# Dziennik Urzędowy L 35/2010

| | ISSN 1725-5139
  doi:10.3000/17255139.L_2010.035.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 35 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 536 lutego 2010 |

ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2010.035.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 35

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 536 lutego 2010

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 103/2010 z dnia 5 lutego 2010 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie chelatu manganu z hydroksyanalogiem metioniny jako dodatku paszowego dla kurcząt rzeźnych (
  1
  ) | 1 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 104/2010 z dnia 5 lutego 2010 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie dimrówczanu potasu jako dodatku paszowego dla macior (posiadacz zezwolenia: BASF SE) oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1200/2005 (
  1
  ) | 4 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 105/2010 z dnia 5 lutego 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych w odniesieniu do ochratoksyny A (
  1
  ) | 7 |
| | | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 106/2010 z dnia 5 lutego 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 9 |
| | | DECYZJE |
| | | 2010/62/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 4 lutego 2010 r. w sprawie rozliczenia rachunków niektórych agencji płatniczych w Grecji, na Malcie, w Portugalii i Finlandii dotyczących wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) za rok budżetowy 2007
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 474) | 11 |
| | | 2010/63/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 4 lutego 2010 r. przedłużająca okres obowiązywania decyzji 2006/210/WE | 14 |
| | | 2010/64/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 5 lutego 2010 r. w sprawie adekwatności właściwych organów niektórych krajów trzecich na mocy dyrektywy 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 590)

   (
  1
  ) | 15 |
| | | 2010/65/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 5 lutego 2010 r. zmieniająca decyzję 2005/880/WE przyznającą odstępstwo Niderlandom zgodnie z dyrektywą Rady 91/676/EWG dotyczącą ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 606) | 18 |
| | | 2010/66/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 5 lutego 2010 r. zmieniająca decyzję 2009/719/WE upoważniającą niektóre państwa członkowskie do zmiany swoich rocznych programów monitorowania BSE
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 626)

   (
  1
  ) | 21 |
| | | 2010/67/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 5 lutego 2010 r. ustanawiająca Radę Partnerów GMES | 23 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 103/2010 z dnia 5 lutego 2010 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie chelatu manganu z hydroksyanalogiem metioniny jako dodatku paszowego dla kurcząt rzeźnych (
  1
  )

1

1

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 104/2010 z dnia 5 lutego 2010 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie dimrówczanu potasu jako dodatku paszowego dla macior (posiadacz zezwolenia: BASF SE) oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1200/2005 (
  1
  )

1

4

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 105/2010 z dnia 5 lutego 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych w odniesieniu do ochratoksyny A (
  1
  )

1

7

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 106/2010 z dnia 5 lutego 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

9

DECYZJE

2010/62/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 4 lutego 2010 r. w sprawie rozliczenia rachunków niektórych agencji płatniczych w Grecji, na Malcie, w Portugalii i Finlandii dotyczących wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) za rok budżetowy 2007
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 474)

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 474)

11

2010/63/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 4 lutego 2010 r. przedłużająca okres obowiązywania decyzji 2006/210/WE

14

2010/64/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 5 lutego 2010 r. w sprawie adekwatności właściwych organów niektórych krajów trzecich na mocy dyrektywy 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 590)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 590)

1

15

2010/65/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 5 lutego 2010 r. zmieniająca decyzję 2005/880/WE przyznającą odstępstwo Niderlandom zgodnie z dyrektywą Rady 91/676/EWG dotyczącą ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 606)

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 606)

18

2010/66/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 5 lutego 2010 r. zmieniająca decyzję 2009/719/WE upoważniającą niektóre państwa członkowskie do zmiany swoich rocznych programów monitorowania BSE
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 626)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 626)

1

21

2010/67/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 5 lutego 2010 r. ustanawiająca Radę Partnerów GMES

23

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 6.2.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 35/1 |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 35/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 103/2010

z dnia 5 lutego 2010 r.

dotyczące zezwolenia na stosowanie chelatu manganu z hydroksyanalogiem metioniny jako dodatku paszowego dla kurcząt rzeźnych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określa sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określa sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

| (2) | Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

| (3) | Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie chelatu manganu z hydroksyanalogiem metioniny jako dodatku paszowego dla kurcząt rzeźnych, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki dietetyczne”. |
| --- | --- |

(3)

Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie chelatu manganu z hydroksyanalogiem metioniny jako dodatku paszowego dla kurcząt rzeźnych, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki dietetyczne”.

| (4) | Z opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) przyjętej w dniu 15 września 2009 r. (2) w powiązaniu z opinią z dnia 15 kwietnia 2008 r. (3) wynika, że chelat manganu z hydroksyanalogiem metioniny nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko kurcząt rzeźnych. Zgodnie z opinią z dnia 15 kwietnia 2008 r. wskazany preparat może być uważany za źródło przyswajalnego manganu i spełnia kryteria dodatku dietetycznego dla kurcząt rzeźnych. Urząd zaleca stosowanie odpowiednich środków zapewniających bezpieczeństwo użytkownika. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczególnych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu preparatu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez wspólnotowe laboratorium referencyjne określone w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003. |
| --- | --- |

(4)

Z opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) przyjętej w dniu 15 września 2009 r. (2) w powiązaniu z opinią z dnia 15 kwietnia 2008 r. (3) wynika, że chelat manganu z hydroksyanalogiem metioniny nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko kurcząt rzeźnych. Zgodnie z opinią z dnia 15 kwietnia 2008 r. wskazany preparat może być uważany za źródło przyswajalnego manganu i spełnia kryteria dodatku dietetycznego dla kurcząt rzeźnych. Urząd zaleca stosowanie odpowiednich środków zapewniających bezpieczeństwo użytkownika. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczególnych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu preparatu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez wspólnotowe laboratorium referencyjne określone w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003.

| (5) | Ocena preparatu dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(5)

Ocena preparatu dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Preparat wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki dietetyczne” i do grupy funkcjonalnej „mieszanki pierwiastków śladowych”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

1

(2)  The EFSA Journal (2009) 7(9), s. 1316.

2

The EFSA Journal

(3)  The EFSA Journal (2008) 692, s. 1.

3

The EFSA Journal

---

ZAŁĄCZNIK

| Numer identyfikacyjny dodatku | Nazwa posiadacza zezwolenia | Dodatek | Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna | Gatunek lub kategoria zwierzęcia | Maksymalny wiek | Minimalna zawartość | Maksymalna zawartość | Inne przepisy | Data ważności zezwolenia |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Zawartość pierwiastka (Mn) w mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 % |
| Kategoria dodatków dietetycznych. Grupa funkcjonalna: mieszanki pierwiastków śladowych |
| 3b5.10 | — | Chelat manganu z hydroksyanalogiem metioniny | | Charakterystyka dodatku: | Chelat manganu z hydroksyanalogiem metioniny zawierający minimum 13 % chelatu manganu i 76 % kwasu 2-hydroksy-4-(metylotio) masłowego |

Numer identyfikacyjny dodatku

Nazwa posiadacza zezwolenia

Dodatek

Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

Gatunek lub kategoria zwierzęcia

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Inne przepisy

Data ważności zezwolenia

Zawartość pierwiastka (Mn) w mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

Kategoria dodatków dietetycznych. Grupa funkcjonalna: mieszanki pierwiastków śladowych

3b5.10

—

Chelat manganu z hydroksyanalogiem metioniny

Charakterystyka dodatku:

Chelat manganu z hydroksyanalogiem metioniny zawierający minimum 13 % chelatu manganu i 76 % kwasu 2-hydroksy-4-(metylotio) masłowego

| | Olej mineralny: ≤ 1 % |
| --- | --- |

Olej mineralny: ≤ 1 %

| | Metoda analityczna (1):
  Spektrometria emisyjna z indukcyjnie sprzężoną plazmą (ICP-AES) zgodnie z EN 15510:2007 |
| --- | --- |

Metoda analityczna (1):

Spektrometria emisyjna z indukcyjnie sprzężoną plazmą (ICP-AES) zgodnie z EN 15510:2007

Kurczęta rzeźne

—

—

150 (łącznie)

| 1. | Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu. |
| --- | --- |

1.

Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

| 2. | Dla bezpieczeństwa użytkownika: podczas kontaktu z produktem chronić usta I nos oraz używać okularów i rękawic ochronnych. |
| --- | --- |

2.

Dla bezpieczeństwa użytkownika: podczas kontaktu z produktem chronić usta I nos oraz używać okularów i rękawic ochronnych.

26.2.2020 r.

---

(1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem wspólnotowego laboratorium referencyjnego: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/crl-feed-additives

---

| 6.2.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 35/4 |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 35/4

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 104/2010

z dnia 5 lutego 2010 r.

dotyczące zezwolenia na stosowanie dimrówczanu potasu jako dodatku paszowego dla macior (posiadacz zezwolenia: BASF SE) oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1200/2005

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określa sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń. Artykuł 10 tego rozporządzenia przewiduje ponowną ocenę dodatków dopuszczonych na mocy dyrektywy Rady 70/524/EWG (2). |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określa sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń. Artykuł 10 tego rozporządzenia przewiduje ponowną ocenę dodatków dopuszczonych na mocy dyrektywy Rady 70/524/EWG (2).

| (2) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1200/2005 z dnia 26 lipca 2005 r. w sprawie stałego zezwolenia na niektóre dodatki paszowe oraz tymczasowego zezwolenia na nowe zastosowanie już dopuszczonego dodatku paszowego (3) tymczasowo zezwolono na stosowanie dimrówczanu potasu, postać stała, jako dodatku paszowego dla macior zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG. Dodatek ten został następnie wpisany do wspólnotowego rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1200/2005 z dnia 26 lipca 2005 r. w sprawie stałego zezwolenia na niektóre dodatki paszowe oraz tymczasowego zezwolenia na nowe zastosowanie już dopuszczonego dodatku paszowego (3) tymczasowo zezwolono na stosowanie dimrówczanu potasu, postać stała, jako dodatku paszowego dla macior zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG. Dodatek ten został następnie wpisany do wspólnotowego rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

| (3) | Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z art. 7 tego rozporządzenia złożony został wniosek o ponowną ocenę tego dodatku celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki zootechniczne”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z art. 7 tego rozporządzenia złożony został wniosek o ponowną ocenę tego dodatku celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki zootechniczne”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

| (4) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) w swojej opinii z 15 września 2009 r. (4) stwierdził, że dodatek nie ma szkodliwego wpływu na zdrowie zwierząt, zdrowie konsumentów ani na środowisko naturalne oraz że jego stosowanie poprawia użytkowość zwierząt. Urząd zaleca stosowanie odpowiednich środków zapewniających bezpieczeństwo użytkownika. Jego zdaniem nie ma potrzeby wprowadzania szczególnych wymogów dotyczących monitorowania rynku po wprowadzeniu preparatu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez wspólnotowe laboratorium referencyjne określone w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003. |
| --- | --- |

(4)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) w swojej opinii z 15 września 2009 r. (4) stwierdził, że dodatek nie ma szkodliwego wpływu na zdrowie zwierząt, zdrowie konsumentów ani na środowisko naturalne oraz że jego stosowanie poprawia użytkowość zwierząt. Urząd zaleca stosowanie odpowiednich środków zapewniających bezpieczeństwo użytkownika. Jego zdaniem nie ma potrzeby wprowadzania szczególnych wymogów dotyczących monitorowania rynku po wprowadzeniu preparatu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez wspólnotowe laboratorium referencyjne określone w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003.

| (5) | Ocena dodatku dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(5)

Ocena dodatku dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

| (6) | Przepisy dotyczące tego preparatu zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 1200/2005 powinny zatem zostać uchylone. |
| --- | --- |

(6)

Przepisy dotyczące tego preparatu zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 1200/2005 powinny zatem zostać uchylone.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Preparat wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki zootechniczne” i do grupy funkcjonalnej „inne dodatki zootechniczne”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.

Artykuł 2

W rozporządzeniu (WE) nr 1200/2005 skreśla się art. 1 oraz uchyla się załącznik I.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

1

(2)  Dz.U. L 270 z 14.12.1970, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 195 z 27.7.2005, s. 6.

3

(4)  Dziennik EFSA 2009, 7(9): 1315.

4

---

ZAŁĄCZNIK

| Numer identyfikacyjny dodatku | Nazwa posiadacza zezwolenia | Dodatek | Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna | Gatunek lub kategoria zwierzęcia | Maksymalny wiek | Minimalna zawartość | Maksymalna zawartość | Inne przepisy | Data ważności zezwolenia |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 % |
| Kategoria dodatków zootechnicznych. Grupa funkcjonalna: inne dodatki zootechniczne (poprawa parametrów zootechnicznych) |
| 4d800 | BASF SE | Dimrówczan potasu | | Skład dodatku: | Dimrówczan potasu, postać stała, min. 98 %, |

Numer identyfikacyjny dodatku

Nazwa posiadacza zezwolenia

Dodatek

Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

Gatunek lub kategoria zwierzęcia

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Inne przepisy

Data ważności zezwolenia

mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

Kategoria dodatków zootechnicznych. Grupa funkcjonalna: inne dodatki zootechniczne (poprawa parametrów zootechnicznych)

4d800

BASF SE

Dimrówczan potasu

Skład dodatku:

Dimrówczan potasu, postać stała, min. 98 %,

| | Krzemiany maks. 1,5 %, |
| --- | --- |

Krzemiany maks. 1,5 %,

| | Woda maks. 0,5 % |
| --- | --- |

Woda maks. 0,5 %

| | Charakterystyka substancji czynnej: | Dimrówczan potasu, postać stała |
| --- | --- | --- |

Charakterystyka substancji czynnej:

Dimrówczan potasu, postać stała

| | KH(COOH)2 |
| --- | --- |

KH(COOH)2

| | Nr CAS 20642-05-1 |
| --- | --- |

Nr CAS 20642-05-1

| | Metoda analityczna (1)

  Metoda chromatografii jonowej z detekcją przewodności elektrycznej (IC/ECD) |
| --- | --- |

Metoda analityczna (1)

Metoda chromatografii jonowej z detekcją przewodności elektrycznej (IC/ECD)

Maciory

—

10 000

12 000

Mieszanka dimrówczanu potasu z różnych źródeł nie może przekraczać najwyższego dopuszczalnego poziomu 12 000 mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej.

Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

Produkt może wywołać poważne niebezpieczeństwo uszkodzenia oczu.

Należy stosować środki ochrony zdrowia pracowników.

26.2.2020 r.

---

(1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem wspólnotowego laboratorium referencyjnego: www.irmm.jrc.be/crl-feed-additives

---

| 6.2.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 35/7 |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 35/7

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 105/2010

z dnia 5 lutego 2010 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych w odniesieniu do ochratoksyny A

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1881/2006 (2) ustalono najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1881/2006 (2) ustalono najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych.

| (2) | Panel naukowy ds. zanieczyszczeń w łańcuchu żywnościowym Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) przyjął w dniu 4 kwietnia 2006 r., na wniosek Komisji, uaktualnioną opinię naukową dotyczącą zawartości ochratoksyny A w żywności (3) uwzględniającą nowe dane naukowe i ustalił tolerowane tygodniowe pobranie (TWI) na poziomie 120 ng/kg masy ciała. |
| --- | --- |

(2)

Panel naukowy ds. zanieczyszczeń w łańcuchu żywnościowym Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) przyjął w dniu 4 kwietnia 2006 r., na wniosek Komisji, uaktualnioną opinię naukową dotyczącą zawartości ochratoksyny A w żywności (3) uwzględniającą nowe dane naukowe i ustalił tolerowane tygodniowe pobranie (TWI) na poziomie 120 ng/kg masy ciała.

| (3) | W rozporządzeniu (WE) nr 1881/2006 przewiduje się, że zasadność ustanowienia najwyższego dopuszczalnego poziomu OTA w środkach spożywczych, takich jak suszone owoce, inne niż suszone owoce winorośli, kakao i produkty z kakao, przyprawy, produkty mięsne, zielona kawa, piwo i lukrecja, jak również przegląd obowiązujących obecnie najwyższych dopuszczalnych poziomów, w szczególności dla zawartości OTA w suszonych owocach winorośli i soku winogronowym, zostanie rozważona w świetle najnowszych opinii naukowych EFSA. |
| --- | --- |

(3)

W rozporządzeniu (WE) nr 1881/2006 przewiduje się, że zasadność ustanowienia najwyższego dopuszczalnego poziomu OTA w środkach spożywczych, takich jak suszone owoce, inne niż suszone owoce winorośli, kakao i produkty z kakao, przyprawy, produkty mięsne, zielona kawa, piwo i lukrecja, jak również przegląd obowiązujących obecnie najwyższych dopuszczalnych poziomów, w szczególności dla zawartości OTA w suszonych owocach winorośli i soku winogronowym, zostanie rozważona w świetle najnowszych opinii naukowych EFSA.

| (4) | Zgodnie z przyjętą przez EFSA opinią obowiązujące obecnie najwyższe dopuszczalne poziomy są odpowiednie dla ochrony zdrowia publicznego i powinny zostać utrzymane. W odniesieniu do środków spożywczych nieobjętych jeszcze rozporządzeniem (WE) nr 1881/2006 uznano za konieczne i odpowiednie dla ochrony zdrowia publicznego ustanowienie najwyższych dopuszczalnych poziomów ochratoksyny A w środkach spożywczych, które w sposób znaczący przyczyniają się do narażenia na OTA (całej populacji, najbardziej narażonych grup lub znacznej części populacji) lub tych środków spożywczych, co do których istnieją dowody, że mogą zawierać bardzo wysoki poziom OTA, mimo iż nie zostało stwierdzone, że przyczyniają się w sposób znaczący do narażenia na OTA. W tych przypadkach należy ustanowić najwyższe dopuszczalne poziomy w celu uniknięcia wprowadzenia do łańcucha pokarmowego środków spożywczych zanieczyszczonych w niedopuszczalnie wysokim stopniu. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z przyjętą przez EFSA opinią obowiązujące obecnie najwyższe dopuszczalne poziomy są odpowiednie dla ochrony zdrowia publicznego i powinny zostać utrzymane. W odniesieniu do środków spożywczych nieobjętych jeszcze rozporządzeniem (WE) nr 1881/2006 uznano za konieczne i odpowiednie dla ochrony zdrowia publicznego ustanowienie najwyższych dopuszczalnych poziomów ochratoksyny A w środkach spożywczych, które w sposób znaczący przyczyniają się do narażenia na OTA (całej populacji, najbardziej narażonych grup lub znacznej części populacji) lub tych środków spożywczych, co do których istnieją dowody, że mogą zawierać bardzo wysoki poziom OTA, mimo iż nie zostało stwierdzone, że przyczyniają się w sposób znaczący do narażenia na OTA. W tych przypadkach należy ustanowić najwyższe dopuszczalne poziomy w celu uniknięcia wprowadzenia do łańcucha pokarmowego środków spożywczych zanieczyszczonych w niedopuszczalnie wysokim stopniu.

| (5) | Na podstawie dostępnych informacji nie wydaje się konieczne dla ochrony zdrowia publicznego ustanowienie najwyższych dopuszczalnych poziomów OTA dla suszonych owoców, innych niż suszone owoce winorośli, kakao i produktów z kakao, produktów mięsnych, w tym jadalnych podrobów i wyrobów z krwi oraz win likierowych, gdyż nie przyczyniają się one w sposób znaczący do narażenia na OTA i jedynie w nielicznych przypadkach stwierdzono w nich wysokie poziomy OTA. W przypadku zielonej kawy i piwa obecność OTA jest już monitorowana na bardziej odpowiednim etapie produkcji (odpowiednio: kawy palonej i słodu). |
| --- | --- |

(5)

Na podstawie dostępnych informacji nie wydaje się konieczne dla ochrony zdrowia publicznego ustanowienie najwyższych dopuszczalnych poziomów OTA dla suszonych owoców, innych niż suszone owoce winorośli, kakao i produktów z kakao, produktów mięsnych, w tym jadalnych podrobów i wyrobów z krwi oraz win likierowych, gdyż nie przyczyniają się one w sposób znaczący do narażenia na OTA i jedynie w nielicznych przypadkach stwierdzono w nich wysokie poziomy OTA. W przypadku zielonej kawy i piwa obecność OTA jest już monitorowana na bardziej odpowiednim etapie produkcji (odpowiednio: kawy palonej i słodu).

| (6) | Bardzo wysokie poziomy OTA wielokrotnie obserwowane były w przypadku przypraw i lukrecji. Należy zatem ustanowić najwyższy dopuszczalny poziom dla przypraw i lukrecji. |
| --- | --- |

(6)

Bardzo wysokie poziomy OTA wielokrotnie obserwowane były w przypadku przypraw i lukrecji. Należy zatem ustanowić najwyższy dopuszczalny poziom dla przypraw i lukrecji.

| (7) | Najnowsze dane wykazują, że w niektórych głównych krajach produkujących i eksportujących przyprawy do Unii nie wprowadzono środków zapobiegawczych i oficjalnych kontroli w celu monitorowania obecności ochratoksyny A w przyprawach. W celu ochrony zdrowia publicznego należy zatem określić najwyższy dopuszczalny poziom ochratoksyny A w przyprawach. Aby umożliwić krajom produkującym wprowadzenie środków zapobiegawczych bez nadmiernego zakłócania wymiany handlowej, przed wprowadzeniem w życie najwyższego dopuszczalnego poziomu, odpowiadającego poziomowi, który może być osiągnięty przy zastosowaniu najlepszych praktyk, ustala się na określony czas wyższy dopuszczalny poziom obowiązujący w krótkim terminie. Przed początkiem obowiązywania bardziej rygorystycznego najwyższego dopuszczalnego poziomu w różnych prowadzących produkcję regionach świata należy przeprowadzić ocenę realnych szans osiągnięcia poziomu ochratoksyny A odpowiadającego poziomowi, który może być osiągnięty przy zastosowaniu najlepszych praktyk. |
| --- | --- |

(7)

Najnowsze dane wykazują, że w niektórych głównych krajach produkujących i eksportujących przyprawy do Unii nie wprowadzono środków zapobiegawczych i oficjalnych kontroli w celu monitorowania obecności ochratoksyny A w przyprawach. W celu ochrony zdrowia publicznego należy zatem określić najwyższy dopuszczalny poziom ochratoksyny A w przyprawach. Aby umożliwić krajom produkującym wprowadzenie środków zapobiegawczych bez nadmiernego zakłócania wymiany handlowej, przed wprowadzeniem w życie najwyższego dopuszczalnego poziomu, odpowiadającego poziomowi, który może być osiągnięty przy zastosowaniu najlepszych praktyk, ustala się na określony czas wyższy dopuszczalny poziom obowiązujący w krótkim terminie. Przed początkiem obowiązywania bardziej rygorystycznego najwyższego dopuszczalnego poziomu w różnych prowadzących produkcję regionach świata należy przeprowadzić ocenę realnych szans osiągnięcia poziomu ochratoksyny A odpowiadającego poziomowi, który może być osiągnięty przy zastosowaniu najlepszych praktyk.

| (8) | Należy nadal monitorować OTA w środkach spożywczych dla których nie ustanowiono najwyższego dopuszczalnego poziomu, a w przypadku regularnego występowania wyjątkowo wysokiego poziomu OTA ustanowiony może zostać najwyższy dopuszczalny poziom OTA w tych środkach spożywczych. |
| --- | --- |

(8)

Należy nadal monitorować OTA w środkach spożywczych dla których nie ustanowiono najwyższego dopuszczalnego poziomu, a w przypadku regularnego występowania wyjątkowo wysokiego poziomu OTA ustanowiony może zostać najwyższy dopuszczalny poziom OTA w tych środkach spożywczych.

| (9) | W związku z tym rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 powinno zostać odpowiednio zmienione. |
| --- | --- |

(9)

W związku z tym rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 powinno zostać odpowiednio zmienione.

| (10) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | pkt 2.2.11 otrzymuje brzmienie:







  „2.2.11. | Przyprawy | Capsicum spp. (pochodzące z tego suszone owoce, całe lub mielone, w tym papryka chili, mielone chili, pieprz kajeński i papryka) |
| --- | --- | --- | --- |

1)

pkt 2.2.11 otrzymuje brzmienie:

„2.2.11.

Przyprawy

Capsicum spp. (pochodzące z tego suszone owoce, całe lub mielone, w tym papryka chili, mielone chili, pieprz kajeński i papryka)

| | Piper spp. (pochodzące z niego owoce, w tym biały i czarny pieprz) |
| --- | --- |

Piper spp. (pochodzące z niego owoce, w tym biały i czarny pieprz)

| | Myristica fragrans (gałka muszkatołowa) |
| --- | --- |

Myristica fragrans (gałka muszkatołowa)

| | Zingiber officinale (imbir) |
| --- | --- |

Zingiber officinale (imbir)

| | Curcuma longa (kurkuma) |
| --- | --- |

Curcuma longa (kurkuma)

Mieszanki przypraw zawierające jedną lub więcej wyżej wspomnianych przypraw

30 μg/kg od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 czerwca 2012 r.

15 μg/kg od dnia 1 lipca 2012 r.

2.2.12.

Lukrecja (Glycyrrhiza glabra, Glycyrrhiza inflate i inne rodzaje)

2.2.12.1.

Korzeń lukrecji, składnik naparów ziołowych

20 μg/kg

2.2.12.2.

Wyciąg z lukrecji (42), stosowany w żywności, w szczególności w napojach i słodyczach

80 μg/kg”

| 2) | dodaje się przypis w brzmieniu:






  „(42) | Najwyższy dopuszczalny poziom ma zastosowanie do nierozcieńczonego wyciągu, gdy 1 kg wyciągu otrzymywany jest z 3 do 4 kg korzenia lukrecji.”. |
| --- | --- | --- |

2)

dodaje się przypis w brzmieniu:

„(42)

Najwyższy dopuszczalny poziom ma zastosowanie do nierozcieńczonego wyciągu, gdy 1 kg wyciągu otrzymywany jest z 3 do 4 kg korzenia lukrecji.”.

Artykuł 2

Zainteresowane strony przedstawiają Komisji wyniki podjętych badań wraz z danymi o występowaniu oraz postępy osiągnięte w zakresie stosowania środków zapobiegawczych w celu uniknięcia zanieczyszczenia przypraw ochratoksyną A.

Państwa członkowskie regularnie przekazują Komisji sprawozdania w zakresie występowania ochratoksyny A w przyprawach.

Komisja udostępni te informacje państwom członkowskim w celu przeprowadzenia, przed początkiem obowiązywania bardziej rygorystycznego najwyższego dopuszczalnego poziomu, oceny realnych szans osiągnięcia poziomu ochratoksyny A odpowiadającego poziomowi, który może być osiągnięty przy zastosowaniu najlepszych praktyk, w różnych prowadzących produkcję regionach świata.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do produktów, które zostały wprowadzone do obrotu przed dniem 1 lipca 2010 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu wprowadzenia do obrotu.

Najwyższy dopuszczalny poziom ochratoksyny A określony w pkt 2.2.11 załącznika obowiązujący od dnia 1 lipca 2012 r. nie ma zastosowania do produktów, które zostały wprowadzone do obrotu przed dniem 1 lipca 2012 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu wprowadzenia do obrotu.

Ciężar udowodnienia, kiedy produkty zostały wprowadzone do obrotu, spoczywa na podmiocie prowadzącym przedsiębiorstwo branży spożywczej.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5.

