# Dziennik Urzędowy L 155/2010

| | ISSN 1725-5139
  doi:10.3000/17255139.L_2010.155.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 155 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5322 czerwca 2010 |

ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2010.155.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 155

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5322 czerwca 2010

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | UMOWY MIĘDZYNARODOWE |
| | | 2010/343/UE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 3 czerwca 2010 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania między Unią Europejską a Republiką Chile uzgodnienia dotyczącego ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku | 1 |
| Uzgodnienie dotyczące ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku | 3 |
| Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Chile w sprawie tymczasowego stosowania uzgodnienia dotyczącego ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku | 10 |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Rady (UE) nr 541/2010 z dnia 3 czerwca 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1104/2008 w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) | 19 |
| | * | Rozporządzenie Rady (UE) nr 542/2010 z dnia 3 czerwca 2010 r. zmieniające decyzję 2008/839/WSiSW w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) | 23 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 543/2010 z dnia 21 czerwca 2010 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę (Aceite Campo de Montiel (ChNP)) | 27 |
| | | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 544/2010 z dnia 21 czerwca 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 29 |
| | | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 545/2010 z dnia 21 czerwca 2010 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 877/2009 na rok gospodarczy 2009/10 | 31 |
| | | DECYZJE |
| | | 2010/344/WPZiB |
| | * | Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa BiH/16/2010 z dnia 15 czerwca 2010 r. w sprawie mianowania szefa grupy dowodzenia UE w Neapolu dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie | 33 |
| | | 2010/345/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 8 czerwca 2010 r. zmieniająca decyzję 2007/589/WE w odniesieniu do uwzględnienia wytycznych dotyczących monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych w związku z wychwytywaniem, transportem i geologicznym składowaniem dwutlenku węgla
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 3310)

   (
  1
  ) | 34 |
| | | 2010/346/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 18 czerwca 2010 r. w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do niedokrwistości zakaźnej koni w Rumunii
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 3767)

   (
  1
  ) | 48 |
| | | 2010/347/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 19 czerwca 2010 r. zmieniająca decyzję 2004/388/WE w sprawie dokumentu wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia materiałów wybuchowych
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 3666)

   (
  1
  ) | 54 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

2010/343/UE

*

Decyzja Rady z dnia 3 czerwca 2010 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania między Unią Europejską a Republiką Chile uzgodnienia dotyczącego ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku

1

Uzgodnienie dotyczące ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku

3

Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Chile w sprawie tymczasowego stosowania uzgodnienia dotyczącego ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku

10

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Rady (UE) nr 541/2010 z dnia 3 czerwca 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1104/2008 w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)

19

*

Rozporządzenie Rady (UE) nr 542/2010 z dnia 3 czerwca 2010 r. zmieniające decyzję 2008/839/WSiSW w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)

23

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 543/2010 z dnia 21 czerwca 2010 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę (Aceite Campo de Montiel (ChNP))

27

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 544/2010 z dnia 21 czerwca 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

29

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 545/2010 z dnia 21 czerwca 2010 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 877/2009 na rok gospodarczy 2009/10

31

DECYZJE

2010/344/WPZiB

*

Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa BiH/16/2010 z dnia 15 czerwca 2010 r. w sprawie mianowania szefa grupy dowodzenia UE w Neapolu dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

33

2010/345/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 8 czerwca 2010 r. zmieniająca decyzję 2007/589/WE w odniesieniu do uwzględnienia wytycznych dotyczących monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych w związku z wychwytywaniem, transportem i geologicznym składowaniem dwutlenku węgla
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 3310)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 3310)

1

34

2010/346/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 18 czerwca 2010 r. w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do niedokrwistości zakaźnej koni w Rumunii
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 3767)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 3767)

1

48

2010/347/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 19 czerwca 2010 r. zmieniająca decyzję 2004/388/WE w sprawie dokumentu wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia materiałów wybuchowych
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 3666)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 3666)

1

54

| | | IV   Akty przyjęte przed dniem 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu WE, Traktatu UE i Traktatu Euratom |
| --- | --- | --- |
| | | 2010/348/WE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 17 listopada 2009 r. dotycząca zawarcia Umowy między rządem Federacji Rosyjskiej a Unią Europejską w sprawie ochrony informacji niejawnych | 56 |
| Umowa między rządem Federacji Rosyjskiej a Unią Europejską w sprawie ochrony informacji niejawnych | 57 |

IV   Akty przyjęte przed dniem 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu WE, Traktatu UE i Traktatu Euratom

2010/348/WE

*

Decyzja Rady z dnia 17 listopada 2009 r. dotycząca zawarcia Umowy między rządem Federacji Rosyjskiej a Unią Europejską w sprawie ochrony informacji niejawnych

56

Umowa między rządem Federacji Rosyjskiej a Unią Europejską w sprawie ochrony informacji niejawnych

57

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

| 22.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 155/1 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 155/1

---

DECYZJA RADY

z dnia 3 czerwca 2010 r.

w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania między Unią Europejską a Republiką Chile uzgodnienia dotyczącego ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku

(2010/343/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 5,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Celem Unii jest ustanowienie ramowych porozumień o współpracy w zakresie połowów ze stronami trzecimi, tak aby zapewnić ochronę i zrównoważone zarządzanie gatunkami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz dostęp statków Unii do portów stron trzecich w celu przeprowadzenia czynności przeładunkowych i wyładunkowych oraz do celów logistycznych. |
| --- | --- |

(1)

Celem Unii jest ustanowienie ramowych porozumień o współpracy w zakresie połowów ze stronami trzecimi, tak aby zapewnić ochronę i zrównoważone zarządzanie gatunkami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz dostęp statków Unii do portów stron trzecich w celu przeprowadzenia czynności przeładunkowych i wyładunkowych oraz do celów logistycznych.

| (2) | Dnia 4 kwietnia 2008 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z Republiką Chile w sprawie ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku. Negocjacje zakończyły się sukcesem i parafowaniem uzgodnienia dotyczącego ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku przyjętego w dniach 15–16 października 2008 r., zmienionego (i) szczegółowym załącznikiem I do uzgodnienia zgodnie z ustaleniami poczynionymi podczas dwustronnego posiedzenia technicznego w dniach 5–6 października 2009 r. w Nowym Jorku; (ii) notą werbalną Chile z dnia 23 listopada 2009 r. wyznaczającą chilijskie porty Arica, Antofagasta i Punta Arenas jako porty dostępu dla statków UE dokonujących połowów włócznika na pełnym morzu w południowo-wschodnim Pacyfiku w rozumieniu pkt (xi) załącznika I; i (iii) porozumieniem co do tego, że pierwsze posiedzenie dwustronnego Komitetu Naukowo-Technicznego odbyłoby się najpóźniej w dniu 1 stycznia 2011 r. (zwanego dalej „uzgodnieniem”). |
| --- | --- |

(2)

Dnia 4 kwietnia 2008 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z Republiką Chile w sprawie ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku. Negocjacje zakończyły się sukcesem i parafowaniem uzgodnienia dotyczącego ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku przyjętego w dniach 15–16 października 2008 r., zmienionego (i) szczegółowym załącznikiem I do uzgodnienia zgodnie z ustaleniami poczynionymi podczas dwustronnego posiedzenia technicznego w dniach 5–6 października 2009 r. w Nowym Jorku; (ii) notą werbalną Chile z dnia 23 listopada 2009 r. wyznaczającą chilijskie porty Arica, Antofagasta i Punta Arenas jako porty dostępu dla statków UE dokonujących połowów włócznika na pełnym morzu w południowo-wschodnim Pacyfiku w rozumieniu pkt (xi) załącznika I; i (iii) porozumieniem co do tego, że pierwsze posiedzenie dwustronnego Komitetu Naukowo-Technicznego odbyłoby się najpóźniej w dniu 1 stycznia 2011 r. (zwanego dalej „uzgodnieniem”).

| (3) | Uzgodnienie powinno zostać podpisane. |
| --- | --- |

(3)

Uzgodnienie powinno zostać podpisane.

| (4) | Ze względu na zainteresowanie statków Unii dokonujących połowów włócznika na pełnym morzu w południowo-wschodnim Pacyfiku, aby niezwłocznie otrzymać dostęp do wyznaczonych portów chilijskich, uzgodnienie należy stosować tymczasowo do czasu zakończenia procedur służących jego zawarciu. W interesie Unii jest zatem zatwierdzenie porozumienia w formie wymiany listów między Unia Europejską a Republiką Chile w sprawie tymczasowego stosowania uzgodnienia, |
| --- | --- |

(4)

Ze względu na zainteresowanie statków Unii dokonujących połowów włócznika na pełnym morzu w południowo-wschodnim Pacyfiku, aby niezwłocznie otrzymać dostęp do wyznaczonych portów chilijskich, uzgodnienie należy stosować tymczasowo do czasu zakończenia procedur służących jego zawarciu. W interesie Unii jest zatem zatwierdzenie porozumienia w formie wymiany listów między Unia Europejską a Republiką Chile w sprawie tymczasowego stosowania uzgodnienia,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Podpisanie uzgodnienia między Unią Europejską a Republiką Chile dotyczącego ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku przyjętego w dniach 15–16 października 2008 r. w Brukseli, zmienionego (i) szczegółowym załącznikiem I do uzgodnienia zgodnie z ustaleniami zawartymi podczas dwustronnego posiedzenia technicznego w dniach 5–6 października 2009 r. w Nowym Jorku, (ii) notą werbalną Chile z dnia 23 listopada 2009 r. wyznaczającą chilijskie porty Arica, Antofagasta i Punta Arenas jako porty dostępu dla statków UE dokonujących połowów włócznika na pełnym morzu w południowo-wschodnim Pacyfiku w rozumieniu pkt (xi) załącznika I i (iii) porozumieniem co do tego, że pierwsze posiedzenie dwustronnego Komitetu Naukowo-Technicznego odbędzie się najpóźniej w dniu 1 stycznia 2011 r. (zwanego dalej „uzgodnieniem”) niniejszym zostaje zatwierdzone w imieniu Unii pod warunkiem jego zawarcia.

Treść uzgodnienia znajduje się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania uzgodnienia w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jego zawarcia.

Artykuł 3

Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Chile w sprawie tymczasowego stosowania uzgodnienia niniejszym zostaje zatwierdzone w imieniu Unii.

Tekst porozumienia w formie wymiany listów jest załączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 4

Przewodniczący Rady niniejszym zostaje upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania w imieniu Unii porozumienia w formie wymiany listów w sprawie tymczasowego stosowania uzgodnienia.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 3 czerwca 2010 r.

W imieniu Rady

A. PÉREZ RUBALCABA

Przewodniczący

---

UZGODNIENIE

dotyczące ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku

| 1. | Niniejszy dokument zastępuje tymczasowe uzgodnienie z dnia 25 stycznia 2001 r. („uzgodnienie z 2001 r.”) i przekształca uzgodnienie przejściowe w ostateczne zobowiązanie do współpracy na rzecz długoterminowej ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku i zarządzania nimi. |
| --- | --- |

1.

Niniejszy dokument zastępuje tymczasowe uzgodnienie z dnia 25 stycznia 2001 r. („uzgodnienie z 2001 r.”) i przekształca uzgodnienie przejściowe w ostateczne zobowiązanie do współpracy na rzecz długoterminowej ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku i zarządzania nimi.

| 2. | Celem uzgodnienia jest polubowne rozstrzygnięcie sporów w sprawie połowów włócznika (1) toczących się obecnie między Chile a Wspólnotą Europejską (obecnie zastąpioną przez Unię Europejską (UE)) w Międzynarodowym Trybunale Prawa Morza („ITLOS”) i Światowej Organizacji Handlu („WTO”). |
| --- | --- |

2.

Celem uzgodnienia jest polubowne rozstrzygnięcie sporów w sprawie połowów włócznika (1) toczących się obecnie między Chile a Wspólnotą Europejską (obecnie zastąpioną przez Unię Europejską (UE)) w Międzynarodowym Trybunale Prawa Morza („ITLOS”) i Światowej Organizacji Handlu („WTO”).

| 3. | Niniejszym Strony potwierdzają, że niniejsze uzgodnienie stanowi podstawowe ramy ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku, zarządzania nimi i związanej z tym współpracy. |
| --- | --- |

3.

Niniejszym Strony potwierdzają, że niniejsze uzgodnienie stanowi podstawowe ramy ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku, zarządzania nimi i związanej z tym współpracy.

| 4. | Dwustronny Komitet Techniczno-Naukowy („BSTC”) UE/Chile będzie nadal stanowić niezbędny punkt kontaktowy w kwestiach wspólnego zainteresowania dotyczących ochrony włócznika i, w celu dołożenia jak największych starań na rzecz współpracy naukowo-technicznej, jest upoważniony do pełnienia następujących zadań:






  a) | służy jako forum wymiany informacji dotyczących stad włócznika i działalności połowowej UE i Chile oraz wszelkich innych informacji niezbędnych do podejmowania decyzji w sprawie ochrony i zarządzania; |
| --- | --- | --- |

4.

Dwustronny Komitet Techniczno-Naukowy („BSTC”) UE/Chile będzie nadal stanowić niezbędny punkt kontaktowy w kwestiach wspólnego zainteresowania dotyczących ochrony włócznika i, w celu dołożenia jak największych starań na rzecz współpracy naukowo-technicznej, jest upoważniony do pełnienia następujących zadań:

a)

służy jako forum wymiany informacji dotyczących stad włócznika i działalności połowowej UE i Chile oraz wszelkich innych informacji niezbędnych do podejmowania decyzji w sprawie ochrony i zarządzania;

| b) | dokonuje okresowej oceny stanu stad, monitoruje tendencje połowowe i ocenia wpływ na gatunki niedocelowe i ekosystem morski; |
| --- | --- |

b)

dokonuje okresowej oceny stanu stad, monitoruje tendencje połowowe i ocenia wpływ na gatunki niedocelowe i ekosystem morski;

| c) | dokonuje przeglądu obowiązujących środków ochrony i wydaje opinie w sprawie ewentualnych nowych środków ochrony, w tym rozporządzeń dotyczących przyłowu; |
| --- | --- |

c)

dokonuje przeglądu obowiązujących środków ochrony i wydaje opinie w sprawie ewentualnych nowych środków ochrony, w tym rozporządzeń dotyczących przyłowu;

| d) | określa priorytety badawcze w kontekście programu prac i opracowuje wszelkie programy dodatkowe, w tym protokoły dotyczące gromadzenia danych; |
| --- | --- |

d)

określa priorytety badawcze w kontekście programu prac i opracowuje wszelkie programy dodatkowe, w tym protokoły dotyczące gromadzenia danych;

| e) | wspiera wymianę informacji oraz używanie bezpiecznych dla środowiska i opłacalnych narzędzi; |
| --- | --- |

e)

wspiera wymianę informacji oraz używanie bezpiecznych dla środowiska i opłacalnych narzędzi;

| f) | zapewnia, przed posiedzeniami BSTC, wymianę danych na temat połowów i nakładu dotyczących wszystkich segmentów poszczególnych flot połowowych w południowo-wschodnim Pacyfiku; |
| --- | --- |

f)

zapewnia, przed posiedzeniami BSTC, wymianę danych na temat połowów i nakładu dotyczących wszystkich segmentów poszczególnych flot połowowych w południowo-wschodnim Pacyfiku;

| g) | rozpatruje dalsze formy współpracy naukowej, technicznej lub administracyjnej. |
| --- | --- |

g)

rozpatruje dalsze formy współpracy naukowej, technicznej lub administracyjnej.

| 5. | BSTC zbiera się na posiedzeniu nadzwyczajnym (TIMING) w celu rozpoczęcia prac dotyczących swojego mandatu, biorąc pod uwagę następujące cele i zasady uzgodnione przez Strony:






  a) | dokonywane przez Strony połowy włócznika prowadzone są na poziomach utrzymujących stada na poziomie lub blisko poziomu maksymalnego podtrzymywalnego połowu, w sposób współmierny do celu zapewnienia stabilności tych zasobów oraz ochrony ekosystemu morskiego; |
| --- | --- | --- |

5.

BSTC zbiera się na posiedzeniu nadzwyczajnym (TIMING) w celu rozpoczęcia prac dotyczących swojego mandatu, biorąc pod uwagę następujące cele i zasady uzgodnione przez Strony:

a)

dokonywane przez Strony połowy włócznika prowadzone są na poziomach utrzymujących stada na poziomie lub blisko poziomu maksymalnego podtrzymywalnego połowu, w sposób współmierny do celu zapewnienia stabilności tych zasobów oraz ochrony ekosystemu morskiego;

| b) | rozmieszczenie, struktura przestrzenna i dynamika stad nadzorowane są przez chilijskie i unijne statki rybackie, których obserwacje naukowe są zgodne z uzgodnionymi parametrami badawczymi opracowanymi w celu umożliwienia dokonywania wnikliwych ocen, a następnie udzielania właściwych odpowiedzi w zakresie zarządzania; |
| --- | --- |

b)

rozmieszczenie, struktura przestrzenna i dynamika stad nadzorowane są przez chilijskie i unijne statki rybackie, których obserwacje naukowe są zgodne z uzgodnionymi parametrami badawczymi opracowanymi w celu umożliwienia dokonywania wnikliwych ocen, a następnie udzielania właściwych odpowiedzi w zakresie zarządzania;

| c) | wprowadzone systemy gromadzenia danych powinny być wiarygodne, sprawne i zgodne z wymogami i skalą połowów włócznika; |
| --- | --- |

c)

wprowadzone systemy gromadzenia danych powinny być wiarygodne, sprawne i zgodne z wymogami i skalą połowów włócznika;

| d) | strony utrzymują swój obecny poziom połowów włócznika wyrażony albo obecną liczbą statków, albo historyczną maksymalną liczbą swoich statków poławiających w południowo-wschodnim Pacyfiku, tak aby zapewnić zrównoważenie stad włócznika. |
| --- | --- |

d)

strony utrzymują swój obecny poziom połowów włócznika wyrażony albo obecną liczbą statków, albo historyczną maksymalną liczbą swoich statków poławiających w południowo-wschodnim Pacyfiku, tak aby zapewnić zrównoważenie stad włócznika.

| 6. | Strony zobowiązują się do dalszego rozwijania związku między łączącą je dwustronną współpracą a wielostronnymi konsultacjami wspieranymi przez UE i Chile. |
| --- | --- |

6.

Strony zobowiązują się do dalszego rozwijania związku między łączącą je dwustronną współpracą a wielostronnymi konsultacjami wspieranymi przez UE i Chile.

| 7. | Trwające obecnie wielostronne konsultacje powinny obejmować wszystkich istotnych uczestników połowów włócznika dokonywanych w południowo-wschodnim Pacyfiku oraz zaproszonych obserwatorów z istniejących organizacji, w uzasadniony sposób zainteresowanych połowami włócznika. |
| --- | --- |

7.

Trwające obecnie wielostronne konsultacje powinny obejmować wszystkich istotnych uczestników połowów włócznika dokonywanych w południowo-wschodnim Pacyfiku oraz zaproszonych obserwatorów z istniejących organizacji, w uzasadniony sposób zainteresowanych połowami włócznika.

| 8. | UE i Chile zobowiązują się do dalszego skutecznego wspierania wielostronnej współpracy w zakresie ochrony tych stad i zarządzania nimi w ich siedlisku i ekosystemie oraz na obszarze będącym w zasięgu ich migracji. |
| --- | --- |

8.

UE i Chile zobowiązują się do dalszego skutecznego wspierania wielostronnej współpracy w zakresie ochrony tych stad i zarządzania nimi w ich siedlisku i ekosystemie oraz na obszarze będącym w zasięgu ich migracji.

| 9. | Strony odpowiednio uwzględniają działania podejmowane na szczeblu wielostronnym oraz starają się wspierać podobne inicjatywy w zakresie ochrony i zarządzania w regionalnych organizacjach ds. rybołówstwa, których są członkami, w celu zapewnienia zrównoważonego rozwoju połowów włócznika. |
| --- | --- |

9.

Strony odpowiednio uwzględniają działania podejmowane na szczeblu wielostronnym oraz starają się wspierać podobne inicjatywy w zakresie ochrony i zarządzania w regionalnych organizacjach ds. rybołówstwa, których są członkami, w celu zapewnienia zrównoważonego rozwoju połowów włócznika.

| 10. | W związku z powyższym Strony starają się wspierać wdrażanie wyżej wymienionych zasad i celów przez innych uczestników połowów włócznika, w szczególności utrzymania ich obecnych poziomów połowów. |
| --- | --- |

10.

W związku z powyższym Strony starają się wspierać wdrażanie wyżej wymienionych zasad i celów przez innych uczestników połowów włócznika, w szczególności utrzymania ich obecnych poziomów połowów.

| 11. | Zgodnie z wyżej wymienionymi zasadami i w kontekście ustalanego przez BSTC programu prac Strony opracują ogólny protokół do analizy, przetwarzania i oceny informacji gromadzonych przez ich statki rybackie. Taki protokół powinien umożliwić dokonanie oceny stanu stada w kontekście przestrzeni i czasu, badając jego strukturę i cechy biologiczne oraz analizując stan jego siedlisk w celu poszerzenia wiedzy Stron, biorąc również pod uwagę potencjalny wpływ połowów na części składowe ekosystemu, gatunki pokrewne lub zależne oraz konieczność zmniejszenia oddziaływania na środowisko i niekorzystnych skutków dla ptaków, żółwi i rekinów, jak też łańcuchów żywnościowych i środowiska fizycznego południowo-wschodniego Pacyfiku. |
| --- | --- |

11.

Zgodnie z wyżej wymienionymi zasadami i w kontekście ustalanego przez BSTC programu prac Strony opracują ogólny protokół do analizy, przetwarzania i oceny informacji gromadzonych przez ich statki rybackie. Taki protokół powinien umożliwić dokonanie oceny stanu stada w kontekście przestrzeni i czasu, badając jego strukturę i cechy biologiczne oraz analizując stan jego siedlisk w celu poszerzenia wiedzy Stron, biorąc również pod uwagę potencjalny wpływ połowów na części składowe ekosystemu, gatunki pokrewne lub zależne oraz konieczność zmniejszenia oddziaływania na środowisko i niekorzystnych skutków dla ptaków, żółwi i rekinów, jak też łańcuchów żywnościowych i środowiska fizycznego południowo-wschodniego Pacyfiku.

| 12. | Strony oświadczają, że zgodnie z niniejszym uzgodnieniem ich statki rybackie nie będą podlegać szczegółowym środkom ochrony określającym minimalną długość w odniesieniu do odławianych gatunków. |
| --- | --- |

12.

Strony oświadczają, że zgodnie z niniejszym uzgodnieniem ich statki rybackie nie będą podlegać szczegółowym środkom ochrony określającym minimalną długość w odniesieniu do odławianych gatunków.

| 13. | Strony stosują jednak podejście ostrożnościowe, biorąc pod uwagę wszystkie cechy biologiczne połowów, oraz, na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych, nadal starają się rozwijać i stosować alternatywne środki mające zagwarantować, że działalność połowowa nie niesie ryzyka niedopuszczalnych skutków dla wrażliwych siedlisk w środowisku morskim. |
| --- | --- |

13.

Strony stosują jednak podejście ostrożnościowe, biorąc pod uwagę wszystkie cechy biologiczne połowów, oraz, na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych, nadal starają się rozwijać i stosować alternatywne środki mające zagwarantować, że działalność połowowa nie niesie ryzyka niedopuszczalnych skutków dla wrażliwych siedlisk w środowisku morskim.

| 14. | Strony potwierdzają, że ich statki podlegają następującym obowiązkom:






  a) | korzystają ze sprawnego satelitarnego systemu monitorowania statków (VMS) będącego w nieprzerwanej łączności z państwem bandery; |
| --- | --- | --- |

14.

Strony potwierdzają, że ich statki podlegają następującym obowiązkom:

a)

korzystają ze sprawnego satelitarnego systemu monitorowania statków (VMS) będącego w nieprzerwanej łączności z państwem bandery;

| b) | regularnie przekazują dane na temat rodzaju statku, połowu, nakładu połowowego w rozbiciu na obszary i okresy, wymieniając je między sobą przed posiedzeniami BSTC; |
| --- | --- |

b)

regularnie przekazują dane na temat rodzaju statku, połowu, nakładu połowowego w rozbiciu na obszary i okresy, wymieniając je między sobą przed posiedzeniami BSTC;

| c) | przekazują i wymieniają informacje na temat bezpiecznych dla środowiska i opłacalnych narzędzi połowowych; |
| --- | --- |

c)

przekazują i wymieniają informacje na temat bezpiecznych dla środowiska i opłacalnych narzędzi połowowych;

| d) | gromadzą dane konieczne do opracowania przez BSTC ocen dotyczących dynamiki i statusu połowów włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku, jak również innych informacji istotnych do celów ochrony i zarządzania. |
| --- | --- |

d)

gromadzą dane konieczne do opracowania przez BSTC ocen dotyczących dynamiki i statusu połowów włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku, jak również innych informacji istotnych do celów ochrony i zarządzania.

| 15. | Strony są zgodne co do tego, że statki UE poławiające włócznika zgodnie z celami zawartymi w niniejszym uzgodnieniu, dotyczącymi obecnych poziomów nakładu połowowego, poziomów połowu utrzymującego stada na poziomie lub blisko poziomu maksymalnego podtrzymywalnego połowu, zgodnie z celem zapewnienia zrównoważenia tych zasobów, przestrzegające przepisów w sprawie monitorowania i wymiany informacji, otrzymują dostęp do wyznaczonych chilijskich portów. |
| --- | --- |

15.

Strony są zgodne co do tego, że statki UE poławiające włócznika zgodnie z celami zawartymi w niniejszym uzgodnieniu, dotyczącymi obecnych poziomów nakładu połowowego, poziomów połowu utrzymującego stada na poziomie lub blisko poziomu maksymalnego podtrzymywalnego połowu, zgodnie z celem zapewnienia zrównoważenia tych zasobów, przestrzegające przepisów w sprawie monitorowania i wymiany informacji, otrzymują dostęp do wyznaczonych chilijskich portów.

| 16. | Procedury dotyczące dostępu w celach wyładunku i przeładunku w wyznaczonych chilijskich portach opisane są w załączniku I do niniejszego uzgodnienia. |
| --- | --- |

16.

Procedury dotyczące dostępu w celach wyładunku i przeładunku w wyznaczonych chilijskich portach opisane są w załączniku I do niniejszego uzgodnienia.

| 17. | Strony powiadomią wspólnie ITLOS, że w wyniku osiągniętego porozumienia podjęły decyzję o zaprzestaniu postępowania (sprawa ITLOS nr 7) i zwracają się z wnioskiem do Trybunału o wydanie nakazu rejestrującego zaprzestanie postępowania i polecającego sekretarzowi usunięcie tej sprawy z wykazu spraw. Jako że decyzja Stron o zaprzestaniu postępowania w ramach ITLOS była bezpośrednim skutkiem rozstrzygnięcia przez nie sporu, występują one również z wnioskiem do Trybunału o pisemne stwierdzenie tego faktu oraz wskazanie warunków ugody w odpowiednim nakazie zaprzestania postępowania lub w załączniku do niego. |
| --- | --- |

17.

Strony powiadomią wspólnie ITLOS, że w wyniku osiągniętego porozumienia podjęły decyzję o zaprzestaniu postępowania (sprawa ITLOS nr 7) i zwracają się z wnioskiem do Trybunału o wydanie nakazu rejestrującego zaprzestanie postępowania i polecającego sekretarzowi usunięcie tej sprawy z wykazu spraw. Jako że decyzja Stron o zaprzestaniu postępowania w ramach ITLOS była bezpośrednim skutkiem rozstrzygnięcia przez nie sporu, występują one również z wnioskiem do Trybunału o pisemne stwierdzenie tego faktu oraz wskazanie warunków ugody w odpowiednim nakazie zaprzestania postępowania lub w załączniku do niego.

| 18. | Strony zawiadamiają również Dyrektora Generalnego WTO o zaprzestaniu obowiązkowej procedury rozstrzygania sporów wszczętej przed ITLOS (sprawa nr 7) i przekazują mu informacje dotyczące warunków ugody, informując o decyzji Stron dotyczącej niewszczynania na nowo procedury rozstrzygania sporów w ramach uzgodnienia WTO w sprawie rozstrzygania sporów w odniesieniu do sprawy DS 193 dotyczącej stosowania odpowiednich artykułów GATT w odniesieniu do tranzytu, przeładunku i dostępu w celach handlowych do chilijskich portów statków UE poławiających włócznika. |
| --- | --- |

18.

Strony zawiadamiają również Dyrektora Generalnego WTO o zaprzestaniu obowiązkowej procedury rozstrzygania sporów wszczętej przed ITLOS (sprawa nr 7) i przekazują mu informacje dotyczące warunków ugody, informując o decyzji Stron dotyczącej niewszczynania na nowo procedury rozstrzygania sporów w ramach uzgodnienia WTO w sprawie rozstrzygania sporów w odniesieniu do sprawy DS 193 dotyczącej stosowania odpowiednich artykułów GATT w odniesieniu do tranzytu, przeładunku i dostępu w celach handlowych do chilijskich portów statków UE poławiających włócznika.

| 19. | Strony postanawiają stosować do niniejszego uzgodnienia postanowienia dotyczące unikania sporów i rozstrzygania sporów ustalone w tytule VIII Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, który wszedł w życie dnia 1 lutego 2003 r. |
| --- | --- |

19.

Strony postanawiają stosować do niniejszego uzgodnienia postanowienia dotyczące unikania sporów i rozstrzygania sporów ustalone w tytule VIII Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, który wszedł w życie dnia 1 lutego 2003 r.

| 20. | Niniejsze uzgodnienie wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu. |
| --- | --- |

20.

Niniejsze uzgodnienie wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu.

| 21. | Strony zgadzają się co do tymczasowego stosowania pkt nr 15 powyżej od chwili jego podpisania, lecz najpóźniej od dnia 31 grudnia 2009 r. |
| --- | --- |

21.

Strony zgadzają się co do tymczasowego stosowania pkt nr 15 powyżej od chwili jego podpisania, lecz najpóźniej od dnia 31 grudnia 2009 r.

| 22. | Powiadomienia przesyła się Sekretarzowi Generalnemu Rady Unii Europejskiej, który jest depozytariuszem niniejszego uzgodnienia. |
| --- | --- |

22.

Powiadomienia przesyła się Sekretarzowi Generalnemu Rady Unii Europejskiej, który jest depozytariuszem niniejszego uzgodnienia.

| 23. | Niniejsze uzgodnienie zastępuje, z dniem jego wejścia w życie, tymczasowe uzgodnienie podpisane przez Strony dnia 25 stycznia 2001 r. |
| --- | --- |

23.

Niniejsze uzgodnienie zastępuje, z dniem jego wejścia w życie, tymczasowe uzgodnienie podpisane przez Strony dnia 25 stycznia 2001 r.

W imieniu Unii Europejskiej

W imieniu Republiki Chile

---

(1)  ITLOS – sprawa nr 7 i WTO DS 19.

1

ZAŁĄCZNIK I

| (i) | Do celów wdrożenia uzgodnienia Strony przekazują sobie na 45 dni przed posiedzeniem BSTC, o którym mowa w pkt 4 uzgodnienia, wykaz statków zawierający następujące dane:






  1) | nazwę statku; |
| --- | --- | --- |

(i)

Do celów wdrożenia uzgodnienia Strony przekazują sobie na 45 dni przed posiedzeniem BSTC, o którym mowa w pkt 4 uzgodnienia, wykaz statków zawierający następujące dane:

1)

nazwę statku;

| 2) | sygnał wywoławczy; |
| --- | --- |

2)

sygnał wywoławczy;

| 3) | numer rejestracyjny IMO (jeśli jest dostępny); |
| --- | --- |

3)

numer rejestracyjny IMO (jeśli jest dostępny);

| 4) | nazwę i dane dotyczące właściciela statku (narodowość, adres); |
| --- | --- |

4)

nazwę i dane dotyczące właściciela statku (narodowość, adres);

| 5) | państwo bandery statku; |
| --- | --- |

5)

państwo bandery statku;

| 6) | długość całkowitą (m); |
| --- | --- |

6)

długość całkowitą (m);

| 7) | markę i model systemu automatycznego ustalania pozycji geograficznej oraz jego kod identyfikacyjny i nazwę stacji nadbrzeżnej (LES), z którą współpracuje; |
| --- | --- |

7)

markę i model systemu automatycznego ustalania pozycji geograficznej oraz jego kod identyfikacyjny i nazwę stacji nadbrzeżnej (LES), z którą współpracuje;

| 8) | nazwisko i adres osoby, z którą można się kontaktować, w państwie bandery i w Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

8)

nazwisko i adres osoby, z którą można się kontaktować, w państwie bandery i w Komisji Europejskiej.

| (ii) | Kapitan statku UE lub jego przedstawiciel, który zamierza wejść do wyznaczonego chilijskiego portu, z co najmniej 72-godzinnym wyprzedzeniem zgłasza właściwym organom Chile, przy użyciu załączonego formularza A, spodziewane przybycie do portu. |
| --- | --- |

(ii)

Kapitan statku UE lub jego przedstawiciel, który zamierza wejść do wyznaczonego chilijskiego portu, z co najmniej 72-godzinnym wyprzedzeniem zgłasza właściwym organom Chile, przy użyciu załączonego formularza A, spodziewane przybycie do portu.

| (iii) | Właściwe organy Chile oficjalnie potwierdzają drogą elektroniczną lub w inny sposób, w ciągu 24 godzin, że można wejść do portu i dokonywać czynności wyładunkowych lub przeładunkowych. |
| --- | --- |

(iii)

Właściwe organy Chile oficjalnie potwierdzają drogą elektroniczną lub w inny sposób, w ciągu 24 godzin, że można wejść do portu i dokonywać czynności wyładunkowych lub przeładunkowych.

| (iv) | Zgodnie z pkt 14 lit. a) statki UE przy każdym wejściu do chilijskiej wyłącznej strefy ekonomicznej z zamiarem zawinięcia do portu niezwłocznie przekazują za pośrednictwem ośrodka monitorowania rybołówstwa (FMC) ich państwa bandery sygnał satelitarny do Centro de Monitoreo y Control de la Direccion General del Territorio Maritimo y Marina Mercante. |
| --- | --- |

(iv)

Zgodnie z pkt 14 lit. a) statki UE przy każdym wejściu do chilijskiej wyłącznej strefy ekonomicznej z zamiarem zawinięcia do portu niezwłocznie przekazują za pośrednictwem ośrodka monitorowania rybołówstwa (FMC) ich państwa bandery sygnał satelitarny do Centro de Monitoreo y Control de la Direccion General del Territorio Maritimo y Marina Mercante.

