden beschikking het Koninkrijk Spanje de systeemaudits had moeten vervroegen ten opzichte van het met de Commissie zelf overeengekomen tijdschema, waardoor dit vereiste voor de Spaanse autoriteiten niet voorzienbaar was.

| — | Schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, aangezien de nationale autoriteiten voor de audits hebben gehandeld in overeenstemming met door de Commissie in de strategieën goedgekeurde tijdschema’s, die zijn toegepast zonder dat de Commissie op enig moment te kennen heeft gegeven dat dit een tekortkoming in het beheers- en controlesysteem opleverde. |
| --- | --- |

—

Schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, aangezien de nationale autoriteiten voor de audits hebben gehandeld in overeenstemming met door de Commissie in de strategieën goedgekeurde tijdschema’s, die zijn toegepast zonder dat de Commissie op enig moment te kennen heeft gegeven dat dit een tekortkoming in het beheers- en controlesysteem opleverde.

| — | Schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien de maatregel van de Commissie disproportioneel is en indruist tegen een doeltreffend financieel beheer, en daar andere, minder belastende rechtsinstrumenten openstaan ter verwezenlijking van hetzelfde doel. |
| --- | --- |

—

Schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien de maatregel van de Commissie disproportioneel is en indruist tegen een doeltreffend financieel beheer, en daar andere, minder belastende rechtsinstrumenten openstaan ter verwezenlijking van hetzelfde doel.

Subsidiair vordert verzoeker gedeeltelijke nietigverklaring van de bestreden beschikking wegens schending van artikel 87, lid 2, van verordening 1083/2006, aangezien voor de onderhavige betalingsverzoeken de betaling niet heeft plaatsgevonden binnen twee maanden na de indiening van het verzoek.

Tot slot vordert het Koninkrijk Spanje vertragingsrente op grond van artikel 87, lid 2, van verordening 1083/2006, artikel 83 van verordening 1605/2002 (2) en artikel 106, lid 5, van verordening 2342/2002 van de Commissie (3).

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad van 11 juli 2006 houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1260/1999 (PB L 210, blz. 25).

(2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 25, blz. 43).

(3)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB 357, blz. 1).

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/53 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/53

---

Beroep ingesteld op 21 april 2010 — Zitro IP/BHIM — Show Ball Informática (BINGO SHOWALL)

(Zaak T-179/10)

(2010/C 161/83)

Taal van het verzoekschrift: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Zitro IP Sàrl (Luxemburg) (vertegenwoordiger: A. Canela Giménez, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Show Ball Informática Ltda

Conclusies

| — | de beslissing van het BHIM vernietigen, en |
| --- | --- |

—

de beslissing van het BHIM vernietigen, en

| — | het BHIM verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het BHIM verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „BINGO SHOWALL” (aanvraagnr. 6 059 919) voor waren en diensten van de klassen 9, 28 en 41

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Show Ball Informática Ltda

Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsbeeldmerk (nr. 5 092 275) dat het woordelement „SHOW BALL” bevat, voor waren en diensten van de klassen 9 en 42

Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/53 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/53

---

Beroep ingesteld op 16 april 2010 — Nickel Institute/Commissie

(Zaak T-180/10)

(2010/C 161/84)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Nickel Institute (Toronto, Canada) (vertegenwoordigers: K. Nordlander, advocaat en H. Pearson, Solicitor)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het beroep tot nietigverklaring ontvankelijk verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep tot nietigverklaring ontvankelijk verklaren;

| — | beschikking SG.E3/HP/psi — Ares(2010)65824 van de Commissie van 8 februari 2010, waarbij zij heeft geweigerd volledige toegang te verschaffen tot bepaalde documenten waarom verzoekster had verzocht krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 (1), nietig verklaren, en |
| --- | --- |