2

(3)  http://www.efsa.europa.eu/en/scdocs/doc/contam_op_ej365_ochratoxin_a_food_en.pdf

3

---

| 6.2.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 35/9 |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 35/9

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 106/2010

z dnia 5 lutego 2010 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 6 lutego 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | IL | 106,9 |
| JO | 94,7 |
| MA | 61,7 |
| TN | 115,7 |
| TR | 105,1 |
| ZZ | 96,8 |
| 0707 00 05 | MA | 68,9 |
| TR | 142,6 |
| ZZ | 105,8 |
| 0709 90 70 | MA | 143,8 |
| TR | 162,4 |
| ZZ | 153,1 |
| 0709 90 80 | EG | 82,2 |
| ZZ | 82,2 |
| 0805 10 20 | EG | 49,8 |
| IL | 53,6 |
| MA | 51,6 |
| TN | 46,6 |
| TR | 50,7 |
| ZZ | 50,5 |
| 0805 20 10 | IL | 162,4 |
| MA | 79,5 |
| TR | 62,0 |
| ZZ | 101,3 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | CN | 55,1 |
| EG | 61,9 |
| IL | 84,7 |
| JM | 106,7 |
| MA | 128,4 |
| PK | 38,1 |
| TR | 68,0 |
| ZZ | 77,6 |
| 0805 50 10 | EG | 88,6 |
| IL | 88,6 |
| TR | 71,1 |
| ZZ | 82,8 |
| 0808 10 80 | CA | 95,3 |
| CL | 60,1 |
| CN | 77,1 |
| MK | 24,7 |
| US | 121,2 |
| ZZ | 75,7 |
| 0808 20 50 | CN | 54,7 |
| TR | 84,8 |
| US | 111,6 |
| ZA | 102,4 |
| ZZ | 88,4 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

IL

106,9

JO

94,7

MA

61,7

TN

115,7

TR

105,1

ZZ

96,8

0707 00 05

MA

68,9

TR

142,6

ZZ

105,8

0709 90 70

MA

143,8

TR

162,4

ZZ

153,1

0709 90 80

EG

82,2

ZZ

82,2

0805 10 20

EG

49,8

IL

53,6

MA

51,6

TN

46,6

TR

50,7

ZZ

50,5

0805 20 10

IL

162,4

MA

79,5

TR

62,0

ZZ

101,3

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

CN

55,1

EG

61,9

IL

84,7

JM

106,7

MA

128,4

PK

38,1

TR

68,0

ZZ

77,6

0805 50 10

EG

88,6

IL

88,6

TR

71,1

ZZ

82,8

0808 10 80

CA

95,3

CL

60,1

CN

77,1

MK

24,7

US

121,2

ZZ

75,7

0808 20 50

CN

54,7

TR

84,8

US

111,6

ZA

102,4

ZZ

88,4

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 6.2.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 35/11 |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 35/11

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 4 lutego 2010 r.

w sprawie rozliczenia rachunków niektórych agencji płatniczych w Grecji, na Malcie, w Portugalii i Finlandii dotyczących wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) za rok budżetowy 2007

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 474)

(Jedynie teksty w języku greckim, maltańskim, portugalskim, fińskim i szwedzkim są autentyczne)

(2010/62/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (1), w szczególności jego art. 30 i art. 32 ust. 8,

po konsultacji z Komitetem ds. Funduszy Rolniczych,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzjami Komisji 2008/396/WE (2) i 2009/87/WE (3) rozliczono za rok budżetowy 2007 rachunki wszystkich agencji płatniczych z wyjątkiem greckiej agencji płatniczej „OPEKEPE”, włoskiej agencji płatniczej „ARBEA”, maltańskiej agencji płatniczej „MRAE”, portugalskich agencji płatniczych „IFADAP” i „IFAP” oraz fińskiej agencji płatniczej „MAVI”. |
| --- | --- |

(1)

Decyzjami Komisji 2008/396/WE (2) i 2009/87/WE (3) rozliczono za rok budżetowy 2007 rachunki wszystkich agencji płatniczych z wyjątkiem greckiej agencji płatniczej „OPEKEPE”, włoskiej agencji płatniczej „ARBEA”, maltańskiej agencji płatniczej „MRAE”, portugalskich agencji płatniczych „IFADAP” i „IFAP” oraz fińskiej agencji płatniczej „MAVI”.

| (2) | W świetle otrzymanych nowych informacji oraz wyników dodatkowych kontroli Komisja jest już w stanie podjąć decyzję w sprawie kompletności, dokładności i prawdziwości ksiąg rachunkowych przekazanych przez grecką agencję płatniczą „OPEKEPE”, maltańską agencję płatniczą „MRAE”, portugalskie agencje płatnicze „IFADAP” i „IFAP” oraz fińską agencję płatniczą „MAVI”. |
| --- | --- |

(2)

W świetle otrzymanych nowych informacji oraz wyników dodatkowych kontroli Komisja jest już w stanie podjąć decyzję w sprawie kompletności, dokładności i prawdziwości ksiąg rachunkowych przekazanych przez grecką agencję płatniczą „OPEKEPE”, maltańską agencję płatniczą „MRAE”, portugalskie agencje płatnicze „IFADAP” i „IFAP” oraz fińską agencję płatniczą „MAVI”.

| (3) | Artykuł 10 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) nr 885/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w zakresie akredytacji agencji płatniczych i innych jednostek, jak również rozliczenia rachunków EFGR i EFRROW (4) stanowi, że kwoty, które zgodnie z decyzją w sprawie rozliczenia rachunków określoną w art. 10 ust. 1 tegoż rozporządzenia podlegają zwrotowi od każdego państwa członkowskiego lub które są płatne na rzecz każdego państwa członkowskiego, ustala się poprzez potrącanie płatności miesięcznych w danym roku budżetowym, tj. w roku 2007, od wydatków uznanych w tym samym roku budżetowym zgodnie z ust. 1. Kwoty te są potrącane od płatności miesięcznej odnoszącej się do wydatków poniesionych w drugim miesiącu następującym po miesiącu podjęcia decyzji w sprawie rozliczenia rachunków lub do niej dodawane. |
| --- | --- |

(3)

Artykuł 10 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) nr 885/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w zakresie akredytacji agencji płatniczych i innych jednostek, jak również rozliczenia rachunków EFGR i EFRROW (4) stanowi, że kwoty, które zgodnie z decyzją w sprawie rozliczenia rachunków określoną w art. 10 ust. 1 tegoż rozporządzenia podlegają zwrotowi od każdego państwa członkowskiego lub które są płatne na rzecz każdego państwa członkowskiego, ustala się poprzez potrącanie płatności miesięcznych w danym roku budżetowym, tj. w roku 2007, od wydatków uznanych w tym samym roku budżetowym zgodnie z ust. 1. Kwoty te są potrącane od płatności miesięcznej odnoszącej się do wydatków poniesionych w drugim miesiącu następującym po miesiącu podjęcia decyzji w sprawie rozliczenia rachunków lub do niej dodawane.

| (4) | Zgodnie z art. 32 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 konsekwencje finansowe nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości ponosi w 50 % zainteresowane państwo członkowskie a w 50 % budżet wspólnotowy, jeżeli odzyskanie nie nastąpiło w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi. Artykuł 32 ust. 3 wymienionego rozporządzenia zobowiązuje państwa członkowskie do przesłania Komisji razem z rocznym sprawozdaniem finansowym skróconego zestawienia procedur windykacji wszczętych w wyniku nieprawidłowości. Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania obowiązku sprawozdawczego państw członkowskich w odniesieniu do kwot, które podlegają zwrotowi, są określone w rozporządzeniu (WE) nr 885/2006. W załączniku III do wymienionego rozporządzenia znajdują są wzory tabel 1 i 2, które państwa członkowskie muszą dostarczyć w 2008 r. Na podstawie wypełnionych przez państwa członkowskie tabel Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie konsekwencji finansowych wynikających z nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości starszych niż odpowiednio cztery lata lub osiem lat. Decyzja ta pozostaje bez uszczerbku dla przyszłych decyzji w sprawie zgodności na mocy art. 32 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 32 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 konsekwencje finansowe nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości ponosi w 50 % zainteresowane państwo członkowskie a w 50 % budżet wspólnotowy, jeżeli odzyskanie nie nastąpiło w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi. Artykuł 32 ust. 3 wymienionego rozporządzenia zobowiązuje państwa członkowskie do przesłania Komisji razem z rocznym sprawozdaniem finansowym skróconego zestawienia procedur windykacji wszczętych w wyniku nieprawidłowości. Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania obowiązku sprawozdawczego państw członkowskich w odniesieniu do kwot, które podlegają zwrotowi, są określone w rozporządzeniu (WE) nr 885/2006. W załączniku III do wymienionego rozporządzenia znajdują są wzory tabel 1 i 2, które państwa członkowskie muszą dostarczyć w 2008 r. Na podstawie wypełnionych przez państwa członkowskie tabel Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie konsekwencji finansowych wynikających z nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości starszych niż odpowiednio cztery lata lub osiem lat. Decyzja ta pozostaje bez uszczerbku dla przyszłych decyzji w sprawie zgodności na mocy art. 32 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005.

| (5) | Zgodnie z art. 32 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 państwa członkowskie mogą zdecydować o niekontynuowaniu windykacji. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku, gdy łączna kwota poniesionych i przewidywanych kosztów windykacji przewyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za nieprawidłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100 % konsekwencji finansowych nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu Wspólnoty. W skróconym zestawieniu, o którym mowa w art. 32 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, przedstawiono kwoty, w odniesieniu do których państwa członkowskie podjęły decyzję o niekontynuowaniu windykacji, oraz powody tych decyzji. Kwotami tymi nie zostają obciążone państwa członkowskie, których to dotyczy, lecz w związku z powyższym kwoty te muszą zostać pokryte z budżetu Wspólnoty. Decyzja ta pozostaje bez uszczerbku dla przyszłych decyzji o zgodności wydanych na mocy art. 32 ust. 8 wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 32 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 państwa członkowskie mogą zdecydować o niekontynuowaniu windykacji. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku, gdy łączna kwota poniesionych i przewidywanych kosztów windykacji przewyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za nieprawidłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100 % konsekwencji finansowych nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu Wspólnoty. W skróconym zestawieniu, o którym mowa w art. 32 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, przedstawiono kwoty, w odniesieniu do których państwa członkowskie podjęły decyzję o niekontynuowaniu windykacji, oraz powody tych decyzji. Kwotami tymi nie zostają obciążone państwa członkowskie, których to dotyczy, lecz w związku z powyższym kwoty te muszą zostać pokryte z budżetu Wspólnoty. Decyzja ta pozostaje bez uszczerbku dla przyszłych decyzji o zgodności wydanych na mocy art. 32 ust. 8 wspomnianego rozporządzenia.

| (6) | Rozliczając rachunki odnośnych agencji płatniczych, Komisja musi uwzględnić kwoty już potrącone odnośnym państwom członkowskim na podstawie decyzji 2008/396/WE oraz 2009/87/WE. |
| --- | --- |

(6)

Rozliczając rachunki odnośnych agencji płatniczych, Komisja musi uwzględnić kwoty już potrącone odnośnym państwom członkowskim na podstawie decyzji 2008/396/WE oraz 2009/87/WE.

| (7) | Zgodnie z art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla ewentualnych późniejszych decyzji Komisji wykluczających z finansowania wspólnotowego wydatki dokonane niezgodnie z przepisami Wspólnoty, |
| --- | --- |

(7)

Zgodnie z art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla ewentualnych późniejszych decyzji Komisji wykluczających z finansowania wspólnotowego wydatki dokonane niezgodnie z przepisami Wspólnoty,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zostają rozliczone rachunki greckiej agencji płatniczej „OPEKEPE”, maltańskiej agencji płatniczej „MRAE”, portugalskich agencji płatniczych „IFADAP” i „IFAP” oraz fińskiej agencji płatniczej „MAVI” dotyczące wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) w odniesieniu do roku budżetowego 2007.

Kwoty, które na podstawie niniejszej decyzji podlegają zwrotowi przez przedmiotowe państwa członkowskie lub które są płatne na ich rzecz, wraz z kwotami wynikającymi z zastosowania art. 32 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, określono w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Greckiej, Republiki Malty, Republiki Portugalskiej i Republiki Finlandii.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 lutego 2010 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 139 z 29.5.2008, s. 33.

2

(3)  Dz.U. L 33 z 3.2.2009, s. 38.

3

(4)  Dz.U. L 171 z 23.6.2006, s. 90.

4

---

ZAŁĄCZNIK

ROZLICZENIE RACHUNKÓW AGENCJI PŁATNICZYCH

ROK BUDŻETOWY 2007

KWOTY PODLEGAJĄCE ZWROTOWI PRZEZ PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE LUB PŁATNE NA ICH RZECZ

Uwaga: Nomenklatura 2010 : 05 07 01 06, 05 02 16 02, 6701, 6702, 6803.

| PC | | Rok 2007: wydatki/dochody przyznane agencjom płatniczym, których rachunki zostały: | Suma kolumn a i b | Redukcje i zawieszenia w całym roku budżetowym | Redukcje zgodne z art. 32 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 (1) | Suma z uwzględnieniem redukcji i zawieszeń | Środki wypłacone państwom członkowskim za dany rok budżetowy | Kwoty podlegające zwrotowi przez państwa członkowskie (–) lub płatne na ich rzecz (+) | Kwoty zwrócone przez państwa członkowskie (–) lub wypłacone na ich rzecz (+) na mocy decyzji 2008/396/WE | Kwoty zwrócone przez państwa członkowskie (–) lub wypłacone na ich rzecz (+) na mocy decyzji 2009/87/WE | Kwoty podlegające zwrotowi przez państwa członkowskie (–) lub płatne na ich rzecz (+) (2) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| rozliczone | wyłączone z rozliczenia |
| = wydatki lub przeznaczone na określony cel dochody wykazane w deklaracji rocznej | = suma wydatków lub przeznaczonych na określony cel dochodów wykazanych w deklaracjach miesięcznych |
| | | a | b | c = a + b | d | e | f = c + d + e | g | h = f – g | i | i' | j = h – i – i' |
| EL | EUR | 2 377 709 692,71 | 0,00 | 2 377 709 692,71 | –3 777 975,35 | –5 925 969,19 | 2 368 005 748,17 | 2 374 149 976,67 | –6 144 228,50 | 0,00 | 0,00 | –6 144 228,50 |
| MT | EUR | 1 968 874,78 | 0,00 | 1 968 874,78 | –16 690,38 | 0,00 | 1 952 184,40 | 1 953 932,59 | –1 748,19 | 0,00 | 0,00 | –1 748,19 |
| PT | EUR | 718 788 155,94 | 0,00 | 718 788 155,94 | – 283 116,74 | – 210 898,70 | 718 294 140,50 | 717 209 444,82 | 1 084 695,68 | 0,00 | 295 352,51 | 789 343,17 |
| FI | EUR | 579 761 052,62 | 0,00 | 579 761 052,62 | –1 768 694,94 | –17 427,95 | 577 974 929,73 | 577 803 602,60 | 171 327,13 | 0,00 | 0,00 | 171 327,13 |

PC

Rok 2007: wydatki/dochody przyznane agencjom płatniczym, których rachunki zostały:

Suma kolumn a i b

Redukcje i zawieszenia w całym roku budżetowym

Redukcje zgodne z art. 32 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 (1)

