# Publicatieblad L 48/2010

| | ISSN 1725-2598
  doi:10.3000/17252598.L_2010.048.nld |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | L 48 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Wetgeving | 53e jaargang25 februari 2010 |

ISSN 1725-2598

doi:10.3000/17252598.L_2010.048.nld

Publicatieblad

van de Europese Unie

L 48

Uitgave in de Nederlandse taal

Wetgeving

53e jaargang25 februari 2010

---

| Inhoud | | II   Niet-wetgevingshandelingen | Bladzijde |
| --- | --- | --- | --- |
| | | VERORDENINGEN |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) nr. 151/2010 van de Raad van 22 februari 2010 tot beëindiging van het gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek van de antidumpingmaatregelen die van toepassing zijn op de invoer van bepaalde wolfraamelektroden van oorsprong uit de Volksrepubliek China | 1 |
| | * | Verordening (EU) nr. 152/2010 van de Commissie van 23 februari 2010 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur | 3 |
| | * | Verordening (EU) nr. 153/2010 van de Commissie van 23 februari 2010 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur | 5 |
| | | Verordening (EU) nr. 154/2010 van de Commissie van 24 februari 2010 tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit | 7 |
| | | Verordening (EU) nr. 155/2010 van de Commissie van 24 februari 2010 tot wijziging van de bij Verordening (EG) nr. 877/2009 vastgestelde representatieve prijzen en aanvullende invoerrechten voor bepaalde producten uit de sector suiker voor het verkoopseizoen 2009/10 | 9 |
| | | Verordening (EU) nr. 156/2010 van de Commissie van 24 februari 2010 houdende vaststelling van een aanvaardingspercentage voor de afgifte van uitvoercertificaten, afwijzing van uitvoercertificaataanvragen en schorsing van de mogelijkheid tot het indienen van uitvoercertificaataanvragen voor boven het quotum geproduceerde suiker | 11 |
| | | BESLUITEN |
| | | 2010/115/EU |
| | * | Besluit van de Commissie van 23 februari 2010 inzake de wijziging van bijlage II bij Richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende autowrakken
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2010) 972)

   (
  1
  ) | 12 |
| | | 2010/116/EU |
| | * | Besluit van de Commissie van 24 februari 2010 tot beëindiging van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van bepaalde ringbandmechanismen van oorsprong uit Thailand | 17 |

Inhoud

II   Niet-wetgevingshandelingen

Bladzijde

VERORDENINGEN

*

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 151/2010 van de Raad van 22 februari 2010 tot beëindiging van het gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek van de antidumpingmaatregelen die van toepassing zijn op de invoer van bepaalde wolfraamelektroden van oorsprong uit de Volksrepubliek China

1

*

Verordening (EU) nr. 152/2010 van de Commissie van 23 februari 2010 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur

3

*

Verordening (EU) nr. 153/2010 van de Commissie van 23 februari 2010 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur

5

Verordening (EU) nr. 154/2010 van de Commissie van 24 februari 2010 tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

7

Verordening (EU) nr. 155/2010 van de Commissie van 24 februari 2010 tot wijziging van de bij Verordening (EG) nr. 877/2009 vastgestelde representatieve prijzen en aanvullende invoerrechten voor bepaalde producten uit de sector suiker voor het verkoopseizoen 2009/10

9

Verordening (EU) nr. 156/2010 van de Commissie van 24 februari 2010 houdende vaststelling van een aanvaardingspercentage voor de afgifte van uitvoercertificaten, afwijzing van uitvoercertificaataanvragen en schorsing van de mogelijkheid tot het indienen van uitvoercertificaataanvragen voor boven het quotum geproduceerde suiker

11

BESLUITEN

2010/115/EU

*

Besluit van de Commissie van 23 februari 2010 inzake de wijziging van bijlage II bij Richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende autowrakken
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2010) 972)

   (
  1
  )

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2010) 972)

1

12

2010/116/EU

*

Besluit van de Commissie van 24 februari 2010 tot beëindiging van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van bepaalde ringbandmechanismen van oorsprong uit Thailand

17

| | | IV   Handelingen die vóór 1 december 2009 zijn aangenomen krachtens het EG-Verdrag, het EU-Verdrag en het Euratom-Verdrag |
| --- | --- | --- |
| | * | Beschikking van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 660/07/COL van 12 december 2007 betreffende de aan de Hurtigruten-ondernemingen toegekende compensatie voor verhoogde socialezekerheidsbijdragen (Noorwegen) | 19 |
| | * | Besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 433/09/COL van 30 oktober 2009 houdende de drieënzeventigste wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun | 27 |

IV   Handelingen die vóór 1 december 2009 zijn aangenomen krachtens het EG-Verdrag, het EU-Verdrag en het Euratom-Verdrag

*

Beschikking van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 660/07/COL van 12 december 2007 betreffende de aan de Hurtigruten-ondernemingen toegekende compensatie voor verhoogde socialezekerheidsbijdragen (Noorwegen)

19

*

Besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 433/09/COL van 30 oktober 2009 houdende de drieënzeventigste wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun

27

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst

1

| NL | Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.
  Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten. |
| --- | --- |

NL

Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.

Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten.

---

II Niet-wetgevingshandelingen

VERORDENINGEN

| 25.2.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 48/1 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 48/1

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 151/2010 VAN DE RAAD

van 22 februari 2010

tot beëindiging van het gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek van de antidumpingmaatregelen die van toepassing zijn op de invoer van bepaalde wolfraamelektroden van oorsprong uit de Volksrepubliek China

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gelet op Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1) („de basisverordening”), en met name op artikel 11, lid 3, en artikel 9, lid 1,

Gezien het voorstel dat de Commissie, na raadpleging van het Raadgevend Comité, heeft ingediend,

Overwegende hetgeen volgt:

1.   PROCEDURE

1.1.   Geldende maatregelen

| (1) | Bij Verordening (EG) nr. 260/2007 (2) heeft de Raad een definitief antidumpingrecht ingesteld op bepaalde wolfraamelektroden van oorsprong uit de Volksrepubliek China. Voor de drie ondernemingen met een individueel recht variëren de geldende rechten van 17 % tot 38,8 %. Het residuele recht bedraagt 63,5 %. |
| --- | --- |

(1)

Bij Verordening (EG) nr. 260/2007 (2) heeft de Raad een definitief antidumpingrecht ingesteld op bepaalde wolfraamelektroden van oorsprong uit de Volksrepubliek China. Voor de drie ondernemingen met een individueel recht variëren de geldende rechten van 17 % tot 38,8 %. Het residuele recht bedraagt 63,5 %.

1.2.   Verzoek om een nieuw onderzoek

| (2) | In mei 2008 heeft de Commissie van één producent-exporteur van wolfraamelektroden van oorsprong uit de Volksrepubliek China een verzoek om een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek krachtens artikel 11, lid 3, van de basisverordening ontvangen. |
| --- | --- |

(2)

In mei 2008 heeft de Commissie van één producent-exporteur van wolfraamelektroden van oorsprong uit de Volksrepubliek China een verzoek om een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek krachtens artikel 11, lid 3, van de basisverordening ontvangen.

| (3) | Het verzoek werd ingediend door Shandong Weldstone Tungsten Industry Co. Ltd („SWT” of „de indiener van het verzoek”). |
| --- | --- |

(3)

Het verzoek werd ingediend door Shandong Weldstone Tungsten Industry Co. Ltd („SWT” of „de indiener van het verzoek”).

| (4) | De indiener van het verzoek heeft voorlopig bewijsmateriaal verstrekt: uit een vergelijking van zijn berekende normale waarden en zijn prijzen bij uitvoer naar de Unie blijkt dat de dumpingmarge aanzienlijk lager is dan het huidige niveau van de maatregel en dat handhaving van de maatregel op het huidige niveau niet langer noodzakelijk is om de gevolgen van dumping te neutraliseren. |
| --- | --- |

(4)

De indiener van het verzoek heeft voorlopig bewijsmateriaal verstrekt: uit een vergelijking van zijn berekende normale waarden en zijn prijzen bij uitvoer naar de Unie blijkt dat de dumpingmarge aanzienlijk lager is dan het huidige niveau van de maatregel en dat handhaving van de maatregel op het huidige niveau niet langer noodzakelijk is om de gevolgen van dumping te neutraliseren.

1.3.   Opening van het nieuwe onderzoek

| (5) | Daar de Commissie na raadpleging van het Raadgevend Comité tot de conclusie was gekomen dat er voldoende bewijsmateriaal was om de opening van een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek te rechtvaardigen, kondigde zij bij bericht („het bericht van opening”) in het Publicatieblad van de Europese Unie
   (3) aan overeenkomstig artikel 11, lid 3, van de basisverordening een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek te zullen openen dat beperkt zou blijven tot een onderzoek naar dumping door SWT. Het „betrokken product” is hetzelfde als dat van Verordening (EG) nr. 260/2007 van de Raad, namelijk laselektroden van wolfraam met tenminste 94 gewichtspercenten wolfraam, andere dan enkel door sinteren verkregen, al dan niet op lengte gesneden, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en vallende onder de GN-codes ex 8101 99 10 en ex 8515 90 00. |
| --- | --- |

(5)

Daar de Commissie na raadpleging van het Raadgevend Comité tot de conclusie was gekomen dat er voldoende bewijsmateriaal was om de opening van een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek te rechtvaardigen, kondigde zij bij bericht („het bericht van opening”) in het Publicatieblad van de Europese Unie
   (3) aan overeenkomstig artikel 11, lid 3, van de basisverordening een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek te zullen openen dat beperkt zou blijven tot een onderzoek naar dumping door SWT. Het „betrokken product” is hetzelfde als dat van Verordening (EG) nr. 260/2007 van de Raad, namelijk laselektroden van wolfraam met tenminste 94 gewichtspercenten wolfraam, andere dan enkel door sinteren verkregen, al dan niet op lengte gesneden, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en vallende onder de GN-codes ex 8101 99 10 en ex 8515 90 00.

| (6) | Het onderzoek naar de dumping had betrekking op de periode van 1 oktober 2007 tot en met 30 september 2008. |
| --- | --- |

(6)

Het onderzoek naar de dumping had betrekking op de periode van 1 oktober 2007 tot en met 30 september 2008.

| (7) | De Commissie heeft de indiener van het verzoek, de vertegenwoordigers van de bedrijfstak van de Unie en de vertegenwoordigers van het land van uitvoer officieel in kennis gesteld van de opening van het nieuwe onderzoek. Belanghebbenden kregen de gelegenheid om binnen de in het bericht van opening genoemde termijn hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en te verzoeken te worden gehoord. |
| --- | --- |

(7)

De Commissie heeft de indiener van het verzoek, de vertegenwoordigers van de bedrijfstak van de Unie en de vertegenwoordigers van het land van uitvoer officieel in kennis gesteld van de opening van het nieuwe onderzoek. Belanghebbenden kregen de gelegenheid om binnen de in het bericht van opening genoemde termijn hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en te verzoeken te worden gehoord.

2.   INTREKKING VAN HET VERZOEK EN BEËINDIGING VAN DE PROCEDURE

| (8) | Bij brief van 9 november 2009 aan de Commissie heeft SWT zijn verzoek om een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek van de antidumpingmaatregelen die van toepassing zijn op bepaalde wolfraamelektroden van oorsprong uit de Volksrepubliek China ingetrokken. In het licht van de recente economische crisis is de indiener van het verzoek begonnen de economische levensvatbaarheid van bepaalde onderdelen van zijn activiteiten te heroverwegen. |
| --- | --- |

(8)

Bij brief van 9 november 2009 aan de Commissie heeft SWT zijn verzoek om een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek van de antidumpingmaatregelen die van toepassing zijn op bepaalde wolfraamelektroden van oorsprong uit de Volksrepubliek China ingetrokken. In het licht van de recente economische crisis is de indiener van het verzoek begonnen de economische levensvatbaarheid van bepaalde onderdelen van zijn activiteiten te heroverwegen.

| (9) | De vertegenwoordigers van de bedrijfstak van de Unie vonden de door de indiener van het verzoek opgegeven redenen voor de intrekking bijkomstig en onaanvaardbaar. |
| --- | --- |

(9)

De vertegenwoordigers van de bedrijfstak van de Unie vonden de door de indiener van het verzoek opgegeven redenen voor de intrekking bijkomstig en onaanvaardbaar.

| (10) | Aangezien het verzoek om het nieuwe onderzoek echter al in mei 2008 was ingediend, d.w.z. voor het uitbreken van de economische crisis, en de indiener zijn verzoek ruim na het begin van de crisis, toen het onderzoek nog aan de gang was en nog niet was afgerond, heeft ingetrokken, kan de Commissie de redenen voor intrekking niet als bijkomstig aanmerken. |
| --- | --- |

(10)

Aangezien het verzoek om het nieuwe onderzoek echter al in mei 2008 was ingediend, d.w.z. voor het uitbreken van de economische crisis, en de indiener zijn verzoek ruim na het begin van de crisis, toen het onderzoek nog aan de gang was en nog niet was afgerond, heeft ingetrokken, kan de Commissie de redenen voor intrekking niet als bijkomstig aanmerken.

| (11) | Er werd nagegaan of het gerechtvaardigd was het nieuwe onderzoek ambtshalve voort te zetten. De diensten van de Commissie concludeerden dat beëindiging van het onderzoek geen invloed zou hebben op de geldende antidumpingmaatregelen en er werden geen dwingende argumenten ontvangen dat beëindiging in strijd zou zijn met het belang van de Unie. Op grond daarvan moet het onderzoek worden beëindigd. |
| --- | --- |

(11)

Er werd nagegaan of het gerechtvaardigd was het nieuwe onderzoek ambtshalve voort te zetten. De diensten van de Commissie concludeerden dat beëindiging van het onderzoek geen invloed zou hebben op de geldende antidumpingmaatregelen en er werden geen dwingende argumenten ontvangen dat beëindiging in strijd zou zijn met het belang van de Unie. Op grond daarvan moet het onderzoek worden beëindigd.

| (12) | De belanghebbenden werden in kennis gesteld van het voornemen om het nieuwe onderzoek te beëindigen en kregen de gelegenheid opmerkingen te maken. Geen van de ontvangen opmerkingen gaf aanleiding de conclusies in de overwegingen 10 en 11 aan te passen. |
| --- | --- |

(12)

De belanghebbenden werden in kennis gesteld van het voornemen om het nieuwe onderzoek te beëindigen en kregen de gelegenheid opmerkingen te maken. Geen van de ontvangen opmerkingen gaf aanleiding de conclusies in de overwegingen 10 en 11 aan te passen.

| (13) | Daarom wordt geconcludeerd dat het nieuwe onderzoek betreffende de invoer van bepaalde wolfraamelektroden van oorsprong uit de Volksrepubliek China moet worden beëindigd zonder wijziging van de geldende antidumpingmaatregelen, |
| --- | --- |

(13)

Daarom wordt geconcludeerd dat het nieuwe onderzoek betreffende de invoer van bepaalde wolfraamelektroden van oorsprong uit de Volksrepubliek China moet worden beëindigd zonder wijziging van de geldende antidumpingmaatregelen,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Het gedeeltelijke tussentijdse nieuwe onderzoek van de antidumpingmaatregelen die van toepassing zijn op de invoer van bepaalde wolfraamelektroden van oorsprong uit de Volksrepubliek China, dat op grond van artikel 11, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1225/2009 is geopend, wordt beëindigd zonder dat de geldende antidumpingmaatregelen worden gewijzigd.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 3

Deze verordening wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 22 februari 2010.