Przekazywanie podstawowych danych w ramach systemu VMS musi odbywać się w 60-minutowych odstępach.

| (v) | Na pierwszym posiedzeniu BSTC Chile musi dostarczyć współrzędne swojej wyłącznej strefy ekonomicznej. |
| --- | --- |

(v)

Na pierwszym posiedzeniu BSTC Chile musi dostarczyć współrzędne swojej wyłącznej strefy ekonomicznej.

| (vi) | Jeżeli właściwe organy Chile mają wyraźne powody, żeby sądzić, że przekazane przez statek rybacki UE informacje, o których mowa powyżej, są nieprawidłowe, właściwe organy państwa bandery statku przekazują na wniosek właściwych organów Chile dane określające drogę przebytą przez statek. W takim przypadku Chile natychmiast powiadamia państwo bandery i Komisję Europejską w celu skonsultowania się z właściwymi organami. |
| --- | --- |

(vi)

Jeżeli właściwe organy Chile mają wyraźne powody, żeby sądzić, że przekazane przez statek rybacki UE informacje, o których mowa powyżej, są nieprawidłowe, właściwe organy państwa bandery statku przekazują na wniosek właściwych organów Chile dane określające drogę przebytą przez statek. W takim przypadku Chile natychmiast powiadamia państwo bandery i Komisję Europejską w celu skonsultowania się z właściwymi organami.

| (vii) | Wyznaczeni przez właściwe organy Chile inspektorzy mogą sprawdzać dokumentację, dziennik połowowy, narzędzia połowowe oraz połów na statku w trakcie przeprowadzania czynności wyładunkowych lub przeładunkowych. Takich inspekcji dokonuje się w sposób niepowodujący nieuzasadnionych opóźnień czynności wyładunkowych lub przeładunkowych, które z kolei należy w jak największym stopniu przeprowadzić w ciągu 24 godzin od przybycia do portu. Przed inspekcją inspektorzy muszą w odpowiedni sposób wylegitymować się przed kapitanem statku. |
| --- | --- |

(vii)

Wyznaczeni przez właściwe organy Chile inspektorzy mogą sprawdzać dokumentację, dziennik połowowy, narzędzia połowowe oraz połów na statku w trakcie przeprowadzania czynności wyładunkowych lub przeładunkowych. Takich inspekcji dokonuje się w sposób niepowodujący nieuzasadnionych opóźnień czynności wyładunkowych lub przeładunkowych, które z kolei należy w jak największym stopniu przeprowadzić w ciągu 24 godzin od przybycia do portu. Przed inspekcją inspektorzy muszą w odpowiedni sposób wylegitymować się przed kapitanem statku.

| (viii) | Właściwe organy Chile zapewniają, aby wyniki inspekcji w porcie były zawsze przedstawiane kapitanowi statku do wglądu i do podpisu oraz aby sprawozdanie zostało ukończone i podpisane przez inspektora. Kapitan statku objętego inspekcją ma możliwość umieszczenia w sprawozdaniu wszelkich swoich uwag oraz, odpowiednio, skontaktowania się z właściwymi organami państwa bandery, w szczególności jeżeli istnieją poważne trudności ze zrozumieniem treści sprawozdania. |
| --- | --- |

(viii)

Właściwe organy Chile zapewniają, aby wyniki inspekcji w porcie były zawsze przedstawiane kapitanowi statku do wglądu i do podpisu oraz aby sprawozdanie zostało ukończone i podpisane przez inspektora. Kapitan statku objętego inspekcją ma możliwość umieszczenia w sprawozdaniu wszelkich swoich uwag oraz, odpowiednio, skontaktowania się z właściwymi organami państwa bandery, w szczególności jeżeli istnieją poważne trudności ze zrozumieniem treści sprawozdania.

| (ix) | Właściwe organy Chile zapewniają, aby kopia sprawozdania z inspekcji przekazywana była kapitanowi statku objętego inspekcją, który przechowuje ją na statku, oraz właściwym organom państwa bandery statku objętego inspekcją. |
| --- | --- |

(ix)

Właściwe organy Chile zapewniają, aby kopia sprawozdania z inspekcji przekazywana była kapitanowi statku objętego inspekcją, który przechowuje ją na statku, oraz właściwym organom państwa bandery statku objętego inspekcją.

| (x) | Kapitanowie statków swobodnie dysponują połowami dokonanymi przez ich statki. |
| --- | --- |

(x)

Kapitanowie statków swobodnie dysponują połowami dokonanymi przez ich statki.

| (xi) | Zgodnie z pkt 15 i 16 statki UE korzystają z następujących wyznaczonych portów: Arica, Antofagasta i Punta Arenas. |
| --- | --- |

(xi)

Zgodnie z pkt 15 i 16 statki UE korzystają z następujących wyznaczonych portów: Arica, Antofagasta i Punta Arenas.

| (xii) | W dopuszczonych portach można przeprowadzać wyłącznie następujące czynności:






  1) | wyładunek włócznika; |
| --- | --- | --- |

(xii)

W dopuszczonych portach można przeprowadzać wyłącznie następujące czynności:

1)

wyładunek włócznika;

| 2) | przeładunek włócznika; |
| --- | --- |

2)

przeładunek włócznika;

| 3) | uzupełnienie zapasów okrętowych; |
| --- | --- |

3)

uzupełnienie zapasów okrętowych;

| 4) | naprawy statku. |
| --- | --- |

4)

naprawy statku.

Powyższe nie narusza możliwości uzyskania przez statki UE dostępu do innych dogodnych chilijskich portów, wskazanych przez organy Chile, wyłącznie w celu naprawy statku.

Ze względu na uzupełnianie zapasów żywności, smarów, paliwa i materiałów do pakowania, przetwarzania na statku i wszelkich innych codziennych czynności na statku, jak również zmian załogi, statek może zabrać na pokład jedynie to, co jest konieczne do jego funkcjonowania; załadunek materiałów i zaokrętowanie członków załogi przeznaczonych dla innych statków rybackich jest zabronione. Postanowienia te nie mają zastosowania w przypadku sytuacji nadzwyczajnej lub działania siły wyższej.

| (xiii) | Właściwe organy Chile odmawiają dostępu do portu tym statkom UE, które nie przestrzegają wyżej wymienionych wymogów. Odmowę dostępu należy uzasadnić, a powody odmowy oficjalnie przekazać kapitanowi statku, państwu bandery i Komisji Europejskiej bezzwłocznie. Takie przypadki odmowy dostępu omawiane są przez Strony na najbliższym posiedzeniu BSTC, a do tego czasu statek nie ma dostępu do chilijskich portów. |
| --- | --- |

(xiii)

Właściwe organy Chile odmawiają dostępu do portu tym statkom UE, które nie przestrzegają wyżej wymienionych wymogów. Odmowę dostępu należy uzasadnić, a powody odmowy oficjalnie przekazać kapitanowi statku, państwu bandery i Komisji Europejskiej bezzwłocznie. Takie przypadki odmowy dostępu omawiane są przez Strony na najbliższym posiedzeniu BSTC, a do tego czasu statek nie ma dostępu do chilijskich portów.

| (xiv) | Na wniosek którejkolwiek ze Stron zwołuje się nadzwyczajne posiedzenie BSTC w celu omówienia wszelkich spraw dotyczących wdrożenia uzgodnienia. |
| --- | --- |

(xiv)

Na wniosek którejkolwiek ze Stron zwołuje się nadzwyczajne posiedzenie BSTC w celu omówienia wszelkich spraw dotyczących wdrożenia uzgodnienia.

FORMULARZ A

INFORMACJE, KTÓRYCH Z WYPRZEDZENIEM MUSZĄ DOSTARCZYĆ STATKI RYBACKIE SKŁADAJĄCE WNIOSEK O ZEZWOLENIE NA WEJŚCIE DO PORTU

Image

ZAŁĄCZNIK B

MISJA CHILE PRZY UNII EUROPEJSKIEJ

Nr 177/2009

Misja Chile przy Unii Europejskiej składa wyrazy uznania Dyrekcji Generalnej ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa Komisji Europejskiej i ma zaszczyt odnieść się do sprawozdania uzgodnionego przez Komisję Europejską i Chile po dwustronnych konsultacjach technicznych w Nowym Jorku w dniach 5–6 października 2009 r. w sprawie włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku.

W odniesieniu do pkt (xi) załącznika I do sprawozdania Misja Chile pragnie zwrócić się do Dyrekcji Generalnej ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa o zmianę wykazu portów wyznaczonych przez Chile zgodnie ze sprawozdaniem.

W tym celu Misja Chile niniejszym informuje Dyrekcję Generalną ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa, że nowo wyznaczone porty to Arica, Antofagasta i Punta Arenas.

Misja Chile przy Unii Europejskiej pragnie zwrócić uwagę Dyrekcji Generalnej ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa na tę kwestię i przekazuje wyrazy najwyższego szacunku.

Bruksela, dnia 23 listopada 2009 r.

Do Dyrekcji Generalnej ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa

Komisji Europejskiej

Bruksela

---

POROZUMIENIE

w formie wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Chile w sprawie tymczasowego stosowania uzgodnienia dotyczącego ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku

Szanowna Pani/Szanowny Panie!

Mam zaszczyt odnieść się do negocjacji, które odbyły się w Brukseli w dniach 15 i 16 października 2008 r. między Unią Europejską a Chile i doprowadziły do zawarcia uzgodnienia dotyczącego ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku (zwanego dalej „uzgodnieniem”), jak również do dwustronnych dyskusji technicznych w Nowym Jorku w dniach 5 i 6 października 2009 r.

Unia Europejska rozpoczęła własne wewnętrzne procedury konieczne do zawarcia uzgodnienia dotyczącego ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku osiągniętego w dniach 15–16 października 2008 r., w tym szczegółowego załącznika I uzgodnionego w dniach 5–6 października 2009 r.

W oczekiwaniu na zakończenie tych procedur Unia Europejska stosuje tymczasowo uzgodnienie dotyczące ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku osiągnięte w dniach 15–16 października 2008 r. oraz jego załącznik I uzgodniony w dniach 5–6 października 2009 r., uzupełniony notą werbalną Chile w dniu 23 listopada 2009 r.

Następujące dokumenty i informacje stanowią integralną część niniejszego porozumienia w formie wymiany listów:

| a) | uzgodnienie dokonane w dniach 15–16 października 2008 r. w Brukseli zmienione: |
| --- | --- |

a)

uzgodnienie dokonane w dniach 15–16 października 2008 r. w Brukseli zmienione:

| b) | szczegółowym załącznikiem I do uzgodnienia ustalonym w trakcie dwustronnego posiedzenia technicznego w dniach 5–6 października 2009 r. w Nowym Jorku; |
| --- | --- |

b)

szczegółowym załącznikiem I do uzgodnienia ustalonym w trakcie dwustronnego posiedzenia technicznego w dniach 5–6 października 2009 r. w Nowym Jorku;

| c) | notą werbalną Chile z dnia 23 listopada 2009 r. wyznaczającą chilijskie porty: Arica, Antofagasta i Punta Arenas jako porty, do których mają dostęp statki UE dokonujące połowów włócznika na pełnym morzu w południowo-wschodnim Pacyfiku, w rozumieniu pkt (xi) załącznika wymienionego wyżej w lit. b); |
| --- | --- |

c)

notą werbalną Chile z dnia 23 listopada 2009 r. wyznaczającą chilijskie porty: Arica, Antofagasta i Punta Arenas jako porty, do których mają dostęp statki UE dokonujące połowów włócznika na pełnym morzu w południowo-wschodnim Pacyfiku, w rozumieniu pkt (xi) załącznika wymienionego wyżej w lit. b);

| d) | pierwsze posiedzenie dwustronnego Komitetu Techniczno-Naukowego odbędzie się najpóźniej dnia 1 stycznia 2011 r. |
| --- | --- |

d)

pierwsze posiedzenie dwustronnego Komitetu Techniczno-Naukowego odbędzie się najpóźniej dnia 1 stycznia 2011 r.

Będę wdzięczny za potwierdzenie otrzymania niniejszego pisma oraz potwierdzenie, że niniejsze pismo i Państwa odpowiedź na niego stanowią porozumienie między Chile a Unią Europejską w sprawie tymczasowego stosowania uzgodnienia zgodnie z postanowieniami zawartymi w wyżej wymienionych dokumentach.

Niniejsze porozumienie stosuje się od następnego dnia po otrzymaniu Państwa odpowiedzi.

Z wyrazami szacunku,

W imieniu Unii Europejskiej

Przewodniczący

Szanowna Pani/Szanowny Panie!

Mam zaszczyt potwierdzić, że otrzymałem Pani/Pana pismo z dzisiejszą datą o następującej treści:

„Mam zaszczyt odnieść się do negocjacji, które odbyły się w Brukseli w dniach 15 i 16 października 2008 r. między Unią Europejską a Chile i doprowadziły do zawarcia uzgodnienia dotyczącego ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku (zwanego dalej »uzgodnieniem«), jak również do dwustronnych dyskusji technicznych w Nowym Jorku w dniach 5 i 6 października 2009 r.

Unia Europejska rozpoczęła własne wewnętrzne procedury konieczne do zawarcia uzgodnienia dotyczącego ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku osiągniętego w dniach 15–16 października 2008 r., w tym szczegółowego załącznika I uzgodnionego w dniach 5 i 6 października 2009 r.

W oczekiwaniu na zakończenie tych procedur Unia Europejska stosuje tymczasowo uzgodnienie dotyczące ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku osiągnięte w dniach 15–16 października 2008 r. oraz jego załącznik I uzgodniony w dniach 5 i 6 października 2009 r., uzupełniony notą werbalną Chile w dniu 23 listopada 2009 r.

Następujące dokumenty i informacje stanowią integralną część niniejszego porozumienia w formie wymiany listów:

| a) | uzgodnienie dokonane w dniach 15–16 października 2008 r. w Brukseli zmienione: |
| --- | --- |

a)

uzgodnienie dokonane w dniach 15–16 października 2008 r. w Brukseli zmienione:

| b) | szczegółowym załącznikiem I do uzgodnienia ustalonym w trakcie dwustronnego posiedzenia technicznego w dniach 5–6 października 2009 r. w Nowym Jorku; |
| --- | --- |

b)

szczegółowym załącznikiem I do uzgodnienia ustalonym w trakcie dwustronnego posiedzenia technicznego w dniach 5–6 października 2009 r. w Nowym Jorku;

| c) | notą werbalną Chile z dnia 23 listopada 2009 r. wyznaczającą chilijskie porty: Arica, Antofagasta i Punta Arenas jako porty, do których mają dostęp statki UE dokonujące połowów włócznika na pełnym morzu w południowo-wschodnim Pacyfiku, w rozumieniu pkt (xi) załącznika wymienionego powyżej w lit. b); |
| --- | --- |

c)

notą werbalną Chile z dnia 23 listopada 2009 r. wyznaczającą chilijskie porty: Arica, Antofagasta i Punta Arenas jako porty, do których mają dostęp statki UE dokonujące połowów włócznika na pełnym morzu w południowo-wschodnim Pacyfiku, w rozumieniu pkt (xi) załącznika wymienionego powyżej w lit. b);

| d) | pierwsze posiedzenie dwustronnego Komitetu Techniczno-Naukowego odbędzie się najpóźniej dnia 1 stycznia 2011 r. |
| --- | --- |

d)

pierwsze posiedzenie dwustronnego Komitetu Techniczno-Naukowego odbędzie się najpóźniej dnia 1 stycznia 2011 r.

Będę wdzięczny za potwierdzenie otrzymania niniejszego listu oraz potwierdzenie, że niniejszy list i Pani/Pana odpowiedź na niego stanowią porozumienie między Chile a Unią Europejską w sprawie tymczasowego stosowania uzgodnienia zgodnie z postanowieniami zawartymi w wyżej wymienionych dokumentach.

Niniejsze porozumienie stosuje się od następnego dnia po otrzymaniu Pani/Pana odpowiedzi.”.

Mam zaszczyt potwierdzić, że Pani/Pana pismo oraz niniejsza odpowiedź stanowią porozumienie między Chile a Unią Europejską.

Z wyrazami szacunku,

W imieniu Republiki Chile

Prezydent

ZAŁĄCZNIK

UZGODNIENIE DOTYCZĄCE OCHRONY STAD WŁÓCZNIKA W POŁUDNIOWO-WSCHODNIM PACYFIKU

| 1. | Niniejszy dokument zastępuje tymczasowe uzgodnienie z dnia 25 stycznia 2001 r. („uzgodnienie z 2001 r.”) i przekształca uzgodnienie przejściowe w ostateczne zobowiązanie do współpracy na rzecz długoterminowej ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku i zarządzania nimi. |
| --- | --- |

1.

Niniejszy dokument zastępuje tymczasowe uzgodnienie z dnia 25 stycznia 2001 r. („uzgodnienie z 2001 r.”) i przekształca uzgodnienie przejściowe w ostateczne zobowiązanie do współpracy na rzecz długoterminowej ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku i zarządzania nimi.

| 2. | Celem uzgodnienia jest polubowne rozstrzygnięcie sporów w sprawie połowów włócznika (1) toczących się obecnie między Chile a Wspólnotą Europejską (obecnie zastąpioną przez Unię Europejską (UE)) w Międzynarodowym Trybunale Prawa Morza („ITLOS”) i Światowej Organizacji Handlu („WTO”). |
| --- | --- |

2.

Celem uzgodnienia jest polubowne rozstrzygnięcie sporów w sprawie połowów włócznika (1) toczących się obecnie między Chile a Wspólnotą Europejską (obecnie zastąpioną przez Unię Europejską (UE)) w Międzynarodowym Trybunale Prawa Morza („ITLOS”) i Światowej Organizacji Handlu („WTO”).

| 3. | Niniejszym Strony potwierdzają, że niniejsze uzgodnienie stanowi podstawowe ramy ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku, zarządzania nimi i związanej z tym współpracy. |
| --- | --- |

3.

Niniejszym Strony potwierdzają, że niniejsze uzgodnienie stanowi podstawowe ramy ochrony stad włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku, zarządzania nimi i związanej z tym współpracy.

| 4. | Dwustronny Komitet Techniczno-Naukowy („BSTC”) UE/Chile będzie nadal stanowić niezbędny punkt kontaktowy w kwestiach wspólnego zainteresowania dotyczących ochrony włócznika i, w celu dołożenia jak największych starań na rzecz współpracy naukowo-technicznej, jest upoważniony do pełnienia następujących zadań:






  a) | służy jako forum wymiany informacji dotyczących stad włócznika i działalności połowowej UE i Chile oraz wszelkich innych informacji niezbędnych do podejmowania decyzji w sprawie ochrony i zarządzania; |
| --- | --- | --- |

4.

Dwustronny Komitet Techniczno-Naukowy („BSTC”) UE/Chile będzie nadal stanowić niezbędny punkt kontaktowy w kwestiach wspólnego zainteresowania dotyczących ochrony włócznika i, w celu dołożenia jak największych starań na rzecz współpracy naukowo-technicznej, jest upoważniony do pełnienia następujących zadań:

a)

służy jako forum wymiany informacji dotyczących stad włócznika i działalności połowowej UE i Chile oraz wszelkich innych informacji niezbędnych do podejmowania decyzji w sprawie ochrony i zarządzania;

| b) | dokonuje okresowej oceny stanu stad, monitoruje tendencje połowowe i ocenia wpływ na gatunki niedocelowe i ekosystem morski; |
| --- | --- |

b)

dokonuje okresowej oceny stanu stad, monitoruje tendencje połowowe i ocenia wpływ na gatunki niedocelowe i ekosystem morski;

| c) | dokonuje przeglądu obowiązujących środków ochrony i wydaje opinie w sprawie ewentualnych nowych środków ochrony, w tym rozporządzeń dotyczących przyłowu; |
| --- | --- |

c)

dokonuje przeglądu obowiązujących środków ochrony i wydaje opinie w sprawie ewentualnych nowych środków ochrony, w tym rozporządzeń dotyczących przyłowu;

| d) | określa priorytety badawcze w kontekście programu prac i opracowuje wszelkie programy dodatkowe, w tym protokoły dotyczące gromadzenia danych; |
| --- | --- |

d)

określa priorytety badawcze w kontekście programu prac i opracowuje wszelkie programy dodatkowe, w tym protokoły dotyczące gromadzenia danych;

| e) | wspiera wymianę informacji oraz używanie bezpiecznych dla środowiska i opłacalnych narzędzi; |
| --- | --- |

e)

wspiera wymianę informacji oraz używanie bezpiecznych dla środowiska i opłacalnych narzędzi;

| f) | zapewnia, przed posiedzeniami BSTC, wymianę danych na temat połowów i nakładu dotyczących wszystkich segmentów poszczególnych flot połowowych w południowo-wschodnim Pacyfiku; |
| --- | --- |

f)

zapewnia, przed posiedzeniami BSTC, wymianę danych na temat połowów i nakładu dotyczących wszystkich segmentów poszczególnych flot połowowych w południowo-wschodnim Pacyfiku;

| g) | rozważą dalsze formy współpracy naukowej, technicznej lub administracyjnej. |
| --- | --- |

g)

rozważą dalsze formy współpracy naukowej, technicznej lub administracyjnej.

| 5. | BSTC zbiera się na posiedzeniu nadzwyczajnym (TIMING) w celu rozpoczęcia prac dotyczących swojego mandatu, biorąc pod uwagę następujące cele i zasady uzgodnione przez Strony:






  a) | dokonywane przez Strony połowy włócznika prowadzone są na poziomach utrzymujących stada na poziomie lub blisko poziomu maksymalnego podtrzymywalnego połowu, w sposób współmierny do celu zapewnienia stabilności tych zasobów oraz ochrony ekosystemu morskiego; |
| --- | --- | --- |

5.

BSTC zbiera się na posiedzeniu nadzwyczajnym (TIMING) w celu rozpoczęcia prac dotyczących swojego mandatu, biorąc pod uwagę następujące cele i zasady uzgodnione przez Strony:

a)

dokonywane przez Strony połowy włócznika prowadzone są na poziomach utrzymujących stada na poziomie lub blisko poziomu maksymalnego podtrzymywalnego połowu, w sposób współmierny do celu zapewnienia stabilności tych zasobów oraz ochrony ekosystemu morskiego;

| b) | rozmieszczenie, struktura przestrzenna i dynamika stad nadzorowane są przez chilijskie i unijne statki rybackie, których obserwacje naukowe są zgodne z uzgodnionymi parametrami badawczymi opracowanymi w celu umożliwienia dokonywania wnikliwych ocen, a następnie udzielania właściwych odpowiedzi w zakresie zarządzania; |
| --- | --- |

b)

rozmieszczenie, struktura przestrzenna i dynamika stad nadzorowane są przez chilijskie i unijne statki rybackie, których obserwacje naukowe są zgodne z uzgodnionymi parametrami badawczymi opracowanymi w celu umożliwienia dokonywania wnikliwych ocen, a następnie udzielania właściwych odpowiedzi w zakresie zarządzania;

| c) | wprowadzone systemy gromadzenia danych powinny być wiarygodne, sprawne i zgodne z wymogami i skalą połowów włócznika; |
| --- | --- |

c)

wprowadzone systemy gromadzenia danych powinny być wiarygodne, sprawne i zgodne z wymogami i skalą połowów włócznika;

| d) | strony utrzymują swój obecny poziom połowów włócznika wyrażony albo obecną liczbą statków, albo historyczną maksymalną liczbą swoich statków poławiających w południowo-wschodnim Pacyfiku, tak aby zapewnić zrównoważenie stad włócznika; |
| --- | --- |

d)

strony utrzymują swój obecny poziom połowów włócznika wyrażony albo obecną liczbą statków, albo historyczną maksymalną liczbą swoich statków poławiających w południowo-wschodnim Pacyfiku, tak aby zapewnić zrównoważenie stad włócznika;

| 6. | Strony zobowiązują się do dalszego rozwijania związku między łączącą je dwustronną współpracą a wielostronnymi konsultacjami wspieranymi przez UE i Chile. |
| --- | --- |

6.

Strony zobowiązują się do dalszego rozwijania związku między łączącą je dwustronną współpracą a wielostronnymi konsultacjami wspieranymi przez UE i Chile.

| 7. | Trwające obecnie wielostronne konsultacje powinny obejmować wszystkich istotnych uczestników połowów włócznika dokonywanych w południowo-wschodnim Pacyfiku oraz zaproszonych obserwatorów z istniejących organizacji, w uzasadniony sposób zainteresowanych połowami włócznika. |
| --- | --- |

7.

Trwające obecnie wielostronne konsultacje powinny obejmować wszystkich istotnych uczestników połowów włócznika dokonywanych w południowo-wschodnim Pacyfiku oraz zaproszonych obserwatorów z istniejących organizacji, w uzasadniony sposób zainteresowanych połowami włócznika.

| 8. | UE i Chile zobowiązują się do dalszego skutecznego wspierania wielostronnej współpracy w zakresie ochrony tych stad i zarządzania nimi w ich siedlisku i ekosystemie oraz na obszarze będącym w zasięgu ich migracji. |
| --- | --- |

8.

UE i Chile zobowiązują się do dalszego skutecznego wspierania wielostronnej współpracy w zakresie ochrony tych stad i zarządzania nimi w ich siedlisku i ekosystemie oraz na obszarze będącym w zasięgu ich migracji.

| 9. | Strony odpowiednio uwzględniają działania podejmowane na szczeblu wielostronnym oraz starają się wspierać podobne inicjatywy w zakresie ochrony i zarządzania w regionalnych organizacjach ds. rybołówstwa, których są członkami, w celu zapewnienia zrównoważonego rozwoju połowów włócznika. |
| --- | --- |

9.

Strony odpowiednio uwzględniają działania podejmowane na szczeblu wielostronnym oraz starają się wspierać podobne inicjatywy w zakresie ochrony i zarządzania w regionalnych organizacjach ds. rybołówstwa, których są członkami, w celu zapewnienia zrównoważonego rozwoju połowów włócznika.

| 10. | W związku z powyższym Strony starają się wspierać wdrażanie wyżej wymienionych zasad i celów przez innych uczestników połowów włócznika, w szczególności utrzymania ich obecnych poziomów połowów. |
| --- | --- |

10.

W związku z powyższym Strony starają się wspierać wdrażanie wyżej wymienionych zasad i celów przez innych uczestników połowów włócznika, w szczególności utrzymania ich obecnych poziomów połowów.

| 11. | Zgodnie z wyżej wymienionymi zasadami i w kontekście ustalanego przez BSTC programu prac Strony opracują ogólny protokół do analizy, przetwarzania i oceny informacji gromadzonych przez ich statki rybackie. Taki protokół powinien umożliwić dokonanie oceny stanu stada w kontekście przestrzeni i czasu, badając jego strukturę i cechy biologiczne oraz analizując stan jego siedlisk w celu poszerzenia wiedzy Stron, biorąc również pod uwagę potencjalny wpływ połowów na części składowe ekosystemu, gatunki pokrewne lub zależne oraz konieczność zmniejszenia oddziaływania na środowisko i niekorzystnych skutków dla ptaków, żółwi i rekinów, jak też łańcuchów żywnościowych i środowiska fizycznego południowo-wschodniego Pacyfiku. |
| --- | --- |

11.

Zgodnie z wyżej wymienionymi zasadami i w kontekście ustalanego przez BSTC programu prac Strony opracują ogólny protokół do analizy, przetwarzania i oceny informacji gromadzonych przez ich statki rybackie. Taki protokół powinien umożliwić dokonanie oceny stanu stada w kontekście przestrzeni i czasu, badając jego strukturę i cechy biologiczne oraz analizując stan jego siedlisk w celu poszerzenia wiedzy Stron, biorąc również pod uwagę potencjalny wpływ połowów na części składowe ekosystemu, gatunki pokrewne lub zależne oraz konieczność zmniejszenia oddziaływania na środowisko i niekorzystnych skutków dla ptaków, żółwi i rekinów, jak też łańcuchów żywnościowych i środowiska fizycznego południowo-wschodniego Pacyfiku.

| 12. | Strony oświadczają, że zgodnie z niniejszym uzgodnieniem ich statki rybackie nie będą podlegać szczegółowym środkom ochrony określającym minimalną długość w odniesieniu do odławianych gatunków. |
| --- | --- |

12.

Strony oświadczają, że zgodnie z niniejszym uzgodnieniem ich statki rybackie nie będą podlegać szczegółowym środkom ochrony określającym minimalną długość w odniesieniu do odławianych gatunków.

| 13. | Strony stosują jednak podejście ostrożnościowe, biorąc pod uwagę wszystkie cechy biologiczne połowów, oraz, na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych, nadal starają się rozwijać i stosować alternatywne środki mające zagwarantować, że działalność połowowa nie niesie ryzyka niedopuszczalnych skutków dla wrażliwych siedlisk w środowisku morskim. |
| --- | --- |

13.

Strony stosują jednak podejście ostrożnościowe, biorąc pod uwagę wszystkie cechy biologiczne połowów, oraz, na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych, nadal starają się rozwijać i stosować alternatywne środki mające zagwarantować, że działalność połowowa nie niesie ryzyka niedopuszczalnych skutków dla wrażliwych siedlisk w środowisku morskim.

| 14. | Strony potwierdzają, że ich statki podlegają następującym obowiązkom:






  a) | korzystają ze sprawnego satelitarnego systemu monitorowania statków (VMS) będącego w nieprzerwanej łączności z państwem bandery; |
| --- | --- | --- |

14.

Strony potwierdzają, że ich statki podlegają następującym obowiązkom:

a)

korzystają ze sprawnego satelitarnego systemu monitorowania statków (VMS) będącego w nieprzerwanej łączności z państwem bandery;

| b) | regularnie przekazują dane na temat rodzaju statku, połowu, nakładu połowowego w rozbiciu na obszary i okresy, wymieniając je między sobą przed posiedzeniami BSTC; |
| --- | --- |

b)

regularnie przekazują dane na temat rodzaju statku, połowu, nakładu połowowego w rozbiciu na obszary i okresy, wymieniając je między sobą przed posiedzeniami BSTC;

| c) | przekazują i wymieniają informacje na temat bezpiecznych dla środowiska i opłacalnych narzędzi połowowych; |
| --- | --- |

c)

przekazują i wymieniają informacje na temat bezpiecznych dla środowiska i opłacalnych narzędzi połowowych;

| d) | gromadzą dane konieczne do opracowania przez BSTC ocen dotyczących dynamiki i statusu połowów włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku, jak również innych informacji istotnych do celów ochrony i zarządzania. |
| --- | --- |

d)

gromadzą dane konieczne do opracowania przez BSTC ocen dotyczących dynamiki i statusu połowów włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku, jak również innych informacji istotnych do celów ochrony i zarządzania.

| 15. | Strony są zgodne co do tego, że statki UE poławiające włócznika zgodnie z celami zawartymi w niniejszym uzgodnieniu, dotyczącymi obecnych poziomów nakładu połowowego, poziomów połowu utrzymującego stada na poziomie lub blisko poziomu maksymalnego podtrzymywalnego połowu, zgodnie z celem zapewnienia zrównoważenia tych zasobów, przestrzegające przepisów w sprawie monitorowania i wymiany informacji, otrzymują dostęp do wyznaczonych chilijskich portów. |
| --- | --- |

15.

Strony są zgodne co do tego, że statki UE poławiające włócznika zgodnie z celami zawartymi w niniejszym uzgodnieniu, dotyczącymi obecnych poziomów nakładu połowowego, poziomów połowu utrzymującego stada na poziomie lub blisko poziomu maksymalnego podtrzymywalnego połowu, zgodnie z celem zapewnienia zrównoważenia tych zasobów, przestrzegające przepisów w sprawie monitorowania i wymiany informacji, otrzymują dostęp do wyznaczonych chilijskich portów.

| 16. | Procedury dotyczące dostępu w celach wyładunku i przeładunku w wyznaczonych chilijskich portach opisane są w załączniku I do niniejszego uzgodnienia. |
| --- | --- |

16.

Procedury dotyczące dostępu w celach wyładunku i przeładunku w wyznaczonych chilijskich portach opisane są w załączniku I do niniejszego uzgodnienia.

| 17. | Strony powiadomią wspólnie ITLOS, że w wyniku osiągniętego porozumienia podjęły decyzję o zaprzestaniu postępowania (sprawa ITLOS nr 7) i zwracają się z wnioskiem do Trybunału o wydanie nakazu rejestrującego zaprzestanie postępowania i polecającego sekretarzowi usunięcie tej sprawy z wykazu spraw. Ponieważ decyzja Stron o zaprzestaniu postępowania w ramach ITLOS była bezpośrednim skutkiem rozstrzygnięcia przez nie sporu, występują one również z wnioskiem do Trybunału o pisemne stwierdzenie tego faktu oraz wskazanie warunków ugody w odpowiednim nakazie zaprzestania postępowania lub w załączniku do niego. |
| --- | --- |

17.

Strony powiadomią wspólnie ITLOS, że w wyniku osiągniętego porozumienia podjęły decyzję o zaprzestaniu postępowania (sprawa ITLOS nr 7) i zwracają się z wnioskiem do Trybunału o wydanie nakazu rejestrującego zaprzestanie postępowania i polecającego sekretarzowi usunięcie tej sprawy z wykazu spraw. Ponieważ decyzja Stron o zaprzestaniu postępowania w ramach ITLOS była bezpośrednim skutkiem rozstrzygnięcia przez nie sporu, występują one również z wnioskiem do Trybunału o pisemne stwierdzenie tego faktu oraz wskazanie warunków ugody w odpowiednim nakazie zaprzestania postępowania lub w załączniku do niego.

| 18. | Strony zawiadamiają również Dyrektora Generalnego WTO o zaprzestaniu obowiązkowej procedury rozstrzygania sporów wszczętej przed ITLOS (sprawa nr 7) i przekazują mu informacje dotyczące warunków ugody, informując o decyzji Stron dotyczącej niewszczynania na nowo procedury rozstrzygania sporów w ramach uzgodnienia WTO w sprawie rozstrzygania sporów w odniesieniu do sprawy DS 193 dotyczącej stosowania odpowiednich artykułów GATT w odniesieniu do tranzytu, przeładunku i dostępu w celach handlowych do chilijskich portów statków UE poławiających włócznika. |
| --- | --- |

18.

Strony zawiadamiają również Dyrektora Generalnego WTO o zaprzestaniu obowiązkowej procedury rozstrzygania sporów wszczętej przed ITLOS (sprawa nr 7) i przekazują mu informacje dotyczące warunków ugody, informując o decyzji Stron dotyczącej niewszczynania na nowo procedury rozstrzygania sporów w ramach uzgodnienia WTO w sprawie rozstrzygania sporów w odniesieniu do sprawy DS 193 dotyczącej stosowania odpowiednich artykułów GATT w odniesieniu do tranzytu, przeładunku i dostępu w celach handlowych do chilijskich portów statków UE poławiających włócznika.

| 19. | Strony postanawiają stosować do niniejszego uzgodnienia postanowienia dotyczące unikania sporów i rozstrzygania sporów ustalone w tytule VIII Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, który wszedł w życie dnia 1 lutego 2003 r. |
| --- | --- |

19.

Strony postanawiają stosować do niniejszego uzgodnienia postanowienia dotyczące unikania sporów i rozstrzygania sporów ustalone w tytule VIII Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, który wszedł w życie dnia 1 lutego 2003 r.

| 20. | Niniejsze uzgodnienie wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu. |
| --- | --- |

20.

Niniejsze uzgodnienie wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu.

| 21. | Strony zgadzają się co do tymczasowego stosowania pkt nr 15 powyżej od chwili jego podpisania, lecz najpóźniej od dnia 31 grudnia 2009 r. |
| --- | --- |

21.

Strony zgadzają się co do tymczasowego stosowania pkt nr 15 powyżej od chwili jego podpisania, lecz najpóźniej od dnia 31 grudnia 2009 r.

| 22. | Powiadomienia przesyła się Sekretarzowi Generalnemu Rady Unii Europejskiej, który jest depozytariuszem niniejszego uzgodnienia. |
| --- | --- |

22.

Powiadomienia przesyła się Sekretarzowi Generalnemu Rady Unii Europejskiej, który jest depozytariuszem niniejszego uzgodnienia.

| 23. | Niniejsze uzgodnienie zastępuje, z dniem jego wejścia w życie, tymczasowe uzgodnienie podpisane przez Strony dnia 25 stycznia 2001 r. |
| --- | --- |

23.

Niniejsze uzgodnienie zastępuje, z dniem jego wejścia w życie, tymczasowe uzgodnienie podpisane przez Strony dnia 25 stycznia 2001 r.

