----

----

II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Europejski Bank Centralny

----

WYTYCZNE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 10 listopada 2006 r.

w sprawie ram prawnych rachunkowości i sprawozdawczości finansowej w Europejskim Systemie Banków Centralnych

(EBC/2006/16)

(2006/887/WE)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych oraz Europejskiego Banku Centralnego a w szczególności jego art. 12 ust. 1, art. 14 ust. 3 i art. 26 ust. 4,

uwzględniając udział Rady Ogólnej Europejskiego Banku Centralnego (EBC) zgodnie z art. 47 ust. 2 tiret drugie i trzecie Statutu,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE WYTYCZNE:

ROZDZIAŁ 1

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Definicje

1.   Użyte w niniejszych wytycznych określenia oznaczają:

2.   Definicje pozostałych terminów technicznych użytych w niniejszych wytycznych zostały zawarte w załączniku II.

Artykuł 2

Zakres zastosowania

1.   Niniejsze wytyczne stosuje się do EBC oraz KBC dla realizacji celów Eurosytemu w zakresie rachunkowości i sprawozdawczości finansowej.

2.   Zakres zastosowania niniejszych wytycznych jest ograniczony do zasad rachunkowości i sprawozdawczości finansowej Eurosystemu określonych w Statucie. W związku z powyższym wytycznych nie stosuje się do sporządzania krajowych sprawozdań i rachunków finansowych KBC. W celu zapewnienia spójności i zgodności pomiędzy standardami krajowymi i standardami Eurosystemu zaleca się, aby w miarę możliwości KBC przestrzegały zasad ustanowionych w niniejszych wytycznych przy sporządzaniu własnych krajowych sprawozdań i rachunków finansowych.

Artykuł 3

Podstawowe zasady rachunkowości

Zastosowanie mają następujące podstawowe zasady rachunkowości:

Artykuł 4

Księgowanie aktywów i pasywów

Finansowe lub inne aktywa/pasywa podlegają zaksięgowaniu w bilansie podmiotu sprawozdawczego wyłącznie wtedy, gdy:

Artykuł 5

Podejście ekonomiczne oraz podejście kasowe/rozliczeniowe

1.   Podejście ekonomiczne stosuje się przy księgowaniu transakcji walutowych, instrumentów finansowych wyrażonych w walutach obcych oraz związanych z nimi rozliczeń międzyokresowych. Wprowadza się dwie odrębne metody realizacji tego podejścia:

2.   Transakcje papierami wartościowymi wyrażonymi w walutach obcych mogą być nadal księgowane zgodnie z podejściem kasowym/rozliczeniowym. Naliczone od nich odsetki, w tym premie lub dyskonto, są księgowane codziennie począwszy od wyznaczonej daty rozliczenia.

3.   KBC mogą stosować zarówno podejście ekonomiczne, jak i podejście kasowe/rozliczeniowe w celu księgowania wszelkich wyrażonych w euro transakcji, instrumentów finansowych oraz związanych z nimi rozliczeń międzyokresowych.

4.   Za wyjątkiem kwartalnej i rocznej korekty oraz danych uwzględnionych w pozycjach „Pozostałe aktywa” lub „Pozostałe pasywa”, kwoty ujawniane w ramach dziennej sprawozdawczości finansowej sporządzanej dla celów sprawozdawczości finansowej Eurosystemu uwzględniają w pozycjach bilansu wyłącznie przepływy gotówkowe.

ROZDZIAŁ II

UKŁAD BILANSU I WYCENA BILANSOWA

Artykuł 6

Układ bilansu

Układ bilansu EBC oraz KBC sporządzanego dla celów Eurosystemu w zakresie sprawozdawczości finansowej opiera się na strukturze określonej w załączniku IV.

Artykuł 7

Zasady wyceny bilansowej

1.   Dla celów wyceny bilansowej stosuje się bieżące kursy i ceny rynkowe, chyba że załącznik IV stanowi inaczej.

2.   Przeszacowania złota, instrumentów walutowych, papierów wartościowych i instrumentów finansowych, zarówno bilansowych, jak i pozabilansowych, dokonuje się z częstotliwością kwartalną po kursach i cenach rynkowych. Nie uniemożliwia to podmiotom sprawozdawczym dokonywania przeszacowania portfeli z większą częstotliwością dla potrzeb wewnętrznych, pod warunkiem, że w ciągu kwartału będą one wykazywać pozycje w swoich bilansach jedynie po cenie transakcji.

3.   Przy przeszacowaniu złota nie wykazuje się odrębnie różnicą cenową i walutową, lecz księguje tylko łączną różnicę z przeszacowania złota wynikającą z ceny w euro za określoną jednostkę wagi złota, wyliczoną na podstawie kursu walutowego euro w stosunku do dolara USA obowiązującego w dniu kwartalnego przeszacowania. W odniesieniu do walut obcych przeszacowania dokonuje się na zasadzie waluta do waluty, zarówno dla transakcji bilansowych jak i pozabilansowych, natomiast w odniesieniu do papierów wartościowych na zasadzie kod do kodu, tj. osobno dla tego samego typu/numeru ISIN, z wyjątkiem papierów wartościowych ujętych w pozycji „Inne aktywa finansowe”, które są traktowane jako osobny portfel.

4.   Zapisy księgowe związane z przeszacowaniem są stornowane na koniec kolejnego kwartału, za wyjątkiem niezrealizowanych strat przenoszonych na koniec roku do rachunku zysków i strat. W ciągu kwartału dane dotyczące wszystkich transakcji są wykazywane po cenach i kursach transakcyjnych.

Artykuł 8

Transakcje z przyrzeczeniem odkupu

1.   Transakcje sprzedaży papierów wartościowych z udzielonym przyrzeczeniem odkupu (repurchase agreements) księguje się po stronie pasywów jako przyjęty zabezpieczony depozyt, podczas gdy przekazane zabezpieczenie pozostaje zapisane w bilansie po stronie aktywów. Sprzedane papiery wartościowe podlegające odkupowi, zgodnie z transakcją z przyrzeczeniem odkupu, są tak traktowane przez podmioty sprawozdawcze zobowiązane do ich odkupu, jakby aktywa te były nadal częścią portfela, z którego zostały sprzedane.

2.   Transakcje zakupu papierów wartościowych z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu (reverse repurchase agreement) księguje się w bilansie po stronie aktywów jako zabezpieczony kredyt, w kwocie równej kredytowi. Papiery wartościowe nabyte na podstawie transakcji z przyrzeczeniem odkupu nie podlegają przeszacowaniu; podmiot sprawozdawczy udzielający kredytu nie zalicza zysku lub straty wynikających z takiej transakcji do rachunku zysków i strat.

3.   W przypadku odpożyczania papierów wartościowych papiery te pozostają w bilansie kredytodawcy. Transakcje takie są księgowane w taki sam sposób, jak transakcje z przyrzeczeniem odkupu. Jeżeli jednak papiery wartościowe pożyczone przez podmiot sprawozdawczy, który działa jako kredytobiorca, nie znajdą się na prowadzonym przez niego rachunku powierniczym na koniec roku, ustanawia on rezerwę na poczet strat, jeżeli wartość rynkowa bazowych papierów wartościowych wzrosła od czasu zawarcia umowy odpożyczenia. Kredytobiorca wykazuje zobowiązanie z tytułu przeniesienia papierów wartościowych w przypadku, gdyby w międzyczasie dokonał ich sprzedaży.

4.   Zabezpieczone transakcje na złoto traktuje się jak transakcje z przyrzeczeniem odkupu. Przepływów złota związanych z takimi zabezpieczonymi transakcjami nie wykazuje się w sprawozdaniach finansowych, a różnica pomiędzy bieżącą a przyszłą ceną transakcji jest rozliczana zgodnie z zasadą memoriałową.