Voor de Raad

De voorzitster

C. ASHTON

---

(1)  PB L 343 van 22.12.2009, blz. 51.

1

(2)  PB L 72 van 13.3.2007, blz. 1.

2

(3)  PB C 309 van 4.12.2008, blz. 11.

3

---

| 25.2.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 48/3 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 48/3

---

VERORDENING (EU) Nr. 152/2010 VAN DE COMMISSIE

van 23 februari 2010

tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de statistiek- en tariefnomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (1), en met name op artikel 9, lid 1, onder a),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Om de uniforme toepassing te waarborgen van de gecombineerde nomenclatuur die als bijlage bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 is gevoegd, moeten bepalingen worden vastgesteld voor de indeling van de in de bijlage bij onderhavige verordening vermelde goederen. |
| --- | --- |

(1)

Om de uniforme toepassing te waarborgen van de gecombineerde nomenclatuur die als bijlage bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 is gevoegd, moeten bepalingen worden vastgesteld voor de indeling van de in de bijlage bij onderhavige verordening vermelde goederen.

| (2) | Bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 zijn de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur vastgesteld. Deze regels zijn ook van toepassing op iedere andere nomenclatuur die geheel of gedeeltelijk of met toevoeging van onderverdelingen op de gecombineerde nomenclatuur is gebaseerd en die bij specifieke EU-wetgeving is vastgesteld met het oog op de toepassing van tariefmaatregelen en andere maatregelen in het kader van het goederenverkeer. |
| --- | --- |

(2)

Bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 zijn de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur vastgesteld. Deze regels zijn ook van toepassing op iedere andere nomenclatuur die geheel of gedeeltelijk of met toevoeging van onderverdelingen op de gecombineerde nomenclatuur is gebaseerd en die bij specifieke EU-wetgeving is vastgesteld met het oog op de toepassing van tariefmaatregelen en andere maatregelen in het kader van het goederenverkeer.

| (3) | Volgens deze algemene regels moeten de in kolom 1 van de tabel in de bijlage beschreven goederen worden ingedeeld onder de in kolom 2 van die tabel vermelde GN-code, om de in kolom 3 vermelde redenen. |
| --- | --- |

(3)

Volgens deze algemene regels moeten de in kolom 1 van de tabel in de bijlage beschreven goederen worden ingedeeld onder de in kolom 2 van die tabel vermelde GN-code, om de in kolom 3 vermelde redenen.

| (4) | Er moet worden bepaald dat de houder van een door de douane van een lidstaat afgegeven bindende tariefinlichting inzake de indeling van goederen in de gecombineerde nomenclatuur die in strijd is met deze verordening, deze inlichting nog drie maanden mag blijven gebruiken op grond van artikel 12, lid 6, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (2). |
| --- | --- |

(4)

Er moet worden bepaald dat de houder van een door de douane van een lidstaat afgegeven bindende tariefinlichting inzake de indeling van goederen in de gecombineerde nomenclatuur die in strijd is met deze verordening, deze inlichting nog drie maanden mag blijven gebruiken op grond van artikel 12, lid 6, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (2).

| (5) | De bepalingen van deze verordening zijn in overeenstemming met het advies van het Comité Douanewetboek, |
| --- | --- |

(5)

De bepalingen van deze verordening zijn in overeenstemming met het advies van het Comité Douanewetboek,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De in kolom 1 van de tabel in de bijlage omschreven goederen worden in de gecombineerde nomenclatuur ingedeeld onder de in kolom 2 vermelde GN-codes.

Artikel 2

Op een door de douane van een lidstaat verstrekte bindende tariefinlichting die niet in overeenstemming is met de bepalingen van deze verordening, kan nog gedurende drie maanden een beroep worden gedaan overeenkomstig artikel 12, lid 6, van Verordening (EEG) nr. 2913/92.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 23 februari 2010.

Voor de Commissie, namens de voorzitter,

Algirdas ŠEMETA

Lid van de Commissie

---

(1)  PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1.

1

(2)  PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.

2

---

BIJLAGE

| Omschrijving | Indeling
  (GN-code) | Motivering |
| --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) |
| Een artikel bestaande uit donkergroene elektrische kabels voorzien van 160 heldere minigloeilampjes (1,5 V/0,5 W), die zodanig zijn samengevoegd dat zij een net van 320 × 150 cm vormen (een zogenaamd „lichtnet”). De afzonderlijke mazen van het net meten 19 × 19 cm, zodat de afstand tussen elk lampje ongeveer 19 cm bedraagt.
  Het artikel is opgemaakt voor de verkoop in het klein, samen met een 24 V statische omvormer, 8 zuignappen met haken en 10 extra lampjes.
  Het lichtnet is bedoeld voor gebruik zowel buiten- als binnenshuis.
  Het artikel is bestemd voor het versieren van bijvoorbeeld een kerstboom of een raam. | 9405 30 00 | De indeling is vastgesteld op basis van de algemene regels 1 en 6 voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur en de tekst van de GN-codes 9405 en 9405 30 00.
  Door de grootte van het net kan het gemakkelijk over een kerstboom worden gehangen en deze bedekken. De kleur van de kabels en de afzonderlijke mazen van 19 × 19 cm, waardoor het net over de uiteinden van de takken kan worden getrokken, zorgen ervoor dat, wanneer de lampjes worden aangestoken, de draden en de lampjes verborgen worden terwijl het licht naar buiten schijnt, waardoor een eenvormig decoratief effect wordt verkregen.
  Ofschoon het artikel ook voor andere doeleinden kan worden gebruikt, blijkt uit de objectieve en identificeerbare kenmerken ervan dat het bedoeld is om te worden gebruikt ter versiering, door middel van verlichting, van een kerstboom.
  Het artikel moet daarom worden ingedeeld onder GN-code 9405 30 00 als kerstboomverlichting. |

Omschrijving

Indeling

(GN-code)

Motivering

(1)

(2)

(3)

Een artikel bestaande uit donkergroene elektrische kabels voorzien van 160 heldere minigloeilampjes (1,5 V/0,5 W), die zodanig zijn samengevoegd dat zij een net van 320 × 150 cm vormen (een zogenaamd „lichtnet”). De afzonderlijke mazen van het net meten 19 × 19 cm, zodat de afstand tussen elk lampje ongeveer 19 cm bedraagt.

Het artikel is opgemaakt voor de verkoop in het klein, samen met een 24 V statische omvormer, 8 zuignappen met haken en 10 extra lampjes.

Het lichtnet is bedoeld voor gebruik zowel buiten- als binnenshuis.

Het artikel is bestemd voor het versieren van bijvoorbeeld een kerstboom of een raam.

9405 30 00

De indeling is vastgesteld op basis van de algemene regels 1 en 6 voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur en de tekst van de GN-codes 9405 en 9405 30 00.

Door de grootte van het net kan het gemakkelijk over een kerstboom worden gehangen en deze bedekken. De kleur van de kabels en de afzonderlijke mazen van 19 × 19 cm, waardoor het net over de uiteinden van de takken kan worden getrokken, zorgen ervoor dat, wanneer de lampjes worden aangestoken, de draden en de lampjes verborgen worden terwijl het licht naar buiten schijnt, waardoor een eenvormig decoratief effect wordt verkregen.

Ofschoon het artikel ook voor andere doeleinden kan worden gebruikt, blijkt uit de objectieve en identificeerbare kenmerken ervan dat het bedoeld is om te worden gebruikt ter versiering, door middel van verlichting, van een kerstboom.

Het artikel moet daarom worden ingedeeld onder GN-code 9405 30 00 als kerstboomverlichting.

---

| 25.2.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 48/5 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 48/5

---

VERORDENING (EU) Nr. 153/2010 VAN DE COMMISSIE

van 23 februari 2010

tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de statistiek- en tariefnomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (1), en met name op artikel 9, lid 1, onder a),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Om de uniforme toepassing te waarborgen van de gecombineerde nomenclatuur die als bijlage bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 is gevoegd, moeten bepalingen worden vastgesteld voor de indeling van de in de bijlage bij onderhavige verordening vermelde goederen. |
| --- | --- |

(1)

Om de uniforme toepassing te waarborgen van de gecombineerde nomenclatuur die als bijlage bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 is gevoegd, moeten bepalingen worden vastgesteld voor de indeling van de in de bijlage bij onderhavige verordening vermelde goederen.

| (2) | Bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 zijn de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur vastgesteld. Deze regels zijn ook van toepassing op iedere andere nomenclatuur die geheel of gedeeltelijk of met toevoeging van onderverdelingen op de gecombineerde nomenclatuur is gebaseerd en die bij specifieke EU-wetgeving is vastgesteld met het oog op de toepassing van tariefmaatregelen en andere maatregelen in het kader van het goederenverkeer. |
| --- | --- |

(2)

Bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 zijn de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur vastgesteld. Deze regels zijn ook van toepassing op iedere andere nomenclatuur die geheel of gedeeltelijk of met toevoeging van onderverdelingen op de gecombineerde nomenclatuur is gebaseerd en die bij specifieke EU-wetgeving is vastgesteld met het oog op de toepassing van tariefmaatregelen en andere maatregelen in het kader van het goederenverkeer.

| (3) | Volgens deze algemene regels moeten de in kolom 1 van de tabel in de bijlage beschreven goederen worden ingedeeld onder de in kolom 2 van die tabel vermelde GN-code, om de in kolom 3 vermelde redenen. |
| --- | --- |

(3)

Volgens deze algemene regels moeten de in kolom 1 van de tabel in de bijlage beschreven goederen worden ingedeeld onder de in kolom 2 van die tabel vermelde GN-code, om de in kolom 3 vermelde redenen.

| (4) | Er moet worden bepaald dat de houder van een door de douane van een lidstaat afgegeven bindende tariefinlichting inzake de indeling van goederen in de gecombineerde nomenclatuur die in strijd is met deze verordening, deze inlichting nog drie maanden mag blijven gebruiken op grond van artikel 12, lid 6, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (2). |
| --- | --- |

(4)

Er moet worden bepaald dat de houder van een door de douane van een lidstaat afgegeven bindende tariefinlichting inzake de indeling van goederen in de gecombineerde nomenclatuur die in strijd is met deze verordening, deze inlichting nog drie maanden mag blijven gebruiken op grond van artikel 12, lid 6, van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (2).

| (5) | De bepalingen van deze verordening zijn in overeenstemming met het advies van het Comité Douanewetboek, |
| --- | --- |

(5)

De bepalingen van deze verordening zijn in overeenstemming met het advies van het Comité Douanewetboek,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De in kolom 1 van de tabel in de bijlage omschreven goederen worden in de gecombineerde nomenclatuur ingedeeld onder de in kolom 2 vermelde GN-codes.

Artikel 2

Op een door de douane van een lidstaat verstrekte bindende tariefinlichting die niet in overeenstemming is met de bepalingen van deze verordening, kan nog gedurende drie maanden een beroep worden gedaan overeenkomstig artikel 12, lid 6, van Verordening (EEG) nr. 2913/92.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 23 februari 2010.

Voor de Commissie, namens de voorzitter,

Algirdas ŠEMETA

Lid van de Commissie

---

(1)  PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1.

1

(2)  PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.

2

---

BIJLAGE

| Omschrijving | Indeling
  (GN-code) | Motivering |
| --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) |
| Een product in de vorm van een uitklapboek (zogenaamd „pop-up boek”) met bedrukte bladen van karton, waarvan er twee een beperkte tekst bevatten met betrekking tot de speelactiviteit.
  Het heeft zes andere pagina’s die, wanneer geopend, een driedimensionele voorstelling van verscheidene gedeelten van een ruimtestation vormen.
  Het bevat ook een pagina met uitdrukfiguren van karton, die in verschillende delen van het ruimtestation kunnen worden geplaatst. | 9503 00 99 | De indeling is vastgesteld op basis van de algemene regels 1 en 6 voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur, aantekening 1, onder c), op hoofdstuk 49 en de tekst van de GN-codes 9503 00 en 9503 00 99.
  Gezien de kenmerken (bouwen) is het product hoofdzakelijk bedoeld als speelgoed.
  Prentenboeken voor kinderen met opstaande of beweegbare figuren of uitknipbare gedeelten moeten worden ingedeeld onder post 4903 (prentenboeken, tekenboeken en kleurboeken voor kinderen), tenzij het artikel hoofdzakelijk speelgoed is. De artikelen die speelgoed zijn, zijn uitgesloten van post 4903 en moeten worden ingedeeld onder hoofdstuk 95 (zie ook de toelichting bij post 4903 van het geharmoniseerde systeem).
  Artikelen van hoofdstuk 95 zijn uitgesloten van hoofdstuk 49 overeenkomstig aantekening 1, onder c), bij hoofdstuk 49.
  Het product moet daarom worden ingedeeld onder post 9503 als speelgoed. |

Omschrijving

Indeling

(GN-code)

Motivering

(1)

(2)

(3)

Een product in de vorm van een uitklapboek (zogenaamd „pop-up boek”) met bedrukte bladen van karton, waarvan er twee een beperkte tekst bevatten met betrekking tot de speelactiviteit.

Het heeft zes andere pagina’s die, wanneer geopend, een driedimensionele voorstelling van verscheidene gedeelten van een ruimtestation vormen.

Het bevat ook een pagina met uitdrukfiguren van karton, die in verschillende delen van het ruimtestation kunnen worden geplaatst.

9503 00 99

De indeling is vastgesteld op basis van de algemene regels 1 en 6 voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur, aantekening 1, onder c), op hoofdstuk 49 en de tekst van de GN-codes 9503 00 en 9503 00 99.

Gezien de kenmerken (bouwen) is het product hoofdzakelijk bedoeld als speelgoed.

Prentenboeken voor kinderen met opstaande of beweegbare figuren of uitknipbare gedeelten moeten worden ingedeeld onder post 4903 (prentenboeken, tekenboeken en kleurboeken voor kinderen), tenzij het artikel hoofdzakelijk speelgoed is. De artikelen die speelgoed zijn, zijn uitgesloten van post 4903 en moeten worden ingedeeld onder hoofdstuk 95 (zie ook de toelichting bij post 4903 van het geharmoniseerde systeem).

Artikelen van hoofdstuk 95 zijn uitgesloten van hoofdstuk 49 overeenkomstig aantekening 1, onder c), bij hoofdstuk 49.

Het product moet daarom worden ingedeeld onder post 9503 als speelgoed.

---

| 25.2.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 48/7 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 48/7

---

VERORDENING (EU) Nr. 154/2010 VAN DE COMMISSIE

van 24 februari 2010

tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gelet op Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”) (1),

Gelet op Verordening (EG) nr. 1580/2007 van de Commissie van 21 december 2007 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van de Verordeningen (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en (EG) nr. 1182/2007 van de Raad in de sector groenten en fruit (2), en met name op artikel 138, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt:

Bij Verordening (EG) nr. 1580/2007 zijn, op grond van de resultaten van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde, de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de perioden die in bijlage XV, deel A, bij die verordening zijn vermeld, de forfaitaire waarden bij invoer uit derde landen vaststelt,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De in artikel 138 van Verordening (EG) nr. 1580/2007 bedoelde forfaitaire invoerwaarden worden vastgesteld in de bijlage bij de onderhavige verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op 25 februari 2010.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 24 februari 2010.

Voor de Commissie, namens de voorzitter,

Jean-Luc DEMARTY

Directeur-generaal Landbouw en plattelandsontwikkeling

---

(1)  PB L 299 van 16.11.2007, blz. 1.

1

(2)  PB L 350 van 31.12.2007, blz. 1.

