# Επίσημη Εφημερίδα L 79/2010

| | ISSN 1725-2547
  doi:10.3000/17252547.L_2010.079.ell |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | L 79 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Νομοθεσία | 53ό έτος25 Μαρτίου 2010 |

ISSN 1725-2547

doi:10.3000/17252547.L_2010.079.ell

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 79

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Νομοθεσία

53ό έτος25 Μαρτίου 2010

---

| Περιεχόμενα | | II   Μη νομοθετικές πράξεις | Σελίδα |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ |
| | * | Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 248/2010 της Επιτροπής, της 24ης Μαρτίου 2010, για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1484/95 της Επιτροπής περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του καθεστώτος πρόσθετων δασμών εισαγωγής και τον καθορισμό αντιπροσωπευτικών τιμών στους τομείς του κρέατος πουλερικών, των αυγών και της αυγοαλβουμίνης, καθώς και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 504/2007 για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος σχετικά με την εφαρμογή των πρόσθετων δασμών εισαγωγής στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων | 1 |
| | * | Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 249/2010 της Επιτροπής, της 24ης Μαρτίου 2010, για την καταχώριση ονομασίας στο μητρώο προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων [Chorizo Riojano (ΠΓΕ)] | 3 |
| | * | Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 250/2010 της Επιτροπής, της 24ης Μαρτίου 2010, για την καταχώριση ονομασίας στο μητρώο προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων [Farine de Petit Épeautre de Haute Provence (ΠΓΕ)] | 5 |
| | * | Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 251/2010 της Επιτροπής, της 24ης Μαρτίου 2010, για την καταχώριση ονομασίας στο μητρώο των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και των προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων [Yorkshire Forced Rhubarb (ΠΟΠ)] | 7 |
| | | Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 252/2010 της Επιτροπής, της 24ης Μαρτίου 2010, σχετικά με τον καθορισμό των κατ’ αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή για τον προσδιορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών | 9 |
| | | Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 253/2010 της Επιτροπής, της 24ης Μαρτίου 2010, σχετικά με την τροποποίηση των αντιπροσωπευτικών τιμών και των ποσών των πρόσθετων εισαγωγικών δασμών για ορισμένα προϊόντα του τομέα της ζάχαρης, που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 877/2009 για την περίοδο 2009/10 | 11 |
| | | ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ |
| | | 2010/178/ΕΕ |
| | * | Απόφαση της Επιτροπής, της 15ης Δεκεμβρίου 2009, σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που χορήγησε η Γερμανία στην κτηνιατρική υπηρεσία της Βαυαρίας [Tiergesundheitsdienst Bayern (TGD)] σε συνδυασμό με ορισμένες παροχές [C 24/06 (πρώην NN 75/2000)]
  [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2009) 9954] | 13 |

Περιεχόμενα

II   Μη νομοθετικές πράξεις

Σελίδα

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ

*

Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 248/2010 της Επιτροπής, της 24ης Μαρτίου 2010, για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1484/95 της Επιτροπής περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του καθεστώτος πρόσθετων δασμών εισαγωγής και τον καθορισμό αντιπροσωπευτικών τιμών στους τομείς του κρέατος πουλερικών, των αυγών και της αυγοαλβουμίνης, καθώς και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 504/2007 για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος σχετικά με την εφαρμογή των πρόσθετων δασμών εισαγωγής στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων

1

*

Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 249/2010 της Επιτροπής, της 24ης Μαρτίου 2010, για την καταχώριση ονομασίας στο μητρώο προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων [Chorizo Riojano (ΠΓΕ)]

3

*

Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 250/2010 της Επιτροπής, της 24ης Μαρτίου 2010, για την καταχώριση ονομασίας στο μητρώο προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων [Farine de Petit Épeautre de Haute Provence (ΠΓΕ)]

5

*

Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 251/2010 της Επιτροπής, της 24ης Μαρτίου 2010, για την καταχώριση ονομασίας στο μητρώο των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και των προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων [Yorkshire Forced Rhubarb (ΠΟΠ)]

7

Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 252/2010 της Επιτροπής, της 24ης Μαρτίου 2010, σχετικά με τον καθορισμό των κατ’ αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή για τον προσδιορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών

9

Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 253/2010 της Επιτροπής, της 24ης Μαρτίου 2010, σχετικά με την τροποποίηση των αντιπροσωπευτικών τιμών και των ποσών των πρόσθετων εισαγωγικών δασμών για ορισμένα προϊόντα του τομέα της ζάχαρης, που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 877/2009 για την περίοδο 2009/10