—

beschikking SG.E3/HP/psi — Ares(2010)65824 van de Commissie van 8 februari 2010, waarbij zij heeft geweigerd volledige toegang te verschaffen tot bepaalde documenten waarom verzoekster had verzocht krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 (1), nietig verklaren, en

| — | de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Met het onderhavige beroep vordert verzoekster ingevolge artikel 263 VWEU nietigverklaring van beschikking SG.E3/HP/psi — Ares(2010)65824 van de Commissie van 8 februari 2010 waarbij zij heeft geweigerd volledige toegang te verschaffen tot bepaalde documenten waarom verzoekster had verzocht krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001. De beschikking bevestigde onder meer:

| — | de beslissing van de directeur-generaal ad interim van de juridische dienst van de Commissie tot weigering om volledige toegang te verlenen tot zeven documenten waarin deze dienst zijn opvatting over het ontwerp voor richtlijn 2008/58/EG van de Commissie (2) heeft gegeven; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de directeur-generaal ad interim van de juridische dienst van de Commissie tot weigering om volledige toegang te verlenen tot zeven documenten waarin deze dienst zijn opvatting over het ontwerp voor richtlijn 2008/58/EG van de Commissie (2) heeft gegeven;

| — | de beslissing van de directeur van directoraat D van het DG Milieu tot weigering om volledige toegang te verlenen tot twee documenten waarin de opvattingen van andere DG’s van de Commissie over het ontwerp voor richtlijn 2008/58/EG zijn weergegeven; en |
| --- | --- |

—

de beslissing van de directeur van directoraat D van het DG Milieu tot weigering om volledige toegang te verlenen tot twee documenten waarin de opvattingen van andere DG’s van de Commissie over het ontwerp voor richtlijn 2008/58/EG zijn weergegeven; en

| — | dat de Commissie geen enkel document en geen enkele optekening of briefwisseling (daaronder begrepen vervolgdocumenten of commentaren) in bezit heeft waarin de juridische dienst zijn standpunt over het ontwerp voor richtlijn 2009/2/EG van de Commissie (3) geeft. |
| --- | --- |

—

dat de Commissie geen enkel document en geen enkele optekening of briefwisseling (daaronder begrepen vervolgdocumenten of commentaren) in bezit heeft waarin de juridische dienst zijn standpunt over het ontwerp voor richtlijn 2009/2/EG van de Commissie (3) geeft.

Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster de volgende middelen aan:

| | Om te beginnen heeft de secretaris-generaal van de Commissie met betrekking tot een aantal van de gevraagde documenten blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling en artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 geschonden in zijn uitlegging van de uitzondering betreffende de bescherming van juridisch advies. |
| --- | --- |

Om te beginnen heeft de secretaris-generaal van de Commissie met betrekking tot een aantal van de gevraagde documenten blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling en artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 geschonden in zijn uitlegging van de uitzondering betreffende de bescherming van juridisch advies.

| | Voorts heeft de secretaris-generaal van de Commissie met betrekking tot één van de gevraagde documenten blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling en artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 geschonden in zijn uitlegging van de uitzondering betreffende de bescherming van gerechtelijke procedures. |
| --- | --- |

Voorts heeft de secretaris-generaal van de Commissie met betrekking tot één van de gevraagde documenten blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling en artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 geschonden in zijn uitlegging van de uitzondering betreffende de bescherming van gerechtelijke procedures.

| | Ten slotte heeft secretaris-generaal van de Commissie blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling en artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 1049/2001 geschonden door niet de documenten te identificeren waarin de juridische dienst zijn standpunt over het ontwerp voor richtlijn 2009/2/EG geeft, en door geen toegang tot deze documenten te verlenen. |
| --- | --- |

Ten slotte heeft secretaris-generaal van de Commissie blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling en artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 1049/2001 geschonden door niet de documenten te identificeren waarin de juridische dienst zijn standpunt over het ontwerp voor richtlijn 2009/2/EG geeft, en door geen toegang tot deze documenten te verlenen.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

(2)  Richtlijn 2008/58/EG van de Commissie van 21 augustus 2008 tot dertigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB L 246, blz. 1).

(3)  Richtlijn 2009/2/EG van de Commissie van 15 januari 2009 tot eenendertigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB L 11, blz. 6).

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/54 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/54

---

Beroep ingesteld op 19 april 2010 — AISCAT/Commissie

(Zaak T-182/10)

(2010/C 161/85)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Associazione Italiana delle Società Concessionarie per la costruzione e l’esercizio di Autostrade e Trafori stradali (AISCAT) (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: M. Maresca, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 10 februari 2010. |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 10 februari 2010.