ZAŁĄCZNIK I

| (i) | Do celów wdrożenia uzgodnienia Strony przekazują sobie na 45 dni przed posiedzeniem BSTC, o którym mowa w pkt 4 uzgodnienia, wykaz statków zawierający następujące dane:






  1) | nazwę statku; |
| --- | --- | --- |

(i)

Do celów wdrożenia uzgodnienia Strony przekazują sobie na 45 dni przed posiedzeniem BSTC, o którym mowa w pkt 4 uzgodnienia, wykaz statków zawierający następujące dane:

1)

nazwę statku;

| 2) | sygnał wywoławczy; |
| --- | --- |

2)

sygnał wywoławczy;

| 3) | numer rejestracyjny IMO (jeśli jest dostępny); |
| --- | --- |

3)

numer rejestracyjny IMO (jeśli jest dostępny);

| 4) | nazwę i dane dotyczące właściciela statku (narodowość, adres); |
| --- | --- |

4)

nazwę i dane dotyczące właściciela statku (narodowość, adres);

| 5) | państwo bandery statku; |
| --- | --- |

5)

państwo bandery statku;

| 6) | długość całkowitą (m); |
| --- | --- |

6)

długość całkowitą (m);

| 7) | markę i model systemu automatycznego ustalania pozycji geograficznej oraz jego kod identyfikacyjny i nazwę stacji nadbrzeżnej (LES), z którą współpracuje; |
| --- | --- |

7)

markę i model systemu automatycznego ustalania pozycji geograficznej oraz jego kod identyfikacyjny i nazwę stacji nadbrzeżnej (LES), z którą współpracuje;

| 8) | nazwisko i adres osoby, z którą można się kontaktować, w państwie bandery i w Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

8)

nazwisko i adres osoby, z którą można się kontaktować, w państwie bandery i w Komisji Europejskiej.

| (ii) | Kapitan statku UE lub jego przedstawiciel, który zamierza wejść do wyznaczonego chilijskiego portu, z co najmniej 72-godzinnym wyprzedzeniem zgłasza właściwym organom Chile, przy użyciu załączonego formularza A, spodziewane przybycie do portu. |
| --- | --- |

(ii)

Kapitan statku UE lub jego przedstawiciel, który zamierza wejść do wyznaczonego chilijskiego portu, z co najmniej 72-godzinnym wyprzedzeniem zgłasza właściwym organom Chile, przy użyciu załączonego formularza A, spodziewane przybycie do portu.

| (iii) | Właściwe organy Chile oficjalnie potwierdzają drogą elektroniczną lub w inny sposób, w ciągu 24 godzin, że można wejść do portu i dokonywać czynności wyładunkowych lub przeładunkowych. |
| --- | --- |

(iii)

Właściwe organy Chile oficjalnie potwierdzają drogą elektroniczną lub w inny sposób, w ciągu 24 godzin, że można wejść do portu i dokonywać czynności wyładunkowych lub przeładunkowych.

| (iv) | Zgodnie z pkt 14 lit. a) statki UE przy każdym wejściu do chilijskiej wyłącznej strefy ekonomicznej z zamiarem zawinięcia do portu niezwłocznie przekazują za pośrednictwem ośrodka monitorowania rybołówstwa (FMC) ich państwa bandery sygnał satelitarny do Centro Monitoreo Control Direccion General del Territorio Maritimo Marina Mercante.
  Przekazywanie podstawowych danych w ramach systemu VMS musi odbywać się w 60-minutowych odstępach. |
| --- | --- |

(iv)

Zgodnie z pkt 14 lit. a) statki UE przy każdym wejściu do chilijskiej wyłącznej strefy ekonomicznej z zamiarem zawinięcia do portu niezwłocznie przekazują za pośrednictwem ośrodka monitorowania rybołówstwa (FMC) ich państwa bandery sygnał satelitarny do Centro Monitoreo Control Direccion General del Territorio Maritimo Marina Mercante.

Przekazywanie podstawowych danych w ramach systemu VMS musi odbywać się w 60-minutowych odstępach.

| (v) | Na pierwszym posiedzeniu BSTC Chile musi dostarczyć współrzędne swojej wyłącznej strefy ekonomicznej. |
| --- | --- |

(v)

Na pierwszym posiedzeniu BSTC Chile musi dostarczyć współrzędne swojej wyłącznej strefy ekonomicznej.

| (vi) | Jeżeli właściwe organy Chile mają wyraźne powody, żeby sądzić, iż przekazane przez statek rybacki UE informacje, o których mowa powyżej, są nieprawidłowe, właściwe organy państwa bandery statku przekazują na wniosek właściwych organów Chile dane określające drogę przebytą przez statek. W takim przypadku Chile natychmiast powiadamia państwo bandery i Komisję Europejską w celu skonsultowania się z właściwymi organami. |
| --- | --- |

(vi)

Jeżeli właściwe organy Chile mają wyraźne powody, żeby sądzić, iż przekazane przez statek rybacki UE informacje, o których mowa powyżej, są nieprawidłowe, właściwe organy państwa bandery statku przekazują na wniosek właściwych organów Chile dane określające drogę przebytą przez statek. W takim przypadku Chile natychmiast powiadamia państwo bandery i Komisję Europejską w celu skonsultowania się z właściwymi organami.

| (vii) | Wyznaczeni przez właściwe organy Chile inspektorzy mogą sprawdzać dokumentację, dziennik połowowy, narzędzia połowowe oraz połów na statku w trakcie przeprowadzania czynności wyładunkowych lub przeładunkowych. Takich inspekcji dokonuje się w sposób niepowodujący nieuzasadnionych opóźnień czynności wyładunkowych lub przeładunkowych, które z kolei należy w jak największym stopniu przeprowadzić w ciągu 24 godzin od przybycia do portu. Przed inspekcją inspektorzy muszą w odpowiedni sposób wylegitymować się przed kapitanem statku. |
| --- | --- |

(vii)

Wyznaczeni przez właściwe organy Chile inspektorzy mogą sprawdzać dokumentację, dziennik połowowy, narzędzia połowowe oraz połów na statku w trakcie przeprowadzania czynności wyładunkowych lub przeładunkowych. Takich inspekcji dokonuje się w sposób niepowodujący nieuzasadnionych opóźnień czynności wyładunkowych lub przeładunkowych, które z kolei należy w jak największym stopniu przeprowadzić w ciągu 24 godzin od przybycia do portu. Przed inspekcją inspektorzy muszą w odpowiedni sposób wylegitymować się przed kapitanem statku.

| (viii) | Właściwe organy Chile dopilnowują, aby wyniki inspekcji w porcie były zawsze przedstawiane kapitanowi statku do wglądu i do podpisu oraz aby sprawozdanie zostało ukończone i podpisane przez inspektora. Kapitan statku objętego inspekcją ma możliwość umieszczenia w sprawozdaniu wszelkich swoich uwag oraz, odpowiednio, skontaktowania się z właściwymi organami państwa bandery, w szczególności jeżeli istnieją poważne trudności ze zrozumieniem treści sprawozdania. |
| --- | --- |

(viii)

Właściwe organy Chile dopilnowują, aby wyniki inspekcji w porcie były zawsze przedstawiane kapitanowi statku do wglądu i do podpisu oraz aby sprawozdanie zostało ukończone i podpisane przez inspektora. Kapitan statku objętego inspekcją ma możliwość umieszczenia w sprawozdaniu wszelkich swoich uwag oraz, odpowiednio, skontaktowania się z właściwymi organami państwa bandery, w szczególności jeżeli istnieją poważne trudności ze zrozumieniem treści sprawozdania.

| (ix) | Właściwe organy Chile dopilnowują, aby kopia sprawozdania z inspekcji przekazywana była kapitanowi statku objętego inspekcją, który przechowuje ją na statku, oraz właściwym organom państwa bandery statku objętego inspekcją. |
| --- | --- |

(ix)

Właściwe organy Chile dopilnowują, aby kopia sprawozdania z inspekcji przekazywana była kapitanowi statku objętego inspekcją, który przechowuje ją na statku, oraz właściwym organom państwa bandery statku objętego inspekcją.

| (x) | Kapitanowie statków swobodnie dysponują połowami dokonanymi przez ich statki. |
| --- | --- |

(x)

Kapitanowie statków swobodnie dysponują połowami dokonanymi przez ich statki.

| (xi) | Zgodnie z pkt 15 i 16 statki UE korzystają z następujących wyznaczonych portów: Arica, Antofagasta i Punta Arenas. |
| --- | --- |

(xi)

Zgodnie z pkt 15 i 16 statki UE korzystają z następujących wyznaczonych portów: Arica, Antofagasta i Punta Arenas.

| (xii) | W dopuszczonych portach można przeprowadzać wyłącznie następujące czynności:






  1) | wyładunek włócznika; |
| --- | --- | --- |

(xii)

W dopuszczonych portach można przeprowadzać wyłącznie następujące czynności:

1)

wyładunek włócznika;

| 2) | przeładunek włócznika; |
| --- | --- |

2)

przeładunek włócznika;

| 3) | uzupełnienie zapasów okrętowych; |
| --- | --- |

3)

uzupełnienie zapasów okrętowych;

| 4) | naprawy statku. |
| --- | --- |

4)

naprawy statku.

Powyższe nie narusza możliwości uzyskania przez statki UE dostępu do innych dogodnych chilijskich portów, wskazanych przez organy Chile, wyłącznie w celu naprawy statku.

Ze względu na uzupełnianie zapasów żywności, smarów, paliwa i materiałów do pakowania, przetwarzania na statku i wszelkich innych codziennych czynności na statku, jak również zmian załogi, statek może zabrać na pokład jedynie to, co jest konieczne do jego funkcjonowania; załadunek materiałów i zaokrętowanie członków załogi przeznaczonych dla innych statków rybackich jest zabronione. Postanowienia te nie mają zastosowania w przypadku sytuacji nadzwyczajnej lub działania siły wyższej.

| (xiii) | Właściwe organy Chile odmawiają dostępu do portu tym statkom UE, które nie przestrzegają wyżej wymienionych wymogów. Odmowę dostępu należy uzasadnić, a powody odmowy oficjalnie przekazać kapitanowi statku, państwu bandery i Komisji Europejskiej w trybie natychmiastowym. Takie przypadki odmowy dostępu omawiane są przez Strony na najbliższym posiedzeniu BSTC, a do tego czasu statek nie ma dostępu do chilijskich portów. |
| --- | --- |

(xiii)

Właściwe organy Chile odmawiają dostępu do portu tym statkom UE, które nie przestrzegają wyżej wymienionych wymogów. Odmowę dostępu należy uzasadnić, a powody odmowy oficjalnie przekazać kapitanowi statku, państwu bandery i Komisji Europejskiej w trybie natychmiastowym. Takie przypadki odmowy dostępu omawiane są przez Strony na najbliższym posiedzeniu BSTC, a do tego czasu statek nie ma dostępu do chilijskich portów.

| (xiv) | Na wniosek którejkolwiek ze Stron zwołuje się nadzwyczajne posiedzenie BSTC w celu omówienia wszelkich spraw dotyczących wdrożenia uzgodnienia. |
| --- | --- |

(xiv)

Na wniosek którejkolwiek ze Stron zwołuje się nadzwyczajne posiedzenie BSTC w celu omówienia wszelkich spraw dotyczących wdrożenia uzgodnienia.

FORMULARZ A

INFORMACJE, KTÓRYCH Z WYPRZEDZENIEM MUSZĄ DOSTARCZYĆ STATKI RYBACKIE SKŁADAJĄCE WNIOSEK O ZEZWOLENIE NA WEJŚCIE DO PORTU

Image

ZAŁĄCZNIK B

MISJA CHILE PRZY UNII EUROPEJSKIEJ

Nr 177/2009

Misja Chile przy Unii Europejskiej składa wyrazy uznania Dyrekcji Generalnej ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa Komisji Europejskiej i ma zaszczyt odnieść się do sprawozdania uzgodnionego przez Komisję Europejską i Chile po dwustronnych konsultacjach technicznych w Nowym Jorku w dniach 5–6 października 2009 r. w sprawie włócznika w południowo-wschodnim Pacyfiku.

W odniesieniu do pkt (xi) załącznika I do sprawozdania Misja Chile pragnie zwrócić się do Dyrekcji Generalnej ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa o zmianę wykazu portów wyznaczonych przez Chile zgodnie ze sprawozdaniem.

W tym celu Misja Chile niniejszym informuje Dyrekcję Generalną ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa, że nowo wyznaczone porty to Arica, Antofagasta i Punta Arenas.

Misja Chile przy Unii Europejskiej pragnie zwrócić uwagę Dyrekcji Generalnej ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa na tę kwestię i przekazuje wyrazy najwyższego szacunku.

Bruksela, dnia 23 listopada 2009 r.

Do Dyrekcji Generalnej ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa

Komisji Europejskiej

Bruksela

---

(1)  ITLOS – sprawa nr 7 i WTO DS 19.

1

---

ROZPORZĄDZENIA

| 22.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 155/19 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 155/19

---

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 541/2010

z dnia 3 czerwca 2010 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1104/2008 w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 74,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | System informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II) został ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (1) oraz decyzją Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (2). |
| --- | --- |

(1)

System informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II) został ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (1) oraz decyzją Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (2).

| (2) | Warunki, procedury i zobowiązania mające zastosowanie do migracji z SIS 1+ do SIS II ustanowiono rozporządzeniem Rady (WE) nr 1104/2008 (3) oraz decyzją Rady 2008/839/WSiSW z dnia 24 października 2008 r. w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (4). Jednak najpóźniej z dniem 30 czerwca 2010 r. akty te utracą moc. |
| --- | --- |

(2)

Warunki, procedury i zobowiązania mające zastosowanie do migracji z SIS 1+ do SIS II ustanowiono rozporządzeniem Rady (WE) nr 1104/2008 (3) oraz decyzją Rady 2008/839/WSiSW z dnia 24 października 2008 r. w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (4). Jednak najpóźniej z dniem 30 czerwca 2010 r. akty te utracą moc.

| (3) | Do dnia 30 czerwca 2010 r. nie zostaną spełnione wstępne warunki migracji z SIS 1+ do SIS II. Aby można było uruchomić SIS II zgodnie z wymogami rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji 2007/533/WSiSW, rozporządzenie (WE) nr 1104/2008 i decyzja 2008/839/WSiSW powinny mieć zastosowanie aż do ukończenia migracji. |
| --- | --- |

(3)

Do dnia 30 czerwca 2010 r. nie zostaną spełnione wstępne warunki migracji z SIS 1+ do SIS II. Aby można było uruchomić SIS II zgodnie z wymogami rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji 2007/533/WSiSW, rozporządzenie (WE) nr 1104/2008 i decyzja 2008/839/WSiSW powinny mieć zastosowanie aż do ukończenia migracji.

| (4) | Komisja i państwa członkowskie powinny nadal ściśle współpracować na wszystkich etapach rozwoju systemu i migracji, tak aby doprowadzić do zakończenia tego procesu. Na mocy konkluzji Rady z 26–27 lutego 2009 r. i 4–5 czerwca 2009 r. w sprawie SIS II utworzono nieformalny organ składający się z ekspertów z państw członkowskich określany jako Rada ds. Całościowego Zarządzania Programem; jej zadaniem miało być pogłębianie współpracy i zapewnianie bezpośredniego wsparcia ze strony państw członkowskich dla projektu związanego z centralnym SIS II. Pozytywne efekty prac tej grupy oraz konieczność dalszego pogłębiania współpracy i zwiększania przejrzystości projektu przemawiają za tym, by grupa formalnie znalazła się w strukturze zarządzania programem. Należy więc formalnie ustanowić grupę ekspertów, zwaną Radą ds. Całościowego Zarządzania Programem, która stanie się częścią obecnej struktury organizacyjnej. Aby zapewnić skuteczność, a także opłacalność, liczba ekspertów powinna być ograniczona. Istnienie grupy ekspertów powinno pozostać bez uszczerbku dla obowiązków Komisji i państw członkowskich. |
| --- | --- |

(4)

Komisja i państwa członkowskie powinny nadal ściśle współpracować na wszystkich etapach rozwoju systemu i migracji, tak aby doprowadzić do zakończenia tego procesu. Na mocy konkluzji Rady z 26–27 lutego 2009 r. i 4–5 czerwca 2009 r. w sprawie SIS II utworzono nieformalny organ składający się z ekspertów z państw członkowskich określany jako Rada ds. Całościowego Zarządzania Programem; jej zadaniem miało być pogłębianie współpracy i zapewnianie bezpośredniego wsparcia ze strony państw członkowskich dla projektu związanego z centralnym SIS II. Pozytywne efekty prac tej grupy oraz konieczność dalszego pogłębiania współpracy i zwiększania przejrzystości projektu przemawiają za tym, by grupa formalnie znalazła się w strukturze zarządzania programem. Należy więc formalnie ustanowić grupę ekspertów, zwaną Radą ds. Całościowego Zarządzania Programem, która stanie się częścią obecnej struktury organizacyjnej. Aby zapewnić skuteczność, a także opłacalność, liczba ekspertów powinna być ograniczona. Istnienie grupy ekspertów powinno pozostać bez uszczerbku dla obowiązków Komisji i państw członkowskich.

| (5) | Komisja powinna pozostać odpowiedzialna za centralny SIS II i jego infrastrukturę łączności. Należy podtrzymać, a w stosownym przypadku dalej rozwijać centralny SIS II oraz jego infrastrukturę łączności. Dalsze etapy rozwoju centralnego SIS II powinny zawsze obejmować korektę błędów. Komisja powinna zadbać o koordynację i wsparcie wspólnych działań. |
| --- | --- |

(5)

Komisja powinna pozostać odpowiedzialna za centralny SIS II i jego infrastrukturę łączności. Należy podtrzymać, a w stosownym przypadku dalej rozwijać centralny SIS II oraz jego infrastrukturę łączności. Dalsze etapy rozwoju centralnego SIS II powinny zawsze obejmować korektę błędów. Komisja powinna zadbać o koordynację i wsparcie wspólnych działań.

| (6) | Rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 oraz decyzja 2007/533/WSiSW przewidują, że w centralnym SIS II należy wykorzystywać najlepsze dostępne rozwiązania techniczne, wybierane na podstawie analizy korzyści i kosztów. W załączniku do konkluzji Rady z dnia 4–5 czerwca 2009 r. w sprawie dalszego kierunku SIS II wskazano fazy kluczowe, które należy zrealizować, by kontynuować obecny projekt SIS II. Równolegle przeprowadzono badanie poświęcone planowi awaryjnemu, na wypadek gdyby testy wykazały niespełnienie wymogów przewidzianych w fazach kluczowych; byłoby nim alternatywne rozwiązanie techniczne, które polegałoby na rozwijaniu SIS II na podstawie ulepszonej wersji SIS 1+ (SIS 1+ RE). Opierając się na wspomnianych kryteriach, Rada może podjąć decyzję o zwróceniu się do Komisji, by zastosowała alternatywne rozwiązanie techniczne. |
| --- | --- |

(6)

Rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 oraz decyzja 2007/533/WSiSW przewidują, że w centralnym SIS II należy wykorzystywać najlepsze dostępne rozwiązania techniczne, wybierane na podstawie analizy korzyści i kosztów. W załączniku do konkluzji Rady z dnia 4–5 czerwca 2009 r. w sprawie dalszego kierunku SIS II wskazano fazy kluczowe, które należy zrealizować, by kontynuować obecny projekt SIS II. Równolegle przeprowadzono badanie poświęcone planowi awaryjnemu, na wypadek gdyby testy wykazały niespełnienie wymogów przewidzianych w fazach kluczowych; byłoby nim alternatywne rozwiązanie techniczne, które polegałoby na rozwijaniu SIS II na podstawie ulepszonej wersji SIS 1+ (SIS 1+ RE). Opierając się na wspomnianych kryteriach, Rada może podjąć decyzję o zwróceniu się do Komisji, by zastosowała alternatywne rozwiązanie techniczne.

| (7) | Należy zatem dostosować opis technicznych elementów architektury migracyjnej, aby do rozwoju centralnego SIS II można było zastosować inne rozwiązanie techniczne, a zwłaszcza rozwiązanie SIS 1+ RE. SIS 1+ RE jest możliwym rozwiązaniem technicznym, które pozwoli rozwinąć centralny SIS II i zrealizować cele SIS II określone w rozporządzeniu (WE) nr 1987/2006 i w decyzji 2007/533/WSiSW. |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem dostosować opis technicznych elementów architektury migracyjnej, aby do rozwoju centralnego SIS II można było zastosować inne rozwiązanie techniczne, a zwłaszcza rozwiązanie SIS 1+ RE. SIS 1+ RE jest możliwym rozwiązaniem technicznym, które pozwoli rozwinąć centralny SIS II i zrealizować cele SIS II określone w rozporządzeniu (WE) nr 1987/2006 i w decyzji 2007/533/WSiSW.

| (8) | SIS 1+ RE charakteryzuje się niepowtarzalnymi środkami, niewystępującymi w rozwoju SIS II ani SIS 1+. Zawarte w niniejszym rozporządzeniu odwołania do architektury technicznej SIS II oraz do procesu migracji należy zatem w razie wdrożenia alternatywnego rozwiązania technicznego rozumieć jako odniesienia do SIS II opartego na innym rozwiązaniu technicznym i stosować odpowiednio do cech technicznych tego rozwiązania, zachowując cel polegający na rozwoju centralnego SIS II. |
| --- | --- |

(8)

SIS 1+ RE charakteryzuje się niepowtarzalnymi środkami, niewystępującymi w rozwoju SIS II ani SIS 1+. Zawarte w niniejszym rozporządzeniu odwołania do architektury technicznej SIS II oraz do procesu migracji należy zatem w razie wdrożenia alternatywnego rozwiązania technicznego rozumieć jako odniesienia do SIS II opartego na innym rozwiązaniu technicznym i stosować odpowiednio do cech technicznych tego rozwiązania, zachowując cel polegający na rozwoju centralnego SIS II.

| (9) | Rozwijanie centralnego SIS II na podstawie alternatywnego rozwiązania technicznego powinno być finansowane z budżetu ogólnego Unii z poszanowaniem zasady należytego zarządzania finansami. Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5) Komisja może przekazać zadania związane z wykonaniem budżetu krajowym organom sektora publicznego. W myśl wskazówek politycznych i z zastrzeżeniem warunków określonych w rozporządzeniu (WE, Euratom) nr 1605/2002, w razie wyboru rozwiązania alternatywnego Komisja zostałaby poproszona o to, by zadania związane z wykonaniem budżetu dotyczące rozwoju SIS II na podstawie SIS 1+ RE przekazać Francji. |
| --- | --- |

(9)

Rozwijanie centralnego SIS II na podstawie alternatywnego rozwiązania technicznego powinno być finansowane z budżetu ogólnego Unii z poszanowaniem zasady należytego zarządzania finansami. Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5) Komisja może przekazać zadania związane z wykonaniem budżetu krajowym organom sektora publicznego. W myśl wskazówek politycznych i z zastrzeżeniem warunków określonych w rozporządzeniu (WE, Euratom) nr 1605/2002, w razie wyboru rozwiązania alternatywnego Komisja zostałaby poproszona o to, by zadania związane z wykonaniem budżetu dotyczące rozwoju SIS II na podstawie SIS 1+ RE przekazać Francji.

| (10) | Niezależnie od przyjętego rozwiązania technicznego wynikiem migracji na szczeblu centralnym powinna być dostępność w centralnym SIS II bazy danych SIS 1+ oraz nowych funkcji SIS II, w tym dodatkowych kategorii danych. |
| --- | --- |

(10)

Niezależnie od przyjętego rozwiązania technicznego wynikiem migracji na szczeblu centralnym powinna być dostępność w centralnym SIS II bazy danych SIS 1+ oraz nowych funkcji SIS II, w tym dodatkowych kategorii danych.

| (11) | Państwa członkowskie powinny w dalszym ciągu odpowiadać za systemy krajowe (N.SIS II). Konieczne jest utrzymanie, a w stosownych przypadkach dalszy rozwój, N.SIS II. |
| --- | --- |

(11)

Państwa członkowskie powinny w dalszym ciągu odpowiadać za systemy krajowe (N.SIS II). Konieczne jest utrzymanie, a w stosownych przypadkach dalszy rozwój, N.SIS II.

| (12) | Francja powinna w dalszym ciągu odpowiadać za funkcję wsparcia technicznego (C.SIS). |
| --- | --- |

(12)

Francja powinna w dalszym ciągu odpowiadać za funkcję wsparcia technicznego (C.SIS).

| (13) | Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienia tymczasowej architektury migracyjnej oraz migracji danych z SIS 1+ do SIS II, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, a zatem ze względu na rozmiary i skutki działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(13)

Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienia tymczasowej architektury migracyjnej oraz migracji danych z SIS 1+ do SIS II, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, a zatem ze względu na rozmiary i skutki działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

| (14) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Ponieważ niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania podejmuje w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszego rozporządzenia decyzję, czy dokona jego transpozycji do swojego prawa krajowego. |
| --- | --- |

(14)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Ponieważ niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania podejmuje w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszego rozporządzenia decyzję, czy dokona jego transpozycji do swojego prawa krajowego.

| (15) | Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (6). Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jego przyjęciu i nie jest nim związane ani go nie stosuje. |
| --- | --- |

(15)

Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (6). Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jego przyjęciu i nie jest nim związane ani go nie stosuje.

| (16) | Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (7). Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jego przyjęciu i nie jest nim związana ani go nie stosuje. |
| --- | --- |

(16)

Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (7). Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jego przyjęciu i nie jest nim związana ani go nie stosuje.

| (17) | Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla ustaleń dotyczących częściowego zastosowania dorobku Schengen do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, o czym mowa w decyzji 2000/365/WE i decyzji 2002/192/WE. |
| --- | --- |

(17)

Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla ustaleń dotyczących częściowego zastosowania dorobku Schengen do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, o czym mowa w decyzji 2000/365/WE i decyzji 2002/192/WE.

| (18) | W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej, Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (8), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. G decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy (9). |
| --- | --- |

(18)

W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej, Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (8), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. G decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy (9).

| (19) | W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy podpisanej przez Unię Europejską, Wspólnotę Europejską i Konfederację Szwajcarską o włączeniu Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (10), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. G decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (11). |
| --- | --- |

(19)

W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy podpisanej przez Unię Europejską, Wspólnotę Europejską i Konfederację Szwajcarską o włączeniu Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (10), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. G decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (11).

| (20) | W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu podpisanego między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. G decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/261/WE (12), |
| --- | --- |

(20)

W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu podpisanego między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. G decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/261/WE (12),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1104/2008 wprowadza się niniejszym następujące zmiany:

| 1) | w art. 1 dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „3.   Rozwój SIS II może nastąpić w drodze alternatywnego rozwiązania technicznego charakteryzującego się swoistymi cechami technicznymi.”; |
| --- | --- |

1)

w art. 1 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.   Rozwój SIS II może nastąpić w drodze alternatywnego rozwiązania technicznego charakteryzującego się swoistymi cechami technicznymi.”;

| 2) | w art. 4 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
  „Aby zapewnić migrację z SIS 1+ do SIS II, udostępnione zostają w niezbędnym zakresie następujące elementy:”; |
| --- | --- |

2)

w art. 4 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„Aby zapewnić migrację z SIS 1+ do SIS II, udostępnione zostają w niezbędnym zakresie następujące elementy:”;

| 3) | art. 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Konwerter w niezbędnym zakresie konwertuje dane w dwóch kierunkach pomiędzy C.SIS a centralnym SIS II oraz synchronizuje dane C.SIS i centralnego SIS II.”; |
| --- | --- |

3)

art. 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Konwerter w niezbędnym zakresie konwertuje dane w dwóch kierunkach pomiędzy C.SIS a centralnym SIS II oraz synchronizuje dane C.SIS i centralnego SIS II.”;

| 4) | art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ przeprowadzają migrację z N.SIS do N.SIS II, korzystając z tymczasowej architektury migracyjnej, przy wsparciu ze strony Francji i Komisji.”; |
| --- | --- |

4)

art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ przeprowadzają migrację z N.SIS do N.SIS II, korzystając z tymczasowej architektury migracyjnej, przy wsparciu ze strony Francji i Komisji.”;

| 5) | dodaje się art. 17a w brzmieniu:
  „Artykuł 17a
  Rada ds. Całościowego Zarządzania Programem
  1.   Niniejszym ustanawia się grupę ekspertów technicznych, zwaną Radą ds. Całościowego Zarządzania Programem (dalej »rada zarządzająca«), bez uszczerbku dla obowiązków i działań Komisji, komitetu, o którym mowa w art. 17, Francji i państw członkowskich uczestniczących w SIS 1+. Rada zarządzająca jest ciałem doradczym wspierającym centralny projekt SIS II i pomagającym osiągnąć spójność między centralnym projektem SIS II a krajowymi projektami SIS II. Rada zarządzająca nie ma uprawnień decyzyjnych ani mandatu do reprezentowania Komisji ani państw członkowskich.
  2.   Rada zarządzająca składa się maksymalnie z 10 członków i regularnie zbiera się na posiedzeniach. Państwa członkowskie działające w ramach Rady wyznaczają maksymalnie ośmiu ekspertów i taką samą liczbę zastępców. Maksymalnie dwóch ekspertów i dwóch zastępców wyznacza spośród urzędników Komisji dyrektor generalny właściwej dyrekcji generalnej Komisji.
  W posiedzeniach rady zarządzającej mogą uczestniczyć na koszt własnej administracji lub instytucji inni eksperci z państw członkowskich i urzędnicy Komisji bezpośrednio zaangażowani w rozwój projektów SIS II.
  Do udziału w swoich posiedzeniach rada zarządzająca może zaprosić – na koszt ich własnej administracji, instytucji lub przedsiębiorstwa – także innych ekspertów zgodnie z zakresem jej obowiązków, o którym mowa w ust. 5.
  3.   Na posiedzenia rady zarządzającej zawsze zapraszani są eksperci wyznaczeni przez państwo członkowskie sprawujące prezydencję i państwo członkowskie mające sprawować prezydencję w następnej kadencji.
  4.   Sekretariat rady zarządzającej zapewnia Komisja.
  5.   Rada zarządzająca opracowuje zakres swoich obowiązków, w tym zwłaszcza procedury dotyczące:






  — | naprzemiennego przewodnictwa Komisji i prezydencji, |
| --- | --- | --- |

5)

dodaje się art. 17a w brzmieniu:

„Artykuł 17a

Rada ds. Całościowego Zarządzania Programem

1.   Niniejszym ustanawia się grupę ekspertów technicznych, zwaną Radą ds. Całościowego Zarządzania Programem (dalej »rada zarządzająca«), bez uszczerbku dla obowiązków i działań Komisji, komitetu, o którym mowa w art. 17, Francji i państw członkowskich uczestniczących w SIS 1+. Rada zarządzająca jest ciałem doradczym wspierającym centralny projekt SIS II i pomagającym osiągnąć spójność między centralnym projektem SIS II a krajowymi projektami SIS II. Rada zarządzająca nie ma uprawnień decyzyjnych ani mandatu do reprezentowania Komisji ani państw członkowskich.

2.   Rada zarządzająca składa się maksymalnie z 10 członków i regularnie zbiera się na posiedzeniach. Państwa członkowskie działające w ramach Rady wyznaczają maksymalnie ośmiu ekspertów i taką samą liczbę zastępców. Maksymalnie dwóch ekspertów i dwóch zastępców wyznacza spośród urzędników Komisji dyrektor generalny właściwej dyrekcji generalnej Komisji.

W posiedzeniach rady zarządzającej mogą uczestniczyć na koszt własnej administracji lub instytucji inni eksperci z państw członkowskich i urzędnicy Komisji bezpośrednio zaangażowani w rozwój projektów SIS II.

Do udziału w swoich posiedzeniach rada zarządzająca może zaprosić – na koszt ich własnej administracji, instytucji lub przedsiębiorstwa – także innych ekspertów zgodnie z zakresem jej obowiązków, o którym mowa w ust. 5.

3.   Na posiedzenia rady zarządzającej zawsze zapraszani są eksperci wyznaczeni przez państwo członkowskie sprawujące prezydencję i państwo członkowskie mające sprawować prezydencję w następnej kadencji.

4.   Sekretariat rady zarządzającej zapewnia Komisja.

5.   Rada zarządzająca opracowuje zakres swoich obowiązków, w tym zwłaszcza procedury dotyczące:

—

naprzemiennego przewodnictwa Komisji i prezydencji,

| — | miejsca posiedzeń, |
| --- | --- |

—

miejsca posiedzeń,

| — | przygotowywania posiedzeń, |
| --- | --- |

—

przygotowywania posiedzeń,

| — | udzielania wstępu innym ekspertom, |
| --- | --- |

—

udzielania wstępu innym ekspertom,

| — | planu komunikacji przewidującego udzielanie pełnych informacji państwom członkowskim nieuczestniczącym w pracach. |
| --- | --- |

—

planu komunikacji przewidującego udzielanie pełnych informacji państwom członkowskim nieuczestniczącym w pracach.

Zakres obowiązków staje się skuteczny po wydaniu pozytywnej opinii przez dyrektora generalnego właściwej dyrekcji generalnej Komisji oraz przez państwa członkowskie zgromadzone na forum komitetu, o którym mowa w art. 17.

6.   Rada zarządzająca regularnie przedkłada pisemne sprawozdania o postępach projektu, w tym o udzielonych poradach i ich uzasadnieniu, komitetowi, o którym mowa w art. 17, lub w stosownych przypadkach – odpowiednim organom przygotowawczym Rady.

7.   Bez uszczerbku dla art. 15 ust. 2 koszty administracyjne i koszty podróży wynikające z działalności rady zarządzającej są pokrywane z budżetu ogólnego Unii w takim zakresie, w jakim nie są zwracane z innych źródeł. W odniesieniu do kosztów podróży członków rady zarządzającej wyznaczonych przez państwa członkowskie działające w ramach Rady oraz kosztów podróży ekspertów zaproszonych na mocy ust. 3 niniejszego artykułu, które powstaną w związku z działalnością rady zarządzającej, stosuje się opracowane przez Komisję »Zasady zwrotu kosztów poniesionych przez osoby niebędące pracownikami Komisji, powołane w charakterze ekspertów.«”;

| 6) | w art. 19 ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:
  „Traci moc w dniu, który ma zostać ustalony przez Radę, stanowiącą zgodnie z art. 55 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006, a w każdym razie nie później niż w dniu 31 marca 2013 r. lub – jeżeli wybrane zostanie alternatywne rozwiązanie techniczne, o czym mowa w art. 1 ust. 3 – w dniu 31 grudnia 2013 r.”. |
| --- | --- |

6)

w art. 19 ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:

„Traci moc w dniu, który ma zostać ustalony przez Radę, stanowiącą zgodnie z art. 55 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006, a w każdym razie nie później niż w dniu 31 marca 2013 r. lub – jeżeli wybrane zostanie alternatywne rozwiązanie techniczne, o czym mowa w art. 1 ust. 3 – w dniu 31 grudnia 2013 r.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 3 czerwca 2010 r.

W imieniu Rady

A. PÉREZ RUBALCABA

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 381 z 28.12.2006, s. 4.

1

(2)  Dz.U. L 205 z 7.8.2007, s. 63.

2

(3)  Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 1.

3

(4)  Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 43.

4

(5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

5

(6)  Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

6

(7)  Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.

7

(8)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

8

(9)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31.

9

(10)  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

10

(11)  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1.

11

(12)  Dz.U. L 83 z 26.3.2008, s. 3.