11

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

2010/178/ΕΕ

*

Απόφαση της Επιτροπής, της 15ης Δεκεμβρίου 2009, σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που χορήγησε η Γερμανία στην κτηνιατρική υπηρεσία της Βαυαρίας [Tiergesundheitsdienst Bayern (TGD)] σε συνδυασμό με ορισμένες παροχές [C 24/06 (πρώην NN 75/2000)]
  [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2009) 9954]

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2009) 9954]

13

| | | IV   Πράξεις θεσπισθείσες πριν από την 1η Δεκεμβρίου 2009, δυνάμει της συνθήκης ΕΚ, της συνθήκης ΕΕ και της συνθήκης Ευρατόμ |
| --- | --- | --- |
| | * | Απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 329/08/COL, της 28ης Μαΐου 2008, σχετικά με την ενίσχυση υπέρ της Sementsverksmiðjan hf. (Ισλανδία) | 25 |
| | * | Απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 405/08/COL, της 27ης Ιουνίου 2008, για την περάτωση της επίσημης διαδικασίας έρευνας σχετικά με το ισλανδικό Housing Financing Fund (HFF) (Ισλανδία) | 40 |

IV   Πράξεις θεσπισθείσες πριν από την 1η Δεκεμβρίου 2009, δυνάμει της συνθήκης ΕΚ, της συνθήκης ΕΕ και της συνθήκης Ευρατόμ

*

Απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 329/08/COL, της 28ης Μαΐου 2008, σχετικά με την ενίσχυση υπέρ της Sementsverksmiðjan hf. (Ισλανδία)

25

*

Απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 405/08/COL, της 27ης Ιουνίου 2008, για την περάτωση της επίσημης διαδικασίας έρευνας σχετικά με το ισλανδικό Housing Financing Fund (HFF) (Ισλανδία)

40

| EL | Οι πράξεις οι τίτλοι οποίων έχουν τυπωθεί με ημίμαυρα στοιχεία αποτελούν πράξεις τρεχούσης διαχειρίσεως που έχουν θεσπισθεί στο πλαίσιο της γεωργικής πολιτικής και είναι γενικά περιορισμένης χρονικής ισχύος.
  Οι τίτλοι όλων των υπολοίπων πράξεων έχουν τυπωθεί με μαύρα στοιχεία και επισημαίνονται με αστερίσκο. |
| --- | --- |

EL

Οι πράξεις οι τίτλοι οποίων έχουν τυπωθεί με ημίμαυρα στοιχεία αποτελούν πράξεις τρεχούσης διαχειρίσεως που έχουν θεσπισθεί στο πλαίσιο της γεωργικής πολιτικής και είναι γενικά περιορισμένης χρονικής ισχύος.

Οι τίτλοι όλων των υπολοίπων πράξεων έχουν τυπωθεί με μαύρα στοιχεία και επισημαίνονται με αστερίσκο.

---

II Μη νομοθετικές πράξεις

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ

| 25.3.2010 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | L 79/1 |
| --- | --- | --- | --- |

25.3.2010

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 79/1

---

ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 248/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

της 24ης Μαρτίου 2010

για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1484/95 της Επιτροπής περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του καθεστώτος πρόσθετων δασμών εισαγωγής και τον καθορισμό αντιπροσωπευτικών τιμών στους τομείς του κρέατος πουλερικών, των αυγών και της αυγοαλβουμίνης, καθώς και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 504/2007 για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος σχετικά με την εφαρμογή των πρόσθετων δασμών εισαγωγής στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1), και ιδίως το άρθρο 143 στοιχείο β), σε συνδυασμό με το άρθρο 4,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 614/2009 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 2009, περί κοινού συστήματος εμπορίας για την ωοαλβουμίνη και τη γαλακτοαλβουμίνη (2), και ιδίως το άρθρο 3 παράγραφος 4,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

| (1) | Το άρθρο 3 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1484/95 της Επιτροπής (3) και το άρθρο 4 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 504/2007 της Επιτροπής (4) προβλέπουν ότι, όταν η τιμή εισαγωγής cif μιας αποστολής είναι υψηλότερη από την ισχύουσα αντιπροσωπευτική τιμή, ο εισαγωγέας οφείλει να συστήσει την εγγύηση που προβλέπεται στο άρθρο 248 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (5), η οποία ισούται με το ποσό του πρόσθετου δασμού που θα είχε πληρώσει, εάν ο υπολογισμός του πρόσθετου δασμού είχε γίνει με βάση την ισχύουσα αντιπροσωπευτική τιμή για το εν λόγω προϊόν. |
| --- | --- |