Middelen en voornaamste argumenten

Dit beroep strekt tot nietigverklaring van het in de brief van de Europese Commissie van februari 2010 vervatte besluit, waarbij de mogelijkheid wordt uitgesloten dat de Italiaanse Republiek artikel 87 EG-Verdrag (thans artikel 107 VWEU) heeft geschonden door de bouw en het beheer van een gedeelte van de autosnelweg (de „Passante di Mestre”) zonder aanbestedingsprocedure te gunnen aan de gemengde publiek-private vennootschap CAV SpA (naamloze vennootschap waarin ANAS SpA en de regio Veneto voor gelijke delen deelnemen) en die bouw te financieren door een tolverhoging aan de tolpoorten op het parallel lopende en concurrerende gedeelte van de autosnelweg.

Ter onderbouwing van de schending van artikel 87 EG-Verdrag (thans artikel 107 VWEU) door de Italiaanse Republiek worden twee middelen aangevoerd.

In de eerste plaats vormt de rechtstreekse gunning van de bouw en het beheer van de Passante di Mestre door de Italiaanse Republiek aan CAV op grond van artikel 2, lid 290, van wet nr. 244 van 24 december 2007 staatssteun, aangezien, hoewel niet was voldaan aan de voorwaarden voor zogenoemde in house-aanbestedingen de opdracht is gegund aan een gemengde vennootschap die door haar statuten en managementstructuur een ongerechtvaardigd mededingingsvoordeel heeft. CAV is immers voor 50 % eigendom van ANAS, dat een publieke taak als reguleringsorgaan vervult, maar ook activiteiten als onderneming uitoefent (bouw en beheer van autosnelwegen) op een markt die zij zelf reguleert, waarop de regels ook voor haar gelden en waarop zij zelf aanbestedende instantie is.

In de tweede plaats vormt de goedkeuring door de Italiaanse Republiek van de overeenkomst tussen ANAS (als aanbestedende instantie) en CAV voor de financiering van de Passante di Mestre via een tolverhoging aan de tolpoorten op het parallel lopende en concurrerende gedeelte van de autosnelweg staatssteun aan CAV.

Door de tolverhoging werd het verkeer naar het nieuwe gedeelte van de autosnelweg (de Passante di Mestre) geleid en nam tegelijkertijd de hoeveelheid verkeer op het concurrerende gedeelte met verhoogde tolheffing (de „Tangenziale di Mestre”) af. Het voorwerp van de staatssteun is dus niet het bedrag dat voortvloeit uit de tolverhoging zelf, maar wel het mededingingsvoordeel dat CAV daaruit haalt en de schade die de exploitanten van de Tangenziale di Mestre daarentegen lijden.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/55 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/55

---

Beroep ingesteld op 26 april 2010 — DTL/BHIM — Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales (Solaria)

(Zaak T-188/10)

(2010/C 161/86)

Taal van het verzoekschrift: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: DTL Corporación, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: C. Rueda Pascual, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales, SL (Pamplona, Spanje)

Conclusies

| — | de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 februari 2010 in zaak R 767/2009-2 vernietigen; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 februari 2010 in zaak R 767/2009-2 vernietigen;

| — | de beslissing herzien in die zin dat de destijds door Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales, SL ingestelde oppositie tegen gemeenschapsmerk „SOLARIA” (nr. 5153325) wordt afgewezen zodat dit gemeenschapsmerk niet alleen voor klasse 41, maar ook voor de aangevraagde diensten van de klassen 37 en 42 kan worden ingeschreven; en opposante verwijzen in de kosten van de oppositie- en beroepsprocedure voor het BHIM, en |
| --- | --- |

—

de beslissing herzien in die zin dat de destijds door Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales, SL ingestelde oppositie tegen gemeenschapsmerk „SOLARIA” (nr. 5153325) wordt afgewezen zodat dit gemeenschapsmerk niet alleen voor klasse 41, maar ook voor de aangevraagde diensten van de klassen 37 en 42 kan worden ingeschreven; en opposante verwijzen in de kosten van de oppositie- en beroepsprocedure voor het BHIM, en

| — | het BHIM en de andere partijen die optreden en zich verzetten tegen dit beroep, verwijzen in de kosten van deze procedure. |
| --- | --- |

