# Dziennik Urzędowy L 366/21 g

| | ISSN 1725-5139 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 366 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 4921 grudnia 2006 |

ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 366

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 4921 grudnia 2006

---

| Spis treści | | II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | Komisja |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 5 lipca 2005 r. w sprawie pomocy państwa nr C 20/04 (ex NN 25/04) na rzecz Huty Częstochowa S.A.
  (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1962)


   (
  1
  ) | 1 |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 4 lipca 2006 r. w sprawie pomocy państwa, jaką Belgia zamierza przyznać przedsiębiorstwu Ford Genk nr C 40/2005 (ex N 331/2005)
  (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 2931)


   (
  1
  ) | 32 |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 19 lipca 2006 r. w sprawie zgłoszonej przez Niderlandy pomocy na rzecz KG HOLDING N.V.
  (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 2954)


   (
  1
  ) | 40 |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 19 lipca 2006 r. w sprawie programu pomocy C 3/2006 wprowadzonego przez Luksemburg na rzecz spółek holdingowych 1929 oraz miliardowych spółek holdingowych
  (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 2956)


   (
  1
  ) | 47 |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 8 listopada 2006 r. w sprawie pomocy państwa nr C 11/06 (ex N 127/05), jaką Włochy zamierzają wdrożyć na rzecz przedsiębiorstwa AEM Torino
  (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 5276)


   (
  1
  ) | 62 |
| | | EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY |
| | | Wspólny Komitet EOG |
| | * | Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 129/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG | 66 |
| | * | Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 130/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca załącznik IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG | 68 |
| | * | Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 131/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG | 69 |
| | * | Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 132/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG | 71 |
| | * | Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 133/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG | 73 |
| | * | Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 134/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG | 75 |
| | * | Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 135/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca załącznik XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG | 77 |
| | * | Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 136/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca załącznik XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG | 79 |
| | * | Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 137/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca załącznik XXII (Prawo spółek) do Porozumienia EOG | 81 |
| | * | Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 138/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami | 83 |
| | * | Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 139/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami | 85 |
| | | Urząd Nadzoru EFTA |
| | * | Zalecenie Urzędu Nadzoru EFTA nr 143/06/COL z dnia 11 maja 2006 r. dotyczące programu monitorowania na rok 2006 w celu zapewnienia zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni oraz niektórych innych produktach pochodzenia roślinnego oraz krajowych programów monitorowania na rok 2007 | 87 |
| | * | Zalecenie Urzędu Nadzoru EFTA nr 144/06/COL z dnia 11 maja 2006 r. w sprawie ograniczenia obecności dioksyn, furanów i polichlorowanych bifenyli (PCB) w paszach i środkach spożywczych | 93 |
| | * | Zalecenie Urzędu Nadzoru EFTA nr 150/06/COL z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie skoordynowanego programu inspekcji w zakresie żywienia zwierząt na rok 2006 | 96 |

Spis treści

II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Strona

Komisja

*

Decyzja Komisji z dnia 5 lipca 2005 r. w sprawie pomocy państwa nr C 20/04 (ex NN 25/04) na rzecz Huty Częstochowa S.A.
  (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1962)


   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1962)

(
  1

1

*

Decyzja Komisji z dnia 4 lipca 2006 r. w sprawie pomocy państwa, jaką Belgia zamierza przyznać przedsiębiorstwu Ford Genk nr C 40/2005 (ex N 331/2005)
  (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 2931)


   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 2931)

(
  1

32

*

Decyzja Komisji z dnia 19 lipca 2006 r. w sprawie zgłoszonej przez Niderlandy pomocy na rzecz KG HOLDING N.V.
  (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 2954)


   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 2954)

(
  1

40

*

Decyzja Komisji z dnia 19 lipca 2006 r. w sprawie programu pomocy C 3/2006 wprowadzonego przez Luksemburg na rzecz spółek holdingowych 1929 oraz miliardowych spółek holdingowych
  (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 2956)


   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 2956)

(
  1

47

*

Decyzja Komisji z dnia 8 listopada 2006 r. w sprawie pomocy państwa nr C 11/06 (ex N 127/05), jaką Włochy zamierzają wdrożyć na rzecz przedsiębiorstwa AEM Torino
  (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 5276)


   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 5276)

(
  1

62

EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY

Wspólny Komitet EOG

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 129/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG

66

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 130/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca załącznik IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG

68

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 131/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG

69

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 132/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG

71

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 133/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG

73

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 134/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG

75

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 135/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca załącznik XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG

77

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 136/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca załącznik XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG

79

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 137/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca załącznik XXII (Prawo spółek) do Porozumienia EOG

81

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 138/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

83

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 139/2006 z dnia 27 października 2006 r. zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

85

Urząd Nadzoru EFTA

*

Zalecenie Urzędu Nadzoru EFTA nr 143/06/COL z dnia 11 maja 2006 r. dotyczące programu monitorowania na rok 2006 w celu zapewnienia zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni oraz niektórych innych produktach pochodzenia roślinnego oraz krajowych programów monitorowania na rok 2007

87

*

Zalecenie Urzędu Nadzoru EFTA nr 144/06/COL z dnia 11 maja 2006 r. w sprawie ograniczenia obecności dioksyn, furanów i polichlorowanych bifenyli (PCB) w paszach i środkach spożywczych

93

*

Zalecenie Urzędu Nadzoru EFTA nr 150/06/COL z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie skoordynowanego programu inspekcji w zakresie żywienia zwierząt na rok 2006

96

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Komisja

| 21.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 366/1 |
| --- | --- | --- | --- |

21.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 366/1

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 5 lipca 2005 r.

w sprawie pomocy państwa nr C 20/04 (ex NN 25/04) na rzecz Huty Częstochowa S.A.

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1962)

(Jedynie tekst w języku polskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/937/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Protokół nr 8 Traktatu o Przystąpieniu w sprawie restrukturyzacji polskiego hutnictwa żelaza i stali
   (1) (dalej zwany „Protokołem nr 8”),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z wyżej wymienionymi przepisami (2) i mając je na uwadze,

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   PROCEDURA

| (1) | W piśmie z dnia 4 sierpnia 2003 r. Komisja zwróciła się z prośbą o informacje dotyczące kontroli pomocy państwa w Polsce, w tym ewentualnej pomocy na rzecz restrukturyzacji beneficjenta. Następnie sprawa ta została omówiona przez służby Komisji i polskie władze na różnego rodzaju spotkaniach technicznych i była przedmiotem intensywnej wymiany pism pomiędzy Komisją a Polską. |
| --- | --- |

(1)

W piśmie z dnia 4 sierpnia 2003 r. Komisja zwróciła się z prośbą o informacje dotyczące kontroli pomocy państwa w Polsce, w tym ewentualnej pomocy na rzecz restrukturyzacji beneficjenta. Następnie sprawa ta została omówiona przez służby Komisji i polskie władze na różnego rodzaju spotkaniach technicznych i była przedmiotem intensywnej wymiany pism pomiędzy Komisją a Polską.

| (2) | Dnia 23 stycznia 2004 r. konsultant odpowiedzialny za niezależną ocenę programu restrukturyzacji w Polsce zgodnie z Protokołem nr 8 przedłożył Komisji swoją opinię w tej sprawie. |
| --- | --- |

(2)

Dnia 23 stycznia 2004 r. konsultant odpowiedzialny za niezależną ocenę programu restrukturyzacji w Polsce zgodnie z Protokołem nr 8 przedłożył Komisji swoją opinię w tej sprawie.

| (3) | W piśmie z dnia 19 maja 2004 r. Komisja poinformowała Polskę, że zdecydowała o wszczęciu, w odniesieniu do pomocy, postępowania określonego w art. 88 ust. 2 Traktatu WE i wnioskowała o przedstawienie określonych informacji. |
| --- | --- |

(3)

W piśmie z dnia 19 maja 2004 r. Komisja poinformowała Polskę, że zdecydowała o wszczęciu, w odniesieniu do pomocy, postępowania określonego w art. 88 ust. 2 Traktatu WE i wnioskowała o przedstawienie określonych informacji.

| (4) | Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). Komisja zaprosiła zainteresowane strony do przedstawienia uwag dotyczących pomocy. |
| --- | --- |

(4)

Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). Komisja zaprosiła zainteresowane strony do przedstawienia uwag dotyczących pomocy.

| (5) | W piśmie z dnia 26 czerwca 2004 r. Polska odpowiedziała na zadane pytania. Polska poprosiła również Komisję o decyzję zgodnie z pkt 10 Protokołu 8 uzyskując zgodę na zmianę Programu Restrukturyzacji Hutnictwa Żelaza i Stali w Polsce. |
| --- | --- |

(5)

W piśmie z dnia 26 czerwca 2004 r. Polska odpowiedziała na zadane pytania. Polska poprosiła również Komisję o decyzję zgodnie z pkt 10 Protokołu 8 uzyskując zgodę na zmianę Programu Restrukturyzacji Hutnictwa Żelaza i Stali w Polsce.

| (6) | Komisja otrzymała uwagi zainteresowanych stron i przesłała je Polsce w piśmie z dnia 27 września 2004 r. |
| --- | --- |

(6)

Komisja otrzymała uwagi zainteresowanych stron i przesłała je Polsce w piśmie z dnia 27 września 2004 r.

| (7) | W piśmie z dnia 22 listopada 2004 r. Polska udzieliła odpowiedzi na uwagi zainteresowanych stron. Następnie służby Komisji kilkakrotnie spotkały się z władzami polskimi. Ostatecznie dodatkowych informacji udzielono w piśmie z dnia 8 czerwca 2005 r. |
| --- | --- |

(7)

W piśmie z dnia 22 listopada 2004 r. Polska udzieliła odpowiedzi na uwagi zainteresowanych stron. Następnie służby Komisji kilkakrotnie spotkały się z władzami polskimi. Ostatecznie dodatkowych informacji udzielono w piśmie z dnia 8 czerwca 2005 r.

II.   SZCZEGÓŁOWY OPIS POMOCY

1.   Wprowadzenie

| (8) | Beneficjent, producent stali Huta Częstochowa S.A. (dalej zwany „HCz”, patrz pkt 2 lit. a)), jest przedsiębiorstwem zagrożonym. W październiku 2002 r. HCz wydzierżawiła swój majątek produkcyjny nowemu przedsiębiorstwu – Hucie Stali Częstochowa Sp. z o.o. (dalej zwanemu „HSCz”, patrz pkt 2 lit. b)). |
| --- | --- |

(8)

Beneficjent, producent stali Huta Częstochowa S.A. (dalej zwany „HCz”, patrz pkt 2 lit. a)), jest przedsiębiorstwem zagrożonym. W październiku 2002 r. HCz wydzierżawiła swój majątek produkcyjny nowemu przedsiębiorstwu – Hucie Stali Częstochowa Sp. z o.o. (dalej zwanemu „HSCz”, patrz pkt 2 lit. b)).

| (9) | Sprawa dotyczy dwóch rodzajów pomocy: restrukturyzacji finansowej HCz (patrz pkt 3) oraz kilku innych środków pomocy bezpośredniej (patrz pkt 4). |
| --- | --- |

(9)

Sprawa dotyczy dwóch rodzajów pomocy: restrukturyzacji finansowej HCz (patrz pkt 3) oraz kilku innych środków pomocy bezpośredniej (patrz pkt 4).

| (10) | „Restrukturyzacja” przebiegała w trzech etapach, przy czym z punktu widzenia kontroli pomocy państwa przedmiotem zainteresowania jest tylko etap ostatni. Pierwsza próba restrukturyzacji, mająca miejsce w listopadzie 2001 r. w ramach sądowego postępowania układowego, zakończyła się fiaskiem. W związku z tym, w październiku 2002 r. HCz musiała wnieść wniosek o otwarcie postępowania upadłościowego. W lutym 2003 r., zgodnie z nowym prawem, HCz otrzymała zgodę na restrukturyzację, co spowodowało wstrzymanie postępowania upadłościowego. Plan restrukturyzacji przewiduje podział aktywów pomiędzy różne przedsiębiorstwa i sprzedaż przedsiębiorstw lub majątku. Jedno przedsiębiorstwo otrzyma aktywa związane z produkcją stali, aby spłacić zadłużenie w stosunku do wierzycieli wierzytelności cywilnoprawnych (banki i publiczni dostawcy usług), a drugie – głównie grunty w celu spłaty zadłużenia w stosunku do wierzycieli publicznych (zadłużenie w stosunku do instytucji publicznych, takie jak podatki). Poza tym, dla obsługi niepodlegających restrukturyzacji wierzytelności publicznoprawnych i cywilnoprawnych, sprzedane zostaną pozostałe filie HCz. |
| --- | --- |

(10)

„Restrukturyzacja” przebiegała w trzech etapach, przy czym z punktu widzenia kontroli pomocy państwa przedmiotem zainteresowania jest tylko etap ostatni. Pierwsza próba restrukturyzacji, mająca miejsce w listopadzie 2001 r. w ramach sądowego postępowania układowego, zakończyła się fiaskiem. W związku z tym, w październiku 2002 r. HCz musiała wnieść wniosek o otwarcie postępowania upadłościowego. W lutym 2003 r., zgodnie z nowym prawem, HCz otrzymała zgodę na restrukturyzację, co spowodowało wstrzymanie postępowania upadłościowego. Plan restrukturyzacji przewiduje podział aktywów pomiędzy różne przedsiębiorstwa i sprzedaż przedsiębiorstw lub majątku. Jedno przedsiębiorstwo otrzyma aktywa związane z produkcją stali, aby spłacić zadłużenie w stosunku do wierzycieli wierzytelności cywilnoprawnych (banki i publiczni dostawcy usług), a drugie – głównie grunty w celu spłaty zadłużenia w stosunku do wierzycieli publicznych (zadłużenie w stosunku do instytucji publicznych, takie jak podatki). Poza tym, dla obsługi niepodlegających restrukturyzacji wierzytelności publicznoprawnych i cywilnoprawnych, sprzedane zostaną pozostałe filie HCz.

2.   Beneficjent

a)   Huta Częstochowa

| (11) | HCz jest drugim co do wielkości producentem stali w Polsce. Wytwarza głównie blachę stopową quarto (3), rodzaj stali gotowej, stanowiący ponad 60 % jej sprzedaży. Produkt ten jest wykorzystywany do produkcji statków i w budownictwie. |
| --- | --- |

(11)

HCz jest drugim co do wielkości producentem stali w Polsce. Wytwarza głównie blachę stopową quarto (3), rodzaj stali gotowej, stanowiący ponad 60 % jej sprzedaży. Produkt ten jest wykorzystywany do produkcji statków i w budownictwie.

| (12) | Pierwszy zakład HCz założono w latach 1896 – 1902. Aktualnie w skład HCz wchodzą stosunkowo nowoczesna stalownia i walcownia blach grubych, w której znajdują się elektryczny piec, urządzenie do odlewania o działaniu ciągłym oraz walcarka do blach grubych z narzędziami wykończającymi. Nominalna zdolność produkcyjna stalowni (produkującej półwyroby, tj. kęsiska płaskie) wynosi 700 000 ton, a walcowni (przetwarzającej półwyroby na wyroby gotowe) – około 780 000 ton. |
| --- | --- |

(12)

Pierwszy zakład HCz założono w latach 1896 – 1902. Aktualnie w skład HCz wchodzą stosunkowo nowoczesna stalownia i walcownia blach grubych, w której znajdują się elektryczny piec, urządzenie do odlewania o działaniu ciągłym oraz walcarka do blach grubych z narzędziami wykończającymi. Nominalna zdolność produkcyjna stalowni (produkującej półwyroby, tj. kęsiska płaskie) wynosi 700 000 ton, a walcowni (przetwarzającej półwyroby na wyroby gotowe) – około 780 000 ton.

| (13) | HCz jest właścicielem 14 spółek zależnych, które świadczą na jej rzecz dodatkowe usługi. Należą do nich producent rur Rurexpol Sp. z o.o. (4), koksownia Koksownia Sp. z o.o., oraz zakład elektroenergetyczny Elsen Sp. z o.o. W 2002 r. zatrudnienie w HCz i jej filiach wynosiło około 5 000 osób. |
| --- | --- |

(13)

HCz jest właścicielem 14 spółek zależnych, które świadczą na jej rzecz dodatkowe usługi. Należą do nich producent rur Rurexpol Sp. z o.o. (4), koksownia Koksownia Sp. z o.o., oraz zakład elektroenergetyczny Elsen Sp. z o.o. W 2002 r. zatrudnienie w HCz i jej filiach wynosiło około 5 000 osób.

| (14) | HCz należy w 100 % do polskiego Ministerstwa Skarbu Państwa. Kapitał zakładowy spółki wynosi 370 mln PLN (około 70 mln EUR (5). Wartość księgowa aktywów spółki na dzień 31 grudnia 2003 r. wynosiła 768,5 mln PLN (około 160 mln EUR). |
| --- | --- |

(14)

HCz należy w 100 % do polskiego Ministerstwa Skarbu Państwa. Kapitał zakładowy spółki wynosi 370 mln PLN (około 70 mln EUR (5). Wartość księgowa aktywów spółki na dzień 31 grudnia 2003 r. wynosiła 768,5 mln PLN (około 160 mln EUR).

| (15) | Od lata 2001 r. HCz znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Ponieważ nie była w stanie dokonać obsługi swojego długu (który na koniec 2003 r. wynosił około 1,4 miliarda PLN, czyli około 310 mln EUR) przeważająca część składników jej majątku, w skład której wchodzą wszystkie aktywa stalowe, jest objęta zastawem na rzecz głównych wierzycieli. |
| --- | --- |

(15)

Od lata 2001 r. HCz znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Ponieważ nie była w stanie dokonać obsługi swojego długu (który na koniec 2003 r. wynosił około 1,4 miliarda PLN, czyli około 310 mln EUR) przeważająca część składników jej majątku, w skład której wchodzą wszystkie aktywa stalowe, jest objęta zastawem na rzecz głównych wierzycieli.

| (16) | Dnia 11 listopada 2001 r. HCz złożyła wniosek o otwarcie sądowego postępowania układowego, odraczającego zobowiązanie HCz do spłaty długów. Postępowanie układowe ma na celu restrukturyzację przedsiębiorstwa poprzez częściowe umorzenie zadłużenia przez wierzycieli. W październiku 2002 r. sąd unieważnił postępowanie układowe, ponieważ wierzyciele nie zgodzili się na pakiet restrukturyzacyjny. Według polskich władz postępowanie układowe nie doszło do skutku, ponieważ wierzyciele żądali od HCz spłaty całości zadłużenia z pomocy udzielonej przez państwo. |
| --- | --- |

(16)

Dnia 11 listopada 2001 r. HCz złożyła wniosek o otwarcie sądowego postępowania układowego, odraczającego zobowiązanie HCz do spłaty długów. Postępowanie układowe ma na celu restrukturyzację przedsiębiorstwa poprzez częściowe umorzenie zadłużenia przez wierzycieli. W październiku 2002 r. sąd unieważnił postępowanie układowe, ponieważ wierzyciele nie zgodzili się na pakiet restrukturyzacyjny. Według polskich władz postępowanie układowe nie doszło do skutku, ponieważ wierzyciele żądali od HCz spłaty całości zadłużenia z pomocy udzielonej przez państwo.

| (17) | Dnia 28 października 2002 r. HCz zgłosiła wniosek o otwarcie postępowania upadłościowego. Zgodnie z polskim prawem po zakończeniu postępowania układowego HCz miała obowiązek wnioskować o otwarcie postępowania upadłościowego, ponieważ nie była w stanie spłacić swoich długów wymagalnych w momencie umorzenia postępowania układowego. Od tego czasu HCz wydzierżawiła swój majątek produkcyjny oraz zakończyła produkcję stali i działa jedynie jako spółka holdingowa dla swoich filii, a obecnie w jej skład wchodzi jedynie organ zarządzający złożony z około 40 osób. |
| --- | --- |

(17)

Dnia 28 października 2002 r. HCz zgłosiła wniosek o otwarcie postępowania upadłościowego. Zgodnie z polskim prawem po zakończeniu postępowania układowego HCz miała obowiązek wnioskować o otwarcie postępowania upadłościowego, ponieważ nie była w stanie spłacić swoich długów wymagalnych w momencie umorzenia postępowania układowego. Od tego czasu HCz wydzierżawiła swój majątek produkcyjny oraz zakończyła produkcję stali i działa jedynie jako spółka holdingowa dla swoich filii, a obecnie w jej skład wchodzi jedynie organ zarządzający złożony z około 40 osób.

b)   Huta Stali Częstochowa

| (18) | W wyniku postępowania upadłościowego w stosunku do HCz, w celu utrzymania ciągłości produkcji w firmie bez ryzyka zawieszenia działalności przez syndyka w trakcie postępowania upadłościowego, powstał nowy podmiot gospodarczy, HSCz, kontrolowany przez Towarzystwo Finansowe Silesia Sp. z o.o. (dalej zwane „TFS”, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością działająca w branży produktów stalowych, w której większość posiada Ministerstwo Skarbu Państwa). |
| --- | --- |

(18)

W wyniku postępowania upadłościowego w stosunku do HCz, w celu utrzymania ciągłości produkcji w firmie bez ryzyka zawieszenia działalności przez syndyka w trakcie postępowania upadłościowego, powstał nowy podmiot gospodarczy, HSCz, kontrolowany przez Towarzystwo Finansowe Silesia Sp. z o.o. (dalej zwane „TFS”, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością działająca w branży produktów stalowych, w której większość posiada Ministerstwo Skarbu Państwa).

| (19) | Dnia 28 października 2002 r. HSCz wydzierżawiła od HCz urządzenia potrzebne do produkcji stali (w tym stalownię, walcownię blach grubych, koksownię i niektóre podstawowe usługi). Umowa dzierżawy stanowi, że HSCz musi płacić [...] (6) miliona PLN miesięcznie za dzierżawę i przejmie od HCz 2 057 pracowników (aktualnie 1 950). |
| --- | --- |

(19)

Dnia 28 października 2002 r. HSCz wydzierżawiła od HCz urządzenia potrzebne do produkcji stali (w tym stalownię, walcownię blach grubych, koksownię i niektóre podstawowe usługi). Umowa dzierżawy stanowi, że HSCz musi płacić [...] (6) miliona PLN miesięcznie za dzierżawę i przejmie od HCz 2 057 pracowników (aktualnie 1 950).

| (20) | W umowie dzierżawy HSCz przyznano odroczenie płatności raty dzierżawy na 14 miesięcy. Choć w umowie nie określono jednoznacznie zapłaty odsetek za to odroczenie, dnia 30 listopada 2004 r. naliczono odsetki ustawowe za zwłokę w kwocie [...] PLN, którą HSCz zapłaciła HCz. |
| --- | --- |

(20)

W umowie dzierżawy HSCz przyznano odroczenie płatności raty dzierżawy na 14 miesięcy. Choć w umowie nie określono jednoznacznie zapłaty odsetek za to odroczenie, dnia 30 listopada 2004 r. naliczono odsetki ustawowe za zwłokę w kwocie [...] PLN, którą HSCz zapłaciła HCz.

| (21) | TFS przekazało HSCz jedynie minimalny wymagany kapitał w wysokości 50 000 PLN. Aby móc działać na rynku bez kapitału obrotowego, HSCz skróciła okres spłaty należności do około 15 dni i wydłużyła okres spłaty zobowiązań do ponad 50 dni. Było to możliwe, dzięki temu, że wszyscy główni dostawcy (z wyjątkiem jednego) wyrazili gotowość zaakceptowania takiego okresu spłaty należności, aby utrzymać HSCz jako swojego głównego klienta. W rzeczywistości wielu dostawców zawarło tak zwane porozumienia barterowe, na podstawie których za surowiec, w szczególności za złom, płacono wyrobami gotowymi, takimi jak blacha stalowa przeznaczona do odsprzedaży specjalnym odbiorcom końcowym. Przedsiębiorstwa te bacznie monitorowały produkcję i księgowość HSCz, a w zamian za ponoszone ryzyko zażądały od tych operacji znacznych zysków. |
| --- | --- |

(21)

TFS przekazało HSCz jedynie minimalny wymagany kapitał w wysokości 50 000 PLN. Aby móc działać na rynku bez kapitału obrotowego, HSCz skróciła okres spłaty należności do około 15 dni i wydłużyła okres spłaty zobowiązań do ponad 50 dni. Było to możliwe, dzięki temu, że wszyscy główni dostawcy (z wyjątkiem jednego) wyrazili gotowość zaakceptowania takiego okresu spłaty należności, aby utrzymać HSCz jako swojego głównego klienta. W rzeczywistości wielu dostawców zawarło tak zwane porozumienia barterowe, na podstawie których za surowiec, w szczególności za złom, płacono wyrobami gotowymi, takimi jak blacha stalowa przeznaczona do odsprzedaży specjalnym odbiorcom końcowym. Przedsiębiorstwa te bacznie monitorowały produkcję i księgowość HSCz, a w zamian za ponoszone ryzyko zażądały od tych operacji znacznych zysków.

| (22) | Dodatkowego zabezpieczenia zażądano jedynie dla zobowiązań z tytułu dostawy energii przez Polskie Sieci Energetyczne S.A. (dalej zwane „PSE”) w postaci podpisania przez TFS trzech umów gwarancyjnych na kwotę [...] mln PLN każda. Obejmują one z jednej strony zabezpieczenie, składające się z trzech weksli gwarantujących zapłatę [...] mln PLN każdy, a z drugiej strony – trzy deklaracje, w których wyrażono zgodę na poddanie się bezzwłocznej egzekucji zgodnie z polskim Kodeksem Postępowania Cywilnego (art. 777). Tym samym PSE uzyskały gwarancje na sumę [...] mln PLN. Dnia 28 listopada 2002 r. wydano dwa weksle/gwarancje każdorazowo na kwotę [...] mln PLN ważne do dnia 30 czerwca 2003 r., a kolejnej gwarancji na kwotę [...] mln PLN, obowiązującej do dnia 31 marca 2005 r., udzielono dnia 30 grudnia 2002 r. Z tytułu wszystkich weksli i gwarancji HSCz zapłaciła stałą prowizję w wysokości [...] PLN, natomiast za gwarancję na kwotę [...] mln PLN, kwotę równą około 0,8 %. Jednak zaległe rachunki za energię elektryczną nigdy nie przekroczyły kwoty [...] mln PLN, mając na uwadze, że mechanizm zawarty w umowie gwarancyjnej zobowiązywał HSCz do spłaty zaległych kwot w ciągu 5 tygodni. |
| --- | --- |

(22)

Dodatkowego zabezpieczenia zażądano jedynie dla zobowiązań z tytułu dostawy energii przez Polskie Sieci Energetyczne S.A. (dalej zwane „PSE”) w postaci podpisania przez TFS trzech umów gwarancyjnych na kwotę [...] mln PLN każda. Obejmują one z jednej strony zabezpieczenie, składające się z trzech weksli gwarantujących zapłatę [...] mln PLN każdy, a z drugiej strony – trzy deklaracje, w których wyrażono zgodę na poddanie się bezzwłocznej egzekucji zgodnie z polskim Kodeksem Postępowania Cywilnego (art. 777). Tym samym PSE uzyskały gwarancje na sumę [...] mln PLN. Dnia 28 listopada 2002 r. wydano dwa weksle/gwarancje każdorazowo na kwotę [...] mln PLN ważne do dnia 30 czerwca 2003 r., a kolejnej gwarancji na kwotę [...] mln PLN, obowiązującej do dnia 31 marca 2005 r., udzielono dnia 30 grudnia 2002 r. Z tytułu wszystkich weksli i gwarancji HSCz zapłaciła stałą prowizję w wysokości [...] PLN, natomiast za gwarancję na kwotę [...] mln PLN, kwotę równą około 0,8 %. Jednak zaległe rachunki za energię elektryczną nigdy nie przekroczyły kwoty [...] mln PLN, mając na uwadze, że mechanizm zawarty w umowie gwarancyjnej zobowiązywał HSCz do spłaty zaległych kwot w ciągu 5 tygodni.

3.   Restrukturyzacja Huty Częstochowa

a)   Restrukturyzacja polskiego sektora hutnictwa stali

| (23) | W czerwcu 1998 r. polska Rada Ministrów przyjęła Pierwszy Program Restrukturyzacji Hutnictwa Żelaza i Stali w Polsce. Zaktualizowano go w 2001 r. i dołączono do niego ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. o restrukturyzacji hutnictwa żelaza i stali (7), która stanowiła podstawę prawną restrukturyzacji polskiego przemysłu stalowego. |
| --- | --- |

(23)

W czerwcu 1998 r. polska Rada Ministrów przyjęła Pierwszy Program Restrukturyzacji Hutnictwa Żelaza i Stali w Polsce. Zaktualizowano go w 2001 r. i dołączono do niego ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. o restrukturyzacji hutnictwa żelaza i stali (7), która stanowiła podstawę prawną restrukturyzacji polskiego przemysłu stalowego.

| (24) | Dnia 5 listopada 2002 r. polska Rada Ministrów przyjęła zmianę do pierwszego programu restrukturyzacji, który ostatecznie nazwano Programem Restrukturyzacji i Rozwoju Hutnictwa Żelaza i Stali w Polsce do 2006 r. (dalej zwany „Krajowym Programem Restrukturyzacji” lub „KPR”). Program ten w głównej mierze pozwala na przyznawanie pomocy państwa polskiemu przemysłowi stalowemu w związku z jego restrukturyzacją w okresie od 1997 r. do 2006 r. na kwotę maksymalną 3 387 miliarda PLN (713 mln EUR). |
| --- | --- |

(24)

Dnia 5 listopada 2002 r. polska Rada Ministrów przyjęła zmianę do pierwszego programu restrukturyzacji, który ostatecznie nazwano Programem Restrukturyzacji i Rozwoju Hutnictwa Żelaza i Stali w Polsce do 2006 r. (dalej zwany „Krajowym Programem Restrukturyzacji” lub „KPR”). Program ten w głównej mierze pozwala na przyznawanie pomocy państwa polskiemu przemysłowi stalowemu w związku z jego restrukturyzacją w okresie od 1997 r. do 2006 r. na kwotę maksymalną 3 387 miliarda PLN (713 mln EUR).

| (25) | W KPR znajduje się informacja, że w Polsce istnieje 17 hut stali, wśród których wyróżnia się trzy grupy. W skład pierwszej z nich wchodzi osiem przedsiębiorstw, które w ramach KPR otrzymują pomoc państwa. W większości pomoc ta została przeznaczona na konsolidację czterech głównych hut stali w Polsce, które połączono w największego w kraju producenta stali o nazwie Polskie Huty Stali S.A (dalej zwane „PHS”), który aktualnie nazywa się Mittal Steel Poland (dalej zwany „MSP”) po sprzedaży holdingowi LNM (8), który w ostatnim czasie przekształcono w Mittal Steel (9). W skład drugiej grupy wchodzi sześć przedsiębiorstw, które nie zostały objęte programem restrukturyzacji, ponieważ produkcja stali nie była ich działalnością podstawową lub dlatego, że nie otrzymały pomocy. Do trzeciej grupy należą trzy przedsiębiorstwa, które pomoc uzyskały, lecz które w międzyczasie poddane zostały postępowaniu upadłościowemu. |
| --- | --- |

(25)

W KPR znajduje się informacja, że w Polsce istnieje 17 hut stali, wśród których wyróżnia się trzy grupy. W skład pierwszej z nich wchodzi osiem przedsiębiorstw, które w ramach KPR otrzymują pomoc państwa. W większości pomoc ta została przeznaczona na konsolidację czterech głównych hut stali w Polsce, które połączono w największego w kraju producenta stali o nazwie Polskie Huty Stali S.A (dalej zwane „PHS”), który aktualnie nazywa się Mittal Steel Poland (dalej zwany „MSP”) po sprzedaży holdingowi LNM (8), który w ostatnim czasie przekształcono w Mittal Steel (9). W skład drugiej grupy wchodzi sześć przedsiębiorstw, które nie zostały objęte programem restrukturyzacji, ponieważ produkcja stali nie była ich działalnością podstawową lub dlatego, że nie otrzymały pomocy. Do trzeciej grupy należą trzy przedsiębiorstwa, które pomoc uzyskały, lecz które w międzyczasie poddane zostały postępowaniu upadłościowemu.

| (26) | HCz należała do trzeciej grupy. Z uwagi na złożenie przez HCz wniosku o rozpoczęcie postępowania upadłościowego, w KPR odnośnie HCz zapisano, że „dalsza restrukturyzacja huty odbywać się będzie przez jej upadłość” (rozdział 3.1.2 i 5.1). W rzeczywistości w rozdziale 3.1.3.3 wymienia się HCz jako jeden z zakładów, „wobec których zastosowano procedury upadłościowe” i stwierdza, że zakład znajduje się obecnie pod zarządem „Syndyka masy upadłości”. W KPR w rozdziale 5.4.2 wyjaśniono, że „do przeprowadzenia restrukturyzacji HCz koniecznym byłoby udzielenie jej pomocy publicznej w wysokości około 1 mld PLN. Nie przyniosłoby to jednak oczekiwanych rezultatów. Wobec powyższego zakłada się, że HCz zostanie zrestrukturyzowana przez upadłość, a majątek produkcyjny tej huty zostanie zagospodarowany przez nowoutworzoną HSCz. Nowy podmiot gospodarczy będzie kontynuował działalność produkcyjną HCz bez pomocy publicznej na restrukturyzację. Majątek HCz nie zostanie przejęty przez żadne z przedsiębiorstw beneficjentów pomocy publicznej (rozdział 3.1.3.1.)”. |
| --- | --- |

(26)

HCz należała do trzeciej grupy. Z uwagi na złożenie przez HCz wniosku o rozpoczęcie postępowania upadłościowego, w KPR odnośnie HCz zapisano, że „dalsza restrukturyzacja huty odbywać się będzie przez jej upadłość” (rozdział 3.1.2 i 5.1). W rzeczywistości w rozdziale 3.1.3.3 wymienia się HCz jako jeden z zakładów, „wobec których zastosowano procedury upadłościowe” i stwierdza, że zakład znajduje się obecnie pod zarządem „Syndyka masy upadłości”. W KPR w rozdziale 5.4.2 wyjaśniono, że „do przeprowadzenia restrukturyzacji HCz koniecznym byłoby udzielenie jej pomocy publicznej w wysokości około 1 mld PLN. Nie przyniosłoby to jednak oczekiwanych rezultatów. Wobec powyższego zakłada się, że HCz zostanie zrestrukturyzowana przez upadłość, a majątek produkcyjny tej huty zostanie zagospodarowany przez nowoutworzoną HSCz. Nowy podmiot gospodarczy będzie kontynuował działalność produkcyjną HCz bez pomocy publicznej na restrukturyzację. Majątek HCz nie zostanie przejęty przez żadne z przedsiębiorstw beneficjentów pomocy publicznej (rozdział 3.1.3.1.)”.

| (27) | KPR został przedłożony UE. Dnia 25 marca 2003 r. sfinalizowano go w wyniku intensywnego dialogu z Komisją. Komisja, po dokonaniu oceny, przedstawiła wniosek dotyczący decyzji Rady o wydłużenie okresu karencji dla uzyskania pomocy publicznej w polskim sektorze hutnictwa stali w ramach Układu Europejskiego (który początkowo obowiązywał tylko do 1997 r.) do końca 2003 r., zakładając osiągnięcie przez niego rentowności do 2006 r., co Rada zatwierdziła w lipcu 2003 r. (10). |
| --- | --- |

(27)

KPR został przedłożony UE. Dnia 25 marca 2003 r. sfinalizowano go w wyniku intensywnego dialogu z Komisją. Komisja, po dokonaniu oceny, przedstawiła wniosek dotyczący decyzji Rady o wydłużenie okresu karencji dla uzyskania pomocy publicznej w polskim sektorze hutnictwa stali w ramach Układu Europejskiego (który początkowo obowiązywał tylko do 1997 r.) do końca 2003 r., zakładając osiągnięcie przez niego rentowności do 2006 r., co Rada zatwierdziła w lipcu 2003 r. (10).

| (28) | W związku z tym, UE zezwoliła Polsce, w drodze odstępstwa od swoich zasad, przyznać przemysłowi stalowemu pomoc restrukturyzacyjną (11). Główne ustalenia KPR zawarto w protokole do Traktatu o Przystąpieniu, Protokół nr 8 w sprawie restrukturyzacji polskiego hutnictwa żelaza i stali. W Protokole nr 8 zaakceptowano przyznanie pomocy państwa ośmiu wyznaczonym przedsiębiorstwom (nie należała do nich HCz) na kwotę maksymalną 3 387 miliarda PLN. Z drugiej strony w protokole tym podkreślono, że nie zezwala się na przyznanie żadnej dodatkowej pomocy na cele restrukturyzacji polskiego hutnictwa stali. |
| --- | --- |

(28)

W związku z tym, UE zezwoliła Polsce, w drodze odstępstwa od swoich zasad, przyznać przemysłowi stalowemu pomoc restrukturyzacyjną (11). Główne ustalenia KPR zawarto w protokole do Traktatu o Przystąpieniu, Protokół nr 8 w sprawie restrukturyzacji polskiego hutnictwa żelaza i stali. W Protokole nr 8 zaakceptowano przyznanie pomocy państwa ośmiu wyznaczonym przedsiębiorstwom (nie należała do nich HCz) na kwotę maksymalną 3 387 miliarda PLN. Z drugiej strony w protokole tym podkreślono, że nie zezwala się na przyznanie żadnej dodatkowej pomocy na cele restrukturyzacji polskiego hutnictwa stali.

b)   Ustawa z dnia 30 października 2002 r.

| (29) | Dnia 30 października 2002 r., tuż po złożeniu przez HCz wniosku o ogłoszenie upadłości, przyjęto ustawę o pomocy publicznej dla przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy (zmienioną w listopadzie 2003 r. (12) i dalej zwaną „ustawą z dnia 30.10.2002 r.”) (13). Ustawa zezwala przedsiębiorstwom na przeprowadzenie postępowania restrukturyzacyjnego dla uniknięcia likwidacji. W tym celu, ustawa wprowadziła nowe podejście do restrukturyzacji, przewidujące restrukturyzację (tzn. częściowe umorzenie) długu publicznego. Wcześniej harmonogram spłat tego długu można było jedynie zmienić lub przesunąć. |
| --- | --- |

(29)

Dnia 30 października 2002 r., tuż po złożeniu przez HCz wniosku o ogłoszenie upadłości, przyjęto ustawę o pomocy publicznej dla przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy (zmienioną w listopadzie 2003 r. (12) i dalej zwaną „ustawą z dnia 30.10.2002 r.”) (13). Ustawa zezwala przedsiębiorstwom na przeprowadzenie postępowania restrukturyzacyjnego dla uniknięcia likwidacji. W tym celu, ustawa wprowadziła nowe podejście do restrukturyzacji, przewidujące restrukturyzację (tzn. częściowe umorzenie) długu publicznego. Wcześniej harmonogram spłat tego długu można było jedynie zmienić lub przesunąć.

| (30) | Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 30.10.2002 r. przedsiębiorca objęty restrukturyzacją uzyskuje prawo do ochrony przed upadłością od dnia wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego do dnia jego zakończenia albo umorzenia. Postępowanie restrukturyzacyjne powinno być zakończone w terminie 24 miesięcy od dnia wydania decyzji o restrukturyzacji (art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 30.10.2002 r.). |
| --- | --- |

(30)

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 30.10.2002 r. przedsiębiorca objęty restrukturyzacją uzyskuje prawo do ochrony przed upadłością od dnia wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego do dnia jego zakończenia albo umorzenia. Postępowanie restrukturyzacyjne powinno być zakończone w terminie 24 miesięcy od dnia wydania decyzji o restrukturyzacji (art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 30.10.2002 r.).

| (31) | Ustawa z dnia 30.10.2002 r. zakłada restrukturyzację finansową zobowiązań cywilnoprawnych powstałych przed lipcem 2002 r. i zobowiązań publicznoprawnych powstałych przed czerwcem 2002 r. (art. 3 ustawy z dnia 30.10.2002 r., przy czym ten drugi okres został przedłużony o jeden rok). W przeciwieństwie do prywatnej restrukturyzacji finansowej zobowiązań cywilnoprawnych w oparciu o ugodę restrukturyzacyjną, na którą zgodzić się musi przynajmniej 50 % wierzycieli (zgodnie z rozdziałem 4 ustawy z dnia 30.10.2002 r.), zobowiązania publicznoprawne można częściowo umorzyć na podstawie decyzji prezesa Agencji Rozwoju Przemysłu S.A. (dalej zwaną „ARP”), organu odpowiedzialnego za nadzór nad restrukturyzacją przedsiębiorstw na mocy ustawy z dnia 30.10.2002 r. (zgodnie z rozdziałem 5). |
| --- | --- |

(31)

Ustawa z dnia 30.10.2002 r. zakłada restrukturyzację finansową zobowiązań cywilnoprawnych powstałych przed lipcem 2002 r. i zobowiązań publicznoprawnych powstałych przed czerwcem 2002 r. (art. 3 ustawy z dnia 30.10.2002 r., przy czym ten drugi okres został przedłużony o jeden rok). W przeciwieństwie do prywatnej restrukturyzacji finansowej zobowiązań cywilnoprawnych w oparciu o ugodę restrukturyzacyjną, na którą zgodzić się musi przynajmniej 50 % wierzycieli (zgodnie z rozdziałem 4 ustawy z dnia 30.10.2002 r.), zobowiązania publicznoprawne można częściowo umorzyć na podstawie decyzji prezesa Agencji Rozwoju Przemysłu S.A. (dalej zwaną „ARP”), organu odpowiedzialnego za nadzór nad restrukturyzacją przedsiębiorstw na mocy ustawy z dnia 30.10.2002 r. (zgodnie z rozdziałem 5).

| (32) | Ponadto, przy nowelizacji ustawy z dnia 30.10.2002 r., która weszła w życie dnia 14 listopada 2003 r., wprowadzono w rozdziale 5a tej ustawy możliwość odzyskania pewnej kwoty pieniędzy z tytułu roszczeń publicznoprawnych na podstawie restrukturyzacji na szczególnych zasadach, w ramach której beneficjent przenosi własność części majątku wolnego od zabezpieczeń do spółki należącej do ARP (zwanej Operatorem), stanowiącego równowartość przynajmniej 25 % długu całkowitego. Majątek ten następnie sprzedaje się, aby spłacić wierzycieli publicznych (art. 32 lit. d) ustawy z dnia 30.10.2002 r.). Jednak wierzyciele publiczni muszą wyrazić zgodę na restrukturyzację na szczególnych zasadach (art. 32 lit. h) ustawy z dnia 30.10.2002 r.). |
| --- | --- |

(32)

Ponadto, przy nowelizacji ustawy z dnia 30.10.2002 r., która weszła w życie dnia 14 listopada 2003 r., wprowadzono w rozdziale 5a tej ustawy możliwość odzyskania pewnej kwoty pieniędzy z tytułu roszczeń publicznoprawnych na podstawie restrukturyzacji na szczególnych zasadach, w ramach której beneficjent przenosi własność części majątku wolnego od zabezpieczeń do spółki należącej do ARP (zwanej Operatorem), stanowiącego równowartość przynajmniej 25 % długu całkowitego. Majątek ten następnie sprzedaje się, aby spłacić wierzycieli publicznych (art. 32 lit. d) ustawy z dnia 30.10.2002 r.). Jednak wierzyciele publiczni muszą wyrazić zgodę na restrukturyzację na szczególnych zasadach (art. 32 lit. h) ustawy z dnia 30.10.2002 r.).

| (33) | Rozdział 5a i restrukturyzacja na szczególnych zasadach poszerzają również czasowy i materialny zakres roszczeń podlegających restrukturyzacji. Roszczenia podlegają restrukturyzacji przez kolejny rok (do dnia 30 czerwca 2003 r.) i zgodnie z art. 32 lit. a) ust. 1 w ich zakres wchodzić może więcej rodzajów wierzytelności publicznoprawnych zgodnie z ustawą z dnia 30.10.2002 r. (14). |
| --- | --- |

(33)

Rozdział 5a i restrukturyzacja na szczególnych zasadach poszerzają również czasowy i materialny zakres roszczeń podlegających restrukturyzacji. Roszczenia podlegają restrukturyzacji przez kolejny rok (do dnia 30 czerwca 2003 r.) i zgodnie z art. 32 lit. a) ust. 1 w ich zakres wchodzić może więcej rodzajów wierzytelności publicznoprawnych zgodnie z ustawą z dnia 30.10.2002 r. (14).

c)   Proces restrukturyzacji Huty Częstochowa

| (34) | Dnia 21 stycznia 2003 r. HCz wraz z ARP złożyła wniosek o objęcie jej restrukturyzacją w ramach ustawy z dnia 30.10.2002 r. Dnia 21 lutego 2003 r. prezes ARP przyjął wniosek i zlecił wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 30.10.2002 r., wskutek czego dla HCz ustanowiona została ochrona przed upadłością. |
| --- | --- |

(34)

Dnia 21 stycznia 2003 r. HCz wraz z ARP złożyła wniosek o objęcie jej restrukturyzacją w ramach ustawy z dnia 30.10.2002 r. Dnia 21 lutego 2003 r. prezes ARP przyjął wniosek i zlecił wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 30.10.2002 r., wskutek czego dla HCz ustanowiona została ochrona przed upadłością.

| (35) | Dnia 18 kwietnia 2003 r. HCz przedłożyła ARP plan restrukturyzacji. Myślą przewodnią planu był podział aktywów HCz na majątek produkcyjny i pozostałe aktywa i sprzedaż majątku produkcyjnego w ramach przekazania koncernu w ręce inwestora prywatnego na zasadzie kontynuacji prowadzenia działalności. Dnia 2 lipca 2003 r. ARP zatwierdziła plan restrukturyzacji. Następnie plan złożono w Urzędzie Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej zwanym „UOKiK”), który dnia 25 lipca 2003 r. plan przyjął pod warunkiem, że nie zostanie udzielona pomoc publiczna (15). |
| --- | --- |

(35)

Dnia 18 kwietnia 2003 r. HCz przedłożyła ARP plan restrukturyzacji. Myślą przewodnią planu był podział aktywów HCz na majątek produkcyjny i pozostałe aktywa i sprzedaż majątku produkcyjnego w ramach przekazania koncernu w ręce inwestora prywatnego na zasadzie kontynuacji prowadzenia działalności. Dnia 2 lipca 2003 r. ARP zatwierdziła plan restrukturyzacji. Następnie plan złożono w Urzędzie Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej zwanym „UOKiK”), który dnia 25 lipca 2003 r. plan przyjął pod warunkiem, że nie zostanie udzielona pomoc publiczna (15).

| (36) | Dnia 7 sierpnia 2003 r. prezes ARP zgodnie z art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 30.10.2002 r. podjął decyzję o restrukturyzacji. W październiku 2003 r. plan restrukturyzacji został zmieniony z uwzględnieniem wymogów określonych przez UOKiK. Dnia 1 grudnia 2003 r. został przyjęty przez ARP, która zmieniła pierwotną decyzję o restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(36)

Dnia 7 sierpnia 2003 r. prezes ARP zgodnie z art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 30.10.2002 r. podjął decyzję o restrukturyzacji. W październiku 2003 r. plan restrukturyzacji został zmieniony z uwzględnieniem wymogów określonych przez UOKiK. Dnia 1 grudnia 2003 r. został przyjęty przez ARP, która zmieniła pierwotną decyzję o restrukturyzacji.

| (37) | Dnia 30 kwietnia 2004 r. prezes ARP wydał kolejną decyzję zmieniającą decyzję o restrukturyzacji. Opierała się ona o zaktualizowany biznes plan z dnia 26 kwietnia 2004 r. Zmiana planu była konieczna ze względu na zmiany w ustawie z dnia 30.10.2002 r. i zakładała bardziej szczegółowy opis podziału aktywów (16). |
| --- | --- |

(37)

Dnia 30 kwietnia 2004 r. prezes ARP wydał kolejną decyzję zmieniającą decyzję o restrukturyzacji. Opierała się ona o zaktualizowany biznes plan z dnia 26 kwietnia 2004 r. Zmiana planu była konieczna ze względu na zmiany w ustawie z dnia 30.10.2002 r. i zakładała bardziej szczegółowy opis podziału aktywów (16).

d)   Wierzyciele Huty Częstochowa

| (38) | W planie restrukturyzacji, w zależności od charakteru prawnego zobowiązań, określono kilka grup wierzycieli: |
| --- | --- |

(38)

W planie restrukturyzacji, w zależności od charakteru prawnego zobowiązań, określono kilka grup wierzycieli:

| (39) | W skład pierwszej grupy wchodzą zobowiązania publicznoprawne (kwoty naliczone na dzień 30 czerwca 2003 r.):
  składki na ubezpieczenie społeczne (na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej zwanego „ZUS”)) w wysokości około [...] mln PLN ([...] mln podlegających restrukturyzacji i [...] mln niepodlegających restrukturyzacji);






  — | podatek od nieruchomości (na rzecz Gminy Miejskiej Częstochowa) w wysokości [...] mln PLN; |
| --- | --- | --- |

(39)

W skład pierwszej grupy wchodzą zobowiązania publicznoprawne (kwoty naliczone na dzień 30 czerwca 2003 r.):

składki na ubezpieczenie społeczne (na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej zwanego „ZUS”)) w wysokości około [...] mln PLN ([...] mln podlegających restrukturyzacji i [...] mln niepodlegających restrukturyzacji);

—

podatek od nieruchomości (na rzecz Gminy Miejskiej Częstochowa) w wysokości [...] mln PLN;

| — | opłata środowiskowa (na rzecz województwa śląskiego (jednostka podziału terytorialnego)) w wysokości [...]mln PLN; |
| --- | --- |

—

opłata środowiskowa (na rzecz województwa śląskiego (jednostka podziału terytorialnego)) w wysokości [...]mln PLN;

| — | pożyczka z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (dalej zwanego „FGŚP”) w wysokości [...] mln PLN; |
| --- | --- |

—

pożyczka z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (dalej zwanego „FGŚP”) w wysokości [...] mln PLN;

| — | wpłaty na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej zwany „PFRON”) w wysokości [...] mln PLN; |
| --- | --- |

—

wpłaty na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej zwany „PFRON”) w wysokości [...] mln PLN;

| — | zobowiązania wobec Urzędu Miasta Częstochowa w wysokości [...] mln PLN; oraz |
| --- | --- |

—

zobowiązania wobec Urzędu Miasta Częstochowa w wysokości [...] mln PLN; oraz

| — | VAT i inne podatki (Urząd Skarbowy (dalej zwany „Urzędem Skarbowym”)) w wysokości [...] mln PLN. |
| --- | --- |

—

VAT i inne podatki (Urząd Skarbowy (dalej zwany „Urzędem Skarbowym”)) w wysokości [...] mln PLN.

Tak więc „publiczni wierzyciele wierzytelności publicznoprawnych” to ZUS, FGŚP i PFRON, które to instytucje podlegają Ministerstwu Gospodarki i Pracy, Gmina Częstochowa wraz z Urzędem Skarbowym oraz Urząd Miasta i województwo śląskie. Poza tym, mniejsze roszczenia dotyczą także różnych innych gmin, takich jak Gmina Poraj.

| (40) | W skład drugiej grupy wchodzą zobowiązania cywilnoprawne (kwoty naliczone na dzień 30 września 2003 r.), w ramach których można następnie wyróżnić zobowiązania wobec wierzycieli publicznych i prywatnych. Do pierwszej podgrupy (dalej zwanej „publicznymi wierzycielami wierzytelności cywilnoprawnych”) należą:






  — | PSE ([...] mln PLN); |
| --- | --- | --- |

(40)

W skład drugiej grupy wchodzą zobowiązania cywilnoprawne (kwoty naliczone na dzień 30 września 2003 r.), w ramach których można następnie wyróżnić zobowiązania wobec wierzycieli publicznych i prywatnych. Do pierwszej podgrupy (dalej zwanej „publicznymi wierzycielami wierzytelności cywilnoprawnych”) należą:

—

PSE ([...] mln PLN);

| — | Zakład Energetyczny Częstochowa S.A. (dalej zwany „Zakładem Energetycznym”, [...] mln PLN); |
| --- | --- |

—

Zakład Energetyczny Częstochowa S.A. (dalej zwany „Zakładem Energetycznym”, [...] mln PLN);

| — | ARP ([...] mln PLN); |
| --- | --- |

—

ARP ([...] mln PLN);

| — | PKP Dyrekcja Generalna S.A. (dalej zwana „PKP”, [...] mln PLN); |
| --- | --- |

—

PKP Dyrekcja Generalna S.A. (dalej zwana „PKP”, [...] mln PLN);

| — | Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. (dalej zwane „PGNiG”, [...] mln PLN); |
| --- | --- |

—

Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. (dalej zwane „PGNiG”, [...] mln PLN);

| — | Centrala Zbytu Węgla Węglozbyt S.A. (dalej zwana „CZW Węglozbyt”, [...] mln PLN); oraz |
| --- | --- |

—

Centrala Zbytu Węgla Węglozbyt S.A. (dalej zwana „CZW Węglozbyt”, [...] mln PLN); oraz

| — | Kompania Węglowa Sp. z o.o. ([...] mln PLN). |
| --- | --- |

—

Kompania Węglowa Sp. z o.o. ([...] mln PLN).

| (41) | Do drugiej podgrupy, a równocześnie trzeciej grupy, należą następujący wierzyciele prywatni (kwoty naliczone na dzień 30 września 2003 r.):






  — | Kredyt Bank S.A. ([...] mln PLN); |
| --- | --- | --- |

(41)

Do drugiej podgrupy, a równocześnie trzeciej grupy, należą następujący wierzyciele prywatni (kwoty naliczone na dzień 30 września 2003 r.):

—

Kredyt Bank S.A. ([...] mln PLN);

| — | ING Bank Śląski S.A. (dalej zwany „ING BSK”, [...] mln PLN); |
| --- | --- |

—

ING Bank Śląski S.A. (dalej zwany „ING BSK”, [...] mln PLN);

| — | BPK Logo ([...] mln PLN); |
| --- | --- |

—

BPK Logo ([...] mln PLN);

| — | Bank Przemysłowo Handlowy S.A. (dalej zwany „BPH”, [...] mln PLN); |
| --- | --- |

—

Bank Przemysłowo Handlowy S.A. (dalej zwany „BPH”, [...] mln PLN);

| — | Citybank Handlowy S.A. ([...] mln PLN); oraz |
| --- | --- |

—

Citybank Handlowy S.A. ([...] mln PLN); oraz

| — | Bank Millenium S.A. ([...] mln PLN). |
| --- | --- |

—

Bank Millenium S.A. ([...] mln PLN).

e)   Ustalenia dotyczące restrukturyzacji finansowej

| (42) | Plan restrukturyzacji zakłada restrukturyzację finansową wyżej wymienionych wierzytelności, przy czym aktywa zostaną podzielone między trzy spółki.






  (1) | Firma Majątek Hutniczy Sp. z o.o. (dalej zwana „MH”) otrzymuje aktywa stalowe. W zamian za wierzytelności cywilnoprawne wyemitowane zostaną akcje przedsiębiorstwa, które następnie wierzyciele sprzedadzą inwestorowi strategicznemu (ewentualnie wraz ze sprzedażą HSCz przez TFS). |
| --- | --- | --- |

(42)

Plan restrukturyzacji zakłada restrukturyzację finansową wyżej wymienionych wierzytelności, przy czym aktywa zostaną podzielone między trzy spółki.

(1)

Firma Majątek Hutniczy Sp. z o.o. (dalej zwana „MH”) otrzymuje aktywa stalowe. W zamian za wierzytelności cywilnoprawne wyemitowane zostaną akcje przedsiębiorstwa, które następnie wierzyciele sprzedadzą inwestorowi strategicznemu (ewentualnie wraz ze sprzedażą HSCz przez TFS).

| (2) | Firma Operator Sp. z o.o. (dalej zwana „Operatorem”) tytułem spłaty zobowiązań publicznoprawnych podlegających restrukturyzacji otrzyma niektóre aktywa nie związane z produkcją (tzn. aktywa niestalowe). |
| --- | --- |

(2)

Firma Operator Sp. z o.o. (dalej zwana „Operatorem”) tytułem spłaty zobowiązań publicznoprawnych podlegających restrukturyzacji otrzyma niektóre aktywa nie związane z produkcją (tzn. aktywa niestalowe).

| (3) | Firma Regionalny Fundusz Gospodarczy (dalej zwana „RFG”) będzie następcą HCz pod nową nazwą. Tytułem spłaty pozostałego zadłużenia (głównie wierzytelności nie podlegających restrukturyzacji) sprzeda inwestorowi strategicznemu większość filii wraz z produkcją rur i koksownią. |
| --- | --- |

(3)

Firma Regionalny Fundusz Gospodarczy (dalej zwana „RFG”) będzie następcą HCz pod nową nazwą. Tytułem spłaty pozostałego zadłużenia (głównie wierzytelności nie podlegających restrukturyzacji) sprzeda inwestorowi strategicznemu większość filii wraz z produkcją rur i koksownią.

(1)   MH – a zaspokojenie wierzytelności cywilnoprawnych

| (43) | Plan restrukturyzacji zakłada, że wierzyciele posiadający wierzytelności cywilnoprawne w zamian za wierzytelności mogą wejść w posiadanie aktywów związanych z produkcją stali. Ma się to odbyć w drodze konwersji wierzytelności na udziały w nowo powstałej filii MH. MH byłby właścicielem wszystkich urządzeń do produkcji stali, na które składa się pełne wyposażenie stalowni, walcowni blach grubych oraz budynek administracyjny. |
| --- | --- |

(43)

Plan restrukturyzacji zakłada, że wierzyciele posiadający wierzytelności cywilnoprawne w zamian za wierzytelności mogą wejść w posiadanie aktywów związanych z produkcją stali. Ma się to odbyć w drodze konwersji wierzytelności na udziały w nowo powstałej filii MH. MH byłby właścicielem wszystkich urządzeń do produkcji stali, na które składa się pełne wyposażenie stalowni, walcowni blach grubych oraz budynek administracyjny.

| (44) | Wartość aktywów ustalono zgodnie z polskim prawem dotyczącym przedsiębiorstw państwowych, które wymaga wyceny aktywów przed ich sprzedażą. W związku z tym, w sierpniu 2003 r. firma ATEST dokonała wyceny wielkiego pieca (odlewni) (17), w wyniku czego uzyskano kwotę [...] mln PLN. Ponadto firma PROFCEN w Częstochowie wyceniła walcownię na kwotę [...] mln PLN. Jednak biorąc pod uwagę, że wierzyciele wierzytelności cywilnoprawnych zakwestionowali te wyceny, na podstawie zastosowanych metod twierdząc, że były one zbyt optymistyczne, w grudniu 2003 r. firma ATEST przeprowadziła kolejną wycenę w oparciu o zdyskontowany przepływ środków pieniężnych połączonej walcowni i odlewni, w wyniku czego uzyskano kwotę [...] mln PLN. Ponadto dokonano wyceny metodą szwajcarską (2/3 zdyskontowanych przepływów pieniężnych, 1/3 wycena aktywów) z wynikiem [...] mln PLN. Wartość tę w mniejszym lub większym stopniu potwierdziła oferta LNM w grudniu 2003 r., w której aktywa te wyceniono na [...] mln PLN, i pod koniec 2003 r. skorygowano do [...] mln PLN (jednak w marcu 2005 r. wartość ta niemal podwoiła się do kwoty [...pomiędzy 600 a 650] mln PLN z uwagi na znaczny wzrost cen stali). |
| --- | --- |

(44)

Wartość aktywów ustalono zgodnie z polskim prawem dotyczącym przedsiębiorstw państwowych, które wymaga wyceny aktywów przed ich sprzedażą. W związku z tym, w sierpniu 2003 r. firma ATEST dokonała wyceny wielkiego pieca (odlewni) (17), w wyniku czego uzyskano kwotę [...] mln PLN. Ponadto firma PROFCEN w Częstochowie wyceniła walcownię na kwotę [...] mln PLN. Jednak biorąc pod uwagę, że wierzyciele wierzytelności cywilnoprawnych zakwestionowali te wyceny, na podstawie zastosowanych metod twierdząc, że były one zbyt optymistyczne, w grudniu 2003 r. firma ATEST przeprowadziła kolejną wycenę w oparciu o zdyskontowany przepływ środków pieniężnych połączonej walcowni i odlewni, w wyniku czego uzyskano kwotę [...] mln PLN. Ponadto dokonano wyceny metodą szwajcarską (2/3 zdyskontowanych przepływów pieniężnych, 1/3 wycena aktywów) z wynikiem [...] mln PLN. Wartość tę w mniejszym lub większym stopniu potwierdziła oferta LNM w grudniu 2003 r., w której aktywa te wyceniono na [...] mln PLN, i pod koniec 2003 r. skorygowano do [...] mln PLN (jednak w marcu 2005 r. wartość ta niemal podwoiła się do kwoty [...pomiędzy 600 a 650] mln PLN z uwagi na znaczny wzrost cen stali).

| (45) | Dnia 13 października 2003 r. wierzyciele wierzytelności cywilnoprawnych podpisali ugodę o restrukturyzacji zadłużenia z okresu sprzed czerwca 2002 r. (dalej zwaną „ugodą restrukturyzacyjną”), która weszła w życie dnia 9 grudnia 2003 r. Na podstawie wartości księgowej aktywów przedsiębiorstwa MH, tj. 320 mln PLN, w ugodzie ustalono po pierwsze, że wierzytelności cywilnoprawne tych wierzycieli istniejące do dnia 30 czerwca 2002 r. zostaną uregulowane poprzez częściową konwersję na 80,44 % udziałów przedsiębiorstwa MH. 72,47 % tej puli udziałów spłacono proporcjonalnie do istniejących roszczeń wierzycieli wierzytelności cywilnoprawnych, a 7,97 % przydzielono proporcjonalnie do istniejących zabezpieczeń wierzycieli. Spowodowało to umorzenie w 2003 r. około 60 %, a w 2005 r. – około 30 % długu. |
| --- | --- |

(45)

Dnia 13 października 2003 r. wierzyciele wierzytelności cywilnoprawnych podpisali ugodę o restrukturyzacji zadłużenia z okresu sprzed czerwca 2002 r. (dalej zwaną „ugodą restrukturyzacyjną”), która weszła w życie dnia 9 grudnia 2003 r. Na podstawie wartości księgowej aktywów przedsiębiorstwa MH, tj. 320 mln PLN, w ugodzie ustalono po pierwsze, że wierzytelności cywilnoprawne tych wierzycieli istniejące do dnia 30 czerwca 2002 r. zostaną uregulowane poprzez częściową konwersję na 80,44 % udziałów przedsiębiorstwa MH. 72,47 % tej puli udziałów spłacono proporcjonalnie do istniejących roszczeń wierzycieli wierzytelności cywilnoprawnych, a 7,97 % przydzielono proporcjonalnie do istniejących zabezpieczeń wierzycieli. Spowodowało to umorzenie w 2003 r. około 60 %, a w 2005 r. – około 30 % długu.

| (46) | Po drugie, w ugodzie restrukturyzacyjnej ustalono, że pozostałe 19,56 % udziałów w MH RFG wykorzysta do pełnej spłaty – z jednej strony odsetek od zobowiązań istniejących przed czerwcem 2002 r. do dnia wejścia w życie ugody, tj. 9 grudnia 2003 r. (po tym okresie zastępuje je ugoda restrukturyzacyjna), a z drugiej – zobowiązań, jakie powstały po czerwcu 2002 r. oraz stosownych odsetek. |
| --- | --- |

(46)

Po drugie, w ugodzie restrukturyzacyjnej ustalono, że pozostałe 19,56 % udziałów w MH RFG wykorzysta do pełnej spłaty – z jednej strony odsetek od zobowiązań istniejących przed czerwcem 2002 r. do dnia wejścia w życie ugody, tj. 9 grudnia 2003 r. (po tym okresie zastępuje je ugoda restrukturyzacyjna), a z drugiej – zobowiązań, jakie powstały po czerwcu 2002 r. oraz stosownych odsetek.

| (47) | Ugoda restrukturyzacyjna była w dalszej kolejności parokrotnie modyfikowana w celu zmiany ostatecznego terminu otrzymania udziałów MH przez objętych nią wierzycieli i zmiany harmonogramu ofert od inwestorów strategicznych dla MH. |
| --- | --- |

(47)

Ugoda restrukturyzacyjna była w dalszej kolejności parokrotnie modyfikowana w celu zmiany ostatecznego terminu otrzymania udziałów MH przez objętych nią wierzycieli i zmiany harmonogramu ofert od inwestorów strategicznych dla MH.

| (48) | Ugodę restrukturyzacyjną zawarli początkowo wierzyciele reprezentujący 54 % wymaganej wielkości zadłużenia, tj publiczni wierzyciele wierzytelności cywilnoprawnych: PSE, Zakład Energetyczny, ARP, PKP, PGNiG oraz wierzyciele prywatni: BPH Bank i BPK Logo. Kredyt Bank, ING BSK, Citibank Handlowy i Bank Millenium oraz CZW Węglozbyt i Kompania Węglowa początkowo nie wyraziły na nią zgody. Jednak zgodnie z art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 30.10.2002 r. ugoda wiąże wszystkich wierzycieli posiadających wierzytelności cywilnoprawne. |
| --- | --- |

(48)

Ugodę restrukturyzacyjną zawarli początkowo wierzyciele reprezentujący 54 % wymaganej wielkości zadłużenia, tj publiczni wierzyciele wierzytelności cywilnoprawnych: PSE, Zakład Energetyczny, ARP, PKP, PGNiG oraz wierzyciele prywatni: BPH Bank i BPK Logo. Kredyt Bank, ING BSK, Citibank Handlowy i Bank Millenium oraz CZW Węglozbyt i Kompania Węglowa początkowo nie wyraziły na nią zgody. Jednak zgodnie z art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 30.10.2002 r. ugoda wiąże wszystkich wierzycieli posiadających wierzytelności cywilnoprawne.

| (49) | W marcu 2004 r. Bank Millenium, CZW Węglozbyt i Kompania Węglowa przystały na ugodę restrukturyzacyjną. Ponadto również Kredyt Bank, ING BSK i Citibank Handlowy zasygnalizowały w międzyczasie zgodę na ekonomiczne przesłanki programu restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(49)

W marcu 2004 r. Bank Millenium, CZW Węglozbyt i Kompania Węglowa przystały na ugodę restrukturyzacyjną. Ponadto również Kredyt Bank, ING BSK i Citibank Handlowy zasygnalizowały w międzyczasie zgodę na ekonomiczne przesłanki programu restrukturyzacji.

| (50) | Komisja rozumie, że MH zostanie sprzedany wraz z zastawami pozostającymi na aktywach przedsiębiorstwa, ponieważ środki ze sprzedaży zostaną wykorzystane na spłatę pozostałych wierzytelności cywilnoprawnych i wierzytelności publicznoprawnych nie podlegających restrukturyzacji, wskutek czego nastąpi zwolnienie zastawów. |
| --- | --- |

(50)

Komisja rozumie, że MH zostanie sprzedany wraz z zastawami pozostającymi na aktywach przedsiębiorstwa, ponieważ środki ze sprzedaży zostaną wykorzystane na spłatę pozostałych wierzytelności cywilnoprawnych i wierzytelności publicznoprawnych nie podlegających restrukturyzacji, wskutek czego nastąpi zwolnienie zastawów.

(2)   Operator – a zaspokojenie wierzytelności publicznoprawnych podlegających restrukturyzacji

| (51) | Plan restrukturyzacji zatwierdzony decyzją o restrukturyzacji stanowi, że Operator ponosi odpowiedzialność za wszystkie wierzytelności publicznoprawne podlegające restrukturyzacji, istniejące przed dniem 30 czerwca 2003 r. |
| --- | --- |

(51)

Plan restrukturyzacji zatwierdzony decyzją o restrukturyzacji stanowi, że Operator ponosi odpowiedzialność za wszystkie wierzytelności publicznoprawne podlegające restrukturyzacji, istniejące przed dniem 30 czerwca 2003 r.

| (52) | W zamian, HCz zgodnie z art. 32 lit. d) ustawy z dnia 30.10.2002 r. przeniesie na rzecz Operatora własność części majątku – wolnego od zabezpieczeń – stanowiącego równowartość przynajmniej 25 % wierzytelności przeniesionych na Operatora. Aktywa te zostały określone w planie restrukturyzacji a w ich skład wchodzi grunt, którego części będą stanowiły teren parku przemysłowego, zakład elektroenergetyczny Elsen oraz 10 mln PLN w wierzytelnościach. Operator spróbuje uzyskać z tych aktywów jak najwięcej środków pieniężnych. Zakończenie sprzedaży większości składników tego majątku przewidywane jest nie wcześniej niż w grudniu 2005 r. |
| --- | --- |

(52)

W zamian, HCz zgodnie z art. 32 lit. d) ustawy z dnia 30.10.2002 r. przeniesie na rzecz Operatora własność części majątku – wolnego od zabezpieczeń – stanowiącego równowartość przynajmniej 25 % wierzytelności przeniesionych na Operatora. Aktywa te zostały określone w planie restrukturyzacji a w ich skład wchodzi grunt, którego części będą stanowiły teren parku przemysłowego, zakład elektroenergetyczny Elsen oraz 10 mln PLN w wierzytelnościach. Operator spróbuje uzyskać z tych aktywów jak najwięcej środków pieniężnych. Zakończenie sprzedaży większości składników tego majątku przewidywane jest nie wcześniej niż w grudniu 2005 r.

| (53) | Wartość gruntu, jaki otrzymuje Operator, niezależny audytor wycenił na kwotę 120,6 mln PLN. Wraz z udziałami firmy Elsen, które wyceniono na około 25,4 mln PLN i wierzytelnościami o wartości 10 mln PLN majątek Operatora powinien wynieść 156 mln PLN (18). Wycenę tę w imieniu ARP wykonał BRE Corporate Finance, pion bankowości inwestycyjnej Commerzbanku w Polsce (19). |
| --- | --- |

(53)

Wartość gruntu, jaki otrzymuje Operator, niezależny audytor wycenił na kwotę 120,6 mln PLN. Wraz z udziałami firmy Elsen, które wyceniono na około 25,4 mln PLN i wierzytelnościami o wartości 10 mln PLN majątek Operatora powinien wynieść 156 mln PLN (18). Wycenę tę w imieniu ARP wykonał BRE Corporate Finance, pion bankowości inwestycyjnej Commerzbanku w Polsce (19).

| (54) | Przeniesienie wierzytelności na rzecz Operatora automatycznie spowoduje zwolnienie zabezpieczeń na tych zobowiązaniach. Jednak z powodu istnienia wierzytelności nie podlegających restrukturyzacji niektórym wierzycielom publicznym wciąż pozostaną zabezpieczenia, które nie zostaną zniesione do momentu, aż HCz/RFG będzie w stanie spłacić swoje zobowiązania po sprzedaży MH. |
| --- | --- |

(54)

Przeniesienie wierzytelności na rzecz Operatora automatycznie spowoduje zwolnienie zabezpieczeń na tych zobowiązaniach. Jednak z powodu istnienia wierzytelności nie podlegających restrukturyzacji niektórym wierzycielom publicznym wciąż pozostaną zabezpieczenia, które nie zostaną zniesione do momentu, aż HCz/RFG będzie w stanie spłacić swoje zobowiązania po sprzedaży MH.

| (55) | ZUS, Gmina Miejska Częstochowa, PFRON i województwo śląskie zasygnalizowały zgodę na restrukturyzację na szczególnych zasadach. Z drugiej strony, Polska poinformowała, że Urząd Skarbowy w Częstochowie, FGŚP i Gmina Poraj na początku czerwca 2005 r. odrzuciły tę formę restrukturyzacji, ponieważ uznały, że lepsze wyniki da upadłość. Z tego powodu ich długi uznaje się za nie podlegające restrukturyzacji i HCz/RFG będzie musiała je spłacić. Polskie władze zapewniły o całkowitej spłacie tych należności. |
| --- | --- |

(55)

ZUS, Gmina Miejska Częstochowa, PFRON i województwo śląskie zasygnalizowały zgodę na restrukturyzację na szczególnych zasadach. Z drugiej strony, Polska poinformowała, że Urząd Skarbowy w Częstochowie, FGŚP i Gmina Poraj na początku czerwca 2005 r. odrzuciły tę formę restrukturyzacji, ponieważ uznały, że lepsze wyniki da upadłość. Z tego powodu ich długi uznaje się za nie podlegające restrukturyzacji i HCz/RFG będzie musiała je spłacić. Polskie władze zapewniły o całkowitej spłacie tych należności.

(3)   RFG – zaspokojenie wierzytelności cywilnoprawnych i publicznoprawnych nie podlegających restrukturyzacji

| (56) | HCz zostanie przemianowana na RFG. RFG stanie się właścicielem kilku pozostałych części majątku, w szczególności większości filii HCz, takich jak Rurexpol i koksownia, z czego większość zostanie sprzedana inwestorowi strategicznemu. Poza tym, kilka części majątku, które dzierżawiła HSCz, zostanie przeniesionych na inną filię HCz o nazwie Majątek Hutniczy Plus (dalej zwany „MH Plus”) w celu odsprzedaży inwestorowi strategicznemu na rzecz RFG. |
| --- | --- |

(56)

HCz zostanie przemianowana na RFG. RFG stanie się właścicielem kilku pozostałych części majątku, w szczególności większości filii HCz, takich jak Rurexpol i koksownia, z czego większość zostanie sprzedana inwestorowi strategicznemu. Poza tym, kilka części majątku, które dzierżawiła HSCz, zostanie przeniesionych na inną filię HCz o nazwie Majątek Hutniczy Plus (dalej zwany „MH Plus”) w celu odsprzedaży inwestorowi strategicznemu na rzecz RFG.

| (57) | Po raz pierwszy majątek RFG wycenili pod koniec 2003 r. konsultanci pracujący dla firmy („PROFCEN” w Częstochowie). Wycenę tę dołączono do późniejszych wycen spółek zależnych wykonywanych przez firmę ATEST. Wartość MH i MH Plus udokumentowano następnie ofertami od inwestorów strategicznych. Drugą podstawę oceny wartości określono na początku 2005 r. po otrzymaniu oferty zakupu udziałów/akcji różnych filii (patrz pkt 62), która świadczy o wyraźnej hossie na rynku stali. Wartość filii podano poniżej:
  Tabela 1
  Wyceny wartości filii, jakie mają być sprzedane przez RFG







  wartości w PLN |
| --- | --- |
| Filie | 2003 | 2005 |
| 19,6 % MH | [...] | [...] |
| MH Plus | [...] | [...] |
| Koksownia Częstochowa Sp. z o.o. | [...] | [...] |
| Pozostałe filie Huty Częstochowa (20) | [...] | [...] |
| Ogółem | [...] | [...] |

(57)

Po raz pierwszy majątek RFG wycenili pod koniec 2003 r. konsultanci pracujący dla firmy („PROFCEN” w Częstochowie). Wycenę tę dołączono do późniejszych wycen spółek zależnych wykonywanych przez firmę ATEST. Wartość MH i MH Plus udokumentowano następnie ofertami od inwestorów strategicznych. Drugą podstawę oceny wartości określono na początku 2005 r. po otrzymaniu oferty zakupu udziałów/akcji różnych filii (patrz pkt 62), która świadczy o wyraźnej hossie na rynku stali. Wartość filii podano poniżej:

Tabela 1

Wyceny wartości filii, jakie mają być sprzedane przez RFG

wartości w PLN

Filie

2003

2005

19,6 % MH

[...]

[...]

MH Plus

[...]

[...]

Koksownia Częstochowa Sp. z o.o.

[...]

[...]

Pozostałe filie Huty Częstochowa (20)

[...]

[...]

Ogółem

[...]

[...]

| (58) | RFG będzie musiał spłacić wszystkie nie podlegające restrukturyzacji zobowiązania publicznoprawne (około [...] mln PLN) (21). Dodatkowo winien on spłacić odsetki od wierzytelności cywilnoprawnych restrukturyzowanych poprzez przekształcenie ich w udziały w MH za okres od dnia 1 lipca 2002 r. do dnia 9 grudnia 2003 r. ([...] mln PLN) i wszelkie nowe wierzytelności cywilnoprawne z odsetkami naliczonymi po czerwcu 2002 r. (szacuje się je na [...] mln PLN) (22). Zatem RFG za sprzedaż filii otrzyma [...] mln PLN, z czego [...] mln PLN przeznaczone zostanie na spłatę nieuregulowanych długów, [...] mln na pokrycie kosztów restrukturyzacji, a około [...] mln PLN pozostanie w rękach RFG. |
| --- | --- |

(58)

RFG będzie musiał spłacić wszystkie nie podlegające restrukturyzacji zobowiązania publicznoprawne (około [...] mln PLN) (21). Dodatkowo winien on spłacić odsetki od wierzytelności cywilnoprawnych restrukturyzowanych poprzez przekształcenie ich w udziały w MH za okres od dnia 1 lipca 2002 r. do dnia 9 grudnia 2003 r. ([...] mln PLN) i wszelkie nowe wierzytelności cywilnoprawne z odsetkami naliczonymi po czerwcu 2002 r. (szacuje się je na [...] mln PLN) (22). Zatem RFG za sprzedaż filii otrzyma [...] mln PLN, z czego [...] mln PLN przeznaczone zostanie na spłatę nieuregulowanych długów, [...] mln na pokrycie kosztów restrukturyzacji, a około [...] mln PLN pozostanie w rękach RFG.

(4)   Sprzedaż spółek Huty Częstochowa inwestorowi strategicznemu

| (59) | HCz i TFS wraz z wierzycielami HCz i pod nadzorem Ministerstwa Skarbu Państwa zamierzają sprzedać inwestorowi strategicznemu udziały MH, MH Plus, koksowni, Rurexpolu i niektórych innych filii wraz z udziałami HSCz. Proces ten ma nadzorować komitet negocjacyjny, w którym zasiadają przedstawiciele HCz, TFS i 9 wierzycieli HCz (BPH, Citibank Bank Handlowy, Bank Millennium, Kredyt Bank, ING BSK, PSE, PKP, PGNiG i ARP). |
| --- | --- |

(59)

HCz i TFS wraz z wierzycielami HCz i pod nadzorem Ministerstwa Skarbu Państwa zamierzają sprzedać inwestorowi strategicznemu udziały MH, MH Plus, koksowni, Rurexpolu i niektórych innych filii wraz z udziałami HSCz. Proces ten ma nadzorować komitet negocjacyjny, w którym zasiadają przedstawiciele HCz, TFS i 9 wierzycieli HCz (BPH, Citibank Bank Handlowy, Bank Millennium, Kredyt Bank, ING BSK, PSE, PKP, PGNiG i ARP).

| (60) | W wyniku pierwszego postępowania przetargowego, holding LNM N.V. (który teraz połączył się pod nazwą Mittal Steel, dalej jest jednak zwany „LNM”) oraz Związek Przemysłowy Donbasu (dalej zwany „Donbass”) zostali wybrani przez TFS i HCz jako preferowani oferenci i otrzymali wyłączność na negocjacje. Wstępna umowa została parafowana dnia 31 marca 2004 r., a następnie unieważniona. Jesienią 2004 r. ponownie rozpoczęto przetarg z udziałem preferowanych oferentów. |
| --- | --- |

(60)

W wyniku pierwszego postępowania przetargowego, holding LNM N.V. (który teraz połączył się pod nazwą Mittal Steel, dalej jest jednak zwany „LNM”) oraz Związek Przemysłowy Donbasu (dalej zwany „Donbass”) zostali wybrani przez TFS i HCz jako preferowani oferenci i otrzymali wyłączność na negocjacje. Wstępna umowa została parafowana dnia 31 marca 2004 r., a następnie unieważniona. Jesienią 2004 r. ponownie rozpoczęto przetarg z udziałem preferowanych oferentów.

| (61) | W lutym 2005 r. wyłączność na podstawie zaoferowanej ceny przyznano LNM. Cena znacząco wzrosła w związku z hossą na rynku koksu i stali. Dnia 15 kwietnia 2005 r. parafowano umowę z LNM. Jednak, dnia 16 maja 2005 r. po fiasku rokowań LNM ze związkami zawodowymi rozpoczęto negocjacje z Donbass. Według polskich władz obecnie również Donbass jest gotów zapłacić cenę proponowaną przez LNM, tak więc dnia 16 czerwca 2005 r. parafowano porozumienie stanowiące podstawę ostatecznej umowy sprzedaży przedsiębiorstw na rzecz Donbass. |
| --- | --- |

(61)

W lutym 2005 r. wyłączność na podstawie zaoferowanej ceny przyznano LNM. Cena znacząco wzrosła w związku z hossą na rynku koksu i stali. Dnia 15 kwietnia 2005 r. parafowano umowę z LNM. Jednak, dnia 16 maja 2005 r. po fiasku rokowań LNM ze związkami zawodowymi rozpoczęto negocjacje z Donbass. Według polskich władz obecnie również Donbass jest gotów zapłacić cenę proponowaną przez LNM, tak więc dnia 16 czerwca 2005 r. parafowano porozumienie stanowiące podstawę ostatecznej umowy sprzedaży przedsiębiorstw na rzecz Donbass.

| (62) | W ramach pakietu za MH ([...(pomiędzy 600 a 650)] mln PLN), MH Plus (około [...] mln PLN), Koksownię (około [...] mln PLN), Rurexpol i 8 innych filii HCz (łącznie około [...] mln PLN) oraz HSCz (około [...] mln PLN – kwotę tę otrzyma TFS) zapłacona zostanie cena około [...] mln PLN. Sprzedawcy wyznaczyli ceny minimalne, lecz z uwagi na cenę oferowaną za wszystkie przedmioty transakcji, zostały one proporcjonalnie zwiększone (ponieważ w przeciwnym razie istniało ryzyko, że różni oferenci mogliby przedstawić lepsze oferty na różne części). |
| --- | --- |

(62)

W ramach pakietu za MH ([...(pomiędzy 600 a 650)] mln PLN), MH Plus (około [...] mln PLN), Koksownię (około [...] mln PLN), Rurexpol i 8 innych filii HCz (łącznie około [...] mln PLN) oraz HSCz (około [...] mln PLN – kwotę tę otrzyma TFS) zapłacona zostanie cena około [...] mln PLN. Sprzedawcy wyznaczyli ceny minimalne, lecz z uwagi na cenę oferowaną za wszystkie przedmioty transakcji, zostały one proporcjonalnie zwiększone (ponieważ w przeciwnym razie istniało ryzyko, że różni oferenci mogliby przedstawić lepsze oferty na różne części).

| (63) | W październiku 2004 r. TFS przedstawiło zaktualizowany Indywidualny Biznes Plan (dalej zwany „IBP”) dla HSCz na lata 2004 – 2006 przy założeniu, że działalność i aktywa HSCz zostaną połączone w ramach jednego przedsiębiorstwa (w którego skład wchodzi MH, MH Plus i HSCz). IBP przewiduje w istniejącym zakładzie inwestycje na kwotę 252,6 mln PLN. Poza tym, planowanych jest kilka innych środków restrukturyzacji, takich jak redukcja kosztów i program ochrony środowiska. W ramach IBP na podstawie tych środków przewiduje się, że w latach 2004 – 2006 nastąpi zwrot inwestycji w wysokości ponad 10 % i zwrot kapitału w wysokości ponad 5 %. |
| --- | --- |

(63)

W październiku 2004 r. TFS przedstawiło zaktualizowany Indywidualny Biznes Plan (dalej zwany „IBP”) dla HSCz na lata 2004 – 2006 przy założeniu, że działalność i aktywa HSCz zostaną połączone w ramach jednego przedsiębiorstwa (w którego skład wchodzi MH, MH Plus i HSCz). IBP przewiduje w istniejącym zakładzie inwestycje na kwotę 252,6 mln PLN. Poza tym, planowanych jest kilka innych środków restrukturyzacji, takich jak redukcja kosztów i program ochrony środowiska. W ramach IBP na podstawie tych środków przewiduje się, że w latach 2004 – 2006 nastąpi zwrot inwestycji w wysokości ponad 10 % i zwrot kapitału w wysokości ponad 5 %.

| (64) | W ramach przetargu istniał wymóg, aby inwestor zrealizował Program Inwestycyjny w ciągu 24 miesięcy od objęcia kontroli nad HSCz, MH i MH Plus. Co więcej, umowa sprzedaży zobowiązuje inwestora do nie zwiększania zdolności produkcyjnych na wyroby gotowe aż do dnia 31 grudnia 2006 r., co miałoby nastąpić w szczególności w wyniku inwestycji w nową linię produkcyjną blach walcowanych nagorąco. |
| --- | --- |

(64)

W ramach przetargu istniał wymóg, aby inwestor zrealizował Program Inwestycyjny w ciągu 24 miesięcy od objęcia kontroli nad HSCz, MH i MH Plus. Co więcej, umowa sprzedaży zobowiązuje inwestora do nie zwiększania zdolności produkcyjnych na wyroby gotowe aż do dnia 31 grudnia 2006 r., co miałoby nastąpić w szczególności w wyniku inwestycji w nową linię produkcyjną blach walcowanych nagorąco.

f)   Podsumowanie wierzytelności i ich przeniesienie

| (65) | Dla oceny skutków restrukturyzacji firma PriceWaterhouseCoopers wykonała w imieniu Polski szczegółową analizę ekonomiczną (dalej zwaną „analizą PWC”), w której porównano stopień zaspokojenia wierzytelności w przypadku postępowania restrukturyzacyjnego i w przypadku upadłości. Ustalenia dotyczące restrukturyzacji zaczerpnięto z ugody restrukturyzacyjnej z października 2003 r. i z decyzji o restrukturyzacji z sierpnia/grudnia 2003 r. Ustalenia uzyskane w przypadku przeprowadzenia upadłości pochodzą z hipotetycznego zastosowania prawa upadłościowego (23) i opierają się o najlepszy scenariusz dla publicznych wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych. |
| --- | --- |

(65)

Dla oceny skutków restrukturyzacji firma PriceWaterhouseCoopers wykonała w imieniu Polski szczegółową analizę ekonomiczną (dalej zwaną „analizą PWC”), w której porównano stopień zaspokojenia wierzytelności w przypadku postępowania restrukturyzacyjnego i w przypadku upadłości. Ustalenia dotyczące restrukturyzacji zaczerpnięto z ugody restrukturyzacyjnej z października 2003 r. i z decyzji o restrukturyzacji z sierpnia/grudnia 2003 r. Ustalenia uzyskane w przypadku przeprowadzenia upadłości pochodzą z hipotetycznego zastosowania prawa upadłościowego (23) i opierają się o najlepszy scenariusz dla publicznych wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych.

| (66) | W analizie założono, że upadłość i restrukturyzacja będą miały miejsce w pierwszym przypadku – dnia 31 grudnia 2003 r. (patrz tabela 2), a w drugim przypadku – dnia 31 marca 2005 r. (patrz tabela 3). Kwotę wierzytelności i wartość aktywów oblicza się na podstawie aktualnej wartości w danym momencie (np. wartość MH w 2003 r. wyniesie [...(pomiędzy 325 a 375)] mln PLN, a w 2005 r. – już [...pomiędzy 600 a 650)] mln PLN). Powodem oparcia analizy na dwóch różnych okresach jest fakt, że wierzyciele wierzytelności cywilnoprawnych wyrazili wcześniej zgodę na restrukturyzację w oparciu o tabelę 2, podczas gdy wierzyciele wierzytelności publicznoprawnych nie wyrazili na nią ostatecznej zgody w 2003 r., lecz dopiero później, mając na uwadze scenariusz z marca 2005 r. Jednakże, w tym czasie liczby uległy istotnej zmianie, ponieważ z jednej strony wzrosły należności wierzycieli w związku z narosłymi dodatkowymi odsetkami, a z drugiej – zwiększyły się wpływy w przypadku obu scenariuszy, t.j. upadłości i restrukturyzacji, w związku ze wzrostem wartości rozpatrywanych aktywów.
  Tabela nr 2
  Porównanie przychodów w grudniu 2003r.















  w milionach zł. |
| --- | --- |
| Analiza 2003 | Wierzytelności stan na 31.12.2003 | wpływy z upadłości (Analiza PWC 2003) | Wpływy z restrukturyzacji | restrukturyzacjiWpływy z restrukturyzacji minus wpływy z upadłości | procentowy udział wpływów z restrukturyzacji we wpływach z upadłości | % odzyskania wierzytelności w przypadku upadłości | % odzyskania wierzytelności w przypadku restrukturyzacj |
| Ogółem | z Majątek Hutniczy sp. z o.o. | z RFG | z Operator Sp. z o.o. ARPw |
| Wierzyciele publiczni | 875,7 | 405,1 | 531,0 | [...] | [...] | [...] | 125,9 | 131 | 46 | 61 |
| wierzyciele wierzytelności publicznoprawnych: | 470,1 | 234,9 | 315,4 | [...] | [...] | [...] | 80,5 | 134 | 50 | 67 |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych | [...] | [...] | [...] | — | [...] | [...] | [...] | 136 | 53 | 72 |
| Gmina Częstochowa | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | 148 | 39 | 58 |
| Urząd Skarbowy | [...] | [...] | [...] | — | [...] | [...] | [...] | 67 | 100 | 67 |
| Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych | [...] | [...] | [...] | — | [...] | [...] | [...] | 53 | 100 | 53 |
| Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych | [...] | [...] | [...] | — | [...] | [...] | [...] | 178 | 30 | 53 |
| Województwo śląskie | [...] | [...] | [...] | — | [...] | [...] | [...] | 210 | 25 | 53 |
| Gmina Poraj i inne gminy | [...] | [...] | [...] | — | [...] | [...] | [...] | 165 | 42 | 69 |
| wierzyciele wierzytelności cywilnoprawnych: | 405,6 | 170,2 | 215,6 | [...] | [...] | — | 45,4 | 127 | 42 | 53 |
| Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 139 | 38 | 54 |
| Zakład Energetyczny Częstochowa S.A. | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 97 | 69 | 67 |
| Agencja Rozwoju Przemysłu S.A. | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 116 | 42 | 49 |
| PKP S.A. | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 174 | 26 | 46 |
| PGNiG S.A. | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 104 | 51 | 53 |
| Kompania Węglowa S.A | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 198 | 23 | 45 |
| Centrala Zbytu Węgla Węglozbyt S.A. | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 169 | 28 | 47 |
| Najwięksi wierzyciele prywatni: | 520,5 | 312,3 | 265,91 | [...] | [...] | — | 46,4 | 85 | 60 | 51 |
| Kredyt Bank | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 80 | 70 | 56 |
| ING Bank Śląski S.A. | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 91 | 63 | 57 |
| Bank BPH S.A. | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 62 | 81 | 50 |
| Citibank Handlowy | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 99 | 46 | 46 |
| Millenium Big Bank Gdanski S.A. | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 65 | 78 | 50 |
| inni | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 111 | 41 | 45 |
| OGÓŁEM | | 717,41 | 796,91 | [...] | [...] | | | | | |

(66)

W analizie założono, że upadłość i restrukturyzacja będą miały miejsce w pierwszym przypadku – dnia 31 grudnia 2003 r. (patrz tabela 2), a w drugim przypadku – dnia 31 marca 2005 r. (patrz tabela 3). Kwotę wierzytelności i wartość aktywów oblicza się na podstawie aktualnej wartości w danym momencie (np. wartość MH w 2003 r. wyniesie [...(pomiędzy 325 a 375)] mln PLN, a w 2005 r. – już [...pomiędzy 600 a 650)] mln PLN). Powodem oparcia analizy na dwóch różnych okresach jest fakt, że wierzyciele wierzytelności cywilnoprawnych wyrazili wcześniej zgodę na restrukturyzację w oparciu o tabelę 2, podczas gdy wierzyciele wierzytelności publicznoprawnych nie wyrazili na nią ostatecznej zgody w 2003 r., lecz dopiero później, mając na uwadze scenariusz z marca 2005 r. Jednakże, w tym czasie liczby uległy istotnej zmianie, ponieważ z jednej strony wzrosły należności wierzycieli w związku z narosłymi dodatkowymi odsetkami, a z drugiej – zwiększyły się wpływy w przypadku obu scenariuszy, t.j. upadłości i restrukturyzacji, w związku ze wzrostem wartości rozpatrywanych aktywów.