2

---

BIJLAGE

Forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| GN-code | Code derde landen (1) | Forfaitaire invoerwaarde |
| 0702 00 00 | IL | 114,6 |
| JO | 88,1 |
| MA | 88,3 |
| TN | 123,7 |
| TR | 110,4 |
| ZZ | 105,0 |
| 0707 00 05 | EG | 216,8 |
| JO | 138,7 |
| TR | 148,0 |
| ZZ | 167,8 |
| 0709 90 70 | IL | 265,5 |
| MA | 132,0 |
| TR | 168,0 |
| ZZ | 188,5 |
| 0709 90 80 | EG | 82,2 |
| ZZ | 82,2 |
| 0805 10 20 | EG | 45,2 |
| IL | 53,4 |
| MA | 49,6 |
| TN | 56,7 |
| TR | 61,9 |
| ZZ | 53,4 |
| 0805 20 10 | EG | 65,1 |
| IL | 139,6 |
| MA | 89,2 |
| TR | 87,0 |
| ZZ | 95,2 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | CN | 56,8 |
| EG | 69,6 |
| IL | 97,7 |
| JM | 97,9 |
| MA | 111,7 |
| PE | 62,6 |
| PK | 34,1 |
| TR | 60,0 |
| ZZ | 73,8 |
| 0805 50 10 | EG | 76,3 |
| IL | 73,1 |
| MA | 68,6 |
| TR | 66,0 |
| ZZ | 71,0 |
| 0808 10 80 | CA | 77,1 |
| CL | 59,9 |
| CN | 68,5 |
| MK | 24,7 |
| US | 130,3 |
| ZZ | 72,1 |
| 0808 20 50 | AR | 83,8 |
| CL | 75,8 |
| CN | 75,8 |
| US | 92,0 |
| ZA | 101,0 |
| ZZ | 85,7 |

(EUR/100 kg)

GN-code

Code derde landen (1)

Forfaitaire invoerwaarde

0702 00 00

IL

114,6

JO

88,1

MA

88,3

TN

123,7

TR

110,4

ZZ

105,0

0707 00 05

EG

216,8

JO

138,7

TR

148,0

ZZ

167,8

0709 90 70

IL

265,5

MA

132,0

TR

168,0

ZZ

188,5

0709 90 80

EG

82,2

ZZ

82,2

0805 10 20

EG

45,2

IL

53,4

MA

49,6

TN

56,7

TR

61,9

ZZ

53,4

0805 20 10

EG

65,1

IL

139,6

MA

89,2

TR

87,0

ZZ

95,2

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

CN

56,8

EG

69,6

IL

97,7

JM

97,9

MA

111,7

PE

62,6

PK

34,1

TR

60,0

ZZ

73,8

0805 50 10

EG

76,3

IL

73,1

MA

68,6

TR

66,0

ZZ

71,0

0808 10 80

CA

77,1

CL

59,9

CN

68,5

MK

24,7

US

130,3

ZZ

72,1

0808 20 50

AR

83,8

CL

75,8

CN

75,8

US

92,0

ZA

101,0

ZZ

85,7

---

(1)  Landennomenclatuur vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 1833/2006 van de Commissie (PB L 354 van 14.12.2006, blz. 19). De code „ZZ” staat voor „overige oorsprong”.

---

| 25.2.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 48/9 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 48/9

---

VERORDENING (EU) Nr. 155/2010 VAN DE COMMISSIE

van 24 februari 2010

tot wijziging van de bij Verordening (EG) nr. 877/2009 vastgestelde representatieve prijzen en aanvullende invoerrechten voor bepaalde producten uit de sector suiker voor het verkoopseizoen 2009/10

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gelet op Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („Integrale-GMO-verordening”) (1),

Gelet op Verordening (EG) nr. 951/2006 van de Commissie van 30 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad wat betreft de handel met derde landen in de sector suiker (2), en met name op artikel 36, lid 2, tweede alinea, tweede zin,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De representatieve prijzen en aanvullende invoerrechten voor witte suiker, ruwe suiker en bepaalde stropen voor het verkoopseizoen 2009/10 zijn vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 877/2009 van de Commissie (3). Deze prijzen en rechten zijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 150/2010 van de Commissie (4). |
| --- | --- |

(1)

De representatieve prijzen en aanvullende invoerrechten voor witte suiker, ruwe suiker en bepaalde stropen voor het verkoopseizoen 2009/10 zijn vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 877/2009 van de Commissie (3). Deze prijzen en rechten zijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 150/2010 van de Commissie (4).

| (2) | Naar aanleiding van de gegevens waarover de Commissie momenteel beschikt, dienen deze bedragen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 951/2006 te worden gewijzigd, |
| --- | --- |

(2)

Naar aanleiding van de gegevens waarover de Commissie momenteel beschikt, dienen deze bedragen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 951/2006 te worden gewijzigd,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De bij Verordening (EG) nr. 951/2006 voor het verkoopseizoen 2009/10 vastgestelde representatieve prijzen en aanvullende invoerrechten voor de in artikel 36 van Verordening (EG) nr. 877/2009 bedoelde producten worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij de onderhavige verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op 25 februari 2010.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 24 februari 2010.

Voor de Commissie, namens de voorzitter,

Jean-Luc DEMARTY

Directeur-generaal Landbouw en plattelandsontwikkeling

---

(1)  PB L 299 van 16.11.2007, blz. 1.

1

(2)  PB L 178 van 1.7.2006, blz. 24.

2

(3)  PB L 253 van 25.9.2009, blz. 3.

3

(4)  PB L 47 van 24.2.2010, blz. 14.

4

---

BIJLAGE

Gewijzigde bedragen van de representatieve prijzen en aanvullende invoerrechten voor witte suiker, ruwe suiker en producten van GN-code 1702 90 95 die gelden met ingang van 25 februari 2010

| (EUR) |
| --- |
| GN-code | Representatieve prijs per 100 kg netto van het betrokken product | Aanvullend recht per 100 kg netto van het betrokken product |
| 1701 11 10 (1) | 42,05 | 0,00 |
| 1701 11 90 (1) | 42,05 | 2,29 |
| 1701 12 10 (1) | 42,05 | 0,00 |
| 1701 12 90 (1) | 42,05 | 1,99 |
| 1701 91 00 (2) | 48,21 | 3,01 |
| 1701 99 10 (2) | 48,21 | 0,00 |
| 1701 99 90 (2) | 48,21 | 0,00 |
| 1702 90 95 (3) | 0,48 | 0,23 |

(EUR)

GN-code

Representatieve prijs per 100 kg netto van het betrokken product

Aanvullend recht per 100 kg netto van het betrokken product

1701 11 10 (1)

42,05

0,00

1701 11 90 (1)

42,05

2,29

1701 12 10 (1)

42,05

0,00

1701 12 90 (1)

42,05

1,99

1701 91 00 (2)

48,21

3,01

1701 99 10 (2)

48,21

0,00

1701 99 90 (2)

48,21

0,00

1702 90 95 (3)

0,48

0,23

---

(1)  Vaststelling voor de standaardkwaliteit als gedefinieerd in bijlage IV, punt III, van Verordening (EG) nr. 1234/2007.

(2)  Vaststelling voor de standaardkwaliteit als gedefinieerd in bijlage IV, punt II, van Verordening (EG) nr. 1234/2007.

(3)  Vaststelling per procent sacharose.

---

| 25.2.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 48/11 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 48/11

---

VERORDENING (EU) Nr. 156/2010 VAN DE COMMISSIE

van 24 februari 2010

houdende vaststelling van een aanvaardingspercentage voor de afgifte van uitvoercertificaten, afwijzing van uitvoercertificaataanvragen en schorsing van de mogelijkheid tot het indienen van uitvoercertificaataanvragen voor boven het quotum geproduceerde suiker

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gelet op Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”) (1),

Gelet op Verordening (EG) nr. 951/2006 van de Commissie van 30 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad wat betreft de handel met derde landen in de sector suiker (2), en met name op artikel 7 sexies juncto artikel 9, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Op grond van artikel 61, eerste alinea, onder d), van Verordening (EG) nr. 1234/2007 mag suiker die in een verkoopseizoen boven het in artikel 56 van die verordening bedoelde quotum wordt geproduceerd, slechts worden uitgevoerd binnen de door de Commissie vast te stellen kwantitatieve grens. |
| --- | --- |

(1)

Op grond van artikel 61, eerste alinea, onder d), van Verordening (EG) nr. 1234/2007 mag suiker die in een verkoopseizoen boven het in artikel 56 van die verordening bedoelde quotum wordt geproduceerd, slechts worden uitgevoerd binnen de door de Commissie vast te stellen kwantitatieve grens.

| (2) | Bij Verordening (EU) nr. 94/2010 van de Commissie van 3 februari 2010 tot vaststelling van de kwantitatieve grens voor de uitvoer van buiten het quotum geproduceerde suiker en isoglucose tot het einde van het verkoopseizoen 2009/2010 (3) is die kwantitatieve grens vastgesteld. |
| --- | --- |

(2)

Bij Verordening (EU) nr. 94/2010 van de Commissie van 3 februari 2010 tot vaststelling van de kwantitatieve grens voor de uitvoer van buiten het quotum geproduceerde suiker en isoglucose tot het einde van het verkoopseizoen 2009/2010 (3) is die kwantitatieve grens vastgesteld.

| (3) | De hoeveelheden suiker waarvoor uitvoercertificaten zijn aangevraagd, overschrijden de bij Verordening (EU) nr. 94/2010 vastgestelde kwantitatieve grens. Derhalve moet een aanvaardingspercentage worden vastgesteld voor de hoeveelheden die zijn aangevraagd in de periode van 15 februari 2010 tot en met 19 februari 2010. Voorts moeten alle uitvoercertificaataanvragen die voor suiker zijn ingediend na 22 februari 2010, worden afgewezen en moet de indiening van uitvoercertificaataanvragen voor deze producten worden geschorst, |
| --- | --- |

(3)

De hoeveelheden suiker waarvoor uitvoercertificaten zijn aangevraagd, overschrijden de bij Verordening (EU) nr. 94/2010 vastgestelde kwantitatieve grens. Derhalve moet een aanvaardingspercentage worden vastgesteld voor de hoeveelheden die zijn aangevraagd in de periode van 15 februari 2010 tot en met 19 februari 2010. Voorts moeten alle uitvoercertificaataanvragen die voor suiker zijn ingediend na 22 februari 2010, worden afgewezen en moet de indiening van uitvoercertificaataanvragen voor deze producten worden geschorst,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   Uitvoercertificaten voor boven het quotum geproduceerde suiker waarvoor aanvragen zijn ingediend in de periode van 15 februari 2010 tot en met 19 februari 2010. , worden afgegeven voor de aangevraagde hoeveelheden waarop een aanvaardingspercentage van 38,647912 % is toegepast.

2.   Aanvragen voor uitvoercertificaten voor boven het quotum geproduceerde suiker die op 22, 23, 24, 25 en 26 februari 2010 zijn ingediend, worden afgewezen.

3.   Het indienen van aanvragen voor uitvoercertificaten voor boven het quotum geproduceerde suiker wordt geschorst voor de periode van 1 maart 2010 tot en met 30 september 2010.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 24 februari 2010.

Voor de Commissie, namens de voorzitter,

Jean-Luc DEMARTY

Directeur-generaal Landbouw en plattelandsontwikkeling

---

(1)  PB L 299 van 16.11.2007, blz. 1.

1

(2)  PB L 178 van 1.7.2006, blz. 24.

2

(3)  PB L 32 van 4.2.2010, blz. 2.

3

---

BESLUITEN

| 25.2.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 48/12 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 48/12

---

BESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 23 februari 2010

inzake de wijziging van bijlage II bij Richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende autowrakken

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2010) 972)

(Voor de EER relevante tekst)

(2010/115/EU)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gelet op Richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 betreffende autowrakken (1), en met name op artikel 4, lid 2, onder b),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Richtlijn 2000/53/EG verbiedt het gebruik van lood, kwik, cadmium en zeswaardig chroom in materialen en onderdelen van voertuigen die na 1 juli 2003 in de handel worden gebracht, behoudens in de gevallen genoemd in bijlage II bij die richtlijn en onder de aldaar vermelde voorwaarden. Krachtens artikel 4, lid 2, onder b), van Richtlijn 2000/53/EG dient bijlage II bij die richtlijn door de Commissie geregeld te worden aangepast aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang. |
| --- | --- |

(1)

Richtlijn 2000/53/EG verbiedt het gebruik van lood, kwik, cadmium en zeswaardig chroom in materialen en onderdelen van voertuigen die na 1 juli 2003 in de handel worden gebracht, behoudens in de gevallen genoemd in bijlage II bij die richtlijn en onder de aldaar vermelde voorwaarden. Krachtens artikel 4, lid 2, onder b), van Richtlijn 2000/53/EG dient bijlage II bij die richtlijn door de Commissie geregeld te worden aangepast aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang.

| (2) | Bijlage II bij Richtlijn 2000/53/EG bevat een lijst van materialen en onderdelen van voertuigen die van het bij artikel 4, lid 2, onder a), van die richtlijn vastgestelde verbod zijn vrijgesteld. De in bijlage II bij Richtlijn 2000/53/EG genoemde materialen en onderdelen van voertuigen die in de handel worden gebracht vóór het verstrijken van de geldigheidsduur van de betreffende vrijstelling mogen lood, kwik, cadmium of zeswaardig chroom bevatten. In Beschikking 2008/689/EG van de Commissie van 1 augustus 2008 tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende autowrakken (2) is gespecificeerd dat in het geval van soldeer in elektronische printplaten en andere elektrische toepassingen met uitzondering van toepassingen op glas, zoals bepaald in punt 8, onder a), en soldeer in elektrische toepassingen op glas, zoals bepaald in punt 8, onder b), de vrijstellingen in 2009 moeten worden herzien. |
| --- | --- |

(2)

Bijlage II bij Richtlijn 2000/53/EG bevat een lijst van materialen en onderdelen van voertuigen die van het bij artikel 4, lid 2, onder a), van die richtlijn vastgestelde verbod zijn vrijgesteld. De in bijlage II bij Richtlijn 2000/53/EG genoemde materialen en onderdelen van voertuigen die in de handel worden gebracht vóór het verstrijken van de geldigheidsduur van de betreffende vrijstelling mogen lood, kwik, cadmium of zeswaardig chroom bevatten. In Beschikking 2008/689/EG van de Commissie van 1 augustus 2008 tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende autowrakken (2) is gespecificeerd dat in het geval van soldeer in elektronische printplaten en andere elektrische toepassingen met uitzondering van toepassingen op glas, zoals bepaald in punt 8, onder a), en soldeer in elektrische toepassingen op glas, zoals bepaald in punt 8, onder b), de vrijstellingen in 2009 moeten worden herzien.

| (3) | Uit technische en wetenschappelijke beoordelingen is gebleken dat deze twee vrijstellingen moeten worden opgesplitst in tien specifiekere toepassingen. Daarvan moeten vijf materialen en onderdelen die lood bevatten verder tijdelijk worden vrijgesteld van het verbod van artikel 4, lid 2, onder a), van Richtlijn 2000/53/EG, aangezien het gebruik van die stof in die specifieke materialen en onderdelen technisch of wetenschappelijk nog steeds niet kan worden vermeden. Het is dan ook passend de geldigheidsduur van deze vrijstellingen te verlengen tot het gebruik van deze verboden stoffen kan worden vermeden. |
| --- | --- |

(3)