—

het BHIM en de andere partijen die optreden en zich verzetten tegen dit beroep, verwijzen in de kosten van deze procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat het woordelement „SOLARIA” bevat (aanvraagnr. 5 153 325) voor diensten van de klassen 37, 41 en 42

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales, SL

Oppositiemerk of -teken: Spaans beeldmerk dat het woordelement „SOLARTIA” bevat (nr. 2 689 747) voor diensten van de klassen 37 en 42

Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/55 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/55

---

Beroep ingesteld op 22 april 2010 — Egan en Hacket/Parlement

(Zaak T-190/10)

(2010/C 161/87)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Kathleen Egan (Athboy, Ierland) en Margaret Hacket (Borris-in-Ossory, Ierland) (vertegenwoordigers: C. MacEochaidh SC en J. Goode, Barristers en K. Neary, Solicitor)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

| — | het beroep ontvankelijk verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep ontvankelijk verklaren;

| — | beschikking (A(2010) 579) van het Europees Parlement van 12 februari 2010, houdende weigering van toegang tot de door verzoeksters in hun initiële verzoek van 16 december 2009 en hun daaropvolgende confirmatieve verzoek van 28 januari 2010 gevraagde informatie, krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

beschikking (A(2010) 579) van het Europees Parlement van 12 februari 2010, houdende weigering van toegang tot de door verzoeksters in hun initiële verzoek van 16 december 2009 en hun daaropvolgende confirmatieve verzoek van 28 januari 2010 gevraagde informatie, krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren;

| — | het Parlement verwijzen in de door verzoeksters in deze procedure gemaakte kosten. |
| --- | --- |

—

het Parlement verwijzen in de door verzoeksters in deze procedure gemaakte kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeksters vorderen krachtens artikel 263 VWEU nietigverklaring van beschikking (A(2010)579) van het Europees Parlement van 12 februari 2010, houdende weigering van toegang tot documenten bestaande uit openbare registers waarin namen en/of financiële belangen van geaccrediteerde of anderszins aangestelde assistenten van leden van het Europees Parlement zijn opgenomen.

Tot staving van hun beroep betogen verzoeksters dat het Parlement zijn weigering om toegang te verlenen tot documentatie die reeds tot het openbaar domein behoort, ten onrechte heeft gebaseerd op verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) en verordening (EG) nr. 45/2001 (2). Bijgevolg voeren verzoeksters verschillende middelen aan:

| | Ten eerste heeft het Parlement de bestreden beschikking niet toereikend gemotiveerd, en daardoor artikel 8 van verordening (EG) nr. 1049/2001 geschonden. |
| --- | --- |

Ten eerste heeft het Parlement de bestreden beschikking niet toereikend gemotiveerd, en daardoor artikel 8 van verordening (EG) nr. 1049/2001 geschonden.

| | Ten tweede bevat de bestreden beschikking beoordelingsfouten met betrekking tot de uitzonderingsregeling van artikel 4, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 1049/2001, aangezien daarin wordt verklaard dat de openbaarmaking van de desbetreffende documenten de privacy van de betrokkenen zou schenden, en/of de ware betekenis van artikel 4, lid 1, sub b, wordt miskend, en/of wordt gesteld dat het openbare belang bij toegang tot de openbare registers betreffende de assistenten van leden van het Europees Parlement afneemt wanneer de betrokkene zich niet meer in deze positie bevindt. |
| --- | --- |

Ten tweede bevat de bestreden beschikking beoordelingsfouten met betrekking tot de uitzonderingsregeling van artikel 4, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 1049/2001, aangezien daarin wordt verklaard dat de openbaarmaking van de desbetreffende documenten de privacy van de betrokkenen zou schenden, en/of de ware betekenis van artikel 4, lid 1, sub b, wordt miskend, en/of wordt gesteld dat het openbare belang bij toegang tot de openbare registers betreffende de assistenten van leden van het Europees Parlement afneemt wanneer de betrokkene zich niet meer in deze positie bevindt.