5.   Transakcje z przyrzeczeniem odkupu, w tym transakcje odpożyczenia papierów wartościowych, dokonywane w ramach automatycznego programu odpożyczania papierów wartościowych księguje się w bilansie jedynie wtedy, gdy na całego okresu trwania transakcji ustanowione jest zabezpieczenie gotówkowe.

Artykuł 9

Zbywalne instrumenty udziałowe

1.   Niniejszy artykuł stosuje się do zbywalnych instrumentów udziałowych, tj. akcji i udziałów lub funduszy akcji, bez względu na to, czy transakcje takie są przeprowadzane bezpośrednio przez podmiot sprawozdawczy czy też przez jego pośrednika, za wyjątkiem czynności związanych z funduszami emerytalnymi, udziałami partycypacyjnymi, inwestycjami w podmioty zależne, znacznymi udziałami oraz finansowymi aktywami trwałymi.

2.   Instrumenty udziałowe wyrażone w walutach obcych nie stanowią części całkowitej pozycji walutowej, są natomiast częścią osobnego portfela walutowego. Zysk i strata z ich tytułu wyliczane są albo zgodnie z metodą kosztu średniego netto albo metodą kosztu średniego.

3.   Zaleca się, aby instrumenty udziałowe były traktowane zgodnie z następującymi zasadami:

Artykuł 10

Banknoty

1.   Dla celów wdrożenia art. 52 Statutu, banknotów innych uczestniczących Państw Członkowskich w posiadaniu KBC nie są księguje jako banknoty w obiegu, lecz jako wzajemne zobowiązania Eurosystemu. W odniesieniu do banknotów innych uczestniczących Państw Członkowskich stosuje się następującą procedurę:

2.   Pozycja „Banknoty w obiegu” w bilansach KBC stanowi wypadkową trzech składników:

ROZDZIAŁ III

KSIĘGOWANIE DOCHODU

Artykuł 11

Księgowanie dochodu

1.   Do księgowania dochodu stosuje się następujące zasady:

2.   Premie lub dyskonta z tytułu wyemitowanych i zakupionych papierów wartościowych są obliczane i prezentowane jako część dochodu odsetkowego i podlegają w pozostałym okresie życia tych papierów wartościowych amortyzacji liniowej lub amortyzacji zgodnie z metodą wewnętrznej stopy zwrotu (metoda IRR). Metoda IRR jest jednak obowiązkowa w odniesieniu do papierów wartościowych sprzedawanych z dyskontem, do wykupu których w momencie nabycia pozostaje więcej niż jeden rok.

3.   Rozliczenia międzyokresowe związane z aktywami i pasywami finansowymi, np. odsetki do zapłacenia lub zamortyzowane premie/dyskonta wyrażone w walucie obcej, są obliczane i księgowane na rachunkach codziennie, na podstawie ostatniego dostępnego kursu. Rozliczenia międzyokresowe związane z aktywami i pasywami finansowymi wyrażonymi w euro są obliczane i księgowane na rachunkach nie rzadziej niż raz na kwartał. Rozliczenia międzyokresowe związane z innymi pozycjami są obliczane i księgowane na rachunkach nie rzadziej niż raz w roku.

4.   Niezależnie od częstotliwości obliczania rozliczeń międzyokresowych, lecz z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych art. 5 ust. 4, podmioty sprawozdawcze ujawniają w ciągu kwartału dane według wartości transakcyjnej.

5.   Rozliczenia międzyokresowe wyrażone w walutach obcych podlegają przeliczeniu po kursach obowiązujących w dniu księgowania i są uwzględniane w pozycji walutowej.

6.   Do obliczania rozliczeń międzyokresowych w trakcie roku można zasadniczo stosować miejscowe zwyczaje (tzn. mogą one być obliczane do ostatniego dnia roboczego lub ostatniego dnia kalendarzowego kwartału). Niemniej jednak obowiązującą datą rozliczeniową na koniec roku jest 31 grudnia.

7.   Powodem powstania zrealizowanych zysków lub strat walutowych mogą być odpływy gotówkowe, które pociągają za sobą zmianę stanu posiadania danej waluty.

Artykuł 12

Koszty transakcji

1.   Do kosztów transakcji stosuje się następujące zasady ogólne:

2.   Do papierów wartościowych mają zastosowanie następujące zasady szczególne:

3.   Do złota i walut obcych mają zastosowanie następujące zasady szczególne:

ROZDZIAŁ IV

ZASADY RACHUNKOWOŚCI DLA INSTRUMENTÓW POZABILANSOWYCH

Artykuł 13

Zasady ogólne

1.   Przy obliczaniu średniego kosztu nabycia oraz zysków i strat z transakcji walutowych w pozycjach walutowych netto uwzględnia się walutowe transakcje terminowe, terminowe części swapów walutowych oraz inne instrumenty walutowe polegające na zamianie jednej waluty na inną w przyszłości.

2.   Rozliczania i przeszacowania swapów procentowych, transakcji futures, transakcji FRA, innych instrumentów procentowych i opcji dokonuje się oddzielnie dla poszczególnych pozycji. Instrumenty te są księgowane i rozliczane odrębnie od pozycji bilansowych.

3.   Zyski i straty z tytułu instrumentów pozabilansowych są księgowane i rozliczane w podobny sposób, jak instrumenty bilansowe.

Artykuł 14

Walutowe transakcje terminowe

1.   Terminowe transakcje zakupu i sprzedaży są księgowane na kontach pozabilansowych od dnia transakcji do dnia rozliczenia po kursie kasowym transakcji terminowej. Zrealizowane zyski i straty z transakcji sprzedaży są rozliczane po średnim koszcie pozycji walutowej na dzień transakcji, zgodnie z procedurą dziennego saldowania zakupów i sprzedaży.

2.   Różnicę pomiędzy kursem kasowym a kursem terminowym traktuje się jako odsetki do zapłaty lub otrzymania, zgodnie z zasadą memoriałową.

3.   W dniu rozliczenia konta pozabilansowe podlegają stornowaniu.

4.   Przy określaniu pozycji walutowej uwzględnia się transakcje terminowe począwszy od dnia transakcji po kursie kasowym.

5.   Pozycje transakcji terminowych są wyceniane w powiązaniu z pozycją kasową tej samej waluty, po odliczeniu różnic mogących powstać w ramach pozycji jednej waluty. Strata netto obciąża rachunek zysków i strat, jeżeli przewyższa poprzednie zyski rewaluacyjne zapisane na rachunku rewaluacyjnym. Kwotą zysku netto uznaje się na rachunek rewaluacyjny.

Artykuł 15

Swapy walutowe

1.   Terminowe i kasowe transakcje kupna i sprzedaży są księgowane na kontach bilansowych z datą rozliczenia.

2.   Terminowe i kasowe transakcje kupna i sprzedaży są księgowane na kontach pozabilansowych od dnia transakcji do dnia rozliczenia po kursie kasowym transakcji.

3.   Transakcje sprzedaży są księgowane po kursie kasowym danej transakcji. Nie powstają zatem w tym przypadku zyski ani straty.

4.   Różnicę pomiędzy kursem kasowym a kursem terminowym uważa się za odsetki do zapłaty lub należne, zgodnie z zasadą memoriałową, zarówno w odniesieniu do zakupów, jak i sprzedaży.

5.   Konta pozabilansowe podlegają stornowaniu w dniu rozliczenia.

6.   Pozycja walutowa ulega zmianie wyłącznie w wyniku rozliczeń międzyokresowych wyrażonych w walutach obcych.

7.   Pozycja terminowa jest wyceniana w powiązaniu z odpowiadającą jej pozycją kasową.

Artykuł 16

Procentowe transakcje futures

1.   Procentowe transakcje futures są księgowane z datą transakcji na kontach pozabilansowych.

2.   Początkowy depozyt zabezpieczający zapisuje się jako osobny składnik aktywów, jeżeli został złożony w gotówce. Jeżeli depozyt został złożony w formie papierów wartościowych, zapis w bilansie pozostaje niezmieniony.

