----

----

I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

----

ROZPORZĄDZENIE (WE) nr 1889/2006 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z dnia 20 grudnia 2006 r.

w sprawie ustanowienia instrumentu finansowego na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Unię Europejską, a w szczególności jego art. 179 ust. 1 i art. 181a ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

działając zgodnie z procedurą przywołaną w art. 251 Traktatu (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

TYTUŁ I

CELE I ZAKRES

Artykuł 1

Cele

1.   Niniejsze rozporządzenie ustanawia europejski instrument na rzecz demokracji i praw człowieka, w ramach którego Wspólnota zapewnia pomoc w ramach spójnej z całą polityką zagraniczną UE wspólnotowej polityki na rzecz rozwoju i współpracy gospodarczej, finansowej i technicznej z krajami trzecimi, przyczyniając się do rozwoju i konsolidacji demokracji i państwa prawa, a także poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności.

2.   W szczególności, taka pomoc może mieć na celu:

Artykuł 2

Zakres

1.   Uwzględniając art. 1 i 3, pomoc Wspólnoty dotyczy następujących obszarów:

2.   Wszystkie środki pomocy wymienione w niniejszym rozporządzeniu uwzględniają w każdym odpowiednim przypadku promowanie i ochronę równości płci, praw dziecka, praw ludności tubylczej, praw osób niepełnosprawnych oraz takie zasady, jak przyznanie praw, udział i niedyskryminacja grup najbardziej narażonych i odpowiedzialność.

3.   Środki pomocy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu są wdrażane na terytorium krajów trzecich lub są bezpośrednio związane z sytuacjami wynikłymi w krajach trzecich, lub są bezpośrednio związane z działaniami realizowanymi na poziomie globalnym lub regionalnym

Artykuł 3

Komplementarność i spójność pomocy Wspólnoty

1.   Pomoc Wspólnoty w ramach niniejszego rozporządzenia jest spójna z ramami polityki Wspólnoty w zakresie współpracy na rzecz rozwoju i z całościową polityką zagraniczną Unii Europejskiej oraz jest komplementarna w stosunku do pomocy zapewnianej na mocy powiązanych wspólnotowych instrumentów na rzecz pomocy zewnętrznej i umowy o partnerstwie między członkami grupy państwa Afryki, Karaibów, Pacyfiku z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony. Dodatkowej pomocy Wspólnoty na mocy niniejszego rozporządzenia udziela się w celu umocnienia działania realizowanego w ramach powiązanych instrumentów pomocy zewnętrznej.

2.   Komisja zapewni, że działania przyjęte zgodnie z niniejszym rozporządzeniem są zgodne z ogólnymi ramami polityki strategicznej Wspólnoty, a w szczególności z celami wymienionych powyżej instrumentów, a także z innymi właściwymi środkami Wspólnoty.

3.   Aby poprawić efektywność i spójność działań pomocowych Wspólnoty i państw członkowskich, Komisja zapewnia ścisłą koordynację działań własnych i działań państw członkowskich, zarówno w fazie decyzyjnej, jak i w fazie realizacji. Koordynacja obejmuje regularne konsultacje i częstą wymianę stosownych informacji, w tym z innymi donatorami, w różnych fazach cyklu pomocy, w szczególności na szczeblu terenowym.

4.   Komisja informuje i regularnie wymienia poglądy z Parlamentem Europejskim.

5.   Komisja dąży do regularnej wymiany informacji ze społeczeństwem obywatelskim na wszystkich szczeblach, w tym w krajach trzecich.

TYTUŁ II

WDROŻENIE

Artykuł 4

Ogólne ramy wdrożenia

Pomoc Wspólnoty zgodnie z niniejszym rozporządzeniem jest wdrażana poprzez następujące środki:

Artykuł 5

Dokumenty strategiczne i zmiany

1.   Dokumenty strategiczne określają strategię Wspólnoty w odniesieniu do pomocy Wspólnoty w ramach niniejszego rozporządzenia, priorytety Wspólnoty, sytuację międzynarodową i działania głównych partnerów. Powinny one być spójne z ogólnym celem, celami jednostkowymi, zakresem i zasadami określonymi w rozporządzeniu.

2.   Dokumenty strategiczne określają obszary priorytetowe wybrane do finansowania przez Wspólnotę, specyficzne cele, oczekiwane wyniki i wskaźniki wyników. Zawierają również orientacyjny przydział środków finansowych, zarówno ogólny, jak i w rozbiciu na obszary priorytetowe; w stosownych przypadkach może on być przedstawiony w formie przedziału.

3.   Dokumenty strategiczne i ich wszelkie zmiany lub uzupełnienia są przyjmowane zgodnie z procedurą zarządzania określoną w art. 17 ust. 2. Dotyczą one okresu, który nie będzie dłuższy niż okres obowiązywania niniejszego rozporządzenia. Dokumenty strategiczne są poddawane przeglądowi śródokresowemu lub w razie potrzeby doraźnemu.

4.   Komisja i państwa członkowskie wymieniają informacje i przeprowadzają ze sobą konsultacje, a także z innymi ofiarodawcami i stronami, w tym z przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego, na wczesnym etapie procesu programowania, aby wspierać komplementarny charakter ich współpracy.

Artykuł 6

Roczne programy działania

1.   Nie naruszając przepisów art. 7, Komisja przyjmuje roczne programy działania w oparciu o dokumenty strategiczne i zmiany wymienione w art. 5.

2.   Roczne programy działania określają cele, obszary interwencji, przewidywane wyniki, procedury zarządzania i łączną kwotę planowanego finansowania. Uwzględniają one doświadczenie zdobyte w ramach wdrażania pomocy wspólnotowej w przeszłości. Zawierają opis finansowanych działań, orientacyjne kwoty przydzielone na każde działanie i orientacyjny harmonogram wdrożenia. Cele są wymierne i posiadają poziomy odniesienia umiejscowione w czasie.

3.   Roczne programy działania, ich wszelkie zmiany lub uzupełnienia są przyjmowane zgodnie z procedurą zarządzania określoną w art. 17 ust. 2. Jeśli zmiany rocznych programów działania nie przekraczają 20 % łącznej kwoty przydzielonej na programy, zmiany te przyjmuje Komisja, która informuje Komitet wymieniony w art. 17 ust. 1.

4.   W przypadku jeszcze nieprzyjętego rocznego programu działania, Komisja może wyjątkowo – w oparciu o dokumenty strategiczne wymienione w art. 5 – przyjąć środki nieujęte w rocznym programie działania, na takich samych zasadach i zgodnie z tymi samymi procedurami co roczne programy działania.

Artykuł 7

Środki specjalne

1.   Nie naruszając przepisów art. 5, w przypadku nieprzewidzianej i należycie uzasadnionej potrzeby lub w wyjątkowych okolicznościach, Komisja może przyjąć środki specjalne nieuwzględnione w dokumentach strategicznych.

2.   Środki specjalne określają realizowane cele, obszary działania, przewidywane wyniki, procedury zarządzania i całkowitą kwotę finansowania. Zawierają one opis finansowanych działań, orientacyjne kwoty przydzielonych na każde działanie i orientacyjny harmonogram ich wdrożenia. Zawierają one definicję typu wskaźników osiągnięć, które będą monitorowane przy wdrażaniu środków specjalnych.

3.   Jeśli koszt takich środków wynosi 3 000 000 EUR lub więcej, Komisja przyjmuje je zgodnie z procedurą zarządzania określoną w art. 17 ust. 2.

4.   W przypadku środków specjalnych kosztujących poniżej 3 000 000 EUR Komisja przekazuje informację o nich Parlamentowi Europejskiemu i państwom członkowskim w terminie 10 dni roboczych od przyjęcia decyzji.

Artykuł 8

Środki pomocy

1.   Finansowanie wspólnotowe udzielane na mocy niniejszego rozporządzenia może obejmować wydatki związane z przygotowaniem, działaniami następczymi, monitorowaniem, kontrolą i oceną działań bezpośrednio koniecznych do wdrożenia niniejszego rozporządzenia i osiągnięcia jego celów, takie jak wydatki na badania, spotkania, działania informacyjne, zwiększanie świadomości, szkolenia i publikacje, w tym szkolenia i środki edukacyjne dla partnerów w społeczeństwie obywatelskim, wydatki związane z sieciami komputerowymi służącymi wymianie informacji, a także wszelkie inne wydatki administracyjne lub techniczne, konieczne do zarządzania programem. W stosownych przypadkach może obejmować również wydatki dotyczące działań podkreślających wspólnotowy charakter działań pomocowych, działań wyjaśniających cele i wyniki środków pomocy opinii publicznej w zainteresowanych krajach.

2.   Ponadto, finansowanie wspólnotowe obejmuje wydatki przedstawicielstw Komisji dotyczące wsparcia administracyjnego koniecznego do zarządzania działalnością finansowaną na mocy niniejszego rozporządzenia.

3.   Komisja przyjmuje środki pomocy nie ujęte w dokumentach strategicznych, wymienionych w art. 5, zgodnie z art. 7 ust. 3 i 4.

Artykuł 9

Działania doraźne

1.   Bez uszczerbku dla art. 5 Komisja może doraźnie przeznaczyć niewielkie granty na rzecz obrońców praw człowieka działając w odpowiedzi na pilną potrzebę ochrony.

2.   Komisja regularnie informuje Parlament Europejski i państwa członkowskie o przeprowadzonych działaniach doraźnych.

Artykuł 10

Kwalifikowalność

1.   Nie naruszając przepisów art. 14, do finansowania z tytułu niniejszego rozporządzenia do celów wdrożenia środków pomocy wymienionych w art. 6, 7 i 9, mogą zostać zakwalifikowane następujące organy i podmioty działające niezależnie i odpowiedzialnie:

2.   Dopuszcza się finansowanie innych organów lub podmiotów niewymienionych w ust. 1 w drodze wyjątku i w należycie uzasadnionych przypadkach, pod warunkiem, że jest to konieczne, aby osiągnąć cele niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 11

Procedury zarządzania

1.   Środki pomocy finansowane na mocy niniejszego rozporządzenia są wdrażane zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (16) i jego zmianami, na zasadzie centralizacji lub przez wspólne zarządzanie z organizacjami międzynarodowymi, zgodnie z art. 53 ust. 1 powyższego rozporządzenia.

2.   W przypadku współfinansowania oraz w innych właściwie uzasadnionych przypadkach, zgodnie z art. 54 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002, Komisja może podjąć decyzję o powierzeniu zadań władz publicznych, a w szczególności zadań związanych z wykonaniem budżetu, organom wymienionym w art. 54 ust. 2 lit. c) powyższego rozporządzenia.

Artykuł 12

Zobowiązania budżetowe

1.   Zobowiązania budżetowe podejmowane są na podstawie decyzji podejmowanych przez Komisję zgodnie z art. 6, 7, 8 i 9.

2.   Finansowanie wspólnotowe może przyjąć jedną z następujących form prawnych, między innymi:

Artykuł 13

Rodzaje finansowania

1.   Finansowanie wspólnotowe może przyjąć następujące formy:

2.   Środki finansowane na mocy niniejszego rozporządzenia kwalifikują się do współfinansowania w szczególności przez:

3.   W przypadku współfinansowania równoległego, projekt lub program ma być podzielony na jasno określone elementy, z których każdy finansowany jest przez innego partnera, zapewniającego współfinansowanie w taki sposób, że końcowe przeznaczenie finansowania może być zidentyfikowane. W przypadku finansowania wspólnego, całkowity koszt projektu lub programu ma być podzielony między partnerów zapewniających współfinansowanie, a zasoby uzyskane w ten sposób są łączone tak, aby uniemożliwić wskazanie źródła finansowania konkretnego działania podjętego w ramach projektu lub programu.

4.   W przypadku współfinansowania wspólnego Komisja może otrzymać fundusze i zarządzać nimi w imieniu jednostek wymienionych w ust. 2 lit. a), b) i c), w celu wdrożenia działań wspólnych. Takie fundusze traktowane są jak dochody przeznaczone na określone cele zgodnie z art. 18 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002.

5.   W przypadku współfinansowania i w innych właściwie uzasadnionych okolicznościach Komisja może powierzyć zadania władz publicznych, a w szczególności zadania dotyczące realizacji budżetu, organom wymienionym w art.54 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1605/2002.

6.   Pomocy Wspólnoty nie wykorzystuje się w celu uiszczenia podatków, ceł i opłat w krajach korzystających z pomocy.

Artykuł 14

Zasady uczestnictwa i zasady pochodzenia

1.   W udzielaniu zamówień lub umów dotacji finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia mogą uczestniczyć wszystkie osoby fizyczne będące obywatelami państwa członkowskiego lub osoby prawne ustanowione w państwie członkowskim Wspólnoty, oficjalnym kraju kandydującym uznanym przez Wspólnotę Europejską lub państwie członkowskim Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

Poza osobami fizycznymi lub prawnymi, kwalifikowanymi na mocy niniejszego rozporządzenia w przyznawaniu zamówień lub udzielaniu umów dotacji finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia mogą również brać udział wszystkie osoby fizyczne będące obywatelami kraju rozwijającego się lub osoby prawne ustanowione w kraju rozwijającym się, zgodnie z postanowieniami Komitetu Pomocy Rozwojowej Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju. Komisja publikuje i aktualizuje wykaz krajów rozwijających się, opracowany przez Komitet Pomocy Rozwojowej OECD na podstawie regularnych przeglądów tej listy, oraz informuje o tym Radę.

2.   W udzielaniu zamówień lub udzielaniu umów dotacji finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia mogą również uczestniczyć wszystkie osoby fizyczne będące obywatelami dowolnego kraju innego niż wymienione w ust. 1 lub osoby prawne ustanowione w dowolnym kraju innym niż wymienione w ust. 1, w przypadku ustanowienia wzajemnego dostępu do jego pomocy zewnętrznej. Dostęp wzajemny zapewniany jest zawsze, jeśli kraj zapewni możliwość kwalifikacji na równym warunkach państwom członkowskim i danemu krajowi korzystającemu z pomocy.

Dostęp wzajemny ustanawia się na mocy decyzji szczególnej dotyczącej danego kraju lub danej regionalnej grupy krajów. Decyzja taka jest przyjmowana zgodnie z procedurą zarządzania określoną w art. 17 ust. 2 i obowiązuje przez okres minimum jednego roku.

3.   W udzielaniu dotacji i zamówień publicznych finansowanych na postawie niniejszego rozporządzenia mogą uczestniczyć organizacje międzynarodowe.

4.   Postanowienia ust. 1, 2 i 3 pozostają bez uszczerbku dla udziału kategorii organizacji kwalifikowanych ze względu na charakter lub lokalizację w kontekście celów działań, które mają być przeprowadzone.

5.   Eksperci mogą być dowolnej narodowości. Postanowienie to pozostaje bez uszczerbku na wymagania jakościowe i finansowe określone przez zasady zamówień publicznych Wspólnoty.

6.   Jeśli środki finansowane na podstawie niniejszego rozporządzenia są wdrażane na zasadach scentralizowanych i pośrednio przez przekazanie ich wyspecjalizowanym organom wspólnotowym, międzynarodowym lub krajowym organom sektora publicznego lub podmiotom prawa prywatnego, które wykonują zadania służby publicznej, zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002, udział w procedurze zamówień publicznych i udzielaniu dotacji podmiotu zarządzającego mogą brać osoby fizyczne, które są obywatelami krajów posiadających dostęp do umów i dotacji wspólnotowych zgodnie z procedurą określoną w ust. 1 niniejszego rozporządzenia i wszelkich innych krajów kwalifikowanych zgodnie z zasadami i procedurami podmiotu zarządzającego, a także osoby prawne ustanowione w tych krajach.

7.   Zawsze, jeśli pomoc wspólnotowa obejmuje działanie realizowane za pośrednictwem organizacji międzynarodowej, udział w odpowiednich procedurach umownych mogą brać wszystkie osoby fizyczne i prawne kwalifikujące się na mocy niniejszego artykułu, a także wszystkie osoby fizyczne i prawne kwalifikujące się zgodnie z zasadami danej organizacji, przy czym należy dołożyć starań, aby zapewnić równe traktowanie wszystkim podmiotom udzielającym pomocy. Te same zasady obowiązują w odniesieniu do dostaw, materiałów i ekspertów.

8.   Zawsze, jeśli finansowanie wspólnotowe obejmuje działanie współfinansowane przez kraj trzeci, z zastrzeżeniem zasady wzajemności, przez organizację regionalną lub przez państwo członkowskie, udział w odpowiednich procedurach umownych mogą brać wszystkie osoby fizyczne i prawne kwalifikujące się na mocy niniejszego artykułu, a także wszystkie osoby fizyczne i prawne kwalifikujące się zgodnie z zasadami takiego kraju trzeciego, organizacji regionalnej lub państwa członkowskiego. Te same zasady obowiązują w odniesieniu do dostaw, materiałów i ekspertów.

9.   Wszystkie dostawy i materiały zakupione w ramach zamówień finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia muszą pochodzić ze Wspólnoty lub z kraju kwalifikującego się zgodnie z definicją zawartą w ust. 1 i 2. Pojęcie „pochodzenie” do celów niniejszego rozporządzenia zdefiniowany jest we właściwych przepisach prawnych Wspólnoty dotyczących zasad pochodzenia do celów postępowania celnego.

10.   We właściwie uzasadnionych przypadkach Komisja może zatwierdzić udział osób fizycznych i prawnych z krajów posiadających tradycyjne powiązania gospodarcze, handlowe lub geograficzne z krajami sąsiadującymi lub z innych krajów trzecich, a także zakup i wykorzystanie dostaw i materiałów innego pochodzenia.

11.   Odstępstwa mogą być uzasadnione brakiem dostępności produktów i usług na rynkach określonych krajów, wyjątkową pilnością lub jeśli zasady kwalifikowania powodują, że realizacja projektu, programu lub działania jest niemożliwa lub wyjątkowo trudna.

12.   Oferenci, którzy otrzymali zamówienia, przestrzegają uzgodnionych międzynarodowych podstawowych norm pracy, takich jak podstawowe normy pracy Międzynarodowej Organizacji Pracy, konwencji dotyczącej wolności związkowej, konwencji o rokowaniach zbiorowych, o zniesieniu pracy przymusowej lub obowiązkowej, zniesieniu dyskryminacji w zakresie zatrudnienia i wykonywania zawodu, a także dotycząca zniesienia pracy dzieci.

Artykuł 15

Ochrona interesów finansowych Wspólnoty

1.   Wszelkie umowy lub kontrakty wynikłe z wdrożenia niniejszego rozporządzenia zawierają postanowienia zapewniające ochronę interesów finansowych Wspólnoty, w szczególności w odniesieniu do oszustw, korupcji i innych nieprawidłowości, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/1995 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (17), rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2185/1996 z dnia11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu i kontroli przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed oszustwami i innymi nadużyciami(18) i rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE, Euratom) nr 1073/1999 z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie dochodzeń prowadzonych przez Europejskie Biuro ds. Zwalczania Oszustw (OLAF) (19).

2.   Umowy i kontrakty wyraźnie upoważniają Komisję i Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzenia audytu na miejscu, w oparciu o dokumenty, w odniesieniu do każdego wykonawcy i podwykonawcy, którzy otrzymali fundusze wspólnotowe. Postanowienia te również wyraźnie upoważniają Komisję do prowadzenia kontroli i inspekcji na miejscu, zgodnie z rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 2185/1996.

Artykuł 16

Ocena

1.   Komisja regularnie monitoruje swoje programy i dokonuje ich przeglądu, a także ocenia skuteczność, spójność i zgodność programowania, w razie konieczności poprzez niezależne oceny zewnętrzne, aby sprawdzać, czy cele zostały osiągnięte, i wypracować zalecenia w celu poprawy przyszłych działań. Należycie uwzględnia wnioski Parlamentu Europejskiego lub Rady o niezależną ocenę zewnętrzną.

2.   Komisja przekazuje swoje sprawozdania z oceny Komitetowi wymienionemu w art. 17 ust. 1 i Parlamentowi Europejskiemu do wiadomości. Państwa członkowskie mogą wystąpić o omówienie określonych ocen na forum Komitetu wymienionego w art. 17 ust. 1. Wyniki zostaną uwzględnione przy opracowywaniu programów i przy rozdziale zasobów.

3.   W fazie oceny pomocy wspólnotowej udzielonej na podstawie niniejszego rozporządzenia Komisja uwzględni odpowiednio wszystkie zainteresowane strony. Należy zachęcać do wspólnej oceny wraz z państwami członkowskimi, organizacjami międzynarodowymi lub innymi podmiotami.

TYTUŁ III

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 17

Komitet

1.   Komisję wspiera Komitet ds. Praw Człowieka i Demokracji, zwany dalej „Komitetem”.

2.   W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu, obowiązuje art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem postanowień art. 8 niniejszego rozporządzenia. Okres wskazany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE wynosi 30 dni.

3.   Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

Artykuł 18

Sprawozdanie roczne

1.   Komisja bada postępy we wdrażaniu środków pomocy udzielonych na podstawie niniejszego rozporządzenia i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie roczne z wdrożenia i wyników, a także jeśli to możliwe, głównych wyników i wpływu pomocy. Sprawozdanie to stanowi integralną część sprawozdania rocznego na temat wdrożenia polityki rozwojowej i pomocy zewnętrznej, a także sprawozdania rocznego UE na temat praw człowieka.

2.   Sprawozdanie roczne zawiera informacje za poprzedni rok, dotyczące finansowanych środków, wyników monitorowania i ocen, zaangażowania stosownych partnerów, a także realizacji zobowiązań i płatności budżetowych, w rozbiciu na środki globalne, regionalne i krajowe, a także obszary pomocy. Ocenia ono wyniki pomocy, stosując w jak największym stopniu konkretne i wymierne wskaźniki jej roli w realizacji celów niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 19

Koperta finansowa

Koperta finansowa na realizację niniejszego rozporządzenia w okresie 2007–2013 wynosi 1 104 000 000 EUR. Kwota rocznych środków zatwierdzana jest przez władzę budżetową w ramach limitów ram finansowych na lata 2007–2013.