| | Voorts schendt de bestreden beschikking wezenlijke vormvoorschriften, door verzoeksters niet overeenkomstig artikel 8 van verordening (EG) nr. 1049/2001 te informeren over de rechtsmiddelen die zij kunnen instellen tegen de afwijzing van een confirmatief verzoek. |
| --- | --- |

Voorts schendt de bestreden beschikking wezenlijke vormvoorschriften, door verzoeksters niet overeenkomstig artikel 8 van verordening (EG) nr. 1049/2001 te informeren over de rechtsmiddelen die zij kunnen instellen tegen de afwijzing van een confirmatief verzoek.

| | Ten slotte is de bestreden beschikking in strijd met de beginselen van democratie, transparantie, evenredigheid, billijkheid en non-discriminatie, doordat zij de toegang weigert tot openbare documentatie terwijl deze documentatie voorheen beschikbaar was voor verzoeksters krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001. |
| --- | --- |

Ten slotte is de bestreden beschikking in strijd met de beginselen van democratie, transparantie, evenredigheid, billijkheid en non-discriminatie, doordat zij de toegang weigert tot openbare documentatie terwijl deze documentatie voorheen beschikbaar was voor verzoeksters krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

(2)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB 2001 L 8, blz. 1).

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/56 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/56

---

Beroep ingesteld op 29 april 2010 — Avery Dennison/BHIM — Dennison Hesperia (AVERY DENNISON)

(Zaak T-200/10)

(2010/C 161/88)

Taal van het verzoekschrift: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Avery Dennison Corp. (vertegenwoordigers: E. Armijo Chávarri en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Dennison Hesperia, SA (Torrejón de Ardoz, Spanje)

Conclusies

| — | de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau van 9 februari 2010 in zaak R 798/2009-2 vernietigen of subsidiair herzien, |
| --- | --- |

—

de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau van 9 februari 2010 in zaak R 798/2009-2 vernietigen of subsidiair herzien,

| — | het Bureau verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Bureau verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „AVERY DENNISON” (aanvraagnr. 3 825 114) voor waren en diensten van de klassen 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 12, 16, 17, 19, 20, 22, 24, 28, 35, 37, 38, 39, 40, 41 en 42

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Dennison Hesperia, S.A.

Oppositiemerk of -teken: Spaans merk „DENNISON” (nr. 1 996 088) voor waren van klasse 16

Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: onjuiste uitlegging van artikel 42, leden 2 en 3, en subsidiair van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/56 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/56

---

Beschikking van het Gerecht van 16 april 2010 — DB Schenker Rail Deutschland/Commissie

(Zaak T-109/04) (1)

(2010/C 161/89)

Procestaal: Duits

De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 146 van 29.5.2004.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/56 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/56

---

Beschikking van het Gerecht van 13 april 2010 — Unity OSG FZE/Raad

(Zaak T-511/08) (1)

(2010/C 161/90)

Procestaal: Engels

De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 32 van 7.2.2009.

---

Gerecht voor ambtenarenzaken

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/57 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/57

---

Beroep ingesteld op 29 maart 2010 — Marsili/Commissie

(Zaak F-19/10)

(2010/C 161/91)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Letizia Marsili (Brussel, België) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, C. Mereu en M. Velardo, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Voorwerp en beschrijving van het geding

Nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoekster niet te plaatsen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/51/08 alsmede vergoeding van de door verzoekster geleden schade

Conclusies van de verzoekende partij

| — | nietigverklaring van het besluit van de jury van 17 december 2009 om verzoekster niet te plaatsen op de lijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/51/08 en veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de materiële en de immateriële schade die voorlopig op 1 EUR wordt geraamd en die in de loop van het geding nader zal worden bepaald alsmede tot betaling van 6,75 % vertragingsrente; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van de jury van 17 december 2009 om verzoekster niet te plaatsen op de lijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/51/08 en veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de materiële en de immateriële schade die voorlopig op 1 EUR wordt geraamd en die in de loop van het geding nader zal worden bepaald alsmede tot betaling van 6,75 % vertragingsrente;

| — | verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/57 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/57

---

Beroep ingesteld op 31 maart 2010 — Marcuccio/Commissie

(Zaak F-21/10)

(2010/C 161/92)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Lecce, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Voorwerp en beschrijving van het geding

Nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek om vergoeding te krijgen van de schade die is veroorzaakt door het feit dat de verwerende partij een nota voor de honoraria van de advocaat die haar heeft bijgestaan in zaak T-241/03 heeft gestuurd aan de advocaat die verzoeker in die zaak had vertegenwoordigd, en niet aan verzoeker zelf

Conclusies van de verzoekende partij

| — | nietigverklaring van het stilzwijgend besluit tot afwijzing van het verzoek van 23 februari 2009; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het stilzwijgend besluit tot afwijzing van het verzoek van 23 februari 2009;

| — | voor zover nodig, nietigverklaring van het in welke vorm dan ook tot stand gekomen besluit tot afwijzing van de klacht van 14 september 2009 tegen het besluit tot afwijzing van het verzoek van 23 februari 2009; |
| --- | --- |

—

voor zover nodig, nietigverklaring van het in welke vorm dan ook tot stand gekomen besluit tot afwijzing van de klacht van 14 september 2009 tegen het besluit tot afwijzing van het verzoek van 23 februari 2009;

| — | voor zover nodig, nietigverklaring van de in het Frans gestelde nota van 1 december 2009, welke verzoeker op 19 januari 2010 tezamen met een Italiaanse vertaling heeft ontvangen; |
| --- | --- |

—

voor zover nodig, nietigverklaring van de in het Frans gestelde nota van 1 december 2009, welke verzoeker op 19 januari 2010 tezamen met een Italiaanse vertaling heeft ontvangen;

| — | veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoeker ten onrechte heeft geleden door de toezending van de nota van 4 december 2006 aan de advocaat die hem had vertegenwoordigd in zaak T-241/03, door middel van betaling van het bedrag van 10 000 EUR aan verzoeker, dan wel elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht redelijk en billijk acht; |
| --- | --- |

—

veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoeker ten onrechte heeft geleden door de toezending van de nota van 4 december 2006 aan de advocaat die hem had vertegenwoordigd in zaak T-241/03, door middel van betaling van het bedrag van 10 000 EUR aan verzoeker, dan wel elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht redelijk en billijk acht;

| — | veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoeker, vanaf de dag volgende op die waarop het verzoek van 23 februari 2009 bij de Commissie is binnengekomen en tot aan de daadwerkelijke betaling, van het bedrag van 10 000 EUR, met een jaarlijkse rente van 10 % en met jaarlijkse kapitalisatie; |
| --- | --- |

—

veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoeker, vanaf de dag volgende op die waarop het verzoek van 23 februari 2009 bij de Commissie is binnengekomen en tot aan de daadwerkelijke betaling, van het bedrag van 10 000 EUR, met een jaarlijkse rente van 10 % en met jaarlijkse kapitalisatie;

| — | verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/58 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/58

---

Beroep ingesteld op 16 april 2010 — Allen/Commissie

(Zaak F-23/10)

(2010/C 161/93)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Finola Allen (Armação de Pera, Portugal) (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Blot, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Voorwerp en beschrijving van het geding

Nietigverklaring van het besluit houdende afwijzing van een verzoek om erkenning van het bestaan van een ernstige ziekte

Conclusies van de verzoekende partij

| — | nietigverklaring van het besluit van 30 juni 2009 houdende afwijzing van verzoeksters verzoek om erkenning van het bestaan van een ernstige ziekte en, voor zover nodig, van het besluit van 17 juli 2009; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van 30 juni 2009 houdende afwijzing van verzoeksters verzoek om erkenning van het bestaan van een ernstige ziekte en, voor zover nodig, van het besluit van 17 juli 2009;

| — | voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 8 januari 2010 houdende afwijzing van verzoeksters klacht; |
| --- | --- |

—

voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 8 januari 2010 houdende afwijzing van verzoeksters klacht;

| — | dientengevolge, erkenning dat de in verzoeksters verzoek van 19 mei 2009, zoals aangevuld op 2 juli 2009, genoemde ziekte een ernstige ziekte vormt en vaststelling dat zij met ingang van 1 juli 2009 recht heeft op een volledige vergoeding; |
| --- | --- |