Uit technische en wetenschappelijke beoordelingen is gebleken dat deze twee vrijstellingen moeten worden opgesplitst in tien specifiekere toepassingen. Daarvan moeten vijf materialen en onderdelen die lood bevatten verder tijdelijk worden vrijgesteld van het verbod van artikel 4, lid 2, onder a), van Richtlijn 2000/53/EG, aangezien het gebruik van die stof in die specifieke materialen en onderdelen technisch of wetenschappelijk nog steeds niet kan worden vermeden. Het is dan ook passend de geldigheidsduur van deze vrijstellingen te verlengen tot het gebruik van deze verboden stoffen kan worden vermeden.

| (4) | Vijf andere materialen en onderdelen die lood bevatten moeten verder worden vrijgesteld van het verbod van artikel 4, lid 2, onder a), van Richtlijn 2000/53/EG, zonder een datum vast te stellen waarop deze vrijstelling verstrijkt, aangezien het gebruik van die stof in die specifieke materialen en onderdelen technisch of wetenschappelijk niet kan worden vermeden en er in de nabije toekomst geen valabele alternatieven beschikbaar zullen komen. Deze vrijstellingen moeten in 2014 worden herzien in het licht van de technische en wetenschappelijke vooruitgang, teneinde na te gaan wanneer het gebruik van deze stoffen kan worden vermeden. De vrijstellingen voor lood in soldeer voor elektrische toepassingen op glas, met uitzondering van soldeer op gelamineerd glas, moet tegen 1 januari 2012 worden herzien omdat er alternatieven voor deze toepassing bestaan, maar de technische eigenschappen van deze alternatieven moeten nog verder worden getest en bevestigd. |
| --- | --- |

(4)

Vijf andere materialen en onderdelen die lood bevatten moeten verder worden vrijgesteld van het verbod van artikel 4, lid 2, onder a), van Richtlijn 2000/53/EG, zonder een datum vast te stellen waarop deze vrijstelling verstrijkt, aangezien het gebruik van die stof in die specifieke materialen en onderdelen technisch of wetenschappelijk niet kan worden vermeden en er in de nabije toekomst geen valabele alternatieven beschikbaar zullen komen. Deze vrijstellingen moeten in 2014 worden herzien in het licht van de technische en wetenschappelijke vooruitgang, teneinde na te gaan wanneer het gebruik van deze stoffen kan worden vermeden. De vrijstellingen voor lood in soldeer voor elektrische toepassingen op glas, met uitzondering van soldeer op gelamineerd glas, moet tegen 1 januari 2012 worden herzien omdat er alternatieven voor deze toepassing bestaan, maar de technische eigenschappen van deze alternatieven moeten nog verder worden getest en bevestigd.

| (5) | In het geval van lood en loodverbindingen in bindmiddelen voor elastomeren in aandrijftoepassingen die tot 0,5 gewichtsprocent lood bevatten, moet de vrijstelling niet worden verlengd omdat het gebruik van lood in dit type toepassingen kan worden vermeden. |
| --- | --- |

(5)

In het geval van lood en loodverbindingen in bindmiddelen voor elastomeren in aandrijftoepassingen die tot 0,5 gewichtsprocent lood bevatten, moet de vrijstelling niet worden verlengd omdat het gebruik van lood in dit type toepassingen kan worden vermeden.

| (6) | In bijlage II bij Richtlijn 2000/53/EG is bepaald dat reserveonderdelen die na 1 juli 2003 in de handel zijn gebracht en die worden gebruikt in voertuigen die vóór 1 juli 2003 in de handel zijn gebracht, worden vrijgesteld van het verbod van artikel 4, lid 2, onder a), van Richtlijn 2000/53/EG. Deze vrijstelling maakt het mogelijk om voertuigen die vóór de inwerkingtreding van het verbod van artikel 4, lid 2, onder a), in de handel zijn gebracht, te repareren met reserveonderdelen die aan dezelfde kwaliteits- en veiligheidseisen voldoen als de oorspronkelijke onderdelen. |
| --- | --- |

(6)

In bijlage II bij Richtlijn 2000/53/EG is bepaald dat reserveonderdelen die na 1 juli 2003 in de handel zijn gebracht en die worden gebruikt in voertuigen die vóór 1 juli 2003 in de handel zijn gebracht, worden vrijgesteld van het verbod van artikel 4, lid 2, onder a), van Richtlijn 2000/53/EG. Deze vrijstelling maakt het mogelijk om voertuigen die vóór de inwerkingtreding van het verbod van artikel 4, lid 2, onder a), in de handel zijn gebracht, te repareren met reserveonderdelen die aan dezelfde kwaliteits- en veiligheidseisen voldoen als de oorspronkelijke onderdelen.

| (7) | Reserveonderdelen voor voertuigen die in de handel zijn gebracht na 1 juli 2003 maar vóór het verstrijken van de geldigheidsduur van de betreffende vrijstelling krachtens bijlage II bij Richtlijn 2000/53/EG, vallen niet onder deze vrijstelling. Bijgevolg moeten reserveonderdelen voor die voertuigen vrij zijn van zware metalen, zelfs als zij dienen ter vervanging van onderdelen die oorspronkelijk zware metalen bevatten. |
| --- | --- |

(7)

Reserveonderdelen voor voertuigen die in de handel zijn gebracht na 1 juli 2003 maar vóór het verstrijken van de geldigheidsduur van de betreffende vrijstelling krachtens bijlage II bij Richtlijn 2000/53/EG, vallen niet onder deze vrijstelling. Bijgevolg moeten reserveonderdelen voor die voertuigen vrij zijn van zware metalen, zelfs als zij dienen ter vervanging van onderdelen die oorspronkelijk zware metalen bevatten.

| (8) | In sommige gevallen is het technisch onmogelijk voertuigen te repareren met andere dan de oorspronkelijke onderdelen, aangezien in dat geval de afmetingen en de functionele eigenschappen van complete voertuigsystemen zouden moeten worden veranderd. Andere reserveonderdelen passen niet in de oorspronkelijk met zware metalen bevattende onderdelen uitgeruste voertuigsystemen, waardoor die voertuigen niet kunnen worden gerepareerd en misschien voortijdig moeten worden afgedankt. Om redenen van consumentenveiligheid en milieuvoordelen die voortvloeien uit de verlenging van de levensduur van het product, moet worden toegestaan deze voertuigen met de originele onderdelen te repareren. |
| --- | --- |

(8)

In sommige gevallen is het technisch onmogelijk voertuigen te repareren met andere dan de oorspronkelijke onderdelen, aangezien in dat geval de afmetingen en de functionele eigenschappen van complete voertuigsystemen zouden moeten worden veranderd. Andere reserveonderdelen passen niet in de oorspronkelijk met zware metalen bevattende onderdelen uitgeruste voertuigsystemen, waardoor die voertuigen niet kunnen worden gerepareerd en misschien voortijdig moeten worden afgedankt. Om redenen van consumentenveiligheid en milieuvoordelen die voortvloeien uit de verlenging van de levensduur van het product, moet worden toegestaan deze voertuigen met de originele onderdelen te repareren.

| (9) | Richtlijn 2000/53/EG dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd. |
| --- | --- |

(9)

Richtlijn 2000/53/EG dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd.

| (10) | De maatregelen in dit besluit zijn in overeenstemming met het advies van het comité dat is opgericht bij artikel 18, lid 1, van Richtlijn 2006/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 betreffende afvalstoffen (3), |
| --- | --- |

(10)

De maatregelen in dit besluit zijn in overeenstemming met het advies van het comité dat is opgericht bij artikel 18, lid 1, van Richtlijn 2006/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 betreffende afvalstoffen (3),

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Bijlage II bij Richtlijn 2000/53/EG wordt vervangen door de tekst in de bijlage bij dit besluit.

Artikel 2

Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel, 23 februari 2010.

Voor de Commissie

Janez POTOČNIK

Lid van de Commissie

---

(1)  PB L 269 van 21.10.2000, blz. 34.

1

(2)  PB L 225 van 23.8.2008, blz. 10.

2

(3)  PB L 114 van 27.4.2006, blz. 9.

3

---

BIJLAGE

„BIJLAGE II

Van de toepassing van artikel 4, lid 2, onder a), vrijgestelde materialen en onderdelen

| Materialen en onderdelen | Werkingssfeer en einde van de geldigheidsduur van de vrijstelling | Te merken of herkenbaar te maken overeenkomstig artikel 4, lid 2, onder b), iv) |
| --- | --- | --- |
| Lood als legeringselement |
| 1. | Staal voor verwerkingsdoeleinden en verzinkt staal dat niet meer dan 0,35 gewichtsprocent lood bevat |

Materialen en onderdelen

Werkingssfeer en einde van de geldigheidsduur van de vrijstelling

Te merken of herkenbaar te maken overeenkomstig artikel 4, lid 2, onder b), iv)

Lood als legeringselement

1.

Staal voor verwerkingsdoeleinden en verzinkt staal dat niet meer dan 0,35 gewichtsprocent lood bevat

| 2 a) | Aluminium voor verwerkingsdoeleinden dat niet meer dan 2 gewichtsprocent lood bevat |
| --- | --- |

2 a)

Aluminium voor verwerkingsdoeleinden dat niet meer dan 2 gewichtsprocent lood bevat

Als reserveonderdelen voor voertuigen die vóór 1 juli 2005 in de handel zijn gebracht

| 2 b) | Aluminium dat niet meer dan 1,5 gewichtsprocent lood bevat |
| --- | --- |

2 b)

Aluminium dat niet meer dan 1,5 gewichtsprocent lood bevat

Als reserveonderdelen voor voertuigen die vóór 1 juli 2008 in de handel zijn gebracht

| 2 c) | Aluminium dat niet meer dan 0,4 gewichtsprocent lood bevat |
| --- | --- |

2 c)

Aluminium dat niet meer dan 0,4 gewichtsprocent lood bevat

| 3. | Koperlegeringen die niet meer dan 4 gewichtsprocent lood bevatten |
| --- | --- |

3.

Koperlegeringen die niet meer dan 4 gewichtsprocent lood bevatten

| 4 a) | Lagerschalen en -zuigers |
| --- | --- |

4 a)

Lagerschalen en -zuigers

Als reserveonderdelen voor voertuigen die vóór 1 juli 2008 in de handel zijn gebracht

| 4 b) | Lagerschalen en -zuigers in motoren, transmissies en aircocompressoren |
| --- | --- |

4 b)

Lagerschalen en -zuigers in motoren, transmissies en aircocompressoren

1 juli 2011, en na die datum als reserveonderdelen voor voertuigen die vóór 1 juli 2011 in de handel zijn gebracht

Lood en loodverbindingen in onderdelen

| 5. | Accu’s |
| --- | --- |

5.

Accu’s

X

| 6. | Trillingsdempers |
| --- | --- |

6.

Trillingsdempers

X

| 7 a) | Vulkaniseermiddelen en stabilisatoren voor elastomeren in remslangen, brandstofslangen, luchtventilatieslangen, elastomeer/metaalonderdelen in de chassistoepassingen en motorophangingen |
| --- | --- |

7 a)

Vulkaniseermiddelen en stabilisatoren voor elastomeren in remslangen, brandstofslangen, luchtventilatieslangen, elastomeer/metaalonderdelen in de chassistoepassingen en motorophangingen

Als reserveonderdelen voor voertuigen die vóór 1 juli 2005 in de handel zijn gebracht

| 7 b) | Vulkaniseermiddelen en stabilisatoren voor elastomeren in remslangen, brandstofslangen, luchtventilatieslangen, elastomeer/metaalonderdelen in de chassistoepassingen en motorophangingen die niet meer dan 0,5 gewichtsprocent lood bevatten |
| --- | --- |

7 b)

Vulkaniseermiddelen en stabilisatoren voor elastomeren in remslangen, brandstofslangen, luchtventilatieslangen, elastomeer/metaalonderdelen in de chassistoepassingen en motorophangingen die niet meer dan 0,5 gewichtsprocent lood bevatten

Als reserveonderdelen voor voertuigen die vóór 1 juli 2006 in de handel zijn gebracht

| 7 c) | Bindmiddelen voor elastomeren die in aandrijftoepassingen worden gebruikt, met een loodgehalte van niet meer dan 0,5 gewichtsprocent |
| --- | --- |

7 c)

Bindmiddelen voor elastomeren die in aandrijftoepassingen worden gebruikt, met een loodgehalte van niet meer dan 0,5 gewichtsprocent

Als reserveonderdelen voor voertuigen die vóór 1 juli 2009 in de handel zijn gebracht

| 8 a) | Lood in soldeer om elektrische en elektronische onderdelen aan elektronische printplaten te bevestigen en lood in de afwerking van de uiteinden van andere onderdelen dan elektrolytische aluminiumcondensatoren, in pinnen van onderdelen en in elektronische printplaten |
| --- | --- |

8 a)

Lood in soldeer om elektrische en elektronische onderdelen aan elektronische printplaten te bevestigen en lood in de afwerking van de uiteinden van andere onderdelen dan elektrolytische aluminiumcondensatoren, in pinnen van onderdelen en in elektronische printplaten

Voertuigen met typegoedkeuring van vóór 1 januari 2016 en reserveonderdelen voor deze voertuigen

X (1)

| 8 b) | Lood in soldeer in elektrische toepassingen, behalve soldeer op elektronische printplaten of op glas |
| --- | --- |

8 b)

Lood in soldeer in elektrische toepassingen, behalve soldeer op elektronische printplaten of op glas

Voertuigen met typegoedkeuring van vóór 1 januari 2011 en reserveonderdelen voor deze voertuigen

X (1)

| 8 c) | lood in de afwerking van de uiteinden van elektrolytische aluminiumcondensatoren |
| --- | --- |

8 c)

lood in de afwerking van de uiteinden van elektrolytische aluminiumcondensatoren

Voertuigen met typegoedkeuring van vóór 1 januari 2013 en reserveonderdelen voor deze voertuigen

X (1)

| 8 d) | Lood in soldeer op glas in luchtmassameters |
| --- | --- |

8 d)

Lood in soldeer op glas in luchtmassameters

Voertuigen met typegoedkeuring van vóór 1 januari 2015 en reserveonderdelen voor deze voertuigen

X (1)

| 8 e) | Lood in soldeer met een hoog smeltpunt (d.w.z. loodlegeringen met minimaal 85 gewichtsprocent lood) |
| --- | --- |

8 e)

Lood in soldeer met een hoog smeltpunt (d.w.z. loodlegeringen met minimaal 85 gewichtsprocent lood)

(2)

X (1)

| 8 f) | Lood in compliante penconnectorsystemen |
| --- | --- |

8 f)

Lood in compliante penconnectorsystemen

(2)

X (1)

| 8 g) | Lood in soldeer voor de totstandbrenging van een haalbare elektrische verbinding tussen een halfgeleider-die en een drager in „flip chip”-behuizingen voor geïntegreerde schakelingen |
| --- | --- |

8 g)

Lood in soldeer voor de totstandbrenging van een haalbare elektrische verbinding tussen een halfgeleider-die en een drager in „flip chip”-behuizingen voor geïntegreerde schakelingen

(2)

X (1)

| 8 h) | Lood in soldeer om warmteverspreiders te bevestigen aan het koelingslichaam in krachtige halfgeleiders met een chipgrootte van minstens 1 cm2 projectieoppervlak en een nominale spanningsdichtheid van minstens 1 A per mm2 chipoppervlak |
| --- | --- |

8 h)

Lood in soldeer om warmteverspreiders te bevestigen aan het koelingslichaam in krachtige halfgeleiders met een chipgrootte van minstens 1 cm2 projectieoppervlak en een nominale spanningsdichtheid van minstens 1 A per mm2 chipoppervlak

(2)

X (1)

| 8 i) | Lood in soldeer in elektrische toepassingen op glas, met uitzondering van soldeer op gelamineerd glas |
| --- | --- |

8 i)

Lood in soldeer in elektrische toepassingen op glas, met uitzondering van soldeer op gelamineerd glas

Voertuigen met typegoedkeuring van vóór 1 januari 2013 en reserveonderdelen voor deze voertuigen (3)

X (1)

| 8 j) | Lood in soldeer op gelamineerd glas |
| --- | --- |

8 j)

Lood in soldeer op gelamineerd glas

(2)

X (1)

| 9. | Klepzittingen |
| --- | --- |

9.