Tabela nr 2

Porównanie przychodów w grudniu 2003r.

w milionach zł.

Analiza 2003

Wierzytelności stan na 31.12.2003

wpływy z upadłości (Analiza PWC 2003)

Wpływy z restrukturyzacji

restrukturyzacjiWpływy z restrukturyzacji minus wpływy z upadłości

procentowy udział wpływów z restrukturyzacji we wpływach z upadłości

% odzyskania wierzytelności w przypadku upadłości

% odzyskania wierzytelności w przypadku restrukturyzacj

Ogółem

z Majątek Hutniczy sp. z o.o.

z RFG

z Operator Sp. z o.o. ARPw

Wierzyciele publiczni

875,7

405,1

531,0

[...]

[...]

[...]

125,9

131

46

61

wierzyciele wierzytelności publicznoprawnych:

470,1

234,9

315,4

[...]

[...]

[...]

80,5

134

50

67

Zakład Ubezpieczeń Społecznych

[...]

[...]

[...]

—

[...]

[...]

[...]

136

53

72

Gmina Częstochowa

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

148

39

58

Urząd Skarbowy

[...]

[...]

[...]

—

[...]

[...]

[...]

67

100

67

Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

[...]

[...]

[...]

—

[...]

[...]

[...]

53

100

53

Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

[...]

[...]

[...]

—

[...]

[...]

[...]

178

30

53

Województwo śląskie

[...]

[...]

[...]

—

[...]

[...]

[...]

210

25

53

Gmina Poraj i inne gminy

[...]

[...]

[...]

—

[...]

[...]

[...]

165

42

69

wierzyciele wierzytelności cywilnoprawnych:

405,6

170,2

215,6

[...]

[...]

—

45,4

127

42

53

Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A.

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

139

38

54

Zakład Energetyczny Częstochowa S.A.

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

97

69

67

Agencja Rozwoju Przemysłu S.A.

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

116

42

49

PKP S.A.

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

174

26

46

PGNiG S.A.

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

104

51

53

Kompania Węglowa S.A

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

198

23

45

Centrala Zbytu Węgla Węglozbyt S.A.

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

169

28

47

Najwięksi wierzyciele prywatni:

520,5

312,3

265,91

[...]

[...]

—

46,4

85

60

51

Kredyt Bank

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

80

70

56

ING Bank Śląski S.A.

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

91

63

57

Bank BPH S.A.

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

62

81

50

Citibank Handlowy

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

99

46

46

Millenium Big Bank Gdanski S.A.

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

65

78

50

inni

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

111

41

45

OGÓŁEM

717,41

796,91

[...]

[...]

Tabela nr 3

Porównanie przychodów w marcu 2005r.

| ARPw milionach zł. |
| --- |
| analiza 2005 | Wierzytelności stan na 31.3.2005 | wpływy z upadłości (analiza PWC 2005) | Wpływy z restrukturyzacji | Wpływy z restrukturyzacji minus wpływy z upadłości | procentowy udział wpływów z restrukturyzacji we wpływach z upadłości | % odzyskania wierzytelności w przypadku upadłości | % odzyskania wierzytelności w przypadku restrukturyzacji |
| Ogółem | z Majątek Hutniczy sp. z o.o. | z RFG | z Operator Sp. z o.o. ARP |
| Wierzyciele publiczni | 950,6 | 659,7 | 664,4 | [...] | [...] | [...] | | | | |
| Wierzyciele wierzytelności publicznoprawnych : | 504,72 | 342,4 | 365,6 | [...] | [...] | [...] | 23,2 | 107 | 68 | 72 |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych | [...] | [...] | [...] | — | [...] | [...] | [...] | 110 | 68 | 74 |
| Gmina Częstochowa | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | 110 | 69 | 75 |
| Urząd Skarbowy | [...] | [...] | [...] | — | [...] | [...] | [...] | 62 | 100 | 62 |
| Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych | [...] | [...] | [...] | — | [...] | [...] | [...] | 49 | 100 | 49 |
| Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych | [...] | [...] | [...] | — | [...] | [...] | [...] | 105 | 55 | 58 |
| Województwo śląskie | [...] | [...] | [...] | — | [...] | [...] | [...] | 122 | 47 | 57 |
| Gmina Poraj i inne gminy | [...] | [...] | [...] | — | [...] | [...] | [...] | 53 | 73 | 39 |
| wierzyciele wierzytelności cywilnoprawnych: | 445,9 | 317,3 | 306,3 | [...] | [...] | — | 11,0 | 97 | 71 | 69 |
| Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 96 | 69 | 66 |
| Zakład Energetyczny Częstochowa S.A | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 90 | 85 | 76 |
| Agencja Rozwoju Przemysłu S.A. | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 74 | 100 | 74 |
| PKP S.A. | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 142 | 47 | 67 |
| PGNiG S.A. | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 92 | 72 | 66 |
| Kompania Węglowa S.A | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 146 | 43 | 63 |
| Centrala Zbytu Węgla Węglozbyt S.A | | | | | | | | 122 | 51 | 62 |
| Najwięksi wierzyciele prywatni: | | | | | | | | | | |
| Banki : | 411,4 | 346,2 | 295,9 | [...] | [...] | — | 50,3 | 85 | 84 | 72 |
| Kredyt Bank | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 82 | 89 | 73 |
| ING BSK | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 92 | 77 | 71 |
| Bank BPH | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 84 | 82 | 69 |
| Citibank Handlowy | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 84 | 83 | 70 |
| Bank Millennium | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 90 | 90 | 81 |
| Inni wierzyciele prywatni | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | — | [...] | 63 | 88 | 55 |
| Drobni wierzyciele | | | [...] | [...] | [...] | | | | | |
| OGÓŁEM | 1 529,0 | 1 152,5 | 1 070,4 | [...] | [...] | | | | | |

ARPw milionach zł.

analiza 2005

Wierzytelności stan na 31.3.2005

wpływy z upadłości (analiza PWC 2005)

Wpływy z restrukturyzacji

Wpływy z restrukturyzacji minus wpływy z upadłości

procentowy udział wpływów z restrukturyzacji we wpływach z upadłości

% odzyskania wierzytelności w przypadku upadłości

% odzyskania wierzytelności w przypadku restrukturyzacji

Ogółem

z Majątek Hutniczy sp. z o.o.

z RFG

z Operator Sp. z o.o. ARP

Wierzyciele publiczni

950,6

659,7

664,4

[...]

[...]

[...]

Wierzyciele wierzytelności publicznoprawnych :

504,72

342,4

365,6

[...]

[...]

[...]

23,2

107

68

72

Zakład Ubezpieczeń Społecznych

[...]

[...]

[...]

—

[...]

[...]

[...]

110

68

74

Gmina Częstochowa

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

110

69

75

Urząd Skarbowy

[...]

[...]

[...]

—

[...]

[...]

[...]

62

100

62

Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

[...]

[...]

[...]

—

[...]

[...]

[...]

49

100

49

Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

[...]

[...]

[...]

—

[...]

[...]

[...]

105

55

58

Województwo śląskie

[...]

[...]

[...]

—

[...]

[...]

[...]

122

47

57

Gmina Poraj i inne gminy

[...]

[...]

[...]

—

[...]

[...]

[...]

53

73

39

wierzyciele wierzytelności cywilnoprawnych:

445,9

317,3

306,3

[...]

[...]

—

11,0

97

71

69

Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A.

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

96

69

66

Zakład Energetyczny Częstochowa S.A

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

90

85

76

Agencja Rozwoju Przemysłu S.A.

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

74

100

74

PKP S.A.

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

142

47

67

PGNiG S.A.

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

92

72

66

Kompania Węglowa S.A

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

146

43

63

Centrala Zbytu Węgla Węglozbyt S.A

122

51

62

Najwięksi wierzyciele prywatni:

Banki :

411,4

346,2

295,9

[...]

[...]

—

50,3

85

84

72

Kredyt Bank

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

82

89

73

ING BSK

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

92

77

71

Bank BPH

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

84

82

69

Citibank Handlowy

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

84

83

70

Bank Millennium

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

90

90

81

Inni wierzyciele prywatni

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

[...]

63

88

55

Drobni wierzyciele

[...]

[...]

[...]

OGÓŁEM

1 529,0

1 152,5

1 070,4

[...]

[...]

3.   Dotacje i inne środki pomocy

a)   Dotacje na rzecz Huty Częstochowa

| (67) | Między 1997 r. a majem 2002 r. HCz otrzymała od państwa pomoc finansową w wysokości 25 161 072,08 PLN (5,3 mln EUR). |
| --- | --- |

(67)

Między 1997 r. a majem 2002 r. HCz otrzymała od państwa pomoc finansową w wysokości 25 161 072,08 PLN (5,3 mln EUR).

| (68) | W ramach pomocy na działalność i restrukturyzację zatrudnienia przyznano 19 699 452 PLN (4,15 mln EUR):






  — | Dnia 10 czerwca 1997 r. Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (dalej zwany „Funduszem Ochrony Środowiska”) przyznał pożyczkę preferencyjną w wysokości 900 000 PLN. Różnica pomiędzy stopą preferencyjną a stopą rynkową wynosiła 354 175,28 PLN (24). |
| --- | --- | --- |

(68)

W ramach pomocy na działalność i restrukturyzację zatrudnienia przyznano 19 699 452 PLN (4,15 mln EUR):

—

Dnia 10 czerwca 1997 r. Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (dalej zwany „Funduszem Ochrony Środowiska”) przyznał pożyczkę preferencyjną w wysokości 900 000 PLN. Różnica pomiędzy stopą preferencyjną a stopą rynkową wynosiła 354 175,28 PLN (24).

| — | Dnia 24 października 1997 r. prezes PFRON umorzył wierzytelności na kwotę 1 019 436 PLN i na kwotę 2 695 558 PLN (25). |
| --- | --- |

—

Dnia 24 października 1997 r. prezes PFRON umorzył wierzytelności na kwotę 1 019 436 PLN i na kwotę 2 695 558 PLN (25).

| — | Dnia 15 października 1998 r. Fundusz Ochrony Środowiska umorzył wierzytelności na kwotę 50 000 PLN (26). |
| --- | --- |

—

Dnia 15 października 1998 r. Fundusz Ochrony Środowiska umorzył wierzytelności na kwotę 50 000 PLN (26).

| — | Dnia 21 grudnia 1998 r. wojewoda częstochowski umorzył wierzytelności na kwotę 2 116 260 PLN (27). |
| --- | --- |

—

Dnia 21 grudnia 1998 r. wojewoda częstochowski umorzył wierzytelności na kwotę 2 116 260 PLN (27).

| — | Dnia 22 kwietnia 1999 r. FGŚP zaprzestał domagać się odsetek od pożyczki przyznanej HCz na kwotę 13 726 271,88 PLN. Kwota umorzonych odsetek od pożyczki wyniosła 3 369 111 PLN (28). |
| --- | --- |

—

Dnia 22 kwietnia 1999 r. FGŚP zaprzestał domagać się odsetek od pożyczki przyznanej HCz na kwotę 13 726 271,88 PLN. Kwota umorzonych odsetek od pożyczki wyniosła 3 369 111 PLN (28).

| — | Dnia 22 kwietnia 1999 r. Urząd Skarbowy w Częstochowie umorzył wierzytelności na kwotę 186 809 PLN (29). |
| --- | --- |

—

Dnia 22 kwietnia 1999 r. Urząd Skarbowy w Częstochowie umorzył wierzytelności na kwotę 186 809 PLN (29).

| — | Dnia 5 maja 1999 r. Urząd Skarbowy w Częstochowie umorzył wierzytelności na kwotę 151 187 PLN (30). |
| --- | --- |

—

Dnia 5 maja 1999 r. Urząd Skarbowy w Częstochowie umorzył wierzytelności na kwotę 151 187 PLN (30).

| — | Dnia 14 września 1999 r. minister gospodarki przyznał dotację na restrukturyzację zatrudnienia w wysokości 3 556 808 PLN (31). |
| --- | --- |

—

Dnia 14 września 1999 r. minister gospodarki przyznał dotację na restrukturyzację zatrudnienia w wysokości 3 556 808 PLN (31).

| — | Dnia 15 listopada 1999 r. Urząd Miasta Częstochowa umorzył zaległe zobowiązania na kwotę 394 427 PLN i na kwotę 305 904 PLN (32). |
| --- | --- |

—

Dnia 15 listopada 1999 r. Urząd Miasta Częstochowa umorzył zaległe zobowiązania na kwotę 394 427 PLN i na kwotę 305 904 PLN (32).

| — | Dnia 2 lutego 2000 r. minister gospodarki przyznał dotację na restrukturyzację zatrudnienia w wysokości 24 400,55 PLN (33). |
| --- | --- |

—

Dnia 2 lutego 2000 r. minister gospodarki przyznał dotację na restrukturyzację zatrudnienia w wysokości 24 400,55 PLN (33).

| — | Dnia 22 lutego 2000 r. Wójt Gminy Popów umorzył wierzytelności na kwotę 13 494,40 PLN i na kwotę 1 339,60 PLN (34). |
| --- | --- |

—

Dnia 22 lutego 2000 r. Wójt Gminy Popów umorzył wierzytelności na kwotę 13 494,40 PLN i na kwotę 1 339,60 PLN (34).

| — | Dnia 10 maja 2000 r. minister gospodarki przyznał dotację na restrukturyzację zatrudnienia w wysokości 4 217 240,57 PLN (35). |
| --- | --- |

—

Dnia 10 maja 2000 r. minister gospodarki przyznał dotację na restrukturyzację zatrudnienia w wysokości 4 217 240,57 PLN (35).

| — | Dnia 1 lutego 2001 r. minister gospodarki przyznał dotację na restrukturyzację zatrudnienia w wysokości 117 849,19 PLN (36). |
| --- | --- |

—

Dnia 1 lutego 2001 r. minister gospodarki przyznał dotację na restrukturyzację zatrudnienia w wysokości 117 849,19 PLN (36).

| — | Dnia 2 maja 2001 r. Wójt Gminy Poraj umorzył kwotę 77 986,70 PLN (37). |
| --- | --- |

—

Dnia 2 maja 2001 r. Wójt Gminy Poraj umorzył kwotę 77 986,70 PLN (37).

| — | Dnia 2 lipca 2001 r. minister gospodarki przyznał dotację na restrukturyzację zatrudnienia w wysokości 795 685,06 PLN (38). |
| --- | --- |

—

Dnia 2 lipca 2001 r. minister gospodarki przyznał dotację na restrukturyzację zatrudnienia w wysokości 795 685,06 PLN (38).

| — | Dnia 10 maja 2002 r. minister gospodarki przyznał dotację na restrukturyzację zatrudnienia w wysokości 251 780,73 PLN (39). |
| --- | --- |

—

Dnia 10 maja 2002 r. minister gospodarki przyznał dotację na restrukturyzację zatrudnienia w wysokości 251 780,73 PLN (39).

| (69) | Poza tym, Komitet Badań Naukowych (dalej zwany „KBN”) przyznał HCz kwotę 5 461 620 PLN (1,15 mln EUR). Dotacje te zostały przekazane w oparciu o umowy pomiędzy HCz a KBN i Instytutem Metalurgii Żelaza w Gliwicach na wsparcie i realizację programów badawczych i rozwojowych (dalej zwanych „programami badawczymi i rozwojowymi”). Udzielono następujących dotacji:






  — | Dotacji z dnia 20 czerwca 1997 r. na kwotę 394 420 PLN przy kosztach całkowitych 2 391 420 PLN (16,5 %) na badania przemysłowe oraz działania związane z rozwojem przedkonkurencyjnym w zakresie technicznego przeglądu opracowania systemu spełniającego standardy ISO 14001 zgodnie z polskim prawem o ochronie środowiska (40). Cały projekt realizował Instytut Polskiej Akademii Nauk (41). Polska zapewnia, że celem pomocy było pobudzenie działalności badawczo-rozwojowej, ponieważ HCz nie prowadzi tego typu badań i sama nie zleciłaby opracowania wzorów dokumentów ISO, z których może korzystać duża grupa przedsiębiorstw przemysłowych. |
| --- | --- | --- |

(69)

Poza tym, Komitet Badań Naukowych (dalej zwany „KBN”) przyznał HCz kwotę 5 461 620 PLN (1,15 mln EUR). Dotacje te zostały przekazane w oparciu o umowy pomiędzy HCz a KBN i Instytutem Metalurgii Żelaza w Gliwicach na wsparcie i realizację programów badawczych i rozwojowych (dalej zwanych „programami badawczymi i rozwojowymi”). Udzielono następujących dotacji:

—

Dotacji z dnia 20 czerwca 1997 r. na kwotę 394 420 PLN przy kosztach całkowitych 2 391 420 PLN (16,5 %) na badania przemysłowe oraz działania związane z rozwojem przedkonkurencyjnym w zakresie technicznego przeglądu opracowania systemu spełniającego standardy ISO 14001 zgodnie z polskim prawem o ochronie środowiska (40). Cały projekt realizował Instytut Polskiej Akademii Nauk (41). Polska zapewnia, że celem pomocy było pobudzenie działalności badawczo-rozwojowej, ponieważ HCz nie prowadzi tego typu badań i sama nie zleciłaby opracowania wzorów dokumentów ISO, z których może korzystać duża grupa przedsiębiorstw przemysłowych.

| — | Dotacji z dnia 6 października 1997 r. na kwotę 2 450 000 PLN przy kosztach całkowitych 7 920 000 PLN (31,9 %) na badania przemysłowe oraz działania związane z rozwojem przedkonkurencyjnym w ramach projektu rozwoju nowoczesnych procesów technologicznych produkcji stali stopowej na pełnej linii technologicznej do produkcji blach i rur (42). Badania prowadził Instytut Metalurgii Żelaza. Polska zapewnia, że wskutek pomocy osiągnięto efekt motywacyjny, ponieważ uzyskano informacje dotyczące technicznych procedur przetwarzania stali stopowej dla dużej grupy przedsiębiorstw (między innymi w przemyśle wydobywczym, stoczniowym, energetycznym i budowlanym), czego HCz samodzielnie by nie zleciła. |
| --- | --- |

—

Dotacji z dnia 6 października 1997 r. na kwotę 2 450 000 PLN przy kosztach całkowitych 7 920 000 PLN (31,9 %) na badania przemysłowe oraz działania związane z rozwojem przedkonkurencyjnym w ramach projektu rozwoju nowoczesnych procesów technologicznych produkcji stali stopowej na pełnej linii technologicznej do produkcji blach i rur (42). Badania prowadził Instytut Metalurgii Żelaza. Polska zapewnia, że wskutek pomocy osiągnięto efekt motywacyjny, ponieważ uzyskano informacje dotyczące technicznych procedur przetwarzania stali stopowej dla dużej grupy przedsiębiorstw (między innymi w przemyśle wydobywczym, stoczniowym, energetycznym i budowlanym), czego HCz samodzielnie by nie zleciła.

| — | Dotacji z dnia 26 listopada 1998 r. na kwotę 104 000 PLN przy kosztach całkowitych 290 000 PLN (tzn. 35,8 %) na badania przemysłowe w ramach projektu rozwoju procesu poprawy jakości wody w przemysłowych układach chłodzenia z chłodniami kominowymi (43). Projekt ten realizowała Polska Akademia Nauk. Polska zapewnia, że wskutek pomocy osiągnięto efekt motywacyjny, ponieważ w przeciwnym razie HCz nie wsparłaby tego projektu. Został on udostępniony innym przedsiębiorstwom korzystającym z podobnych systemów chłodzenia, a HCz samodzielnie nie podjęłaby się jego realizacji. |
| --- | --- |

—

Dotacji z dnia 26 listopada 1998 r. na kwotę 104 000 PLN przy kosztach całkowitych 290 000 PLN (tzn. 35,8 %) na badania przemysłowe w ramach projektu rozwoju procesu poprawy jakości wody w przemysłowych układach chłodzenia z chłodniami kominowymi (43). Projekt ten realizowała Polska Akademia Nauk. Polska zapewnia, że wskutek pomocy osiągnięto efekt motywacyjny, ponieważ w przeciwnym razie HCz nie wsparłaby tego projektu. Został on udostępniony innym przedsiębiorstwom korzystającym z podobnych systemów chłodzenia, a HCz samodzielnie nie podjęłaby się jego realizacji.

| — | Dotacji z dnia 30 listopada 1999 r. na kwotę 2 290 000 PLN przy kosztach całkowitych 5 626 000 PLN. 2 000 000 PLN przeznaczono na badania przemysłowe o wartości 3 526 000 PLN (56,7 %), a 290 000 PLN na działania związane z rozwojem przedkonkurencyjnym o wartości 2 100 000 PLN (13,8 %). Badania prowadził Instytut Metalurgii Żelaza i dotyczyły one produkcji blachy o jednorodnej strukturze wewnętrznej (44). Polska zapewnia, że wskutek pomocy osiągnięto efekt motywacyjny z uwagi na fakt, że informacje udostępniono następnie innym przedsiębiorstwom zajmującym się przetwórstwem metali, a w przeciwnym razie badania nie zostałyby zlecone. |
| --- | --- |

—

Dotacji z dnia 30 listopada 1999 r. na kwotę 2 290 000 PLN przy kosztach całkowitych 5 626 000 PLN. 2 000 000 PLN przeznaczono na badania przemysłowe o wartości 3 526 000 PLN (56,7 %), a 290 000 PLN na działania związane z rozwojem przedkonkurencyjnym o wartości 2 100 000 PLN (13,8 %). Badania prowadził Instytut Metalurgii Żelaza i dotyczyły one produkcji blachy o jednorodnej strukturze wewnętrznej (44). Polska zapewnia, że wskutek pomocy osiągnięto efekt motywacyjny z uwagi na fakt, że informacje udostępniono następnie innym przedsiębiorstwom zajmującym się przetwórstwem metali, a w przeciwnym razie badania nie zostałyby zlecone.

| — | Dotacji z dnia 15 listopada 2000 r. na kwotę 223 200 PLN przy kosztach całkowitych 496 400 PLN (45 %) na badania przemysłowe w ramach projektu badań plastometrycznych i ustalenia parametrów procesów obróbki metalu. Projekt był prowadzony jako część Piątego Programu Ramowego Unii Europejskiej, III Programu Tematycznego GROWTH o akronimie TESTIFY. Polska zapewnia, że bez pomocy państwa przedsiębiorstwo nie wzięłoby w nim udziału. |
| --- | --- |

—

Dotacji z dnia 15 listopada 2000 r. na kwotę 223 200 PLN przy kosztach całkowitych 496 400 PLN (45 %) na badania przemysłowe w ramach projektu badań plastometrycznych i ustalenia parametrów procesów obróbki metalu. Projekt był prowadzony jako część Piątego Programu Ramowego Unii Europejskiej, III Programu Tematycznego GROWTH o akronimie TESTIFY. Polska zapewnia, że bez pomocy państwa przedsiębiorstwo nie wzięłoby w nim udziału.

b)   Pomoc na rzecz Huty Stali Częstochowa

| (70) | W okresie pomiędzy listopadem 2002 r. a styczniem 2004 r. HSCz korzystała z różnych środków finansowych. |
| --- | --- |

(70)

W okresie pomiędzy listopadem 2002 r. a styczniem 2004 r. HSCz korzystała z różnych środków finansowych.

| (71) | HCz odroczyła swoje zobowiązania w stosunku do ZUS i FGŚP, które jednak w międzyczasie spłacono. Po zsumowaniu, wszystkie zaległe płatności (uregulowane później niż 2 tygodnie od terminu wymagalności) wynoszą 18 155 302 PLN. W przypadku zaległych płatności, przy których generalnie nie przekroczono terminu sześciu miesięcy, HSCz zapłaciła stosowne odsetki ustawowe, tj. 560 383 PLN. |
| --- | --- |

(71)

HCz odroczyła swoje zobowiązania w stosunku do ZUS i FGŚP, które jednak w międzyczasie spłacono. Po zsumowaniu, wszystkie zaległe płatności (uregulowane później niż 2 tygodnie od terminu wymagalności) wynoszą 18 155 302 PLN. W przypadku zaległych płatności, przy których generalnie nie przekroczono terminu sześciu miesięcy, HSCz zapłaciła stosowne odsetki ustawowe, tj. 560 383 PLN.

| (72) | Urząd Skarbowy w Częstochowie zgodził się na odroczenie zapłaty podatków na kwotę około 7 mln PLN w zamian za zapłatę odsetek ustawowych, które zostały uregulowane. Urząd umorzył jednak część odsetek, które były należne w wyniku zaległości. Różnica pomiędzy odsetkami uregulowanymi a pełnymi odsetkami ustawowymi wynosi 31 145 PLN. |
| --- | --- |

(72)

Urząd Skarbowy w Częstochowie zgodził się na odroczenie zapłaty podatków na kwotę około 7 mln PLN w zamian za zapłatę odsetek ustawowych, które zostały uregulowane. Urząd umorzył jednak część odsetek, które były należne w wyniku zaległości. Różnica pomiędzy odsetkami uregulowanymi a pełnymi odsetkami ustawowymi wynosi 31 145 PLN.

| (73) | Prezes PFRON umorzył w stosunku do HSCz zobowiązania odsetkowe na kwotę 22 821 PLN i zgodził się na spłatę tych zobowiązań w ratach w wysokości około 350 000 PLN, co dało wartość pomocy równą 8 150 PLN. Łącznie z korzyściami z tytułu umorzonych należności skarbowych (31 145 PLN) HSCz uzyskała zwolnienia na kwotę 62 116 PLN (około 13 077 EUR). |
| --- | --- |

(73)

Prezes PFRON umorzył w stosunku do HSCz zobowiązania odsetkowe na kwotę 22 821 PLN i zgodził się na spłatę tych zobowiązań w ratach w wysokości około 350 000 PLN, co dało wartość pomocy równą 8 150 PLN. Łącznie z korzyściami z tytułu umorzonych należności skarbowych (31 145 PLN) HSCz uzyskała zwolnienia na kwotę 62 116 PLN (około 13 077 EUR).

| (74) | Wreszcie dnia 27 listopada 2002 r. i dnia 20 listopada 2003 r. KBN przyznał dotacje w wysokości 1 100 000 PLN i 280 000 PLN, co daje w sumie 1 380 000 PLN przy kosztach całkowitych 4 370 000 PLN (30,4 %) na badania przemysłowe oraz działania związane z rozwojem przedkonkurencyjnym w ramach projektu, którego celem była pomoc w analizie sposobów modernizacji procesu technologicznego odlewni poprzez zmianę podziału składników używanych do wyrobu stali w celu poprawy jakości i wydajności (45). |
| --- | --- |

(74)

Wreszcie dnia 27 listopada 2002 r. i dnia 20 listopada 2003 r. KBN przyznał dotacje w wysokości 1 100 000 PLN i 280 000 PLN, co daje w sumie 1 380 000 PLN przy kosztach całkowitych 4 370 000 PLN (30,4 %) na badania przemysłowe oraz działania związane z rozwojem przedkonkurencyjnym w ramach projektu, którego celem była pomoc w analizie sposobów modernizacji procesu technologicznego odlewni poprzez zmianę podziału składników używanych do wyrobu stali w celu poprawy jakości i wydajności (45).

III.   PODSTAWY WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA

| (75) | Komisja w swojej decyzji o wszczęciu postępowania wyjaśniającego poddała w wątpliwość fakt, czy środki wdrożone przez Polskę stanowią pomoc, głównie z trzech powodów:






  — | Komisja miała podstawy przypuszczać, że restrukturyzacja HCz była niezgodna z testem prywatnego wierzyciela. Wydawało się, że niektórzy wierzyciele publiczni odpisywali więcej długów w trakcie restrukturyzacji niż miałoby to miejsce w przypadku upadłości, zakładając posiadanie najwyższej klasy zabezpieczeń, przynajmniej w przypadku publicznych wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych. W tym kontekście Komisja nie była skłonna przyjąć argumentu strony polskiej, zgodnie z którym plan restrukturyzacji przyczyni się do tego, iż w sumie państwo uzyska lepszy zwrot niż w przypadku likwidacji. Co więcej Komisja nie była pewna, czy zgodę publicznych wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych uzyskano tylko w ramach ustawy z dnia 30.10.2002 r. i czy Operator naprawdę otrzymałby wartościowe aktywa. |
| --- | --- | --- |

(75)

Komisja w swojej decyzji o wszczęciu postępowania wyjaśniającego poddała w wątpliwość fakt, czy środki wdrożone przez Polskę stanowią pomoc, głównie z trzech powodów:

—

Komisja miała podstawy przypuszczać, że restrukturyzacja HCz była niezgodna z testem prywatnego wierzyciela. Wydawało się, że niektórzy wierzyciele publiczni odpisywali więcej długów w trakcie restrukturyzacji niż miałoby to miejsce w przypadku upadłości, zakładając posiadanie najwyższej klasy zabezpieczeń, przynajmniej w przypadku publicznych wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych. W tym kontekście Komisja nie była skłonna przyjąć argumentu strony polskiej, zgodnie z którym plan restrukturyzacji przyczyni się do tego, iż w sumie państwo uzyska lepszy zwrot niż w przypadku likwidacji. Co więcej Komisja nie była pewna, czy zgodę publicznych wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych uzyskano tylko w ramach ustawy z dnia 30.10.2002 r. i czy Operator naprawdę otrzymałby wartościowe aktywa.

| — | Poza tym, Komisja miała wątpliwości co do tego, w jaki sposób HSCz kontynuowała produkcję HCz bez kapitału obrotowego i czy otrzymała inne środki finansowe. |
| --- | --- |

—

Poza tym, Komisja miała wątpliwości co do tego, w jaki sposób HSCz kontynuowała produkcję HCz bez kapitału obrotowego i czy otrzymała inne środki finansowe.

| — | W końcu, Komisja posiadała w swojej dokumentacji informację, że w latach 1997 – 2002 HCz uzyskiwała różną pomoc finansową. |
| --- | --- |

—

W końcu, Komisja posiadała w swojej dokumentacji informację, że w latach 1997 – 2002 HCz uzyskiwała różną pomoc finansową.

| (76) | Ponadto, Komisja wyraziła niepokój w związku z tym, czy zgodnie z pkt 4 lit. a) Protokołu nr 8 LNM będzie miał prawo uzyskać udziały w HCz, ponieważ LNM jest już właścicielem MSP, który zgodnie z Protokołem nr 8 jest beneficjentem pomocy państwa. |
| --- | --- |

(76)

Ponadto, Komisja wyraziła niepokój w związku z tym, czy zgodnie z pkt 4 lit. a) Protokołu nr 8 LNM będzie miał prawo uzyskać udziały w HCz, ponieważ LNM jest już właścicielem MSP, który zgodnie z Protokołem nr 8 jest beneficjentem pomocy państwa.

IV.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

| (77) | UK Steel w piśmie z dnia 9 września 2004 r. działając w imieniu konkurentów HCz ze Zjednoczonego Królestwa twierdzi, że według niego umorzenie długów i odroczenie należności do momentu ich pełnej spłaty jest pomocą państwa. Podziela zaniepokojenie Komisji faktem, że aktywa stalowe HCz w normalnych warunkach rynkowych zostałyby zlikwidowane, a nie wydzierżawione HSCz. Poza tym, UK Steel nakłania Komisję do zastosowania pkt 4 lit. b) Protokołu nr 8, który według niego całkowicie zakazałby LNM nabycia aktywów HCz. |
| --- | --- |

(77)

UK Steel w piśmie z dnia 9 września 2004 r. działając w imieniu konkurentów HCz ze Zjednoczonego Królestwa twierdzi, że według niego umorzenie długów i odroczenie należności do momentu ich pełnej spłaty jest pomocą państwa. Podziela zaniepokojenie Komisji faktem, że aktywa stalowe HCz w normalnych warunkach rynkowych zostałyby zlikwidowane, a nie wydzierżawione HSCz. Poza tym, UK Steel nakłania Komisję do zastosowania pkt 4 lit. b) Protokołu nr 8, który według niego całkowicie zakazałby LNM nabycia aktywów HCz.

| (78) | Republika Czeska jako właściciel huty stali produkującej blachę, Vítkovice Steel, w piśmie z dnia 10 września 2004 r. wyraziła zainteresowanie postępowaniem Komisji. |
| --- | --- |

(78)

Republika Czeska jako właściciel huty stali produkującej blachę, Vítkovice Steel, w piśmie z dnia 10 września 2004 r. wyraziła zainteresowanie postępowaniem Komisji.

| (79) | LNM w piśmie z dnia 10 września 2004 r. bierze udział w postępowaniu Komisji jako jeden z potencjalnych oferentów. LNM stwierdza, że jego celem jest pomóc w wykazaniu, że prywatyzacja spółek stalowych HCz i związek pomiędzy innymi przedsiębiorstwami grupy LNM są w pełni zgodne z Traktatem o Przystąpieniu oraz regułami pomocy państwa. W szczególności potwierdza, że jego spółka zależna MSP nie nabywa przedsiębiorstw HCz. Powtórnie jednoznacznie zapewnia, że jeśli uda mu się nabyć spółki HCz, będzie nimi operować jako podmiotami niezależnymi w całkowitym oderwaniu od MSP i zapewni, że pomiędzy nimi a MSP nie dojdzie do przekazania pomocy państwa lub zdolności produkcyjnych. Jedynymi relacjami pomiędzy tymi spółkami byłyby relacje handlowe, umożliwiające MSP dostarczanie HCz kęsisk, co byłoby zorganizowane w sposób przejrzysty i przy zachowaniu cen rynkowych, nie różniących się od cen konkurentów. |
| --- | --- |

(79)

LNM w piśmie z dnia 10 września 2004 r. bierze udział w postępowaniu Komisji jako jeden z potencjalnych oferentów. LNM stwierdza, że jego celem jest pomóc w wykazaniu, że prywatyzacja spółek stalowych HCz i związek pomiędzy innymi przedsiębiorstwami grupy LNM są w pełni zgodne z Traktatem o Przystąpieniu oraz regułami pomocy państwa. W szczególności potwierdza, że jego spółka zależna MSP nie nabywa przedsiębiorstw HCz. Powtórnie jednoznacznie zapewnia, że jeśli uda mu się nabyć spółki HCz, będzie nimi operować jako podmiotami niezależnymi w całkowitym oderwaniu od MSP i zapewni, że pomiędzy nimi a MSP nie dojdzie do przekazania pomocy państwa lub zdolności produkcyjnych. Jedynymi relacjami pomiędzy tymi spółkami byłyby relacje handlowe, umożliwiające MSP dostarczanie HCz kęsisk, co byłoby zorganizowane w sposób przejrzysty i przy zachowaniu cen rynkowych, nie różniących się od cen konkurentów.

| (80) | Donbass w piśmie z dnia 13 września 2004 r. bierze udział w postępowaniu Komisji jako jeden z potencjalnych oferentów. Zdaniem Donbass restrukturyzacja odbywa się z zachowaniem warunków rynkowych. Wyraża poza tym wątpliwość, czy w przypadku postępowania upadłościowego, mając na względzie jego kłopotliwy charakter i długość, byłoby zainteresowane zakupem aktywów HCz. |
| --- | --- |

(80)

Donbass w piśmie z dnia 13 września 2004 r. bierze udział w postępowaniu Komisji jako jeden z potencjalnych oferentów. Zdaniem Donbass restrukturyzacja odbywa się z zachowaniem warunków rynkowych. Wyraża poza tym wątpliwość, czy w przypadku postępowania upadłościowego, mając na względzie jego kłopotliwy charakter i długość, byłoby zainteresowane zakupem aktywów HCz.

V.   UWAGI POLSKI

| (81) | Rzeczpospolita Polska udzieliła dodatkowych informacji. Stara się w nich wyjaśnić, że ani w ramach restrukturyzacji HCz, ani w ramach działalności HSCz nie udzielano pomocy na cele restrukturyzacji. Przyznaje jedynie, że przed końcem 2002 r. faktycznie udzielono HCz pewnej pomocy. Na zakończenie, Polska wyjaśnia, dlaczego Komisja powinna wyrazić zgodę na zmianę KPR. |
| --- | --- |

(81)

Rzeczpospolita Polska udzieliła dodatkowych informacji. Stara się w nich wyjaśnić, że ani w ramach restrukturyzacji HCz, ani w ramach działalności HSCz nie udzielano pomocy na cele restrukturyzacji. Przyznaje jedynie, że przed końcem 2002 r. faktycznie udzielono HCz pewnej pomocy. Na zakończenie, Polska wyjaśnia, dlaczego Komisja powinna wyrazić zgodę na zmianę KPR.

1.   Restrukturyzacja Huty Częstochowa

| (82) | Polska podaje najpierw nowe argumenty przemawiające za tym, dlaczego w ramach restrukturyzacji HCz nie była udzielona pomoc państwa. W związku z tym, przytacza wspomnianą wyżej analizę scenariusza upadłości wykonaną przez PWC. Pragnie dowieść, że w przypadku restrukturyzacji, wierzytelności wszystkich wierzycieli publicznych zostaną zaspokojone w większym stopniu niż w przypadku upadłości. |
| --- | --- |

(82)

Polska podaje najpierw nowe argumenty przemawiające za tym, dlaczego w ramach restrukturyzacji HCz nie była udzielona pomoc państwa. W związku z tym, przytacza wspomnianą wyżej analizę scenariusza upadłości wykonaną przez PWC. Pragnie dowieść, że w przypadku restrukturyzacji, wierzytelności wszystkich wierzycieli publicznych zostaną zaspokojone w większym stopniu niż w przypadku upadłości.

| (83) | Analiza opiera się na właściwej analizie wartości zabezpieczeń, która nie była wcześniej przeprowadzana. W rzeczywistości, analiza PWC podkreśla fakt, że wierzytelności wierzycieli publicznych są w głównej mierze zabezpieczone na majątku nieprodukcyjnym, a tylko niewielka ich część jest zabezpieczona na majątku produkcyjnym, podczas gdy wierzytelności wierzycieli prywatnych są w głównej mierze zabezpieczone na (najwartościowszym) majątku produkcyjnym. Co więcej nawet wtedy, gdy wierzytelności wierzycieli publicznych są zabezpieczone na majątku produkcyjnym HCz, to są one zarejestrowane z datą późniejszą niż wierzytelności wierzycieli prywatnych. Zgodnie z polską ustawą upadłościową wierzyciele tacy mogą zostać zaspokojeni dopiero po zaspokojeniu wierzycieli zarejestrowanych wcześniej (tzn. wierzytelności wierzycieli prywatnych). |
| --- | --- |

(83)

Analiza opiera się na właściwej analizie wartości zabezpieczeń, która nie była wcześniej przeprowadzana. W rzeczywistości, analiza PWC podkreśla fakt, że wierzytelności wierzycieli publicznych są w głównej mierze zabezpieczone na majątku nieprodukcyjnym, a tylko niewielka ich część jest zabezpieczona na majątku produkcyjnym, podczas gdy wierzytelności wierzycieli prywatnych są w głównej mierze zabezpieczone na (najwartościowszym) majątku produkcyjnym. Co więcej nawet wtedy, gdy wierzytelności wierzycieli publicznych są zabezpieczone na majątku produkcyjnym HCz, to są one zarejestrowane z datą późniejszą niż wierzytelności wierzycieli prywatnych. Zgodnie z polską ustawą upadłościową wierzyciele tacy mogą zostać zaspokojeni dopiero po zaspokojeniu wierzycieli zarejestrowanych wcześniej (tzn. wierzytelności wierzycieli prywatnych).

| (84) | Polska, na podstawie wspomnianej analizy, dowodzi, że restrukturyzacja spełnia wymogi testu prywatnego wierzyciela. Jedynie kilku wierzycieli publicznych otrzyma w przypadku restrukturyzacji mniej niż w przypadku upadłości (ci, przy których postawiono minus w ostatniej kolumnie tabeli 2 i 3), ale i tak więcej niż w przypadku realistycznego scenariusza upadłości. |
| --- | --- |

(84)

Polska, na podstawie wspomnianej analizy, dowodzi, że restrukturyzacja spełnia wymogi testu prywatnego wierzyciela. Jedynie kilku wierzycieli publicznych otrzyma w przypadku restrukturyzacji mniej niż w przypadku upadłości (ci, przy których postawiono minus w ostatniej kolumnie tabeli 2 i 3), ale i tak więcej niż w przypadku realistycznego scenariusza upadłości.

| (85) | Polska dowodzi, że analiza PWC na 2003 r. to scenariusz bardzo optymistyczny dla publicznych wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych. W rzeczywistości dalsza redukcja przychodów z postępowania upadłościowego jest przede wszystkim wynikiem osobliwego charakteru nadzorowanych przez sąd postępowań upadłościowych w Polsce, w których ponoszone są koszty syndyka odpowiadające zazwyczaj 5 % przychodów ze sprzedaży, a w przypadku HCz prawdopodobnie nawet 10 %. Poza tym, postępowanie upadłościowe jest długotrwałe, co może jeszcze bardziej przyczynić się do zmniejszenia wartości. |
| --- | --- |

(85)

Polska dowodzi, że analiza PWC na 2003 r. to scenariusz bardzo optymistyczny dla publicznych wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych. W rzeczywistości dalsza redukcja przychodów z postępowania upadłościowego jest przede wszystkim wynikiem osobliwego charakteru nadzorowanych przez sąd postępowań upadłościowych w Polsce, w których ponoszone są koszty syndyka odpowiadające zazwyczaj 5 % przychodów ze sprzedaży, a w przypadku HCz prawdopodobnie nawet 10 %. Poza tym, postępowanie upadłościowe jest długotrwałe, co może jeszcze bardziej przyczynić się do zmniejszenia wartości.

| (86) | Polska twierdzi również, że wskutek upadłości aktywa mogą nie zostać sprzedane w jednolitym procesie, ponieważ niektórzy wierzyciele posiadają prawo własności przeniesione na poszczególne składniki majątku i mogą je sprzedać oddzielnie. W związku z tym, inwestorzy nie mogą być pewni, czy nabędą kompletną linię produkcyjną, co może doprowadzić do spadku jej ceny. Polska przedstawiła kilka przykładów sprzedaży dokonywanej w drodze postępowania upadłościowego, tj. przypadek Huty Andrzej, w którym podział praw własności do majątku produkcyjnego w znacznym stopniu utrudnił jego sprzedaż i spowodował obniżenie ceny. Zatem sprzedaż w drodze postępowania upadłościowego może spowodować uzyskanie ceny znacznie niższej niż przy sprzedaży zorganizowanej w ramach procesu restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(86)

Polska twierdzi również, że wskutek upadłości aktywa mogą nie zostać sprzedane w jednolitym procesie, ponieważ niektórzy wierzyciele posiadają prawo własności przeniesione na poszczególne składniki majątku i mogą je sprzedać oddzielnie. W związku z tym, inwestorzy nie mogą być pewni, czy nabędą kompletną linię produkcyjną, co może doprowadzić do spadku jej ceny. Polska przedstawiła kilka przykładów sprzedaży dokonywanej w drodze postępowania upadłościowego, tj. przypadek Huty Andrzej, w którym podział praw własności do majątku produkcyjnego w znacznym stopniu utrudnił jego sprzedaż i spowodował obniżenie ceny. Zatem sprzedaż w drodze postępowania upadłościowego może spowodować uzyskanie ceny znacznie niższej niż przy sprzedaży zorganizowanej w ramach procesu restrukturyzacji.

| (87) | Dodatkowo, Polska twierdzi, że „deficytowi” wierzyciele publiczni wciąż mają lepszą pozycję niż wierzyciele prywatni, którzy w każdym wypadku opowiadali się za restrukturyzacją (w kwestiach szczegółowych patrz: tabela 2 i 3) (46). |
| --- | --- |

(87)

Dodatkowo, Polska twierdzi, że „deficytowi” wierzyciele publiczni wciąż mają lepszą pozycję niż wierzyciele prywatni, którzy w każdym wypadku opowiadali się za restrukturyzacją (w kwestiach szczegółowych patrz: tabela 2 i 3) (46).

| (88) | Polska wyjaśnia, że wierzyciele są niechętni podpisaniu ugody restrukturyzacyjnej w głównej mierze z uwagi na brak wiary w pozytywne wyniki programu restrukturyzacji i związane z tym oczekiwania. Ponadto, Polska sugeruje, że wierzyciele prywatni na ogół z rezerwą podchodzą do nowych propozycji, w szczególności dlatego, że banki boją się wymieniać zabezpieczenia i zastawy na aktywach na udziały, ponieważ audytorzy lub Inspektorat Nadzoru Bankowego obniżają wartość ich wierzytelności i zobowiązują do odnotowania straty w księgach rachunkowych. Wręcz przeciwnie zachowanie istniejącego stanu rzeczy pozwala im utrzymać w księgach rachunkowych wyższą wartość, nawet jeśli nie jest ona realistyczna. |
| --- | --- |

(88)

Polska wyjaśnia, że wierzyciele są niechętni podpisaniu ugody restrukturyzacyjnej w głównej mierze z uwagi na brak wiary w pozytywne wyniki programu restrukturyzacji i związane z tym oczekiwania. Ponadto, Polska sugeruje, że wierzyciele prywatni na ogół z rezerwą podchodzą do nowych propozycji, w szczególności dlatego, że banki boją się wymieniać zabezpieczenia i zastawy na aktywach na udziały, ponieważ audytorzy lub Inspektorat Nadzoru Bankowego obniżają wartość ich wierzytelności i zobowiązują do odnotowania straty w księgach rachunkowych. Wręcz przeciwnie zachowanie istniejącego stanu rzeczy pozwala im utrzymać w księgach rachunkowych wyższą wartość, nawet jeśli nie jest ona realistyczna.

| (89) | Jednak, gdy restrukturyzacja wydaje się być realna a czas potrzebny na osiągnięcie rezultatów nie jest zbyt długi i istnieje duże prawdopodobieństwo pozyskania środków pieniężnych w zamian za wierzytelności, wówczas występuje tendencja do godzenia się na takie rozwiązania. Faktycznie Polska dostarczyła pisma z Kredyt Banku i ING BSK, które dowodzą, że nawet te banki, które tracą na restrukturyzacji najwięcej, postrzegają plan restrukturyzacji jako lepsze rozwiązanie niż upadłość. Tymczasem prywatni wierzyciele wierzytelności cywilnoprawnych stwierdzili, że są gotowi do dalszej redukcji zwrotu odsetek, aby zagwarantować, że HCz będzie dysponowała wystarczającymi środkami na spłatę wszystkich zobowiązań nie podlegających restrukturyzacji i kosztów z tym związanych. |
| --- | --- |

(89)

Jednak, gdy restrukturyzacja wydaje się być realna a czas potrzebny na osiągnięcie rezultatów nie jest zbyt długi i istnieje duże prawdopodobieństwo pozyskania środków pieniężnych w zamian za wierzytelności, wówczas występuje tendencja do godzenia się na takie rozwiązania. Faktycznie Polska dostarczyła pisma z Kredyt Banku i ING BSK, które dowodzą, że nawet te banki, które tracą na restrukturyzacji najwięcej, postrzegają plan restrukturyzacji jako lepsze rozwiązanie niż upadłość. Tymczasem prywatni wierzyciele wierzytelności cywilnoprawnych stwierdzili, że są gotowi do dalszej redukcji zwrotu odsetek, aby zagwarantować, że HCz będzie dysponowała wystarczającymi środkami na spłatę wszystkich zobowiązań nie podlegających restrukturyzacji i kosztów z tym związanych.

| (90) | W dalszej części, Polska wskazuje, że publiczni wierzyciele wierzytelności cywilnoprawnych, którzy zgodnie z analizą PWC uzyskaliby wskutek restrukturyzacji mniej niż wskutek upadłości, w żadnym wypadku nie byliby w stanie zapobiec postępowaniu układowemu prowadzonemu w ramach polskiego prawa. Zatem stanowiący mniejszość niezaspokojeni wierzyciele faktycznie nie byliby w stanie wymusić likwidacji. |
| --- | --- |

(90)

W dalszej części, Polska wskazuje, że publiczni wierzyciele wierzytelności cywilnoprawnych, którzy zgodnie z analizą PWC uzyskaliby wskutek restrukturyzacji mniej niż wskutek upadłości, w żadnym wypadku nie byliby w stanie zapobiec postępowaniu układowemu prowadzonemu w ramach polskiego prawa. Zatem stanowiący mniejszość niezaspokojeni wierzyciele faktycznie nie byliby w stanie wymusić likwidacji.

| (91) | W odniesieniu do publicznych wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych Polska informuje, że uwolnienie zastawów posiadanych przez wierzycieli publicznych i przeniesienie wierzytelności na nowy podmiot, Operatora, nie odbywa się w sposób automatyczny. Wymagana jest przy tym wyłączna i indywidualna zgoda każdego publicznego wierzyciela wierzytelności publicznoprawnych, co – według Polski – jest sprawą dobrowolną. Najlepszym tego przykładem są trzej publiczni wierzyciele wierzytelności publicznoprawnych (Urząd Skarbowy w Częstochowie, FGŚP i Gmina Poraj), którzy odrzucili restrukturyzację na szczególnych zasadach uznając, że lepsze efekty przyniesie im upadłość. |
| --- | --- |

(91)

W odniesieniu do publicznych wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych Polska informuje, że uwolnienie zastawów posiadanych przez wierzycieli publicznych i przeniesienie wierzytelności na nowy podmiot, Operatora, nie odbywa się w sposób automatyczny. Wymagana jest przy tym wyłączna i indywidualna zgoda każdego publicznego wierzyciela wierzytelności publicznoprawnych, co – według Polski – jest sprawą dobrowolną. Najlepszym tego przykładem są trzej publiczni wierzyciele wierzytelności publicznoprawnych (Urząd Skarbowy w Częstochowie, FGŚP i Gmina Poraj), którzy odrzucili restrukturyzację na szczególnych zasadach uznając, że lepsze efekty przyniesie im upadłość.

2.   Działalność Huty Stali Częstochowa

| (92) | Polska dostarczyła również informacje dotyczące działalności HSCz. Dowodzi, że wydzierżawienie przez HCz aktywów do produkcji stali na rzecz HSCz to czynność, na jaką zazwyczaj każdy prywatny wierzyciel wyraziłby zgodę. W związku z tym, że długotrwałe czynności syndyków sądowych spowodowałyby przerwanie działalności produkcyjnej, rozwiązanie polegające na wydzierżawieniu takiego majątku przed upadłością niezależnej firmie nie kontrolowanej przez syndyków jest sposobem na zachowanie wartości aktywów na zasadzie kontynuacji prowadzenia działalności. W tym celu, wierzyciel prywatny w ramach umowy dzierżawy również zgodziłby się na odroczenie płatności. |
| --- | --- |

(92)

Polska dostarczyła również informacje dotyczące działalności HSCz. Dowodzi, że wydzierżawienie przez HCz aktywów do produkcji stali na rzecz HSCz to czynność, na jaką zazwyczaj każdy prywatny wierzyciel wyraziłby zgodę. W związku z tym, że długotrwałe czynności syndyków sądowych spowodowałyby przerwanie działalności produkcyjnej, rozwiązanie polegające na wydzierżawieniu takiego majątku przed upadłością niezależnej firmie nie kontrolowanej przez syndyków jest sposobem na zachowanie wartości aktywów na zasadzie kontynuacji prowadzenia działalności. W tym celu, wierzyciel prywatny w ramach umowy dzierżawy również zgodziłby się na odroczenie płatności.

| (93) | Ponadto, Polska nie dostrzega w swoich działaniach znamion pomocy państwa, ponieważ finansowanie pochodziło z pożyczek udzielanych przez dostawców na zasadach komercyjnych i zaliczek od klientów stalowni, którzy nie chcieli utracić HCz/HSCz jako klienta. |
| --- | --- |

(93)

Ponadto, Polska nie dostrzega w swoich działaniach znamion pomocy państwa, ponieważ finansowanie pochodziło z pożyczek udzielanych przez dostawców na zasadach komercyjnych i zaliczek od klientów stalowni, którzy nie chcieli utracić HCz/HSCz jako klienta.

| (94) | W kwestii zapłaty rachunków za energię elektryczną na rzecz PSE Polska dowodzi, że gwarancje nie stanowiły pomocy państwa, ponieważ HSCz płaciła TFS za zabezpieczenia według wartości rynkowej równej 2 % ich rzeczywistej wartości. Wartość tę oblicza się uwzględniając, że gwarantowana suma nigdy nie miała przekroczyć 6 mln PLN, w związku z czym prowizja w wysokości 120 000 PLN powinna być faktycznie równa 2 %. Dla porównania, Polska przytacza przykład Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych oferującego „poręczenia pożyczek” klientom ponad 25 banków komercyjnych według stopy procentowej, która aktualnie wynosi do 1 % na 1 rok, 1,2 % na 2 lata i 1,4 % na 3 lata. Zatem Polska twierdzi, że koszt poręczeń i ich kwoty odpowiadają obowiązującym wówczas warunkom rynkowym. |
| --- | --- |

(94)

W kwestii zapłaty rachunków za energię elektryczną na rzecz PSE Polska dowodzi, że gwarancje nie stanowiły pomocy państwa, ponieważ HSCz płaciła TFS za zabezpieczenia według wartości rynkowej równej 2 % ich rzeczywistej wartości. Wartość tę oblicza się uwzględniając, że gwarantowana suma nigdy nie miała przekroczyć 6 mln PLN, w związku z czym prowizja w wysokości 120 000 PLN powinna być faktycznie równa 2 %. Dla porównania, Polska przytacza przykład Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych oferującego „poręczenia pożyczek” klientom ponad 25 banków komercyjnych według stopy procentowej, która aktualnie wynosi do 1 % na 1 rok, 1,2 % na 2 lata i 1,4 % na 3 lata. Zatem Polska twierdzi, że koszt poręczeń i ich kwoty odpowiadają obowiązującym wówczas warunkom rynkowym.

3.   Dotacje i inne środki pomocy

| (95) | Po pierwsze, Polska przyznaje, że pomoc dla HCz w wysokości 19 699 452 PLN (4 147 332 EUR) przyznana pomiędzy 1997 r. a majem 2002 r. była pomocą restrukturyzacyjną. |
| --- | --- |

(95)

Po pierwsze, Polska przyznaje, że pomoc dla HCz w wysokości 19 699 452 PLN (4 147 332 EUR) przyznana pomiędzy 1997 r. a majem 2002 r. była pomocą restrukturyzacyjną.

| (96) | Po drugie, jeśli chodzi o pomoc KBN, Polska twierdzi jednak, że dotacje spełniają kryteria ramowych zasad Wspólnoty w sprawie przyznawania pomocy państwa na prace badawcze i rozwój (dalej zwanych „Ramowymi zasadami dotyczącymi prac badawczych i rozwoju”) (47) i powinno się je traktować jako tego rodzaju pomoc. |
| --- | --- |

(96)

Po drugie, jeśli chodzi o pomoc KBN, Polska twierdzi jednak, że dotacje spełniają kryteria ramowych zasad Wspólnoty w sprawie przyznawania pomocy państwa na prace badawcze i rozwój (dalej zwanych „Ramowymi zasadami dotyczącymi prac badawczych i rozwoju”) (47) i powinno się je traktować jako tego rodzaju pomoc.

| (97) | Polska stwierdza, że w części objęte one są przyjętym w dniu 30 listopada 2001 r. przez Przewodniczącego KBN Programem w sprawie kryteriów i trybu przyznawania i rozliczania środków finansowych ustalanych w budżecie państwa na naukę, które w Traktacie o Przystąpieniu zostało zapisane w wykazie istniejących środków pomocy. Dotyczy to przynajmniej dotacji w wysokości 1 380 000 PLN dla HSCz, które przyznano po przyjęciu tego Programu. |
| --- | --- |

(97)

Polska stwierdza, że w części objęte one są przyjętym w dniu 30 listopada 2001 r. przez Przewodniczącego KBN Programem w sprawie kryteriów i trybu przyznawania i rozliczania środków finansowych ustalanych w budżecie państwa na naukę, które w Traktacie o Przystąpieniu zostało zapisane w wykazie istniejących środków pomocy. Dotyczy to przynajmniej dotacji w wysokości 1 380 000 PLN dla HSCz, które przyznano po przyjęciu tego Programu.

| (98) | W dalszej kolejności, Polska stwierdza również, że dotacje KBN dla HCz w wysokości 5 461 620 PLN mimo, że nie zostały przyznane w ramach Programu, powinny zostać uznane za uzasadnione, ponieważ są zgodne z podobnymi warunkami Ramowych zasad w sprawie udzielania pomocy państwa na badania i rozwój. Chociaż zostały udzielone przed wejściem tego Programu w życie, to pomoc była oceniana na podstawie tych samych kryteriów Programu i w związku z tym zgodnie z Ramowymi zasadami dotyczącymi prac badawczych i rozwoju. Polska oświadcza, że brak jest bardziej szczegółowych informacji na temat pomocy opisanej w części II, ponieważ w międzyczasie KBN rozwiązano. |
| --- | --- |

(98)

W dalszej kolejności, Polska stwierdza również, że dotacje KBN dla HCz w wysokości 5 461 620 PLN mimo, że nie zostały przyznane w ramach Programu, powinny zostać uznane za uzasadnione, ponieważ są zgodne z podobnymi warunkami Ramowych zasad w sprawie udzielania pomocy państwa na badania i rozwój. Chociaż zostały udzielone przed wejściem tego Programu w życie, to pomoc była oceniana na podstawie tych samych kryteriów Programu i w związku z tym zgodnie z Ramowymi zasadami dotyczącymi prac badawczych i rozwoju. Polska oświadcza, że brak jest bardziej szczegółowych informacji na temat pomocy opisanej w części II, ponieważ w międzyczasie KBN rozwiązano.

| (99) | Po trzecie, Polska dowodzi, że w międzyczasie zostały spłacone różne środki finansowe na rzecz HSCz. Odroczone płatności z tytułu dzierżawy na rzecz HCz jak i odsetek wymagalnych na rzecz ZUS i FGŚP zostały uregulowane wraz z odsetkami ustawowymi w wysokości 16 % między lipcem 2002 r. a dniem 21 stycznia 2003 r., kolejne 13 % uiszczono do dnia 24 września 2003 r. i 12,25 % – do dnia 25 listopada 2004 r. |
| --- | --- |

(99)

Po trzecie, Polska dowodzi, że w międzyczasie zostały spłacone różne środki finansowe na rzecz HSCz. Odroczone płatności z tytułu dzierżawy na rzecz HCz jak i odsetek wymagalnych na rzecz ZUS i FGŚP zostały uregulowane wraz z odsetkami ustawowymi w wysokości 16 % między lipcem 2002 r. a dniem 21 stycznia 2003 r., kolejne 13 % uiszczono do dnia 24 września 2003 r. i 12,25 % – do dnia 25 listopada 2004 r.

| (100) | Wreszcie pomoc w postaci zwolnień podatkowych przyznanych przez PFRON i Urząd Skarbowy w wysokości 62 116 PLN (około 13 077 EUR) nie została zwrócona, ponieważ organy podatkowe nie przyjmują spłaty bez decyzji o odzyskaniu należności. Polska twierdzi jednak, że ta pomoc jest zgodna z zasadą de minimis. |
| --- | --- |

(100)

Wreszcie pomoc w postaci zwolnień podatkowych przyznanych przez PFRON i Urząd Skarbowy w wysokości 62 116 PLN (około 13 077 EUR) nie została zwrócona, ponieważ organy podatkowe nie przyjmują spłaty bez decyzji o odzyskaniu należności. Polska twierdzi jednak, że ta pomoc jest zgodna z zasadą de minimis.

4.   Zatwierdzenie zmian w KPR

| (101) | Polska wnioskuje o zgodę Komisji na zmianę KPR na mocy pkt 10 Protokołu nr 8. Polska zapewnia, że HCz będzie kontynuowała swą działalność bez pomocy i nie zostanie zlikwidowana. W zamian Polska zobowiązuje się, że w latach 1997 – 2006 HCz nie otrzyma dodatkowej pomocy państwa i nie zwiększy wyżej opisanych zdolności produkcyjnych przed końcem 2006 r., czyli końcem okresu restrukturyzacji wyznaczonym w Protokole nr 8. |
| --- | --- |

(101)

Polska wnioskuje o zgodę Komisji na zmianę KPR na mocy pkt 10 Protokołu nr 8. Polska zapewnia, że HCz będzie kontynuowała swą działalność bez pomocy i nie zostanie zlikwidowana. W zamian Polska zobowiązuje się, że w latach 1997 – 2006 HCz nie otrzyma dodatkowej pomocy państwa i nie zwiększy wyżej opisanych zdolności produkcyjnych przed końcem 2006 r., czyli końcem okresu restrukturyzacji wyznaczonym w Protokole nr 8.

| (102) | Władze polskie wyjaśniają, że opracowując KPR jesienią 2002 r., uznano restrukturyzację HCz bez pomocy państwa za niemożliwą. Tak długo, jak długo istniała możliwość pełnej spłaty długów z pomocą państwa, żaden wierzyciel nie był skłonny anulować swojej części długu. Dopiero gdy w KPR odrzucono możliwość udzielenia HCz pomocy, wierzyciele przedsiębiorstwa postanowili zredukować swoje wierzytelności. Co więcej, jedynie wejście w życie ustawy z dnia 30.10.2002 r. stało się skutecznym instrumentem w ramach prawa polskiego pozwalającym na odpisanie wierzytelności publicznoprawnych i na spłatę wierzycieli w trakcie postępowania pod ich kontrolą. |
| --- | --- |

(102)

Władze polskie wyjaśniają, że opracowując KPR jesienią 2002 r., uznano restrukturyzację HCz bez pomocy państwa za niemożliwą. Tak długo, jak długo istniała możliwość pełnej spłaty długów z pomocą państwa, żaden wierzyciel nie był skłonny anulować swojej części długu. Dopiero gdy w KPR odrzucono możliwość udzielenia HCz pomocy, wierzyciele przedsiębiorstwa postanowili zredukować swoje wierzytelności. Co więcej, jedynie wejście w życie ustawy z dnia 30.10.2002 r. stało się skutecznym instrumentem w ramach prawa polskiego pozwalającym na odpisanie wierzytelności publicznoprawnych i na spłatę wierzycieli w trakcie postępowania pod ich kontrolą.

5.   Zapewnienie o rozgraniczeniu działalności LNM, MSP i HCz

| (103) | Polska zapewnia Komisję, że umowa sprzedaży MH, HSCz i innych spółek inwestorowi strategicznemu wykluczy możliwość udzielenia HCz pomocy państwa przez któregoś z beneficjentów w ramach Protokołu nr 8. W tym celu w umowie sprzedaży z inwestorem zostaną przewidziane odpowiednie działania monitorujące. |
| --- | --- |

(103)

Polska zapewnia Komisję, że umowa sprzedaży MH, HSCz i innych spółek inwestorowi strategicznemu wykluczy możliwość udzielenia HCz pomocy państwa przez któregoś z beneficjentów w ramach Protokołu nr 8. W tym celu w umowie sprzedaży z inwestorem zostaną przewidziane odpowiednie działania monitorujące.

VI.   OCENA POMOCY

1.   Obowiązujące prawo

| (104) | Protokół nr 8 pkt 1 stanowi, że „nie naruszając postanowień artykułu 87 i 88 Traktatu WE, pomoc państwa udzielaną przez Polskę dla celów restrukturyzacji na rzecz określonych części polskiego hutnictwa uznaje się za zgodną ze wspólnym rynkiem”, jeśli, między innymi, warunki określone we wspomnianym Protokole są spełnione. |
| --- | --- |

(104)

Protokół nr 8 pkt 1 stanowi, że „nie naruszając postanowień artykułu 87 i 88 Traktatu WE, pomoc państwa udzielaną przez Polskę dla celów restrukturyzacji na rzecz określonych części polskiego hutnictwa uznaje się za zgodną ze wspólnym rynkiem”, jeśli, między innymi, warunki określone we wspomnianym Protokole są spełnione.

| (105) | Zgodnie z pkt 3 Protokołu nr 8 do otrzymania pomocy państwa kwalifikują się wyłącznie spółki wymienione w załączniku 1. Polska wybrała 8 spółek, które znalazły się na liście. Nie figuruje na niej HCz, HSCz, ani żadna z filii HCz. |
| --- | --- |

(105)

Zgodnie z pkt 3 Protokołu nr 8 do otrzymania pomocy państwa kwalifikują się wyłącznie spółki wymienione w załączniku 1. Polska wybrała 8 spółek, które znalazły się na liście. Nie figuruje na niej HCz, HSCz, ani żadna z filii HCz.

| (106) | W Protokole nr 8 akapit trzeci pkt 6 zakazano udzielania jakiejkolwiek dodatkowej pomocy państwa na cele restrukturyzacji na rzecz polskiego hutnictwa. W tym celu, w pkt 18 Protokołu nr 8 upoważniono Komisję do podejmowania „odpowiednich środków, na mocy których każda spółka będzie zobowiązana do zwrotu otrzymanej pomocy”, jeżeli proces monitorowania restrukturyzacji wykaże niezgodności w wyniku udzielenia „dodatkowej niezgodnej pomocy państwa na rzecz hutnictwa”. |
| --- | --- |

(106)

W Protokole nr 8 akapit trzeci pkt 6 zakazano udzielania jakiejkolwiek dodatkowej pomocy państwa na cele restrukturyzacji na rzecz polskiego hutnictwa. W tym celu, w pkt 18 Protokołu nr 8 upoważniono Komisję do podejmowania „odpowiednich środków, na mocy których każda spółka będzie zobowiązana do zwrotu otrzymanej pomocy”, jeżeli proces monitorowania restrukturyzacji wykaże niezgodności w wyniku udzielenia „dodatkowej niezgodnej pomocy państwa na rzecz hutnictwa”.

| (107) | Okres karencji na udzielanie pomocy w ramach restrukturyzacji dla polskiego hutnictwa w ramach Układu Europejskiego Rada przesunęła do dnia 31 grudnia 2006 r. Ustalenie to uznano na mocy Protokołu nr 8 w ramach przystąpienia Polski do UE. Aby ten cel osiągnąć obejmuje on ramy czasowe przed i po przystąpieniu. Dokładniej rzecz ujmując, upoważnia do ograniczonej ilości pomocy na cele restrukturyzacji w latach 1997 – 2003 i zakazuje dalszej pomocy państwa na cele restrukturyzacji dla polskiego hutnictwa w latach 1997 – 2006. W tym względzie jednoznacznie różni się od innych przepisów Traktatu o Przystąpieniu, takich jak mechanizm przejściowy wyznaczony w załączniku IV („istniejąca procedura pomocy”), który dotyczy jedynie pomocy państwa udzielanej przed przystąpieniem w takim stopniu, w jakim „ma nadal zastosowanie po” dacie przystąpienia. Protokół nr 8 można więc postrzegać jako lex specialis, które, w zakresie spraw jakich dotyczy, zastępuje inne przepisy Aktu Przystąpienia (48). |
| --- | --- |

(107)

Okres karencji na udzielanie pomocy w ramach restrukturyzacji dla polskiego hutnictwa w ramach Układu Europejskiego Rada przesunęła do dnia 31 grudnia 2006 r. Ustalenie to uznano na mocy Protokołu nr 8 w ramach przystąpienia Polski do UE. Aby ten cel osiągnąć obejmuje on ramy czasowe przed i po przystąpieniu. Dokładniej rzecz ujmując, upoważnia do ograniczonej ilości pomocy na cele restrukturyzacji w latach 1997 – 2003 i zakazuje dalszej pomocy państwa na cele restrukturyzacji dla polskiego hutnictwa w latach 1997 – 2006. W tym względzie jednoznacznie różni się od innych przepisów Traktatu o Przystąpieniu, takich jak mechanizm przejściowy wyznaczony w załączniku IV („istniejąca procedura pomocy”), który dotyczy jedynie pomocy państwa udzielanej przed przystąpieniem w takim stopniu, w jakim „ma nadal zastosowanie po” dacie przystąpienia. Protokół nr 8 można więc postrzegać jako lex specialis, które, w zakresie spraw jakich dotyczy, zastępuje inne przepisy Aktu Przystąpienia (48).

| (108) | W związku z tym, jako że art. 87 i 88 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską normalnie nie dotyczą pomocy udzielonej przed przystąpieniem, której nie stosuje się po przystąpieniu, zapisy Protokołu nr 8 poszerzają kontrolę nad pomocą państwa w ramach Traktatu WE do wszelkiej pomocy udzielanej na restrukturyzację polskiego hutnictwa w latach 1997 – 2006. |
| --- | --- |

(108)

W związku z tym, jako że art. 87 i 88 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską normalnie nie dotyczą pomocy udzielonej przed przystąpieniem, której nie stosuje się po przystąpieniu, zapisy Protokołu nr 8 poszerzają kontrolę nad pomocą państwa w ramach Traktatu WE do wszelkiej pomocy udzielanej na restrukturyzację polskiego hutnictwa w latach 1997 – 2006.

| (109) | Zgodnie z art. 88 ust. 2 Traktatu WE decyzję można podjąć po przystąpieniu Polski do UE, ponieważ przy braku przepisów szczegółowych w Protokole nr 8 powinno się stosować reguły i zasady normalne. Dlatego stosuje się również rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (49) (dalej zwane „rozporządzeniem proceduralnym”). |
| --- | --- |

(109)

Zgodnie z art. 88 ust. 2 Traktatu WE decyzję można podjąć po przystąpieniu Polski do UE, ponieważ przy braku przepisów szczegółowych w Protokole nr 8 powinno się stosować reguły i zasady normalne. Dlatego stosuje się również rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (49) (dalej zwane „rozporządzeniem proceduralnym”).

2.   Istnienie pomocy

| (110) | Zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu WE pomoc państwa, czyli wszelka pomoc przyznawana przez Państwo Członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi. Artykuł 86 ust. 1 Traktatu WE precyzuje, że art. 87 Traktatu WE ma zastosowanie również do przedsiębiorstw publicznych, tj. do przedsiębiorstw kontrolowanych przez państwo. |
| --- | --- |

(110)

Zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu WE pomoc państwa, czyli wszelka pomoc przyznawana przez Państwo Członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi. Artykuł 86 ust. 1 Traktatu WE precyzuje, że art. 87 Traktatu WE ma zastosowanie również do przedsiębiorstw publicznych, tj. do przedsiębiorstw kontrolowanych przez państwo.

a)   Pomoc przy restrukturyzacji Huty Częstochowa i stosowanie testu prywatnego wierzyciela

| (111) | Umorzenie długów przez władze daje przewagę konkurencyjną, ponieważ oznacza przyzwolenie na utracenie dochodów, i stanowi pomoc ze środków państwa. Niemniej jednak, zgodnie z tradycyjnym orzecznictwem, środki publiczne stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 Traktatu WE jedynie wówczas, gdy otrzymujące je przedsiębiorstwo uzyskuje przewagę konkurencyjną, której nie uzyskałoby w normalnych warunkach rynkowych. W rzeczywistości ustalono, że inwestor w warunkach gospodarki rynkowej może realizować politykę strukturalną, w ramach której kieruje się długoterminowymi perspektywami rentowności zainwestowanego kapitału. Jednak z drugiej strony, jak wynika z istniejącego orzecznictwa, wierzyciel w warunkach gospodarki rynkowej starałby się raczej uzyskać spłatę sum zaległych od dłużnika znajdującego się w trudnej sytuacji finansowej w rozsądnym przedziale czasu (50). |
| --- | --- |

(111)

Umorzenie długów przez władze daje przewagę konkurencyjną, ponieważ oznacza przyzwolenie na utracenie dochodów, i stanowi pomoc ze środków państwa. Niemniej jednak, zgodnie z tradycyjnym orzecznictwem, środki publiczne stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 Traktatu WE jedynie wówczas, gdy otrzymujące je przedsiębiorstwo uzyskuje przewagę konkurencyjną, której nie uzyskałoby w normalnych warunkach rynkowych. W rzeczywistości ustalono, że inwestor w warunkach gospodarki rynkowej może realizować politykę strukturalną, w ramach której kieruje się długoterminowymi perspektywami rentowności zainwestowanego kapitału. Jednak z drugiej strony, jak wynika z istniejącego orzecznictwa, wierzyciel w warunkach gospodarki rynkowej starałby się raczej uzyskać spłatę sum zaległych od dłużnika znajdującego się w trudnej sytuacji finansowej w rozsądnym przedziale czasu (50).

| (112) | Dlatego też zdaniem Sądu Pierwszej Instancji, jeżeli dłużnik znajdujący się w trudnej sytuacji finansowej proponuje restrukturyzację długu w celu uniknięcia likwidacji, każdy wierzyciel musi przynajmniej dokładnie porównać korzyści związane z uzyskaniem oferowanej sumy w ramach planu restrukturyzacji i sumę możliwą do uzyskania w drodze ewentualnej upadłości firmy (ocena taka w dalszej części zwana jest „testem prywatnego wierzyciela”) (51). Sąd Pierwszej Instancji ustalił, że na test prywatnego wierzyciela wpływa wiele czynników łącznie z rodzajem roszczeń wierzyciela (roszczenia zabezpieczone, preferencyjne czy zwykłe), charakterem i zakresem posiadanego zabezpieczenia, oceną przez wierzyciela szans, jakie ma firma, aby ponownie stać się rentowna, jak i kwotą, jaką uzyska w przypadku likwidacji. |
| --- | --- |

(112)

Dlatego też zdaniem Sądu Pierwszej Instancji, jeżeli dłużnik znajdujący się w trudnej sytuacji finansowej proponuje restrukturyzację długu w celu uniknięcia likwidacji, każdy wierzyciel musi przynajmniej dokładnie porównać korzyści związane z uzyskaniem oferowanej sumy w ramach planu restrukturyzacji i sumę możliwą do uzyskania w drodze ewentualnej upadłości firmy (ocena taka w dalszej części zwana jest „testem prywatnego wierzyciela”) (51). Sąd Pierwszej Instancji ustalił, że na test prywatnego wierzyciela wpływa wiele czynników łącznie z rodzajem roszczeń wierzyciela (roszczenia zabezpieczone, preferencyjne czy zwykłe), charakterem i zakresem posiadanego zabezpieczenia, oceną przez wierzyciela szans, jakie ma firma, aby ponownie stać się rentowna, jak i kwotą, jaką uzyska w przypadku likwidacji.

| (113) | W kwestii restrukturyzacji HCz Komisja dokonała oceny dokumentacji i informacji dostarczonych przez Polskę i uznała, że wątpliwości wyrażone przy otwarciu postępowania zostały rozwiane. Komisja uważa, że restrukturyzacja spełnia wymogi testu prywatnego wierzyciela. |
| --- | --- |

(113)

W kwestii restrukturyzacji HCz Komisja dokonała oceny dokumentacji i informacji dostarczonych przez Polskę i uznała, że wątpliwości wyrażone przy otwarciu postępowania zostały rozwiane. Komisja uważa, że restrukturyzacja spełnia wymogi testu prywatnego wierzyciela.

| (114) | W oparciu o analizę PWC Komisja nie utrzymuje już, że z powodu zabezpieczeń, jakie posiadają publiczni wierzyciele wierzytelności publicznoprawnych, likwidacja przyniosłaby lepsze rezultaty niż restrukturyzacja. Na podstawie wyjaśnień zawartych w analizie PWC Komisja rozumie, że wierzyciele publiczni posiadali podobne zabezpieczenia jak prywatni na tym samych aktywach produkcyjnych, zostały one jednak zarejestrowane później niż zabezpieczenia wierzycieli prywatnych. W związku z tym, priorytetem będzie zaspokojenie wierzytelności wierzycieli prywatnych, co powoduje zmniejszenie poziomu, w jakim zaspokojone będą te publicznych wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych. |
| --- | --- |

(114)

W oparciu o analizę PWC Komisja nie utrzymuje już, że z powodu zabezpieczeń, jakie posiadają publiczni wierzyciele wierzytelności publicznoprawnych, likwidacja przyniosłaby lepsze rezultaty niż restrukturyzacja. Na podstawie wyjaśnień zawartych w analizie PWC Komisja rozumie, że wierzyciele publiczni posiadali podobne zabezpieczenia jak prywatni na tym samych aktywach produkcyjnych, zostały one jednak zarejestrowane później niż zabezpieczenia wierzycieli prywatnych. W związku z tym, priorytetem będzie zaspokojenie wierzytelności wierzycieli prywatnych, co powoduje zmniejszenie poziomu, w jakim zaspokojone będą te publicznych wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych.

| (115) | Ponadto, Komisja może teraz uznać, że aktualna propozycja restrukturyzacji HCz pozwoli uzyskać korzyści każdemu z wierzycieli publicznych. W tym celu Komisja stwierdza, że ocena dotycząca wierzycieli wierzytelności cywilnoprawnych winna być dokonana w odniesieniu do sytuacji, jaka miała miejsce w grudniu 2003 r. Później wprawdzie zmieniono ugodę restrukturyzacyjną, ale jej podstawowe elementy pozostały od tego czasu w mocy. Natomiast datą właściwą dla publicznych wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych jest czerwiec 2005 r., ponieważ ci wierzyciele muszą jeszcze wyrazić bezwarunkową zgodę na warunki decyzji o restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(115)

Ponadto, Komisja może teraz uznać, że aktualna propozycja restrukturyzacji HCz pozwoli uzyskać korzyści każdemu z wierzycieli publicznych. W tym celu Komisja stwierdza, że ocena dotycząca wierzycieli wierzytelności cywilnoprawnych winna być dokonana w odniesieniu do sytuacji, jaka miała miejsce w grudniu 2003 r. Później wprawdzie zmieniono ugodę restrukturyzacyjną, ale jej podstawowe elementy pozostały od tego czasu w mocy. Natomiast datą właściwą dla publicznych wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych jest czerwiec 2005 r., ponieważ ci wierzyciele muszą jeszcze wyrazić bezwarunkową zgodę na warunki decyzji o restrukturyzacji.

| (116) | Analiza, z której wynika, że restrukturyzacja będzie dla wierzycieli bardziej opłacalna niż upadłość, potwierdza się nawet w kontekście najlepszego możliwego scenariusza upadłości dla wierzycieli publicznych. Przyjmując taki scenariusz, jedynie trzech publicznych wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych w 2005 r. i jeden publiczny wierzyciel wierzytelności cywilnoprawnych w 2003 r. (52) mogłoby w przypadku restrukturyzacji istotnie otrzymać mniej niż w przypadku upadłości. Jednakże wszyscy trzej publiczni wierzyciele wierzytelności publicznoprawnych opowiedzieli się przeciw restrukturyzacji, a polskie władze zapewniły pełną spłatę ich wierzytelności z aktywów RFG. Zatem ci wierzyciele publiczni nie udzielili dłużnikowi żadnych korzyści, ani też nie zaangażowali środków publicznych, czyli ich zachowania nie można wiązać z pomocą państwa (53). |
| --- | --- |

(116)

Analiza, z której wynika, że restrukturyzacja będzie dla wierzycieli bardziej opłacalna niż upadłość, potwierdza się nawet w kontekście najlepszego możliwego scenariusza upadłości dla wierzycieli publicznych. Przyjmując taki scenariusz, jedynie trzech publicznych wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych w 2005 r. i jeden publiczny wierzyciel wierzytelności cywilnoprawnych w 2003 r. (52) mogłoby w przypadku restrukturyzacji istotnie otrzymać mniej niż w przypadku upadłości. Jednakże wszyscy trzej publiczni wierzyciele wierzytelności publicznoprawnych opowiedzieli się przeciw restrukturyzacji, a polskie władze zapewniły pełną spłatę ich wierzytelności z aktywów RFG. Zatem ci wierzyciele publiczni nie udzielili dłużnikowi żadnych korzyści, ani też nie zaangażowali środków publicznych, czyli ich zachowania nie można wiązać z pomocą państwa (53).

| (117) | W odniesieniu do publicznego wierzyciela wierzytelności cywilnoprawnych, Zakładu Energetycznego, będącego lokalnym dostawcą energii w regionie Częstochowy, należy po pierwsze zauważyć, że różnica pomiędzy poziomem zaspokojenia jego wierzytelności w przypadku restrukturyzacji i w przypadku upadłości jest bardzo niewielka. Po drugie zaś, Komisja rozumie, że prywatny wierzyciel dostarczający usługi na rzecz HCz w większości przypadków będzie się opowiadał przeciwko jej upadłości, gdyż w razie przerwania przez HCz produkcji na dłuższy okres czasu lub jej całkowitego wstrzymania utraciłby ważnego klienta. Dotyczy to w szczególności Zakładu Energetycznego, dla którego oznaczałoby to utratę największego odbiorcy. Zatem wierzyciel działał zgodnie ze swoim interesem handlowym i nie przekazał HCz żadnych nienależnych korzyści. |
| --- | --- |

(117)

W odniesieniu do publicznego wierzyciela wierzytelności cywilnoprawnych, Zakładu Energetycznego, będącego lokalnym dostawcą energii w regionie Częstochowy, należy po pierwsze zauważyć, że różnica pomiędzy poziomem zaspokojenia jego wierzytelności w przypadku restrukturyzacji i w przypadku upadłości jest bardzo niewielka. Po drugie zaś, Komisja rozumie, że prywatny wierzyciel dostarczający usługi na rzecz HCz w większości przypadków będzie się opowiadał przeciwko jej upadłości, gdyż w razie przerwania przez HCz produkcji na dłuższy okres czasu lub jej całkowitego wstrzymania utraciłby ważnego klienta. Dotyczy to w szczególności Zakładu Energetycznego, dla którego oznaczałoby to utratę największego odbiorcy. Zatem wierzyciel działał zgodnie ze swoim interesem handlowym i nie przekazał HCz żadnych nienależnych korzyści.

| (118) | Ponadto, Komisja rozumie, że biorąc pod uwagę wyżej przytoczone orzecznictwo (54), zgodnie z którym „kwota, jaką otrzyma w przypadku likwidacji” musi zostać porównana z „oceną szansy firmy na odzyskanie rentowności”, test prywatnego wierzyciela wymaga realistycznej oceny upadłości względem restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(118)

Ponadto, Komisja rozumie, że biorąc pod uwagę wyżej przytoczone orzecznictwo (54), zgodnie z którym „kwota, jaką otrzyma w przypadku likwidacji” musi zostać porównana z „oceną szansy firmy na odzyskanie rentowności”, test prywatnego wierzyciela wymaga realistycznej oceny upadłości względem restrukturyzacji.

| (119) | Szanse na restrukturyzację w rozważanym przypadku są ewidentne. Wierzytelności cywilnoprawne zostaną sprzedane inwestorowi strategicznemu, a były (w 2003 r.) i wciąż są (w 2005 r.) dowody na to, że złożono poważne oferty. Ponadto, przeniesienie wierzytelności na rzecz Operatora również wydaje się mieć właściwe uzasadnienie ekonomiczne. Wartość aktywów potwierdziła wiarygodna firma wyceniająca. |
| --- | --- |

(119)

Szanse na restrukturyzację w rozważanym przypadku są ewidentne. Wierzytelności cywilnoprawne zostaną sprzedane inwestorowi strategicznemu, a były (w 2003 r.) i wciąż są (w 2005 r.) dowody na to, że złożono poważne oferty. Ponadto, przeniesienie wierzytelności na rzecz Operatora również wydaje się mieć właściwe uzasadnienie ekonomiczne. Wartość aktywów potwierdziła wiarygodna firma wyceniająca.

| (120) | Komisja rozumie również, że w przypadku upadłości nie da się zagwarantować kwoty sugerowanej przykładowo w analizie PWC. Analizę przeprowadzono raczej na podstawie najlepszego scenariusza dla wierzycieli publicznych i opiera się ona na podobnych oczekiwaniach zakładających sprzedaż aktywów, co te wskazane do restrukturyzacji. Jednak brak jest gwarancji na to, że sprzedaż aktywów przez syndyka nastąpi razem w ramach jednego postępowania. Zamiast tego niektórzy wierzyciele mogą odebrać zastawione aktywa, wskutek czego przy sprzedaży cena będzie prawdopodobnie niższa niż w ramach procesu restrukturyzacji. Na potwierdzenie tej hipotezy Polska przedstawiła dowody empiryczne. |
| --- | --- |

(120)

Komisja rozumie również, że w przypadku upadłości nie da się zagwarantować kwoty sugerowanej przykładowo w analizie PWC. Analizę przeprowadzono raczej na podstawie najlepszego scenariusza dla wierzycieli publicznych i opiera się ona na podobnych oczekiwaniach zakładających sprzedaż aktywów, co te wskazane do restrukturyzacji. Jednak brak jest gwarancji na to, że sprzedaż aktywów przez syndyka nastąpi razem w ramach jednego postępowania. Zamiast tego niektórzy wierzyciele mogą odebrać zastawione aktywa, wskutek czego przy sprzedaży cena będzie prawdopodobnie niższa niż w ramach procesu restrukturyzacji. Na potwierdzenie tej hipotezy Polska przedstawiła dowody empiryczne.

| (121) | Zachowanie wierzycieli prywatnych wyraźnie wskazuje na takie właśnie rynkowe podejście z ich strony. W rzeczywistości, również wierzyciele prywatni opowiedzieli się za restrukturyzacją wbrew wynikom przedstawionym w tabeli 2 i 3 przemawiającym w ich przypadku na korzyść upadłości. Przykładowo, kontrolowany przez podmioty prywatne bank BPH w 2003 r. w razie upadłości ponosił na swoich wierzytelnościach w wysokości 75 mln PLN straty równe 19 % (14 mln PLN), podczas gdy przy restrukturyzacji miał stracić około 49 % (37 mln PLN). Restrukturyzacja porównana wówczas z najlepszym scenariuszem postępowania upadłościowego pozwalała na zwrot jedynie 62 %. Mimo to BPH opowiedział się za ugodą restrukturyzacyjną. |
| --- | --- |

(121)

Zachowanie wierzycieli prywatnych wyraźnie wskazuje na takie właśnie rynkowe podejście z ich strony. W rzeczywistości, również wierzyciele prywatni opowiedzieli się za restrukturyzacją wbrew wynikom przedstawionym w tabeli 2 i 3 przemawiającym w ich przypadku na korzyść upadłości. Przykładowo, kontrolowany przez podmioty prywatne bank BPH w 2003 r. w razie upadłości ponosił na swoich wierzytelnościach w wysokości 75 mln PLN straty równe 19 % (14 mln PLN), podczas gdy przy restrukturyzacji miał stracić około 49 % (37 mln PLN). Restrukturyzacja porównana wówczas z najlepszym scenariuszem postępowania upadłościowego pozwalała na zwrot jedynie 62 %. Mimo to BPH opowiedział się za ugodą restrukturyzacyjną.

| (122) | Jeśliby zastosować tę samą miarę wobec wierzycieli publicznych, niemal każdy z nich powinien był opowiedzieć się za restrukturyzacją tzn. wszyscy publiczni wierzyciele wierzytelności cywilnoprawnych oraz większość publicznych wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych. |
| --- | --- |

(122)

Jeśliby zastosować tę samą miarę wobec wierzycieli publicznych, niemal każdy z nich powinien był opowiedzieć się za restrukturyzacją tzn. wszyscy publiczni wierzyciele wierzytelności cywilnoprawnych oraz większość publicznych wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych.

| (123) | Komisja rozwiała również kolejną wątpliwość w kwestii, czy przekazanie produkcji HCz na rzecz HSCz oznaczało udzielenie pomocy. Komisja dostrzega racjonalne podstawy wydzierżawienia aktywów stalowych przed ogłoszeniem upadłości osobnej spółce będącej poza kontrolą syndyków jako sposób na ochronę wartości aktywów na zasadzie kontynuacji prowadzenia działalności. |
| --- | --- |

(123)

Komisja rozwiała również kolejną wątpliwość w kwestii, czy przekazanie produkcji HCz na rzecz HSCz oznaczało udzielenie pomocy. Komisja dostrzega racjonalne podstawy wydzierżawienia aktywów stalowych przed ogłoszeniem upadłości osobnej spółce będącej poza kontrolą syndyków jako sposób na ochronę wartości aktywów na zasadzie kontynuacji prowadzenia działalności.

| (124) | Ponadto Komisja uznała, że HSCz zdobyła kapitał obrotowy i gwarancję od TFS na zasadach komercyjnych spełniających test prywatnego wierzyciela. Rozumie, że HSCz była finansowana z pożyczek udzielanych przez dostawców na zasadach komercyjnych i zaliczek od klientów huty, którzy byli żywotnie zainteresowani kontynuacją produkcji stali w Hucie Częstochowa. |
| --- | --- |

(124)

Ponadto Komisja uznała, że HSCz zdobyła kapitał obrotowy i gwarancję od TFS na zasadach komercyjnych spełniających test prywatnego wierzyciela. Rozumie, że HSCz była finansowana z pożyczek udzielanych przez dostawców na zasadach komercyjnych i zaliczek od klientów huty, którzy byli żywotnie zainteresowani kontynuacją produkcji stali w Hucie Częstochowa.

| (125) | Jeśli chodzi o gwarancję, jakiej udzieliło TFS, Komisja opierając się na praktyce dotyczącej oceny gwarancji indywidualnych uznaje że gwarancja ta nie stanowi pomocy państwa (55). |
| --- | --- |

(125)

Jeśli chodzi o gwarancję, jakiej udzieliło TFS, Komisja opierając się na praktyce dotyczącej oceny gwarancji indywidualnych uznaje że gwarancja ta nie stanowi pomocy państwa (55).

| (126) | HSCz nie przeżywała, po pierwsze, trudności finansowych w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (56). A co więcej, jest to nowa spółka nie obciążona zadłużeniem, która posiada już spory portfel zamówień. Po drugie, spółka była w stanie uzyskać pożyczki z rynków finansowych bez interwencji państwa, a po trzecie, gwarancja dotyczy określonej, maksymalnej kwoty i nie ma charakteru otwartego. |
| --- | --- |

(126)

HSCz nie przeżywała, po pierwsze, trudności finansowych w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (56). A co więcej, jest to nowa spółka nie obciążona zadłużeniem, która posiada już spory portfel zamówień. Po drugie, spółka była w stanie uzyskać pożyczki z rynków finansowych bez interwencji państwa, a po trzecie, gwarancja dotyczy określonej, maksymalnej kwoty i nie ma charakteru otwartego.

| (127) | Jeśli chodzi o cenę gwarancji, Komisja nie posiada dowodów na to, że zapłacona prowizja nie odpowiada cenie rynkowej. Staje się to oczywiste, jeśli przyjrzymy się argumentowi strony polskiej mówiącemu, że suma gwarantowana z powodu ustaleń umownych faktycznie nie przekroczyła kwoty 6 mln PLN i w związku z tym, prowizja wyniosła 2 %. Jednak nawet w przypadku prowizji wynoszącej 0,8 %, przykłady podobnych gwarancji, przy których prowizja wynosiła 1 % wskazują, że była to prowizja odpowiadająca wartości rynkowej, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, że TFS posiadało pełne informacje na temat HSCz i w związku z tym było w stanie wdrożyć środki monitorujące pozwalające na ograniczenie gwarantowanej sumy. Komisja przypomina ponadto, że w innych sprawach dotyczących hutnictwa, za właściwą uznawała zapłaconą prowizję, która była nawet niższa niż prowizja w rozważanym przypadku (57). |
| --- | --- |

(127)

Jeśli chodzi o cenę gwarancji, Komisja nie posiada dowodów na to, że zapłacona prowizja nie odpowiada cenie rynkowej. Staje się to oczywiste, jeśli przyjrzymy się argumentowi strony polskiej mówiącemu, że suma gwarantowana z powodu ustaleń umownych faktycznie nie przekroczyła kwoty 6 mln PLN i w związku z tym, prowizja wyniosła 2 %. Jednak nawet w przypadku prowizji wynoszącej 0,8 %, przykłady podobnych gwarancji, przy których prowizja wynosiła 1 % wskazują, że była to prowizja odpowiadająca wartości rynkowej, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, że TFS posiadało pełne informacje na temat HSCz i w związku z tym było w stanie wdrożyć środki monitorujące pozwalające na ograniczenie gwarantowanej sumy. Komisja przypomina ponadto, że w innych sprawach dotyczących hutnictwa, za właściwą uznawała zapłaconą prowizję, która była nawet niższa niż prowizja w rozważanym przypadku (57).

b)   Dotacje i inne środki pomocy

| (128) | Środki finansowe, jakie otrzymała HCz w okresie pomiędzy czerwcem 1997 r. a majem 2002 r. wynoszące 25 161 072,08 PLN (około 5,3 mln EUR) zostały przekazane na jej rzecz z zasobów państwowych. Jako że blacha stalowa gruba jest przedmiotem szeroko rozwiniętej wymiany handlowej w całej Europie, tego rodzaju pomoc udzielona przez Polskę mogłaby zatem zakłócać konkurencję, sprzyjając HCz oraz wpływać na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi. Dlatego w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE środki takie stanowią pomoc państwa. |
| --- | --- |

(128)

Środki finansowe, jakie otrzymała HCz w okresie pomiędzy czerwcem 1997 r. a majem 2002 r. wynoszące 25 161 072,08 PLN (około 5,3 mln EUR) zostały przekazane na jej rzecz z zasobów państwowych. Jako że blacha stalowa gruba jest przedmiotem szeroko rozwiniętej wymiany handlowej w całej Europie, tego rodzaju pomoc udzielona przez Polskę mogłaby zatem zakłócać konkurencję, sprzyjając HCz oraz wpływać na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi. Dlatego w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE środki takie stanowią pomoc państwa.

| (129) | Dotacje KBN w wysokości 1 328 000 PLN również dały HSCz przewagę ekonomiczną i stanowią zatem pomoc państwa, ponieważ podobnie jak te dla HCz wpływają na wymianę handlową i stwarzają ryzyko zakłócenia konkurencji. |
| --- | --- |

(129)

Dotacje KBN w wysokości 1 328 000 PLN również dały HSCz przewagę ekonomiczną i stanowią zatem pomoc państwa, ponieważ podobnie jak te dla HCz wpływają na wymianę handlową i stwarzają ryzyko zakłócenia konkurencji.

| (130) | Komisja nie dostrzega jednak żadnej korzyści w związku ze spóźnioną spłatą przez HCz należności publicznoprawnych. Jako że HSCz nie była przedsiębiorstwem zagrożonym, Komisja nie ma podstaw, aby wierzyć, że prywatny wierzyciel na miejscu instytucji publicznych opowiadałby się za spłatą swojego zadłużenia w krótkim terminie (58). |
| --- | --- |

(130)

Komisja nie dostrzega jednak żadnej korzyści w związku ze spóźnioną spłatą przez HCz należności publicznoprawnych. Jako że HSCz nie była przedsiębiorstwem zagrożonym, Komisja nie ma podstaw, aby wierzyć, że prywatny wierzyciel na miejscu instytucji publicznych opowiadałby się za spłatą swojego zadłużenia w krótkim terminie (58).

| (131) | Ponadto, zgodnie z polskim prawem HSCz zapłaciła odsetki ustawowe od zaległych płatności, a ich wysokość przekroczyła stopę referencyjną Komisji. Komisja przypomina, że zgodnie z art. 14 rozporządzenia proceduralnego postępowanie dotyczące pomocy przyznanej bezprawnie ma na celu ustalenie kwoty, jaką należy odzyskać, aby przywrócić taką sytuację, jakby nie została przyznana żadna pomoc. Jednak jeśli beneficjent dokonał spłaty dotacji w kwocie równej lub wyższej od łącznych odsetek naliczonych od dnia przyznania pomocy do momentu jej spłaty środek taki, zgodnie z praktyką Komisji, nie stanowi już pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(131)

Ponadto, zgodnie z polskim prawem HSCz zapłaciła odsetki ustawowe od zaległych płatności, a ich wysokość przekroczyła stopę referencyjną Komisji. Komisja przypomina, że zgodnie z art. 14 rozporządzenia proceduralnego postępowanie dotyczące pomocy przyznanej bezprawnie ma na celu ustalenie kwoty, jaką należy odzyskać, aby przywrócić taką sytuację, jakby nie została przyznana żadna pomoc. Jednak jeśli beneficjent dokonał spłaty dotacji w kwocie równej lub wyższej od łącznych odsetek naliczonych od dnia przyznania pomocy do momentu jej spłaty środek taki, zgodnie z praktyką Komisji, nie stanowi już pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE.

| (132) | W istocie odsetki ustawowe, których wysokość w latach 2002 – 2004 wahała się między 16 % a 12,25 % (patrz pkt), przewyższają stopę referencyjną stosowaną przez Komisję przy spłacie pomocy. Zgodnie z art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (dalej zwanego „rozporządzeniem wykonawczym”) (59) jest to średnia stóp pięcioletnich międzybankowych transakcji swap za ostatnie trzy miesiące roku poprzedniego plus 75 punktów bazowych. Dla Polski ta stopa referencyjna od dnia 1 maja 2004 r. wynosiła 7,62 % (60). Przed 2004 r. w Polsce nie istniała stopa pięcioletnich międzybankowych transakcji swap. W każdym razie również inne wskaźniki, takie jak średni zwrot z jednorocznych obligacji skarbowych, były zauważalnie niższe (8,24 % w 2002 r., 5,34 % w 2003 r. i 6,63 % w 2004 r.). |
| --- | --- |

(132)

W istocie odsetki ustawowe, których wysokość w latach 2002 – 2004 wahała się między 16 % a 12,25 % (patrz pkt), przewyższają stopę referencyjną stosowaną przez Komisję przy spłacie pomocy. Zgodnie z art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (dalej zwanego „rozporządzeniem wykonawczym”) (59) jest to średnia stóp pięcioletnich międzybankowych transakcji swap za ostatnie trzy miesiące roku poprzedniego plus 75 punktów bazowych. Dla Polski ta stopa referencyjna od dnia 1 maja 2004 r. wynosiła 7,62 % (60). Przed 2004 r. w Polsce nie istniała stopa pięcioletnich międzybankowych transakcji swap. W każdym razie również inne wskaźniki, takie jak średni zwrot z jednorocznych obligacji skarbowych, były zauważalnie niższe (8,24 % w 2002 r., 5,34 % w 2003 r. i 6,63 % w 2004 r.).

| (133) | Pomoc państwa stanowić może jedynie odroczenie płatności należnych Urzędowi Skarbowemu w Częstochowie i PFRON, łącznie na kwotę 62 116,09 PLN, które nie zostały spłacone. |
| --- | --- |

(133)

Pomoc państwa stanowić może jedynie odroczenie płatności należnych Urzędowi Skarbowemu w Częstochowie i PFRON, łącznie na kwotę 62 116,09 PLN, które nie zostały spłacone.