Suma z uwzględnieniem redukcji i zawieszeń

Środki wypłacone państwom członkowskim za dany rok budżetowy

Kwoty podlegające zwrotowi przez państwa członkowskie (–) lub płatne na ich rzecz (+)

Kwoty zwrócone przez państwa członkowskie (–) lub wypłacone na ich rzecz (+) na mocy decyzji 2008/396/WE

Kwoty zwrócone przez państwa członkowskie (–) lub wypłacone na ich rzecz (+) na mocy decyzji 2009/87/WE

Kwoty podlegające zwrotowi przez państwa członkowskie (–) lub płatne na ich rzecz (+) (2)

rozliczone

wyłączone z rozliczenia

= wydatki lub przeznaczone na określony cel dochody wykazane w deklaracji rocznej

= suma wydatków lub przeznaczonych na określony cel dochodów wykazanych w deklaracjach miesięcznych

a

b

c = a + b

d

e

f = c + d + e

g

h = f – g

i

i'

j = h – i – i'

EL

EUR

2 377 709 692,71

0,00

2 377 709 692,71

–3 777 975,35

–5 925 969,19

2 368 005 748,17

2 374 149 976,67

–6 144 228,50

0,00

0,00

–6 144 228,50

MT

EUR

1 968 874,78

0,00

1 968 874,78

–16 690,38

0,00

1 952 184,40

1 953 932,59

–1 748,19

0,00

0,00

–1 748,19

PT

EUR

718 788 155,94

0,00

718 788 155,94

– 283 116,74

– 210 898,70

718 294 140,50

717 209 444,82

1 084 695,68

0,00

295 352,51

789 343,17

FI

EUR

579 761 052,62

0,00

579 761 052,62

–1 768 694,94

–17 427,95

577 974 929,73

577 803 602,60

171 327,13

0,00

0,00

171 327,13

| PC | | Wydatki (3) | Dochody przeznaczone na określony cel (3) | Fundusz cukrowniczy | Artykuł 32 (= e) | Suma (= h) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wydatki (4) | Dochody przeznaczone na określony cel (4) |
| 05 07 01 06 | 6701 | 05 02 16 02 | 6803 | 6702 |
| i | j | k | l | m | n = i + j + k + l + m |
| EL | EUR | – 218 259,31 | 0,00 | 0,00 | 0,00 | –5 925 969,19 | –6 144 228,50 |
| MT | EUR | –1 682,32 | –65,87 | 0,00 | 0,00 | 0,00 | –1 748,19 |
| PT | EUR | 1 000 241,87 | 0,00 | 0,00 | 0,00 | – 210 898,70 | 789 343,17 |
| FI | EUR | 189 819,66 | –1 064,58 | 0,00 | 0,00 | –17 427,95 | 171 327,13 |

PC

Wydatki (3)

Dochody przeznaczone na określony cel (3)

Fundusz cukrowniczy

Artykuł 32 (= e)

Suma (= h)

Wydatki (4)

Dochody przeznaczone na określony cel (4)

05 07 01 06

6701

05 02 16 02

6803

6702

i

j

k

l

m

n = i + j + k + l + m

EL

EUR

– 218 259,31

0,00

0,00

0,00

–5 925 969,19

–6 144 228,50

MT

EUR

–1 682,32

–65,87

0,00

0,00

0,00

–1 748,19

PT

EUR

1 000 241,87

0,00

0,00

0,00

– 210 898,70

789 343,17

FI

EUR

189 819,66

–1 064,58

0,00

0,00

–17 427,95

171 327,13

---

(1)  Redukcje i zawieszenia oznaczają pozycje uwzględnione w systemie płatniczym, do których dodano w szczególności korekty związane z przekroczeniem terminów płatności w sierpniu, we wrześniu i w październiku 2008 r.

(2)  Ustalając kwotę podlegającą zwrotowi od państwa członkowskiego lub płatnej na jego rzecz bierze się pod uwagę kwotę będącą sumą rozliczonej rocznej deklaracji wydatków (kolumna a) lub też sumą miesięcznych deklaracji wydatków wyłączonych z rozliczenia (kolumna b). Stosowany kurs walutowy: zob. art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 883/2006.

(3)  Jeżeli pozycja „Dochody przeznaczone na określony cel” jest korzystna dla państwa członkowskiego, musi zostać zadeklarowana pod pozycją 05 07 01 06.

(4)  Jeżeli pozycja dochodów przeznaczonych na określony cel w ramach „funduszu cukrowniczego” jest korzystna dla państwa członkowskiego, musi zostać zadeklarowana pod pozycją 05 02 16 02.

Uwaga: Nomenklatura 2010 : 05 07 01 06, 05 02 16 02, 6701, 6702, 6803.

---

| 6.2.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 35/14 |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 35/14

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 4 lutego 2010 r.

przedłużająca okres obowiązywania decyzji 2006/210/WE

(2010/63/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Grupa krajowych ekspertów wysokiego szczebla w dziedzinie uregulowań prawnych (zwana dalej „grupą”), ustanowiona na mocy decyzji Komisji 2006/210/WE (1) to grupa konsultacyjna ds. poprawy jakości uregulowań prawnych, w skład której wchodzą eksperci krajowi wysokiego szczebla. |
| --- | --- |

(1)

Grupa krajowych ekspertów wysokiego szczebla w dziedzinie uregulowań prawnych (zwana dalej „grupą”), ustanowiona na mocy decyzji Komisji 2006/210/WE (1) to grupa konsultacyjna ds. poprawy jakości uregulowań prawnych, w skład której wchodzą eksperci krajowi wysokiego szczebla.

| (2) | Przewodniczący Komisji zaznaczył, ze poprawa jakości uregulowań prawnych pozostanie ważnym elementem planu politycznego Komisji (2). |
| --- | --- |

(2)

Przewodniczący Komisji zaznaczył, ze poprawa jakości uregulowań prawnych pozostanie ważnym elementem planu politycznego Komisji (2).

| (3) | Forum umożliwiające prowadzenie dyskusji na temat poprawy jakości uregulowań prawnych i promowania współpracy pomiędzy państwami członkowskimi w tej dziedzinie ma ważną rolę w realizacji tego planu. |
| --- | --- |

(3)

Forum umożliwiające prowadzenie dyskusji na temat poprawy jakości uregulowań prawnych i promowania współpracy pomiędzy państwami członkowskimi w tej dziedzinie ma ważną rolę w realizacji tego planu.

| (4) | W związku z powyższym należy przedłużyć mandat grupy na trzy kolejne lata. |
| --- | --- |

(4)

W związku z powyższym należy przedłużyć mandat grupy na trzy kolejne lata.

| (5) | Należy zatem odpowiednio przedłużyć okres obowiązywania decyzji 2006/210/WE. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio przedłużyć okres obowiązywania decyzji 2006/210/WE.

| (6) | Decyzja powinna wejść w życie od dnia 1 stycznia 2010 r., aby grupa mogła kontynuować prace, |
| --- | --- |

(6)

Decyzja powinna wejść w życie od dnia 1 stycznia 2010 r., aby grupa mogła kontynuować prace,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W art. 6 decyzji 2006/210/WE drugie zdanie otrzymuje brzmienie:

„Obowiązuje ona do dnia 31 grudnia 2012 r.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia 1 stycznia 2010 r.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 lutego 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 76 z 15.3.2006, s. 3.

1

(2)  Wytyczne polityczne dla następnej Komisji, dokument przedstawiony posłom do Parlamentu Europejskiego w dniu 15 września 2009 r.

2

---

| 6.2.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 35/15 |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 35/15

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 5 lutego 2010 r.

w sprawie adekwatności właściwych organów niektórych krajów trzecich na mocy dyrektywy 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 590)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2010/64/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniającą dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylającą dyrektywę Rady 84/253/EWG (1), w szczególności jej art. 47 ust. 3 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na mocy art. 47 ust. 1 i art. 53 dyrektywy 2006/43/WE, począwszy od dnia 29 czerwca 2008 r. właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na przekazanie właściwym organom kraju trzeciego dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich jedynie pod warunkiem uznania adekwatności tych organów kraju trzeciego przez Komisję i istnienia opartych o zasadę wzajemności porozumień roboczych pomiędzy właściwymi organami kraju trzeciego a właściwymi organami danych państw członkowskich. Należy zatem określić, które właściwe organy krajów trzecich są uznawane za adekwatne do celów przekazywania dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich właściwym organom kraju trzeciego. |
| --- | --- |

(1)

Na mocy art. 47 ust. 1 i art. 53 dyrektywy 2006/43/WE, począwszy od dnia 29 czerwca 2008 r. właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na przekazanie właściwym organom kraju trzeciego dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich jedynie pod warunkiem uznania adekwatności tych organów kraju trzeciego przez Komisję i istnienia opartych o zasadę wzajemności porozumień roboczych pomiędzy właściwymi organami kraju trzeciego a właściwymi organami danych państw członkowskich. Należy zatem określić, które właściwe organy krajów trzecich są uznawane za adekwatne do celów przekazywania dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich właściwym organom kraju trzeciego.

| (2) | Przekazanie dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich właściwym organom kraju trzeciego jest istotną kwestią dotykającą interesu publicznego związaną z pełnieniem niezależnego nadzoru publicznego. Każde tego rodzaju przekazanie przez właściwe organy państw członkowskich powinno się zatem odbywać jedynie w celach związanych z wykonywaniem uprawnień nadzoru publicznego, zewnętrznym zapewnieniem jakości oraz przeprowadzaniem dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich przez właściwe organy danego kraju trzeciego. Osoby obecnie lub w przeszłości zatrudniane przez właściwe organy kraju trzeciego, które otrzymują te informacje, są zobowiązane do zachowania tajemnicy zawodowej. |
| --- | --- |

(2)

Przekazanie dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich właściwym organom kraju trzeciego jest istotną kwestią dotykającą interesu publicznego związaną z pełnieniem niezależnego nadzoru publicznego. Każde tego rodzaju przekazanie przez właściwe organy państw członkowskich powinno się zatem odbywać jedynie w celach związanych z wykonywaniem uprawnień nadzoru publicznego, zewnętrznym zapewnieniem jakości oraz przeprowadzaniem dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich przez właściwe organy danego kraju trzeciego. Osoby obecnie lub w przeszłości zatrudniane przez właściwe organy kraju trzeciego, które otrzymują te informacje, są zobowiązane do zachowania tajemnicy zawodowej.

| (3) | Przetwarzanie danych osobowych na mocy przywołanej dyrektywy podlega przepisom dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (2). Dlatego też w przypadku, gdy przekazanie wymienionym poniżej właściwym organom krajów trzecich dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich wiąże się z ujawnieniem danych osobowych, powinno się ono zawsze odbywać zgodnie z przepisami dyrektywy 95/46/WE. Państwa członkowskie powinny za pomocą porozumień roboczych zgodnych z przepisami rozdziału IV dyrektywy 95/46/WE, zawartych pomiędzy ich właściwymi organami a właściwymi organami krajów trzecich, zagwarantować, aby te ostatnie nie ujawniały dalej danych osobowych zawartych w przekazywanej dokumentacji roboczej z badania lub w innych przekazywanych dokumentach będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich, bez uprzedniej zgody właściwych organów danych państw członkowskich. Niniejsza decyzja była konsultowana z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych. |
| --- | --- |

(3)

Przetwarzanie danych osobowych na mocy przywołanej dyrektywy podlega przepisom dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (2). Dlatego też w przypadku, gdy przekazanie wymienionym poniżej właściwym organom krajów trzecich dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich wiąże się z ujawnieniem danych osobowych, powinno się ono zawsze odbywać zgodnie z przepisami dyrektywy 95/46/WE. Państwa członkowskie powinny za pomocą porozumień roboczych zgodnych z przepisami rozdziału IV dyrektywy 95/46/WE, zawartych pomiędzy ich właściwymi organami a właściwymi organami krajów trzecich, zagwarantować, aby te ostatnie nie ujawniały dalej danych osobowych zawartych w przekazywanej dokumentacji roboczej z badania lub w innych przekazywanych dokumentach będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich, bez uprzedniej zgody właściwych organów danych państw członkowskich. Niniejsza decyzja była konsultowana z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych.

| (4) | Ocenę adekwatności właściwych organów kraju trzeciego należy przeprowadzać w oparciu o wymogi w zakresie współpracy określone w art. 36 dyrektywy 2006/43/WE lub w oparciu o zasadniczo równoważne rezultaty funkcjonalne. Ocenę adekwatności należy przeprowadzać w szczególności w oparciu o uprawnienia wykonywane przez właściwe organy danego kraju trzeciego, wdrożone przez nie zabezpieczenia przeciwko łamaniu zasad poufności i tajemnicy zawodowej oraz określoną w dotyczących ich przepisach ustawowych i wykonawczych ich zdolność do współpracy z właściwymi organami państw członkowskich. |
| --- | --- |

(4)

Ocenę adekwatności właściwych organów kraju trzeciego należy przeprowadzać w oparciu o wymogi w zakresie współpracy określone w art. 36 dyrektywy 2006/43/WE lub w oparciu o zasadniczo równoważne rezultaty funkcjonalne. Ocenę adekwatności należy przeprowadzać w szczególności w oparciu o uprawnienia wykonywane przez właściwe organy danego kraju trzeciego, wdrożone przez nie zabezpieczenia przeciwko łamaniu zasad poufności i tajemnicy zawodowej oraz określoną w dotyczących ich przepisach ustawowych i wykonawczych ich zdolność do współpracy z właściwymi organami państw członkowskich.

| (5) | W związku z faktem, iż biegli rewidenci i firmy audytorskie spółek wspólnotowych, które wyemitowały papiery wartościowe w Kanadzie, Japonii lub Szwajcarii, lub które wchodzą w skład grupy publikującej w tych krajach ustawowe skonsolidowane sprawozdania finansowe, podlegają ustawodawstwu krajowemu tych krajów, należy zdecydować, czy właściwe organy państw członkowskich mogą przekazywać dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich właściwym organom tych krajów jedynie w celach związanych z wykonywaniem przez nie uprawnień nadzoru publicznego, zewnętrznym zapewnieniem jakości oraz przeprowadzaniem dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. |
| --- | --- |

(5)