Klepzittingen

Als reserveonderdelen voor motortypes die vóór 1 juli 2003 zijn ontwikkeld

| 10. | Elektrische onderdelen die lood in een glascomposiet of een composiet met keramische matrix bevatten, met uitzondering van glas in lampen en glazuur van bougies |
| --- | --- |

10.

Elektrische onderdelen die lood in een glascomposiet of een composiet met keramische matrix bevatten, met uitzondering van glas in lampen en glazuur van bougies

X (4) (voor andere onderdelen dan piëzo-onderdelen in motoren)

| 11. | Pyrotechnische ontstekers |
| --- | --- |

11.

Pyrotechnische ontstekers

Voertuigen met typegoedkeuring van vóór 1 juli 2006 en reserveonderdelen voor deze voertuigen

Zeswaardig chroom

| 12 a) | Corrosiewerende beschermlagen |
| --- | --- |

12 a)

Corrosiewerende beschermlagen

Als reserveonderdelen voor voertuigen die vóór 1 juli 2007 in de handel zijn gebracht

| 12 b) | Corrosiewerende beschermlagen van schroefmoerverbindingen voor chassistoepassingen |
| --- | --- |

12 b)

Corrosiewerende beschermlagen van schroefmoerverbindingen voor chassistoepassingen

Als reserveonderdelen voor voertuigen die vóór 1 juli 2008 in de handel zijn gebracht

| 13. | Absorptiekoelkasten in caravans |
| --- | --- |

13.

Absorptiekoelkasten in caravans

Kwik

| 14 a) | Ontladingslampen voor koplampen |
| --- | --- |

14 a)

Ontladingslampen voor koplampen

Voertuigen met typegoedkeuring van vóór 1 juli 2012 en reserveonderdelen voor deze voertuigen

| 14 b) | Fluorescentiebuizen voor instrumentenpanelen |
| --- | --- |

14 b)

Fluorescentiebuizen voor instrumentenpanelen

Voertuigen met typegoedkeuring van vóór 1 juli 2012 en reserveonderdelen voor deze voertuigen

Cadmium

| 15. | Batterijen voor elektrische voertuigen |
| --- | --- |

15.

Batterijen voor elektrische voertuigen

Als reserveonderdelen voor voertuigen die vóór 31 december 2008 in de handel zijn gebracht

Opmerkingen:

Een maximale concentratie van 0,1 gewichtsprocent lood, zeswaardig chroom en kwik in homogeen materiaal en 0,01 gewichtsprocent cadmium in homogeen materiaal wordt toegestaan.

Het hergebruik van onderdelen van voertuigen die op de datum van het verstrijken van een vrijstelling al in de handel waren, wordt zonder beperking toegestaan aangezien dit niet onder artikel 4, lid 2, onder a), valt.

Na 1 juli 2003 in de handel gebrachte reserveonderdelen die worden gebruikt voor voertuigen die vóór 1 juli 2003 in de handel werden gebracht, zijn vrijgesteld van het bepaalde in artikel 4, lid 2, onder a) (5).

---

(1)  Demontage als in correlatie met nummer 10 een gemiddelde drempelwaarde van 60 g per voertuig wordt overschreden. Bij de toepassing van deze bepaling worden elektronische apparaten die niet door de fabrikant op de productielijn worden geïnstalleerd, niet meegerekend.

1

(2)  Deze uitzondering wordt opnieuw bekeken in 2014.

2

(3)  Deze uitzondering wordt opnieuw bekeken vóór 1 januari 2012.

3

(4)  Demontage als in correlatie met nummer 8 a) tot en met 8 j) een gemiddelde drempelwaarde van 60 g per voertuig wordt overschreden. Bij de toepassing van deze bepaling worden elektronische apparaten die niet door de fabrikant op de productielijn worden geïnstalleerd, niet meegerekend.

4

(5)  Deze bepaling is niet van toepassing op wielbalansgewichten, koolborstels voor elektrische motoren en remvoeringen.”

5

---

| 25.2.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 48/17 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 48/17

---

BESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 24 februari 2010

tot beëindiging van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van bepaalde ringbandmechanismen van oorsprong uit Thailand

(2010/116/EU)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gelet op Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), en met name op artikel 9,

Na raadpleging van het Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A.   PROCEDURE

| (1) | Op 11 november 2008 heeft de Commissie een klacht ontvangen over invoer met schade veroorzakende dumping van bepaalde ringbandmechanismen van oorsprong uit Thailand. |
| --- | --- |

(1)

Op 11 november 2008 heeft de Commissie een klacht ontvangen over invoer met schade veroorzakende dumping van bepaalde ringbandmechanismen van oorsprong uit Thailand.

| (2) | De klacht werd op grond van artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 4, van Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad (2) („de basisverordening”) ingediend door de EU-producent Ring Alliance Ringbuchtechnik GmbH, die een groot deel, in dit geval meer dan 50 %, van de totale EU-productie van bepaalde ringbandmechanismen voor zijn rekening neemt. |
| --- | --- |

(2)

De klacht werd op grond van artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 4, van Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad (2) („de basisverordening”) ingediend door de EU-producent Ring Alliance Ringbuchtechnik GmbH, die een groot deel, in dit geval meer dan 50 %, van de totale EU-productie van bepaalde ringbandmechanismen voor zijn rekening neemt.

| (3) | De klacht bevatte bewijsmateriaal inzake dumping en daaruit voortvloeiende aanmerkelijke schade dat toereikend werd geacht om tot de inleiding van een antidumpingprocedure over te gaan. |
| --- | --- |

(3)

De klacht bevatte bewijsmateriaal inzake dumping en daaruit voortvloeiende aanmerkelijke schade dat toereikend werd geacht om tot de inleiding van een antidumpingprocedure over te gaan.

| (4) | De Commissie heeft na overleg door de bekendmaking van een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie
   (3) dienovereenkomstig een antidumpingprocedure ingeleid betreffende de invoer in de Europese Unie van bepaalde ringbandmechanismen van oorsprong uit Thailand, momenteel ingedeeld onder GN-code 8305 10 00. |
| --- | --- |

(4)

De Commissie heeft na overleg door de bekendmaking van een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie
   (3) dienovereenkomstig een antidumpingprocedure ingeleid betreffende de invoer in de Europese Unie van bepaalde ringbandmechanismen van oorsprong uit Thailand, momenteel ingedeeld onder GN-code 8305 10 00.

| (5) | De Commissie heeft vragenlijsten toegezonden aan de bedrijfstak van de Unie, aan alle bekende verenigingen van producenten in de Europese Unie, aan de producenten-exporteurs in Thailand, aan alle verenigingen van producenten-exporteurs, aan de importeurs, aan alle bekende verenigingen van importeurs en aan de autoriteiten van het betrokken land van uitvoer. Belanghebbenden werden in de gelegenheid gesteld hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en konden binnen de in het bericht van inleiding vermelde termijn een verzoek indienen om te worden gehoord. |
| --- | --- |

(5)

De Commissie heeft vragenlijsten toegezonden aan de bedrijfstak van de Unie, aan alle bekende verenigingen van producenten in de Europese Unie, aan de producenten-exporteurs in Thailand, aan alle verenigingen van producenten-exporteurs, aan de importeurs, aan alle bekende verenigingen van importeurs en aan de autoriteiten van het betrokken land van uitvoer. Belanghebbenden werden in de gelegenheid gesteld hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en konden binnen de in het bericht van inleiding vermelde termijn een verzoek indienen om te worden gehoord.

| (6) | Aangezien bepaalde aspecten nader moesten worden onderzocht, werd besloten het onderzoek voort te zetten zonder voorlopige maatregelen in te stellen. Op 16 september 2009 kregen alle belanghebbenden een inlichtingenformulier waarin de details werden uiteengezet van de voorlopige bevindingen in die fase van het onderzoek en waarin de belanghebbenden werden uitgenodigd om te reageren op deze bevindingen. |
| --- | --- |

(6)

Aangezien bepaalde aspecten nader moesten worden onderzocht, werd besloten het onderzoek voort te zetten zonder voorlopige maatregelen in te stellen. Op 16 september 2009 kregen alle belanghebbenden een inlichtingenformulier waarin de details werden uiteengezet van de voorlopige bevindingen in die fase van het onderzoek en waarin de belanghebbenden werden uitgenodigd om te reageren op deze bevindingen.

B.   INTREKKING VAN DE KLACHT EN BEËINDIGING VAN DE PROCEDURE

| (7) | Ring Alliance Ringbuchtechnik GmbH heeft bij schrijven van 18 december 2009 aan de Commissie de klacht officieel ingetrokken. |
| --- | --- |

(7)

Ring Alliance Ringbuchtechnik GmbH heeft bij schrijven van 18 december 2009 aan de Commissie de klacht officieel ingetrokken.

| (8) | Overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de basisverordening kan de procedure worden beëindigd wanneer de klacht wordt ingetrokken, tenzij dit strijdig is met het belang van de Unie. |
| --- | --- |

(8)

Overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de basisverordening kan de procedure worden beëindigd wanneer de klacht wordt ingetrokken, tenzij dit strijdig is met het belang van de Unie.

| (9) | De Commissie was van oordeel dat deze procedure diende te worden beëindigd, daar bij het onderzoek niet is gebleken dat dit indruist tegen het belang van de Unie. De belanghebbenden werden hiervan in kennis gesteld en zij kregen de gelegenheid opmerkingen te maken. Er werden geen opmerkingen ontvangen dat beëindiging van de procedure niet in het belang van de Unie zou zijn. |
| --- | --- |

(9)

De Commissie was van oordeel dat deze procedure diende te worden beëindigd, daar bij het onderzoek niet is gebleken dat dit indruist tegen het belang van de Unie. De belanghebbenden werden hiervan in kennis gesteld en zij kregen de gelegenheid opmerkingen te maken. Er werden geen opmerkingen ontvangen dat beëindiging van de procedure niet in het belang van de Unie zou zijn.

| (10) | De Commissie is dan ook tot de conclusie gekomen dat de antidumpingprocedure betreffende de invoer in de Europese Unie van bepaalde ringbandmechanismen van oorsprong uit Thailand moet worden beëindigd, |
| --- | --- |

(10)

De Commissie is dan ook tot de conclusie gekomen dat de antidumpingprocedure betreffende de invoer in de Europese Unie van bepaalde ringbandmechanismen van oorsprong uit Thailand moet worden beëindigd,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

De antidumpingprocedure betreffende de invoer van bepaalde ringbandmechanismen van oorsprong uit Thailand, momenteel ingedeeld onder GN-code 8305 10 00, wordt beëindigd.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Gedaan te Brussel, 24 februari 2010.

Voor de Commissie

De voorzitter

José Manuel BARROSO

---

(1)  PB L 343 van 22.12.2009, blz. 51.

1

(2)  PB L 56 van 6.3.1996, blz. 1.

2

(3)  PB C 322 van 17.12.2008, blz. 13.

3

---

IV Handelingen die vóór 1 december 2009 zijn aangenomen krachtens het EG-Verdrag, het EU-Verdrag en het Euratom-Verdrag

| 25.2.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 48/19 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 48/19

---

BESCHIKKING VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA

Nr. 660/07/COL

van 12 december 2007

betreffende de aan de „Hurtigruten-ondernemingen” toegekende compensatie voor verhoogde socialezekerheidsbijdragen (Noorwegen)

DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA (1),

GELET OP de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2), en met name op artikel 59, lid 2, de artikelen 61 tot en met 63 en Protocol 26,

GELET OP de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie (3), en met name op artikel 24,

GELET OP artikel 1, lid 2, van deel I en artikel 14 van deel II van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst,

GELET OP de richtsnoeren van de Autoriteit voor de toepassing en uitlegging van de artikelen 61 en 62 van de EER-overeenkomst (4), en met name op het hoofdstuk betreffende steun voor het zeevervoer,

GELET OP Besluit nr. 417/01/COL van de Autoriteit van 19 december 2001 betreffende de compensatie voor zeevervoersdiensten in het kader van de „Hurtigruten-overeenkomst” (5),

GELET OP Besluit nr. 172/02/COL van de Autoriteit van 25 september 2002 om aan Noorwegen passende maatregelen voor te stellen in verband met de staatssteun in de vorm van regionaal gedifferentieerde werkgeversbijdragen voor de sociale zekerheid,

GELET OP Beschikking nr. 218/03/COL van de Autoriteit van 12 november 2003 betreffende een overgangsperiode van drie jaar voor de regionaal gedifferentieerde socialezekerheidsbijdragen in de zones 3 en 4,

GELET OP Besluit nr. 2/2003/SC van het Permanent Comité van de EVA-staten van 1 juli 2003 waarbij werd besloten dat de regionaal gedifferentieerde socialezekerheidsbijdragen in zone 5 verenigbaar waren met de EER-overeenkomst gelet op de uitzonderlijke omstandigheden in die zone,

GELET OP Besluit nr. 215/06/COL van de Autoriteit van 5 juli 2006 waarbij de formele onderzoeksprocedure van artikel 6 van deel II van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst werd ingeleid,

NA de belanghebbenden overeenkomstig voornoemde bepalingen IN DE GELEGENHEID TE HEBBEN GESTELD hun opmerkingen in te dienen (6),

Overwegende hetgeen volgt:

I.   FEITEN

1.   Procedure

Op 2 augustus 2004 zond de Autoriteit een verzoek om informatie aan de Noorse autoriteiten in verband met een betaling aan Ofotens og Vesteraalens Dampskibsselskab ASA en Troms Fylkes Dampskibsselskap ASA (7) als compensatie voor de wijzigingen in het Noorse gedifferentieerde socialezekerheidsstelsel (feit nr. 289240).

De Noorse autoriteiten antwoordden bij brief van het ministerie van Handel en Industrie van 1 september 2004, waarbij een brief van het ministerie van Vervoer en Communicatie van dezelfde datum werd doorgezonden, die de Autoriteit op 1 september 2004 ontving en registreerde (feit nr. 291435).

Bij brief van 12 oktober 2004 vroeg de Autoriteit om verdere informatie (feit nr. 294990). In die brief stelde het directoraat Mededinging en staatssteun van de Autoriteit zich op het standpunt dat aangezien de maatregel niet bij de Autoriteit was aangemeld doch klaarblijkelijk reeds ten uitvoer was gelegd, de betaling zou moeten worden beschouwd als onrechtmatige staatssteun in de zin van artikel 1, onder f), van deel II van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst.

De Noorse autoriteiten antwoordden bij brief van de Noorse Afvaardiging bij de Europese Unie van 18 november 2004, waarbij een brief van het ministerie van Modernisering van 17 november 2004 en een brief van het ministerie van Vervoer en Communicatie van 16 november 2004 werden doorgezonden. De brief werd op 22 november 2004 door de Autoriteit ontvangen en geregistreerd (feit nr. 300326).