3.   Zgodność pomocy z zasadami wspólnego rynku

| (134) | Pomoc, jaką otrzymała HCz w okresie od czerwca 1997 r. do maja 2002 r. w wysokości 25 161 072,08 PLN została przyznana z uwagi na fakt, że następnie na mocy KPR i Protokołu nr 8 zostanie uznana za pomoc państwa, ale została potem w obliczu upadłości HCz pominięta. Jednak, jako że zgodnie z Protokołem nr 8 pomoc taka była niedozwolona, wciąż stanowi ona zabronioną pomoc na cele restrukturyzacji, chyba że w ramach innych zasad dotyczących pomocy państwa jest to pomoc dozwolona. |
| --- | --- |

(134)

Pomoc, jaką otrzymała HCz w okresie od czerwca 1997 r. do maja 2002 r. w wysokości 25 161 072,08 PLN została przyznana z uwagi na fakt, że następnie na mocy KPR i Protokołu nr 8 zostanie uznana za pomoc państwa, ale została potem w obliczu upadłości HCz pominięta. Jednak, jako że zgodnie z Protokołem nr 8 pomoc taka była niedozwolona, wciąż stanowi ona zabronioną pomoc na cele restrukturyzacji, chyba że w ramach innych zasad dotyczących pomocy państwa jest to pomoc dozwolona.

| (135) | Komisja zwraca uwagę, że zasady pomocy państwa dla sektora stalowego aż do dnia 23 lipca 2002 r. zawarte były w decyzji Komisji nr 2496/96/ECSC z dnia 18 grudnia 1996 r. ustanawiającej przepisy Wspólnoty dotyczące pomocy państwa dla przemysłu stalowego (61) (dalej zwanej „kodeksem pomocy dla przemysłu stalowego”) (62). |
| --- | --- |

(135)

Komisja zwraca uwagę, że zasady pomocy państwa dla sektora stalowego aż do dnia 23 lipca 2002 r. zawarte były w decyzji Komisji nr 2496/96/ECSC z dnia 18 grudnia 1996 r. ustanawiającej przepisy Wspólnoty dotyczące pomocy państwa dla przemysłu stalowego (61) (dalej zwanej „kodeksem pomocy dla przemysłu stalowego”) (62).

| (136) | Kodeks pomocy dla przemysłu stalowego w art. 2 zezwala na pomoc zgodną z ramowymi zasadami dotyczącymi prac badawczych i rozwoju. Komisja na podstawie pięciu środków pomocy, jakie przyznał KBN na kwotę 5 461 620 PLN, uważa, że nie ma poważnych wątpliwości co do ich zgodności z ramowymi zasadami dotyczącymi prac badawczych i rozwoju w rozumieniu załącznika IV art. 3 ust. 2 Traktatu o Przystąpieniu (63). |
| --- | --- |

(136)

Kodeks pomocy dla przemysłu stalowego w art. 2 zezwala na pomoc zgodną z ramowymi zasadami dotyczącymi prac badawczych i rozwoju. Komisja na podstawie pięciu środków pomocy, jakie przyznał KBN na kwotę 5 461 620 PLN, uważa, że nie ma poważnych wątpliwości co do ich zgodności z ramowymi zasadami dotyczącymi prac badawczych i rozwoju w rozumieniu załącznika IV art. 3 ust. 2 Traktatu o Przystąpieniu (63).

| (137) | Po pierwsze, choć dotacje przyznane HCz przez KBN nie są bezpośrednio objęte Programem Przewodniczącego KBN z dnia 30 listopada 2001 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania i rozliczania środków finansowych ustalanych w budżecie państwa na naukę (który Komisja przyjęła jako pomoc istniejącą w ramach środka pomocy PL nr 6 załącznika IV do Traktatu o Przystąpieniu), wydaje się, że Polska oceniła swoją pomoc nie inaczej przed zatwierdzeniem programu. W rzeczywistości Polska już w KPR określiła „środki KBN” jako „instrumenty dozwolonej pomocy publicznej w postaci dotacji na badania naukowe i rozwój” (64). W takim kształcie Komisja oceniła KPR i zatwierdziła go decyzją Rady z lipca 2003 r. (patrz pkt). |
| --- | --- |

(137)

Po pierwsze, choć dotacje przyznane HCz przez KBN nie są bezpośrednio objęte Programem Przewodniczącego KBN z dnia 30 listopada 2001 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania i rozliczania środków finansowych ustalanych w budżecie państwa na naukę (który Komisja przyjęła jako pomoc istniejącą w ramach środka pomocy PL nr 6 załącznika IV do Traktatu o Przystąpieniu), wydaje się, że Polska oceniła swoją pomoc nie inaczej przed zatwierdzeniem programu. W rzeczywistości Polska już w KPR określiła „środki KBN” jako „instrumenty dozwolonej pomocy publicznej w postaci dotacji na badania naukowe i rozwój” (64). W takim kształcie Komisja oceniła KPR i zatwierdziła go decyzją Rady z lipca 2003 r. (patrz pkt).

| (138) | Po drugie, środki pomocy są zgodne z ramowymi zasadami dotyczącymi prac badawczych i rozwoju. Jasne jest, że pomoc została przyznana na cele badawczo-rozwojowe. Co więcej, pomoc ta jest niższa niż górna granica dla pomocy zgodnej z zasadami wolnego rynku określona w ramowych zasadach dotyczących prac badawczych i rozwoju przy uwzględnieniu dodatkowego upustu w wysokości 10 %, ponieważ beneficjent znajdował się w regionie wskazanym w art. 87 ust. 3 lit. a) (65). Jest to albo pomoc na badania przemysłowe i utrzymuje się poniżej pułapu 60 % (pkt tiret pierwsze, drugie i czwarte) albo pomoc przeznaczona na badania przemysłowe lub na działania związane z rozwojem przedkonkurencyjnym i utrzymuje się poniżej pułapu dla działań związanych z rozwojem przedkonkurencyjnym wynoszącego 35 % (pkt tiret trzecie, czwarte i piąte). Poza tym, pomoc miała skutek motywacyjny, gdyż władze Polskie przekonywująco dowiodły, że bez wsparcia HCz nie zleciłaby realizacji programów badawczych i rozwojowych. |
| --- | --- |

(138)

Po drugie, środki pomocy są zgodne z ramowymi zasadami dotyczącymi prac badawczych i rozwoju. Jasne jest, że pomoc została przyznana na cele badawczo-rozwojowe. Co więcej, pomoc ta jest niższa niż górna granica dla pomocy zgodnej z zasadami wolnego rynku określona w ramowych zasadach dotyczących prac badawczych i rozwoju przy uwzględnieniu dodatkowego upustu w wysokości 10 %, ponieważ beneficjent znajdował się w regionie wskazanym w art. 87 ust. 3 lit. a) (65). Jest to albo pomoc na badania przemysłowe i utrzymuje się poniżej pułapu 60 % (pkt tiret pierwsze, drugie i czwarte) albo pomoc przeznaczona na badania przemysłowe lub na działania związane z rozwojem przedkonkurencyjnym i utrzymuje się poniżej pułapu dla działań związanych z rozwojem przedkonkurencyjnym wynoszącego 35 % (pkt tiret trzecie, czwarte i piąte). Poza tym, pomoc miała skutek motywacyjny, gdyż władze Polskie przekonywująco dowiodły, że bez wsparcia HCz nie zleciłaby realizacji programów badawczych i rozwojowych.

| (139) | Komisja rozważa w związku z tym odstąpienie od wniesienia sprzeciwu wobec pomocy uzyskanej z KBN w latach 1997 – 2001 zgodnie z załącznikiem IV Traktatu o Przystąpieniu i uznaje ją za pomoc dozwoloną w ramach programów badawczych i rozwojowych, a nie za pomoc na rzecz restrukturyzacji w rozumieniu Protokołu nr 8. |
| --- | --- |

(139)

Komisja rozważa w związku z tym odstąpienie od wniesienia sprzeciwu wobec pomocy uzyskanej z KBN w latach 1997 – 2001 zgodnie z załącznikiem IV Traktatu o Przystąpieniu i uznaje ją za pomoc dozwoloną w ramach programów badawczych i rozwojowych, a nie za pomoc na rzecz restrukturyzacji w rozumieniu Protokołu nr 8.

| (140) | Jednak w przypadku pozostałej pomocy na działalność i restrukturyzację zatrudnienia w wysokości 19 699 452 PLN, Komisja nie znajduje postanowień Kodeksu pomocy dla przemysłu stalowego, na mocy których taka pomoc byłaby dozwolona. Oczywistym jest, że nie jest to pomoc na prace badawcze i rozwój lub na zamykanie zakładów (art. 4). Ponadto pomoc ta nie stanowi dozwolonej pomocy operacyjnej w rozumieniu wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego (66). W każdym razie władze polskie nie powołały się na żadne odstępstwa, ani w ramach Kodeksu pomocy dla przemysłu stalowego, ani też zasad WE. |
| --- | --- |

(140)

Jednak w przypadku pozostałej pomocy na działalność i restrukturyzację zatrudnienia w wysokości 19 699 452 PLN, Komisja nie znajduje postanowień Kodeksu pomocy dla przemysłu stalowego, na mocy których taka pomoc byłaby dozwolona. Oczywistym jest, że nie jest to pomoc na prace badawcze i rozwój lub na zamykanie zakładów (art. 4). Ponadto pomoc ta nie stanowi dozwolonej pomocy operacyjnej w rozumieniu wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego (66). W każdym razie władze polskie nie powołały się na żadne odstępstwa, ani w ramach Kodeksu pomocy dla przemysłu stalowego, ani też zasad WE.

| (141) | Z uwagi na fakt, że środki te nie podlegają innemu wyjątkowi w ramach Kodeksu pomocy dla przemysłu stalowego ECSC, Komisja uznaje je za pomoc na cele restrukturyzacji zgodnie z art. 1 Kodeksu pomocy dla przemysłu stalowego, która w rozumieniu Protokołu 8 jest niezgodna ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(141)

Z uwagi na fakt, że środki te nie podlegają innemu wyjątkowi w ramach Kodeksu pomocy dla przemysłu stalowego ECSC, Komisja uznaje je za pomoc na cele restrukturyzacji zgodnie z art. 1 Kodeksu pomocy dla przemysłu stalowego, która w rozumieniu Protokołu 8 jest niezgodna ze wspólnym rynkiem.

| (142) | W latach 2002 i 2003 KBN przyznał HSCz 1 380 000 PLN. Pomoc tę można uznać za pomoc istniejącą w ramach środka pomocy PL nr 6 załącznika IV do Traktatu o Przystąpieniu. Polska potwierdziła, że pomoc ta przyznana została w ramach planu zatwierdzonego zgodnie ze środkiem pomocy PL nr 6. Środki te nie rodzą więc poważnych wątpliwości co do tego, czy są zgodne z ramowymi zasadami dotyczącymi prac badawczych i rozwoju w rozumieniu załącznika IV art. 3 ust. 2 Traktatu o Przystąpieniu. |
| --- | --- |

(142)

W latach 2002 i 2003 KBN przyznał HSCz 1 380 000 PLN. Pomoc tę można uznać za pomoc istniejącą w ramach środka pomocy PL nr 6 załącznika IV do Traktatu o Przystąpieniu. Polska potwierdziła, że pomoc ta przyznana została w ramach planu zatwierdzonego zgodnie ze środkiem pomocy PL nr 6. Środki te nie rodzą więc poważnych wątpliwości co do tego, czy są zgodne z ramowymi zasadami dotyczącymi prac badawczych i rozwoju w rozumieniu załącznika IV art. 3 ust. 2 Traktatu o Przystąpieniu.

| (143) | Mając na uwadze, że pomoc, jaką KBN przyznał HCz jest dozwolona, kwota potencjalnej pomocy niedozwolonej, którą otrzymała HSCz, wynosi 62 116,09 PLN (około 13 077 EUR). Jednak kwota ta spełnia warunki rozporządzenia Komisji nr 69/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis
   (67) i dlatego Komisja może uznać, że środek ten nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(143)

Mając na uwadze, że pomoc, jaką KBN przyznał HCz jest dozwolona, kwota potencjalnej pomocy niedozwolonej, którą otrzymała HSCz, wynosi 62 116,09 PLN (około 13 077 EUR). Jednak kwota ta spełnia warunki rozporządzenia Komisji nr 69/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis
   (67) i dlatego Komisja może uznać, że środek ten nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE.

4.   Wnioski

| (144) | Z wyżej wymienionych powodów Komisja uznaje, że środki, jakich Polska użyła do restrukturyzacji HCz w ramach planu restrukturyzacji z dnia 7 sierpnia 2003 r., zmienionego dnia 1 grudnia 2003 r. i dnia 30 kwietnia 2004 r., nie stanowią pomocy w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE. Ponadto środki zastosowane przez Polskę w stosunku do działalności HSCz również nie stanowią pomocy w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE. Co więcej dotacje, jakie KBN przyznał HCz i HSCz na prace badawcze i rozwój są zgodne ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(144)

Z wyżej wymienionych powodów Komisja uznaje, że środki, jakich Polska użyła do restrukturyzacji HCz w ramach planu restrukturyzacji z dnia 7 sierpnia 2003 r., zmienionego dnia 1 grudnia 2003 r. i dnia 30 kwietnia 2004 r., nie stanowią pomocy w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE. Ponadto środki zastosowane przez Polskę w stosunku do działalności HSCz również nie stanowią pomocy w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE. Co więcej dotacje, jakie KBN przyznał HCz i HSCz na prace badawcze i rozwój są zgodne ze wspólnym rynkiem.

| (145) | Jednak pomoc na cele restrukturyzacji, jaką HCz otrzymała w latach 1997 – 2002 w wysokości 19 699 452 PLN (4,1 mln EUR) jest niezgodna ze wspólnym rynkiem i musi zostać zwrócona zgodnie z pkt 18 Protokołu nr 8. |
| --- | --- |

(145)

Jednak pomoc na cele restrukturyzacji, jaką HCz otrzymała w latach 1997 – 2002 w wysokości 19 699 452 PLN (4,1 mln EUR) jest niezgodna ze wspólnym rynkiem i musi zostać zwrócona zgodnie z pkt 18 Protokołu nr 8.

| (146) | Żądanie zwrotu wystosowane zostanie do przedsiębiorstwa, które faktycznie skorzystało z tej pomocy. W momencie przyznania pomocy podmiot gospodarczy, który ją otrzymał, był częścią podmiotu prawnego HCz. Jako że aktywa i pasywa właściwej HCz zostaną podzielone pomiędzy trzy spółki będące jej spadkobiercami, RFG, MH i Operatora, to podmiot prawny, który otrzymał pomoc, nie ogranicza się już tylko do podmiotu prawnego HCz, lecz obejmuje również te podmioty, które otrzymały aktywa i pasywa HCz. W związku z tym, zwrotu pomocy zażąda się od HCz, RFG, MH i Operatora, które powinny za niego solidarnie odpowiadać. |
| --- | --- |

(146)

Żądanie zwrotu wystosowane zostanie do przedsiębiorstwa, które faktycznie skorzystało z tej pomocy. W momencie przyznania pomocy podmiot gospodarczy, który ją otrzymał, był częścią podmiotu prawnego HCz. Jako że aktywa i pasywa właściwej HCz zostaną podzielone pomiędzy trzy spółki będące jej spadkobiercami, RFG, MH i Operatora, to podmiot prawny, który otrzymał pomoc, nie ogranicza się już tylko do podmiotu prawnego HCz, lecz obejmuje również te podmioty, które otrzymały aktywa i pasywa HCz. W związku z tym, zwrotu pomocy zażąda się od HCz, RFG, MH i Operatora, które powinny za niego solidarnie odpowiadać.

| (147) | Sumy podlegające zwrotowi zostaną powiększone o odsetki naliczone zgodnie z przepisami rozporządzenia wykonawczego. W szczególności, art. 9 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego stanowi, że w przypadku braku pięcioletnich międzybankowych stóp transakcji swap, Komisja może, w ścisłej współpracy z zainteresowanym Państwem Członkowskim, ustalić stopę procentową zwrotu pomocy państwa na podstawie innej metody i w oparciu o dostępne informacje. W związku z tym, że dla Polski nie były dostępne pięcioletnie międzybankowe stopy transakcji swap za okres, jakiego dotyczy przyznanie pomocy niezgodnej ze wspólnym rynkiem, zastosowana stopa procentowa zwrotu pomocy powinna być oparta o dostępną stopę procentową, którą należy uznać za właściwą dla tego okresu. |
| --- | --- |

(147)

Sumy podlegające zwrotowi zostaną powiększone o odsetki naliczone zgodnie z przepisami rozporządzenia wykonawczego. W szczególności, art. 9 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego stanowi, że w przypadku braku pięcioletnich międzybankowych stóp transakcji swap, Komisja może, w ścisłej współpracy z zainteresowanym Państwem Członkowskim, ustalić stopę procentową zwrotu pomocy państwa na podstawie innej metody i w oparciu o dostępne informacje. W związku z tym, że dla Polski nie były dostępne pięcioletnie międzybankowe stopy transakcji swap za okres, jakiego dotyczy przyznanie pomocy niezgodnej ze wspólnym rynkiem, zastosowana stopa procentowa zwrotu pomocy powinna być oparta o dostępną stopę procentową, którą należy uznać za właściwą dla tego okresu.

VII.   ZATWIERDZENIE ZMIAN W KPR ZGODNIE Z PKT 10 PROTOKOŁU NR 8

| (148) | Polska zapowiedziała zmianę KPR celem stwierdzenia, że HCz nie zostanie zlikwidowana, lecz może zostać zrestrukturyzowana bez pomocy państwa. Komisja zgodnie z pkt 10 Protokołu nr 8 nie sprzeciwia się takiej zmianie. |
| --- | --- |

(148)

Polska zapowiedziała zmianę KPR celem stwierdzenia, że HCz nie zostanie zlikwidowana, lecz może zostać zrestrukturyzowana bez pomocy państwa. Komisja zgodnie z pkt 10 Protokołu nr 8 nie sprzeciwia się takiej zmianie.

| (149) | W rozumieniu pkt 10 Protokołu nr 8 „jakiekolwiek późniejsze zmiany w ogólnym planie restrukturyzacji oraz w indywidualnych planach muszą być zatwierdzone przez Komisję, oraz tam gdzie jest to konieczne, przez Radę.” W związku z tym, że decyzja Komisji dotyczy pomocy państwa, właściwym jest odwołanie się do przepisów proceduralnych art. 88 Traktatu WE i rozporządzenia nr 659/99. W tym kontekście decyzje podejmowane są przez Komisję z wyjątkiem przypadku, gdy decyzja o przyznaniu pomocy zgodnej ze wspólnym rynkiem jest usprawiedliwiona wyjątkowymi okolicznościami w rozumieniu art. 88 ust. 2 akapit trzeci. |
| --- | --- |

(149)

W rozumieniu pkt 10 Protokołu nr 8 „jakiekolwiek późniejsze zmiany w ogólnym planie restrukturyzacji oraz w indywidualnych planach muszą być zatwierdzone przez Komisję, oraz tam gdzie jest to konieczne, przez Radę.” W związku z tym, że decyzja Komisji dotyczy pomocy państwa, właściwym jest odwołanie się do przepisów proceduralnych art. 88 Traktatu WE i rozporządzenia nr 659/99. W tym kontekście decyzje podejmowane są przez Komisję z wyjątkiem przypadku, gdy decyzja o przyznaniu pomocy zgodnej ze wspólnym rynkiem jest usprawiedliwiona wyjątkowymi okolicznościami w rozumieniu art. 88 ust. 2 akapit trzeci.

| (150) | Zatem Komisja jest uprawniona do zatwierdzenia proponowanej zmiany, jako że główne wartości wykazane w Protokole dotyczącym pomocy państwa, zdolności produkcyjne i harmonogram oraz proporcjonalność pomocy państwa nie ulegają zmianie (68). Aktualna zmiana KPR nie będzie miała żadnego wpływu na sam Protokół nr 8. HCz nie stanie się w ramach Protokołu nr 8 beneficjentem, ani nie zmieni się obniżenie całkowitych zdolności produkcyjnych polskiego przemysłu stalowego określone w pkt 7. |
| --- | --- |

(150)

Zatem Komisja jest uprawniona do zatwierdzenia proponowanej zmiany, jako że główne wartości wykazane w Protokole dotyczącym pomocy państwa, zdolności produkcyjne i harmonogram oraz proporcjonalność pomocy państwa nie ulegają zmianie (68). Aktualna zmiana KPR nie będzie miała żadnego wpływu na sam Protokół nr 8. HCz nie stanie się w ramach Protokołu nr 8 beneficjentem, ani nie zmieni się obniżenie całkowitych zdolności produkcyjnych polskiego przemysłu stalowego określone w pkt 7.

| (151) | Ponadto Polska w wystarczającym stopniu uzasadniła tę zmianę. Restrukturyzacja HCz wydaje się być faktycznie alternatywą opartą na zasadach rynkowych, a w powyższej ocenie wykazano, że HCz może, w przeciwieństwie do stanowiska z 2003 r., zostać zrestrukturyzowana bez pomocy państwa. |
| --- | --- |

(151)

Ponadto Polska w wystarczającym stopniu uzasadniła tę zmianę. Restrukturyzacja HCz wydaje się być faktycznie alternatywą opartą na zasadach rynkowych, a w powyższej ocenie wykazano, że HCz może, w przeciwieństwie do stanowiska z 2003 r., zostać zrestrukturyzowana bez pomocy państwa.

| (152) | Jednak Komisja wychodzi z założenia, że nie jest w stanie zgodzić się na pomoc udzieloną HCz w latach 1997 – 2002. Zgoda oznaczałaby bowiem, że HCz znajdzie się na liście beneficjentów, i przyczyniłaby się do zwiększenia możliwej pomocy państwa przyznanej polskiemu przemysłowi stalowemu zmieniając tym samym równowagę pomiędzy zobowiązaniami z tytułu pomocy państwa a zniekształceniem konkurencji. Komisja nie mogłaby takiej zmiany zatwierdzić bez zgody Rady. |
| --- | --- |

(152)

Jednak Komisja wychodzi z założenia, że nie jest w stanie zgodzić się na pomoc udzieloną HCz w latach 1997 – 2002. Zgoda oznaczałaby bowiem, że HCz znajdzie się na liście beneficjentów, i przyczyniłaby się do zwiększenia możliwej pomocy państwa przyznanej polskiemu przemysłowi stalowemu zmieniając tym samym równowagę pomiędzy zobowiązaniami z tytułu pomocy państwa a zniekształceniem konkurencji. Komisja nie mogłaby takiej zmiany zatwierdzić bez zgody Rady.

VIII.   ZGODNOŚĆ Z PKT 4 PROTOKOŁU NR 8

| (153) | Komisja nie stwierdza, aby sprzedaż spółek zależnych HCz i HSCz stanowiła naruszenie pkt 4 Protokołu nr 8. |
| --- | --- |

(153)

Komisja nie stwierdza, aby sprzedaż spółek zależnych HCz i HSCz stanowiła naruszenie pkt 4 Protokołu nr 8.

| (154) | Pkt 4 Protokołu nr 8 stanowi, że: „Spółka objęta pomocą nie może:






  (a) | w przypadku łączenia z inną spółką nie wymienioną w załączniku 1, przenieść korzyści wynikającej z pomocy udzielonej spółce nią objętej, |
| --- | --- | --- |

(154)

Pkt 4 Protokołu nr 8 stanowi, że: „Spółka objęta pomocą nie może:

(a)

w przypadku łączenia z inną spółką nie wymienioną w załączniku 1, przenieść korzyści wynikającej z pomocy udzielonej spółce nią objętej,

| (b) | w okresie do dnia 31 grudnia 2006 r. przejąć aktywów jakiejkolwiek spółki nie wymienionej w załączniku 1, której upadłość ogłoszono”. |
| --- | --- |

(b)

w okresie do dnia 31 grudnia 2006 r. przejąć aktywów jakiejkolwiek spółki nie wymienionej w załączniku 1, której upadłość ogłoszono”.

W KPR (pkt) powtórzono, że przepis ten miał zapobiec przejęciu aktywów lub udziałów HCz przez beneficjenta objętego Protokołem nr 8.

| (155) | Komisja uważa, że w tym przypadku należy wziąć pod uwagę pkt 4 lit. a), a nie pkt 4 lit. b), ponieważ nie mamy do czynienia ze sprzedażą aktywów lecz sprzedażą udziałów, co uważa się za fuzję (69). Inwestor strategiczny uzyska faktycznie tylko udziały w spółkach, a nie same poszczególne aktywa. Co więcej, zastosowanie pkt 4 lit. b) wystarczy dla upadłości HCz, która nie została ogłoszona. |
| --- | --- |

(155)

Komisja uważa, że w tym przypadku należy wziąć pod uwagę pkt 4 lit. a), a nie pkt 4 lit. b), ponieważ nie mamy do czynienia ze sprzedażą aktywów lecz sprzedażą udziałów, co uważa się za fuzję (69). Inwestor strategiczny uzyska faktycznie tylko udziały w spółkach, a nie same poszczególne aktywa. Co więcej, zastosowanie pkt 4 lit. b) wystarczy dla upadłości HCz, która nie została ogłoszona.

| (156) | Komisja nie dostrzega, aby naruszony został pkt 4 lit. a) Protokołu nr 8, ponieważ przepis ten jest jednoznacznie skierowany do beneficjentów objętych Protokołem nr 8, a ani Donbass ani LNM do nich nie należą. |
| --- | --- |

(156)

Komisja nie dostrzega, aby naruszony został pkt 4 lit. a) Protokołu nr 8, ponieważ przepis ten jest jednoznacznie skierowany do beneficjentów objętych Protokołem nr 8, a ani Donbass ani LNM do nich nie należą.

| (157) | Prawdą jest, że LNM nabył beneficjenta, którym jest MSP. Jednak Komisja nie dysponuje dowodami na to, że LNM działa w imieniu MSP lub jako jego przedstawiciel. Przeciwnie, LNM i MSP prowadzone są jako odrębne, autonomiczne przedsiębiorstwa. Nawet jeśli Komisja interpretowałaby przesłanki tego przepisu w ten sposób, że zakazuje on krzyżowego subsydiowania beneficjentów (ewentualnie MSP) i podmiotów nie będących beneficjentami (w tym przypadku HCz), Komisja uzyskała wystarczające gwarancje na to, że dowolny kupujący powstrzyma się od krzyżowego subsydiowania HCz z pomocy otrzymanej w ramach KPR. Dla podkreślenia tych zapewnień zarówno Polska, jak i LNM przedstawiły stosowne zobowiązania (patrz pkt i pkt). |
| --- | --- |

(157)

Prawdą jest, że LNM nabył beneficjenta, którym jest MSP. Jednak Komisja nie dysponuje dowodami na to, że LNM działa w imieniu MSP lub jako jego przedstawiciel. Przeciwnie, LNM i MSP prowadzone są jako odrębne, autonomiczne przedsiębiorstwa. Nawet jeśli Komisja interpretowałaby przesłanki tego przepisu w ten sposób, że zakazuje on krzyżowego subsydiowania beneficjentów (ewentualnie MSP) i podmiotów nie będących beneficjentami (w tym przypadku HCz), Komisja uzyskała wystarczające gwarancje na to, że dowolny kupujący powstrzyma się od krzyżowego subsydiowania HCz z pomocy otrzymanej w ramach KPR. Dla podkreślenia tych zapewnień zarówno Polska, jak i LNM przedstawiły stosowne zobowiązania (patrz pkt i pkt).

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Środki, jakie Polska wdrożyła w celu restrukturyzacji Huty Częstochowa S.A. na podstawie decyzji o restrukturyzacji z dnia 7 sierpnia 2003 r. zmienionej dnia 1 grudnia 2003 r. i dnia 30 kwietnia 2004 r., nie stanowią pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE.

2.   Środki, jakie Polska przeznaczyła na prowadzenie działalności przez Hutę Stali Częstochowa Sp. z o.o., nie stanowią pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE.

Artykuł 2

Pomoc państwa, jakiej Polska udzieliła na badania i rozwój w wysokości 5 461 620 PLN na rzecz Huty Częstochowa S.A. oraz w wysokości 1 328 000 PLN na rzecz Huty Stali Częstochowa Sp. z o.o., jest zgodna ze wspólnym rynkiem.

Artykuł 3

1.   Pomoc państwa w wysokości 19 699 452 PLN, jakiej Polska udzieliła Hucie Częstochowa S.A. w okresie od 1997 r. do maja 2002 r. w formie pomocy operacyjnej i pomocy na cele restrukturyzacji zatrudnienia, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem.

2.   Polska podejmie wszelkie niezbędne środki, aby odzyskać od Huty Częstochowa S.A., Regionalnego Funduszu Gospodarczego, Majątku Hutniczego Sp. z o.o. i Operatora Sp. z o.o. pomoc, o której mowa w akapicie pierwszym, udzieloną bezprawnie Hucie Częstochowa S.A. Wszystkie te przedsiębiorstwa ponoszą solidarną odpowiedzialność za zwrot tej pomocy.

Zwrot pomocy nastąpi bezzwłocznie i zgodnie z procedurami prawa krajowego pod warunkiem, że zezwalają one na natychmiastowe i skuteczne wykonanie niniejszej decyzji. Do sum podlegających zwrotowi doliczone zostaną odsetki za cały okres od dnia przyznania pomocy Hucie Częstochowa S.A. do jej faktycznego odzyskania. Odsetki naliczone zostaną zgodnie z przepisami określonymi w rozdziale V rozporządzenia (WE) nr 794/2004.

3.   Polska, w ciągu dwóch miesięcy od powiadomienia o niniejszej decyzji, poinformuje Komisję o już podjętych i planowanych środkach służących jej realizacji. Informacje te przedstawi posługując się kwestionariuszem dołączonym do załącznika 1 do niniejszej decyzji. Polska w szczególności dostarczy Komisji w tym samym terminie wszelkie dokumenty mogące poświadczyć, że rozpoczęto proces odzyskiwania sum w stosunku do przedsiębiorstw odpowiedzialnych za zwrot bezprawnie przyznanej pomocy.

Artykuł 4

Komisja zatwierdza proponowaną zmianę polskiego Krajowego Planu Restrukturyzacji zgodnie z pkt 10 Protokołu nr 8 Traktatu o Przystąpieniu w takim stopniu, w jakim pozwoli to na restrukturyzację Huty Częstochowa S.A. bez pomocy państwa i bez zwiększania jej zdolności produkcyjnych.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja skierowana jest do Polski.

Sporządzono w Brukseli, dnia 5 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

Neelie KROES

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 948.

1

(2)  Dz.U. C 204 z 12.8.2004, str. 6.

2

(3)  W kwestiach szczegółowych patrz: sprawa COMP/ECSC 1351 Usinor/Arbed/Aceralia, decyzja Komisji z 21.11.2001, par. 88.

3

Usinor/Arbed/Aceralia

(4)  Rurexpol specjalizuje się w produkcji rur bez szwu – wiertniczych i kotłowych. Jego zdolności produkcyjne wynoszą 60 000 ton. Sprzedaż w latach 2003 – 2004 przekroczyła 200 mln PLN rocznie.

4

(5)  Przy założeniu, że 1 EUR równa się około 4,75 PLN. Był to średni kurs wymiany w miesiącu maju 2004 r., kiedy Polska przystąpiła do UE i podjęta została decyzja o otwarciu.

5

(6)  niektóre części niniejszego tekstu zostały ukryte, by nie rozpowszechniać informacji poufnych; części te zostały oznakowane za pomocą wielokropków w nawiasach

6

(7)  Dz. U. nr 111 poz. 1196.

7

(8)  Dodatkowe informacje na temat spółek holdingowych LNM znajdują się w decyzji Komisji PHS/LNM z dnia 5 lutego 2004 r., sprawa COMP/M 3326, która wyjaśniła nabycie polskiej huty stali w ramach rozporządzenia w sprawie połączeń.

8

(9)  Pozostali beneficjenci to siedem spółek produkujących stal: Huta Bankowa, Huta Buczek, Huta Lucchini-Warszawa, Huta Łabędy, Huta Pokόj, Huta Andrzej i Huta Batory. W międzyczasie dwie ostatnie spółki ogłosiły upadłość.

9

(10)  W rzeczywistości Rada podjęła dwie decyzje, jedną w lipcu 2002 r. wydłużającą okres karencji w ramach warunków wiarygodnego programu restrukturyzacji i indywidualnych biznes planów zgodnie z art. 8 ust. 4 Protokołu 2 Układu Europejskiego, a drugą w czerwcu 2003 r. zatwierdzającą plany złożone w kwietniu 2003 r., wskutek czego okres karencji na przyznanie pomocy państwa wydłużono do końca 2003 r.

10

(11)  Normalnie UE nie zezwala na pomoc państwa dla sektora stalowego, patrz Komunikat Komisji w sprawie ratowania i pomocy na restrukturyzację i na zamykanie zakładów sektora stali (Dz.U. C 70 z 19.3.2002, str. 21). Niedozwolona jest również pomoc na inwestycje regionalne, patrz pkt 27 Wielosektorowych zasad ramowych dotyczących pomocy regionalnej dla dużych projektów inwestycyjnych (Dz.U. C 70 z 19.3.2002, str. 8).

11

Komunikat Komisji w sprawie ratowania i pomocy na restrukturyzację i na zamykanie zakładów sektora stali

Wielosektorowych zasad ramowych dotyczących pomocy regionalnej dla dużych projektów inwestycyjnych

(12)  Ustawa z dnia 30 października 2002 r., Dziennik Ustaw nr 213, poz. 1800, zmieniona ustawą z dnia 14 listopada 2003 r., Dziennik Ustaw nr 229, poz. 2271.

12

(13)  Ustawa ta stanowi podstawę dla kilku przypadków restrukturyzacji w Polsce. Szczegółowy opis ustawy zawarto między innymi w decyzji Komisji z dnia 1 czerwca 2005 r., sprawy C(2005) 17 i 18, otwierającej postępowanie wyjaśniające zgodnie z art. 88 ust. 2 WE w sprawie pomocy restrukturyzacyjnej dla polskich stoczni Gdynia i Gdańsk, Dz.U. C 220 z 8.9.2005, str. 7. Jeśli w zależności od danego przypadku występują niewielkie różnice w stosowaniu przepisów ustawy, spowodowane jest to opisem władz polskich, ponieważ jest to kwestia prawa krajowego.

13

(14)  Restrukturyzacji nie podlegają w szczególności składki na ubezpieczenie emerytalno-rentowe i ta część składek na ubezpieczenie społeczne, która – będąc składkami pracowników – związana jest z wypłatą wynagrodzenia (składki dzielą się na dwie główne części, z których każda wynosi mniej więcej 50 %). Dzieje się tak, ponieważ część składki, którą powinien uiścić pracownik, stanowi zobowiązanie pracownika (a nie pracodawcy), nawet jeśli to pracodawca musi ją zapłacić ZUS. Dlatego przedsiębiorstwo ponosi pełną odpowiedzialność za uiszczanie składek pracowników. Ponadto jeśli kwoty te są zaległe, powoduje to naliczanie odsetek ustawowych. Istnieje jednak możliwość odroczenia spłaty tych odsetek wraz ze składką na ubezpieczenie społeczne, którą płaci ubezpieczony, czy też składek na ubezpieczenie emerytalno-rentowe na okres 24 miesięcy (art. 32 lit. b) ustawy z dnia 30.10.2002 r.).

14

(15)  Dnia 31 marca 2004 r. UOKiK przedłożył Komisji uzasadnienie, dlaczego według niego restrukturyzacja spełnia test prywatnego wierzyciela.

15

(16)  Jednak decyzja ta wciąż nie była zgodna ze wszystkimi warunkami wprowadzonymi w drodze zmiany ustawy z dnia 30.10.2002 r., ponieważ nie zawiera ani szczegółowego opisu wierzytelności publicznoprawnych podlegających restrukturyzacji na szczególnych zasadach, ani nie wyjaśnia, dlaczego aktywa zostaną przekazane na rzecz Operatora (informacja ta znajduje się jednak w planie restrukturyzacji). Polska poinformowała, że kwestie te znajdą się w kolejnej nowelizacji, zaplanowanej na koniec czerwca 2005 r. i uwzględniającej decyzje publicznych wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych.

16

(17)  Firma ATEST „Zakład Usług Doradczych i Technicznych” działa na polskim rynku od 1992 r. i specjalizuje się w wycenach przedsiębiorstw i nieruchomości komercyjnych oraz majątku produkcyjnego. Firma dokonywała wyceny wielu przedsiębiorstw dla celów uzyskania finansowania poprzez zaciąganie pożyczek bankowych, restrukturyzacji i łączenia przedsiębiorstw.

17

(18)  W planie restrukturyzacji wstępnie ustalono, że wartość księgowa aktywów, które otrzymał Operator, wynosi około 203,3 mln PLN. Właściwie dokonano renegocjacji dokładnego składu aktywów, jakie mają zostać przekazane na rzecz Operatora, ponieważ przedstawiciele Operatora skupili się na tych aktywach, które będzie można łatwo sprzedać.

18

(19)  BRE Corporate Finance S.A. to spółka zależna należąca w 100 % do BRE Bank S.A., jednego z największych banków w Polsce, notowanego na Warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych. Kontrolę zarządczą nad BRE Bank sprawuje niemiecki Commerzbank AG posiadający ponad 72 % udziałów. BRE Corporate Finance zajmuje się bankowością inwestycyjną, przejęciami i fuzjami, działalnością restrukturyzacyjną i działalnością z zakresu finansowania przedsiębiorstw. Polska potwierdza, że firma ta uczestniczyła w wielu dużych transakcjach prywatyzacyjnych i przejęciach oraz fuzjach w Polsce z ramienia klientów prywatnych i Skarbu Państwa. W ramach tych projektów dokonywano zazwyczaj wyceny takich przedsiębiorstw przy użyciu różnych metod.

19

(20)  Kwota ta nie obejmuje trzech przedsiębiorstw, które nie są sprzedawane inwestorowi strategicznemu. Ich wartość ocenia się na 0 do 15 mln PLN.

20

(21)  Dane szacunkowe uwzględniające wpływy według stanu na marzec 2005 r. w wysokości [...] mln PLN (patrz tabela 3 poniżej) wraz z około [...] mln PLN odsetek miesięcznie do października 2005 r. oraz zapłaceniem około [...] mln PLN za wierzytelności tych wierzycieli publicznych, którzy odrzucili restrukturyzację.

21

(22)  Dane szacunkowe na koniec czerwca 2005 r.

22

(23)  Analizę PWC wykonano w oparciu o symulację w ramach ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze.

23

(24)  Na podstawie ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska, Dz. U. z 1994 nr 49 poz. 196.

24

(25)  Decyzją nr FEO/72752/E/97/TT w ramach art. 8 ust. 1 i art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 09.05.1991 r. o zatrudnieniu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych (Dz. U. nr 46 poz. 201 ze zm.).

25

(26)  W rozumieniu ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz. U. z 1994 nr 49 poz. 196).

26

(27)  Decyzją Wojewody nr GKN.IV.7224/653/98 zgodnie z art. 219 ust. 1 ustawy z dnia 21.08.1997 o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. nr 115, poz. 741).

27

(28)  Decyzją Rady FGŚP nr 205/99 zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 29.12.1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. nr 1 z 1994 r. poz. 1).

28

(29)  Decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego (nr DUS – E – 924/424/99) zgodnie z art. 64 ustawy z dnia 17.6.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. nr 36 z 1991 r. poz. 161).

29

(30)  Decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego (nr DUS-PP-733/12/99) zgodnie z art. 67 ustawy z dnia 29.08.1997 r. (Ordynacja podatkowa Dz. U. nr 137 poz. 926 ze zm.).

30

(31)  Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy budżetowej na rok 1999 z dnia 17.02.1999 r. (Dz. U. nr 17 z 1999 r. poz. 154 i Dz. U. nr 47 z 1999 r., poz. 466).

31

(32)  Na podstawie umowy w sprawie restrukturyzacji zadłużenia HCz w wyniku braku spłaty podatku od nieruchomości.

32

(33)  Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy budżetowej na rok 1999 z dnia 17.02.1999 r. (Dz. U. nr 17 z 1999 r. poz. 154).

33

(34)  Decyzją nr 2/2000 zgodnie z art. 67 ustawy z dnia 29.08.1997 r. (Ordynacja podatkowa, Dz. U. nr 137, poz. 929 ze zm.).

34

(35)  Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy budżetowej na rok 2000 z dnia 21.01.2000 r. (Dz. U. nr 7, poz. 85).

35

(36)  Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy budżetowej na rok 2000 z dnia 21.01.2000 r. (Dz. U. nr 7, poz. 85).

36

(37)  Decyzją Wójta nr II – 3130/4/01 zgodnie z art. 67 ustawy z dnia 29.08.1997 r. (Ordynacja podatkowa, Dz. U. nr 137, poz. 929 ze zm.).

37

(38)  Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy budżetowej na rok 2001 z dnia 1.03.2001 r. (Dz. U. nr 21, poz. 246).

38

(39)  Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy budżetowej na rok 2002 z dnia 14.03.2002 r. (Dz. U. nr 30, poz. 275) oraz ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o restrukturyzacji hutnictwa żelaza i stali (Dz. U. nr 111 poz. 1196).

39

(40)  Kwotę 606 800 PLN z tych kosztów przeznaczono na badania przemysłowe, a pozostałą część na działania związane z rozwojem przedkonkurencyjnym. Z praw do programów badawczych i rozwojowych korzysta teraz Akademia Nauk.

40

(41)  Państwowy instytut naukowy stanowiący główne ciało doradcze w dziedzinie nauki, finansowany wyłącznie przez państwo.

41

(42)  Kwotę 3 870 000 PLN z tych kosztów przeznaczono na badania przemysłowe, a kwotę 4 050 000 PLN na działania związane z rozwojem przedkonkurencyjnym. Wszystkie płatności z KBN przeznaczone były dla Instytutu Metalurgii Żelaza.

42

(43)  Polska Akademia Nauk przekazała wyniki tych badań wielu innym zakładom przemysłowym stojącym przed problemem stosowania wody chłodzącej ze źródeł zawierających znaczne ilości substancji organicznych uszkadzających wymienniki ciepła.

43

(44)  Projekt ten miał na celu opracowanie technologii odlewu i walcowania stalowych blach grubych o jednorodnej strukturze stopu na całej grubości blachy. Blacha taka potrzebna była w przemyśle stoczniowym i wcześniej w Polsce nie wytwarzano jej. Wyniki badań udostępniono również innym przedsiębiorstwom i wielu klientom.

44

(45)  Pomoc została w głównej mierze przekazana Instytutowi Metalurgii Żelaza.

45

(46)  Ponadto, Polska stwierdza, że w 2003 r. odsetek wierzytelności wierzycieli publicznych odzyskanych wskutek restrukturyzacji wynosił w granicach od 46 % do 72 % (średnio 61 %), przy czym redukcja w przypadku wierzycieli prywatnych wynosił pomiędzy 46 % a 58 % (średnio 54 %).

46

(47)  Wspólnotowe zasady ramowe w sprawie udzielania pomocy państwa na badania i rozwój, Dz.U. C 45 z 17.02.1996, str. 5.

47

(48)  Patrz decyzja z dnia 14 grudnia 2004 r. Pomoc na cele restrukturyzacji dla czeskiego producenta stali Třinecké Železárny a.s, Dz.U. C 22 z 27.1.2005, str. 2, w oparciu o Protokół 2 to Traktatu o Przystąpieniu w sprawie restrukturyzacji czeskiego hutnictwa żelaza i stali.

48

(49)  Dz.U. L 83 z 27.03.1999, str. 1.

49

(50)  Sprawa C-342/96 Hiszpania przeciwko Komisji Europejskiej, paragraf 46; sprawa C-256/97 DMT, paragraf 24, Opinia Rzecznika Generalnego w Sprawie C-256/97 DMT, paragraf 38; Sprawa T-152/99 Hamsa, paragraf 167.

50

Hiszpania przeciwko Komisji Europejskiej

DMT

DMT

Hamsa

(51)  Sprawa T-152/99 Hamsa, paragraf 168: „Jeśli firma stojąc w obliczu znacznego pogorszenia swojej sytuacji finansowej proponuje wierzycielom ugodę lub ugody dotyczące restrukturyzacji długu w celu poprawy tej sytuacji lub uniknięcia upadłości, każdy wierzyciel podejmując decyzję winien z jednej strony uwzględnić kwotę oferowaną mu w ramach proponowanej ugody oraz z drugiej – kwotę, jaką spodziewa się odzyskać w wyniku ewentualnej likwidacji firmy. Na jego wybór wpływa wiele czynników, łącznie ze statusem wierzyciela jako posiadacza roszczenia zabezpieczonego, preferencyjnego lub zwykłego, charakterem i zakresem wszelkiego zabezpieczenia, jakie może posiadać, jego oceną szans, jakie ma restrukturyzowana firma na odzyskanie rentowności, oraz kwotą, jaką otrzyma w przypadku likwidacji. Jeśli przykładowo okazuje się, że w przypadku likwidacji firmy, cena faktycznej sprzedaży jej aktywów wystarczy jedynie na pokrycie kredytów hipotecznych i roszczeń preferencyjnych, wówczas roszczenia zwykłe będą bezwartościowe. W takiej sytuacji wierzyciel posiadający roszczenia zwykłe nie ponosi tak naprawdę żadnej ofiary zgadzając się na umorzenie większej części swojego roszczenia”.

51

Hamsa

(52)  Właściwie jest ich czterech w 2005 r., nie ma to jednak w tym przypadku znaczenia, gdyż wyrazili oni zgodę na restrukturyzację już w 2003 r.

52

(53)  Komisja nie bierze również pod uwagę faktu, że także inni wierzyciele mogli byli odrzucić restrukturyzację, ponieważ ci inni wierzyciele bezsprzecznie korzystali z restrukturyzacji i nie chcieli podważać tego procesu.

53

(54)  Sprawa T-152/99 Hamsa, paragraf 168 (podkreślenie autora).

54

Hamsa

(55)  Obwieszczenie Komisji w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu o WE do pomocy państwa w formie poręczeń (Dz.U. C 71 z 11.3.2000, str. 14).

55

(56)  Dz.U. C 244 z 1.10.2004, str. 2.

56

(57)  Patrz decyzja Komisji Anon z dnia 26 lipca 2004 r., C (2004) 1813 fin, pkt 47, jeszcze nie opublikowana, gdzie Komisja zgadza się na składkę w wysokości 0,6 %.

57

Anon

(58)  Opinia Rzecznika Generalnego w Sprawie C-276/02 Hiszpania v. Komisja, paragraf 40.

58

(59)  58 Dz.U. L 140 z 30.04.2004, str. 1.

59

(60)  Stopy referencyjne w dziedzinie pomocy państwa i stopy procentowe w odniesieniu do zwrotu pomocy otrzymanej bezprawnie, C 48 z 24.2.2005, str. 2.

60

(61)  Dz.U. L 338 z 28.12.1996, str. 42.

61

(62)  Zgodnie z pkt 44 Komunikatu Komisji w sprawie niektórych aspektów traktowania spraw dotyczących konkurencji w wyniku wygaśnięcia Traktatu ECSC (Dz.U. C 152 z 26.6.2002, str. 5) „podejmując po dniu 23 lipca 2002 r. decyzje odnośnie pomocy państwa udzielonej w tym dniu lub wcześniej bez uprzedniej zgody Komisji, Komisja będzie postępować zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie zasad oceny pomocy państwa przyznanej bezprawnie”. Komunikat ten (patrz Dz.U. C 119 z 22.5.2002, str. 22) stanowi, że pomoc przyznana bezprawnie będzie oceniana zgodnie z tekstem obowiązującym w momencie przyznania pomocy.

62

„podejmując po dniu 23 lipca 2002 r. decyzje odnośnie pomocy państwa udzielonej w tym dniu lub wcześniej bez uprzedniej zgody Komisji, Komisja będzie postępować zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie zasad oceny pomocy państwa przyznanej bezprawnie”.

(63)  Protokół 8 dotyczy jedynie pomocy na cele restrukturyzacji sektora stalowego, tzn. jakiejkolwiek pomocy, która nie jest zgodna z innymi zasadami WE dotyczącymi pomocy państwa.

63

(64)  Strona 38.

64

(65)  Patrz pismo Komisji do Polski z dnia 13.08.2004 r. w którym nie wyrażono żadnych zastrzeżeń co do zgłoszonych środków, włącznie z polską mapą pomocy regionalnej (C (2004) 3230/5).

65

(66)  Dz.U. C 72 z 10.3.1994, str. 3 stosowane zgodnie z art. 3 „Kodeksu pomocy dla przemysłu stalowego” (w międzyczasie zastąpiono je Dz.U. C 37 z 3.2.2001, str. 3). W szczególności nie jest to pomoc na gospodarkę odpadami i oszczędność energii.

66

(67)  Dz.U. L 10 z 13.1.2001, str. 30.

67

(68)  Decyzja z dnia 3 marca 2005 r., C(2005) 424 Przełożenie terminu obniżenia zdolności produkcyjnych VPFM.

68

(69)  Patrz art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 139/2004, Dz.U. L 24 z 29.1.2004, str. 1.

69

---

ZAŁĄCZNIK

Informacje dotyczące wykonania decyzji Komisji 2006/937/WE

1.   Obliczenie kwoty podlegającej zwrotowi

| 1.1. | Należy podać następujące informacje dotyczące kwot pomocy państwa bezprawnie przyznanej beneficjentowi:








  Data(-y) wypłaty (1) | Kwota pomocy (2) | Waluta | Nazwa beneficjenta |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| | | | |

1.1.

Należy podać następujące informacje dotyczące kwot pomocy państwa bezprawnie przyznanej beneficjentowi:

Data(-y) wypłaty (1)

Kwota pomocy (2)

Waluta

Nazwa beneficjenta

Uwagi:

| 1.2. | Należy szczegółowo opisać, jaką stopę procentową władze zamierzają zastosować w stosunku do zwrotu bezprawnie przyznanej pomocy, a którą można uznać za właściwą stopę procentową w Polsce w okresie od 1997 r. do maja 2004 r. |
| --- | --- |

1.2.

Należy szczegółowo opisać, jaką stopę procentową władze zamierzają zastosować w stosunku do zwrotu bezprawnie przyznanej pomocy, a którą można uznać za właściwą stopę procentową w Polsce w okresie od 1997 r. do maja 2004 r.

| 1.3. | Należy szczegółowo wyjaśnić, w jaki sposób zostaną obliczone odsetki należne od kwoty pomocy podlegającej zwrotowi. |
| --- | --- |

1.3.

Należy szczegółowo wyjaśnić, w jaki sposób zostaną obliczone odsetki należne od kwoty pomocy podlegającej zwrotowi.

2.   Środki planowane i już podjęte w celu odzyskania pomocy

| 2.1. | Należy opisać szczegółowo, jakie środki zostały już podjęte i jakie środki są planowane w celu doprowadzenia do natychmiastowego i skutecznego odzyskania pomocy. Należy również wymienić środki alternatywne dostępne w prawie krajowym w celu odzyskania środków. Tam, gdzie ma to zastosowanie, należy też wskazać podstawę prawną podjętych/planowanych środków. |
| --- | --- |

2.1.

Należy opisać szczegółowo, jakie środki zostały już podjęte i jakie środki są planowane w celu doprowadzenia do natychmiastowego i skutecznego odzyskania pomocy. Należy również wymienić środki alternatywne dostępne w prawie krajowym w celu odzyskania środków. Tam, gdzie ma to zastosowanie, należy też wskazać podstawę prawną podjętych/planowanych środków.

| 2.2. | Jaki jest ostateczny termin zwrotu pomocy? |
| --- | --- |

2.2.

Jaki jest ostateczny termin zwrotu pomocy?

3.   Zwrot już dokonany

| 3.1. | Należy podać następujące szczegóły dotyczące kwot pomocy odzyskanych od beneficjenta:








  Data(-y) (3) | Spłacona kwota pomocy | Waluta | | Nazwa beneficjenta |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| | | | |

3.1.

Należy podać następujące szczegóły dotyczące kwot pomocy odzyskanych od beneficjenta:

Data(-y) (3)

Spłacona kwota pomocy

Waluta |

Nazwa beneficjenta

| 3.2 | Należy załączyć informacje dokumentujące spłatę kwot pomocy określonych w tabeli w punkcie 3.1 powyżej. |
| --- | --- |

3.2

Należy załączyć informacje dokumentujące spłatę kwot pomocy określonych w tabeli w punkcie 3.1 powyżej.

---

(1)

| (°) | Data(-y) przyznania pomocy (lub jej poszczególnych rat) beneficjentowi (w przypadku, gdy środek obejmuje kilka rat i refundacji, wówczas należy je wpisać w osobnych wierszach) |
| --- | --- |

(°)

Data(-y) przyznania pomocy (lub jej poszczególnych rat) beneficjentowi (w przypadku, gdy środek obejmuje kilka rat i refundacji, wówczas należy je wpisać w osobnych wierszach)

(2)  Kwota pomocy przyznana beneficjentowi, wyrażona jako ekwiwalent dotacji brutto

(3)

| (°) | Data(-y) zwrotu pomocy |
| --- | --- |

(°)

Data(-y) zwrotu pomocy

---

| 21.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 366/32 |
| --- | --- | --- | --- |

21.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 366/32

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 4 lipca 2006 r.

w sprawie pomocy państwa, jaką Belgia zamierza przyznać przedsiębiorstwu Ford Genk nr C 40/2005 (ex N 331/2005)

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 2931)

(Jedynie teksty w językach francuskim i niderlandzkim są autentyczne)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/938/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do zgłaszania swoich uwag zgodnie z wymienionymi artykułami (1),

a także mając na uwadze co następuje:

| (1) | W piśmie z dnia 22 czerwca 2005 r., zarejestrowanym dnia 27 czerwca 2005 r., Belgia zgłosiła Komisji swój projekt pomocy dla przedsiębiorstwa Ford w Genk. Komisja zwróciła się o dodatkowe informacje w piśmie z dnia 27 lipca 2005 r., na które władze belgijskie odpowiedziały pismem z dnia 15 września 2005 r. zarejestrowanym tego samego dnia. |
| --- | --- |

(1)

W piśmie z dnia 22 czerwca 2005 r., zarejestrowanym dnia 27 czerwca 2005 r., Belgia zgłosiła Komisji swój projekt pomocy dla przedsiębiorstwa Ford w Genk. Komisja zwróciła się o dodatkowe informacje w piśmie z dnia 27 lipca 2005 r., na które władze belgijskie odpowiedziały pismem z dnia 15 września 2005 r. zarejestrowanym tego samego dnia.

| (2) | W piśmie z dnia 9 listopada 2005 r. Komisja poinformowała Belgię o swojej decyzji wszczęcia postępowania określonego w art. 88 ust. 2 Traktatu WE w odniesieniu do wyżej wymienionej pomocy. Następnie w dniu 25 listopada 2005 r. odbyło się spotkanie z władzami belgijskimi. |
| --- | --- |

(2)

W piśmie z dnia 9 listopada 2005 r. Komisja poinformowała Belgię o swojej decyzji wszczęcia postępowania określonego w art. 88 ust. 2 Traktatu WE w odniesieniu do wyżej wymienionej pomocy. Następnie w dniu 25 listopada 2005 r. odbyło się spotkanie z władzami belgijskimi.

| (3) | Władze belgijskie przedstawiły swoje uwagi w piśmie z dnia 13 stycznia 2006 r., zarejestrowanym tego samego dnia. |
| --- | --- |

(3)

Władze belgijskie przedstawiły swoje uwagi w piśmie z dnia 13 stycznia 2006 r., zarejestrowanym tego samego dnia.

| (4) | Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dnia 25 lutego 2006 r. (2). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia swoich uwag odnośnie do przedmiotowego środka. |
| --- | --- |

(4)

Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dnia 25 lutego 2006 r. (2). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia swoich uwag odnośnie do przedmiotowego środka.

| (5) | Beneficjentem pomocy jest przedsiębiorstwo Ford-Werke GmbH, Fabrieken te Genk (zwany dalej „Ford Genk”). Ford-Werke GmbH jest częścią Ford Motor Company. Fabryka została otwarta w 1964 r. Pod koniec 2003 r., w ramach ogólnej restrukturyzacji Ford Europe, przystąpiono do znacznej redukcji personelu, która dotknęła około 3 000 pracowników. W tym samym czasie, spółka ogłosiła program inwestycyjny o wartości około 700 milionów EUR, przeznaczony przede wszystkim na nowy elastyczny system produkcji. Program ten przewidywał, że do ówczesnej produkcji modelu Mondeo dołączona zostanie produkcja nowej generacji Galaxy oraz trzeciego pojazdu. Fabryka zatrudnia obecnie około 5 000 osób. W 2004 r. wyprodukowano w niej 207 163 pojazdów. W Belgii grupa Ford posiada również w Gandawie fabrykę Volvo. |
| --- | --- |

(5)

Beneficjentem pomocy jest przedsiębiorstwo Ford-Werke GmbH, Fabrieken te Genk (zwany dalej „Ford Genk”). Ford-Werke GmbH jest częścią Ford Motor Company. Fabryka została otwarta w 1964 r. Pod koniec 2003 r., w ramach ogólnej restrukturyzacji Ford Europe, przystąpiono do znacznej redukcji personelu, która dotknęła około 3 000 pracowników. W tym samym czasie, spółka ogłosiła program inwestycyjny o wartości około 700 milionów EUR, przeznaczony przede wszystkim na nowy elastyczny system produkcji. Program ten przewidywał, że do ówczesnej produkcji modelu Mondeo dołączona zostanie produkcja nowej generacji Galaxy oraz trzeciego pojazdu. Fabryka zatrudnia obecnie około 5 000 osób. W 2004 r. wyprodukowano w niej 207 163 pojazdów. W Belgii grupa Ford posiada również w Gandawie fabrykę Volvo.

| (6) | Według danych przekazanych przez władze belgijskie, całkowite koszty programu szkoleń kwalifikujące się do objęcia pomocą wynoszą 33,84 milionów EUR. Kwota ta zawiera elementy szkoleń specjalistycznych w wysokości 25,34 milionów EUR oraz środki na szkolenia ogólne w wysokości 8,5 miliona EUR. |
| --- | --- |

(6)

Według danych przekazanych przez władze belgijskie, całkowite koszty programu szkoleń kwalifikujące się do objęcia pomocą wynoszą 33,84 milionów EUR. Kwota ta zawiera elementy szkoleń specjalistycznych w wysokości 25,34 milionów EUR oraz środki na szkolenia ogólne w wysokości 8,5 miliona EUR.

| (7) | Koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą uwzględnione w programie oraz ich podział na poszczególne cele są następujące:






  — | koszty doradztwa: na sfinansowanie usług zewnętrznej kadry szkoleniowej; |
| --- | --- | --- |

(7)

Koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą uwzględnione w programie oraz ich podział na poszczególne cele są następujące:

—

koszty doradztwa: na sfinansowanie usług zewnętrznej kadry szkoleniowej;

| — | szkolenia na stanowiskach pracy: koszt operatorów szkoleniowych na linii produkcyjnej (wielofunkcyjność). Pracownicy powinni nabyć umiejętność pracy na 3 różnych stanowiskach w załodze. Według założeń szkoleniowych Forda, stanowi to średnio 1,35 dnia szkolenia rocznie; |
| --- | --- |

—

szkolenia na stanowiskach pracy: koszt operatorów szkoleniowych na linii produkcyjnej (wielofunkcyjność). Pracownicy powinni nabyć umiejętność pracy na 3 różnych stanowiskach w załodze. Według założeń szkoleniowych Forda, stanowi to średnio 1,35 dnia szkolenia rocznie;

| — | oszczędna organizacja: koszt personelu szkolącego w zakresie oszczędnych, elastycznych i skutecznych metod produkcji, zgodnie z nowym systemem produkcji Forda Ford („FPS”: Ford Production System); |
| --- | --- |

—

oszczędna organizacja: koszt personelu szkolącego w zakresie oszczędnych, elastycznych i skutecznych metod produkcji, zgodnie z nowym systemem produkcji Forda Ford („FPS”: Ford Production System);

| — | koszty personelu nie pracującego na linii produkcyjnej: koszty siły roboczej podczas działań szkoleniowych w salach wykładowych. Według założeń szkoleniowych Forda, stanowi to średnio 1,95 dnia szkolenia rocznie; |
| --- | --- |

—

koszty personelu nie pracującego na linii produkcyjnej: koszty siły roboczej podczas działań szkoleniowych w salach wykładowych. Według założeń szkoleniowych Forda, stanowi to średnio 1,95 dnia szkolenia rocznie;

| — | „lokale szkoleniowe”: duże przeszklone sale z kącikami do czytania oraz do dyskusji, wyposażone w tablice z informacjami dotyczącymi produkcji oraz jakości. Belgia proponuje, aby amortyzacja tych lokali została uwzględniona w kosztach kwalifikujących się do pomocy podczas danego okresu, w zakresie, w jakim sale te będą służyły do szkoleń; |
| --- | --- |

—

„lokale szkoleniowe”: duże przeszklone sale z kącikami do czytania oraz do dyskusji, wyposażone w tablice z informacjami dotyczącymi produkcji oraz jakości. Belgia proponuje, aby amortyzacja tych lokali została uwzględniona w kosztach kwalifikujących się do pomocy podczas danego okresu, w zakresie, w jakim sale te będą służyły do szkoleń;

| — | wydatki na personel wydziału szkoleń: wynagrodzenie pracowników wydziału szkoleń zajmujących się programem szkoleń, o którym mowa; |
| --- | --- |

—

wydatki na personel wydziału szkoleń: wynagrodzenie pracowników wydziału szkoleń zajmujących się programem szkoleń, o którym mowa;

| — | „system kaskadowy”: dyrektor fabryki zwołuje wszystkich pracowników trzy razy do roku w celu poinformowania ich o wdrożeniu systemu „oszczędnej organizacji” Forda („FPS”). Koszt siły roboczej podczas tych zebrań; |
| --- | --- |

—

„system kaskadowy”: dyrektor fabryki zwołuje wszystkich pracowników trzy razy do roku w celu poinformowania ich o wdrożeniu systemu „oszczędnej organizacji” Forda („FPS”). Koszt siły roboczej podczas tych zebrań;

| — | Six Sigma: wydatki związane z kosztem personelu ekipy prowadzącej szkolenia metodą DMAIC („define-measure-analyse-improve-control”: definiować, mierzyć, badać, poprawiać, sprawdzać); |
| --- | --- |

—

Six Sigma: wydatki związane z kosztem personelu ekipy prowadzącej szkolenia metodą DMAIC („define-measure-analyse-improve-control”: definiować, mierzyć, badać, poprawiać, sprawdzać);

| — | restrukturyzacja: Ford Europe próbował w ostatnich latach przystosować swoje możliwości produkcyjne do stagnacji popytu. W tym kontekście, Ford Genk przystąpił do reorganizacji swojej produkcji, w okresie od grudnia 2003 r. do kwietnia 2004 r. i zwolnił lub przeniósł na wcześniejszą emeryturę (odnośnie do pracowników, którzy przepracowali odpowiednią ilość lat) 2 770 osób. W celu zagwarantowania ciągłości produkcji oraz jakości, 279 doświadczonych pracowników zostało dodatkowo kilka tygodni lub miesięcy w celu przeszkolenia swoich następców; |
| --- | --- |

—

restrukturyzacja: Ford Europe próbował w ostatnich latach przystosować swoje możliwości produkcyjne do stagnacji popytu. W tym kontekście, Ford Genk przystąpił do reorganizacji swojej produkcji, w okresie od grudnia 2003 r. do kwietnia 2004 r. i zwolnił lub przeniósł na wcześniejszą emeryturę (odnośnie do pracowników, którzy przepracowali odpowiednią ilość lat) 2 770 osób. W celu zagwarantowania ciągłości produkcji oraz jakości, 279 doświadczonych pracowników zostało dodatkowo kilka tygodni lub miesięcy w celu przeszkolenia swoich następców;

| — | koszty uruchomienia: wydatki na personel szkoleniowy w zakresie produktu, czyli pierwszych robotników uczestniczących we wdrażaniu nowych modeli. Robotnicy ci są szkoleni w zakresie nowych produktów (budowa, użytkowanie nowych urządzeń, postępowanie) w celu przekazania swojej wiedzy innym robotnikom.







  Rodzaj działania | Szkolenia specjalistyczne (w milionach EUR) | Szkolenia ogólne (w milionach EUR) |
| --- | --- | --- | --- |
| Usługi doradcze | 0,88 | 2,05 |
| Szkolenie w miejscu pracy | 5,44 | |
| Oszczędna organizacja | 1,65 | |
| Koszty personelu poza linią produkcyjną | 2,35 | 5,5 |
| „Lokale szkoleniowe” | 1,48 | |
| Wydatki na personel wydziału szkoleń | | 0,92 |
| System kaskadowy | 1,6 | |
| Six Sigma | | 0,026 |
| Restrukturyzacja | 4,47 | |
| Koszty uruchomienia | 7,44 | |

—

koszty uruchomienia: wydatki na personel szkoleniowy w zakresie produktu, czyli pierwszych robotników uczestniczących we wdrażaniu nowych modeli. Robotnicy ci są szkoleni w zakresie nowych produktów (budowa, użytkowanie nowych urządzeń, postępowanie) w celu przekazania swojej wiedzy innym robotnikom.