Artykuł 20

Przegląd

Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2010 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające wdrożenie niniejszego rozporządzenia w pierwszych trzech latach, wraz z wnioskiem legislacyjnym o wprowadzenie niezbędnych zmian do rozporządzenia, jeśli będzie to miało zastosowanie.

Artykuł 21

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie obowiązuje od dnia 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, 20 grudnia 2006

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

J. BORRELL FONTELLES

W imieniu Rady

Przewodniczący

J. KORKEAOJA

----

(1)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 12 grudnia 2006 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 20 grudnia 2006 r.

(2)Dz.U. L 210 z 31.7.2006, str. 82.

(3)Dz.U. L 310 z 9.11.2006, str. 1.

(4)Dz.U. L 386, 29.12.2006, p. 1

(5)Dz.U. L 327 z 24.11.2006, str. 1.

(6)  Komunikat Komisji z dnia 8 maja 2001 r. w sprawie roli Unii Europejskiej we wspieraniu praw człowieka i demokratyzacji w krajach trzecich.

(7)  Komunikat Komisji z dnia 23 maja 1995 r. w sprawie włączenia poszanowania dla zasad demokracji i praw człowieka do porozumień pomiędzy Wspólnotą a krajami trzecimi.

(8)Dz.U. C 46 z 24.2.2006, str. 1.

(9)Dz.U. L 120 z 8.5.1999, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2110/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 344 z 27.12.2005, str. 1).

(10)Dz.U. L 120 z 8.5.1999, str. 8. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2112/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 344 z 27.12.2005, str. 23).

(11)DzU. L 317 z 15.12.2000, str. 3; Dz.U. L 385 z 29.12.2004, str. 88.

(12)Dz.U. C 139 z 14.6.2006, str. 1.

(13)Dz.U. L 138, 30.4.2004, str. 31.

(14)  Komunikat Komisji z dnia 11 kwietnia 2000 r. w sprawie monitorowania wyborów przez UE i pomocy przy ich organizacji.

(15)Dz.U. C 184, 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).

(16)Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

(17)Dz.U. L 312 z 23.12.1995, str. 1.

(18)Dz.U. L 292 z 15.11.1996, str. 2.

(19)Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 1.

----

----

ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 1890/2006 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z dnia 20 grudnia 2006 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 571/88 w sprawie organizacji badań statystycznych Wspólnoty dotyczących struktury gospodarstw rolnych, w odniesieniu do ram finansowych na lata 2007–2009 i maksymalnego wkładu finansowego Wspólnoty na rzecz Bułgarii i Rumunii

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 285 ust. 1,

uwzględniając Akt przystąpienia Bułgarii i Rumunii, w szczególności jego art. 56,

uwzględniając wniosek Komisji,

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 traktatu (1),

mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (EWG) nr 571/88 wprowadza się następujące zmiany:

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 1 ust. 1 stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli 20 grudnia 2006,

W imieniu Parlamentu Europejskiego

J. BORRELL FONTELLES

Przewodniczący

W imieniu Rady

J. KORKEAOJA

Przewodniczący

----

(1)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 12. grudnia 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 20 grudnia 2006 r.

(2)Dz.U. L 56 z 2.3.1988, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 204/2006 (Dz.U. L 34 z 7.2.2006, str. 3).

(3)Dz.U. C 139 z 14.6.2006, str. 1.

----

----

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) nr 1891/2006

z dnia 18 grudnia 2006 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 6/2002 i (WE) nr 40/94 w celu nadania skuteczności przystąpieniu Wspólnoty Europejskiej do Aktu genewskiego Porozumienia haskiego dotyczącego międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Artykuł 134 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 otrzymuje brzmienie:

3.   Przychody obejmują, bez uszczerbku dla innych rodzajów wpływów, opłaty ogółem należne na mocy przepisów dotyczących opłat, opłaty ogółem należne na mocy Protokołu madryckiego, o którym mowa w art. 140 niniejszego rozporządzenia, za rejestrację międzynarodową wskazującą Wspólnoty Europejskie i inne płatności dokonane na rzecz umawiających się stron Protokołu madryckiego, opłaty ogółem należne na mocy Aktu genewskiego, o którym mowa w art. 106c rozporządzenia (WE) nr 6/2002, za rejestrację międzynarodową wskazującą Wspólnotę Europejską i inne płatności dokonane na rzecz umawiających się stron Aktu genewskiego oraz, w niezbędnym zakresie, dotację przewidzianą jako szczególna pozycja w budżecie ogólnym Wspólnot Europejskich, w sekcji dotyczącej Komisji.

Artykuł 2

W rozporządzeniu (WE) nr 6/2002 wprowadza się następujące zmiany:

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzanie wchodzi w życie w dniu wejścia w życie Aktu genewskiego w odniesieniu do Wspólnoty Europejskiej.

Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 grudnia 2006 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

J.-E. ENESTAM

----

(1)Dz. U. L 3 z 5.1.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione Aktem przystąpienia z 2005 r.

(2)  Patrz: str. 18 niniejszego Dziennika Urzędowego.

(3)Dz. U. L 11 z 14.1.1994, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione Aktem przystąpienia z 2005 r.

----

II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Rada

----

DECYZJA RADY

z dnia 27 marca 2006 r.

w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Królestwem Marokańskim dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych

(2006/953/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy między Wspólnotą Europejską a Królestwem Marokańskim dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych, z zastrzeżeniem decyzji Rady w sprawie zawarcia tej Umowy.

Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jej zawarcia.

Artykuł 3

Do czasu wejścia w życie, Umowa jest stosowana tymczasowo od pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony dokonały wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych w tym celu procedur.

Artykuł 4

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 2 Umowy.

Sporządzono w Brukseli, 27 marca 2006

W imieniu Rady

Przewodniczący

M. GORBACH

----

UMOWA

między Wspólnotą Europejską a Królestwem Marokańskim dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA

z jednej strony oraz

KRÓLESTWO MAROKAŃSKIE

z drugiej strony,

(zwane dalej „Stronami”),

STWIERDZAJĄC, że zostały zawarte dwustronne umowy dotyczące usług lotniczych między kilkoma Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Królestwem Marokańskim, zawierające postanowienia sprzeczne z prawem Wspólnoty Europejskiej,

STWIERDZAJĄC, że Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie poszczególnych aspektów, które mogą zostać włączone do umów dwustronnych dotyczących usług lotniczych między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,

STWIERDZAJĄC, że na mocy prawa Wspólnoty Europejskiej wspólnotowi przewoźnicy lotniczy ustanowieni w Państwie Członkowskim mają prawo do niedyskryminacyjnego dostępu do tras lotniczych między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,

UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Wspólnotą Europejską a niektórymi państwami trzecimi, przewidujące dla obywateli tych państw trzecich możliwość nabywania prawa własności przewoźników lotniczych licencjonowanych zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej,

UZNAJĄC, że postanowienia dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Królestwem Marokańskim, które są niezgodne z prawem Wspólnoty Europejskiej, muszą być doprowadzone do pełnej zgodności z tym prawem w celu ustanowienia solidnej podstawy prawnej dla świadczenia usług lotniczych między Wspólnotą Europejską a Królestwem Marokańskim, a także w celu zachowania kontynuacji takich usług lotniczych,

STWIERDZAJĄC, że w ramach tych negocjacji celem Wspólnoty Europejskiej nie jest zwiększenie ogólnej wielkości przewozów lotniczych między Wspólnotą Europejską a Królestwem Marokańskim ani naruszenie równowagi między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi a przewoźnikami lotniczymi z Królestwa Marokańskiego, ani negocjowanie zmian w postanowieniach odnoszących się do praw przewozowych w obecnie obowiązujących umowach dwustronnych dotyczących usług lotniczych,

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Postanowienia ogólne

1.   Do celów niniejszej Umowy „Państwa Członkowskie” oznacza Państwa Członkowskie Wspólnoty Europejskiej.

2.   Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku I odniesienia do obywateli Państwa Członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do obywateli Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej.

3.   Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku I odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych z Państwa Członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych wyznaczonych przez to Państwo Członkowskie.

Artykuł 2

Wyznaczenie przez Państwo Członkowskie

1.   Postanowienia ust. 2 i 3 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych odpowiednio w załączniku II lit. a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przez zainteresowane Państwo Członkowskie przewoźnika lotniczego, upoważnień oraz zezwoleń udzielonych mu przez Królestwo Marokańskie oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia upoważnień lub pozwoleń udzielonych przewoźnikowi lotniczemu.

2.   Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez Państwo Członkowskie, Królestwo Marokańskie udziela właściwych upoważnień i zezwoleń w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem że:

3.   Królestwo Marokańskie może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub zezwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez Państwo Członkowskie, jeżeli:

Wykonując swoje prawa na mocy niniejszego ustępu, Królestwo Marokańskie nie stosuje dyskryminacji między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi ze względu na ich narodowość.

4.   Postanowienia ust. 5 i 6 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych odpowiednio w załączniku II lit. a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przez Królestwo Marokańskie przewoźnika lotniczego, upoważnień oraz zezwoleń udzielonych mu przez dane Państwo Członkowskie oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia upoważnień lub zezwoleń udzielonych przewoźnikowi lotniczemu.

5.   Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez Królestwo Marokańskie, Państwo Członkowskie udziela właściwych upoważnień i zezwoleń w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem że:

6.   Dane Państwo Członkowskie może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub zezwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez Królestwo Marokańskie, jeżeli:

Artykuł 3

Prawa dotyczące kontroli regulacyjnej

1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają artykuły wymienione w załączniku II lit. c).

2.   Jeżeli Państwo Członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje i utrzymuje inne Państwo Członkowskie, prawa Królestwa Marokańskiego wynikające z postanowień dotyczących bezpieczeństwa zawartych w umowie między Państwem Członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego a Królestwem Marokańskim, mają w równym stopniu zastosowanie w stosunku do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania norm bezpieczeństwa przez to inne Państwo Członkowskie oraz do zezwolenia eksploatacyjnego tego przewoźnika lotniczego.

Artykuł 4

Opodatkowanie paliwa lotniczego

1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają artykuły wymienione w załączniku II lit. d).

2.   Nie naruszając jakiegokolwiek innego postanowienia stanowiącego inaczej, żadne z postanowień każdej z umów wymienionych w załączniku II lit. d) nie uniemożliwia Państwu Członkowskiemu nakładania podatków, należności, ceł, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jego terytorium w celu użycia przez statek powietrzny wyznaczonego przewoźnika lotniczego z Królestwa Marokańskiego, operującego między punktem znajdującym się na terytorium tego Państwa Członkowskiego a innym punktem znajdującym się na terytorium tego Państwa Członkowskiego lub na terytorium innego Państwa Członkowskiego.

Artykuł 5

Taryfy

1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają artykuły wymienione w załączniku II lit. e).

2.   Taryfy pobierane przez przewoźnika(-ów) lotniczego(-ych) wyznaczonego(-ych) przez Królestwo Marokańskie zgodnie z umową wymienioną w załączniku I zawierającą postanowienie wymienione w załączniku II lit. e) za przewóz dokonywany w całości wewnątrz Wspólnoty Europejskiej podlegają prawu Wspólnoty Europejskiej.

3.   Taryfy należne za przewóz w całości na terytorium Maroka, nakładane przez przewoźnika(-ów) lotniczego(-ych) wyznaczonego(-ych) przez Państwa Członkowskie zgodnie z umową wymienioną w załączniku I zawierającą postanowienie wymienione w załączniku II lit. e), podlegają prawu marokańskiemu.

Artykuł 6

Załączniki do Umowy

Załączniki do niniejszej Umowy stanowią jej integralną część.

Artykuł 7

Zmiany lub poprawki

Zmiany lub poprawki do niniejszej Umowy mogą zostać dokonane przez Strony w każdym czasie za ich obopólną zgodą.

Artykuł 8

Wejście w życie i tymczasowe stosowanie

1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie po dokonaniu przez Strony wzajemnej pisemnej notyfikacji zakończenia ich wewnętrznych procedur niezbędnych do wejścia w życie Umowy.

2.   Nie naruszając ust. 1, Strony zgadzają się na tymczasowe stosowanie niniejszej Umowy od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony dokonały wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych w tym celu procedur.

3.   Umowy oraz inne ustalenia między Państwami Członkowskimi a Królestwem Marokańskim, które w dniu podpisania niniejszej Umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są tymczasowo stosowane, są wymienione w załączniku I lit. b). Niniejszą Umowę stosuje się do wszystkich takich umów i ustaleń z dniem ich wejścia w życie lub rozpoczęcia tymczasowego stosowania.

Artykuł 9

Wygaśnięcie Umowy

1.   W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku I, wygasają jednocześnie wszystkie postanowienia niniejszej Umowy odwołujące się do danej umowy wymienionej w załączniku I.

2.   W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku I, wygasa jednocześnie niniejsza Umowa.

W DOWÓD CZEGO niżej podpisani, należycie w tym celu umocowani, złożyli podpisy pod niniejszą Umową.

Sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w 23 marca, w dniu roku w językach: angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i arabskim.

Por la Comunidad Europea

Za Evropské společenství

For Det Europæiske Fællesskab

Für die Europäische Gemeinschaft

Euroopa Ühenduse nimel

Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα

For the European Community

Pour la Communauté européenne

Per la Comunità europea

Eiropas Kopienas vārdā

Europos bendrijos vardu

az Európai Közösség részéről

Għall-Komunità Ewropea

Voor de Europese Gemeenschap

W imieniu Wspólnoty Europejskiej

Pela Comunidade Europeia

Za Európske spoločenstvo

Za Evropsko skupnost

Euroopan yhteisön puolesta

För Europeiska gemenskapens vägnar

Por el Reino de Marruecos

Za Marocké království

For Kongeriget Marokko

Für das Königreich Marokko

Maroko Kuningriigi nimel

Για το Βασίλειο του Μαρόκου

For the Kingdom of Morocco

Pour le Royaume du Maroc

Per il Regno del Marocco

Marokas Karalistes vārdā

Maroko Karalystès vardu

A Marokkói Királyság részéről

Għar-Renju tal-Marokk

Voor het Koninkrijk Marokko

W imieniu Królestwa Marokańskiego

Pelo Reino de Marrocos

Za Marocké kráľovstvo

Za Kraljevino Maroko

Marokon kuningaskunnan puolesta

För Konungariket Marocko

ZAŁĄCZNIK I

ZAŁĄCZNIK II

Wykaz artykułów, które są zawarte w umowach wymienionych w załączniku I i o których mowa w art. 2-5 niniejszej Umowy

ZAŁĄCZNIK III

Wykaz innych państw, o których mowa w art. 2 niniejszej Umowy

----

----

DECYZJA RADY

z dnia 18 grudnia 2006 r.

zatwierdzająca przystąpienie Wspólnoty Europejskiej do Aktu genewskiego Porozumienia haskiego w sprawie międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych, przyjętego w Genewie w dniu 2 lipca 1999 r.

(2006/954/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308, w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Akt genewski Porozumienia haskiego w sprawie międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych, przyjęty w Genewie w dniu 2 lipca 1999 r. (zwany dalej Aktem genewskim), zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Wspólnoty w odniesieniu do spraw należących do kompetencji Wspólnoty.

Tekst Aktu genewskiego jest dołączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

1.   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do złożenia dokumentu przystąpienia Dyrektorowi Generalnemu Światowej Organizacji Własności Intelektualnej od dnia, w którym Rada i Komisja przyjmą środki konieczne do ustanowienia powiązania między przepisami wspólnotowymi dotyczącymi wzorów a Aktem genewskim.

2.   Oświadczenia załączone do niniejszej decyzji są włączane do dokumentu przystąpienia.

Artykuł 3

1.   Niniejszym upoważnia się Komisję do reprezentowania Wspólnoty Europejskiej na posiedzeniach Zgromadzenia Związku Haskiego odbywających się pod auspicjami Światowej Organizacji Własności Intelektualnej.

2.   We wszystkich sprawach należących do kompetencji Wspólnoty w odniesieniu do wzorów wspólnotowych Komisja prowadzi w imieniu Wspólnoty negocjacje w ramach Zgromadzenia Związku Haskiego zgodnie z następującymi zasadami:

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 grudnia 2006 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

J.-E. ENESTAM

----

(1)Dz.U. L 3 z 5.1.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione aktem przystąpienia z 2003 r.

----

ZAŁĄCZNIK

Akt genewski z dnia 2 lipca 1999 r.

SPIS TREŚCI

POSTANOWIENIA WSTĘPNE

ROZDZIAŁ I

ZGŁOSZENIE MIĘDZYNARODOWE I REJESTRACJA MIĘDZYNARODOWA

ROZDZIAŁ II

POSTANOWIENIA ADMINISTRACYJNE

ROZDZIAŁ III

REWIZJA I ZMIANA

ROZDZIAŁ IV

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

POSTANOWIENIA WSTĘPNE

Artykuł 1

Skrócone wyrażenia

Na użytek niniejszego aktu:

Artykuł 2

Zastosowanie innej ochrony przyznanej przez przepisy Umawiających się Stron i określone traktaty międzynarodowe

1.   [Przepisy prawne Umawiających się Stron i określone traktaty międzynarodowe] Przepisy niniejszego aktu pozostają bez wpływu na stosowanie większej ochrony, jaką mogą przyznawać przepisy Umawiającej się Strony, jak również nie wpływają w żaden sposób na ochronę dzieł sztuki i dzieł sztuki użytkowej, przyznawaną przez międzynarodowe traktaty i konwencje o prawie autorskim, lub na ochronę przyznawaną wzorom przemysłowym na mocy Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej, stanowiącego załącznik do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizacje Handlu.

2.   [Obowiązek przestrzegania Konwencji paryskiej] Każda Umawiająca się Strona przestrzega postanowień Konwencji paryskiej dotyczących wzorów przemysłowych.

ROZDZIAŁ I

ZGŁOSZENIE MIĘDZYNARODOWE I REJESTRACJA MIĘDZYNARODOWA

Artykuł 3

Prawo do dokonania zgłoszenia międzynarodowego

Każda osoba, która jest obywatelem państwa będącego Umawiającą się Stroną lub państwa będącego członkiem organizacji międzyrządowej będącej Umawiającą się Stroną, lub która posiada miejsce zamieszkania lub stałego pobytu albo istniejące i rzeczywiście prowadzone przedsiębiorstwo przemysłowe lub handlowe na terytorium Umawiającej się Strony, ma prawo dokonać zgłoszenia międzynarodowego.

Artykuł 4

Procedura dotycząca dokonywania zgłoszenia międzynarodowego

1.   [Bezpośrednie lub pośrednie dokonanie zgłoszenia]

2.   [Opłata za przekazanie w przypadku pośredniego dokonania zgłoszenia] Urząd każdej Umawiającej się Strony może wymagać, by zgłaszający za każde dokonane za pośrednictwem tego urzędu zgłoszenie międzynarodowe wniósł na jego rzecz opłatę za przekazanie.

Artykuł 5

Treść zgłoszenia międzynarodowego

1.   [Obowiązkowa treść zgłoszenia międzynarodowego] Zgłoszenie międzynarodowe jest sporządzane w przewidzianym języku lub w jednym z przewidzianych języków i zawiera lub są do niego załączone:

2.   [Dodatkowa obowiązkowa treść zgłoszenia międzynarodowego]

3.   [Inne ewentualne elementy treści zgłoszenia międzynarodowego] Zgłoszenie międzynarodowe może zawierać lub mogą być do niego załączone inne elementy wskazane w przepisach wykonawczych.

4.   [Kilka wzorów przemysłowych w tym samym zgłoszeniu międzynarodowym] Z zastrzeżeniem przewidzianych warunków, zgłoszenie międzynarodowe może obejmować dwa lub większą liczbę wzorów przemysłowych.

5.   [Wniosek o odroczenie publikacji] Zgłoszenie międzynarodowe może zawierać wniosek o odroczenie publikacji.

Artykuł 6

Pierwszeństwo

1.   [Zastrzeżenie pierwszeństwa]

2.   [Zgłoszenie międzynarodowe służące jako podstawa do zastrzeżenia pierwszeństwa] Zgłoszenie międzynarodowe, począwszy od daty zgłoszenia i niezależnie od dalszego przebiegu procedury, jest równoważne ze zwykłym zgłoszeniem w rozumieniu art. 4 Konwencji paryskiej.

Artykuł 7

Opłaty za wskazanie

1.   [Przewidziana opłata za wskazanie] Przewidziana opłata obejmuje, z zastrzeżeniem ust. 2, opłatę za wskazanie za każdą wskazaną Umawiającą się Stronę.

2.   [Oddzielna opłata za wskazanie] Każda Umawiająca się Strona, której urząd jest urzędem prowadzącym badanie i każda Umawiająca się Strona, która jest organizacją międzyrządową, mogą poprzez złożenie oświadczenia powiadomić Dyrektora Generalnego, że w przypadku każdego zgłoszenia międzynarodowego, w którym zostały one wskazane, oraz w przypadku przedłużenia rejestracji międzynarodowej będącej wynikiem takiego zgłoszenia międzynarodowego przewidziana opłata za wskazanie, o której mowa w ust. 1, jest zastępowana oddzielną opłatą za wskazanie, której wysokość określona jest w oświadczeniu i która może zostać zmieniona w kolejnych oświadczeniach. Wspomniana wysokość opłaty może być ustalona przez Umawiającą się Stronę za pierwszy okres ochrony oraz za każdy następny okres przedłużenia lub za maksymalny okres ochrony dozwolony przez daną Umawiającą się Stronę. Opłata ta nie może jednak być wyższa od równowartości kwoty, którą urząd Umawiającej się Strony miałby prawo otrzymać od zgłaszającego za objęcie ochroną tej samej liczby wzorów przemysłowych na równorzędny okres, przy czym kwota ta jest obniżana o kwotę zaoszczędzoną w wyniku stosowania procedury międzynarodowej.

3.   [Przekazanie opłat za wskazanie] Opłaty za wskazanie, o których mowa w ust. 1 i 2, przekazywane są przez Biuro Międzynarodowe tym Umawiającym się Stronom, w odniesieniu do których zostały wniesione.