3.   Codzienne zmiany wielkości zmiennego depozytu zabezpieczającego są zapisywane w rachunku zysków i strat i mają wpływ na pozycję walutową. Taką samą procedurę stosuje się w dniu zamknięcia otwartej pozycji, bez względu na to, czy ma miejsce dostawa. Jeżeli dostawa ma miejsce, zakup lub sprzedaż księgowane są po cenie rynkowej.

4.   Opłaty przenosi się do rachunku zysków i strat.

Artykuł 17

Swapy procentowe

1.   Swapy procentowe są księgowane z datą transakcji na kontach pozabilansowych.

2.   Bieżące płatności odsetkowe, otrzymane lub zapłacone, zapisuje się zgodnie z zasadą memoriałową. Płatności mogą być rozliczane w ujęciu netto dla każdej transakcji, ale narosłe przychody i koszty odsetkowe księgowane są w ujęciu brutto.

3.   Każdy swap procentowy podlega indywidualnemu przeszacowaniu, a w razie potrzeby jest przeliczany na euro po kursie kasowym. Zaleca się, aby niezrealizowane straty przeniesione na koniec roku do rachunku zysków i strat podlegały w kolejnych latach amortyzacji liniowej. Niezrealizowane zyski rewaluacyjne zapisywane są na rachunku rewaluacyjnym.

4.   Opłaty przenosi się do rachunku zysków i strat.

Artykuł 18

Transakcje FRA

1.   Transakcje FRA są księgowane z datą transakcji na kontach pozabilansowych.

2.   Płatność kompensacyjną należną jednej stronie od drugiej strony zapisuje się z datą rozliczenia w rachunku zysków i strat. Płatności nie są księgowane na bazie memoriałowej.

3.   W przypadku transakcji FRA w walutach obcych, płatność kompensacyjna ma wpływ na pozycję walutową. Płatność kompensacyjną przelicza się na euro po kursie kasowym z dnia rozliczenia.

4.   Każda transakcja FRA podlega indywidualnemu przeszacowaniu, a w razie potrzeby jest przeliczana na euro po kursie kasowym. Niezrealizowane straty przeniesione na koniec roku do rachunku zysków i strat nie podlegają w kolejnych latach stornowaniu w stosunku do niezrealizowanych zysków, chyba że dany instrument został zamknięty lub zakończony. Niezrealizowane zyski rewaluacyjne zapisywane są na rachunku rewaluacyjnym.

5.   Opłaty przenosi się do rachunku zysków i strat.

Artykuł 19

Transakcje terminowe na papiery wartościowe

Transakcje terminowe na papiery wartościowe rozlicza się według jednej z dwóch poniższych metod:

Artykuł 20

Opcje

1.   Opcje zapisuje się na kontach pozabilansowych od dnia transakcji do dnia jej wykonania lub wygaśnięcia po cenie instrumentu bazowego przyjętej jako cena wykonania opcji.

2.   Premie wyrażone w walucie obcej przelicza się na euro po kursu dnia zawarcia umowy albo dnia rozliczenia. Premię zapłaconą wykazuje się jako oddzielny składnik aktywów, a premię otrzymaną jako oddzielny składnik pasywów.

3.   W przypadku wykonania opcji instrument bazowy wykazuje się w bilansie po cenie wykonania opcji powiększonej lub pomniejszonej o początkową premię. Początkowa premia opcyjna podlega korekcie w oparciu o niezrealizowane straty uwzględnione w rachunku zysków i strat na koniec roku.

4.   W przypadku niewykonania opcji wysokość premii opcyjnej, skorygowaną w oparciu o niezrealizowane straty z końca roku poprzedniego, uwzględnia się w rachunku zysków i strat po przeliczeniu według kursu z dnia wygaśnięcia opcji.

5.   Zmienny depozyt zabezpieczający w przypadku opcji podobnych do transakcji futures, odpisy z premii opcyjnej na koniec roku, zawarcie w dniu wykonania transakcji mającej za przedmiot instrument bazowy oraz, w dniu wygaśnięcia opcji, premia opcyjna mają wpływ na pozycję walutową. Codzienne zmiany wysokości zmiennego depozytu zabezpieczającego są zapisywane w rachunku zysków i strat.

6.   Każda umowa opcyjna podlega indywidualnemu przeszacowaniu. Niezrealizowanych strat uwzględnionych w rachunku zysków i strat nie stornuje się w kolejnych latach na poczet nowych niezrealizowanych zysków. Kwotą niezrealizowanych zysków rewaluacyjnych uznaje się rachunek rewaluacyjny. Niezrealizowane straty z tytułu jednej opcji nie i niezrealizowane zyski z tytułu innej opcji nie są saldowane.

7.   Dla celów zastosowania ust. 6, za wartości rynkowe uznaje się właściwe notowania, o ile są one dostępne na właściwym rynku, w domu maklerskim, u brokera, czy podobnego podmiotu. Jeżeli notowania nie są dostępne, wartość rynkową określa się z zastosowaniem techniki wyceny. Technikę taką stosuje się w konsekwentny sposób przez dłuższy okres czasu; możliwe powinno być przy tym wykazanie, że dostarcza ona rzetelnych oszacowań cen, które byłyby uzyskiwane w transakcjach rynkowych.

8.   Opłaty przenosi się do rachunku zysków i strat.

ROZDZIAŁ V

OBOWIĄZKI SPRAWOZDAWCZE

Artykuł 21

Format sprawozdań

1.   KBC przekazują do EBC dane niezbędne dla celów sprawozdawczości finansowej Eurosystemu zgodne z niniejszymi wytycznymi.

2.   Format sprawozdań Eurosystemu zawiera wszystkie pozycje wyszczególnione w załączniku IV. Załącznik IV określa także treść, jaką powinny zawierać pozycje składające się na różne formaty bilansów.

3.   Formaty poszczególnych publikacyjnych sprawozdań finansowych są zgodne z następującymi załącznikami:

ROZDZIAŁ VI

PUBLIKACYJNE ROCZNE BILANSY I RACHUNKI ZYSKÓW I STRAT

Artykuł 22

Publikacyjne bilansy i rachunki zysków i strat

Zaleca się, aby KBC dostosowały swoje publikacyjne bilansy i rachunki zysków i strat w sposób zgodny z załącznikami VIII i IX.

ROZDZIAŁ VII

ZASADY KONSOLIDACJI

Artykuł 23

Ogólne zasady konsolidacji

1.   Bilansy skonsolidowane Eurosystemu zawierają wszystkie pozycje z bilansów EBC i KBC.

2.   Sprawozdania w ramach procesu konsolidacji powinny zachować jednolitość. Wszystkie sprawozdania finansowe Eurosystemu powinny być sporządzane według podobnych zasad i przy zastosowaniu tych samych metod i procesów konsolidacyjnych.

3.   Bilansy skonsolidowane Eurosystemu sporządza EBC. Bilansy te powinny uwzględniać potrzebę istnienia jednolitych zasad i metod rachunkowości, potrzebę zbieżności okresów finansowych w Eurosystemie, dostosowywania konsolidacji wynikającej z wewnętrznych transakcji i pozycji Eurosystemu, a także zmiany w składzie Eurosystemu.

4.   Poszczególne pozycje bilansów, poza wzajemnymi saldami KBC i EBC w ramach Eurosystemu, podlegają agregowaniu w celu konsolidacji.