12

---

| 22.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 155/23 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 155/23

---

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 542/2010

z dnia 3 czerwca 2010 r.

zmieniające decyzję 2008/839/WSiSW w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 74,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | System informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II) został ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (1) oraz decyzją Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (2). |
| --- | --- |

(1)

System informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II) został ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (1) oraz decyzją Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (2).

| (2) | Warunki, procedury i zobowiązania mające zastosowanie do migracji z SIS 1+ do SIS II ustanowiono rozporządzeniem Rady (WE) nr 1104/2008 z dnia 24 października 2008 r. w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (3) oraz decyzją Rady 2008/839/WSiSW (4). Jednak najpóźniej z dniem 30 czerwca 2010 r. akty te utracą moc. |
| --- | --- |

(2)

Warunki, procedury i zobowiązania mające zastosowanie do migracji z SIS 1+ do SIS II ustanowiono rozporządzeniem Rady (WE) nr 1104/2008 z dnia 24 października 2008 r. w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (3) oraz decyzją Rady 2008/839/WSiSW (4). Jednak najpóźniej z dniem 30 czerwca 2010 r. akty te utracą moc.

| (3) | Do dnia 30 czerwca 2010 r. nie zostaną spełnione wstępne warunki migracji z SIS 1+ do SIS II. Aby można było uruchomić SIS II zgodnie z wymogami rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji 2007/533/WSiSW, rozporządzenie (WE) nr 1104/2008 i decyzja 2008/839/WSiSW powinny mieć zastosowanie aż do ukończenia migracji. |
| --- | --- |

(3)

Do dnia 30 czerwca 2010 r. nie zostaną spełnione wstępne warunki migracji z SIS 1+ do SIS II. Aby można było uruchomić SIS II zgodnie z wymogami rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji 2007/533/WSiSW, rozporządzenie (WE) nr 1104/2008 i decyzja 2008/839/WSiSW powinny mieć zastosowanie aż do ukończenia migracji.

| (4) | Komisja i państwa członkowskie powinny nadal ściśle współpracować na wszystkich etapach rozwoju systemu i migracji, tak aby doprowadzić do zakończenia tego procesu. Na mocy konkluzji Rady z dnia 26–27 lutego 2009 r. i dnia 4–5 czerwca 2009 r. w sprawie SIS II utworzono nieformalny organ składający się z ekspertów z państw członkowskich określany jako Rada ds. Całościowego Zarządzania Programem; jej zadaniem miało być pogłębianie współpracy i zapewnianie bezpośredniego wsparcia ze strony państw członkowskich dla projektu związanego z centralnym SIS II. Pozytywne efekty prac tej grupy oraz konieczność dalszego pogłębiania współpracy i zwiększania przejrzystości projektu przemawiają za tym, by grupa formalnie znalazła się w strukturze zarządzania programem. Należy więc formalnie ustanowić grupę ekspertów, zwaną Radą ds. Całościowego Zarządzania Programem, która stanie się częścią obecnej struktury organizacyjnej. Aby zapewnić skuteczność, a także opłacalność, liczba ekspertów powinna być ograniczona. Istnienie grupy ekspertów powinno pozostać bez uszczerbku dla obowiązków Komisji i państw członkowskich. |
| --- | --- |

(4)

Komisja i państwa członkowskie powinny nadal ściśle współpracować na wszystkich etapach rozwoju systemu i migracji, tak aby doprowadzić do zakończenia tego procesu. Na mocy konkluzji Rady z dnia 26–27 lutego 2009 r. i dnia 4–5 czerwca 2009 r. w sprawie SIS II utworzono nieformalny organ składający się z ekspertów z państw członkowskich określany jako Rada ds. Całościowego Zarządzania Programem; jej zadaniem miało być pogłębianie współpracy i zapewnianie bezpośredniego wsparcia ze strony państw członkowskich dla projektu związanego z centralnym SIS II. Pozytywne efekty prac tej grupy oraz konieczność dalszego pogłębiania współpracy i zwiększania przejrzystości projektu przemawiają za tym, by grupa formalnie znalazła się w strukturze zarządzania programem. Należy więc formalnie ustanowić grupę ekspertów, zwaną Radą ds. Całościowego Zarządzania Programem, która stanie się częścią obecnej struktury organizacyjnej. Aby zapewnić skuteczność, a także opłacalność, liczba ekspertów powinna być ograniczona. Istnienie grupy ekspertów powinno pozostać bez uszczerbku dla obowiązków Komisji i państw członkowskich.

| (5) | Komisja powinna pozostać odpowiedzialna za centralny SIS II i jego infrastrukturę łączności. Należy podtrzymać, a w stosownym przypadku dalej rozwijać centralny SIS II oraz jego infrastrukturę łączności. Dalsze etapy rozwoju centralnego SIS II powinny zawsze obejmować korektę błędów. Komisja powinna zadbać o koordynację i wsparcie wspólnych działań. |
| --- | --- |

(5)

Komisja powinna pozostać odpowiedzialna za centralny SIS II i jego infrastrukturę łączności. Należy podtrzymać, a w stosownym przypadku dalej rozwijać centralny SIS II oraz jego infrastrukturę łączności. Dalsze etapy rozwoju centralnego SIS II powinny zawsze obejmować korektę błędów. Komisja powinna zadbać o koordynację i wsparcie wspólnych działań.

| (6) | Rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 oraz decyzja 2007/533/WSiSW przewidują, że w centralnym SIS II należy wykorzystywać najlepsze dostępne rozwiązania techniczne, wybierane na podstawie analizy korzyści i kosztów. W załączniku do konkluzji Rady z dnia 4–5 czerwca 2009 r. w sprawie dalszego kierunku SIS II wskazano fazy kluczowe, które należy zrealizować, by kontynuować obecny projekt SIS II. Równolegle przeprowadzono badanie poświęcone planowi awaryjnemu, na wypadek gdyby testy wykazały niespełnienie wymogów przewidzianych w fazach kluczowych; byłoby nim alternatywne rozwiązanie techniczne, które polegałoby na rozwijaniu SIS II na podstawie ulepszonej wersji SIS 1+ (SIS 1+RE). Opierając się na wspomnianych kryteriach, Rada może podjąć decyzję o zwróceniu się do Komisji, by zastosowała alternatywne rozwiązanie techniczne. |
| --- | --- |

(6)

Rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 oraz decyzja 2007/533/WSiSW przewidują, że w centralnym SIS II należy wykorzystywać najlepsze dostępne rozwiązania techniczne, wybierane na podstawie analizy korzyści i kosztów. W załączniku do konkluzji Rady z dnia 4–5 czerwca 2009 r. w sprawie dalszego kierunku SIS II wskazano fazy kluczowe, które należy zrealizować, by kontynuować obecny projekt SIS II. Równolegle przeprowadzono badanie poświęcone planowi awaryjnemu, na wypadek gdyby testy wykazały niespełnienie wymogów przewidzianych w fazach kluczowych; byłoby nim alternatywne rozwiązanie techniczne, które polegałoby na rozwijaniu SIS II na podstawie ulepszonej wersji SIS 1+ (SIS 1+RE). Opierając się na wspomnianych kryteriach, Rada może podjąć decyzję o zwróceniu się do Komisji, by zastosowała alternatywne rozwiązanie techniczne.

| (7) | Należy zatem dostosować opis technicznych elementów architektury migracyjnej, aby do rozwoju centralnego SIS II można było zastosować inne rozwiązanie techniczne, a zwłaszcza rozwiązanie SIS 1+ RE. SIS 1+ RE jest możliwym rozwiązaniem technicznym, które pozwoli rozwinąć centralny SIS II i zrealizować cele SIS II określone w rozporządzeniu (WE) nr 1987/2006 i w decyzji 2007/533/WSiSW. |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem dostosować opis technicznych elementów architektury migracyjnej, aby do rozwoju centralnego SIS II można było zastosować inne rozwiązanie techniczne, a zwłaszcza rozwiązanie SIS 1+ RE. SIS 1+ RE jest możliwym rozwiązaniem technicznym, które pozwoli rozwinąć centralny SIS II i zrealizować cele SIS II określone w rozporządzeniu (WE) nr 1987/2006 i w decyzji 2007/533/WSiSW.

| (8) | SIS 1+ RE charakteryzuje się niepowtarzalnymi środkami, niewystępującymi w rozwoju SIS II ani SIS 1+. Zawarte w niniejszym rozporządzeniu odwołania do architektury technicznej SIS II oraz do procesu migracji należy zatem w razie wdrożenia alternatywnego rozwiązania technicznego rozumieć jako odniesienia do SIS II opartego na innym rozwiązaniu technicznym i stosować odpowiednio do cech technicznych tego rozwiązania, zachowując cel polegający na rozwoju centralnego SIS II. |
| --- | --- |

(8)

SIS 1+ RE charakteryzuje się niepowtarzalnymi środkami, niewystępującymi w rozwoju SIS II ani SIS 1+. Zawarte w niniejszym rozporządzeniu odwołania do architektury technicznej SIS II oraz do procesu migracji należy zatem w razie wdrożenia alternatywnego rozwiązania technicznego rozumieć jako odniesienia do SIS II opartego na innym rozwiązaniu technicznym i stosować odpowiednio do cech technicznych tego rozwiązania, zachowując cel polegający na rozwoju centralnego SIS II.

| (9) | Rozwijanie centralnego SIS II na podstawie alternatywnego rozwiązania technicznego powinno być finansowane z budżetu ogólnego Unii z poszanowaniem zasady należytego zarządzania finansami. Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5) Komisja może przekazać zadania związane z wykonaniem budżetu krajowym organom sektora publicznego. W myśl wskazówek politycznych i z zastrzeżeniem warunków określonych w rozporządzeniu (WE, Euratom) nr 1605/2002, w razie wyboru rozwiązania alternatywnego Komisja zostałaby poproszona o to, by zadania związane z wykonaniem budżetu dotyczące rozwoju SIS II na podstawie SIS 1+ RE przekazać Francji. |
| --- | --- |

(9)

Rozwijanie centralnego SIS II na podstawie alternatywnego rozwiązania technicznego powinno być finansowane z budżetu ogólnego Unii z poszanowaniem zasady należytego zarządzania finansami. Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5) Komisja może przekazać zadania związane z wykonaniem budżetu krajowym organom sektora publicznego. W myśl wskazówek politycznych i z zastrzeżeniem warunków określonych w rozporządzeniu (WE, Euratom) nr 1605/2002, w razie wyboru rozwiązania alternatywnego Komisja zostałaby poproszona o to, by zadania związane z wykonaniem budżetu dotyczące rozwoju SIS II na podstawie SIS 1+ RE przekazać Francji.

| (10) | Niezależnie od przyjętego rozwiązania technicznego wynikiem migracji na szczeblu centralnym powinna być dostępność w centralnym SIS II bazy danych SIS 1+ oraz nowych funkcji SIS II, w tym dodatkowych kategorii danych. |
| --- | --- |

(10)

Niezależnie od przyjętego rozwiązania technicznego wynikiem migracji na szczeblu centralnym powinna być dostępność w centralnym SIS II bazy danych SIS 1+ oraz nowych funkcji SIS II, w tym dodatkowych kategorii danych.

| (11) | Państwa członkowskie powinny w dalszym ciągu odpowiadać za systemy krajowe (N.SIS II). Konieczne jest utrzymanie, a w stosownych przypadkach dalszy rozwój N.SIS II. |
| --- | --- |

(11)

Państwa członkowskie powinny w dalszym ciągu odpowiadać za systemy krajowe (N.SIS II). Konieczne jest utrzymanie, a w stosownych przypadkach dalszy rozwój N.SIS II.

| (12) | Francja powinna w dalszym ciągu odpowiadać za funkcję wsparcia technicznego (C.SIS). |
| --- | --- |

(12)

Francja powinna w dalszym ciągu odpowiadać za funkcję wsparcia technicznego (C.SIS).

| (13) | Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienia tymczasowej architektury migracyjnej oraz migracji danych z SIS 1+ do SIS II, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, a zatem ze względu na rozmiary i skutki działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(13)

Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienia tymczasowej architektury migracyjnej oraz migracji danych z SIS 1+ do SIS II, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, a zatem ze względu na rozmiary i skutki działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

| (14) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Ponieważ niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania podejmuje w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszego rozporządzenia decyzję, czy dokona jego transpozycji do swojego prawa krajowego. |
| --- | --- |

(14)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Ponieważ niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania podejmuje w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszego rozporządzenia decyzję, czy dokona jego transpozycji do swojego prawa krajowego.

| (15) | Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z art. 5 ust. 1 Protokołu (nr 19) w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz art. 8 ust. 2 decyzji Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącej wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (6). |
| --- | --- |

(15)

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z art. 5 ust. 1 Protokołu (nr 19) w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz art. 8 ust. 2 decyzji Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącej wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (6).

| (16) | Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do Irlandii zgodnie z art. 5 ust. 1 Protokołu (nr 19) w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz art. 6 ust. 2 decyzji Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącej wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (7). |
| --- | --- |

(16)

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do Irlandii zgodnie z art. 5 ust. 1 Protokołu (nr 19) w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz art. 6 ust. 2 decyzji Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącej wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (7).

| (17) | Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla ustaleń dotyczących częściowego zastosowania dorobku Schengen do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, o czym mowa w decyzji 2000/365/WE i decyzji 2002/192/WE. |
| --- | --- |

(17)

Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla ustaleń dotyczących częściowego zastosowania dorobku Schengen do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, o czym mowa w decyzji 2000/365/WE i decyzji 2002/192/WE.

| (18) | W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej, Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (8), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. G decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy (9). |
| --- | --- |

(18)

W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej, Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (8), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. G decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy (9).

| (19) | W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy podpisanej przez Unię Europejską, Wspólnotę Europejską i Konfederację Szwajcarską o włączeniu Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (10), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. G decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/149/WSiSW (11). |
| --- | --- |

(19)

W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy podpisanej przez Unię Europejską, Wspólnotę Europejską i Konfederację Szwajcarską o włączeniu Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (10), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. G decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/149/WSiSW (11).

| (20) | W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu podpisanego między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. G decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/262/WSiSW (12), |
| --- | --- |

(20)

W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu podpisanego między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. G decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/262/WSiSW (12),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W decyzji 2008/839/WSiSW wprowadza się niniejszym następujące zmiany:

| 1) | w art. 1 dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „3.   Rozwój SIS II może nastąpić w drodze alternatywnego rozwiązania technicznego charakteryzującego się swoistymi cechami technicznymi.”; |
| --- | --- |

1)

w art. 1 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.   Rozwój SIS II może nastąpić w drodze alternatywnego rozwiązania technicznego charakteryzującego się swoistymi cechami technicznymi.”;

| 2) | w art. 4 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
  „Aby zapewnić migrację z SIS 1+ do SIS II, udostępnione zostają w niezbędnym zakresie następujące elementy:”; |
| --- | --- |

2)

w art. 4 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„Aby zapewnić migrację z SIS 1+ do SIS II, udostępnione zostają w niezbędnym zakresie następujące elementy:”;

| 3) | art. 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Konwerter w niezbędnym zakresie konwertuje dane w dwóch kierunkach pomiędzy C.SIS a centralnym SIS II oraz synchronizuje dane C.SIS i centralnego SIS II.”; |
| --- | --- |

3)

art. 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Konwerter w niezbędnym zakresie konwertuje dane w dwóch kierunkach pomiędzy C.SIS a centralnym SIS II oraz synchronizuje dane C.SIS i centralnego SIS II.”;

| 4) | art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ przeprowadzają migrację z N.SIS do N.SIS II, korzystając z tymczasowej architektury migracyjnej, przy wsparciu ze strony Francji i Komisji.”; |
| --- | --- |

4)

art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ przeprowadzają migrację z N.SIS do N.SIS II, korzystając z tymczasowej architektury migracyjnej, przy wsparciu ze strony Francji i Komisji.”;

| 5) | dodaje się art. 17a w brzmieniu:
  „Artykuł 17a
  Rada ds. Całościowego Zarządzania Programem
  1.   Niniejszym ustanawia się grupę ekspertów technicznych, zwaną Radą ds. Całościowego Zarządzania Programem (dalej »rada zarządzająca«), bez uszczerbku dla obowiązków i działań Komisji, komitetu, o którym mowa w art. 17, Francji i państw członkowskich uczestniczących w SIS 1+. Rada zarządzająca jest ciałem doradczym wspierającym centralny projekt SIS II i pomagającym osiągnąć spójność między centralnym projektem SIS II a krajowymi projektami SIS II. Rada zarządzająca nie ma uprawnień decyzyjnych ani mandatu do reprezentowania Komisji ani państw członkowskich.
  2.   Rada zarządzająca składa się maksymalnie z 10 członków i regularnie zbiera się na posiedzeniach. Państwa członkowskie działające w ramach Rady wyznaczają maksymalnie ośmiu ekspertów i taką samą liczbę zastępców. Maksymalnie dwóch ekspertów i dwóch zastępców wyznacza spośród urzędników Komisji dyrektor generalny właściwej dyrekcji generalnej Komisji.
  W posiedzeniach rady zarządzającej mogą uczestniczyć na koszt własnej administracji lub instytucji inni eksperci z państw członkowskich i urzędnicy Komisji bezpośrednio zaangażowani w rozwój projektów SIS II.
  Do udziału w swoich posiedzeniach rada zarządzająca może zaprosić – na koszt ich własnej administracji, instytucji lub przedsiębiorstwa – także innych ekspertów zgodnie z zakresem jej obowiązków, o którym mowa w ust. 5.
  3.   Na posiedzenia rady zarządzającej zawsze zapraszani są eksperci wyznaczeni przez państwo członkowskie sprawujące prezydencję i państwo członkowskie mające sprawować prezydencję w następnej kadencji.
  4.   Sekretariat rady zarządzającej zapewnia Komisja.
  5.   Rada zarządzająca opracowuje zakres swoich obowiązków, w tym zwłaszcza procedury dotyczące:






  — | naprzemiennego przewodnictwa Komisji i prezydencji, |
| --- | --- | --- |

5)

dodaje się art. 17a w brzmieniu:

„Artykuł 17a

Rada ds. Całościowego Zarządzania Programem

1.   Niniejszym ustanawia się grupę ekspertów technicznych, zwaną Radą ds. Całościowego Zarządzania Programem (dalej »rada zarządzająca«), bez uszczerbku dla obowiązków i działań Komisji, komitetu, o którym mowa w art. 17, Francji i państw członkowskich uczestniczących w SIS 1+. Rada zarządzająca jest ciałem doradczym wspierającym centralny projekt SIS II i pomagającym osiągnąć spójność między centralnym projektem SIS II a krajowymi projektami SIS II. Rada zarządzająca nie ma uprawnień decyzyjnych ani mandatu do reprezentowania Komisji ani państw członkowskich.

2.   Rada zarządzająca składa się maksymalnie z 10 członków i regularnie zbiera się na posiedzeniach. Państwa członkowskie działające w ramach Rady wyznaczają maksymalnie ośmiu ekspertów i taką samą liczbę zastępców. Maksymalnie dwóch ekspertów i dwóch zastępców wyznacza spośród urzędników Komisji dyrektor generalny właściwej dyrekcji generalnej Komisji.

W posiedzeniach rady zarządzającej mogą uczestniczyć na koszt własnej administracji lub instytucji inni eksperci z państw członkowskich i urzędnicy Komisji bezpośrednio zaangażowani w rozwój projektów SIS II.

Do udziału w swoich posiedzeniach rada zarządzająca może zaprosić – na koszt ich własnej administracji, instytucji lub przedsiębiorstwa – także innych ekspertów zgodnie z zakresem jej obowiązków, o którym mowa w ust. 5.

3.   Na posiedzenia rady zarządzającej zawsze zapraszani są eksperci wyznaczeni przez państwo członkowskie sprawujące prezydencję i państwo członkowskie mające sprawować prezydencję w następnej kadencji.

4.   Sekretariat rady zarządzającej zapewnia Komisja.

5.   Rada zarządzająca opracowuje zakres swoich obowiązków, w tym zwłaszcza procedury dotyczące:

—

naprzemiennego przewodnictwa Komisji i prezydencji,

| — | miejsca posiedzeń, |
| --- | --- |

—

miejsca posiedzeń,

| — | przygotowywania posiedzeń, |
| --- | --- |

—

przygotowywania posiedzeń,

| — | udzielania wstępu innym ekspertom, |
| --- | --- |

—

udzielania wstępu innym ekspertom,

| — | planu komunikacji przewidującego udzielanie pełnych informacji państwom członkowskim nieuczestniczącym w pracach. |
| --- | --- |

—

planu komunikacji przewidującego udzielanie pełnych informacji państwom członkowskim nieuczestniczącym w pracach.

Zakres obowiązków staje się skuteczny po wydaniu pozytywnej opinii przez dyrektora generalnego właściwej dyrekcji generalnej Komisji oraz przez państwa członkowskie zgromadzone na forum komitetu, o którym mowa w art. 17.

6.   Rada zarządzająca regularnie przedkłada pisemne sprawozdania o postępach projektu, w tym o udzielonych poradach i ich uzasadnieniu, komitetowi, o którym mowa w art. 17, lub w stosownych przypadkach – odpowiednim organom przygotowawczym Rady.

7.   Bez uszczerbku dla art. 15 ust. 2 koszty administracyjne i koszty podróży wynikające z działalności rady zarządzającej są pokrywane z budżetu ogólnego Unii w takim zakresie, w jakim nie są zwracane z innych źródeł. W odniesieniu do kosztów podróży członków rady zarządzającej wyznaczonych przez państwa członkowskie działające w ramach Rady oraz kosztów podróży ekspertów zaproszonych na mocy ust. 3 niniejszego artykułu, które powstaną w związku z działalnością rady zarządzającej, stosuje się opracowane przez Komisję »Zasady zwrotu kosztów poniesionych przez osoby niebędące pracownikami Komisji, powołane w charakterze ekspertów.«”;

| 6) | w art. 19 ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:
  „Traci moc w dniu, który ma zostać ustalony przez Radę, stanowiącą zgodnie z art. 71 ust. 2 decyzji 2007/533/WSiSW, a w każdym razie nie później niż w dniu 31 marca 2013 r. lub – jeżeli wybrane zostanie alternatywne rozwiązanie techniczne, o czym mowa w art. 1 ust. 3 – w dniu 31 grudnia 2013 r.”. |
| --- | --- |

6)

w art. 19 ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:

„Traci moc w dniu, który ma zostać ustalony przez Radę, stanowiącą zgodnie z art. 71 ust. 2 decyzji 2007/533/WSiSW, a w każdym razie nie później niż w dniu 31 marca 2013 r. lub – jeżeli wybrane zostanie alternatywne rozwiązanie techniczne, o czym mowa w art. 1 ust. 3 – w dniu 31 grudnia 2013 r.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 3 czerwca 2010 r.

W imieniu Rady

A. PÉREZ RUBALCABA

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 381 z 28.12.2006, s. 4.

1

(2)  Dz.U. L 205 z 7.8.2007, s. 63.

2

(3)  Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 1.

3

(4)  Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 43.

4

(5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

5

(6)  Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

6

(7)  Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.

7

(8)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

8

(9)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31.

9

(10)  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

10

(11)  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 50.

11

(12)  Dz.U. L 83 z 26.3.2008, s. 5.

12

---

| 22.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 155/27 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 155/27

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 543/2010

z dnia 21 czerwca 2010 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę (Aceite Campo de Montiel (ChNP))

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Hiszpanii w sprawie rejestracji nazwy „Aceite Campo de Montiel” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Hiszpanii w sprawie rejestracji nazwy „Aceite Campo de Montiel” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2).

| (2) | Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana, |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 czerwca 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

1

(2)  Dz.U. C 162 z 15.7.2009, s. 17.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.5.   Oleje i tłuszcze (masło, margaryna, oleje itp.)

HISZPANIA

Aceite Campo de Montiel (ChNP)

---

| 22.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 155/29 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 155/29

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 544/2010

z dnia 21 czerwca 2010 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 czerwca 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 czerwca 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | IL | 132,1 |
| MA | 44,4 |
| MK | 52,3 |
| TR | 57,0 |
| ZZ | 71,5 |
| 0707 00 05 | MK | 33,9 |
| TR | 117,2 |
| ZZ | 75,6 |
| 0709 90 70 | TR | 102,5 |
| ZZ | 102,5 |
| 0805 50 10 | AR | 77,7 |
| BR | 112,1 |
| TR | 97,3 |
| US | 83,2 |
| ZA | 96,4 |
| ZZ | 93,3 |
| 0808 10 80 | AR | 105,0 |
| BR | 78,0 |
| CA | 118,8 |
| CL | 89,4 |
| CN | 47,0 |
| NZ | 125,0 |
| US | 161,5 |
| UY | 119,2 |
| ZA | 95,6 |
| ZZ | 104,4 |
| 0809 10 00 | TR | 260,6 |
| US | 396,9 |
| ZZ | 328,8 |
| 0809 20 95 | SY | 197,3 |
| TR | 320,7 |
| US | 701,2 |
| ZZ | 406,4 |
| 0809 30 | TR | 149,8 |
| ZZ | 149,8 |
| 0809 40 05 | AU | 185,7 |
| EG | 219,5 |
| IL | 235,4 |
| US | 373,6 |
| ZZ | 253,6 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

IL

132,1

MA

44,4

MK

52,3

TR

57,0

ZZ

71,5

0707 00 05

MK

33,9

TR

117,2

ZZ

75,6

0709 90 70

TR

102,5

ZZ

102,5

0805 50 10

AR

77,7

BR

112,1

TR

97,3

US

83,2

ZA

96,4

ZZ

93,3

0808 10 80

AR

105,0

BR

78,0

CA

118,8

CL

89,4

CN

47,0

NZ

125,0

US

161,5

UY

119,2

ZA

95,6

ZZ

104,4

0809 10 00

TR

260,6

US

396,9

ZZ

328,8

0809 20 95

SY

197,3

TR

320,7

US

701,2

ZZ

406,4

0809 30

TR

149,8

ZZ

149,8

0809 40 05

AU

185,7

EG

219,5

IL

235,4

US

373,6

ZZ

253,6

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 22.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 155/31 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 155/31

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 545/2010

z dnia 21 czerwca 2010 r.

zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 877/2009 na rok gospodarczy 2009/10

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36 ust. 2 akapit drugi zdanie drugie,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2009/10 rozporządzeniem Komisji (WE) nr 877/2009 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 504/2010 (4). |
| --- | --- |

(1)

Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2009/10 rozporządzeniem Komisji (WE) nr 877/2009 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 504/2010 (4).

| (2) | Zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot, |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne mające zastosowanie w ramach przywozu produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone na rok gospodarczy 2009/10 rozporządzeniem (WE) nr 877/2009, zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 czerwca 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 czerwca 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

2

(3)  Dz.U. L 253 z 25.9.2009, s. 3.

3

(4)  Dz.U. L 147 z 12.6.2010, s. 3.

4

---

ZAŁĄCZNIK

Zmienione kwoty cen reprezentatywnych i dodatkowych należności celnych przywozowych dla cukru białego, cukru surowego oraz produktów objętych kodem CN 1702 90 95, obowiązujące od dnia 22 czerwca 2010 r.

| (EUR) |
| --- |
| Kod CN | Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu | Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto produktu |
| 1701 11 10 (1) | 39,65 | 0,00 |
| 1701 11 90 (1) | 39,65 | 3,01 |
| 1701 12 10 (1) | 39,65 | 0,00 |
| 1701 12 90 (1) | 39,65 | 2,71 |
| 1701 91 00 (2) | 42,37 | 4,76 |
| 1701 99 10 (2) | 42,37 | 1,63 |
| 1701 99 90 (2) | 42,37 | 1,63 |
| 1702 90 95 (3) | 0,42 | 0,27 |

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto produktu

1701 11 10 (1)

39,65

0,00

1701 11 90 (1)

39,65

3,01

1701 12 10 (1)

39,65

0,00

1701 12 90 (1)

39,65

2,71

1701 91 00 (2)

42,37

4,76

1701 99 10 (2)

42,37

1,63

1701 99 90 (2)

42,37

1,63

1702 90 95 (3)

0,42

0,27

---

(1)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt III załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(2)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt II załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(3)  Stawka dla zawartości sacharozy wynoszącej 1 %.

---

DECYZJE

| 22.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 155/33 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 155/33

---

DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA BiH/16/2010

z dnia 15 czerwca 2010 r.

w sprawie mianowania szefa grupy dowodzenia UE w Neapolu dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

(2010/344/WPZiB)

KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,

uwzględniając wspólne działanie Rady 2004/570/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (1), w szczególności jego art. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Poprzez wymianę listów między Sekretarzem Generalnym/Wysokim Przedstawicielem i Sekretarzem Generalnym NATO odpowiednio dnia 28 września 2004 r. i 8 października 2004 r. Rada Północnoatlantycka wyraziła zgodę na postawienie do dyspozycji szefa sztabu kwatery głównej dowództwa połączonych sił w Neapolu jako szefa grupy dowodzenia UE w Neapolu. |
| --- | --- |

(1)

Poprzez wymianę listów między Sekretarzem Generalnym/Wysokim Przedstawicielem i Sekretarzem Generalnym NATO odpowiednio dnia 28 września 2004 r. i 8 października 2004 r. Rada Północnoatlantycka wyraziła zgodę na postawienie do dyspozycji szefa sztabu kwatery głównej dowództwa połączonych sił w Neapolu jako szefa grupy dowodzenia UE w Neapolu.

| (2) | Dowódca operacji UE zalecił mianowanie generała broni Leandro DE VICENTI, szefa sztabu kwatery głównej dowództwa połączonych sił w Neapolu, szefem grupy dowodzenia UE w Neapolu dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie. |
| --- | --- |

(2)

Dowódca operacji UE zalecił mianowanie generała broni Leandro DE VICENTI, szefa sztabu kwatery głównej dowództwa połączonych sił w Neapolu, szefem grupy dowodzenia UE w Neapolu dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie.

| (3) | Komitet Wojskowy UE poparł to zalecenie. |
| --- | --- |

(3)

Komitet Wojskowy UE poparł to zalecenie.

| (4) | Na podstawie art. 6 wspólnego działania 2004/570/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do sprawowania kierownictwa politycznego i strategicznego nad operacją wojskową UE. |
| --- | --- |

(4)

Na podstawie art. 6 wspólnego działania 2004/570/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do sprawowania kierownictwa politycznego i strategicznego nad operacją wojskową UE.

| (5) | Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne.

| (6) | Na posiedzeniu w Kopenhadze w dniach 12–13 grudnia 2002 r. Rada Europejska przyjęła deklarację stwierdzającą, że uzgodnienia „Berlin plus” i ich wykonanie dotyczą wyłącznie tych państw członkowskich UE, które są również członkami NATO albo stronami „Partnerstwa dla pokoju” i które wskutek tego zawarły z NATO dwustronne umowy dotyczące bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

(6)

Na posiedzeniu w Kopenhadze w dniach 12–13 grudnia 2002 r. Rada Europejska przyjęła deklarację stwierdzającą, że uzgodnienia „Berlin plus” i ich wykonanie dotyczą wyłącznie tych państw członkowskich UE, które są również członkami NATO albo stronami „Partnerstwa dla pokoju” i które wskutek tego zawarły z NATO dwustronne umowy dotyczące bezpieczeństwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Generał broni Leandro DE VICENTI zostaje niniejszym mianowany szefem grupy dowodzenia UE w Neapolu dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 15 czerwca 2010 r.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 czerwca 2010 r.

W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

C. FERNÁNDEZ-ARIAS

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 252 z 28.7.2004, s. 10.

1

---

| 22.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 155/34 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 155/34

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 8 czerwca 2010 r.

zmieniająca decyzję 2007/589/WE w odniesieniu do uwzględnienia wytycznych dotyczących monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych w związku z wychwytywaniem, transportem i geologicznym składowaniem dwutlenku węgla

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 3310)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2010/345/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie i zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (1), w szczególności jej art. 14 ust. 1 i art. 24 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 2003/87/WE ustanawia system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie (zwany dalej „systemem wspólnotowym”). Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE w celu usprawnienia i rozszerzenia wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (2) zmienia dyrektywę 2003/87/WE, aby uwzględnić wychwytywanie, transport i geologiczne składowanie dwutlenku węgla (zwanego dalej „CO2”) we wspólnotowym systemie, począwszy od 2013 r. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 2003/87/WE ustanawia system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie (zwany dalej „systemem wspólnotowym”). Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE w celu usprawnienia i rozszerzenia wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (2) zmienia dyrektywę 2003/87/WE, aby uwzględnić wychwytywanie, transport i geologiczne składowanie dwutlenku węgla (zwanego dalej „CO2”) we wspólnotowym systemie, począwszy od 2013 r.

| (2) | Zgodnie z art. 14 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE Komisja powinna przyjąć wytyczne dotyczące monitorowania emisji gazów cieplarnianych wynikających z działań objętych systemem wspólnotowym i sprawozdawczości w tym zakresie. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 14 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE Komisja powinna przyjąć wytyczne dotyczące monitorowania emisji gazów cieplarnianych wynikających z działań objętych systemem wspólnotowym i sprawozdawczości w tym zakresie.

| (3) | Do 2013 r. państwa członkowskie mogą jednostronnie uwzględniać wychwytywanie, transport i geologiczne składowanie CO2 w systemie wspólnotowym zgodnie z art. 24 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE. |
| --- | --- |

(3)

Do 2013 r. państwa członkowskie mogą jednostronnie uwzględniać wychwytywanie, transport i geologiczne składowanie CO2 w systemie wspólnotowym zgodnie z art. 24 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE.

| (4) | Artykuł 24 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE określa podstawę prawną przyjęcia przez Komisję wytycznych dotyczących działań, które nie są jeszcze uwzględnione w załączniku I do dyrektywy. |
| --- | --- |

(4)

Artykuł 24 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE określa podstawę prawną przyjęcia przez Komisję wytycznych dotyczących działań, które nie są jeszcze uwzględnione w załączniku I do dyrektywy.

| (5) | Komisja powinna przyjąć wytyczne dotyczące monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych wynikających z wychwytywania, transportu i geologicznego składowania CO2 w celu uwzględnienia tych działań w systemie wspólnotowym od 2013 r. i ewentualnego jednostronnego uwzględnienia ich w systemie wspólnotowym przed 2013 r. |
| --- | --- |

(5)

Komisja powinna przyjąć wytyczne dotyczące monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych wynikających z wychwytywania, transportu i geologicznego składowania CO2 w celu uwzględnienia tych działań w systemie wspólnotowym od 2013 r. i ewentualnego jednostronnego uwzględnienia ich w systemie wspólnotowym przed 2013 r.

| (6) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję Komisji 2007/589/WE (3). |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję Komisji 2007/589/WE (3).

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu, o którym mowa w art. 23 dyrektywy 2003/87/WE, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu, o którym mowa w art. 23 dyrektywy 2003/87/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2007/589/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 1 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 1
  Wytyczne dotyczące monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych w wyniku działań wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE oraz działań uwzględnionych zgodnie z art. 24 ust. 1 tej dyrektywy są wyszczególnione w załącznikach I–XIV i XVI–XVIII do niniejszej decyzji. Wytyczne dotyczące monitorowania danych na temat tonokilometrów w działalności lotniczej i sprawozdawczości w tym zakresie do zastosowań na podstawie art. 3e lub art. 3f dyrektywy 2003/87/WE są wyszczególnione w załączniku XV.
  Wytyczne te opierają się na zasadach wyznaczonych w załączniku IV do tej dyrektywy.”; |
| --- | --- |

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

Wytyczne dotyczące monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych w wyniku działań wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE oraz działań uwzględnionych zgodnie z art. 24 ust. 1 tej dyrektywy są wyszczególnione w załącznikach I–XIV i XVI–XVIII do niniejszej decyzji. Wytyczne dotyczące monitorowania danych na temat tonokilometrów w działalności lotniczej i sprawozdawczości w tym zakresie do zastosowań na podstawie art. 3e lub art. 3f dyrektywy 2003/87/WE są wyszczególnione w załączniku XV.

Wytyczne te opierają się na zasadach wyznaczonych w załączniku IV do tej dyrektywy.”;

| 2) | w spisie załączników wprowadza się następujące zmiany:






  a) | tekst dotyczący załącznika XII otrzymuje brzmienie:






  „Załącznik XII: | Wytyczne dotyczące określania wielkości emisji lub wielkości transferu gazów cieplarnianych przy pomocy systemów ciągłych pomiarów emisji”; |
| --- | --- | --- | --- |

2)

w spisie załączników wprowadza się następujące zmiany:

a)

tekst dotyczący załącznika XII otrzymuje brzmienie:

„Załącznik XII:

Wytyczne dotyczące określania wielkości emisji lub wielkości transferu gazów cieplarnianych przy pomocy systemów ciągłych pomiarów emisji”;

| b) | dodaje się tytuły nowych załączników XVI, XVII i XVIII w brzmieniu:






  „Załącznik XVI: | Wytyczne dotyczące określania emisji gazów cieplarnianych pochodzących z wychwytywania CO2, w podziale na kategorie działalności, w celu transportu i geologicznego składowania na składowisku dopuszczonym na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE (4). |
| --- | --- | --- |

b)

dodaje się tytuły nowych załączników XVI, XVII i XVIII w brzmieniu:

„Załącznik XVI:

Wytyczne dotyczące określania emisji gazów cieplarnianych pochodzących z wychwytywania CO2, w podziale na kategorie działalności, w celu transportu i geologicznego składowania na składowisku dopuszczonym na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE (4).

| Załącznik XVII: | Wytyczne dotyczące określania emisji gazów cieplarnianych pochodzących z transportu CO2 rurociągiem, w podziale na kategorie działalności, w celu geologicznego składowania na składowisku dopuszczonym na mocy dyrektywy 2009/31/WE. |
| --- | --- |

Załącznik XVII:

Wytyczne dotyczące określania emisji gazów cieplarnianych pochodzących z transportu CO2 rurociągiem, w podziale na kategorie działalności, w celu geologicznego składowania na składowisku dopuszczonym na mocy dyrektywy 2009/31/WE.

| Załącznik XVIII: | Wytyczne dotyczące geologicznego składowania CO2 na składowisku dopuszczonym na mocy dyrektywy 2009/31/WE w podziale na kategorie działalności. |
| --- | --- |

Załącznik XVIII:

Wytyczne dotyczące geologicznego składowania CO2 na składowisku dopuszczonym na mocy dyrektywy 2009/31/WE w podziale na kategorie działalności.

| 3) | załącznik I zostaje zmieniony zgodnie z częścią A załącznika do niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

3)

załącznik I zostaje zmieniony zgodnie z częścią A załącznika do niniejszej decyzji;

| 4) | załącznik XII zastępuje się tekstem znajdującym się w części B załącznika do niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

4)

załącznik XII zastępuje się tekstem znajdującym się w części B załącznika do niniejszej decyzji;

| 5) | dodaje się załącznik XVI w brzmieniu zgodnym z częścią C załącznika do niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

5)

dodaje się załącznik XVI w brzmieniu zgodnym z częścią C załącznika do niniejszej decyzji;

| 6) | dodaje się załącznik XVII w brzmieniu zgodnym z częścią D załącznika do niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

6)

dodaje się załącznik XVII w brzmieniu zgodnym z częścią D załącznika do niniejszej decyzji;

| 7) | dodaje się załącznik XVIII w brzmieniu zgodnym z częścią E załącznika do niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

7)

dodaje się załącznik XVIII w brzmieniu zgodnym z częścią E załącznika do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 czerwca 2010 r.