Artykuł 8

Korekta nieprawidłowości

1.   [Badanie zgłoszenia międzynarodowego] Jeżeli Biuro Międzynarodowe stwierdzi, że zgłoszenie międzynarodowe w chwili otrzymania go przez Biuro Międzynarodowe nie spełnia wymogów niniejszego aktu i przepisów wykonawczych, wzywa zgłaszającego do dokonania w przewidzianym terminie wymaganych korekt.

2.   [Niepoprawione nieprawidłowości]

Artykuł 9

Data dokonania zgłoszenia międzynarodowego

1.   [Zgłoszenie międzynarodowe dokonane bezpośrednio] Jeżeli zgłoszenie międzynarodowe zostaje dokonane bezpośrednio w Biurze Międzynarodowym, datą zgłoszenia jest, z zastrzeżeniem postanowień ust. 3, data otrzymania zgłoszenia międzynarodowego przez Biuro Międzynarodowe.

2.   [Zgłoszenie międzynarodowe dokonane pośrednio] Jeżeli zgłoszenie międzynarodowe zostaje dokonane za pośrednictwem urzędu Umawiającej się Strony zgłaszającego, datę zgłoszenia określa się w przewidziany sposób.

3.   [Zgłoszenie międzynarodowe zawierające pewne nieprawidłowości] Jeżeli zgłoszenie międzynarodowe zawiera, w dniu jego otrzymania przez Biuro Międzynarodowe, nieprawidłowość, która jest przewidziana jako nieprawidłowość pociągająca za sobą odroczenie daty zgłoszenia międzynarodowego, wówczas datą zgłoszenia jest data otrzymania przez Biuro Międzynarodowe korekty tej nieprawidłowości.

Artykuł 10 (1)

Rejestracja międzynarodowa, data dokonania rejestracji międzynarodowej, publikacja oraz poufne egzemplarze rejestracji międzynarodowej

1.   [Rejestracja międzynarodowa] Biuro Międzynarodowe rejestruje każdy wzór przemysłowy, który jest przedmiotem zgłoszenia międzynarodowego, niezwłocznie po otrzymaniu zgłoszenia międzynarodowego lub, jeżeli wezwano do dokonania korekt zgłoszenia na mocy art. 8, niezwłocznie po otrzymaniu wymaganych korekt. Rejestracja zostaje dokonana niezależnie od tego, czy publikacja została odroczona na mocy art. 11.

2.   [Data rejestracji międzynarodowej]

3.   [Publikacja]

4.   [Zachowanie poufności do chwili publikacji] Z zastrzeżeniem ust. 5 oraz art. 11 ust. 4 lit. b), Biuro Międzynarodowe zachowuje do czasu publikacji poufność każdego zgłoszenia międzynarodowego oraz każdej rejestracji międzynarodowej.

5.   [Poufne kopie]

Artykuł 11

Odroczenie publikacji

1.   [Przepisy Umawiających się Stron dotyczące odroczenia publikacji]

2.   [Odroczenie publikacji] Jeżeli zgłoszenie międzynarodowe zawiera wniosek o odroczenie publikacji, taka publikacja ma miejsce,

3.   [Postępowanie w sprawie wniosków o odroczenie w przypadku, gdy odroczenie nie jest możliwe na mocy obowiązujących przepisów prawnych] Jeżeli złożono wniosek o odroczenie publikacji, a którakolwiek z Umawiających się Stron wskazanych w zgłoszeniu międzynarodowym złożyła na mocy ust. 1 lit. b) oświadczenie, że zgodnie z jej przepisami prawnymi odroczenie publikacji jest niemożliwe,

4.   [Wniosek o wcześniejszą publikację lub specjalny dostęp do rejestracji międzynarodowej]

5.   [Rezygnacja i ograniczenie]

6.   [Publikacja i przekazanie reprodukcji]

Artykuł 12

Odmowa

1.   [Prawo do odmowy] Urząd każdej wskazanej Umawiającej się Strony może, w przypadku niespełnienia warunków objęcia ochroną na mocy przepisów Umawiającej się Strony w odniesieniu do któregokolwiek lub wszystkich wzorów przemysłowych będących przedmiotem rejestracji międzynarodowej, odmówić uznania skutków rejestracji międzynarodowej, w części lub w całości, na terytorium tej Umawiającej się Strony, z zastrzeżeniem, że żaden urząd nie może odmówić uznania skutków rejestracji międzynarodowej, w części lub w całości, na tej podstawie, że wymogi dotyczące formy lub treści zgłoszenia międzynarodowego, które są przewidziane w niniejszym akcie lub w przepisach wykonawczych lub są dodatkowe lub odmienne od tych wymogów, nie zostały spełnione na mocy przepisów prawnych tej Umawiającej się Strony.

2.   [Powiadomienie o odmowie]

3.   [Przekazanie powiadomienia o odmowie; środki odwoławcze]

4.    (2).[Wycofanie odmowy] Odmowa może w dowolnym czasie zostać wycofana w części lub w całości przez urząd, który o niej powiadomił.

Artykuł 13

Szczególne wymogi dotyczące jednolitości wzoru

1.   [Powiadomienie o szczególnych wymogach] Każda Umawiająca się Strona, której przepisy w chwili, gdy staje się ona stroną niniejszego aktu, wymagają, by wzory, które są przedmiotem tego samego zgłoszenia, spełniały wymóg jednolitości wzoru, jednolitości produkcji lub jednolitości stosowania, lub by należały do tego samego zestawu lub kompozycji elementów, lub by w pojedynczym zgłoszeniu można było zastrzec wyłącznie jeden niezależny i odróżniający się wzór, może poprzez złożenie oświadczenia poinformować o tym Dyrektora Generalnego. Jednakże takie oświadczenie nie ma wpływu na prawo zgłaszającego do zawarcia w zgłoszeniu międzynarodowym dwóch lub większej liczby wzorów przemysłowych, zgodnie z postanowieniami art. 5 ust. 4, nawet jeżeli zgłoszenie wskazuje Umawiającą się Stronę, która złożyła takie oświadczenie.

2.   [Skutek oświadczenia] Każde takie oświadczenie umożliwia urzędowi Umawiającej się Strony, która je złożyła, odmowę uznania skutków rejestracji międzynarodowej na mocy postanowień art. 12 ust. 1 do czasu spełnienia wymogu, o którym poinformowała ta Umawiająca się Strona.

3.   [Dodatkowe opłaty należne z tytułu podziału rejestracji] W przypadku, gdy po przekazaniu powiadomienia o odmowie na mocy postanowień ust. 2, rejestracja międzynarodowa zostaje podzielona przed zainteresowanym urzędem w celu usunięcia przyczyny odmowy przedstawionej w powiadomieniu, urząd ten ma prawo do pobrania opłaty za każde dodatkowe zgłoszenie międzynarodowe, niezbędne w celu uniknięcia zastosowania danej podstawy odmowy.

Artykuł 14

Skutki rejestracji międzynarodowej

1.   [Skutek identyczny ze zgłoszeniem na mocy obowiązujących przepisów] Rejestracja międzynarodowa, począwszy od daty rejestracji międzynarodowej, wywołuje co najmniej taki sam skutek u każdej ze wskazanych Umawiających się Stron, jaki wywołuje dokonane w zwykły sposób zgłoszenie o ochronę wzoru przemysłowego na mocy przepisów danej Umawiającej się Strony.

2.   [Skutek identyczny z objęciem ochroną na mocy obowiązujących przepisów]

3.   [Oświadczenie dotyczące skutku wskazania Umawiającej się Strony zgłaszającego]

Artykuł 15

Unieważnienie

1.   [Wymóg możliwości obrony] Unieważnienie w części lub w całości skutków rejestracji międzynarodowej przez właściwe organy wskazanej Umawiającej się Strony na terytorium tej Umawiającej się Strony nie może zostać orzeczone bez zapewnienia uprawnionemu możliwości obrony swoich praw we właściwym czasie.

2.   [Powiadomienie o unieważnieniu] Jeżeli urząd Umawiającej się Strony, na terytorium której unieważnione zostały skutki rejestracji międzynarodowej, wie o unieważnieniu, powiadamia o tym Biuro Międzynarodowe.

Artykuł 16

Wpis zmian i innych spraw dotyczących rejestracji międzynarodowej

1.   [Wpis zmian i innych spraw] Biuro Międzynarodowe wpisuje, w przewidziany sposób, do rejestru międzynarodowego:

2.   [Skutek dokonania wpisu w rejestrze międzynarodowym] Każdy wpis, o którym mowa w ust. 1 pkt (i), (ii), (iv), (v), (vi) oraz (vii) wywołuje taki sam skutek, jak wpis dokonany w rejestrze urzędu każdej z zainteresowanych Umawiających się Stron, z wyjątkiem sytuacji, w której Umawiająca się Strona może poprzez złożenie oświadczenia powiadomić Dyrektora Generalnego o tym, że wpis, o którym mowa w ust. 1 pkt (i), nie wywołuje u tej Umawiającej się Strony danego skutku do czasu otrzymania przez urząd Umawiającej się Strony deklaracji lub dokumentów wymienionych w oświadczeniu.

3.   [Opłaty] Każdy wpis dokonany na mocy ust. 1 może podlegać opłacie.

4.   [Publikacja] Biuro Międzynarodowe publikuje informację dotyczącą każdego wpisu dokonanego na mocy ust. 1. Przesyła ono kopię publikacji tej informacji do urzędu każdej z zainteresowanych Umawiających się Stron.

Artykuł 17

Początkowy okres obowiązywania rejestracji międzynarodowej i jego przedłużenie oraz okres ochrony

1.   [Początkowy okres obowiązywania rejestracji międzynarodowej] Rejestracja międzynarodowa obowiązuje przez początkowy okres pięciu lat liczony począwszy od daty dokonania rejestracji międzynarodowej.

2.   [Przedłużenie rejestracji międzynarodowej] Międzynarodowa rejestracja może zostać przedłużona na dodatkowy okres pięciu lat zgodnie z przewidzianą procedurą oraz pod warunkiem uiszczenia przewidzianych opłat.

3.   [Okres ochrony u wskazanych Umawiających się Stron]

4.   [Możliwość ograniczonego przedłużenia rejestracji] Przedłużenie rejestracji międzynarodowej może mieć skutek wobec którejkolwiek lub wszystkich wskazanych Umawiających się Stron i w odniesieniu do któregokolwiek lub wszystkich wzorów przemysłowych będących przedmiotem rejestracji międzynarodowej.

5.   [Wpis przedłużenia do rejestru i publikacja] Biuro Międzynarodowe dokonuje wpisu przedłużenia do rejestru międzynarodowego oraz publikuje informację o tym fakcie. Przesyła ono kopię publikacji tej informacji do urzędu każdej z zainteresowanych Umawiających się Stron.

Artykuł 18

Informacje dotyczące publikowanych rejestracji międzynarodowych

1.   [Dostęp do informacji] Biuro Międzynarodowe wydaje każdej osobie, która o to wystąpi, po uiszczeniu przewidzianej opłaty, wypisy z rejestru międzynarodowego lub informacje dotyczące treści wpisu w rejestrze międzynarodowym, dotyczące każdej opublikowanej rejestracji międzynarodowej.

2.   [Zwolnienie z legalizacji] Wypisy z rejestru międzynarodowego wydane przez Biuro Międzynarodowe są zwolnione z wymogu legalizacji u każdej Umawiającej się Strony.

ROZDZIAŁ II

POSTANOWIENIA ADMINISTRACYJNE

Artykuł 19

Wspólny urząd kilku państw

1.   [Powiadomienie o wspólnym urzędzie] Jeżeli kilka państw, które mają zamiar przystąpić do niniejszego aktu, dokonało, lub jeżeli kilka państw będących stronami niniejszego aktu uzgodniło, że dokonają ujednolicenia przepisów krajowych dotyczących wzorów przemysłowych, mogą powiadomić Dyrektora Generalnego o tym, że:

2.   [Termin dokonania powiadomienia] Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, dokonywane jest:

3.   [Data, od której powiadomienie staje się skuteczne] Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1 i 2, staje się skuteczne:

Artykuł 20

Członkostwo w Związku Haskim

Umawiające się Strony są członkami tego samego Związku, którego członkami są państwa będące stronami aktu z 1934 r. lub aktu z 1960 r.

Artykuł 21

Zgromadzenie

1.   [Skład]

2.   [Zadania]

3.   [Kworum]

4.   [Podejmowanie decyzji przez Zgromadzenie]

5.   [Większość]

6.   [Sesje]

7.   [Regulamin] Zgromadzenie przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

Artykuł 22

Biuro Międzynarodowe

1.   [Zadania administracyjne]

2.   [Dyrektor Generalny] Dyrektor Generalny jest najwyższym organem wykonawczym Związku i reprezentuje Związek.

3.   [Posiedzenia inne niż sesje Zgromadzenia] Dyrektor Generalny zwołuje posiedzenia komitetów i grup roboczych utworzonych przez Zgromadzenie oraz wszelkie inne posiedzenia dotyczące kwestii stanowiących przedmiot zainteresowania Związku.

4.   [Rola Biura Międzynarodowego w posiedzeniach Zgromadzenia i innych posiedzeniach]

5.   [Konferencje]

6.   [Inne zadania] Biuro Międzynarodowe wykonuje wszelkie inne zadania przydzielone mu w związku z niniejszym aktem.

Artykuł 23

Finanse

1.   [Budżet]

2.   [Koordynacja z budżetami innych związków] Budżet Związku ustala się przy należytym uwzględnieniu wymogów dotyczących koordynacji z budżetami innych związków administrowanych przez Organizację.

3.   [Źródła finansowania budżetu] Budżet Związku finansowany jest z następujących źródeł:

4.   [Ustalanie opłat i należności; poziom budżetu]

5.   [Fundusz kapitału obrotowego] Związek posiada fundusz kapitału obrotowego, który tworzy nadwyżka wpływów, a jeżeli nadwyżka jest niewystarczająca, pojedyncza wpłata dokonywana przez każdego członka Związku. Jeżeli fundusz staje się niewystarczający, Zgromadzenie podejmuje decyzję o jego podwyższeniu. Wysokość i terminy wpłat ustala Zgromadzenie na wniosek Dyrektora Generalnego.

6.   [Pożyczki udzielane przez państwo, w którym Organizacja ma siedzibę]

7.   [Kontrola rachunków] Kontroli rachunków dokonuje jedno lub większa liczba państw członkowskich Związku lub zewnętrzni rewidenci, zgodnie z finansowymi przepisami wykonawczymi. Rewidentów wyznacza, za ich zgodą, Zgromadzenie.

Artykuł 24

Przepisy wykonawcze

1.   [Przedmiot] Przepisy wykonawcze określają szczegółowe kwestie dotyczące wykonania postanowień niniejszego aktu. Przepisy wykonawcze zawierają w szczególności przepisy dotyczące:

2.   [Zmiana niektórych przepisów wykonawczych]

3.   [Niezgodność pomiędzy niniejszym aktem a przepisami wykonawczymi]. W przypadku niezgodności pomiędzy postanowieniami niniejszego aktu a przepisami wykonawczymi, charakter rozstrzygający mają postanowienia niniejszego aktu.

ROZDZIAŁ III

REWIZJA I ZMIANA

Artykuł 25

Rewizja niniejszego aktu

1.   [Konferencje rewizyjne] Niniejszy akt może być poddany rewizji przez konferencję Umawiających się Stron.

2.   [Rewizja lub zmiana niektórych artykułów] Art. 21, 22, 23 i art. 26 mogą być zmienione przez konferencję rewizyjną lub przez Zgromadzenie zgodnie z postanowieniami art. 26.

Artykuł 26

Zmiana niektórych artykułów przez Zgromadzenie

1.   [Propozycje zmiany]

2.   [Większość] Przyjęcie zmiany artykułów, o których mowa w ust. 1, wymaga większości trzech czwartych głosów, z wyjątkiem zmiany art. 21 lub niniejszego ustępu, która wymaga większości czterech piątych głosów.

3.   [Wejście w życie]

ROZDZIAŁ IV

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 27

Strony niniejszego aktu

1.   [Warunki] Z zastrzeżeniem postanowień ust. 2 i 3 oraz art. 28,

2.   [Ratyfikacja lub przystąpienie] Każde państwo lub organizacja międzyrządowa, o których mowa w ust. 1, mogą złożyć:

3.   [Data, z którą złożenie dokumentów staje się skuteczne]

Artykuł 28

Data, z którą ratyfikacja i przystąpienie stają się skuteczne

1.   [Dokumenty brane pod uwagę] Do celów niniejszego artykułu, bierze się pod uwagę jedynie dokumenty ratyfikacyjne lub dokumenty przystąpienia, które zostały złożone przez państwa lub organizacje międzyrządowe, o których mowa w art. 27 ust. 1 i które spełniają warunki dotyczące daty, z którą stają się one skuteczne, określone w art. 27 ust. 3.

2.   [Wejście w życie niniejszego aktu] Niniejszy akt wchodzi w życie trzy miesiące po dacie złożenia dokumentów ratyfikacyjnych lub dokumentów przystąpienia przez sześć państw, pod warunkiem że co najmniej trzy z tych państw spełniają, stosownie do najbardziej aktualnych rocznych danych statystycznych zgromadzonych przez Biuro Międzynarodowe, co najmniej jeden z następujących warunków:

3.   [Wejście w życie ratyfikacji i przystąpienia]

Artykuł 29

Zakaz składania zastrzeżeń

Nie zezwala się na składanie zastrzeżeń do niniejszego aktu.

Artykuł 30

Oświadczenia składane przez Umawiające się Strony

1.   [Termin, w którym można złożyć oświadczenie] Każde oświadczenie na mocy art. 4 ust. 1 lit. b), art. 5 ust. 2 lit. a), art. 7 ust. 2, art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 14 ust. 3, art. 16 ust. 2 lub art. 17 ust. 3 lit. c) może zostać złożone:

2.   [Oświadczenia państw mających wspólny urząd] Niezależnie od postanowień ust. 1, każde oświadczenie, o którym mowa w tym ustępie, złożone przez państwo, które wraz z innym państwem lub państwami poinformowało Dyrektora Generalnego na mocy art. 19 ust. 1 o zastąpieniu urzędów krajowych wspólnym urzędem, staje się skuteczne wyłącznie wtedy, gdy to drugie państwo lub inne państwa złożyły podobne oświadczenie lub oświadczenia.

3.   [Wycofanie oświadczenia] Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, może zostać w każdej chwili wycofane w drodze powiadomienia skierowanego do Dyrektora Generalnego. Wycofanie staje się skuteczne po upływie trzech miesięcy od daty otrzymania powiadomienia przez Dyrektora Generalnego lub z dniem późniejszym wskazanym w powiadomieniu. W przypadku oświadczenia złożonego na mocy art. 7 ust. 2, wycofanie nie ma wpływu na zgłoszenia międzynarodowe dokonane zanim wycofanie to stało się skuteczne.

Artykuł 31

Zastosowanie aktów z 1934 r. i z 1960 r.

1.   [Stosunki między państwami będącymi stronami zarówno niniejszego aktu, jak i aktów z 1934 r. lub 1960 r.] W odniesieniu do wzajemnych stosunków między państwami będących stronami zarówno niniejszego aktu, jak i aktu z 1934 r. lub aktu z 1960 r., zastosowanie ma wyłącznie niniejszy akt. Jednakże państwa te, w swoich wzajemnych stosunkach, stosują odpowiednio akt z 1934 r. lub akt z 1960 r., w odniesieniu do wzorów przemysłowych złożonych w Biurze Międzynarodowym przed datą, od której niniejszy akt ma zastosowanie do ich wzajemnych stosunków.

2.   [Stosunki między państwami będącymi stronami zarówno niniejszego aktu, jak i aktów z 1934 r. lub z 1960 r. a państwami będącymi stronami aktów z 1934 r. lub z 1960 r., które nie są stronami niniejszego aktu]

Artykuł 32

Wypowiedzenie niniejszego aktu

1.   [Powiadomienie] Każda Umawiająca się Strona może wypowiedzieć niniejszy akt w drodze powiadomienia skierowanego do Dyrektora Generalnego.

2.   [Data, z którą wypowiedzenie staje się skuteczne] Wypowiedzenie staje się skuteczne po upływie jednego roku od daty otrzymania przez Dyrektora Generalnego powiadomienia o wypowiedzeniu, lub w późniejszym terminie wskazanym w powiadomieniu. Wypowiedzenie nie wpływa na stosowanie niniejszego aktu do zgłoszenia międzynarodowego będącego w toku rozpatrywania oraz do obowiązującej rejestracji międzynarodowej mających zastosowanie w stosunku do składającej wypowiedzenie Umawiającej się Strony w chwili, gdy wypowiedzenie stało się skuteczne.

Artykuł 33

Języki niniejszego aktu; Podpisanie

1.   [Teksty oryginalne; Teksty oficjalne]

2.   [Termin podpisania]. Niniejszy akt pozostaje otwarty do podpisu w siedzibie Organizacji przez jeden rok od jego przyjęcia.

Artykuł 34

Depozytariusz

Depozytariuszem niniejszego aktu jest Dyrektor Generalny.

OŚWIADCZENIE

w sprawie bezpośredniego składania zgłoszeń międzynarodowych

Przewodniczący Rady przy składaniu dokumentu przystąpienia Dyrektorowi Generalnemu WIPO załącza do dokumentu przystąpienia następujące oświadczenie:

„Wspólnota Europejska oświadcza, że zgłoszenia międzynarodowe nie mogą być składane za pośrednictwem jej Urzędu.”