5.   Salda KBC i EBC ze stronami trzecimi są w ramach konsolidacji wykazywane w ujęciu brutto.

6.   Wzajemne salda Eurosystemu podlegają ujawnieniu w bilansach EBC i KBC w sposób wskazany w załączniku IV.

ROZDZIAŁ VIII

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 24

Tworzenie, stosowanie i wykładnia zasad

1.   Komitet do spraw Rachunkowości i Dochodów Pieniężnych ESBC (AMICO) składa Radzie Prezesów sprawozdania, za pośrednictwem Zarządu, w zakresie tworzenia, stosowania i wprowadzania zasad rachunkowości i sprawozdawczości finansowej ESBC.

2.   Przy wykładni niniejszych wytycznych należy brać pod uwagę prace przygotowawcze, zasady rachunkowości ujednolicone w prawie wspólnotowym oraz ogólnie przyjęte międzynarodowe standardy rachunkowości.

Artykuł 25

Postanowienia przejściowe

1.   KBC dokonują przeszacowania wszystkich aktywów i pasywów finansowych na dzień, w którym stają się członkami Eurosystemu. Niezrealizowane zyski powstałe przed tym dniem są oddzielane od ewentualnych niezrealizowanych zysków wynikających z przeszacowania, które mogą powstać później i pozostają zyskami KBC. Ceny i kursy rynkowe stosowane przez KBC w bilansie otwarcia na początku uczestnictwa w Eurosystemie uważa się za średni koszt aktywów i pasywów tych KBC.

2.   Zaleca się, aby niezrealizowane zyski, które powstały przed albo w związku z rozpoczęciem członkostwa KBC w Eurosystemie nie były uważane za podlegające wypłacie w momencie zmiany, lecz były traktowane jako podlegające realizacji/wypłacie dopiero w związku z transakcjami, które następują po wstąpieniu do Eurosystemu.

3.   Zyski i straty wynikające ze zmian kursów walut, ceny złota i innych cen, powstałe w wyniku przekazania aktywów z KBC do EBC, uważa się za zrealizowane.

4.   Niniejszy artykuł nie uchybia decyzjom wydawanym na podstawie art. 30 Statutu.

Artykuł 26

Utrata mocy

Tracą moc wytyczne EBC/2002/10. Jeżeli w innych przepisach mowa jest o uchylonych wytycznych, rozumie się przez to niniejsze wytyczne w sposób zgodny z tabelą konkordancyjną w załączniku X.

Artykuł 27

Postanowienia końcowe

1.   Niniejsze wytyczne wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.

2.   Niniejsze wytyczne stosuje się do wszystkich banków centralnych Eurosystemu.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 10 listopada 2006 r.

W imieniu Rady Prezesów EBC

Prezes EBC

Jean-Claude TRICHET

----

(1)Dz.U. L 58 z 3.3.2003, str. 1.

(2)Dz.U. L 337 z 20.12.2001, str. 52 Decyzja ostatnio zmieniona decyzją EBC/2004/9 (Dz.U. L 205 z 9.6.2004, str. 17)

----

ZAŁĄCZNIK I

SPRAWOZDANIA FINANSOWE EUROSYSTEMU

----

(1)  Dane miesięczne wchodzących w skład publikacyjnych zagregowanych danych statystycznych wymaganych od monetarnych instytucji finansowych (MIF) Unii Europejskiej. Ponadto, jako MIF, banki centralne są zobowiązane do dostarczania co kwartał bardziej szczegółowych informacji, niż te przekazywane w sprawozdaniach miesięcznych.

----

ZAŁĄCZNIK II

GLOSARIUSZ

Aktywa: zasoby, które w wyniku zdarzeń przeszłych pozostają pod kontrolą przedsiębiorstwa i z tytułu których do tego przedsiębiorstwa mają napływać w przyszłości korzyści ekonomiczne.

Aktywa finansowe: aktywa, które mają postać: (i) gotówki, (ii) wynikającego z umowy prawa do otrzymania gotówki lub innego instrumentu finansowego od innego przedsiębiorstwa, (iii) wynikającego z umowy prawa do wymiany instrumentu finansowego z innym przedsiębiorstwem na potencjalnie korzystnych warunkach, (iv) instrumentu udziałowego innego przedsiębiorstwa.

Amortyzacja: systematyczne zmniejszanie w księgach premii/dyskonta lub też wartości aktywów w czasie.

Amortyzacja liniowa: metoda, w której amortyzacja na przestrzeni danego okresu czasu jest wyznaczana poprzez podzielenie kosztu składnika aktywów, pomniejszonych o jego szacunkową wartość końcową, przez szacunkowy pozostały czas zdatności składnika aktywów, według zasady pro rata temporis (stosownie do upływu czasu).

Automatyczny program pożyczania papierów wartościowych: operacja finansowa będąca połączeniem transakcji repo i reverse repo, w której konkretne zabezpieczenie pożycza się pod zastaw ogólny. W wyniku tych transakcji udzielania i zaciągania kredytów powstaje dochód będący konsekwencją różnych różnego oprocentowania obydwu transakcji, tzn. otrzymana marża. Operacja taka może być przeprowadzona na zasadzie bezpośredniego działania zleceniodawcy, tzn. bank oferujący program jest partnerem końcowym, lub też na zasadzie pośrednictwa, gdzie bank oferujący program jest jedynie pośrednikiem a partnerem końcowym jest instytucja, z którą następuję efektywne przeprowadzenie transakcji pożyczenia papierów wartościowych.

Cena czysta: cena transakcji bez rabatów/naliczonych odsetek, uwzględniająca jednak koszty transakcji, które stanowią część ceny.

Cena rynkowa: cena złota, instrumentów walutowych lub papierów wartościowych zwykle nie uwzględniająca naliczonych odsetek lub rabatów, notowana albo na rynku zorganizowanym, np. na giełdzie, lub też na rynku niezorganizowanym, np. pozagiełdowym.

Cena transakcji: cena ustalona między stronami w momencie zawierania umowy.

Cena wykonania: cena określona w umowie opcji, po której umowa może zostać wykonana.

Data rozliczenia: dzień, w którym ostateczne i nieodwołalne przekazanie wartości zostało zapisane w księgach odpowiedniej instytucji rozrachunkowej. Rozliczenie może nastąpić natychmiast (w czasie rzeczywistym), tego samego dnia (na koniec dnia) lub też w ustalonej dacie następującej po dniu zaciągnięcia zobowiązania.

Data rozliczenia kasowego: dzień, w którym dochodzi do rozliczenia transakcji kasowej mającej za przedmiot instrumenty finansowe, w sposób zgodny z przeważającą praktyką rynkową dla danego instrumentu finansowego.

Dyskonto: różnica pomiędzy wartością nominalną papieru wartościowego a jego ceną w przypadku, gdy cena jest niższa od wartości nominalnej.

Dyskontowy papier wartościowy: aktywo, które nie przynosi odsetek kuponowych; dochód z niego osiągany jest z aprecjacji kapitału, ponieważ aktywo to jest emitowane lub nabyte z dyskontem w stosunku do wartości nominalnej.

Finansowy majątek trwały: aktywa lub portfele finansowe utrzymywane jako stała inwestycja; w tym m.in. oprocentowane papiery wartościowe z określonymi albo dającymi się określić płatnościami i określonym terminem zapadalności, co do których KBC ma zamiar i możliwość utrzymywania aż do terminu zapadalności.

Instrumenty udziałowe: papiery wartościowe przynoszące dywidendę, tzn. akcje i udziały w spółkach oraz papiery wartościowe stwierdzające dokonanie inwestycji w fundusz akcji.

Interlinking: infrastruktura techniczna, narzędzia projektowania i procedury działające w ramach lub stanowiące adaptacje każdego z krajowych systemów rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym i mechanizmu płatności EBC, służące do dokonywania płatności transgranicznych poprzez system TARGET 1.