Bij brief van 26 oktober 2005 deelde het directoraat Mededinging en staatssteun van de Autoriteit de Noorse autoriteiten mede dat het betwijfelde of de betaling aan de Hurtigruten-ondernemingen verenigbaar was met de werking van de EER-overeenkomst (feit nr. 329347).

De Noorse autoriteiten antwoordden bij brief van de Noorse Afvaardiging bij de Europese Unie van 22 december 2005, waarbij brieven van het ministerie van Modernisering en het ministerie van Vervoer en Communicatie, beide van 15 december 2005, werden doorgezonden. Deze brief werd op 3 januari 2006 door de Autoriteit ontvangen en geregistreerd (feit nr. 355950).

Bij brief van 9 maart 2006 reageerde de Autoriteit op het Noorse antwoord (feit nr. 364024). De Noorse autoriteiten antwoordden bij brief van de Noorse Afvaardiging bij de Europese Unie van 29 maart 2006, waarbij een brief van het ministerie van Beheer en Hervorming van de overheid van 27 maart 2006 en een brief van het ministerie van Vervoer en Communicatie van 24 maart 2006 werden doorgezonden. De brief werd op 30 maart 2006 door de Autoriteit ontvangen en geregistreerd (feit nr. 368446).

Bij Besluit nr. 215/06/COL van 5 juli 2006 besloot de Autoriteit de formele onderzoeksprocedure van artikel 6 van deel II van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst in te leiden. De Noorse regering werd gevraagd haar opmerkingen over het besluit in te dienen. Bij brief van 12 oktober 2006 dienden de Noorse autoriteiten hun opmerkingen in. De brief werd op 13 oktober 2006 door de Autoriteit ontvangen en geregistreerd (feit nr. 393258).

Het besluit van de Autoriteit tot inleiding van de procedure werd bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie en in het EER-supplement daarbij (8). De Autoriteit verzocht belanghebbenden hun opmerkingen in te dienen. De Autoriteit ontving geen opmerkingen van belanghebbenden.

Bij brief van 3 december 2007, die dezelfde dag door de Autoriteit werd ontvangen en geregistreerd (feit nr. 455223), verstrekten de Noorse autoriteiten verdere informatie.

2.   Achtergrond

De Hurtigruten-ondernemingen verrichten zeevervoersdiensten langs de Noorse kustlijn van Bergen tot Kirkenes.

Van 1 januari 2002 tot en met 31 december 2004 was op deze diensten een overeenkomst tussen de Noorse autoriteiten en de Hurtigruten-ondernemingen van toepassing, de zogenaamde Hurtigruten-overeenkomst voor zeevervoersdiensten langs de Noorse kust (9). De Hurtigruten-overeenkomst werd door de Noorse autoriteiten in juli 2000 bij de Autoriteit aangemeld en vervolgens op 19 december 2001 door de Autoriteit goedgekeurd (10).

Krachtens de Hurtigruten-overeenkomst waren de Hurtigruten-ondernemingen verplicht dagelijks vervoersdiensten te verrichten in de vorm van gecombineerd vervoer van personen en goederen tussen Bergen en Kirkenes volgens een vaste dienstregeling. Deze verplichting bracht mee dat de Hurtigruten-ondernemingen elf schepen in de vaart hadden en dagelijks halt hielden in 34 havens langs de kust. In 2004 werd ongeveer 8 % van de omzet uit het vervoer van goederen gehaald en 92 % uit het vervoer van passagiers.

De Hurtigruten-ondernemingen verrichtten ook commerciële activiteiten die niet onder de Hurtigruten-dienst vielen, zoals vervoersdiensten met hogesnelheidsveerboten. De routes die door de Hurtigruten-dienst worden bediend, zijn op zich deels commercieel levensvatbaar, met name in het zomerseizoen. Het staat echter vast dat deze routes in de door de Hurtigruten-overeenkomst opgelegde frequentie in het winterseizoen commercieel niet levensvatbaar zijn.

In haar besluit van 2001 was de Autoriteit van oordeel dat de compensatie die op grond van de Hurtigruten-overeenkomst werd toegekend, als verenigbaar met de werking van de EER-overeenkomst kon worden beschouwd, omdat de overeenkomst betrekking had op diensten die beschouwd werden als diensten van algemeen economisch belang en de voorwaarden van artikel 59, lid 2, van de EER-overeenkomst vervuld waren.

Op 25 september 2002 besloot de Autoriteit om aan Noorwegen passende maatregelen voor te stellen in verband met het Noorse stelsel van regionaal gedifferentieerde socialezekerheidsbijdragen (11). In die brief stelde de Autoriteit voor dat Noorwegen alle wettelijke, bestuursrechtelijke en andere noodzakelijke maatregelen zou nemen om de staatssteun op te heffen die voortvloeit uit het stelsel van regionaal gedifferentieerde socialezekerheidsbijdragen of om die staatssteun met ingang van 1 januari 2004 verenigbaar te maken met de EER-overeenkomst. De passende maatregelen bepaalden echter ook dat de Autoriteit met een latere datum zou kunnen instemmen, indien zij dit objectief noodzakelijk en gerechtvaardigd zou achten om de overgang naar de aangepaste situatie voor de betrokken ondernemingen gemakkelijker te maken. Op 31 oktober 2002 aanvaardde Noorwegen het voorstel om passende maatregelen te nemen.

Op 12 november 2003 keurde de Autoriteit voor de zones 3 en 4 een overgangsperiode van drie jaar voor de regionaal gedifferentieerde socialezekerheidsbijdragen goed, waardoor het stelsel geleidelijk aan zou uitdoven (12).

In het najaar van 2003 keurde het Noorse Parlement wijzigingen goed in het gedifferentieerde socialezekerheidsstelsel, die op 1 januari 2004 in werking traden. Door de wijzigingen stegen de socialezekerheidskosten van de Hurtigruten-ondernemingen. Een deel van de stijging van de kosten, doch niet de volledige stijging, was gedekt door het besluit van de Autoriteit van 12 november 2003.

Afdeling 10 van de Hurtigruten-overeenkomst bevatte een clausule op grond waarvan beide partijen bij de overeenkomst om een procedure voor de heronderhandeling van de overeenkomst konden verzoeken indien zich aanzienlijke veranderingen zouden voordoen in de voorwaarden waarop de overeenkomst was gebaseerd. Zoals gepland verstreek de Hurtigruten-overeenkomst op 31 december 2004. In juni 2004 werd voor de exploitatie van de dienst voor de periode van 1 januari 2005 tot en met 31 december 2012 een aanbestedingsprocedure gehouden. De Hurtigruten-ondernemingen kregen de opdracht en in maart 2006 vond een fusie plaats, waarbij de entiteit die thans de dienst verricht, Hurtigruten ASA, tot stand werd gebracht.

3.   Beschrijving van de maatregel

De onderhavige zaak betreft een betaling aan de Hurtigruten-ondernemingen van middelen uit post 70, hoofdstuk 1330 (Særskilte transporttiltak) van de Noorse overheidsbegroting 2004, waarin is bepaald dat aan de Hurtigruten-ondernemingen een bedrag van ten hoogste 8,5 miljoen NOK (ongeveer 1,1 miljoen EUR) kan worden toegekend als compensatie voor de wijzigingen in het Noorse stelsel van gedifferentieerde socialezekerheidsbijdragen (13).

De betaling moest een compensatie vormen voor de Hurtigruten-ondernemingen voor het deel van de verhoogde socialezekerheidsbijdragen dat nog niet werd gecompenseerd in het kader van de overgangsperiode van drie jaar, die door de Autoriteit was goedgekeurd bij besluit van 12 november 2003.

De compensatie ten behoeve van de Hurtigruten-ondernemingen moest de verhoging van de socialezekerheidskosten in 2004 volledig compenseren. Daarbij werd geen onderscheid gemaakt tussen het deel van de socialezekerheidsbijdragen dat betrekking had op de commerciële activiteiten van de ondernemingen en het deel van de socialezekerheidsbijdragen dat betrekking had op de activiteiten die als openbare dienst in de zin van artikel 59, lid 2, van de EER-overeenkomst zouden kunnen worden beschouwd.

In 2004 werd daadwerkelijk een bedrag van 7,352 miljoen NOK (ongeveer 900 000 EUR) aan de Hurtigruten-ondernemingen betaald. Dit bedrag stemt overeen met de stijging van de kosten van de ondernemingen ingevolge de wijzigingen in het gedifferentieerde socialezekerheidsstelsel.

4.   Het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure

In haar Besluit nr. 215/06/COL waarbij de formele onderzoeksprocedure werd ingeleid, kwam de Autoriteit tot de voorlopige conclusie dat de compensatie voor de verhoogde socialezekerheidsbijdragen staatssteun vormt in de zin van artikel 61, lid 1, van de EER-overeenkomst.

De Autoriteit betwijfelde of de steunmaatregel van de Noorse staat verenigbaar kan worden verklaard met de werking van de EER-overeenkomst, en met name met artikel 59, lid 2, van de EER-overeenkomst. Haar twijfels hadden met name betrekking op de vraag of de Hurtigruten-ondernemingen de verleende steun nodig hadden om hun openbaredienstverplichtingen te kunnen nakomen.

5.   Opmerkingen van de Noorse autoriteiten

De Noorse autoriteiten zijn van mening dat de compensatie binnen de grenzen viel van de compensatie die de Autoriteit bij haar besluit van 2001 had goedgekeurd en derhalve moet worden beschouwd als „bestaande steun” overeenkomstig de definitie van artikel 1, onder b), ii), van deel II van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst.

Volgens de Noorse autoriteiten kadert de betaling in de Hurtigruten-overeenkomst die van toepassing was toen de betaling werd verricht. In dit verband verwijzen zij naar afdeling 10 van de Hurtigruten-overeenkomst, die een clausule bevatte op grond waarvan beide partijen bij de overeenkomst om een procedure voor de heronderhandeling van de overeenkomst konden verzoeken indien zich aanzienlijke veranderingen zouden voordoen in de voorwaarden waarop de overeenkomst was gebaseerd. Volgens de Noorse autoriteiten voldoen de wijzigingen in het gedifferentieerde socialezekerheidsstelsel aan dit criterium. De Hurtigruten-ondernemingen hadden de wijzigingen niet kunnen voorzien. Na onderhandelingen met de ondernemingen werd de compensatie voor deze kosten voor 2004 vastgesteld op 7,352 miljoen NOK, namelijk de werkelijke stijging van de kosten ingevolge de wijzigingen in het socialezekerheidsstelsel. Volgens de Noorse autoriteiten moest de compensatie voor de wijzigingen in het socialezekerheidsstelsel de status-quo in de overeengekomen omvang van het vervoer langs de Noorse kustlijn garanderen, doordat de Hurtigruten-ondernemingen in staat werden gesteld om de openbaredienstverplichting op grond van de Hurtigruten-overeenkomst te blijven nakomen.

De Noorse autoriteiten stellen zich op het standpunt dat afdeling 10 van de Hurtigruten-overeenkomst de rechtsgrondslag vormt voor de heronderhandeling van de overeenkomst en dat de Autoriteit die clausule in haar besluit van 2001 had erkend. Op grond daarvan vormt de compensatie voor de verhoogde socialezekerheidsbijdragen volgens de Noorse autoriteiten geen nieuwe steun, aangezien de compensatie verenigbaar was met de staatssteunbepalingen van de EER-overeenkomst.

In verband met de verenigbaarheid van de steun voeren de Noorse autoriteiten aan dat de compensatie voor de wijzigingen in het socialezekerheidsstelsel aan de Hurtigruten-ondernemingen werd toegekend opdat de door het Noorse Parlement vastgestelde vervoersnorm zou kunnen worden gehandhaafd. Zonder de compensatie zou moeten worden afgeweken van de norm van de openbaredienstverplichtingen die aan de ondernemingen waren opgelegd: hetzij omdat er hogere tarieven zouden moeten worden aangerekend, hetzij omdat de frequentie van de diensten zou moeten worden verlaagd. Tegen deze achtergrond achten de Noorse autoriteiten de compensatie noodzakelijk.

De Noorse autoriteiten verwijzen naar afdeling 1 van de Hurtigruten-overeenkomst, waarin bepaald is dat een groot deel van de winst die de Hurtigruten-ondernemingen in het zomerseizoen genereren, moet worden aangewend voor de financiering van de verlieslatende activiteit in het winterseizoen. De compensatie voor de openbare dienst zou dan moeten worden berekend op basis van de winstgevendheid in de loop van het jaar. De Noorse autoriteiten zijn van mening dat de Autoriteit, door het beginsel van afdeling 1 van de Hurtigruten-overeenkomst te aanvaarden, erkend heeft dat er geen duidelijke scheiding bestaat tussen de commerciële en de niet-commerciële activiteiten van de Hurtigruten-ondernemingen. Volgens de Noorse autoriteiten vormt het systeem waarbij winsten van het winstgevende seizoen naar het verlieslatende seizoen worden overgeheveld, een nadeel voor de Hurtigruten-ondernemingen ten opzichte van andere ondernemingen die zeevervoersdiensten verrichten, omdat het risico groter wordt dat andere ondernemingen in het winstgevende seizoen de winst afromen. Dit risico was nog groter geworden door de wijzigingen in het socialezekerheidsstelsel en de Noorse autoriteiten achten het rechtmatig dat de compensatie werd verhoogd om dit risico tegen te gaan.

De Noorse autoriteiten zijn voorts van mening dat de scheiding tussen winstgevende en niet-winstgevende diensten niet van doorslaggevend belang is, wanneer zoals in de onderhavige zaak de kruissubsidiëring overduidelijk de niet-winstgevende diensten ondersteunt. In dit verband verwijzen de Noorse autoriteiten naar het jaarverslag van de Hurtigruten-ondernemingen voor 2004 en de maandelijkse resultaten, waaruit blijkt dat na verrekening van de openbaredienstcompensatie, in de wintermaanden een verlies van ongeveer 211 miljoen NOK werd geleden. Het totale verlies beliep ongeveer 45 miljoen NOK. Voorts beklemtonen de Noorse autoriteiten dat de voor 2004 toegekende compensatie geen afbreuk doet aan het feit dat de commerciële diensten die door de Hurtigruten-overeenkomst worden bestreken, de activiteiten ondersteunen die verband houden met de openbaredienstverplichting van de Hurtigruten-ondernemingen.

Ten slotte voeren de Noorse autoriteiten aan dat na de aanbestedingsprocedure in 2004 de jaarlijkse compensatie voor de periode van 1 januari 2005 tot en met 31 december 2012 gemiddeld 237,5 miljoen NOK beliep, en derhalve aanzienlijk hoger was dan voor de periode van 1 januari 2002 tot en met 31 december 2004. Volgens de Noorse autoriteiten toont dit aan dat het niveau van de compensatie in 2004 noodzakelijk en niet onevenredig was.

Als aanvullend argument voeren de Noorse autoriteiten aan dat van de toegekende compensatie een bedrag van 4,29 miljoen NOK betrekking heeft op de verhoogde socialezekerheidsbijdragen voor het winterseizoen, terwijl het saldo van 3,06 miljoen NOK een aanvullende compensatie voor de openbare dienst vormt voor datzelfde seizoen, aangezien de openbaredienstverplichting voor de Hurtigruten-ondernemingen hogere kosten meebracht dan verwacht door beide partijen bij de Hurtigruten-overeenkomst. Het ministerie van Vervoer en Communicatie blijft bij dit standpunt, niettegenstaande het feit dat de overheidsbegroting 2004 de compensatie bestempelde als „mogelijke compensatie voor de wijzigingen in het stelsel van gedifferentieerde socialezekerheidsbijdragen” (14). Volgens de Noorse autoriteiten mag de naam die in de overheidsbegroting aan de bijdrage is gegeven, niet van doorslaggevend belang zijn bij de beoordeling van de rechtmatigheid van de compensatie.