W związku z faktem, iż biegli rewidenci i firmy audytorskie spółek wspólnotowych, które wyemitowały papiery wartościowe w Kanadzie, Japonii lub Szwajcarii, lub które wchodzą w skład grupy publikującej w tych krajach ustawowe skonsolidowane sprawozdania finansowe, podlegają ustawodawstwu krajowemu tych krajów, należy zdecydować, czy właściwe organy państw członkowskich mogą przekazywać dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich właściwym organom tych krajów jedynie w celach związanych z wykonywaniem przez nie uprawnień nadzoru publicznego, zewnętrznym zapewnieniem jakości oraz przeprowadzaniem dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich.

| (6) | Oceny adekwatności do celów art. 47 dyrektywy 2006/43/WE przeprowadzone zostały w odniesieniu do właściwych organów Kanady, Japonii i Szwajcarii. Decyzje dotyczące adekwatności tych organów należy podjąć na podstawie tych ocen. |
| --- | --- |

(6)

Oceny adekwatności do celów art. 47 dyrektywy 2006/43/WE przeprowadzone zostały w odniesieniu do właściwych organów Kanady, Japonii i Szwajcarii. Decyzje dotyczące adekwatności tych organów należy podjąć na podstawie tych ocen.

| (7) | Kanadyjska Rada ds. Nadzoru Rewizji Finansowej (Canadian Public Accountability Board) jest organem właściwym w zakresie nadzoru publicznego, zewnętrznego zapewnienia jakości oraz dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Stosuje ona odpowiednie zabezpieczenia zabraniające ujawniania informacji poufnych przez jej obecnych lub byłych pracowników jakimkolwiek organom lub osobom trzecim oraz przewidujące sankcje za takie postępowanie. Wykorzystywałaby ona przekazaną dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich jedynie do celów związanych z nadzorem publicznym, zewnętrznym zapewnieniem jakości oraz przeprowadzaniem dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Na mocy kanadyjskich przepisów ustawowych i wykonawczych może ona przekazywać właściwym organom wszystkich państw członkowskich dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu kanadyjskich biegłych rewidentów lub firm audytorskich. Na tej podstawie należy uznać Kanadyjską Radę ds. Nadzoru Rewizji Finansowej za organ adekwatny w myśl art. 47 ust. 1 dyrektywy 2006/43/WE. |
| --- | --- |

(7)

Kanadyjska Rada ds. Nadzoru Rewizji Finansowej (Canadian Public Accountability Board) jest organem właściwym w zakresie nadzoru publicznego, zewnętrznego zapewnienia jakości oraz dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Stosuje ona odpowiednie zabezpieczenia zabraniające ujawniania informacji poufnych przez jej obecnych lub byłych pracowników jakimkolwiek organom lub osobom trzecim oraz przewidujące sankcje za takie postępowanie. Wykorzystywałaby ona przekazaną dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich jedynie do celów związanych z nadzorem publicznym, zewnętrznym zapewnieniem jakości oraz przeprowadzaniem dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Na mocy kanadyjskich przepisów ustawowych i wykonawczych może ona przekazywać właściwym organom wszystkich państw członkowskich dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu kanadyjskich biegłych rewidentów lub firm audytorskich. Na tej podstawie należy uznać Kanadyjską Radę ds. Nadzoru Rewizji Finansowej za organ adekwatny w myśl art. 47 ust. 1 dyrektywy 2006/43/WE.

| (8) | Japońska Agencja ds. Usług Finansowych (Financial Services Agency of Japan) i Rada ds. Nadzoru nad Biegłymi Rewidentami i Rewizją Finansową (Certified Public Accountants and Auditing Oversight Board of Japan) w ramach Japońskiej Agencji ds. Usług Finansowych są organami właściwymi w zakresie nadzoru publicznego, zewnętrznego zapewnienia jakości oraz dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Zakresem niniejszej decyzji należy objąć jedynie uprawnienia Agencji ds. Usług Finansowych w zakresie dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Japońska Agencja ds. Usług Finansowych i Japońska Rada ds. Nadzoru nad Biegłymi Rewidentami i Rewizją Finansową stosują odpowiednie zabezpieczenia zabraniające ujawniania informacji poufnych przez jej obecnych lub byłych pracowników jakimkolwiek organom lub osobom trzecim oraz przewidujące sankcje za takie postępowanie, a także wykorzystywałyby przekazaną dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich jedynie do celów związanych z nadzorem publicznym, zewnętrznym zapewnieniem jakości oraz przeprowadzaniem dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Na mocy japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych mogą one przekazywać właściwym organom wszystkich państw członkowskich dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu japońskich biegłych rewidentów lub firm audytorskich. Na tej podstawie należy uznać Japońską Agencję ds. Usług Finansowych oraz Japońską Radę ds. Nadzoru nad Biegłymi Rewidentami i Rewizją Finansową za organy adekwatne w myśl art. 47 ust. 1 dyrektywy 2006/43/WE. |
| --- | --- |

(8)

Japońska Agencja ds. Usług Finansowych (Financial Services Agency of Japan) i Rada ds. Nadzoru nad Biegłymi Rewidentami i Rewizją Finansową (Certified Public Accountants and Auditing Oversight Board of Japan) w ramach Japońskiej Agencji ds. Usług Finansowych są organami właściwymi w zakresie nadzoru publicznego, zewnętrznego zapewnienia jakości oraz dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Zakresem niniejszej decyzji należy objąć jedynie uprawnienia Agencji ds. Usług Finansowych w zakresie dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Japońska Agencja ds. Usług Finansowych i Japońska Rada ds. Nadzoru nad Biegłymi Rewidentami i Rewizją Finansową stosują odpowiednie zabezpieczenia zabraniające ujawniania informacji poufnych przez jej obecnych lub byłych pracowników jakimkolwiek organom lub osobom trzecim oraz przewidujące sankcje za takie postępowanie, a także wykorzystywałyby przekazaną dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich jedynie do celów związanych z nadzorem publicznym, zewnętrznym zapewnieniem jakości oraz przeprowadzaniem dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Na mocy japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych mogą one przekazywać właściwym organom wszystkich państw członkowskich dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu japońskich biegłych rewidentów lub firm audytorskich. Na tej podstawie należy uznać Japońską Agencję ds. Usług Finansowych oraz Japońską Radę ds. Nadzoru nad Biegłymi Rewidentami i Rewizją Finansową za organy adekwatne w myśl art. 47 ust. 1 dyrektywy 2006/43/WE.

| (9) | Szwajcarski Federalny Urząd Nadzoru nad Audytem (Federal Audit Oversight Authority of Switzerland) jest organem właściwym w zakresie nadzoru publicznego, zewnętrznego zapewnienia jakości oraz dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Stosuje on odpowiednie zabezpieczenia zabraniające ujawniania informacji poufnych przez jego obecnych lub byłych pracowników jakimkolwiek organom lub osobom trzecim oraz przewidujące sankcje za takie postępowanie. Wykorzystywałby on przekazaną dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich jedynie do celów związanych z nadzorem publicznym, zewnętrznym zapewnieniem jakości oraz przeprowadzaniem dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Na mocy szwajcarskich przepisów ustawowych i wykonawczych może on przekazywać właściwym organom wszystkich państw członkowskich dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu szwajcarskich biegłych rewidentów lub firm audytorskich. Na tej podstawie należy uznać Szwajcarski Federalny Urząd Nadzoru nad Audytem za organ adekwatny w myśl art. 47 ust. 1 dyrektywy 2006/43/WE. |
| --- | --- |

(9)

Szwajcarski Federalny Urząd Nadzoru nad Audytem (Federal Audit Oversight Authority of Switzerland) jest organem właściwym w zakresie nadzoru publicznego, zewnętrznego zapewnienia jakości oraz dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Stosuje on odpowiednie zabezpieczenia zabraniające ujawniania informacji poufnych przez jego obecnych lub byłych pracowników jakimkolwiek organom lub osobom trzecim oraz przewidujące sankcje za takie postępowanie. Wykorzystywałby on przekazaną dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich jedynie do celów związanych z nadzorem publicznym, zewnętrznym zapewnieniem jakości oraz przeprowadzaniem dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Na mocy szwajcarskich przepisów ustawowych i wykonawczych może on przekazywać właściwym organom wszystkich państw członkowskich dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu szwajcarskich biegłych rewidentów lub firm audytorskich. Na tej podstawie należy uznać Szwajcarski Federalny Urząd Nadzoru nad Audytem za organ adekwatny w myśl art. 47 ust. 1 dyrektywy 2006/43/WE.

| (10) | Przekazanie dokumentacji roboczej z badania powinno obejmować udostępnienie lub przekazanie dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich organom uznanym za adekwatne na mocy niniejszej decyzji, po uprzednim uzyskaniu zgody właściwych organów państw członkowskich, oraz udostępnienie lub przekazanie tego rodzaju dokumentacji takim organom przez właściwe organy państw członkowskich. W związku z tym biegłym rewidentom i firmom audytorskim nie należy zezwalać na udostępnianie lub przekazywanie dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów będących w ich posiadaniu takim organom na warunkach innych niż określone w niniejszej decyzji i w art. 47 dyrektywy 2006/43/WE, na przykład na podstawie zgody biegłego rewidenta, firmy audytorskiej lub przedsiębiorstwa będącego ich klientem. |
| --- | --- |

(10)

Przekazanie dokumentacji roboczej z badania powinno obejmować udostępnienie lub przekazanie dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich organom uznanym za adekwatne na mocy niniejszej decyzji, po uprzednim uzyskaniu zgody właściwych organów państw członkowskich, oraz udostępnienie lub przekazanie tego rodzaju dokumentacji takim organom przez właściwe organy państw członkowskich. W związku z tym biegłym rewidentom i firmom audytorskim nie należy zezwalać na udostępnianie lub przekazywanie dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów będących w ich posiadaniu takim organom na warunkach innych niż określone w niniejszej decyzji i w art. 47 dyrektywy 2006/43/WE, na przykład na podstawie zgody biegłego rewidenta, firmy audytorskiej lub przedsiębiorstwa będącego ich klientem.

| (11) | Niniejsza decyzja nie stanowi uszczerbku dla umów współpracy, o których mowa w art. 25 ust. 4 dyrektywy 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym oraz zmieniającej dyrektywę 2001/34/WE (3). |
| --- | --- |

(11)

Niniejsza decyzja nie stanowi uszczerbku dla umów współpracy, o których mowa w art. 25 ust. 4 dyrektywy 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym oraz zmieniającej dyrektywę 2001/34/WE (3).

| (12) | Ponieważ niniejszą decyzję przyjmuje się w kontekście okresu przejściowego przyznanego biegłym rewidentom i firmom audytorskim z niektórych krajów trzecich decyzją Komisji 2008/627/WE z dnia 29 lipca 2008 r. dotyczącą okresu przejściowego w odniesieniu do działalności w zakresie rewizji finansowej biegłych rewidentów i jednostek audytorskich z niektórych krajów trzecich (4), niniejsza decyzja nie powinna wykluczać żadnych ostatecznych decyzji Komisji w sprawie równoważności podejmowanych na mocy art. 46 dyrektywy 2006/43/WE. |
| --- | --- |

(12)

Ponieważ niniejszą decyzję przyjmuje się w kontekście okresu przejściowego przyznanego biegłym rewidentom i firmom audytorskim z niektórych krajów trzecich decyzją Komisji 2008/627/WE z dnia 29 lipca 2008 r. dotyczącą okresu przejściowego w odniesieniu do działalności w zakresie rewizji finansowej biegłych rewidentów i jednostek audytorskich z niektórych krajów trzecich (4), niniejsza decyzja nie powinna wykluczać żadnych ostatecznych decyzji Komisji w sprawie równoważności podejmowanych na mocy art. 46 dyrektywy 2006/43/WE.

| (13) | Celem niniejszej decyzji jest ułatwienie skutecznej współpracy pomiędzy właściwymi organami państw członkowskich a właściwymi organami Kanady, Japonii i Szwajcarii, aby umożliwić im wykonywanie ich funkcji w zakresie nadzoru publicznego, zewnętrznego zapewnienia jakości oraz przeprowadzania dochodzeń, a jednocześnie chronić prawa podmiotów, których to dotyczy. Państwa członkowskie powinny powiadomić Komisję o zawartych z tymi organami porozumieniach roboczych, aby umożliwić jej dokonanie oceny, czy współpraca odbywa się zgodnie z art. 47 dyrektywy 2006/43/WE. |
| --- | --- |

(13)

Celem niniejszej decyzji jest ułatwienie skutecznej współpracy pomiędzy właściwymi organami państw członkowskich a właściwymi organami Kanady, Japonii i Szwajcarii, aby umożliwić im wykonywanie ich funkcji w zakresie nadzoru publicznego, zewnętrznego zapewnienia jakości oraz przeprowadzania dochodzeń, a jednocześnie chronić prawa podmiotów, których to dotyczy. Państwa członkowskie powinny powiadomić Komisję o zawartych z tymi organami porozumieniach roboczych, aby umożliwić jej dokonanie oceny, czy współpraca odbywa się zgodnie z art. 47 dyrektywy 2006/43/WE.

| (14) | Ostatecznym celem współpracy z Kanadą, Japonią i Szwajcarią w zakresie nadzoru nad audytem jest osiągnięcie sytuacji wzajemnego zaufania do swoich systemów nadzoru, w której do przekazywania dokumentacji roboczej z badania dochodziłoby wyjątkowo. Wzajemne zaufanie oparte byłoby na równoważności systemów nadzoru nad audytem we Wspólnocie i w tych krajach. |
| --- | --- |

(14)

Ostatecznym celem współpracy z Kanadą, Japonią i Szwajcarią w zakresie nadzoru nad audytem jest osiągnięcie sytuacji wzajemnego zaufania do swoich systemów nadzoru, w której do przekazywania dokumentacji roboczej z badania dochodziłoby wyjątkowo. Wzajemne zaufanie oparte byłoby na równoważności systemów nadzoru nad audytem we Wspólnocie i w tych krajach.

| (15) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 48 ust. 1 dyrektywy 2006/43/WE, |
| --- | --- |

(15)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 48 ust. 1 dyrektywy 2006/43/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Za adekwatne w myśl art. 47 ust. 1 dyrektywy 2006/43/WE uznaje się następujące właściwe organy krajów trzecich:

| 1) | Kanadyjska Rada ds. Nadzoru Rewizji Finansowej (Canadian Public Accountability Board); |
| --- | --- |

1)

Kanadyjska Rada ds. Nadzoru Rewizji Finansowej (Canadian Public Accountability Board);

| 2) | Japońska Agencja ds. Usług Finansowych (Financial Services Agency of Japan); |
| --- | --- |

2)

Japońska Agencja ds. Usług Finansowych (Financial Services Agency of Japan);

| 3) | Japońska Rada ds. Nadzoru nad Biegłymi Rewidentami i Rewizją Finansową (Certified Public Accountants and Auditing Oversight Board of Japan); |
| --- | --- |

3)

Japońska Rada ds. Nadzoru nad Biegłymi Rewidentami i Rewizją Finansową (Certified Public Accountants and Auditing Oversight Board of Japan);

| 4) | Szwajcarski Federalny Urząd Nadzoru nad Audytem (Federal Audit Oversight Authority of Switzerland). |
| --- | --- |

4)

Szwajcarski Federalny Urząd Nadzoru nad Audytem (Federal Audit Oversight Authority of Switzerland).