Koszt średni: metoda średniej ciągłej lub średniej ważonej, zgodnie z którą koszt każdego zakupu jest dodawany do istniejącej wartości księgowej, dając nowy średni ważony koszt.

Koszty transakcji: koszty, co do których można stwierdzić, że są związane z określoną transakcją.

Kurs kasowy: kurs, według którego dochodzi do rozliczenia transakcji w dniu rozliczenia kasowego. W przypadku walutowych transakcji terminowych, w celu ustalenia kursu terminowego, do kursu kasowego odnosi się tzw. punkty terminowe (forward points).

Kurs walutowy: wartość waluty podawana w celu jej przeliczenia na inną walutę.

Międzynarodowe Standardy Rachunkowości: Międzynarodowe Standardy Rachunkowości (MSR), Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) oraz dotyczące ich Interpretacje (interpretacje SIC-IFRIC), późniejsze zmiany powyższych standardów i dotyczących ich interpretacji, standardy przyjmowane w przyszłości przez Unię Europejską i dotyczące ich interpretacje.

Międzynarodowy numer identyfikacyjny papierów wartościowych (ISIN): numer nadawany przez właściwy w tych sprawach organ.

Niezrealizowane zyski/straty: zyski lub straty wynikające z przeszacowania aktywów w stosunku do ich skorygowanego kosztu nabycia.

Opcja: umowa przyznająca uprawnionemu prawo, ale nie obowiązek, do zakupu lub sprzedaży określonej liczby danych papierów wartościowych, towarów, walut obcych, indeksów albo wierzytelności po określonej cenie w określonym czasie, albo w dniu wygaśnięcia opcji.

Opcja podobna do transakcji future: notowana opcja, w przypadku której dochodzi do codziennej wpłaty albo otrzymania zmiennego depozytu zabezpieczającego.

Papiery wartościowe utrzymywane w postaci wyodrębnionego portfela: wyodrębnione inwestycje utrzymywane jako środki równoważące składające się z papierów wartościowych, instrumentów udziałowych, udziałów i/lub inwestycji w podmioty zależne, odpowiadające dającemu się zidentyfikować składnikowi po stronie pasywów, niezależnie od istnienia prawnego, ustawowego czy też innego obowiązku, np. fundusze emerytalne, fundusze związane z programami odpraw pracowniczych, rezerwy celowe, kapitał, rezerwy.

Pasywa: aktualne zobowiązanie przedsiębiorstwa będące konsekwencją zdarzeń przeszłych, którego rozliczenie powinno przynieść skutek w postaci wypływu z przedsiębiorstwa środków reprezentujących korzyści ekonomiczne.

Pasywa finansowe: wszystkie zobowiązania będące prawnym zobowiązaniem do przekazania innemu przedsiębiorstwu gotówki lub innego instrumentu finansowego lub też do wymiany instrumentu finansowego z innym przedsiębiorstwem na potencjalnie niekorzystnych warunkach.

Podejście ekonomiczne: metoda rachunkowa, zgodnie z którą zdarzenia księgowe są zapisywane w dniu transakcji.

Podejście kasowe/rozliczeniowe: metoda rachunkowa, zgodnie z którą zdarzenia księgowe są zapisywane w dniu rozliczenia.

Portfel walutowy: pozycja netto danej waluty. W rozumieniu niniejszej definicji specjalne prawa ciągnienia (SDR) są uważane za odrębną walutę.

Premia: różnica pomiędzy wartością nominalną papieru wartościowego a jego ceną w przypadku, gdy cena jest wyższa od wartości nominalnej.

Procentowa transakcja futures: umowa terminowa zawierana na rynku zorganizowanym. Na jej mocy uzgadnia się w dniu zawarcia umowy, że w dacie przyszłej nastąpi zakup lub sprzedaż instrumentu dłużnego, np. obligacji, po ustalonej cenie. Zwykle nie dochodzi do rzeczywistej dostawy a umowa jest zamykana przed uzgodnionym terminem zapadalności.

Program Poszerzonego Depozytu Powierniczego (Extended Custodial Inventory): program składający się ze znajdującego się poza strefą euro i zarządzanego przez bank komercyjny depozytu, w którym przechowywane są na rzecz Eurosystemu banknoty euro w celu organizacji zaopatrzenia w banknoty euro i ich przyjmowania.

Rachunki rewaluacyjne: rachunki bilansowe używane do zapisywania różnic wartości aktywów lub pasywów pomiędzy skorygowanym kosztem ich nabycia a wyceną dokonaną po cenie rynkowej na koniec okresu, w przypadku gdy cena rynkowa jest wyższa niż skorygowany koszt nabycia w przypadku aktywów oraz niższa w przypadku pasywów. Rachunki rewaluacyjne zawierają zarówno różnice kursów giełdowych i/lub rynkowych kursów walutowych.

Rezerwy: kwoty odłożone z zysku podlegającego podziałowi nie przeznaczone na pokrycie żadnych konkretnych zobowiązań, nieprzewidzianych sytuacji lub spodziewanego spadku wartości aktywów, znanych w dniu sporządzenia bilansu.

Rezerwy celowe: kwoty odłożone przed wyliczeniem kwot rachunku zysków i strat w celu zapewnienia pokrycia na istniejące lub spodziewane zobowiązania lub ryzyka, których wielkość nie może być dokładnie określona (patrz Rezerwy). Rezerwy celowe na przyszłe zobowiązania i opłaty nie mogą być wykorzystywane do korygowania wartości aktywów.

Rozliczenie: czynność wypełnienia zobowiązania poprzez przekazanie środków lub aktywów pomiędzy dwoma lub więcej stronami. W kontekście transakcji wzajemnych Eurosystemu termin „rozliczenie” odnosi się do eliminowania sald netto powstających w wyniku transakcji wewnątrz Eurosystemu i wymaga transferu aktywów.

Swap procentowy: umowa, na podstawie której dochodzi do wymiany z drugą stroną przepływów pieniężnych reprezentujących okresowe płatności odsetkowe, dokonywana w jednej lub (w przypadku transakcji dwuwalutowych) w dwóch różnych walutach.

Swap walutowy: równoczesna kasowa transakcja zakupu/sprzedaży jednej waluty w zamian za inną (pierwszy element pary transakcji) oraz terminowa transakcja sprzedaży/zakupu takiej samej ilości tej waluty w zamian za druga walutę (drugi element pary transakcji).

Średnia cena rynkowa: wartość pośrednia pomiędzy oferowaną ceną kupna i oferowaną ceną sprzedaży papieru wartościowego wyznaczana na podstawie notowań transakcji dokonywanych przy „normalnym” rozmiarze rynku przez uznane podmioty działające na rynku lub uznane giełdy; cena ta jest wykorzystywana w procedurze kwartalnego przeszacowania.

Średnie kursy rynkowe: kursy referencyjne walut obcych wobec euro opierające się generalnie na regularnej procedurze uzgodnień pomiędzy bankami centralnymi w ramach i poza ESBC, która ma zwykle miejsce o godz. 14.15 czasu środkowoeuropejskiego; używane do celów związanych z procedurą kwartalnego przeszacowania.

TARGET: Transeuropejski Zautomatyzowany Błyskawiczny System Rozrachunku Brutto w Czasie Rzeczywistym (Trans-European Automated Real-time Gross settlement Express Transfer).

Termin zapadalności: dzień, w którym wartość nominalna/kapitał staje się w pełni należna i płatna na rzecz uprawnionego.

Transakcja FRA: umowa, na mocy której dwie strony uzgadniają oprocentowanie, jakie ma być zastosowane do hipotetycznego depozytu, którego zapadalność jest określona na konkretną datę w przyszłości. W dniu rozliczenia jedna strona płaci drugiej stronie wynagrodzenie, która zależy od różnicy pomiędzy uzgodnionym oprocentowaniem a oprocentowaniem rynkowym obowiązującym w dniu rozliczenia.