II.   BEOORDELING

1.   Het bestaan van staatssteun in de zin van artikel 61, lid 1, van de EER-overeenkomst

Artikel 61, lid 1, van de EER-overeenkomst luidt als volgt:

„Behoudens de afwijkingen waarin deze overeenkomst voorziet, zijn steunmaatregelen van de lidstaten van de Europese Gemeenschap, de EVA-staten of in welke vorm ook met staatsmiddelen bekostigd, die de mededinging door begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaalde producten vervalsen of dreigen te vervalsen, onverenigbaar met de werking van deze overeenkomst voor zover deze steun het handelsverkeer tussen de overeenkomstsluitende partijen ongunstig beïnvloedt.”

De compensatie die aan de Hurtigruten-ondernemingen is toegekend voor de verhoging van de socialezekerheidsbijdragen is rechtstreeks gefinancierd door een toewijzing uit de begroting en is bijgevolg door de staat toegekend. Voorts worden de ondernemingen door de compensatie ontlast van de socialezekerheidsbijdragen die zij normaal gesproken in het gewone economische verkeer hadden moeten betalen en derhalve wordt de positie van deze ondernemingen ten opzichte van andere ondernemingen in het handelsverkeer binnen de EER versterkt. Daarnaast zijn de Hurtigruten-ondernemingen actief op de markten voor passagiers- en vrachtvervoer en op de markt van het toerisme: zij bieden namelijk cruises en rondvaarten langs de Noorse kust aan. De Hurtigruten-dienst trekt in grote mate buitenlandse toeristen aan en bij het aantrekken van klanten concurreren de Hurtigruten-ondernemingen derhalve met andere ondernemingen die soortgelijke diensten aanbieden. De compensatie die aan de Hurtigruten-ondernemingen is toegekend, kan derhalve de mededinging op deze markten en de handel tussen de overeenkomstsluitende partijen bij de EER-overeenkomst beïnvloeden.

De Autoriteit is derhalve van oordeel dat de betaling van 7,352 miljoen NOK (ongeveer 900 000 EUR) aan de Hurtigruten-ondernemingen staatssteun vormt in de zin van artikel 61, lid 1, van de EER-overeenkomst.

2.   Nieuwe steun of bestaande steun

Nieuwe steun of bestaande steun

„Nieuwe steun” is volgens artikel 1, onder c), van deel II van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst „alle steun, dat wil zeggen steunregelingen en individuele steun, die geen bestaande steun is, met inbegrip van wijzigingen van bestaande steun”.

In haar besluit van 2001 was de Autoriteit van oordeel dat de compensatie die op grond van de Hurtigruten-overeenkomst aan de Hurtigruten-ondernemingen werd toegekend, als verenigbaar met de werking van de EER-overeenkomst kon worden beschouwd, omdat de overeenkomst betrekking had op diensten die beschouwd werden als diensten van algemeen economisch belang en de voorwaarden van artikel 59, lid 2, van de EER-overeenkomst vervuld waren.

Steun die door de Autoriteit is goedgekeurd, is bestaande steun. In 2004 kenden de Noorse autoriteiten echter een extra bedrag van 7,352 miljoen NOK aan de Hurtigruten-ondernemingen toe. De steun werd toegekend om de ondernemingen te compenseren voor de verhoging van de socialezekerheidsbijdragen in 2004 en maakte geen deel uit van de steun aan de Hurtigruten-ondernemingen die de Autoriteit bij haar besluit van 2001 had goedgekeurd.

De Noorse autoriteiten voeren aan dat de compensatie in overeenstemming was met het besluit van 2001 van de Autoriteit, omdat afdeling 10 van de Hurtigruten-overeenkomst een clausule bevat op grond waarvan beide partijen bij de overeenkomst om een procedure voor de heronderhandeling van de overeenkomst kunnen verzoeken indien zich aanzienlijke veranderingen zouden voordoen in de voorwaarden waarop de overeenkomst was gebaseerd. De Noorse autoriteiten beschouwen de wijzigingen in het gedifferentieerde socialezekerheidsstelsel als een aanzienlijke verandering. Volgens de Noorse autoriteiten moet de compensatie derhalve als bestaande steun worden beschouwd.

De Autoriteit wenst erop te wijzen dat zij een jaarlijkse compensatie van 170 miljoen NOK, uitgedrukt in prijzen van 1999, in het kader van de Hurtigruten-overeenkomst heeft goedgekeurd. Het besluit van de Autoriteit ging daarentegen niet specifiek over afdeling 10 van de Hurtigruten-overeenkomst en niets in het besluit van de Autoriteit wees erop dat toekomstige amendementen van de Hurtigruten-overeenkomst op basis van deze clausule automatisch zouden worden geacht in overeenstemming te zijn met de staatssteunbepalingen van de EER-overeenkomst, zoals door de Noorse autoriteiten wordt beweerd.

Afdeling 10 van de overeenkomst voorziet slechts in de mogelijkheid om het contract te wijzigen wanneer zich in de omstandigheden aanzienlijke veranderingen voordoen die niet waren voorzien. Er is geen sprake van een automatische verhoging van de aan de Hurtigruten-ondernemingen toegekende compensatie indien de kosten stijgen, beide partijen bij de overeenkomst wordt slechts de mogelijkheid geboden om een procedure voor de heronderhandeling te verzoeken zonder vooruit te lopen op het resultaat van die heronderhandelingen. Voorts wordt in de clausule een kostenstijging ingevolge een belastingverhoging niet uitdrukkelijk als een reden tot heronderhandeling genoemd, laat staan als een feit dat een automatische aanpassing van de overeenkomst ten belope van het exacte uit de belastingverhoging voortvloeiende bedrag meebrengt. Een verandering in de fiscale situatie van een contractpartij vormt normaal gesproken geen factor die de andere partij moet dragen. Zelfs indien de oorspronkelijke Hurtigruten-overeenkomst in haar geheel in 2000 bij de Autoriteit was aangemeld en in 2001 was goedgekeurd, kon bijgevolg redelijkerwijze niet van de Autoriteit worden verwacht dat zij alle mogelijke effecten van de clausule zou voorzien, en het stilzwijgen van de Autoriteit over de clausule in haar besluit van 2001 impliceert niet dat elk beroep op de clausule daarna automatisch aanvaardbaar zou zijn in het licht van de staatssteunregels.

De Autoriteit is van oordeel dat er een onderscheid moet worden gemaakt tussen enerzijds het bestaan van de contractuele bepaling en anderzijds de vraag of de gekozen heraanpassing in overeenstemming is met de EER-overeenkomst, en met name met de staatssteunbepalingen. Elke vraag moet op haar eigen merites worden beoordeeld voor elk geval van heraanpassing en alleen de eerste vraag gaat over het feit of de steun nieuw of bestaand is.

De Autoriteit stelt vast dat ingevolge de verhoging van de socialezekerheidskosten in 2004 een extra bedrag van 7,352 miljoen NOK aan de Hurtigruten-ondernemingen werd uitgekeerd. Dit was een verhoging, en derhalve ook een wijziging, van de staatssteun ten behoeve van de Hurtigruten-ondernemingen, die de Autoriteit bij haar besluit van 2001 had goedgekeurd. De Autoriteit beschouwt de steun als nieuwe steun in de zin van artikel 1, onder c), van deel II van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst.

3.   Procedurele vereisten

Procedurele vereisten

Artikel 1, lid 3, van deel I van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst bepaalt dat „de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van elk voornemen tot invoering of wijziging van steunmaatregelen tijdig op de hoogte wordt gebracht, om haar in staat te stellen haar opmerkingen kenbaar te maken. [...] De betrokken staat mag de voorgenomen maatregelen niet uitvoeren alvorens deze procedure heeft geleid tot een definitieve beslissing”.

Zoals gezegd beschouwt de Autoriteit de steun ten behoeve van de Hurtigruten-ondernemingen als nieuwe steun in de zin van artikel 1, onder c), van deel II van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst. Dit impliceert dat de compensatie bij de Autoriteit had moeten worden aangemeld overeenkomstig artikel 1, lid 3, van deel I en artikel 2 van deel II van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst en dat de compensatie niet ten uitvoer had mogen worden gelegd, tenzij en totdat de Autoriteit de compensatie had goedgekeurd. De Noorse autoriteiten besloten echter de compensatie toe te kennen in strijd met die verplichting. De compensatie wordt derhalve beschouwd als „onrechtmatige steun” in de zin van artikel 1, onder f), van deel II van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst.

4.   Verenigbaarheid van de steun

Verenigbaarheid van de steun

4.1.   Inleiding

Inleiding

Rechtstreekse steun ter dekking van bedrijfsverliezen is over het algemeen niet verenigbaar met de werking van de EER-overeenkomst. Aangezien de verhoogde compensatie die aan de Hurtigruten-ondernemingen is toegekend, kosten van de dagelijkse activiteiten van de Hurtigruten-dienst dekt, wordt deze betaling beschouwd als exploitatiesteun. Dergelijke exploitatiesteun kan bij uitzondering worden goedgekeurd, indien de voorwaarden die zijn opgenomen in de afwijkingen op de EER-overeenkomst, vervuld zijn.

In haar besluit van 2001 stelde de Autoriteit zich op het standpunt dat de steun aan de Hurtigruten-ondernemingen niet in aanmerking kwam voor een uitzondering op het algemene verbod van staatssteun van artikel 61, lid 1, van de EER-overeenkomst op grond van artikel 61, lid 2 of lid 3, van de EER-overeenkomst. De Autoriteit concludeerde echter dat de steun verenigbaar was met de werking van de EER-overeenkomst op grond van het feit dat de voorwaarden van artikel 59, lid 2, van de EER-overeenkomst waren nageleefd.

In het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure in de onderhavige zaak betwijfelde de Autoriteit of de verhoogde steun ten behoeve van de Hurtigruten-ondernemingen verenigbaar was met artikel 59, lid 2, van de EER-overeenkomst.

In de loop van het onderzoek is de Autoriteit tot de conclusie gekomen dat de verenigbaarheid van de steun die aan de Hurtigruten-ondernemingen is verleend als compensatie voor de extra kosten die het gevolg zijn van de wijzigingen in het socialezekerheidsstelsel, eerst moet worden beoordeeld op grond van artikel 61, lid 3, onder c), van de EER-overeenkomst.

4.2.   Rechtsgrondslag voor de beoordeling van de verenigbaarheid

Rechtsgrondslag voor de beoordeling van de verenigbaarheid

Artikel 61, lid 3, onder c), van de EER-overeenkomst bepaalt dat steun als verenigbaar met de werking van de EER-overeenkomst kan worden beschouwd, indien zij tot doel heeft de ontwikkeling van bepaalde economische bedrijvigheden te vergemakkelijken, mits de steun de handelsverkeer niet zodanig verandert dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad. De Autoriteit heeft richtsnoeren uitgevaardigd voor de toepassing van artikel 61, lid 3, onder c), van de EER-overeenkomst op staatssteun voor het zeevervoer (hierna „de richtsnoeren zeevervoer” genoemd).

Afdeling 3.2 van de richtsnoeren zeevervoer heeft betrekking op staatssteun voor arbeidskosten. Volgens punt 1 van afdeling 3.2 dienen steunmaatregelen voor de sector zeevervoer in de eerste plaats te beogen de fiscale en andere kosten en lasten voor de EER-rederijen en EER-zeelieden te verminderen tot niveaus die met de mondiale norm overeenstemmen.

Volgens punt 2 van die afdeling moeten de volgende arbeidskostenmaatregelen ten behoeve van het EER-zeevervoer worden toegestaan:

| — | verlaagde socialezekerheidstarieven voor EER-zeelieden die aan boord van in een EVA-staat geregistreerde schepen werken; |
| --- | --- |

—

verlaagde socialezekerheidstarieven voor EER-zeelieden die aan boord van in een EVA-staat geregistreerde schepen werken;

| — | verlaagde inkomstenbelastingtarieven voor EER-zeelieden op in een EVA-staat geregistreerde schepen. |
| --- | --- |

—

verlaagde inkomstenbelastingtarieven voor EER-zeelieden op in een EVA-staat geregistreerde schepen.

Met „EER-zeelieden” worden hier bedoeld:

| — | EER-burgers wanneer het zeelieden betreft die werken aan boord van schepen (met inbegrip van roroveerboten (15)) die geregelde passagiersdiensten tussen havens van de EER verzorgen; |
| --- | --- |

—

EER-burgers wanneer het zeelieden betreft die werken aan boord van schepen (met inbegrip van roroveerboten (15)) die geregelde passagiersdiensten tussen havens van de EER verzorgen;

15

| — | in alle overige gevallen alle zeelieden die in een EVA-staat belasting en/of socialezekerheidsbijdragen moeten betalen. |
| --- | --- |

—

in alle overige gevallen alle zeelieden die in een EVA-staat belasting en/of socialezekerheidsbijdragen moeten betalen.

In punt 3 wordt verduidelijkt dat bepaalde EVA-staten er om interne fiscale redenen de voorkeur aan geven geen verlaagde tarieven zoals hierboven vermeld toe te passen, maar in de plaats daarvan betalen zij de rederijen — geheel of gedeeltelijk — de kosten terug die uit deze heffingen voortvloeien. Een dergelijke aanpak mag in het algemeen als gelijkwaardig aan het hierboven beschreven systeem van tariefverlaging worden beschouwd, mits er een duidelijke koppeling met deze heffingen bestaat, er geen sprake is van overcompensatie en het systeem transparant is en geen mogelijkheid tot misbruik biedt.

4.3.   Beoordeling

Beoordeling

Zoals beschreven in punt I.3 hierboven werd een bedrag van 7,352 miljoen NOK (ongeveer 900 000 EUR) aan de Hurtigruten-ondernemingen toegekend ter compensatie van hun gestegen kosten in verband met de socialezekerheidsbijdragen voor het jaar 2004. Volgens de overheidsbegroting voor 2004 bestond deze toekenning aan de Hurtigruten-ondernemingen uit compensatie „voor de wijzigingen in het stelsel van gedifferentieerde socialezekerheidsbijdragen” (16).

16

Uit het voorgaande volgt dat de steun was toegekend aan de Hurtigruten-ondernemingen om hen te vergoeden voor de verhoogde socialezekerheidsbijdragen die zij in 2004 hadden moeten betalen. De toegekende steun moet derhalve worden beschouwd als een terugbetaling van de socialezekerheidsbijdragen voor zeelieden in overeenstemming met de punten 2 en 3 van afdeling 3.2 van de richtsnoeren zeevervoer.

Volgens punt 2 van afdeling 3.2 van de richtsnoeren zeevervoer is steun alleen toegestaan in de vorm van verlaagde tarieven voor de socialezekerheidsbijdragen voor EER-zeelieden die aan boord van in een EVA-staat geregistreerde schepen werken.

De Noorse autoriteiten hebben bevestigd dat alle schepen die in 2004 voor de Hurtigruten-dienst werden gebruikt, in Noorwegen waren geregistreerd. De Autoriteit is derhalve van oordeel dat de registratievoorwaarde vervuld is.