Artykuł 2

1.   Bez uszczerbku dla art. 47 ust. 4 i zgodnie z art. 53 dyrektywy 2006/43/WE, począwszy od dnia 29 czerwca 2008 r. każde przekazanie dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich jest uwarunkowane uprzednią zgodą właściwego organu danego państwa członkowskiego lub jest dokonywane przez właściwy organ danego państwa członkowskiego.

2.   Przekazanie dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów, będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich, nie służy żadnym innym celom oprócz nadzoru publicznego, zewnętrznego zapewnienia jakości lub przeprowadzania dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich.

3.   W przypadku gdy dokumentacja robocza z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich znajdują się w wyłącznym posiadaniu biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej zarejestrowanych w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie rejestracji biegłego rewidenta grupy, a właściwy organ państwa członkowskiego rejestracji biegłego rewidenta grupy otrzymał wniosek o przekazanie od któregokolwiek z organów, o których mowa w art. 1, tego rodzaju dokumentacja lub dokumenty są przekazywane właściwemu organowi danego kraju trzeciego wyłącznie pod warunkiem udzielenia wyraźnej zgody na przekazanie przez właściwy organ tego pierwszego państwa członkowskiego.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2010 r.

W imieniu Komisji

Charlie McCREEVY

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 87.

1

(2)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

2

(3)  Dz.U. L 390 z 31.12.2004, s. 38.

3

(4)  Dz.U. L 202 z 31.7.2008, s. 70.

4

---

| 6.2.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 35/18 |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 35/18

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 5 lutego 2010 r.

zmieniająca decyzję 2005/880/WE przyznającą odstępstwo Niderlandom zgodnie z dyrektywą Rady 91/676/EWG dotyczącą ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 606)

(Jedynie tekst w języku niderlandzkim jest autentyczny)

(2010/65/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotyczącą ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (1), w szczególności jej załącznik III pkt 2 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Jeśli ilości nawozu naturalnego, które państwo członkowskie zamierza stosować w przeliczeniu na hektar rocznie, różnią się od ilości określonej w ust. 2 akapit drugi zdanie pierwsze załącznika III do dyrektywy 91/676/EWG i w jego lit. a), konieczne jest ich ustalenie, tak by nie stanowiły przeszkody w realizacji celów określonych w art. 1 wymienionej dyrektywy, oraz uzasadnienie na podstawie obiektywnych kryteriów, na przykład tak jak w omawianym przypadku, długich okresów wegetacji i upraw o wysokim poborze azotu. Dnia 8 grudnia 2005 r. Komisja przyjęła decyzję 2005/880/WE (2) zezwalającą Niderlandom na stosowanie 250 kg azotu na hektar rocznie pochodzącego z nawozu naturalnego w gospodarstwach rolnych, których co najmniej 70 % stanowią użytki zielone. |
| --- | --- |

(1)

Jeśli ilości nawozu naturalnego, które państwo członkowskie zamierza stosować w przeliczeniu na hektar rocznie, różnią się od ilości określonej w ust. 2 akapit drugi zdanie pierwsze załącznika III do dyrektywy 91/676/EWG i w jego lit. a), konieczne jest ich ustalenie, tak by nie stanowiły przeszkody w realizacji celów określonych w art. 1 wymienionej dyrektywy, oraz uzasadnienie na podstawie obiektywnych kryteriów, na przykład tak jak w omawianym przypadku, długich okresów wegetacji i upraw o wysokim poborze azotu. Dnia 8 grudnia 2005 r. Komisja przyjęła decyzję 2005/880/WE (2) zezwalającą Niderlandom na stosowanie 250 kg azotu na hektar rocznie pochodzącego z nawozu naturalnego w gospodarstwach rolnych, których co najmniej 70 % stanowią użytki zielone.

| (2) | Przyznane w ten sposób odstępstwo dotyczyło około 25 000 gospodarstw rolnych w Niderlandach i około 900 000 hektarów i miało zastosowanie w okresie od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. Odstępstwo przyznano, ponieważ:






  a) | niderlandzkie prawodawstwo wprowadzające w życie dyrektywę 91/676/EWG obejmowało normy stosowania zarówno w odniesieniu do azotu, jak i fosforanu, a normy stosowania w odniesieniu do fosforanu miały na celu osiągnięcie równowagi w zakresie nawożenia fosforanem do roku 2015; |
| --- | --- | --- |

(2)

Przyznane w ten sposób odstępstwo dotyczyło około 25 000 gospodarstw rolnych w Niderlandach i około 900 000 hektarów i miało zastosowanie w okresie od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. Odstępstwo przyznano, ponieważ:

a)

niderlandzkie prawodawstwo wprowadzające w życie dyrektywę 91/676/EWG obejmowało normy stosowania zarówno w odniesieniu do azotu, jak i fosforanu, a normy stosowania w odniesieniu do fosforanu miały na celu osiągnięcie równowagi w zakresie nawożenia fosforanem do roku 2015;

| b) | Niderlandy zajęły się kwestią nadmiaru składników pokarmowych pochodzących z nawozów naturalnych i mineralnych poprzez wprowadzenie kilku instrumentów polityki, a w okresie od 1992 do 2002 r. zmniejszyły liczbę bydła o 17 %, świń o 14 %, a kóz o 21 %. Ilość azotu i fosforu w nawozie naturalnym zmniejszyła się odpowiednio o 29 % i 34 % w okresie od 1985 do 2002 r. Nadmiar azotu i fosforu zmniejszył się odpowiednio o 25 % i 37 % w okresie od 1992 do 2002 r.; |
| --- | --- |

b)

Niderlandy zajęły się kwestią nadmiaru składników pokarmowych pochodzących z nawozów naturalnych i mineralnych poprzez wprowadzenie kilku instrumentów polityki, a w okresie od 1992 do 2002 r. zmniejszyły liczbę bydła o 17 %, świń o 14 %, a kóz o 21 %. Ilość azotu i fosforu w nawozie naturalnym zmniejszyła się odpowiednio o 29 % i 34 % w okresie od 1985 do 2002 r. Nadmiar azotu i fosforu zmniejszył się odpowiednio o 25 % i 37 % w okresie od 1992 do 2002 r.;

| c) | dostępne dane dotyczące jakości wody wykazały tendencję spadkową w zakresie stężenia azotanów w wodach gruntowych oraz w zakresie stężenia składników pokarmowych (w tym fosforu) w wodach powierzchniowych; |
| --- | --- |

c)

dostępne dane dotyczące jakości wody wykazały tendencję spadkową w zakresie stężenia azotanów w wodach gruntowych oraz w zakresie stężenia składników pokarmowych (w tym fosforu) w wodach powierzchniowych;

| d) | dokumentacja naukowo-techniczna przedstawiona w powiadomieniu ze strony Niderlandów wykazała, że proponowana ilość 250 kg azotu w przeliczeniu na hektar rocznie, pochodzącego z odchodów bydła w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 70 % powierzchni stanowią użytki zielone, jest zgodna z osiągnięciem poziomu 11,3 mg azotu na litr wody (co odpowiada 50 mg NO3 na litr wody) we wszystkich typach gleby oraz w przybliżeniu z zerowym saldem fosforu w warunkach optymalnego zarządzania; |
| --- | --- |

d)

dokumentacja naukowo-techniczna przedstawiona w powiadomieniu ze strony Niderlandów wykazała, że proponowana ilość 250 kg azotu w przeliczeniu na hektar rocznie, pochodzącego z odchodów bydła w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 70 % powierzchni stanowią użytki zielone, jest zgodna z osiągnięciem poziomu 11,3 mg azotu na litr wody (co odpowiada 50 mg NO3 na litr wody) we wszystkich typach gleby oraz w przybliżeniu z zerowym saldem fosforu w warunkach optymalnego zarządzania;

| e) | przedstawiona dokumentacja naukowo-techniczna wykazała, że proponowana ilość 250 kg azotu w przeliczeniu na hektar rocznie pochodzącego z odchodów bydła w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 70 % powierzchni stanowią użytki zielone, jest uzasadniona na podstawie obiektywnych kryteriów, na przykład długich okresów wegetacji i upraw o wysokim poborze azotu. |
| --- | --- |

e)

przedstawiona dokumentacja naukowo-techniczna wykazała, że proponowana ilość 250 kg azotu w przeliczeniu na hektar rocznie pochodzącego z odchodów bydła w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 70 % powierzchni stanowią użytki zielone, jest uzasadniona na podstawie obiektywnych kryteriów, na przykład długich okresów wegetacji i upraw o wysokim poborze azotu.

| (3) | Komisja stwierdziła zatem, że ilość nawozu naturalnego, którą obejmuje wniosek Niderlandów, nie będzie stanowiła przeszkody w realizacji celów dyrektywy 91/676/EWG, z zastrzeżeniem pewnych ściśle określonych warunków. Warunki te obejmowały ustalenie planów nawożenia oddzielnie dla każdego gospodarstwa rolnego, rejestrację praktyk nawożenia poprzez prowadzenie rejestrów nawożenia, okresowe analizy gleby, „zielone pole” w okresie zimowym po uprawie kukurydzy, szczegółowe przepisy dotyczące zaorywania trawy, niestosowania nawozu naturalnego przed zaoraniem trawy oraz dostosowanie nawożenia w taki sposób, aby uwzględnić udział roślin strączkowych. Celem tych przepisów było zapewnienie nawożenia, które opiera się na wymaganiach upraw oraz zmniejszaniu strat azotu do wód i zapobieganiu nim. |
| --- | --- |

(3)

Komisja stwierdziła zatem, że ilość nawozu naturalnego, którą obejmuje wniosek Niderlandów, nie będzie stanowiła przeszkody w realizacji celów dyrektywy 91/676/EWG, z zastrzeżeniem pewnych ściśle określonych warunków. Warunki te obejmowały ustalenie planów nawożenia oddzielnie dla każdego gospodarstwa rolnego, rejestrację praktyk nawożenia poprzez prowadzenie rejestrów nawożenia, okresowe analizy gleby, „zielone pole” w okresie zimowym po uprawie kukurydzy, szczegółowe przepisy dotyczące zaorywania trawy, niestosowania nawozu naturalnego przed zaoraniem trawy oraz dostosowanie nawożenia w taki sposób, aby uwzględnić udział roślin strączkowych. Celem tych przepisów było zapewnienie nawożenia, które opiera się na wymaganiach upraw oraz zmniejszaniu strat azotu do wód i zapobieganiu nim.

| (4) | Aby nie dopuścić do intensyfikacji wskutek stosowania odstępstwa na lata 2006–2009 przyznanego decyzją 2005/880/WE, właściwe organy miały zagwarantować, że produkcja nawozu naturalnego zarówno pod względem azotu, jak i fosforu nie przekroczy poziomu z roku 2002 zgodnie z trzecim krajowym programem działań wprowadzanym przez Niderlandy. |
| --- | --- |

(4)

Aby nie dopuścić do intensyfikacji wskutek stosowania odstępstwa na lata 2006–2009 przyznanego decyzją 2005/880/WE, właściwe organy miały zagwarantować, że produkcja nawozu naturalnego zarówno pod względem azotu, jak i fosforu nie przekroczy poziomu z roku 2002 zgodnie z trzecim krajowym programem działań wprowadzanym przez Niderlandy.

| (5) | Niderlandy przekazały w wyznaczonym terminie mapy i sprawozdania, o których mowa w art. 8 i 10 decyzji 2005/880/WE. |
| --- | --- |

(5)

Niderlandy przekazały w wyznaczonym terminie mapy i sprawozdania, o których mowa w art. 8 i 10 decyzji 2005/880/WE.

| (6) | Dnia 14 lipca 2009 r. Niderlandy przedłożyły Komisji wniosek o przedłużenie okresu obowiązywania odstępstwa. Wniosek opiera się na szczegółowym uzasadnieniu oraz odnosi się do zatwierdzenia przez niderlandzką Izbę Reprezentantów czwartego programu działań w zakresie azotanów na lata 2010–2013. Wymieniony czwarty program działań wskazuje na (znaczący) postęp zgodny z warunkami odstępstwa w latach 2006–2009 i przyszłymi wyzwaniami. Opiera się on na trzecim programie działań i zawiera wzmocnione środki obejmujące bardziej surowe normy dotyczące stosowania azotu na glebach piaszczystych, bardziej surowe normy dotyczące stosowania fosforu na podstawie poziomu zawartości fosforu w glebie i dłuższych okresów zakazu stosowania nawozów (3). Wymienione środki prawne mają na celu dalsze zmniejszanie nadmiaru składników pokarmowych i dalszą poprawę jakości wód poprzez dalsze wzmocnienie działań po okresie 2010–2013, jeżeli zajdzie taka potrzeba. |
| --- | --- |

(6)