Rodzaj działania

Szkolenia specjalistyczne (w milionach EUR)

Szkolenia ogólne (w milionach EUR)

Usługi doradcze

0,88

2,05

Szkolenie w miejscu pracy

5,44

Oszczędna organizacja

1,65

Koszty personelu poza linią produkcyjną

2,35

5,5

„Lokale szkoleniowe”

1,48

Wydatki na personel wydziału szkoleń

0,92

System kaskadowy

1,6

Six Sigma

0,026

Restrukturyzacja

4,47

Koszty uruchomienia

7,44

| (8) | Całkowite koszty kwalifikujące się do programu rozłożone zgodnie z rodzajem wydatków:






  Rodzaj wydatków | (w milionach EUR) |
| --- | --- | --- |
| Koszty kadry szkoleniowej | 16,54 |
| Amortyzacja narzędzi i wyposażenia | 1,48 |
| Koszty usług doradczych | 0,92 |
| Koszty personelu – pracowników szkolonych | 14,9 |
| Całkowite koszty kwalifikujące się do pomocy | 33,84 |

(8)

Całkowite koszty kwalifikujące się do programu rozłożone zgodnie z rodzajem wydatków:

Rodzaj wydatków

(w milionach EUR)

Koszty kadry szkoleniowej

16,54

Amortyzacja narzędzi i wyposażenia

1,48

Koszty usług doradczych

0,92

Koszty personelu – pracowników szkolonych

14,9

Całkowite koszty kwalifikujące się do pomocy

33,84

| (9) | Proponowana pomoc polega na bezpośredniej dotacji na rzecz Forda Genk w wysokości 12 279 423 euro, w okresie 2004-2006. Z kwoty tej, 4 677 408 euro (38 %) to pomoc na szkolenia ogólne i 7 602 015 euro (61 %) to pomoc na szkolenia specjalistyczne. Pomoc ma być przyznana w formie pomocy ad hoc przez Wspólnotę Flamandzką (Vlaamse Gemeenschap). Belgia zapewniła, że pomoc na szkolenia nie będzie kumulowana z innymi środkami pomocy w celu pokrycia tych samych kosztów. |
| --- | --- |

(9)

Proponowana pomoc polega na bezpośredniej dotacji na rzecz Forda Genk w wysokości 12 279 423 euro, w okresie 2004-2006. Z kwoty tej, 4 677 408 euro (38 %) to pomoc na szkolenia ogólne i 7 602 015 euro (61 %) to pomoc na szkolenia specjalistyczne. Pomoc ma być przyznana w formie pomocy ad hoc przez Wspólnotę Flamandzką (Vlaamse Gemeenschap). Belgia zapewniła, że pomoc na szkolenia nie będzie kumulowana z innymi środkami pomocy w celu pokrycia tych samych kosztów.

| (10) | Podana powyżej kwota pomocy prowadzi do następującej intensywności pomocy: 55 % na szkolenia ogólne i 30 % na szkolenia specjalistyczne. |
| --- | --- |

(10)

Podana powyżej kwota pomocy prowadzi do następującej intensywności pomocy: 55 % na szkolenia ogólne i 30 % na szkolenia specjalistyczne.

| (11) | W swojej decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, Komisja wyraziła wątpliwości w stosunku do 1) podanej przez władze belgijskie interpretacji zakresu kosztów kwalifikujących się do pomocy oraz do 2) zaproponowanego przypisania niektórych stanowisk do szkoleń specjalistycznych lub do szkoleń ogólnych. |
| --- | --- |

(11)

W swojej decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, Komisja wyraziła wątpliwości w stosunku do 1) podanej przez władze belgijskie interpretacji zakresu kosztów kwalifikujących się do pomocy oraz do 2) zaproponowanego przypisania niektórych stanowisk do szkoleń specjalistycznych lub do szkoleń ogólnych.

| (12) | W stosunku do kosztów kwalifikujących się do pomocy, Komisja zastanawiała się nad zgodnością z art. 4 ust. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 68/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 traktatu WE do pomocy szkoleniowej (3), niektórych kosztów przewidzianych przez Belgię, zwłaszcza:






  — | „lokale szkoleniowe”: Komisja zastanawiała się czy art. 4 ust. 7 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 68/2001 ma zastosowanie do budynków lub innych rodzajów infrastruktury; |
| --- | --- | --- |

(12)

W stosunku do kosztów kwalifikujących się do pomocy, Komisja zastanawiała się nad zgodnością z art. 4 ust. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 68/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 traktatu WE do pomocy szkoleniowej (3), niektórych kosztów przewidzianych przez Belgię, zwłaszcza:

—

„lokale szkoleniowe”: Komisja zastanawiała się czy art. 4 ust. 7 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 68/2001 ma zastosowanie do budynków lub innych rodzajów infrastruktury;

| — | wydatki na personel wydziału szkoleń: Komisja wyraziła wątpliwości odnośnie do możliwości włączenia tych kosztów do „kosztów doradztwa w zakresie w jakim dotyczą one projektu szkoleniowego” (art. 4 ust. 7 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 68/2001); |
| --- | --- |

—

wydatki na personel wydziału szkoleń: Komisja wyraziła wątpliwości odnośnie do możliwości włączenia tych kosztów do „kosztów doradztwa w zakresie w jakim dotyczą one projektu szkoleniowego” (art. 4 ust. 7 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 68/2001);

| — | „system kaskadowy”: Komisja zastanawiała się czy system kaskadowy zawiera jakiekolwiek elementy szkoleniowe i czy wykracza poza zwykłe zarządzanie. Wyraziła również zastrzeżenia w stosunku do stwierdzenia, że przedsiębiorstwo potrzebuje pomocy państwa na działalność związaną z systemem kaskadowym, która stanowi integralną część bieżącego zarządzania w Fordzie Genk; |
| --- | --- |

—

„system kaskadowy”: Komisja zastanawiała się czy system kaskadowy zawiera jakiekolwiek elementy szkoleniowe i czy wykracza poza zwykłe zarządzanie. Wyraziła również zastrzeżenia w stosunku do stwierdzenia, że przedsiębiorstwo potrzebuje pomocy państwa na działalność związaną z systemem kaskadowym, która stanowi integralną część bieżącego zarządzania w Fordzie Genk;

| — | koszty restrukturyzacji i koszty uruchomienia: Komisja zastanawiała się czy pomoc dotycząca kosztów restrukturyzacji i kosztów uruchomienia stanowi rzeczywistą zachętę do prowadzenia akcji szkoleniowych. Ponadto Komisja wyraziła wątpliwości, czy koszty restrukturyzacji kwalifikują się do pomocy w myśl art. 4 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 68/2001, ponieważ wydaje się, że są one wyłącznie spowodowane niedawną restrukturyzacją fabryki; |
| --- | --- |

—

koszty restrukturyzacji i koszty uruchomienia: Komisja zastanawiała się czy pomoc dotycząca kosztów restrukturyzacji i kosztów uruchomienia stanowi rzeczywistą zachętę do prowadzenia akcji szkoleniowych. Ponadto Komisja wyraziła wątpliwości, czy koszty restrukturyzacji kwalifikują się do pomocy w myśl art. 4 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 68/2001, ponieważ wydaje się, że są one wyłącznie spowodowane niedawną restrukturyzacją fabryki;

| — | wydatki związane z 2004 r.: część kosztów kwalifikujących się do pomocy to koszty, które zostały już poniesione w 2004 r. Ponieważ pomoc ta ma na celu odciążenie od poniesionych już kosztów, Komisja zastanawiała się czy pomoc ta mogła mieć wpływ na działania szkoleniowe spółki w tym okresie. |
| --- | --- |

—

wydatki związane z 2004 r.: część kosztów kwalifikujących się do pomocy to koszty, które zostały już poniesione w 2004 r. Ponieważ pomoc ta ma na celu odciążenie od poniesionych już kosztów, Komisja zastanawiała się czy pomoc ta mogła mieć wpływ na działania szkoleniowe spółki w tym okresie.

| (13) | Jeśli chodzi o podział na szkolenia ogólne i specjalistyczne, Komisja obawia się, że władze belgijskie w stosunku do niektórych wydatków w ramach projektów przyjęły zbyt szeroką definicję szkoleń ogólnych. Wątpliwości Komisji dotyczą zwłaszcza pozycji kosztów doradztwa oraz kosztów personelu poza linią produkcyjną. Według władz belgijskich, dział szkoleń Forda Genk szacuje, że około 70 % tych wydatków dotyczyło szkoleń ogólnych. Nie dostarczono jednak żadnych dowodów potwierdzających to stwierdzenie. |
| --- | --- |

(13)

Jeśli chodzi o podział na szkolenia ogólne i specjalistyczne, Komisja obawia się, że władze belgijskie w stosunku do niektórych wydatków w ramach projektów przyjęły zbyt szeroką definicję szkoleń ogólnych. Wątpliwości Komisji dotyczą zwłaszcza pozycji kosztów doradztwa oraz kosztów personelu poza linią produkcyjną. Według władz belgijskich, dział szkoleń Forda Genk szacuje, że około 70 % tych wydatków dotyczyło szkoleń ogólnych. Nie dostarczono jednak żadnych dowodów potwierdzających to stwierdzenie.

| (14) | W swojej odpowiedzi na wszczęcie formalnego postępowania wyjaśniającego, władze belgijskie przedstawiły następujące uwagi:






  — | „lokale szkoleniowe”: władze belgijskie podtrzymują, że wyposażone powierzchnie ograniczone szklanymi ścianami używane są w większości czasu na działania szkoleniowe i z tego względu powinny być traktowane jako koszt kwalifikujący się do pomocy; |
| --- | --- | --- |

(14)

W swojej odpowiedzi na wszczęcie formalnego postępowania wyjaśniającego, władze belgijskie przedstawiły następujące uwagi:

—

„lokale szkoleniowe”: władze belgijskie podtrzymują, że wyposażone powierzchnie ograniczone szklanymi ścianami używane są w większości czasu na działania szkoleniowe i z tego względu powinny być traktowane jako koszt kwalifikujący się do pomocy;

| — | wydatki na personel wydziału szkoleń: Belgia podkreśla, że koszty te wchodzą w zakres art. 4 ust. 7 litera e) rozporządzenia (WE) nr 68/2001 („koszty poradnictwa i doradztwa w zakresie, w jakim dotyczą projektu szkoleniowego”), że pracownicy, o których mowa zostali oddelegowani na trzy lata do obsługi programu, co pociągnęło za sobą dodatkowe wydatki na personel w tym okresie oraz, że jeśli chodzi o ich klasyfikację, koszty te powinny zostać włączone do rozliczeń szkoleń ogólnych; |
| --- | --- |

—

wydatki na personel wydziału szkoleń: Belgia podkreśla, że koszty te wchodzą w zakres art. 4 ust. 7 litera e) rozporządzenia (WE) nr 68/2001 („koszty poradnictwa i doradztwa w zakresie, w jakim dotyczą projektu szkoleniowego”), że pracownicy, o których mowa zostali oddelegowani na trzy lata do obsługi programu, co pociągnęło za sobą dodatkowe wydatki na personel w tym okresie oraz, że jeśli chodzi o ich klasyfikację, koszty te powinny zostać włączone do rozliczeń szkoleń ogólnych;

| — | „system kaskadowy”: władze belgijskie zgadzają się z punktem widzenia Komisji, według którego system kaskadowy powinien zostać potraktowany bardziej w kategoriach narzędzia zarządzania niż narzędzia szkoleniowego; |
| --- | --- |

—

„system kaskadowy”: władze belgijskie zgadzają się z punktem widzenia Komisji, według którego system kaskadowy powinien zostać potraktowany bardziej w kategoriach narzędzia zarządzania niż narzędzia szkoleniowego;

| — | koszty restrukturyzacji: według władz belgijskich, zwolnienie 2 770 pracowników w Fordzie Genk w okresie 2003-2004 nie może być traktowane jako normalny środek restrukturyzacji będący konsekwencją zmiany warunków rynkowych. Redukcja zatrudnienia wprowadzona z zachowaniem wszelkich warunków socjalnych i po konsultacjach z przedstawicielami personelu doprowadziła, przeciwnie, do radykalnych zmian organizacyjnych w fabryce. Spowodowała ona jednak nagły odpływ najbardziej doświadczonych robotników, to znaczy tych, którzy mogli szkolić swoich młodszych współpracowników. W tych warunkach i w celu uniknięcia zatrudnienia zewnętrznych szkoleniowców, przedsiębiorstwo zdecydowało się na zatrzymanie niektórych z tych pracowników wyłącznie w celach szkoleniowych; |
| --- | --- |

—

koszty restrukturyzacji: według władz belgijskich, zwolnienie 2 770 pracowników w Fordzie Genk w okresie 2003-2004 nie może być traktowane jako normalny środek restrukturyzacji będący konsekwencją zmiany warunków rynkowych. Redukcja zatrudnienia wprowadzona z zachowaniem wszelkich warunków socjalnych i po konsultacjach z przedstawicielami personelu doprowadziła, przeciwnie, do radykalnych zmian organizacyjnych w fabryce. Spowodowała ona jednak nagły odpływ najbardziej doświadczonych robotników, to znaczy tych, którzy mogli szkolić swoich młodszych współpracowników. W tych warunkach i w celu uniknięcia zatrudnienia zewnętrznych szkoleniowców, przedsiębiorstwo zdecydowało się na zatrzymanie niektórych z tych pracowników wyłącznie w celach szkoleniowych;

| — | koszty uruchomienia: władze belgijskie podkreślają, że nie można traktować niniejszego przypadku jako normalnego szkolenia prowadzonego w związku z całkowitym lub częściowym odnowieniem istniejącego modelu. Zwłaszcza, że fabryka w Genk musiała się całkowicie przestawić na produkcję trzech modeli na jednej tylko platformie: trzy zupełnie nowe modele zostaną wdrożone do produkcji w okresie 18 miesięcy; |
| --- | --- |

—

koszty uruchomienia: władze belgijskie podkreślają, że nie można traktować niniejszego przypadku jako normalnego szkolenia prowadzonego w związku z całkowitym lub częściowym odnowieniem istniejącego modelu. Zwłaszcza, że fabryka w Genk musiała się całkowicie przestawić na produkcję trzech modeli na jednej tylko platformie: trzy zupełnie nowe modele zostaną wdrożone do produkcji w okresie 18 miesięcy;

| — | wydatki związane z 2004 r.: władze belgijskie zapewniły z jednej strony, że program szkoleń 2004-2006 został opracowany po tym jak rząd flamandzki obiecał w listopadzie 2003 r. pomoc, z drugiej strony, że pierwsze zajęcia szkoleniowe odbyły się po tym jak Ford Genk oficjalnie zwrócił się do administracji flamandzkiej o pomoc; |
| --- | --- |

—

wydatki związane z 2004 r.: władze belgijskie zapewniły z jednej strony, że program szkoleń 2004-2006 został opracowany po tym jak rząd flamandzki obiecał w listopadzie 2003 r. pomoc, z drugiej strony, że pierwsze zajęcia szkoleniowe odbyły się po tym jak Ford Genk oficjalnie zwrócił się do administracji flamandzkiej o pomoc;

| — | jeśli chodzi o rozróżnienie między szkoleniami „ogólnymi” a szkoleniami „specjalistycznymi”, Belgia przedstawiła szczegółową klasyfikację zajęć szkoleniowych, a w szczególności nazwiska zewnętrznych doradców wyznaczonych do ich prowadzenia. Ponadto władze belgijskie zobowiązały się do skorygowania, ex-post, wszelkich nieścisłości w stosunku do części dotyczącej szkoleń ogólnych zatwierdzonej do celów budżetowych (70 %) na podstawie wcześniejszych doświadczeń przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

—

jeśli chodzi o rozróżnienie między szkoleniami „ogólnymi” a szkoleniami „specjalistycznymi”, Belgia przedstawiła szczegółową klasyfikację zajęć szkoleniowych, a w szczególności nazwiska zewnętrznych doradców wyznaczonych do ich prowadzenia. Ponadto władze belgijskie zobowiązały się do skorygowania, ex-post, wszelkich nieścisłości w stosunku do części dotyczącej szkoleń ogólnych zatwierdzonej do celów budżetowych (70 %) na podstawie wcześniejszych doświadczeń przedsiębiorstwa.

| (15) | Zgłoszony przez Belgię środek stanowi pomoc państwa na rzecz przedsiębiorstwa Ford Genk w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. Jest on przyznany w formie dotacji, która zostanie sfinansowana przez państwo lub z zasobów państwowych. Środek ten jest selektywny, ponieważ dotyczy wyłącznie Forda Genk i może zakłócić konkurencję we Wspólnocie stawiając to przedsiębiorstwo w pozycji uprzywilejowanej w stosunku do innych konkurentów, którzy nie korzystają z pomocy. Ponadto rynek samochodowy charakteryzuje się intensywną wymianą między państwami członkowskimi i pomoc ta mogłaby również wpłynąć na tą wymianę między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(15)

Zgłoszony przez Belgię środek stanowi pomoc państwa na rzecz przedsiębiorstwa Ford Genk w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. Jest on przyznany w formie dotacji, która zostanie sfinansowana przez państwo lub z zasobów państwowych. Środek ten jest selektywny, ponieważ dotyczy wyłącznie Forda Genk i może zakłócić konkurencję we Wspólnocie stawiając to przedsiębiorstwo w pozycji uprzywilejowanej w stosunku do innych konkurentów, którzy nie korzystają z pomocy. Ponadto rynek samochodowy charakteryzuje się intensywną wymianą między państwami członkowskimi i pomoc ta mogłaby również wpłynąć na tą wymianę między państwami członkowskimi.

| (16) | Belgia wnioskuje, aby pomoc została zatwierdzona na podstawie rozporządzenia (WE) nr 68/2001. Pomoc jest faktycznie związana z programem szkoleniowym. |
| --- | --- |

(16)

Belgia wnioskuje, aby pomoc została zatwierdzona na podstawie rozporządzenia (WE) nr 68/2001. Pomoc jest faktycznie związana z programem szkoleniowym.

| (17) | Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 68/2001, jeśli kwota pomocy przyznana jednemu przedsiębiorstwu na pojedynczy projekt szkoleniowy przekracza 1 mln EUR, pomoc nie jest wyłączona z obowiązku zgłoszenia określonego w art. 88 ust. 3 Traktatu. Komisja stwierdza, że w tym przypadku przewidziana pomoc wynosi 12 279 423 EUR, że jest ona przeznaczona dla jednego przedsiębiorstwa i że projekt szkoleniowy jest pojedynczym projektem. Komisja uważa więc, że obowiązek zgłoszenia stosuje się do zaproponowanej pomocy oraz że został on spełniony przez Belgię. |
| --- | --- |

(17)

Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 68/2001, jeśli kwota pomocy przyznana jednemu przedsiębiorstwu na pojedynczy projekt szkoleniowy przekracza 1 mln EUR, pomoc nie jest wyłączona z obowiązku zgłoszenia określonego w art. 88 ust. 3 Traktatu. Komisja stwierdza, że w tym przypadku przewidziana pomoc wynosi 12 279 423 EUR, że jest ona przeznaczona dla jednego przedsiębiorstwa i że projekt szkoleniowy jest pojedynczym projektem. Komisja uważa więc, że obowiązek zgłoszenia stosuje się do zaproponowanej pomocy oraz że został on spełniony przez Belgię.

| (18) | Motyw 16 rozporządzenia (WE) nr 68/2001 wyjaśnia, dlaczego ten rodzaj pomocy nie może być zwolniony z obowiązku zgłaszania: „Właściwe jest, aby potrzeba przeznaczenia dużych kwot na pomoc była indywidualnie rozpatrywana przez Komisję zanim kwoty te zostaną przyznane”. |
| --- | --- |

(18)

Motyw 16 rozporządzenia (WE) nr 68/2001 wyjaśnia, dlaczego ten rodzaj pomocy nie może być zwolniony z obowiązku zgłaszania: „Właściwe jest, aby potrzeba przeznaczenia dużych kwot na pomoc była indywidualnie rozpatrywana przez Komisję zanim kwoty te zostaną przyznane”.

| (19) | W przypadku, kiedy Komisja rozpatruje indywidualną pomoc na szkolenia, która ze względu na kwotę nie podlega zwolnieniu przewidzianemu w rozporządzeniu (WE) nr 68/2001 i w związku z powyższym powinna zostać rozpatrzona na podstawie art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, Komisja odwołuje się do tych samych wytycznych, które znajdują się w rozporządzeniu (WE) nr 68/2001. Zważywszy na motyw 4 rozporządzenia (WE) nr 68/2001, według którego Komisja analizuje zgłoszenia zwłaszcza w świetle kryteriów ustalonych we wspomnianym rozporządzeniu, Komisja sprawdza ponadto czy wszystkie kwalifikujące się do pomocy koszty mogą zostać zatwierdzone. Komisja stosuje ten sposób swoje szerokie prawo do oceny zgodności na podstawie art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu. Środki takie powinny podlegać ocenie w sposób gwarantujący spójność praktyki decyzyjnej oraz równe traktowanie. (4). |
| --- | --- |

(19)

W przypadku, kiedy Komisja rozpatruje indywidualną pomoc na szkolenia, która ze względu na kwotę nie podlega zwolnieniu przewidzianemu w rozporządzeniu (WE) nr 68/2001 i w związku z powyższym powinna zostać rozpatrzona na podstawie art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, Komisja odwołuje się do tych samych wytycznych, które znajdują się w rozporządzeniu (WE) nr 68/2001. Zważywszy na motyw 4 rozporządzenia (WE) nr 68/2001, według którego Komisja analizuje zgłoszenia zwłaszcza w świetle kryteriów ustalonych we wspomnianym rozporządzeniu, Komisja sprawdza ponadto czy wszystkie kwalifikujące się do pomocy koszty mogą zostać zatwierdzone. Komisja stosuje ten sposób swoje szerokie prawo do oceny zgodności na podstawie art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu. Środki takie powinny podlegać ocenie w sposób gwarantujący spójność praktyki decyzyjnej oraz równe traktowanie. (4).

| (20) | Ocena przez Komisję zgodności danego środka ze wspólnym rynkiem powinna opierać się na weryfikacji czy wszystkie aspekty, w stosunku do których wyrażono wątpliwości podczas wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego są zgodne ze wspólnym rynkiem w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 68/2001 i art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu. W szczególności: |
| --- | --- |

(20)

Ocena przez Komisję zgodności danego środka ze wspólnym rynkiem powinna opierać się na weryfikacji czy wszystkie aspekty, w stosunku do których wyrażono wątpliwości podczas wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego są zgodne ze wspólnym rynkiem w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 68/2001 i art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu. W szczególności:

I)   Odnośnie do kosztów kwalifikowanych

| (21) | Komisja zaznacza, że art. 4 ust.. 7 rozporządzenia (WE) nr 68/2001 przewiduje, że do pomocy kwalifikują się następujące koszty projektu pomocy szkoleniowej:






  a) | koszty zatrudnienia wykładowców; |
| --- | --- | --- |

(21)

Komisja zaznacza, że art. 4 ust.. 7 rozporządzenia (WE) nr 68/2001 przewiduje, że do pomocy kwalifikują się następujące koszty projektu pomocy szkoleniowej:

a)

koszty zatrudnienia wykładowców;

| b) | koszty podróży wykładowców oraz uczestników szkoleń; |
| --- | --- |

b)

koszty podróży wykładowców oraz uczestników szkoleń;

| c) | inne koszty bieżące, np. koszty materiałów i dostaw); |
| --- | --- |

c)

inne koszty bieżące, np. koszty materiałów i dostaw);

| d) | amortyzacja narzędzi i wyposażenia w zakresie, w jakim są one wykorzystywane wyłącznie na potrzeby projektu szkoleniowego; |
| --- | --- |

d)

amortyzacja narzędzi i wyposażenia w zakresie, w jakim są one wykorzystywane wyłącznie na potrzeby projektu szkoleniowego;

| e) | koszty usług konsultacyjnych i doradczych związanych z projektem szkoleniowym; |
| --- | --- |

e)

koszty usług konsultacyjnych i doradczych związanych z projektem szkoleniowym;

| f) | koszty personelu osób szkolonych do sumy ogólnej kwoty pozostałych kosztów uznanych określonych w lit. a) i e). |
| --- | --- |

f)

koszty personelu osób szkolonych do sumy ogólnej kwoty pozostałych kosztów uznanych określonych w lit. a) i e).

| (22) | Belgia dostarczyła wstępny kosztorys szkoleń, który pozwala Komisji na określenie wśród przedstawionych kosztów, kosztów kwalifikujących się do pomocy. Według informacji dostarczonych przez Belgię, koszty personelu osób szkolonych w ramach projektu nie przekraczają całości pozostałych kosztów kwalifikujących się do pomocy.






  i) | „Lokale szkoleniowe” (1,5 mln EUR) |
| --- | --- | --- |

(22)

Belgia dostarczyła wstępny kosztorys szkoleń, który pozwala Komisji na określenie wśród przedstawionych kosztów, kosztów kwalifikujących się do pomocy. Według informacji dostarczonych przez Belgię, koszty personelu osób szkolonych w ramach projektu nie przekraczają całości pozostałych kosztów kwalifikujących się do pomocy.

i)

„Lokale szkoleniowe” (1,5 mln EUR)

| (23) | Artykuł 4 ust. 7 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 68/2001 przewiduje, że można uznać jako koszty potencjalnie kwalifikujące się do pomocy amortyzację narzędzi i wyposażenia w zakresie, w jakim wykorzystywane są one wyłącznie do projektu szkoleniowego. Wśród kosztów potencjalnie kwalifikujących się do pomocy nie wymienia się żadnych budynków. W niniejszym przypadku, „lokale szkoleniowe” to różnego rodzaju wyposażenie znajdujące się w salach ograniczonych szklanymi ścianami. Sale te służą do działalności szkoleniowej. Ponieważ znajdują się w holach fabryk nie stanowią budynków i mogą być uwzględnione w kategorii „narzędzi i wyposażenia” określonej w rozporządzeniu (WE) nr 68/2001. |
| --- | --- |

(23)

Artykuł 4 ust. 7 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 68/2001 przewiduje, że można uznać jako koszty potencjalnie kwalifikujące się do pomocy amortyzację narzędzi i wyposażenia w zakresie, w jakim wykorzystywane są one wyłącznie do projektu szkoleniowego. Wśród kosztów potencjalnie kwalifikujących się do pomocy nie wymienia się żadnych budynków. W niniejszym przypadku, „lokale szkoleniowe” to różnego rodzaju wyposażenie znajdujące się w salach ograniczonych szklanymi ścianami. Sale te służą do działalności szkoleniowej. Ponieważ znajdują się w holach fabryk nie stanowią budynków i mogą być uwzględnione w kategorii „narzędzi i wyposażenia” określonej w rozporządzeniu (WE) nr 68/2001.

| (24) | W tych warunkach, Komisja uznaje, że lokale te stanowią koszty kwalifikujące się do pomocy.






  ii) | Wydatki na personel wydziału szkoleń (1 mln EUR) |
| --- | --- | --- |

(24)

W tych warunkach, Komisja uznaje, że lokale te stanowią koszty kwalifikujące się do pomocy.

ii)

Wydatki na personel wydziału szkoleń (1 mln EUR)

| (25) | Komisja zaznacza, że duże przedsiębiorstwa są z reguły w uprzywilejowanej sytuacji, ponieważ posiadają własny wydział szkoleń i mają mniejszą potrzebę korzystania z zewnętrznego poradnictwa i doradztwa. W celu zapewnienia zgodności z art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, środek pomocy powinien być adekwatny do celu i nie powinien zakłócać konkurencji w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. W tej sytuacji, Komisja uznaje, że dyskryminującym byłoby odstępstwo od stosowania, dla kategorii dużych przedsiębiorstw, art. 4 ust. 7 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 68/2001 w stosunku do kosztów generowanych przez wewnętrzny wydział szkoleń. Komisja zgadza się więc na uwzględnienie tych kosztów w wydatkach kwalifikujących się do pomocy. |
| --- | --- |

(25)

Komisja zaznacza, że duże przedsiębiorstwa są z reguły w uprzywilejowanej sytuacji, ponieważ posiadają własny wydział szkoleń i mają mniejszą potrzebę korzystania z zewnętrznego poradnictwa i doradztwa. W celu zapewnienia zgodności z art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, środek pomocy powinien być adekwatny do celu i nie powinien zakłócać konkurencji w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. W tej sytuacji, Komisja uznaje, że dyskryminującym byłoby odstępstwo od stosowania, dla kategorii dużych przedsiębiorstw, art. 4 ust. 7 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 68/2001 w stosunku do kosztów generowanych przez wewnętrzny wydział szkoleń. Komisja zgadza się więc na uwzględnienie tych kosztów w wydatkach kwalifikujących się do pomocy.

| (26) | Komisja zastosuje kryteria z niniejszej decyzji do wszystkich zgłoszonych analogicznych przypadków. |
| --- | --- |

(26)

Komisja zastosuje kryteria z niniejszej decyzji do wszystkich zgłoszonych analogicznych przypadków.

| (27) | Komisja odrzuca jednak argument władz belgijskich, według którego wszystkie koszty, o których mowa powinny być traktowane w kategorii kosztów szkoleń ogólnych. Uważa ona, że usługi konsultingowe i doradcze mają takie samo znaczenie (ogólne/specjalistyczne) jak działania szkoleniowe, których dotyczą. W celu uniknięcia nadmiernej kompensacji kosztów usług konsultingowych i doradczych, wydatki wydziału szkoleń z tytułu szkoleń o znaczeniu „ogólnym” lub „specjalistycznym” powinny być poddane takiej samej intensywności pomocy maksymalnej jak odpowiadające im działania szkoleniowe. W ramach ogólnego projektu szkoleń, koszty wydziału szkoleń będą podzielone na koszty „ogólne” i „specjalistyczne” proporcjonalnie do działań szkoleniowych „ogólnych” i „specjalistycznych” zawartych w projekcie. W tym przypadku, na podstawie działań szkoleniowych, na które pomoc została zaakceptowana przez Komisję, pomoc na szkolenia ogólne to 57,8 %, a na szkolenia specjalistyczne 42,2 %. |
| --- | --- |

(27)

Komisja odrzuca jednak argument władz belgijskich, według którego wszystkie koszty, o których mowa powinny być traktowane w kategorii kosztów szkoleń ogólnych. Uważa ona, że usługi konsultingowe i doradcze mają takie samo znaczenie (ogólne/specjalistyczne) jak działania szkoleniowe, których dotyczą. W celu uniknięcia nadmiernej kompensacji kosztów usług konsultingowych i doradczych, wydatki wydziału szkoleń z tytułu szkoleń o znaczeniu „ogólnym” lub „specjalistycznym” powinny być poddane takiej samej intensywności pomocy maksymalnej jak odpowiadające im działania szkoleniowe. W ramach ogólnego projektu szkoleń, koszty wydziału szkoleń będą podzielone na koszty „ogólne” i „specjalistyczne” proporcjonalnie do działań szkoleniowych „ogólnych” i „specjalistycznych” zawartych w projekcie. W tym przypadku, na podstawie działań szkoleniowych, na które pomoc została zaakceptowana przez Komisję, pomoc na szkolenia ogólne to 57,8 %, a na szkolenia specjalistyczne 42,2 %.

| (28) | Większa intensywność pomocy pociągnęłaby za sobą niewspółmierne zakłócenie konkurencji. Komisja uważa ponadto, że obowiązek obciążenia przedsiębiorstwa rozsądną częścią kosztów wpłynie na skuteczność oraz ułatwi zastosowania środka. Z tego względu uznaje, że większa intensywność pomocy zniekształciłaby warunki wymiany handlowej w sposób sprzeczny z interesem wspólnotowym. Ta część środka nie może więc być traktowana jako zgodna ze wspólnym rynkiem w myśl art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu.






  iii) | Koszty restrukturyzacji (4,4 mln EUR) |
| --- | --- | --- |

(28)

Większa intensywność pomocy pociągnęłaby za sobą niewspółmierne zakłócenie konkurencji. Komisja uważa ponadto, że obowiązek obciążenia przedsiębiorstwa rozsądną częścią kosztów wpłynie na skuteczność oraz ułatwi zastosowania środka. Z tego względu uznaje, że większa intensywność pomocy zniekształciłaby warunki wymiany handlowej w sposób sprzeczny z interesem wspólnotowym. Ta część środka nie może więc być traktowana jako zgodna ze wspólnym rynkiem w myśl art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu.

iii)

Koszty restrukturyzacji (4,4 mln EUR)

| (29) | Przed podjęciem decyzji o środkach restrukturyzacji, przedsiębiorstwo porównuje aktualną wartość przewidywanego zmniejszenia kosztów w przyszłości z kosztami restrukturyzacji. Wydatki na szkolenia pracowników, którzy zajmą nowe stanowiska po restrukturyzacji stanowią część normalnych i koniecznych kosztów restrukturyzacji. Kiedy przedsiębiorstwo zdecydowało się zwolnić znaczną część personelu, czasowe szkolenie pracowników, o których mowa jest niezbędne do zapewnienie ciągłości produkcji oraz jakości. Przedsiębiorstwo zmuszone jest ponieść koszty szkolenia na rzecz siły roboczej, która pozostała, w celu zastąpienia umiejętności zwolnionych pracowników. Pomoc, o której mowa stanowiłaby w konsekwencji subwencję normalnych i koniecznych kosztów restrukturyzacji przedsiębiorstwa, które musiałoby ono ponieść nawet, gdyby nie otrzymało pomocy. Pomoc ta nie jest więc konieczna, a ponadto nie prowadzi ona do organizacji dodatkowych szkoleń. |
| --- | --- |

(29)

Przed podjęciem decyzji o środkach restrukturyzacji, przedsiębiorstwo porównuje aktualną wartość przewidywanego zmniejszenia kosztów w przyszłości z kosztami restrukturyzacji. Wydatki na szkolenia pracowników, którzy zajmą nowe stanowiska po restrukturyzacji stanowią część normalnych i koniecznych kosztów restrukturyzacji. Kiedy przedsiębiorstwo zdecydowało się zwolnić znaczną część personelu, czasowe szkolenie pracowników, o których mowa jest niezbędne do zapewnienie ciągłości produkcji oraz jakości. Przedsiębiorstwo zmuszone jest ponieść koszty szkolenia na rzecz siły roboczej, która pozostała, w celu zastąpienia umiejętności zwolnionych pracowników. Pomoc, o której mowa stanowiłaby w konsekwencji subwencję normalnych i koniecznych kosztów restrukturyzacji przedsiębiorstwa, które musiałoby ono ponieść nawet, gdyby nie otrzymało pomocy. Pomoc ta nie jest więc konieczna, a ponadto nie prowadzi ona do organizacji dodatkowych szkoleń.

| (30) | Ponadto motyw 10 rozporządzenia (WE) nr 68/2001 wyjaśnia logikę pomocy państwa na szkolenia: szkolenia mają zwykle pozytywne efekty zewnętrzne dla społeczeństwa jako całości, ponieważ rozszerzają one krąg wykwalifikowanych pracowników, którzy mogą zostać zatrudnieni przez inne firmy, a także poprawiają konkurencyjność przemysłu wspólnotowego. W tym jednak przypadku, wspomniana restrukturyzacja, doprowadzi do zmniejszenia kręgu wykwalifikowanych pracowników wydaje się więc być ona sprzeczna z wyraźnie określonym celem rozporządzenia (WE) nr 68/2001. |
| --- | --- |

(30)

Ponadto motyw 10 rozporządzenia (WE) nr 68/2001 wyjaśnia logikę pomocy państwa na szkolenia: szkolenia mają zwykle pozytywne efekty zewnętrzne dla społeczeństwa jako całości, ponieważ rozszerzają one krąg wykwalifikowanych pracowników, którzy mogą zostać zatrudnieni przez inne firmy, a także poprawiają konkurencyjność przemysłu wspólnotowego. W tym jednak przypadku, wspomniana restrukturyzacja, doprowadzi do zmniejszenia kręgu wykwalifikowanych pracowników wydaje się więc być ona sprzeczna z wyraźnie określonym celem rozporządzenia (WE) nr 68/2001.

| (31) | Aby zachować zgodność z art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, środek pomocy powinien być proporcjonalny do celu i nie zakłócać konkurencji w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. Ponieważ Ford Europe jest jednym z głównych aktorów na wspólnotowym rynku produkcji samochodowej, okazuje się, że samo tylko działanie rynku powinno wystarczyć do zapewnienia szkoleń będących skutkiem przedmiotowej restrukturyzacji. Każda pomoc państwa na szkolenia, o których mowa, będzie więc według zapisów motywu 11 rozporządzenia (WE) nr 68/2001 wyższa niż minimum niezbędne do realizacji celu wspólnotowego, którego osiągnięcie nie byłoby możliwe przez działanie samych tylko sił rynkowych i doprowadziłaby w konsekwencji do nieprawidłowego zakłócenia konkurencji. W tym względzie, Komisja zaobserwowała, że mimo wyrażonych w decyzji wszczęcia wątpliwości, Belgia nie wyjaśniła dlaczego przedsiębiorstwo nie przystąpiłoby do szkoleń bez uzyskania pomocy. |
| --- | --- |

(31)

Aby zachować zgodność z art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, środek pomocy powinien być proporcjonalny do celu i nie zakłócać konkurencji w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. Ponieważ Ford Europe jest jednym z głównych aktorów na wspólnotowym rynku produkcji samochodowej, okazuje się, że samo tylko działanie rynku powinno wystarczyć do zapewnienia szkoleń będących skutkiem przedmiotowej restrukturyzacji. Każda pomoc państwa na szkolenia, o których mowa, będzie więc według zapisów motywu 11 rozporządzenia (WE) nr 68/2001 wyższa niż minimum niezbędne do realizacji celu wspólnotowego, którego osiągnięcie nie byłoby możliwe przez działanie samych tylko sił rynkowych i doprowadziłaby w konsekwencji do nieprawidłowego zakłócenia konkurencji. W tym względzie, Komisja zaobserwowała, że mimo wyrażonych w decyzji wszczęcia wątpliwości, Belgia nie wyjaśniła dlaczego przedsiębiorstwo nie przystąpiłoby do szkoleń bez uzyskania pomocy.

| (32) | Komisja uznaje więc, że koszty restrukturyzacji nie mogą być pokryte z pomocy na szkolenia.






  iv) | Koszty uruchomienia (7,5 mln EUR) |
| --- | --- | --- |

(32)

Komisja uznaje więc, że koszty restrukturyzacji nie mogą być pokryte z pomocy na szkolenia.

iv)

Koszty uruchomienia (7,5 mln EUR)

| (33) | W ciągu ostatniego roku Komisja zbierała dowody, świadczące o tym, że niektórzy producenci samochodów tworzą warunki konkurencji dla swoich fabryk produkcyjnych znajdujących się w różnych państwach członkowskich, w celu wdrożenia produkcji swoich nowych modeli. Porównują wiele zakładów mogących zacząć produkcję nowego produktu, następnie decydują o wyborze zakładu w oparciu o łączne koszty produkcji, to znaczy z jednej strony wszystkie rodzaje kosztów, ale również pomoc rządową, niezależnie od jej rodzaju, a zwłaszcza pomoc na szkolenia. Zgodnie z rzeczywistością ekonomiczną oraz zważywszy na ryzyko, jakie pociąga ona za sobą, pomoc na szkolenia nie zawsze przyczynia się do realizacji celu wspólnego interesu określonego w motywie 10 rozporządzenia (WE) nr 68/2001, lecz stanowi jedynie pomoc w funkcjonowaniu zakłócającą konkurencję, Komisja zmuszona jest jeszcze uważniej analizować konieczność pomocy „w celu zapewnienia, że pomoc państwa będzie ograniczona do minimum, niezbędnego do osiągnięcia celu Wspólnoty, którego osiągnięcie nie jest możliwe przez działanie samych tylko sił rynkowych” (motyw 11 przedmiotowego rozporządzenia) (5). Takie stanowisko jest tym bardziej słuszne, że obecnie sektor samochodowy charakteryzuje nadmierna zdolność produkcyjna. |
| --- | --- |

(33)

W ciągu ostatniego roku Komisja zbierała dowody, świadczące o tym, że niektórzy producenci samochodów tworzą warunki konkurencji dla swoich fabryk produkcyjnych znajdujących się w różnych państwach członkowskich, w celu wdrożenia produkcji swoich nowych modeli. Porównują wiele zakładów mogących zacząć produkcję nowego produktu, następnie decydują o wyborze zakładu w oparciu o łączne koszty produkcji, to znaczy z jednej strony wszystkie rodzaje kosztów, ale również pomoc rządową, niezależnie od jej rodzaju, a zwłaszcza pomoc na szkolenia. Zgodnie z rzeczywistością ekonomiczną oraz zważywszy na ryzyko, jakie pociąga ona za sobą, pomoc na szkolenia nie zawsze przyczynia się do realizacji celu wspólnego interesu określonego w motywie 10 rozporządzenia (WE) nr 68/2001, lecz stanowi jedynie pomoc w funkcjonowaniu zakłócającą konkurencję, Komisja zmuszona jest jeszcze uważniej analizować konieczność pomocy „w celu zapewnienia, że pomoc państwa będzie ograniczona do minimum, niezbędnego do osiągnięcia celu Wspólnoty, którego osiągnięcie nie jest możliwe przez działanie samych tylko sił rynkowych” (motyw 11 przedmiotowego rozporządzenia) (5). Takie stanowisko jest tym bardziej słuszne, że obecnie sektor samochodowy charakteryzuje nadmierna zdolność produkcyjna.

| (34) | We wcześniejszych przypadkach Komisja nie analizowała szczegółowo konieczności specjalnej pomocy na szkolenia związane z kosztami uruchomienia (6). Może jednak być zmuszona do przeprowadzenia analizy, jeśli stwierdzi, że warunki ekonomiczne zmieniły się na omawianym rynku. W pkt. 52 wyroku z dnia 30 września 2003 r. w połączonych sprawach C-57/00 P i C-61/00 P (7), Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zaznaczył, że „niezależnie od tego jaka byłaby podana przez Komisję interpretacja art. 92 ust. 2 lit. c) [obecnie art. 87 ust. 2 lit. c)] Traktatu w przeszłości, nie może ona wpływać na uzasadnienie interpretacji Komisji tego samego przepisu w decyzji spornej, a tym samym na jej prawomocność.”. W podobny sposób Sąd pierwszej instancji Wspólnot Europejskich zaznaczył w pkt. 177 swojego wyroku z dnia 15 czerwca 2005 r. w sprawie T-171/02 (8): „Zgodność z prawem decyzji Komisji stwierdzającej, że nowa pomoc nie spełnia warunków zastosowania odstępstwa przewidzianego w art. 87 ust. 3 lit. c), WE powinna być oceniana jedynie w ramach tego przepisu, a nie z punktu widzenia wcześniejszej praktyki decyzyjnej Komisji, jeśli nawet takowa została udowodniona”. |
| --- | --- |

(34)

We wcześniejszych przypadkach Komisja nie analizowała szczegółowo konieczności specjalnej pomocy na szkolenia związane z kosztami uruchomienia (6). Może jednak być zmuszona do przeprowadzenia analizy, jeśli stwierdzi, że warunki ekonomiczne zmieniły się na omawianym rynku. W pkt. 52 wyroku z dnia 30 września 2003 r. w połączonych sprawach C-57/00 P i C-61/00 P (7), Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zaznaczył, że „niezależnie od tego jaka byłaby podana przez Komisję interpretacja art. 92 ust. 2 lit. c) [obecnie art. 87 ust. 2 lit. c)] Traktatu w przeszłości, nie może ona wpływać na uzasadnienie interpretacji Komisji tego samego przepisu w decyzji spornej, a tym samym na jej prawomocność.”. W podobny sposób Sąd pierwszej instancji Wspólnot Europejskich zaznaczył w pkt. 177 swojego wyroku z dnia 15 czerwca 2005 r. w sprawie T-171/02 (8): „Zgodność z prawem decyzji Komisji stwierdzającej, że nowa pomoc nie spełnia warunków zastosowania odstępstwa przewidzianego w art. 87 ust. 3 lit. c), WE powinna być oceniana jedynie w ramach tego przepisu, a nie z punktu widzenia wcześniejszej praktyki decyzyjnej Komisji, jeśli nawet takowa została udowodniona”.

| (35) | Komisja zauważa, że w przemyśle samochodowym, produkcja nowego modelu jest niezbędna do utrzymania konkurencyjności. Wdrożenie nowego modelu jest więc normalnym i regularnym czynnikiem w przemyśle samochodowym. W celu wdrożenia nowych modeli, producenci samochodów muszą przeszkolić swoich pracowników w zakresie nowych technik, jakie będą musieli stosować. Niezbędne koszty szkoleń dotyczących wdrożenia nowego modelu są zwykle ponoszone przez producentów samochodów, wyłącznie na podstawie bodźca handlowego. W konsekwencji, działalność szkoleniowa, o której mowa jest niezależnie od wszystkiego organizowana przez przedsiębiorstwo, zwłaszcza w przypadku braku pomocy. Pomoc szkoleniowa nie jest więc w tym kontekście niezbędna. Nie zachęca ona przedsiębiorstwa do organizacji działań szkoleniowych „dodatkowych” w stosunku do tych, które organizowane są w wyniku działania samych tylko sił rynkowych. Pomoc taka pokrywałaby wydatki na normalne funkcjonowanie przedsiębiorstwa i w konsekwencji stanowiłaby pomoc operacyjną zakłócającą konkurencję. |
| --- | --- |

(35)

Komisja zauważa, że w przemyśle samochodowym, produkcja nowego modelu jest niezbędna do utrzymania konkurencyjności. Wdrożenie nowego modelu jest więc normalnym i regularnym czynnikiem w przemyśle samochodowym. W celu wdrożenia nowych modeli, producenci samochodów muszą przeszkolić swoich pracowników w zakresie nowych technik, jakie będą musieli stosować. Niezbędne koszty szkoleń dotyczących wdrożenia nowego modelu są zwykle ponoszone przez producentów samochodów, wyłącznie na podstawie bodźca handlowego. W konsekwencji, działalność szkoleniowa, o której mowa jest niezależnie od wszystkiego organizowana przez przedsiębiorstwo, zwłaszcza w przypadku braku pomocy. Pomoc szkoleniowa nie jest więc w tym kontekście niezbędna. Nie zachęca ona przedsiębiorstwa do organizacji działań szkoleniowych „dodatkowych” w stosunku do tych, które organizowane są w wyniku działania samych tylko sił rynkowych. Pomoc taka pokrywałaby wydatki na normalne funkcjonowanie przedsiębiorstwa i w konsekwencji stanowiłaby pomoc operacyjną zakłócającą konkurencję.

| (36) | Ponadto instalacja jednej tylko platformy w fabryce w Genk umożliwi z pewnością bardziej efektywną produkcję nowych modeli. Przedsiębiorstwo będzie więc bezpośrednio czerpać zyski z faktu istnienia jednej platformy. Same tylko siły rynkowe są więc wystarczające, aby skłonić przedsiębiorstwo do rozpoczęcia takiej racjonalizacji procesu produkcji oraz do poniesienia związanych z tym kosztów szkoleń. W takim przypadku pomoc państwa nie jest konieczna, ponieważ posłużyłaby ona na pokrycie normalnych kosztów reorganizacji przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(36)

Ponadto instalacja jednej tylko platformy w fabryce w Genk umożliwi z pewnością bardziej efektywną produkcję nowych modeli. Przedsiębiorstwo będzie więc bezpośrednio czerpać zyski z faktu istnienia jednej platformy. Same tylko siły rynkowe są więc wystarczające, aby skłonić przedsiębiorstwo do rozpoczęcia takiej racjonalizacji procesu produkcji oraz do poniesienia związanych z tym kosztów szkoleń. W takim przypadku pomoc państwa nie jest konieczna, ponieważ posłużyłaby ona na pokrycie normalnych kosztów reorganizacji przedsiębiorstwa.

| (37) | Ponadto argumenty, które podano w motywie 31 dotyczące proporcjonalności pomocy oraz zakazu zakłócania konkurencji stanowiące warunek zagwarantowania zgodności z przepisami art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, mają zastosowanie również do szkoleń związanych z wdrażaniem nowych modeli. Każda pomoc państwa na rzecz takich szkoleń będzie więc większa od minimum niezbędnego do realizacji celu Wspólnoty, którego osiągnięcie jest niemożliwe przez działanie samych tylko sił rynkowych i będzie skutkowała zakłóceniem konkurencji sprzecznym ze wspólnym interesem. W tym względzie, Komisja zauważa przede wszystkim, mimo wątpliwości wyrażonych we wstępnej decyzji, że Belgia nie wyjaśniła, dlaczego przedsiębiorstwo nie rozpoczęło działań szkoleniowych bez pomocy. |
| --- | --- |

(37)

Ponadto argumenty, które podano w motywie 31 dotyczące proporcjonalności pomocy oraz zakazu zakłócania konkurencji stanowiące warunek zagwarantowania zgodności z przepisami art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, mają zastosowanie również do szkoleń związanych z wdrażaniem nowych modeli. Każda pomoc państwa na rzecz takich szkoleń będzie więc większa od minimum niezbędnego do realizacji celu Wspólnoty, którego osiągnięcie jest niemożliwe przez działanie samych tylko sił rynkowych i będzie skutkowała zakłóceniem konkurencji sprzecznym ze wspólnym interesem. W tym względzie, Komisja zauważa przede wszystkim, mimo wątpliwości wyrażonych we wstępnej decyzji, że Belgia nie wyjaśniła, dlaczego przedsiębiorstwo nie rozpoczęło działań szkoleniowych bez pomocy.

| (38) | W konsekwencji koszty uruchomienia nie mogą zostać objęte pomocą na szkolenia.






  v) | Koszty dotyczące 2004 roku |
| --- | --- | --- |

(38)

W konsekwencji koszty uruchomienia nie mogą zostać objęte pomocą na szkolenia.

v)

Koszty dotyczące 2004 roku

| (39) | W swojej odpowiedzi na decyzję wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego, władze belgijskie dostarczyły rzetelnych i szczegółowych gwarancji dowodzących, że oficjalny wniosek o pomoc został złożony przed rozpoczęciem programu szkoleniowego. Komisja uważa, że gwarancje te są wystarczające, aby rozwiać wątpliwości wyrażone w decyzji wszczęcia postępowania. |
| --- | --- |

(39)

W swojej odpowiedzi na decyzję wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego, władze belgijskie dostarczyły rzetelnych i szczegółowych gwarancji dowodzących, że oficjalny wniosek o pomoc został złożony przed rozpoczęciem programu szkoleniowego. Komisja uważa, że gwarancje te są wystarczające, aby rozwiać wątpliwości wyrażone w decyzji wszczęcia postępowania.

| (40) | W świetle powyższych argumentów, należy dostosować kwalifikujące się do pomocy koszty projektu, zmniejszając je do kwoty 20,31 mln EUR. W kwocie tej 13,29 mln EUR, czyli 65 % całości odpowiada kosztom personelu osób szkolonych. |
| --- | --- |

(40)

W świetle powyższych argumentów, należy dostosować kwalifikujące się do pomocy koszty projektu, zmniejszając je do kwoty 20,31 mln EUR. W kwocie tej 13,29 mln EUR, czyli 65 % całości odpowiada kosztom personelu osób szkolonych.

| (41) | Komisja zauważa, że w rozumieniu art. 4 ust. 7 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 68/2001, koszty te kwalifikują się do pomocy do sumy ogólnej kwoty pozostałych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą. Na tej podstawie niezbędna jest w tym przypadku dodatkowa korekta, w celu dostosowania tych kosztów do poziomu odpowiadającego sumie pozostałych kosztów (9). Po wprowadzeniu korekty kwota całkowitych kosztów kwalifikujących się do pomocy wynosi 14,04 mln EUR. |
| --- | --- |

(41)

Komisja zauważa, że w rozumieniu art. 4 ust. 7 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 68/2001, koszty te kwalifikują się do pomocy do sumy ogólnej kwoty pozostałych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą. Na tej podstawie niezbędna jest w tym przypadku dodatkowa korekta, w celu dostosowania tych kosztów do poziomu odpowiadającego sumie pozostałych kosztów (9). Po wprowadzeniu korekty kwota całkowitych kosztów kwalifikujących się do pomocy wynosi 14,04 mln EUR.

II)   Odnośnie do rodzaju szkoleń

| (42) | Artykuł 4 rozporządzenia (WE) nr 68/2001 rozróżnia szkolenia specjalistyczne i szkolenia ogólne. |
| --- | --- |

(42)

Artykuł 4 rozporządzenia (WE) nr 68/2001 rozróżnia szkolenia specjalistyczne i szkolenia ogólne.

| (43) | Artykuł 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 68/2001 określa „szkolenie specjalistyczne” jako „szkolenie obejmujące dokształcanie zasadniczo i bezpośrednio przydatne do obecnej lub przyszłej pozycji pracownika w firmie, której udzielana jest pomoc i zapewniające mu kwalifikacje, których nie będzie on mógł wykorzystać lub też będzie mógł wykorzystać w ograniczonym stopniu w innych firmach lub na innych polach działalności zawodowej”. |
| --- | --- |

(43)

Artykuł 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 68/2001 określa „szkolenie specjalistyczne” jako „szkolenie obejmujące dokształcanie zasadniczo i bezpośrednio przydatne do obecnej lub przyszłej pozycji pracownika w firmie, której udzielana jest pomoc i zapewniające mu kwalifikacje, których nie będzie on mógł wykorzystać lub też będzie mógł wykorzystać w ograniczonym stopniu w innych firmach lub na innych polach działalności zawodowej”.

| (44) | Artykuł 2 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 68/2001 określa „szkolenie ogólne” jako „szkolenie oznaczające dokształcanie nie przydatne wcale lub przydatne w małym stopniu do obecnej lub przyszłej sytuacji pracownika w firmie, której udzielana jest pomoc; szkolenie to zapewni mu jednak kwalifikacje, które w wielkiej mierze będzie on mógł wykorzystać w innych firmach lub na innych polach działalności zawodowej, co znacznie zwiększy szanse zatrudnienia tak wyszkolonego pracownika”. Szkolenie jest uznane za ogólne, jeśli na przykład jest organizowane wspólnie przez różne niezależne przedsiębiorstwa lub gdy pracownicy różnych przedsiębiorstw mogą korzystać z tego szkolenia. |
| --- | --- |

(44)

Artykuł 2 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 68/2001 określa „szkolenie ogólne” jako „szkolenie oznaczające dokształcanie nie przydatne wcale lub przydatne w małym stopniu do obecnej lub przyszłej sytuacji pracownika w firmie, której udzielana jest pomoc; szkolenie to zapewni mu jednak kwalifikacje, które w wielkiej mierze będzie on mógł wykorzystać w innych firmach lub na innych polach działalności zawodowej, co znacznie zwiększy szanse zatrudnienia tak wyszkolonego pracownika”. Szkolenie jest uznane za ogólne, jeśli na przykład jest organizowane wspólnie przez różne niezależne przedsiębiorstwa lub gdy pracownicy różnych przedsiębiorstw mogą korzystać z tego szkolenia.

| (45) | Pomoc na szkolenia, aby była zgodna ze wspólnym rynkiem, nie może przekroczyć maksymalnych uznanych intensywności w stosunku do uznanych kosztów, ustalonych w art. 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 68/2001. Te maksymalne progi zależą między innymi od wielkości przedsiębiorstwa objętego pomocą, regionu, w którym jest ono usytuowane oraz od kategorii pracowników, których dotyczyłaby pomoc. Komisja zauważa, że Ford Genk jest dużym przedsiębiorstwem, że projekt dotyczy regionu (prowincja Limburg), który może zostać objęty pomocą w myśl art. 87 ust. 3 lit. c) traktatu oraz że wśród osób uczestniczących w szkoleniu nie ma żadnej z kategorii pracowników „w gorszym położeniu”, o których mowa w art. 2 lit. g) rozporządzenia (WE) nr 68/2001. Maksymalne dozwolone intensywności pomocy wynoszą w takim wypadku 30 % na szkolenia specjalistyczne i 55 % na szkolenia ogólne. |
| --- | --- |

(45)

Pomoc na szkolenia, aby była zgodna ze wspólnym rynkiem, nie może przekroczyć maksymalnych uznanych intensywności w stosunku do uznanych kosztów, ustalonych w art. 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 68/2001. Te maksymalne progi zależą między innymi od wielkości przedsiębiorstwa objętego pomocą, regionu, w którym jest ono usytuowane oraz od kategorii pracowników, których dotyczyłaby pomoc. Komisja zauważa, że Ford Genk jest dużym przedsiębiorstwem, że projekt dotyczy regionu (prowincja Limburg), który może zostać objęty pomocą w myśl art. 87 ust. 3 lit. c) traktatu oraz że wśród osób uczestniczących w szkoleniu nie ma żadnej z kategorii pracowników „w gorszym położeniu”, o których mowa w art. 2 lit. g) rozporządzenia (WE) nr 68/2001. Maksymalne dozwolone intensywności pomocy wynoszą w takim wypadku 30 % na szkolenia specjalistyczne i 55 % na szkolenia ogólne.

| (46) | Komisja uważa, że w swojej odpowiedzi na decyzję wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego, Belgia przedstawiła wystarczające informacje i zapewnienia odnośnie do rodzaju szkoleń. Podała przede wszystkim nazwy zewnętrznych firm zaangażowanych w prowadzenie szkoleń ogólnych. Zobowiązała się również do skorygowania, ex post, wszelkich odchyleń w przedłożonych proporcjach szkoleń ogólnych. Ten rodzaj korekty obejmie również zalecenia audytu działów ekonomicznych regionu flamandzkiego (na podstawie którego zostanie ostatecznie określony dokładny procent szkoleń ogólnych). |
| --- | --- |

(46)

Komisja uważa, że w swojej odpowiedzi na decyzję wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego, Belgia przedstawiła wystarczające informacje i zapewnienia odnośnie do rodzaju szkoleń. Podała przede wszystkim nazwy zewnętrznych firm zaangażowanych w prowadzenie szkoleń ogólnych. Zobowiązała się również do skorygowania, ex post, wszelkich odchyleń w przedłożonych proporcjach szkoleń ogólnych. Ten rodzaj korekty obejmie również zalecenia audytu działów ekonomicznych regionu flamandzkiego (na podstawie którego zostanie ostatecznie określony dokładny procent szkoleń ogólnych).

| (47) | Komisja stwierdza, że w przypadku przedmiotowego środka pomocowego, odstępstwa wymienione w art. 87 ust. 2 Traktatu nie mają zastosowania, ponieważ środek pomocy nie dotyczy żadnego z celów, o których mowa w odstępstwach, ponadto Belgia nie podała żadnego argumentu zaprzeczającego powyższemu. Przedmiotowa pomoc nie jest przeznaczona na promocję realizacji ważnego projektu mającego na celu wspólny europejski interes, czy też na przezwyciężenie poważnych trudności gospodarczych państwa członkowskiego ani na promocję kultury i konserwację zabytków. Dlatego właśnie Komisja uważa, że pomoc przeznaczona na pokrycie kosztów wymienionych w motywie 7 nie może w myśl art. 87 ust. 3 lit. b) lub d) Traktatu zostać objęta odstępstwem o fundamentalnej niezgodności pomocy państwa ze wspólnym rynkiem. Odstępstwo wymienione w art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu również nie ma zastosowania, ponieważ środki przeznaczone są na promowanie szkoleń w strefie, która nie jest objęta tym przepisem Traktatu. Wreszcie art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu ma zastosowanie w zakresie w jakim dotyczy promocji szkolenia lub rozwoju regionalnego, co zostało już rozważone w całej powyższej analizie. |
| --- | --- |

(47)

Komisja stwierdza, że w przypadku przedmiotowego środka pomocowego, odstępstwa wymienione w art. 87 ust. 2 Traktatu nie mają zastosowania, ponieważ środek pomocy nie dotyczy żadnego z celów, o których mowa w odstępstwach, ponadto Belgia nie podała żadnego argumentu zaprzeczającego powyższemu. Przedmiotowa pomoc nie jest przeznaczona na promocję realizacji ważnego projektu mającego na celu wspólny europejski interes, czy też na przezwyciężenie poważnych trudności gospodarczych państwa członkowskiego ani na promocję kultury i konserwację zabytków. Dlatego właśnie Komisja uważa, że pomoc przeznaczona na pokrycie kosztów wymienionych w motywie 7 nie może w myśl art. 87 ust. 3 lit. b) lub d) Traktatu zostać objęta odstępstwem o fundamentalnej niezgodności pomocy państwa ze wspólnym rynkiem. Odstępstwo wymienione w art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu również nie ma zastosowania, ponieważ środki przeznaczone są na promowanie szkoleń w strefie, która nie jest objęta tym przepisem Traktatu. Wreszcie art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu ma zastosowanie w zakresie w jakim dotyczy promocji szkolenia lub rozwoju regionalnego, co zostało już rozważone w całej powyższej analizie.

| (48) | Komisja uważa, że część notyfikowanych przez Belgię środków, które zostały wymienione w motywach 21 do 41, dotyczy wydatków nie kwalifikujących się do pomocy lub też dotyczy pomocy, która nie jest konieczna, aby działania szkoleniowe zostały przeprowadzone. Pomoc ta, w myśl jakichkolwiek odstępstw przewidzianych w traktacie, nie jest zgodna ze wspólnym rynkiem i musi być w konsekwencji zabroniona. Według władz belgijskich, pomoc nie została jeszcze przyznana, nie ma więc potrzeby egzekwowania jej zwrotu. |
| --- | --- |

(48)

Komisja uważa, że część notyfikowanych przez Belgię środków, które zostały wymienione w motywach 21 do 41, dotyczy wydatków nie kwalifikujących się do pomocy lub też dotyczy pomocy, która nie jest konieczna, aby działania szkoleniowe zostały przeprowadzone. Pomoc ta, w myśl jakichkolwiek odstępstw przewidzianych w traktacie, nie jest zgodna ze wspólnym rynkiem i musi być w konsekwencji zabroniona. Według władz belgijskich, pomoc nie została jeszcze przyznana, nie ma więc potrzeby egzekwowania jej zwrotu.

| (49) | Pozostałe środki wniosku, to znaczy 14,04 mln EUR kosztów kwalifikowanych, stanowią pomoc w kwocie 6 240 555 EUR, zgodną z kryteriami zgodności ze wspólnym rynkiem w myśl art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, |
| --- | --- |

(49)

Pozostałe środki wniosku, to znaczy 14,04 mln EUR kosztów kwalifikowanych, stanowią pomoc w kwocie 6 240 555 EUR, zgodną z kryteriami zgodności ze wspólnym rynkiem w myśl art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Pomoc państwa w wysokości 6 038 868 EUR, którą Belgia zamierza przyznać na projekt szkoleniowy w Ford-Werke GmbH, Fabrieken te Genk jest niezgodna ze wspólnym rynkiem.

W związku z powyższym, ta część pomocy nie może zostać przyznana.

Pozostałe środki zgłoszonej pomocy w wysokości 6 240 555 EUR są zgodne z zasadami wspólnego rynku.

Artykuł 2

Belgia poinformuje Komisję o środkach przyjętych w celu spełnienia przepisów niniejszej decyzji w terminie dwóch miesięcy od otrzymania decyzji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji,

Neelie KROES

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. C 47 z 25.2.2006, str. 14.

1

(2)  Patrz przypis 1.

2

(3)  Dz.U. L 10 z 13.1.2001, str. 20. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 363/2004 (Dz.U. L 63 z 28.2.2004, str. 20).

3

(4)  Por. np. wyrok z dnia 24 marca 1993 r. w sprawie C-313/90, Comité international de la rayonne et des fibres synthétiques (CIRFS) e.a. przeciwko Komisji, Zb. Orz. 1993, str. I-1125, pkt 44 oraz art. 4 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. dotyczącego stosowania art. 92 i 93 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa, Dz.U. L 142 z 14.5.1998, str. 1.

4

Comité international de la rayonne et des fibres synthétiques

(5)  Zgodnie z podejściem reprezentowanym w sprawach General Motors Antwerpen (środek pomocy nr N 624/2005, formalne postępowanie wszczęto dnia 26.4.2006 r., dotychczas nie opublikowano w Dzienniku Urzędowym), Auto Europa (środek pomocy nr N 3/2006, formalne postępowanie wszczęto dnia 16.5.2006 r., dotychczas nie opublikowano w Dzienniku Urzędowym) oraz WEBASTO Portugal (środek pomocy nr 653/2005, zatwierdzono dnia 16.5.2006 r., dotychczas nie opublikowano w Dzienniku Urzędowym). W ostatniej z wymienionych spraw Komisja na podstawie połączenia różnych czynników doszła do wniosku, że pomoc jest konieczna i że jej pozytywny wpływ we wspólnym interesie niweluje ewentualne zakłócenia warunków wymiany handlowej. Ponadto Komisja uzasadniła swoją decyzję szeregiem różnych czynników, a między innymi tym, że program szkoleń wykracza poza podstawowe potrzeby operacyjne przedsiębiorstwa będącego beneficjentem, co wynika z faktu, że w przypadku przeważającej części kursów szkoleniowych chodzi o kwalifikacje, które w dużej mierze będzie można wykorzystać w innych firmach lub na innych polach działalności zawodowej (przewaga szkoleń ogólnych). Komisja zauważyła również, że szkolenie nowozatrudnionych pracowników odbywające się na obszarze objętym pomocą, na którym umiejętności pracowników są słabo rozwinięte, przygotuje ich do rozpoczęcia pracy w nowopowstałej fabryce, przy wykorzystaniu technologii, która nie jest jeszcze dostępna w przedmiotowym państwie członkowskim.

5

Dzienniku Urzędowym

Dzienniku Urzędowym

dotychczas nie opublikowano w Dzienniku Urzędowym

(6)  Por. np. decyzja Komisji 2003/665/WE z dnia 13 maja 2003 r. w sprawie pomocy państwa, której Belgia zamierza udzielić NV Volvo Cars w Gandawie (Dz.U. L 235 z 23.9.2003, str. 24) oraz decyzja Komisji 2003/592/WE z 13 maja 2003 r. w sprawie pomocy państwa, której Belgia zamierza udzielić Opel Belgium NV (Dz.U. L 201 z 8.8.2003, str. 21).

6

(7)  Wyrok z dnia 30 września 2003, połączone sprawy C-57/00 P i C-61/00 P, Freistaat Sachsen, Volkswagen AG i Volkswagen Sachsen GmbH, Zb. Orz. 2003, str. I-9975.

7

(8)  Wyrok z dnia 15 czerwca 2005 r., sprawa T-171/02, Regione autonoma della Sardegna przeciwko Komisji, (dotychczas nieopublikowany).

8

(9)  Przy obniżaniu kwoty kwalifikowanych kosztów personelu dotyczących szkolonych pracowników Komisja obniżyła koszty personelu dotyczące pracowników uczestniczących w szkoleniach specjalistycznych.

9

---

| 21.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 366/40 |
| --- | --- | --- | --- |

21.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 366/40

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 19 lipca 2006 r.

w sprawie zgłoszonej przez Niderlandy pomocy na rzecz KG HOLDING N.V.

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 2954)

(Jedynie tekst w języku niderlandzkim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/939/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie ze wspomnianymi artykułami (1), i po uwzględnieniu tych uwag,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

| (1) | W oparciu o wytyczne wspólnotowe, dalej zwane „wytycznymi” (2) dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw władze niderlandzkie poinformowały Komisję pismem z dnia 26 stycznia 2004 r., zarejestrowanym dnia 11 lutego 2004 r. o swoim zamiarze udzielenia pomocy restrukturyzacyjnej KG Holding zwanemu dalej „Kliq Holding” lub „KH”. Po dokonaniu niniejszego zgłoszenia Komisja przesłała do Niderlandów w kwietniu, sierpniu i listopadzie 2004 r. wnioski o przekazanie informacji. W grudniu 2004 r. władze niderlandzkie zgłosiły wniosek o przedłużenie wyznaczonego terminu na udzielenie odpowiedzi, w którym wskazały, iż przedsiębiorstwo ciągle nie funkcjonuje dobrze oraz, że możliwe jest przejęcie przedsiębiorstwa przez inne przedsiębiorstwo. |
| --- | --- |

(1)

W oparciu o wytyczne wspólnotowe, dalej zwane „wytycznymi” (2) dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw władze niderlandzkie poinformowały Komisję pismem z dnia 26 stycznia 2004 r., zarejestrowanym dnia 11 lutego 2004 r. o swoim zamiarze udzielenia pomocy restrukturyzacyjnej KG Holding zwanemu dalej „Kliq Holding” lub „KH”. Po dokonaniu niniejszego zgłoszenia Komisja przesłała do Niderlandów w kwietniu, sierpniu i listopadzie 2004 r. wnioski o przekazanie informacji. W grudniu 2004 r. władze niderlandzkie zgłosiły wniosek o przedłużenie wyznaczonego terminu na udzielenie odpowiedzi, w którym wskazały, iż przedsiębiorstwo ciągle nie funkcjonuje dobrze oraz, że możliwe jest przejęcie przedsiębiorstwa przez inne przedsiębiorstwo.

| (2) | Pismem z dnia 5 sierpnia 2005 r. Komisja poinformowała Niderlandy o wydaniu decyzji w sprawie wszczęcia procedury zgodnie z art. 88 ust. 2 Traktatu odnośnie do zgłoszonego środka pomocy. |
| --- | --- |

(2)

Pismem z dnia 5 sierpnia 2005 r. Komisja poinformowała Niderlandy o wydaniu decyzji w sprawie wszczęcia procedury zgodnie z art. 88 ust. 2 Traktatu odnośnie do zgłoszonego środka pomocy.

| (3) | Decyzja Komisji w sprawie wszczęcia procedury opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). W ten sposób Komisja wezwała zainteresowane strony do zgłoszenia uwag na temat zastosowanego środka. |
| --- | --- |

(3)

Decyzja Komisji w sprawie wszczęcia procedury opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). W ten sposób Komisja wezwała zainteresowane strony do zgłoszenia uwag na temat zastosowanego środka.

| (4) | Pismem z dnia 7 września 2005 r. władze niderlandzkie zgłosiły wniosek o przedłużenie wyznaczonego terminu przesyłania uwag na temat decyzji wydanej przez Komisję w sprawie wszczęcia procedury; wniosek ten złożony został w Komisji pismem z dnia 15 września 2005 r. |
| --- | --- |

(4)

Pismem z dnia 7 września 2005 r. władze niderlandzkie zgłosiły wniosek o przedłużenie wyznaczonego terminu przesyłania uwag na temat decyzji wydanej przez Komisję w sprawie wszczęcia procedury; wniosek ten złożony został w Komisji pismem z dnia 15 września 2005 r.

| (5) | Niderlandy przesłały swoje uwagi oraz wymagane informacje w piśmie z dnia 29 września 2005 r., zarejestrowanym 30 września 2005 r., piśmie z dnia 13 stycznia 2006 r. zarejestrowanym 18 stycznia 2006 r. oraz piśmie z dnia 17 lutego 2006 r. zarejestrowanym 23 lutego 2006 r. |
| --- | --- |

(5)

Niderlandy przesłały swoje uwagi oraz wymagane informacje w piśmie z dnia 29 września 2005 r., zarejestrowanym 30 września 2005 r., piśmie z dnia 13 stycznia 2006 r. zarejestrowanym 18 stycznia 2006 r. oraz piśmie z dnia 17 lutego 2006 r. zarejestrowanym 23 lutego 2006 r.

| (6) | Uwagi zainteresowanych stron nie wpłynęły do Komisji. |
| --- | --- |

(6)

Uwagi zainteresowanych stron nie wpłynęły do Komisji.

2.   SZCZEGÓŁOWY OPIS ŚRODKA POMOCY

2.1.   Kontekst

| (7) | KH założona została w 2002 r. w ramach wyodrębnienia usług reintegracyjnych świadczonych przez niderlandzkie Ministerstwo Pracy i Spraw Socjalnych (Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid), które przeniesione zostały do prywatnej spółki (4). Pod koniec 2003 r. wskutek wzrastających strat, które powstawały między innymi w związku z niekorzystną sytuacją rynkową oraz nieudolnym zarządzaniem, KH zmniejszyła w znacznym stopniu zatrudnienie. |
| --- | --- |

(7)

KH założona została w 2002 r. w ramach wyodrębnienia usług reintegracyjnych świadczonych przez niderlandzkie Ministerstwo Pracy i Spraw Socjalnych (Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid), które przeniesione zostały do prywatnej spółki (4). Pod koniec 2003 r. wskutek wzrastających strat, które powstawały między innymi w związku z niekorzystną sytuacją rynkową oraz nieudolnym zarządzaniem, KH zmniejszyła w znacznym stopniu zatrudnienie.

| (8) | W listopadzie 2003 r. Niderlandy zgodnie z wytycznymi zgłosiły zamiar udzielenia pożyczki w wysokości 45 mln EUR na ratowanie przedsiębiorstwa w celu zapewnienia jego funkcjonowania przy założeniu, że przedsiębiorstwo opracuje jednocześnie szeroki planu restrukturyzacji. W grudniu 2003 r. Komisja wydała zgodę na udzielenie pomocy w celu ratowania przedsiębiorstwa na potrzeby KH (5), w oczekiwaniu na ogłoszenie w terminie sześciu miesięcy szczegółowego planu restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(8)

W listopadzie 2003 r. Niderlandy zgodnie z wytycznymi zgłosiły zamiar udzielenia pożyczki w wysokości 45 mln EUR na ratowanie przedsiębiorstwa w celu zapewnienia jego funkcjonowania przy założeniu, że przedsiębiorstwo opracuje jednocześnie szeroki planu restrukturyzacji. W grudniu 2003 r. Komisja wydała zgodę na udzielenie pomocy w celu ratowania przedsiębiorstwa na potrzeby KH (5), w oczekiwaniu na ogłoszenie w terminie sześciu miesięcy szczegółowego planu restrukturyzacji.

2.2.   Przedsiębiorstwo

| (9) | KH jest spółką holdingową, której podstawowa działalność polega na świadczeniu usług reintegracji zawodowej na rynku niderlandzkim. Należała do sektora administracji publicznej i zatrudniałą 3 000 pracowników, kiedy 1 stycznia 2002 r. przekształciła się. w spółkę prywatną. Państwo niderlandzkie jest jej jedynym udziałowcem. KH zatrudnia obecnie około 700 pracowników. |
| --- | --- |

(9)

KH jest spółką holdingową, której podstawowa działalność polega na świadczeniu usług reintegracji zawodowej na rynku niderlandzkim. Należała do sektora administracji publicznej i zatrudniałą 3 000 pracowników, kiedy 1 stycznia 2002 r. przekształciła się. w spółkę prywatną. Państwo niderlandzkie jest jej jedynym udziałowcem. KH zatrudnia obecnie około 700 pracowników.

| (10) | Oprócz spółki zależnej Kliq Reïntegratie, dalej zwanej „Oud Kliq” lub „OK”, zatrudniającej 1 450 pracowników, która świadczyła usługi z zakresu reintegracji zawodowej, istniała również inna ważna spółka zależna Kliq Employability, dalej zwana „KE”, zatrudniająca 200 pracowników. Ponadto KH posiadała udziały kapitałowe w sześciu bardzo małych spółkach zależnych oraz wspólnych przedsiębiorstwach (joint-venture), które wraz z KE oznaczone zostały jako „AD” (inne spółki zależne) zatrudniające od 4 do 20 pracowników, takie jak: Kliq Experts, Brug- en Instroomprojecten, Flexpay BV, Simnet BV, Kliq Match BV oraz Kliq Business School. |
| --- | --- |

(10)

Oprócz spółki zależnej Kliq Reïntegratie, dalej zwanej „Oud Kliq” lub „OK”, zatrudniającej 1 450 pracowników, która świadczyła usługi z zakresu reintegracji zawodowej, istniała również inna ważna spółka zależna Kliq Employability, dalej zwana „KE”, zatrudniająca 200 pracowników. Ponadto KH posiadała udziały kapitałowe w sześciu bardzo małych spółkach zależnych oraz wspólnych przedsiębiorstwach (joint-venture), które wraz z KE oznaczone zostały jako „AD” (inne spółki zależne) zatrudniające od 4 do 20 pracowników, takie jak: Kliq Experts, Brug- en Instroomprojecten, Flexpay BV, Simnet BV, Kliq Match BV oraz Kliq Business School.

| (11) | Podstawową działalność dwóch największych spółek zależnych stanowiły usługi w zakresie reintegracji i zdolności zatrudnienia na rzecz osób które mają trudności ze znalezieniem pracy, takich jak osoby niepełnosprawne, lecz również na rzecz przedsiębiorstw mających trudności w znalezieniu odpowiedniej obsady określonych stanowisk pracy. |
| --- | --- |

(11)

Podstawową działalność dwóch największych spółek zależnych stanowiły usługi w zakresie reintegracji i zdolności zatrudnienia na rzecz osób które mają trudności ze znalezieniem pracy, takich jak osoby niepełnosprawne, lecz również na rzecz przedsiębiorstw mających trudności w znalezieniu odpowiedniej obsady określonych stanowisk pracy.

2.3.   Właściwe rynki

| (12) | Najważniejszym rynkiem jest w tym przypadku rynek usług integracji zawodowej. Zarówno władze jak i przedsiębiorstwa prywatne zlecają usługi przedsiębiorstwom oferującym usługi z zakresu integracji zawodowej. Najważniejszym rynkiem dla KH jest przede wszystkim rynek sektora publicznego. Władze lokalne oraz UWV (Instytut Wykonawczy Ubezpieczeń Pracowniczych – Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen) zlecają usługi takim przedsiębiorstwom jak KH. KH posiadała 16 % udziału w rynku UWV. Dla porównania inni poważni uczestnicy rynku posiadają odpowiednio 12 % (Alexander Calder), 10 % (Argonaut) oraz 9 % (Randstad) udział. Drugim co do ważności rynkiem dla KH jest rynek przetargów publicznych ogłaszanych przez gminy, gdzie udział KH wynosi około 38 %. Inni ważni uczestnicy tego rynku to Alexander Calder (25 %) oraz TMP (25 %). |
| --- | --- |

(12)

Najważniejszym rynkiem jest w tym przypadku rynek usług integracji zawodowej. Zarówno władze jak i przedsiębiorstwa prywatne zlecają usługi przedsiębiorstwom oferującym usługi z zakresu integracji zawodowej. Najważniejszym rynkiem dla KH jest przede wszystkim rynek sektora publicznego. Władze lokalne oraz UWV (Instytut Wykonawczy Ubezpieczeń Pracowniczych – Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen) zlecają usługi takim przedsiębiorstwom jak KH. KH posiadała 16 % udziału w rynku UWV. Dla porównania inni poważni uczestnicy rynku posiadają odpowiednio 12 % (Alexander Calder), 10 % (Argonaut) oraz 9 % (Randstad) udział. Drugim co do ważności rynkiem dla KH jest rynek przetargów publicznych ogłaszanych przez gminy, gdzie udział KH wynosi około 38 %. Inni ważni uczestnicy tego rynku to Alexander Calder (25 %) oraz TMP (25 %).

2.4.   Plan restrukturyzacji

| (13) | W ramach planu restrukturyzacji KH miała rozwiązać swoją największą spółkę zależną przynoszącą straty, sprzedać lub zlikwidować wszystkie przedsiębiorstwa należące do AD, oraz powołać specjalną nową spółkę zależną pod nazwą Kliq BV, dalej zwaną „Nieuw Kliq” lub „NK”, której zadaniem byłaby kontynuacja podstawowej działalności KH, to znaczy usług reintegracyjnych (6). W ramach planu restrukturyzacji NK miała za zadanie przywrócenie długoterminowej rentowności KH. |
| --- | --- |

(13)

W ramach planu restrukturyzacji KH miała rozwiązać swoją największą spółkę zależną przynoszącą straty, sprzedać lub zlikwidować wszystkie przedsiębiorstwa należące do AD, oraz powołać specjalną nową spółkę zależną pod nazwą Kliq BV, dalej zwaną „Nieuw Kliq” lub „NK”, której zadaniem byłaby kontynuacja podstawowej działalności KH, to znaczy usług reintegracyjnych (6). W ramach planu restrukturyzacji NK miała za zadanie przywrócenie długoterminowej rentowności KH.

| (14) | Zasadniczymi elementami podstawowego scenariusza w ramach programu restrukturyzacji są:






  — | Kluczowe działania:







  — | NK miała zajmować się głównie realizacją podstawowej działalności KH, a mianowicie świadczeniem usług z zakresu reintegracji, a KH miało sprzedać swoje spółki zależne z wyjątkiem OK – największej i przynoszącej straty spółki zależnej – która miała zostać zlikwidowana przed końcem 2004 r. ; |
| --- | --- | --- | --- |

(14)

Zasadniczymi elementami podstawowego scenariusza w ramach programu restrukturyzacji są:

—

Kluczowe działania:

—

NK miała zajmować się głównie realizacją podstawowej działalności KH, a mianowicie świadczeniem usług z zakresu reintegracji, a KH miało sprzedać swoje spółki zależne z wyjątkiem OK – największej i przynoszącej straty spółki zależnej – która miała zostać zlikwidowana przed końcem 2004 r. ;

| — | reorganizacja działalności operacyjnej przedsiębiorstwa (redukcja zatrudnienia, zmniejszenie liczby miejsc prowadzenia działalności, poprawa wewnętrznej organizacji w przedsiębiorstwie, zdobywanie i realizacja zamówień, jak również transakcje finansowe, itd.). |
| --- | --- |

—

reorganizacja działalności operacyjnej przedsiębiorstwa (redukcja zatrudnienia, zmniejszenie liczby miejsc prowadzenia działalności, poprawa wewnętrznej organizacji w przedsiębiorstwie, zdobywanie i realizacja zamówień, jak również transakcje finansowe, itd.).

| — | Cele :







  — | NK począwszy od 2004 r. miała przynosić zyski, które wypłacane miały być KH; |
| --- | --- | --- |

—

Cele :

—

NK począwszy od 2004 r. miała przynosić zyski, które wypłacane miały być KH;

| — | począwszy od 2005 r. KH miała stać się rentowna, samodzielnie funkcjonować, a zysk wypłacany w tym okresie przez NK przeznaczyć na zwrot w terminie do 2016 r. niespłaconych pożyczek udzielonych przez państwo w wysokości 41 mln EUR. |
| --- | --- |

—

począwszy od 2005 r. KH miała stać się rentowna, samodzielnie funkcjonować, a zysk wypłacany w tym okresie przez NK przeznaczyć na zwrot w terminie do 2016 r. niespłaconych pożyczek udzielonych przez państwo w wysokości 41 mln EUR.

| — | Pomoc na restrukturyzację:







  — | udzielona przez państwo pożyczka na ratowanie przedsiębiorstwa w wysokości 45 mln EUR przeznaczona powinna zostać częściowo dla NK (9,25 mln EUR), a częściowo dla OK (35,75 mln EUR); |
| --- | --- | --- |

—

Pomoc na restrukturyzację:

—

udzielona przez państwo pożyczka na ratowanie przedsiębiorstwa w wysokości 45 mln EUR przeznaczona powinna zostać częściowo dla NK (9,25 mln EUR), a częściowo dla OK (35,75 mln EUR);

| — | całkowita kwota pożyczki na ratowanie przedsiębiorstwa udzielonej KH w wysokości 45 mln EUR, wraz z należnymi z jej tytułu odsetkami szacowanymi obecnie na około 1,2 mln EUR, przekształcona ma zostać w pomoc na restrukturyzację poprzez przekształcenie jej w kapitał udziałowy, w najgorszym przypadku uzupełniony dodatkowymi środkami pomocy (wykaz środków zamieszczono w załączniku I do decyzji wydanej przez Komisję w sprawie wszczęcia procedury z art. 88 ust. 2 Traktatu). |
| --- | --- |

—

całkowita kwota pożyczki na ratowanie przedsiębiorstwa udzielonej KH w wysokości 45 mln EUR, wraz z należnymi z jej tytułu odsetkami szacowanymi obecnie na około 1,2 mln EUR, przekształcona ma zostać w pomoc na restrukturyzację poprzez przekształcenie jej w kapitał udziałowy, w najgorszym przypadku uzupełniony dodatkowymi środkami pomocy (wykaz środków zamieszczono w załączniku I do decyzji wydanej przez Komisję w sprawie wszczęcia procedury z art. 88 ust. 2 Traktatu).

| (15) | Poniższy schemat odzwierciedla strukturę KH i stosunki własnościowe w sposób zgodny z planem restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(15)

Poniższy schemat odzwierciedla strukturę KH i stosunki własnościowe w sposób zgodny z planem restrukturyzacji.

Image

3.   STAN PLANU RESTRUKTURYZACJI PRZED WSZCZĘCIEM PROCEDURY

| (16) | Z powodu utrzymywania się trudności, KH oraz OK zwróciły się z wnioskiem o zawieszenie płatności, co zatwierdzone zostało dnia 20 stycznia 2005 r. przez właściwe sądy w Roterdamie oraz w Utrechcie. Dnia 7 lutego 2005 r. zarządcy sądowi KH i OK zwrócili się do sądów o przekształcenie zawieszenia płatności w upadłość. Dnia 8 lutego 2005 r. wspomniane powyżej sądy ogłosiły ostatecznie upadłość KH i OK. |
| --- | --- |

(16)

Z powodu utrzymywania się trudności, KH oraz OK zwróciły się z wnioskiem o zawieszenie płatności, co zatwierdzone zostało dnia 20 stycznia 2005 r. przez właściwe sądy w Roterdamie oraz w Utrechcie. Dnia 7 lutego 2005 r. zarządcy sądowi KH i OK zwrócili się do sądów o przekształcenie zawieszenia płatności w upadłość. Dnia 8 lutego 2005 r. wspomniane powyżej sądy ogłosiły ostatecznie upadłość KH i OK.

| (17) | W okresie między końcem 2003 r. a końcem 2004 r. NK zaksięgowała stratę w wysokości około 12 mln EUR przy kapitale udziałowym w wysokości 5,75 mln EUR, który został wniesiony przez KH podczas jej tworzenia. Ponadto przyszłość NK była w najwyższym stopniu niepewna ze względu na to, że przedsiębiorstwo nie zrealizowało celów wyznaczonych w planie restrukturyzacji oraz znalazło się w trudnej sytuacji rynkowej, ponieważ zakres rynku uległ skurczeniu wskutek zmiany przepisów, polegającej na zniesieniu obowiązku przeznaczania części budżetu gmin na usługi w zakresie reintegracji. |
| --- | --- |

(17)

W okresie między końcem 2003 r. a końcem 2004 r. NK zaksięgowała stratę w wysokości około 12 mln EUR przy kapitale udziałowym w wysokości 5,75 mln EUR, który został wniesiony przez KH podczas jej tworzenia. Ponadto przyszłość NK była w najwyższym stopniu niepewna ze względu na to, że przedsiębiorstwo nie zrealizowało celów wyznaczonych w planie restrukturyzacji oraz znalazło się w trudnej sytuacji rynkowej, ponieważ zakres rynku uległ skurczeniu wskutek zmiany przepisów, polegającej na zniesieniu obowiązku przeznaczania części budżetu gmin na usługi w zakresie reintegracji.

4.   POWODY WSZCZĘCIA PROCEDURY

| (18) | W swojej decyzji z sierpnia 2005 r. w sprawie wszczęcia procedury Komisja doszła do wniosku, że pomoc na restrukturyzację, jakiej Niderlandy chciały udzielić KH poprzez przekształcenie w kapitał udziałowy udzielonej pożyczki na ratowanie przedsiębiorstwa w wysokości 45 mln EUR oraz powiązanych odsetek, wydają się nie spełniać wymogów określonych w wytycznych. W swoich rozważaniach Komisja poddawała w wątpliwość, czy środek faktycznie ograniczony zostałby do minimum, a w szczególności czy objęty nią podmiot zapewniłby istotny wkład pochodzący z własnych środków. Dlatego też Komisja wyraziła wątpliwości, czy pomoc na restrukturyzację przyznana na mocy art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu mogła zostać uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(18)

W swojej decyzji z sierpnia 2005 r. w sprawie wszczęcia procedury Komisja doszła do wniosku, że pomoc na restrukturyzację, jakiej Niderlandy chciały udzielić KH poprzez przekształcenie w kapitał udziałowy udzielonej pożyczki na ratowanie przedsiębiorstwa w wysokości 45 mln EUR oraz powiązanych odsetek, wydają się nie spełniać wymogów określonych w wytycznych. W swoich rozważaniach Komisja poddawała w wątpliwość, czy środek faktycznie ograniczony zostałby do minimum, a w szczególności czy objęty nią podmiot zapewniłby istotny wkład pochodzący z własnych środków. Dlatego też Komisja wyraziła wątpliwości, czy pomoc na restrukturyzację przyznana na mocy art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu mogła zostać uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem.

5.   UWAGI WŁADZ NIDERLANDZKICH

| (19) | W piśmie z września 2005 r. władze niderlandzkie zareagowały na decyzję Komisji w sprawie wszczęcia procedury i przedstawiły bardziej szczegółowe informacje odnoszące się odpowiednio do: i) przebiegu postępowania upadłościowego KH i OK; ii) wyników finansowych oraz rentowności NK; oraz iii) przebiegu postępowania sądowego między NK i państwem niderlandzkim. Ostatni z punktów odnosi się w szczególności do żądań zgłoszonych przez NK we właściwym sądzie niderlandzkim wskutek upadłości KH i OK, o przekształcenie w kapitał udziałowy pożyczki na ratowanie przedsiębiorstwa w wysokości 9,25 mln EUR udzielonej przez KH na rzecz NK po zatwierdzeniu przez Komisję pomocy na ratowanie przedsiębiorstwa. Mimo że ten sposób pomocy zgodnie z wytycznymi powinien mieć charakter tymczasowej pomocy finansowej i uznany może zostać za stały element pomocy dopiero w okolicznościach, kiedy Komisja zaakceptuje pomoc na restrukturyzację, władze poinformowały Komisję latem 2005 r., iż właściwy sąd niderlandzki zatwierdził przekształcenie pożyczki w kapitał udziałowy. |
| --- | --- |

(19)

W piśmie z września 2005 r. władze niderlandzkie zareagowały na decyzję Komisji w sprawie wszczęcia procedury i przedstawiły bardziej szczegółowe informacje odnoszące się odpowiednio do: i) przebiegu postępowania upadłościowego KH i OK; ii) wyników finansowych oraz rentowności NK; oraz iii) przebiegu postępowania sądowego między NK i państwem niderlandzkim. Ostatni z punktów odnosi się w szczególności do żądań zgłoszonych przez NK we właściwym sądzie niderlandzkim wskutek upadłości KH i OK, o przekształcenie w kapitał udziałowy pożyczki na ratowanie przedsiębiorstwa w wysokości 9,25 mln EUR udzielonej przez KH na rzecz NK po zatwierdzeniu przez Komisję pomocy na ratowanie przedsiębiorstwa. Mimo że ten sposób pomocy zgodnie z wytycznymi powinien mieć charakter tymczasowej pomocy finansowej i uznany może zostać za stały element pomocy dopiero w okolicznościach, kiedy Komisja zaakceptuje pomoc na restrukturyzację, władze poinformowały Komisję latem 2005 r., iż właściwy sąd niderlandzki zatwierdził przekształcenie pożyczki w kapitał udziałowy.

| (20) | Następnie Niderlandy poinformowały Komisję pismem ze stycznia 2006 r. o upadłości NK ogłoszonej na dzień 14 grudnia 2005 r. oraz wynikającej z tego faktu procedurze. Ostatecznie Niderlandy dostarczyły pismem z lutego 2006 r. zaktualizowane dane odnoszące się do postępowania upadłościowego KH i OK. |
| --- | --- |

(20)

Następnie Niderlandy poinformowały Komisję pismem ze stycznia 2006 r. o upadłości NK ogłoszonej na dzień 14 grudnia 2005 r. oraz wynikającej z tego faktu procedurze. Ostatecznie Niderlandy dostarczyły pismem z lutego 2006 r. zaktualizowane dane odnoszące się do postępowania upadłościowego KH i OK.

6.   OCENA

6.1.   Kwestia udzielenia pomocy

| (21) | Zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu „wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.”. |
| --- | --- |

(21)

Zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu „wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.”.

| (22) | Na wstępie zauważyć należy, że zastosowany środek odnosi się do przekształcenia w kapitał udziałowy pomocy udzielonej przez państwo na rzecz KH, jak również powiązanych odsetek i w związku z tym w wyraźny sposób przyznany został przez państwo i przy użyciu środków państwowych. Pożyczka na ratowanie przedsiębiorstwa przyznana KH oraz jej przekształcenie w kapitał udziałowy zawiera w sobie korzyść, której przedsiębiorstwo znajdujące się w analogicznej sytuacji i bliskie upadłości nie uzyskałoby na rynku finansowym. |
| --- | --- |

(22)

Na wstępie zauważyć należy, że zastosowany środek odnosi się do przekształcenia w kapitał udziałowy pomocy udzielonej przez państwo na rzecz KH, jak również powiązanych odsetek i w związku z tym w wyraźny sposób przyznany został przez państwo i przy użyciu środków państwowych. Pożyczka na ratowanie przedsiębiorstwa przyznana KH oraz jej przekształcenie w kapitał udziałowy zawiera w sobie korzyść, której przedsiębiorstwo znajdujące się w analogicznej sytuacji i bliskie upadłości nie uzyskałoby na rynku finansowym.

| (23) | Mimo że KH prowadzi działalność jedynie na rynku niderlandzkim to nie można wykluczyć, iż przyznanie korzyści na rzecz KH zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji, a także może negatywnie wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Oprócz tego, zgodnie z uwagą władz niderlandzkich na rynku niderlandzkim działają mniejsze międzynarodowe przedsiębiorstwa, takie na przykład jak TMP oraz Creyff's (spółka zależna belgijskiej spółki Solvus). Przedmiotowa korzyść polega na zapewnieniu preferencyjnego traktowania przedsiębiorstwa w stosunku do jego konkurencji, z powodu czego zakłócona zostaje konkurencja lub istnieje ryzyko jej zakłócenia, co może mieć negatywny wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(23)

Mimo że KH prowadzi działalność jedynie na rynku niderlandzkim to nie można wykluczyć, iż przyznanie korzyści na rzecz KH zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji, a także może negatywnie wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Oprócz tego, zgodnie z uwagą władz niderlandzkich na rynku niderlandzkim działają mniejsze międzynarodowe przedsiębiorstwa, takie na przykład jak TMP oraz Creyff's (spółka zależna belgijskiej spółki Solvus). Przedmiotowa korzyść polega na zapewnieniu preferencyjnego traktowania przedsiębiorstwa w stosunku do jego konkurencji, z powodu czego zakłócona zostaje konkurencja lub istnieje ryzyko jej zakłócenia, co może mieć negatywny wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (24) | Na podstawie powyżej przedstawionych argumentów zgłoszony środek na rzecz KH uznany powinien zostać za pomoc państwa zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu, która to zgodnie z nim powinna zostać poddana ocenie. |
| --- | --- |

(24)

Na podstawie powyżej przedstawionych argumentów zgłoszony środek na rzecz KH uznany powinien zostać za pomoc państwa zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu, która to zgodnie z nim powinna zostać poddana ocenie.

6.2.   Zgodność pomocy ze wspólnym rynkiem

| (25) | Przedmiotowy środek pomocy powinien zostać oceniony przez Komisję jako pomoc ad-hoc. Artykuł 87 ust. 2 i 3 Traktatu przewiduje wyłączenia od niezgodności pomocy w ogólny sposób, tak jak przedstawia to ust. 1 tego samego artykułu. |
| --- | --- |

(25)

Przedmiotowy środek pomocy powinien zostać oceniony przez Komisję jako pomoc ad-hoc. Artykuł 87 ust. 2 i 3 Traktatu przewiduje wyłączenia od niezgodności pomocy w ogólny sposób, tak jak przedstawia to ust. 1 tego samego artykułu.

| (26) | Niniejszy środek pomocy wyraźnie nie spełnia warunków wyłączenia określonych art. 87 ust. 2. Zgłoszony środek pomocy nie stanowi bowiem środka o charakterze socjalnym, przyznawanego indywidualnym konsumentom, jak również nie jest przeznaczony na naprawę szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi, jak również nie stanowi pomocy przyznawanej gospodarce niektórych regionów Republiki Federalnej Niemiec dotkniętych podziałem Niemiec. |
| --- | --- |

(26)

Niniejszy środek pomocy wyraźnie nie spełnia warunków wyłączenia określonych art. 87 ust. 2. Zgłoszony środek pomocy nie stanowi bowiem środka o charakterze socjalnym, przyznawanego indywidualnym konsumentom, jak również nie jest przeznaczony na naprawę szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi, jak również nie stanowi pomocy przyznawanej gospodarce niektórych regionów Republiki Federalnej Niemiec dotkniętych podziałem Niemiec.

| (27) | Pozostałe wyłączenia przewidziane są w art. 87 ust. 3 lit.) a) – d) Traktatu. Ponieważ główny cel pomocy nie ma charakteru regionalnego, lecz odnosi się do restrukturyzacji zagrożonego przedsiębiorstwa, to wydaje się, że zastosowane może zostać tylko wyłączenie na mocy art. 87 ust. 3 lit. c), o ile przewiduje ono zatwierdzenie przyznanej pomocy państwa w celu ułatwienia rozwoju niektórych działań gospodarczych, o ile nie zmieniają one warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. |
| --- | --- |

(27)

Pozostałe wyłączenia przewidziane są w art. 87 ust. 3 lit.) a) – d) Traktatu. Ponieważ główny cel pomocy nie ma charakteru regionalnego, lecz odnosi się do restrukturyzacji zagrożonego przedsiębiorstwa, to wydaje się, że zastosowane może zostać tylko wyłączenie na mocy art. 87 ust. 3 lit. c), o ile przewiduje ono zatwierdzenie przyznanej pomocy państwa w celu ułatwienia rozwoju niektórych działań gospodarczych, o ile nie zmieniają one warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

| (28) | Dla potrzeb oceny pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw Komisja określiła wytyczne. Niderlandy zwróciły się do Komisji z wnioskiem o zbadanie środka w świetle tych wytycznych. |
| --- | --- |

(28)

Dla potrzeb oceny pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw Komisja określiła wytyczne. Niderlandy zwróciły się do Komisji z wnioskiem o zbadanie środka w świetle tych wytycznych.

| (29) | W części 3.2. (pkt 28 – 63) wytycznych, a w szczególności w punktach 30 – 47 wymieniono warunki, jakie powinny zostać spełnione, aby pomoc na restrukturyzację została zatwierdzona przez Komisję. Ocena przedstawiona została w rozważaniach zawartych w punktach 30 – 55. |
| --- | --- |

(29)

W części 3.2. (pkt 28 – 63) wytycznych, a w szczególności w punktach 30 – 47 wymieniono warunki, jakie powinny zostać spełnione, aby pomoc na restrukturyzację została zatwierdzona przez Komisję. Ocena przedstawiona została w rozważaniach zawartych w punktach 30 – 55.

6.2.1.   Warunki jakie musi spełnić przedsiębiorstwo, aby zostać objętym pomocą

| (30) | Zgodnie z pkt 30 wytycznych, można stwierdzić, że przedsiębiorstwo jest przedsiębiorstwem zagrożonym, w przypadku gdy odpowiada ono definicji 2.1. (punkty 4 – 8)wytycznych. Według pkt 6 wytycznych trudności przedsiębiorstwa przejawiają się rosnącymi stratami, malejącym obrotem, wzrostem zapasów, nadwyżkami produkcji oraz zmniejszającym się przepływem środków pieniężnych, rosnącym zadłużeniem, wzrostem obciążeń odsetkowych oraz zmniejszającą się lub zerową wartością aktywów netto. |
| --- | --- |

(30)

Zgodnie z pkt 30 wytycznych, można stwierdzić, że przedsiębiorstwo jest przedsiębiorstwem zagrożonym, w przypadku gdy odpowiada ono definicji 2.1. (punkty 4 – 8)wytycznych. Według pkt 6 wytycznych trudności przedsiębiorstwa przejawiają się rosnącymi stratami, malejącym obrotem, wzrostem zapasów, nadwyżkami produkcji oraz zmniejszającym się przepływem środków pieniężnych, rosnącym zadłużeniem, wzrostem obciążeń odsetkowych oraz zmniejszającą się lub zerową wartością aktywów netto.

| (31) | Zgodnie z pkt 5 lit. a) wytycznych zagrożona jest spółka, której ponad połowa kapitału zakładowego została utracona, w tym ponad jedna czwarta tego kapitału utracona została w przeciągu ostatnich dwunastu miesięcy. |
| --- | --- |

(31)

Zgodnie z pkt 5 lit. a) wytycznych zagrożona jest spółka, której ponad połowa kapitału zakładowego została utracona, w tym ponad jedna czwarta tego kapitału utracona została w przeciągu ostatnich dwunastu miesięcy.

| (32) | Zgodnie ze zgłoszeniem dotyczy to KH. Ze zbadanego rocznego sprawozdania finansowego sporządzonego na dzień 31 grudnia 2002 r. wywnioskować można, że kapitał zakładowy holdingu (skonsolidowany) na dzień 1 stycznia 2002 r. wynosił około 73 mln EUR. Na koniec roku spadł on do 22 mln EUR. Oznacza to spadek o około 70 %. Ponadto nastąpiło znaczne zmniejszenie kapitału w ciągu pierwszych dziewięciu miesięcy do września 2003 r. |
| --- | --- |

(32)

Zgodnie ze zgłoszeniem dotyczy to KH. Ze zbadanego rocznego sprawozdania finansowego sporządzonego na dzień 31 grudnia 2002 r. wywnioskować można, że kapitał zakładowy holdingu (skonsolidowany) na dzień 1 stycznia 2002 r. wynosił około 73 mln EUR. Na koniec roku spadł on do 22 mln EUR. Oznacza to spadek o około 70 %. Ponadto nastąpiło znaczne zmniejszenie kapitału w ciągu pierwszych dziewięciu miesięcy do września 2003 r.

| (33) | Władze niderlandzkie mają zamiar udzielić KH przedmiotowej pomocy na restrukturyzację. KH następnie przekazałaby niniejszą pomoc swoim dwóm spółkom zależnym NK i OK w celu zakończenia restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(33)

Władze niderlandzkie mają zamiar udzielić KH przedmiotowej pomocy na restrukturyzację. KH następnie przekazałaby niniejszą pomoc swoim dwóm spółkom zależnym NK i OK w celu zakończenia restrukturyzacji.

| (34) | Komisja jest zdania, że KH uznana może zostać za przedsiębiorstwo zagrożone, zgodnie z pkt 4 – 8 wytycznych i w związku z tym kwalifikuje się do pomocy na restrukturyzację. |
| --- | --- |

(34)

Komisja jest zdania, że KH uznana może zostać za przedsiębiorstwo zagrożone, zgodnie z pkt 4 – 8 wytycznych i w związku z tym kwalifikuje się do pomocy na restrukturyzację.