Transakcja z przyrzeczeniem odkupu: operacja, w ramach której bank centralny kupuje (reverse repo) lub sprzedaje (repo) aktywa w ramach transakcji z przyrzeczeniem odkupu lub udziela kredytów pod zastaw.

Transakcja zakupu z udzielonym przyrzeczeniem sprzedaży (reverse repo): umowa, na mocy której posiadacz gotówki zgadza się zakupić aktywo oraz jednocześnie zgadza się odsprzedać to aktywo po ustalonej cenie – na żądanie lub po określonym czasie lub też po zaistnieniu pewnego zdarzenia warunkowego. Czasami transakcja warunkowego zakupu jest zawierana za pośrednictwem strony trzeciej (transakcja z przyrzeczeniem odkupu z udziałem strony trzeciej).

Transakcja terminowa na papiery wartościowe: pozagiełdowa umowa, na mocy której uzgadnia się w dniu zawarcia umowy, że w dacie przyszłej nastąpi zakup lub sprzedaż instrumentu dłużnego (zwykle obligacji lub skryptu dłużnego) po ustalonej cenie.

Utrata wartości: spadek faktycznej wartości poniżej wartości bilansowej.

Walutowa transakcja terminowa: umowa, na mocy której w określonym dniu uzgodniona zostaje bezwarunkowa sprzedaż pewnej kwoty wyrażonej w walucie obcej za inną walutę, zazwyczaj walutę krajową, natomiast dostarczenie tej kwoty ma nastąpić w określonej dacie przyszłej (więcej niż dwa robocze dni po dacie zawarcia umowy) i po określonej cenie. Taki terminowy kurs walutowy składa się z obowiązującego kursu kasowego powiększonego/pomniejszonego o uzgodnioną premię/dyskonto.

Wewnętrzna stopa zwrotu: stopa dyskontowa, przy której wartość księgowa papieru wartościowego jest równa aktualnej wartości przyszłych przepływów pieniężnych.

Zrealizowane zyski lub straty: zyski lub straty wynikające z różnicy pomiędzy ceną sprzedaży pozycji bilansowej a jej skorygowanym kosztem.

----

ZAŁĄCZNIK III

OPIS PODEJŚCIA EKONOMICZNEGO

(w tym metody „zwykłej” i „alternatywnej”, o których mowa w art. 5)

1.   Rachunkowość według daty transakcji

1.1   Rachunkowość według daty transakcji może być prowadzona zgodnie z metodą „zwykłą” albo metodą „alternatywną”.

W art. 5 ust. 1 lit. a) mowa jest o metodzie „zwykłej”.

1.2.1   Transakcje zapisuje się na kontach pozabilansowych z datą transakcji. W dniu rozliczenia wpisy księgowe na kontach pozabilansowych są stornowane a transakcje te są księgowane na kontach bilansowych.

1.2.2   Pozycje walut obcych ulegają zmianie w dniu transakcji. W konsekwencji, zrealizowane zyski i straty wynikające ze sprzedaży netto są także wyliczane w dniu transakcji. Zakupy netto walut obcych wpływają w dniu transakcji na średni koszt posiadanych zasobów waluty.

W art. 5 ust. 1 lit. b) mowa jest o metodzie „alternatywnej”.

1.3.1   W przeciwieństwie do metody „zwykłej”, nie księguje się codziennie poza bilansem uzgodnionych transakcji, które są rozliczane w późniejszym terminie. Księgowanie zrealizowanych dochodów oraz obliczanie nowych kosztów średnich (w przypadku zakupów walut obcych) i średnich cen (w przypadku zakupów papierów wartościowych) dokonuje się w dniu rozliczenia (1).

1.3.2   W przypadku transakcji zawartych w danym roku, których zapadalność przypada w roku następnym, księgowanie dochodu ma miejsce zgodnie z „metodą zwykłą”. Oznacza to, że zrealizowane efekty sprzedaży mają wpływ na rachunek zysków i strat tego roku, w którym transakcja została uzgodniona oraz że zakupy zmieniają średnie kursy pakietu w tym roku, w którym transakcja została uzgodniona.

1.4   Poniższa tabela ilustruje główne cechy obydwu metod dla poszczególnych instrumentów walutowych i papierów wartościowych.

2.   Codzienne księgowanie narosłych odsetek, w tym premii i dyskonta

2.1.   Narosłe odsetki, premia lub dyskonto związane z instrumentami finansowymi wyrażonymi w walucie obcej oblicza się i księguje codziennie, niezależnie od rzeczywistych przepływów gotówkowych. Oznacza to, że pozycja walutowa zmienia się w momencie, gdy narosłe odsetki zostaną zaksięgowane, w przeciwieństwie do sytuacji, w której zmiana następuje jedynie wtedy, gdy odsetki są otrzymane lub zapłacone (5).

2.2.   Narosłe płatności kuponowe oraz amortyzację premii lub dyskonta oblicza się i księguje od dnia rozliczenia zakupu papieru wartościowego do dnia rozliczenia sprzedaży albo terminu zapadalności.

2.3.   Poniższa tabela określa wpływ codziennego księgowania rozliczeń międzyokresowych na portfel waluty obcej (odsetki do zapłaty oraz zamortyzowane premie/dyskonto):

----

(1)  W przypadku terminowych transakcji walutowych stan posiadania waluty zmienia się w dniu rozliczenia kasowego (tzn. zwykle jest to dzień transakcji plus dwa dni).

(2)  Ang. „FX transactions” – transakcje walutowe.

(3)  Zazwyczaj w sytuacji, gdy transakcje takie nie mają istotnego wpływu na pozycję walutową i/lub rachunek zysków i strat, zastosować można zasadę istotności.

(4)  W sytuacji, gdy transakcje takie nie mają istotnego wpływu na pozycję walutową i/lub rachunek zysków i strat, zastosować można zasadę istotności.

(5)  Istnieją dwie możliwe metody księgowania rozliczeń międzyokresowych. Pierwsza metoda to metoda „dnia kalendarzowego”, która polega na tym, że rozliczenia międzyokresowe są zapisywane każdego dnia kalendarzowego, niezależnie od tego, czy dany dzień jest dniem roboczym czy też nie. Druga metoda to metoda „dnia roboczego”, która polega na tym, że rozliczenia międzyokresowe są księgowane jedynie w dni robocze. Brak jest zaleceń co do wyboru metody. Jeżeli jednak ostatni dzień roku nie jest dniem roboczym, tak czy inaczej musi być uwzględniony w obliczaniu rozliczeń międzyokresowych w każdej z metod.

----

ZAŁĄCZNIK IV

UKŁAD ORAZ ZASADY WYCENY BILANSU (1)

AKTYWA

PASYWA

----

(1)  Ujawniane w publikacyjnych rocznych sprawozdaniach finansowych KBC informacje dotyczące banknotów euro w obiegu, wynagrodzenia z tytułu należności/zobowiązań wzajemnych netto Eurosystemu wynikających z alokacji banknotów euro w ramach Eurosystemu oraz dochodów pieniężnych powinny być zharmonizowane. W załącznikach IV, VIII oraz IX pozycje podlegające harmonizacji oznaczono gwiazdką.

(2)  Pozycja, która powinna zostać ujednolicona. Patrz: motyw 4 niniejszych wytycznych.

(3)  Numeracja w pierwszej kolumnie odnosi się do formatów bilansu określonych w załącznikach V, VI i VII (tygodniowe sprawozdania finansowe i skonsolidowany bilans roczny Eurosystemu). Numeracja w drugiej kolumnie odnosi się do formatu bilansu określonego w Załączniku VIII (bilans roczny banku centralnego). Pozycje oznaczone znakiem „+” są skonsolidowane w tygodniowym sprawozdaniu finansowym Eurosystemu.