(1)

Το άρθρο 3 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1484/95 της Επιτροπής (3) και το άρθρο 4 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 504/2007 της Επιτροπής (4) προβλέπουν ότι, όταν η τιμή εισαγωγής cif μιας αποστολής είναι υψηλότερη από την ισχύουσα αντιπροσωπευτική τιμή, ο εισαγωγέας οφείλει να συστήσει την εγγύηση που προβλέπεται στο άρθρο 248 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (5), η οποία ισούται με το ποσό του πρόσθετου δασμού που θα είχε πληρώσει, εάν ο υπολογισμός του πρόσθετου δασμού είχε γίνει με βάση την ισχύουσα αντιπροσωπευτική τιμή για το εν λόγω προϊόν.

| (2) | Ωστόσο, σε παρόμοια περίπτωση, το άρθρο 38 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 951/2006 της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2006, για καθορισμό λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 318/2006 του Συμβουλίου όσον αφορά τις συναλλαγές με τρίτες χώρες στον τομέα της ζάχαρης (6), προβλέπει ότι ο εισαγωγέας οφείλει να συστήσει την εγγύηση που προβλέπεται στο άρθρο 248 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, η οποία ισούται με τη διαφορά μεταξύ του ποσού του πρόσθετου δασμού εισαγωγής υπολογιζόμενου με βάση την ισχύουσα αντιπροσωπευτική τιμή του εν λόγω προϊόντος και του ποσού του πρόσθετου δασμού εισαγωγής υπολογιζόμενου με βάση την τιμή εισαγωγής cif της σχετικής αποστολής. |
| --- | --- |

(2)

Ωστόσο, σε παρόμοια περίπτωση, το άρθρο 38 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 951/2006 της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2006, για καθορισμό λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 318/2006 του Συμβουλίου όσον αφορά τις συναλλαγές με τρίτες χώρες στον τομέα της ζάχαρης (6), προβλέπει ότι ο εισαγωγέας οφείλει να συστήσει την εγγύηση που προβλέπεται στο άρθρο 248 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, η οποία ισούται με τη διαφορά μεταξύ του ποσού του πρόσθετου δασμού εισαγωγής υπολογιζόμενου με βάση την ισχύουσα αντιπροσωπευτική τιμή του εν λόγω προϊόντος και του ποσού του πρόσθετου δασμού εισαγωγής υπολογιζόμενου με βάση την τιμή εισαγωγής cif της σχετικής αποστολής.

| (3) | Για λόγους εναρμόνισης των μεθόδων υπολογισμού που ισχύουν στους διάφορους τομείς, κρίνεται σκόπιμο να ευθυγραμμισθεί η μέθοδος που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1484/95 και στο άρθρο 4 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 504/2007 με τη μέθοδο που προβλέπεται στο άρθρο 38 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 951/2006. |
| --- | --- |

(3)

Για λόγους εναρμόνισης των μεθόδων υπολογισμού που ισχύουν στους διάφορους τομείς, κρίνεται σκόπιμο να ευθυγραμμισθεί η μέθοδος που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1484/95 και στο άρθρο 4 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 504/2007 με τη μέθοδο που προβλέπεται στο άρθρο 38 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 951/2006.

| (4) | Το άρθρο 3 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1484/95 και το άρθρο 4 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 504/2007 καθορίζουν τις προθεσμίες μέσα στις οποίες ο εισαγωγέας πρέπει να αποδείξει ότι η αποστολή διατέθηκε με όρους που επιβεβαιώνουν την ορθότητα της τιμής εισαγωγής cif. Φαίνεται ότι στην πράξη η διαδικασία για την εισαγωγή και πώληση προϊόντων με βάση το σύστημα έχει διαφοροποιηθεί κατά πολύ. Ενώ προηγουμένως ένας μόνο εμπορευόμενος ασχολούνταν γενικά με την αγορά σε τρίτη χώρα, τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία και την πώληση στην Κοινότητα, σήμερα στις διάφορες διαδικασίες εμπλέκονται πολλοί εμπορευόμενοι καθιστώντας συχνά αδύνατη την τήρηση των εν λόγω προθεσμιών. Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο να παραταθούν οι εν λόγω προθεσμίες. |
| --- | --- |