Dnia 14 lipca 2009 r. Niderlandy przedłożyły Komisji wniosek o przedłużenie okresu obowiązywania odstępstwa. Wniosek opiera się na szczegółowym uzasadnieniu oraz odnosi się do zatwierdzenia przez niderlandzką Izbę Reprezentantów czwartego programu działań w zakresie azotanów na lata 2010–2013. Wymieniony czwarty program działań wskazuje na (znaczący) postęp zgodny z warunkami odstępstwa w latach 2006–2009 i przyszłymi wyzwaniami. Opiera się on na trzecim programie działań i zawiera wzmocnione środki obejmujące bardziej surowe normy dotyczące stosowania azotu na glebach piaszczystych, bardziej surowe normy dotyczące stosowania fosforu na podstawie poziomu zawartości fosforu w glebie i dłuższych okresów zakazu stosowania nawozów (3). Wymienione środki prawne mają na celu dalsze zmniejszanie nadmiaru składników pokarmowych i dalszą poprawę jakości wód poprzez dalsze wzmocnienie działań po okresie 2010–2013, jeżeli zajdzie taka potrzeba.

| (7) | Jakość wód wykazuje dalszą tendencję spadkową w zakresie stężenia azotanów w wodach gruntowych oraz w zakresie stężenia składników pokarmowych (w tym fosforu) w wodach powierzchniowych, aczkolwiek głównych skutków trzeciego programu działań oczekuje się dopiero w nadchodzących latach. |
| --- | --- |

(7)

Jakość wód wykazuje dalszą tendencję spadkową w zakresie stężenia azotanów w wodach gruntowych oraz w zakresie stężenia składników pokarmowych (w tym fosforu) w wodach powierzchniowych, aczkolwiek głównych skutków trzeciego programu działań oczekuje się dopiero w nadchodzących latach.

| (8) | Wyniki monitorowania i kontroli wykazują, że w latach 2006–2009 odstępstwo dotyczyło około 24 000 gospodarstw rolnych posiadających użytki zielone obejmujących około 830 000 ha gruntów uprawnych. |
| --- | --- |

(8)

Wyniki monitorowania i kontroli wykazują, że w latach 2006–2009 odstępstwo dotyczyło około 24 000 gospodarstw rolnych posiadających użytki zielone obejmujących około 830 000 ha gruntów uprawnych.

| (9) | Aby nie dopuścić do intensyfikacji wskutek stosowania omawianego odstępstwa, właściwe organy powinny zagwarantować, że produkcja nawozu naturalnego zarówno pod względem azotu, jak i fosforu nie przekroczy poziomu z roku 2002. |
| --- | --- |

(9)

Aby nie dopuścić do intensyfikacji wskutek stosowania omawianego odstępstwa, właściwe organy powinny zagwarantować, że produkcja nawozu naturalnego zarówno pod względem azotu, jak i fosforu nie przekroczy poziomu z roku 2002.

| (10) | Wyniki osiągnięte dotychczas przez Niderlandy są zgodne z warunkami ustanowionymi w decyzji 2005/880/WE. |
| --- | --- |

(10)

Wyniki osiągnięte dotychczas przez Niderlandy są zgodne z warunkami ustanowionymi w decyzji 2005/880/WE.

| (11) | Przyjęto już potrzebne ramy prawne do wdrożenia dyrektywy 91/676/WE i wykonania czwartego programu działań i mają one takie samo zastosowanie w odniesieniu do wnioskowanego odstępstwa. |
| --- | --- |

(11)

Przyjęto już potrzebne ramy prawne do wdrożenia dyrektywy 91/676/WE i wykonania czwartego programu działań i mają one takie samo zastosowanie w odniesieniu do wnioskowanego odstępstwa.

| (12) | Biorąc pod uwagę środki, do których zobowiązały się Niderlandy w programie działań na lata 2010–2013, Komisja uważa, że ilość nawozu naturalnego, którą obejmuje wniosek Niderlandów w odniesieniu do lat 2010–2013, nie będzie stanowiła przeszkody w realizacji celów dyrektywy 91/676/EWG, jeżeli spełnione będą te same ściśle określone warunki ustanowione w decyzji 2005/880/WE. |
| --- | --- |

(12)

Biorąc pod uwagę środki, do których zobowiązały się Niderlandy w programie działań na lata 2010–2013, Komisja uważa, że ilość nawozu naturalnego, którą obejmuje wniosek Niderlandów w odniesieniu do lat 2010–2013, nie będzie stanowiła przeszkody w realizacji celów dyrektywy 91/676/EWG, jeżeli spełnione będą te same ściśle określone warunki ustanowione w decyzji 2005/880/WE.

| (13) | Decyzja 2005/880/WE wygasa w dniu 31 grudnia 2009 r. |
| --- | --- |

(13)

Decyzja 2005/880/WE wygasa w dniu 31 grudnia 2009 r.

| (14) | Aby zagwarantować, że zainteresowane gospodarstwa rolne utrzymujące bydło będą mogły nadal korzystać z odstępstwa, należy przedłużyć okres obowiązywania decyzji 2005/880/WE do dnia 31 grudnia 2013 r. na tych samych warunkach, które ustanowiono w art. 4–10 decyzji 2005/880/WE. |
| --- | --- |

(14)

Aby zagwarantować, że zainteresowane gospodarstwa rolne utrzymujące bydło będą mogły nadal korzystać z odstępstwa, należy przedłużyć okres obowiązywania decyzji 2005/880/WE do dnia 31 grudnia 2013 r. na tych samych warunkach, które ustanowiono w art. 4–10 decyzji 2005/880/WE.

| (15) | Termin składania sprawozdań Komisji, określony w art. 10 decyzji 2005/880/WE, należy jednak dostosować i uzgodnić z terminem składania sprawozdań zgodnie z art. 8 decyzji 2005/880/WE. |
| --- | --- |

(15)

Termin składania sprawozdań Komisji, określony w art. 10 decyzji 2005/880/WE, należy jednak dostosować i uzgodnić z terminem składania sprawozdań zgodnie z art. 8 decyzji 2005/880/WE.

| (16) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Azotanów ustanowionego na mocy art. 9 dyrektywy 91/676/EWG, |
| --- | --- |

(16)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Azotanów ustanowionego na mocy art. 9 dyrektywy 91/676/EWG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2005/880/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 1 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 1
  Przyznaje się odstępstwo, o które Niderlandy wnioskowały pismem z dnia 8 kwietnia 2005 r. i o którego przedłużenie wnioskowały pismem z dnia 14 lipca 2009 r., w celu zezwolenia na stosowanie większej ilości odchodów zwierzęcych od ilości określonej w załączniku III pkt 2 akapit drugi zdanie pierwsze oraz lit. a) do dyrektywy 91/676/EWG.”; |
| --- | --- |

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

Przyznaje się odstępstwo, o które Niderlandy wnioskowały pismem z dnia 8 kwietnia 2005 r. i o którego przedłużenie wnioskowały pismem z dnia 14 lipca 2009 r., w celu zezwolenia na stosowanie większej ilości odchodów zwierzęcych od ilości określonej w załączniku III pkt 2 akapit drugi zdanie pierwsze oraz lit. a) do dyrektywy 91/676/EWG.”;

| 2) | w art. 10 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Sprawozdanie przekazuje się Komisji co roku w drugim kwartale roku następującego po roku działań, którego dotyczy sprawozdanie.”; |
| --- | --- |

2)

w art. 10 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Sprawozdanie przekazuje się Komisji co roku w drugim kwartale roku następującego po roku działań, którego dotyczy sprawozdanie.”;

| 3) | art. 11 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 11
  Stosowanie
  Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2013 r. w powiązaniu z czwartym niderlandzkim programem działań w zakresie azotanów.”. |
| --- | --- |

3)

art. 11 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 11

Stosowanie

Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2013 r. w powiązaniu z czwartym niderlandzkim programem działań w zakresie azotanów.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Niderlandów.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2010 r.

W imieniu Komisji

Stavros DIMAS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 375 z 31.12.1991, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 324 z 10.12.2005, s. 89.

2

(3)  Ustawa z dnia 26 listopada 2009 r. zmieniająca ustawę o nawozach (Staatsblad Koninkrijk der Nederlanden 2009, 551); zarządzenie rządowe z dnia 9 listopada 2009 r. zmieniające zarządzenie rządowe w sprawie stosowania nawozów oraz zarządzenie rządowe w sprawie ogrodnictwa szklarniowego (Staatsblad Koninkrijk der Nederlanden 2009, 477); zarządzenie rządowe z dnia 14 grudnia 2009 r. zmieniające zarządzenie rządowe w sprawie wykonania ustawy o nawozach (Staatsblad Koninkrijk der Nederlanden 2009, 601); zarządzenie ministra rolnictwa, środowiska i bezpieczeństwa żywności z dnia 15 grudnia 2009 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze do ustawy o nawozach (Staatscourant Koninkrijk der Nederlanden, 30 grudnia 2009 r., 20342).

3

---

| 6.2.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 35/21 |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 35/21

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 5 lutego 2010 r.

zmieniająca decyzję 2009/719/WE upoważniającą niektóre państwa członkowskie do zmiany swoich rocznych programów monitorowania BSE

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 626)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2010/66/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (1), w szczególności jego art. 6 ust. 1b akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu (WE) nr 999/2001 ustanowiono zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (TSE) u zwierząt. Rozporządzenie nakłada na każde państwo członkowskie obowiązek przeprowadzania co roku programów TSE zgodnie z załącznikiem III do tego rozporządzenia. Celem tych programów jest objęcie co najmniej niektórych subpopulacji bydła należących do określonych grup wiekowych. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 999/2001 ustanowiono zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (TSE) u zwierząt. Rozporządzenie nakłada na każde państwo członkowskie obowiązek przeprowadzania co roku programów TSE zgodnie z załącznikiem III do tego rozporządzenia. Celem tych programów jest objęcie co najmniej niektórych subpopulacji bydła należących do określonych grup wiekowych.

| (2) | Rozporządzenie stanowi również, że państwa członkowskie, które są w stanie wykazać poprawę sytuacji epidemiologicznej na swoim terytorium w oparciu o określone kryteria, mogą wprowadzić zmiany w swoich rocznych programach monitorowania. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie stanowi również, że państwa członkowskie, które są w stanie wykazać poprawę sytuacji epidemiologicznej na swoim terytorium w oparciu o określone kryteria, mogą wprowadzić zmiany w swoich rocznych programach monitorowania.

| (3) | Decyzją Komisji 2009/719/WE (2) upoważnia się państwa członkowskie wymienione w załączniku do wspomnianej decyzji do zmiany swoich rocznych programów monitorowania. Decyzja stanowi również, że programy te powinny objąć co najmniej całe pogłowie bydła w wieku powyżej 48 miesięcy należącego do niektórych subpopulacji. |
| --- | --- |

(3)

Decyzją Komisji 2009/719/WE (2) upoważnia się państwa członkowskie wymienione w załączniku do wspomnianej decyzji do zmiany swoich rocznych programów monitorowania. Decyzja stanowi również, że programy te powinny objąć co najmniej całe pogłowie bydła w wieku powyżej 48 miesięcy należącego do niektórych subpopulacji.

| (4) | W dniu 2 października 2008 r. Cypr złożył Komisji wniosek dotyczący zmian w jego rocznym programie monitorowania BSE. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 2 października 2008 r. Cypr złożył Komisji wniosek dotyczący zmian w jego rocznym programie monitorowania BSE.

| (5) | Od dnia 29 czerwca 2009 r. do dnia 3 lipca 2009 r. Biuro ds. Żywności i Weterynarii przeprowadziło na Cyprze inspekcję w celu sprawdzenia przestrzegania kryteriów epidemiologicznych ustanowionych w punkcie 7 części I rozdziału A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 999/2001. |
| --- | --- |

(5)

Od dnia 29 czerwca 2009 r. do dnia 3 lipca 2009 r. Biuro ds. Żywności i Weterynarii przeprowadziło na Cyprze inspekcję w celu sprawdzenia przestrzegania kryteriów epidemiologicznych ustanowionych w punkcie 7 części I rozdziału A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 999/2001.

| (6) | W wyniku inspekcji uznano, że przepisy dotyczące środków ochronnych w sprawie gąbczastej encefalopatii bydła (BSE), ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 999/2001, są na Cyprze stosowane we właściwy sposób. Ponadto sprawdzono wszelkie wymogi określone w art. 6 ust. 1b akapit trzeci i wszelkie kryteria epidemiologiczne zawarte w punkcie 7 części I rozdziału A załącznika III do tego rozporządzenia i stwierdzono, że Cypr je spełnia. |
| --- | --- |

(6)

W wyniku inspekcji uznano, że przepisy dotyczące środków ochronnych w sprawie gąbczastej encefalopatii bydła (BSE), ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 999/2001, są na Cyprze stosowane we właściwy sposób. Ponadto sprawdzono wszelkie wymogi określone w art. 6 ust. 1b akapit trzeci i wszelkie kryteria epidemiologiczne zawarte w punkcie 7 części I rozdziału A załącznika III do tego rozporządzenia i stwierdzono, że Cypr je spełnia.

| (7) | W świetle wszystkich dostępnych informacji złożony przez Cypr wniosek w sprawie zmiany jego rocznego programu monitorowania BSE został oceniony pozytywnie. Właściwe jest zatem upoważnienie Cypru do zmiany jego rocznego programu monitorowania i ustanowienie 48 miesięcy jako nowego limitu wiekowego dla badań na obecność BSE w tym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

(7)

W świetle wszystkich dostępnych informacji złożony przez Cypr wniosek w sprawie zmiany jego rocznego programu monitorowania BSE został oceniony pozytywnie. Właściwe jest zatem upoważnienie Cypru do zmiany jego rocznego programu monitorowania i ustanowienie 48 miesięcy jako nowego limitu wiekowego dla badań na obecność BSE w tym państwie członkowskim.

| (8) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji 2009/719/WE. |
| --- | --- |

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji 2009/719/WE.

| (9) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(9)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik do decyzji 2009/719/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli 5 lutego 2010 r.

W imieniu Komisji

Androulla VASSILIOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 147 z 31.5.2001, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 256 z 29.9.2009, s. 35.