(4)  Zasady układu i wyceny wyszczególnione w niniejszym załączniku są obowiązkowe dla rachunkowości EBC oraz w odniesieniu do wszystkich istotnych aktywów i pasywów w rachunkowości KBC sporządzanej dla celów Eurosystemu (tj. istotnych dla działania Eurosystemu).*

(5)Dz.U. L 310 z 11.12.2000, str. 1.

(6)  Tj. odsetki narosłe zakupione wraz z papierem wartościowym.

(7)  Pozycja, która powinna zostać ujednolicona. Patrz: motyw 4 niniejszych wytycznych.

(8)  Numeracja w pierwszej kolumnie odnosi się do formatów bilansu określonych w załącznikach V, VI i VII (tygodniowe sprawozdania finansowe i skonsolidowany bilans roczny Eurosystemu). Numeracja w drugiej kolumnie odnosi się do formatu bilansu określonego w Załączniku VIII (bilans roczny banku centralnego). Pozycje oznaczone znakiem „+” są skonsolidowane w tygodniowym sprawozdaniu finansowym Eurosystemu.

(9)  Zasady układu i wyceny wyszczególnione w niniejszym załączniku są obowiązkowe dla rachunkowości EBC oraz w odniesieniu do wszystkich istotnych aktywów i pasywów w rachunkowości KBC sporządzanej dla celów Eurosystemu (tj. istotnych dla działania Eurosystemu).*

----

ZAŁĄCZNIK V

Skonsolidowane tygodniowe sprawozdanie finansowe Eurosystemu; format używany do publikacji po zakończeniu kwartału

----

ZAŁĄCZNIK VI

Skonsolidowane tygodniowe sprawozdanie finansowe Eurosystemu; format używany do publikacji w trakcie kwartału

----

ZAŁĄCZNIK VII

Skonsolidowany bilans roczny Eurosystemu

----

ZAŁĄCZNIK VIII

Bilans roczny banku centralnego (2)

----

(1)  Pozycja, która powinna zostać ujednolicona. Patrz: motyw 4 niniejszych wytycznych.

(2)  Ujawniane w publikacyjnych rocznych sprawozdaniach finansowych KBC informacje dotyczące banknotów euro w obiegu, wynagrodzenia z tytułu należności/zobowiązań wzajemnych netto Eurosystemu wynikających z alokacji banknotów euro w ramach Eurosystemu oraz dochodów pieniężnych powinny być zharmonizowane. W załącznikach IV, VIII i IX pozycje, które powinny być zharmonizowane oznaczono gwiazdką.

(3)  Banki centralne mogą podawać albo dokładne kwoty w euro albo też kwoty zaokrąglone na różne sposoby.

----

ZAŁĄCZNIK IX

Publikacyjny rachunek zysków i strat banku centralnego (2) (3)

----

(1)  Pozycja, która powinna zostać ujednolicona. Patrz: motyw 4 niniejszych wytycznych.

(2)  Rachunek zysków i strat EBC ma nieco inny format. Zob. załącznik 4 do decyzji EBC/2006/17.

(3)  Ujawniane w publikacyjnych rocznych sprawozdaniach finansowych KBC informacje dotyczące banknotów euro w obiegu, wynagrodzenia z tytułu należności/zobowiązań wzajemnych netto Eurosystemu wynikających z alokacji banknotów euro w ramach Eurosystemu oraz dochodów pieniężnych powinny być zharmonizowane. W załącznikach IV, VIII i IX pozycje, które powinny być zharmonizowane oznaczono gwiazdką.

(4)  Banki centralne mogą podawać albo dokładne kwoty w euro albo też kwoty zaokrąglone na różne sposoby.

(5)  W tym rezerwy administracyjne.

(6)  Pozycja ta jest stosowana w sytuacji, kiedy korzysta się z zewnętrznych usług produkcji banknotów (dla kosztów usług świadczonych przez firmy zewnętrzne w zakresie produkcji banknotów w imieniu banku centralnego). Zaleca się, aby koszty poniesione zarówno w związku z emisją banknotów w walucie krajowej jak i banknotów euro zostały przeniesione do rachunku zysków i strat w takiej formie, w jakiej pojawiły się na fakturze (lub innym dokumencie stwierdzającym ich poniesienie).

----

ZAŁĄCZNIK X

TABELA KONKORDANCYJNA

----

----

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 10 listopada 2006 r.

w sprawie rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Banku Centralnego

(EBC/2006/17)

(2006/888/WE)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 26.2.

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Definicje

1.   Użyte w niniejszej decyzji określenia „Eurosystem” i „krajowe banki centralne” (KBC) mają znaczenie określone w art. 1 wytycznych EBC/2006/16.

2.   Inne terminy techniczne użyte w niniejszej decyzji mają znaczenie określone w załączniku II do wytycznych EBC/2006/16.

Artykuł 2

Zakres obowiązywania

Zasady określone w niniejszej decyzji mają zastosowanie do rocznych sprawozdań finansowych EBC zawierających bilans, pozycje pozabilansowe EBC, rachunek zysków i strat oraz informacje uzupełniające do rocznych sprawozdań finansowych EBC.

Artykuł 3

Podstawowe zasady w zakresie rachunkowości

Podstawowe zasady w zakresie rachunkowości określone w art. 3 wytycznych EBC/2006/16 stosuje się także dla celów niniejszej decyzji.

Artykuł 4

Wykazywanie aktywów i pasywów

Finansowy lub niefinansowy składnik aktywów/pasywów wykazuje się w bilansie EBC wyłącznie w sposób zgodny z art. 4 wytycznych EBC/2006/16.

Artykuł 5

Podejście ekonomiczne oraz podejście kasowe/rozliczeniowe

W zakresie niniejszej decyzji stosuje się art. 5 wytycznych EBC/2006/16.

ROZDZIAŁ II

UKŁAD I ZASADY WYCENY BILANSOWEJ

Artykuł 6

Układ bilansu

Układ bilansu jest oparty na strukturze określonej w załączniku I.

Artykuł 7

Rezerwy na ryzyko walutowe, stopy procentowej i ceny złota

Mając należyty wzgląd na charakter działalności EBC, Rada Prezesów może ustanowić w bilansie EBC rezerwy na ryzyko walutowe, stopy procentowej i ceny złota. Przy podejmowaniu decyzji o wielkości i wykorzystaniu rezerw Rada Prezesów opiera się na rozsądnym oszacowaniu ryzyka ponoszonego przez EBC.

Artykuł 8

Zasady wyceny bilansowej

1.   Dla celów wyceny bilansowej stosuje się bieżące kursy i ceny rynkowe, chyba że załącznik I stanowi inaczej.

2.   Wycena złota, instrumentów walutowych, papierów wartościowych i instrumentów finansowych, zarówno bilansowych jak i pozabilansowych, dokonywana jest na koniec roku zgodnie ze średnimi kursami i cenami rynkowymi.

3.   Przy przeszacowaniu złota nie wykazuje się odrębnie różnicą cenową i walutową, lecz księguje tylko łączną różnicę z przeszacowania złota wynikającą z ceny w euro za określoną jednostkę wagi złota, wyliczoną na podstawie kursu walutowego euro w stosunku do dolara USA obowiązującego w dniu kwartalnego przeszacowania. W odniesieniu do walut obcych przeszacowania dokonuje się na zasadzie waluta do waluty, zarówno dla transakcji bilansowych jak i pozabilansowych, natomiast w odniesieniu do papierów wartościowych na zasadzie kod do kodu, tj. osobno dla tego samego typu/numeru ISIN, z wyjątkiem papierów wartościowych ujętych w pozycji „Inne aktywa finansowe”, które są traktowane jako osobny portfel.