(4)

Το άρθρο 3 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1484/95 και το άρθρο 4 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 504/2007 καθορίζουν τις προθεσμίες μέσα στις οποίες ο εισαγωγέας πρέπει να αποδείξει ότι η αποστολή διατέθηκε με όρους που επιβεβαιώνουν την ορθότητα της τιμής εισαγωγής cif. Φαίνεται ότι στην πράξη η διαδικασία για την εισαγωγή και πώληση προϊόντων με βάση το σύστημα έχει διαφοροποιηθεί κατά πολύ. Ενώ προηγουμένως ένας μόνο εμπορευόμενος ασχολούνταν γενικά με την αγορά σε τρίτη χώρα, τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία και την πώληση στην Κοινότητα, σήμερα στις διάφορες διαδικασίες εμπλέκονται πολλοί εμπορευόμενοι καθιστώντας συχνά αδύνατη την τήρηση των εν λόγω προθεσμιών. Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο να παραταθούν οι εν λόγω προθεσμίες.

| (5) | Συνεπώς, πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 1484/95 και (ΕΚ) αριθ. 504/2007. |
| --- | --- |

(5)

Συνεπώς, πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 1484/95 και (ΕΚ) αριθ. 504/2007.

| (6) | Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της διαχειριστικής επιτροπής για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών, |
| --- | --- |

(6)

Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της διαχειριστικής επιτροπής για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1484/95, οι παράγραφοι 3 και 4 αντικαθίστανται από τις ακόλουθες:

«3.   Στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 ο εισαγωγέας πρέπει να συστήσει την εγγύηση που προβλέπεται στο άρθρο 248 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, η οποία ισούται με τη διαφορά μεταξύ του ποσού του πρόσθετου δασμού εισαγωγής υπολογιζόμενου με βάση την ισχύουσα για το εν λόγω προϊόν αντιπροσωπευτική τιμή και του ποσού του πρόσθετου δασμού εισαγωγής υπολογιζόμενου με βάση την τιμή εισαγωγής cif της εν λόγω αποστολής.

4.   Ο εισαγωγέας έχει στη διάθεσή του δύο μήνες από την πώληση των εν λόγω προϊόντων, εντός προθεσμίας εννέα μηνών από την ημερομηνία αποδοχής της διασάφησης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία, για να αποδείξει ότι η αποστολή διατέθηκε με όρους που επιβεβαιώνουν την ορθότητα των τιμών που αναφέρονται στην παράγραφο 2. Η μη τήρηση κάποιας από τις προαναφερθείσες προθεσμίες συνεπάγεται την κατάπτωση της συσταθείσας εγγύησης. Εντούτοις, η προθεσμία των εννέα μηνών μπορεί να παραταθεί από τις αρμόδιες αρχές κατά τρεις μήνες κατ’ ανώτατο όριο, μετά από δεόντως αιτιολογημένη αίτηση του εισαγωγέα.

Η συσταθείσα εγγύηση αποδεσμεύεται στο βαθμό που προσκομίζονται αποδείξεις σχετικά με τους όρους διάθεσης κατά τρόπο ικανοποιητικό για τις τελωνειακές αρχές. Ειδάλλως, η εγγύηση καταπίπτει για να πληρωθούν οι πρόσθετοι δασμοί.»

Άρθρο 2

Στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 504/2007, οι παράγραφοι 3 και 4 αντικαθίστανται από τις ακόλουθες:

«3.   Στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 2, ο εισαγωγέας οφείλει να συστήσει την εγγύηση που προβλέπεται στο άρθρο 248 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 της Επιτροπής (7), η οποία ισούται με τη διαφορά μεταξύ του ποσού του πρόσθετου δασμού εισαγωγής υπολογιζόμενου με βάση την ισχύουσα για το εν λόγω προϊόν αντιπροσωπευτική τιμή και του ποσού του πρόσθετου δασμού εισαγωγής υπολογιζόμενου με βάση την τιμή εισαγωγής cif της εν λόγω αποστολής.

4.   Ο εισαγωγέας έχει στη διάθεσή του δύο μήνες από την πώληση των εν λόγω προϊόντων, εντός χρονικού ορίου εννέα μηνών από την ημερομηνία αποδοχής της διασάφησης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία, για να αποδείξει ότι η αποστολή διατέθηκε με όρους που επιβεβαιώνουν την ορθότητα των τιμών που αναφέρονται στην παράγραφο 2. Η μη τήρηση κάποιας από τις προαναφερθείσες προθεσμίες συνεπάγεται την κατάπτωση της συσταθείσας εγγύησης. Εντούτοις, η προθεσμία των εννέα μηνών μπορεί να παραταθεί από τις αρμόδιες αρχές κατά τρεις μήνες κατ’ ανώτατο όριο, μετά από δεόντως αιτιολογημένη αίτηση του εισαγωγέα.