OŚWIADCZENIE

w sprawie systemu oddzielnych opłat

Przewodniczący Rady przy składaniu dokumentu przystąpienia Dyrektorowi Generalnemu WIPO załącza do dokumentu przystąpienia następujące oświadczenie:

„Wspólnota Europejska oświadcza, że w odniesieniu do każdego zgłoszenia międzynarodowego, w którym wskazano Wspólnotę Europejską, oraz w odniesieniu do przedłużenia rejestracji międzynarodowej dokonanej w wyniku takiego zgłoszenia międzynarodowego, przewidziana opłata za wskazanie, o której mowa w art. 7 ust. 1 Aktu genewskiego, zostaje zastąpiona oddzielną opłatą za wskazanie w wysokości:

OŚWIADCZENIE

w sprawie okresu ochrony we Wspólnocie Europejskiej

Przewodniczący Rady przy składaniu dokumentu przystąpienia Dyrektorowi Generalnemu WIPO załącza do dokumentu przystąpienia następujące oświadczenie:

„Wspólnota Europejska oświadcza, że maksymalny okres ochrony przewidziany przez jej prawo wynosi 25 lat.”

----

(1)  Przyjmując art. 10 konferencja dyplomatyczna przyjęła, że artykuł ten w żadnym wypadku nie wyklucza dostępu do międzynarodowego zgłoszenia lub rejestracji międzynarodowej dla zgłaszającego lub uprawnionego, lub osoby mającej zgodę zgłaszającego lub uprawnionego.

(2)  Przyjmując art. 12 ust. 4, art. 14 ust. 2 lit. b) oraz zasadę 18 ust. 4, konferencja dyplomatyczna przyjęła, że cofnięcie odmowy przez urząd, który powiadomił o odmowie może mieć formę oświadczenia oznaczającego, że dany urząd postanowił zaakceptować skutki rejestracji międzynarodowej w odniesieniu do wzorów przemysłowych lub niektórych wzorów przemysłowych, do których odnosiło się zawiadomienie o odmowie. Konferencja przyjęła również, że w okresie, w jakim można złożyć powiadomienie o odmowie, urząd może przesłać oświadczenie oznaczające, że postanowił nadać moc obowiązującą rejestracji międzynarodowej nawet w przypadku, gdy nie złożył powiadomienia o odmowie.

(3)  Patrz przypis do art. 12 ust. 4.

----

----

DECYZJA RADY

z dnia 18 grudnia 2006 r.

zmieniająca regulamin Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w odniesieniu do systemu językowego

(2006/955/WE, Euratom)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając art. 64 Protokołu w sprawie statutu Trybunału Sprawiedliwości,

zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 245 akapit drugi Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz w art. 160 akapit drugi Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

uwzględniając wniosek Trybunału Sprawiedliwości,

uwzględniając opinię Komisji z dnia 12 grudnia 2006 r.,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2006 r.,

a także mając na uwadze, że wraz z przystąpieniem Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej język bułgarski i język rumuński staną się jej językami urzędowymi i że w związku tym należy uwzględnić te języki wśród języków postępowania wymienionych w regulaminie,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W regulaminie Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 19 czerwca 1991 r. (Dz.U. L 176 z 4.7.1991, str. 7. Sprostowanie w Dz.U. L 383 z 29.12.1992, str. 117), zmienionym w dniu 21 lutego 1995 r. (Dz.U. L 44 z 28.2.1995, str. 61), w dniu 11 marca 1997 r. (Dz.U. L 103 z 19.4.1997, str. 1. Sprostowanie w Dz.U. L 351 z 23.12.1997, str. 72), w dniu 16 maja 2000 r. (Dz.U. L 122 z 24.5.2000, str. 43), w dniu 28 listopada 2000 r. (Dz.U. L 322 z 19.12.2000, str. 1), w dniu 3 kwietnia 2001 r. (Dz.U. L 119 z 27.4.2001, str. 1), w dniu 17 września 2002 r. (Dz.U. L 272 z 10.10.2002, str. 24. Sprostowanie w Dz.U. L 281 z 19.10.2002, str. 24), w dniu 8 kwietnia 2003 r. (Dz.U. L 147 z 14.6.2003, str. 17), w dniu 19 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 132 z 29.4.2004, str. 2), w dniu 20 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 127 z 29.4.2004, str. 107), w dniu 12 lipca 2005 r. (Dz.U. L 203 z 4.8.2005, str. 19) oraz w dniu 18 października 2005 r. (Dz.U. L 288 z 29.10.2005, str. 51) wprowadza się następujące zmiany:

artykuł 29 § 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Językami postępowania są angielski, bułgarski, czeski, duński, estoński, fiński, francuski, grecki, hiszpański, irlandzki, litewski, łotewski, maltański, niderlandzki, niemiecki, polski, portugalski, rumuński, słowacki, słoweński, szwedzki, węgierski oraz włoski.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem wejścia w życie Traktatu o przystąpieniu Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej.

Teksty regulaminu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w języku bułgarskim i języku rumuńskim zostaną przyjęte po wejściu w życie traktatu, o którym mowa w akapicie pierwszym.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 grudnia 2006 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

J.-E. ENESTAM

----

----

DECYZJA RADY

z dnia 18 grudnia 2006 r.

zmieniająca regulamin Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich w odniesieniu do systemu językowego

(2006/956/WE, Euratom)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając art. 64 Protokołu w sprawie statutu Trybunału Sprawiedliwości,

zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 245 akapit drugi Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz w art. 160 akapit drugi Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

uwzględniając wniosek Trybunału Sprawiedliwości,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2006 r.,

uwzględniając opinię Komisji z dnia 12 grudnia 2006 r.,

a także mając na uwadze, że wraz z przystąpieniem Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej języki bułgarski i rumuński staną się jej językami urzędowymi i że w związku tym należy uwzględnić te języki wśród języków postępowania wymienionych w regulaminie,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W regulaminie Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 2 maja 1991 r. (Dz.U. L 136 z 30.5.1991, str. 1), zmienionym w dniu 15 września 1994 r. (Dz.U. L 249 z 24.9.1994, str. 17), w dniu 17 lutego 1995 r. (Dz.U. L 44 z 28.2.1995, str. 64), w dniu 6 lipca 1995 r. (Dz.U. L 172 z 22.7.1995, str. 3), w dniu 12 marca 1997 r. (Dz.U. L 103 z 19.4.1997, str. 6. Sprostowanie w Dz.U. L 351 z 23.12.1997, str. 72), w dniu 17 maja 1999 r. (Dz.U. L 135 z 29.5.1999, str. 92), w dniu 6 grudnia 2000 r. (Dz.U. L 322 z 19.12.2000, str. 4), w dniu 21 maja 2003 r. (Dz.U. L 147 z 14.6.2003, str. 22), w dniu 19 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 132 z 29.4.2004, str. 3), w dniu 21 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 127 z 29.4.2004, str. 108) oraz w dniu 12 października 2005 r. (Dz.U. L 298 z 15.11.2005, str. 1) wprowadza się następujące zmiany:

artykuł 35 § 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Językami postępowania są angielski, bułgarski, czeski, duński, estoński, fiński, francuski, grecki, hiszpański, irlandzki, litewski, łotewski, maltański, niderlandzki, niemiecki, polski, portugalski, rumuński, słowacki, słoweński, szwedzki, węgierski oraz włoski.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem wejścia w życie Traktatu o przystąpieniu Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej.

Teksty regulaminu Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich w językach bułgarskim i rumuńskim zostaną przyjęte po wejściu w życie Traktatu, o którym mowa w akapicie pierwszym.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 grudnia 2006 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

J.-E. ENESTAM

----

----

DECYZJA RADY

z dnia 18 grudnia 2006 r.

w sprawie wprowadzenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej zmiany do Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska

(2006/957/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty zmianę do konwencji z Aarhus, dotyczącą udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji dotyczących organizmów zmodyfikowanych genetycznie.

Tekst zmiany do konwencji z Aarhus jest dołączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

1.   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia dokumentów zatwierdzających zmianę na ręce Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, zgodnie z art. 14 konwencji z Aarhus.

2.   Wspólnota Europejska i państwa członkowskie będące stronami konwencji z Aarhus dążą do złożenia jak najwcześniej i nie później niż do dnia 1 lutego 2008 r. dokumenty ratyfikacyjne, potwierdzające przyjęcie lub zatwierdzenie zmiany.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 grudnia 2006

W imieniu Rady

Przewodniczący

J.-E. ENESTAM

----

(1)Dz.U. L 124 z 17.5.2005, str. 1.

(2)Dz.U. L 106 z 17.4.2001, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1830/2003 (Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 24).

(3)Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 1.

----

ZAŁĄCZNIK

Zmiana do konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska

Artykuł 6 ustęp 11

Dotychczasowy tekst zastępuje się następującym:

11.   Bez uszczerbku dla art. 3 ust. 5, postanowienia niniejszego artykułu nie dotyczą decyzji o wydaniu pozwolenia na zamierzone uwolnienie organizmów zmodyfikowanych genetycznie do środowiska oraz wprowadzenie ich do obrotu.

Artykuł 6a

Po art. 6 dodaje się nowy artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 6a

Udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji w sprawie zamierzonego uwalniania organizmów zmodyfikowanych genetycznie do środowiska oraz wprowadzania ich do obrotu

1.   Zgodnie z zasadami określonymi w załączniku Ia, przed podjęciem decyzji o wydaniu pozwolenia na zamierzone uwolnienie organizmów zmodyfikowanych genetycznie do środowiska oraz wprowadzeniu ich do obrotu, każda ze Stron zapewnia szybkie i skuteczne przekazywanie informacji oraz udział społeczeństwa.

2.   Wymogi wprowadzone przez Strony zgodnie z postanowieniami ust. 1 niniejszego artykułu powinny uzupełniać i wzajemnie wspierać przepisy krajowych ram prawnych dotyczących bezpieczeństwa biologicznego, zgodnie z celami protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym.”.

Załącznik Ia

Po załączniku I dodaje się nowy załącznik w brzmieniu:

„Załącznik Ia

Zasady, o których mowa w art. 6A

----

----

DECYZJA RADY

z dnia 19 grudnia 2006 r.

w sprawie podpisania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie rewizji Umowy w sprawie wzajemnego uznawania w odniesieniu do oceny zgodności zawartej między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską

(2006/958/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie rewizji Umowy w sprawie wzajemnego uznawania w odniesieniu do oceny zgodności zawartej między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską.

Tekst Umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w celu związania nią Wspólnoty.

Artykuł 3

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej noty dyplomatycznej, o której mowa w art. 2 Umowy.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 2006 r.

W imieniu Rady

J. KORKEAOJA

Przewodniczący

----

TŁUMACZENIE

Umowa w sprawie rewizji Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie wzajemnego uznawania w odniesieniu do oceny zgodności

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA I KONFEDERACJA SZWAJCARSKA,

(zwane dalej „Stronami”),

uwzględniając zawarcie Umowy w sprawie wzajemnego uznawania w odniesieniu do oceny zgodności

(zwanej dalej „Umową”);

MAJĄC NA UWADZE, że Umowa weszła w życie w dniu 1 czerwca 2002 r.;

MAJĄC NA UWADZE potrzebę uproszczenia stosowania Umowy;

MAJĄC NA UWADZE, że art. 1, 5, 6, 7, 8, 9, 10 i 11 Umowy odnoszą się do organów oceny zgodności, wymienionych w załączniku 1;

MAJĄC NA UWADZE, że art. 2 Umowy odnosi się do definicji określonych w przewodniku 2 ISO/IEC, wydanie z 1996 r., oraz w normie europejskiej EN 45020, wydanie z 1993 r.;

MAJĄC NA UWADZE, że art. 4 Umowy ogranicza jej zastosowanie do produktów pochodzących ze Stron, zgodnie z niepreferencyjnymi regułami pochodzenia;

MAJĄC NA UWADZE, że art. 6 Umowy zawiera odesłanie do procedur określonych w jej art. 11;

MAJĄC NA UWADZE, że art. 8 Umowy odnosi się do Przewodniczącego Komitetu;

MAJĄC NA UWADZE, że art. 9 Umowy odnosi się do pracy koordynacyjnej i porównawczej organów oceny zgodności uznanych na mocy Umowy;

MAJĄC NA UWADZE, że art. 10 Umowy ustanawia Komitet, który podejmuje decyzję w sprawie włączenia organów oceny zgodności do załącznika 1, jak również ich wykreślenia z załącznika 1;

MAJĄC NA UWADZE, że art. 11 Umowy ustanawia procedurę włączania organów oceny zgodności do załącznika 1, jak również wykreślania ich z załącznika 1;

MAJĄC NA UWADZE, że art. 12 Umowy ustanawia obowiązki w zakresie wymiany informacji;

ZWAŻYWSZY, że, w celu odzwierciedlenia zmian wprowadzonych do art. 11 Umowy, w art. 1, 5, 6, 7, 8, 9, 10 i 11 należy skreślić wyrażenie „organy oceny zgodności wymienione w załączniku 1” i zastąpić je odesłaniem do „uznanych organów oceny zgodności”;

ZWAŻYWSZY, że w celu uniknięcia potrzeby zmiany Umowy za każdym razem, gdy wprowadzana jest zmiana do definicji w odpowiednich przewodnikach ISO/IEC, odesłanie do konkretnych wydań wspomnianych przewodników powinno zostać wykreślone z art. 2 i zastąpione przez ogólne odesłanie do definicji określonych przez ISO i IEC;

ZWAŻYWSZY, że odesłanie do definicji określonych w normach europejskich 45020 (wydanie 1993 r.) straciło ważność, odesłanie to powinno zostać wykreślone z art. 2;

ZWAŻYWSZY, że w celu ułatwienia handlu między Stronami, a także uproszczenia stosowania Umowy, należy wykreślić z art. 4 ograniczenia zastosowania Umowy do produktów pochodzących ze Stron;

ZWAŻYWSZY, że w celu uproszczenia Umowy należy wykreślić niektóre postanowienia art. 6, aby w ten sposób uniknąć powtarzania odpowiadających im postanowień art. 11;

ZWAŻYWSZY, że w celu odzwierciedlenia faktu współprzewodniczenia Komitetowi przez Strony odesłanie do Przewodniczącego w art. 8 powinno zostać wykreślone;

ZWAŻYWSZY, że w celu ułatwienia handlu między Stronami i zapewnienia przejrzystości działania Umowy należy wpisać do art. 8 obowiązek wskazania na wykazie uznanych organów oceny zgodności możliwego zawieszenia uznanych organów oceny zgodności;

ZWAŻYWSZY, że w celu ułatwienia funkcjonowania Umowy należy dodać w art. 9 konieczność dołożenia wszelkich starań przez organy wyznaczające, aby zapewnić właściwą współpracę między uznanymi organami oceny zgodności;

ZWAŻYWSZY, że w celu uproszczenia stosowania Umowy należy ograniczyć w art. 10 konieczność podejmowania przez Komitet decyzji dotyczących uznania lub cofnięcia uznania organów oceny zgodności do spraw zakwestionowanych przez Strony;

ZWAŻYWSZY, że w celu uproszczenia działania Umowy należy ustanowić w art. 11 uproszczoną procedurę uznania, cofnięcia uznania, zmiany zakresu działalności oraz zawieszenia organów oceny zgodności;

ZWAŻYWSZY, że w celu zwiększenia przejrzystości należy dodać w art. 12 obowiązek pisemnego powiadamiania o wszelkich zmianach związanych z odpowiednimi przepisami ustawodawczymi, wykonawczymi i administracyjnymi, jak również z organami wyznaczającymi i właściwymi organami;

POSTANOWIŁY DOKONAĆ REWIZJI UMOWY W NASTĘPUJĄCY SPOSÓB:

Artykuł 1

Rewizja Umowy

1.   W art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

2.   Artykuł 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„Definicje określone przez ISO i IEC mogą służyć do ustalenia znaczenia ogólnych terminów odnoszących się do oceny zgodności zawartych w niniejszej Umowie.”.

3.   Artykuł 4 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

Pochodzenie

Postanowienia niniejszej Umowy mają zastosowanie do produktów objętych niniejszą Umową bez względu na ich pochodzenie.”.

4.   Artykuł 5 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 5

Uznane organy oceny zgodności

Strony niniejszym postanawiają, że organy oceny zgodności uznane zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 11 spełniają warunki uprawniające do oceny zgodności.”.

5.   Artykuł 6 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 6

Organy wyznaczające

1.   Strony niniejszym zobowiązują się do zapewnienia, aby ich organy wyznaczające posiadały niezbędne uprawnienia i kompetencje do wyznaczania organów oceny zgodności lub cofania wyznaczenia, zawieszania lub cofania zawieszenia wyznaczonych organów oceny zgodności podlegających ich jurysdykcji.

2.   Przy wyznaczaniu organów oceny zgodności organy wyznaczające przestrzegają ogólnych zasad wyznaczania określonych w załączniku 2, z zastrzeżeniem odpowiednich postanowień załącznika 1 sekcja IV. Organy wyznaczające przestrzegają tych samych zasad również przy cofaniu wyznaczenia, zawieszaniu lub cofaniu zawieszenia.”.

6.   W art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

W ust. 1 słowa „organy oceny zgodności podlegające ich jurysdykcji wymienione w załączniku 1” zastępuje się słowami „uznane organy oceny zgodności podlegające ich jurysdykcji”.

7.   W art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

8.   W art. 9 wprowadza się następujące zmiany:

9.   Artykuł 10 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

9.„4.   Komitet może rozważyć każdą sprawę związaną z niniejszą Umową. W szczególności jest on odpowiedzialny za:

10.   Artykuł 11 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 11

Uznanie, cofnięcie uznania, zmiana zakresu działalności oraz zawieszenie organów oceny zgodności

10.1.   Do uznania organów oceny zgodności w odniesieniu do wymogów określonych w odpowiednich rozdziałach załącznika 1 zastosowanie ma następująca procedura:

2.   Strona może cofnąć lub zawiesić uznanie lub cofnąć zawieszenie uznania organu oceny zgodności podlegającego jej jurysdykcji. Strona, której to dotyczy, niezwłocznie powiadamia o takiej decyzji drugą Stronę, z podaniem daty wspomnianej decyzji. Cofnięcie, zawieszenie lub cofnięcie zawieszenia stają się skuteczne z tą datą. Takie cofnięcie lub zawieszenie wskazuje się we wspólnym wykazie uznanych organów oceny zgodności wymienionych w załączniku 1.

3.   Strona może wystąpić z wnioskiem w sprawie zmiany zakresu działalności uznanego organu oceny zgodności podlegającego jej jurysdykcji. Do rozszerzenia lub ograniczenia zakresu działalności stosuje się odpowiednio procedurę przewidzianą w art. 11 ust. 1 i 2.

4.   Strona może, w wyjątkowych okolicznościach, zakwestionować techniczne kompetencje uznanych organów oceny zgodności podlegających jurysdykcji drugiej Strony. W takim przypadku stosuje się art. 8.

5.   Sprawozdania, świadectwa, upoważnienia i znaki zgodności wydane przez organ oceny zgodności po dniu, w którym uznanie zostało cofnięte lub zawieszone, nie muszą być uznawane przez Strony. Sprawozdania, świadectwa i znaki zgodności wydane przez organ oceny zgodności przed dniem cofnięcia jego uznania są nadal uznawane przez Strony, chyba że właściwy organ wyznaczający ograniczył ich ważność lub je unieważnił. Strona, której jurysdykcji podlega właściwy organ wyznaczający, powiadamia pisemnie drugą Stronę o wszelkich wspomnianych zmianach dotyczących ograniczenia ważności lub unieważnienia.”.

11.   W art. 12 wprowadza się następujące zmiany:

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsza Umowa podlega ratyfikacji lub przyjęciu przez Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami. Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony wymieniły noty dyplomatyczne potwierdzające zakończenie swych odpowiednich procedur przyjęcia niniejszej Umowy.

Artykuł 3

Języki

1.   Niniejsza umowa sporządzona jest w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, duńskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, niderlandzkim, niemieckim, portugalskim, szwedzkim i włoskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są na równi autentyczne.

2.   Niniejsza Umowa, jak również Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie wzajemnego uznawania w odniesieniu do oceny zgodności, zostanie niezwłocznie przetłumaczona na języki: czeski, estoński, litewski, łotewski, maltański, polski, słowacki, słoweński i węgierski. Komitet jest upoważniony do zatwierdzenia wspomnianych wersji językowych. Z chwilą zatwierdzenia wspomniane wersje językowe stają się również autentyczne, podobnie jak w przypadku języków, o których mowa w ust. 1.

W DOWÓD CZEGO poniżej podpisani, należycie w tym celu umocowani, pełnomocnicy podpisali niniejszą umowę.

----

----

DECYZJA RADY I PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH, ZEBRANYCH W RADZIE

z dnia 4 grudnia 2006 r.

w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania Euro-śródziemnomorskiej umowy dotyczącej usług lotniczych między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/959/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ I PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH, ZEBRANYCH W RADZIE,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 4,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Podpisanie i tymczasowe stosowanie

1.   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Euro-śródziemnomorskiej umowy dotyczącej usług lotniczych między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony, zwanej dalej „umową”, z zastrzeżeniem zawarcia umowy.

2.   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby uprawnionej lub osób uprawnionych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jej zawarcia.

3.   Do czasu wejścia w życie umowę stosuje się zgodnie z jej art. 30 ust. 1.

4.   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Wspólny komitet

1.   We wspólnym komitecie ustanowionym na mocy art. 22 umowy Wspólnotę i jej państwa członkowskie reprezentują przedstawiciele Komisji i państw członkowskich.

2.   Stanowisko, jakie ma zająć Wspólnota i państwa członkowskie we wspólnym komitecie w odniesieniu do zmian załączników do umowy, poza załącznikiem I (Uzgodnione połączenia i określone trasy) i załącznikiem IV (Postanowienia przejściowe), oraz w odniesieniu do wszelkich kwestii wchodzących w zakres art. 7 lub 8 umowy, przyjmuje Komisja, po konsultacji ze specjalnym komitetem przedstawicieli państw członkowskich powołanym przez Radę.

3.   W odniesieniu do innych decyzji wspólnego komitetu dotyczących kwestii leżących w kompetencji Wspólnoty i jej państw członkowskich, stanowisko Wspólnoty przyjmuje Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji.

4.   W odniesieniu do innych decyzji wspólnego komitetu dotyczących kwestii leżących w kompetencji państw członkowskich stanowisko, które ma zostać przedstawione przyjmuje Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji lub państw członkowskich.