6.2.2.   Przywrócenie rentowności

| (35) | Warunkiem przyznania pomocy jest realizacja planu restrukturyzacji, który w przypadku udzielania pomocy indywidualnej, takiej jak niniejszy środek, zatwierdzony powinien zostać przez Komisję. Zgodnie z treścią punktów 31 – 34 wytycznych spełnione powinny zostać następujące warunki:






  — | „Plan restrukturyzacji, którego okres trwania musi być możliwie najkrótszy, musi przywrócić długoterminową rentowność przedsiębiorstwa w rozsądnych ramach czasowych i na podstawie realistycznych założeń co do przyszłych warunków działania. Pomoc w celu restrukturyzacji powinna zatem być połączona z trwałym planem restrukturyzacji, do którego zainteresowane państwo członkowskie się zobowiązuje.” |
| --- | --- | --- |

(35)

Warunkiem przyznania pomocy jest realizacja planu restrukturyzacji, który w przypadku udzielania pomocy indywidualnej, takiej jak niniejszy środek, zatwierdzony powinien zostać przez Komisję. Zgodnie z treścią punktów 31 – 34 wytycznych spełnione powinny zostać następujące warunki:

—

„Plan restrukturyzacji, którego okres trwania musi być możliwie najkrótszy, musi przywrócić długoterminową rentowność przedsiębiorstwa w rozsądnych ramach czasowych i na podstawie realistycznych założeń co do przyszłych warunków działania. Pomoc w celu restrukturyzacji powinna zatem być połączona z trwałym planem restrukturyzacji, do którego zainteresowane państwo członkowskie się zobowiązuje.”

| — | „Plan przewidzieć musi taką zmianę sytuacji przedsiębiorstwa, która po zakończeniu restrukturyzacji pozwoli mu pokryć wszystkie koszty wraz z amortyzacją i opłatami finansowymi. Oczekiwany zwrot zaangażowania kapitału musi być wystarczający, aby pozwolić przedsiębiorstwu, które poddano restrukturyzacji, by stało się konkurencyjne na rynku w oparciu o własne osiągnięcia.” |
| --- | --- |

—

„Plan przewidzieć musi taką zmianę sytuacji przedsiębiorstwa, która po zakończeniu restrukturyzacji pozwoli mu pokryć wszystkie koszty wraz z amortyzacją i opłatami finansowymi. Oczekiwany zwrot zaangażowania kapitału musi być wystarczający, aby pozwolić przedsiębiorstwu, które poddano restrukturyzacji, by stało się konkurencyjne na rynku w oparciu o własne osiągnięcia.”

| (36) | Po pierwsze przypomnieć należy, iż zgłoszony plan restrukturyzacji nie był kompletny: na przykład władze niderlandzkie nie przedłożyły aktualnego planu likwidacji. Plan restrukturyzacji nie zawierał informacji, których Komisja potrzebowała do dokonania pełnej oceny w oparciu o wytyczne. Komisja musiała się zwrócić z pytaniem o koszty likwidacji KH oraz o analizę wrażliwości w odniesieniu do różnych scenariuszy gospodarczych. Z powodu zaistniałej w KH sytuacji okazało się, że władze niderlandzkie w żadnym momencie nie były w stanie dostarczyć Komisji wymaganych informacji. |
| --- | --- |

(36)

Po pierwsze przypomnieć należy, iż zgłoszony plan restrukturyzacji nie był kompletny: na przykład władze niderlandzkie nie przedłożyły aktualnego planu likwidacji. Plan restrukturyzacji nie zawierał informacji, których Komisja potrzebowała do dokonania pełnej oceny w oparciu o wytyczne. Komisja musiała się zwrócić z pytaniem o koszty likwidacji KH oraz o analizę wrażliwości w odniesieniu do różnych scenariuszy gospodarczych. Z powodu zaistniałej w KH sytuacji okazało się, że władze niderlandzkie w żadnym momencie nie były w stanie dostarczyć Komisji wymaganych informacji.

| (37) | Komisja od początku wątpiła, czy plan restrukturyzacji byłby w stanie zapewnić konieczną zmianę sytuacji, a to z powodu niewystarczającej rentowności wewnętrznej w porównaniu z oczekiwanym zwrotem z kapitału. Wyniki NK były gorsze niż zakładał plan restrukturyzacji z powodu utrzymujących się problemów strukturalnych, z których wynikały trudności KH, a w końcu z powodu zaniedbania władz niderlandzkich, które nie poinformowały należycie o znacznym wkładzie własnym beneficjentów w restrukturyzację. Wskutek niniejszych poważnych problemów nie mogły zostać spełnione warunki zawarte w wytycznych niezbędne dla uzyskania zatwierdzenia pomocy na restrukturyzację. |
| --- | --- |

(37)

Komisja od początku wątpiła, czy plan restrukturyzacji byłby w stanie zapewnić konieczną zmianę sytuacji, a to z powodu niewystarczającej rentowności wewnętrznej w porównaniu z oczekiwanym zwrotem z kapitału. Wyniki NK były gorsze niż zakładał plan restrukturyzacji z powodu utrzymujących się problemów strukturalnych, z których wynikały trudności KH, a w końcu z powodu zaniedbania władz niderlandzkich, które nie poinformowały należycie o znacznym wkładzie własnym beneficjentów w restrukturyzację. Wskutek niniejszych poważnych problemów nie mogły zostać spełnione warunki zawarte w wytycznych niezbędne dla uzyskania zatwierdzenia pomocy na restrukturyzację.

| (38) | Oprócz tego Komisja, co wspomniano już w rozważaniach w punkcie 16 zauważa, że w lutym 2005 r. ogłoszono upadłość KH. Ponieważ KH nie udało się zmienić sytuacji zgodnie z planem, to należy stwierdzić, że również jej długoterminowa rentowność – zarówno poprzez wdrożenie obecnego lub zmienionego planu restrukturyzacji – nie mogłaby zostać przywrócona. Oprócz tego zwróciła uwagę, podobnie jak stwierdziły władze niderlandzkie po wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, że nawet NK, specjalnie powołane do życia przedsiębiorstwo, które z kolei miało za zadanie przywrócić rentowność KH, upadło, co z kolei w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania potwierdza tylko poważne i rozległe trudności NK oraz brak celowości planu restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(38)

Oprócz tego Komisja, co wspomniano już w rozważaniach w punkcie 16 zauważa, że w lutym 2005 r. ogłoszono upadłość KH. Ponieważ KH nie udało się zmienić sytuacji zgodnie z planem, to należy stwierdzić, że również jej długoterminowa rentowność – zarówno poprzez wdrożenie obecnego lub zmienionego planu restrukturyzacji – nie mogłaby zostać przywrócona. Oprócz tego zwróciła uwagę, podobnie jak stwierdziły władze niderlandzkie po wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, że nawet NK, specjalnie powołane do życia przedsiębiorstwo, które z kolei miało za zadanie przywrócić rentowność KH, upadło, co z kolei w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania potwierdza tylko poważne i rozległe trudności NK oraz brak celowości planu restrukturyzacji.

| (39) | Ponieważ nie spełnione zostały podstawowe warunki zawarte w wytycznych, niezbędne dla udzielenia pomocy na restrukturyzację, Komisja nie może zatwierdzić planu restrukturyzacji i dlatego też pomoc na restrukturyzację nie może zostać zatwierdzona. Z tego powodu zgłoszony środek nie może zostać uznany za zgodny ze wspólnym rynkiem zgodnie z art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu. |
| --- | --- |

(39)

Ponieważ nie spełnione zostały podstawowe warunki zawarte w wytycznych, niezbędne dla udzielenia pomocy na restrukturyzację, Komisja nie może zatwierdzić planu restrukturyzacji i dlatego też pomoc na restrukturyzację nie może zostać zatwierdzona. Z tego powodu zgłoszony środek nie może zostać uznany za zgodny ze wspólnym rynkiem zgodnie z art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu.

| (40) | W kontekście powyższych stwierdzeń Komisja nie uznała za konieczne sprawdzenie, czy spełnione zostały pozostałe warunki określone w wytycznych niezbędne w celu przyjęcia pomocy na restrukturyzację, między innymi takie jak wymóg wynikający z treści punktu 40 wytycznych który mówi, że kwota oraz intensywność pomocy ograniczone powinny zostać do niezbędnego minimum, oraz że beneficjenci powinni wnieść znaczący wkład ze środków własnych. |
| --- | --- |

(40)

W kontekście powyższych stwierdzeń Komisja nie uznała za konieczne sprawdzenie, czy spełnione zostały pozostałe warunki określone w wytycznych niezbędne w celu przyjęcia pomocy na restrukturyzację, między innymi takie jak wymóg wynikający z treści punktu 40 wytycznych który mówi, że kwota oraz intensywność pomocy ograniczone powinny zostać do niezbędnego minimum, oraz że beneficjenci powinni wnieść znaczący wkład ze środków własnych.

6.2.3.   Dalsze rozważania

| (41) | Zgodnie z treścią punktu 24 wytycznych pomoc w celu ratowania przedsiębiorstwa przyznana została KH wstępnie na okres maksymalnie sześciu miesięcy. W okresie sześciu miesięcy od zatwierdzenia pomocy dla KH w celu ratowania przedsiębiorstwa władze niderlandzkie zgłosiły plan restrukturyzacji dla KH. |
| --- | --- |

(41)

Zgodnie z treścią punktu 24 wytycznych pomoc w celu ratowania przedsiębiorstwa przyznana została KH wstępnie na okres maksymalnie sześciu miesięcy. W okresie sześciu miesięcy od zatwierdzenia pomocy dla KH w celu ratowania przedsiębiorstwa władze niderlandzkie zgłosiły plan restrukturyzacji dla KH.

| (42) | Zgodnie z planem restrukturyzacji zgłoszonym przez władze niderlandzkie KH przeniosło z pożyczki na ratowanie przedsiębiorstwa na rzecz OK 35,75 mln EUR, oraz 9,25 mln EUR na rzecz NK. |
| --- | --- |

(42)

Zgodnie z planem restrukturyzacji zgłoszonym przez władze niderlandzkie KH przeniosło z pożyczki na ratowanie przedsiębiorstwa na rzecz OK 35,75 mln EUR, oraz 9,25 mln EUR na rzecz NK.

6.2.3.1.   Przekształcenie przekazanej NK pożyczki na ratowanie przedsiębiorstwa w wysokości 9,25 mln EUR w kapitał udziałowy

| (43) | Władze niderlandzkie poinformowały Komisję, iż na podstawie art. 53 i 69 niderlandzkiego prawa upadłościowego właściwy sąd niderlandzki zatwierdził przekształcenie pożyczki w wysokości 9,25 mln EUR w kapitał udziałowy. Przekształcenie miało miejsce dnia 22 sierpnia 2005 r. Przekształcenie może z tego powodu zostać uznane za częściową realizację zgłoszonego środka. |
| --- | --- |

(43)

Władze niderlandzkie poinformowały Komisję, iż na podstawie art. 53 i 69 niderlandzkiego prawa upadłościowego właściwy sąd niderlandzki zatwierdził przekształcenie pożyczki w wysokości 9,25 mln EUR w kapitał udziałowy. Przekształcenie miało miejsce dnia 22 sierpnia 2005 r. Przekształcenie może z tego powodu zostać uznane za częściową realizację zgłoszonego środka.

| (44) | Komisja przypomina władzom niderlandzkim, że z uwagi na nadrzędność prawa wspólnotowego w stosunku do prawa krajowego, realizacja decyzji sądu krajowego opisanej w rozważaniach w punkcie 43 jest sprzeczna z zakazem udzielania środka pomocy przed uzyskaniem zgody Komisji zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu. Przekształcenie pożyczki na ratowanie przedsiębiorstwa w kapitał udziałowy na potrzeby restrukturyzacji traktowane jest jako bezprawna pomoc na restrukturyzację. Ponieważ zgłoszona pomoc oprócz tego nie spełnia wymogów wytycznych, to środek który stanowi tylko częściową realizację pomocy również pozostaje niezgodny. To że środek zrealizowany został wskutek decyzji sędziego krajowego, nie ma w tej kwestii znaczenia, ponieważ krajowi sędziowie, tak jak inne organy państwowe zobowiązani są przestrzegać postanowień Traktatu. |
| --- | --- |

(44)

Komisja przypomina władzom niderlandzkim, że z uwagi na nadrzędność prawa wspólnotowego w stosunku do prawa krajowego, realizacja decyzji sądu krajowego opisanej w rozważaniach w punkcie 43 jest sprzeczna z zakazem udzielania środka pomocy przed uzyskaniem zgody Komisji zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu. Przekształcenie pożyczki na ratowanie przedsiębiorstwa w kapitał udziałowy na potrzeby restrukturyzacji traktowane jest jako bezprawna pomoc na restrukturyzację. Ponieważ zgłoszona pomoc oprócz tego nie spełnia wymogów wytycznych, to środek który stanowi tylko częściową realizację pomocy również pozostaje niezgodny. To że środek zrealizowany został wskutek decyzji sędziego krajowego, nie ma w tej kwestii znaczenia, ponieważ krajowi sędziowie, tak jak inne organy państwowe zobowiązani są przestrzegać postanowień Traktatu.

| (45) | Następnie przekształcenie pożyczki na ratowanie przedsiębiorstwa w wysokości 9,25 mln EUR przeniesionej na rzecz NK wskutek decyzji sądu krajowego powinno zostać uznane za udzielenie bezprawnej i niezgodnej pomocy strukturalnej na rzecz NK. Ponieważ niniejsza pomoc strukturalna nie może zostać zatwierdzona, uznać ją należy za niezgodną ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(45)

Następnie przekształcenie pożyczki na ratowanie przedsiębiorstwa w wysokości 9,25 mln EUR przeniesionej na rzecz NK wskutek decyzji sądu krajowego powinno zostać uznane za udzielenie bezprawnej i niezgodnej pomocy strukturalnej na rzecz NK. Ponieważ niniejsza pomoc strukturalna nie może zostać zatwierdzona, uznać ją należy za niezgodną ze wspólnym rynkiem.

| (46) | Zgodnie z art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (7), w przypadku gdy podjęte zostały decyzje negatywne w sprawach pomocy przyznanej bezprawnie, Komisja podejmuje decyzję, że zainteresowane państwo członkowskie podejmie wszelkie konieczne środki w celu windykacji pomocy od beneficjenta. Komisja nie może jednak oczekiwać zwrotu środków, jeżeli byłoby to sprzeczne z ogólną zasadą prawa wspólnotowego. W niniejszym przypadku możliwe jest złożenie odwołania w oparciu o takie przepisy. Dlatego przyznana pomoc na ratowanie przedsiębiorstwa w kwocie 9,25 mln EUR w formie jej przekształcenia w kapitał udziałowy powinna zostać zwrócona. |
| --- | --- |

(46)

Zgodnie z art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (7), w przypadku gdy podjęte zostały decyzje negatywne w sprawach pomocy przyznanej bezprawnie, Komisja podejmuje decyzję, że zainteresowane państwo członkowskie podejmie wszelkie konieczne środki w celu windykacji pomocy od beneficjenta. Komisja nie może jednak oczekiwać zwrotu środków, jeżeli byłoby to sprzeczne z ogólną zasadą prawa wspólnotowego. W niniejszym przypadku możliwe jest złożenie odwołania w oparciu o takie przepisy. Dlatego przyznana pomoc na ratowanie przedsiębiorstwa w kwocie 9,25 mln EUR w formie jej przekształcenia w kapitał udziałowy powinna zostać zwrócona.

6.2.3.2.   W odniesieniu do pożyczki na ratowanie przedsiębiorstwa w wysokości 35,75 mln EUR przeniesionej na rzecz OK

| (47) | W celu długoterminowego zapewnienia rentowności KH, zgodnie ze zgłoszonym planem restrukturyzacji 35,75 mln EUR – pochodzące z całkowitej kwoty pożyczki udzielonej przez państwo na ratowanie przedsiębiorstwa w wysokości 45 mln EUR – przeniesione zostało przez KH na rzecz OK w celu realizacji jego likwidacji. W przeciwieństwie do pożyczki na ratowanie przedsiębiorstwa w wysokości 9,25 mln EUR przekazanej na rzecz NK pożyczka ta nie została przekształcona w kapitał udziałowy. Dlatego omawiany środek w dalszym ciągu uznaje się za formę pomocy na ratowanie przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(47)

W celu długoterminowego zapewnienia rentowności KH, zgodnie ze zgłoszonym planem restrukturyzacji 35,75 mln EUR – pochodzące z całkowitej kwoty pożyczki udzielonej przez państwo na ratowanie przedsiębiorstwa w wysokości 45 mln EUR – przeniesione zostało przez KH na rzecz OK w celu realizacji jego likwidacji. W przeciwieństwie do pożyczki na ratowanie przedsiębiorstwa w wysokości 9,25 mln EUR przekazanej na rzecz NK pożyczka ta nie została przekształcona w kapitał udziałowy. Dlatego omawiany środek w dalszym ciągu uznaje się za formę pomocy na ratowanie przedsiębiorstwa.

| (48) | Zgodnie z treścią punktu 23 lit. d) wytycznych: w terminie sześciu miesięcy od daty zatwierdzenia pomocy w celu ratowania przedsiębiorstwa państwo członkowskie powinno przedstawić Komisji plan restrukturyzacji lub plan likwidacji, lub wykazać całkowitą spłatę pożyczki. |
| --- | --- |

(48)

Zgodnie z treścią punktu 23 lit. d) wytycznych: w terminie sześciu miesięcy od daty zatwierdzenia pomocy w celu ratowania przedsiębiorstwa państwo członkowskie powinno przedstawić Komisji plan restrukturyzacji lub plan likwidacji, lub wykazać całkowitą spłatę pożyczki.

| (49) | W niniejszym przypadku w niedługim czasie od złożenia planu restrukturyzacji w Komisji ogłoszona została upadłość zainteresowanych przedsiębiorstw. Dlatego Komisja nie może zatwierdzić tego planu. |
| --- | --- |

(49)

W niniejszym przypadku w niedługim czasie od złożenia planu restrukturyzacji w Komisji ogłoszona została upadłość zainteresowanych przedsiębiorstw. Dlatego Komisja nie może zatwierdzić tego planu.

| (50) | Władze niderlandzkie poinformowały jednak Komisję, iż wszczęte zostało formalne postępowanie upadłościowe i likwidacyjne. Jest to zgodne z treścią punktu 23 lit. d) wytycznych, gdzie alternatywą dla zwrotu pożyczki lub złożenia planu restrukturyzacji jest złożenie plan likwidacji. Komisja wydaje zgodę na wdrożenie planu likwidacji pod warunkiem spełnienia opisanych poniżej dwóch warunków:






  — | Niderlandy zgłoszą jako wierzyciel swoje żądania względem KH i/lub OK w wysokości 35,75 mln EUR u syndyka masy upadłości w postępowaniu upadłościowym; oraz |
| --- | --- | --- |

(50)

Władze niderlandzkie poinformowały jednak Komisję, iż wszczęte zostało formalne postępowanie upadłościowe i likwidacyjne. Jest to zgodne z treścią punktu 23 lit. d) wytycznych, gdzie alternatywą dla zwrotu pożyczki lub złożenia planu restrukturyzacji jest złożenie plan likwidacji. Komisja wydaje zgodę na wdrożenie planu likwidacji pod warunkiem spełnienia opisanych poniżej dwóch warunków:

—

Niderlandy zgłoszą jako wierzyciel swoje żądania względem KH i/lub OK w wysokości 35,75 mln EUR u syndyka masy upadłości w postępowaniu upadłościowym; oraz

| — | Niderlandy zatroszczą się o likwidację spółki w sposób uniemożliwiający zakłócenie konkurencji, co oznacza zawieszenie działalności zainteresowanych przedsiębiorstw oraz jak najszybszą sprzedaż ich aktywówna zasadach rynkowych. Zasadniczo sprzedaż przedsiębiorstwa w całości stwarza ryzyko, iż przydzielona pomoc przejdzie na jego nabywcę. Ryzyko to zostaje zredukowane jedynie wtedy, gdy aktywa przedsiębiorstwa zostają sprzedane. |
| --- | --- |

—

Niderlandy zatroszczą się o likwidację spółki w sposób uniemożliwiający zakłócenie konkurencji, co oznacza zawieszenie działalności zainteresowanych przedsiębiorstw oraz jak najszybszą sprzedaż ich aktywówna zasadach rynkowych. Zasadniczo sprzedaż przedsiębiorstwa w całości stwarza ryzyko, iż przydzielona pomoc przejdzie na jego nabywcę. Ryzyko to zostaje zredukowane jedynie wtedy, gdy aktywa przedsiębiorstwa zostają sprzedane.

6.2.3.3.   W odniesieniu do starych pożyczek udzielonych podczas zakładania KH

| (51) | O ile stare pożyczki przyznane KH przez państwo nie stanowią pomocy na restrukturyzację i nie są objęte niniejszą procedurą (8), to Komisja wyrazić chce swoją opinię, aby zapobiec w podobnych przypadkach powstawaniu dalszych sprzeczności między wspólnotowymi zasadami w kwestii pomocy państwa a stosowaniem krajowego ustawodawstwa przez właściwe sądy, tak jak w odniesieniu do środków zastosowanych w rozważaniach przedstawionych w punktach 43 – 46. Opinia niniejsza wyrażona została w szczególności w odniesieniu do postępowania przed właściwym niderlandzkim sądem, o którym mowa w punktach 52 – 55. |
| --- | --- |

(51)

O ile stare pożyczki przyznane KH przez państwo nie stanowią pomocy na restrukturyzację i nie są objęte niniejszą procedurą (8), to Komisja wyrazić chce swoją opinię, aby zapobiec w podobnych przypadkach powstawaniu dalszych sprzeczności między wspólnotowymi zasadami w kwestii pomocy państwa a stosowaniem krajowego ustawodawstwa przez właściwe sądy, tak jak w odniesieniu do środków zastosowanych w rozważaniach przedstawionych w punktach 43 – 46. Opinia niniejsza wyrażona została w szczególności w odniesieniu do postępowania przed właściwym niderlandzkim sądem, o którym mowa w punktach 52 – 55.

| (52) | W ramach zgłoszonego planu restrukturyzacji KH powinna przed 2016 r. w całości spłacić pożyczki w wysokości 41 mln EUR, włączając warunkowy kredyt w rachunku bieżącym w wysokości 17 mln EUR, dalej zwany „kredytem”, który po założeniu KH w 2002 r. udzielony został przez państwo na warunkach rynkowych i nie wchodzi w zakres pomocy na restrukturyzację. |
| --- | --- |

(52)

W ramach zgłoszonego planu restrukturyzacji KH powinna przed 2016 r. w całości spłacić pożyczki w wysokości 41 mln EUR, włączając warunkowy kredyt w rachunku bieżącym w wysokości 17 mln EUR, dalej zwany „kredytem”, który po założeniu KH w 2002 r. udzielony został przez państwo na warunkach rynkowych i nie wchodzi w zakres pomocy na restrukturyzację.

| (53) | Pismem z lutego 2006 r. Niderlandy poinformowały Komisję, iż syndycy masy upadłości KH i OK zwrócili się do właściwych sądów krajowych o nakazanie państwu całkowitej zapłaty kwot kredytowych, które po zawieszeniu płatności w oczekiwaniu na upadłość KH i OK w lutym 2005 r. zostały przez państwo zamrożone. |
| --- | --- |

(53)

Pismem z lutego 2006 r. Niderlandy poinformowały Komisję, iż syndycy masy upadłości KH i OK zwrócili się do właściwych sądów krajowych o nakazanie państwu całkowitej zapłaty kwot kredytowych, które po zawieszeniu płatności w oczekiwaniu na upadłość KH i OK w lutym 2005 r. zostały przez państwo zamrożone.

| (54) | Komisja rozumie, że sprawa niniejsza podlega jurysdykcji właściwego sądu krajowego, który określić powinien czy decyzja państwa była zgodna z umową o zakończeniu kredytowania. |
| --- | --- |

(54)

Komisja rozumie, że sprawa niniejsza podlega jurysdykcji właściwego sądu krajowego, który określić powinien czy decyzja państwa była zgodna z umową o zakończeniu kredytowania.

| (55) | Komisja wyraża opinię, że jeżeli decyzja państwa była zgodna z umową, to właściwy sąd powinien potwierdzić taką decyzję i oddalić żądania syndyków masy upadłości. Gdyby sąd jednak stwierdził, iż pomimo faktu, że państwo zrealizowało swoje prawa i obowiązki wynikające z umowy, lecz w ramach postępowania upadłościowego powinno na rzecz syndyków masy upadłości zapłacić całkowitą kwotę kredytów, to wówczas orzeczenie takie oznaczać może udzielenie nowej pomocy państwa na rzecz wierzycieli KH, co zgłoszone powinno zostać Komisji zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu. |
| --- | --- |

(55)

Komisja wyraża opinię, że jeżeli decyzja państwa była zgodna z umową, to właściwy sąd powinien potwierdzić taką decyzję i oddalić żądania syndyków masy upadłości. Gdyby sąd jednak stwierdził, iż pomimo faktu, że państwo zrealizowało swoje prawa i obowiązki wynikające z umowy, lecz w ramach postępowania upadłościowego powinno na rzecz syndyków masy upadłości zapłacić całkowitą kwotę kredytów, to wówczas orzeczenie takie oznaczać może udzielenie nowej pomocy państwa na rzecz wierzycieli KH, co zgłoszone powinno zostać Komisji zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu.

7.   WNIOSEK

| (56) | W oparciu o powyższą treść Komisja musi stwierdzić, że badany środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. Informacje przekazane przez państwo niderlandzkie podczas formalnego postępowania wyjaśniającego lub poza nim potwierdziły, że pomoc na restrukturyzację, jakiej Niderlandy mają zamiar udzielić KH poprzez przekształcenie pożyczki na ratowanie przedsiębiorstwa w wysokości 45 mln EUR wraz z należnymi z jej tytułu odsetkami w kapitał udziałowy nie spełnia warunków zawartych w wytycznych i z tego powodu jest niezgodna z art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu. |
| --- | --- |

(56)

W oparciu o powyższą treść Komisja musi stwierdzić, że badany środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. Informacje przekazane przez państwo niderlandzkie podczas formalnego postępowania wyjaśniającego lub poza nim potwierdziły, że pomoc na restrukturyzację, jakiej Niderlandy mają zamiar udzielić KH poprzez przekształcenie pożyczki na ratowanie przedsiębiorstwa w wysokości 45 mln EUR wraz z należnymi z jej tytułu odsetkami w kapitał udziałowy nie spełnia warunków zawartych w wytycznych i z tego powodu jest niezgodna z art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu.

| (57) | Środek pomocy już został przyznany poprzez przekształcenie w kapitał udziałowy pożyczki na ratowanie przedsiębiorstwa w wysokości 9,25 mln EUR przyznanej NK, a zatem powinien zostać zwrócony. |
| --- | --- |

(57)

Środek pomocy już został przyznany poprzez przekształcenie w kapitał udziałowy pożyczki na ratowanie przedsiębiorstwa w wysokości 9,25 mln EUR przyznanej NK, a zatem powinien zostać zwrócony.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przyznany przez Niderlandy środek pomocy w formie pomocy na restrukturyzację na rzecz KG Holding NV w wysokości 45 mln EUR nie spełnia warunków wspólnotowych wytycznych określonych dla pomocy w celu ratowania i restrukturyzacji przyznawanej zagrożonym przedsiębiorstwom i w związku z tym nie jest zgodny ze wspólnym rynkiem.

Artykuł 2

1.   Niderlandy podejmą wszelkie niezbędne działania w celu odzyskania od KG Holding oraz od Kliq BV tej części pomocy, którą opisano w art. 1, a która przyznana została jako pożyczka na ratowanie przedsiębiorstwa w wysokości 9,25 mln EUR przez KG Holding NV jej spółce zależnej Kliq BV, a następnie przekształcona w kapitał udziałowy i to wraz z należnymi od udzielonej pożyczki odsetkami.

2.   Zwrot pomocy nastąpi bezzwłocznie i zgodnie z procedurami prawa krajowego, pod warunkiem że zezwalają one na natychmiastowe i skuteczne wykonanie niniejszej decyzji.

3.   Do kwoty podlegająca zwrotowi obejmuje odsetki za okres od dnia w którym poszczególne jej części zostały przekazane beneficjentom aż do dnia ich faktycznego zwrotu.

4.   Odsetki, o których mowa w ust. 3 obliczone zostaną zgodnie z art. 9 i 11 rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 (9).

Artykuł 3

Niderlandy, jako wierzyciel w postępowaniu upadłościowym, zarejestrują u syndyka masy upadłości swoje roszczenia wobec KG Holding NV i/lub wobec Kliq Reïntegratie w wysokości 35,75 mln EUR . Niderlandy zatroszczą się, aby przedsiębiorstwa zlikwidowane zostały w taki sposób, aby zapobiec zakłóceniu konkurencji, co oznacza, że działalność zainteresowanych przedsiębiorstw zostanie zawieszona a ich aktywa jak najszybciej zostaną sprzedane na zasadach rynkowych.

Artykuł 4

Niderlandy powiadomią Komisję w terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji, jakiego rodzaju działania zostały zaplanowane i jakie już zostały podjęte w celu jej wykonania.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Niderlandów.

Sporządzono w Brukseli, 19 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

Neelie KROES

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. C 280 z 12.11.2005, str. 2.

1

(2)  Dz.U. C 288 z 9.10.1999, str. 2. Ponieważ środek zgłoszony został przed dniem 10 października 2004 r. wytyczne obowiązują na mocy punktu 103 nowych wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz.U. C 244 z 1.10.2004, str. 2).

2

(3)  Patrz przypis 1.

3

(4)  Spółka założona została pod nazwą NV Kliq, która to w drugiej połowie 2003 r. została zmieniona na KH Holding NV.

4

(5)  Dz.U. C 33 z 6.2.2004, str. 8

5

(6)  W celu wykonania tego zadania, NK przejęła w ramach planu restrukturyzacji od OK aktywa, pasywa oraz część personelu oraz nabyła bieżące kontrakty na usługi w zakresie reintegracji.

6

(7)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, str 1. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.

7

(8)  Zaznacza się, że wszystkie stare pożyczki przyznane zostały na zasadach rynkowych.

8

(9)  Dz.U. L 140 z 30.4.2004, str. 1.

9

---

| 21.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 366/47 |
| --- | --- | --- | --- |

21.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 366/47

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 19 lipca 2006 r.

w sprawie programu pomocy C 3/2006 wprowadzonego przez Luksemburg na rzecz spółek holdingowych „1929” oraz „miliardowych” spółek holdingowych

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 2956)

(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/940/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po zaproszeniu zainteresowanych stron do zgłaszania uwag zgodnie z cytowanymi powyżej przepisami (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W 1997 r. Rada przyjęła Kodeks postępowania w zakresie opodatkowania przedsiębiorstw mający na celu walkę ze szkodliwą konkurencją podatkową (2). W następstwie podjętych w ramach tego kodeksu zobowiązań Komisja wydała w 1998 r. obwieszczenie w sprawie stosowania reguł pomocy publicznej do środków związanych z bezpośrednim opodatkowaniem działalności gospodarczej (3), w którym podkreślała swoją determinację w rygorystycznym stosowaniu tych zasad oraz przestrzeganiu zasady równego traktowania. Niniejsza procedura wchodzi w zakres tego obwieszczenia. |
| --- | --- |

(1)

W 1997 r. Rada przyjęła Kodeks postępowania w zakresie opodatkowania przedsiębiorstw mający na celu walkę ze szkodliwą konkurencją podatkową (2). W następstwie podjętych w ramach tego kodeksu zobowiązań Komisja wydała w 1998 r. obwieszczenie w sprawie stosowania reguł pomocy publicznej do środków związanych z bezpośrednim opodatkowaniem działalności gospodarczej (3), w którym podkreślała swoją determinację w rygorystycznym stosowaniu tych zasad oraz przestrzeganiu zasady równego traktowania. Niniejsza procedura wchodzi w zakres tego obwieszczenia.

I.   PROCEDURA

| (2) | W piśmie D/50716 z dnia 12 lutego 1999 r. Komisja zwróciła się do Luksemburga o wstępne informacje dotyczące „spółek zwolnionych z podatku na mocy ustawy z 1929 r.” Pismem A/32604 z dnia 26 marca 1999 r. władze Luksemburga dostarczyły Komisji opis systemu spółek udziałów finansowych zwolnionych z podatku (spółki holdingowe) z 1929 r. (zwanymi dalej „zwolnionymi holdingami 1929” zmienionego „ustawą z dnia 29 grudnia 1971 r.” oraz „ustawą z dnia 30 grudnia 1971 r.”. |
| --- | --- |

(2)

W piśmie D/50716 z dnia 12 lutego 1999 r. Komisja zwróciła się do Luksemburga o wstępne informacje dotyczące „spółek zwolnionych z podatku na mocy ustawy z 1929 r.” Pismem A/32604 z dnia 26 marca 1999 r. władze Luksemburga dostarczyły Komisji opis systemu spółek udziałów finansowych zwolnionych z podatku (spółki holdingowe) z 1929 r. (zwanymi dalej „zwolnionymi holdingami 1929” zmienionego „ustawą z dnia 29 grudnia 1971 r.” oraz „ustawą z dnia 30 grudnia 1971 r.”.

| (3) | Pismem D/53671 z dnia 5 lipca 2000 r. Komisja zwróciła się do Luksemburga o dodatkowe informacje dotyczące zwolnionych holdingów 1929, a w szczególności informacji dotyczących „ustawy z dnia 17 grudnia 1938 r. ustanawiającej system tzw. holdingów miliardowych” (zwanych dalej „zwolnionymi holdingami miliardowymi”). W piśmie A/36150 z dnia 20 lipca 2000 r. władze Luksemburga dostarczyły dalszych żądanych informacji. |
| --- | --- |

(3)

Pismem D/53671 z dnia 5 lipca 2000 r. Komisja zwróciła się do Luksemburga o dodatkowe informacje dotyczące zwolnionych holdingów 1929, a w szczególności informacji dotyczących „ustawy z dnia 17 grudnia 1938 r. ustanawiającej system tzw. holdingów miliardowych” (zwanych dalej „zwolnionymi holdingami miliardowymi”). W piśmie A/36150 z dnia 20 lipca 2000 r. władze Luksemburga dostarczyły dalszych żądanych informacji.

| (4) | W piśmie D/51279 z dnia 26 marca 2001 r. Komisja zwróciła się o dodatkowe informacje, w tym w szczególności tekst ustaw ustanawiających systemy podatkowe na rzecz zwolnionych holdingów 1929 oraz zwolnionych holdingów miliardowych. W piśmie A/33928 z dnia 11 maja 2001 r. władze luksemburskie dostarczyły żądanych informacji. |
| --- | --- |

(4)

W piśmie D/51279 z dnia 26 marca 2001 r. Komisja zwróciła się o dodatkowe informacje, w tym w szczególności tekst ustaw ustanawiających systemy podatkowe na rzecz zwolnionych holdingów 1929 oraz zwolnionych holdingów miliardowych. W piśmie A/33928 z dnia 11 maja 2001 r. władze luksemburskie dostarczyły żądanych informacji.

| (5) | Pismem D/50571 z dnia 11 lutego 2002 r. Komisja poinformowała władze luksemburskie, iż wstępnie uznała niniejszy środek za pomoc i poprosiła je do przedstawienia swoich uwag zgodnie z procedurą współpracy dotyczącą istniejących programów pomocy, ustanowioną na mocy art. 17 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 (obecnie art. 88) traktatu WE (4). W następstwie spotkania, które odbyło się w dniu 19 kwietnia 2002 r. pomiędzy Komisją a władzami luksemburskimi, władze luksemburskie dostarczyły wymagane informacje w piśmie A/33288 z dnia 2 maja 2002 r. Kolejne spotkanie pomiędzy wspomnianymi władzami a Komisją miało miejsce w dniu 17 października 2002 r. |
| --- | --- |

(5)

Pismem D/50571 z dnia 11 lutego 2002 r. Komisja poinformowała władze luksemburskie, iż wstępnie uznała niniejszy środek za pomoc i poprosiła je do przedstawienia swoich uwag zgodnie z procedurą współpracy dotyczącą istniejących programów pomocy, ustanowioną na mocy art. 17 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 (obecnie art. 88) traktatu WE (4). W następstwie spotkania, które odbyło się w dniu 19 kwietnia 2002 r. pomiędzy Komisją a władzami luksemburskimi, władze luksemburskie dostarczyły wymagane informacje w piśmie A/33288 z dnia 2 maja 2002 r. Kolejne spotkanie pomiędzy wspomnianymi władzami a Komisją miało miejsce w dniu 17 października 2002 r.

| (6) | Pismem A/51743 z dnia 9 marca 2004 r. Komisja zwróciła się od Luksemburga o aktualizację informacji dotyczących wspomnianego systemu i przekazania jej wszelkich nowych przepisów będących przedmiotem propozycji bądź już przyjętych, dotyczących opodatkowania zwolnionych holdingów 1929 w celu zamknięcia wstępnego postępowania wyjaśniającego w sprawie rzeczonego systemu zgodnie z procedurą określoną w art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. Pismem z dnia 6 maja 2004 r. Luksemburg udzielił Komisji żądanych informacji. |
| --- | --- |

(6)

Pismem A/51743 z dnia 9 marca 2004 r. Komisja zwróciła się od Luksemburga o aktualizację informacji dotyczących wspomnianego systemu i przekazania jej wszelkich nowych przepisów będących przedmiotem propozycji bądź już przyjętych, dotyczących opodatkowania zwolnionych holdingów 1929 w celu zamknięcia wstępnego postępowania wyjaśniającego w sprawie rzeczonego systemu zgodnie z procedurą określoną w art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. Pismem z dnia 6 maja 2004 r. Luksemburg udzielił Komisji żądanych informacji.

| (7) | W dniu 15 września 2004 r. odbyło się trzecie spotkanie pomiędzy władzami Luksemburga a Komisją, podczas którego Komisja została poinformowana o pewnych kwestiach związanych z projektem ustawy nr 5231 zawierającym propozycje pewne zmiany w ustawie z dnia 31 lipca 1929 r. dotyczącej systemu podatkowego zwolnionych holdingów 1929. |
| --- | --- |

(7)

W dniu 15 września 2004 r. odbyło się trzecie spotkanie pomiędzy władzami Luksemburga a Komisją, podczas którego Komisja została poinformowana o pewnych kwestiach związanych z projektem ustawy nr 5231 zawierającym propozycje pewne zmiany w ustawie z dnia 31 lipca 1929 r. dotyczącej systemu podatkowego zwolnionych holdingów 1929.

| (8) | W piśmie D/53536 z dnia 4 maja 2005 r. Komisja zwróciła się o przekazanie jej wszelkich informacji dotyczących zatwierdzenia w dniu 19 kwietnia 2005 r. projektu ustawy nr 5231 celem uzupełnienia wstępnej oceny wspomnianego systemu. W pismach z dnia 1 czerwca 2005 r. (A/34536) oraz z dnia 23 czerwca 2005 r. (A/35047) władze luksemburskie udzieliły Komisji żądanych informacji. |
| --- | --- |

(8)

W piśmie D/53536 z dnia 4 maja 2005 r. Komisja zwróciła się o przekazanie jej wszelkich informacji dotyczących zatwierdzenia w dniu 19 kwietnia 2005 r. projektu ustawy nr 5231 celem uzupełnienia wstępnej oceny wspomnianego systemu. W pismach z dnia 1 czerwca 2005 r. (A/34536) oraz z dnia 23 czerwca 2005 r. (A/35047) władze luksemburskie udzieliły Komisji żądanych informacji.

| (9) | W piśmie z dnia 11 lipca 2005 r. (D/55311) Komisja poinformowała Luksemburg, że w swojej ocenie wstępnej uważa, iż wspomniany system (zmieniony w wyniku przyjęcia przez Parlament w dniu 19 kwietnia 2005 r. projektu ustawy nr 5231, obecnej ustawy z dnia 21 czerwca 2005 r. zmieniającej art. 1 ustawy z dnia 31 czerwca 1929 r. o systemie podatkowym spółek udziałów finansowych) stanowi rodzaj pomocy sprzeczny z zasadami wspólnego rynku. |
| --- | --- |

(9)

W piśmie z dnia 11 lipca 2005 r. (D/55311) Komisja poinformowała Luksemburg, że w swojej ocenie wstępnej uważa, iż wspomniany system (zmieniony w wyniku przyjęcia przez Parlament w dniu 19 kwietnia 2005 r. projektu ustawy nr 5231, obecnej ustawy z dnia 21 czerwca 2005 r. zmieniającej art. 1 ustawy z dnia 31 czerwca 1929 r. o systemie podatkowym spółek udziałów finansowych) stanowi rodzaj pomocy sprzeczny z zasadami wspólnego rynku.

| (10) | W dniu 25 lipca 2005 r. miało miejsce czwarte spotkanie pomiędzy wspomnianymi władzami a Komisją, podczas którego zbadano akta sprawy szczególnie w świetle wniesionych zmian do wspomnianego systemu na mocy ustawy z dnia 21 czerwca 2005 r. |
| --- | --- |

(10)

W dniu 25 lipca 2005 r. miało miejsce czwarte spotkanie pomiędzy wspomnianymi władzami a Komisją, podczas którego zbadano akta sprawy szczególnie w świetle wniesionych zmian do wspomnianego systemu na mocy ustawy z dnia 21 czerwca 2005 r.

| (11) | Pismem z dnia 28 lipca 2005 r. (D/55780) Komisja poinformowała Luksemburg o swojej wstępnej ocenie sprzecznego z zasadą wspólnego rynku rodzaju pomocy wynikającej z ustawy z dnia 31 lipca 1929 r., zmienionej ustawą z dnia 21 czerwca 2005 r. oraz zaprosiła Luksemburg do złożenia uwag zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. |
| --- | --- |

(11)

Pismem z dnia 28 lipca 2005 r. (D/55780) Komisja poinformowała Luksemburg o swojej wstępnej ocenie sprzecznego z zasadą wspólnego rynku rodzaju pomocy wynikającej z ustawy z dnia 31 lipca 1929 r., zmienionej ustawą z dnia 21 czerwca 2005 r. oraz zaprosiła Luksemburg do złożenia uwag zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 659/1999.

| (12) | Pismami z dnia 5 września 2005 r. (D/56729) oraz 19 września 2005 r. (D/57172) Komisja zwróciła się do władz luksemburskich z prośbą o przekazanie wymaganych uwag. |
| --- | --- |

(12)

Pismami z dnia 5 września 2005 r. (D/56729) oraz 19 września 2005 r. (D/57172) Komisja zwróciła się do władz luksemburskich z prośbą o przekazanie wymaganych uwag.

| (13) | Z powodu braku odpowiedzi w przewidzianym terminie Komisja, w piśmie z dnia 25 listopada 2005 r. (5), zaproponowała Luksemburgowi zastosowanie następujących właściwych środków na mocy art. 88 ust 1 traktatu:






  (a) | odmówienie nadania przywileju luksemburskiego systemu spółek holdingowych 1929 każdemu nowemu wnioskodawcy w terminie 30 dni od daty przyjęcia niniejszych właściwych środków; |
| --- | --- | --- |

(13)

Z powodu braku odpowiedzi w przewidzianym terminie Komisja, w piśmie z dnia 25 listopada 2005 r. (5), zaproponowała Luksemburgowi zastosowanie następujących właściwych środków na mocy art. 88 ust 1 traktatu:

(a)

odmówienie nadania przywileju luksemburskiego systemu spółek holdingowych 1929 każdemu nowemu wnioskodawcy w terminie 30 dni od daty przyjęcia niniejszych właściwych środków;

| (b) | podjęcie wszelkich możliwych środków prawnych, administracyjnych i innych niezbędnych do zniesienia luksemburskiego systemu zwolnionych holdingów 1929 lub działań niezbędnych do likwidacji wszelkich kwestii związanych z pomocą, a wynikających z rozumienia art. 87 ust. 1 traktatu WE; |
| --- | --- |

(b)

podjęcie wszelkich możliwych środków prawnych, administracyjnych i innych niezbędnych do zniesienia luksemburskiego systemu zwolnionych holdingów 1929 lub działań niezbędnych do likwidacji wszelkich kwestii związanych z pomocą, a wynikających z rozumienia art. 87 ust. 1 traktatu WE;

| (c) | zawiadomienie o wszelkich planowanych zmianach w ramach powyższego punktu a) w systemie zwolnionych holdingów 1929 zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 659/1999; |
| --- | --- |

(c)

zawiadomienie o wszelkich planowanych zmianach w ramach powyższego punktu a) w systemie zwolnionych holdingów 1929 zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 659/1999;

| (d) | złożenie publicznej deklaracji w okresie 30 dni począwszy od daty przyjęcia niniejszych właściwych środków, dotyczącej zawarcia niezbędnych zmian w ustawodawstwie podatkowym. |
| --- | --- |

(d)

złożenie publicznej deklaracji w okresie 30 dni począwszy od daty przyjęcia niniejszych właściwych środków, dotyczącej zawarcia niezbędnych zmian w ustawodawstwie podatkowym.

| (14) | Równocześnie, w tym samym piśmie Komisja wezwała władze luksemburskie do pisemnego określenia w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania propozycji, ostatecznej daty zniesienia systemu, w przypadku kiedy Luksemburg, w myśl art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999, jednoznacznie i bezwarunkowo przyjąłby całość właściwych środków. Komisja zaznaczyła, że w przeciwnym razie, w myśl postanowień art. 19 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia, przystąpi do wszczęcia postępowania przewidzianego w jego art. 4 ust. 4. |
| --- | --- |

(14)

Równocześnie, w tym samym piśmie Komisja wezwała władze luksemburskie do pisemnego określenia w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania propozycji, ostatecznej daty zniesienia systemu, w przypadku kiedy Luksemburg, w myśl art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999, jednoznacznie i bezwarunkowo przyjąłby całość właściwych środków. Komisja zaznaczyła, że w przeciwnym razie, w myśl postanowień art. 19 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia, przystąpi do wszczęcia postępowania przewidzianego w jego art. 4 ust. 4.

| (15) | W piśmie z dnia 9 grudnia 2005 r. (A/40451) Luksemburg poinformował Komisję, że odrzucił zaproponowane właściwe środki. Biorąc pod uwagę odmowę Luksemburga oraz zważywszy na uwagi przedstawione przez władze luksemburskie w cytowanym piśmie, Komisja zdecydowała wszcząć postępowanie przewidziane w art. 88 ust. 2 traktatu. |
| --- | --- |

(15)

W piśmie z dnia 9 grudnia 2005 r. (A/40451) Luksemburg poinformował Komisję, że odrzucił zaproponowane właściwe środki. Biorąc pod uwagę odmowę Luksemburga oraz zważywszy na uwagi przedstawione przez władze luksemburskie w cytowanym piśmie, Komisja zdecydowała wszcząć postępowanie przewidziane w art. 88 ust. 2 traktatu.

| (16) | W pismach z dnia 9 lutego 2006 r. (SG D/200621) oraz z dnia 28 marca 2006 r. (SG D/201345) Komisja zawiadomiła Luksemburg o decyzji wszczęcia postępowania określonego w art. 88 ust. 2 traktatu jak też o sprostowaniu do tej decyzji. |
| --- | --- |

(16)

W pismach z dnia 9 lutego 2006 r. (SG D/200621) oraz z dnia 28 marca 2006 r. (SG D/201345) Komisja zawiadomiła Luksemburg o decyzji wszczęcia postępowania określonego w art. 88 ust. 2 traktatu jak też o sprostowaniu do tej decyzji.

| (17) | Decyzja Komisji (w jej poprawionej wersji) została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (6). W swojej decyzji Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia swoich uwag. W tym zakresie Komisja nie otrzymała żadnych uwag zainteresowanych osób trzecich. |
| --- | --- |

(17)

Decyzja Komisji (w jej poprawionej wersji) została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (6). W swojej decyzji Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia swoich uwag. W tym zakresie Komisja nie otrzymała żadnych uwag zainteresowanych osób trzecich.

| (18) | W piśmie z dnia 13 kwietnia 2006 r. (A/32917) Luksemburg zgłosił swoje uwagi. |
| --- | --- |

(18)

W piśmie z dnia 13 kwietnia 2006 r. (A/32917) Luksemburg zgłosił swoje uwagi.

| (19) | Dnia 6 lipca 2006 r. odbyło się dodatkowe spotkanie pomiędzy władzami luksemburskimi a Komisją, w trakcie którego wyżej wspomniane władze dostarczyły dodatkowych informacji dotyczących czynności finansowania holdingów 1929 oraz ich możliwych uzasadnionych oczekiwań odnośnie do przyszłego korzystania z systemu zwolnień w okresie przejściowym. |
| --- | --- |

(19)

Dnia 6 lipca 2006 r. odbyło się dodatkowe spotkanie pomiędzy władzami luksemburskimi a Komisją, w trakcie którego wyżej wspomniane władze dostarczyły dodatkowych informacji dotyczących czynności finansowania holdingów 1929 oraz ich możliwych uzasadnionych oczekiwań odnośnie do przyszłego korzystania z systemu zwolnień w okresie przejściowym.

II.   OPIS ŚRODKA

| (20) | Ustawa zasadnicza z dnia 31 lipca 1929 r. dotycząca zwolnień podatkowych dla holdingów wprowadziła instrument finansowy wspomagający podział zysków zgromadzonych przez spółki działające w ramach grupy międzynarodowej oraz pozwalający na uniknięcie wielokrotnego opodatkowania takich zysków przekazywanych holdingom-beneficjentom, a następnie ich udziałowcom. W 1937 r. w następstwie zmian wprowadzonych do ustawy z dnia 31 lipca 1929 r., Luksemburg wprowadził dodatkowy status w zakresie zwolnienia od podatku miliardowych holdingów utworzonych z wkładu początkowego opłaconego kapitału akcyjnego w wysokości co najmniej miliarda franków luksemburskich (LUF). Luksemburg wprowadził ponadto system zwolnień z udziałów, z tytułu którego dywidendy, tantiemy, zyski kapitałowe oraz dochody z wyprzedaży akcji spółek, w których holding posiadał udziały nie są opodatkowane z zastrzeżeniem spełniania pewnych warunków. W rezultacie Luksemburg, poza ogólnym systemem zwolnień z udziałów, który wpisuje się w ramy prawa wspólnotowego (na przykład art. 166 ustawy o podatku dochodowym (UPD)) oraz stanowi transpozycję dyrektyw „spółki dominujące-zależne” i „odsetki-należności licencyjne” (7), posiada również specyficzny system zwolnień podatkowych holdingów 1929 i holdingów miliardowych. |
| --- | --- |

(20)

Ustawa zasadnicza z dnia 31 lipca 1929 r. dotycząca zwolnień podatkowych dla holdingów wprowadziła instrument finansowy wspomagający podział zysków zgromadzonych przez spółki działające w ramach grupy międzynarodowej oraz pozwalający na uniknięcie wielokrotnego opodatkowania takich zysków przekazywanych holdingom-beneficjentom, a następnie ich udziałowcom. W 1937 r. w następstwie zmian wprowadzonych do ustawy z dnia 31 lipca 1929 r., Luksemburg wprowadził dodatkowy status w zakresie zwolnienia od podatku miliardowych holdingów utworzonych z wkładu początkowego opłaconego kapitału akcyjnego w wysokości co najmniej miliarda franków luksemburskich (LUF). Luksemburg wprowadził ponadto system zwolnień z udziałów, z tytułu którego dywidendy, tantiemy, zyski kapitałowe oraz dochody z wyprzedaży akcji spółek, w których holding posiadał udziały nie są opodatkowane z zastrzeżeniem spełniania pewnych warunków. W rezultacie Luksemburg, poza ogólnym systemem zwolnień z udziałów, który wpisuje się w ramy prawa wspólnotowego (na przykład art. 166 ustawy o podatku dochodowym (UPD)) oraz stanowi transpozycję dyrektyw „spółki dominujące-zależne” i „odsetki-należności licencyjne” (7), posiada również specyficzny system zwolnień podatkowych holdingów 1929 i holdingów miliardowych.

| (21) | W myśl ustawy z dnia 31 lica 1929 r. zwolnione holdingi 1929 nie podlegają żadnemu bezpośredniemu opodatkowaniu w Luksemburgu, między innymi takim podatkom jak samorządowy podatek dochodowy, komunalny podatek handlowy (8) oraz podatek od kapitału własnego (9). Podlegają jednak podatkom kapitałowym, takim jak podatek od nieruchomości (10) oraz roczna opłata subskrypcyjna (11). Dywidendy, odsetki, tantiemy oraz zyski kapitałowe pobierane przez zwolniony holding 1929 nie podlegają więc opodatkowaniu w Luksemburgu. Wypłata dywidend, tantiem (12) oraz odsetek przeprowadzana przez zwolniony holding 1929 nie podlega żadnemu potrąceniu u źródła (13). Wreszcie nie obowiązują żadne potrącenia u źródła w stosunku do odsetek wypłacanych za granicę zarówno przez zwolnione holdingi 1929, jak i inne przedsiębiorstwa luksemburskie, zatem odsetki pobierane przez miejscowe przedsiębiorstwa, niezwolnione z opodatkowania, są zawsze uważane za wpływy podlegające opodatkowaniu. |
| --- | --- |

(21)

W myśl ustawy z dnia 31 lica 1929 r. zwolnione holdingi 1929 nie podlegają żadnemu bezpośredniemu opodatkowaniu w Luksemburgu, między innymi takim podatkom jak samorządowy podatek dochodowy, komunalny podatek handlowy (8) oraz podatek od kapitału własnego (9). Podlegają jednak podatkom kapitałowym, takim jak podatek od nieruchomości (10) oraz roczna opłata subskrypcyjna (11). Dywidendy, odsetki, tantiemy oraz zyski kapitałowe pobierane przez zwolniony holding 1929 nie podlegają więc opodatkowaniu w Luksemburgu. Wypłata dywidend, tantiem (12) oraz odsetek przeprowadzana przez zwolniony holding 1929 nie podlega żadnemu potrąceniu u źródła (13). Wreszcie nie obowiązują żadne potrącenia u źródła w stosunku do odsetek wypłacanych za granicę zarówno przez zwolnione holdingi 1929, jak i inne przedsiębiorstwa luksemburskie, zatem odsetki pobierane przez miejscowe przedsiębiorstwa, niezwolnione z opodatkowania, są zawsze uważane za wpływy podlegające opodatkowaniu.

| (22) | Należy zauważyć, że odsetki wypłacane przez zwolnione spółki holdingowe 1929 (jak też przez każdą inną spółkę luksemburską) osobom fizycznym – rzeczywistym beneficjentom w rozumieniu dyrektywy Rady 2003/48/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek (14) – którzy są rezydentami danego państwa członkowskiego, podlegają w Luksemburgu potrąceniu u źródła określonemu w niniejszej dyrektywie. Istnieje podobne odliczenie w wysokości 10 % podatku od odsetek wypłaconych osobom fizycznym-rezydentom, wprowadzone przez Luksemburgu od 1 stycznia 2006 r., któremu podlegają odsetki wypłacane przez zwolnione spółki holdingowe 1229. |
| --- | --- |

(22)

Należy zauważyć, że odsetki wypłacane przez zwolnione spółki holdingowe 1929 (jak też przez każdą inną spółkę luksemburską) osobom fizycznym – rzeczywistym beneficjentom w rozumieniu dyrektywy Rady 2003/48/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek (14) – którzy są rezydentami danego państwa członkowskiego, podlegają w Luksemburgu potrąceniu u źródła określonemu w niniejszej dyrektywie. Istnieje podobne odliczenie w wysokości 10 % podatku od odsetek wypłaconych osobom fizycznym-rezydentom, wprowadzone przez Luksemburgu od 1 stycznia 2006 r., któremu podlegają odsetki wypłacane przez zwolnione spółki holdingowe 1229.

| (23) | Zwolnione holdingi 1929 zostały wykluczone z dwustronnych konwencji o zapobieganiu podwójnemu opodatkowaniu i oszustwom podatkowym zawartym przez Luksemburg. |
| --- | --- |

(23)

Zwolnione holdingi 1929 zostały wykluczone z dwustronnych konwencji o zapobieganiu podwójnemu opodatkowaniu i oszustwom podatkowym zawartym przez Luksemburg.

| (24) | Odnośnie do opodatkowania kapitału zwolniony holding 1929 podlega opłacie skarbowej od emisji udziałów w wysokości 1 % od wkładów pieniężnych lub wniesienia aktywów (15). Ponadto podlegają one rocznym opłatom subskrypcyjnym w wysokości 0,2 % wpłaconego kapitału akcyjnego i wartości agio emisyjnego, jakie zostało ustalone z datą zamknięcia poprzedniego roku budżetowego (16). Zwolniony holding 1929 może pożyczyć fundusze od swoich udziałowców, banków i innych instytucji kredytowych, lub też może emitować obligacje. Zasady dotyczące niedokapitalizowania stosowane są w przypadku, kiedy dofinansowanie poprzez zadłużenie, a nie poprzez emisje akcji, przekracza pewne wskaźniki finansowe, celem uniknięcia nieopłacenia opłaty subskrypcyjnej. Wreszcie, tantiemy wypłacane członkom posiadającym status rezydenta lub nie-rezydentom rady nadzorczej, zarządowi lub biegłym rewidentom zwolnionego holdingu 1929 stanowią przedmiot potrącenia u źródła w wysokości 20 %. |
| --- | --- |

(24)

Odnośnie do opodatkowania kapitału zwolniony holding 1929 podlega opłacie skarbowej od emisji udziałów w wysokości 1 % od wkładów pieniężnych lub wniesienia aktywów (15). Ponadto podlegają one rocznym opłatom subskrypcyjnym w wysokości 0,2 % wpłaconego kapitału akcyjnego i wartości agio emisyjnego, jakie zostało ustalone z datą zamknięcia poprzedniego roku budżetowego (16). Zwolniony holding 1929 może pożyczyć fundusze od swoich udziałowców, banków i innych instytucji kredytowych, lub też może emitować obligacje. Zasady dotyczące niedokapitalizowania stosowane są w przypadku, kiedy dofinansowanie poprzez zadłużenie, a nie poprzez emisje akcji, przekracza pewne wskaźniki finansowe, celem uniknięcia nieopłacenia opłaty subskrypcyjnej. Wreszcie, tantiemy wypłacane członkom posiadającym status rezydenta lub nie-rezydentom rady nadzorczej, zarządowi lub biegłym rewidentom zwolnionego holdingu 1929 stanowią przedmiot potrącenia u źródła w wysokości 20 %.

| (25) | W przeciwieństwie do przedsiębiorstw jednoosobowych, wspólnych przedsięwzięć kontraktowych nieposiadających statusu spółki, stałych przedstawicielstw i oddziałów lub agencji lokalnych spółek zagranicznych, jedynie spółki (17) zarejestrowane w Luksemburgu mogą korzystać z systemu zwolnionych holdingów 1929. Wartość subskrybowanego kapitału zwolnionego holdingu 1929 jest zależna od formy wybranej spółki. Na mocy dekretu Wielkiego Księcia z dnia 29 lipca 1977 r., zwolniony holding 1929 musi posiadać całkowicie wpłacony kapitał akcyjny w wysokości co najmniej 24 000 euro. |
| --- | --- |

(25)

W przeciwieństwie do przedsiębiorstw jednoosobowych, wspólnych przedsięwzięć kontraktowych nieposiadających statusu spółki, stałych przedstawicielstw i oddziałów lub agencji lokalnych spółek zagranicznych, jedynie spółki (17) zarejestrowane w Luksemburgu mogą korzystać z systemu zwolnionych holdingów 1929. Wartość subskrybowanego kapitału zwolnionego holdingu 1929 jest zależna od formy wybranej spółki. Na mocy dekretu Wielkiego Księcia z dnia 29 lipca 1977 r., zwolniony holding 1929 musi posiadać całkowicie wpłacony kapitał akcyjny w wysokości co najmniej 24 000 euro.

| (26) | Spółki posiadające swą siedzibę w Luksemburgu mogą zostać zarejestrowane jako zwolnione holdingi 1929 pod warunkiem, że zajmują się jedynie nabywaniem, rozporządzaniem i podnoszeniem wartości każdej formy udziałów w innych spółkach luksemburskich lub zagranicznych, zwłaszcza przyznawaniem pożyczek, rozporządzaniem patentami i przyznawaniem licencji na prawach autorskie lub know-how spółkom, w których posiadają udziały. Zwolniony holding 1929 nie może prowadzić działalności przemysłowej na własne konto lub prowadzić ogólnie dostępnego przedsiębiorstwa handlowego. W przypadku, kiedy rozszerzy swoją działalność poza określony tu zakres, traci swój status i jest traktowana jako spółka handlowa podlegająca całkowitemu opodatkowaniu. |
| --- | --- |

(26)

Spółki posiadające swą siedzibę w Luksemburgu mogą zostać zarejestrowane jako zwolnione holdingi 1929 pod warunkiem, że zajmują się jedynie nabywaniem, rozporządzaniem i podnoszeniem wartości każdej formy udziałów w innych spółkach luksemburskich lub zagranicznych, zwłaszcza przyznawaniem pożyczek, rozporządzaniem patentami i przyznawaniem licencji na prawach autorskie lub know-how spółkom, w których posiadają udziały. Zwolniony holding 1929 nie może prowadzić działalności przemysłowej na własne konto lub prowadzić ogólnie dostępnego przedsiębiorstwa handlowego. W przypadku, kiedy rozszerzy swoją działalność poza określony tu zakres, traci swój status i jest traktowana jako spółka handlowa podlegająca całkowitemu opodatkowaniu.

| (27) | Do dozwolonych działalności zwolnionych holdingów 1929 zalicza się w szczególności:






  a) | nabywanie, przechowywanie, rozporządzanie i odsprzedaż udziałów kapitałowych każdej luksemburskiej lub zagranicznej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością; |
| --- | --- | --- |

(27)

Do dozwolonych działalności zwolnionych holdingów 1929 zalicza się w szczególności:

a)

nabywanie, przechowywanie, rozporządzanie i odsprzedaż udziałów kapitałowych każdej luksemburskiej lub zagranicznej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością;

| b) | nabywanie, posiadanie, rozporządzanie i odsprzedaż obligacji, certyfikatów depozytowych i skryptów dłużnych luksemburskich lub zagranicznych; |
| --- | --- |

b)

nabywanie, posiadanie, rozporządzanie i odsprzedaż obligacji, certyfikatów depozytowych i skryptów dłużnych luksemburskich lub zagranicznych;

| c) | nabywanie, posiadanie, rozporządzanie i odsprzedaż udziałów finansowych w spółkach luksemburskich i zagranicznych; |
| --- | --- |

c)

nabywanie, posiadanie, rozporządzanie i odsprzedaż udziałów finansowych w spółkach luksemburskich i zagranicznych;

| d) | udzielanie pożyczek, kredytów lub gwarancji pod jakąkolwiek formą spółkom, w których holding posiada bezpośredni udział w kapitale. Aby zagwarantować wspomniane pożyczki wymagany jest minimalny udział w wysokości 25 % kapitału wspomnianych spółek; |
| --- | --- |

d)

udzielanie pożyczek, kredytów lub gwarancji pod jakąkolwiek formą spółkom, w których holding posiada bezpośredni udział w kapitale. Aby zagwarantować wspomniane pożyczki wymagany jest minimalny udział w wysokości 25 % kapitału wspomnianych spółek;

| e) | posiadanie złota lub weksli skarbowych związanych ze złotem; |
| --- | --- |

e)

posiadanie złota lub weksli skarbowych związanych ze złotem;

| f) | emisja obligacji lub certyfikatów depozytowych (notowanych na giełdzie lub w prywatnej subskrypcji); |
| --- | --- |

f)

emisja obligacji lub certyfikatów depozytowych (notowanych na giełdzie lub w prywatnej subskrypcji);

| g) | nabywanie i rozporządzanie patentami, ich wykorzystywanie przez udzielanie licencji swoim filiom i pobieranie zysków ze wspomnianych licencji (licencje mogą być również proponowane stronom trzecim, jednak bez możliwości ich odsprzedaży); |
| --- | --- |

g)

nabywanie i rozporządzanie patentami, ich wykorzystywanie przez udzielanie licencji swoim filiom i pobieranie zysków ze wspomnianych licencji (licencje mogą być również proponowane stronom trzecim, jednak bez możliwości ich odsprzedaży);

| h) | rozporządzanie znakami towarowymi i licencjami jako uzupełnienie do rozporządzania patentami oraz ich wykorzystywanie poprzez pobieranie opłat od filii mogą również być wykonywane jednak jedynie w sposób dodatkowy; |
| --- | --- |

h)

rozporządzanie znakami towarowymi i licencjami jako uzupełnienie do rozporządzania patentami oraz ich wykorzystywanie poprzez pobieranie opłat od filii mogą również być wykonywane jednak jedynie w sposób dodatkowy;

| i) | rozporządzanie udziałami w spółkach osobowych pod warunkiem, że zwolniony holding 1929 posiada część wpłaconego kapitału w wysokości minimum 1 240 000 euro oraz że jego odpowiedzialność finansowa będzie ograniczona do jego wkładu. |
| --- | --- |

i)

rozporządzanie udziałami w spółkach osobowych pod warunkiem, że zwolniony holding 1929 posiada część wpłaconego kapitału w wysokości minimum 1 240 000 euro oraz że jego odpowiedzialność finansowa będzie ograniczona do jego wkładu.

| (28) | Do działalności zakazanych zalicza się szczególnie:






  a) | prowadzenie wszelkich rodzajów działalności przemysłowej lub handlowej lub świadczenie jakichkolwiek usług; |
| --- | --- | --- |

(28)

Do działalności zakazanych zalicza się szczególnie:

a)

prowadzenie wszelkich rodzajów działalności przemysłowej lub handlowej lub świadczenie jakichkolwiek usług;

| b) | prowadzenie ogólnie dostępnego przedsiębiorstwa handlowego; |
| --- | --- |

b)

prowadzenie ogólnie dostępnego przedsiębiorstwa handlowego;

| c) | posiadanie na własność nieruchomości innych niż używane na swoje własne lokale; |
| --- | --- |

c)

posiadanie na własność nieruchomości innych niż używane na swoje własne lokale;

| d) | odpłatne świadczenie czynności agencji, banku lub zarządcy dla jakiejkolwiek spółki z wyłączeniem filii; |
| --- | --- |

d)

odpłatne świadczenie czynności agencji, banku lub zarządcy dla jakiejkolwiek spółki z wyłączeniem filii;

| e) | emisja krótko- lub średnioterminowych bonów skarbowych; |
| --- | --- |

e)

emisja krótko- lub średnioterminowych bonów skarbowych;

| f) | udzielanie pożyczek, kredytów lub gwarancji w jakiejkolwiek formie, jakiejkolwiek innej jednostce niż swoim filiom; |
| --- | --- |

f)

udzielanie pożyczek, kredytów lub gwarancji w jakiejkolwiek formie, jakiejkolwiek innej jednostce niż swoim filiom;

| g) | nabywanie praw własności intelektualnej innych niż patentowe; |
| --- | --- |

g)

nabywanie praw własności intelektualnej innych niż patentowe;

| h) | bezpośredni udział w interesach swoich filii. |
| --- | --- |

h)

bezpośredni udział w interesach swoich filii.

| (29) | Zwolnione holdingi 1929 podlegają nadzorowi Administration luxembourgeoise de l'enregistrement et des domaines, która uprawniona jest do kontroli ich ksiąg, jednak wyłącznie w celu sprawdzenia czy wykonywana przez wspomniane holdingi działalność przestrzega ograniczeń określonych przez ustawodawstwo z 1929 r. |
| --- | --- |

(29)

Zwolnione holdingi 1929 podlegają nadzorowi Administration luxembourgeoise de l'enregistrement et des domaines, która uprawniona jest do kontroli ich ksiąg, jednak wyłącznie w celu sprawdzenia czy wykonywana przez wspomniane holdingi działalność przestrzega ograniczeń określonych przez ustawodawstwo z 1929 r.

| (30) | Pośród zwolnionych holdingów 1929 istnieje specyficzna forma holdingów, mianowicie zwolniony holding „miliardowy”. Może on zostać założony albo poprzez wkład w akcjach spółek zagranicznych, albo poprzez złożenie wpłaconego kapitału akcyjnego i rezerw w wysokości minimum 24 milionów euro (1 miliard LUF). Zwolnione holdingi „miliardowe” mają możliwość wyboru systemu podatkowego, w ramach którego opłata subskrypcyjna zostaje zastąpiona przez podatek zwany „podatkiem dochodowym”. Zgodnie z dekretem Wielkiego Księcia z 1937 r. w sprawie zwolnionych holdingów miliardowych, podatek od przychodów pobierany jest od odsetek wypłacanych właścicielom obligacji i papierów wartościowych, od dywidend wypłacanych akcjonariuszom oraz od tantiem płaconym zarządowi, biegłym rewidentom oraz syndykom takiej spółki. |
| --- | --- |

(30)

Pośród zwolnionych holdingów 1929 istnieje specyficzna forma holdingów, mianowicie zwolniony holding „miliardowy”. Może on zostać założony albo poprzez wkład w akcjach spółek zagranicznych, albo poprzez złożenie wpłaconego kapitału akcyjnego i rezerw w wysokości minimum 24 milionów euro (1 miliard LUF). Zwolnione holdingi „miliardowe” mają możliwość wyboru systemu podatkowego, w ramach którego opłata subskrypcyjna zostaje zastąpiona przez podatek zwany „podatkiem dochodowym”. Zgodnie z dekretem Wielkiego Księcia z 1937 r. w sprawie zwolnionych holdingów miliardowych, podatek od przychodów pobierany jest od odsetek wypłacanych właścicielom obligacji i papierów wartościowych, od dywidend wypłacanych akcjonariuszom oraz od tantiem płaconym zarządowi, biegłym rewidentom oraz syndykom takiej spółki.

| (31) | W przypadku gdy całkowita kwota odsetek wypłacanych właścicielom obligacji lub papierów wartościowych za dany rok budżetowy wynosi przynajmniej 2,4 miliony euro, podatek jest naliczany według określonej skali, między innymi 3 % od zapłaconych odsetek, 1,8 % od dywidend, tantiem i wynagrodzeń do wysokości całkowitej wypłaconej sumy 1,2 miliona euro oraz 0,1 % sumy od dywidend, tantiem i wynagrodzeń przekraczających ten próg. W przypadku gdy całkowita kwota odsetek wypłacanych właścicielom obligacji lub papierów wartościowych za dany rok budżetowy jest niższa niż 2,4 miliony euro, podatek jest naliczany według skali, która zakłada między innymi 3 % od zapłaconych odsetek, 3 % od dywidend, tantiem i wynagrodzeń do wysokości równej różnicy między 2,4 milionami euro a całkowitą kwotą wypłaconych odsetek, 1,8 % od części dywidend przekraczających ten próg do wysokości sumy 1,2 miliona euro oraz 0,1 % sumy dywidend, tantiem i pozostałych wynagrodzeń przekraczających ten próg. Zwolnione holdingi „miliardowe” nie podlegają więc zwyczajowym zasadom dotyczącym niedokapitalizowania stosowanych dla opłaty subskrypcyjnej i nie stosuje się żadnego potrącenia u źródła dla tantiem i wynagrodzeń. |
| --- | --- |

(31)

W przypadku gdy całkowita kwota odsetek wypłacanych właścicielom obligacji lub papierów wartościowych za dany rok budżetowy wynosi przynajmniej 2,4 miliony euro, podatek jest naliczany według określonej skali, między innymi 3 % od zapłaconych odsetek, 1,8 % od dywidend, tantiem i wynagrodzeń do wysokości całkowitej wypłaconej sumy 1,2 miliona euro oraz 0,1 % sumy od dywidend, tantiem i wynagrodzeń przekraczających ten próg. W przypadku gdy całkowita kwota odsetek wypłacanych właścicielom obligacji lub papierów wartościowych za dany rok budżetowy jest niższa niż 2,4 miliony euro, podatek jest naliczany według skali, która zakłada między innymi 3 % od zapłaconych odsetek, 3 % od dywidend, tantiem i wynagrodzeń do wysokości równej różnicy między 2,4 milionami euro a całkowitą kwotą wypłaconych odsetek, 1,8 % od części dywidend przekraczających ten próg do wysokości sumy 1,2 miliona euro oraz 0,1 % sumy dywidend, tantiem i pozostałych wynagrodzeń przekraczających ten próg. Zwolnione holdingi „miliardowe” nie podlegają więc zwyczajowym zasadom dotyczącym niedokapitalizowania stosowanych dla opłaty subskrypcyjnej i nie stosuje się żadnego potrącenia u źródła dla tantiem i wynagrodzeń.

| (32) | Do dozwolonych działalności zwolnionych holdingów „miliardowych” zalicza się w szczególności:






  a) | dostarczanie pomocy finansowej każdej spółce, nad którą sprawuje on bezpośrednią bądź pośrednią rzeczywistą kontrolę; |
| --- | --- | --- |

(32)

Do dozwolonych działalności zwolnionych holdingów „miliardowych” zalicza się w szczególności:

a)

dostarczanie pomocy finansowej każdej spółce, nad którą sprawuje on bezpośrednią bądź pośrednią rzeczywistą kontrolę;

| b) | dostarczanie pomocy finansowej każdej spółce, w której kontrolowane przez nią spółki posiadają udział w wysokości minimum 25 % i z którą utrzymuje trwałe więzi gospodarcze; |
| --- | --- |

b)

dostarczanie pomocy finansowej każdej spółce, w której kontrolowane przez nią spółki posiadają udział w wysokości minimum 25 % i z którą utrzymuje trwałe więzi gospodarcze;

| c) | dostarczanie pomocy finansowej filiom rzeczywiście kontrolowanym przez spółki, w których posiada on udział w wysokości 25 %. |
| --- | --- |

c)

dostarczanie pomocy finansowej filiom rzeczywiście kontrolowanym przez spółki, w których posiada on udział w wysokości 25 %.

| (33) | Opisane zwolnienie podatkowe zostało rozszerzone, pod pewnymi warunkami, na „zwolnione holdingi finansowe”, które stanowią poddział zwolnionych holdingów 1929. Odpowiadają one za finansowanie działalności filii danej grupy spółek lub spółek stowarzyszonych. W związku z tym, dana spółka jest uważana za część grupy, jeżeli posługuje się tą samą wspólną nazwą, stanowiąca symbol wzajemnej zależności lub jeśli spółki tej samej grupy posiadają istotny udział (minimum 25 %) w ich kapitale akcyjnym oraz utrzymują miedzy sobą trwałe więzi gospodarcze. |
| --- | --- |

(33)

Opisane zwolnienie podatkowe zostało rozszerzone, pod pewnymi warunkami, na „zwolnione holdingi finansowe”, które stanowią poddział zwolnionych holdingów 1929. Odpowiadają one za finansowanie działalności filii danej grupy spółek lub spółek stowarzyszonych. W związku z tym, dana spółka jest uważana za część grupy, jeżeli posługuje się tą samą wspólną nazwą, stanowiąca symbol wzajemnej zależności lub jeśli spółki tej samej grupy posiadają istotny udział (minimum 25 %) w ich kapitale akcyjnym oraz utrzymują miedzy sobą trwałe więzi gospodarcze.

| (34) | Podobnie jak zwolnione holdingi „miliardowe”, zwolnione holdingi finansowe mogą prowadzić większą liczbę działalności niż zwolniony holding 1929, jeżeli chodzi o wewnętrzne finansowanie grupy. Podczas gdy zwolnione holdingi 1929 mają możliwość finansowania jedynie spółek, w których posiadają bezpośredni udział, to zwolnione holdingi finansowe maja możliwość przyznawania pożyczek każdej spółce, która jest członkiem ich grupy. Do dozwolonych działalności zwolnionych holdingów finansowych zalicza się w szczególności:






  a) | finansowanie pozostałych członków grupy poprzez udzielanie pożyczek spółkom, w których nie posiadają bezpośredniego udziału, a dodatkowo spółkom, w którym takie udziały posiadają; |
| --- | --- | --- |

(34)

Podobnie jak zwolnione holdingi „miliardowe”, zwolnione holdingi finansowe mogą prowadzić większą liczbę działalności niż zwolniony holding 1929, jeżeli chodzi o wewnętrzne finansowanie grupy. Podczas gdy zwolnione holdingi 1929 mają możliwość finansowania jedynie spółek, w których posiadają bezpośredni udział, to zwolnione holdingi finansowe maja możliwość przyznawania pożyczek każdej spółce, która jest członkiem ich grupy. Do dozwolonych działalności zwolnionych holdingów finansowych zalicza się w szczególności:

a)

finansowanie pozostałych członków grupy poprzez udzielanie pożyczek spółkom, w których nie posiadają bezpośredniego udziału, a dodatkowo spółkom, w którym takie udziały posiadają;

| b) | emisja obligacji, z których dochód jest wykorzystany do finansowania działalności każdego innego członka grupy; |
| --- | --- |

b)

emisja obligacji, z których dochód jest wykorzystany do finansowania działalności każdego innego członka grupy;

| c) | dyskontowanie faktur jako spółka factoringowa wewnątrz grupy; |
| --- | --- |

c)

dyskontowanie faktur jako spółka factoringowa wewnątrz grupy;

| d) | przyjmowanie depozytów pieniężnych od spółek grupy w celu udzielenia kredytów innym spółkom. |
| --- | --- |

d)

przyjmowanie depozytów pieniężnych od spółek grupy w celu udzielenia kredytów innym spółkom.

| (35) | W dniu 6 listopada 2003 r., rząd luksemburski przedłożył do Parlamentu projekt ustawy nr 5231 wnoszącej zmianę ustawy z dnia 31 lipca 1929 r. dotyczącej systemu zwolnionych holdingów 1929. Podczas posiedzenia w dniu 19 kwietnia 2003 r., Parlament luksemburski przyjął wspomniany projekt ustawy z pewnymi zmianami. Nowa ustawa została ogłoszona dnia 21 czerwca 2005 r. i opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wielkiego Księstwa Luksemburga w dniu 22 czerwca 2005 r. Ustawa z dnia 21 czerwca 2005 r. weszła w życie z dniem 1 lipca 2005 r. |
| --- | --- |

(35)

W dniu 6 listopada 2003 r., rząd luksemburski przedłożył do Parlamentu projekt ustawy nr 5231 wnoszącej zmianę ustawy z dnia 31 lipca 1929 r. dotyczącej systemu zwolnionych holdingów 1929. Podczas posiedzenia w dniu 19 kwietnia 2003 r., Parlament luksemburski przyjął wspomniany projekt ustawy z pewnymi zmianami. Nowa ustawa została ogłoszona dnia 21 czerwca 2005 r. i opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wielkiego Księstwa Luksemburga w dniu 22 czerwca 2005 r. Ustawa z dnia 21 czerwca 2005 r. weszła w życie z dniem 1 lipca 2005 r.

| (36) | W myśl tej ustawy, holdingi otrzymujące minimum 5 % całości dywidend rozdystrybuowanych w ciągu roku budżetowego przez spółki nie posiadające statusu rezydenta i nie podlegające podatkowi dochodowemu porównywalnemu do luksemburskiego podatku dochodowego, tracą status zwolnionego holdingu 1929 i stają się spółkami podlegającymi systemowi podatkowemu prawa wspólnotowego. Dokumenty parlamentarne dołączone do projektu wyjaśniają, że aby dany podatek dochodowy został uznany za porównywalny do luksemburskiego podatku dochodowego, musi być naliczony według stawki minimum 11 % (to znaczy 50 % luksemburskiego podatku dochodowego od osób prawnych), a jego podstawa musi być podobna do tej stosowanej w Luksemburgu. |
| --- | --- |

(36)

W myśl tej ustawy, holdingi otrzymujące minimum 5 % całości dywidend rozdystrybuowanych w ciągu roku budżetowego przez spółki nie posiadające statusu rezydenta i nie podlegające podatkowi dochodowemu porównywalnemu do luksemburskiego podatku dochodowego, tracą status zwolnionego holdingu 1929 i stają się spółkami podlegającymi systemowi podatkowemu prawa wspólnotowego. Dokumenty parlamentarne dołączone do projektu wyjaśniają, że aby dany podatek dochodowy został uznany za porównywalny do luksemburskiego podatku dochodowego, musi być naliczony według stawki minimum 11 % (to znaczy 50 % luksemburskiego podatku dochodowego od osób prawnych), a jego podstawa musi być podobna do tej stosowanej w Luksemburgu.

| (37) | Z komentarzy dołączonych do wspomnianej ustawy wynika, że zmiany te zostały przyjęte w celu dostosowania systemu podatkowego holdingów 1929 do zaleceń przedstawionych władzom luksemburskim w dniu 3 czerwca 2003 r. przez Radę w ramach oceny prowadzonej na podstawie Kodeksem postępowania dotyczącego systemu podatkowego przedsiębiorstw. Z tego względu, nowa ustawa wprowadziła więc system przejściowy utrzymujący dotychczasowe przywileje dla spółek posiadających status zwolnionych holdingów 1929 lub holdingów „miliardowych”, od daty jej wejścia w życie, aż do 1 stycznia 2011 r. |
| --- | --- |

(37)

Z komentarzy dołączonych do wspomnianej ustawy wynika, że zmiany te zostały przyjęte w celu dostosowania systemu podatkowego holdingów 1929 do zaleceń przedstawionych władzom luksemburskim w dniu 3 czerwca 2003 r. przez Radę w ramach oceny prowadzonej na podstawie Kodeksem postępowania dotyczącego systemu podatkowego przedsiębiorstw. Z tego względu, nowa ustawa wprowadziła więc system przejściowy utrzymujący dotychczasowe przywileje dla spółek posiadających status zwolnionych holdingów 1929 lub holdingów „miliardowych”, od daty jej wejścia w życie, aż do 1 stycznia 2011 r.

III.   PODSTAWY WSZCZĘCIA FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

| (38) | W swojej decyzji z dnia 9 lutego 2006 r., Komisja w streszczeniu uznała, że system zwolnionych holdingów 1929 stanowił pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu. Według Komisji, system ten jedynie wspomnianym holdingom nadaje faktycznie wiele korzyści ekonomicznych polegających na zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych, podatku potrącanego u źródła, podatku od kapitału własnego i nieruchomości. Powyższe korzyści przekładają się na redukcję zobowiązań z tytułu opodatkowania wobec luksemburskiego Skarbu Państwa, z korzyścią dla spółek holdingowych i grup gospodarczych, do których one należą. |
| --- | --- |

(38)

W swojej decyzji z dnia 9 lutego 2006 r., Komisja w streszczeniu uznała, że system zwolnionych holdingów 1929 stanowił pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu. Według Komisji, system ten jedynie wspomnianym holdingom nadaje faktycznie wiele korzyści ekonomicznych polegających na zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych, podatku potrącanego u źródła, podatku od kapitału własnego i nieruchomości. Powyższe korzyści przekładają się na redukcję zobowiązań z tytułu opodatkowania wobec luksemburskiego Skarbu Państwa, z korzyścią dla spółek holdingowych i grup gospodarczych, do których one należą.

| (39) | Według Komisji, istnienie powyższych korzyści oznacza zaangażowanie środków z zasobów państwowych równoważnych ze stratą zasobów podatkowych dla luksemburskiego Skarbu Państwa. System jest selektywny, gdyż korzystać z niego mogą jedynie spółki holdingowe zajmujące się określoną działalnością, mianowicie działalnością finansowania, zarządzania, przyznawania licencji i skarbową. System ogranicza się również do działalności wewnątrzgrupowej, gdyż beneficjenci, by móc korzystać z systemu, muszą prowadzić działalność w obrębie struktury grupowej. A zatem nie jest on dostępny dla wszystkich przedsiębiorstw, ale jedynie tych, które formują się w obrębie grupy, tworząc holding finansowy w Luksemburgu przeznaczony wyłącznie do prowadzenia określonej działalności, takiej jak finansowanie, zarządzanie udziałami, koordynacja oraz koncesjonowanie licencji i patentów. |
| --- | --- |

(39)

Według Komisji, istnienie powyższych korzyści oznacza zaangażowanie środków z zasobów państwowych równoważnych ze stratą zasobów podatkowych dla luksemburskiego Skarbu Państwa. System jest selektywny, gdyż korzystać z niego mogą jedynie spółki holdingowe zajmujące się określoną działalnością, mianowicie działalnością finansowania, zarządzania, przyznawania licencji i skarbową. System ogranicza się również do działalności wewnątrzgrupowej, gdyż beneficjenci, by móc korzystać z systemu, muszą prowadzić działalność w obrębie struktury grupowej. A zatem nie jest on dostępny dla wszystkich przedsiębiorstw, ale jedynie tych, które formują się w obrębie grupy, tworząc holding finansowy w Luksemburgu przeznaczony wyłącznie do prowadzenia określonej działalności, takiej jak finansowanie, zarządzanie udziałami, koordynacja oraz koncesjonowanie licencji i patentów.

| (40) | W swojej decyzji wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja uznała, że korzyść ta stanowi zakłócenie konkurencji oraz wpływa na handel między państwami członkowskimi, gdyż typowa działalność finansowa i zarządzanie prowadzone przez zwolnione spółki holdingowe 1929 ma zazwyczaj miejsce na rynkach międzynarodowych o intensywnej konkurencji. W tym kontekście konkurencja ulega zakłóceniu, gdyż zwolnione spółki holdingowe 1929 są uprzywilejowane w stosunku do niezależnych dostawców usług i pośredników finansowych, mianowicie banków i firm zajmujących się klasycznym doradztwem. Wpływa również na handel, ponieważ korzyści z systemu zwolnionych holdingów 1929 dostępne są jedynie dla holdingów wykonujących pewien rodzajów usług finansowych o charakterze przede wszystkim transgranicznym. |
| --- | --- |

(40)

W swojej decyzji wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja uznała, że korzyść ta stanowi zakłócenie konkurencji oraz wpływa na handel między państwami członkowskimi, gdyż typowa działalność finansowa i zarządzanie prowadzone przez zwolnione spółki holdingowe 1929 ma zazwyczaj miejsce na rynkach międzynarodowych o intensywnej konkurencji. W tym kontekście konkurencja ulega zakłóceniu, gdyż zwolnione spółki holdingowe 1929 są uprzywilejowane w stosunku do niezależnych dostawców usług i pośredników finansowych, mianowicie banków i firm zajmujących się klasycznym doradztwem. Wpływa również na handel, ponieważ korzyści z systemu zwolnionych holdingów 1929 dostępne są jedynie dla holdingów wykonujących pewien rodzajów usług finansowych o charakterze przede wszystkim transgranicznym.

| (41) | Żadne z odstępstw przewidzianych w art. 87 ust. 2 i 3 nie ma zastosowania, gdyż środek stanowi pomoc operacyjną niezwiązaną z realizacją konkretnych projektów oraz obniża jedynie bieżące wydatki beneficjenta, nie przyczyniając się do osiągnięcia żadnego celu wspólnotowego. |
| --- | --- |

(41)

Żadne z odstępstw przewidzianych w art. 87 ust. 2 i 3 nie ma zastosowania, gdyż środek stanowi pomoc operacyjną niezwiązaną z realizacją konkretnych projektów oraz obniża jedynie bieżące wydatki beneficjenta, nie przyczyniając się do osiągnięcia żadnego celu wspólnotowego.

| (42) | Komisja stwierdza ponadto, że istniejąca pomoc stanowi pomoc w rozumieniu art. 1 lit. b) pkt i) rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999. Komisja stwierdza dalej, że istniejąca pomoc stanowi pomoc w rozumieniu art. 1 lit. b) pkt i) rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999. W związku z tym modyfikacje wniesione przez ustawę z 2005 r. zmieniającą system zwolnionych holdingów 1929 nie wpływają na istniejący charakter pomocy z uwagi na pozostawienie niezmienionych korzyści przyznawanych przez system wraz z ograniczeniem liczby beneficjentów do tych, którzy nie korzystają z pewnych dywidend, podlegających obniżonemu opodatkowaniu poza granicami Luksemburga. |
| --- | --- |

(42)

Komisja stwierdza ponadto, że istniejąca pomoc stanowi pomoc w rozumieniu art. 1 lit. b) pkt i) rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999. Komisja stwierdza dalej, że istniejąca pomoc stanowi pomoc w rozumieniu art. 1 lit. b) pkt i) rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999. W związku z tym modyfikacje wniesione przez ustawę z 2005 r. zmieniającą system zwolnionych holdingów 1929 nie wpływają na istniejący charakter pomocy z uwagi na pozostawienie niezmienionych korzyści przyznawanych przez system wraz z ograniczeniem liczby beneficjentów do tych, którzy nie korzystają z pewnych dywidend, podlegających obniżonemu opodatkowaniu poza granicami Luksemburga.

| (43) | W ramach wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego, Komisja wezwała władze luksemburskie do przedłożenia wszelkich użytecznych informacji celem oceny wpływu systemu, o którym mowa na wymianę handlową, zwłaszcza w sektorze usług finansowych. Równocześnie wezwała Luksemburg oraz strony zainteresowane do przedstawienia swoich uwag dotyczących ewentualnego wystąpienia uzasadnionych oczekiwań beneficjentów związanych z zastosowaniem środków przejściowych, przy założeniu zażądania zniesienia systemu, o którym mowa. |
| --- | --- |

(43)

W ramach wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego, Komisja wezwała władze luksemburskie do przedłożenia wszelkich użytecznych informacji celem oceny wpływu systemu, o którym mowa na wymianę handlową, zwłaszcza w sektorze usług finansowych. Równocześnie wezwała Luksemburg oraz strony zainteresowane do przedstawienia swoich uwag dotyczących ewentualnego wystąpienia uzasadnionych oczekiwań beneficjentów związanych z zastosowaniem środków przejściowych, przy założeniu zażądania zniesienia systemu, o którym mowa.