W imieniu Komisji

Connie HEDEGAARD

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32.

1

(2)  Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 63.

2

(3)  Dz.U. L 229 z 31.8.2007, s. 1.

3

(4)  Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 114.”;

4

---

ZAŁĄCZNIK

| A. | W załączniku I wprowadza się następujące zmiany:






  1) | w sekcji 1 słowa „załącznikach II–XII i XIII–XV” zastępuje się słowami „załącznikach II–XI i załącznikach XIII–XVIII”; |
| --- | --- | --- |

A.

W załączniku I wprowadza się następujące zmiany:

1)

w sekcji 1 słowa „załącznikach II–XII i XIII–XV” zastępuje się słowami „załącznikach II–XI i załącznikach XIII–XVIII”;

| 2) | w sekcji 2 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w części wprowadzającej słowa „załączników II–XV” zastępuje się słowami „załączników II–XVIII”; |
| --- | --- | --- |

2)

w sekcji 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w części wprowadzającej słowa „załączników II–XV” zastępuje się słowami „załączników II–XVIII”;

| b) | w ust. 3 dodaje się lit. j) w brzmieniu:






  „j) | »punkt pomiarowy« oznacza źródło emisji, w przypadku którego do pomiaru emisji używa się systemów ciągłych pomiarów emisji (CEMS), lub przekrój systemu rurociągów, dla którego ustala się przepływ CO2 przy użyciu systemów ciągłych pomiarów.”; |
| --- | --- | --- |

b)

w ust. 3 dodaje się lit. j) w brzmieniu:

„j)

»punkt pomiarowy« oznacza źródło emisji, w przypadku którego do pomiaru emisji używa się systemów ciągłych pomiarów emisji (CEMS), lub przekrój systemu rurociągów, dla którego ustala się przepływ CO2 przy użyciu systemów ciągłych pomiarów.”;

| c) | dodaje się ust. 7 w brzmieniu:






  „7. | W odniesieniu do emisji gazów cieplarnianych w wyniku wychwytywania, transportu i geologicznego składowania stosuje się następujące definicje:






  a) | »geologiczne składowanie CO2« oznacza »geologiczne składowanie CO2« w rozumieniu art. 3 pkt 1 dyrektywy 2009/31/WE; |
| --- | --- | --- | --- |

c)

dodaje się ust. 7 w brzmieniu:

„7.

W odniesieniu do emisji gazów cieplarnianych w wyniku wychwytywania, transportu i geologicznego składowania stosuje się następujące definicje:

a)

»geologiczne składowanie CO2« oznacza »geologiczne składowanie CO2« w rozumieniu art. 3 pkt 1 dyrektywy 2009/31/WE;

| b) | »składowisko« oznacza »składowisko« w rozumieniu art. 3 pkt 3 dyrektywy 2009/31/WE; |
| --- | --- |

b)

»składowisko« oznacza »składowisko« w rozumieniu art. 3 pkt 3 dyrektywy 2009/31/WE;

| c) | »kompleks składowania« oznacza »kompleks składowania« w rozumieniu art. 3 pkt 6 dyrektywy 2009/31/WE; |
| --- | --- |

c)

»kompleks składowania« oznacza »kompleks składowania« w rozumieniu art. 3 pkt 6 dyrektywy 2009/31/WE;

| d) | »transport CO2« oznacza transport CO2 rurociągami w celu geologicznego składowania w składowisku dopuszczonym na mocy dyrektywy 2009/31/WE; |
| --- | --- |

d)

»transport CO2« oznacza transport CO2 rurociągami w celu geologicznego składowania w składowisku dopuszczonym na mocy dyrektywy 2009/31/WE;

| e) | »sieć transportowa« oznacza »sieć transportową« w rozumieniu art. 3 pkt 22 dyrektywy 2009/31/WE; |
| --- | --- |

e)

»sieć transportowa« oznacza »sieć transportową« w rozumieniu art. 3 pkt 22 dyrektywy 2009/31/WE;

| f) | »wychwytywanie CO2« oznacza wychwytywanie CO2 ze strumieni gazu, jeżeli w przeciwnym razie mogłaby nastąpić jego emisja, w celu transportu i geologicznego składowania w składowisku dopuszczonym na mocy dyrektywy 2009/31/WE; |
| --- | --- |

f)

»wychwytywanie CO2« oznacza wychwytywanie CO2 ze strumieni gazu, jeżeli w przeciwnym razie mogłaby nastąpić jego emisja, w celu transportu i geologicznego składowania w składowisku dopuszczonym na mocy dyrektywy 2009/31/WE;

| g) | »instalacja wychwytująca« oznacza instalację służącą do wychwytywania CO2; |
| --- | --- |

g)

»instalacja wychwytująca« oznacza instalację służącą do wychwytywania CO2;

| h) | »emisje lotne« oznaczają nieregularne lub niezamierzone emisje ze źródeł, które nie są zlokalizowane lub są zbyt zróżnicowane albo zbyt małe, aby mogły być monitorowane indywidualnie, na przykład emisje z zupełnie nienaruszonych uszczelnień, zaworów, pośrednich kompresorów i pośrednich miejsc składowania; |
| --- | --- |

h)

»emisje lotne« oznaczają nieregularne lub niezamierzone emisje ze źródeł, które nie są zlokalizowane lub są zbyt zróżnicowane albo zbyt małe, aby mogły być monitorowane indywidualnie, na przykład emisje z zupełnie nienaruszonych uszczelnień, zaworów, pośrednich kompresorów i pośrednich miejsc składowania;

| i) | »uwolnione emisje« oznaczają emisje celowo uwolnione z instalacji poprzez ustanowienie określonego punktu emisji; |
| --- | --- |

i)

»uwolnione emisje« oznaczają emisje celowo uwolnione z instalacji poprzez ustanowienie określonego punktu emisji;

| j) | »słup wody« oznacza »słup wody« w rozumieniu art. 3 pkt 2 dyrektywy 2009/31/WE; |
| --- | --- |

j)

»słup wody« oznacza »słup wody« w rozumieniu art. 3 pkt 2 dyrektywy 2009/31/WE;

| k) | »intensyfikacja wydobycia węglowodorów« oznacza dodatkowe odzyskiwanie węglowodorów oprócz węglowodorów pozyskanych w wyniku ekstrakcji poprzez zatłaczanie wody lub w inny sposób; |
| --- | --- |

k)

»intensyfikacja wydobycia węglowodorów« oznacza dodatkowe odzyskiwanie węglowodorów oprócz węglowodorów pozyskanych w wyniku ekstrakcji poprzez zatłaczanie wody lub w inny sposób;

| l) | »wyciek« w kontekście geologicznego składowania oznacza »wyciek« w rozumieniu art. 3 pkt 5 dyrektywy 2009/31/WE.”; |
| --- | --- |

l)

»wyciek« w kontekście geologicznego składowania oznacza »wyciek« w rozumieniu art. 3 pkt 5 dyrektywy 2009/31/WE.”;

| 3) | w sekcji 4 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w sekcji 4.1 po akapicie drugim dodaje się nowy akapit w brzmieniu:
  „Jeżeli z kompleksu składowania utworzonego na mocy dyrektywy 2009/31/WE zostaną stwierdzone wycieki prowadzące do emisji lub uwolnienia CO2 do słupa wody, należy uznać je za źródła emisji z odpowiedniej instalacji i należycie monitorować zgodnie z wymogami określonymi w załączniku XVIII. Wyciek może zostać wykluczony jako źródło emisji pod warunkiem zatwierdzenia przez właściwy organ, jeżeli zostaną podjęte działania naprawcze na mocy art. 16 dyrektywy 2009/31/WE, a emisje lub uwolnienie do słupa wody w wyniku wycieku nie są dłużej wykrywalne.”; |
| --- | --- | --- |

3)

w sekcji 4 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w sekcji 4.1 po akapicie drugim dodaje się nowy akapit w brzmieniu:

„Jeżeli z kompleksu składowania utworzonego na mocy dyrektywy 2009/31/WE zostaną stwierdzone wycieki prowadzące do emisji lub uwolnienia CO2 do słupa wody, należy uznać je za źródła emisji z odpowiedniej instalacji i należycie monitorować zgodnie z wymogami określonymi w załączniku XVIII. Wyciek może zostać wykluczony jako źródło emisji pod warunkiem zatwierdzenia przez właściwy organ, jeżeli zostaną podjęte działania naprawcze na mocy art. 16 dyrektywy 2009/31/WE, a emisje lub uwolnienie do słupa wody w wyniku wycieku nie są dłużej wykrywalne.”;

| b) | w sekcji 4.3 po akapicie czwartym dodaje się litery w brzmieniu:






  „o) | w stosownych przypadkach, lokalizację sprzętu do pomiaru temperatury i ciśnienia w sieci transportowej; |
| --- | --- | --- |

b)

w sekcji 4.3 po akapicie czwartym dodaje się litery w brzmieniu:

„o)

w stosownych przypadkach, lokalizację sprzętu do pomiaru temperatury i ciśnienia w sieci transportowej;

| p) | w stosownych przypadkach, procedury zapobiegania wyciekom oraz wykrywania i ilościowego określania wycieków z sieci transportowych; |
| --- | --- |

p)

w stosownych przypadkach, procedury zapobiegania wyciekom oraz wykrywania i ilościowego określania wycieków z sieci transportowych;

| q) | w przypadku sieci transportowych, procedury skutecznie gwarantujące, że CO2 jest przesyłany wyłącznie do instalacji posiadających ważne zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych lub instalacji, w których wszystkie emisje CO2 są skutecznie monitorowane i odnotowywane zgodnie z sekcją 5.7 niniejszego załącznika; |
| --- | --- |

q)

w przypadku sieci transportowych, procedury skutecznie gwarantujące, że CO2 jest przesyłany wyłącznie do instalacji posiadających ważne zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych lub instalacji, w których wszystkie emisje CO2 są skutecznie monitorowane i odnotowywane zgodnie z sekcją 5.7 niniejszego załącznika;

| r) | jeżeli CO2 jest przesyłany zgodnie z sekcją 5.7 niniejszego załącznika, określenie instalacji odbiorczych i przesyłających. W przypadku instalacji posiadających zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych jest to kod identyfikacyjny instalacji określony w rozporządzeniu zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/87/WE; |
| --- | --- |

r)

jeżeli CO2 jest przesyłany zgodnie z sekcją 5.7 niniejszego załącznika, określenie instalacji odbiorczych i przesyłających. W przypadku instalacji posiadających zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych jest to kod identyfikacyjny instalacji określony w rozporządzeniu zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/87/WE;

| s) | w stosownych przypadkach, opis systemów ciągłych pomiarów używanych w punktach przesyłu CO2 między instalacjami przesyłającymi CO2 zgodnie z sekcją 5.7 niniejszego załącznika; |
| --- | --- |

s)

w stosownych przypadkach, opis systemów ciągłych pomiarów używanych w punktach przesyłu CO2 między instalacjami przesyłającymi CO2 zgodnie z sekcją 5.7 niniejszego załącznika;

| t) | w stosownych przypadkach, zasady ilościowego określania emisji lub uwalniania CO2 do słupa wody z potencjalnych wycieków, a także stosowane i ewentualnie dostosowane zasady ilościowego określania faktycznych emisji lub uwalniania CO2 do słupa wody z wycieków zgodnie z załącznikiem XVIII.”; |
| --- | --- |

t)

w stosownych przypadkach, zasady ilościowego określania emisji lub uwalniania CO2 do słupa wody z potencjalnych wycieków, a także stosowane i ewentualnie dostosowane zasady ilościowego określania faktycznych emisji lub uwalniania CO2 do słupa wody z wycieków zgodnie z załącznikiem XVIII.”;

| c) | w sekcji 4.3 akapit szósty otrzymuje brzmienie:
  „Istotna zmiana w metodyce monitorowania jako części planu monitorowania podlega zatwierdzeniu przez właściwy organ, jeżeli zmiana ta dotyczy:






  — | zmiany zaliczenia instalacji do kategorii ustanowionych w tabeli 1, |
| --- | --- | --- |

c)

w sekcji 4.3 akapit szósty otrzymuje brzmienie:

„Istotna zmiana w metodyce monitorowania jako części planu monitorowania podlega zatwierdzeniu przez właściwy organ, jeżeli zmiana ta dotyczy:

—

zmiany zaliczenia instalacji do kategorii ustanowionych w tabeli 1,

| — | zmiany między metodyką obliczeniową a pomiarową stosowaną do ustalania wielkości emisji, |
| --- | --- |

—

zmiany między metodyką obliczeniową a pomiarową stosowaną do ustalania wielkości emisji,

| — | podniesienia stopnia niepewności danych dotyczących działalności lub innych parametrów (w stosownych przypadkach), co skutkuje zmianą poziomu wymagań w zakresie dokładności, |
| --- | --- |

—

podniesienia stopnia niepewności danych dotyczących działalności lub innych parametrów (w stosownych przypadkach), co skutkuje zmianą poziomu wymagań w zakresie dokładności,

| — | zastosowania lub dostosowania zasad ilościowego określania emisji z wycieku w składowiskach.”; |
| --- | --- |

—

zastosowania lub dostosowania zasad ilościowego określania emisji z wycieku w składowiskach.”;

| 4) | w sekcji 5 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w sekcji 5.1, pod tytułem „Emisje z procesów technologicznych”, w ostatnim akapicie słowa „załącznikach II–XI” zastępuje się słowami „załącznikach II–XI i XVI, XVII i XVIII” w całym akapicie; |
| --- | --- | --- |

4)

w sekcji 5 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w sekcji 5.1, pod tytułem „Emisje z procesów technologicznych”, w ostatnim akapicie słowa „załącznikach II–XI” zastępuje się słowami „załącznikach II–XI i XVI, XVII i XVIII” w całym akapicie;

| b) | w sekcji 5.2, w pierwszym zdaniu słowa „załącznikach II–XI i załącznikach XIV–XV” zastępuje się słowami „załącznikach II–XI i XIV–XVIII”; |
| --- | --- |

b)

w sekcji 5.2, w pierwszym zdaniu słowa „załącznikach II–XI i załącznikach XIV–XV” zastępuje się słowami „załącznikach II–XI i XIV–XVIII”;

| 5) | sekcja 5.7 otrzymuje brzmienie:
  „5.7.   PRZENOSZONY CO2

  Z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez właściwe organy, operator instalacji może odjąć od obliczonej wielkości emisji CO2, który nie został wyemitowany z instalacji, ale został przesłany z tej instalacji:






  — | jako czysta substancja, lub został bezpośrednio wykorzystany i związany w produkcie lub surowcu wsadowym, |
| --- | --- | --- |

5)

sekcja 5.7 otrzymuje brzmienie:

„5.7.   PRZENOSZONY CO2

Z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez właściwe organy, operator instalacji może odjąć od obliczonej wielkości emisji CO2, który nie został wyemitowany z instalacji, ale został przesłany z tej instalacji:

—

jako czysta substancja, lub został bezpośrednio wykorzystany i związany w produkcie lub surowcu wsadowym,

| — | do innej instalacji posiadającej zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych, chyba że mają zastosowanie inne wymogi określone w załącznikach XVII lub XVIII, |
| --- | --- |

—

do innej instalacji posiadającej zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych, chyba że mają zastosowanie inne wymogi określone w załącznikach XVII lub XVIII,

pod warunkiem że zmniejszenie to odzwierciedlone zostaje przez odpowiednią redukcję w zakresie działalności i instalacji, w zgłoszonym przez odpowiednie państwo członkowskie krajowym wykazie, przedkładanym Sekretariatowi Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu. Odpowiednie ilości CO2 zgłasza się w odniesieniu do każdej instalacji, z której CO2 był przesyłany lub w której był odbierany, jako pozycję dodatkową w rocznym sprawozdaniu na temat emisji instalacji przesyłającej, jak i instalacji odbiorczej.

W przypadku przesyłu do innej instalacji do obliczonego poziomu emisji instalacji odbiorczej należy dodać odebrany CO2, chyba że mają zastosowanie inne wymogi określone w załącznikach XVII lub XVIII.

Państwa członkowskie zgłaszają Komisji odnośne instalacje przesyłające i odbiorcze na mocy art. 21 dyrektywy 2003/87/WE. W przypadku przesyłu gazu do instalacji objętej tą dyrektywą w rocznym sprawozdaniu na temat emisji instalacji przesyłającej określona jest instalacja odbiorcza z podaniem kodu identyfikacyjnego instalacji odbiorczej określonego w rozporządzeniu przyjętym na mocy art. 19 tej dyrektywy. W przypadku instalacji odbiorczej instalacja przesyłająca jest określana w ten sam sposób.

Potencjalne przypadki przenoszonego CO2 z instalacji mogą obejmować między innymi:

| — | czysty CO2 używany do nasycania napojów, |
| --- | --- |

—

czysty CO2 używany do nasycania napojów,

| — | czysty CO2 używany jako suchy lód do celów chłodniczych, |
| --- | --- |

—

czysty CO2 używany jako suchy lód do celów chłodniczych,

| — | czysty CO2 używany jako czynnik gaśniczy, czynnik chłodniczy lub jako gaz laboratoryjny, |
| --- | --- |

—

czysty CO2 używany jako czynnik gaśniczy, czynnik chłodniczy lub jako gaz laboratoryjny,

| — | czysty CO2 używany do dezynfekcji ziarna, |
| --- | --- |

—

czysty CO2 używany do dezynfekcji ziarna,

| — | czysty CO2 używany jako rozpuszczalnik w przemyśle spożywczym lub chemicznym, |
| --- | --- |

—

czysty CO2 używany jako rozpuszczalnik w przemyśle spożywczym lub chemicznym,

| — | CO2 wykorzystywany i związany w produktach i surowcach w przemyśle chemicznym, celulozowym (np. jako mocznik lub wytrącone węglany), |
| --- | --- |

—

CO2 wykorzystywany i związany w produktach i surowcach w przemyśle chemicznym, celulozowym (np. jako mocznik lub wytrącone węglany),

| — | węglany związane w suszony rozpryskowo produkt z półsuchego oczyszczania gazów spalinowych (SDAP), |
| --- | --- |

—

węglany związane w suszony rozpryskowo produkt z półsuchego oczyszczania gazów spalinowych (SDAP),

| — | CO2 przenoszony do instalacji wychwytujących, |
| --- | --- |

—

CO2 przenoszony do instalacji wychwytujących,

| — | CO2 z instalacji wychwytujących przenoszony do sieci transportowych, |
| --- | --- |

—

CO2 z instalacji wychwytujących przenoszony do sieci transportowych,

| — | CO2 z sieci transportowych przesyłany do składowisk. |
| --- | --- |

—

CO2 z sieci transportowych przesyłany do składowisk.

O ile nie mają zastosowania inne wymogi z załączników dotyczących poszczególnych działalności, masę CO2 lub węglanu przenoszonego rocznie określa się z maksymalną dopuszczalną niepewnością wynoszącą mniej niż 1,5 % albo bezpośrednio stosując przepływomierze masowe lub objętościowe, ważąc, albo, w stosownych przypadkach i w miarę potrzeb, pośrednio na podstawie masy odnośnego produktu (np. węglanów lub mocznika).

W przypadku gdy ilość przenoszonego CO2 jest mierzona zarówno w instalacji przesyłającej, jak i w instalacji odbiorczej, ilość przeniesionego i odebranego CO2 jest identyczna. Jeżeli rozbieżność między pomiarami mieści się w zakresie, który można wytłumaczyć niepewnością systemów pomiarowych, w sprawozdaniach na temat emisji podaje się średnią arytmetyczną z obu pomiarów. Sprawozdanie na temat emisji powinno zawierać oświadczenie, że pomiar został dostosowany do wartości instalacji przesyłającej lub odbiorczej. Pomiar powinien być uwzględniony jako pozycja dodatkowa.

W przypadku gdy rozbieżności między pomiarami nie można wytłumaczyć zakresem niepewności systemów pomiarowych, operator instalacji dostosowuje pomiary, stosując korekty zachowawcze (tj. unikając niedoszacowania wartości emisji). Dostosowanie to jest sprawdzane przez weryfikatorów z instalacji przesyłających i odbiorczych i zatwierdzane przez właściwy organ.

W przypadkach, w których część przenoszonego CO2 została wygenerowana z biomasy lub jeżeli instalacja tylko częściowo podlega pod zakres dyrektywy 2003/87/WE, operator odejmuje jedynie stosowną frakcję masy przenoszonego CO2, która pochodzi z paliw kopalnych i materiałów w ramach działalności objętych zakresem dyrektywy. Odpowiednie metody przypisywania tych frakcji opierają się na oszacowaniu zachowawczym i podlegają zatwierdzeniu przez właściwe organy.

W przypadku stosowania pomiarów w instalacji przesyłającej łączna ilość przenoszonego/otrzymanego CO2 wynikającego ze stosowania biomasy jest uwzględniana jako pozycja dodatkowa zarówno w przypadku instalacji przesyłającej, jak i instalacji odbiorczej. Nie wymaga się, aby dla instalacji odbiorczej wykonywane były w tym celu własne pomiary, lecz aby podana została ilość CO2 z biomasy uzyskanego w przypadku instalacji przesyłającej.”;

| 6) | w sekcji 6.3 lit. c), w akapicie trzecim słowa „załącznikami II–XI” zastępuje się słowami „załącznikami II–XI oraz XVI, XVII i XVIII”; |
| --- | --- |

6)

w sekcji 6.3 lit. c), w akapicie trzecim słowa „załącznikami II–XI” zastępuje się słowami „załącznikami II–XI oraz XVI, XVII i XVIII”;

| 7) | w sekcji 7.1, w akapicie piątym słowa „załącznikach II–XI oraz załącznikach XIV i XV” zastępuje się słowami „załącznikach II–XI i XIV–XVIII”; |
| --- | --- |

7)

w sekcji 7.1, w akapicie piątym słowa „załącznikach II–XI oraz załącznikach XIV i XV” zastępuje się słowami „załącznikach II–XI i XIV–XVIII”;

| 8) | w sekcji 8 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w akapicie piątym pkt 6 słowa „załącznikami I do XI” zastępuje się słowami „załącznikami I–XI oraz XVI, XVII i XVIII”; |
| --- | --- | --- |

8)

w sekcji 8 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w akapicie piątym pkt 6 słowa „załącznikami I do XI” zastępuje się słowami „załącznikami I–XI oraz XVI, XVII i XVIII”;

| b) | w akapicie 5 na końcu dodaje się pkt 10 w brzmieniu:






  „10) | w stosownych przypadkach, ilości CO2 przenoszonego do innych instalacji lub odbieranego przez inne instalacje, z podaniem kodu identyfikacyjnego instalacji określonego w rozporządzeniu przyjętym na mocy art. 19 dyrektywy 2003/87/WE.”; |
| --- | --- | --- |

b)

w akapicie 5 na końcu dodaje się pkt 10 w brzmieniu:

„10)

w stosownych przypadkach, ilości CO2 przenoszonego do innych instalacji lub odbieranego przez inne instalacje, z podaniem kodu identyfikacyjnego instalacji określonego w rozporządzeniu przyjętym na mocy art. 19 dyrektywy 2003/87/WE.”;

| c) | dodaje się akapit szósty w brzmieniu:
  „Właściwy organ może wyrazić zgodę, aby operatorzy składowisk CO2 po zamknięciu przekazywali uproszczone sprawozdania na temat emisji, zawierające co najmniej elementy wymienione w pkt 1)–9), jeżeli w zezwoleniu na emisje gazów cieplarnianych nie określono źródeł emisji.”; |
| --- | --- |

c)

dodaje się akapit szósty w brzmieniu:

„Właściwy organ może wyrazić zgodę, aby operatorzy składowisk CO2 po zamknięciu przekazywali uproszczone sprawozdania na temat emisji, zawierające co najmniej elementy wymienione w pkt 1)–9), jeżeli w zezwoleniu na emisje gazów cieplarnianych nie określono źródeł emisji.”;

| 9) | na końcu sekcji 9 dodaje się akapit w brzmieniu:
  „W przypadku wychwytywania, transportu i geologicznego składowania CO2 należy zachować następujące informacje dodatkowe:






  — | w stosownych przypadkach, dokumentację dotyczącą ilości CO2 zatłoczonego do kompleksu składowania z instalacji, których operatorzy prowadzą geologiczne składowanie CO2, |
| --- | --- | --- |

9)

na końcu sekcji 9 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku wychwytywania, transportu i geologicznego składowania CO2 należy zachować następujące informacje dodatkowe:

—

w stosownych przypadkach, dokumentację dotyczącą ilości CO2 zatłoczonego do kompleksu składowania z instalacji, których operatorzy prowadzą geologiczne składowanie CO2,

| — | w stosownych przypadkach, reprezentatywnie zsumowane dane dotyczące temperatury i ciśnienia w sieci transportowej, |
| --- | --- |

—

w stosownych przypadkach, reprezentatywnie zsumowane dane dotyczące temperatury i ciśnienia w sieci transportowej,

| — | w stosownych przypadkach, kopię zezwolenia na składowanie, w tym zatwierdzony plan monitorowania na mocy art. 9 dyrektywy 2009/31/WE, |
| --- | --- |

—

w stosownych przypadkach, kopię zezwolenia na składowanie, w tym zatwierdzony plan monitorowania na mocy art. 9 dyrektywy 2009/31/WE,

| — | w stosownych przypadkach, sprawozdanie składane na mocy art. 14 dyrektywy 2009/31/WE, |
| --- | --- |

—

w stosownych przypadkach, sprawozdanie składane na mocy art. 14 dyrektywy 2009/31/WE,

| — | w stosownych przypadkach, sprawozdania z wyników kontroli przeprowadzonych na mocy art. 15 dyrektywy 2009/31/WE, |
| --- | --- |

—

w stosownych przypadkach, sprawozdania z wyników kontroli przeprowadzonych na mocy art. 15 dyrektywy 2009/31/WE,

| — | w stosownych przypadkach, dokumentację na temat działań naprawczych podjętych na mocy art. 16 dyrektywy 2009/31/WE.”. |
| --- | --- |

—

w stosownych przypadkach, dokumentację na temat działań naprawczych podjętych na mocy art. 16 dyrektywy 2009/31/WE.”.

| B. | Załącznik XII otrzymuje brzmienie:

  „ZAŁĄCZNIK XII

  Wytyczne dotyczące określania wielkości emisji lub wielkości transferu gazów cieplarnianych przy pomocy systemów ciągłych pomiarów emisji

  1.   ZAKRES I KOMPLETNOŚĆ

  Przepisy niniejszego załącznika mają zastosowanie do emisji gazów cieplarnianych pochodzących ze wszystkich kategorii działalności objętych dyrektywą 2003/87/WE. Emisje mogą występować w kilku źródłach emisji w instalacji.
  Przepisy niniejszego załącznika mają ponadto zastosowanie do systemów ciągłych pomiarów używanych do określania przepływów CO2 w rurociągach, zwłaszcza wtedy, gdy są wykorzystywane do przenoszenia CO2 między instalacjami oraz do wychwytywania, transportu i geologicznego składowania CO2. W tym celu odniesienia do sekcji 6 i 7.2 załącznika I należy rozumieć jako odniesienia do ilości CO2 przenoszonego zgodnie z sekcją 5.7 załącznika I.
  2.   OKREŚLANIE WIELKOŚCI EMISJI GAZÓW CIEPLARNIANYCH


  Poziom dokładności 1

  W przypadku każdego punktu pomiarowego w okresie sprawozdawczym zostaje osiągnięta całkowita dopuszczalna niepewność mniejsza niż ± 10 % w odniesieniu do ogólnej wielkości emisji lub przepływu CO2.

  Poziom dokładności 2

  W przypadku każdego punktu pomiarowego w okresie sprawozdawczym zostaje osiągnięta całkowita dopuszczalna niepewność mniejsza niż ± 7,5 % w odniesieniu do ogólnej wielkości emisji lub przepływu CO2.

  Poziom dokładności 3

  W przypadku każdego punktu pomiarowego w okresie sprawozdawczym zostaje osiągnięta całkowita dopuszczalna niepewność mniejsza niż ± 5 % w odniesieniu do ogólnej wielkości emisji lub przepływu CO2.

  Poziom dokładności 4

  W przypadku każdego punktu pomiarowego w okresie sprawozdawczym zostaje osiągnięta całkowita dopuszczalna niepewność mniejsza niż ± 2,5 % w odniesieniu do ogólnej wielkości emisji lub przepływu CO2.


  Koncepcja ogólna


  Całkowite emisje gazu cieplarnianego (GC) ze źródła emisji lub ilość CO2 przechodzącą przez punkt pomiarowy w okresie sprawozdawczym określa się za pomocą poniższego wzoru. Jeżeli istnieje kilka źródeł emisji w jednej instalacji i nie można ich zmierzyć jako jednego źródła, emisje z tych źródeł należy zmierzyć oddzielnie i zsumować, aby osiągnąć łączną ilość emisji danego gazu całej instalacji w okresie sprawozdawczym.



  Określenie parametrów stężenia GC i przepływu gazów spalinowych przeprowadza się zgodnie z przepisami sekcji 6 w załączniku I. Do pomiaru przenoszonego CO2 w rurociągach stosuje się przepisy sekcji 6 w załączniku I, uznając w stosownych przypadkach punkt pomiarowy za źródło emisji. W przypadku takich punktów pomiarowych nie wymaga się obliczeń potwierdzających na mocy sekcji 6.3 lit. c).


  Stężenie GC


  Stężenie GC w gazach spalinowych wyznacza się przez ciągły pomiar w punkcie reprezentatywnym. Pomiaru stężenia GC można dokonać na dwa sposoby:
  METODA A
  Stężenie GC jest mierzone bezpośrednio.
  METODA B
  W przypadku bardzo wysokiego stężenia, które występuje na przykład w sieciach transportowych, stężenie GC może być obliczane przy pomocy bilansu masowego z uwzględnieniem pomiarów wartości stężenia wszystkich innych składników w strumieniu gazów określonych w planie monitorowania instalacji:





  Przepływ gazów spalinowych


  Przepływ suchych gazów spalinowych można określić za pomocą jednej z następujących metod.
  METODA A
  Przepływ gazów spalinowych Qe
  oblicza się metodą bilansu masowego, uwzględniając wszystkie istotne parametry, takie jak ładunki materiału wsadowego, dopływ powietrza, sprawność procesu, a po stronie produkcji – wielkość produkcji, stężenia O2, SO2 i NOx.
  Konkretna metoda obliczeń podlega zatwierdzeniu przez właściwy organ w ramach oceny planu monitorowania i zawartej w nim metodyki.
  METODA B
  Przepływ gazów spalinowych Qe
  wyznacza się przez ciągły pomiar przepływu w punkcie reprezentatywnym.”. |
| --- | --- |

B.

Załącznik XII otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK XII

Wytyczne dotyczące określania wielkości emisji lub wielkości transferu gazów cieplarnianych przy pomocy systemów ciągłych pomiarów emisji

1.   ZAKRES I KOMPLETNOŚĆ

Przepisy niniejszego załącznika mają zastosowanie do emisji gazów cieplarnianych pochodzących ze wszystkich kategorii działalności objętych dyrektywą 2003/87/WE. Emisje mogą występować w kilku źródłach emisji w instalacji.

Przepisy niniejszego załącznika mają ponadto zastosowanie do systemów ciągłych pomiarów używanych do określania przepływów CO2 w rurociągach, zwłaszcza wtedy, gdy są wykorzystywane do przenoszenia CO2 między instalacjami oraz do wychwytywania, transportu i geologicznego składowania CO2. W tym celu odniesienia do sekcji 6 i 7.2 załącznika I należy rozumieć jako odniesienia do ilości CO2 przenoszonego zgodnie z sekcją 5.7 załącznika I.

2.   OKREŚLANIE WIELKOŚCI EMISJI GAZÓW CIEPLARNIANYCH

Poziom dokładności 1

W przypadku każdego punktu pomiarowego w okresie sprawozdawczym zostaje osiągnięta całkowita dopuszczalna niepewność mniejsza niż ± 10 % w odniesieniu do ogólnej wielkości emisji lub przepływu CO2.

Poziom dokładności 2

W przypadku każdego punktu pomiarowego w okresie sprawozdawczym zostaje osiągnięta całkowita dopuszczalna niepewność mniejsza niż ± 7,5 % w odniesieniu do ogólnej wielkości emisji lub przepływu CO2.

Poziom dokładności 3

W przypadku każdego punktu pomiarowego w okresie sprawozdawczym zostaje osiągnięta całkowita dopuszczalna niepewność mniejsza niż ± 5 % w odniesieniu do ogólnej wielkości emisji lub przepływu CO2.

Poziom dokładności 4

W przypadku każdego punktu pomiarowego w okresie sprawozdawczym zostaje osiągnięta całkowita dopuszczalna niepewność mniejsza niż ± 2,5 % w odniesieniu do ogólnej wielkości emisji lub przepływu CO2.

Koncepcja ogólna

Całkowite emisje gazu cieplarnianego (GC) ze źródła emisji lub ilość CO2 przechodzącą przez punkt pomiarowy w okresie sprawozdawczym określa się za pomocą poniższego wzoru. Jeżeli istnieje kilka źródeł emisji w jednej instalacji i nie można ich zmierzyć jako jednego źródła, emisje z tych źródeł należy zmierzyć oddzielnie i zsumować, aby osiągnąć łączną ilość emisji danego gazu całej instalacji w okresie sprawozdawczym.

Formula

Określenie parametrów stężenia GC i przepływu gazów spalinowych przeprowadza się zgodnie z przepisami sekcji 6 w załączniku I. Do pomiaru przenoszonego CO2 w rurociągach stosuje się przepisy sekcji 6 w załączniku I, uznając w stosownych przypadkach punkt pomiarowy za źródło emisji. W przypadku takich punktów pomiarowych nie wymaga się obliczeń potwierdzających na mocy sekcji 6.3 lit. c).

Stężenie GC

Stężenie GC w gazach spalinowych wyznacza się przez ciągły pomiar w punkcie reprezentatywnym. Pomiaru stężenia GC można dokonać na dwa sposoby:

METODA A

Stężenie GC jest mierzone bezpośrednio.

METODA B

W przypadku bardzo wysokiego stężenia, które występuje na przykład w sieciach transportowych, stężenie GC może być obliczane przy pomocy bilansu masowego z uwzględnieniem pomiarów wartości stężenia wszystkich innych składników w strumieniu gazów określonych w planie monitorowania instalacji:

Formula

Przepływ gazów spalinowych

Przepływ suchych gazów spalinowych można określić za pomocą jednej z następujących metod.

METODA A

Przepływ gazów spalinowych Qe
  oblicza się metodą bilansu masowego, uwzględniając wszystkie istotne parametry, takie jak ładunki materiału wsadowego, dopływ powietrza, sprawność procesu, a po stronie produkcji – wielkość produkcji, stężenia O2, SO2 i NOx.

Konkretna metoda obliczeń podlega zatwierdzeniu przez właściwy organ w ramach oceny planu monitorowania i zawartej w nim metodyki.