5.   Stanowisko Wspólnoty i państw członkowskich we wspólnym komitecie przedstawia Komisja, z wyjątkiem obszarów leżących w wyłącznej kompetencji państw członkowskich, w którym to przypadku stanowisko takie przedstawia Prezydencja Rady lub, jeżeli Rada tak postanowi, Komisja.

Artykuł 3

Arbitraż

1.   Komisja reprezentuje Wspólnotę i państwa członkowskie w postępowaniach arbitrażowych na podstawie art. 23 umowy.

2.   Decyzję o ograniczeniu, zawieszeniu lub cofnięciu stosowania praw lub przywilejów na podstawie art. 23 ust. 6 umowy podejmuje Rada na wniosek Komisji. Rada stanowi większością kwalifikowaną.

3.   Decyzje dotyczące wszelkich innych właściwych działań, jakie mają być podejmowane na podstawie art. 23 umowy w kwestiach leżących w kompetencji Wspólnoty podejmuje Komisja, wspierana przez specjalny komitet przedstawicieli państw członkowskich powołany przez Radę.

Artykuł 4

Środki zabezpieczające

1.   Decyzję o podjęciu środków zabezpieczających na podstawie art. 24 umowy podejmuje Komisja z własnej inicjatywy lub na wniosek państwa członkowskiego, przy wsparciu specjalnego komitetu przedstawicieli państw członkowskich powołanego przez Radę.

2.   W przypadku gdy państwo członkowskie wnosi do Komisji o zastosowanie środków zabezpieczających, przedstawia ono Komisji niezbędne informacje uzasadniające jego wniosek. Komisja podejmuje decyzję w sprawie takiego wniosku w terminie jednego miesiąca lub, w pilnych przypadkach, w terminie 10 dni roboczych, i informuje Radę i państwa członkowskie o swojej decyzji. Każde państwo członkowskie może odwołać się od decyzji Komisji do Rady w terminie 10 dni roboczych od jej notyfikacji. Rada może podjąć odmienną decyzję w terminie jednego miesiąca od odwołania. Rada stanowi większością kwalifikowaną.

Artykuł 5

Informowanie Komisji

1.   Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komisję o wszelkich decyzjach o odmowie, cofnięciu, zawieszeniu lub ograniczeniu zezwoleń przewoźnika lotniczego z Maroka, które przyjęli na podstawie art. 3 lub 4 umowy.

2.   Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komisję o wszelkich wnioskach lub notyfikacjach dokonanych lub otrzymanych na podstawie art. 14 umowy.

3.   Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komisję o wszelkich wnioskach lub notyfikacjach dokonanych lub otrzymanych na podstawie art. 15 umowy.

Sporządzono w Brukseli, 4 grudnia 2006 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

M. PEKKARINEN

----

EURO-ŚRÓDZIEMNOMORSKA

Umowa dotycząca usług lotniczych między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, Z jednej strony, a Królestwem Maroka, Z drugiej strony

KRÓLESTWO BELGII,

REPUBLIKA CZESKA,

KRÓLESTWO DANII,

REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,

REPUBLIKA ESTOŃSKA,

REPUBLIKA GRECKA,

KRÓLESTWO HISZPANII,

REPUBLIKA FRANCUSKA,

IRLANDIA,

REPUBLIKA WŁOSKA,

REPUBLIKA CYPRYJSKA,

REPUBLIKA ŁOTEWSKA,

REPUBLIKA LITEWSKA,

WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,

REPUBLIKA WĘGIERSKA,

MALTA,

KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,

REPUBLIKA AUSTRII,

RZECZPOSPOLITA POLSKA,

REPUBLIKA PORTUGALSKA,

REPUBLIKA SŁOWACKA,

REPUBLIKA SŁOWENII,

REPUBLIKA FINLANDII,

KRÓLESTWO SZWECJI,

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,

umawiające się strony Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zwane dalej „państwami członkowskimi”, i

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”,

z jednej strony, oraz

KRÓLESTWO MAROKA, zwane dalej „Marokiem”,

z drugiej strony,

KIEROWANE pragnieniem wspierania systemu międzynarodowych przewozów lotniczych opartego na uczciwej konkurencji między przewoźnikami lotniczymi na rynku o minimalnym stopniu regulacji i ingerencji ze strony rządu;

KIEROWANE pragnieniem ułatwiania rozwoju możliwości międzynarodowych przewozów lotniczych, w szczególności poprzez rozwijanie sieci transportu lotniczego oferującego usługi lotnicze odpowiadające potrzebom pasażerów i spedytorów;

KIEROWANE pragnieniem umożliwienia przewoźnikom lotniczym oferowania pasażerom i spedytorom konkurencyjnych cen i usług przewozowych na otwartych rynkach;

KIEROWANE pragnieniem, aby wszystkie sektory transportu lotniczego, w tym pracownicy zatrudnieni przez przewoźników lotniczych, skorzystały ze zliberalizowanej umowy;

KIEROWANE pragnieniem zapewnienia najwyższego poziomu bezpieczeństwa i ochrony w międzynarodowym przewozie lotniczym i potwierdzając poważne zaniepokojenie z powodu zagrożeń i aktów zagrażających bezpieczeństwu statków powietrznych, narażających na niebezpieczeństwo osoby i mienie, mających negatywny wpływ na operacje transportu lotniczego i podważających zaufanie społeczne do bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego;

UWZGLĘDNIAJĄC Konwencję o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, otwartą do podpisu w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r.;

KIEROWANE pragnieniem zapewnienia przewoźnikom lotniczym równych warunków konkurencji;

UZNAJĄC, że pomoc państwa może negatywnie wpływać na konkurencję pomiędzy przewoźnikami lotniczymi i zagrażać podstawowym celom niniejszej umowy;

PODKREŚLAJĄC znaczenie ochrony środowiska naturalnego w rozwijaniu i wdrażaniu polityki międzynarodowego lotnictwa oraz uznając prawo suwerennych państw do podjęcia odpowiednich działań w tym zakresie;

PODKREŚLAJĄC znaczenie ochrony konsumentów, w szczególności w rozumieniu Konwencji o ujednoliceniu niektórych zasad dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego, sporządzonej w Montrealu dnia 28 maja 1999 r., w zakresie, w jakim obie umawiające się strony są stronami tej konwencji;

ZAMIERZAJĄC rozwijać obowiązujące umowy lotnicze w celu otwarcia dostępu do rynków i zapewnienia maksymalnych korzyści konsumentom, przewoźnikom lotniczym, pracownikom oraz społeczeństwom obu umawiających się stron;

MAJĄC NA UWADZE, że umowa między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Marokiem, z drugiej strony, może stanowić punkt odniesienia w stosunkach euro-śródziemnomorskich w dziedzinie lotnictwa w celu pełnego wykorzystania korzyści płynących z liberalizacji w tym kluczowym sektorze gospodarki;

MAJĄC NA UWADZE, że celem jest stosowanie niniejszej umowy w sposób stopniowy, a jednocześnie całościowy, oraz że poprzez odpowiedni mechanizm można zapewnić coraz większą harmonizację z prawodawstwem Wspólnoty,

UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Definicje

Do celów niniejszej umowy, o ile nie określono inaczej:

TYTUŁ I

POSTANOWIENIA GOSPODARCZE

Artykuł 2

Przyznanie praw

1.   O ile załącznik I nie stanowi inaczej, każda umawiająca się strona przyznaje drugiej umawiającej się stronie następujące prawa w celu wykonywania międzynarodowego przewozu lotniczego przez przewoźników lotniczych:

2.   Żadne z postanowień niniejszej umowy nie może być interpretowane jako przyznanie:

Artykuł 3

Zezwolenia

Po otrzymaniu wniosków o zezwolenie eksploatacyjne od przewoźnika lotniczego jednej z umawiających się stron, właściwe organy drugiej umawiającej się strony udzielają odpowiednich zezwoleń w jak najkrótszym terminie, pod warunkiem że:

Artykuł 4

Cofnięcie zezwolenia eksploatacyjnego

1.   Właściwe organy jednej lub drugiej umawiającej się strony zastrzegają sobie prawo do cofania, zawieszania lub ograniczania zezwoleń eksploatacyjnych lub też zawieszenia lub ograniczenia działalności przewoźnika lotniczego drugiej umawiającej się strony, w przypadku gdy:

2.   Prawa ustanowione niniejszym artykułem są wykonywane dopiero po przeprowadzeniu konsultacji z właściwymi organami drugiej umawiającej się strony, chyba że niezbędne jest podjęcie natychmiastowych środków w celu uniknięcia nowych naruszeń postanowień ustępu 1 litery c) i d).

Artykuł 5

Inwestycje

Posiadanie udziałów większościowych w przedsiębiorstwie przewoźnika lotniczego z Maroka lub skuteczna kontrola nad nim przez państwa członkowskie lub ich obywateli albo posiadanie udziałów większościowych w przedsiębiorstwie przewoźnika lotniczego ze Wspólnoty Europejskiej lub skuteczna kontrola nad nim przez Maroko lub jego obywateli podlegają wstępnej decyzji wspólnego komitetu powołanego na podstawie niniejszej umowy.

Decyzja ta określa warunki związane z obsługą uzgodnionych linii na podstawie niniejszej umowy oraz połączeń pomiędzy państwami trzecimi i umawiającymi się stronami. Do tego typu decyzji nie stosuje się postanowień artykułu 22 ustęp 9 niniejszej umowy.

Artykuł 6

Przestrzeganie przepisów ustawowych i wykonawczych

1.   Przekraczając granice terytorium jednej z umawiających się stron lub podczas pobytu na jej terytorium przewoźnicy drugiej umawiającej się strony przestrzegają przepisów ustawowych i wykonawczych stosowanych na danym terytorium w odniesieniu do dopuszczania na jej terytorium statków powietrznych wykonujących międzynarodowe przewozy lotnicze i opuszczania przez nie tego terytorium lub stosowane w odniesieniu do eksploatacji statków powietrznych i żeglugi powietrznej.

2.   Przekraczając granice terytorium jednej z umawiających się stron lub podczas pobytu na jej terytorium pasażerowie, załoga lub towary przewoźnika drugiej umawiającej się strony przestrzegają przepisy ustawowe i wykonawcze stosowane na tym terytorium w odniesieniu do dopuszczania na jej terytorium pasażerów, załogi lub towarów statku powietrznego i opuszczania przez nich jej terytorium (w tym przepisom dotyczącym wjazdu, odprawy, przepisom imigracyjnym, dotyczącym odprawy paszportowej, celnej i kwarantanny lub, w przypadku poczty, przepisom pocztowym).

Artykuł 7

Konkurencja

W ramach niniejszej umowy stosuje się postanowienia rozdziału II („Konkurencja i inne postanowienia dotyczące gospodarki”) tytułu IV układu o stowarzyszeniu, o ile niniejsza umowa nie zawiera bardziej szczegółowych zasad.

Artykuł 8

Subwencje

1.   Umawiające się strony uznają, że subwencje przyznane przewoźnikom lotniczym naruszają lub grożą naruszeniem konkurencji poprzez uprzywilejowanie niektórych przedsiębiorstw w świadczeniu usług lotniczych, zagrażają podstawowym celom niniejszej umowy i są niezgodne z zasadą otwartej przestrzeni powietrznej.

2.   Jeżeli jedna umawiająca się strona uzna, że niezbędne jest udzielenie subwencji przewoźnikowi lotniczemu działającemu w ramach niniejszej umowy w celu osiągnięcia uzasadnionego celu, zapewnia ona aby takie subwencje były przyznane w sposób przejrzysty i proporcjonalne do przewidzianego celu oraz przyznane, w możliwym zakresie, w sposób minimalizujący niekorzystne oddziaływanie na przewoźników lotniczych drugiej umawiającej się strony. Umawiająca się strona, która ma zamiar przyznać takie subwencje jest zobowiązana do powiadomienia drugiej umawiającej się strony oraz do zapewnienia zgodności tych subwencji z kryteriami określonymi w niniejszej umowie.

3.   Jeśli jedna umawiająca się strona uważa, że subwencje udzielone przez drugą umawiającą się stronę lub, w innych przypadkach, przez organ publiczny lub rządowy innego państwa niż umawiające się strony, nie odpowiada kryteriom określonym w ustępie 2, może ona wnieść o zwołanie posiedzenia wspólnego komitetu, zgodnie z artykułem 22, w celu rozważenia kwestii i znalezienia odpowiednich rozwiązań w przypadku uzasadnionych zastrzeżeń.

4.   Jeśli wspólny komitet nie może rozwiązać sporu, umawiające się strony zachowują możliwość stosowania właściwych środków antysubwencyjnych.

5.   Postanowienia niniejszego artykułu nie naruszają przepisów ustawowych i wykonawczych umawiających się stron dotyczących niezbędnych usług lotniczych i obowiązków użyteczności publicznej na terytorium umawiających się stron.

Artykuł 9

Działalność handlowa

1.   Przewoźnicy lotniczy każdej umawiającej się strony mają prawo ustanowić biura na terytorium drugiej umawiającej się strony w celu promowania lub sprzedaży usług transportu lotniczego i działalności powiązanej.

2.   Przewoźnicy lotniczy każdej z umawiających się stron są upoważnieni, zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi drugiej umawiającej się strony dotyczącymi wjazdu, pobytu i zatrudnienia, do wprowadzenia i utrzymywania na terytorium drugiej umawiającej się strony pracowników sprzedaży, personelu technicznego, zarządzającego i operacyjnego lub innego personelu specjalistycznego, niezbędnych do wykonywania przewozu lotniczego.

4.   Każdy przewoźnik lotniczy każdej z umawiających się stron może prowadzić sprzedaż przewozów lotniczych na terytorium drugiej umawiającej się strony bezpośrednio lub, jeśli tak zdecyduje, za pośrednictwem swoich agentów lub innych wybranych przez siebie pośredników. Każdy przewoźnik lotniczy ma prawo sprzedaży takich usług przewozu, a każda osoba ma swobodę ich zakupu, w walucie obowiązującej na danym terytorium lub w innych walutach wymienialnych.

5.   Każdy przewoźnik lotniczy ma prawo, na żądanie, dokonać wymiany i przelewu lokalnych zysków z terytorium jednej umawiającej się strony na swoje własne terytorium oraz, z wyjątkiem, gdy mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze stanowią inaczej, do kraju lub krajów, które wybierze. Zezwala się na dokonanie wymiany i przelewu tych sum niezwłocznie, bez ograniczeń i opodatkowania, po kursie wymiany walut stosowanym do bieżących transakcji i przelewów z dnia, w którym przewoźnik lotniczy złożył polecenie przelewu.

6.   Przewoźnikom lotniczym każdej z umawiających się stron zezwala się na płacenie w lokalnej walucie za wydatki poniesione na terytorium drugiej umawiającej się strony (w szczególności za zakup paliwa). Mogą oni, według własnego uznania, płacić za takie wydatki w walutach wymienialnych zgodnie z krajowymi przepisami dewizowymi.

7.   Przy wykonywaniu lub oferowaniu przewozów lotniczych na podstawie niniejszej umowy każdy przewoźnik lotniczy jednej z umawiających się stron może zawierać porozumienia o współpracy handlowej, takie jak porozumienia dotyczące dzielenia pojemności statku powietrznego lub porozumienia o dzieleniu oznaczeń linii z:

pod warunkiem że (i) wszystkie strony takich porozumień posiadają właściwe zezwolenia oraz (ii) porozumienia te spełniają wymagania związane z bezpieczeństwem i konkurencją, którym porozumienia takie zwykle podlegają. W przypadku przewozu pasażerów w ramach dzielenia oznaczeń linii, nabywca powinien zostać poinformowany w momencie sprzedaży biletu lotniczego lub najpóźniej przed wejściem na pokład o tożsamości podmiotu świadczącego każdą część usługi.

Artykuł 10

Należności i opłaty celne

1.   Przy przybyciu na terytorium jednej umawiającej się strony, statki powietrzne eksploatowane przez przewoźników lotniczych drugiej umawiającej się strony w międzynarodowym przewozie lotniczym tak jak i ich stałe wyposażenie, paliwo, smary, zapasy techniczne podlegające zużyciu, sprzęt naziemny, części zamienne (w tym silniki), zapasy pokładowe (w tym między innymi artykuły żywnościowe, napoje alkoholowe i bezalkoholowe, tytoń i inne produkty przeznaczone na sprzedaż pasażerom lub do konsumpcji w ograniczonych ilościach podczas lotu) oraz inne produkty wykorzystywane w związku z eksploatacją lub obsługą statku powietrznego w międzynarodowym przewozie lotniczym lub wykorzystywane wyłącznie w tych celach, są zwolnione, na zasadzie wzajemności, z wszelkich ograniczeń przywozowych, podatków majątkowych i kapitałowych, opłat celnych i akcyzy oraz wszelkich opłat i należności, które są (a) nakładane przez władze krajowe lub lokalne, lub Wspólnotę Europejską oraz (b) nie są związane z kosztami świadczonych usług, pod warunkiem że takie wyposażenie i zaopatrzenie pozostaje na pokładzie statku powietrznego.

2.   Z podatków, opłat, ceł i należności, o których mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu, z wyjątkiem opłat uzależnionych od kosztów świadczonych usług, są również zwolnione na zasadzie wzajemności:

3.   Niniejsza umowa nie zwalnia od podatków, opłat, ceł i należności podobnych do tych, o których mowa w ustępie 1, paliw dostarczanych przewoźnikom lotniczym przez umawiającą się stronę na jej terytorium. Przekraczając granice lub podczas pobytu statków powietrznych przewoźników lotniczych jednej umawiającej się strony na terytorium drugiej umawiającej się strony, wspomniani przewoźnicy przestrzegają przepisów ustawowych i wykonawczych tej drugiej umawiającej się strony dotyczących sprzedaży, zaopatrzenia i wykorzystania paliwa lotniczego.

4.   W odniesieniu do wyposażenia i zaopatrzenia, o których mowa w ustępach 1 i 2 niniejszego artykułu, można wymagać umieszczenia ich pod nadzorem lub poddania kontroli właściwych organów.

5.   Zwolnienia określone w niniejszym artykule przysługują także w przypadku gdy przewoźnicy lotniczy jednej umawiającej się strony zawarli z innym przewoźnikiem lotniczym, który korzysta z takich samych zwolnień przyznanych przez drugą umawiającej się stronę, umowę w celu użyczenia lub przekazania na terytorium drugiej umawiającej się strony artykułów określonych w ustępach 1 i 2.

6.   Żadne z postanowień niniejszej umowy nie stanowi dla umawiającej się strony zakazu nakładania podatków, ceł, opłat oraz innych należności na towary sprzedawane pasażerom w innych celach niż do konsumpcji na pokładzie statku powietrznego podczas odcinka lotu między dwoma punktami położonymi na ich terytorium, w których dozwolone jest wejście na pokład statku powietrznego lub jego opuszczenie.

Artykuł 11

Opłaty od użytkownika

1.   Każda umawiająca się strona zobowiązuje się do nie nakładania, ani nie zezwala na nakładanie na przewoźników lotniczych drugiej umawiającej się strony opłat od użytkownika wyższych od nakładanych na własnych przewoźników lotniczych świadczących podobne międzynarodowe usługi przewozu lotniczego.

2.   Podniesienia opłat lub wprowadzenia nowych opłat od użytkownika można dokonywać jedynie po przeprowadzeniu konsultacji pomiędzy właściwymi organami i przewoźnikami lotniczymi każdej umawiającej się strony. Użytkowników należy informować z odpowiednim wyprzedzeniem o wszystkich propozycjach zmian w opłatach od użytkownika w celu umożliwienia im wyrażenia ich opinii przed wprowadzeniem tych zmian. Każda umawiająca się strona zachęca również do wymiany takich informacji, które mogą być pomocne w dokładnej ocenie właściwości, uzasadnienia i podziału opłat zgodnie z zasadami wyrażonymi powyżej.

Artykuł 12

Taryfy

Taryfy za usługi przewozu lotniczego wykonywane na podstawie niniejszej umowy ustalane są w sposób swobodny i nie podlegają zatwierdzaniu. Można jednak wymagać przekazania wyłącznie w celach informacyjnych wysokości stawek. Taryfy za przewóz wykonywany w całości wewnątrz Wspólnoty Europejskiej podlegają prawu Wspólnoty Europejskiej.

Artykuł 13

Statystyka

Właściwe organy każdej umawiającej się strony przekazują na wniosek właściwych organów drugiej umawiającej się strony informacje i statystyki dotyczące wielkości przewozów wykonanych przez ich przewoźników upoważnionych przez jedną stronę w ramach uzgodnionych linii do i z punktów na terytorium drugiej umawiającej się strony w takiej samej formie, w jakiej zostały przygotowane i złożone przez przewoźników ich właściwym organom krajowym. Wszelkie dodatkowe dane statystyczne dotyczące wielkości przewozów, o które właściwe organy jednej umawiającej się strony mogłyby wystąpić do właściwych organów drugiej umawiającej się strony, zostaną poddane dyskusji na wniosek jednej z umawiających się stron na posiedzeniu wspólnego komitetu.

TYTUŁ II

WSPÓŁPRACA REGULACYJNA

Artykuł 14

Bezpieczeństwo lotnicze

1.   Umawiające się strony działają zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego z zakresu bezpieczeństwa lotniczego wymienionymi w załączniku VI. A, na warunkach określonych poniżej.

2.   Umawiające się strony zapewniają stosowanie wobec statków powietrznych jednej z umawiających się stron, podejrzewanych o nieprzestrzeganie międzynarodowych norm bezpieczeństwa lotniczego ustanowionych zgodnie z konwencją i lądujących w portach lotniczych otwartych dla międzynarodowego ruchu lotniczego, znajdujących się na terytorium drugiej umawiającej się strony, kontroli na ziemi dokonywanych przez właściwe organy drugiej umawiającej się strony, na pokładzie i wokół statku powietrznego, w celu sprawdzenia ważności dokumentów statku powietrznego i jego załogi, a także widocznego stanu statku powietrznego i jego wyposażenia.

3.   Umawiające się strony mogą w każdej chwili wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie konsultacji na temat norm bezpieczeństwa stosowanych przez drugą umawiającą się stronę.