IV.   UWAGI WŁADZ LUKSEMBURSKICH ORAZ STRON TRZECICH

| (44) | Żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła formalnie uwag po publikacji decyzji Komisji w dniu 9 lutego 2006 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (18). Wielu przedstawicieli zwolnionych spółek holdingowych 1929 nawiązywało nieformalny kontakt z Komisją w celach informacyjnych, w szczególności na temat skutków prawnych dotyczących osób prywatnych, wynikających z wszczęcia przez Komisję formalnego postępowania wyjaśniającego na mocy art. 88 ust. 2 traktatu oraz na temat legalności zwolnień podatkowych, których byli beneficjentami. |
| --- | --- |

(44)

Żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła formalnie uwag po publikacji decyzji Komisji w dniu 9 lutego 2006 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (18). Wielu przedstawicieli zwolnionych spółek holdingowych 1929 nawiązywało nieformalny kontakt z Komisją w celach informacyjnych, w szczególności na temat skutków prawnych dotyczących osób prywatnych, wynikających z wszczęcia przez Komisję formalnego postępowania wyjaśniającego na mocy art. 88 ust. 2 traktatu oraz na temat legalności zwolnień podatkowych, których byli beneficjentami.

| (45) | Władze luksemburskie przedstawiły swoje uwagi w piśmie z dnia 13 kwietnia 2006 r. Władze te wyraziły swój sprzeciw w związku z zakwalifikowaniem systemu zwolnień na rzecz spółek holdingowych 1929 jako pomocy w rozumieniu art. 87 ust.1 traktatu. Luksemburg nie przedstawił swoich uwag na temat zgodności systemu wspomnianych zwolnień podatkowych z regułami wspólnego rynku. |
| --- | --- |

(45)

Władze luksemburskie przedstawiły swoje uwagi w piśmie z dnia 13 kwietnia 2006 r. Władze te wyraziły swój sprzeciw w związku z zakwalifikowaniem systemu zwolnień na rzecz spółek holdingowych 1929 jako pomocy w rozumieniu art. 87 ust.1 traktatu. Luksemburg nie przedstawił swoich uwag na temat zgodności systemu wspomnianych zwolnień podatkowych z regułami wspólnego rynku.

| (46) | Pismem z dnia 13 kwietnia 2006 r., Luksemburg odmówił również dostarczenia jakiejkolwiek użytecznej informacji do oceny wspomnianego środka oraz jego skutków na konkurencję i wymiany handlowe, w szczególności w sektorach usług finansowych, działalności wewnątrzgrupowych oraz zarządzaniu prawami nienamacalnymi. Nie została przekazana żadna informacja dotycząca inwestycji prowadzonych przez zwolnione holdingi 1929, podobnie jak nie przekazano listy zwolnionych spółek holdingowych. W tej kwestii, władze luksemburskie stwierdziły, że zwolnione spółki holdingowe 1929 nie stanowiły przedmiotu umowy administracyjnej, a więc niemożliwym jest sporządzenie listy takich spółek. |
| --- | --- |

(46)

Pismem z dnia 13 kwietnia 2006 r., Luksemburg odmówił również dostarczenia jakiejkolwiek użytecznej informacji do oceny wspomnianego środka oraz jego skutków na konkurencję i wymiany handlowe, w szczególności w sektorach usług finansowych, działalności wewnątrzgrupowych oraz zarządzaniu prawami nienamacalnymi. Nie została przekazana żadna informacja dotycząca inwestycji prowadzonych przez zwolnione holdingi 1929, podobnie jak nie przekazano listy zwolnionych spółek holdingowych. W tej kwestii, władze luksemburskie stwierdziły, że zwolnione spółki holdingowe 1929 nie stanowiły przedmiotu umowy administracyjnej, a więc niemożliwym jest sporządzenie listy takich spółek.

| (47) | Wreszcie, ponieważ istniały możliwe uzasadnione oczekiwania beneficjentów systemu zwolnień usprawiedliwiające zastosowanie środków przejściowych przy założeniu negatywnej decyzji końcowej, władze luksemburskie zauważyły, że ewentualne zniesienie systemu zwolnionych holdingów 1929 miałoby określony wpływ na system podatkowy Luksemburga, wymagający ochrony zaufania podmiotów działających w jego ramach. Podmioty te nie mogły bowiem spodziewać się, że dany status prawny zostanie zniesiony „z dnia na dzień”. |
| --- | --- |

(47)

Wreszcie, ponieważ istniały możliwe uzasadnione oczekiwania beneficjentów systemu zwolnień usprawiedliwiające zastosowanie środków przejściowych przy założeniu negatywnej decyzji końcowej, władze luksemburskie zauważyły, że ewentualne zniesienie systemu zwolnionych holdingów 1929 miałoby określony wpływ na system podatkowy Luksemburga, wymagający ochrony zaufania podmiotów działających w jego ramach. Podmioty te nie mogły bowiem spodziewać się, że dany status prawny zostanie zniesiony „z dnia na dzień”.

| (48) | Zasadniczo w swoim piśmie z dnia 13 kwietnia 2006 r., władze luksemburskie kwestionują zakwalifikowanie systemu podatkowego, o którym mowa, jako pomocy państwa. |
| --- | --- |

(48)

Zasadniczo w swoim piśmie z dnia 13 kwietnia 2006 r., władze luksemburskie kwestionują zakwalifikowanie systemu podatkowego, o którym mowa, jako pomocy państwa.

| (49) | Po pierwsze, system zwolnionych holdingów 1929 nie przyznawał korzyści w porównaniu z prawem wspólnotowym dotyczącym opodatkowania spółek holdingowych. Miał na celu jedynie uniknięcie wielokrotnego obciążenia podatkowego związanego z zyskami rozdzielanymi przez spółki operacyjne. Przy braku wspomnianego systemu zwolnień, zwolnione holdingi 1929 byłyby w karane w sensie podatkowym, raz opodatkowane zyski jednego przedsiębiorstwa operacyjnego (jako jego zysk) zostałyby opodatkowane po raz drugi w trakcie ich dystrybucji jako wpływy z tytułu udziału w spółce holdingowej, a następnie w przypadku kolejnego podziału – opodatkowane jako dywidendy akcjonariuszy holdingu. |
| --- | --- |

(49)

Po pierwsze, system zwolnionych holdingów 1929 nie przyznawał korzyści w porównaniu z prawem wspólnotowym dotyczącym opodatkowania spółek holdingowych. Miał na celu jedynie uniknięcie wielokrotnego obciążenia podatkowego związanego z zyskami rozdzielanymi przez spółki operacyjne. Przy braku wspomnianego systemu zwolnień, zwolnione holdingi 1929 byłyby w karane w sensie podatkowym, raz opodatkowane zyski jednego przedsiębiorstwa operacyjnego (jako jego zysk) zostałyby opodatkowane po raz drugi w trakcie ich dystrybucji jako wpływy z tytułu udziału w spółce holdingowej, a następnie w przypadku kolejnego podziału – opodatkowane jako dywidendy akcjonariuszy holdingu.

| (50) | Po drugie, według władz luksemburskich, system zwolnionych holdingów 1929 nie był selektywny, a więc nie zakłócał konkurencji i nie miał negatywnego wpływu na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi. Wszystkie przedsiębiorstwa znajdujące się w podobnych okolicznościach faktycznych i prawnych, w szczególności dotyczące nabywania udziałów i podnoszenia wartości posiadanych udziałów w kontrolowanych spółkach, mogły być beneficjentem wspomnianego systemu. |
| --- | --- |

(50)

Po drugie, według władz luksemburskich, system zwolnionych holdingów 1929 nie był selektywny, a więc nie zakłócał konkurencji i nie miał negatywnego wpływu na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi. Wszystkie przedsiębiorstwa znajdujące się w podobnych okolicznościach faktycznych i prawnych, w szczególności dotyczące nabywania udziałów i podnoszenia wartości posiadanych udziałów w kontrolowanych spółkach, mogły być beneficjentem wspomnianego systemu.

| (51) | W końcu, system zwolnionych holdingów 1929 nie był w stanie zakłócić konkurencji i wymiany handlowej wewnątrz Wspólnoty, ponieważ korzystające z niego holdingi były wyłącznie beneficjentami dochodów pasywnych i nie znajdowały się w sytuacji porównywalnej do pozostałych operatorów działających jako usługodawcy niezależni. W każdym wypadku Komisja nie mogłaby wykazać, że omawiany system wpływa na umocnienie pozycji zwolnionych holdingów 1929 względem pozycji holdingów innego typu. |
| --- | --- |

(51)

W końcu, system zwolnionych holdingów 1929 nie był w stanie zakłócić konkurencji i wymiany handlowej wewnątrz Wspólnoty, ponieważ korzystające z niego holdingi były wyłącznie beneficjentami dochodów pasywnych i nie znajdowały się w sytuacji porównywalnej do pozostałych operatorów działających jako usługodawcy niezależni. W każdym wypadku Komisja nie mogłaby wykazać, że omawiany system wpływa na umocnienie pozycji zwolnionych holdingów 1929 względem pozycji holdingów innego typu.

V.   OCENA SYSTEMU

| (52) | W myśl art. 87 ust. 1 traktatu, „wszelka pomoc przyznawana przez Państwo Członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem, w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi”. |
| --- | --- |

(52)

W myśl art. 87 ust. 1 traktatu, „wszelka pomoc przyznawana przez Państwo Członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem, w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi”.

| (53) | Komisja uważnie zbadała system zwolnionych holdingów 1929 w świetle uwag dostarczonych przez władze luksemburskie. Liczne sformułowane zastrzeżenia nie pozwoliły Komisji na zmianę jej wstępnej oceny, w której uznała, że korzyści podatkowe przyznane przez ten system określonym spółkom stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu. |
| --- | --- |

(53)

Komisja uważnie zbadała system zwolnionych holdingów 1929 w świetle uwag dostarczonych przez władze luksemburskie. Liczne sformułowane zastrzeżenia nie pozwoliły Komisji na zmianę jej wstępnej oceny, w której uznała, że korzyści podatkowe przyznane przez ten system określonym spółkom stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu.

| (54) | Należy przypomnieć, że uznanie za środek krajowy pomocy państwa zakłada spełnienie kolejnych warunków, mianowicie: 1) wspomniany środek przyznaje daną korzyść, 2) korzyść ta jest przyznawana za pośrednictwem zasobów państwa, 3) korzyść ta jest selektywna oraz 4) dany środek zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji i może mieć negatywny wpływ na wymianę handlowa pomiędzy państwami członkowskimi (19). |
| --- | --- |

(54)

Należy przypomnieć, że uznanie za środek krajowy pomocy państwa zakłada spełnienie kolejnych warunków, mianowicie: 1) wspomniany środek przyznaje daną korzyść, 2) korzyść ta jest przyznawana za pośrednictwem zasobów państwa, 3) korzyść ta jest selektywna oraz 4) dany środek zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji i może mieć negatywny wpływ na wymianę handlowa pomiędzy państwami członkowskimi (19).

| (55) | W bieżącej sprawie Komisja uznała zasadniczo, że ustawa z 1929 r. przyznaje korzyści podatkowe, które nie ograniczają się do wyeliminowania podwójnego opodatkowania dochodów otrzymanych przez inne spółki holdingowe w Luksemburgu, a mianowicie tych które zasadniczo podlegają opodatkowaniu, ale które objęto redukcją opodatkowania w związku z już zapłaconymi podatkami czy to w Luksemburgu, czy za granicą. |
| --- | --- |

(55)

W bieżącej sprawie Komisja uznała zasadniczo, że ustawa z 1929 r. przyznaje korzyści podatkowe, które nie ograniczają się do wyeliminowania podwójnego opodatkowania dochodów otrzymanych przez inne spółki holdingowe w Luksemburgu, a mianowicie tych które zasadniczo podlegają opodatkowaniu, ale które objęto redukcją opodatkowania w związku z już zapłaconymi podatkami czy to w Luksemburgu, czy za granicą.

| (56) | W tym kontekście Komisja uważa, że system przyznaje wiele korzyści podatkowych stanowiących odstępstwo od prawa wspólnotowego oraz że wspomniane przywileje faworyzują określone przedsiębiorstwa prowadzące ograniczoną liczbę działalności na terenie Luksemburga, związanych głównie z dziedziną finansową. W związku z tym system cechuje charakter selektywny. Ze względu na wagę przytoczonych przez Luksemburg zastrzeżeń, Komisja uznaje za stosowne przedstawienie dokładnych powodów pozwalających stwierdzić, że uprzednio opisany system spełnia łącznie warunki wymienione w motywie (53). |
| --- | --- |

(56)

W tym kontekście Komisja uważa, że system przyznaje wiele korzyści podatkowych stanowiących odstępstwo od prawa wspólnotowego oraz że wspomniane przywileje faworyzują określone przedsiębiorstwa prowadzące ograniczoną liczbę działalności na terenie Luksemburga, związanych głównie z dziedziną finansową. W związku z tym system cechuje charakter selektywny. Ze względu na wagę przytoczonych przez Luksemburg zastrzeżeń, Komisja uznaje za stosowne przedstawienie dokładnych powodów pozwalających stwierdzić, że uprzednio opisany system spełnia łącznie warunki wymienione w motywie (53).

| (57) | W swoich uwagach z dnia 13 kwietnia 2006 r. Luksemburg przyznał, że system opodatkowania zwolnionych holdingów 1929 stanowił ogólny system podatkowy stosowany względem spółek otrzymujących jedynie dochody pasywne opodatkowane już w momencie ich wygenerowania, niezależnie od ich wielkości, sektora działalności i formy prawnej. Równocześnie Luksemburg stwierdził, że system był uzasadniony ogólną ekonomią podatkowego systemu luksemburskiego, który ma na celu zapobieżenie podwójnemu opodatkowaniu, ponieważ spółki całkowicie podlegające opodatkowaniu mają dostęp do innych porównywalnych form zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu. W szczególności, dla Luksemburga system nie przynosiłby korzyści z dwóch zasadniczych powodów. |
| --- | --- |

(57)

W swoich uwagach z dnia 13 kwietnia 2006 r. Luksemburg przyznał, że system opodatkowania zwolnionych holdingów 1929 stanowił ogólny system podatkowy stosowany względem spółek otrzymujących jedynie dochody pasywne opodatkowane już w momencie ich wygenerowania, niezależnie od ich wielkości, sektora działalności i formy prawnej. Równocześnie Luksemburg stwierdził, że system był uzasadniony ogólną ekonomią podatkowego systemu luksemburskiego, który ma na celu zapobieżenie podwójnemu opodatkowaniu, ponieważ spółki całkowicie podlegające opodatkowaniu mają dostęp do innych porównywalnych form zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu. W szczególności, dla Luksemburga system nie przynosiłby korzyści z dwóch zasadniczych powodów.

| (58) | Po pierwsze, system opodatkowania spółek w Luksemburgu przewidywał wiele systemów, stosowanych alternatywnie w porównywalnych sytuacjach i dostępnych dla wszystkich podmiotów, traktowanych na równi. Taki system nie mógł więc zawierać korzyści w myśl art. 87 ust. 1 traktatu, tak jak to przyznał Trybunał w wyroku Banks'a (20). W wyroku tym Trybunał uznał bowiem, że nie można mówić o pomocy, kiedy różne formuły opodatkowania, przynoszące ewentualne korzyści zależnie od wyboru rzeczywiście dokonanego przez podmioty gospodarcze, dostępne są dla ogółu podmiotów, bez dyskryminacji. |
| --- | --- |

(58)

Po pierwsze, system opodatkowania spółek w Luksemburgu przewidywał wiele systemów, stosowanych alternatywnie w porównywalnych sytuacjach i dostępnych dla wszystkich podmiotów, traktowanych na równi. Taki system nie mógł więc zawierać korzyści w myśl art. 87 ust. 1 traktatu, tak jak to przyznał Trybunał w wyroku Banks'a (20). W wyroku tym Trybunał uznał bowiem, że nie można mówić o pomocy, kiedy różne formuły opodatkowania, przynoszące ewentualne korzyści zależnie od wyboru rzeczywiście dokonanego przez podmioty gospodarcze, dostępne są dla ogółu podmiotów, bez dyskryminacji.

| (59) | Po drugie, według władz luksemburskich, ocena obciążenia podatkowego jakiemu podlegają zwolnione holdingi 1929 powinna zostać przeprowadzona z uwzględnieniem ogółu czynników zarówno korzystnych, jak i niekorzystnych tego systemu. Tymczasem jednak Komisja wyraźnie zignorowała tę kwestię. W związku z tym władze luksemburskie przytoczyły dostarczone w ich piśmie z dnia 13 kwietnia 2006 r. trzy przykłady zwolnionych holdingów 1929, które zostały poszkodowane przez zastosowanie wspomnianego systemu w stosunku do holdingów opodatkowanych. |
| --- | --- |

(59)

Po drugie, według władz luksemburskich, ocena obciążenia podatkowego jakiemu podlegają zwolnione holdingi 1929 powinna zostać przeprowadzona z uwzględnieniem ogółu czynników zarówno korzystnych, jak i niekorzystnych tego systemu. Tymczasem jednak Komisja wyraźnie zignorowała tę kwestię. W związku z tym władze luksemburskie przytoczyły dostarczone w ich piśmie z dnia 13 kwietnia 2006 r. trzy przykłady zwolnionych holdingów 1929, które zostały poszkodowane przez zastosowanie wspomnianego systemu w stosunku do holdingów opodatkowanych.

| (60) | Komisja nie podziela wniosków władz luksemburskich. W rzeczywistości bowiem, w przeciwieństwie do tego co utrzymują, wspomniany system cechuje się licznymi zwolnieniami podatkowymi, zwłaszcza z tytułu podatku dochodowego, komunalnego podatku handlowego oraz podatku od kapitału własnego. Zwolnienia te naruszają zasadę opodatkowania wspomnianych spółek. Ponadto, odstępstwa te nie mają na celu zwykłego uniknięcia wielokrotnego opodatkowania dochodów, ale odciążenie od niektórych podatków pewnych rodzajów działalności gospodarczych określonych przez ustawę z dnia 31 lipca 1929 r., a wykonywanych przez zwolnione spółki holdingowe. |
| --- | --- |

(60)

Komisja nie podziela wniosków władz luksemburskich. W rzeczywistości bowiem, w przeciwieństwie do tego co utrzymują, wspomniany system cechuje się licznymi zwolnieniami podatkowymi, zwłaszcza z tytułu podatku dochodowego, komunalnego podatku handlowego oraz podatku od kapitału własnego. Zwolnienia te naruszają zasadę opodatkowania wspomnianych spółek. Ponadto, odstępstwa te nie mają na celu zwykłego uniknięcia wielokrotnego opodatkowania dochodów, ale odciążenie od niektórych podatków pewnych rodzajów działalności gospodarczych określonych przez ustawę z dnia 31 lipca 1929 r., a wykonywanych przez zwolnione spółki holdingowe.

| (61) | Jeżeli prawdą jest, że system zwolnień z 1929 r., z którego korzystają zwolnione spółki holdingowe, nie dotyczy całości podatków, którym spółki luksemburskie zasadniczo podlegają (21), to jednak pozostaje faktem, że niniejsza procedura ograniczona jest do stwierdzonych odstępstw podatkowych i dotyczy wielu podatków od osób fizycznych w stosunku do których zostało przyznane zwolnienie (22). Przy podatkach bezpośrednich, w szczególności przy podatku dochodowym, komunalnym podatku handlowym oraz podatku od kapitału własnego (podatek majątkowy) zwolnienie, z którego korzystają holdingi 1929 jest całkowite. |
| --- | --- |

(61)

Jeżeli prawdą jest, że system zwolnień z 1929 r., z którego korzystają zwolnione spółki holdingowe, nie dotyczy całości podatków, którym spółki luksemburskie zasadniczo podlegają (21), to jednak pozostaje faktem, że niniejsza procedura ograniczona jest do stwierdzonych odstępstw podatkowych i dotyczy wielu podatków od osób fizycznych w stosunku do których zostało przyznane zwolnienie (22). Przy podatkach bezpośrednich, w szczególności przy podatku dochodowym, komunalnym podatku handlowym oraz podatku od kapitału własnego (podatek majątkowy) zwolnienie, z którego korzystają holdingi 1929 jest całkowite.

| (62) | W związku z powyższym, Komisja przyznaje, że zwolnione holdingi 1929 podlegają obowiązkowi podatku od nieruchomości zgodnie z ustawą z dnia 1 grudnia 1936 r. oraz że wspomniane holdingi nie czerpią korzyści z tego tytułu, w przeciwieństwie do tego, co utrzymywała w swojej decyzji z dnia 9 lutego 2006 r. |
| --- | --- |

(62)

W związku z powyższym, Komisja przyznaje, że zwolnione holdingi 1929 podlegają obowiązkowi podatku od nieruchomości zgodnie z ustawą z dnia 1 grudnia 1936 r. oraz że wspomniane holdingi nie czerpią korzyści z tego tytułu, w przeciwieństwie do tego, co utrzymywała w swojej decyzji z dnia 9 lutego 2006 r.

| (63) | W sprawie zwolnienia z podatku dochodowego oraz komunalnego podatku handlowego, wyłączenie zwolnionych holdingów 1929 z obowiązku opodatkowania dochodów z udziałów (dywidendy oraz zyski kapitałowe) dalece wybiega poza zwolnienie udziałów przyznane na dywidendy i zyski kapitałowe realizowane przez niezwolnione spółki holdingowe celem ich ochrony przed podwójnym opodatkowaniem. Przede wszystkim zwolnione holdingi 1929 zwolnione są z tych obciążeń niezależnie od faktu spełnienia warunków pozwalających na skorzystanie ze wspólnotowego systemu zwolnień dotyczącego unikania podwójnego opodatkowania (23). W przeciwieństwie do spółek opodatkowanych korzystają więc z tych zwolnień automatycznie. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Komisja uznaje, że wspomniane zwolnienie przynosi zwolnionym holdingom 1929 korzyść, wpływając na zmniejszenie obciążenia, jakim podlega normalnie ich budżet (24). |
| --- | --- |

(63)

W sprawie zwolnienia z podatku dochodowego oraz komunalnego podatku handlowego, wyłączenie zwolnionych holdingów 1929 z obowiązku opodatkowania dochodów z udziałów (dywidendy oraz zyski kapitałowe) dalece wybiega poza zwolnienie udziałów przyznane na dywidendy i zyski kapitałowe realizowane przez niezwolnione spółki holdingowe celem ich ochrony przed podwójnym opodatkowaniem. Przede wszystkim zwolnione holdingi 1929 zwolnione są z tych obciążeń niezależnie od faktu spełnienia warunków pozwalających na skorzystanie ze wspólnotowego systemu zwolnień dotyczącego unikania podwójnego opodatkowania (23). W przeciwieństwie do spółek opodatkowanych korzystają więc z tych zwolnień automatycznie. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Komisja uznaje, że wspomniane zwolnienie przynosi zwolnionym holdingom 1929 korzyść, wpływając na zmniejszenie obciążenia, jakim podlega normalnie ich budżet (24).

| (64) | Dodatkowo, odnośnie do podatku dochodowego oraz komunalnego podatku handlowego, Komisja pragnie dodać, że odsetki oraz tantiemy otrzymywane przez zwolnione holdingi 1929 są z nich całkowicie zwolnione, przeciwnie niż w systemie opodatkowania wynikającym z prawa wspólnotowego stosowanym względem pozostałych holdingów finansowych działających na terenie Luksemburga. Zwolnienie to nie może być jednak uzasadnione wolą zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu tych dochodów, szczególnie w przypadku, kiedy odpowiednie opłaty są odliczane z góry przez tych, którzy im podlegają. Zwolnienie tych dochodów na mocy ustawy z dnia 31 lipca 1929 r. stanowi więc odstępstwo i przeczy zasadzie, wedle której wypłaty odsetek oraz tantiem podlegają, przynajmniej jednorazowemu, podatkowi dochodowemu. W związku z faktem, iż zwolnienie to stanowi odstępstwo, Komisja uznaje, że zwolnione holdingi 1929 korzystały również i w tym przypadku ze zmniejszeń obciążeń, jakim podlega normalnie ich budżet. |
| --- | --- |

(64)

Dodatkowo, odnośnie do podatku dochodowego oraz komunalnego podatku handlowego, Komisja pragnie dodać, że odsetki oraz tantiemy otrzymywane przez zwolnione holdingi 1929 są z nich całkowicie zwolnione, przeciwnie niż w systemie opodatkowania wynikającym z prawa wspólnotowego stosowanym względem pozostałych holdingów finansowych działających na terenie Luksemburga. Zwolnienie to nie może być jednak uzasadnione wolą zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu tych dochodów, szczególnie w przypadku, kiedy odpowiednie opłaty są odliczane z góry przez tych, którzy im podlegają. Zwolnienie tych dochodów na mocy ustawy z dnia 31 lipca 1929 r. stanowi więc odstępstwo i przeczy zasadzie, wedle której wypłaty odsetek oraz tantiem podlegają, przynajmniej jednorazowemu, podatkowi dochodowemu. W związku z faktem, iż zwolnienie to stanowi odstępstwo, Komisja uznaje, że zwolnione holdingi 1929 korzystały również i w tym przypadku ze zmniejszeń obciążeń, jakim podlega normalnie ich budżet.

| (65) | Odnośnie do potrąceń u źródła od wypłaconego zysku, dywidend oraz tantiem wypłacanych przez zwolnione holdingi 1929, Komisja stwierdza, że wspomniane holdingi nie podlegają na terenie Luksemburga potrąceniu u źródła dotyczącego wypłat na rzecz beneficjentów nieposiadających statusu rezydenta, stosowanemu normalnie, również w przypadku dotyczącym holdingów „miliardowych”, jako potrącenie od tantiem. Na tej podstawie Komisja uznaje, że zwolnione holdingi 1929 korzystają również, przy takim założeniu, ze zmniejszenia obciążeń, jakim podlega normalnie ich budżet. |
| --- | --- |

(65)

Odnośnie do potrąceń u źródła od wypłaconego zysku, dywidend oraz tantiem wypłacanych przez zwolnione holdingi 1929, Komisja stwierdza, że wspomniane holdingi nie podlegają na terenie Luksemburga potrąceniu u źródła dotyczącego wypłat na rzecz beneficjentów nieposiadających statusu rezydenta, stosowanemu normalnie, również w przypadku dotyczącym holdingów „miliardowych”, jako potrącenie od tantiem. Na tej podstawie Komisja uznaje, że zwolnione holdingi 1929 korzystają również, przy takim założeniu, ze zmniejszenia obciążeń, jakim podlega normalnie ich budżet.

| (66) | Zakładając nawet, że to zwolnienie u źródła bezpośrednio faworyzuje beneficjentów dochodów, a pośrednio jedynie zwolnione holdingi 1929, Komisja uznaje, że w efekcie bardziej zmniejsza to obciążenia tych ostatnich, którym normalnie podlegać muszą opodatkowane spółki dystrybucyjne w Luksemburgu. Ocena ta jest poparta faktem, że w przypadku zastosowania potrącenia u źródła stawka opodatkowania jest wyższa, jeżeli obciąża dystrybutora i że w takiej sytuacji nie jest on prawnie zobowiązany do przerzucenia opodatkowania na beneficjenta zysków. Ponadto, zwolnione holdingi 1929 posiadają pośrednią korzyść wynikającą z łatwiejszego dostępu do kapitału ryzyka/kapitału dłużnego związanego ze zwiększonym dochodem wynikającym z tego zwolnienia, z którego korzystają inwestorzy. |
| --- | --- |

(66)

Zakładając nawet, że to zwolnienie u źródła bezpośrednio faworyzuje beneficjentów dochodów, a pośrednio jedynie zwolnione holdingi 1929, Komisja uznaje, że w efekcie bardziej zmniejsza to obciążenia tych ostatnich, którym normalnie podlegać muszą opodatkowane spółki dystrybucyjne w Luksemburgu. Ocena ta jest poparta faktem, że w przypadku zastosowania potrącenia u źródła stawka opodatkowania jest wyższa, jeżeli obciąża dystrybutora i że w takiej sytuacji nie jest on prawnie zobowiązany do przerzucenia opodatkowania na beneficjenta zysków. Ponadto, zwolnione holdingi 1929 posiadają pośrednią korzyść wynikającą z łatwiejszego dostępu do kapitału ryzyka/kapitału dłużnego związanego ze zwiększonym dochodem wynikającym z tego zwolnienia, z którego korzystają inwestorzy.

| (67) | Wreszcie, zwolnione holdingi 1929 nie podlegają podatkowi od kapitału własnego stosowanemu względem spółek opodatkowanych w Luksemburgu. Nawet przy założeniu, że zwolnienie to miałoby ograniczone znaczenie ekonomiczne, nie zmienia to faktu, że zmniejsza ono obciążenie, któremu podlegają normalnie spółki w Luksemburgu. |
| --- | --- |

(67)

Wreszcie, zwolnione holdingi 1929 nie podlegają podatkowi od kapitału własnego stosowanemu względem spółek opodatkowanych w Luksemburgu. Nawet przy założeniu, że zwolnienie to miałoby ograniczone znaczenie ekonomiczne, nie zmienia to faktu, że zmniejsza ono obciążenie, któremu podlegają normalnie spółki w Luksemburgu.

| (68) | W związku z powyższym według Komisji wspomniane korzyści są środkami stanowiącymi odstępstwo, które faworyzuje określone przedsiębiorstwa względem innych przedsiębiorstw, które ze względu na cel przyświecający wspomnianemu systemowi, mianowicie zapobieganie wielokrotnemu opodatkowaniu, znajdują się w porównywalnych okolicznościach faktycznych i prawnych. Komisja uważa, że odniesienie władz luksemburskich do wyroku Banks
  '
  a jest w tym kontekście bezprzedmiotowe. We wspomnianej sprawie bowiem, żadna pośród wielu możliwych do zastosowania formuł nie wydawała się z góry korzystniejsza. Tymczasem w omawianej sprawie należy przyznać, że zwolnienie z opodatkowania jest z zasady korzystniejsze niż opodatkowanie dochodów. Komisja wnioskuje z tego, że zwolnione holdingi 1929 korzystają w sposób pewny i nieprzypadkowy ze zmniejszenia obciążeń, jakim podlega normalnie ich budżet. |
| --- | --- |

(68)

W związku z powyższym według Komisji wspomniane korzyści są środkami stanowiącymi odstępstwo, które faworyzuje określone przedsiębiorstwa względem innych przedsiębiorstw, które ze względu na cel przyświecający wspomnianemu systemowi, mianowicie zapobieganie wielokrotnemu opodatkowaniu, znajdują się w porównywalnych okolicznościach faktycznych i prawnych. Komisja uważa, że odniesienie władz luksemburskich do wyroku Banks
  '
  a jest w tym kontekście bezprzedmiotowe. We wspomnianej sprawie bowiem, żadna pośród wielu możliwych do zastosowania formuł nie wydawała się z góry korzystniejsza. Tymczasem w omawianej sprawie należy przyznać, że zwolnienie z opodatkowania jest z zasady korzystniejsze niż opodatkowanie dochodów. Komisja wnioskuje z tego, że zwolnione holdingi 1929 korzystają w sposób pewny i nieprzypadkowy ze zmniejszenia obciążeń, jakim podlega normalnie ich budżet.

| (69) | Przytoczone przez władze luksemburskie w ich piśmie z dnia 13 kwietnia 2006 r. trzy przykłady nie mogą podważyć ustaleń, według których sporny system dostarcza korzyści stanowiących odstępstwo od podatkowego prawa wspólnotowego, nieuzasadnionych charakterem systemu podatkowego Luksemburga. Z jednej strony bowiem, chodzi o przypadki, które nie pokazują rzeczywistego wykorzystania systemu przez zwolnione holdingi 1929. Z drugiej strony, wspomniane przykłady dotyczą wyłącznie sytuacji, w których system prawa wspólnotowego przyznaje już całkowite zwolnienie z podatku od dochodów. Luksemburg nie bierze jednak pod uwagę sytuacji, w których zwolnienie nie jest przyznawane przez prawo wspólnotowe, podczas gdy, jak to zostało wcześniej stwierdzone, jedynie w takich sytuacjach wspomniany system pozwala swoim beneficjentom zachować specyficzne korzyści względem systemu prawa wspólnotowego |
| --- | --- |

(69)

Przytoczone przez władze luksemburskie w ich piśmie z dnia 13 kwietnia 2006 r. trzy przykłady nie mogą podważyć ustaleń, według których sporny system dostarcza korzyści stanowiących odstępstwo od podatkowego prawa wspólnotowego, nieuzasadnionych charakterem systemu podatkowego Luksemburga. Z jednej strony bowiem, chodzi o przypadki, które nie pokazują rzeczywistego wykorzystania systemu przez zwolnione holdingi 1929. Z drugiej strony, wspomniane przykłady dotyczą wyłącznie sytuacji, w których system prawa wspólnotowego przyznaje już całkowite zwolnienie z podatku od dochodów. Luksemburg nie bierze jednak pod uwagę sytuacji, w których zwolnienie nie jest przyznawane przez prawo wspólnotowe, podczas gdy, jak to zostało wcześniej stwierdzone, jedynie w takich sytuacjach wspomniany system pozwala swoim beneficjentom zachować specyficzne korzyści względem systemu prawa wspólnotowego

| (70) | Komisja uznaje więc, że nie należy uwzględniać ogółu stosowanych podatków bezpośrednich i pośrednich celem stwierdzenia czy istnieje rzeczywista podatkowa korzyść przyznawana zwolnionym holdingom 1929, jako że istnienie takiej korzyści zostało już wyczerpująco wykazane. Ponadto Komisja stwierdza, że wykonanie takiej analizy nie byłoby możliwe ze względu na nieokreśloną liczbę możliwych sytuacji, które należałoby uwzględnić. |
| --- | --- |

(70)

Komisja uznaje więc, że nie należy uwzględniać ogółu stosowanych podatków bezpośrednich i pośrednich celem stwierdzenia czy istnieje rzeczywista podatkowa korzyść przyznawana zwolnionym holdingom 1929, jako że istnienie takiej korzyści zostało już wyczerpująco wykazane. Ponadto Komisja stwierdza, że wykonanie takiej analizy nie byłoby możliwe ze względu na nieokreśloną liczbę możliwych sytuacji, które należałoby uwzględnić.

| (71) | W konkluzji, Komisja stwierdza, że wspomniany system stanowi korzyść przyznawaną zwolnionym holdingom 1929. |
| --- | --- |

(71)

W konkluzji, Komisja stwierdza, że wspomniany system stanowi korzyść przyznawaną zwolnionym holdingom 1929.

| (72) | Należy przypomnieć, że specyfika środka państwowego, mianowicie jego selektywny charakter, stanowi jeden z niezbędnych elementów pojęcia pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu. Z tego względu należy zbadać czy wspomniany system podatkowy pociąga za sobą korzyści dostępne wyłącznie dla niektórych przedsiębiorstw lub niektórych sektorów działalności (25). W omawianym przypadku, według władz luksemburskich, system zwolnionych holdingów 1929 nie był selektywny, ponieważ wszystkie przedsiębiorstwa znajdujące się w podobnych okolicznościach, mianowicie zajmujące się wyłącznie działalnością zarządzania i podnoszenia wartości udziałów posiadanych w kontrolowanych spółkach oraz ściąganiem dochodów pochodzących z tych działalności, mogły z niego korzystać. |
| --- | --- |

(72)

Należy przypomnieć, że specyfika środka państwowego, mianowicie jego selektywny charakter, stanowi jeden z niezbędnych elementów pojęcia pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu. Z tego względu należy zbadać czy wspomniany system podatkowy pociąga za sobą korzyści dostępne wyłącznie dla niektórych przedsiębiorstw lub niektórych sektorów działalności (25). W omawianym przypadku, według władz luksemburskich, system zwolnionych holdingów 1929 nie był selektywny, ponieważ wszystkie przedsiębiorstwa znajdujące się w podobnych okolicznościach, mianowicie zajmujące się wyłącznie działalnością zarządzania i podnoszenia wartości udziałów posiadanych w kontrolowanych spółkach oraz ściąganiem dochodów pochodzących z tych działalności, mogły z niego korzystać.

| (73) | Komisja podziela zdanie władz luksemburskich, według którego selektywność środka, taka jak zwolnienie podatkowe dla działalności holdingów powinna koniecznie zostać oceniona w odniesieniu do sytuacji porównywalnych (26). Komisja uważa jednak, że w omawianym przypadku, tytułem porównania, powinny zostać wzięte pod uwagę spółki otrzymujące dochody porównywalne do dochodów zwolnionych holdingów 1929. Komisja zauważa jednak, że pośród spółek luksemburskich, jedynie zwolnione holdingi 1929 są całkowicie zwolnione z opodatkowania od całości dochodów jakie otrzymują i to niezależnie od z góry już ewentualnie opłaconego podatku od ich dochodów przez spółki, w których posiadają udziały. |
| --- | --- |

(73)

Komisja podziela zdanie władz luksemburskich, według którego selektywność środka, taka jak zwolnienie podatkowe dla działalności holdingów powinna koniecznie zostać oceniona w odniesieniu do sytuacji porównywalnych (26). Komisja uważa jednak, że w omawianym przypadku, tytułem porównania, powinny zostać wzięte pod uwagę spółki otrzymujące dochody porównywalne do dochodów zwolnionych holdingów 1929. Komisja zauważa jednak, że pośród spółek luksemburskich, jedynie zwolnione holdingi 1929 są całkowicie zwolnione z opodatkowania od całości dochodów jakie otrzymują i to niezależnie od z góry już ewentualnie opłaconego podatku od ich dochodów przez spółki, w których posiadają udziały.

| (74) | W związku z powyższym Komisja jest zmuszona stwierdzić, że taki system zwolnień jest selektywny, ponieważ faworyzuje niektóre przedsiębiorstwa prowadzące wyłącznie wybrane działalności spośród wielu przedsiębiorstw i działalności, które podlegają różnym rodzajom opodatkowania. |
| --- | --- |

(74)

W związku z powyższym Komisja jest zmuszona stwierdzić, że taki system zwolnień jest selektywny, ponieważ faworyzuje niektóre przedsiębiorstwa prowadzące wyłącznie wybrane działalności spośród wielu przedsiębiorstw i działalności, które podlegają różnym rodzajom opodatkowania.

| (75) | Niniejsza ocena jest dodatkowo poparta faktem, że według władz luksemburskich, ustawa z dnia 31 lipca 1929 r. ma na celu uniemożliwienie zbytniego rozszerzenia tego korzystnego systemu na rzecz spółek innych niż zwolnione holdingi 1929, aby nie stanowiły one zbytniego obciążenia dla budżetu państwa. Komisja pragnie przypomnieć, że w tym zakresie uzasadnienie oparte na specyfice czy ekonomii systemu podatkowego powinno odsyłać do spójności właściwego instrumentu podatkowego z wewnętrzną logiką systemu podatkowego w ogóle (27). Jednak w omawianym przypadku Luksemburg nie podał uzasadnienia dotyczącego charakteru i ekonomii krajowego systemu podatkowego, co do istnienia systemu stanowiącego odstępstwo, z którego korzystają jedynie zwolnione holdingi 1929. |
| --- | --- |

(75)

Niniejsza ocena jest dodatkowo poparta faktem, że według władz luksemburskich, ustawa z dnia 31 lipca 1929 r. ma na celu uniemożliwienie zbytniego rozszerzenia tego korzystnego systemu na rzecz spółek innych niż zwolnione holdingi 1929, aby nie stanowiły one zbytniego obciążenia dla budżetu państwa. Komisja pragnie przypomnieć, że w tym zakresie uzasadnienie oparte na specyfice czy ekonomii systemu podatkowego powinno odsyłać do spójności właściwego instrumentu podatkowego z wewnętrzną logiką systemu podatkowego w ogóle (27). Jednak w omawianym przypadku Luksemburg nie podał uzasadnienia dotyczącego charakteru i ekonomii krajowego systemu podatkowego, co do istnienia systemu stanowiącego odstępstwo, z którego korzystają jedynie zwolnione holdingi 1929.

| (76) | Ponadto Komisja stwierdza, że przyznanie korzyści zwolnienia na mocy ustawy z dnia 31 lipca 1929 r. zależy od spełnienia wielu związanych z tym warunków, głównie istnienia systemu rejestracji pod nadzorem organu administracyjnego oraz przestrzegania pewnych wymogów prawnych dotyczących wartości minimalnego kapitału własnego oraz rzeczywistego i wyłącznego prowadzenia pewnych ściśle określonych działalności. Według Komisji istnienie niniejszych ścisłych kryteriów umacnia selektywny charakter omawianego systemu. |
| --- | --- |

(76)

Ponadto Komisja stwierdza, że przyznanie korzyści zwolnienia na mocy ustawy z dnia 31 lipca 1929 r. zależy od spełnienia wielu związanych z tym warunków, głównie istnienia systemu rejestracji pod nadzorem organu administracyjnego oraz przestrzegania pewnych wymogów prawnych dotyczących wartości minimalnego kapitału własnego oraz rzeczywistego i wyłącznego prowadzenia pewnych ściśle określonych działalności. Według Komisji istnienie niniejszych ścisłych kryteriów umacnia selektywny charakter omawianego systemu.

| (77) | W związku z tym Komisja zauważa, że zwolnione spółki holdingowe powinny ograniczać swoje działalności do nabywania udziałów, w jakiejkolwiek formie, w innych przedsiębiorstwach, jak również do zarządzania i podnoszenia wartości tych udziałów. Skrócona definicja, którą podaje ustawa z dnia 31 lipca 1929 r. o podnoszeniu wartości udziałów została sformułowana przez Administration de l'enregistrement et des domaines, która uznała przez szeroką interpretację, że definicja powinna określać wiele działalności gospodarczych, bezpośrednio lub pośrednio związanych z podnoszeniem wartości udziałów, skupiających się głównie na działalności finansowej. W ten sposób spółki holdingowe są uprawnione do udzielania kredytów i pożyczek długo- i krótkoterminowych spółkom, w których bezpośrednio posiadają udziały (28). |
| --- | --- |

(77)

W związku z tym Komisja zauważa, że zwolnione spółki holdingowe powinny ograniczać swoje działalności do nabywania udziałów, w jakiejkolwiek formie, w innych przedsiębiorstwach, jak również do zarządzania i podnoszenia wartości tych udziałów. Skrócona definicja, którą podaje ustawa z dnia 31 lipca 1929 r. o podnoszeniu wartości udziałów została sformułowana przez Administration de l'enregistrement et des domaines, która uznała przez szeroką interpretację, że definicja powinna określać wiele działalności gospodarczych, bezpośrednio lub pośrednio związanych z podnoszeniem wartości udziałów, skupiających się głównie na działalności finansowej. W ten sposób spółki holdingowe są uprawnione do udzielania kredytów i pożyczek długo- i krótkoterminowych spółkom, w których bezpośrednio posiadają udziały (28).

| (78) | Na mocy ustawy z dnia 31 lipca 1929 r., ustanowienie zabezpieczeń na rzecz wierzycieli spółek, w których zwolnione holdingi 1929 posiadają udziały, jak też gwarancja ich wzrostów kapitału wchodzą również w zakres pojęcia o podnoszeniu wartości udziałów. Ponadto, oprócz udziałów w akcjach, zwolnione holdingi 1929 mogą posiadać obligacje publiczne, prywatne, notowane lub nie na rynkach regulowanych lub nie, emitowane przez sektor publiczny bądź nie. Zwolnione holdingi 1929 mają również możliwość posiadania jedynie obligacji, niezależnie lub łącznie z prowadzeniem działalności rozporządzania udziałami. W ten sposób, w przypadku holdingów finansowych możliwe jest poszerzenie kręgu potencjalnych beneficjentów dofinansowania, przez co możliwe jest przyznawanie pożyczek każdej spółce należącej do grupy, a więc ogółowi spółek posiadających wspólną nazwę, w których wspólna spółka dominująca posiada udziały w wysokości przynajmniej 25 %. |
| --- | --- |

(78)

Na mocy ustawy z dnia 31 lipca 1929 r., ustanowienie zabezpieczeń na rzecz wierzycieli spółek, w których zwolnione holdingi 1929 posiadają udziały, jak też gwarancja ich wzrostów kapitału wchodzą również w zakres pojęcia o podnoszeniu wartości udziałów. Ponadto, oprócz udziałów w akcjach, zwolnione holdingi 1929 mogą posiadać obligacje publiczne, prywatne, notowane lub nie na rynkach regulowanych lub nie, emitowane przez sektor publiczny bądź nie. Zwolnione holdingi 1929 mają również możliwość posiadania jedynie obligacji, niezależnie lub łącznie z prowadzeniem działalności rozporządzania udziałami. W ten sposób, w przypadku holdingów finansowych możliwe jest poszerzenie kręgu potencjalnych beneficjentów dofinansowania, przez co możliwe jest przyznawanie pożyczek każdej spółce należącej do grupy, a więc ogółowi spółek posiadających wspólną nazwę, w których wspólna spółka dominująca posiada udziały w wysokości przynajmniej 25 %.

| (79) | Ponadto, pewne działalności są uważane jako równoznaczne z nabywaniem udziałów, nawet jeśli żaden udział nie jest w posiadaniu wspomnianego zwolnionego holdingu 1929. W ten sposób, holding może posiadać patenty i nawet jeżeli nie może ich wykorzystywać lub handlować nimi, może wydawać licencje użytkowania innym spółkom trzecim lub spółkom z grupy, do której należy, a tym samym otrzymywać tantiemy bez utraty korzyści ze zwolnienia. |
| --- | --- |

(79)

Ponadto, pewne działalności są uważane jako równoznaczne z nabywaniem udziałów, nawet jeśli żaden udział nie jest w posiadaniu wspomnianego zwolnionego holdingu 1929. W ten sposób, holding może posiadać patenty i nawet jeżeli nie może ich wykorzystywać lub handlować nimi, może wydawać licencje użytkowania innym spółkom trzecim lub spółkom z grupy, do której należy, a tym samym otrzymywać tantiemy bez utraty korzyści ze zwolnienia.

| (80) | Pośród działalności dozwolonych dla zwolnionych holdingów 1929 figuruje również działalność doradcza w zarządzaniu i lokowaniu funduszy inwestycyjnych. Działalność ta polega na doradzaniu przedsiębiorstwom zbiorowego inwestowania w zakresie zarządzania powierzonym im portfelem. Działalność ta jest zwykle prowadzona przez spółkę doradczą, która z zasady jest opodatkowana z tytułu wspólnotowego prawa podatkowego. Jednakże, przy spełnieniu odpowiednich warunków, spółka doradcza ma możliwość wyboru statusu spółki holdingowej 1929 (29). |
| --- | --- |

(80)

Pośród działalności dozwolonych dla zwolnionych holdingów 1929 figuruje również działalność doradcza w zarządzaniu i lokowaniu funduszy inwestycyjnych. Działalność ta polega na doradzaniu przedsiębiorstwom zbiorowego inwestowania w zakresie zarządzania powierzonym im portfelem. Działalność ta jest zwykle prowadzona przez spółkę doradczą, która z zasady jest opodatkowana z tytułu wspólnotowego prawa podatkowego. Jednakże, przy spełnieniu odpowiednich warunków, spółka doradcza ma możliwość wyboru statusu spółki holdingowej 1929 (29).

| (81) | Z powyższego wynika, że działalności, które może prowadzić holding 1929 są ściśle ograniczone przez ustawę z dnia 31 lipca 1929 r., prowadzenie innych działalności grozi cofnięciem podatkowego statusu o zwolnieniu. Komisja uznaje, że restrykcje te potwierdzają selektywny charakter systemu zwolnień dla zwolnionych holdingów 1929. Ponadto, jak to zostało zaznaczone przez Komisję w jej decyzji z dnia 9 lutego 2006 r., wystarczy zauważyć, że wiele sektorów gospodarczych nie może czerpać korzyści oferowanych przez ten system. W ten sposób, przedsiębiorstwa prowadzące działalność inną niż dozwoloną dotyczącą podniesienia wartości udziałów, jak i działalności dotyczące wielu innych sektorów, takich jak przemysł wytwórczy, rolnictwo czy handel są wyłączone z korzystania ze wspomnianego systemu. |
| --- | --- |

(81)

Z powyższego wynika, że działalności, które może prowadzić holding 1929 są ściśle ograniczone przez ustawę z dnia 31 lipca 1929 r., prowadzenie innych działalności grozi cofnięciem podatkowego statusu o zwolnieniu. Komisja uznaje, że restrykcje te potwierdzają selektywny charakter systemu zwolnień dla zwolnionych holdingów 1929. Ponadto, jak to zostało zaznaczone przez Komisję w jej decyzji z dnia 9 lutego 2006 r., wystarczy zauważyć, że wiele sektorów gospodarczych nie może czerpać korzyści oferowanych przez ten system. W ten sposób, przedsiębiorstwa prowadzące działalność inną niż dozwoloną dotyczącą podniesienia wartości udziałów, jak i działalności dotyczące wielu innych sektorów, takich jak przemysł wytwórczy, rolnictwo czy handel są wyłączone z korzystania ze wspomnianego systemu.

| (82) | Komisja uznaje, że żadne rzeczowe wyjaśnienie nie może uzasadnić podobnego traktowania podatkowego zarezerwowanego w specyficzny sposób dla zwolnionych holdingów 1929, a które, poprzez ograniczenie jego zastosowania do pewnych spółek, ma na celu faworyzowanie ich względem spółek konkurencyjnych. |
| --- | --- |

(82)

Komisja uznaje, że żadne rzeczowe wyjaśnienie nie może uzasadnić podobnego traktowania podatkowego zarezerwowanego w specyficzny sposób dla zwolnionych holdingów 1929, a które, poprzez ograniczenie jego zastosowania do pewnych spółek, ma na celu faworyzowanie ich względem spółek konkurencyjnych.

| (83) | Ponadto, okoliczność, w której wspomniany system dostępny jest jedynie dla spółek luksemburskich prowadzących ograniczoną liczbę działalności, dodatkowo wzmacnia tę ocenę. W rzeczywistości bowiem, aby móc korzystać ze wspomnianego systemu zwolnień, każde przedsiębiorstwo pragnące podnieść wartość swoich inwestycji musi stworzyć odrębną jednostkę w Luksemburgu, której celem byłoby prowadzenie wyłącznie dozwolonych przez ustawę z 1929 r. działalności. Stworzenie takiej struktury pociąga więc za sobą szereg inwestycji wliczanych w normalne koszty danej działalności inwestycyjnej. Jedynie przedsiębiorstwa będące częścią grupy, o znacznych (30) zasobach finansowych, wystarczających do założenia w Luksemburgu odpowiedniej struktury przeznaczonej do prowadzenia działalności zarządzania i finansowania udziałów, są w stanie korzystać z tego systemu. Dotyczy to na przykład zwolnionych holdingów „miliardowych”. |
| --- | --- |

(83)

Ponadto, okoliczność, w której wspomniany system dostępny jest jedynie dla spółek luksemburskich prowadzących ograniczoną liczbę działalności, dodatkowo wzmacnia tę ocenę. W rzeczywistości bowiem, aby móc korzystać ze wspomnianego systemu zwolnień, każde przedsiębiorstwo pragnące podnieść wartość swoich inwestycji musi stworzyć odrębną jednostkę w Luksemburgu, której celem byłoby prowadzenie wyłącznie dozwolonych przez ustawę z 1929 r. działalności. Stworzenie takiej struktury pociąga więc za sobą szereg inwestycji wliczanych w normalne koszty danej działalności inwestycyjnej. Jedynie przedsiębiorstwa będące częścią grupy, o znacznych (30) zasobach finansowych, wystarczających do założenia w Luksemburgu odpowiedniej struktury przeznaczonej do prowadzenia działalności zarządzania i finansowania udziałów, są w stanie korzystać z tego systemu. Dotyczy to na przykład zwolnionych holdingów „miliardowych”.

| (84) | W odniesieniu do państwowych źródeł korzyści wynikających z zastosowania wspomnianego systemu, należy przypomnieć, że pojęcie pomocy jest ogólniejsze niż pojęcie subwencji, ponieważ może obejmować nie tylko pozytywne świadczenia, takie jak same subwencje, ale także środki, które przybierając różne formy obniżają koszty normalnie ponoszone przez przedsiębiorstwa i które nie stanowiąc subwencji w ścisłym tego słowa znaczeniu, maja identyczny charakter i identyczne skutki (31). Wynika z tego, że wspomniany system, w którym władze publiczne przyznają pewnym przedsiębiorstwom zwolnienie z normalnie obowiązującego podatku, pomimo że nie wiąże się z przekazaniem zasobów państwowych, stawia jego beneficjentów w bardziej uprzywilejowanej sytuacji finansowej niż pozostałych podatników i stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu (32). A zatem, pomimo że w bieżącej sprawie zwolnienia wynikające z zastosowania systemu zwolnionych holdingów 1929 nie wiążą się z przekazaniem zasobów państwowych, to nie można zaprzeczyć, że pociągają one za sobą utratę zasobów podatkowych i stanowią w ten sposób dofinansowanie państwa. |
| --- | --- |

(84)

W odniesieniu do państwowych źródeł korzyści wynikających z zastosowania wspomnianego systemu, należy przypomnieć, że pojęcie pomocy jest ogólniejsze niż pojęcie subwencji, ponieważ może obejmować nie tylko pozytywne świadczenia, takie jak same subwencje, ale także środki, które przybierając różne formy obniżają koszty normalnie ponoszone przez przedsiębiorstwa i które nie stanowiąc subwencji w ścisłym tego słowa znaczeniu, maja identyczny charakter i identyczne skutki (31). Wynika z tego, że wspomniany system, w którym władze publiczne przyznają pewnym przedsiębiorstwom zwolnienie z normalnie obowiązującego podatku, pomimo że nie wiąże się z przekazaniem zasobów państwowych, stawia jego beneficjentów w bardziej uprzywilejowanej sytuacji finansowej niż pozostałych podatników i stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu (32). A zatem, pomimo że w bieżącej sprawie zwolnienia wynikające z zastosowania systemu zwolnionych holdingów 1929 nie wiążą się z przekazaniem zasobów państwowych, to nie można zaprzeczyć, że pociągają one za sobą utratę zasobów podatkowych i stanowią w ten sposób dofinansowanie państwa.

| (85) | Według Luksemburga, system zwolnionych holdingów 1929 nie jest w stanie zakłócić konkurencji i wymiany wewnątrz Wspólnoty, bowiem korzystające z niego holdingi były wyłącznie beneficjentami dochodów pasywnych i nie znajdowały się w sytuacji porównywalnej do pozostałych operatorów działających jako usługodawcy niezależni. Co więcej, Komisja nie mogłaby wykazać, że omawiany system wpływa na umocnienie pozycji zwolnionych holdingów 1929 względem pozycji innych holdingów. |
| --- | --- |

(85)

Według Luksemburga, system zwolnionych holdingów 1929 nie jest w stanie zakłócić konkurencji i wymiany wewnątrz Wspólnoty, bowiem korzystające z niego holdingi były wyłącznie beneficjentami dochodów pasywnych i nie znajdowały się w sytuacji porównywalnej do pozostałych operatorów działających jako usługodawcy niezależni. Co więcej, Komisja nie mogłaby wykazać, że omawiany system wpływa na umocnienie pozycji zwolnionych holdingów 1929 względem pozycji innych holdingów.

| (86) | Komisja zauważa, że zgodnie ze stałym orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, po pierwsze, aby można było mówić o zakłóceniu konkurencji wystarczy, że beneficjent pomocy konkuruje z innymi przedsiębiorstwami na rynkach otwartych na konkurencję (33), a po drugie, środek wpływa na wymianę wewnątrzwspólnotową, kiedy przyznana przez państwo pomoc finansowa wzmacnia pozycję tego przedsiębiorstwa w wymianie wewnątrzwspólnotowej (34) względem pozostałych przedsiębiorstw konkurencyjnych. |
| --- | --- |

(86)

Komisja zauważa, że zgodnie ze stałym orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, po pierwsze, aby można było mówić o zakłóceniu konkurencji wystarczy, że beneficjent pomocy konkuruje z innymi przedsiębiorstwami na rynkach otwartych na konkurencję (33), a po drugie, środek wpływa na wymianę wewnątrzwspólnotową, kiedy przyznana przez państwo pomoc finansowa wzmacnia pozycję tego przedsiębiorstwa w wymianie wewnątrzwspólnotowej (34) względem pozostałych przedsiębiorstw konkurencyjnych.

| (87) | Komisja uważa, że zwolnione holdingi 1929 wchodzą w zakres sektora finansowego, w ramach, którego prowadzą określone działalności, takie jak przyznawanie pożyczek pozostałym członkom grupy, emisja obligacji, dyskontowanie faktur i zarządzanie depozytami pieniężnymi spółek, które kontrolują bezpośrednio i pośrednio oraz pozostałych spółek w ramach grupy, do której należy zwolniony holding 1929, lub też doradztwo dotyczące zarządzania wspólnymi funduszami inwestycyjnymi. Jak już wcześniej stwierdzono, zwolnione holdingi finansowe oraz zwolnione holdingi „miliardowe” korzystają na mocy ustawy z 1929 r. z większej swobody operacyjnej w prowadzeniu takich działalności finansowych. Zwolnione holdingi 1929 uczestniczą również w wykupie i zarządzaniu patentami, podobnie jak w udzielaniu licencji na konto oddziałów, które bezpośrednio i pośrednio posiadają lub też dla innych spółek w grupie. |
| --- | --- |

(87)

Komisja uważa, że zwolnione holdingi 1929 wchodzą w zakres sektora finansowego, w ramach, którego prowadzą określone działalności, takie jak przyznawanie pożyczek pozostałym członkom grupy, emisja obligacji, dyskontowanie faktur i zarządzanie depozytami pieniężnymi spółek, które kontrolują bezpośrednio i pośrednio oraz pozostałych spółek w ramach grupy, do której należy zwolniony holding 1929, lub też doradztwo dotyczące zarządzania wspólnymi funduszami inwestycyjnymi. Jak już wcześniej stwierdzono, zwolnione holdingi finansowe oraz zwolnione holdingi „miliardowe” korzystają na mocy ustawy z 1929 r. z większej swobody operacyjnej w prowadzeniu takich działalności finansowych. Zwolnione holdingi 1929 uczestniczą również w wykupie i zarządzaniu patentami, podobnie jak w udzielaniu licencji na konto oddziałów, które bezpośrednio i pośrednio posiadają lub też dla innych spółek w grupie.

| (88) | Zgodnie z procesem deregulacji, który cechuje wspólny rynek usług finansowych, konkurencja w tym sektorze opiera się głównie na eliminacji wszelkich ograniczeń ustawowych przy prowadzeniu działalności finansowych na wspólnym rynku oraz na przejrzystości i równości warunków prowadzenia tych działalności, kiedy są one porównywalne. Konkurencja jest jednak zakłócona przez wspomniany system, ponieważ zwolnione holdingi 1929 korzystają z całkowitego zwolnienia podatkowego od podatków bezpośrednich normalnie stosowanych w Luksemburgu od dochodów pochodzących z tych działalności, podczas gdy te same działalności są opodatkowane, kiedy prowadzone są przez podmioty niezależne lub takie, które nie przyjęły specyficznej formy zwolnionego holdingu 1929. |
| --- | --- |

(88)

Zgodnie z procesem deregulacji, który cechuje wspólny rynek usług finansowych, konkurencja w tym sektorze opiera się głównie na eliminacji wszelkich ograniczeń ustawowych przy prowadzeniu działalności finansowych na wspólnym rynku oraz na przejrzystości i równości warunków prowadzenia tych działalności, kiedy są one porównywalne. Konkurencja jest jednak zakłócona przez wspomniany system, ponieważ zwolnione holdingi 1929 korzystają z całkowitego zwolnienia podatkowego od podatków bezpośrednich normalnie stosowanych w Luksemburgu od dochodów pochodzących z tych działalności, podczas gdy te same działalności są opodatkowane, kiedy prowadzone są przez podmioty niezależne lub takie, które nie przyjęły specyficznej formy zwolnionego holdingu 1929.

| (89) | Następnie, z uwagi na fakt, że statusowa forma zwolnionego holdingu 1929 jest często wybierana przez grupy posiadające wymiar międzynarodowy lub których działalność dotyczy wielu sektorów, w szczególności handlu, wymiana między państwami członkowskimi jest naruszona z uwagi na korzyści podatkowe przyznane międzynarodowym przedsiębiorstwom handlowym korzystającym z usług zwolnionych holdingów 1929. Ponadto, zwolnione holdingi 1929 dostarczają usługi wewnątrzgrupowe i maja możliwość, przy pewnych ograniczeniach, włączenia się w działalność przemysłową i handlową spółek, w których posiadają udziały, co stanowi odrębną działalność gospodarczą, jak to zostało stwierdzone przez Trybunał w jego ostatnim wyroku w sprawie Fondazione Cassa di Risparmio di Firenze
   (35). Z tych właśnie powodów naruszenie wymiany oraz zakłócenie konkurencji ma miejsce również na poziomie grup, do których należą zwolnione holdingi 1929 oraz ze względu na działalność handlową, jaką te grupy prowadzą. |
| --- | --- |

(89)

Następnie, z uwagi na fakt, że statusowa forma zwolnionego holdingu 1929 jest często wybierana przez grupy posiadające wymiar międzynarodowy lub których działalność dotyczy wielu sektorów, w szczególności handlu, wymiana między państwami członkowskimi jest naruszona z uwagi na korzyści podatkowe przyznane międzynarodowym przedsiębiorstwom handlowym korzystającym z usług zwolnionych holdingów 1929. Ponadto, zwolnione holdingi 1929 dostarczają usługi wewnątrzgrupowe i maja możliwość, przy pewnych ograniczeniach, włączenia się w działalność przemysłową i handlową spółek, w których posiadają udziały, co stanowi odrębną działalność gospodarczą, jak to zostało stwierdzone przez Trybunał w jego ostatnim wyroku w sprawie Fondazione Cassa di Risparmio di Firenze
   (35). Z tych właśnie powodów naruszenie wymiany oraz zakłócenie konkurencji ma miejsce również na poziomie grup, do których należą zwolnione holdingi 1929 oraz ze względu na działalność handlową, jaką te grupy prowadzą.

| (90) | Wnioski te poparte są dodatkowo stwierdzeniem znacznego wpływu, jaki wywierają wspomniane wcześniej zwolnienia podatkowe na wyborze Luksemburga jako uprzywilejowanej lokalizacji finansowej. W związku z tym Komisja uważa za stosowne odnieść się do artykułów, jakie pojawiły się w prasie (36), w których wskazywano, że finansowy system luksemburski opiera się na systemie zwolnień podatkowych holdingów. Pozwala to stwierdzić, że międzynarodowe przedsiębiorstwa finansowe wykorzystują struktury holdingów w Luksemburgu, w tym zwolnione holdingi 1929, w celu minimalizacji obciążeń podatkowych. Zgodnie z tymi artykułami prasowymi, istnieje około 15 000 zwolnionych holdingów 1929 zarejestrowanych na terenie Luksemburga. |
| --- | --- |

(90)

Wnioski te poparte są dodatkowo stwierdzeniem znacznego wpływu, jaki wywierają wspomniane wcześniej zwolnienia podatkowe na wyborze Luksemburga jako uprzywilejowanej lokalizacji finansowej. W związku z tym Komisja uważa za stosowne odnieść się do artykułów, jakie pojawiły się w prasie (36), w których wskazywano, że finansowy system luksemburski opiera się na systemie zwolnień podatkowych holdingów. Pozwala to stwierdzić, że międzynarodowe przedsiębiorstwa finansowe wykorzystują struktury holdingów w Luksemburgu, w tym zwolnione holdingi 1929, w celu minimalizacji obciążeń podatkowych. Zgodnie z tymi artykułami prasowymi, istnieje około 15 000 zwolnionych holdingów 1929 zarejestrowanych na terenie Luksemburga.

| (91) | Pomimo braku danych przekazanych przez władze luksemburskie, które pozwoliłyby na ustalenie całkowitego obrotu realizowanego przez zwolnione holdingi 1929, Komisja uważa, że nie można zaprzeczyć znaczeniu tego systemu w sektorze finansowym Luksemburga, jak i w zakłóceń konkurencji i wymiany, które z niego wynikają. |
| --- | --- |

(91)

Pomimo braku danych przekazanych przez władze luksemburskie, które pozwoliłyby na ustalenie całkowitego obrotu realizowanego przez zwolnione holdingi 1929, Komisja uważa, że nie można zaprzeczyć znaczeniu tego systemu w sektorze finansowym Luksemburga, jak i w zakłóceń konkurencji i wymiany, które z niego wynikają.

| (92) | Komisja uznaje, że pomoc państwa, z której korzystają zwolnione holdingi 1929 nie może zostać uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem. W związku z tym należy zauważyć, że władze luksemburskie nie przedstawiły żadnego istotnego powodu, dla którego jedno z odstępstw określonych w art. 87 ust. 2, 3 traktatu mogłoby zostać zastosowane w omawianym przypadku. |
| --- | --- |

(92)

Komisja uznaje, że pomoc państwa, z której korzystają zwolnione holdingi 1929 nie może zostać uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem. W związku z tym należy zauważyć, że władze luksemburskie nie przedstawiły żadnego istotnego powodu, dla którego jedno z odstępstw określonych w art. 87 ust. 2, 3 traktatu mogłoby zostać zastosowane w omawianym przypadku.

| (93) | Odstępstwa określone w art. 87 ust. 2 traktatu dotyczące pomocy o charakterze socjalnym przyznawanej konsumentom indywidualnym, pomocy mającej na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi oraz pomocy przyznawanej niektórym regionom Republiki Federalnej Niemiec, wyraźnie nie znajdują zastosowania w omawianym przypadku. |
| --- | --- |

(93)

Odstępstwa określone w art. 87 ust. 2 traktatu dotyczące pomocy o charakterze socjalnym przyznawanej konsumentom indywidualnym, pomocy mającej na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi oraz pomocy przyznawanej niektórym regionom Republiki Federalnej Niemiec, wyraźnie nie znajdują zastosowania w omawianym przypadku.

| (94) | Nie można zastosować również odstępstwa określonego w art. 87 ust. 3 lit. a) traktatu, który zezwala na zastosowanie pomocy przeznaczonej na sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu w regionach, w których poziom życia jest nienormalnie niski lub w regionach, w których istnieje poważny stan niedostatecznego zatrudnienia. System nie może zostać uznany za projekt stanowiący przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania ani za pomoc mającą na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce Luksemburga w rozumieniu art. 87 ust. 3 lit. b) wspomnianego traktatu. Nie ma on też na celu promocji kultury i zachowania dziedzictwa w rozumieniu art. 87 ust. 3 lit d) wspomnianego traktatu. |
| --- | --- |

(94)

Nie można zastosować również odstępstwa określonego w art. 87 ust. 3 lit. a) traktatu, który zezwala na zastosowanie pomocy przeznaczonej na sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu w regionach, w których poziom życia jest nienormalnie niski lub w regionach, w których istnieje poważny stan niedostatecznego zatrudnienia. System nie może zostać uznany za projekt stanowiący przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania ani za pomoc mającą na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce Luksemburga w rozumieniu art. 87 ust. 3 lit. b) wspomnianego traktatu. Nie ma on też na celu promocji kultury i zachowania dziedzictwa w rozumieniu art. 87 ust. 3 lit d) wspomnianego traktatu.

| (95) | Odnośnie do art. 87 ust. 3 lit. c) traktatu, który pozwala na pomoc przeznaczoną na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia to warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem, Komisja stwierdza, że korzyści podatkowe przyznane zwolnionym holdingom 1929 nie są związane z inwestycjami, z tworzeniem miejsc pracy ani ze specyficznymi projektami. Stanowią one, po prostu, redukcję obciążeń, które normalnie powinna ponosić spółka, której to dotyczy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i dlatego też powinny one zostać uznane za pomoc państwa na działalność operacyjną. Zgodnie ze stałym orzecznictwem Komisji, tego typu pomoc nie może być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem, jeżeli dane środki nie ułatwiają rozwoju pewnego rodzaju działalności lub pewnych obszarów gospodarczych oraz nie są ograniczone w czasie, degresywne lub proporcjonalne do potrzeb związanych z przezwyciężeniem konkretnych barier ekonomicznych. |
| --- | --- |

(95)

Odnośnie do art. 87 ust. 3 lit. c) traktatu, który pozwala na pomoc przeznaczoną na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia to warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem, Komisja stwierdza, że korzyści podatkowe przyznane zwolnionym holdingom 1929 nie są związane z inwestycjami, z tworzeniem miejsc pracy ani ze specyficznymi projektami. Stanowią one, po prostu, redukcję obciążeń, które normalnie powinna ponosić spółka, której to dotyczy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i dlatego też powinny one zostać uznane za pomoc państwa na działalność operacyjną. Zgodnie ze stałym orzecznictwem Komisji, tego typu pomoc nie może być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem, jeżeli dane środki nie ułatwiają rozwoju pewnego rodzaju działalności lub pewnych obszarów gospodarczych oraz nie są ograniczone w czasie, degresywne lub proporcjonalne do potrzeb związanych z przezwyciężeniem konkretnych barier ekonomicznych.

| (96) | Komisja zwraca uwagę, że prosty fakt, iż wspomniane korzyści finansowe są zarezerwowane wyłącznie dla spółek zarejestrowanych w Luksemburgu jako zwolnione holdingi 1929, a udzielane ogólnie w pozostałych państwach członkowskich (37), wydaje się być sprzeczny ze swobodą przedsiębiorczości podmiotów gospodarczych mających siedzibę również w tym kraju. |
| --- | --- |

(96)

Komisja zwraca uwagę, że prosty fakt, iż wspomniane korzyści finansowe są zarezerwowane wyłącznie dla spółek zarejestrowanych w Luksemburgu jako zwolnione holdingi 1929, a udzielane ogólnie w pozostałych państwach członkowskich (37), wydaje się być sprzeczny ze swobodą przedsiębiorczości podmiotów gospodarczych mających siedzibę również w tym kraju.

| (97) | Komisja stwierdza w tej kwestii, że jedynie przedsiębiorstwa ustanowione w formie spółek w Luksemburgu mają możliwość czerpania korzyści oferowanych przez luksemburski system podatkowy zwolnionym holdingom 1929 i że ta okoliczność nie może zostać uzasadniona naturą wspomnianego systemu podatkowego. Okazuje się, że przedsiębiorstwo zagraniczne prowadzące działalność porównywalną do prowadzonej przez zwolniony holding 1929, szczególnie za pośrednictwem swojego stałego przedstawicielstwa, agencji lub oddziału spółki zagranicznej w rozumieniu art. 43 traktatu, nie może czerpać korzyści przewidzianych przez system zwolnionych holdingów 1929. W tym kontekście Komisja nie może akceptować braku zaangażowania władz luksemburskich do rozszerzenia statusu zwolnienia podatkowego na mocy ustawy z dnia 31 lipca 1929 r. na inne stałe przedstawicielstwa spółek zagranicznych mające siedziby w Luksemburgu i spełniające warunki określone w ustawie z dnia 31 lipca 1929 r. W rzeczywistości, art. 87 ust. 1 traktatu nie wprowadza bowiem rozróżnienia pomiędzy interwencjami państwowymi w zależności od ich przyczyn lub celów, ale definiuje te interwencje na podstawie ich skutków (38). Komisja podtrzymuje więc swoją wstępna ocenę, według której wspomniany system jest krzywdzący przede wszystkim dla przedsiębiorstw zagranicznych działających w Luksemburgu i nie ustanowionych jako spółki wedle prawa luksemburskiego w stosunku do holdingów utworzonych w formie spółki utworzonej w Luksemburgu. Dyskryminacja ta może zatem stanowić przeszkodę dla swobody przedsiębiorczości spółek zagranicznych w Luksemburgu sprzeczną z traktatem, a przez to niezgodną ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(97)

Komisja stwierdza w tej kwestii, że jedynie przedsiębiorstwa ustanowione w formie spółek w Luksemburgu mają możliwość czerpania korzyści oferowanych przez luksemburski system podatkowy zwolnionym holdingom 1929 i że ta okoliczność nie może zostać uzasadniona naturą wspomnianego systemu podatkowego. Okazuje się, że przedsiębiorstwo zagraniczne prowadzące działalność porównywalną do prowadzonej przez zwolniony holding 1929, szczególnie za pośrednictwem swojego stałego przedstawicielstwa, agencji lub oddziału spółki zagranicznej w rozumieniu art. 43 traktatu, nie może czerpać korzyści przewidzianych przez system zwolnionych holdingów 1929. W tym kontekście Komisja nie może akceptować braku zaangażowania władz luksemburskich do rozszerzenia statusu zwolnienia podatkowego na mocy ustawy z dnia 31 lipca 1929 r. na inne stałe przedstawicielstwa spółek zagranicznych mające siedziby w Luksemburgu i spełniające warunki określone w ustawie z dnia 31 lipca 1929 r. W rzeczywistości, art. 87 ust. 1 traktatu nie wprowadza bowiem rozróżnienia pomiędzy interwencjami państwowymi w zależności od ich przyczyn lub celów, ale definiuje te interwencje na podstawie ich skutków (38). Komisja podtrzymuje więc swoją wstępna ocenę, według której wspomniany system jest krzywdzący przede wszystkim dla przedsiębiorstw zagranicznych działających w Luksemburgu i nie ustanowionych jako spółki wedle prawa luksemburskiego w stosunku do holdingów utworzonych w formie spółki utworzonej w Luksemburgu. Dyskryminacja ta może zatem stanowić przeszkodę dla swobody przedsiębiorczości spółek zagranicznych w Luksemburgu sprzeczną z traktatem, a przez to niezgodną ze wspólnym rynkiem.

| (98) | W związku z tym Komisja przypomina, że procedura przewidziana w art. 88 traktatu nie może nigdy przynieść skutku sprzecznego z innymi szczegółowymi postanowieniami traktatu. Pomoc państwa, której pewne warunki są sprzeczne z innymi postanowieniami traktatu nie może zostać uznana przez Komisję za zgodną ze wspólnym rynkiem (39). W omawianym przypadku, jak to już wcześniej zostało stwierdzone, wydaje się, że wspomniany system nie przynosiłby korzyści danej spółce zagranicznej działającej na terenie Luksemburga za pośrednictwem przedsiębiorstwa zależnego w formie stałego przedstawicielstwa, agencji lub oddziału w rozumieniu art. 43 traktatu, opodatkowanego w Luksemburgu. Jeżeli państwo członkowskie przyznaje, choćby w pośredni sposób, przywilej podatkowy przedsiębiorstwom mającym swoją siedzibę na jego terytorium, a odmawia korzystania z tego samego przywileju przedsiębiorstwom mających swoją siedzibę w innym państwie członkowskim, ale posiadającym przedsiębiorstwo zależne w Luksemburgu, to różnica w traktowaniu pomiędzy tymi dwoma kategoriami beneficjentów będzie z zasady zabroniona przez traktat, ponieważ nie istnieje między nimi żadna różnica w sytuacji obiektywnej. |
| --- | --- |

(98)

W związku z tym Komisja przypomina, że procedura przewidziana w art. 88 traktatu nie może nigdy przynieść skutku sprzecznego z innymi szczegółowymi postanowieniami traktatu. Pomoc państwa, której pewne warunki są sprzeczne z innymi postanowieniami traktatu nie może zostać uznana przez Komisję za zgodną ze wspólnym rynkiem (39). W omawianym przypadku, jak to już wcześniej zostało stwierdzone, wydaje się, że wspomniany system nie przynosiłby korzyści danej spółce zagranicznej działającej na terenie Luksemburga za pośrednictwem przedsiębiorstwa zależnego w formie stałego przedstawicielstwa, agencji lub oddziału w rozumieniu art. 43 traktatu, opodatkowanego w Luksemburgu. Jeżeli państwo członkowskie przyznaje, choćby w pośredni sposób, przywilej podatkowy przedsiębiorstwom mającym swoją siedzibę na jego terytorium, a odmawia korzystania z tego samego przywileju przedsiębiorstwom mających swoją siedzibę w innym państwie członkowskim, ale posiadającym przedsiębiorstwo zależne w Luksemburgu, to różnica w traktowaniu pomiędzy tymi dwoma kategoriami beneficjentów będzie z zasady zabroniona przez traktat, ponieważ nie istnieje między nimi żadna różnica w sytuacji obiektywnej.

| (99) | Biorąc pod uwagę całość powyższych rozważań, Komisja uznaje, że wspomniany system nie może zostać uznany jako zgodny ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(99)

Biorąc pod uwagę całość powyższych rozważań, Komisja uznaje, że wspomniany system nie może zostać uznany jako zgodny ze wspólnym rynkiem.

VI.   WNIOSKI

| (100) | Komisja stwierdza, że system podatkowy stosowany względem zwolnionych holdingów 1929 w Luksemburgu stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu i że żadne z odstępstw przewidzianych w art. 87 ust. 1 i 3 traktatu nie ma dla niego zastosowania. Komisja stwierdza również, że pomimo wniesionych zmian w systemie zwolnionych holdingów 1929, wprowadzonych ustawą z dnia 21 czerwca 2005 r., wspomniany system w dalszym ciągu przynosi wszystkie omawiane przywileje fiskalne i to pomimo ograniczenia liczby beneficjentów systemu do holdingów otrzymujących poniżej 5 % ich dywidend od spółek zagranicznych podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w wysokości poniżej 11 %, jak również do holdingów otrzymujących dywidendy wypłacane przez spółki zagraniczne podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w wysokości co najmniej 11 % lub przez spółki luksemburskie. Komisja stwierdza, że system zwolnionych holdingów 1929 zmieniony przez ustawę z dnia 21 czerwca 2005 r., stanowi pomoc państwa w znaczeniu art. 87 ust. 1 traktatu i że żadne z odstępstw przewidzianych w art. 87 ust. 1 i 3 traktatu nie ma dla niego zastosowania. |
| --- | --- |

(100)

Komisja stwierdza, że system podatkowy stosowany względem zwolnionych holdingów 1929 w Luksemburgu stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu i że żadne z odstępstw przewidzianych w art. 87 ust. 1 i 3 traktatu nie ma dla niego zastosowania. Komisja stwierdza również, że pomimo wniesionych zmian w systemie zwolnionych holdingów 1929, wprowadzonych ustawą z dnia 21 czerwca 2005 r., wspomniany system w dalszym ciągu przynosi wszystkie omawiane przywileje fiskalne i to pomimo ograniczenia liczby beneficjentów systemu do holdingów otrzymujących poniżej 5 % ich dywidend od spółek zagranicznych podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w wysokości poniżej 11 %, jak również do holdingów otrzymujących dywidendy wypłacane przez spółki zagraniczne podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w wysokości co najmniej 11 % lub przez spółki luksemburskie. Komisja stwierdza, że system zwolnionych holdingów 1929 zmieniony przez ustawę z dnia 21 czerwca 2005 r., stanowi pomoc państwa w znaczeniu art. 87 ust. 1 traktatu i że żadne z odstępstw przewidzianych w art. 87 ust. 1 i 3 traktatu nie ma dla niego zastosowania.

| (101) | Komisja stwierdza, że system zwolnień podatkowych przyznany przez ustawę z 1929 r. nie został gruntownie zmieniony od wejścia w życie traktatu. Komisja uznaje więc, że system stanowi istniejącą pomoc w rozumieniu art. 1 lit b) i) rozporządzenia (WE) nr 659/1999. Komisja uważa, że zmiany systemu zwolnionych holdingów 1929, które określa ustawa z dnia 21 czerwca 2005 r. nie wprowadzają nowych elementów pomocy i nie zwiększają liczby beneficjentów; środek zachowuje zatem swój charakter istniejącej pomocy. |
| --- | --- |

(101)

Komisja stwierdza, że system zwolnień podatkowych przyznany przez ustawę z 1929 r. nie został gruntownie zmieniony od wejścia w życie traktatu. Komisja uznaje więc, że system stanowi istniejącą pomoc w rozumieniu art. 1 lit b) i) rozporządzenia (WE) nr 659/1999. Komisja uważa, że zmiany systemu zwolnionych holdingów 1929, które określa ustawa z dnia 21 czerwca 2005 r. nie wprowadzają nowych elementów pomocy i nie zwiększają liczby beneficjentów; środek zachowuje zatem swój charakter istniejącej pomocy.

| (102) | Władze luksemburskie podały argument, według którego Komisja miała zatwierdzić zmiany wprowadzone w ustawie z dnia 21 czerwca 2005 r. w ramach Grupy „Kodeksu Postępowania” Rady poświęconemu ocenie szkodliwych instrumentów podatkowych w ramach Kodeksu postępowania dotyczącego systemu podatkowego przedsiębiorstw (40) i że tym samym, system zwolnionych holdingów 1929 jest zgodny z traktatem. Komisja stwierdza w pierwszym rzędzie, że art. 87 nie wyłącza ze swojego zakresu jakichkolwiek instrumentów podatkowych. Komisja stwierdza następnie, że ani ustawa z dnia 31 lipca 1929 r., ani żadna ze zmian, łącznie ze zmianą wprowadzona w ustawie z dnia 21 czerwca 2005 r. nie zostały podane do wiadomości Komisji zgodnie z art. 88 ust. 3 traktatu. Tym samym, Komisja nie miała okazji rozpatrzenia zgodności wspomnianego systemu z zasadami dotyczącymi pomocy państwa. |
| --- | --- |

(102)

Władze luksemburskie podały argument, według którego Komisja miała zatwierdzić zmiany wprowadzone w ustawie z dnia 21 czerwca 2005 r. w ramach Grupy „Kodeksu Postępowania” Rady poświęconemu ocenie szkodliwych instrumentów podatkowych w ramach Kodeksu postępowania dotyczącego systemu podatkowego przedsiębiorstw (40) i że tym samym, system zwolnionych holdingów 1929 jest zgodny z traktatem. Komisja stwierdza w pierwszym rzędzie, że art. 87 nie wyłącza ze swojego zakresu jakichkolwiek instrumentów podatkowych. Komisja stwierdza następnie, że ani ustawa z dnia 31 lipca 1929 r., ani żadna ze zmian, łącznie ze zmianą wprowadzona w ustawie z dnia 21 czerwca 2005 r. nie zostały podane do wiadomości Komisji zgodnie z art. 88 ust. 3 traktatu. Tym samym, Komisja nie miała okazji rozpatrzenia zgodności wspomnianego systemu z zasadami dotyczącymi pomocy państwa.

| (103) | A zatem, żaden wniosek nie został więc wyciągnięty z faktu, że Komisja uczestniczyła w pracach Grupy „Kodeksu Postępowania”, której celem była ocena szkodliwego charakteru wspomnianego instrumentu podatkowego. Wystarczy w tym kontekście przypomnieć, że postępowanie wyjaśniające dotyczące systemów podatkowych pod względem pomocy państwa jest z punktu widzenia prawa niezależne od prac Grupy „Kodeksu Postępowania”. Ponadto system zwolnionych holdingów 1929, który oceniła Grupa „Kodeksu Postępowania” miał bardziej ograniczony zakres niż zakres systemu, o którym mowa w niniejszej decyzji. W rzeczywistości, ocena wykonana przez wspomnianą Grupę dotyczyła wyłącznie zwolnień od dywidend otrzymywanych przez zwolnione holdingi 1929. |
| --- | --- |

(103)

A zatem, żaden wniosek nie został więc wyciągnięty z faktu, że Komisja uczestniczyła w pracach Grupy „Kodeksu Postępowania”, której celem była ocena szkodliwego charakteru wspomnianego instrumentu podatkowego. Wystarczy w tym kontekście przypomnieć, że postępowanie wyjaśniające dotyczące systemów podatkowych pod względem pomocy państwa jest z punktu widzenia prawa niezależne od prac Grupy „Kodeksu Postępowania”. Ponadto system zwolnionych holdingów 1929, który oceniła Grupa „Kodeksu Postępowania” miał bardziej ograniczony zakres niż zakres systemu, o którym mowa w niniejszej decyzji. W rzeczywistości, ocena wykonana przez wspomnianą Grupę dotyczyła wyłącznie zwolnień od dywidend otrzymywanych przez zwolnione holdingi 1929.

| (104) | Z tego wynika, że analiza ta nie mogła przeszkodzić Komisji w przystąpieniu do obecnej oceny ani podważyć ustaleń Komisji, według których system zwolnionych holdingów 1929 regulowany ustawą z dnia 31 lipca 1929 r. zmieniony ustawą z dnia 21 czerwca 2005 r., stanowi pomoc państwa niezgodną ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu. |
| --- | --- |

(104)

Z tego wynika, że analiza ta nie mogła przeszkodzić Komisji w przystąpieniu do obecnej oceny ani podważyć ustaleń Komisji, według których system zwolnionych holdingów 1929 regulowany ustawą z dnia 31 lipca 1929 r. zmieniony ustawą z dnia 21 czerwca 2005 r., stanowi pomoc państwa niezgodną ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu.

| (105) | Komisja uważa, że należy położyć kres przyznawaniu różnych przywilejów określonych przez podatkowy system zwolnień stosowany wobec zwolnionych holdingów 1929 albo poprzez ich zniesienie, albo ich zmianę w celu dostosowania do wspólnego rynku. Począwszy od daty powiadomienia o niniejszej decyzji, przywileje określone przez ten system lub jego elementy nie będą już mogły być przyznawane nowym spółkom beneficjentom zarejestrowanym jako zwolnione holdingi 1929. Władze luksemburskie dokonają w tym celu stosownych zmian w swoim ustawodawstwie najpóźniej do 31 grudnia 2006 r. |
| --- | --- |

(105)

Komisja uważa, że należy położyć kres przyznawaniu różnych przywilejów określonych przez podatkowy system zwolnień stosowany wobec zwolnionych holdingów 1929 albo poprzez ich zniesienie, albo ich zmianę w celu dostosowania do wspólnego rynku. Począwszy od daty powiadomienia o niniejszej decyzji, przywileje określone przez ten system lub jego elementy nie będą już mogły być przyznawane nowym spółkom beneficjentom zarejestrowanym jako zwolnione holdingi 1929. Władze luksemburskie dokonają w tym celu stosownych zmian w swoim ustawodawstwie najpóźniej do 31 grudnia 2006 r.

| (106) | Odnośnie do istniejących zwolnionych spółek holdingowych 1929 aktualnie korzystających z systemu zwolnienia podatkowego opisanego w niniejszej decyzji, Komisja przyznaje, że charakter istniejącej pomocy systemu stanowi przeszkodę do odzyskania wszelkiej pomocy przyznanej przed datą niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(106)

Odnośnie do istniejących zwolnionych spółek holdingowych 1929 aktualnie korzystających z systemu zwolnienia podatkowego opisanego w niniejszej decyzji, Komisja przyznaje, że charakter istniejącej pomocy systemu stanowi przeszkodę do odzyskania wszelkiej pomocy przyznanej przed datą niniejszej decyzji.

| (107) | Komisja odnotowuje fakt, że strony zainteresowane nie przedstawiły uwag ani innych kwestii ważnych dla określenia czy istnieją uzasadnione oczekiwania beneficjentów wspomnianego systemu, usprawiedliwiających wprowadzenie środków przejściowych przed całkowitym zniesieniem niniejszego systemu pomocy. Ponadto, Komisja zbadała kwestie podniesione przez władze luksemburskie dotyczące działalności finansowej holdingów 1929 oraz pozostałe argumenty przedstawione przez te same władze odnośnie do uzasadnionych oczekiwań w odniesieniu do aktualnych beneficjentów. Mają one na celu umożliwić wspomnianym beneficjentom zachowanie skutków systemu w okresie przejściowym przed jego całkowitym zniesieniem. |
| --- | --- |

(107)

Komisja odnotowuje fakt, że strony zainteresowane nie przedstawiły uwag ani innych kwestii ważnych dla określenia czy istnieją uzasadnione oczekiwania beneficjentów wspomnianego systemu, usprawiedliwiających wprowadzenie środków przejściowych przed całkowitym zniesieniem niniejszego systemu pomocy. Ponadto, Komisja zbadała kwestie podniesione przez władze luksemburskie dotyczące działalności finansowej holdingów 1929 oraz pozostałe argumenty przedstawione przez te same władze odnośnie do uzasadnionych oczekiwań w odniesieniu do aktualnych beneficjentów. Mają one na celu umożliwić wspomnianym beneficjentom zachowanie skutków systemu w okresie przejściowym przed jego całkowitym zniesieniem.

| (108) | Z tego względu, Komisja uznała po pierwsze, że biorąc pod uwagę wyrok Trybunału z dnia 22 czerwca 2006 r. (41), ani Luksemburg, ani beneficjenci systemu nie mogą powoływać się na uzasadnione oczekiwania co do utrzymania systemu zwolnionych holdingów 1929 w okresie przejściowym ustalonym przez Radę (w ramach prac prowadzonych przez Grupę „Kodeksu Postępowania”) w celach likwidacji elementów systemu ocenionych jako szkodliwych. System pomocy państwa oparty na art. 87-89 traktatu oraz przedmiot niniejszego postępowania jest w rzeczywistości odmienny od działania Rady w ramach prac, o których mowa powyżej. |
| --- | --- |

(108)

Z tego względu, Komisja uznała po pierwsze, że biorąc pod uwagę wyrok Trybunału z dnia 22 czerwca 2006 r. (41), ani Luksemburg, ani beneficjenci systemu nie mogą powoływać się na uzasadnione oczekiwania co do utrzymania systemu zwolnionych holdingów 1929 w okresie przejściowym ustalonym przez Radę (w ramach prac prowadzonych przez Grupę „Kodeksu Postępowania”) w celach likwidacji elementów systemu ocenionych jako szkodliwych. System pomocy państwa oparty na art. 87-89 traktatu oraz przedmiot niniejszego postępowania jest w rzeczywistości odmienny od działania Rady w ramach prac, o których mowa powyżej.

| (109) | Komisja uznała po drugie, że system podatkowy zwolnionych holdingów 1929 stanowi system o charakterze stałym. Jednakże, beneficjenci zasadniczo nie mogą powoływać się na uzasadnione oczekiwania związane z utrzymaniem wspomnianego systemu powyżej roku podatkowego, którego dotyczyło zwolnienie. Komisja stwierdza w szczególności, że system zwolnionych holdingów 1929 nie jest związany z przeprowadzaniem przez beneficjentów inwestycji specyficznych, ale ogranicza się do zwolnienia dochodów, które otrzymują wspomniane holdingi w okresie danego okresu podatkowego. |
| --- | --- |

(109)

Komisja uznała po drugie, że system podatkowy zwolnionych holdingów 1929 stanowi system o charakterze stałym. Jednakże, beneficjenci zasadniczo nie mogą powoływać się na uzasadnione oczekiwania związane z utrzymaniem wspomnianego systemu powyżej roku podatkowego, którego dotyczyło zwolnienie. Komisja stwierdza w szczególności, że system zwolnionych holdingów 1929 nie jest związany z przeprowadzaniem przez beneficjentów inwestycji specyficznych, ale ogranicza się do zwolnienia dochodów, które otrzymują wspomniane holdingi w okresie danego okresu podatkowego.

| (110) | Jednakże należy przyznać, że system zwolnionych holdingów 1929 wchodzi w zakres ustawy z dnia 31 lipca 1929 r., która od momentu swojego przyjęcia nie została znacząco zmieniona. Nawet jeśli taka długowieczność (76 lat) nie mogła stanowić gwarancji utrzymania systemu lub jego dostosowania do zasad dotyczących pomocy państwa, to jednak mogła dawać beneficjentom poczucie, że nie zostanie gwałtownie zniesiona w systemie podatkowym właściwym dla ich działalności oraz że mieli oni prawo do racjonalnej perspektywy zachowania ciągłości. Działalność holdingów 1929 skupia się zresztą na udzielaniu średnio i długoterminowego dofinansowania. Działalność ta jest odrębna od tej, którą prowadzi krótkoterminowy trading finansowy i nie może być związana z brakiem chwilowej stabilności. |
| --- | --- |

(110)

Jednakże należy przyznać, że system zwolnionych holdingów 1929 wchodzi w zakres ustawy z dnia 31 lipca 1929 r., która od momentu swojego przyjęcia nie została znacząco zmieniona. Nawet jeśli taka długowieczność (76 lat) nie mogła stanowić gwarancji utrzymania systemu lub jego dostosowania do zasad dotyczących pomocy państwa, to jednak mogła dawać beneficjentom poczucie, że nie zostanie gwałtownie zniesiona w systemie podatkowym właściwym dla ich działalności oraz że mieli oni prawo do racjonalnej perspektywy zachowania ciągłości. Działalność holdingów 1929 skupia się zresztą na udzielaniu średnio i długoterminowego dofinansowania. Działalność ta jest odrębna od tej, którą prowadzi krótkoterminowy trading finansowy i nie może być związana z brakiem chwilowej stabilności.

| (111) | Ponadto prawdą jest, że istniejące holdingi 1929 prowadziły faktycznie duże inwestycje w ramach Międzynarodowych grup, do których należą. Inwestycje te miały w szczególności na celu tworzenie i rozbudowę infrastruktury grup międzynarodowych, tak by koordynować i promować rozwój ich działalności handlowych. Podważenie ich statusu wiązałoby się więc z przeprowadzeniem delikatnych i złożonych operacji reorganizacyjnych, które wymagałyby relatywnie długiego czasu. |
| --- | --- |

(111)

Ponadto prawdą jest, że istniejące holdingi 1929 prowadziły faktycznie duże inwestycje w ramach Międzynarodowych grup, do których należą. Inwestycje te miały w szczególności na celu tworzenie i rozbudowę infrastruktury grup międzynarodowych, tak by koordynować i promować rozwój ich działalności handlowych. Podważenie ich statusu wiązałoby się więc z przeprowadzeniem delikatnych i złożonych operacji reorganizacyjnych, które wymagałyby relatywnie długiego czasu.

| (112) | Podobnie, podjęte zostały średnio i długoterminowe zobowiązania wobec personelu i zewnętrznych usługodawców celem umożliwienia holdingom prowadzenia ich działalności związanych z międzynarodowymi grupami, do których należą. W związku z tym należy zauważyć, że według władz luksemburskich, blisko 13 000 zwolnionych holdingów 1929 działa aktualnie na terenie Luksemburga i przyczynia się do zwiększania atrakcyjności kraju jako międzynarodowego ośrodka finansowego, którego populacja aktywna ogranicza się skądinąd do 110 000 pracowników. Komisja powinna wiec zachować ostrożność co do relatywnie istotnych konsekwencji, jakie decyzja natychmiastowego zniesienia systemu zwolnionych holdingów 1929 mogłaby wywołać w sferze zatrudnienia oraz rozwoju gospodarczego w Luksemburgu. |
| --- | --- |

(112)

Podobnie, podjęte zostały średnio i długoterminowe zobowiązania wobec personelu i zewnętrznych usługodawców celem umożliwienia holdingom prowadzenia ich działalności związanych z międzynarodowymi grupami, do których należą. W związku z tym należy zauważyć, że według władz luksemburskich, blisko 13 000 zwolnionych holdingów 1929 działa aktualnie na terenie Luksemburga i przyczynia się do zwiększania atrakcyjności kraju jako międzynarodowego ośrodka finansowego, którego populacja aktywna ogranicza się skądinąd do 110 000 pracowników. Komisja powinna wiec zachować ostrożność co do relatywnie istotnych konsekwencji, jakie decyzja natychmiastowego zniesienia systemu zwolnionych holdingów 1929 mogłaby wywołać w sferze zatrudnienia oraz rozwoju gospodarczego w Luksemburgu.

| (113) | W związku z powyższym Komisja uznaje za racjonalne udzielenie okresu przejściowego zwolnionym holdingom istniejącym w dniu ogłoszenia niniejszej decyzji. Okres przejściowy zakończy się w dniu 31 grudnia 2010 r. Jednakże spółki, które w dalszym ciągu korzystać będą z systemu zwolnień podatkowych aż do dnia 31 grudnia 2010 r., nie będą mogły podlegać jakiejkolwiek odpłatnej cesji, całkowitej lub częściowej, swojego kapitału przez cały okres trwania tego systemu przejściowego, gdyż z uwagi na swój charakter, w momencie kiedy ich udziały zostaną przekazane, nie będą one mogły powoływać się na uzasadnione oczekiwania odnośnie do ciągłości systemu zwolnień podatkowych. Zastosowanie systemu zwolnień dla dochodów zwolnionych z opodatkowania od dnia 1 stycznia 2011 r. stanie się nielegalne i będzie podstawą do odzyskania wszelkich przyznanych korzyści. |
| --- | --- |

(113)

W związku z powyższym Komisja uznaje za racjonalne udzielenie okresu przejściowego zwolnionym holdingom istniejącym w dniu ogłoszenia niniejszej decyzji. Okres przejściowy zakończy się w dniu 31 grudnia 2010 r. Jednakże spółki, które w dalszym ciągu korzystać będą z systemu zwolnień podatkowych aż do dnia 31 grudnia 2010 r., nie będą mogły podlegać jakiejkolwiek odpłatnej cesji, całkowitej lub częściowej, swojego kapitału przez cały okres trwania tego systemu przejściowego, gdyż z uwagi na swój charakter, w momencie kiedy ich udziały zostaną przekazane, nie będą one mogły powoływać się na uzasadnione oczekiwania odnośnie do ciągłości systemu zwolnień podatkowych. Zastosowanie systemu zwolnień dla dochodów zwolnionych z opodatkowania od dnia 1 stycznia 2011 r. stanie się nielegalne i będzie podstawą do odzyskania wszelkich przyznanych korzyści.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Aktualnie obowiązujący w Luksemburgu system podatkowy na rzecz zwolnionych spółek holdingowych na mocy ustawy z dnia 31 lipca 1929 r. (zwanymi dalej „zwolnionymi holdingami 1929”) stanowi system pomocy państwa niezgodny ze wspólnym rynkiem.