Artykuł 9

Transakcje z przyrzeczeniem odkupu

Transakcje z przyrzeczeniem odkupu księguje się zgodnie z art. 8 wytycznych EBC/2006/16.

Artykuł 10

Zbywalne instrumenty udziałowe

Zbywalne instrumenty udziałowe księguje się zgodnie z art. 9 wytycznych EBC/2006/16. Do EBC stosuje się wszystkie zasady określone w art. 9 ust. 3.

ROZDZIAŁ III

KSIĘGOWANIE DOCHODU

Artykuł 11

Księgowanie dochodu

1.   Do księgowania dochodu stosuje się art. 11 ust. 1-3, 5 i 7 wytycznych EBC/2006/16.

2.   Pochodzące z wpłat na podstawie art. 49 ust. 2 Statutu środki znajdujące się na specjalnych rachunkach rewaluacyjnych, odnoszące się do banków centralnych Państw Członkowskich, w stosunku do których uchylono zwolnienie, wykorzystywane są do kompensowania niezrealizowanych strat w przypadku, gdy przewyższają one poprzednie zyski z tytułu przeszacowania zaksięgowane na odpowiednim standardowym rachunku rewaluacyjnym w sposób określony w art. 11 ust. 1 wytycznych EBC/2006/16, zanim straty takie zostaną skompensowane zgodnie z art. 33 ust. 2 Statutu. Środki na specjalnych rachunkach rewaluacyjnych dla złota, walut i papierów wartościowych pomniejsza się proporcjonalnie w przypadku zmniejszenia portfela odpowiadających im aktywów.

Artykuł 12

Koszty transakcji

W zakresie niniejszej decyzji stosuje się art. 12 wytycznych EBC/2006/16.

ROZDZIAŁ IV

ZASADY RACHUNKOWOŚCI DLA INSTRUMENTÓW POZABILANSOWYCH

Artykuł 13

Zasady ogólne

W zakresie niniejszej decyzji stosuje się art. 13 wytycznych EBC/2006/16.

Artykuł 14

Walutowe transakcje terminowe

Walutowe transakcje terminowe księguje się zgodnie z art. 14 wytycznych EBC/2006/16.

Artykuł 15

Swapy walutowe

Swapy walutowe księguje się zgodnie z art. 15 wytycznych EBC/2006/16.

Artykuł 16

Procentowe transakcje futures

Procentowe transakcje futures księguje się zgodnie z art. 16 wytycznych EBC/2006/16.

Artykuł 17

Swapy procentowe

Swapy procentowe księguje się zgodnie z art. 17 wytycznych EBC/2006/16. Niezrealizowane straty ujęte na koniec roku w rachunku zysków i strat podlegają amortyzacji w latach następnych zgodnie z metodą liniową.

Artykuł 18

Transakcje FRA

Transakcje FRA księguje się zgodnie z art. 18 wytycznych EBC/2006/16.

Artykuł 19

Transakcje terminowe na papiery wartościowe

Transakcje terminowe na papiery wartościowe księguje się zgodnie z metodą A określoną w art. 19 ust. 1 wytycznych EBC/2006/16.

Artykuł 20

Opcje

Opcje księguje się zgodnie z art. 20 wytycznych EBC/2006/16.

ROZDZIAŁ V

PUBLIKACYJNY ROCZNY BILANS I RACHUNEK ZYSKÓW STRAT

Artykuł 21

Wzory

1.   Format publikacyjnego bilansu rocznego EBC jest zgodny ze wzorem zawartym w załączniku II.

2.   Format publikacyjnego rachunku zysków i strat EBC jest zgodny ze wzorem zawartym w załączniku III.

ROZDZIAŁ VI

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 22

Tworzenie, stosowanie i wykładnia zasad

1.   Komitet do spraw Rachunkowości i Dochodów Pieniężnych ESBC (AMICO) składa Radzie Prezesów sprawozdania, za pośrednictwem Zarządu, w zakresie tworzenia, stosowania i wprowadzania zasad rachunkowości i sprawozdawczości finansowej ESBC.

2.   Przy wykładni niniejszej decyzji należy brać pod uwagę prace przygotowawcze, zasady rachunkowości ujednolicone w prawie wspólnotowym oraz ogólnie przyjęte międzynarodowe standardy rachunkowości.

3.   Jeżeli w niniejszej decyzji nie przewidziano szczególnych procedur rachunkowych i w przypadku braku innych ustaleń Rady Prezesów, EBC przestrzega zasad wyceny zgodnych z przyjętymi przez Unię Europejską Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości mającymi znaczenie dla działalności i rachunków EBC.

Artykuł 23

Uchylenie

Tracą moc decyzje EBC/2002/11, EBC/2005/12 oraz EBC/2006/3. Jeżeli w innych przepisach mowa jest o uchylonych decyzjach, rozumie się przez to niniejszą decyzję w sposób zgodny z tabelą konkordancyjną w załączniku IV.

Artykuł 24

Przepis końcowy

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.

Sporządzono w Frankfurcie nad Menem, 10 listopada 2006 r.

Prezes EBC

Jean-Claude TRICHET

----

(1)Dz.U. L 58 z 3.3.2003, str. 38. Decyzja ostatnio zmieniona przez decyzję EBC/2006/3 (Dz.U. L 89 z 28.3.2006, str. 56).

(2)  Jeszcze nie publikowane.

----

ZAŁĄCZNIK I

UKŁAD I ZASADY WYCENY BILANSOWEJ

Uwaga: numeracja odnosi się do wzoru bilansu zamieszczonego w załączniku II.

AKTYWA

Pasywa

----

(1)Dz.U. L 310 z 11.12.2000, str. 1.

(2)Dz.U. L 337 z 20.12.2001, str. 52.

(3)  Tj. odsetki narosłe nabyte wraz z papierem wartościowym.

----

ZAŁĄCZNIK II

BILANS ROCZNY EBC

----

(1)  EBC może publikować dokładne kwoty w euro lub kwoty w różny sposób zaokrąglone.

----

ZAŁĄCZNIK III

PUBLIKACYJNY RACHUNEK ZYSKÓW I STRAT EBC

----

(1)  EBC może publikować albo dokładne kwoty w euro albo też kwoty zaokrąglone na różne sposoby.

(2)  Podział na przychody i rozchody może być również podany w informacji dodatkowej do sprawozdania rocznego.

(3)  W tym rezerwy administracyjne.

(4)  Pozycja ta jest stosowana w sytuacji, kiedy korzysta się z zewnętrznych usług produkcji banknotów (dla kosztów usług świadczonych przez firmy zewnętrzne w zakresie produkcji banknotów w imieniu banku centralnego). Zaleca się, aby koszty poniesione w związku z emisją banknotów euro zostały przeniesione do rachunku zysków i strat w wysokości, w jakiej pojawiły się na fakturze (lub innym dokumencie stwierdzającym ich poniesienie), zob. też wytyczne EBC/2006/16.

----

ZAŁĄCZNIK IV

TABELA KONKORDANCYJNA

----

----

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 24 listopada 2006 r.

dotycząca zatwierdzenia wielkości emisji monet euro w 2007 r.

(EBC/2006/19)

(2006/889/WE)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności art. 106 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zatwierdzenie wielkości emisji monet euro w 2007 r.

EBC zatwierdza niniejszym wielkość emisji monet emitowanych przez uczestniczące Państwa Członkowskie w 2007 r., zgodnie z następującą tabelą:

Artykuł 2

Przepis końcowy

Niniejsza decyzja skierowana jest do uczestniczących Państw Członkowskich.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 24 listopada 2006 r.

Prezes EBC

Jean-Claude TRICHET

----

(1)Dz.U. L 195 z 15.7.2006, str. 25.

(2)Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 33.

----