4.   Żadnego z postanowień niniejszej umowy nie należy interpretować jako ograniczenia prawa właściwych organów umawiającej się strony do podejmowania wszelkich odpowiednich i niezwłocznych środków w przypadku stwierdzenia, że statek powietrzny, produkt lub eksploatacja statku powietrznego mogą:

5.   W przypadku gdy właściwe organy jednej umawiającej się strony decydują się na podjęcie środków na podstawie postanowień ustępu 4, niezwłocznie informują o tym właściwe organy drugiej umawiającej się strony, podając powody swojej decyzji.

6.   Jeżeli nie zaprzestano stosowania środków podjętych przy zastosowaniu ustępu 4, mimo że ustały przesłanki ich podjęcia, umawiające się strony mogą skierować sprawę do wspólnego komitetu.

Artykuł 15

Ochrona lotnictwa

1.   W związku z tym, że zapewnienie bezpieczeństwa statkom powietrznym, ich pasażerom i załodze jest podstawowym warunkiem wstępnym świadczenia międzynarodowych usług lotniczych, umawiające się strony potwierdzają ponownie swoje wzajemne zobowiązanie do ochrony lotnictwa cywilnego przed bezprawnymi aktami ingerencji (w szczególności zobowiązania wynikające z postanowień konwencji chicagowskiej, Konwencji w sprawie przestępstw i niektórych innych czynów popełnionych na pokładzie statków powietrznych, podpisanej w Tokio w dniu 14 września 1963 r., Konwencji o zwalczaniu bezprawnego zawładnięcia statkami powietrznymi, podpisanej w Hadze w dniu 16 grudnia 1970 r., Konwencji o zwalczaniu bezprawnych czynów skierowanych przeciwko bezpieczeństwu lotnictwa cywilnego, podpisanej w Montrealu w dniu 23 września 1971 r., Protokołu uzupełniającego Konwencję o zwalczaniu bezprawnych czynów w portach lotniczych obsługujących międzynarodowe loty lotnictwa cywilnego podpisanego w Montrealu w dniu 24 lutego 1988 r., oraz Konwencji o oznaczeniach materiałów wybuchowych w celu ich wykrycia, podpisanej w Montrealu w dniu 1 marca 1991 r. – w zakresie w jakim obie umawiające się strony są stronami tych konwencji – a także wszelkich innych konwencji i protokołów dotyczących ochrony lotnictwa cywilnego, do których przystąpiły obie strony).

2.   Umawiające się strony udzielają sobie nawzajem, na wniosek, wszelkiej niezbędnej pomocy w celu zapobiegania aktom bezprawnego zawładnięcia cywilnymi statkami powietrznymi i innym bezprawnym aktom skierowanym przeciw bezpieczeństwu takich statków powietrznych, ich pasażerów i załogi, portów lotniczych oraz urządzeń i usług żeglugi powietrznej, a także wszelkim innym zagrożeniom dla ochrony lotnictwa cywilnego.

3.   Umawiające się strony działają we wzajemnych stosunkach zgodnie z normami i zaleconymi zasadami postępowania dotyczącymi ochrony lotnictwa, które zostały ustanowione przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego i dołączonymi jako załączniki do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, w zakresie w jakim te postanowienia stosują się do umawiających się stron; umawiające się strony wymagają od użytkowników statków powietrznych zarejestrowanych u nich lub użytkowników statków powietrznych, których główne miejsce prowadzenia działalności lub stałe miejsce zamieszkania znajduje się na ich terytorium oraz od użytkowników portów lotniczych znajdujących się na ich terytorium, działania w zakresie ochrony lotnictwa zgodnie z tymi postanowieniami.

4.   Każda umawiająca się strona zapewnia skuteczne stosowanie na swoim terytorium odpowiednich środków w celu zapewnienia ochrony statków powietrznych, prowadzenia kontroli pasażerów i ich bagażu podręcznego oraz przeprowadzania odpowiednich kontroli bezpieczeństwa załogi, ładunku (w tym bagażu) oraz zapasów pokładowych przed i podczas wchodzenia na pokład lub załadunku, oraz dostosowanie takich działań proporcjonalnie do wymagań zwiększonego zagrożenia. Każda umawiająca się strona zgadza się na to, aby jej użytkownicy statków powietrznych mogli być zobowiązani do przestrzegania postanowień dotyczących ochrony lotnictwa określonych w ustępie 3 powyżej, wymaganych przez drugą umawiającą się stronę przy przekraczaniu granicy terytorium tej drugiej umawiającej się strony lub podczas pobytu na nim. Każda umawiająca się strona analizuje przy zachowaniu dobrej woli wszelkie wnioski drugiej umawiającej się strony o zastosowanie uzasadnionych specjalnych środków bezpieczeństwa w celu sprostania szczególnemu zagrożeniu.

5.   W przypadku zaistnienia lub groźby zaistnienia aktu bezprawnego zawładnięcia cywilnym statkiem powietrznym lub innych bezprawnych czynów skierowanych przeciwko bezpieczeństwu tego statku powietrznego, jego pasażerów i załogi, portów lotniczych lub urządzeń i usług żeglugi powietrznej, umawiające się strony pomagają sobie nawzajem ułatwiając komunikowanie się i podejmując inne odpowiednie środki w celu szybkiego i bezpiecznego zakończenia takiego aktu lub takiej groźby zaistnienia aktu.

6.   Jeżeli jedna umawiająca się strona ma uzasadnione podstawy aby sądzić, że druga umawiająca się strona nie przestrzega postanowień niniejszego artykułu, może ona wnioskować o podjęcie niezwłocznych konsultacji z władzami lotniczymi drugiej umawiającej się strony.

7.   Bez uszczerbku dla postanowień artykułu 4 (Cofnięcie zezwolenia eksploatacyjnego) niniejszej umowy, niemożliwość osiągnięcia zadowalającego porozumienia w terminie piętnastu (15) dni od daty takiego wniosku stanowi podstawę do odmowy, cofnięcia, ograniczenia lub nałożenia warunków w odniesieniu do zezwolenia eksploatacyjnego dla jednego lub więcej przedsiębiorstw lotniczych tej drugiej umawiającej się strony.

8.   W przypadku, gdy jest to uzasadnione pilną potrzebą, umawiająca się strona może podjąć środki tymczasowe przed upływem wspomnianego terminu piętnastu (15) dni.

9.   Wszelkie środki podjęte na podstawie ustępu 7 powyżej zostają zawieszone po spełnieniu przez drugą umawiającą się stronę postanowień niniejszego artykułu.

Artykuł 16

Zarządzanie ruchem lotniczym

1.   Umawiające się strony postępują zgodnie z przepisami prawa wymienionymi w załączniku VI. B na warunkach określonych poniżej.

2.   Umawiające się strony zobowiązują się do jak najściślejszej współpracy w dziedzinie zarządzania ruchem lotniczym w celu rozszerzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej na Maroko i podniesienia obecnych norm bezpieczeństwa i ogólnej efektywności norm dotyczących ogólnego ruchu lotniczego w Europie, zoptymalizowania zdolności przewozowej i zminimalizowania opóźnień.

3.   W celu ułatwienia zastosowania prawodawstwa dotyczącego Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej na swoich terytoriach:

Artykuł 17

Ochrona środowiska

1.   Umawiające się strony postępują zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego dotyczącymi transportu lotniczego wymienionymi w załączniku VI. C na warunkach określonych poniżej.

2.   Żadne z postanowień niniejszej umowy nie stanowi ograniczenia uprawnień właściwych organów umawiających się stron do podejmowania wszelkich niezbędnych środków w celu zapobiegania skutkom, jakie międzynarodowe przewozy lotnicze wykonywane na podstawie niniejszej umowy wywierają na środowisko naturalne, lub podejmowania innych kroków w związku z tym problemem, pod warunkiem że środki takie stosuje się bez względu na narodowość.

Artykuł 18

Ochrona konsumentów

Umawiające się strony postępują zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego dotyczącymi transportu lotniczego wymienionymi w załączniku VI. D.

Artykuł 19

Komputerowe systemy rezerwacji

Umawiające się strony postępują zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego dotyczącymi transportu lotniczego wymienionymi w załączniku VI. E.

Artykuł 20

Aspekty społeczne

Umawiające się strony postępują zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego dotyczącymi transportu lotniczego wymienionymi w załączniku VI. F.

TYTUŁ III

POSTANOWIENIA INSTYTUCJONALNE

Artykuł 21

Interpretacja i wykonywanie

1.   Umawiające się strony podejmują wszelkie właściwe działania ogólne lub szczegółowe, zapewniające poszanowanie zobowiązań wynikających z niniejszej umowy i powstrzymują się od wszelkich działań, które zagrażałyby osiągnięciu celów niniejszej umowy.

2.   Każda umawiająca się strona jest odpowiedzialna na swoim terytorium za właściwe wykonywanie niniejszej umowy, w szczególności przepisów rozporządzeń i dyrektyw dotyczących transportu lotniczego wymienionych w załączniku VI.

3.   Każda umawiająca się strona dostarcza drugiej umawiającej się stronie wszelkich informacji i pomocy, niezbędnych w przypadku postępowania wyjaśniającego w sprawie ewentualnego naruszenia, które prowadzone jest przez drugą umawiającą się stronę w ramach kompetencji przyznanych jej niniejszą umową.

4.   W przypadku gdy umawiające się strony działają na podstawie uprawnień przyznanych im przez niniejszą umowę w sprawach, które są istotne dla drugiej umawiającej się strony i które dotyczą władz lub przedsiębiorstw tej drugiej strony, właściwe organy tej drugiej strony są w pełni informowane i mają możliwość przedstawienia uwag przed podjęciem ostatecznej decyzji.

Artykuł 22

Wspólny komitet

1.   Niniejszym ustanawia się komitet złożony z przedstawicieli umawiających się stron (zwany dalej „wspólnym komitetem”), odpowiedzialny za administrowanie niniejszą umową i jej prawidłowe stosowanie. W tym celu wydaje on zalecenia i podejmuje decyzje w przypadkach przewidzianych w niniejszej umowie.

2.   Decyzje podjęte przez wspólny komitet są podejmowane za wspólnym porozumieniem i są wiążące dla umawiających się stron. Są one przez nie wprowadzane w życie zgodnie z ich własnymi zasadami.

3.   Wspólny komitet spotyka się w razie potrzeby, co najmniej raz w roku. Każda umawiająca się strona może wnioskować o zwołanie posiedzenia.

4.   Umawiająca się strona może również wnioskować o zwołanie posiedzenia komitetu w celu rozstrzygnięcia wszelkich kwestii związanych z interpretacją lub stosowaniem niniejszej umowy. Posiedzenie takie powinno odbyć się w jak najkrótszym terminie, lecz nie później niż dwa miesiące od daty otrzymania wniosku, chyba że umawiające się strony uzgodniły inaczej.

5.   W celu prawidłowego wykonania umowy, umawiające się strony wymieniają informacje, a na wniosek jednej z nich, organizują konsultacje w ramach wspólnego komitetu.

6.   Wspólny komitet przyjmuje w drodze decyzji swój regulamin wewnętrzny.

7.   Jeżeli jedna z umawiających się stron uważa, że decyzja wspólnego komitetu nie jest właściwie wdrażana przez drugą umawiającą się stronę, może ona wnioskować o rozpatrzenie kwestii przez wspólny komitet. Jeżeli wspólny komitet nie zdoła rozwiązać tej kwestii w terminie dwóch miesięcy od daty przedstawienia mu sprawy, wnioskująca umawiająca się strona może podjąć właściwe tymczasowe środki zabezpieczające na podstawie artykułu 24 niniejszej umowy.

8.   Decyzje podjęte przez wspólny komitet powinny określać datę ich wdrożenia przez umawiające się strony, a także wszelkie pozostałe informacje mogące dotyczyć podmiotów gospodarczych.

9.   Bez uszczerbku dla ustępu 2, jeżeli wspólny komitet nie podejmie decyzji w przedstawionej mu sprawie w terminie sześciu miesięcy od daty przedstawienia sprawy, umawiające się strony mogą zastosować właściwe tymczasowe środki zabezpieczające na podstawie artykułu 24 niniejszej umowy.

10.   Wspólny komitet rozpatruje kwestie związane z dwustronnymi inwestycjami dotyczącymi udziałów większościowych lub ze zmianami w skutecznej kontroli nad przewoźnikami lotniczymi umawiających się stron.

11.   Wspólny komitet rozwija również współpracę poprzez:

Artykuł 23

Rozstrzyganie sporów i arbitraż

1.   Każda z umawiających się stron może skierować do wspólnego komitetu dowolny spór dotyczący stosowania lub interpretacji niniejszej umowy, który nie został rozstrzygnięty zgodnie z artykułem 22. Do celów niniejszego artykułu, funkcje wspólnego komitetu sprawuje Rada Stowarzyszenia ustanowiona na mocy układu o stowarzyszeniu.

2.   Wspólny komitet może rozstrzygnąć spór w drodze decyzji.

3.   Umawiające się strony podejmują właściwe środki w celu wdrożenia decyzji, o których mowa w ustępie 2.

4.   Jeżeli umawiające się strony nie rozstrzygną sporu zgodnie z postanowieniami ustępu 2, spór może zostać przedłożony na wniosek jednej z umawiających się stron trybunałowi arbitrażowemu złożonemu z trzech arbitrów zgodnie z procedurą przedstawioną poniżej:

5.   Umawiające się strony przestrzegają każdej decyzji tymczasowej lub decyzji ostatecznej trybunału arbitrażowego.

6.   Jeżeli jedna z umawiających się stron nie zastosuje się do decyzji trybunału arbitrażowego podjętej na podstawie niniejszego artykułu w terminie trzydziestu (30) dni od daty notyfikacji wspomnianej decyzji, druga umawiająca się strona może, tak długo jak zachodzi brak takiego zastosowania, ograniczyć, zawiesić lub cofnąć wykonywanie praw lub przywilejów przyznanych niewykonującej umawiającej się stronie na podstawie niniejszej umowy.

Artykuł 24

Środki zabezpieczające

1.   Umawiające się strony podejmują wszelkie środki ogólne lub szczegółowe niezbędne do wypełnienia swoich zobowiązań wynikających z niniejszej umowy. Zapewniają one osiągnięcie celów określonych w niniejszej umowie.

2.   Jeżeli jedna z umawiających się stron uważa, że druga strona nie spełniła zobowiązania, jakie nakłada na nią niniejsza umowa, może ona podjąć odpowiednie środki. Środki zabezpieczające ograniczają się do zakresu i okresu obowiązywania absolutnie niezbędnego dla naprawienia sytuacji lub przywrócenia równowagi niniejszej umowy. W pierwszej kolejności stosuje się środki, które w możliwie najmniejszy sposób zakłócają funkcjonowanie niniejszej umowy.

3.   Jeżeli jedna umawiająca się strona rozważa podjęcie środków zabezpieczających, powiadamia o tym drugą umawiającą się stronę za pośrednictwem wspólnego komitetu i przekazuje wszelkie istotne informacje.

4.   Umawiające się strony niezwłocznie rozpoczynają konsultacje w ramach wspólnego komitetu w celu osiągnięcia wspólnie zadowalającego rozwiązania.

5.   Bez uszczerbku dla artykułu 3 litera d), artykułu 4 litera d) oraz artykułów 14 i 15, dana umawiająca się strona nie może podjąć środków zabezpieczających przed upływem terminu jednego miesiąca od daty notyfikacji określonej w ustępie 3, chyba że procedurę konsultacji określonej w ustępie 4 zakończono przed upływem określonego dla niej terminu.

6.   Dana umawiająca się strona niezwłocznie powiadamia o podjętych środkach wspólny komitet i przekazuje wszystkie istotne informacje.

7.   Wszelkie środki podjęte na mocy niniejszego artykułu zawiesza się z chwilą, gdy umawiająca się strona nie wypełniająca zobowiązań spełni postanowienia niniejszej umowy.

Artykuł 25

Zakres geograficzny obowiązywania umowy

Uznając dwustronny charakter niniejszej umowy, umawiające się strony stwierdzają jednak, że wpisuje się ona w ramy partnerstwa euro-śródziemnomorskiego przewidzianego w deklaracji z Barcelony z dnia 28 listopada 1995 r. Umawiające się strony zobowiązują się do prowadzenia trwałego dialogu, którego celem jest zapewnienie spójności niniejszej umowy z procesem barcelońskim, a w szczególności w odniesieniu do możliwości wzajemnego uzgadniania zmian w celu uwzględnienia podobnych umów o komunikacji lotniczej.

Artykuł 26

Związek z innymi umowami

1.   Postanowienia niniejszej umowy zastępują odpowiednie postanowienia obowiązujących umów dwustronnych pomiędzy Marokiem a państwami członkowskimi. Jednak obowiązujące prawa przewozowe, które wynikają z takich umów dwustronnych i które nie są objęte niniejszą umową, mogą nadal być wykonywane, pod warunkiem że nie wiążą się z nierównym traktowaniem państw członkowskich WE lub ich obywateli.

2.   Jeżeli umawiające się strony stają się stronami umowy wielostronnej lub stosują decyzję Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego lub innej organizacji międzynarodowej, która dotyczy spraw objętych niniejszą umową, przeprowadzają konsultację w ramach wspólnego komitetu w celu rozstrzygnięcia czy niniejszą umowę należy w związku z powyższym zmienić.

3.   Niniejsza umowa pozostaje bez uszczerbku dla decyzji, które mogą zostać podjęte przez dwie umawiające się strony, dotyczących stosowania ewentualnych przyszłych zaleceń Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego. Umawiające się strony nie mogą powoływać się na niniejszą umowę ani na jakąkolwiek jej część w celu sprzeciwienia się rozważeniu na forum Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego nowych polityk dotyczących spraw objętych niniejszą umową.

Artykuł 27

Zmiany

1.   Jeżeli jedna umawiająca się strona pragnie zmienić postanowienia niniejszej umowy, powiadamia o tym wspólny komitet. Uzgodnione zmiany do niniejszej umowy stają się skuteczne po zakończeniu odpowiednich procedur wewnętrznych.

2.   Wspólny komitet, na wniosek jednej z umawiających się stron i zgodnie z niniejszym artykułem, może podejmować decyzje dotyczące zmian załączników do niniejszej umowy.

3.   Niniejsza umowa nie narusza prawa żadnej umawiającej się strony do jednostronnego przyjmowania nowego prawodawstwa lub wprowadzania zmian do obowiązującego prawodawstwa w dziedzinie transportu lotniczego lub w obszarach pokrewnych wymienionych w załączniku VI, z zachowaniem zasady niedyskryminacji i zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy.

4.   Z chwilą gdy jedna z umawiających się stron przygotowuje nowy akt ustawodawczy, powiadamia ona niezwłocznie drugą umawiającą się stronę i konsultuje się z nią w możliwie najszerszym zakresie. Na wniosek jednej z umawiających się stron, w ramach wspólnego komitetu można przeprowadzić wymianę wstępnych opinii.

5.   Z chwilą przyjęcia przez umawiającą się stronę nowego aktu ustawodawczego lub wprowadzenia zmian w prawodawstwie w dziedzinie transportu lotniczego lub pokrewnej dziedzinie wymienionej w załączniku VI, powiadamia ona o tym drugą umawiającą się stronę nie później niż trzydzieści dni od przyjęcia takiego aktu ustawodawczego lub zmiany. Na wniosek jednej z tych umawiających się stron, wspólny komitet w terminie sześćdziesięciu dni przeprowadza wymianę opinii na temat skutków przyjęcia takiego nowego aktu ustawodawczego lub dokonania zmiany w prawodawstwie dla właściwego funkcjonowania niniejszej umowy.

6.   Wspólny komitet:

Artykuł 28

Wygaśnięcie

1.   Niniejsza umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony.

2.   Każda z umawiających się stron może w każdej chwili powiadomić drugą umawiającą się stronę na piśmie, na drodze dyplomatycznej, o swojej decyzji wypowiedzenia niniejszej umowy. Takie powiadomienie przekazuje się jednocześnie Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego. Umowa wygasa po upływie dwunastu miesięcy od daty otrzymania powiadomienia przez drugą umawiającą się stronę, chyba że powiadomienie zostanie wycofane przed upływem tego terminu.

3.   Niniejsza umowa traci moc lub zostaje zawieszona jeżeli układ o stowarzyszeniu, odpowiednio, traci moc lub zostaje zawieszony.

Artykuł 29

Rejestracja w Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego i w Sekretariacie Organizacji Narodów Zjednoczonych

Niniejszą umowę oraz zmiany do niej rejestruje się w Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego i w Sekretariacie Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Artykuł 30

Wejście w życie

1.   Niniejsza umowa jest stosowana tymczasowo od dnia jej podpisania zgodnie z prawem wewnętrznym umawiających się stron.

2.   Niniejsza umowa wchodzi w życie jeden miesiąc od daty ostatniej noty przesłanej w ramach wymiany not dyplomatycznych między stronami, potwierdzających zakończenie wszelkich procedur niezbędnych do wejścia w życie niniejszej umowy. Do celów tej wymiany not Królestwo Maroka wystosowuje do Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej notę dyplomatyczną skierowaną do Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, a Sekretariat Generalny Rady Unii Europejskiej wystosowuje do Królestwa Maroka notę dyplomatyczną Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich. Nota dyplomatyczna Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich zawiera informacje od każdego państwa członkowskiego potwierdzające zakończenie wszelkich procedur niezbędnych do wejścia w życie niniejszej umowy.

W DOWÓD CZEGO, odpowiednio upoważnieni niżej podpisani, złożyli swoje podpisy pod niniejszą umową.

Sporządzono w dwóch egzemplarzach w Brukseli, dnia dwunastego grudnia roku dwa tysiące szóstego w językach angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim oraz w języku arabskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są jednakowo autentyczne.