METODA B

Przepływ gazów spalinowych Qe
  wyznacza się przez ciągły pomiar przepływu w punkcie reprezentatywnym.”.

| C. | Dodaje się załącznik XVI w brzmieniu:

  „ZAŁĄCZNIK XVI

  Wytyczne dotyczące określania emisji gazów cieplarnianych pochodzących z wychwytywania CO2 w podziale na kategorie działalności w celu transportu i geologicznego składowania na składowisku dopuszczonym na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE

  1.   ZAKRES I KOMPLETNOŚĆ

  Wytyczne dotyczące poszczególnych kategorii działalności zawarte w niniejszym załączniku mają zastosowanie do emisji wynikających z wychwytywania CO2.
  Wychwytywanie CO2 można prowadzić za pomocą odpowiednich instalacji odbierających CO2 przenoszony z innych instalacji lub instalacji emitujących CO2, który ma być wychwytywany na podstawie tego samego zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych. W zezwoleniu na emisję gazów cieplarnianych muszą być uwzględnione wszystkie części instalacji przeznaczone do wychwytywania CO2, pośredniego składowania, przenoszenia do sieci transportowej CO2 lub miejsca geologicznego składowania CO2. Jeżeli instalacje są wykorzystywane do innych kategorii działalności objętych dyrektywą 2003/87/WE, emisje wynikające z tych kategorii działalności są monitorowane zgodnie z odpowiednimi załącznikami niniejszych wytycznych.
  2.   EMISJE WYNIKAJĄCE Z WYCHWYTYWANIA CO2


  W ramach operacji wychwytywania CO2 potencjalne źródła emisji CO2 obejmują:






  — | CO2 przenoszony do instalacji wychwytujących, |
| --- | --- | --- |

C.

Dodaje się załącznik XVI w brzmieniu:

„ZAŁĄCZNIK XVI

Wytyczne dotyczące określania emisji gazów cieplarnianych pochodzących z wychwytywania CO2 w podziale na kategorie działalności w celu transportu i geologicznego składowania na składowisku dopuszczonym na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE

1.   ZAKRES I KOMPLETNOŚĆ

Wytyczne dotyczące poszczególnych kategorii działalności zawarte w niniejszym załączniku mają zastosowanie do emisji wynikających z wychwytywania CO2.

Wychwytywanie CO2 można prowadzić za pomocą odpowiednich instalacji odbierających CO2 przenoszony z innych instalacji lub instalacji emitujących CO2, który ma być wychwytywany na podstawie tego samego zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych. W zezwoleniu na emisję gazów cieplarnianych muszą być uwzględnione wszystkie części instalacji przeznaczone do wychwytywania CO2, pośredniego składowania, przenoszenia do sieci transportowej CO2 lub miejsca geologicznego składowania CO2. Jeżeli instalacje są wykorzystywane do innych kategorii działalności objętych dyrektywą 2003/87/WE, emisje wynikające z tych kategorii działalności są monitorowane zgodnie z odpowiednimi załącznikami niniejszych wytycznych.

2.   EMISJE WYNIKAJĄCE Z WYCHWYTYWANIA CO2

W ramach operacji wychwytywania CO2 potencjalne źródła emisji CO2 obejmują:

—

CO2 przenoszony do instalacji wychwytujących,

| — | spalanie i inne powiązane rodzaje działalności w instalacji (związane z wychwytywaniem), to jest używanie paliwa i innych rodzajów materiału wsadowego. |
| --- | --- |

—

spalanie i inne powiązane rodzaje działalności w instalacji (związane z wychwytywaniem), to jest używanie paliwa i innych rodzajów materiału wsadowego.

3.   ILOŚCIOWE OKREŚLANIE PRZENOSZONYCH I EMITOWANYCH ILOŚCI CO2

3.1.   OZNACZANIE NA POZIOMIE INSTALACJI

Wielkość emisji jest obliczana przy użyciu pełnego bilansu masowego z uwzględnieniem potencjalnych emisji CO2 ze wszystkich procesów związanych z emisjami w instalacji, a także ilości CO2 wychwyconego i przeniesionego do sieci transportowej.

Emisje z instalacji są obliczane według następującego wzoru:

Einstalacja wychwytująca
  = Tładunek
   + Ebez wychwytywania
  – Tskładowanie

Gdzie:

| Einstalacja wychwytująca | = | Łączna wielkość emisji gazów cieplarnianych z instalacji wychwytującej; |
| --- | --- | --- |
| Tładunek | = | Ilość CO2 przeniesionego do instalacji wychwytującej, określana zgodnie z załącznikiem XII i sekcją 5.7 w załączniku I. Jeśli operator może udowodnić w sposób zadowalający właściwemu organowi, że wszystkie emisje CO2 instalacji emitującej są przenoszone do instalacji wychwytującej, właściwy organ może zezwolić operatorowi na użycie emisji instalacji emitującej określonych zgodnie z załącznikami I–XII zamiast stosowania systemów ciągłych pomiarów emisji; |
| Ebez wychwytywania | = | Wielkość emisji z instalacji, jeżeli CO2 nie był wychwytywany, to jest suma emisji wynikających ze wszystkich innych kategorii działalności w instalacji, monitorowanych zgodnie z odpowiednimi załącznikami; |
| Tskładowanie | = | Ilość CO2 przeniesionego do sieci transportowej lub składowiska, określona zgodnie z załącznikiem XII i sekcją 5.7 w załączniku I. |

Einstalacja wychwytująca

=

Łączna wielkość emisji gazów cieplarnianych z instalacji wychwytującej;

Tładunek

=

Ilość CO2 przeniesionego do instalacji wychwytującej, określana zgodnie z załącznikiem XII i sekcją 5.7 w załączniku I. Jeśli operator może udowodnić w sposób zadowalający właściwemu organowi, że wszystkie emisje CO2 instalacji emitującej są przenoszone do instalacji wychwytującej, właściwy organ może zezwolić operatorowi na użycie emisji instalacji emitującej określonych zgodnie z załącznikami I–XII zamiast stosowania systemów ciągłych pomiarów emisji;

Ebez wychwytywania

=

Wielkość emisji z instalacji, jeżeli CO2 nie był wychwytywany, to jest suma emisji wynikających ze wszystkich innych kategorii działalności w instalacji, monitorowanych zgodnie z odpowiednimi załącznikami;

Tskładowanie

=

Ilość CO2 przeniesionego do sieci transportowej lub składowiska, określona zgodnie z załącznikiem XII i sekcją 5.7 w załączniku I.

Jeżeli wychwytywanie CO2 jest przeprowadzane przez tą samą instalację, z której pochodzi wychwytywany CO2, wartość Tładunek jest równa zeru.

W przypadku niezależnych instalacji wychwytujących Ebez wychwytywania odpowiada ilości emisji z innych źródeł niż CO2 przenoszony do instalacji wychwytującej, na przykład emisji wynikających ze spalania w turbinach, kompresorach, piecach grzewczych. Emisje te można określić za pomocą obliczeń lub pomiarów zgodnie z odpowiednim załącznikiem dotyczącym danej kategorii działalności.

W przypadku niezależnych instalacji wychwytujących instalacja przesyłająca CO2 do instalacji wychwytującej odejmuje wartość Tładunek od ilości własnych emisji.

3.2.   OKREŚLANIE PRZENOSZONEGO CO2

Ilość CO2 przenoszonego z instalacji wychwytującej i do instalacji wychwytującej jest określana zgodnie z sekcją 5.7 w załączniku I za pomocą CEMS stosowanych zgodnie z załącznikiem XII. Jako minimum stosuje się poziom dokładności 4 określony w załączniku XII. Tylko wtedy, gdy niewykonalność tej metody z technicznego punktu widzenia zostanie udowodniona właściwemu organowi, można zastosować kolejny poziom dokładności w odniesieniu do odpowiedniego źródła emisji.”

| D. | Dodaje się załącznik XVII w brzmieniu:

  „ZAŁĄCZNIK XVII

  Wytyczne dotyczące określania emisji gazów cieplarnianych pochodzących z transportu CO2 rurociągiem, w podziale na kategorie działalności, w celu geologicznego składowania na składowisku dopuszczonym na mocy dyrektywy 2009/31/WE

  1.   ZAKRES I KOMPLETNOŚĆ

  Zakres monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu do emisji wynikających z transportu CO2 rurociągiem jest określony w zezwoleniu na emisje gazów cieplarnianych dotyczącym sieci transportowej, włącznie z instalacjami połączonymi funkcjonalnie z siecią transportową, w tym stacjami wspomagającymi i piecami grzewczymi. Każda sieć transportowa ma co najmniej jeden punkt początkowy i jeden punkt końcowy, a każdy z nich jest przyłączony do innych instalacji używanych do jednej lub kilku rodzajów działalności obejmujących wychwytywanie, transport lub geologiczne składowanie CO2. Punkty początkowe i końcowe mogą obejmować rozwidlenia sieci transportowej i granice państwa. Punkty początkowe i końcowe, a także instalacje, do których są przyłączone, są określone w zezwoleniu na emisje gazów cieplarnianych.
  2.   ILOŚCIOWE OKREŚLENIE EMISJI CO2


  Podczas transportu CO2 rurociągiem potencjalne źródła emisji CO2 obejmują:






  — | spalanie i inne procesy w instalacjach funkcjonalnie podłączonych do sieci transportowej, np. w stacjach wspomagających, |
| --- | --- | --- |

D.

Dodaje się załącznik XVII w brzmieniu:

„ZAŁĄCZNIK XVII

Wytyczne dotyczące określania emisji gazów cieplarnianych pochodzących z transportu CO2 rurociągiem, w podziale na kategorie działalności, w celu geologicznego składowania na składowisku dopuszczonym na mocy dyrektywy 2009/31/WE

1.   ZAKRES I KOMPLETNOŚĆ

Zakres monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu do emisji wynikających z transportu CO2 rurociągiem jest określony w zezwoleniu na emisje gazów cieplarnianych dotyczącym sieci transportowej, włącznie z instalacjami połączonymi funkcjonalnie z siecią transportową, w tym stacjami wspomagającymi i piecami grzewczymi. Każda sieć transportowa ma co najmniej jeden punkt początkowy i jeden punkt końcowy, a każdy z nich jest przyłączony do innych instalacji używanych do jednej lub kilku rodzajów działalności obejmujących wychwytywanie, transport lub geologiczne składowanie CO2. Punkty początkowe i końcowe mogą obejmować rozwidlenia sieci transportowej i granice państwa. Punkty początkowe i końcowe, a także instalacje, do których są przyłączone, są określone w zezwoleniu na emisje gazów cieplarnianych.

2.   ILOŚCIOWE OKREŚLENIE EMISJI CO2

Podczas transportu CO2 rurociągiem potencjalne źródła emisji CO2 obejmują:

—

spalanie i inne procesy w instalacjach funkcjonalnie podłączonych do sieci transportowej, np. w stacjach wspomagających,

| — | emisje lotne z sieci transportowej, |
| --- | --- |

—

emisje lotne z sieci transportowej,

| — | uwolnione emisje z sieci transportowej, |
| --- | --- |

—

uwolnione emisje z sieci transportowej,

| — | emisje w związku z wyciekiem z sieci transportowej. |
| --- | --- |

—

emisje w związku z wyciekiem z sieci transportowej.

W przypadku sieci transportowej, do której zastosowano przedstawioną poniżej metodę B, do obliczonego poziomu emisji nie dodaje się CO2 otrzymanego z innych instalacji w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji i od obliczonego poziomu emisji nie odejmuje się CO2, który jest przenoszony do innej instalacji w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji.

2.1.   METODY OKREŚLANIA ILOŚCIOWEGO

Operatorzy sieci transportowych mogą stosować jedną z następujących metod:

METODA A

Emisje z sieci transportowej są określone przy pomocy bilansu masowego według następującego wzoru:

Formula

Gdzie:

| Emisje | = | Łączna ilość emisji CO2 z sieci transportowej [t CO2]; |
| --- | --- | --- |
| Ewłasna działalność | = | Emisje z własnej działalności sieci transportowej (tj. niepochodzące z transportu CO2), na przykład z paliwa używanego w stacjach wspomagających, monitorowane zgodnie z odpowiednimi załącznikami niniejszych wytycznych; |
| TIN;i | = | Ilość CO2 przenoszonego do sieci transportowej w punkcie początkowym i, określona zgodnie z załącznikiem XII i sekcją 5.7 w załączniku I; |
| TOUT,j | = | Ilość CO2 przenoszonego z sieci transportowej w punkcie końcowym j, określona zgodnie z załącznikiem XII i sekcją 5.7 w załączniku I. |

Emisje

=

Łączna ilość emisji CO2 z sieci transportowej [t CO2];

Ewłasna działalność

=

Emisje z własnej działalności sieci transportowej (tj. niepochodzące z transportu CO2), na przykład z paliwa używanego w stacjach wspomagających, monitorowane zgodnie z odpowiednimi załącznikami niniejszych wytycznych;

TIN;i

=

Ilość CO2 przenoszonego do sieci transportowej w punkcie początkowym i, określona zgodnie z załącznikiem XII i sekcją 5.7 w załączniku I;

TOUT,j

=

Ilość CO2 przenoszonego z sieci transportowej w punkcie końcowym j, określona zgodnie z załącznikiem XII i sekcją 5.7 w załączniku I.

METODA B

Wielkość emisji jest obliczana z uwzględnieniem potencjalnych emisji CO2 wynikających ze wszystkich procesów związanych z emisjami w instalacji, a także ilości CO2 wychwyconego i przeniesionego do instalacji transportującej, według następującego wzoru:

Emisje [t CO2]= CO2 lotny + CO2 uwolniony + CO2 wycieki + CO2 instalacje

Gdzie:

| Emisje | = | Łączna ilość emisji CO2 z sieci transportowej [t CO2]; |
| --- | --- | --- |
| CO2 lotny | = | Ilość lotnych emisji [t CO2] pochodzących z CO2 transportowanego w sieci transportowej, wraz z uszczelnieniami, zaworami, pośrednimi tłoczniami gazu i pośrednimi miejscami składowania; |
| CO2 uwolniony | = | Ilość uwolnionych emisji [t CO2] pochodzących z CO2 transportowanego w sieci transportowej; |
| CO2 wycieki | = | Ilość CO2 [t CO2] transportowanego w sieci transportowej, emitowanego w wyniku usterki jednego lub kilku elementów sieci transportowej; |
| CO2 instalacje | = | Ilość CO2 [t CO2] emitowanego w wyniku spalania lub innych procesów funkcjonalnie połączonych z transportem rurociągiem w sieci transportowej, monitorowanego zgodnie z odpowiednimi załącznikami niniejszych wytycznych. |

Emisje

=

Łączna ilość emisji CO2 z sieci transportowej [t CO2];

CO2 lotny

=

Ilość lotnych emisji [t CO2] pochodzących z CO2 transportowanego w sieci transportowej, wraz z uszczelnieniami, zaworami, pośrednimi tłoczniami gazu i pośrednimi miejscami składowania;

CO2 uwolniony

=

Ilość uwolnionych emisji [t CO2] pochodzących z CO2 transportowanego w sieci transportowej;

CO2 wycieki

=

Ilość CO2 [t CO2] transportowanego w sieci transportowej, emitowanego w wyniku usterki jednego lub kilku elementów sieci transportowej;

CO2 instalacje

=

Ilość CO2 [t CO2] emitowanego w wyniku spalania lub innych procesów funkcjonalnie połączonych z transportem rurociągiem w sieci transportowej, monitorowanego zgodnie z odpowiednimi załącznikami niniejszych wytycznych.

2.2.   WYMOGI DOTYCZĄCE OKREŚLANIA ILOŚCIOWEGO

Wybierając metodę A lub metodę B, operator musi udowodnić właściwemu organowi, że wybrana metodologia doprowadzi do wiarygodniejszych rezultatów z mniejszym poziomem niepewności co do całkowitego poziomu emisji, przy zastosowaniu najlepszych technologii i wiedzy dostępnych w momencie stosowania zezwolenia na emisje gazów cieplarnianych, bez generowania nieracjonalnych kosztów. Wybierając metodę B operator musi udowodnić właściwemu organowi, że całkowita niepewność związana z rocznym poziomem emisji gazów cieplarnianych w przypadku sieci transportowej operatora nie przekracza 7,5 %.

2.2.1.   SPECJALNE WYMOGI DOTYCZĄCE METODY A

Ilość CO2 przenoszonego z sieci transportowej i do sieci transportowej jest określana zgodnie z sekcją 5.7 w załączniku I za pomocą CEMS stosowanych zgodnie z załącznikiem XII. Jako minimum stosuje się poziom dokładności 4 określony w załączniku XII. Tylko wówczas, gdy udowodnione zostanie właściwemu organowi, że z technicznego punktu widzenia metoda jest niewykonalna, można zastosować kolejny poziom dokładności w odniesieniu do odpowiedniego źródła emisji.

2.2.2.   SPECJALNE WYMOGI DOTYCZĄCE METODY B

2.2.2.1.   Emisje pochodzące ze spalania

Potencjalne emisje ze spalania paliwa są monitorowane zgodnie z załącznikiem II.

2.2.2.2.   Emisje lotne z sieci transportowej

Emisje lotne z sieci transportowej obejmują emisje z następujących rodzajów wyposażenia:

| — | uszczelnienia, |
| --- | --- |

—

uszczelnienia,

| — | urządzenia pomiarowe, |
| --- | --- |

—

urządzenia pomiarowe,

| — | zawory, |
| --- | --- |

—

zawory,

| — | pośrednie tłocznie gazu, |
| --- | --- |

—

pośrednie tłocznie gazu,

| — | pośrednie miejsca składowania. |
| --- | --- |

—

pośrednie miejsca składowania.

Operator określa średnie wskaźniki emisji EF (wyrażone jako g CO2/jednostka czasu) dla każdego elementu wyposażenia/sytuacji, w której można spodziewać się emisji lotnych, na początku operacji i najpóźniej do końca pierwszego roku sprawozdawczego, w którym sieć transportowa funkcjonuje. Operator dokonuje przeglądu wskaźników co najmniej co 5 lat, na podstawie najlepszych dostępnych technik w tej dziedzinie.

Całkowita ilość emisji jest obliczana poprzez pomnożenie liczby elementów wyposażenia z każdej kategorii przez wskaźnik emisji i dodanie wyników w pojedynczych kategoriach, według następującego równania:

Formula

Liczba sytuacji jest liczbą elementów wyposażenia w danej kategorii pomnożonych przez liczbę jednostek czasu rocznie.

2.2.2.3.   Emisje pochodzące z wycieków

Operator sieci transportowej przedstawia dowód integralności sieci za pomocą reprezentatywnych danych (przestrzennych i czasowych) dotyczących temperatury i ciśnienia. Jeżeli z danych wynika, że nastąpił wyciek, operator oblicza ilość CO2 pochodzącego z wycieku przy użyciu odpowiedniej metodologii udokumentowanej w planie monitorowania, na podstawie wytycznych dotyczących najlepszych praktyk w sektorze, na przykład wykorzystując dane dotyczące różnic temperatur i ciśnienia w porównaniu ze średnimi wartościami temperatury i ciśnienia dla szczelnego układu.

2.2.2.4.   Uwolnione emisje

W planie monitorowania operator przedstawia analizę dotyczącą potencjalnych sytuacji uwolnienia emisji, włącznie z konserwacją lub sytuacjami nadzwyczajnymi, oraz odpowiednio udokumentowaną metodologię obliczania ilości uwolnionego CO2 na podstawie wytycznych dotyczących najlepszych praktyk w sektorze.

2.2.2.5.   Zatwierdzanie wyników obliczania emisji lotnych i emisji z wycieków

Mając na względzie, że monitorowanie CO2 przenoszonego do sieci transportowej i z sieci transportowej będzie przeprowadzane w każdym przypadku z przyczyn handlowych, co najmniej raz w roku operator sieci transportowej stosuje metodę A do zatwierdzania wyników metody B. W tym względzie, do pomiaru przenoszonego CO2 można stosować niższe poziomy dokładności określone w załączniku XII.”.

| E. | Dodaje się załącznik XVIII w brzmieniu:

  „ZAŁĄCZNIK XVIII

  Wytyczne dotyczące geologicznego składowania CO2 na składowisku dopuszczonym na mocy dyrektywy 2009/31/WE w podziale na kategorie działalności

  1.   ZAKRES

  Zakres monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu do emisji wynikających z geologicznego składowania CO2 powinien być dostosowany do poszczególnych składowisk i opierać się na obszarze składowiska i kompleksu składowania wyznaczonym w zezwoleniu na mocy dyrektywy 2009/31/WE. Wszystkie źródła emisji z instalacji zatłaczającej CO2 są uwzględnione w zezwoleniu na emisję gazów cieplarnianych. Jeżeli w kompleksie składowania zostaną stwierdzone wycieki, które prowadzą do emisji lub uwolnienia CO2 do słupa wody, należy uwzględnić je jako źródła emisji w danej instalacji do czasu podjęcia działań naprawczych na mocy art. 16 dyrektywy 2009/31/WE i braku wykrywalności emisji lub uwalniania emisji z wycieku do słupa wody.
  2.   OKREŚLENIE EMISJI CO2


  Potencjalne źródła emisji CO2 wynikających z geologicznego składowania CO2 obejmują:






  — | używanie paliwa w stacjach wspomagających i inne procesy spalania, na przykład w miejscowych elektrowniach, |
| --- | --- | --- |

E.

Dodaje się załącznik XVIII w brzmieniu:

„ZAŁĄCZNIK XVIII

Wytyczne dotyczące geologicznego składowania CO2 na składowisku dopuszczonym na mocy dyrektywy 2009/31/WE w podziale na kategorie działalności

1.   ZAKRES

Zakres monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu do emisji wynikających z geologicznego składowania CO2 powinien być dostosowany do poszczególnych składowisk i opierać się na obszarze składowiska i kompleksu składowania wyznaczonym w zezwoleniu na mocy dyrektywy 2009/31/WE. Wszystkie źródła emisji z instalacji zatłaczającej CO2 są uwzględnione w zezwoleniu na emisję gazów cieplarnianych. Jeżeli w kompleksie składowania zostaną stwierdzone wycieki, które prowadzą do emisji lub uwolnienia CO2 do słupa wody, należy uwzględnić je jako źródła emisji w danej instalacji do czasu podjęcia działań naprawczych na mocy art. 16 dyrektywy 2009/31/WE i braku wykrywalności emisji lub uwalniania emisji z wycieku do słupa wody.

2.   OKREŚLENIE EMISJI CO2

Potencjalne źródła emisji CO2 wynikających z geologicznego składowania CO2 obejmują:

—

używanie paliwa w stacjach wspomagających i inne procesy spalania, na przykład w miejscowych elektrowniach,

| — | uwalnianie podczas zatłaczania lub operacji intensyfikacji wydobycia węglowodorów, |
| --- | --- |

—

uwalnianie podczas zatłaczania lub operacji intensyfikacji wydobycia węglowodorów,

| — | emisje lotne podczas zatłaczania, |
| --- | --- |

—

emisje lotne podczas zatłaczania,

| — | przebicie CO2 z operacji intensyfikacji wydobycia węglowodorów, |
| --- | --- |

—

przebicie CO2 z operacji intensyfikacji wydobycia węglowodorów,

| — | wyciek. |
| --- | --- |

—

wyciek.

Operator składowiska nie dodaje CO2 otrzymanego z innej instalacji do obliczonego poziomu emisji i nie odejmuje od obliczonego poziomu emisji CO2, który jest przenoszony do innej instalacji lub geologicznie składowany w składowisku.

2.1.   EMISJE WYNIKAJĄCE Z UŻYWANIA PALIW

Emisje wynikające z powyższych działalności są określane zgodnie z załącznikiem II.

2.2.   EMISJE UWALNIANE I LOTNE POCHODZĄCE Z ZATŁACZANIA

Emisje uwalniane i lotne są określane w następujący sposób:

CO2 emitowany [tCO2] = V CO2 [tCO2] + F CO2 [tCO2]

Gdzie:

V CO2
  = ilość uwolnionego CO2;

F CO2
  = ilość CO2 z emisji lotnych.

Wartość V CO2 określa się przy pomocy CEMS zgodnie z załącznikiem XII niniejszych wytycznych. Jeśli stosowanie CEMS prowadziłoby do powstania nieuzasadnionych kosztów operator może uwzględnić w planie monitorowania odpowiednią metodologię na podstawie najlepszych praktyk w sektorze, z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez właściwy organ.

Wartość F CO2 jest uważana za jedno źródło, co oznacza, że wymogi dotyczące niepewności z załącznika XII i sekcji 6.2 w załączniku I mają zastosowanie do łącznej wartości, a nie do poszczególnych punktów emisji. W planie monitorowania operator przedstawia analizę dotyczącą potencjalnych źródeł emisji lotnych oraz odpowiednio udokumentowaną metodologię obliczania lub pomiaru ilości F CO2 na podstawie wytycznych dotyczących najlepszych praktyk w sektorze. Do ustalania wartości F CO2 można wykorzystać dane dotyczące instalacji zatłaczającej zgromadzone na mocy art. 13 i załącznika II pkt 1.1 lit. e)–h) do dyrektywy 2009/31/WE, jeżeli są one zgodne z wymogami niniejszych wytycznych.

2.3.   UWOLNIONE I LOTNE EMISJE WYNIKAJĄCE Z OPERACJI INTENSYFIKACJI WYDOBYCIA WĘGLOWODORÓW

Połączenie intensyfikacji wydobycia węglowodorów z geologicznym składowaniem CO2 może prowadzić do powstania dodatkowego źródłowego strumienia emisji, to jest przebicia CO2 z uzyskanymi węglowodorami. Dodatkowe źródła emisji wynikające z intensyfikacji wydobycia węglowodorów obejmują:

| — | jednostki oddzielania oleju i gazu oraz zakłady recyklingu gazu, w których mogą wystąpić lotne emisje CO2, |
| --- | --- |

—

jednostki oddzielania oleju i gazu oraz zakłady recyklingu gazu, w których mogą wystąpić lotne emisje CO2,

| — | urządzenie do spalania odpadów petrochemicznych, które może wytwarzać emisje w wyniku stosowania ciągłych systemów oczyszczania i obniżania ciśnienia w instalacji do wytwarzania węglowodorów, |
| --- | --- |

—

urządzenie do spalania odpadów petrochemicznych, które może wytwarzać emisje w wyniku stosowania ciągłych systemów oczyszczania i obniżania ciśnienia w instalacji do wytwarzania węglowodorów,

| — | system przedmuchiwania CO2 w celu uniknięcia sytuacji, w której wysokie stężenie CO2 doprowadza do wygaszenia płomienia. |
| --- | --- |

—

system przedmuchiwania CO2 w celu uniknięcia sytuacji, w której wysokie stężenie CO2 doprowadza do wygaszenia płomienia.

Wszelkie występujące emisje lotne będą zazwyczaj przekierowywane za pomocą systemu wiążącego do systemu spalania lub oczyszczania CO2. Wszelkie emisje lotne lub uwolnione emisje CO2, na przykład z systemu oczyszczania CO2, są określane zgodnie z sekcją 2.2 w niniejszym załączniku.

Emisje pochodzące z systemu spalania odpadów petrochemicznych są określane zgodnie z załącznikiem II, przy uwzględnieniu potencjalnego CO2 w spalanym gazie.

3.   WYCIEK Z KOMPLEKSU SKŁADOWANIA

Monitorowanie rozpoczyna się w przypadku, gdy wycieki prowadzą do emisji lub uwolnienia gazu do słupa wody. Uznaje się, że ilość emisji wynikających z uwolnienia CO2 do słupa wody odpowiada ilości uwolnionej do słupa wody.

Monitorowanie emisji lub uwolnienia do słupa wody w wyniku wycieku jest kontynuowane do czasu podjęcia działań naprawczych na mocy art. 16 dyrektywy 2009/31/WE i braku wykrywalności emisji lub uwolnienia do słupa wody.

Emisje i uwolnienie do słupa wody są określane ilościowo w następujący sposób:

Formula

Gdzie:

| L CO2 | = | masa CO2 emitowanego lub uwolnionego w każdym dniu kalendarzowym w wyniku wycieku. Za każdy dzień kalendarzowy monitorowania wycieku należy obliczyć średnią masę wycieku na godzinę [tCO2/h] pomnożoną przez 24. Masę wycieku na godzinę należy określić zgodnie z postanowieniami w zatwierdzonym planie monitorowania składowiska i wycieku. Za każdy dzień kalendarzowy przed rozpoczęciem monitorowania należy przyjąć dzienną masę wycieku odpowiadającą dziennej masie wycieku w pierwszym dniu monitorowania. |
| --- | --- | --- |
| Tpoczątek | = | w zależności od tego, co nastąpiło później:






  a) | ostatnia data, pod którą nie odnotowano emisji ani uwolnienia do słupa wody z analizowanego źródła; |

L CO2

=

masa CO2 emitowanego lub uwolnionego w każdym dniu kalendarzowym w wyniku wycieku. Za każdy dzień kalendarzowy monitorowania wycieku należy obliczyć średnią masę wycieku na godzinę [tCO2/h] pomnożoną przez 24. Masę wycieku na godzinę należy określić zgodnie z postanowieniami w zatwierdzonym planie monitorowania składowiska i wycieku. Za każdy dzień kalendarzowy przed rozpoczęciem monitorowania należy przyjąć dzienną masę wycieku odpowiadającą dziennej masie wycieku w pierwszym dniu monitorowania.

Tpoczątek

=

w zależności od tego, co nastąpiło później:

a)

ostatnia data, pod którą nie odnotowano emisji ani uwolnienia do słupa wody z analizowanego źródła;

| b) | data rozpoczęcia zatłaczania CO2; |
| --- | --- |

b)

data rozpoczęcia zatłaczania CO2;

| c) | inna data, jeżeli można udowodnić właściwemu organowi, że emisja lub uwolnienie do słupa wody nie mogły nastąpić przed tą datą. |
| --- | --- |

c)

inna data, jeżeli można udowodnić właściwemu organowi, że emisja lub uwolnienie do słupa wody nie mogły nastąpić przed tą datą.

Tkoniec

=

data, kiedy zostały podjęte działania naprawcze na mocy art. 16 dyrektywy 2009/31/WE i nastąpił brak wykrywalności emisji lub uwalniania do słupa wody.

Mogą być stosowane inne metody ilościowego określania emisji lub uwalniania do słupa wody w wyniku wycieku, jeżeli są zatwierdzone przez właściwy organ ze względu na to, że zapewniają większą dokładność niż przedstawiona powyżej metoda.

Ilość emisji z wycieku, który nastąpił w kompleksie składowania, jest określana ilościowo w przypadku każdego wycieku z maksymalnym poziomem niepewności wynoszącym ± 7,5 % przez cały okres sprawozdawczy. Jeżeli całkowity poziom niepewności w zastosowanej metodzie określania ilościowego przekracza ± 7,5 %, należy zastosować korektę według następującego wzoru:

CO2,odnotowany [tCO2] = CO2,określony ilościowo [tCO2] × (1 + (NiepewnośćSystem [%]/100) – 0,075)

Gdzie:

| CO2,odnotowany | : | Ilość CO2 podana w rocznym sprawozdaniu na temat emisji w odniesieniu do danego wycieku; |
| --- | --- | --- |
| CO2,określony ilościowo | : | Ilość CO2 określona za pomocą używanej metody określania ilościowego w odniesieniu do danego wycieku; |
| NiepewnośćSystem | : | Poziom niepewności, który jest powiązany z metodą określania ilościowego stosowaną w odniesieniu do danego wycieku, ustalony zgodnie z sekcją 7 w załączniku I niniejszych wytycznych.”. |

CO2,odnotowany

:

Ilość CO2 podana w rocznym sprawozdaniu na temat emisji w odniesieniu do danego wycieku;

CO2,określony ilościowo

:

Ilość CO2 określona za pomocą używanej metody określania ilościowego w odniesieniu do danego wycieku;

NiepewnośćSystem

:

Poziom niepewności, który jest powiązany z metodą określania ilościowego stosowaną w odniesieniu do danego wycieku, ustalony zgodnie z sekcją 7 w załączniku I niniejszych wytycznych.”.