2

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

Wykaz państw członkowskich upoważnionych do zmiany swoich rocznych programów monitorowania BSE

| — | Belgia |
| --- | --- |

—

Belgia

| — | Dania |
| --- | --- |

—

Dania

| — | Niemcy |
| --- | --- |

—

Niemcy

| — | Irlandia |
| --- | --- |

—

Irlandia

| — | Grecja |
| --- | --- |

—

Grecja

| — | Hiszpania |
| --- | --- |

—

Hiszpania

| — | Francja |
| --- | --- |

—

Francja

| — | Włochy |
| --- | --- |

—

Włochy

| — | Cypr |
| --- | --- |

—

Cypr

| — | Luksemburg |
| --- | --- |

—

Luksemburg

| — | Niderlandy |
| --- | --- |

—

Niderlandy

| — | Austria |
| --- | --- |

—

Austria

| — | Portugalia |
| --- | --- |

—

Portugalia

| — | Słowenia |
| --- | --- |

—

Słowenia

| — | Finlandia |
| --- | --- |

—

Finlandia

| — | Szwecja |
| --- | --- |

—

Szwecja

| — | Zjednoczone Królestwo” |
| --- | --- |

—

Zjednoczone Królestwo”

---

| 6.2.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 35/23 |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 35/23

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 5 lutego 2010 r.

ustanawiająca Radę Partnerów GMES

(2010/67/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Globalny monitoring środowiska i bezpieczeństwa (GMES) to inicjatywa Unii Europejskiej polegająca na obserwacji Ziemi i realizowana we współpracy z państwami członkowskimi. Ma ona sprzyjać lepszemu wykorzystywaniu potencjału przemysłowego polityk dotyczących innowacji, badań i rozwoju technologicznego w zakresie obserwacji Ziemi, a także służyć dostarczaniu usług informacyjnych. |
| --- | --- |

(1)

Globalny monitoring środowiska i bezpieczeństwa (GMES) to inicjatywa Unii Europejskiej polegająca na obserwacji Ziemi i realizowana we współpracy z państwami członkowskimi. Ma ona sprzyjać lepszemu wykorzystywaniu potencjału przemysłowego polityk dotyczących innowacji, badań i rozwoju technologicznego w zakresie obserwacji Ziemi, a także służyć dostarczaniu usług informacyjnych.

| (2) | Aby osiągnąć cel GMES i go utrzymać w perspektywie długoterminowej, należy koordynować działania poszczególnych partnerów zaangażowanych w GMES oraz rozwijać, tworzyć i realizować zdolności w zakresie usług i obserwacji, które odpowiadać będą oczekiwaniom użytkowników. W tym celu Komisja może uznać za konieczne zwrócenie się do specjalistów z organu doradczego z wnioskiem o dokonanie ekspertyzy. |
| --- | --- |

(2)

Aby osiągnąć cel GMES i go utrzymać w perspektywie długoterminowej, należy koordynować działania poszczególnych partnerów zaangażowanych w GMES oraz rozwijać, tworzyć i realizować zdolności w zakresie usług i obserwacji, które odpowiadać będą oczekiwaniom użytkowników. W tym celu Komisja może uznać za konieczne zwrócenie się do specjalistów z organu doradczego z wnioskiem o dokonanie ekspertyzy.

| (3) | W komunikacie pt. „Globalny monitoring środowiska i bezpieczeństwa (GMES): dbamy o bezpieczniejszą planetę” (1) Komisja zapowiedziała ustanowienie Rady Partnerów, która wspomagać będzie Komisję w całościowym koordynowaniu GMES. |
| --- | --- |

(3)

W komunikacie pt. „Globalny monitoring środowiska i bezpieczeństwa (GMES): dbamy o bezpieczniejszą planetę” (1) Komisja zapowiedziała ustanowienie Rady Partnerów, która wspomagać będzie Komisję w całościowym koordynowaniu GMES.

| (4) | Konieczne jest zatem ustanowienie grupy ekspertów w dziedzinie GMES i obserwacji Ziemi oraz określenie jej zadań i struktury. |
| --- | --- |

(4)

Konieczne jest zatem ustanowienie grupy ekspertów w dziedzinie GMES i obserwacji Ziemi oraz określenie jej zadań i struktury.

| (5) | Grupa ta powinna przyczyniać się do koordynacji wkładów wszystkich partnerów w GMES, najlepszego wykorzystywania istniejących zdolności oraz do usuwania niedociągnięć na poziomie Unii. Jej zadaniem będzie wspomaganie Komisji w nadzorowaniu spójnego wdrażania europejskiego programu obserwacji Ziemi (GMES). Powinna ona nadzorować rozwój polityki oraz umożliwiać wymianę dobrych praktyk w zakresie GMES i obserwacji Ziemi. |
| --- | --- |

(5)

Grupa ta powinna przyczyniać się do koordynacji wkładów wszystkich partnerów w GMES, najlepszego wykorzystywania istniejących zdolności oraz do usuwania niedociągnięć na poziomie Unii. Jej zadaniem będzie wspomaganie Komisji w nadzorowaniu spójnego wdrażania europejskiego programu obserwacji Ziemi (GMES). Powinna ona nadzorować rozwój polityki oraz umożliwiać wymianę dobrych praktyk w zakresie GMES i obserwacji Ziemi.

| (6) | Rada Partnerów powinna składać się z przedstawicieli państw członkowskich posiadających kompetencje w dziedzinie obserwacji Ziemi, środowiska naturalnego oraz bezpieczeństwa. Przedstawiciele ci powinni być wyznaczani przez władze krajowe odpowiedzialne za obserwację Ziemi w swoim państwie członkowskim. |
| --- | --- |

(6)

Rada Partnerów powinna składać się z przedstawicieli państw członkowskich posiadających kompetencje w dziedzinie obserwacji Ziemi, środowiska naturalnego oraz bezpieczeństwa. Przedstawiciele ci powinni być wyznaczani przez władze krajowe odpowiedzialne za obserwację Ziemi w swoim państwie członkowskim.

| (7) | Nie naruszając przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa, zgodnie z załącznikiem do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (2), należy określić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków Rady Partnerów. |
| --- | --- |

(7)

Nie naruszając przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa, zgodnie z załącznikiem do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (2), należy określić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków Rady Partnerów.

| (8) | Dane osobowe członków Rady Partnerów powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (3). |
| --- | --- |

(8)

Dane osobowe członków Rady Partnerów powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (3).

| (9) | Należy ustanowić przepisy umożliwiające udział Norwegii i Szwajcarii oraz członków Europejskiej Agencji Kosmicznej w pracach grupy. Przedstawiciele organizacji zaangażowanych w obserwacje Ziemi, zwłaszcza poprzedni członkowie Komitetu Doradczego GMES, powinni mieć możliwość uczestniczenia w posiedzeniach grupy w roli obserwatorów. |
| --- | --- |

(9)

Należy ustanowić przepisy umożliwiające udział Norwegii i Szwajcarii oraz członków Europejskiej Agencji Kosmicznej w pracach grupy. Przedstawiciele organizacji zaangażowanych w obserwacje Ziemi, zwłaszcza poprzedni członkowie Komitetu Doradczego GMES, powinni mieć możliwość uczestniczenia w posiedzeniach grupy w roli obserwatorów.

| (10) | Należy ustalić okres stosowania niniejszej decyzji. W odpowiednim czasie Komisja rozważy celowość przedłużenia tego okresu, |
| --- | --- |

(10)

Należy ustalić okres stosowania niniejszej decyzji. W odpowiednim czasie Komisja rozważy celowość przedłużenia tego okresu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Rada Partnerów GMES

Niniejszym ustanowiona zostaje Rada Partnerów GMES, zwana dalej „Radą”.

Artykuł 2

Zadania

Zadania Rady Partnerów obejmują:

| 1) | ustanowienie współpracy między organami państw członkowskich a Komisją w kwestiach związanych z GMES w celu zapewnienia koordynacji podejmowanych przez państwa członkowskie i Unię Europejską działań na rzecz GMES, najlepszego wykorzystywania istniejących zdolności oraz usuwania niedociągnięć na poziomie europejskim; |
| --- | --- |

1)

ustanowienie współpracy między organami państw członkowskich a Komisją w kwestiach związanych z GMES w celu zapewnienia koordynacji podejmowanych przez państwa członkowskie i Unię Europejską działań na rzecz GMES, najlepszego wykorzystywania istniejących zdolności oraz usuwania niedociągnięć na poziomie europejskim;

| 2) | wspomaganie Komisji w nadzorowaniu spójnego wdrażania europejskiego programu obserwacji Ziemi (GMES), który obejmuje środki z programu ramowego w zakresie badań, w prowadzeniu którego Komisję wspiera Komitet ustanowiony zgodnie z art. 8 decyzji Rady 2006/971/WE (4), oraz z innych źródeł finansowania UE oraz który opiera się na programie Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) dotyczącym komponentu kosmicznego GMES, którego wykonanie nadzorowane jest przez Radę Programową ESA ds. Obserwacji Ziemi; |
| --- | --- |

2)

wspomaganie Komisji w nadzorowaniu spójnego wdrażania europejskiego programu obserwacji Ziemi (GMES), który obejmuje środki z programu ramowego w zakresie badań, w prowadzeniu którego Komisję wspiera Komitet ustanowiony zgodnie z art. 8 decyzji Rady 2006/971/WE (4), oraz z innych źródeł finansowania UE oraz który opiera się na programie Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) dotyczącym komponentu kosmicznego GMES, którego wykonanie nadzorowane jest przez Radę Programową ESA ds. Obserwacji Ziemi;

| 3) | wspomaganie Komisji w przygotowywaniu strategicznych ram wdrażania europejskiego programu obserwacji Ziemi (GMES); obejmujących: (i) orientacyjne roczne i wieloletnie planowanie działań związanych z programem UE; (ii) orientacyjne plany wdrażania; (iii) ocenę kosztów związanych z działaniami GMES oraz wstępną strategię budżetową; oraz (iv) opis programu oraz zasady uczestnictwa; |
| --- | --- |

3)

wspomaganie Komisji w przygotowywaniu strategicznych ram wdrażania europejskiego programu obserwacji Ziemi (GMES); obejmujących: (i) orientacyjne roczne i wieloletnie planowanie działań związanych z programem UE; (ii) orientacyjne plany wdrażania; (iii) ocenę kosztów związanych z działaniami GMES oraz wstępną strategię budżetową; oraz (iv) opis programu oraz zasady uczestnictwa;

| 4) | doprowadzenie do wymiany doświadczeń i dobrych praktyk w zakresie GMES oraz obserwacji Ziemi. |
| --- | --- |

4)

doprowadzenie do wymiany doświadczeń i dobrych praktyk w zakresie GMES oraz obserwacji Ziemi.

Artykuł 3

Konsultacje

1.   Komisja może zasięgać opinii Rady we wszelkich kwestiach związanych z rozwojem i wdrażaniem GMES.

2.   Przewodniczący Rady może doradzić Komisji, aby ta skonsultowała się z Radą w sprawie konkretnych zagadnień.

Artykuł 4

Skład i powoływanie

1.   Rada składa się z 27 członków.

2.   Członkowie Rady powoływani są przez Komisję spośród ekspertów posiadających kompetencje w dziedzinie obserwacji Ziemi, środowiska naturalnego oraz bezpieczeństwa.

Członkowie wyznaczani są przez krajowe organy państw członkowskich.

3.   Zastępcy członków Rady są powoływani w liczbie równej liczbie członków Rady i na takich samych warunkach. Zastępcy automatycznie przejmują obowiązki członków podczas ich nieobecności.

4.   Komisja może zaprosić przedstawicieli organizacji zaangażowanych w obserwację Ziemi do uczestniczenia w posiedzeniach w roli obserwatorów.

Przedstawiciel Szwajcarii oraz przedstawiciel Norwegii zapraszani są jako stali obserwatorzy.

5.   Członkowie powoływani są jako przedstawiciele organów publicznych.

6.   Członkowie Rady są powoływani na roczną kadencję, z możliwością jej przedłużenia. Pełnią oni swoje funkcje do czasu ich zastąpienia lub do upłynięcia ich kadencji.

7.   Członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace Rady, złożą rezygnację lub nie spełniają warunków określonych w ust. 339 Traktatu, mogą zostać zastąpieni na okres, jaki pozostaje do upłynięcia ich kadencji.

Artykuł 5

Tryb funkcjonowania

1.   Radzie przewodniczy Komisja.

2.   Przy omawianiu kwestii związanych z komponentem kosmicznym programu GMES Komisję wspierać będzie Europejska Agencja Kosmiczna.

Przy omawianiu kwestii związanych z komponentem in situ programu GMES Komisję wspierać będzie Europejska Agencja Środowiska.

3.   W porozumieniu z Komisją Rada może ustanowić podgrupy do zbadania szczegółowych kwestii podlegających zakresowi obowiązków ustalonemu przez Radę. Podgrupy są rozwiązywane niezwłocznie po wypełnieniu swojego mandatu.

4.   Przedstawiciel Komisji może zaprosić ekspertów bądź obserwatorów posiadających odpowiednią wiedzę na temat zagadnienia wpisanego do porządku posiedzenia do udziału w pracach Rady lub podgrupy, w przypadku gdy jest to pomocne lub konieczne.

5.   Jeżeli Komisja uzna, że informacje uzyskane w wyniku uczestnictwa w obradach Rady lub podgrupy mają charakter poufny, wówczas nie mogą one być ujawniane.

6.   Posiedzenia Rady i jej podgrup odbywają się zwykle w pomieszczeniach Komisji zgodnie z ustalonymi przez Radę procedurami i harmonogramem. Komisja zapewnia obsługę sekretarską. W posiedzeniach Rady i jej podgrup mogą uczestniczyć inni zainteresowani jej pracami urzędnicy Komisji.

7.   Rada przyjmuje swój regulamin wewnętrzny w oparciu o wzór regulaminu wewnętrznego przyjętego przez Komisję.

8.   Komisja może publikować w Internecie, w oryginalnym języku danego dokumentu, wszelkie streszczenia, wnioski, częściowe wnioski lub dokumenty robocze Rady.

Artykuł 6

Koszty posiedzeń

1.   Komisja zwraca koszty podróży i, w stosownych przypadkach, koszty pobytu ponoszone przez członków, ekspertów i obserwatorów w związku z działaniami Rady, zgodnie z przepisami Komisji dotyczącymi zwrotu kosztów poniesionych przez ekspertów zewnętrznych.

2.   Członkowie, eksperci i obserwatorzy Rady nie otrzymują wynagrodzenia za świadczone przez siebie usługi.

3.   Koszty posiedzeń są zwracane w granicach rocznego budżetu przyznanego Radzie przez właściwe wydziały Komisji.

Artykuł 7

Wejście w życie i obowiązywanie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2011 r.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  COM(2008) 748 wersja ostateczna.

1

(2)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

3

(4)  Dz.U. L 400 z 30.12.2006, s. 66.

4

---