—

dientengevolge, erkenning dat de in verzoeksters verzoek van 19 mei 2009, zoals aangevuld op 2 juli 2009, genoemde ziekte een ernstige ziekte vormt en vaststelling dat zij met ingang van 1 juli 2009 recht heeft op een volledige vergoeding;

| — | subsidiair, dekking van de ziektekostenverzekering tot 10 juli 2009; |
| --- | --- |

—

subsidiair, dekking van de ziektekostenverzekering tot 10 juli 2009;

| — | betaling van een schadevergoeding die ex aequo et bono en voorlopig op 1 EUR wordt geraamd; |
| --- | --- |

—

betaling van een schadevergoeding die ex aequo et bono en voorlopig op 1 EUR wordt geraamd;

| — | verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/58 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/58

---

Beroep ingesteld op 21 april 2010 — Kaskarelis/Commissie

(Zaak F-24/10)

(2010/C 161/94)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Loukas Kaskarelis (Oudergem, België) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Voorwerp en beschrijving van het geding

Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij houdende weigering om verzoeker de ontheemdingstoelage, de inrichtingsvergoeding en de vergoeding van reiskosten toe te kennen

Conclusies van de verzoekende partij

| — | nietigverklaring van het besluit van het PMO houdende weigering om de ontheemdingstoelage, de inrichtingsvergoeding en de vergoeding van reiskosten toe te kennen alsmede van het besluit van het TAVOBG houdende afwijzing van verzoekers klacht; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van het PMO houdende weigering om de ontheemdingstoelage, de inrichtingsvergoeding en de vergoeding van reiskosten toe te kennen alsmede van het besluit van het TAVOBG houdende afwijzing van verzoekers klacht;

| — | verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure.

---

| 19.6.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 161/58 |
| --- | --- | --- | --- |

19.6.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 161/58

---

Beroep ingesteld op 28 april 2010 — AG (*1)/Parlement

(Zaak F-25/10)

(2010/C 161/95)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: AG (*1) (vertegenwoordigers: S. Rodriguez en C. Bernard-Glanz, advocaten)

Verwerende partij: Europees Parlement

Voorwerp en beschrijving van het geding

Nietigverklaring van het besluit om verzoekster na afloop van de proeftijd te ontslaan en vergoeding van de geleden schade

Conclusies van de verzoekende partij

| — | het ontslagbesluit van 14 mei 2009, genomen tezamen met het besluit tot afwijzing van de klacht van 21 december 2009, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het ontslagbesluit van 14 mei 2009, genomen tezamen met het besluit tot afwijzing van de klacht van 21 december 2009, nietig verklaren;

| — | het TABG wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van het bestreden besluit en met name op de mogelijkheid van een tweede proeftijd of een verlenging van de proeftijd, na afloop waarvan verzoeksters prestaties opnieuw zullen worden beoordeeld; |
| --- | --- |

—

het TABG wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van het bestreden besluit en met name op de mogelijkheid van een tweede proeftijd of een verlenging van de proeftijd, na afloop waarvan verzoeksters prestaties opnieuw zullen worden beoordeeld;

| — | de verwerende partij veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekster zowel vanuit professioneel en financieel (onder verwijzing naar de bezoldiging en de daaraan verbonden voordelen die verzoekster had moeten ontvangen vanaf 16 mei 2009 tot aan de datum van haar herplaatsing als gevolg van de nietigverklaring van de bestreden besluiten) als vanuit moreel oogpunt (onder verwijzing naar een bedrag dat bij wijze van indicatie en voorlopig is vastgesteld op 50 000 EUR) heeft geleden; |
| --- | --- |

—

de verwerende partij veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekster zowel vanuit professioneel en financieel (onder verwijzing naar de bezoldiging en de daaraan verbonden voordelen die verzoekster had moeten ontvangen vanaf 16 mei 2009 tot aan de datum van haar herplaatsing als gevolg van de nietigverklaring van de bestreden besluiten) als vanuit moreel oogpunt (onder verwijzing naar een bedrag dat bij wijze van indicatie en voorlopig is vastgesteld op 50 000 EUR) heeft geleden;

| — | het Europees Parlement verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement verwijzen in de kosten van de procedure.

---

(*1)  Informatie gewist of vervangen in het kader van de bescherming van persoonsgegevens en/of vertrouwelijkheid.

---