---

| 22.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 155/48 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 155/48

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 18 czerwca 2010 r.

w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do niedokrwistości zakaźnej koni w Rumunii

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 3767)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2010/346/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 10 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Niedokrwistość zakaźna koni („EIA”) jest chorobą wirusową dotykającą wyłącznie zwierzęta z rodziny koniowatych. Okres inkubacji wynosi zwykle od jednego do trzech tygodni, lecz może trwać nawet do trzech miesięcy. Zakażone koniowate pozostają źródłem zakażenia przez całe swoje życie i mogą przenosić zakażenie na inne koniowate. Zakażenie EIA jest zazwyczaj niewidoczne, o ile nie nastąpi zgon z powodu jednego z ostrych ataków choroby w czasie wiremii, i dlatego prawdopodobieństwo przeniesienia zakażenia jest znacznie większe. Lokalne przeniesienie zakażenia następuje poprzez krew zakażonego zwierzęcia z rodziny koniowatych w wyniku przerwanego pasożytowania ślepaków i zakażenia płodu in utero. Główną przyczyną rozprzestrzeniania się choroby na duże odległości jest przemieszczanie zakażonych zwierząt, ich nasienia, komórek jajowych i zarodków oraz użycie zanieczyszczonych igieł lub wstrzyknięcie produktów krwiopochodnych zawierających wirusa. |
| --- | --- |

(1)

Niedokrwistość zakaźna koni („EIA”) jest chorobą wirusową dotykającą wyłącznie zwierzęta z rodziny koniowatych. Okres inkubacji wynosi zwykle od jednego do trzech tygodni, lecz może trwać nawet do trzech miesięcy. Zakażone koniowate pozostają źródłem zakażenia przez całe swoje życie i mogą przenosić zakażenie na inne koniowate. Zakażenie EIA jest zazwyczaj niewidoczne, o ile nie nastąpi zgon z powodu jednego z ostrych ataków choroby w czasie wiremii, i dlatego prawdopodobieństwo przeniesienia zakażenia jest znacznie większe. Lokalne przeniesienie zakażenia następuje poprzez krew zakażonego zwierzęcia z rodziny koniowatych w wyniku przerwanego pasożytowania ślepaków i zakażenia płodu in utero. Główną przyczyną rozprzestrzeniania się choroby na duże odległości jest przemieszczanie zakażonych zwierząt, ich nasienia, komórek jajowych i zarodków oraz użycie zanieczyszczonych igieł lub wstrzyknięcie produktów krwiopochodnych zawierających wirusa.

| (2) | EIA jest chorobą podlegającą obowiązkowi zgłaszania zgodnie z załącznikiem A do dyrektywy Rady 90/426/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (2). Ponadto dyrektywa Rady 82/894/EWG z dnia 21 grudnia 1982 r. w sprawie zgłaszania chorób zwierząt we Wspólnocie (3) stanowi, że należy zgłaszać ogniska EIA Komisji i pozostałym państwom członkowskim za pomocą Systemu Zgłaszania Chorób Zwierzęcych („ADNS”). |
| --- | --- |

(2)

EIA jest chorobą podlegającą obowiązkowi zgłaszania zgodnie z załącznikiem A do dyrektywy Rady 90/426/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (2). Ponadto dyrektywa Rady 82/894/EWG z dnia 21 grudnia 1982 r. w sprawie zgłaszania chorób zwierząt we Wspólnocie (3) stanowi, że należy zgłaszać ogniska EIA Komisji i pozostałym państwom członkowskim za pomocą Systemu Zgłaszania Chorób Zwierzęcych („ADNS”).

| (3) | Artykuł 4 ust. 5 dyrektywy 90/426/EWG przewiduje ograniczenia przemieszczania koniowatych z gospodarstw, w których stwierdzono występowanie EIA, dopóki, po uboju zakażonych zwierząt, pozostałe zwierzęta nie zostaną dwukrotnie poddane testowi Cogginsa z wynikiem ujemnym. |
| --- | --- |

(3)

Artykuł 4 ust. 5 dyrektywy 90/426/EWG przewiduje ograniczenia przemieszczania koniowatych z gospodarstw, w których stwierdzono występowanie EIA, dopóki, po uboju zakażonych zwierząt, pozostałe zwierzęta nie zostaną dwukrotnie poddane testowi Cogginsa z wynikiem ujemnym.

| (4) | W przeciwieństwie do sytuacji w zakresie zdrowia zwierząt w innych państwach członkowskich, w Rumunii EIA jest chorobą endemiczną, a natychmiastowy ubój koniowatych będących źródłem zakażenia nie jest przeprowadzany. Z tego względu przyjęto decyzję Komisji 2007/269/WE z dnia 23 kwietnia 2007 r. w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do niedokrwistości zakaźnej koni w Rumunii (4). |
| --- | --- |

(4)

W przeciwieństwie do sytuacji w zakresie zdrowia zwierząt w innych państwach członkowskich, w Rumunii EIA jest chorobą endemiczną, a natychmiastowy ubój koniowatych będących źródłem zakażenia nie jest przeprowadzany. Z tego względu przyjęto decyzję Komisji 2007/269/WE z dnia 23 kwietnia 2007 r. w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do niedokrwistości zakaźnej koni w Rumunii (4).

| (5) | Ostatnie przypadki wystąpienia EIA u koniowatych przeznaczonych do hodowli i produkcji przywiezionych z Rumunii do innych państw członkowskich oraz ostatnio opublikowane wyniki inspekcji weterynaryjnej przeprowadzonej przez służby Komisji w 2009 r. w tym państwie członkowskim zgodnie z art. 10 dyrektywy 90/426/EWG (5) wykazały jednakże, że decyzja 2007/269/WE jest niewłaściwie wdrażana, egzekwowana i monitorowana. |
| --- | --- |

(5)

Ostatnie przypadki wystąpienia EIA u koniowatych przeznaczonych do hodowli i produkcji przywiezionych z Rumunii do innych państw członkowskich oraz ostatnio opublikowane wyniki inspekcji weterynaryjnej przeprowadzonej przez służby Komisji w 2009 r. w tym państwie członkowskim zgodnie z art. 10 dyrektywy 90/426/EWG (5) wykazały jednakże, że decyzja 2007/269/WE jest niewłaściwie wdrażana, egzekwowana i monitorowana.

| (6) | Ze względu na handel żywymi koniowatymi, ich nasieniem, komórkami jajowymi i zarodkami sytuacja epidemiologiczna w Rumunii stanowi zagrożenie dla zdrowia koniowatych w Unii. Należy zatem przyjąć środki ochronne, ustanawiające specjalny system przemieszczania koniowatych oraz handlu nimi, ich nasieniem, komórkami jajowymi i zarodkami, a także niektórymi produktami krwiopochodnymi z uzyskanymi z koniowatych pochodzącymi z Rumunii w celu ochrony zdrowia i dobrostanu koniowatych w Unii. |
| --- | --- |

(6)

Ze względu na handel żywymi koniowatymi, ich nasieniem, komórkami jajowymi i zarodkami sytuacja epidemiologiczna w Rumunii stanowi zagrożenie dla zdrowia koniowatych w Unii. Należy zatem przyjąć środki ochronne, ustanawiające specjalny system przemieszczania koniowatych oraz handlu nimi, ich nasieniem, komórkami jajowymi i zarodkami, a także niektórymi produktami krwiopochodnymi z uzyskanymi z koniowatych pochodzącymi z Rumunii w celu ochrony zdrowia i dobrostanu koniowatych w Unii.

| (7) | Częstość występowania choroby nie rozkłada się równomiernie na terenie Rumunii i wśród różnych kategorii koniowatych w tym państwie członkowskim. W tej sytuacji można przyjąć mniej rygorystyczne warunki dotyczące przemieszczania niektórych zarejestrowanych koni biorących udział w zawodach i wyścigach oraz zezwolić, aby w przyszłości możliwe były określenie obszarów wolnych od tej choroby. |
| --- | --- |

(7)

Częstość występowania choroby nie rozkłada się równomiernie na terenie Rumunii i wśród różnych kategorii koniowatych w tym państwie członkowskim. W tej sytuacji można przyjąć mniej rygorystyczne warunki dotyczące przemieszczania niektórych zarejestrowanych koni biorących udział w zawodach i wyścigach oraz zezwolić, aby w przyszłości możliwe były określenie obszarów wolnych od tej choroby.

| (8) | Zgodnie z art. 7 ust. 2 dyrektywy 90/426/EWG państwo członkowskie miejsca przeznaczenia może zezwolić na ogólne lub ograniczone odstępstwa od niektórych wymagań art. 4 ust. 5 wobec wszystkich zwierząt opatrzonych specjalnym znakiem wskazującym na ich przeznaczenie do uboju, pod warunkiem że świadectwo zdrowia przewiduje takie odstępstwo. W przypadku udzielenia takiego odstępstwa koniowate przeznaczone do uboju należy przetransportować bezpośrednio do wyznaczonej rzeźni oraz poddać ubojowi w ciągu pięciu dni od ich przybycia do rzeźni. |
| --- | --- |

(8)

Zgodnie z art. 7 ust. 2 dyrektywy 90/426/EWG państwo członkowskie miejsca przeznaczenia może zezwolić na ogólne lub ograniczone odstępstwa od niektórych wymagań art. 4 ust. 5 wobec wszystkich zwierząt opatrzonych specjalnym znakiem wskazującym na ich przeznaczenie do uboju, pod warunkiem że świadectwo zdrowia przewiduje takie odstępstwo. W przypadku udzielenia takiego odstępstwa koniowate przeznaczone do uboju należy przetransportować bezpośrednio do wyznaczonej rzeźni oraz poddać ubojowi w ciągu pięciu dni od ich przybycia do rzeźni.

| (9) | Artykuł 12 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (6) określa wymogi dotyczące akredytacji laboratoriów przeprowadzających analizę próbek pobranych w trakcie kontroli urzędowych. |
| --- | --- |

(9)

Artykuł 12 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (6) określa wymogi dotyczące akredytacji laboratoriów przeprowadzających analizę próbek pobranych w trakcie kontroli urzędowych.

| (10) | W załączniku do rozporządzenia Komisji (WE) nr 180/2008 z dnia 28 lutego 2008 r. dotyczącego wspólnotowego laboratorium referencyjnego ds. chorób koni innych niż afrykański pomór koni (7) określono funkcje, zadania i procedury laboratorium referencyjnego ds. chorób koni w Unii, dotyczące współpracy z laboratoriami odpowiedzialnymi za diagnozowanie chorób zakaźnych u koni w państwach członkowskich. Funkcje te obejmują między innymi wspieranie harmonizacji diagnostyki oraz zapewnianie biegłości w przeprowadzaniu badań w Unii poprzez organizowanie i prowadzenie okresowych badań porównawczych oraz okresowe przekazywanie wyników takich badań Komisji, państwom członkowskim oraz laboratoriom krajowym/centralnym. Program prac ustalony przez Komisję i wymienione laboratorium przewiduje, że pierwsze badanie biegłości w kierunku wykrywania EIA ma zostać przeprowadzone w 2010 r. |
| --- | --- |

(10)

W załączniku do rozporządzenia Komisji (WE) nr 180/2008 z dnia 28 lutego 2008 r. dotyczącego wspólnotowego laboratorium referencyjnego ds. chorób koni innych niż afrykański pomór koni (7) określono funkcje, zadania i procedury laboratorium referencyjnego ds. chorób koni w Unii, dotyczące współpracy z laboratoriami odpowiedzialnymi za diagnozowanie chorób zakaźnych u koni w państwach członkowskich. Funkcje te obejmują między innymi wspieranie harmonizacji diagnostyki oraz zapewnianie biegłości w przeprowadzaniu badań w Unii poprzez organizowanie i prowadzenie okresowych badań porównawczych oraz okresowe przekazywanie wyników takich badań Komisji, państwom członkowskim oraz laboratoriom krajowym/centralnym. Program prac ustalony przez Komisję i wymienione laboratorium przewiduje, że pierwsze badanie biegłości w kierunku wykrywania EIA ma zostać przeprowadzone w 2010 r.

| (11) | Wobec braku szczegółowych norm unijnych dotyczących badania w kierunku EIA, należy odnieść się do właściwego rozdziału podręcznika badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych z 2009 r. Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE). W rozdziale tym, który obecnie opatrzony jest numerem 2.5.6, zaleca się metodę immunodyfuzji w żelu agarowym (AGID) do wykrywania EIA u koni, która jest badaniem dokładnym i wiarygodnym z wyjątkiem pewnych okoliczności określonych w podręczniku. W niniejszej decyzji należy zatem przewidzieć dwa badania AGID w kierunku EIA z wynikiem ujemnym, aby zrekompensować ograniczenia tego badania. |
| --- | --- |

(11)

Wobec braku szczegółowych norm unijnych dotyczących badania w kierunku EIA, należy odnieść się do właściwego rozdziału podręcznika badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych z 2009 r. Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE). W rozdziale tym, który obecnie opatrzony jest numerem 2.5.6, zaleca się metodę immunodyfuzji w żelu agarowym (AGID) do wykrywania EIA u koni, która jest badaniem dokładnym i wiarygodnym z wyjątkiem pewnych okoliczności określonych w podręczniku. W niniejszej decyzji należy zatem przewidzieć dwa badania AGID w kierunku EIA z wynikiem ujemnym, aby zrekompensować ograniczenia tego badania.

| (12) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 504/2008 z dnia 6 czerwca 2008 r. wykonujące dyrektywy Rady 90/426/EWG i 90/427/EWG w odniesieniu do metod identyfikacji koniowatych (8) zawiera wymóg, aby koniowate identyfikować na podstawie dokumentu identyfikacyjnego. W celu wzmocnienia powiązania między dokumentem identyfikacyjnym a danym zwierzęciem dorosłe konie przeznaczone do transportu z Rumunii do pozostałych państw członkowskich należy oznaczyć poprzez wszczepienie identyfikatora elektronicznego. |
| --- | --- |

(12)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 504/2008 z dnia 6 czerwca 2008 r. wykonujące dyrektywy Rady 90/426/EWG i 90/427/EWG w odniesieniu do metod identyfikacji koniowatych (8) zawiera wymóg, aby koniowate identyfikować na podstawie dokumentu identyfikacyjnego. W celu wzmocnienia powiązania między dokumentem identyfikacyjnym a danym zwierzęciem dorosłe konie przeznaczone do transportu z Rumunii do pozostałych państw członkowskich należy oznaczyć poprzez wszczepienie identyfikatora elektronicznego.

| (13) | Artykuł 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań (9) określa kontrole oraz inne środki związane z dziennikiem podróży podejmowane przez właściwe organy przed długotrwałym przewozem. |
| --- | --- |

(13)

Artykuł 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań (9) określa kontrole oraz inne środki związane z dziennikiem podróży podejmowane przez właściwe organy przed długotrwałym przewozem.

| (14) | Wymogi w zakresie świadectw dotyczących przemieszczania i transportu koniowatych są określone w art. 8 dyrektywy 90/426/EWG. W celu poprawienia wykrywalności zarejestrowanych koniowatych, transportowanych do innych państw członkowskich z obszarów Rumunii dotkniętych EIA, należy zastąpić poświadczenie określone w załączniku B do dyrektywy 90/426/EWG świadectwem zdrowia zwierząt zgodnym z załącznikiem C do tej dyrektywy. |
| --- | --- |

(14)

Wymogi w zakresie świadectw dotyczących przemieszczania i transportu koniowatych są określone w art. 8 dyrektywy 90/426/EWG. W celu poprawienia wykrywalności zarejestrowanych koniowatych, transportowanych do innych państw członkowskich z obszarów Rumunii dotkniętych EIA, należy zastąpić poświadczenie określone w załączniku B do dyrektywy 90/426/EWG świadectwem zdrowia zwierząt zgodnym z załącznikiem C do tej dyrektywy.

| (15) | Zintegrowany skomputeryzowany system weterynaryjny („TRACES”), wprowadzony zgodnie z decyzją Komisji 2004/292/WE z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie wprowadzenia systemu TRACES (10), może mieć zasadnicze znaczenie w ukierunkowaniu przepływu koniowatych z Rumunii do rzeźni w pozostałych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(15)

Zintegrowany skomputeryzowany system weterynaryjny („TRACES”), wprowadzony zgodnie z decyzją Komisji 2004/292/WE z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie wprowadzenia systemu TRACES (10), może mieć zasadnicze znaczenie w ukierunkowaniu przepływu koniowatych z Rumunii do rzeźni w pozostałych państwach członkowskich.

| (16) | Przemieszczania koniowatych, innych niż koniowate przeznaczone do uboju, z Rumunii do pozostałych państw członkowskich nie należy uznawać za zakończonego do momentu, kiedy badanie w kierunku EIA, przeprowadzone na próbce pobranej podczas izolacji zwierząt po przybyciu na miejsce przeznaczenia, potwierdzi brak występowania tej choroby. |
| --- | --- |

(16)

Przemieszczania koniowatych, innych niż koniowate przeznaczone do uboju, z Rumunii do pozostałych państw członkowskich nie należy uznawać za zakończonego do momentu, kiedy badanie w kierunku EIA, przeprowadzone na próbce pobranej podczas izolacji zwierząt po przybyciu na miejsce przeznaczenia, potwierdzi brak występowania tej choroby.

| (17) | Jako że sektor dotknięty tą chorobą jest w pełni świadomy ryzyka stwarzanego przez sytuację epidemiologiczną w Rumunii, właściwe jest zezwolenie podmiotom zaangażowanym w przemieszczanie koniowatych z Rumunii na ponoszenie odpowiedzialności i pokrywanie kosztów poniesionych przez właściwe organy w związku z takim przemieszczaniem. |
| --- | --- |

(17)

Jako że sektor dotknięty tą chorobą jest w pełni świadomy ryzyka stwarzanego przez sytuację epidemiologiczną w Rumunii, właściwe jest zezwolenie podmiotom zaangażowanym w przemieszczanie koniowatych z Rumunii na ponoszenie odpowiedzialności i pokrywanie kosztów poniesionych przez właściwe organy w związku z takim przemieszczaniem.

| (18) | Dyrektywa Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiająca wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (11), zmieniona rozporządzeniem Komisji (UE) nr 176/2010 (12), wprowadza wymóg przeprowadzania badania w kierunku EIA również dla klaczy, od których pobrano komórki jajowe lub zarodki. Zmiany te będą jednak obowiązywać dopiero od dnia 1 września 2010 r. Zatem, jeżeli komórki jajowe i zarodki są pobierane od klaczy utrzymywanych w Rumunii, należy uzupełnić wymogi dotyczące zdrowia zwierząt określone w decyzji Komisji 95/294/WE z dnia 24 lipca 1995 r. określającej wzór świadectwa zdrowia zwierząt w odniesieniu do handlu komórkami jajowymi i zarodkami zwierząt z gatunku koniowatych (13) o wymóg przeprowadzania badania w kierunku EIA. |
| --- | --- |

(18)

Dyrektywa Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiająca wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (11), zmieniona rozporządzeniem Komisji (UE) nr 176/2010 (12), wprowadza wymóg przeprowadzania badania w kierunku EIA również dla klaczy, od których pobrano komórki jajowe lub zarodki. Zmiany te będą jednak obowiązywać dopiero od dnia 1 września 2010 r. Zatem, jeżeli komórki jajowe i zarodki są pobierane od klaczy utrzymywanych w Rumunii, należy uzupełnić wymogi dotyczące zdrowia zwierząt określone w decyzji Komisji 95/294/WE z dnia 24 lipca 1995 r. określającej wzór świadectwa zdrowia zwierząt w odniesieniu do handlu komórkami jajowymi i zarodkami zwierząt z gatunku koniowatych (13) o wymóg przeprowadzania badania w kierunku EIA.

| (19) | Ponadto wymogi dotyczące zdrowia zwierząt w prawodawstwie unijnym dotyczącym produktów krwiopochodnych uzyskanych z krwi koniowatych poddawane są obecnie przeglądowi. Obecnie rozdział V pkt A załącznika VIII do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (14) określa wymagania dotyczące surowicy koniowatych. |
| --- | --- |

(19)

Ponadto wymogi dotyczące zdrowia zwierząt w prawodawstwie unijnym dotyczącym produktów krwiopochodnych uzyskanych z krwi koniowatych poddawane są obecnie przeglądowi. Obecnie rozdział V pkt A załącznika VIII do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (14) określa wymagania dotyczące surowicy koniowatych.

| (20) | W celu zachowania przejrzystości prawodawstwa unijnego należy uchylić decyzję 2007/269/WE i zastąpić ją niniejszą decyzją. |
| --- | --- |

(20)

W celu zachowania przejrzystości prawodawstwa unijnego należy uchylić decyzję 2007/269/WE i zastąpić ją niniejszą decyzją.

| (21) | Zbędne wydaje się wprowadzenie warunków przejściowych, ponieważ przewidziane środki w wytaczającym stopniu uwzględniają ostatnio przyjęty rumuński program zwalczania EIA w tym kraju. |
| --- | --- |

(21)

Zbędne wydaje się wprowadzenie warunków przejściowych, ponieważ przewidziane środki w wytaczającym stopniu uwzględniają ostatnio przyjęty rumuński program zwalczania EIA w tym kraju.

| (22) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(22)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Środki ochronne mające zastosowanie do koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków zwierząt z rodziny koniowatych oraz produktów krwiopochodnych uzyskanych z krwi koniowatych

1.   Rumunia nie wysyła następujących towarów do pozostałych państw członkowskich:

| a) | koniowate z regionów wymienionych w załączniku; |
| --- | --- |

a)

koniowate z regionów wymienionych w załączniku;

| b) | nasienie zwierząt z rodziny koniowatych; |
| --- | --- |

b)

nasienie zwierząt z rodziny koniowatych;

| c) | komórki jajowe i zarodki zwierząt z rodziny koniowatych; |
| --- | --- |

c)

komórki jajowe i zarodki zwierząt z rodziny koniowatych;

| d) | produkty krwiopochodne uzyskanych z krwi koniowatych. |
| --- | --- |

d)

produkty krwiopochodne uzyskanych z krwi koniowatych.

2.   Zakaz ustanowiony w ust. 1 lit. a) nie dotyczy koniowatych z gospodarstw znajdujących się poza Rumunią, które:

| a) | przewożone są tranzytem przez Rumunię drogami głównymi i autostradami; albo |
| --- | --- |

a)

przewożone są tranzytem przez Rumunię drogami głównymi i autostradami; albo

| b) | przewożone są przez Rumunię bezpośrednio i bez przerw w podróży do rzeźni w celu natychmiastowego uboju oraz którym towarzyszy świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem określonym w załączniku C do dyrektywy 90/426/EWG. |
| --- | --- |

b)

przewożone są przez Rumunię bezpośrednio i bez przerw w podróży do rzeźni w celu natychmiastowego uboju oraz którym towarzyszy świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem określonym w załączniku C do dyrektywy 90/426/EWG.

Artykuł 2

Odstępstwa dotyczące przemieszczania koniowatych do pozostałych państw członkowskich z regionów wymienionych w załączniku

1.   W drodze odstępstwa od art. 1 ust. 1 lit. a) Rumunia może zezwolić na wysyłkę koniowatych do pozostałych państw członkowskich, pod warunkiem spełnienia następujących kryteriów:

| a) | cała przesyłka koniowatych musi być:






  (i) | odizolowana pod urzędowym nadzorem w gospodarstwie zatwierdzonym przez właściwe organy jako wolne od niedokrwistości zakaźnej koni („EIA”) („zatwierdzone gospodarstwo”); oraz |
| --- | --- | --- |

a)

cała przesyłka koniowatych musi być:

(i)

odizolowana pod urzędowym nadzorem w gospodarstwie zatwierdzonym przez właściwe organy jako wolne od niedokrwistości zakaźnej koni („EIA”) („zatwierdzone gospodarstwo”); oraz

| (ii) | trzymana w odległości przynajmniej 200 m od innych koniowatych o niższym statusie zdrowotnym przez okres co najmniej 90 dni przed datą wysyłki; |
| --- | --- |

(ii)

trzymana w odległości przynajmniej 200 m od innych koniowatych o niższym statusie zdrowotnym przez okres co najmniej 90 dni przed datą wysyłki;

| b) | wszystkie koniowate składające się na przesyłkę muszą zostać poddane badaniu w kierunku EIA metodą immunodyfuzji w żelu agarowym („badanie AGID”) przeprowadzonemu na próbkach krwi pobranych dwukrotnie w odstępie 90 dni, którego wyniki muszą być ujemne; drugą próbkę należy pobrać w ciągu 10 dni przed datą wysyłki przesyłki z zatwierdzonego gospodarstwa; badanie AGID musi spełniać kryteria określone we właściwym rozdziale podręcznika badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) z 2009 r. („podręcznik”); |
| --- | --- |

b)

wszystkie koniowate składające się na przesyłkę muszą zostać poddane badaniu w kierunku EIA metodą immunodyfuzji w żelu agarowym („badanie AGID”) przeprowadzonemu na próbkach krwi pobranych dwukrotnie w odstępie 90 dni, którego wyniki muszą być ujemne; drugą próbkę należy pobrać w ciągu 10 dni przed datą wysyłki przesyłki z zatwierdzonego gospodarstwa; badanie AGID musi spełniać kryteria określone we właściwym rozdziale podręcznika badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) z 2009 r. („podręcznik”);

| c) | przewoźnik musi udokumentować, że spełnia wymogi, iż koniowate składające się na przesyłkę zostały wysłane bezpośrednio z zatwierdzonego gospodarstwa do miejsca przeznaczenia i nie przeszły przez żaden rynek lub punkt gromadzenia; |
| --- | --- |

c)

przewoźnik musi udokumentować, że spełnia wymogi, iż koniowate składające się na przesyłkę zostały wysłane bezpośrednio z zatwierdzonego gospodarstwa do miejsca przeznaczenia i nie przeszły przez żaden rynek lub punkt gromadzenia;

| d) | w przypadku przesyłek obejmujących zarejestrowane koniowate lub koniowate przeznaczone do hodowli i produkcji wszystkie pozostałe koniowate znajdujące się w zatwierdzonym gospodarstwie w okresie izolacji, o którym mowa w lit. a) ppkt (i), należy poddać badaniu AGID z wynikiem ujemnym na próbkach krwi pobranych albo w okresie izolacji przed przemieszczeniem koniowatych z gospodarstwa, albo w ciągu 10 dni przed datą wysyłki przesyłki z zatwierdzonego gospodarstwa; |
| --- | --- |

d)

w przypadku przesyłek obejmujących zarejestrowane koniowate lub koniowate przeznaczone do hodowli i produkcji wszystkie pozostałe koniowate znajdujące się w zatwierdzonym gospodarstwie w okresie izolacji, o którym mowa w lit. a) ppkt (i), należy poddać badaniu AGID z wynikiem ujemnym na próbkach krwi pobranych albo w okresie izolacji przed przemieszczeniem koniowatych z gospodarstwa, albo w ciągu 10 dni przed datą wysyłki przesyłki z zatwierdzonego gospodarstwa;

| e) | wszystkie koniowate składające się na przesyłkę muszą zostać oznakowane poprzez wszczepienie transpondera elektronicznego i być identyfikowane za pomocą jednego dokumentu identyfikacyjnego dla koniowatych lub paszportu, przewidzianego w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 504/2008, który musi obejmować:






  (i) | numer wyświetlany przy sczytywaniu wszczepionego transpondera elektronicznego, o którym mowa w sekcji I część A pkt 5 wspomnianego dokumentu; |
| --- | --- | --- |

e)

wszystkie koniowate składające się na przesyłkę muszą zostać oznakowane poprzez wszczepienie transpondera elektronicznego i być identyfikowane za pomocą jednego dokumentu identyfikacyjnego dla koniowatych lub paszportu, przewidzianego w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 504/2008, który musi obejmować:

(i)

numer wyświetlany przy sczytywaniu wszczepionego transpondera elektronicznego, o którym mowa w sekcji I część A pkt 5 wspomnianego dokumentu;

| (ii) | informacje dotyczące badania AGID, o którym mowa w lit. b) i d) niniejszego ustępu, i jego wyników, o których mowa w sekcji VII wspomnianego dokumentu; |
| --- | --- |

(ii)

informacje dotyczące badania AGID, o którym mowa w lit. b) i d) niniejszego ustępu, i jego wyników, o których mowa w sekcji VII wspomnianego dokumentu;

| f) | kontrole związane z dziennikiem podróży wykonywane zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1/2005 muszą być zadawalające i nie wymagać przesłania danych szczegółowych do punktu kontroli znajdującego się w państwie członkowskim tranzytu zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. d) tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

f)

kontrole związane z dziennikiem podróży wykonywane zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1/2005 muszą być zadawalające i nie wymagać przesłania danych szczegółowych do punktu kontroli znajdującego się w państwie członkowskim tranzytu zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. d) tego rozporządzenia;

| g) | koniowatym składającym się na przesyłkę musi towarzyszyć należycie wypełnione świadectwo zdrowia zwierząt zgodnie ze wzorem określonym w załączniku C do dyrektywy 90/426/EWG, w którym należy podać miejsce przeznaczenia i które zawiera dodatkowo następujące sformułowanie:
  „Koniowate wysłane zgodnie z decyzją Komisji 2010/346/UE (15) |
| --- | --- |

g)

koniowatym składającym się na przesyłkę musi towarzyszyć należycie wypełnione świadectwo zdrowia zwierząt zgodnie ze wzorem określonym w załączniku C do dyrektywy 90/426/EWG, w którym należy podać miejsce przeznaczenia i które zawiera dodatkowo następujące sformułowanie:

„Koniowate wysłane zgodnie z decyzją Komisji 2010/346/UE (15)

2.   W drodze odstępstwa od ust. 1 lit. b) pierwsze badanie AGID, które należy przeprowadzić na próbkach pobranych przynajmniej 90 dni przed wysyłką, możne nie być wymagane pod następującymi warunkami:

| a) | państwo członkowskie miejsca przeznaczenia zezwoliło na takie odstępstwo w zastosowaniu środków przewidzianych w art. 7 ust. 2 dyrektywy 90/426/EWG; lub |
| --- | --- |

a)

państwo członkowskie miejsca przeznaczenia zezwoliło na takie odstępstwo w zastosowaniu środków przewidzianych w art. 7 ust. 2 dyrektywy 90/426/EWG; lub

| b) | koniowate przeznaczone są do bezpośredniego transportu do rzeźni i zostały zgromadzone w zatwierdzonym gospodarstwie z gospodarstw, wobec których potwierdzono, że są wolne od EIA zgodnie z obowiązującym krajowym programem kontroli EIA. |
| --- | --- |

b)

koniowate przeznaczone są do bezpośredniego transportu do rzeźni i zostały zgromadzone w zatwierdzonym gospodarstwie z gospodarstw, wobec których potwierdzono, że są wolne od EIA zgodnie z obowiązującym krajowym programem kontroli EIA.

Artykuł 3

Odstępstwa dotyczące przemieszczania koniowatych do pozostałych państw członkowskich z regionów wymienionych w załączniku w odniesieniu do zarejestrowanych koni uczestniczących w niektórych zawodach i imprezach

W drodze odstępstwa od art. 2 ust. 1 lit. a), b), c) d) i f) Rumunia może zezwolić na wysłanie do pozostałych państw członkowskich zarejestrowanych koni w celu udziału w zawodach organizowanych pod patronatem Światowego Związku Jeździeckiego (FEI) lub w głównych międzynarodowych wyścigach koni pod warunkiem spełnienia następujących warunków:

| a) | konie zostały poddane badaniu AGIT z wynikiem ujemnym, przeprowadzonemu zgodnie z kryteriami ustalonymi w podręczniku, na próbkach pobranych w ciągu 10 dni przed datą wysyłki z zatwierdzonego gospodarstwa; |
| --- | --- |

a)

konie zostały poddane badaniu AGIT z wynikiem ujemnym, przeprowadzonemu zgodnie z kryteriami ustalonymi w podręczniku, na próbkach pobranych w ciągu 10 dni przed datą wysyłki z zatwierdzonego gospodarstwa;

| b) | wszystkie koniowate w zatwierdzonym gospodarstwie i w granicach 200 m wokół zatwierdzonego gospodarstwa zostały poddane badaniu AGID z wynikiem ujemnym, przeprowadzonemu na próbkach pobranych między 90 a 180 dniem przed datą zamierzonego przemieszczania; |
| --- | --- |

b)

wszystkie koniowate w zatwierdzonym gospodarstwie i w granicach 200 m wokół zatwierdzonego gospodarstwa zostały poddane badaniu AGID z wynikiem ujemnym, przeprowadzonemu na próbkach pobranych między 90 a 180 dniem przed datą zamierzonego przemieszczania;

| c) | warunków określonych w art. 2 ust. 1 lit. e) i g). |
| --- | --- |

c)

warunków określonych w art. 2 ust. 1 lit. e) i g).

Artykuł 4

Ograniczenia w przypadku dodatnich wyników badania AGID

W przypadku dodatnich wyników jakichkolwiek badań AGID, przewidzianych w art. 2 ust. 1 lit. b) i d) oraz w art. 3 lit. a) niniejszej decyzji, całe zatwierdzone gospodarstwo zostaje objęte ograniczeniem przemieszczania do momentu zakończenia wprowadzania środków przewidzianych w art. 4 ust. 5 lit. a) tiret trzecie dyrektywy Rady 90/426/EWG.

Artykuł 5

Odstępstwa dotyczące zamrożonego nasienia, zamrożonych komórek jajowych i zarodków zwierząt z rodziny koniowatych oraz produktów krwiopochodnych uzyskanych z krwi koniowatych

1.   W drodze odstępstwa od art. 1 ust. 1 lit. b) Rumunia może zezwolić na wysyłkę do pozostałych państw członkowskich zamrożonego nasienia koniowatych spełniającego warunki określone w pkt 1.6 lit. c), 1.7 i 1.8 rozdziału II pkt I załącznika D do dyrektywy 92/65/EWG.

2.   W drodze odstępstwa od art. 1 ust. 1 lit. c) Rumunia może zezwolić na wysyłkę do pozostałych państw członkowskich zamrożonych zarodków pobranych od klaczy, które poddano badaniu AGID z wynikiem ujemnym, przeprowadzonemu na próbkach krwi pobranych w odstępie 90 dni; druga próbka została pobrana między 30 a 45 dniem od daty pobrania zarodków.

3.   Przesyłkom zamrożonego nasienia lub zamrożonych zarodków, o których mowa w ust. 1 i 2, towarzyszy świadectwo zdrowia zwierząt określone dla danej przesyłki zgodnie z art. 11 ust. 5 dyrektywy 92/65/EWG, które zawiera dodatkowo sformułowanie:

„Nasienie/zarodki (niepotrzebne skreślić) zwierząt z rodziny koniowatych wysyłane zgodnie z decyzją Komisji 2010/346/UE (16)

4.   W drodze odstępstwa od art. 1 ust. 1 lit. d) Rumunia może zezwolić na wysyłkę do pozostałych państw członkowskich surowicy koniowatych spełniającej warunki określone w rozdziale V pkt A załącznika VIII do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002.

Artykuł 6

Dodatkowe zobowiązania Rumunii

Rumunia dopilnowuje, aby:

| a) | nazwa, położenie geograficzne zatwierdzonych gospodarstw, imię i nazwisko oraz kwalifikacje zawodowe urzędowego lekarza weterynarii odpowiedzialnego za zatwierdzone gospodarstwo i podpisującego świadectwo zdrowia zwierząt, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. g) i art. 5 ust. 3, były przekazywane Komisji i pozostałym państwom członkowskim; |
| --- | --- |

a)

nazwa, położenie geograficzne zatwierdzonych gospodarstw, imię i nazwisko oraz kwalifikacje zawodowe urzędowego lekarza weterynarii odpowiedzialnego za zatwierdzone gospodarstwo i podpisującego świadectwo zdrowia zwierząt, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. g) i art. 5 ust. 3, były przekazywane Komisji i pozostałym państwom członkowskim;

| b) | urzędowe laboratorium przeprowadzające badania AGID przewidziane w art. 2 ust. 1 lit. b) i d) oraz art. 3:






  (i) | spełniało wymogi art. 12 rozporządzenia (WE) nr 882/2004; |
| --- | --- | --- |

b)

urzędowe laboratorium przeprowadzające badania AGID przewidziane w art. 2 ust. 1 lit. b) i d) oraz art. 3:

(i)

spełniało wymogi art. 12 rozporządzenia (WE) nr 882/2004;

| (ii) | poddane zostało do dnia 31 grudnia 2010 r. i w każdym kolejnym roku corocznemu badaniu biegłości we współpracy z laboratorium referencyjnym Unii Europejskiej ds. chorób koni innych niż afrykański pomór koni; |
| --- | --- |

(ii)

poddane zostało do dnia 31 grudnia 2010 r. i w każdym kolejnym roku corocznemu badaniu biegłości we współpracy z laboratorium referencyjnym Unii Europejskiej ds. chorób koni innych niż afrykański pomór koni;

| c) | kopie próbek krwi przechowywane były przez przynajmniej 90 dni w urzędowym laboratorium, o którym mowa w lit. b), dla każdego badania AGID przeprowadzonego w ciągu 10 dni od daty wysyłki zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. b) i d) oraz art. 3, chyba że:






  (i) | zgłoszono śmierć zwierzęcia zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 504/2008; lub |
| --- | --- | --- |

c)

kopie próbek krwi przechowywane były przez przynajmniej 90 dni w urzędowym laboratorium, o którym mowa w lit. b), dla każdego badania AGID przeprowadzonego w ciągu 10 dni od daty wysyłki zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. b) i d) oraz art. 3, chyba że:

(i)

zgłoszono śmierć zwierzęcia zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 504/2008; lub

| (ii) | odnotowano przed upływem 90 dni ujemny wynik badania AGID, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lit. b); |
| --- | --- |

(ii)

odnotowano przed upływem 90 dni ujemny wynik badania AGID, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lit. b);

| d) | miejsce przeznaczenia otrzymywało informację o przemieszczaniu przesyłki za pomocą systemu TRACES przynajmniej 36 godzin przed jej przybyciem. |
| --- | --- |

d)

miejsce przeznaczenia otrzymywało informację o przemieszczaniu przesyłki za pomocą systemu TRACES przynajmniej 36 godzin przed jej przybyciem.

Artykuł 7

Zobowiązania państw członkowskich miejsca przeznaczenia

1.   Państwa członkowskie miejsca przeznaczenia dopilnowują, aby – jeżeli miejsce przeznaczenia otrzymuje informację zgodnie z art. 6 lit. d) o przemieszczaniu koniowatych, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. b) – koniowate po przybyciu do miejsca przeznaczenia były:

| a) | poddawane ubojowi w ciągu nie więcej niż 72 godzin od czasu ich przybycia do rzeźni, o którym właściwe władze zostały poinformowane za pośrednictwem systemu TRACES; zgodnie z niniejszą decyzją 10 % przesyłek przybywających do rzeźni należy poddać badaniu AGID; albo |
| --- | --- |

a)

poddawane ubojowi w ciągu nie więcej niż 72 godzin od czasu ich przybycia do rzeźni, o którym właściwe władze zostały poinformowane za pośrednictwem systemu TRACES; zgodnie z niniejszą decyzją 10 % przesyłek przybywających do rzeźni należy poddać badaniu AGID; albo

| b) | odizolowane pod urzędowym nadzorem weterynaryjnym w gospodarstwie przeznaczenia podanym w świadectwie zdrowia zwierząt, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. g), przez przynajmniej 30 dni i w odległości przynajmniej 200 m od innych koniowatych lub trzymane w warunkach zamkniętych, zapewniających ochronę oraz poddawane są badaniu AGID z wynikiem ujemnym, przeprowadzanym na próbkach krwi pobranych nie wcześniej niż 28 dni po dacie rozpoczęcia okresu izolacji. |
| --- | --- |

b)

odizolowane pod urzędowym nadzorem weterynaryjnym w gospodarstwie przeznaczenia podanym w świadectwie zdrowia zwierząt, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. g), przez przynajmniej 30 dni i w odległości przynajmniej 200 m od innych koniowatych lub trzymane w warunkach zamkniętych, zapewniających ochronę oraz poddawane są badaniu AGID z wynikiem ujemnym, przeprowadzanym na próbkach krwi pobranych nie wcześniej niż 28 dni po dacie rozpoczęcia okresu izolacji.