Pour le Royaume de Belgique

Voor het Koninkrijk België

Für das Königreich Belgien

Za Českou republiku

På Kongeriget Danmarks vegne

Für die Bundesrepublik Deutschland

Eesti Vabariigi nimel

Για την Ελληνική Δημοκρατία

Por el Reino de España

Pour la République française

Thar cheann Na hÉireann

For Ireland

Per la Repubblica italiana

Για την Κυπριακή Δημοκρατία

Latvijas Republikas vārdā

Lietuvos Respublikos vardu

Pour le Grand-Duché de Luxembourg

A Magyar Köztársaság részéről

Għar-Repubblika ta' Malta

Voor het Koninkrijk der Nederlanden

Für die Republik Österreich

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Pela República Portuguesa

Za Republiko Slovenijo

Za Slovenskú republiku

Suomen tasavallan puolesta

För Republiken Finland

För Konungariket Sverige

For the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland

Por la Comunidad Europea

Za Evropské společenství

For Det Europæiske Fællesskab

Für die Europäische Gemeinschaft

Euroopa Ühenduse nimel

Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα

For the European Community

Pour la Communauté européenne

Per la Comunità europea

Eiropas Kopienas vārdā

Europos bendrijos vardu

az Európai Közösség részéről

Għall-Komunità Ewropea

Voor de Europese Gemeenschap

W imieniu Wspólnoty Europejskiej

Pela Comunidade Europeia

Za Európske spoločenstvo

Za Evropsko skupnost

Euroopan yhteisön puolesta

På Europeiska gemenskapens vägnar

Por el Reino de Marruecos

Za Marocké království

For Kongeriget Marokko

Für das Königreich Marokko

Maroko Kuningriigi nimel

Για το Βασίλειο του Μαρόκου

For the Kingdom of Morocco

Pour le Royaume du Maroc

Per il Regno del Marocco

Marokas Karalistes vārdā

Maroko Karalystès vardu

A Marokkói Királyság részéről

Għar-Renju tal-Marokk

Voor het Koninkrijk Marokko

W imieniu Królestwa Marokańskiego

Pelo Reino de Marrocos

Za Marocké kráľovstvo

Za Kraljevino Maroko

Marokon kuningaskunnan puolesta

För Konungariket Marocko

ZAŁĄCZNIK I

UZGODNIONE LINIE I OKREŚLONE TRASY

ZAŁĄCZNIK II

UMOWY DWUSTRONNE POMIĘDZY MAROKIEM I PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ

Zgodnie z postanowieniami artykułu 26 niniejszej umowy, niniejsza umowa zastępuje odpowiednie postanowienia następujących umów dwustronnych o transporcie lotniczym, podpisanych pomiędzy Marokiem a państwami członkowskimi:

ZAŁĄCZNIK III

ZEZWOLENIA EKSPLOATACYJNE I ZEZWOLENIA TECHNICZNE: WŁAŚCIWE ORGANY

ZAŁĄCZNIK IV

POSTANOWIENIA PRZEJŚCIOWE

ZAŁACZNIK V

WYKAZ PAŃSTW, O KTÓRYCH MOWA W ARTYKUŁACH 3 I 4 UMOWY

ZAŁĄCZNIK VI

ZASADY STOSOWANE DO LOTNICTWA CYWILNEGO

„Przepisy mające zastosowanie” następujących aktów prawnych stosuje się zgodnie z umową, chyba że niniejszy załącznik lub załącznik IV dotyczący postanowień przejściowych stanowią inaczej. Tam gdzie to konieczne, przedstawiono poniżej dostosowania dla poszczególnych aktów:

A.   BEZPIECZEŃSTWO LOTNICZE

Uwaga: Dokładne warunki uczestnictwa Maroka w charakterze obserwatora w EASA zostaną przeanalizowane w późniejszym terminie.

Nr 3922/91

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91 z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie harmonizacji wymagań technicznych i procedur administracyjnych w dziedzinie lotnictwa cywilnego

zmienione przez:

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-10, 12-13 z wyjątkiem art. 4 ust. 1 i art. 8 ust. 2 zdanie drugie, załączniki I, II i III

Do celów stosowania art. 12 „państwa członkowskie” należy rozumieć jako „państwa członkowskie WE”.

Nr 94/56/WE

Dyrektywa Rady 94/56/WE z dnia 21 listopada 1994 r. ustanawiająca podstawowe zasady regulujące postępowanie w dochodzeniu przyczyn wypadków i zdarzeń w lotnictwie cywilnym

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-12

Nr 1592/2002

Rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2002 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego

zmienione przez:

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-57, załączniki I i II

Nr 2003/42

Dyrektywa 2003/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 czerwca 2003 r. w sprawie zgłaszania zdarzeń w lotnictwie cywilnym

Przepisy mające zastosowanie: Art. 1-11, załączniki I i II

Nr 1702/2003

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1702/2003 z dnia 24 września 2003 r. ustanawiające zasady wykonawcze dla certyfikacji statków powietrznych i związanych z nimi wyrobów, części i wyposażenia w zakresie zdatności do lotu i ochrony środowiska oraz dla certyfikacji organizacji projektujących i produkujących

Przepisy mające zastosowanie: Art. 1-4, załącznik

Nr 2042/2003

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2042/2003 z dnia 20 listopada 2003 r. w sprawie nieprzerwanej zdatności do lotu statków powietrznych oraz wyrobów lotniczych, części i wyposażenia, a także w sprawie zezwoleń udzielanych instytucjom i personelowi zaangażowanym w takie zadania

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-6, załączniki I - IV

Nr 104/2004

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 104/2004 z dnia 22 stycznia 2004 r. ustanawiające zasady w sprawie organizacji i składu komisji odwoławczej Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego

Przepisy mające zastosowanie: Art. 1-7, załącznik

B.   ZARZĄDZANIE RUCHEM LOTNICZYM

Nr 93/65

Dyrektywa Rady 93/65/EWG z dnia 19 lipca 1993 r. w sprawie definicji i korzystania ze zgodnych specyfikacji technicznych dla zamówień na sprzęt i systemy zarządzania ruchem powietrznym

zmieniona przez:

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-9, załączniki I i II

Z dniem 20 października 2005 r. skreśla się odniesienie do dyrektywy Rady 93/65/EWG.

Nr 2082/2000

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2082/2000 z dnia 6 września 2000 r. przyjmujące normy Eurocontrolu i zmieniające dyrektywę 97/15/WE przyjmującą normy Eurocontrolu oraz zmieniającą dyrektywę Rady 93/65

zmienione przez:

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-3, załączniki I-III

Nr 549/2004

Rozporządzenie (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (Rozporządzenie ramowe)

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-4, 6 oraz 9-14.

Nr 550/2004

Rozporządzenie (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie zapewniania służb nawigacji lotniczej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (Rozporządzenie w sprawie zapewniania służb)

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-19

Nr 551/2004

Rozporządzenie (WE) nr 551/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie organizacji i użytkowania przestrzeni powietrznej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (Rozporządzenie w sprawie przestrzeni powietrznej)

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-11

Nr 552/2004

Rozporządzenie (WE) nr 552/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie interoperacyjności Europejskiej Sieci Zarządzania Ruchem Lotniczym (Rozporządzenie w sprawie interoperacyjności)

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-12

C.   OCHRONA ŚRODOWISKA

Nr 89/629

Dyrektywa Rady 89/629/EWG z dnia 4 grudnia 1989 r. w sprawie ograniczenia emisji hałasu z cywilnych poddźwiękowych samolotów odrzutowych

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-8

Nr 92/14

Dyrektywa Rady 92/14/EWG z dnia 2 marca 1992 r. w sprawie limitów operacyjnych statków powietrznych objętych częścią II rozdział 2 tom 1 załącznika 16 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, wydanie 2 (1988)

zmieniona przez:

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-11 i Załącznik

Nr 2002/30

Dyrektywa 2002/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 marca 2002 r. w sprawie ustanowienia zasad i procedur w odniesieniu do wprowadzenia ograniczeń odnoszących się do poziomu hałasu w portach lotniczych Wspólnoty

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-15, załączniki I i II

Nr 2002/49

Dyrektywa 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnosząca się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-16, załączniki I-IV

D.   OCHRONA KONSUMENTÓW

Nr 90/314

Dyrektywa Rady 90/314/EWG z dnia 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-10

Nr 92/59

Dyrektywa Rady 92/59/EWG z dnia 29 czerwca 1992 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-19

Nr 93/13

Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-10, załącznik

Nr 95/46

Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-34

Nr 2027/97

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2027/97 z dnia 9 października 1997 r. w sprawie odpowiedzialności przewoźnika lotniczego z tytułu wypadków lotniczych

zmienione przez:

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-8

Nr 261/2004

Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-17

E.   KOMPUTEROWE SYSTEMY REZERWACJI

Nr 2299/1989

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2299/89 z dnia 24 lipca 1989 r. w sprawie kodeksu postępowania dla komputerowych systemów rezerwacji

zmienione przez:

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-22, załącznik

F.   ASPEKTY SPOŁECZNE

Nr 1989/391

Dyrektywa Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-16 oraz 18-19

Nr 2003/88

Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-19, 21-24 oraz 26-29

Nr 2000/79

Dyrektywa Rady 2000/79/WE z dnia 27 listopada 2000 r. dotycząca Europejskiego Porozumienia w sprawie organizacji czasu pracy personelu pokładowego w lotnictwie cywilnym, zawartego przez Stowarzyszenie Europejskich Linii Lotniczych (AEA), Europejską Federację Pracowników Transportu (ETF), Europejskie Stowarzyszenie Cockpit (ECA), Stowarzyszenie Linii Lotniczych Regionów Europy (ERA) i Międzynarodowe Stowarzyszenie Przewoźników Lotniczych (IACA)

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-5

G.   INNE PRZEPISY

Nr 91/670

Dyrektywa Rady nr 91/670/EWG z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie wzajemnego uznawania licencji personelu pełniącego określone funkcje w lotnictwie cywilnym

Przepisy mające zastosowanie: art. 1-8, załącznik

----

Akty przyjęte na mocy Tytułu VI Traktatu o Unii Europejskiej

----

DECYZJA RAMOWA RADY 2006/960/WSiSW

z dnia 18 grudnia 2006 r.

w sprawie uproszczenia wymiany informacji i danych wywiadowczych między organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 30 ust. 1 lit. a) i b) oraz art. 34 ust. 2 lit. b),

uwzględniając inicjatywę Królestwa Szwecji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ RAMOWĄ:

TYTUŁ I

ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE

Artykuł 1

Cel i zakres zastosowania

1.   Celem niniejszej decyzji ramowej jest ustanowienie zasad, według których organy ścigania państw członkowskich mogą dokonywać skutecznej i sprawnej wymiany istniejących informacji i danych wywiadowczych w celu prowadzenia dochodzeń karnych lub operacji wywiadowczych w sprawie przestępstw.

2.   Niniejsza decyzja ramowa pozostaje bez uszczerbku dla umów dwustronnych lub wielostronnych, lub uzgodnień dokonanych między państwami członkowskimi a państwami trzecimi, ani dla instrumentów Unii Europejskiej dotyczących wzajemnej pomocy prawnej lub wzajemnego uznawania decyzji w sprawach karnych, włączając w to wszelkie warunki postawione przez państwa trzecie dotyczące sposobu wykorzystania informacji po ich dostarczeniu.

3.   Niniejsza decyzja ramowa obejmuje wszelkie informacje i dane wywiadowcze zgodnie z definicją w art. 2 lit. d). Nie nakłada ona na państwa członkowskie żadnych obowiązków gromadzenia i przechowywania informacji i danych wywiadowczych w celu udostępnienia ich właściwym organom ścigania innych państw członkowskich.

4.   Niniejsza decyzja ramowa nie nakłada na państwa członkowskie żadnych obowiązków udostępniania informacji i danych wywiadowczych w celu wykorzystania ich jako środków dowodowych przez organy sądowe ani nie uprawnia do wykorzystywania takich informacji lub danych wywiadowczych w tym celu. W przypadku, gdy państwo członkowskie uzyskało informacje lub dane wywiadowcze zgodnie z niniejszą decyzją ramową i zamierza użyć ich jako środki dowodowe przed organem sądowym, musi ono uzyskać zgodę państwa członkowskiego, które dostarczyło te informacje lub dane wywiadowcze, tam gdzie jest to wymagane na mocy prawa krajowego państwa członkowskiego, które dostarczyło te informacje lub dane wywiadowcze, przy zastosowaniu instrumentów współpracy sądowej obowiązujących między tymi państwami członkowskimi. Zgoda ta nie jest wymagana, gdy państwo członkowskie, do którego skierowany jest wniosek, udzieliło już zgody na użycie informacji jako środka dowodowego podczas przesyłu informacji lub danych wywiadowczych.

5.   Niniejsza decyzja ramowa nie nakłada żadnego obowiązku uzyskiwania informacji lub danych wywiadowczych poprzez zastosowanie środków przymusu, zdefiniowanych zgodnie z prawem krajowym, w państwie członkowskim do którego skierowany jest wniosek o udostępnienie takich informacji lub danych wywiadowczych.

6.   Państwa członkowskie, o ile zezwala im na to prawo krajowe i zgodnie z jego przepisami, dostarczają informacje lub dane wywiadowcze uprzednio uzyskane przy zastosowaniu środków przymusu.

7.   Niniejsza decyzja ramowa nie zmienia obowiązku poszanowania praw podstawowych i ogólnych zasad prawa określonych w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej, a wszelkie obowiązki spoczywające w tym względzie na organach ścigania pozostają niezmienione.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej decyzji ramowej przyjmuje się następujące definicje:

TYTUŁ II

WYMIANA INFORMACJI I DANYCH WYWIADOWCZYCH

Artykuł 3

Udostępnianie informacji i danych wywiadowczych

1.   Państwa członkowskie zapewniają, by informacje i dane wywiadowcze mogły być udostępniane właściwym organom ścigania w innych państwach członkowskich zgodnie z niniejszą decyzją ramową.

2.   Informacje i dane wywiadowcze udostępniane są na wniosek właściwego organu ścigania, działającego w granicach uprawnień przyznanych mu na mocy prawa krajowego, który prowadzi dochodzenie karne lub operację wywiadowczą dotyczącą przestępstwa.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, że warunki udostępniania informacji i danych wywiadowczych właściwym organom ścigania z innych państw członkowskich i składania wniosków o ich udostępnienie nie są bardziej restrykcyjne niż te, które obowiązują na szczeblu krajowym. W szczególności, państwo członkowskie nie uzależnia wymiany między swoim właściwym organem ścigania a właściwym organem ścigania innego państwa członkowskiego informacji lub danych wywiadowczych, do których właściwy organ ścigania, do którego zwrócono się z wnioskiem, ma dostęp w ramach procedury wewnętrznej bez zgody lub zezwolenia sądowego, od uzyskania takiej zgody lub zezwolenia.

4.   W przypadkach, gdy poszukiwane informacje lub dane wywiadowcze na mocy prawa krajowego państwa, do którego został skierowany wniosek, mogą być udostępnione właściwym organom ścigania, do których został skierowany wniosek, wyłącznie na podstawie zgody lub zezwolenia organu sądowego, właściwy organ ścigania, do którego zwrócono się z wnioskiem, jest zobowiązany zwrócić się do właściwego organu sądowego z wnioskiem o zgodę lub zezwolenia na dostęp do poszukiwanych informacji i ich wymianę. Właściwy organ sądowy państwa członkowskiego, do którego został skierowany wniosek, stosuje do swojej decyzji te same zasady bez uszczerbku dla art. 10 ust. 1 i 2.co w przypadku sprawy o charakterze całkowicie wewnętrznym,

5.   W przypadkach, gdy poszukiwane informacje lub dane wywiadowcze zostały uzyskane od innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego i podlegają zasadzie szczególności, ich przekazanie właściwemu organowi ścigania w innym państwie członkowskim może odbyć się wyłącznie za zgodą państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, które udostępniło te informacje lub dane wywiadowcze.

Artykuł 4

Terminy udostępniania informacji i danych wywiadowczych

1.   Państwa członkowskie zapewniają istnienie procedur, które umożliwiają im udzielenie w ciągu najwyżej 8 godzin odpowiedzi na pilne wnioski o udostępnienie informacji i danych wywiadowczych dotyczących przestępstw, o których mowa w art. 2 ust. 2 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW, jeżeli informacje lub dane wywiadowcze, których dotyczy wniosek, są przechowywane w bazie danych bezpośrednio dostępnej dla organu ścigania.

2.   Jeżeli właściwy organ ścigania, do którego zwrócono się z wnioskiem, nie jest w stanie odpowiedzieć wciągu 8 godzin, uzasadnia to w formularzu zawartym w załączniku A. W przypadkach, gdy udostępnienie w ciągu 8 godzin informacji lub danych wywiadowczych, których dotyczy wniosek, wiązałoby się z nieproporcjonalnie dużym obciążeniem organu ścigania, będącego adresatem wniosku, organ ten może opóźnić udostępnienie informacji lub danych wywiadowczych. W takim przypadku organ ścigania, do którego zwrócono się z wnioskiem, natychmiast powiadamia organ ścigania składający wniosek o tym opóźnieniu i udostępnia informacje lub dane wywiadowcze, których dotyczy wniosek, w najkrótszym możliwym terminie, jednak nie później niż w ciągu trzech dni. Stosowanie przepisów niniejszego ustępu podlega przeglądowi do 19 grudnia 2009.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, że w sprawach, które nie są pilne, odpowiedź na wniosek o informacje i dane wywiadowcze dotyczące przestępstw, o których mowa w art. 2 ust. 2 decyzji ramowej 2002/584/ WSiSW, powinna zostać udzielona w ciągu jednego tygodnia, jeśli informacje lub dane wywiadowcze, których dotyczy wniosek, są przechowywane w bazie danych bezpośrednio dostępnej dla organu ścigania. Jeżeli właściwy organ ścigania, do którego zwrócono się z wnioskiem, nie jest w stanie odpowiedzieć w terminie jednego tygodnia, uzasadnia to formularzu zawartym w załączniku A.

4.   We wszystkich pozostałych przypadkach, państwa członkowskie zapewniają przekazanie poszukiwanych informacji składającemu wniosek właściwemu organowi ścigania w terminie 14 dni. Jeżeli właściwy organ ścigania, do którego zwrócono się z wnioskiem, nie jest w stanie odpowiedzieć w terminie 14 dni, uzasadnia to w formularzu zawartym w załączniku A.

Artykuł 5

Wnioski o udostępnienie informacji i danych wywiadowczych

1.   Wniosek o udostępnienie informacji i danych wywiadowczych może zostać złożony w celu wykrycia przestępstwa, zapobieżenia mu lub ścigania go, jeżeli istnieją oparte na faktach przesłanki pozwalające przypuszczać, że stosowne informacje i dane wywiadowcze są dostępne w innym państwie członkowskim. Wniosek zawiera te oparte na faktach przesłanki oraz wyjaśnia cel, w jakim są poszukiwane informacje lub dane wywiadowcze, a także związek między tym celem a osobą, której informacje lub dane wywiadowcze dotyczą.

2.   Właściwy organ ścigania składający wniosek powstrzymuje się od żądania udostępnienia szerszego zakresu informacji lub danych wywiadowczych i od wyznaczania krótszych terminów, niż jest to konieczne do celu, w jakim złożono wniosek.

3.   Wnioski o udostępnienie informacji lub danych wywiadowczych zawierają co najmniej informacje określone w załączniku B.

Artykuł 6

Kanały komunikacji i język

1.   Wymiana informacji lub danych wywiadowczych w ramach niniejszej decyzji ramowej może odbywać się przez wszelkie istniejące kanały wykorzystywane w międzynarodowej współpracy organów ścigania. Językiem używanym do sporządzenia wniosku i wymiany informacji jest język stosowany w obrębie użytego kanału komunikacji. Sporządzając deklarację zgodnie z art. 2 pkt a), państwa członkowskie przekazują również Sekretariatowi Generalnemu Rady szczegóły dotyczące punktów kontaktowych, do których można przesyłać wnioski w przypadkach pilnych. Szczegóły te mogą być zmieniane w dowolnym czasie. Sekretariat Generalny Rady zawiadamia państwa członkowskie i Komisję o otrzymanych deklaracjach.

2.   Informacje lub dane wywiadowcze przekazywane są również do Europolu zgodnie z Konwencją sporządzoną na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (Konwencja o EUROPOLU) (6) oraz do Eurojust zgodnie z decyzją Rady 2002/187/WSiSW z 28 lutego 2002 ustanawiająca Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością (7), w zakresie, w jakim wymiana ta odnosi się do przestępstw lub działalności przestępczej objętych ich mandatem.

Artykuł 7

Spontaniczna wymiana informacji i danych wywiadowczych

1.   Bez uszczerbku dla art. 10, właściwe organy ścigania udostępniają zainteresowanym właściwym organom ścigania z innych państw członkowskich, bez konieczności otrzymania wcześniejszego wniosku od nich, informacje i dane wywiadowcze w przypadkach, kiedy istnieją oparte na faktach przesłanki pozwalające przypuszczać, że takie informacje i dane wywiadowcze mogą pomóc w wykryciu przestępstw, o których mowa w art. 2 ust. 2 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW, zapobieżeniu takim przestępstwom lub ich ściganiu. Sposoby prowadzenia takiej spontanicznej wymiany podlegają przepisom prawa krajowego państw członkowskich udostępniających informację.

2.   Udostępniane informacje i dane wywiadowcze ogranicza się do zakresu, jaki uznany jest za właściwy i niezbędny do pomyślnego wykrycia przestępstwa lub działalności przestępczej, zapobieżenia im lub ich ścigania.

Artykuł 8

Ochrona danych

1.   Każde państwo członkowskie zapewnia, że ustalone przepisy dotyczące ochrony danych obowiązujące w chwili korzystania z kanałów komunikacji, o których mowa w art. 6 ust. 1, są stosowane również w ramach procedury wymiany informacji i danych wywiadowczych ustanowionej niniejszą decyzją ramową.