Artykuł 2

Luksemburg jest zobowiązany do zniesienia systemu pomocy, o którym mowa w art. 1 lub dokonania jego zmian celem jego dostosowania do zasad wspólnego rynku najpóźniej do dnia 31 grudnia 2006 r.

Od daty powiadomienia o niniejszej decyzji, korzyści tego systemu lub jego części nie będą już mogły zostać przyznawane nowym beneficjentom.

W odniesieniu do zwolnionych spółek holdingowych 1929 czerpiących korzyści z systemu, o którym mowa w art. 1, od daty niniejszej decyzji, skutki systemu mogą zostać przedłużone najpóźniej do dnia 31 grudnia 2010 r. Jednakże spółki, które w dalszym ciągu będą korzystać do dnia 31 grudnia 2010 r. z systemu, o którym mowa w art. 1 nie będą mogły podlegać jakiejkolwiek odpłatnej cesji czy to całkowitej, czy częściowej ich kapitału przez cały okres trwania przejściowego systemu zwolnień.

Artykuł 3

Luksemburg poinformuje Komisję, w terminie dwóch miesięcy od dnia opublikowania niniejszej decyzji o środkach podjętych w celu jej wykonania.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Wielkiego Księstwa Luksemburga.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

Neelie KROES

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. C 78 z 31.3.2006, str. 2.

1

(2)  Dz.U. C 2 z 6.1.1998, str. 1.

2

(3)  Dz.U. C 384 z 10.12.1998, str. 3.

3

(4)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, str. 1. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.

4

(5)  SG(2005) D/205866

5

(6)  Patrz: przypis 1.

6

(7)  Dyrektywa Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych Państw Członkowskich (Dz.U. L 225 z 20.8.1990, str. 6) zmieniona dyrektywą Rady 2003/123/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. oraz dyrektywa Rady 2003/49/WE z dnia 3 czerwca 2003 w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego do odsetek oraz należności licencyjnych między powiązanymi spółkami różnych Państw Członkowskich (Dz.U. L 157 z 26. 6.2003, str. 49).

7

(8)  Spółki z siedzibą w Luksemburgu oraz stałe przedstawicielstwa spółek zagranicznych podlegają samorządowemu podatkowi dochodowemu, pobieranemu według maksymalnej stawki równej 22 % oraz komunalnemu podatkowi handlowemu pobieranemu według zmiennych, zależnych od danej komuny stawek, których średnia wysokość wynosi 7,5 %, a który obciąża dochód odpowiadający dochodowi brutto pomniejszonemu o wydatki, za wyjątkiem wydatków nie podlegających odpisowi, takich jak podatki bezpośrednie, ukryte wypłaty dywidend i tantiem.

8

(9)  Względem spółek z siedzibą w Luksemburgu oraz stałych przedstawicielstw zagranicznych, Luksemburg stosuje podatek od kapitału własnego równy 0,5 %, pobierany od aktywów netto 1 stycznia każdego roku bądź od różnicy pomiędzy aktywami spółek wycenianymi według normalnej wartości rynkowej a ich zadłużeniem w stosunku do stron trzecich.

9

(10)  Podatek gminny pobierany od wartości nieruchomości posiadanych przez przedsiębiorstwa.

10

(11)  Podatek w wysokości 0,2 % od wartości wpłaconego kapitału akcyjnego oraz agio emisyjnego.

11

(12)  Ponadto Luksemburg generalnie zniósł potrącanie podatku od tantiem począwszy od 1 stycznia 2004 (z wyłączeniem płatności za granicę).

12

(13)  Dywidendy rozdzielane przez nie zwolnioną z opodatkowania spółkę podlegają potrąceniu u źródła w wysokości 20 % wypłacanej sumy brutto, (25 % jeśli koszt potrącenia jest opłacany przez wypłacającego), z wyjątkiem zastosowania dyrektywy 90/435/EWG lub w przypadku, kiedy chodzi o udziały kwalifikowane w rozumieniu art. 147 ustawy o podatku dochodowym. To potrącenie u źródła może zostać zmniejszone zgodnie z przepisami konwencji. Na ogół odsetki nie stanowią podstawy potrącenia u źródła, chyba, że zostały zakwalifikowane do dywidend ukrytych. Większość tantiem wypłacanych beneficjentom nie rezydującym podlega potrąceniu u źródła w wysokości 10 % (11,11 % w przypadku, kiedy koszt potrącenia jest pokrywany przez wypłacającego). Ostatnio Luksemburg przyjął w swoim ustawodawstwie podatkowym zwolnienie od podatku określone w dyrektywie 2003/49/WE. Wspomniane potrącenie u źródła może zostać zmniejszone lub zarzucone zgodnie z przepisami konwencji.

13

(14)  Dz.U. L 157 z 26.6.2003, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/66/WE (Dz.U. L 168 z 1.5.2004. str. 35).

14

(15)  Każdy wkład pieniężny lub rzeczowy do spółki luksemburskiej stanowi przedmiot opłaty skarbowej w wysokości 1 %.

15

(16)  W przypadku, kiedy zwolniony holding 1929 rozdziela dywidendy przekraczające 10 % wpłaconego kapitału z datą zamknięcia roku budżetowego dystrybucji, opłata subskrypcyjna na kolejny rok budżetowy jest otrzymywana z szacowanej podstawy opodatkowania w wysokości dziesięciokrotności dywidendy, o której mowa.

16

(17)  Dotyczy spółek akcyjnych, spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, spółek komandytowo-akcyjnych oraz spółdzielni.

17

(18)  Patrz: przypis 1.

18

(19)  Patrz: na przykład Wyrok Trybunału z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie C-222/04 Ministero dell'Economia e delle Finanze/Cassa di Risparmio di Firenze, dotychczas niepublikowany w Zb. Orz., pkt 129.

19

(20)  Wyrok Trybunału z dnia 20 września 2001 r. w sprawie C-390/98, H.J. Banks/The Coal Authority, Zb. Orz. str. I-6117, pkt 49 i 50.

20

H.J. Banks/The Coal Authority

(21)  Zwolnione holdingi 1929 nie są jednak zwolnione z płacenia podatków pośrednich, takich jak opłaty skarbowe od emisji udziałów, opłaty rejestracyjne oraz VAT.

21

(22)  Dla niniejszej procedury, na przykład podatki realne oparte na rodzaju dokonanych transakcji nie mają w tym zakresie znaczenia.

22

(23)  Pkt 46-54 decyzji Komisji z dnia 9 lutego 2006 r.

23

(24)  Patrz: na przykład wyrok Trybunału z dnia 15 marca 1994 r. w sprawie C-387/92 Banco Exterior de España, Zb. Orz. str. I-877, pkt 14.

24

(25)  Patrz: Wyrok Trybunału z dnia 26 września 1996 r. w sprawie C-241/94 Francja przeciwko Komisji, Zb. Orz. str. I-4551, pkt 24 oraz Wyrok Trybunału z dnia 1 grudnia 1998 r. w sprawie C-200/97 Ecotrade, Zb. Orz. str. I-7907, pkt 40,41. Zob. również podobnie wyrok Trybunału z dnia 29 września 2000 r. w sprawie T-55/99 CETM przeciwko Komisji, Zb. Orz. str. II-3207, pkt 39.

25

(26)  Zob. podobnie wyrok Trybunału z dnia 8 listopada 2001 r. w sprawie C143/99 Adria-Wien Pipeline/Finanzlandesdirektion, Zb. Orz. 2001, str. I-8365, pkt 41.

26

(27)  Wyrok Trybunału z dnia 13 lutego 2003 r. w sprawie C-409/00 Hiszpania przeciwko Komisji, Zb. Orz. str. I-1487, pkt 52 oraz wyrok Trybunału z dnia 6 marca 2002 r. w sprawach T-92/00 i T-103/00 Diputación Foral de Álava e.a. przeciwko Komisji, Zb. Orz. str. II-1385, pkt 60 oraz wskazane w nim orzecznictwo.

27

(28)  Udzielanie pożyczek wchodzi w zakres pojęcia o podnoszeniu wartości udziałów i jest zgodne ze statusem czystego holdingu, jednak musi tu chodzić o działalność dodatkową względem nabywania udziałów. Charakter dodatkowy nie jest oceniany w stosunku do wysokości pożyczki ani w stosunku do ceny nabywczej lub wartości udziałów. Administracja wymaga raczej, aby zwolniony holding 1929 posiadał znaczne udziały w finansowanej spółce. Udział jest oceniony jako znaczny, jeżeli wynosi 25 % kapitału finansowanej spółki. Jednak dla spółek notowanych, niższy udział nie wyklucza możliwości przyznania kredytu, jeżeli znaczna część papierów wartościowych jest dostępna na rynku (płynna). Należy zauważyć, że wszelkie finansowanie powinno zostać zakończone przed lub równocześnie z odstąpieniem udziałów.

28

(29)  Aby móc korzystać ze statusu zwolnionego holdingu 1929, spółka doradcza musi przestrzegać serii zaleceń określonych przez władze podatkowe w decyzji ministerstwa Skarbu nr 12.061 z dnia 17 października 1968 r. Przede wszystkim, spółka musi mieć na celu nadzór i doradztwo tylko jednej spółki SICAV (spółka inwestycyjna o zmiennym kapitale) lub SICAF (spółka inwestycyjna o stałym kapitale), a także musi zainwestować przynajmniej 5 % swojego kapitału w spółkę, która korzysta z jej porad, z minimum 50 000 euro, pozostałość mogąc zainwestować w inne wartości ruchome i spółki trzecie. Kapitał akcyjny spółki doradczej musi wynosić minimum 76 000 euro.

29

(30)  Patrz: wyrok Trybunału Diputación Foral de Álava e.a. przeciwko Komisji, cytowany w przypisie 27, pkt 38 – 40.

30

(31)  Patrz: zwłaszcza wyroki Trybunału z dnia 8 listopada 2001 r. w sprawie C-143/99 Adria-Wien Pipeline et Wietersdorfer & Peggauer Zementwerke, Zb. Orz. Str. I-8365, pkt 38 i z dnia 15 lipca 2004 r. w sprawie C-501/00 Hiszpania przeciwko Komisji, Zb. Orz. str. I-6717, pkt 90 oraz wskazane w nim orzecznictwo; z dnia 15 grudnia 2005 r. w sprawie C-66/02 Włochy przeciwko Komisji, dotychczas niepublikowany w Zbiorze Orzeczeń, pkt 77 oraz Ministero dell'Economia e delle Finanze/Cassa di Risparmio di Firenze, cytowany w przypisie 19, pkt 131 oraz wskazane w nim orzecznictwo.

31

(32)  Patrz: na przykład Wyrok Trybunału z dnia 15 marca 1994 r. w sprawie C-387/92 Banco Exterior de España, Zb. Orz. str. I-877, pkt 14.

32

(33)  Wyrok Trybunału z dnia 30 kwietnia 1998 r. w sprawie T-214/95 Vlaamse Gewest przeciwko Komisji, Het Vlaamse Gewest przeciwko Komisji, Zb. Orz. str. II-717.

33

(34)  Wyrok z dnia 17 września 1980 r. w sprawie 730/79 Philip Morris przeciwko Komisji, Zb. Orz. str. 2671, pkt 11.

34

(35)  Wyrok Ministero dell'Economia e delle Finanze/Cassa di Risparmio di Firenze, cytowany w przypisie 19, opublikowany w Zbiorze Orzeczeń, pkt 112.

35

(36)  Patrz: wywiad z Carlo Thelen, członkiem Luksemburskiej Izby Handlowej, opublikowany przez dziennik International Herald Tribune w dniu 9 lutego 2006.

36

(37)  Wyrok Trybunału z dnia 21 września 1999 r. w sprawie C-307/97 Saint-Gobain, Zb. Orz. str. I-6161.

37

(38)  Wyrok Trybunału z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-159/01 Niderlandy przeciwko Komisji, dotychczas niepublikowany w Zbiorze Orzeczeń, pkt 51 oraz wskazane w nim orzecznictwo.

38

(39)  Wyrok z dnia 19 września 2000 r. w sprawie C-156/98 Niemcy przeciwko Komisji, Zb. Orz. str. I-6857.

39

(40)  Patrz: przypis 2.

40

(41)  Wyrok Trybunału z dnia 22 czerwca 2006 r. w sprawach C-182/03 oraz C-217/03 Belgia i Forum 187 Asbl przeciwko Komisji, dotychczas niepublikowany w Zbiorze Orzeczeń, pkt 150-154.

41

---

| 21.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 366/62 |
| --- | --- | --- | --- |

21.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 366/62

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 8 listopada 2006 r.

w sprawie pomocy państwa nr C 11/06 (ex N 127/05), jaką Włochy zamierzają wdrożyć na rzecz przedsiębiorstwa AEM Torino

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 5276)

(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/941/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust 1 lit. a),

po zaproszeniu (1) zainteresowanych stron do przedstawienia uwag, zgodnie z wymienionymi wyżej przepisami,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Pismem z dnia 21 marca 2005 r. Włochy powiadomiły Komisję o pomocy, jaką zamierzają przyznać przedsiębiorstwu AEM Torino, działającemu w sektorze energetycznym, w związku z kosztami osieroconymi. Komisja poprosiła o dodatkowe informacje w pismach z dnia 4 maja, 19 lipca, oraz 14 listopada 2005 r., na które Włochy odpowiedziały pismami z dnia 27 czerwca, 5 lipca, 3. października i 1. lutego 2006 r. |
| --- | --- |

(1)

Pismem z dnia 21 marca 2005 r. Włochy powiadomiły Komisję o pomocy, jaką zamierzają przyznać przedsiębiorstwu AEM Torino, działającemu w sektorze energetycznym, w związku z kosztami osieroconymi. Komisja poprosiła o dodatkowe informacje w pismach z dnia 4 maja, 19 lipca, oraz 14 listopada 2005 r., na które Włochy odpowiedziały pismami z dnia 27 czerwca, 5 lipca, 3. października i 1. lutego 2006 r.

| (2) | Pismem z dnia 4 kwietnia 2006 r. Komisja poinformowała Włochy o decyzji o wszczęciu postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 traktatu WE. Włochy nie odpowiedziały na pismo Komisji. |
| --- | --- |

(2)

Pismem z dnia 4 kwietnia 2006 r. Komisja poinformowała Włochy o decyzji o wszczęciu postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 traktatu WE. Włochy nie odpowiedziały na pismo Komisji.

| (3) | Decyzja Komisji w sprawie wszczęcia postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag. |
| --- | --- |

(3)

Decyzja Komisji w sprawie wszczęcia postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag.

| (4) | Komisja nie otrzymała żadnych uwag ani od przedsiębiorstwa AEM Torino, ani od innych zainteresowanych stron. |
| --- | --- |

(4)

Komisja nie otrzymała żadnych uwag ani od przedsiębiorstwa AEM Torino, ani od innych zainteresowanych stron.

| (5) | Środek pomocy przewiduje zwrot kosztów osieroconych, jakie Włochy zamierzają przyznać przedsiębiorstwu AEM Torino, działającemu w sektorze energetycznym. AEM Torino jest przedsiębiorstwem typu „municipalizzata”, działającym głównie w sektorze energetycznym. Środek pomocy oparty jest na analogicznym przepisie zatwierdzonym przez Komisję (3). |
| --- | --- |

(5)

Środek pomocy przewiduje zwrot kosztów osieroconych, jakie Włochy zamierzają przyznać przedsiębiorstwu AEM Torino, działającemu w sektorze energetycznym. AEM Torino jest przedsiębiorstwem typu „municipalizzata”, działającym głównie w sektorze energetycznym. Środek pomocy oparty jest na analogicznym przepisie zatwierdzonym przez Komisję (3).

| (6) | Kwota pomocy wynosi 16,338 mln EUR do przekazania w formie dotacji. |
| --- | --- |

(6)

Kwota pomocy wynosi 16,338 mln EUR do przekazania w formie dotacji.

| (7) | Włochy wyraziły zamiar przekazania rocznego sprawozdania dotyczącego realizacji tego środka. |
| --- | --- |

(7)

Włochy wyraziły zamiar przekazania rocznego sprawozdania dotyczącego realizacji tego środka.

| (8) | Włochy poinformowały, że środek o którym mowa nie może podlegać kumulacji z żadnym innym rodzajem pomocy . |
| --- | --- |

(8)

Włochy poinformowały, że środek o którym mowa nie może podlegać kumulacji z żadnym innym rodzajem pomocy .

| (9) | Dnia 5 czerwca 2002 r. Komisja podjęła negatywną decyzję dotyczącą pomocy państwa (C 27/99, ex NN 69/98) przyznanej przez Włochy w formie ulg podatkowych i pożyczek na preferencyjnych warunkach przedsiębiorstwom użyteczności publicznej, w których udziałowcem większościowym jest państwo (zwanym dalej przedsiębiorstwami typu „azienda municipalizzata”) (4). |
| --- | --- |

(9)

Dnia 5 czerwca 2002 r. Komisja podjęła negatywną decyzję dotyczącą pomocy państwa (C 27/99, ex NN 69/98) przyznanej przez Włochy w formie ulg podatkowych i pożyczek na preferencyjnych warunkach przedsiębiorstwom użyteczności publicznej, w których udziałowcem większościowym jest państwo (zwanym dalej przedsiębiorstwami typu „azienda municipalizzata”) (4).

| (10) | We wspomnianej decyzji Komisja stwierdziła, że podobne systemy pomocy, w przypadku niezgłoszenia, są bezprawne i niezgodne ze wspólnym rynkiem i nakazała Włochom odzyskanie kwot przekazanych w powyższych okolicznościach. (5). |
| --- | --- |

(10)

We wspomnianej decyzji Komisja stwierdziła, że podobne systemy pomocy, w przypadku niezgłoszenia, są bezprawne i niezgodne ze wspólnym rynkiem i nakazała Włochom odzyskanie kwot przekazanych w powyższych okolicznościach. (5).

| (11) | Procedura odzyskiwania pomocy była bardzo powolna. Dnia 18 kwietnia 2005 r. Włochy przyjęły ustawę nr 62, której art. 27 przewiduje, na podstawie wspomnianej decyzji Komisji, zwrot środków przyznanych przedsiębiorstwom typu „azienda municipalizzata”. Tymczasem na podstawie przepisu zatwierdzonego decyzją z 1 czerwca 2005 r. przez urząd podatkowy Agenzia delle entrate została przyznana beneficjentom możliwość zwrotu środków pomocy w ratach rozłożonych na okres 24 miesięcy. |
| --- | --- |

(11)

Procedura odzyskiwania pomocy była bardzo powolna. Dnia 18 kwietnia 2005 r. Włochy przyjęły ustawę nr 62, której art. 27 przewiduje, na podstawie wspomnianej decyzji Komisji, zwrot środków przyznanych przedsiębiorstwom typu „azienda municipalizzata”. Tymczasem na podstawie przepisu zatwierdzonego decyzją z 1 czerwca 2005 r. przez urząd podatkowy Agenzia delle entrate została przyznana beneficjentom możliwość zwrotu środków pomocy w ratach rozłożonych na okres 24 miesięcy.

| (12) | Zgodnie z uwagami przekazanymi w związku z toczącą się sprawą nr T-297/02 ACEA/Komisja, wspomniane przedsiębiorstwo AEM Torino zadeklarowało, że było beneficjentem systemów pomocy będących przedmiotem decyzji 2003/193/WE w formie ulg podatkowych w latach 1997, 1998 i 1999 oraz pożyczek na preferencyjnych warunkach przyznanych przez Cassa depositi e prestiti. |
| --- | --- |

(12)

Zgodnie z uwagami przekazanymi w związku z toczącą się sprawą nr T-297/02 ACEA/Komisja, wspomniane przedsiębiorstwo AEM Torino zadeklarowało, że było beneficjentem systemów pomocy będących przedmiotem decyzji 2003/193/WE w formie ulg podatkowych w latach 1997, 1998 i 1999 oraz pożyczek na preferencyjnych warunkach przyznanych przez Cassa depositi e prestiti.

| (13) | Ponadto, według uwag przekazanych przez Włochy, przedsiębiorstwo AEM Torino dostarczyło informacje w trakcie trwania standardowej procedury deklarowania i poboru podatków, wynikających z decyzji Agenzia delle entrate. Przedsiębiorstwo AEM Torino powinno było zwrócić kwotę bezprawnie przyznanej pomocy w terminie 60 dni od daty przekazania zawiadomienia o wyniku oceny, które według informacji przekazanych przez władze włoskie powinno było zostać dostarczone do przedsiębiorstwa AEM Torino przez Agenzia delle entrate w terminie do 11 stycznia 2006 r. Włochy nie poinformowały, czy przedsiębiorstwo AEM Torino rzeczywiście rozpoczęło proces zwrotu pomocy w ustalonym terminie. |
| --- | --- |

(13)

Ponadto, według uwag przekazanych przez Włochy, przedsiębiorstwo AEM Torino dostarczyło informacje w trakcie trwania standardowej procedury deklarowania i poboru podatków, wynikających z decyzji Agenzia delle entrate. Przedsiębiorstwo AEM Torino powinno było zwrócić kwotę bezprawnie przyznanej pomocy w terminie 60 dni od daty przekazania zawiadomienia o wyniku oceny, które według informacji przekazanych przez władze włoskie powinno było zostać dostarczone do przedsiębiorstwa AEM Torino przez Agenzia delle entrate w terminie do 11 stycznia 2006 r. Włochy nie poinformowały, czy przedsiębiorstwo AEM Torino rzeczywiście rozpoczęło proces zwrotu pomocy w ustalonym terminie.

| (14) | Według informacji przekazanych przez władze włoskie odnoszących się do powyższej sprawy, przedsiębiorstwo AEM Torino nie korzystało z pożyczek preferencyjnych przyznawanych przez Cassa depositi e prestiti. |
| --- | --- |

(14)

Według informacji przekazanych przez władze włoskie odnoszących się do powyższej sprawy, przedsiębiorstwo AEM Torino nie korzystało z pożyczek preferencyjnych przyznawanych przez Cassa depositi e prestiti.

| (15) | Komisja, nie będąc w stanie oszacować ewentualnej kumulacji uprzednio bezprawnie przyznanej pomocy, zgodnie z włoskim prawodawstwem dotyczącym przedsiębiorstw typu „municipalizzata”, z nowym środkiem pomocy, o którym mowa, zwróciła się do Włoch o niedopuszczenie do kumulacji powyższych środków i o podjęcie zobowiązania do niewypłacenia pomocy obejmującej koszty osierocone, zanim uprzednio bezprawnie przyznane środki pomocy nie zostaną zwrócone. Włochy nie podjęły powyższego zobowiązania. |
| --- | --- |

(15)

Komisja, nie będąc w stanie oszacować ewentualnej kumulacji uprzednio bezprawnie przyznanej pomocy, zgodnie z włoskim prawodawstwem dotyczącym przedsiębiorstw typu „municipalizzata”, z nowym środkiem pomocy, o którym mowa, zwróciła się do Włoch o niedopuszczenie do kumulacji powyższych środków i o podjęcie zobowiązania do niewypłacenia pomocy obejmującej koszty osierocone, zanim uprzednio bezprawnie przyznane środki pomocy nie zostaną zwrócone. Włochy nie podjęły powyższego zobowiązania.

| (16) | Komisja uznała, że przedmiotowy środek pomocy należy uznać za pomoc państwa. |
| --- | --- |

(16)

Komisja uznała, że przedmiotowy środek pomocy należy uznać za pomoc państwa.

| (17) | W związku z powyższym Komisja przeanalizowała zgodność przedmiotowego środka pomocy z zasadami dotyczącymi pomocy państwa, opierając się głównie na własnym komunikacie w sprawie metody analizy pomocy państwa związanej z kosztami osieroconymi (6) i uznała, że zastosowana metoda obliczania kwoty oraz sam sposób naliczania odpowiadały wszystkim wskazówkom zawartym w wyżej wymienionym komunikacie. |
| --- | --- |

(17)

W związku z powyższym Komisja przeanalizowała zgodność przedmiotowego środka pomocy z zasadami dotyczącymi pomocy państwa, opierając się głównie na własnym komunikacie w sprawie metody analizy pomocy państwa związanej z kosztami osieroconymi (6) i uznała, że zastosowana metoda obliczania kwoty oraz sam sposób naliczania odpowiadały wszystkim wskazówkom zawartym w wyżej wymienionym komunikacie.

| (18) | W orzeczeniu z dnia 15 maja 1997 r. (orzeczeniu w sprawie „Deggendorf”) (7) Trybunał Sprawiedliwości uznał, że „w przypadku gdy Komisja ocenia zgodność środka pomocy ze wspólnym rynkiem, musi ona brać pod uwagę wszystkie istotne czynniki, w tym również ewentualnie przeanalizowany już kontekst w uprzednio podjętej decyzji wraz ze zobowiązaniami narzuconymi państwu członkowskiemu na mocy tej decyzji”. Według Trybunału Sprawiedliwości nowe środki pomocy nie mogą zostać uznane za zgodne ze wspólnym rynkiem zanim uprzednio bezprawnie przyznane środki pomocy nie zostaną zwrócone, ponieważ połączony skutek powyższych środków może doprowadzić do poważnego zakłócenia konkurencji na wspólnym rynku. |
| --- | --- |

(18)

W orzeczeniu z dnia 15 maja 1997 r. (orzeczeniu w sprawie „Deggendorf”) (7) Trybunał Sprawiedliwości uznał, że „w przypadku gdy Komisja ocenia zgodność środka pomocy ze wspólnym rynkiem, musi ona brać pod uwagę wszystkie istotne czynniki, w tym również ewentualnie przeanalizowany już kontekst w uprzednio podjętej decyzji wraz ze zobowiązaniami narzuconymi państwu członkowskiemu na mocy tej decyzji”. Według Trybunału Sprawiedliwości nowe środki pomocy nie mogą zostać uznane za zgodne ze wspólnym rynkiem zanim uprzednio bezprawnie przyznane środki pomocy nie zostaną zwrócone, ponieważ połączony skutek powyższych środków może doprowadzić do poważnego zakłócenia konkurencji na wspólnym rynku.

| (19) | Na podstawie powyższego orzeczenia Komisja przystępuje do oceny nowego środka pomocy kontrolując, czy beneficjent nowego środka pomocy zwrócił lub nie całość uprzednio przyznanej pomocy, która miała zostać zwrócona na mocy negatywnej decyzji podjętej przez Komisję. |
| --- | --- |

(19)

Na podstawie powyższego orzeczenia Komisja przystępuje do oceny nowego środka pomocy kontrolując, czy beneficjent nowego środka pomocy zwrócił lub nie całość uprzednio przyznanej pomocy, która miała zostać zwrócona na mocy negatywnej decyzji podjętej przez Komisję.

| (20) | Stosując do przypadku, o którym mowa, zasadę ustaloną na podstawie wspomnianego orzeczenia Komisja uznaje, że: a) przedsiębiorstwo AEM Torino skorzystało z uprzedniej pomocy tj. z pomocy przeznaczonej dla przedsiębiorstw typu „municipalizzata” (patrz punkty 9-15), która powinna zostać zwrócona na podstawie decyzji 2003/193/WE; b) władze włoskie nie wywiązały się jeszcze ze do zobowiązania do odzyskania pomocy, które zostało im narzucone na mocy powyższej decyzji. Wprawdzie decyzja 2003/193/WE dotyczy programów pomocy, ale narzuca ona jednocześnie obowiązek odzyskania pomocy niezgodnej ze wspólnym rynkiem lub bezprawnej, przyznanej w ramach danego programu pomocy. Ponadto przedsiębiorstwo AEM Torino otwarcie przyznało się do skorzystania ze wspomnianego programu pomocy i nie ma powodu przypuszczać, że w tym szczególnym przypadku wspomniane środki nie stanowiły pomocy, stanowiły pomoc istniejącą lub zostały uznane zgodne ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(20)

Stosując do przypadku, o którym mowa, zasadę ustaloną na podstawie wspomnianego orzeczenia Komisja uznaje, że: a) przedsiębiorstwo AEM Torino skorzystało z uprzedniej pomocy tj. z pomocy przeznaczonej dla przedsiębiorstw typu „municipalizzata” (patrz punkty 9-15), która powinna zostać zwrócona na podstawie decyzji 2003/193/WE; b) władze włoskie nie wywiązały się jeszcze ze do zobowiązania do odzyskania pomocy, które zostało im narzucone na mocy powyższej decyzji. Wprawdzie decyzja 2003/193/WE dotyczy programów pomocy, ale narzuca ona jednocześnie obowiązek odzyskania pomocy niezgodnej ze wspólnym rynkiem lub bezprawnej, przyznanej w ramach danego programu pomocy. Ponadto przedsiębiorstwo AEM Torino otwarcie przyznało się do skorzystania ze wspomnianego programu pomocy i nie ma powodu przypuszczać, że w tym szczególnym przypadku wspomniane środki nie stanowiły pomocy, stanowiły pomoc istniejącą lub zostały uznane zgodne ze wspólnym rynkiem.

| (21) | Po upływie czterech lat od przyjęcia decyzji 2003/193/WE władze włoskie wciąż muszą jeszcze odzyskać bezprawnie przyznaną pomoc. Władze włoskie poinformowały Komisję, że w przypadku realizacji ich zobowiązań do odzyskania pomocy, są one wciąż na etapie uchwalania i wdrażania odpowiednich środków administracyjnych. |
| --- | --- |

(21)

Po upływie czterech lat od przyjęcia decyzji 2003/193/WE władze włoskie wciąż muszą jeszcze odzyskać bezprawnie przyznaną pomoc. Władze włoskie poinformowały Komisję, że w przypadku realizacji ich zobowiązań do odzyskania pomocy, są one wciąż na etapie uchwalania i wdrażania odpowiednich środków administracyjnych.

| (22) | Włochy poinformowały, że przedsiębiorstwo AEM Torino przedstawiło włoskiemu urzędowi podatkowemu Agenzia delle entrate deklarację, w której AEM Torino zobowiązuje się do spłaty określonych przez urząd podatkowy Agenzia delle entrate kwot. Tymczasem władze włoskie nie były w stanie określić:






  — | kwot, które przedsiębiorstwo AEM Torino powinno zwrócić w procesie odzyskiwania pomocy; |
| --- | --- | --- |

(22)

Włochy poinformowały, że przedsiębiorstwo AEM Torino przedstawiło włoskiemu urzędowi podatkowemu Agenzia delle entrate deklarację, w której AEM Torino zobowiązuje się do spłaty określonych przez urząd podatkowy Agenzia delle entrate kwot. Tymczasem władze włoskie nie były w stanie określić:

—

kwot, które przedsiębiorstwo AEM Torino powinno zwrócić w procesie odzyskiwania pomocy;

| — | warunków spłaty. Włochy poinformowały, że przedsiębiorstwo AEM Torino powinno dokonać spłaty w terminie do 11 marca 2006 r., lecz nie zapewniono w żaden sposób, aby spłata została dokonana w całości (łączne z odsetkami) i niezwłocznie (bez korzystania z 24-miesięcznego okresu przewidzianego w ustawie (legge) nr 62 z dnia 18 kwietnia 2005 r.). |
| --- | --- |

—

warunków spłaty. Włochy poinformowały, że przedsiębiorstwo AEM Torino powinno dokonać spłaty w terminie do 11 marca 2006 r., lecz nie zapewniono w żaden sposób, aby spłata została dokonana w całości (łączne z odsetkami) i niezwłocznie (bez korzystania z 24-miesięcznego okresu przewidzianego w ustawie (legge) nr 62 z dnia 18 kwietnia 2005 r.).

| (23) | Ponadto nie wiadomo, czy przedsiębiorstwo AEM Torino korzystało z pożyczek na preferencyjnych warunkach przyznanych przez Cassa depositi e prestiti, uznanych za bezprawne i niezgodne ze wspólnym rynkiem decyzją 2003/193/WE, i, czy w przypadku uzyskania tych pożyczek przez AEM Torino, zostały one zwrócone. |
| --- | --- |

(23)

Ponadto nie wiadomo, czy przedsiębiorstwo AEM Torino korzystało z pożyczek na preferencyjnych warunkach przyznanych przez Cassa depositi e prestiti, uznanych za bezprawne i niezgodne ze wspólnym rynkiem decyzją 2003/193/WE, i, czy w przypadku uzyskania tych pożyczek przez AEM Torino, zostały one zwrócone.

| (24) | Podsumowując, Włochy nie wyjaśniły, czy zwrócona została uprzednio przyznana pomoc, którą przedsiębiorstwo AEM Torino, według wszelkiego prawdopodobieństwa, uzyskało. Na podstawie powyższych informacji wnioskuje się, że AEM Torino mogło uzyskać pewne kwoty pomocy przyznane w ramach programu pomocy uznanego za niezgodny ze wspólnym rynkiem decyzją 2003/193/WE, a których wciąż jeszcze nie zwróciło. |
| --- | --- |

(24)

Podsumowując, Włochy nie wyjaśniły, czy zwrócona została uprzednio przyznana pomoc, którą przedsiębiorstwo AEM Torino, według wszelkiego prawdopodobieństwa, uzyskało. Na podstawie powyższych informacji wnioskuje się, że AEM Torino mogło uzyskać pewne kwoty pomocy przyznane w ramach programu pomocy uznanego za niezgodny ze wspólnym rynkiem decyzją 2003/193/WE, a których wciąż jeszcze nie zwróciło.

| (25) | Komisja nie jest w stanie ustalić kwoty pomocy, którą AEM Torino uzyskało zanim nowy środek pomocy, o którym jest tutaj mowa, został przyznany, i który wciąż jeszcze AEM Torino musi zwrócić. Komisja nie jest równocześnie w stanie ocenić połączonego skutku „wcześniejszego” i „nowego” środka pomocy, przyznanych na rzecz przedsiębiorstwa AEM Torino, ani też możliwego zakłócenia konkurencji, jakie wspomniana kumulacja obu środków pomocy mogła spowodować na wspólnym rynku. |
| --- | --- |

(25)

Komisja nie jest w stanie ustalić kwoty pomocy, którą AEM Torino uzyskało zanim nowy środek pomocy, o którym jest tutaj mowa, został przyznany, i który wciąż jeszcze AEM Torino musi zwrócić. Komisja nie jest równocześnie w stanie ocenić połączonego skutku „wcześniejszego” i „nowego” środka pomocy, przyznanych na rzecz przedsiębiorstwa AEM Torino, ani też możliwego zakłócenia konkurencji, jakie wspomniana kumulacja obu środków pomocy mogła spowodować na wspólnym rynku.

| (26) | Zgodnie z wydanym orzeczeniem w sprawie Deggendorf, Komisja musi brać pod uwagę okoliczności, na które powołano się w poprzedniej decyzji, jak również zobowiązania nałożone na państwo członkowskie na mocy podobnej decyzji i nie może przesądzić o zgodności nowego środka pomocy ze wspólnym rynkiem, zanim wcześniejsza pomoc przyznana bezprawnie nie zostanie zwrócona. |
| --- | --- |

(26)

Zgodnie z wydanym orzeczeniem w sprawie Deggendorf, Komisja musi brać pod uwagę okoliczności, na które powołano się w poprzedniej decyzji, jak również zobowiązania nałożone na państwo członkowskie na mocy podobnej decyzji i nie może przesądzić o zgodności nowego środka pomocy ze wspólnym rynkiem, zanim wcześniejsza pomoc przyznana bezprawnie nie zostanie zwrócona.

| (27) | Ponadto środek pomocy w postaci zwrotu kosztów osieroconych nie może podlegać kumulacji z żadnym innym rodzajem pomocy. |
| --- | --- |

(27)

Ponadto środek pomocy w postaci zwrotu kosztów osieroconych nie może podlegać kumulacji z żadnym innym rodzajem pomocy.

| (28) | Według zasady ustalonej orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deggendorf jedynie zobowiązanie do niewypłacenia nowej pomocy, zanim wcześniejsza pomoc nie zostanie w całości zwrócona, mogłoby całkowicie zapobiec ryzyku kumulacji dwóch środków pomocy oraz zapobiec zakłóceniu konkurencji. |
| --- | --- |

(28)

Według zasady ustalonej orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deggendorf jedynie zobowiązanie do niewypłacenia nowej pomocy, zanim wcześniejsza pomoc nie zostanie w całości zwrócona, mogłoby całkowicie zapobiec ryzyku kumulacji dwóch środków pomocy oraz zapobiec zakłóceniu konkurencji.

| (29) | Niejednokrotnie zwracano się do Włoch o podjęcie powyższego zobowiązania, ale Włochy odrzuciły ten wniosek. |
| --- | --- |

(29)

Niejednokrotnie zwracano się do Włoch o podjęcie powyższego zobowiązania, ale Włochy odrzuciły ten wniosek.

| (30) | W związku z utrzymującym się połączonym skutkiem dwóch środków pomocy, Komisja nie jest w stanie prawidłowo go ocenić. Tak więc na obecnym etapie, zgłoszony środek pomocy nie może zostać uznany za zgodny ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(30)

W związku z utrzymującym się połączonym skutkiem dwóch środków pomocy, Komisja nie jest w stanie prawidłowo go ocenić. Tak więc na obecnym etapie, zgłoszony środek pomocy nie może zostać uznany za zgodny ze wspólnym rynkiem.

| (31) | Ani Włochy ani przedsiębiorstwo AEM Torino nie rozwiały wątpliwości, które doprowadziły do wszczęcia postępowania. Włochy nie odpowiedziały na pismo zapowiadające wszczęcie postępowania ani też przedsiębiorstwo AEM Torino nie dostarczyło żadnych informacji. |
| --- | --- |

(31)

Ani Włochy ani przedsiębiorstwo AEM Torino nie rozwiały wątpliwości, które doprowadziły do wszczęcia postępowania. Włochy nie odpowiedziały na pismo zapowiadające wszczęcie postępowania ani też przedsiębiorstwo AEM Torino nie dostarczyło żadnych informacji.

| (32) | Nie zakwestionowano przyczyn, dla których Komisja wszczęła postępowanie. Dany środek stanowi pomoc, która może zostać uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem, na podstawie metody odnoszącej się do kosztów osieroconych. Tymczasem w związku z możliwością kumulacji uprzednio przyznanej pomocy, która nie została zwrócona przez beneficjenta, Komisja nie jest w stanie skontrolować połączonego skutku dwóch rodzajów pomocy. |
| --- | --- |

(32)

Nie zakwestionowano przyczyn, dla których Komisja wszczęła postępowanie. Dany środek stanowi pomoc, która może zostać uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem, na podstawie metody odnoszącej się do kosztów osieroconych. Tymczasem w związku z możliwością kumulacji uprzednio przyznanej pomocy, która nie została zwrócona przez beneficjenta, Komisja nie jest w stanie skontrolować połączonego skutku dwóch rodzajów pomocy.

| (33) | Włochy nie przekazały żadnej informacji, która pozwoliłaby Komisji ocenić potencjalną kumulację. Ponadto procedura odzyskiwania pomocy była wyjątkowo powolna i uciążliwa. W związku z tym Komisja podjęła decyzję dnia 19 stycznia 2005 r. o skierowaniu sprawy do Trybunału Sprawiedliwości, zgodnie z art. 88 ust. 2 Traktatu WE, w celu zapewnienia natychmiastowego i sprawnego wykonania decyzji 2003/193/WE. |
| --- | --- |

(33)

Włochy nie przekazały żadnej informacji, która pozwoliłaby Komisji ocenić potencjalną kumulację. Ponadto procedura odzyskiwania pomocy była wyjątkowo powolna i uciążliwa. W związku z tym Komisja podjęła decyzję dnia 19 stycznia 2005 r. o skierowaniu sprawy do Trybunału Sprawiedliwości, zgodnie z art. 88 ust. 2 Traktatu WE, w celu zapewnienia natychmiastowego i sprawnego wykonania decyzji 2003/193/WE.

| (34) | Dnia 2 czerwca 2006 r. Trybunał Sprawiedliwości stwierdził (8), że Włochy, nie podejmując wszelkich niezbędnych środków w celu odzyskania pomocy uznanej za bezprawną i niezgodną ze wspólnym rynkiem w ustalonym terminie, uchybiły zobowiązaniom, które na nich ciążą na mocy Traktatu. |
| --- | --- |

(34)

Dnia 2 czerwca 2006 r. Trybunał Sprawiedliwości stwierdził (8), że Włochy, nie podejmując wszelkich niezbędnych środków w celu odzyskania pomocy uznanej za bezprawną i niezgodną ze wspólnym rynkiem w ustalonym terminie, uchybiły zobowiązaniom, które na nich ciążą na mocy Traktatu.

| (35) | Obowiązkiem Komisji jest zapewnić, aby nowy środek pomocy został wypłacony dopiero wtedy, gdy będzie można wykluczyć wszelkie ryzyko kumulacji, lub gdy przedsiębiorstwo AEM Torino zwróci w całości otrzymaną bezprawnie i niezgodną ze wspólnym rynkiem pomoc. |
| --- | --- |

(35)

Obowiązkiem Komisji jest zapewnić, aby nowy środek pomocy został wypłacony dopiero wtedy, gdy będzie można wykluczyć wszelkie ryzyko kumulacji, lub gdy przedsiębiorstwo AEM Torino zwróci w całości otrzymaną bezprawnie i niezgodną ze wspólnym rynkiem pomoc.

| (36) | W związku z powyższym Komisja ma obowiązek zapewnić, aby powyższy warunek został w pełni dotrzymany. |
| --- | --- |

(36)

W związku z powyższym Komisja ma obowiązek zapewnić, aby powyższy warunek został w pełni dotrzymany.

| (37) | W związku z tym Włochy będą mogły przyznać nowy środek pomocy dopiero wówczas, gdy przedstawią Komisji dowód odzyskania całości pomocy uprzednio przyznanej przedsiębiorstwu AEM Torino. |
| --- | --- |

(37)

W związku z tym Włochy będą mogły przyznać nowy środek pomocy dopiero wówczas, gdy przedstawią Komisji dowód odzyskania całości pomocy uprzednio przyznanej przedsiębiorstwu AEM Torino.

| (38) | W związku z powyższym Komisja potwierdza swoją ocenę, według której zgłoszony środek pomocy, odnoszący się do pomocy w postaci zwrotu kosztów osieroconych, który Włochy zamierzają przyznać na rzecz przedsiębiorstwa AEM Torino, powinien zostać uznany za pomoc zgodną z Traktatem WE. |
| --- | --- |

(38)

W związku z powyższym Komisja potwierdza swoją ocenę, według której zgłoszony środek pomocy, odnoszący się do pomocy w postaci zwrotu kosztów osieroconych, który Włochy zamierzają przyznać na rzecz przedsiębiorstwa AEM Torino, powinien zostać uznany za pomoc zgodną z Traktatem WE.

| (39) | Tymczasem przeprowadzone postępowanie potwierdziło, że Komisja nie jest w stanie skontrolować, czy połączony wpływ nowego środka pomocy oraz uprzednio bezprawnie przyznanego i niezgodnego ze wspólnym rynkiem środka pomocy nie doprowadził do niepotrzebnego zakłócenia konkurencji, sprzecznego z Traktatem WE. |
| --- | --- |

(39)

Tymczasem przeprowadzone postępowanie potwierdziło, że Komisja nie jest w stanie skontrolować, czy połączony wpływ nowego środka pomocy oraz uprzednio bezprawnie przyznanego i niezgodnego ze wspólnym rynkiem środka pomocy nie doprowadził do niepotrzebnego zakłócenia konkurencji, sprzecznego z Traktatem WE.

| (40) | W związku z tym Komisja stwierdza, zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia nr 659/99 (9), że zgłoszony środek pomocy nie może zostać wypłacony na rzecz beneficjenta, zanim ten nie zwróci uprzednio bezprawnie przyznanego i niezgodnego ze wspólnym rynkiem środka pomocy. |
| --- | --- |

(40)

W związku z tym Komisja stwierdza, zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia nr 659/99 (9), że zgłoszony środek pomocy nie może zostać wypłacony na rzecz beneficjenta, zanim ten nie zwróci uprzednio bezprawnie przyznanego i niezgodnego ze wspólnym rynkiem środka pomocy.

| (41) | Zanim omawiana pomoc zostanie wypłacona, Włochy muszą przedstawić Komisji dowód na to, że przedsiębiorstwo AEM Torino zwróciło w całości uprzednio otrzymaną pomoc. |
| --- | --- |

(41)

Zanim omawiana pomoc zostanie wypłacona, Włochy muszą przedstawić Komisji dowód na to, że przedsiębiorstwo AEM Torino zwróciło w całości uprzednio otrzymaną pomoc.

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Pomoc, którą Włochy zamierzają udzielić przedsiębiorstwu AEM Torino w ramach zwrotu kosztów osieroconych, w wysokości 16,338 mln EUR, jest zgodna ze wspólnym rynkiem z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w art. 2.

Artykuł 2

Pomoc, o której mowa w art. 1, nie może zostać wypłacona zanim Włochy nie przedstawią Komisji dowodu na to, że przedsiębiorstwo AEM Torino nie skorzystało z wcześniejszej pomocy przyznanej w ramach programu pomocy na rzecz przedsiębiorstw typu „municipalizzata”, uznanej decyzją 2003/193/WE za bezprawną i niezgodną z Traktatem, lub też dowodu na to, że przedsiębiorstwo AEM Torino zwróciło wcześniejszą pomoc przyznaną w ramach wspomnianego programu pomocy, wraz z odsetkami.

Artykuł 3

Włochy informują Komisję w terminie dwóch miesięcy od daty powiadomienia o niniejszej decyzji o środkach podjętych w celu jej wykonania.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 listopada 2006 r.

W imieniu Komisji

Członek Komisji

Neelie KROES

---

(1)  Dz.U. C 116 z 17.5.2006, str. 2.

1

(2)  Zob. przypis 1.

2

(3)  Decyzja Komisji z dnia 1 grudnia 2004 r. dotycząca sprawy nr 490/00, w szczególności część odnosząca się do zakładów energetycznych.

3

(4)  Decyzja, Dz.U. L 77 z 24.3.2003, str. 21.

4

(5)  Zgodnie z art. 3 decyzji Komisji Włochy zobowiązane są podjąć wszelkie niezbędne środki w celu odzyskania od beneficjentów bezprawnie przyznanych im środków pomocy.

5

(6)  Przyjęta przez Komisję dnia 26 lipca 2001 r. Dostępna na stronie Generalnej Dyrekcji ds. Konkurencji pod następującym adresem: http://europa.eu.int/comm/competition/state_aid/legislation/stranded_costs/it.pdf. Wysłana do państw członkowskich pismem z dnia 6 sierpnia 2001 r. (ref. (2001) D/290869).

6

(7)  Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości z dnia 15 maja 1997 r. w sprawie C-355/95 TWD/Komisja, Zb. Orz. I-2549, ust. 25-26 („Orzeczenie w sprawie Deggendorf”).

7

C-355/95 TWD/Komisja

(8)  Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie C-207/05 Komisja/Włochy (dotychczas nieopublikowany).

8

(9)  Dz.U. L 83/1, 27.3.1999, str. 1-9

9

---

EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY

Wspólny Komitet EOG

| 21.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 366/66 |
| --- | --- | --- | --- |

21.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 366/66

---

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 129/2006

z dnia 27 października 2006 r.

zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Załącznik II do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 82/2006 z dnia 7 lipca 2006 r. (1) |
| --- | --- |

(1)

Załącznik II do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 82/2006 z dnia 7 lipca 2006 r. (1)

| (2) | W Porozumieniu należy uwzględnić decyzję Komisji 2006/257/WE z dnia 9 lutego 2006 r. zmieniającą decyzję 96/335/WE ustanawiającą wykaz i powszechne nazewnictwo składników stosowanych w produktach kosmetycznych (2), |
| --- | --- |

(2)

W Porozumieniu należy uwzględnić decyzję Komisji 2006/257/WE z dnia 9 lutego 2006 r. zmieniającą decyzję 96/335/WE ustanawiającą wykaz i powszechne nazewnictwo składników stosowanych w produktach kosmetycznych (2),

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W pkt 10 (decyzja Komisji 96/335/WE) rozdziału XVI załącznika II do Porozumienia dodaje się, co następuje:

„zmieniona:

| — | 32006 D 0257: decyzją Komisji 2006/257/WE z dnia 9 lutego 2006 r. (Dz.U. L 97 z 5.4.2006, str. 1).”. |
| --- | --- |

—

32006 D 0257: decyzją Komisji 2006/257/WE z dnia 9 lutego 2006 r. (Dz.U. L 97 z 5.4.2006, str. 1).”.

Artykuł 2

Teksty decyzji 2006/257/WE w językach islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 28 października 2006 r., pod warunkiem że Wspólny Komitet EOG (3) otrzyma wszystkie notyfikacje przewidziane w art. 103 ust.1 Porozumienia.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 października 2006 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Przewodnicząca

Oda Helen SLETNES

---

(1)  Dz.U. L 289 z 19.10.2006, str. 14.

1

(2)  Dz.U. L 97 z 5.4.2006, str. 1.

2

(3)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.

3

---

| 21.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 366/68 |
| --- | --- | --- | --- |

21.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 366/68

---

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 130/2006

z dnia 27 października 2006 r.

zmieniająca załącznik IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Załącznik IX do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 119/2006 z dnia 22 września 2006 r. (1). |
| --- | --- |

(1)

Załącznik IX do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 119/2006 z dnia 22 września 2006 r. (1).

| (2) | W porozumieniu należy uwzględnić dyrektywę Komisji 2006/29/WE z dnia 8 marca 2006 r. zmieniająca dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie włączenia lub wyłączenia niektórych instytucji z zakresu jej stosowania (2). |
| --- | --- |

(2)

W porozumieniu należy uwzględnić dyrektywę Komisji 2006/29/WE z dnia 8 marca 2006 r. zmieniająca dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie włączenia lub wyłączenia niektórych instytucji z zakresu jej stosowania (2).

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W pkt 14 (dyrektywa 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) załącznika IX do Porozumienia wprowadza się tiret w brzmieniu:

| „– | 32006 L 0029: dyrektywą Komisji 2006/29/WE z dnia 8 marca 2006 r. (Dz.U. L 70 z 9.3.2006, str. 50).”. |
| --- | --- |

„–

32006 L 0029: dyrektywą Komisji 2006/29/WE z dnia 8 marca 2006 r. (Dz.U. L 70 z 9.3.2006, str. 50).”.

Artykuł 2

Teksty dyrektywy 2006/29/WE w językach islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 28 października 2006 r., pod warunkiem, że Wspólny Komitet EOG otrzyma wszystkie notyfikacje przewidziane w art. 103 ust. 1 Porozumienia (3).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG oraz w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 października 2006 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Przewodniczący

Oda Helen SLETNES

---

(1)  Dz.U. L 333 z 30.11.2006, str. 44.

1

(2)  Dz.U. L 70 z 9.3.2006, str. 50.

2

(3)  Nie wskazano wymogow konstytucyjnych.

3

---

| 21.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 366/69 |
| --- | --- | --- | --- |

21.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 366/69

---

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 131/2006

z dnia 27 października 2006 r.

zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej „porozumieniem”, w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | załącznik XIII do porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 123/2006 z dnia 22 września 2006 r. (1). |
| --- | --- |

(1)

załącznik XIII do porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 123/2006 z dnia 22 września 2006 r. (1).

| (2) | w porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie (WE) nr 336/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie wdrożenia we Wspólnocie Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczeństwem oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 3051/95 (2), |
| --- | --- |

(2)

w porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie (WE) nr 336/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie wdrożenia we Wspólnocie Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczeństwem oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 3051/95 (2),

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W załączniku XIII do porozumienia wprowadza się następujące zmiany:

| 1. | Po pkt. 56t (dyrektywa 2005/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) dodaje się punkt w brzmieniu:






  „56u. | 32006 R 0336: rozporządzenie (WE) nr 336/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie wdrożenia we Wspólnocie Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczeństwem oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 3051/95 (Dz.U. L 64 z 4.3.2006, str. 1).
  Do celów porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z następującymi dostosowaniami:
  W odniesieniu do Norwegii art. 3 ust. 2 lit e) otrzymuje brzmienie:
  ‘statków pasażerskich innych niż:






  (i) | promy pasażerskie typu ro-ro, oraz |
| --- | --- | --- | --- |

1.

Po pkt. 56t (dyrektywa 2005/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) dodaje się punkt w brzmieniu:

„56u.

32006 R 0336: rozporządzenie (WE) nr 336/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie wdrożenia we Wspólnocie Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczeństwem oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 3051/95 (Dz.U. L 64 z 4.3.2006, str. 1).

Do celów porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z następującymi dostosowaniami:

W odniesieniu do Norwegii art. 3 ust. 2 lit e) otrzymuje brzmienie:

‘statków pasażerskich innych niż:

(i)

promy pasażerskie typu ro-ro, oraz

| (ii) | statki pasażerskie przewożące więcej niż 100 pasażerów, które pływają pod banderą Norwegii, |
| --- | --- |

(ii)

statki pasażerskie przewożące więcej niż 100 pasażerów, które pływają pod banderą Norwegii,

na obszarach morskich klasy C i D, zgodnie z definicją zawartą w art. 4 dyrektywy 98/18/WE.’”

| 2. | Skreśla się punkt 56c (rozporządzenie Rady (WE) nr 3051/95). |
| --- | --- |

2.

Skreśla się punkt 56c (rozporządzenie Rady (WE) nr 3051/95).

Artykuł 2

Teksty rozporządzenia (WE) nr 336/2006 w językach islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 28 października 2006 r., pod warunkiem że Wspólny Komitet EOG (3) otrzyma wszystkie notyfikacje przewidziane w art. 103 ust. 1 porozumienia.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 października 2006 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Przewodnicząca

Oda Helen SLETNES

---

(1)  Dz.U. L 333 z 30.11.2006, str. 52.

1

(2)  Dz.U. L 64 z 4.3.2006, str. 1.

2

(3)  Wskazano wymogi konstytucyjne.

3

---

| 21.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 366/71 |
| --- | --- | --- | --- |

21.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 366/71

---

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 132/2006

z dnia 27 października 2006 r.

zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Załącznik XIII do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 123/2006 z dnia 22 września 2006 r. (1). |
| --- | --- |

(1)

Załącznik XIII do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 123/2006 z dnia 22 września 2006 r. (1).

| (2) | W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (WE) nr 706/2006 z dnia 8 maja 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1702/2003 w odniesieniu do okresu, w jakim państwa członkowskie mogą wydawać zatwierdzenia o ograniczonym terminie ważności (2). |
| --- | --- |

(2)

W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (WE) nr 706/2006 z dnia 8 maja 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1702/2003 w odniesieniu do okresu, w jakim państwa członkowskie mogą wydawać zatwierdzenia o ograniczonym terminie ważności (2).

| (3) | W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (WE) nr 707/2006 z dnia 8 maja 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2042/2003 w sprawie zezwoleń na czas określony oraz załączników I i III (3), |
| --- | --- |

(3)

W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (WE) nr 707/2006 z dnia 8 maja 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2042/2003 w sprawie zezwoleń na czas określony oraz załączników I i III (3),

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W załączniku XIII do Porozumienia wprowadza się następujące zmiany:

| 1. | W pkt 66p (rozporządzenie Komisji (WE) nr 1702/2003) dodaje się tiret w następującym brzmieniu:






  „– | 32006 R 0706: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 706/2006 z dnia 8 maja 2006 r. (Dz.U. L 122 z 9.5.2006, str. 16).”. |
| --- | --- | --- |

1.

W pkt 66p (rozporządzenie Komisji (WE) nr 1702/2003) dodaje się tiret w następującym brzmieniu:

„–

32006 R 0706: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 706/2006 z dnia 8 maja 2006 r. (Dz.U. L 122 z 9.5.2006, str. 16).”.

| 2. | W pkt 66q (rozporządzenie Komisji (WE) nr 2042/2003) dodaje się, co następuje:
  „zmienione:






  — | 32006 R 0707: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 707/2006 z dnia 8 maja 2006 r. (Dz.U. L 122 z 9.5.2006, str. 17).”. |
| --- | --- | --- |

2.

W pkt 66q (rozporządzenie Komisji (WE) nr 2042/2003) dodaje się, co następuje:

„zmienione:

—

32006 R 0707: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 707/2006 z dnia 8 maja 2006 r. (Dz.U. L 122 z 9.5.2006, str. 17).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzeń (WE) nr 706/2006 i (WE) nr 707/2006 w językach islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 28 października 2006 r., pod warunkiem że wobec Wspólnego Komitetu EOG (4) zostały dokonane wszystkie notyfikacje na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 października 2006 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Przewodnicząca

Oda Helen SLETNES

---

(1)  Dz.U. L 333 z 30.11.2006, str. 52.

1

(2)  Dz.U. L 122 z 9.5.2006, str. 16.

2

(3)  Dz.U. L 122 z 9.5.2006, str. 17.

3

(4)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.

4

---

| 21.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 366/73 |
| --- | --- | --- | --- |

21.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 366/73

---

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 133/2006

z dnia 27 października 2006 r.

zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Załącznik XIII do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 123/2006 z dnia 22 września 2006 r. (1) |
| --- | --- |

(1)

Załącznik XIII do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 123/2006 z dnia 22 września 2006 r. (1)

| (2) | Rozporządzenie (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (2), rozporządzenie (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie zapewniania służb nawigacji lotniczej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (3), rozporządzenie (WE) nr 551/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie organizacji i użytkowania przestrzeni powietrznej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (4) oraz rozporządzenie (WE) nr 552/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie interoperacyjności Europejskiej Sieci Zarządzania Ruchem Lotniczym (5) zostały uwzględnione w Porozumieniu decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 67/2006 (6) z dnia 2 czerwca 2006 r., wraz z dostosowaniami uwzględniającymi specyfikę poszczególnych państw. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (2), rozporządzenie (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie zapewniania służb nawigacji lotniczej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (3), rozporządzenie (WE) nr 551/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie organizacji i użytkowania przestrzeni powietrznej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (4) oraz rozporządzenie (WE) nr 552/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie interoperacyjności Europejskiej Sieci Zarządzania Ruchem Lotniczym (5) zostały uwzględnione w Porozumieniu decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 67/2006 (6) z dnia 2 czerwca 2006 r., wraz z dostosowaniami uwzględniającymi specyfikę poszczególnych państw.

| (3) | W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (WE) nr 730/2006 z dnia 11 maja 2006 r. w sprawie klasyfikacji przestrzeni powietrznej i możliwości wykonywania lotów z widocznością w przestrzeni powietrznej powyżej poziomu lotu FL 195 (7), |
| --- | --- |

(3)

W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (WE) nr 730/2006 z dnia 11 maja 2006 r. w sprawie klasyfikacji przestrzeni powietrznej i możliwości wykonywania lotów z widocznością w przestrzeni powietrznej powyżej poziomu lotu FL 195 (7),

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Po pkt 66w (rozporządzenie (WE) nr 552/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady) załącznika XIII do Porozumienia dodaje się punkt w następującym brzmieniu:

| „66wa. | 32006 R 0307: rozporządzenie Komisji (WE) nr 730/2006 z dnia 11 maja 2006 r. w sprawie klasyfikacji przestrzeni powietrznej i możliwości wykonywania lotów z widocznością w przestrzeni powietrznej powyżej poziomu lotu FL 195 (Dz.U. L 128 z 16.5.2006, str. 3).”. |
| --- | --- |

„66wa.

32006 R 0307: rozporządzenie Komisji (WE) nr 730/2006 z dnia 11 maja 2006 r. w sprawie klasyfikacji przestrzeni powietrznej i możliwości wykonywania lotów z widocznością w przestrzeni powietrznej powyżej poziomu lotu FL 195 (Dz.U. L 128 z 16.5.2006, str. 3).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzenia (WE) nr 730/2006 w językach islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 28 października 2006 r., pod warunkiem że Wspólny Komitet EOG (8) otrzyma wszystkie notyfikacje przewidziane w art. 103 ust. 1 Porozumienia lub w dniu wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 67/2006 z dnia 2 czerwca 2006 r., w zależności od tego, który z tych terminów jest późniejszy.

8

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej

Sporządzono w Brukseli dnia 27 października 2006 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Przewodnicząca

Oda Helen SLETNES

---

(1)  Dz.U. L 333 z 30.11.2006, str. 52.

1

(2)  Dz.U. L 96 z 31.3.2004, str. 1.

2

(3)  Dz.U. L 96 z 31.3.2004, str. 10.

3

(4)  Dz.U. L 96 z 31.3.2004, str. 20.

4

(5)  Dz.U. L 96 z 31.3.2004, str. 26.

5

(6)  Dz.U. L 245 z 7.9.2006, str. 18.

6

(7)  Dz.U. L 128 z 16.5.2006, str. 3.

7

(8)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.

8

---

| 21.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 366/75 |
| --- | --- | --- | --- |

21.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 366/75

---

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 134/2006

z dnia 27 października 2006 r.

zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Załącznik XIII do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 123/2006 z dnia 22 września 2006 r. (1) |
| --- | --- |

(1)

Załącznik XIII do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 123/2006 z dnia 22 września 2006 r. (1)

| (2) | Rozporządzenie (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (2), rozporządzenie (WE) nr 551/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 w sprawie organizacji i użytkowania przestrzeni powietrznej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (3) i rozporządzenie (WE) nr 552/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie interoperacyjności Europejskiej Sieci Zarządzania Ruchem Lotniczym (4) zostały uwzględnione w Porozumieniu decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 67/2006 (5) z dnia 2 czerwca 2006 r., wraz z dostosowaniami uwzględniającymi specyfikę poszczególnych państw. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (2), rozporządzenie (WE) nr 551/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 w sprawie organizacji i użytkowania przestrzeni powietrznej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (3) i rozporządzenie (WE) nr 552/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie interoperacyjności Europejskiej Sieci Zarządzania Ruchem Lotniczym (4) zostały uwzględnione w Porozumieniu decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 67/2006 (5) z dnia 2 czerwca 2006 r., wraz z dostosowaniami uwzględniającymi specyfikę poszczególnych państw.

| (3) | W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (WE) nr 1032/2006 z dnia 6 lipca 2006 r. ustanawiające wymagania dla automatycznych systemów wymiany danych lotniczych dla celów powiadamiania, koordynacji i przekazywania kontroli nad lotem pomiędzy organami kontroli ruchu lotniczego (6). |
| --- | --- |

(3)

W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (WE) nr 1032/2006 z dnia 6 lipca 2006 r. ustanawiające wymagania dla automatycznych systemów wymiany danych lotniczych dla celów powiadamiania, koordynacji i przekazywania kontroli nad lotem pomiędzy organami kontroli ruchu lotniczego (6).

| (4) | W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (WE) nr 1033/2006 z dnia 4 lipca 2006 r. ustanawiające wymogi dla procedur w zakresie przetwarzania planów lotu w fazie poprzedzającej lot dla Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (7), |
| --- | --- |

(4)

W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (WE) nr 1033/2006 z dnia 4 lipca 2006 r. ustanawiające wymogi dla procedur w zakresie przetwarzania planów lotu w fazie poprzedzającej lot dla Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (7),

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Po pkt 66wa (rozporządzenie Komisji (WE) nr 730/2006) w załączniku XIII do Porozumienia dodaje się punkt w następującym brzmieniu:

| „66wb. | 32006 R 1032: rozporządzenie Komisji (WE) nr 1032/2006 z dnia 6 lipca 2006 r. ustanawiające wymagania dla automatycznych systemów wymiany danych lotniczych dla celów powiadamiania, koordynacji i przekazywania kontroli nad lotem pomiędzy organami kontroli ruchu lotniczego (Dz.U. L 186 z 7.7.2006, str. 27). |
| --- | --- |

„66wb.

32006 R 1032: rozporządzenie Komisji (WE) nr 1032/2006 z dnia 6 lipca 2006 r. ustanawiające wymagania dla automatycznych systemów wymiany danych lotniczych dla celów powiadamiania, koordynacji i przekazywania kontroli nad lotem pomiędzy organami kontroli ruchu lotniczego (Dz.U. L 186 z 7.7.2006, str. 27).

| 66wc. | 32006 R 1033: rozporządzenie Komisji (WE) nr 1033/2006 z dnia 4 lipca 2006 r. ustanawiające wymogi dla procedur w zakresie przetwarzania planów lotu w fazie poprzedzającej lot dla Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (Dz.U. L 186 z 7.7.2006, str. 46).”. |
| --- | --- |

66wc.

32006 R 1033: rozporządzenie Komisji (WE) nr 1033/2006 z dnia 4 lipca 2006 r. ustanawiające wymogi dla procedur w zakresie przetwarzania planów lotu w fazie poprzedzającej lot dla Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (Dz.U. L 186 z 7.7.2006, str. 46).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzeń (WE) nr 1032/2006 i 1033/2006 w językach islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 28 października 2006 r., pod warunkiem że Wspólny Komitet EOG otrzyma wszystkie notyfikacje przewidziane w art. 103 ust. 1 Porozumienia lub w dniu wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG (8) nr 67/2006 z dnia 2 czerwca 2006 r., w zależności od tego, który z tych terminów jest późniejszy.

8

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej

Sporządzono w Brukseli dnia 27 października 2006 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Przewodnicząca

Oda Helen SLETNES

---

(1)  Dz.U. L 333 z 30.11.2006, str. 52.

1

(2)  Dz.U. L 96 z 31.3.2004, str. 1.

2

(3)  Dz.U. L 96 z 31.3.2004, str. 20.

3

(4)  Dz.U. L 96 z 31.3.2004, str. 26.

4

(5)  Dz.U. L 245 z 7.9.2006, str. 18.

5

(6)  Dz.U. L 186 z 7.7.2006, str. 27.

6

(7)  Dz.U. L 186 z 7.7.2006, str. 46.

7

(8)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.

8

---

| 21.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 366/77 |
| --- | --- | --- | --- |

21.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 366/77

---

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 135/2006

z dnia 27 października 2006 r.

zmieniająca załącznik XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Załącznik XXI do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 126/2006 z dnia 22 września 2006 r. (1)
  , |
| --- | --- |

(1)

Załącznik XXI do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 126/2006 z dnia 22 września 2006 r. (1)
  ,

| (2) | W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (WE) nr 601/2006 z dnia 18 kwietnia 2006 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie formatu i procedury przekazywania danych (2), |
| --- | --- |

(2)

W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (WE) nr 601/2006 z dnia 18 kwietnia 2006 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie formatu i procedury przekazywania danych (2),

| (3) | W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (WE) nr 602/2006 z dnia 18 kwietnia 2006 r. dostosowujące rozporządzenie (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady poprzez aktualizację wymagań dotyczących danych (3), |
| --- | --- |

(3)

W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (WE) nr 602/2006 z dnia 18 kwietnia 2006 r. dostosowujące rozporządzenie (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady poprzez aktualizację wymagań dotyczących danych (3),

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W załączniku XXI do Porozumienia wprowadza się następujące zmiany:

| 1. | W pkt 19s (rozporządzenie (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady) dodaje się, co następuje:
  „zmienione:






  — | 32006 R 0602: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 602/2006 z dnia 18 kwietnia 2006 r. (Dz.U. L 106 z 19.4.2006, str. 10).”. |
| --- | --- | --- |

1.

W pkt 19s (rozporządzenie (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady) dodaje się, co następuje:

„zmienione:

—

32006 R 0602: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 602/2006 z dnia 18 kwietnia 2006 r. (Dz.U. L 106 z 19.4.2006, str. 10).”.

| 2. | Po pkt 19s (rozporządzenie (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady) dodaje się punkt w brzmieniu:






  „19sa. | 32006 R 0601: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 601/2006 z dnia 18 kwietnia 2006 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie formatu i procedury przekazywania danych (Dz.U. L 106 z 19.4.2006 r., str. 7).” |
| --- | --- | --- |

2.

Po pkt 19s (rozporządzenie (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady) dodaje się punkt w brzmieniu:

„19sa.

32006 R 0601: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 601/2006 z dnia 18 kwietnia 2006 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie formatu i procedury przekazywania danych (Dz.U. L 106 z 19.4.2006 r., str. 7).”

Artykuł 2

Teksty rozporządzeń (WE) nr 601/2006 i 602/2006 w językach islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 27 października 2006 r., pod warunkiem że Wspólny Komitet EOG (4) otrzyma wszystkie notyfikacje przewidziane w art. 103 ust. 1 Porozumienia.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 października 2006 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Przewodnicząca

Oda Helen SLETNES

---

(1)  Dz.U. L 333 z 30.11.2006, str. 57.

1

(2)  Dz.U. L 106 z 19.4.2006, str. 7.

2

(3)  Dz.U. L 106 z 19.4.2006, str. 10.

3

(4)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.

4

---

| 21.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 366/79 |
| --- | --- | --- | --- |

21.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 366/79

---

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 136/2006

z dnia 27 października 2006 r.

zmieniająca załącznik XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Załącznik XXI do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 126/2006 z dnia 22 września 2006 r (1). |
| --- | --- |

(1)

Załącznik XXI do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 126/2006 z dnia 22 września 2006 r (1).

| (2) | W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (WE) nr 676/2006 z dnia 2 maja 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1980/2003 wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC) w odniesieniu do definicji i uaktualnionych definicji (2). |
| --- | --- |

(2)

W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (WE) nr 676/2006 z dnia 2 maja 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1980/2003 wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC) w odniesieniu do definicji i uaktualnionych definicji (2).

| (3) | W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (WE) nr 698/2006 z dnia 5 maja 2006 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 530/1999 w zakresie oceny jakości statystyk strukturalnych dotyczących kosztów pracy i zarobków (3). |
| --- | --- |

(3)

W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (WE) nr 698/2006 z dnia 5 maja 2006 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 530/1999 w zakresie oceny jakości statystyk strukturalnych dotyczących kosztów pracy i zarobków (3).

| (4) | W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Rady (WE) nr 701/2006 z dnia 25 kwietnia 2006 r. ustanawiające zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do zakresu czasowego zbierania danych dotyczących cen w zharmonizowanym wskaźniku cen konsumpcyjnych (4). |
| --- | --- |

(4)

W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Rady (WE) nr 701/2006 z dnia 25 kwietnia 2006 r. ustanawiające zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do zakresu czasowego zbierania danych dotyczących cen w zharmonizowanym wskaźniku cen konsumpcyjnych (4).

| (5) | Rozporządzenie (WE) nr 698/2006 uchyla rozporządzenia Komisji (WE) nr 452/2000 (5) i nr 72/2002 (6), które są uwzględnione w Porozumieniu i które w związku z powyższym należy uchylić w ramach Porozumienia, |
| --- | --- |

(5)

Rozporządzenie (WE) nr 698/2006 uchyla rozporządzenia Komisji (WE) nr 452/2000 (5) i nr 72/2002 (6), które są uwzględnione w Porozumieniu i które w związku z powyższym należy uchylić w ramach Porozumienia,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W załączniku XXI do Porozumienia wprowadza się następujące zmiany:

| 1. | W pkt 18j (rozporządzenie Komisji (WE) nr 1980/2003) dodaje się, co następuje:
  „zmienione:






  — | 32006 R 0676: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 676/2006 z dnia 2 maja 2006 r. (Dz.U. L 118 z 3.5.2006, str. 3).”. |
| --- | --- | --- |

1.

W pkt 18j (rozporządzenie Komisji (WE) nr 1980/2003) dodaje się, co następuje:

„zmienione:

—

32006 R 0676: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 676/2006 z dnia 2 maja 2006 r. (Dz.U. L 118 z 3.5.2006, str. 3).”.

| 2. | Treść pkt 18f (rozporządzenie Komisji (WE) nr 72/2002) otrzymuje następujące brzmienie:
  „32006 R 0698: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 698/2006 z dnia 5 maja 2006 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 530/1999 w zakresie oceny jakości statystyk strukturalnych dotyczących kosztów pracy i zarobków (Dz.U. L 121 z 6.5.2006, p. 30).” |
| --- | --- |

2.

Treść pkt 18f (rozporządzenie Komisji (WE) nr 72/2002) otrzymuje następujące brzmienie:

„32006 R 0698: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 698/2006 z dnia 5 maja 2006 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 530/1999 w zakresie oceny jakości statystyk strukturalnych dotyczących kosztów pracy i zarobków (Dz.U. L 121 z 6.5.2006, p. 30).”

| 3. | Skreśla się pkt 18da (rozporządzenie Komisji (WE) nr 452/2000). |
| --- | --- |

3.

Skreśla się pkt 18da (rozporządzenie Komisji (WE) nr 452/2000).

| 4. | Po pkt 19v (rozporządzenie Komisji (WE) nr 1708/2005) wprowadza się punkt w następującym brzmieniu:






  „19w. | 32006 R 0701: Rozporządzenie Rady (WE) nr 701/2006 z dnia 25 kwietnia 2006 r. ustanawiające zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do zakresu czasowego zbierania danych dotyczących cen w zharmonizowanym wskaźniku cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 122 z 9.5.2006, p. 3).” |
| --- | --- | --- |

4.

Po pkt 19v (rozporządzenie Komisji (WE) nr 1708/2005) wprowadza się punkt w następującym brzmieniu:

„19w.

32006 R 0701: Rozporządzenie Rady (WE) nr 701/2006 z dnia 25 kwietnia 2006 r. ustanawiające zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do zakresu czasowego zbierania danych dotyczących cen w zharmonizowanym wskaźniku cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 122 z 9.5.2006, p. 3).”

Artykuł 2

Teksty rozporządzeń (WE) nr 676/2006, (WE) nr 698/2006 i (WE) nr 701/2006 w językach islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 28 października 2006 r., pod warunkiem że Wspólny Komitet EOG (7) otrzyma wszystkie notyfikacje przewidziane w art. 103 ust. 1 Porozumienia.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 października 2006 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Przewodnicząca

Oda Helen SLETNES

---

(1)  Dz.U. L 333 z 30.11.2006, str. 57.

1

(2)  Dz.U. L 118 z 3.5.2006, str. 3.

2

(3)  Dz.U. L 121 z 6.5.2006, str. 30.

3

(4)  Dz.U. L 122 z 9.5.2006, str. 3.

4

(5)  Dz.U. L 55 z 29.2.2000, str. 53.

5

(6)  Dz.U. L 15 z 17.1.2002, str. 7.

6

(7)  Wskazano wymogi konstytucyjne.

7

---

| 21.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 366/81 |
| --- | --- | --- | --- |

21.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 366/81

---

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 137/2006

z dnia 27 października 2006 r.

zmieniająca załącznik XXII (Prawo spółek) do Porozumienia EOG

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Załącznik XXII do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 127/2006 z dnia 22 września 2006 r (1). |
| --- | --- |

(1)

Załącznik XXII do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 127/2006 z dnia 22 września 2006 r (1).

| (2) | W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (WE) nr 708/2006 z dnia 8 maja 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1725/2003 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do MSR 21 oraz interpretacji 7 Komitetu ds. Interpretacji Międzynarodowej Sprawozdawczości Finansowej (IFRIC) (2). |
| --- | --- |

(2)

W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (WE) nr 708/2006 z dnia 8 maja 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1725/2003 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do MSR 21 oraz interpretacji 7 Komitetu ds. Interpretacji Międzynarodowej Sprawozdawczości Finansowej (IFRIC) (2).

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W pkt 10ba (rozporządzenie Komisji (WE) nr 1725/2003) załącznika XXII do Porozumienia dodaje się tiret w następującym brzmieniu:

| „– | 32006 R 0708: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 708/2006 z dnia 8 maja 2006 r. (Dz.U. L 122 z 9.5.2006, str. 19).”. |
| --- | --- |

„–

32006 R 0708: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 708/2006 z dnia 8 maja 2006 r. (Dz.U. L 122 z 9.5.2006, str. 19).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzenia (WE) nr 708/2006 w językach islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie 20 dni po jej przyjęciu, pod warunkiem że Wspólny Komitet EOG otrzyma wszystkie notyfikacje przewidziane w art. 103 ust. 1 porozumienia (3).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 października 2006 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Przewodnicząca

Oda Helen SLETNES

---

(1)  Dz.U. L 333 z 30.11.2006, str. 59.

1

(2)  Dz.U. L 122 z 9.5.2006, str. 19.

2

(3)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.

3

---

| 21.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 366/83 |
| --- | --- | --- | --- |

21.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 366/83

---

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 138/2006

z dnia 27 października 2006 r.

zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 86 i 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Protokół 31 do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 39/2006 z dnia 10 marca 2006 r. (1). |
| --- | --- |

(1)

Protokół 31 do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 39/2006 z dnia 10 marca 2006 r. (1).

| (2) | Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia w celu włączenia decyzji nr 771/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. ustanawiającej Europejski rok na rzecz równych szans dla wszystkich (2007) – w kierunku sprawiedliwego społeczeństwa (2). |
| --- | --- |

(2)

Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia w celu włączenia decyzji nr 771/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. ustanawiającej Europejski rok na rzecz równych szans dla wszystkich (2007) – w kierunku sprawiedliwego społeczeństwa (2).

| (3) | Protokół 31 do Porozumienia powinien zatem zostać zmieniony w celu umożliwienia podjęcia takiej rozszerzonej współpracy, począwszy od dnia 1 stycznia 2007 r., |
| --- | --- |

(3)

Protokół 31 do Porozumienia powinien zatem zostać zmieniony w celu umożliwienia podjęcia takiej rozszerzonej współpracy, począwszy od dnia 1 stycznia 2007 r.,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W art. 5 protokołu 31 do Porozumienia wprowadza się następujące zmiany:

| 1. | Ust. 5 otrzymuje brzmienie:
  „5.   Państwa EFTA uczestniczą w programach i działaniach wspólnotowych, o których mowa w dwóch pierwszych tiret ust. 8, począwszy od dnia 1 stycznia 1996 r., w programie, o którym mowa w tiret trzecim, począwszy od dnia 1 stycznia 2000 r., w programie, o którym mowa w tiret czwartym, począwszy od dnia 1 stycznia 2001 r., w programach, o których mowa w tiret piątym i szóstym, począwszy od dnia 1 stycznia 2002 r., w programach, o których mowa w tiret siódmym i ósmym, począwszy od dnia 1 stycznia 2004 r., oraz w programie, o którym mowa w tiret dziewiątym, począwszy od dnia 1 stycznia 2007 r.”; |
| --- | --- |

1.

Ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Państwa EFTA uczestniczą w programach i działaniach wspólnotowych, o których mowa w dwóch pierwszych tiret ust. 8, począwszy od dnia 1 stycznia 1996 r., w programie, o którym mowa w tiret trzecim, począwszy od dnia 1 stycznia 2000 r., w programie, o którym mowa w tiret czwartym, począwszy od dnia 1 stycznia 2001 r., w programach, o których mowa w tiret piątym i szóstym, począwszy od dnia 1 stycznia 2002 r., w programach, o których mowa w tiret siódmym i ósmym, począwszy od dnia 1 stycznia 2004 r., oraz w programie, o którym mowa w tiret dziewiątym, począwszy od dnia 1 stycznia 2007 r.”;

| 2. | Do ust. 8 dodaje się tiret w brzmieniu:






  „– | 32006 D 0771: Decyzja nr 771/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. ustanawiająca Europejski rok na rzecz równych szans dla wszystkich (2007) – w kierunku sprawiedliwego społeczeństwa (Dz.U. L 146 z 31.5.2006, str. 1).” |
| --- | --- | --- |

2.

Do ust. 8 dodaje się tiret w brzmieniu:

„–

32006 D 0771: Decyzja nr 771/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. ustanawiająca Europejski rok na rzecz równych szans dla wszystkich (2007) – w kierunku sprawiedliwego społeczeństwa (Dz.U. L 146 z 31.5.2006, str. 1).”

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu następującym po złożeniu ostatniej notyfikacji do Wspólnego Komitetu EOG na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia (3).

Decyzja stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 października 2006 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Przewodniczący

Oda Helen SLETNES

---

(1)  Dz.U. L 147 z 1.6.2006, str. 61.

1

(2)  Dz.U. L 146 z 31.5.2006, str. 1.

2

(3)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych

3

---

| 21.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 366/85 |
| --- | --- | --- | --- |

21.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 366/85

---

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 139/2006

z dnia 27 października 2006 r.

zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 86 i 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Protokół 31 do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 90/2004 z dnia 8 czerwca 2004 r. (1) |
| --- | --- |

(1)

Protokół 31 do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 90/2004 z dnia 8 czerwca 2004 r. (1)

| (2) | Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 56/96 z dnia 28 października 1996 r. (2) rozszerzyła współpracę Umawiających się Stron Porozumienia, uwzględniając Europejskie Służby ds. Zatrudnienia (EURES) w protokole 31 do Porozumienia. |
| --- | --- |

(2)

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 56/96 z dnia 28 października 1996 r. (2) rozszerzyła współpracę Umawiających się Stron Porozumienia, uwzględniając Europejskie Służby ds. Zatrudnienia (EURES) w protokole 31 do Porozumienia.

| (3) | Liechtenstein początkowo zastrzegł sobie prawo do uczestniczenia w sieci EURES w zależności od wyników wspólnego przeglądu środków przejściowych w dziedzinie swobodnego przepływu osób, zgodnie z protokołem 15 do Porozumienia. |
| --- | --- |

(3)

Liechtenstein początkowo zastrzegł sobie prawo do uczestniczenia w sieci EURES w zależności od wyników wspólnego przeglądu środków przejściowych w dziedzinie swobodnego przepływu osób, zgodnie z protokołem 15 do Porozumienia.

| (4) | Na podstawie wspólnego przeglądu decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 191/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. (3) wprowadzono nowe dostosowania sektorowe w załącznikach V i VIII do Porozumienia w odniesieniu do Liechtensteinu, które ograniczają pobyt na terenie Liechtensteinu. |
| --- | --- |

(4)

Na podstawie wspólnego przeglądu decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 191/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. (3) wprowadzono nowe dostosowania sektorowe w załącznikach V i VIII do Porozumienia w odniesieniu do Liechtensteinu, które ograniczają pobyt na terenie Liechtensteinu.

| (5) | Zastrzeżenie dotyczące udziału Liechtensteinu w sieci EURES powinno przestać obowiązywać. |
| --- | --- |

(5)

Zastrzeżenie dotyczące udziału Liechtensteinu w sieci EURES powinno przestać obowiązywać.

| (6) | Protokół 31 do Porozumienia powinien zatem zostać zmieniony w celu umożliwienia udziału Liechtensteinu w sieci EURES, począwszy od dnia 1 stycznia 2007 r., |
| --- | --- |

(6)

Protokół 31 do Porozumienia powinien zatem zostać zmieniony w celu umożliwienia udziału Liechtensteinu w sieci EURES, począwszy od dnia 1 stycznia 2007 r.,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Artykuł 15 ust. 4 protokołu 31 do Porozumienia otrzymuje brzmienie:

| „4. | Począwszy od dnia 1 stycznia 2007 r., ust. 1–3 stosują się do Liechtensteinu.” |
| --- | --- |

„4.