2.   Nie naruszając przepisów art. 1 ust. 1 lit. b), państwa członkowskie muszą dopilnować, aby w okresie 90 dni od daty przybycia koniowatych, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. b), do gospodarstwa przeznaczenia wspomnianego w ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu koniowate można wysłać z tego gospodarstwa do innego państwa członkowskiego, jeżeli:

| a) | poddano je badaniu AGID z wynikiem ujemnym, przeprowadzonym na próbkach krwi pobranych w ciągu 10 dni przed datą wysyłki; oraz |
| --- | --- |

a)

poddano je badaniu AGID z wynikiem ujemnym, przeprowadzonym na próbkach krwi pobranych w ciągu 10 dni przed datą wysyłki; oraz

| b) | towarzyszy im należycie wypełnione świadectwo zdrowia zwierząt zgodnie ze wzorem określonym w załączniku C do dyrektywy 90/426/EWG. |
| --- | --- |

b)

towarzyszy im należycie wypełnione świadectwo zdrowia zwierząt zgodnie ze wzorem określonym w załączniku C do dyrektywy 90/426/EWG.

Artykuł 8

Obowiązki w zakresie sprawozdawczości

Państwa członkowskie, których dotyczy handel koniowatymi, ich nasieniem, komórkami jajowymi i zarodkami zgodnie z niniejszą decyzją, regularnie, lecz nie rzadziej niż co 3 miesiące, przedkładają sprawozdania Komisji i pozostałym państwom członkowskim podczas obrad Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt.

Artykuł 9

Koszty procedur administracyjnych

1.   Rumunia podejmuje konieczne środki, łącznie ze środkami prawnymi, jeżeli jest to niezbędne, w celu zapewnienia, że koszty dodatkowych procedur administracyjnych, w tym koniecznych badań laboratoryjnych lub działań następczych, związane z przemieszczaniem przesyłek koniowatych, ich nasienia, komórek jajowych, zarodków i surowicy koniowatych, pochodzących z tego państwa członkowskiego zgodnie z art. 2, 3 i 5, ponosi w całości wysyłający koniowate lub ich produkty.

2.   Państwa członkowskie miejsca przeznaczenia podejmują konieczne środki, łącznie ze środkami prawnymi, jeżeli jest to niezbędne, w celu zapewnienia, że koszty dodatkowych procedur administracyjnych, w tym koniecznych badań laboratoryjnych lub działań następczych, aż do zakończenia wprowadzania środków przewidzianych w art. 7, związane z przemieszczaniem koniowatych z Rumunii zgodnie z art. 2 i 3, ponosi w całości wysyłający koniowate.

Artykuł 10

Uchylenie

Decyzja 2007/269/WE traci moc.

Artykuł 11

Adresaci

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 czerwca 2010 r.

W imieniu Komisji

John DALLI

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

1

(2)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 42.

2

(3)  Dz.U. L 378 z 31.12.1982, s. 58.

3

(4)  Dz.U. L 115 z 3.5.2007, s. 18.

4

(5)  DG(SANCO) 2009-8256 - MR WERSJA OSTATECZNA (http://ec.europa.eu/food/fvo/rep_details_en.cfm?rep_id=2341).

5

(6)  Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.

6

(7)  Dz.U. L 56 z 29.2.2008, s. 4.

7

(8)  Dz.U. L 149 z 7.6.2008, s. 3.

8

(9)  Dz.U. L 3 z 5.1.2005, s. 1.

9

(10)  Dz.U. L 94 z 31.3.2004, s. 63.

10

(11)  Dz.U. L 268 z 14.9.1992, s. 54.

11

(12)  Dz.U. L 52 z 3.3.2010, s. 14.

12

(13)  Dz.U. L 182 z 2.8.1995, s. 27.

13

(14)  Dz.U. L 273 z 10.10.2002, s. 1.

14

(15)  Dz.U. L 155 z 22.6.2010, s. 48.”

15

(16)  Dz.U. L 155 z 22.6.2010, s. 48.”

16

---

ZAŁĄCZNIK

Regiony, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a):

| Państwo członkowskie | Region | Uwagi |
| --- | --- | --- |
| Rumunia | Całe terytorium | |

Państwo członkowskie

Region

Uwagi

Rumunia

Całe terytorium

---

| 22.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 155/54 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 155/54

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 19 czerwca 2010 r.

zmieniająca decyzję 2004/388/WE w sprawie dokumentu wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia materiałów wybuchowych

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 3666)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2010/347/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 93/15/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie harmonizacji przepisów dotyczących wprowadzania do obrotu i kontroli materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego (1), w szczególności jej art. 13 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | System przemieszczania materiałów wybuchowych na terytorium Unii ustanowiony dyrektywą 93/15/EWG przewiduje udzielanie zgody przez różne właściwe organy odpowiedzialne za strefy pochodzenia, tranzyt oraz miejsce przeznaczenia materiałów wybuchowych. |
| --- | --- |

(1)

System przemieszczania materiałów wybuchowych na terytorium Unii ustanowiony dyrektywą 93/15/EWG przewiduje udzielanie zgody przez różne właściwe organy odpowiedzialne za strefy pochodzenia, tranzyt oraz miejsce przeznaczenia materiałów wybuchowych.

| (2) | Decyzją Komisji 2004/388/WE z dnia 15 kwietnia 2004 r. w sprawie dokumentu wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia materiałów wybuchowych (2) ustanowiono wzór dokumentu używanego przy przemieszczaniu materiałów wybuchowych, zawierający informacje wymagane do celów art. 9 ust. 5 i 6 dyrektywy 93/15/EWG, w celu ułatwienia przemieszczania materiałów wybuchowych między państwami członkowskimi przy jednoczesnym zachowaniu wymogów bezpieczeństwa niezbędne przy przemieszczeniu tych produktów. |
| --- | --- |

(2)

Decyzją Komisji 2004/388/WE z dnia 15 kwietnia 2004 r. w sprawie dokumentu wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia materiałów wybuchowych (2) ustanowiono wzór dokumentu używanego przy przemieszczaniu materiałów wybuchowych, zawierający informacje wymagane do celów art. 9 ust. 5 i 6 dyrektywy 93/15/EWG, w celu ułatwienia przemieszczania materiałów wybuchowych między państwami członkowskimi przy jednoczesnym zachowaniu wymogów bezpieczeństwa niezbędne przy przemieszczeniu tych produktów.

| (3) | Należy dostosować decyzję 2004/388/WE w związku z opracowaniem i udostępnieniem wszystkim państwom członkowskim systemu elektronicznego umożliwiającego wymianę informacji na temat zezwoleń. |
| --- | --- |

(3)

Należy dostosować decyzję 2004/388/WE w związku z opracowaniem i udostępnieniem wszystkim państwom członkowskim systemu elektronicznego umożliwiającego wymianę informacji na temat zezwoleń.

| (4) | W szczególności należy umożliwić właściwym organom państwa członkowskiego pochodzenia wydrukowanie wszystkich niezbędnych dokumentów i wydanie dostawcy dokumentu wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia materiałów wybuchowych po sprawdzeniu, że wszystkie właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich udzieliły zgody na przemieszczenie, gdyż zmniejszy to obciążenie administracyjne firm i państw członkowskich. |
| --- | --- |

(4)

W szczególności należy umożliwić właściwym organom państwa członkowskiego pochodzenia wydrukowanie wszystkich niezbędnych dokumentów i wydanie dostawcy dokumentu wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia materiałów wybuchowych po sprawdzeniu, że wszystkie właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich udzieliły zgody na przemieszczenie, gdyż zmniejszy to obciążenie administracyjne firm i państw członkowskich.

| (5) | W przeprowadzonej na zlecenie Komisji Europejskiej analizie dotyczącej wdrożenia dyrektywy 93/15/EWG stwierdzono, że należy skrócić procedurę udzielania przez państwa członkowskie zgody na przemieszczanie. W celu poprawy sytuacji należy wprowadzić stosowanie wspólnego systemu elektronicznego. |
| --- | --- |

(5)

W przeprowadzonej na zlecenie Komisji Europejskiej analizie dotyczącej wdrożenia dyrektywy 93/15/EWG stwierdzono, że należy skrócić procedurę udzielania przez państwa członkowskie zgody na przemieszczanie. W celu poprawy sytuacji należy wprowadzić stosowanie wspólnego systemu elektronicznego.

| (6) | W programie Small Business Act dla Europy (3) i Trzecim strategicznym przeglądzie procesu lepszego stanowienia prawa w Unii Europejskiej (4) Komisja Europejska stawia sobie za cel zwiększenie przewidywalności i pomoc dla przedsiębiorstw, aby mogły się one lepiej przygotować na zmiany legislacyjne. W szczególności system wspólnych dat wejścia w życie został określony jako środek służący osiągnięciu tego celu. System ten ma na celu to, aby data rozpoczęcia stosowania przepisów wpływających na działalność gospodarczą odpowiadała pewnym określonym datom w ciągu roku, o ile jest to możliwe. Należy to uwzględnić przy ustalaniu daty rozpoczęcia stosowania niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(6)

W programie Small Business Act dla Europy (3) i Trzecim strategicznym przeglądzie procesu lepszego stanowienia prawa w Unii Europejskiej (4) Komisja Europejska stawia sobie za cel zwiększenie przewidywalności i pomoc dla przedsiębiorstw, aby mogły się one lepiej przygotować na zmiany legislacyjne. W szczególności system wspólnych dat wejścia w życie został określony jako środek służący osiągnięciu tego celu. System ten ma na celu to, aby data rozpoczęcia stosowania przepisów wpływających na działalność gospodarczą odpowiadała pewnym określonym datom w ciągu roku, o ile jest to możliwe. Należy to uwzględnić przy ustalaniu daty rozpoczęcia stosowania niniejszej decyzji.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 13 ust. 1 dyrektywy 93/15/EWG, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 13 ust. 1 dyrektywy 93/15/EWG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2004/388/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | wprowadza się art. 3a w brzmieniu:
  „Artykuł 3a
  Jeżeli wszystkie państwa – państwo członkowskie pochodzenia, państwo członkowskie przeznaczenia i wszelkie państwa członkowskie tranzytu – korzystają ze wspólnego systemu elektronicznego do udzielania zgody na przemieszczenie materiałów wybuchowych na terenie Unii, stosuje się procedurę określoną w akapitach od drugiego do piątego.
  Odbiorca przedkłada dokument wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia materiałów wybuchowych na papierze lub w wersji elektronicznej z wypełnionymi sekcjami 1–4 jedynie właściwemu organowi państwa członkowskiego pochodzenia przeznaczenia.
  Po udzieleniu zgody państwo członkowskie przeznaczenia wysyła tę zgodę państwu członkowskiemu pochodzenia, korzystając ze wspólnego systemu elektronicznego.
  Po udzieleniu zgody właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia wnosi o udzielenie zgody do właściwych organów wszystkich państw członkowskich tranzytu, korzystając ze wspólnego systemu elektronicznego.
  Po otrzymaniu zgody od wszystkich zainteresowanych państw członkowskich właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia wydaje dostawcy dokument wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia materiałów wybuchowych, będący dowodem udzielania zgody przez wszystkie zainteresowane państwa członkowskie, na papierze umożliwiającym pewną identyfikację tego dokumentu, w języku(-ach) państwa członkowskiego pochodzenia, państwa członkowskiego (państw członkowskich) tranzytu (w stosownych przypadkach), państwa członkowskiego przeznaczenia oraz w języku angielskim.”; |
| --- | --- |

1)

wprowadza się art. 3a w brzmieniu:

„Artykuł 3a

Jeżeli wszystkie państwa – państwo członkowskie pochodzenia, państwo członkowskie przeznaczenia i wszelkie państwa członkowskie tranzytu – korzystają ze wspólnego systemu elektronicznego do udzielania zgody na przemieszczenie materiałów wybuchowych na terenie Unii, stosuje się procedurę określoną w akapitach od drugiego do piątego.

Odbiorca przedkłada dokument wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia materiałów wybuchowych na papierze lub w wersji elektronicznej z wypełnionymi sekcjami 1–4 jedynie właściwemu organowi państwa członkowskiego pochodzenia przeznaczenia.

Po udzieleniu zgody państwo członkowskie przeznaczenia wysyła tę zgodę państwu członkowskiemu pochodzenia, korzystając ze wspólnego systemu elektronicznego.

Po udzieleniu zgody właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia wnosi o udzielenie zgody do właściwych organów wszystkich państw członkowskich tranzytu, korzystając ze wspólnego systemu elektronicznego.

Po otrzymaniu zgody od wszystkich zainteresowanych państw członkowskich właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia wydaje dostawcy dokument wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia materiałów wybuchowych, będący dowodem udzielania zgody przez wszystkie zainteresowane państwa członkowskie, na papierze umożliwiającym pewną identyfikację tego dokumentu, w języku(-ach) państwa członkowskiego pochodzenia, państwa członkowskiego (państw członkowskich) tranzytu (w stosownych przypadkach), państwa członkowskiego przeznaczenia oraz w języku angielskim.”;

| 2) | w załączniku w pkt 2 not wyjaśniających na końcu ustępu dodaje się zdanie w brzmieniu: „Niniejszy punkt nie ma zastosowania w przypadku korzystania ze wspólnego systemu elektronicznego określonego w art. 3a.”. |
| --- | --- |

2)

w załączniku w pkt 2 not wyjaśniających na końcu ustępu dodaje się zdanie w brzmieniu: „Niniejszy punkt nie ma zastosowania w przypadku korzystania ze wspólnego systemu elektronicznego określonego w art. 3a.”.

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 29 października 2010 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 czerwca 2010 r.

W imieniu Komisji

Antonio TAJANI

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 121 z 15.5.1993, s. 20.

1

(2)  Dz.U. L 120 z 24.4.2004, s. 43.

2

(3)  COM(2008) 394 wersja ostateczna z 25.6.2008.

3

(4)  COM(2009) 15 wersja ostateczna z 28.1.2009.

4

---

IV Akty przyjęte przed dniem 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu WE, Traktatu UE i Traktatu Euratom

| 22.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 155/56 |
| --- | --- | --- | --- |

22.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 155/56

---

DECYZJA RADY

z dnia 17 listopada 2009 r.

dotycząca zawarcia Umowy między rządem Federacji Rosyjskiej a Unią Europejską w sprawie ochrony informacji niejawnych

(2010/348/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24 i 38,

uwzględniając zalecenie Prezydencji,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na posiedzeniu w dniach 27 i 28 listopada 2003 r. Rada postanowiła upoważnić Prezydencję, wspieraną przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela (SG/WP), do rozpoczęcia – zgodnie z art. 24 i 38 Traktatu o Unii Europejskiej – negocjacji z niektórymi państwami trzecimi, tak aby Unia Europejska zawarła z każdym z tych państw umowę w sprawie procedur bezpieczeństwa stosowanych przy wymianie informacji niejawnych. |
| --- | --- |

(1)

Na posiedzeniu w dniach 27 i 28 listopada 2003 r. Rada postanowiła upoważnić Prezydencję, wspieraną przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela (SG/WP), do rozpoczęcia – zgodnie z art. 24 i 38 Traktatu o Unii Europejskiej – negocjacji z niektórymi państwami trzecimi, tak aby Unia Europejska zawarła z każdym z tych państw umowę w sprawie procedur bezpieczeństwa stosowanych przy wymianie informacji niejawnych.

| (2) | Po otrzymaniu upoważnienia do rozpoczęcia negocjacji Prezydencja, wspierana przez SG/WP, wynegocjowała Umowę z Federacją Rosyjską w sprawie ochrony informacji niejawnych. |
| --- | --- |

(2)

Po otrzymaniu upoważnienia do rozpoczęcia negocjacji Prezydencja, wspierana przez SG/WP, wynegocjowała Umowę z Federacją Rosyjską w sprawie ochrony informacji niejawnych.

| (3) | Umowa ta powinna zostać zatwierdzona, |
| --- | --- |

(3)

Umowa ta powinna zostać zatwierdzona,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Umowa między rządem Federacji Rosyjskiej a Unią Europejską w sprawie ochrony informacji niejawnych zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii Europejskiej.

Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w celu związania nią Unii Europejskiej (1).

Artykuł 3

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 listopada 2009 r.

W imieniu Rady

C. BILDT

Przewodniczący

---

(1)  Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym przez Sekretariat Generalny Rady.

1

---

TŁUMACZENIE

UMOWA

między rządem Federacji Rosyjskiej a Unią Europejską w sprawie ochrony informacji niejawnych

RZĄD FEDERACJI ROSYJSKIEJ

oraz

UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „UE”, reprezentowana przez Prezydencję Rady Unii Europejskiej,

zwane dalej „stronami”,

ZWAŻYWSZY, ŻE UE i Federacja Rosyjska zgadzają się, że powinny rozwijać swoją współpracę w kwestiach będących przedmiotem wspólnego interesu, zwłaszcza w obszarze bezpieczeństwa,

UZNAJĄC, ŻE współpraca między stronami może wymagać dostępu do informacji niejawnych posiadanych przez UE lub Federację Rosyjską, a także wymiany takich informacji między stronami,

ŚWIADOME, ŻE dostęp do informacji niejawnych oraz ich wymiana wymagają podjęcia odpowiednich środków ochrony;

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejsza umowa ma zastosowanie do ochrony informacji niejawnych przekazywanych, wymienianych lub opracowywanych przez strony w trakcie ich współpracy.

Artykuł 2

Na użytek niniejszej umowy:

| 1) | „informacje niejawne” oznaczają wszelkie informacje i materiały chronione zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi jednej ze stron, przekazywane, wymieniane lub opracowywane przez strony w trakcie ich współpracy, których nieuprawnione ujawnienie mogłoby spowodować szkodę różnej wielkości dla interesów bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej lub UE lub co najmniej jednego jej państwa członkowskiego i które zostały opatrzone klauzulą tajności; |
| --- | --- |

1)

„informacje niejawne” oznaczają wszelkie informacje i materiały chronione zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi jednej ze stron, przekazywane, wymieniane lub opracowywane przez strony w trakcie ich współpracy, których nieuprawnione ujawnienie mogłoby spowodować szkodę różnej wielkości dla interesów bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej lub UE lub co najmniej jednego jej państwa członkowskiego i które zostały opatrzone klauzulą tajności;

| 2) | „nośniki informacji niejawnych” oznaczają materiały, w tym fizyczne pola, zawierające informacje niejawne w formie symboli, obrazów, sygnałów, rozwiązań technicznych i procesów; |
| --- | --- |

2)

„nośniki informacji niejawnych” oznaczają materiały, w tym fizyczne pola, zawierające informacje niejawne w formie symboli, obrazów, sygnałów, rozwiązań technicznych i procesów;

| 3) | „klauzula tajności” oznacza określenie wskazujące:






  — | wielkość szkody dla interesów Federacji Rosyjskiej lub UE lub co najmniej jednego państwa członkowskiego UE, która może powstać w przypadku nieuprawnionego ujawnienia informacji niejawnych, oraz |
| --- | --- | --- |

3)

„klauzula tajności” oznacza określenie wskazujące:

—

wielkość szkody dla interesów Federacji Rosyjskiej lub UE lub co najmniej jednego państwa członkowskiego UE, która może powstać w przypadku nieuprawnionego ujawnienia informacji niejawnych, oraz

| — | stopień ochrony wymagany w związku z powyższym zgodnie z przepisami ustawodawczymi lub wykonawczymi Federacji Rosyjskiej lub UE; |
| --- | --- |

—

stopień ochrony wymagany w związku z powyższym zgodnie z przepisami ustawodawczymi lub wykonawczymi Federacji Rosyjskiej lub UE;

| 4) | „oznaczenie klauzuli” oznacza określenie umieszczone na nośnikach informacji niejawnych lub dokumentach towarzyszących wskazujące klauzulę tajności zawartych w nich informacji; |
| --- | --- |

4)

„oznaczenie klauzuli” oznacza określenie umieszczone na nośnikach informacji niejawnych lub dokumentach towarzyszących wskazujące klauzulę tajności zawartych w nich informacji;

| 5) | „poświadczenie bezpieczeństwa” oznacza decyzję administracyjną podjętą zgodnie z przepisami ustawodawczymi lub wykonawczymi Federacji Rosyjskiej lub UE, poświadczającą, że osoba fizyczna może uzyskać dostęp do informacji niejawnych opatrzonych klauzulą do określonego poziomu tajności. |
| --- | --- |

5)

„poświadczenie bezpieczeństwa” oznacza decyzję administracyjną podjętą zgodnie z przepisami ustawodawczymi lub wykonawczymi Federacji Rosyjskiej lub UE, poświadczającą, że osoba fizyczna może uzyskać dostęp do informacji niejawnych opatrzonych klauzulą do określonego poziomu tajności.

Artykuł 3

1.   Na użytek niniejszej umowy „UE” oznacza Radę Unii Europejskiej (zwaną dalej „Radą”), Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela i Sekretariat Generalny Rady oraz Komisję Europejską.

2.   Do celów niniejszej umowy organami upoważnionymi do wykonania niniejszej umowy w imieniu Federacji Rosyjskiej są federalne organy rządowe Federacji Rosyjskiej.

Artykuł 4

1.   Informacje niejawne mogą – zgodnie z ust. 2–5 – być udostępniane przez jedną stronę, zwaną „stroną przekazującą”, drugiej stronie, zwanej „stroną otrzymującą”.

2.   Każda ze stron podejmuje decyzję co do udostępnienia informacji niejawnych drugiej stronie indywidualnie dla każdego przypadku, zgodnie z własnymi interesami bezpieczeństwa i przepisami ustawodawczymi lub wykonawczymi. Żadne postanowienie niniejszej umowy nie może być uważane za podstawę do obligatoryjnego lub zbiorczego udostępnienia informacji niejawnych lub informacji określonych kategorii między stronami.

3.   Każda ze stron zgodnie ze swoimi przepisami ustawodawczymi lub wykonawczymi:

| a) | chroni informacje niejawne przekazywane, wymieniane lub opracowywane przez strony w trakcie ich współpracy; |
| --- | --- |

a)

chroni informacje niejawne przekazywane, wymieniane lub opracowywane przez strony w trakcie ich współpracy;

| b) | zapewnia, by ani klauzule tajności, ani oznaczenia klauzul, ani oznaczenia ograniczające rozprowadzanie informacji nadane przez stronę przekazującą informacjom niejawnym przekazywanym lub wymienianym na mocy niniejszej umowy nie były zmieniane bez uprzedniej pisemnej zgody tej strony oraz by informacje niejawne przekazywane lub wymieniane na mocy niniejszej umowy były rejestrowane, zabezpieczane i chronione zgodnie z jej własnymi przepisami ustawodawczymi lub wykonawczymi dotyczącymi informacji opatrzonych równoważną klauzulą bezpieczeństwa i jej oznaczeniem zgodnie z art. 6; |
| --- | --- |

b)

zapewnia, by ani klauzule tajności, ani oznaczenia klauzul, ani oznaczenia ograniczające rozprowadzanie informacji nadane przez stronę przekazującą informacjom niejawnym przekazywanym lub wymienianym na mocy niniejszej umowy nie były zmieniane bez uprzedniej pisemnej zgody tej strony oraz by informacje niejawne przekazywane lub wymieniane na mocy niniejszej umowy były rejestrowane, zabezpieczane i chronione zgodnie z jej własnymi przepisami ustawodawczymi lub wykonawczymi dotyczącymi informacji opatrzonych równoważną klauzulą bezpieczeństwa i jej oznaczeniem zgodnie z art. 6;

| c) | korzysta z informacji niejawnych, które są przekazywane lub wymieniane na mocy niniejszej umowy, jedynie do celów określonych przez stronę przekazującą; |
| --- | --- |

c)

korzysta z informacji niejawnych, które są przekazywane lub wymieniane na mocy niniejszej umowy, jedynie do celów określonych przez stronę przekazującą;

| d) | zwraca lub niszczy nośniki informacji niejawnych otrzymanych od drugiej strony, gdy właściwy organ strony przekazującej zwróci się do niej o to na piśmie; |
| --- | --- |

d)

zwraca lub niszczy nośniki informacji niejawnych otrzymanych od drugiej strony, gdy właściwy organ strony przekazującej zwróci się do niej o to na piśmie;

| e) | nie ujawnia informacji niejawnych, które zostały przekazane lub wymienione na mocy niniejszej umowy, odbiorcom innym niż wymienieni w art. 3, bez uprzedniej pisemnej zgody strony przekazującej. |
| --- | --- |

e)

nie ujawnia informacji niejawnych, które zostały przekazane lub wymienione na mocy niniejszej umowy, odbiorcom innym niż wymienieni w art. 3, bez uprzedniej pisemnej zgody strony przekazującej.

4.   Informacje niejawne są przekazywane kanałami dyplomatycznymi, przez kuriera lub w jakikolwiek inny sposób uzgodniony przez właściwe organy, o których mowa w art. 10. Na użytek niniejszej umowy:

| a) | w przypadku UE wszelka korespondencja jest przesyłana kierownikowi kancelarii tajnej Rady Unii Europejskiej. Kierownik kancelarii tajnej Rady przekazuje korespondencję państwom członkowskim i Komisji Europejskiej, z zastrzeżeniem ust. 5; |
| --- | --- |

a)

w przypadku UE wszelka korespondencja jest przesyłana kierownikowi kancelarii tajnej Rady Unii Europejskiej. Kierownik kancelarii tajnej Rady przekazuje korespondencję państwom członkowskim i Komisji Europejskiej, z zastrzeżeniem ust. 5;

| b) | w przypadku Federacji Rosyjskiej wszelka korespondencja jest adresowana do Stałego Przedstawicielstwa Federacji Rosyjskiej przy Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnocie Energii Atomowej. |
| --- | --- |

b)

w przypadku Federacji Rosyjskiej wszelka korespondencja jest adresowana do Stałego Przedstawicielstwa Federacji Rosyjskiej przy Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnocie Energii Atomowej.

5.   Ze względów operacyjnych strona przekazująca może kierować korespondencję jedynie do konkretnych właściwych urzędników, organów lub służb strony otrzymującej, wyraźnie wskazanych jako odbiorcy, zależnie od ich uprawnień oraz zgodnie z zasadą ograniczonego dostępu. Dostęp do takiej korespondencji przysługuje jedynie wyżej wspomnianym urzędnikom, organom lub służbom. W przypadku Unii Europejskiej korespondencja taka jest przekazywana za pośrednictwem kierownika kancelarii tajnej Rady lub – jeżeli informacje takie są adresowane do Komisji Europejskiej – za pośrednictwem kierownika kancelarii tajnej Komisji Europejskiej.

Artykuł 5

W celu zapewnienia równoważnego poziomu ochrony informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej umowy, każda ze stron – odpowiednio Federacja Rosyjska i Unia Europejska – dysponuje systemem bezpieczeństwa i środkami bezpieczeństwa opierającymi się na podstawowych zasadach i minimalnych standardach bezpieczeństwa określonych w ich krajowych przepisach ustawowych lub wykonawczych.

Artykuł 6

1.   Aby ustanowić równoważny poziom ochrony informacji niejawnych dostarczanych, wymienianych lub opracowywanych przez Federację Rosyjską i Unię Europejską w trakcie ich współpracy zgodnie z ich przepisami ustawodawczymi lub wykonawczymi, ustanawia się następującą korelację między klauzulami tajności:

| UE | FEDERACJA ROSYJSKA |
| --- | --- |
| CONFIDENTIEL UE | СЕКРЕТНО |
| SECRET UE | СОВЕРШЕННО СЕКРЕТНО |

UE

FEDERACJA ROSYJSKA

CONFIDENTIEL UE

СЕКРЕТНО

SECRET UE

СОВЕРШЕННО СЕКРЕТНО

2.   Oznaczenie klauzuli „ДЛЯ СЛУЖЕБНОГО ПОЛЬЗОВАНИЯ” Federacji Rosyjskiej odpowiada klauzuli tajności UE o treści „RESTREINT UE”.

3.   Współpracujące jednostki obydwu stron uzgadniają odnośne równoważne klauzule tajności, które dla wszelkich informacji niejawnych opracowanych w trakcie ich współpracy oraz uzgadniają zniesienie klauzuli tajności takich informacji lub zmiany ich klauzuli tajności na niższą.

Artykuł 7

1.   Dostęp do informacji niejawnych będzie umożliwiany jedynie osobom, którym znajomość wyżej wspomnianych informacji jest konieczna do wykonywania ich obowiązków służbowych, zgodnie z celami określonymi przy przekazaniu informacji.

2.   Wszystkie osoby, które wykonując swoje obowiązki służbowe, muszą mieć dostęp do informacji niejawnych przekazywanych, wymienianych lub opracowywanych przez strony w trakcie ich współpracy i opatrzonych klauzulą CONFIDENTIEL UE/СЕКРЕТНО lub wyższą lub które z uwagi na pełnione obowiązki lub funkcje mogą mieć dostęp do takich informacji niejawnych, są odpowiednio sprawdzane pod względem bezpieczeństwa przed uzyskaniem dostępu do tych informacji.

3.   Każda ze stron zapewnia przeprowadzenie procedury sprawdzania pod względem bezpieczeństwa zgodnie z jej przepisami ustawodawczymi lub wykonawczymi, w celu ustalenia, czy sytuacja i charakter osoby fizycznej pozwalają na umożliwienie jej dostępu do informacji niejawnych opatrzonych klauzulą o określonym poziomie tajności.

Artykuł 8

Właściwe organy, o których mowa w art. 10, mogą wymieniać informacje dotyczące odnośnych przepisów, którym podlega ochrona informacji niejawnych, i za obopólną zgodą składać sobie wizyty w celu prowadzenia wzajemnych konsultacji, na podstawie których dokonać można ustaleń dotyczących skuteczności środków podjętych na mocy niniejszej umowy oraz porozumienia technicznego, o którym mowa w art. 10.

Artykuł 9

Do oznaczenia umieszczonego już przez stronę przekazującą strona otrzymująca dodaje własne równoważne oznaczenie klauzuli określone w art. 6, umieszczając je na nośnikach informacji niejawnych, które zostały przekazane, wymienione lub opracowane w trakcie współpracy między stronami lub w wyniku tłumaczenia, kopiowania lub powielania.

Artykuł 10

1.   W celu wdrożenia niniejszej umowy i zapewnienia stworzenia przez stronę otrzymującą wymaganych warunków ochrony i zabezpieczenia informacji niejawnych, organy, o których mowa w ust. 2–4, zawierają następujące porozumienie techniczne:

| — | informują się nawzajem na piśmie o środkach technicznych (w tym o środkach praktycznych dotyczących obchodzenia się z informacjami niejawnymi oraz ich przechowywania, reprodukcji, przekazywania i niszczenia) służących ochronie i zabezpieczeniu informacji niejawnych przekazanych, wymienionych lub opracowanych przez strony w trakcie ich współpracy, oraz |
| --- | --- |

—

informują się nawzajem na piśmie o środkach technicznych (w tym o środkach praktycznych dotyczących obchodzenia się z informacjami niejawnymi oraz ich przechowywania, reprodukcji, przekazywania i niszczenia) służących ochronie i zabezpieczeniu informacji niejawnych przekazanych, wymienionych lub opracowanych przez strony w trakcie ich współpracy, oraz

| — | potwierdzają na piśmie, że te środki techniczne zapewniają akceptowalny dla obu stron poziom ochrony informacji niejawnych przekazanych, wymienionych lub opracowanych przez strony w trakcie ich współpracy. |
| --- | --- |

—

potwierdzają na piśmie, że te środki techniczne zapewniają akceptowalny dla obu stron poziom ochrony informacji niejawnych przekazanych, wymienionych lub opracowanych przez strony w trakcie ich współpracy.

2.   W imieniu Federacji Rosyjskiej działania mające na celu wdrożenie niniejszej umowy koordynuje Federalna Służba Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej; jest ona również odpowiedzialna za dostarczanie informacji na temat środków technicznych służących ochronie i zabezpieczeniu informacji niejawnych przekazywanych Federacji Rosyjskiej lub wymienianych z nią na mocy niniejszej umowy oraz za potwierdzanie takich środków.

3.   W imieniu Rady działania mające na celu wdrożenie niniejszej umowy koordynuje Biuro Bezpieczeństwa Sekretariatu Generalnego Rady, pod kierownictwem i w imieniu Sekretarza Generalnego Rady, działając w imieniu Rady i pod jej zwierzchnictwem; jest ono również odpowiedzialne za dostarczanie informacji na temat środków technicznych służących ochronie i zabezpieczeniu informacji niejawnych przekazywanych Radzie lub Sekretariatowi Generalnemu Rady lub wymienianych z nimi na mocy niniejszej umowy oraz za potwierdzanie takich środków.

4.   W imieniu Komisji Europejskiej działania mające na celu wdrożenie niniejszej umowy koordynuje Dyrekcja Komisji Europejskiej ds. Bezpieczeństwa, działając pod zwierzchnictwem członka Komisji odpowiedzialnego za kwestie bezpieczeństwa; dyrekcja ta jest również odpowiedzialna za dostarczanie informacji na temat środków technicznych służących ochronie informacji niejawnych przekazywanych Komisji Europejskiej lub wymienianych z nią na mocy niniejszej umowy oraz za potwierdzanie takich środków.

Artykuł 11

1.   Właściwy organ jednej ze stron, o którym mowa w art. 10, niezwłocznie informuje właściwy organ drugiej strony o wszelkich udowodnionych lub podejrzewanych przypadkach nieuprawnionego ujawnienia lub utraty informacji niejawnych przekazanych przez tę stronę oraz przeprowadza dochodzenie i przedstawia jego wyniki drugiej stronie.

2.   Właściwe organy stron, o których mowa w art. 10, wszczynają – indywidualnie dla każdego przypadku – postępowanie mające na celu określenie, zgodnie z przepisami ustawodawczymi i wykonawczymi każdej ze stron, proporcjonalnych działań lub środków naprawczych, które należy podjąć w związku z wynikłymi konsekwencjami lub zaistniałymi szkodami.

3.   Każda ze stron podejmuje zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawodawczymi i wykonawczymi wszelkie stosowne środki, w przypadkach gdy winnym spowodowania zagrożenia dla informacji niejawnych jest osoba fizyczna. Środki podejmowane w takiej sytuacji mogą skutkować podjęciem działań prawnych, w tym wszczęciem postępowania karnego przeciwko danej osobie zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawodawczymi i wykonawczymi.

Artykuł 12

Każda ze stron pokrywa koszty podjętych przez nią środków służących ochronie informacji niejawnych na mocy niniejszej umowy.

Artykuł 13

Niniejsza umowa w żaden sposób nie uniemożliwia stronom zawierania innych umów dotyczących przekazywania lub wymiany informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej umowy, pod warunkiem że umowy te nie kolidują z postanowieniami niniejszej umowy.

Artykuł 14

Wszelkie różnice stanowisk między stronami powstałe w związku z wykładnią lub stosowaniem niniejszej umowy są rozwiązywane w drodze negocjacji między stronami. Podczas takich negocjacji strony nadal wypełniają swoje obowiązki wynikające z niniejszej umowy.

Artykuł 15

1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po powiadomieniu się przez strony o zakończeniu wewnętrznych procedur niezbędnych do jej wejścia w życie.

2.   Każda ze stron może zażądać konsultacji w celu rozważenia ewentualnych zmian do niniejszej umowy.

3.   Wszelkie zmiany niniejszej umowy dokonywane są wyłącznie na piśmie oraz za obopólną zgodą stron. Zmiany wchodzą w życie na warunkach określonych w ust. 1.

Artykuł 16

Niniejsza umowa może zostać rozwiązana przez każdą ze stron w drodze pisemnego wypowiedzenia przekazanego drugiej stronie. Tego rodzaju wypowiedzenie staje się skuteczne po upływie sześciu miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia przez drugą stronę. Niezależnie od takiego wypowiedzenia obowiązki dotyczące ochrony wszelkich informacji niejawnych przekazanych lub wymienionych na mocy niniejszej umowy mają nadal zastosowanie zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy.

W DOWÓD CZEGO niżej podpisani, odpowiednio należycie upoważnieni, złożyli podpisy pod niniejszą umową.

Sporządzono w Rostowie nad Donem dnia pierwszego czerwca dwa tysiące dziesiątego roku w dwóch egzemplarzach w języku rosyjskim i angielskim.

W imieniu Rządu Federacji Rosyjskiej

W imieniu Unii Europejskiej

---