2.   Wykorzystanie informacji i danych wywiadowczych, które były przedmiotem wymiany bezpośredniej lub dwustronnej w ramach niniejszej decyzji ramowej, podlega krajowym przepisom o ochronie danych w otrzymującym państwie członkowskim, w którym te informacje i dane wywiadowcze podlegają takim samym przepisom o ochronie danych, jak gdyby zostały uzyskane w otrzymującym państwie członkowskim. Dane osobowe przetwarzane w kontekście stosowania niniejszej decyzji ramowej podlegają ochronie zgodnie z Konwencją Rady Europy z dnia 28 stycznia 1981 r. o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych oraz, w przypadku państw członkowskich, które ratyfikowały protokół dodatkowy do tej Konwencji z dnia 8 listopada 2001 r. dotyczący organów nadzorczych oraz ponadgranicznych przepływów danych, zgodnie z tym protokołem. W przypadku przetwarzania przez organy ścigania danych osobowych uzyskanych na mocy niniejszej decyzji ramowej należy również wziąć pod uwagę zasady zawarte w zaleceniu nr R(87) 15 Rady Europy w sprawie wykorzystania danych osobowych w sektorze policji.

3.   Informacje i dane wywiadowcze udostępnione w ramach niniejszej decyzji ramowej mogą być wykorzystywane przez właściwe organy ścigania państwa członkowskiego, którym zostały udostępnione, wyłącznie do celów, w których zostały dostarczone zgodnie z niniejszą decyzją ramową, lub w celu zapobieżenia bezpośredniemu, poważnemu zagrożeniu bezpieczeństwa publicznego; ich przetwarzanie w innych celach jest dopuszczalne wyłącznie po uzyskaniu zezwolenia przekazującego państwa członkowskiego i z poszanowaniem prawa krajowego otrzymującego państwa członkowskiego. Zezwolenie takie może być udzielane w zakresie, w jakim zezwala na to ustawodawstwo krajowe przekazującego państwa członkowskiego.

4.   Przy udostępnianiu informacji i danych wywiadowczych zgodnie z niniejszą decyzją ramową właściwy, organ ścigania udostępniający takie informacje i dane może, zgodnie ze swoim prawem krajowym, nałożyć warunki dotyczące ich wykorzystania przez otrzymujący je właściwy organ ścigania. Możliwe jest również nałożenie warunków na składanie sprawozdań z wyników dochodzenia karnego lub operacji wywiadowczej dotyczącej przestępstwa, w ramach których miała miejsce wymiana informacji i danych wywiadowczych. Warunki takie są wiążące dla otrzymującego właściwego organu ścigania, z wyjątkiem szczególnego przypadku, gdy prawo krajowe uchyla ograniczenia dotyczące wykorzystania danych i informacji w odniesieniu do organów sądowych, organów ustawodawczych lub jakichkolwiek niezależnych organów ustanowionych prawem i odpowiedzialnych za nadzorowanie właściwych organów ochrony porządku publicznego. W takich przypadkach, informacje i dane wywiadowcze mogą zostać wykorzystane wyłącznie po uprzedniej konsultacji z przekazującym państwem członkowskim, którego interesy i opinie muszą zostać uwzględnione w możliwie największym stopniu. Przekazujące państwo członkowskie może, w szczególnych przypadkach, wystąpić do otrzymującego państwa członkowskiego z wnioskiem o udzielenie informacji o sposobie wykorzystania i dalszego przetwarzania przekazanych informacji i danych wywiadowczych.

Artykuł 9

Poufność

Właściwe organy ścigania uwzględniają w należyty sposób, w każdym przypadku wymiany informacji lub danych wywiadowczych, wymogi związane z tajemnicą dochodzenia. W tym celu właściwe organy ścigania, zgodnie z ich prawem krajowym, gwarantują zachowanie poufnego charakteru wszelkich udostępnianych informacji i danych wywiadowczych określonych jako poufne.

Artykuł 10

Przyczyny odmowy udostępnienia informacji lub danych wywiadowczych

1.   Bez uszczerbku dla przepisów art. 3 ust. 3, właściwy organ ścigania może odmówić udostępnienia informacji lub danych wywiadowczych jedynie w przypadku istnienia opartych na faktach przesłanek pozwalających przypuszczać, że udostępnienie tych informacji lub danych wywiadowczych:

2.   W przypadkach, gdy wniosek dotyczy przestępstwa zagrożonego w prawie państwa członkowskiego, do którego skierowano wniosek, karą pozbawienia wolności na okres nie dłuższy niż jeden rok, właściwy organ ścigania może odmówić udostępnienia informacji lub danych wywiadowczych, których dotyczy wniosek.

3.   Właściwy organ ścigania odmawia udostępnienia informacji lub danych wywiadowczych, jeżeli właściwy organ sądowy nie zezwolił na dostęp i wymianę informacji, których dotyczy wniosek, zgodnie z art. 3 ust. 4.

TYTUŁ III

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 11

Wprowadzenie w życie

1.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zastosowania się do przepisów niniejszej decyzji ramowej do 19 grudnia 2006.

2.   Państwa członkowskie przekazują Sekretariatowi Generalnemu Rady i Komisji tekst przepisów przenoszących do ich prawa krajowego zobowiązania nałożone na nie na mocy niniejszej decyzji ramowej. Na podstawie tych i innych informacji dostarczonych na wezwanie przez państwa członkowskie, Komisja przekaże Radzie do 19 grudnia 2006, sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszej decyzji ramowej. Rada, do 19 grudnia 2006, oceni zakres, w jakim państwa członkowskie zastosowały się do przepisów niniejszej decyzji ramowej.

Artykuł 12

Stosunek do innych instrumentów

1.   Przepisy art. 39 ust. 1, 2 i 3 i art. 46 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen (8), w zakresie, w jakim odnoszą się do wymiany informacji i danych wywiadowczych w celu prowadzenia dochodzeń karnych lub operacji wywiadowczych w sprawie przestępstw w rozumieniu niniejszej decyzji ramowej, zastępuje się przepisami niniejszej decyzji ramowej.

2.   Niniejszym uchyla się decyzje Komitetu Wykonawczego Schengen z dnia 16 grudnia 1998 r. w sprawie transgranicznej współpracy policji w dziedzinie zapobiegania i wykrywania przestępczości (SCH/Com-ex (98) 51 rev 3) (9) oraz decyzję Komitetu Wykonawczego Schengen z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie poprawy współpracy policji w dziedzinie zapobiegania i wykrywania przestępstw (SCH/Com-ex (99) 18) (10).

3.   Państwa członkowskie mogą nadal stosować dwustronne i wielostronne umowy lub uzgodnienia obowiązujące w momencie przyjęcia niniejszej decyzji ramowej w takim zakresie, w jakim te umowy lub uzgodnienia umożliwiają zwiększanie zakresu celów niniejszej decyzji ramowej oraz są pomocne w dalszym upraszczaniu lub ułatwianiu procedur wymiany informacji i danych wywiadowczych wchodzących w zakres niniejszej decyzji ramowej.

4.   Państwa członkowskie mogą zawierać lub wprowadzać w życie dwustronne lub wielostronne umowy lub uzgodnienia po wejściu w życie niniejszej decyzji ramowej w takim zakresie, w jakim te umowy lub uzgodnienia umożliwiają zwiększanie zakresu celów niniejszej decyzji ramowej oraz są pomocne w dalszym upraszczaniu lub ułatwianiu procedur wymiany informacji i danych wywiadowczych wchodzących w zakres niniejszej decyzji ramowej.

5.   Umowy i uzgodnienia, o których mowa w ust. 3 i 4, nie mogą w żadnym przypadku wpływać na stosunki z państwami członkowskimi, które nie są ich stronami.

6.   Państwa członkowskie, nie później niż 19 grudnia 2006, informują Radę i Komisję o istniejących umowach i uzgodnieniach, o których mowa w ust. 3 i które zamierzają nadal stosować.

7.   Państwa członkowskie informują również Radę i Komisję o każdej nowej umowie lub uzgodnieniu, o których mowa w ust. 4, w ciągu trzech miesięcy od ich podpisania lub, w przypadku tych instrumentów, które były już podpisane przed przyjęciem niniejszej decyzji ramowej, o ich wejściu w życie.

Artykuł 13

Wejście w życie

Niniejsza decyzja ramowa wchodzi w życie z następnym dniem po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w 18 grudnia 2006 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

J.-E. ENESTAM

----

(1)Dz.U. C 24 z 23.1.1998, str. 2.

(2)Dz.U. L 176 z 10.07.1999, str. 31

(3)Dz.U. L 370 z 17.12.2004, str. 78

(4)Dz.U. L 368 z 15.12.2004, str. 26

(5)Dz.U. L 190 z 18.07.2002, str. 1.

(6)Dz.U. L 316 z 27.11.1995, str. 2. Konwencja ostatnio zmieniona protokołem sporządzonym na podstawie art. 43 ust. 1 Konwencji o Europolu (Dz.U. L 2 z 6.1.2004, str. 3).

(7)Dz.U. L 63 z 6.3.2002, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją Rady 2003/659/WSiSW (Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 44).

(8)Dz.U. L 239 z 22.9.2000, str. 19. Konwencja ostatnio zmieniona Rozporządzeniem (WE) 1160/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 191 z 22.7.2005, str. 18).

(9)Dz.U. L 239 z 22. 9.2000, str. 407.

(10)Dz.U. L 239 z 22.9.2000, str. 421.

----

ZAŁĄCZNIK A

WYMIANA INFORMACJI ZGODNIE Z DECYZJĄ RAMOWĄ RADY 2006/960/WSISW FORMULARZ DO STOSOWANIA PRZEZ PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE, DO KTÓREGO ZWRÓCONO SIĘ Z WNIOSKIEM, W PRZYPADKU PRZEKAZANIA INFORMACJI/OPÓŹNIENIA/ODMOWY

Niniejszego formularza używa się w celu przekazania informacji lub danych wywiadowczych, których dotyczy wniosek, informowania organu składającego wniosek o niemożności dotrzymania zwykłego terminu, o konieczności przekazania wniosku do organu sądowego z prośbą o wydanie upoważnienia lub o odmowie przekazania informacji.

Niniejszy formularz może zostać wykorzystany więcej niż raz podczas trwania procedury (np. jeżeli wniosek musi najpierw zostać przekazany organowi sądowemu, zaś później okazuje się, że odmówiono jego wykonania).
Tekst z obrazka

Organ, do którego zwrócono się z wnioskiem (nazwa, adres, telefon, faks, e-mail, państwo członkowskie)

Szczegółowe informacje dotyczące podmiotu obsługującego (fakultatywne):

Numer referencyjny niniejszej odpowiedzi

Data i numer referencyjny poprzedniej odpowiedzi

Odpowiedź skierowana do następującego organu składającego wniosek

Data i godzina złożenia wniosku

Numer referencyjny wniosku

Zwykły termin zgodnie z art. 4 decyzji ramowej 2006/960/WSiSW wynosi

Przestępstwo podlega art. 2 ust. 2 decyzji ramowej 2002/584/WsiSW I informacje lub dane wywiadowcze, których dotyczy wniosek, są przechowywane w bazie danych bezpośrednio dostępnej dla organu ścigania w państwie członkowskim, do którego został skierowany wniosek. Wymaga pilnego rozpatrzenia  8 godzin

Nie wymaga pilnego rozpatrzenia  1 tydzień

Pozostałe przypadki  14 dni

Informacje przekazane zgodnie z decyzją ramową 2006/960/WSiSW: Przekazane informacje i dane wywiadowcze

1. Wykorzystanie przekazanych informacji lub danych wywiadowczych  mogą być wykorzystywane wyłącznie do celów, w których zostały dostarczone, lub w celu zapobieżenia bezpośredniemu i poważnemu zagrożeniu bezpieczeństwa publicznego;  zezwala się wykorzystać również do innych celów, z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków (fakultatywne): ...

2. Wiarygodność źródła informacji  wiarygodne  raczej wiarygodne  niewiarygodne  niemożliwe do ocenienia

3. Dokładność informacji lub danych wywiadowczych  pewne  ustalone przez źródło  pogłoski - potwierdzone  pogłoski - niepotwierdzone

Tekst z obrazka

4. Wyniki dochodzenia lub operacji wywiadowczej, podczas których doszło do wymiany informacji, należy przekazać organowi przesyłającemu.  tak  nie

5. W przypadku spontanicznej wymiany, przyczyny, dla których uznano, że informacje lub dane wywiadowcze mogłyby pomóc w wykryciu przestępstw, o których mowa w art. 2 ust. 2 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW, w zapobieganiu tym przestępstwom lub w dochodzeniu:

OPÓŹNIENIE - niemożliwe jest udzielenie odpowiedzi w zwykłym terminie zgodnie z art. 4 decyzji ramowej 2006/960/WSiSW

Informacja lub dane wywiadowcze nie mogą być przekazane w wyznaczonym terminie z następującego powodu... Jest prawdopodobne, że odpowiedź zostanie udzielona w ciągu:  1 dnia  2 dni  3 dni  ... tygodni(a)  1 miesiąca

 Zwrócono się o upoważnienie do organu sądowego. Przewidywany czas trwania procedury prowadzącej do wydania/odmowy upoważnienia wynosi ... tygodni.

ODMOWA - Informacja lub dane wywiadowcze ()nie mogły być dostarczone i wymagane na szczeblu krajowym lub ()nie mogą być dostarczone z jednego lub więcej poniższych powodów:

A - Przyczyna związana z nadzorem sądowym, który uniemożliwia przekazanie lub wymaga zastosowania wzajemnej pomocy prawnej

 właściwy organ sądowy nie wydał upoważnienia do dostępu i wymiany informacji lub danych wywiadowczych

 informacje lub dane wywiadowcze, których dotyczy wniosek, zostały uprzednio uzyskane poprzez zastosowanie środków przymusu i ich przekazanie jest niedozwolone zgodnie z prawem krajowym

 informacje lub dane wywiadowcze nie znajdują się w posiadaniu organów ścigania; lub organów publicznych lub podmiotów prywatnych w sposób, który umożliwia organom ścigania dostęp do nich bez stosowania środków przymusu

 B - przekazanie informacji lub danych wywiadowczych, których dotyczy wniosek, mogłoby zagrozić istotnym interesom bezpieczeństwa narodowego lub powodzeniu trwającego dochodzenia karnego, operacji wywiadowczej lub bezpieczeństwu osób, lub byłoby w wyraźny sposób nieproporcjonalne lub bez znaczenia dla celów, dla jakich wnioskowano o ich przekazanie.

W przypadkach A lub B należy przestawić, o ile uznano to za konieczne, dodatkowe informacje lub przyczyny odmowy (fakultatywne):

 D - Organ, do którego zwrócono się z wnioskiem, podjął decyzję o odmowie wykonania, gdyż zgodnie z prawem państwa członkowskiego, do którego został skierowany wniosek, wniosek dotyczy następującego przestępstwa (należy określić charakter przestępstwa i jego skutki prawne) ..., które pociąga za sobą karę pozbawienia wolności na okres do 1 roku.

 E - informacje lub dane wywiadowcze, których dotyczy wniosek, nie są dostępne

 F - informacje lub dane wywiadowcze, których dotyczy wniosek, zostały uzyskane od innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego i podlegają zasadzie szczególności, zaś państwo członkowskie lub państwo trzecie, które je udostępniło, nie wyraziło zgody na dalsze przekazanie tych informacji lub danych wywiadowczych.

----

ZAŁĄCZNIK B

WYMIANA INFORMACJI ZGODNIE Z DECYZJĄ RAMOWĄ RADY 2006/960/WSISW FORMULARZ WNIOSKU O UDOSTĘPNIENIE INFORMACJI I DANYCH WYWIADOWCZYCH DO STOSOWANIA PRZEZ PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE SKŁADAJĄCE WNIOSEK

Niniejszy formularz stosuje się przy składaniu wniosku o udostępnienie informacji i danych wywiadowczych zgodnie z decyzją ramową 2006/960/WSiSW.
Tekst z obrazka

I – Dane administracyjne

Organ składający wniosek (nazwa, adres, telefon, faks, e-mail, państwo członkowskie)

Szczegółowe informacje dotyczące podmiotu obsługującego (fakultatywne):

Zwraca się do następującego państwa członkowskiego:

Data i godzina złożenia niniejszego wniosku:

Numer referencyjny wniosku:

Poprzednie wnioski

 Jest to pierwszy wniosek w tej sprawie

 Jest to kolejny wniosek w tej samej sprawą

Poprzedni(e) wniosek(wnioski) Odpowiedź(odpowiedzi)

Data Numer referencyjny (w państwie członkowskim składającym wniosek) Data Numer referencyjny (w państwie członkowskim, do którego skierowano wniosek)

1.

2.

3.

4.

Jeżeli wniosek został skierowany do więcej niż jednego organu w państwie członkowskim, do którego został złożony wniosek, proszę podać, jakich użyto kanałów:

 Europejskie jednostki narodowe (ENU)/Oficer łącznikowy Europolu  Do wiadomości  Do wykonania

 Interpol NCB  Do wiadomości  Do wykonania

 Sirene  Do wiadomości  Do wykonania

 Oficer łącznikowy  Do wiadomości  Do wykonania

 Inne (jakie?):  Do wiadomości  Do wykonania

Jeżeli ten sam wniosek przesłano do innych państw członkowskich, proszę podać to(te) państwo(-a) członkowskie oraz jakich użyto kanałów (fakultatywne)

Tekst z obrazka

II – Terminy

Przypomnienie: terminy zgodnie z art. 4 decyzji ramowej 2006/960/WSiSW

A – Przestępstwo podlega art. 2 ust. 2 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW i informacje lub dane wywiadowcze, których dotyczy wniosek, są przechowywane w bazie danych bezpośrednio dostępnej dla organu ścigania Wniosek wymaga pilnego rozpatrzenia Termin: 8 godzin z możliwością przedłużenia Wniosek nie wymaga pilnego rozpatrzenia Termin: 1 tydzień B - Inne przypadki: Termin: 14 dni

 WYMAGA pilnego rozpatrzenia

 NIE WIMAGA PILNEGO ROZPATRZENIA

Podstawa do pilnego rozpatrzenia (np. podejrzani są przetrzymywani w areszcie, sprawa musi znaleźć się w sądzie przed konkretną datą):

Informacje lub dane wywiadowcze, których dotyczy wniosek

RODZAJ PRZESTĘPSTW(A) LUB DZIAŁALNOŚCI PRZESTĘPCZEJ(-YCH) STANOWIĄCYCH PRZEDMIOT DOCHODZENIA

Opis okoliczności, w jakich zostało(-y) popełnione przestępstwo(-a), w tym czas, miejsce i stopień uczestnictwa w przestępstwie(-ach) osoby, której dotyczy wniosek o udostępnienie informacji lub danych wywiadowczych:

Tekst z obrazka

Charakter przestępstw(a)

A - zastosowanie art. 4 ust. 1 lub 3 decyzji ramowej 2006/960/WSiSW

 A.1. Przestępstwo podlega w państwie członkowskim składającym wniosek karze pozbawienia wolności na maksymalny okres nie krótszy niż trzy lata ORAZ A.2. Przestępstwo stanowi jedno lub kilka spośród następujących czynów:

 udział w organizacji przestępczej  terroryzm  handel ludźmi  seksualne wykorzystywanie dzieci i pornografia dziecięca  nielegalny obrót środkami odurzającymi i psychotropowymi  nielegalny obrót bronią, amunicją i materiałami wybuchowymi  korupcja  oszustwa, w tym oszustwa na szkodę interesów finansowych Wspólnot Europejskich w rozumieniu Konwencji z dnia 26 lipca 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich  kradzież w formie zorganizowanej rozbój z użyciem broni  nielegalny obrót dobrami kultury, w tym antykami i dziełami sztuki  sprzeniewierzenie cudzego mienia  wymuszenie rozbójnicze  podrabianie i piractwo produktów  fałszowanie dokumentów urzędowych i obrót takimi dokumentami  fałszowanie środków płatniczych  nielegalny obrót hormonami i innymi substancjami wzrostu  pranie dochodów z przestępstwa  fałszowanie pieniędzy, w tym euro  cyberprzestępczość  przestępstwa przeciwko środowisku naturalnemu, w tym nielegalny obrót zagrożonymi gatunkami zwierząt i roślin oraz ich odmianami  udzielanie pomocy w nielegalnym przekroczeniu granicy lub pobycie  zabójstwo, spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu  nielegalny obrót organami i tkankami ludzkimi  uprowadzenie osoby, bezprawne pozbawienie wolności i wzięcie zakładników  rasizm i ksenofobia  nielegalny obrót materiałami jądrowymi i radioaktywnymi  obrót kradzionymi pojazdami  zgwałcenie  podpalenie  przestępstwa należące do właściwości Międzynarodowego Trybunału Karnego  porwanie statku wodnego lub powietrznego  sabotaż

Z tego powodu przestępstwo podlega art. 2 ust. 2 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW Odnośnie do terminów udzielenia odpowiedzi na niniejszy wniosek stosuje się art. 4 ust. 1 (przypadki pilne) oraz art. 4 ust. 3 (przypadki niewymagające pilnego rozpatrzenia) decyzji ramowej 2006/960/WSiSW

 B - przestępstwo(-a) nie zostało(-y) ujęte w A. W tym przypadku należy podać opis przestępstw(a):

Cel, w jakim składa się wniosek o udostępnienie informacji lub danych wywiadowczych

Związek pomiędzy celem, w jakim składa się wniosek o udostępnienie informacji lub danych wywiadowczych, a osobą, której one dotyczą

Tożsamość(ci) (o ile jest(są) znana(-e)) osoby/osób, w sprawie której(-ych) prowadzone jest dochodzenie karne lub operacja wywiadowcza dotycząca przestępstwa, będące podstawą wniosku o udostępnienie informacji lub danych wywiadowczych

Przyczyny pozwalające przypuszczać, że informacje lub dane wywiadowcze, których dotyczy wniosek, znajdują się w państwie członkowskim, do którego zwrócono się z wnioskiem

Ograniczenia dotyczące wykorzystania informacji zawartej w niniejszym wniosku do celów innych niż te, dla jakich zostały dostarczone lub w celu zapobieżenia bezpośredniemu i poważnemu zagrożeniu bezpieczeństwa publicznego

 zezwolenie na wykorzystanie udzielone  zezwolenie na wykorzystanie udzielone, ale nie podawać źródła informacji  nie wykorzystywać bez upoważnienia udzielonego przez źródło informacji  nie wykorzystywać

----