Począwszy od dnia 1 stycznia 2007 r., ust. 1–3 stosują się do Liechtensteinu.”

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu następującym po złożeniu ostatniej notyfikacji do Wspólnego Komitetu EOG na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia (4).

4

Decyzja stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej

Sporządzono w Brukseli dnia 27 października 2006 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Przewodniczący

Oda Helen SLETNES

---

(1)  Dz.U. L 349 z 25.11.2004, str. 52.

1

(2)  Dz.U. L 58 z 27.2.1997, str. 50.

2

(3)  Dz.U. L 74 z 15.3.2001, str. 29.

3

(4)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.

4

---

Urząd Nadzoru EFTA

| 21.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 366/87 |
| --- | --- | --- | --- |

21.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 366/87

---

ZALECENIE URZĘDU NADZORU EFTA

NR 143/06/COL

z dnia 11 maja 2006 r.

dotyczące programu monitorowania na rok 2006 w celu zapewnienia zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni oraz niektórych innych produktach pochodzenia roślinnego oraz krajowych programów monitorowania na rok 2007

URZĄD NADZORU EFTA,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG), w szczególności jego art. 109 oraz protokół 1,

uwzględniając Porozumienie pomiędzy Państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru oraz Trybunału Sprawiedliwości, w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. b oraz protokół 1,

uwzględniając akt prawny, o którym mowa w pkt 38 rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG (dyrektywa Rady 86/362/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni
   (1), ostatnio zmieniony i dostosowany do porozumienia EOG na mocy jego protokołu 1, w szczególności jego art. 7 ust. 2 lit. b,

uwzględniając akt prawny, o którym mowa w pkt 54 rozdziału XII załącznika II do porozumienia EOG (dyrektywa Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach oraz na ich powierzchni
   (2), ostatnio zmieniony i dostosowany do porozumienia EOG na mocy jego protokołu 1, w szczególności jego art. 4 ust. 2 lit. b,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Urząd Nadzoru EFTA powinien dążyć do stopniowego wypracowania systemu, który pozwoli na ocenę narażenia na pestycydy zawarte w pokarmach. W celu dokonania realnych ocen dane dotyczące monitorowania pozostałości pestycydów powinny być dostępne dla szeregu produktów spożywczych, które stanowią podstawowe składniki diety europejskiej. Powszechnie uznaje się, że do podstawowych składników diety europejskiej można zaliczyć ok. 20–30 produktów.
  W związku z ograniczonymi zasobami w zakresie monitorowania pozostałości pestycydów na poziomie krajowym państwa EFTA w ramach skoordynowanego programu monitorowania są w stanie przeanalizować każdego roku próbki zaledwie ośmiu produktów. Zmiany w poziomie wykorzystania pestycydów można zaobserwować w skali trzyletniej. A zatem każdy pestycyd zasadniczo powinien być monitorowany w 20–30 produktach spożywczych w serii trzyletnich cykli. |
| --- | --- |

(1)

Urząd Nadzoru EFTA powinien dążyć do stopniowego wypracowania systemu, który pozwoli na ocenę narażenia na pestycydy zawarte w pokarmach. W celu dokonania realnych ocen dane dotyczące monitorowania pozostałości pestycydów powinny być dostępne dla szeregu produktów spożywczych, które stanowią podstawowe składniki diety europejskiej. Powszechnie uznaje się, że do podstawowych składników diety europejskiej można zaliczyć ok. 20–30 produktów.

W związku z ograniczonymi zasobami w zakresie monitorowania pozostałości pestycydów na poziomie krajowym państwa EFTA w ramach skoordynowanego programu monitorowania są w stanie przeanalizować każdego roku próbki zaledwie ośmiu produktów. Zmiany w poziomie wykorzystania pestycydów można zaobserwować w skali trzyletniej. A zatem każdy pestycyd zasadniczo powinien być monitorowany w 20–30 produktach spożywczych w serii trzyletnich cykli.

| (2) | W 2006 r. monitorowaniu należy poddać pozostałości pestycydów objętych niniejszym zaleceniem, ponieważ uzyskane w ten sposób dane pozwolą na oszacowanie rzeczywistego poziomu narażenia konsumentów na pestycydy. |
| --- | --- |

(2)

W 2006 r. monitorowaniu należy poddać pozostałości pestycydów objętych niniejszym zaleceniem, ponieważ uzyskane w ten sposób dane pozwolą na oszacowanie rzeczywistego poziomu narażenia konsumentów na pestycydy.

| (3) | Niezbędne jest przyjęcie systematycznego, statystycznego podejścia do liczby próbek do pobrania w każdym programie monitorowania. Takie podejście określone zostało przez Komisję Kodeksu Żywnościowego (3). W oparciu o dwumianowy rozkład prawdopodobieństwa można szacować, że przebadanie 613 próbek daje pewność większą niż 99 % wykrycia jednej próbki zawierającej pozostałości pestycydu powyżej limitu oznaczenia, pod warunkiem że mniej niż 1 % produktów pochodzenia roślinnego zawiera pozostałości powyżej limitu oznaczenia. Pobieranie takich próbek powinno się odbywać na całym terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego stosownie do liczby ludności i konsumentów, w liczbie minimum 12 próbek dla danego produktu na rok. |
| --- | --- |

(3)

Niezbędne jest przyjęcie systematycznego, statystycznego podejścia do liczby próbek do pobrania w każdym programie monitorowania. Takie podejście określone zostało przez Komisję Kodeksu Żywnościowego (3). W oparciu o dwumianowy rozkład prawdopodobieństwa można szacować, że przebadanie 613 próbek daje pewność większą niż 99 % wykrycia jednej próbki zawierającej pozostałości pestycydu powyżej limitu oznaczenia, pod warunkiem że mniej niż 1 % produktów pochodzenia roślinnego zawiera pozostałości powyżej limitu oznaczenia. Pobieranie takich próbek powinno się odbywać na całym terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego stosownie do liczby ludności i konsumentów, w liczbie minimum 12 próbek dla danego produktu na rok.

| (4) | Wytyczne dotyczące „procedur kontroli jakości dla analizy pozostałości pestycydów” są opublikowane na stronie internetowej Komisji Europejskiej (4). Uzgodniono, że wytyczne te powinny być wdrożone, w miarę możliwości, przez laboratoria analityczne państw EFTA i powinny być poddawane stałemu przeglądowi w świetle doświadczeń zebranych w programach monitorowania. |
| --- | --- |

(4)

Wytyczne dotyczące „procedur kontroli jakości dla analizy pozostałości pestycydów” są opublikowane na stronie internetowej Komisji Europejskiej (4). Uzgodniono, że wytyczne te powinny być wdrożone, w miarę możliwości, przez laboratoria analityczne państw EFTA i powinny być poddawane stałemu przeglądowi w świetle doświadczeń zebranych w programach monitorowania.

| (5) | Metody i procedury pobierania próbek ustanowione w akcie prawnym, o którym mowa w pkt 54zz rozdziału XII załącznika II do porozumienia EOG (dyrektywa Komisji 2002/63/WE z dnia 11 lipca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowe metody pobierania próbek do celów urzędowej kontroli pozostałości pestycydów w produktach pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni oraz uchylająca dyrektywę 79/700/EWG
   (5), uwzględniają metody i procedury zalecane przez Komisję Kodeksu Żywnościowego. |
| --- | --- |

(5)

Metody i procedury pobierania próbek ustanowione w akcie prawnym, o którym mowa w pkt 54zz rozdziału XII załącznika II do porozumienia EOG (dyrektywa Komisji 2002/63/WE z dnia 11 lipca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowe metody pobierania próbek do celów urzędowej kontroli pozostałości pestycydów w produktach pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni oraz uchylająca dyrektywę 79/700/EWG
   (5), uwzględniają metody i procedury zalecane przez Komisję Kodeksu Żywnościowego.

| (6) | Artykuł 4 ust. 2 lit. a) dyrektywy 90/642/EWG oraz art. 7 ust. 2 lit. a) dyrektywy 86/362/EWG wymagają, aby państwa członkowskie wyszczególniły kryteria stosowane podczas opracowywania ich krajowych programów inspekcji. Informacje takie powinny zawierać kryteria stosowane w określaniu liczby próbek do pobrania i analiz do przeprowadzaenia, stosowane poziomy sprawozdawczości, kryteria, według których poziomy te zostały ustalone oraz szczegóły akredytacji, zgodnie z aktem prawnym, o którym mowa w pkt 54n rozdziału XII załącznika II do porozumienia EOG (dyrektywa Rady 93/99/EWG z dnia 29 października 1993 r. w sprawie dodatkowych środków urzędowej kontroli środków spożywczych
   (6), ze zmianami. Należy również wskazać liczbę i rodzaj stwierdzonych naruszeń prawa oraz podjęte działania. |
| --- | --- |

(6)

Artykuł 4 ust. 2 lit. a) dyrektywy 90/642/EWG oraz art. 7 ust. 2 lit. a) dyrektywy 86/362/EWG wymagają, aby państwa członkowskie wyszczególniły kryteria stosowane podczas opracowywania ich krajowych programów inspekcji. Informacje takie powinny zawierać kryteria stosowane w określaniu liczby próbek do pobrania i analiz do przeprowadzaenia, stosowane poziomy sprawozdawczości, kryteria, według których poziomy te zostały ustalone oraz szczegóły akredytacji, zgodnie z aktem prawnym, o którym mowa w pkt 54n rozdziału XII załącznika II do porozumienia EOG (dyrektywa Rady 93/99/EWG z dnia 29 października 1993 r. w sprawie dodatkowych środków urzędowej kontroli środków spożywczych
   (6), ze zmianami. Należy również wskazać liczbę i rodzaj stwierdzonych naruszeń prawa oraz podjęte działania.

| (7) | Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości w żywności dla niemowląt zostały ustalone zgodnie z art. 6 aktu prawnego, o którym mowa w pkt 54a rozdziału XII załącznika II do porozumienia EOG (dyrektywa Komisji 91/321/EWG z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie preparatów dla niemowląt i preparatów pochodnych
   (7), ze zmianami, oraz art. 6 aktu prawnego, o którym mowa w pkt 54zl rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG (dyrektywa Komisji 96/5/WE z dnia 16 lutego 1996 r. w sprawie przetworzonej żywności na bazie zbóż oraz żywności dla niemowląt i małych dzieci
   (8), ze zmianami. |
| --- | --- |

(7)

Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości w żywności dla niemowląt zostały ustalone zgodnie z art. 6 aktu prawnego, o którym mowa w pkt 54a rozdziału XII załącznika II do porozumienia EOG (dyrektywa Komisji 91/321/EWG z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie preparatów dla niemowląt i preparatów pochodnych
   (7), ze zmianami, oraz art. 6 aktu prawnego, o którym mowa w pkt 54zl rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG (dyrektywa Komisji 96/5/WE z dnia 16 lutego 1996 r. w sprawie przetworzonej żywności na bazie zbóż oraz żywności dla niemowląt i małych dzieci
   (8), ze zmianami.

| (8) | Informacje na temat wyników programów monitorowania są szczególnie istotne z punktu widzenia przetwarzania, przechowywania i przekazywania metodami elektronicznymi. Opracowano formaty dla dostarczania danych pocztą elektroniczną z państw członkowskich WE do Komisji. Państwa EFTA mogłyby korzystać z tego samego formatu, dzięki czemu powinny mieć możliwość wysyłania swoich sprawozdań do Urzędu Nadzoru EFTA w standardowym formacie. Najbardziej skutecznym sposobem dopracowywania takiego standardowego formatu może być opracowanie odpowiednich wytycznych. |
| --- | --- |

(8)

Informacje na temat wyników programów monitorowania są szczególnie istotne z punktu widzenia przetwarzania, przechowywania i przekazywania metodami elektronicznymi. Opracowano formaty dla dostarczania danych pocztą elektroniczną z państw członkowskich WE do Komisji. Państwa EFTA mogłyby korzystać z tego samego formatu, dzięki czemu powinny mieć możliwość wysyłania swoich sprawozdań do Urzędu Nadzoru EFTA w standardowym formacie. Najbardziej skutecznym sposobem dopracowywania takiego standardowego formatu może być opracowanie odpowiednich wytycznych.

| (9) | Środki przewidziane w niniejszym zaleceniu są zgodne z opinią Komitetu EFTA ds. Środków Spożywczych, wspierającego Urząd Nadzoru EFTA. |
| --- | --- |

(9)

Środki przewidziane w niniejszym zaleceniu są zgodne z opinią Komitetu EFTA ds. Środków Spożywczych, wspierającego Urząd Nadzoru EFTA.

NINIEJSZYM ZALECA PAŃSTWOM EFTA:

| 1. | Pobieranie i dokonanie analizy próbek w odniesieniu do kombinacji pozostałości produktów/pestycydów określonych w załączniku I do niniejszego zalecenia, w oparciu o ilość próbek odzwierciedlających odpowiednio udział krajowy, udział EOG oraz udział państw trzecich w rynku danego państwa EFTA.
  Procedura pobierania próbek, w tym także ilość jednostek, powinna być zgodna z aktem prawnym, o którym mowa w pkt 54zz rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG (dyrektywa 2002/63/WE). |
| --- | --- |

1.

Pobieranie i dokonanie analizy próbek w odniesieniu do kombinacji pozostałości produktów/pestycydów określonych w załączniku I do niniejszego zalecenia, w oparciu o ilość próbek odzwierciedlających odpowiednio udział krajowy, udział EOG oraz udział państw trzecich w rynku danego państwa EFTA.

Procedura pobierania próbek, w tym także ilość jednostek, powinna być zgodna z aktem prawnym, o którym mowa w pkt 54zz rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG (dyrektywa 2002/63/WE).

| 2. | W przypadku pestycydów stwarzających poważne ryzyko, tzn. tych, w przypadku których ustalono ostrą dawkę referencyjną (ARfD) (np. OP-estrów, endosulfanu oraz N-metylokarbaminianów), pobieranie próbek należy wykonywać w taki sposób, aby umożliwić wybór dwóch próbek laboratoryjnych. Jeżeli pierwsza próbka będzie zawierała wykrywalne pozostałości badanego pestycydu, jednostki drugiej próbki powinny być poddane indywidualnej analizie. Dotyczy to następujących produktów:






  — | bakłażanów, |
| --- | --- | --- |

2.

W przypadku pestycydów stwarzających poważne ryzyko, tzn. tych, w przypadku których ustalono ostrą dawkę referencyjną (ARfD) (np. OP-estrów, endosulfanu oraz N-metylokarbaminianów), pobieranie próbek należy wykonywać w taki sposób, aby umożliwić wybór dwóch próbek laboratoryjnych. Jeżeli pierwsza próbka będzie zawierała wykrywalne pozostałości badanego pestycydu, jednostki drugiej próbki powinny być poddane indywidualnej analizie. Dotyczy to następujących produktów:

—

bakłażanów,

| — | winogron (9), |
| --- | --- |

—

winogron (9),

| — | bananów, |
| --- | --- |

—

bananów,

| — | papryki. |
| --- | --- |

—

papryki.

Z powyższych produktów, odpowiednia ilość próbek powinna zostać poddana indywidualnej analizie poszczególnych jednostek w drugiej próbce laboratoryjnej w przypadku wykrycia pestycydów w pierwszej próbce, szczególnie jeżeli mamy do czynienia z produktami pochodzącymi od jednego producenta.

| 3. | Każdemu państwu EFTA pobieranie i poddawanie analizie (spośród całkowitej liczby próbek określonych zgodnie z załącznikiem I):






  (a) | co najmniej dziesięć próbek żywności dla niemowląt, głównie na bazie warzyw, owoców lub zbóż; |
| --- | --- | --- |

3.

Każdemu państwu EFTA pobieranie i poddawanie analizie (spośród całkowitej liczby próbek określonych zgodnie z załącznikiem I):

(a)

co najmniej dziesięć próbek żywności dla niemowląt, głównie na bazie warzyw, owoców lub zbóż;

| (b) | pewną liczbę próbek (co najmniej jedną, o ile jest dostępna) pochodzących z produkcji rolnictwa ekologicznego, która odzwierciedla udział produkcji ekologicznej w rynku każdego państwa EFTA. |
| --- | --- |

(b)

pewną liczbę próbek (co najmniej jedną, o ile jest dostępna) pochodzących z produkcji rolnictwa ekologicznego, która odzwierciedla udział produkcji ekologicznej w rynku każdego państwa EFTA.

| 4. | Składanie sprawozdań na temat analizy próbek badanych na obecność kombinacji pozostałości produktów/pestycydów określonych w załączniku I do niniejszego zalecenia, najpóźniej do dnia 31 sierpnia 2007 r., ze wskazaniem:






  (a) | wykorzystywanych metod analitycznych i osiągniętych poziomów sprawozdawczości, zgodnie z procedurami kontroli jakości ustanowionymi w „procedurach kontroli jakości dla analizy pozostałości pestycydów”; |
| --- | --- | --- |

4.

Składanie sprawozdań na temat analizy próbek badanych na obecność kombinacji pozostałości produktów/pestycydów określonych w załączniku I do niniejszego zalecenia, najpóźniej do dnia 31 sierpnia 2007 r., ze wskazaniem:

(a)

wykorzystywanych metod analitycznych i osiągniętych poziomów sprawozdawczości, zgodnie z procedurami kontroli jakości ustanowionymi w „procedurach kontroli jakości dla analizy pozostałości pestycydów”;

| (b) | liczby i rodzaju przypadków naruszenia prawa oraz podjętych działań. |
| --- | --- |

(b)

liczby i rodzaju przypadków naruszenia prawa oraz podjętych działań.

| 5. | Sporządzanie sprawozdań w formacie, w tym także formacie elektronicznym, zgodnym z wytycznymi (10) dla państw EOG w sprawie wdrażania zaleceń dotyczących programów monitorowania.
  Wynik badań próbek pobranych z produkcji pochodzącej z upraw ekologicznych powinien być przedstawiony na osobnym arkuszu danych. |
| --- | --- |

5.

Sporządzanie sprawozdań w formacie, w tym także formacie elektronicznym, zgodnym z wytycznymi (10) dla państw EOG w sprawie wdrażania zaleceń dotyczących programów monitorowania.

Wynik badań próbek pobranych z produkcji pochodzącej z upraw ekologicznych powinien być przedstawiony na osobnym arkuszu danych.

| 6. | Przesłanie do Urzędu Nadzoru EFTA oraz do innych państw EFTA, najpóźniej do dnia 31 sierpnia 2006 r., wszystkich informacji zgodnie z wymogami art. 7 ust. 3 dyrektywy 86/362/EWG oraz art. 4 ust. 3 dyrektywy 90/642/EWG dotyczącymi czynności monitorowania w 2005 r. celem zapewnienia, przynajmniej w drodze próbkowania kontrolnego zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów, w tym:






  (a) | wyników programów krajowych dotyczących pozostałości pestycydów; |
| --- | --- | --- |

6.

Przesłanie do Urzędu Nadzoru EFTA oraz do innych państw EFTA, najpóźniej do dnia 31 sierpnia 2006 r., wszystkich informacji zgodnie z wymogami art. 7 ust. 3 dyrektywy 86/362/EWG oraz art. 4 ust. 3 dyrektywy 90/642/EWG dotyczącymi czynności monitorowania w 2005 r. celem zapewnienia, przynajmniej w drodze próbkowania kontrolnego zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów, w tym:

(a)

wyników programów krajowych dotyczących pozostałości pestycydów;

| (b) | informacji dotyczących laboratoryjnych procedur kontroli jakości, a w szczególności informacji na temat aspektów wytycznych dotyczących procedur kontroli jakości dla analizy pozostałości pestycydów, których państwa te nie były w stanie zastosować lub z zastosowaniem których miały trudności; |
| --- | --- |

(b)

informacji dotyczących laboratoryjnych procedur kontroli jakości, a w szczególności informacji na temat aspektów wytycznych dotyczących procedur kontroli jakości dla analizy pozostałości pestycydów, których państwa te nie były w stanie zastosować lub z zastosowaniem których miały trudności;

| (c) | informacji dotyczących akredytacji zgodnie z przepisami art. 3 dyrektywy 93/99/EWG (w tym także na temat rodzaju akredytacji, organu wydającego akredytację oraz kopii świadectwa akredytacyjnego) laboratoriów przeprowadzających analizy; |
| --- | --- |

(c)

informacji dotyczących akredytacji zgodnie z przepisami art. 3 dyrektywy 93/99/EWG (w tym także na temat rodzaju akredytacji, organu wydającego akredytację oraz kopii świadectwa akredytacyjnego) laboratoriów przeprowadzających analizy;

| (d) | informacji na temat testów biegłości i prób pierścieniowych, w których uczestniczyło dane laboratorium. |
| --- | --- |

(d)

informacji na temat testów biegłości i prób pierścieniowych, w których uczestniczyło dane laboratorium.

| 7. | Przesłanie do Urzędu Nadzoru EFTA, najpóźniej do dnia 30 września 2006 r., planu krajowego programu monitorowania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów ustalonych dyrektywami 90/642/EWG i 86/362/EWG na rok 2007, w tym informacji na temat:






  (a) | kryteriów stosowanych przy określaniu liczby próbek do pobrania oraz analiz do przeprowadzenia; |
| --- | --- | --- |

7.

Przesłanie do Urzędu Nadzoru EFTA, najpóźniej do dnia 30 września 2006 r., planu krajowego programu monitorowania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów ustalonych dyrektywami 90/642/EWG i 86/362/EWG na rok 2007, w tym informacji na temat:

(a)

kryteriów stosowanych przy określaniu liczby próbek do pobrania oraz analiz do przeprowadzenia;

| (b) | stosowanych poziomów sprawozdawczości oraz kryteriów, według których ustalono te poziomy sprawozdawczości; |
| --- | --- |

(b)

stosowanych poziomów sprawozdawczości oraz kryteriów, według których ustalono te poziomy sprawozdawczości;

| (c) | szczegółów akredytacji laboratoriów przeprowadzających analizy zgodnie z dyrektywą 93/99/EWG. |
| --- | --- |

(c)

szczegółów akredytacji laboratoriów przeprowadzających analizy zgodnie z dyrektywą 93/99/EWG.

Niniejsze zalecenie skierowane jest do Islandii, Liechtensteinu oraz Norwegii.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2006 r.

W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

Kristján Andri STEFÁNSSON

Członek Kolegium

Niels FENGER

Dyrektor

---

(1)  Dz.U. L 221 z 7.8.1986, str. 37. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2006/92/WE (Dz.U. L 311 z 10.11.2006, str. 31).

1

(2)  Dz.U. L 350 z 14.12.1990, str. 71. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2006/92/WE.

2

(3)  Kodeks Żywnościowy, Pozostałości pestycydów w środkach spożywczych, Rzym 1994, ISBN 92-5-203271-1; Tom 2, strona 372.

3

(4)  Dok. Nr SANCO/10476/2003, http://europa.eu.int/comm/food/fs/ph_ps/pest/index_en.htm.

4

(5)  Dz.U. L 187 z 16.7.2002, str. 30.

5

(6)  Dz.U. L nr 290 z 24.11.1993, str. 14. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

6

(7)  Dz.U. L 175 z 4.7.1991, str. 35. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/14/WE (Dz.U. L 41 z 14.2.2003. str. 37).

7

(8)  Dz.U. L 49 z 28.2.1996, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/13/WE (Dz.U. L 41 z 14.2.2003. str. 33).

8

(9)  W przypadku winogron uznaje się, że jednostka (tzn. standardowa kiść) ma wagę około 555 g.

9

(10)  Przedstawiane oraz odnotowywane cokrocznie na posiedzeniu Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt (SCFCAH).

10

---

ZAŁĄCZNIK I

Kombinacje pestycydów i produktów podlegających monitorowaniu

| Pozostałości pestycydów analizowanych na obecność | 2006 | 2007 (1) | 2008 (1) |
| --- | --- | --- | --- |
| Acefat | (2) | (3) | (4) |
| Acetamiprid | | (3) | (4) |
| Aldikarb | (2) | (3) | (4) |
| Azynofos metylowy | (2) | (3) | (4) |
| Azoksystrobina | (2) | (3) | (4) |
| Grupa benomylowa | (2) | (3) | (4) |
| Bifentryna | (2) | (3) | (4) |
| Bromopropylat | (2) | (3) | (4) |
| Bupirymat | (2) | (3) | (4) |
| Buprofezin | | (3) | (4) |
| Kaptan + Folpet
  Kaptan
  Folpet | (2) | (3) | (4) |
| Karbaryl | (2) | (3) | (4) |
| Chlormekwat (5) | (2) | (3) | (4) |
| Chlorotalonil | (2) | (3) | (4) |
| Chloroprofam | (2) | (3) | (4) |
| Chloropiryfos | (2) | (3) | (4) |
| Chloropiryfos metylowy | (2) | (3) | (4) |
| Cypermetryna | (2) | (3) | (4) |
| Cyprodynil | (2) | (3) | (4) |
| Deltametryna | (2) | (3) | (4) |
| Diazynon | (2) | (3) | (4) |
| Dichlofluanid | (2) | (3) | (4) |
| Dichlorfos | | (3) | (4) |
| Dikofol | (2) | (3) | (4) |
| Dimetoat + Ometoat
  Dimetoat
  Ometoat | (2) | (3) | (4) |
| Difenyloamina | (2) | (3) | (4) |
| Endosulfan | (2) | (3) | (4) |
| Fenheksamid | (2) | (3) | (4) |
| Fenitrotion | | (3) | (4) |
| Fludioksonil | (2) | (3) | (4) |
| Imazalil | (2) | (3) | (4) |
| Imidakloprid | (2) | (3) | (4) |
| Indoksakarb | | (3) | (4) |
| Iprodion | (2) | (3) | (4) |
| Iprowalikarb | | (3) | (4) |
| Kresoksym metylowy | (2) | (3) | (4) |
| Lambda-cyhalotryna | (2) | (3) | (4) |
| Malation | (2) | (3) | (4) |
| Grupa manebu | (2) | (3) | (4) |
| Mepanipyrim | | (3) | (4) |
| Metamidofos | (2) | (3) | (4) |
| Metalaksyl | (2) | (3) | (4) |
| Metydation | (2) | (3) | (4) |
| Metiokarb | (2) | (3) | (4) |
| Metomyl | (2) | (3) | (4) |
| Myklobutanil | (2) | (3) | (4) |
| Oksydemeton metylowy | (2) | (3) | (4) |
| Paration | (2) | (3) | (4) |
| Penkonazol | | (3) | (4) |
| Fosalon | (2) | (3) | (4) |
| Pirymikarb | (2) | (3) | (4) |
| Pirymifos metylowy | (2) | (3) | (4) |
| Prochloraz | | (3) | (4) |
| Procymidon | (2) | (3) | (4) |
| Profenofos | | (3) | (4) |
| Propargit | (2) | (3) | (4) |
| Pyretryna | (2) | (3) | (4) |
| Pirymetanil | (2) | (3) | (4) |
| Pyriproksyfen | | (3) | (4) |
| Chinoksyfen | | (3) | (4) |
| Spiroksamina | (2) | (3) | (4) |
| Tebukonazol | | (3) | (4) |
| Tebufenozid | | (3) | (4) |
| Tiabendazol | (2) | (3) | (4) |
| Tolklofos metylowy | (2) | (3) | (4) |
| Tolilfluanid | (2) | (3) | (4) |
| Triadimefon+Triadimenol Triadimefon Triadimenol | (2) | (3) | (4) |
| Winklozolina | (2) | (3) | (4) |

Pozostałości pestycydów analizowanych na obecność

2006

2007 (1)

2008 (1)

Acefat

(2)

(3)

(4)

Acetamiprid

(3)

(4)

Aldikarb

(2)

(3)

(4)

Azynofos metylowy

(2)

(3)

(4)

Azoksystrobina

(2)

(3)

(4)

Grupa benomylowa

(2)

(3)

(4)

Bifentryna

(2)

(3)

(4)

Bromopropylat

(2)

(3)

(4)

Bupirymat

(2)

(3)

(4)

Buprofezin

(3)

(4)

Kaptan + Folpet

Kaptan

Folpet

(2)

(3)

(4)

Karbaryl

(2)

(3)

(4)

Chlormekwat (5)

(2)

(3)

(4)

Chlorotalonil

(2)

(3)

(4)

Chloroprofam

(2)

(3)

(4)

Chloropiryfos

(2)

(3)

(4)

Chloropiryfos metylowy

(2)

(3)

(4)

Cypermetryna

(2)

(3)

(4)

Cyprodynil

(2)

(3)

(4)

Deltametryna

(2)

(3)

(4)

Diazynon

(2)

(3)

(4)

Dichlofluanid

(2)

(3)

(4)

Dichlorfos

(3)

(4)

Dikofol

(2)

(3)

(4)

Dimetoat + Ometoat

Dimetoat

Ometoat

(2)

(3)

(4)

Difenyloamina

(2)

(3)

(4)

Endosulfan

(2)

(3)

(4)

Fenheksamid

(2)

(3)

(4)

Fenitrotion

(3)

(4)

Fludioksonil

(2)

(3)

(4)

Imazalil

(2)

(3)

(4)

Imidakloprid

(2)

(3)

(4)

Indoksakarb

(3)

(4)

Iprodion

(2)

(3)

(4)

Iprowalikarb

(3)

(4)

Kresoksym metylowy

(2)

(3)

(4)

Lambda-cyhalotryna

(2)

(3)

(4)

Malation

(2)

(3)

(4)

Grupa manebu

(2)

(3)

(4)

Mepanipyrim

(3)

(4)

Metamidofos

(2)

(3)

(4)

Metalaksyl

(2)

(3)

(4)

Metydation

(2)

(3)

(4)

Metiokarb

(2)

(3)

(4)

Metomyl

(2)

(3)

(4)

Myklobutanil

(2)

(3)

(4)

Oksydemeton metylowy

(2)

(3)

(4)

Paration

(2)

(3)

(4)

Penkonazol

(3)

(4)

Fosalon

(2)

(3)

(4)

Pirymikarb

(2)

(3)

(4)

Pirymifos metylowy

(2)

(3)

(4)

Prochloraz

(3)

(4)

Procymidon

(2)

(3)

(4)

Profenofos

(3)

(4)

Propargit

(2)

(3)

(4)

Pyretryna

(2)

(3)

(4)

Pirymetanil

(2)

(3)

(4)

Pyriproksyfen

(3)

(4)

Chinoksyfen

(3)

(4)

Spiroksamina

(2)

(3)

(4)

Tebukonazol

(3)

(4)

Tebufenozid

(3)

(4)

Tiabendazol

(2)

(3)

(4)

Tolklofos metylowy

(2)

(3)

(4)

Tolilfluanid

(2)

(3)

(4)

Triadimefon+Triadimenol Triadimefon Triadimenol

(2)

(3)

(4)

Winklozolina

(2)

(3)

(4)

---

(1)  Wskazanie na rok 2007 i 2008, podlega programom, które będą zalecane na te lata.

(2)  Kalafior, papryka (słodka), pszenica, bakłażany, winogrona, groch (świeży/mrożony, bez strąków), banany oraz sok pomarańczowy. W przypadku soku pomarańczowego państwa EFTA powinny podać źródło (koncentraty lub świeże owoce).

(3)  Jabłka, pomidory, sałata, truskawki, por, główki kapusty, żyto lub owies, brzoskwinie, w tym także nektarynki oraz podobne hybrydy.

(4)  Gruszki, fasola (świeża lub mrożona), ziemniaki, marchew, pomarańcze lub mandarynki, szpinak (świeży lub mrożony), ryż oraz ogórki.

(5)  Chlormekwat powinien być zbadany jedynie w gruszkach i zbożach.

---

| 21.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 366/93 |
| --- | --- | --- | --- |

21.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 366/93

---

ZALECENIE URZĘDU NADZORU EFTA

NR 144/06/COL

z dnia 11 maja 2006 r.

w sprawie ograniczenia obecności dioksyn, furanów i polichlorowanych bifenyli (PCB) w paszach i środkach spożywczych

URZĄD NADZORU EFTA,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG), w szczególności jego art. 109 oraz protokół 1,

uwzględniając Porozumienie pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości, w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. b) oraz protokół 1,

uwzględniając akt prawny, o którym mowa w pkt 33 rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (dyrektywa 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych)
   (1), zmieniony i dostosowany do porozumienia EOG na mocy jego protokołu 1,

uwzględniając akt prawny, o którym mowa w pkt 54zn rozdziału XII załącznika II do porozumienia EOG (rozporządzenie Komisji (WE) nr 466/2001 z dnia 8 marca 2001 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych) (2) zmieniony i dostosowany do porozumienia EOG na mocy jego protokołu 1,

uwzględniając decyzję Urzędu Nadzoru EFTA 84/06/COL z dnia 6 kwietnia 2006 r., na mocy której właściwy członek Kolegium otrzymuje polecenie przyjęcia zalecenia, jeżeli projekt zalecenia jest zgodny z opinią Komitetu EFTA ds. Produktów Roślinnych i Pasz Zwierzęcych oraz Komitetu EFTA ds. Środków Spożywczych.

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Niniejsze zalecenie jest częścią całościowej strategii ograniczania obecności dioksyn, furanów i polichlorowanych bifenyli (PCB) w środowisku, paszach i żywności. Jego celem jest wskazanie poziomów działania w odniesieniu do pasz i żywności. |
| --- | --- |

(1)

Niniejsze zalecenie jest częścią całościowej strategii ograniczania obecności dioksyn, furanów i polichlorowanych bifenyli (PCB) w środowisku, paszach i żywności. Jego celem jest wskazanie poziomów działania w odniesieniu do pasz i żywności.

| (2) | Pomimo że z toksykologicznego punktu widzenia wszelkie poziomy powinny mieć zastosowanie do dioksyn oraz dioksynopodobnych PCB, to w 2001 r. najwyższe dopuszczalne poziomy zanieczyszczeń w środkach spożywczych ustalono jedynie w odniesieniu do dioksyn, a nie w odniesieniu do dioksynopodobnych PCB, ponieważ dostępne dane dotyczące obecności dioksynopodobnych PCB były wówczas bardzo ograniczone. Podobnie w 2001 r. w akcie prawnym, o którym mowa w pkt 33 rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (Dyrektywa 2002/32/W), najwyższe dopuszczalne poziomy zanieczyszczeń w paszach ustalono jedynie w odniesieniu do dioksyn, a nie w odniesieniu do dioksynopodobnych PCB. |
| --- | --- |

(2)

Pomimo że z toksykologicznego punktu widzenia wszelkie poziomy powinny mieć zastosowanie do dioksyn oraz dioksynopodobnych PCB, to w 2001 r. najwyższe dopuszczalne poziomy zanieczyszczeń w środkach spożywczych ustalono jedynie w odniesieniu do dioksyn, a nie w odniesieniu do dioksynopodobnych PCB, ponieważ dostępne dane dotyczące obecności dioksynopodobnych PCB były wówczas bardzo ograniczone. Podobnie w 2001 r. w akcie prawnym, o którym mowa w pkt 33 rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (Dyrektywa 2002/32/W), najwyższe dopuszczalne poziomy zanieczyszczeń w paszach ustalono jedynie w odniesieniu do dioksyn, a nie w odniesieniu do dioksynopodobnych PCB.

| (3) | Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 466/2001, Komisja Europejska powinna po raz pierwszy dokonać przeglądu przepisów w odniesieniu do dioksyn w żywności przed końcem 2004 r. w świetle nowych danych dotyczących obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB, w szczególności w celu objęcia dioksynopodobnych PCB najwyższymi dopuszczalnymi poziomami, jakie mają zostać ustalone. Akt prawny, o którym mowa w pkt 33 rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (Dyrektywa 2002/32/WE) zawiera podobną klauzulę dotyczącą przeglądu w odniesieniu do dioksan w paszach. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 466/2001, Komisja Europejska powinna po raz pierwszy dokonać przeglądu przepisów w odniesieniu do dioksyn w żywności przed końcem 2004 r. w świetle nowych danych dotyczących obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB, w szczególności w celu objęcia dioksynopodobnych PCB najwyższymi dopuszczalnymi poziomami, jakie mają zostać ustalone. Akt prawny, o którym mowa w pkt 33 rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (Dyrektywa 2002/32/WE) zawiera podobną klauzulę dotyczącą przeglądu w odniesieniu do dioksan w paszach.

| (4) | W tym samym czasie udostępniono więcej informacji na temat obecności dioksynopodobnych PCB w paszach i żywności. W rezultacie ustalono najwyższe dopuszczalne poziomy dla sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB wyrażonej w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu współczynników toksyczności WHO-TEF, gdyż jest to najbardziej odpowiednie podejście z toksykologicznego punktu widzenia. W celu zapewnienia płynnego przejścia do nowych zasad w okresie przejściowym oprócz nowo ustalonych poziomów dla sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB nadal powinny mieć zastosowanie dotychczas obowiązujące najwyższe dopuszczalne poziomy dla dioksyn. |
| --- | --- |

(4)

W tym samym czasie udostępniono więcej informacji na temat obecności dioksynopodobnych PCB w paszach i żywności. W rezultacie ustalono najwyższe dopuszczalne poziomy dla sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB wyrażonej w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu współczynników toksyczności WHO-TEF, gdyż jest to najbardziej odpowiednie podejście z toksykologicznego punktu widzenia. W celu zapewnienia płynnego przejścia do nowych zasad w okresie przejściowym oprócz nowo ustalonych poziomów dla sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB nadal powinny mieć zastosowanie dotychczas obowiązujące najwyższe dopuszczalne poziomy dla dioksyn.

| (5) | Na ogół uznaje się, że w celu skutecznego ograniczania obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności i paszach najwyższym dopuszczalnym poziomom powinny towarzyszyć środki pobudzania proaktywnego podejścia, w tym wyznaczanie poziomów działania w odniesieniu do żywności i pasz. Takie poziomy powinny stanowić narzędzie, dzięki któremu właściwe organy i podmioty mogą wyodrębniać przypadki wymagające zidentyfikowania źródła zanieczyszczeń i podjęcia środków jego ograniczenia lub likwidacji. Biorąc pod uwagę fakt, że źródła dioksyn i dioksynopodobnych PCB są różne, należy wyznaczyć odrębne poziomy działania z jednej strony dla dioksyn, a z drugiej strony dla dioksynopodobnych PCB. |
| --- | --- |

(5)

Na ogół uznaje się, że w celu skutecznego ograniczania obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności i paszach najwyższym dopuszczalnym poziomom powinny towarzyszyć środki pobudzania proaktywnego podejścia, w tym wyznaczanie poziomów działania w odniesieniu do żywności i pasz. Takie poziomy powinny stanowić narzędzie, dzięki któremu właściwe organy i podmioty mogą wyodrębniać przypadki wymagające zidentyfikowania źródła zanieczyszczeń i podjęcia środków jego ograniczenia lub likwidacji. Biorąc pod uwagę fakt, że źródła dioksyn i dioksynopodobnych PCB są różne, należy wyznaczyć odrębne poziomy działania z jednej strony dla dioksyn, a z drugiej strony dla dioksynopodobnych PCB.

| (6) | Ponadto należy okresowo dostosowywać poziomy działania do tendencji spadkowej dotyczącej obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB i zachować aktywne podejście celem stopniowego ograniczania ich obecności w paszach i środkach spożywczych. |
| --- | --- |

(6)

Ponadto należy okresowo dostosowywać poziomy działania do tendencji spadkowej dotyczącej obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB i zachować aktywne podejście celem stopniowego ograniczania ich obecności w paszach i środkach spożywczych.

| (7) | Udział państw EFTA w programach mieszczących się w zakresie załącznika I do niniejszego zalecenia będzie musiał zostać oceniony pod kątem ich wyłączenia spod rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(7)

Udział państw EFTA w programach mieszczących się w zakresie załącznika I do niniejszego zalecenia będzie musiał zostać oceniony pod kątem ich wyłączenia spod rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszym zaleceniu są zgodne z opinią Komitetu EFTA ds. Środków Spożywczych oraz Komitetu EFTA ds. Produktów Roślinnych i Pasz Zwierzęcych, wspierających Urząd Nadzoru EFTA. |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszym zaleceniu są zgodne z opinią Komitetu EFTA ds. Środków Spożywczych oraz Komitetu EFTA ds. Produktów Roślinnych i Pasz Zwierzęcych, wspierających Urząd Nadzoru EFTA.

NINIEJSZYM ZALECA:

| (1) | państwom EFTA prowadzenie – proporcjonalnie do ich produkcji, zużycia i spożycia materiałów paszowych, paszy i środków spożywczych – wyrywkowego monitorowania obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB oraz, w miarę możliwości, niedioksynopodobnych PCB w materiałach paszowych, paszy i środkach spożywczych.
  Monitorowanie to należy prowadzić zgodnie z zaleceniem Urzędu Nadzoru EFTA nr 3/05/COL z dnia 19 stycznia 2005 r. w sprawie monitorowania poziomu tła dioksyn i dioksynopodobnych polichlorowanych bifenyli (PCB) w paszach oraz zaleceniem Komisji 2004/705/WE z dnia 11 października 2004 r. w sprawie monitorowania poziomu tła dioksyn i dioksynopodobnych polichlorowanych bifenyli (PCB) w środkach spożywczych (3); |
| --- | --- |

(1)

państwom EFTA prowadzenie – proporcjonalnie do ich produkcji, zużycia i spożycia materiałów paszowych, paszy i środków spożywczych – wyrywkowego monitorowania obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB oraz, w miarę możliwości, niedioksynopodobnych PCB w materiałach paszowych, paszy i środkach spożywczych.

Monitorowanie to należy prowadzić zgodnie z zaleceniem Urzędu Nadzoru EFTA nr 3/05/COL z dnia 19 stycznia 2005 r. w sprawie monitorowania poziomu tła dioksyn i dioksynopodobnych polichlorowanych bifenyli (PCB) w paszach oraz zaleceniem Komisji 2004/705/WE z dnia 11 października 2004 r. w sprawie monitorowania poziomu tła dioksyn i dioksynopodobnych polichlorowanych bifenyli (PCB) w środkach spożywczych (3);

| (2) | Aby w przypadku niezgodności z przepisami aktu prawnego, o którym mowa w pkt 33 rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (Dyrektywa 2002/32/WE) i rozporządzenia (WE) nr 466/2001, oraz (z zastrzeżeniem pkt 3) w przypadkach wykrycia poziomów dioksyn oraz/lub dioksynopodobnych PCB przekraczających poziomy działania określone w załączniku I do niniejszego zalecenia w odniesieniu do środków spożywczych i w załączniku II do aktu prawnego, o którym mowa w pkt 33 rozdziału II załącznika do porozumienia EOG (Dyrektywa 2002/32/WE) w odniesieniu do pasz, podejmować we współpracy z podmiotami gospodarczymi następujące kroki:






  (a) | przystępować do badań w celu zidentyfikowania źródła zanieczyszczenia, |
| --- | --- | --- |

(2)

Aby w przypadku niezgodności z przepisami aktu prawnego, o którym mowa w pkt 33 rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (Dyrektywa 2002/32/WE) i rozporządzenia (WE) nr 466/2001, oraz (z zastrzeżeniem pkt 3) w przypadkach wykrycia poziomów dioksyn oraz/lub dioksynopodobnych PCB przekraczających poziomy działania określone w załączniku I do niniejszego zalecenia w odniesieniu do środków spożywczych i w załączniku II do aktu prawnego, o którym mowa w pkt 33 rozdziału II załącznika do porozumienia EOG (Dyrektywa 2002/32/WE) w odniesieniu do pasz, podejmować we współpracy z podmiotami gospodarczymi następujące kroki:

(a)

przystępować do badań w celu zidentyfikowania źródła zanieczyszczenia,

| (b) | podejmować środki w celu ograniczania lub likwidowania źródła zanieczyszczenia, |
| --- | --- |

(b)

podejmować środki w celu ograniczania lub likwidowania źródła zanieczyszczenia,

| (c) | przeprowadzać kontrole pod kątem obecności niedioksynopodobnych PCB; |
| --- | --- |

(c)

przeprowadzać kontrole pod kątem obecności niedioksynopodobnych PCB;

| (3) | państwom EFTA, w których poziomy tła dioksyn i dioksynopodobnych PCB są szczególnie wysokie, ustalenie krajowych poziomów działania dla krajowej produkcji materiałów paszowych, pasz i środków spożywczych, tak by dla około 5 % otrzymanych wyników monitorowania, o którym mowa w pkt 1, przeprowadzane było badanie w celu zidentyfikowania źródła zanieczyszczenia. |
| --- | --- |

(3)

państwom EFTA, w których poziomy tła dioksyn i dioksynopodobnych PCB są szczególnie wysokie, ustalenie krajowych poziomów działania dla krajowej produkcji materiałów paszowych, pasz i środków spożywczych, tak by dla około 5 % otrzymanych wyników monitorowania, o którym mowa w pkt 1, przeprowadzane było badanie w celu zidentyfikowania źródła zanieczyszczenia.

| (4) | państwom EFTA poinformowanie Urzędu Nadzoru EFTA i pozostałych państw EFTA o swoich ustaleniach, wynikach badań i środkach podjętych w celu ograniczenia lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia. |
| --- | --- |

(4)

państwom EFTA poinformowanie Urzędu Nadzoru EFTA i pozostałych państw EFTA o swoich ustaleniach, wynikach badań i środkach podjętych w celu ograniczenia lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

| (9) | państwom EFTA przekazywanie informacji, o których mowa w pkt 4, najpóźniej do dnia 31 marca każdego roku dla środków spożywczych, a dla pasz w ramach rocznego sprawozdania składanego Urzędowi zgodnie z art. 22 ust. 2 aktu prawnego, o którym mowa w pkt 31a rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (dyrektywa Rady 95/53/WE z dnia 25 października 1995 r. ustalająca zasady dotyczące organizacji urzędowych inspekcji w zakresie żywienia zwierząt)
   (4), z wyjątkiem przypadków, gdy informacja dotyczy bezpośrednio pozostałych państw EFTA, kiedy to powinna być ona przekazana bezzwłocznie. Zgodnie z art. 2 ust. 1 protokołu 1 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale, Urząd Nadzoru EFTA przekazuje tę informację Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

(9)

państwom EFTA przekazywanie informacji, o których mowa w pkt 4, najpóźniej do dnia 31 marca każdego roku dla środków spożywczych, a dla pasz w ramach rocznego sprawozdania składanego Urzędowi zgodnie z art. 22 ust. 2 aktu prawnego, o którym mowa w pkt 31a rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (dyrektywa Rady 95/53/WE z dnia 25 października 1995 r. ustalająca zasady dotyczące organizacji urzędowych inspekcji w zakresie żywienia zwierząt)
   (4), z wyjątkiem przypadków, gdy informacja dotyczy bezpośrednio pozostałych państw EFTA, kiedy to powinna być ona przekazana bezzwłocznie. Zgodnie z art. 2 ust. 1 protokołu 1 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale, Urząd Nadzoru EFTA przekazuje tę informację Komisji Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2006 r.

W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

Kristján Andri STEFÁNSSON

Członek Kolegium

Niels FENGER

Dyrektor

---

(1)  Dz.U. L 140 z 30.5.2002, str. 10. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2006/77/WE (Dz.U. L 271 z 30.9.2006, str. 53).

1

(2)  Dz.U. L 77 z 16.3.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 199/2006 (Dz.U. L 32 z 4.2.2006, str. 34).

2

(3)  Dz.U. L 321 z 22.10.2004, str. 45

3

(4)  Dz.U. L 265 z 8.11.1995, str. 17. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2001/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 234 z 1.9.2001, str. 55).

4

---

ZAŁĄCZNIK

Dioksyny (suma polichlorowanych dibenzo-para-dioksyn (PCDD) oraz polichlorowanych dibenzofuranów (PCDF) wyrażona w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF (współczynników równoważności toksycznej z 1997 r.)), jak również dioksynopodobne PCB (suma polichlorowanych bifenyli, wyrażona w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF (współczynników równoważności toksycznej z 1997 r.)).

| Żywność | Poziom działania dladioksyn i furanów(WHO-TEQ) (1) | Poziom działania dla dioksynopodobnych PCB(WHO-TEQ) (1) |
| --- | --- | --- |
| Mięso i produkty mięsne | | |
| — | przeżuwaczy (bydło, owce) |

Żywność

Poziom działania dladioksyn i furanów(WHO-TEQ) (1)

Poziom działania dla dioksynopodobnych PCB(WHO-TEQ) (1)

Mięso i produkty mięsne

—

przeżuwaczy (bydło, owce)

1,5 pg/g tłuszczu (2)

1,0 pg/g tłuszczu (2)

| — | drobiu i dziczyzny hodowlanej |
| --- | --- |

—

drobiu i dziczyzny hodowlanej

| — | świń |
| --- | --- |

—

świń

1,5 pg/g tłuszczu (2)

1,5 pg/g tłuszczu (2)

Wątroba i produkty pochodne ze zwierząt lądowych

0,6 pg/g tłuszczu (2)

4,0 pg/g tłuszczu (2)

0,5 pg/g tłuszczu (2)

4,0 pg/g tłuszczu (2)

Mięso ryb i produktów rybołówstwa oraz produktów z nich otrzymanych, z wyjątkiem węgorza (3)
   (4)

3,0 g żywej wagi

3,0 g żywej wagi

Mięso węgorza (Anguilla anguilla) i produkty z niego otrzymane (3)
   (4)

3,0 g żywej wagi

6,0 g żywej wagi

Mleko i przetwory mleczne, w tym tłuszcz maślany

2,0 pg/g tłuszczu (2)

2,0pg/g tłuszczu (2)

Kurze jaja i produkty jajeczne

2,0 pg/g tłuszczu (2)

2,0 pg/g tłuszczu (2)

Oleje i tłuszcze

| — | Tłuszcz zwierzęcy |
| --- | --- |

—

Tłuszcz zwierzęcy

| — | z przeżuwaczy |
| --- | --- |

—

z przeżuwaczy

1,5 pg/g tłuszczu

1,0 pg/g tłuszczu

| — | z drobiu i dziczyzny hodowlanej |
| --- | --- |

—

z drobiu i dziczyzny hodowlanej

1,5 pg/g tłuszczu

1,5 pg/g tłuszczu

| — | ze świń |
| --- | --- |

—

ze świń

0,6 pg/g tłuszczu

0,5 pg/g tłuszczu

| — | mieszany tłuszcz zwierzęcy |
| --- | --- |

—

mieszany tłuszcz zwierzęcy

1,5pg/g tłuszczu

0,75 pg/g tłuszczu

| — | Olej i tłuszcze roślinne |
| --- | --- |

—

Olej i tłuszcze roślinne

0,5pg/g tłuszczu

0,5 pg/g tłuszczu

| — | Olej ze zwierząt morskich (olej z ryb, olej z wątróbek rybich i oleje z innych organizmów morskich przeznaczonych do spożycia przez ludzi |
| --- | --- |

—

Olej ze zwierząt morskich (olej z ryb, olej z wątróbek rybich i oleje z innych organizmów morskich przeznaczonych do spożycia przez ludzi

1,5 pg/g tłuszczu

6,0 pg/g tłuszczu

Owoce, warzywa i zboża

0,4 ng/kgproduktu

0,2 ng/kgproduktu

---

(1)  Górne granice stężeń: górne granice stężeń są obliczone przy założeniu, że wszystkie wartości różnych kongenerów poniżej granicy oznaczalności są równe granicy oznaczalności.

(2)  Poziomy działania nie mają zastosowania do artykułów żywnościowych zawierających < 1 % tłuszczu.

(3)  W przypadku gdy ryby mają być spożywane w całości, poziom działania ma zastosowanie do całej ryby.

(4)  Jeśli poziom działania zostanie przekroczony, w niektórych przypadkach nie będzie konieczne przeprowadzenie badań dotyczących źródła zanieczyszczenia, gdyż poziom tła w niektórych rejonach jest zbliżony do progu działania lub wyższy. Niemniej jednak w przypadku przekroczenia poziomu działania właściwe jest zapisywanie wszystkich informacji, takich jak okres pobierania próbek, pochodzenie geograficzne, gatunki ryb, pod kątem przyszłych działań dotyczących obecności dioksyn oraz związków dioksynopodobnych w rybach i produktach rybołówstwa.

---

| 21.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 366/96 |
| --- | --- | --- | --- |

21.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 366/96

---

ZALECENIE URZĘDU NADZORU EFTA

NR 150/06/COL

z dnia 17 maja 2006 r.

w sprawie skoordynowanego programu inspekcji w zakresie żywienia zwierząt na rok 2006

URZĄD NADZORU EFTA,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 109 oraz protokół 1,

uwzględniając Porozumienie pomiędzy Państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru oraz Trybunału Sprawiedliwości, w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. b oraz protokół 1,

uwzględniając akt prawny, o którym mowa w pkt 31a rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (dyrektywa Rady 95/53/WE z dnia 25 października 1995 r. ustalająca zasady dotyczące organizacji urzędowych inspekcji w zakresie środków żywienia zwierząt
   (1)), zmieniony i dostosowany do porozumienia EOG na mocy protokołu 1, w szczególności jego art. 22 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W 2005 r. państwa EFTA określiły pewne kwestie, które powinny być objęte skoordynowanym programem inspekcji przeprowadzanym w 2006 r. |
| --- | --- |

(1)

W 2005 r. państwa EFTA określiły pewne kwestie, które powinny być objęte skoordynowanym programem inspekcji przeprowadzanym w 2006 r.

| (2) | Pomimo że akt prawny, o którym mowa w pkt 33 rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (dyrektywa 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych
   (2)), w swej zmienionej wersji wyznacza maksymalny poziom aflatoksyny B1 w paszach, to dla innych mikotoksyn, takich jak ochratoksyna A, zearalenon, deoksyniwalenol, fumonizyny, toksyny T-2 oraz HT-2 nie istnieją przepisy EOG. Gromadzenie informacji w drodze wyrywkowego pobierania próbek na temat występowania wyżej wymienionych mikotoksyn mogłoby dostarczyć przydatnych danych służących ocenie sytuacji pod kątem dalszego rozwoju prawodawstwa. Ponadto niektóre materiały paszowe, takie jak zboża i nasiona oleiste, są szczególnie podatne na zarażenie mikotoksynami ze względu na warunki zbiorów, składowania i transportu. Ponieważ stężenie mikotoksyn każdego roku jest inne, wskazane jest zbieranie przez kolejne lata danych dotyczących wszystkich wymienionych mikotoksyn. |
| --- | --- |

(2)

Pomimo że akt prawny, o którym mowa w pkt 33 rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (dyrektywa 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych
   (2)), w swej zmienionej wersji wyznacza maksymalny poziom aflatoksyny B1 w paszach, to dla innych mikotoksyn, takich jak ochratoksyna A, zearalenon, deoksyniwalenol, fumonizyny, toksyny T-2 oraz HT-2 nie istnieją przepisy EOG. Gromadzenie informacji w drodze wyrywkowego pobierania próbek na temat występowania wyżej wymienionych mikotoksyn mogłoby dostarczyć przydatnych danych służących ocenie sytuacji pod kątem dalszego rozwoju prawodawstwa. Ponadto niektóre materiały paszowe, takie jak zboża i nasiona oleiste, są szczególnie podatne na zarażenie mikotoksynami ze względu na warunki zbiorów, składowania i transportu. Ponieważ stężenie mikotoksyn każdego roku jest inne, wskazane jest zbieranie przez kolejne lata danych dotyczących wszystkich wymienionych mikotoksyn.

| (3) | Wcześniejsze wyniki kontroli na obecność antybiotyków oraz kokcydiostatyków w niektórych paszach przeznaczonych dla gatunku lub kategorii zwierząt, dla których te aktywne substancje nie są dozwolone, wskazują, że ten rodzaj naruszenia przepisów nadal występuje. Co więcej, zgodnie z przepisami art. 11 ust. 2 aktu prawnego, o którym mowa w pkt 1a rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 sierpnia 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt
   (3)), istotne jest doprowadzenie do tego, by wycofywanie dodatków paszowych w postaci antybiotyków było skutecznie wykonywane. |
| --- | --- |

(3)

Wcześniejsze wyniki kontroli na obecność antybiotyków oraz kokcydiostatyków w niektórych paszach przeznaczonych dla gatunku lub kategorii zwierząt, dla których te aktywne substancje nie są dozwolone, wskazują, że ten rodzaj naruszenia przepisów nadal występuje. Co więcej, zgodnie z przepisami art. 11 ust. 2 aktu prawnego, o którym mowa w pkt 1a rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 sierpnia 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt
   (3)), istotne jest doprowadzenie do tego, by wycofywanie dodatków paszowych w postaci antybiotyków było skutecznie wykonywane.

| (4) | Udział Norwegii i Islandii w programach objętych zakresem załącznika II do niniejszego zalecenia w sprawie substancji niedozwolonych jako dodatki do pasz będzie podlegał ocenie pod kątem ich wyłączenia spod rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG oraz, w szczególności, spod aktu prawnego, o którym mowa w pkt 1a rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (rozporządzenie (WE) nr 1831/2003). |
| --- | --- |

(4)

Udział Norwegii i Islandii w programach objętych zakresem załącznika II do niniejszego zalecenia w sprawie substancji niedozwolonych jako dodatki do pasz będzie podlegał ocenie pod kątem ich wyłączenia spod rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG oraz, w szczególności, spod aktu prawnego, o którym mowa w pkt 1a rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (rozporządzenie (WE) nr 1831/2003).

| (5) | Istotne jest doprowadzenie do tego, by były skutecznie egzekwowane ograniczenia w stosowaniu materiałów paszowych pochodzenia zwierzęcego w paszach, ustanowione w odpowiednich aktach prawodawstwa EOG. |
| --- | --- |

(5)

Istotne jest doprowadzenie do tego, by były skutecznie egzekwowane ograniczenia w stosowaniu materiałów paszowych pochodzenia zwierzęcego w paszach, ustanowione w odpowiednich aktach prawodawstwa EOG.

| (6) | Udział Islandii w programach objętych zakresem załącznika III do niniejszego zalecenia w sprawie ograniczeń w produkcji i w stosowaniu materiałów paszowych pochodzenia zwierzęcego będzie podlegał ocenie pod kątem wyłączenia tego państwa spod rozdziału I załącznika I do porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(6)

Udział Islandii w programach objętych zakresem załącznika III do niniejszego zalecenia w sprawie ograniczeń w produkcji i w stosowaniu materiałów paszowych pochodzenia zwierzęcego będzie podlegał ocenie pod kątem wyłączenia tego państwa spod rozdziału I załącznika I do porozumienia EOG.

| (7) | Istotne jest doprowadzenie do tego, by poziomy pierwiastków śladowych miedzi i cynku w mieszkankach paszowych dla świń nie przekraczały maksymalnej zawartości określonej w akcie prawnym, o którym mowa w pkt 1zq rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (rozporządzenie Komisji (WE) nr 1334/2003 z dnia 25 lipca 2003 r. zmieniające warunki zezwolenia na kilka dodatków paszowych należących do grupy pierwiastków śladowych
   (4)), ze zmianami. Udział Norwegii w programach objętych zakresem załącznika IV będzie podlegał ocenie pod kątem wyłączenia tego państwa spod rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(7)

Istotne jest doprowadzenie do tego, by poziomy pierwiastków śladowych miedzi i cynku w mieszkankach paszowych dla świń nie przekraczały maksymalnej zawartości określonej w akcie prawnym, o którym mowa w pkt 1zq rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (rozporządzenie Komisji (WE) nr 1334/2003 z dnia 25 lipca 2003 r. zmieniające warunki zezwolenia na kilka dodatków paszowych należących do grupy pierwiastków śladowych
   (4)), ze zmianami. Udział Norwegii w programach objętych zakresem załącznika IV będzie podlegał ocenie pod kątem wyłączenia tego państwa spod rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG.

Środki przewidziane w niniejszym zaleceniu są zgodne z opinią Komitetu EFTA ds. Produktów Roślinnych i Pasz, wspierającego Urząd Nadzoru EFTA,

NINIEJSZYM ZALECA:

| 1. | Zaleca się, aby Państwa EFTA przeprowadziły w trakcie roku 2006 skoordynowany program inspekcji w celu kontroli:






  (a) | stężenia mikotoksyn (aflatoksyny B1, ochratoksyny A, zearalenonu, deoksyniwalenolu, toksyn T-2 oraz HT-2) w paszach, ze wskazaniem metod analizy; metoda pobierania próbek powinna uwzględniać zarówno wyrywkowe, jak i ukierunkowane pobieranie próbek; w przypadku ukierunkowanego pobierania próbek próbki te winny zawierać materiały paszowe, u których podejrzewa się wyższe stężenia mikotoksyn, np. ziarna zbóż, nasiona oleiste, owoce oleiste, ich produkty i produkty uboczne, oraz materiały paszowe magazynowane przez dłuższy czas lub transportowane drogą morską na dużą odległość; w przypadku aflatoksyny B1 szczególną uwagę należy również zwrócić na mieszanki paszowe dla zwierząt mlecznych innych niż bydło mleczne; wyniki kontroli powinny być przedstawione przy wykorzystaniu wzoru określonego w załączniku I; |
| --- | --- | --- |

1.

Zaleca się, aby Państwa EFTA przeprowadziły w trakcie roku 2006 skoordynowany program inspekcji w celu kontroli:

(a)

stężenia mikotoksyn (aflatoksyny B1, ochratoksyny A, zearalenonu, deoksyniwalenolu, toksyn T-2 oraz HT-2) w paszach, ze wskazaniem metod analizy; metoda pobierania próbek powinna uwzględniać zarówno wyrywkowe, jak i ukierunkowane pobieranie próbek; w przypadku ukierunkowanego pobierania próbek próbki te winny zawierać materiały paszowe, u których podejrzewa się wyższe stężenia mikotoksyn, np. ziarna zbóż, nasiona oleiste, owoce oleiste, ich produkty i produkty uboczne, oraz materiały paszowe magazynowane przez dłuższy czas lub transportowane drogą morską na dużą odległość; w przypadku aflatoksyny B1 szczególną uwagę należy również zwrócić na mieszanki paszowe dla zwierząt mlecznych innych niż bydło mleczne; wyniki kontroli powinny być przedstawione przy wykorzystaniu wzoru określonego w załączniku I;

| (b) | kokcydiostatyków oraz/lub histomonostatyków dozwolonych lub niedozwolonych jako dodatki do pasz przeznaczone dla niektórych gatunków lub kategorii zwierząt, które często występują w nieleczniczych premiksach oraz mieszankach paszowych, w których substancje te nie są dozwolone; kontrole winny być ukierunkowane na te substancje w premiksach i mieszankach paszowych, jeżeli właściwy organ uzna, iż istnieje większe prawdopodobieństwo ujawnienia nieprawidłowości; wyniki kontroli powinny być przedstawione przy wykorzystaniu wzoru określonego w załączniku II; |
| --- | --- |

(b)

kokcydiostatyków oraz/lub histomonostatyków dozwolonych lub niedozwolonych jako dodatki do pasz przeznaczone dla niektórych gatunków lub kategorii zwierząt, które często występują w nieleczniczych premiksach oraz mieszankach paszowych, w których substancje te nie są dozwolone; kontrole winny być ukierunkowane na te substancje w premiksach i mieszankach paszowych, jeżeli właściwy organ uzna, iż istnieje większe prawdopodobieństwo ujawnienia nieprawidłowości; wyniki kontroli powinny być przedstawione przy wykorzystaniu wzoru określonego w załączniku II;

| (c) | wycofywania antybiotyków jako dodatków paszowych określonych w załączniku II; |
| --- | --- |

(c)

wycofywania antybiotyków jako dodatków paszowych określonych w załączniku II;

| (d) | przestrzegania ograniczeń w produkcji i w stosowaniu materiałów paszowych pochodzenia zwierzęcego określonych w załączniku III; |
| --- | --- |

(d)

przestrzegania ograniczeń w produkcji i w stosowaniu materiałów paszowych pochodzenia zwierzęcego określonych w załączniku III;

| (e) | poziomów miedzi i cynku w mieszankach paszowych dla świń określonych w załączniku IV. |
| --- | --- |

(e)

poziomów miedzi i cynku w mieszankach paszowych dla świń określonych w załączniku IV.

| 2. | Zaleca się, aby państwa EFTA zawarły wyniki skoordynowanego programu inspekcji przewidzianego w ust. 1 w osobnym rozdziale w rocznym sprawozdaniu z przeprowadzonych czynności inspekcyjnych, sporządzonym zgodnie z ostatnią wersją zharmonizowanego wzoru składania sprawozdań, które należy przekazać Urzędowi Nadzoru EFTA do dnia 1 kwietnia 2007 r., zgodnie z art. 22 ust. 2 aktu prawnego, o którym mowa w pkt 31a rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (dyrektywa Rady 95/53/WE). |
| --- | --- |

2.

Zaleca się, aby państwa EFTA zawarły wyniki skoordynowanego programu inspekcji przewidzianego w ust. 1 w osobnym rozdziale w rocznym sprawozdaniu z przeprowadzonych czynności inspekcyjnych, sporządzonym zgodnie z ostatnią wersją zharmonizowanego wzoru składania sprawozdań, które należy przekazać Urzędowi Nadzoru EFTA do dnia 1 kwietnia 2007 r., zgodnie z art. 22 ust. 2 aktu prawnego, o którym mowa w pkt 31a rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (dyrektywa Rady 95/53/WE).

Sporządzono w Brukseli dnia 17 maja 2006 r.

W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

Kristján Andri STEFÁNSSON

Członek Kolegium

Niels FENGER

Dyrektor

---

(1)  Dz.U. L 265 z 8.11.1995, str. 17. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2001/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 234 z 1.9.2001, str. 55).

1

(2)  Dz.U. L 140 z 30.5.2002, str. 10. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2006/77/WE (Dz.U. L 271 z 30.9.2006, str. 53).

2

(3)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 29. Rozporządzenie ostatnio zmienione przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 378/2005 (Dz.U. L 59 z 5.3.2005, str. 8)

3

(4)  Dz.U. L 187 z 26.7.2003, str. 11. Rozporządzenie zmienione przez rozporządzenie (WE) nr 1980/2005 (Dz.U. L 318 z 6.12.2005, str. 3).

4

---

ZAŁĄCZNIK I

Stężenie niektórych mikotoksyn (aflatoksyny B1, ochratoksyny A, zearalenonu, deoksyniwalenolu, fumonizyn, toksyn T-2 oraz HT-2) w paszach

Poszczególne wyniki wszystkich badanych próbek; wzór składania sprawozdań, o którym mowa w ust. 1 lit. a).

| Pasze | Pobieranie próbek (wyrywkowe lub ukierunkowane) | Rodzaj i stężenie mikotoksyn (μg/kg w stosunku do paszy o wilgotności 12 %) |
| --- | --- | --- |
| Klasa (1) | Rodzaj (2) | Kraj pochodzenia | | Aflatoksyna B1 | Ochratoksyna A | Zearalenon | Deoksyniwalenol | Fumonizyny (3) | Toksyny T-2 i HT-2 (4) |
| | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | |

Pasze

Pobieranie próbek (wyrywkowe lub ukierunkowane)

Rodzaj i stężenie mikotoksyn (μg/kg w stosunku do paszy o wilgotności 12 %)

Klasa (1)

Rodzaj (2)

Kraj pochodzenia

Aflatoksyna B1

Ochratoksyna A

Zearalenon

Deoksyniwalenol

Fumonizyny (3)

Toksyny T-2 i HT-2 (4)

Właściwy organ powinien również wskazać:

| — | podjęte działania w przypadku przekroczenia maksymalnych poziomów dla aflatoksyny B1; |
| --- | --- |

—

podjęte działania w przypadku przekroczenia maksymalnych poziomów dla aflatoksyny B1;

| — | zastosowane metody analizy; |
| --- | --- |

—

zastosowane metody analizy;

| — | granice wykrywalności. |
| --- | --- |

—

granice wykrywalności.

---

(1)  Wybierz jedną z następujących klas: materiał paszowy, dodatek paszowy, premiks, mieszanka paszowa uzupełniająca, mieszanka paszowa pełnoporcjowa, mieszanka paszowa.

(2)  Wybierz jeden z następujących rodzajów: (a) dla materiałów paszowych, nazwa materiału paszowego ustanowiona w części B załącznika do aktu prawnego, o którym mowa w pkt 14a rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (dyrektywa Rady 96/25/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie obrotu materiałami paszowymi, zmieniająca dyrektywy 70/524/EWG, 74/63/EWG, 82/471/EWG i 93/74/EWG oraz uchylająca dyrektywę 77/101/EWG); (b) dla innych pasz, docelowy gatunek.

(3)  Stężenie fumonizyn B1 i B2 można ująć jako sumę obu.

(4)  Stężenie toksyn T-2 i HT-2 można ująć jako sumę obu.

---

ZAŁĄCZNIK II

Obecność niektórych substancji farmaceutycznych niedozwolonych jako dodatki do pasz

Niektóre substancje farmaceutyczne mogą zgodnie z prawem występować jako dodatki w premiksach i mieszankach paszowych dla niektórych gatunków i kategorii zwierząt, jeśli spełniają wymogi art. 10 aktu prawnego, o którym mowa w pkt 1a rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (rozporządzenie (WE) nr 1831/2003).

Obecność niedozwolonych substancji farmaceutycznych w paszach stanowi naruszenie przepisów.

Substancje farmaceutyczne podlegające kontroli wybiera się spośród poniższych substancji:

| 1. | Substancje farmaceutyczne dozwolone jako dodatki do pasz jedynie dla niektórych gatunków i kategorii zwierząt: | bacytracyna decoquinate (Deccox) |
| --- | --- | --- |

1.

Substancje farmaceutyczne dozwolone jako dodatki do pasz jedynie dla niektórych gatunków i kategorii zwierząt:

bacytracyna decoquinate (Deccox)

| | diklazuril (Clinacox 0,2 %) |
| --- | --- |

diklazuril (Clinacox 0,2 %)

| | wodorobromek halofuginonu (Stenorol) |
| --- | --- |

wodorobromek halofuginonu (Stenorol)

| | sól (sodowa) lasalocidu A (Avatec 15 %) |
| --- | --- |

sól (sodowa) lasalocidu A (Avatec 15 %)

| | maduramycyna amonu alfa (Cygro 1 %) |
| --- | --- |

maduramycyna amonu alfa (Cygro 1 %)

| | sól (sodowa) monenzyny (Elancoban G100, 100, G200, 200) |
| --- | --- |

sól (sodowa) monenzyny (Elancoban G100, 100, G200, 200)

| | narazyna |
| --- | --- |

narazyna

| | narazyna–nikarbazyna (Maxiban G160) |
| --- | --- |

narazyna–nikarbazyna (Maxiban G160)

| | chlorowodorek robenidyny (Cycostat 66G) |
| --- | --- |

chlorowodorek robenidyny (Cycostat 66G)

| | sól (sodowa) salinomycyny (Sacox 120G, 120) |
| --- | --- |

sól (sodowa) salinomycyny (Sacox 120G, 120)

| | sól (sodowa) semduramycyny (Aviaz 5 %) |
| --- | --- |

sól (sodowa) semduramycyny (Aviaz 5 %)

| 2. | Substancje farmaceutyczne, które przestają być dozwolone jako dodatki do pasz: | amprolium |
| --- | --- | --- |

2.

Substancje farmaceutyczne, które przestają być dozwolone jako dodatki do pasz:

amprolium

| | amprolium/etopabat |
| --- | --- |

amprolium/etopabat

| | arprinocid |
| --- | --- |

arprinocid

| | avilamicina |
| --- | --- |

avilamicina

| | avoparcyna |
| --- | --- |

avoparcyna

| | karbadoks |
| --- | --- |

karbadoks

| | dimetridazol |
| --- | --- |

dimetridazol

| | dinitolmid |
| --- | --- |

dinitolmid

| | flavofosfolipol |
| --- | --- |

flavofosfolipol

| | ipronidazol |
| --- | --- |

ipronidazol

| | metychlorpindol |
| --- | --- |

metychlorpindol

| | metychlorpindol/metylobenzokwat |
| --- | --- |

metychlorpindol/metylobenzokwat

| | nikarbazyna |
| --- | --- |

nikarbazyna

| | nifursol |
| --- | --- |

nifursol

| | olaquindoks |
| --- | --- |

olaquindoks

| | ronidazol |
| --- | --- |

ronidazol

| | spiramycyna |
| --- | --- |

spiramycyna

| | tetracykliny |
| --- | --- |

tetracykliny

| | fosforan tylozyny |
| --- | --- |

fosforan tylozyny

| | virginiamycyna |
| --- | --- |

virginiamycyna

| | cynk-bacytracyna |
| --- | --- |

cynk-bacytracyna

| | inne substancje przeciwbakteryjne |
| --- | --- |

inne substancje przeciwbakteryjne

| 3. | Substancje farmaceutyczne nigdy niedozwolone jako dodatki do pasz:
  inne substancje
  Indywidualne wyniki wszystkich niezgodnych z przepisami próbek; wzór składania sprawozdań, o którym mowa w ust. 1 lit. b).









  Rodzaj paszy (gatunek lub kategoria zwierząt) | Wykryta substancja | Stwierdzony poziom | Przyczyna nieprawidłowości (1) | Podjęte działanie |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| | | | | |
| | | | | |

3.

Substancje farmaceutyczne nigdy niedozwolone jako dodatki do pasz:

inne substancje

Indywidualne wyniki wszystkich niezgodnych z przepisami próbek; wzór składania sprawozdań, o którym mowa w ust. 1 lit. b).

Rodzaj paszy (gatunek lub kategoria zwierząt)

Wykryta substancja

Stwierdzony poziom

Przyczyna nieprawidłowości (1)

Podjęte działanie

Właściwy organ powinien również wskazać:

| — | całkowitą liczbę przebadanych próbek; |
| --- | --- |

—

całkowitą liczbę przebadanych próbek;

| — | nazwy substancji, które były przedmiotem dochodzenia; |
| --- | --- |

—

nazwy substancji, które były przedmiotem dochodzenia;

| — | zastosowane metody analizy; |
| --- | --- |

—

zastosowane metody analizy;

| — | granice wykrywalności. |
| --- | --- |

—

granice wykrywalności.

---

(1)  Przyczyna wystąpienia niedozwolonej substancji w paszy stwierdzona po dochodzeniu przeprowadzonym przez właściwy organ.

---

ZAŁĄCZNIK III

Ograniczenia w produkcji i stosowaniu materiałów paszowych pochodzenia zwierzęcego

Bez uszczerbku dla art. 3–13 i art. 15 dyrektywy 95/53/WE państwa EFTA powinny w ciągu 2006 r. przeprowadzić skoordynowany program inspekcji celem ustalenia, czy przestrzegane są ograniczenia w produkcji i stosowaniu materiałów paszowych pochodzenia zwierzęcego.

W szczególności w celu zapewnienia skutecznego stosowania zakazu żywienia niektórych zwierząt przetworzonym białkiem zwierzęcym, ustanowionego w załączniku IV aktu prawnego, o którym mowa w pkt 7.1.12 rozdziału I załącznika I do porozumienia EOG (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające przepisy dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii
   (1)), państwa EFTA powinny wdrożyć specjalny program kontroli oparty na kontrolach ukierunkowanych. Zgodnie z art. 4 dyrektywy 95/53/WE, tenże program kontroli powinien być oparty na uwzględniającej ryzyko strategii obejmującej wszystkie etapy produkcji i wszystkie rodzaje obiektów, w których pasze są wytwarzane, przechowywane i wydawane. Państwa EFTA powinny zwrócić szczególną uwagę na definicję kryteriów, które mogą być powiązane z ryzykiem. Waga każdego kryterium powinna być proporcjonalna do ryzyka. Częstotliwość inspekcji oraz liczba próbek poddanych analizie w poszczególnych obiektach powinny być skorelowane z sumą wag, jakie przypisuje się tym obiektom.

Przy sporządzaniu programu kontroli należy uwzględnić następujące indykatywne obiekty i kryteria:

| Obiekty | Kryteria | Wyważenie |
| --- | --- | --- |
| Młyny paszowe | — | Młyny paszowe z dwiema liniami produkcyjnymi produkujące mieszanki paszowe dla przeżuwaczy oraz mieszanki paszowe dla zwierząt innych niż przeżuwacze zawierające, w ramach odstępstwa, przetworzone białka zwierzęce. |

Obiekty

Kryteria

Wyważenie

Młyny paszowe

—

Młyny paszowe z dwiema liniami produkcyjnymi produkujące mieszanki paszowe dla przeżuwaczy oraz mieszanki paszowe dla zwierząt innych niż przeżuwacze zawierające, w ramach odstępstwa, przetworzone białka zwierzęce.

| — | Młyny paszowe ze stwierdzonym w przeszłości naruszeniem lub z podejrzeniem o naruszenie przepisów. |
| --- | --- |

—

Młyny paszowe ze stwierdzonym w przeszłości naruszeniem lub z podejrzeniem o naruszenie przepisów.

| — | Młyny paszowe z dużą ilością importowanych pasz o dużej zawartości białka, takich jak mączka rybna, mączka sojowa, gluten skrobi kukurydzianej oraz koncentraty białkowe. |
| --- | --- |

—

Młyny paszowe z dużą ilością importowanych pasz o dużej zawartości białka, takich jak mączka rybna, mączka sojowa, gluten skrobi kukurydzianej oraz koncentraty białkowe.

| — | Młyny paszowe o dużej produkcji mieszanek paszowych. |
| --- | --- |

—

Młyny paszowe o dużej produkcji mieszanek paszowych.

| — | Ryzyko wzajemnych zakażeń wynikających z wewnętrznych zasad działania (korzystanie z silosów, nadzorowanie skutecznego podziału linii produkcji, kontrola składników, laboratoria zakładowe, procedury pobierania próbek). |
| --- | --- |

—

Ryzyko wzajemnych zakażeń wynikających z wewnętrznych zasad działania (korzystanie z silosów, nadzorowanie skutecznego podziału linii produkcji, kontrola składników, laboratoria zakładowe, procedury pobierania próbek).

Punkty kontroli granicznej oraz inne punkty wjazdu na obszar Wspólnoty

| — | Duże/małe ilości przywożonych pasz. |
| --- | --- |

—

Duże/małe ilości przywożonych pasz.

| — | Pasze o wysokiej zawartości białka. |
| --- | --- |

—

Pasze o wysokiej zawartości białka.

Gospodarstwa rolne

| — | Mieszalniki użytkowane w jednym gospodarstwie wykorzystujące, w ramach odstępstwa, przetworzone białka zwierzęce. |
| --- | --- |

—

Mieszalniki użytkowane w jednym gospodarstwie wykorzystujące, w ramach odstępstwa, przetworzone białka zwierzęce.

| — | Gospodarstwa rolne hodujące przeżuwacze i inne gatunki (ryzyko krzyżowego żywienia). |
| --- | --- |

—

Gospodarstwa rolne hodujące przeżuwacze i inne gatunki (ryzyko krzyżowego żywienia).

| — | Gospodarstwa rolne kupujące hurtowe ilości pasz. |
| --- | --- |

—

Gospodarstwa rolne kupujące hurtowe ilości pasz.

Sprzedawcy

| — | Magazyny i pośrednie składy pasz o dużej zawartości białka. |
| --- | --- |

—

Magazyny i pośrednie składy pasz o dużej zawartości białka.

| — | Duże ilości hurtowo sprzedawanych pasz. |
| --- | --- |

—

Duże ilości hurtowo sprzedawanych pasz.

| — | Sprzedawcy mieszanek paszowych produkowanych za granicą. |
| --- | --- |

—

Sprzedawcy mieszanek paszowych produkowanych za granicą.

Mieszalniki przenośne

| — | Mieszalniki produkujące zarówno dla przeżuwaczy, jak i dla zwierząt innych niż przeżuwacze. |
| --- | --- |

—

Mieszalniki produkujące zarówno dla przeżuwaczy, jak i dla zwierząt innych niż przeżuwacze.

| — | Mieszalniki ze stwierdzonym w przeszłości naruszeniem lub z podejrzeniem o naruszenie przepisów. |
| --- | --- |

—

Mieszalniki ze stwierdzonym w przeszłości naruszeniem lub z podejrzeniem o naruszenie przepisów.

| — | Mieszalniki używające pasz o dużej zawartości białka. |
| --- | --- |

—

Mieszalniki używające pasz o dużej zawartości białka.

| — | Mieszalniki produkujące duże ilości pasz. |
| --- | --- |

—

Mieszalniki produkujące duże ilości pasz.

| — | Mieszalniki obsługujące dużą ilość gospodarstw rolnych, w tym gospodarstw hodujących przeżuwacze. |
| --- | --- |

—

Mieszalniki obsługujące dużą ilość gospodarstw rolnych, w tym gospodarstw hodujących przeżuwacze.

Środki transportu

| — | Pojazdy do przewożenia przetworzonych białek zwierzęcych i pasz. |
| --- | --- |

—

Pojazdy do przewożenia przetworzonych białek zwierzęcych i pasz.

| — | Pojazdy ze stwierdzonym w przeszłości naruszeniem lub z podejrzeniem o naruszenie przepisów. |
| --- | --- |

—

Pojazdy ze stwierdzonym w przeszłości naruszeniem lub z podejrzeniem o naruszenie przepisów.

Jako rozwiązanie alternatywne w stosunku do wyżej wymienionych indykatywnych obiektów i kryteriów państwa EFTA mogą przekazać Urzędowi Nadzoru EFTA do dnia 31 maja 2006 r. własną ocenę ryzyka.

Pobieranie próbek powinno być ukierunkowane na partie lub zdarzenia, w których wystąpienie zakażenia krzyżowego niedozwolonymi białkami przetworzonymi jest bardzo prawdopodobne (np. pierwsza partia po transporcie pasz zawierających białko zwierzęce zakazane w tej partii, problemy techniczne lub zmiany w liniach produkcyjnych, zmiany w zbiornikach lub silosach przeznaczonych do składowania materiałów luzem).

Kontrole powinny być również rozszerzone na analizy pyłu w pojazdach, sprzęcie do produkcji oraz obiektach magazynowych.

Minimalna liczba inspekcji w roku w państwie EFTA powinna wynosić 10 na 100 000 ton wyprodukowanych mieszanek paszowych. Minimalna liczba oficjalnych próbek na rok w państwie EFTA powinna wynosić 20 na 100 000 ton wyprodukowanych mieszanek paszowych. Do czasu zatwierdzenia alternatywnych metod, do analizy próbek powinno się wykorzystać mikroskopową identyfikację oraz ocenę, opisane w akcie prawnym, o którym mowa w pkt 31i rozdziału II załącznika I do porozumienia EOG (Dyrektywa Komisji 2003/126/WE w sprawie analitycznej metody określania składników pochodzenia zwierzęcego do celów urzędowej kontroli pasz
   (2)). Jakąkolwiek obecność zabronionych składników pochodzenia zwierzęcego w paszach należy traktować jako złamanie zakazu stosowania pasz.

Wyniki programów inspekcji powinny być przedstawione Urzędowi Nadzoru EFTA przy wykorzystaniu następujących formatów.

Zestawienie kontroli dotyczących ograniczeń w żywieniu dla pasz pochodzenia zwierzęcego (żywienie zabronionymi przetworzonymi białkami zwierzęcymi)

A.   Udokumentowane inspekcje

| Etap | Liczba inspekcji uwzględniających kontrole na obecność przetworzonych białek zwierzęcych | Liczba naruszeń stwierdzonych na podstawie kontroli dokumentów itp., a nie testów laboratoryjnch |
| --- | --- | --- |
| Przywóz materiałów paszowych | | |
| Składowanie materiałów paszowych | | |
| Młyny paszowe | | |
| Mieszalniki użytkowane w jednym gospodarstwie/mieszalniki przenośne | | |
| Pośrednicy w handlu paszami | | |
| Środki transportu | | |
| Gospodarstwa rolne hodujące zwierzęta inne niż przeżuwacze | | |
| Gospodarstwa rolne hodujące przeżuwacze | | |
| Pozostałe: | | |

Etap

Liczba inspekcji uwzględniających kontrole na obecność przetworzonych białek zwierzęcych

Liczba naruszeń stwierdzonych na podstawie kontroli dokumentów itp., a nie testów laboratoryjnch

Przywóz materiałów paszowych

Składowanie materiałów paszowych

Młyny paszowe

Mieszalniki użytkowane w jednym gospodarstwie/mieszalniki przenośne

Pośrednicy w handlu paszami

Środki transportu

Gospodarstwa rolne hodujące zwierzęta inne niż przeżuwacze

Gospodarstwa rolne hodujące przeżuwacze

Pozostałe:

B.   Pobieranie próbek oraz badanie materiałów paszowych oraz mieszanek paszowych pod kątem obecności przetworzonych białek zwierzęcych

| Obiekty | Liczba oficjalnych próbek badanych na obecność przetworzonych białek zwierzęcych | Liczba próbek nie spełniających przepisów |
| --- | --- | --- |
| Obecność przetworzonego białka zwierzęcego pochodzącego od zwierząt lądowych | Obecność przetworzonego białka zwierzęcego pochodzącego od ryb |
| Materiały paszowe | Mieszanki paszowe | Materiały paszowe | Mieszanki paszowe | Materiały paszowe | Mieszanki paszowe |
| dla przeżuwaczy | dla zwierząt innych niż przeżuwacze | dla przeżuwaczy | dla zwierząt innych niż przeżuwacze | dla przeżuwaczy | dla zwierząt innych niż przeżuwacze |
| Przywóz | | | | | | | | | |
| Młyny paszowe | | | | | | | | | |
| Pośrednicy/magazynowanie | | | | | | | | | |
| Środki transportu | | | | | | | | | |
| Mieszalniki użytkowane w jednym gospodarstwie/mieszalniki przenośne | | | | | | | | | |
| W gospodarstwie rolnym | | | | | | | | | |
| Pozostałe: | | | | | | | | | |

Obiekty

Liczba oficjalnych próbek badanych na obecność przetworzonych białek zwierzęcych

Liczba próbek nie spełniających przepisów

Obecność przetworzonego białka zwierzęcego pochodzącego od zwierząt lądowych

Obecność przetworzonego białka zwierzęcego pochodzącego od ryb

Materiały paszowe

Mieszanki paszowe

Materiały paszowe

Mieszanki paszowe

Materiały paszowe

Mieszanki paszowe

dla przeżuwaczy

dla zwierząt innych niż przeżuwacze

dla przeżuwaczy

dla zwierząt innych niż przeżuwacze

dla przeżuwaczy

dla zwierząt innych niż przeżuwacze

Przywóz

Młyny paszowe

Pośrednicy/magazynowanie

Środki transportu

Mieszalniki użytkowane w jednym gospodarstwie/mieszalniki przenośne

W gospodarstwie rolnym

Pozostałe:

C.   Zestawienie zabronionych przetworzonych białek zwierzęcych wykrytych w próbkach pasz przeznaczonych dla przeżuwaczy

| | Miesiąc pobrania próbki | Rodzaj, stopień i pochodzenie zakażenia | Zastosowane sankcje (lub inne środki) |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | | | |
| 2 | | | |
| 3 | | | |
| 4 | | | |
| 5 | | | |
| ... | | | |

Miesiąc pobrania próbki

Rodzaj, stopień i pochodzenie zakażenia

Zastosowane sankcje (lub inne środki)

1

2

3

4

5

...

---

(1)  Dz.U. L 147 z 31.5.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1993/2004 (Dz.U. L 344 z 20.11.2004, str. 12).

(2)  Dz.U. L 339 z 24.12.2003, str. 78.

---

ZAŁĄCZNIK IV

Poszczególne wyniki wszystkich próbek (zarówno spełniających jak i nie spełniających przepisów) pod kątem zawartości miedzi i cynku w mieszankach paszowych dla świń

| Rodzaj mieszanki paszowej (kategoria zwierząt) | Pierwiastek śladowy (miedź lub cynk) | Wykryty poziom (mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej) | Przyczyna przekroczenia maksymalnej zawartości (1) | Podjęte działanie |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| | | | | |
| | | | | |

Rodzaj mieszanki paszowej (kategoria zwierząt)

Pierwiastek śladowy (miedź lub cynk)

Wykryty poziom (mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej)

Przyczyna przekroczenia maksymalnej zawartości (1)

Podjęte działanie

---

(1)  Zgodnie z wnioskami z dochodzenia przeprowadzonego przez właściwy organ.

---