In verband met de voorwaarde dat het om sociale zekerheid voor „EER-zeelieden” moet gaan, zij opgemerkt dat deze uitdrukking ofwel gedefinieerd wordt als EER-burgers wanneer het zeelieden betreft die werken aan boord van schepen (met inbegrip van roroveerboten) die geregelde passagiersdiensten tussen havens van de EER verzorgen ofwel als alle zeelieden die in een EVA-staat belasting en/of socialezekerheidsbijdragen moeten betalen, in alle overige gevallen.

In de Hurtigruten-overeenkomst werd de Hurtigruten-dienst beschreven als het gecombineerd vervoer van passagiers en goederen tussen Bergen en Kirkenes. Volgens de door de Noorse autoriteiten verstrekte informatie werd in 2004 ongeveer 92 % van de omzet van de Hurtigruten-ondernemingen uit het vervoer van passagiers gehaald en ongeveer 8 % uit het vervoer van goederen. Sommige van de Hurtigruten-schepen hadden de nodige voorzieningen om personenwagens het schip op en af te laten rijden. Het was echter niet mogelijk om commerciële voertuigen (vrachtwagens, aanhangwagens enz.) het schip op en af te laten rijden. Voorts verzorgde de Hurtigruten-dienst, zoals gezegd in punt I.2 hierboven, geregelde vervoersdiensten langs de Noorse kust, en derhalve binnen de EER.

Op grond hiervan is de Autoriteit van oordeel dat de schepen van de Hurtigruten-ondernemingen moeten worden geacht onder de eerste mogelijke definitie hierboven te vallen, dat wil zeggen schepen die geregelde passagiersdiensten tussen havens van de EER verzorgen. Dit impliceert dat de compensatie voor de verhoogde socialezekerheidsbijdragen die aan de Hurtigruten-ondernemingen is toegekend, slechts verenigbaar is met afdeling 3.2 van de richtsnoeren zeevervoer, mits de compensatie werd toegekend voor zeelieden die EER-burgers waren.

De Noorse autoriteiten hebben informatie verstrekt waaruit blijkt dat in 2004 alle werknemers op de schepen die voor de Hurtigruten-dienst werden gebruikt, EER-burgers waren.

In de overheidsbegroting werd uitdrukkelijk verklaard dat de extra steun voor de Hurtigruten-ondernemingen werd verleend om de extra socialezekerheidskosten van de ondernemingen te dekken. Er bestond derhalve een duidelijk verband tussen de subsidie en de socialezekerheidsbijdragen. Voorts stemt de omvang van de subsidie exact overeen met de stijging in de socialezekerheidskosten van de ondernemingen. Zoals hieronder in punt II.4.4 zal worden aangetoond, was er bij de subsidie geen sprake van overcompensatie. Ten slotte was de steun een eenmalige betaling die in de overheidsbegroting werd aangekondigd. De steun werd bijgevolg verleend volgens een transparant systeem, dat niet voor misbruik vatbaar was. Hieruit volgt dat de voorwaarden om de terugbetaling van de socialezekerheidskosten als gelijkwaardig aan een stelsel van verlaagde tarieven voor de socialezekerheidsbijdragen te kunnen beschouwen, vervuld zijn.

Op grond hiervan concludeert de Autoriteit dat de steun die aan de Hurtigurten-ondernemingen is verleend voor de verhoging van de socialezekerheidsbijdragen in 2004, in overeenstemming is met afdeling 3.2 van de richtsnoeren zeevervoer.

4.4.   Overcompensatie en cumulering

Overcompensatie en cumulering

Volgens punt 2 van afdeling 11 van de richtsnoeren zeevervoer kan een verlaging van de socialezekerheidsbijdragen voor EER-zeelieden worden toegekend tot een plafond van 100 %, dat wil zeggen toepassing van het nultarief bij sociale lasten. In de onderhavige zaak moesten de Hurtigruten-ondernemingen in 2004 verhoogde socialezekerheidsbijdragen betalen ten opzichte van het tarief dat in de vorige jaren van toepassing was.

De Autoriteit is van oordeel dat de steun die overeenkomstig de afdelingen 3 tot en met 6 van de richtsnoeren zeevervoer werd verleend, niet meer bedraagt dan het totale bedrag aan belastingen en socialezekerheidsbijdragen dat afkomstig is van zeevaartactiviteiten en zeelieden en dat het criterium van punt 2 van afdeling 11 van die richtsnoeren vervuld is.

Naast de steun voor arbeidskosten die aan de Hurtigruten-ondernemingen is verleend op grond van de richtsnoeren zeevervoer, ontvingen de Hurtigruten-ondernemingen ook steun op grond van de Hurtigruten-overeenkomst voor de aankoop van vervoersdiensten en op grond van het besluit van de Autoriteit van 12 november 2003 waarbij de overgangsperiode voor de gedifferentieerde socialezekerheidsbijdragen voor werkgevers werd goedgekeurd. Om te garanderen dat er geen overcompensatie heeft plaatsgevonden, moet worden nagegaan of de Hurtigruten-ondernemingen in het kader van elk van deze maatregelen geen compensatie hebben ontvangen voor dezelfde kosten.

In dit verband merkt de Autoriteit op dat de stijging van de socialezekerheidskosten van de ondernemingen het gevolg was van Besluit nr. 172/02/COL van de Autoriteit om aan Noorwegen passende maatregelen voor te stellen in verband met het Noorse stelsel van gedifferentieerde socialezekerheidsbijdragen. De Noorse staat meldde een plan aan om de overgang naar niet-gedifferentieerde socialezekerheidsbijdragen te beheren. Dit plan werd door de Autoriteit goedgekeurd bij besluit van 12 november 2003 en bracht mee dat de socialezekerheidskosten van de Hurtigruten-ondernemingen in 2004 stegen ten opzichte van de situatie toen de Hurtigruten-overeenkomst werd onderhandeld. Het is derhalve duidelijk dat de extra socialezekerheidskosten die de Hurtigruten-ondernemingen in 2004 in rekening werden gebracht, niet onder de Hurtigruten-overeenkomst vielen, dat wil zeggen dat de compensatie die op grond van de overeenkomst werd betaald, die extra kosten niet dekte. Voorts zou de overdracht van extra middelen in 2004 de Hurtigruten-ondernemingen alleen maar compenseren voor het deel van de verhoogde socialezekerheidsbijdragen dat nog niet gecompenseerd was door de regeling in het kader van de overgangsperiode van drie jaar. De compensatie voor de verhoging van de socialezekerheidskosten in 2004 die op grond van de richtsnoeren zeevervoer werd toegekend, bracht derhalve geen overcompensatie mee.

Op grond van het voorgaande concludeert de Autoriteit dat de compensatie voor extra socialezekerheidskosten die voor 2004 aan de Hurtigruten-ondernemingen is toegekend, verenigbaar is met artikel 61, lid 3, onder c), van de EER-overeenkomst in samenhang met de richtsnoeren zeevervoer.

5.   Conclusie

Conclusie

Gelet op de voorgaande overwegingen concludeert de Autoriteit dat de compensatie van 7,352 miljoen NOK (ongeveer 900 000 EUR) die aan de Hurtigruten-ondernemingen is toegekend, verenigbaar is met artikel 61, lid 3, onder c), van de EER-overeenkomst.

De Autoriteit betreurt echter dat de Noorse autoriteiten hun verplichtingen uit hoofde van artikel 1, lid 3, van deel I van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst niet zijn nagekomen en de maatregel niet hebben aangemeld en niet hebben afgezien van tenuitvoerlegging van de maatregel totdat hij door de Autoriteit was goedgekeurd,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:

Artikel 1

De compensatie van 7,352 miljoen NOK (ongeveer 900 000 EUR) die aan de Hurtigruten-ondernemingen is toegekend, vormt staatssteun in de zin van artikel 61, lid 1, van de EER-overeenkomst. De steun werd verleend zonder dat de procedurele vereisten van artikel 1, lid 3, van deel I van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst werden nageleefd. De steun is verenigbaar met artikel 61, lid 3, onder c), van de EER-overeenkomst in samenhang met de richtsnoeren zeevervoer.

Artikel 2

Deze beschikking is gericht tot het Koninkrijk Noorwegen.

Artikel 3

Deze beschikking is authentiek in de Engelse taal.

Gedaan te Brussel, 12 december 2007.

Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

Kristján A. STEFÁNSSON

Lid van het College

Kurt JÄGER

Lid van het College

---

(1)  Hierna „de Autoriteit” genoemd.

1

(2)  Hierna „de EER-overeenkomst” genoemd.

2

(3)  Hierna „de Toezichtovereenkomst” genoemd.

3

(4)  Richtsnoeren voor de toepassing en uitlegging van de artikelen 61 en 62 van de EER-overeenkomst en artikel 1 van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst, aangenomen en uitgevaardigd door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 19 januari 1994, bekendgemaakt in PB L 231 van 3.9.1994, blz. 1 en in EER-Supplement nr. 32 van 3.9.1994. De richtsnoeren werden laatstelijk gewijzigd op 3 mei 2007. Hierna „de richtsnoeren staatssteun” genoemd.

4

(5)  De besluiten van de Autoriteit kunnen worden gevonden op http://www.eftasurv.int/

5

(6)  PB C 314 van 21.12.2006, blz. 115 en EER-Supplement nr. 63/2006, blz. 33.

6

(7)  Hierna „de Hurtigruten-ondernemingen” genoemd.

7

(8)  Zie voetnoot 6.

8

(9)  Hierna „de Hurtigruten-overeenkomst” genoemd.

9

(10)  Besluit nr. 417/01/COL, hierna „het besluit van 2001” genoemd.

10

(11)  Besluit nr. 172/02/COL.

11

(12)  Besluit nr. 218/03/COL. De overgangsperiode gold niet voor het meest noordelijke deel van Noorwegen (zone 5 in het socialezekerheidsstelsel), aangezien de EVA-staten bij Besluit nr. 2/2003/SC van 1 juli 2003 hadden besloten dat de regionaal gedifferentieerde socialezekerheidsbijdragen in dat gebied verenigbaar waren met de EER-overeenkomst, gelet op de uitzonderlijke omstandigheden in die zone.

12

(13)  De toelichtingen bij post 70 luiden als volgt: „Av budsjettforslaget på 200,8 mill. kr for 2004, er 192,3 mill. kr direkte relatert til den gjeldende avtalen med hurtigruterederiene. Restbeløpet på 8,5 mill. kr er knyttet til ev. kompensasjon som følge av endringer i ordningen med differensiert arbeidsgiveravgift. Endelig kompensasjonsbeløp vil bli bestemt når forhandlingene mellom hurtigruteselskapene og departementet er avsluttet.” (Officieuze vertaling door de Autoriteit: „Van het begrotingsvoorstel van 200,8 miljoen NOK voor 2004 houdt een bedrag van 192,3 miljoen NOK rechtstreeks verband met de huidige overeenkomst met de Hurtigruten-ondernemingen. Het overschot van 8,5 miljoen NOK is bestemd voor mogelijke compensatie voor de wijzigingen in het stelsel van gedifferentieerde socialezekerheidsbijdragen. De definitieve compensatie zal worden vastgesteld aan het eind van de onderhandelingen tussen de Hurtigruten-ondernemingen en het ministerie.”).

13

(14)  Vertaling door de Autoriteit, zie voetnoot 13.

14

(15)  Roroveerboten worden gedefinieerd als „zeegaande passagiersschepen die de nodige voorzieningen hebben om weg- of spoorvoertuigen het schip op en af te laten rijden en die meer dan twaalf passagiers vervoeren”. Zie voetnoot 22 van de richtsnoeren zeevaart waarin wordt verwezen naar Richtlijn 1999/35/EG van de Raad van 29 april 1999 betreffende een stelsel van verplichte onderzoeken voor de veilige exploitatie van geregelde diensten met roroveerboten en hogesnelheidspassagiersvaartuigen (PB L 138 van 1.6.1999, blz. 1), ingevoegd als punt 56 ca) in bijlage XIII bij de EER-overeenkomst.

15

(16)  Vertaling door de Autoriteit, zie voetnoot 13.

16

---

| 25.2.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 48/27 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 48/27

---

BESLUIT VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA

Nr. 433/09/COL

van 30 oktober 2009

houdende de drieënzeventigste wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun

DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,

GELET op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name op de artikelen 61, 62 en 63 en Protocol nr. 26,

GELET op de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie (2), en met name op artikel 24 en artikel 5, lid 2, onder b),

Overwegende dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, overeenkomstig artikel 24 van de Toezichtovereenkomst, uitvoering zal geven aan de staatssteunbepalingen van de EER-overeenkomst,

Overwegende dat ingevolge artikel 5, lid 2, onder b), van de Toezichtovereenkomst de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA kennisgevingen en richtsnoeren doet uitgaan betreffende de in de EER-overeenkomst behandelde aangelegenheden indien die overeenkomst of de Toezichtovereenkomst zulks uitdrukkelijk voorschrijft of indien de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA dit nodig acht,

Wijzend op de formele en materiële regels op het gebied van overheidssteun (3), die op 19 januari 1994 door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zijn vastgesteld (4),

Overwegende dat in de richtsnoeren staatsteun van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA het hoofdstuk „reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden” (5) op 30 november 2009 verstrijkt (6),

Overwegende dat dit hoofdstuk overeenkomt met de Communautaire richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (7) die op 9 oktober 2009 verstrijken (8),

Overwegende dat de Commissie op 9 juli 2009 een mededeling heeft goedgekeurd betreffende de verlenging, tot 9 oktober 2012, van de communautaire richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden, welke bekendgemaakt werd in het Publicatieblad van de Europese Unie van 9 juli 2009,

Overwegende dat de Mededeling van de Commissie betreffende de verlenging van de communautaire richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden, ook voor de Europese Economische Ruimte relevant is,

Overwegende dat een uniforme toepassing van de EER-regels inzake staatssteun in de gehele Europese Economische Ruimte dient te worden gewaarborgd,

Overwegende dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA ingevolge paragraaf II onder de titel „ALGEMEEN” aan het eind van bijlage XV bij de EER-overeenkomst, na overleg met de Commissie, besluiten dient vast te stellen die overeenstemmen met de besluiten van de Commissie,

Overwegende dat het verstrijken op 30 november 2009 van het huidige hoofdstuk „reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden” tot verlenging van de geldigheidsduur van dat hoofdstuk noopt,

Na raadpleging van de Commissie,

Na raadpleging van de EVA-staten,

BESLUIT:

Artikel 1

In de richtsnoeren staatssteun van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA wordt de geldigheid van het hoofdstuk „reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden” verlengd tot 30 november 2012.

Artikel 2

Slechts de tekst in de Engelse taal is authentiek.

Gedaan te Brussel, 30 oktober 2009.

Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

Per SANDERUD

Voorzitter

Kristján Andri STEFÁNSSON

Lid van het College

---

(1)  Hierna „de EER-overeenkomst” genoemd.

1

(2)  Hierna „de Toezichtovereenkomst” genoemd.

2

(3)  Hierna „de richtsnoeren staatssteun” genoemd.

3

(4)  Aanvankelijk bekendgemaakt in PB L 231 van 3.9.1994, blz. 1 en in EER-Supplement nr. 32 van 3.9.1994, blz. 1.

4

(5)  Beschikking nr. 305/04/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, bekendgemaakt in PB L 107 van 28.4.2005, blz. 28, EER-Supplement nr. 21 van 28.4.2005, blz. 1.

5

(6)  Punt 89 van Beschikking nr. 305/04/COL, zie verwijzing in voetnoot 5.

6

(7)  PB C 244 van 1.10.2004, blz. 2.

7

(8)  Punt 102 in het document waarnaar in voetnoot 7 wordt verwezen.

8

---