Η συσταθείσα εγγύηση αποδεσμεύεται στο βαθμό που προσκομίζονται αποδείξεις σχετικά με τους όρους διάθεσης, κατά τρόπο ικανοποιητικό για τις τελωνειακές αρχές. Ειδάλλως, η εγγύηση καταπίπτει για να πληρωθούν οι πρόσθετοι δασμοί.

Άρθρο 3

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Εφαρμόζεται από την 1η Μαΐου 2010.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 24 Μαρτίου 2010.

Για την Επιτροπή

Ο Πρόεδρος

José Manuel BARROSO

---

(1)  ΕΕ L 299 της 16.11.2007, σ. 1.

1

(2)  ΕΕ L 181 της 14.7.2009, σ. 8.

2

(3)  ΕΕ L 145 της 29.6.1995, σ. 47.

3

(4)  ΕΕ L 119 της 9.5.2007, σ. 7.

4

(5)  ΕΕ L 253 της 11.10.1993, σ. 1.

5

(6)  ΕΕ L 178 της 1.7.2006, σ. 24.

6

(7)  ΕΕ L 253 της 11.10.1993, σ. 1.»

7

---

| 25.3.2010 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | L 79/3 |
| --- | --- | --- | --- |

25.3.2010

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 79/3

---

ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 249/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

της 24ης Μαρτίου 2010

για την καταχώριση ονομασίας στο μητρώο προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων [Chorizo Riojano (ΠΓΕ)]

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 510/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2006, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων (1), και ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

| (1) | Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006, η αίτηση της Ισπανίας για την καταχώριση της ονομασίας «Chorizo Riojano» δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
   (2). |
| --- | --- |

(1)

Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006, η αίτηση της Ισπανίας για την καταχώριση της ονομασίας «Chorizo Riojano» δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
   (2).

| (2) | Δεδομένου ότι δεν έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή καμία δήλωση ένστασης, βάσει του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006, η εν λόγω ονομασία πρέπει συνεπώς να καταχωριστεί, |
| --- | --- |

(2)

Δεδομένου ότι δεν έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή καμία δήλωση ένστασης, βάσει του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006, η εν λόγω ονομασία πρέπει συνεπώς να καταχωριστεί,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Καταχωρίζεται η ονομασία που αναφέρεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 24 Μαρτίου 2010.

Για την Επιτροπή

Ο Πρόεδρος

José Manuel BARROSO

---

(1)  ΕΕ L 93 της 31.3.2006, σ. 12.

1

(2)  ΕΕ C 186 της 8.8.2009, σ. 14.

2

---

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Γεωργικά προϊόντα προοριζόμενα για ανθρώπινη κατανάλωση τα οποία απαριθμούνται στο παράρτημα Ι της Συνθήκης:

Κλάση 1.2.   Προϊόντα κρέατος (μαγειρευτά, παστά, καπνιστά κ.λπ.)

ΙΣΠΑΝΙΑ

Chorizo Riojano (ΠΓΕ)

---

| 25.3.2010 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | L 79/5 |
| --- | --- | --- | --- |

25.3.2010

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 79/5

---

ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 250/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

της 24ης Μαρτίου 2010

για την καταχώριση ονομασίας στο μητρώο προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων [Farine de Petit Épeautre de Haute Provence (ΠΓΕ)]

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 510/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2006, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων (1), και ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

| (1) | Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο και κατ’ εφαρμογή του άρθρου 17 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006, η αίτηση που υπέβαλε η Γαλλία για την καταχώριση της ονομασίας «Farine de Petit Épeautre de Haute Provence» δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
   (2). |
| --- | --- |

(1)

Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο και κατ’ εφαρμογή του άρθρου 17 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006, η αίτηση που υπέβαλε η Γαλλία για την καταχώριση της ονομασίας «Farine de Petit Épeautre de Haute Provence» δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
   (2).

| (2) | Δεδομένου ότι δεν έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή καμία δήλωση ένστασης, βάσει του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006, η εν λόγω ονομασία πρέπει συνεπώς να καταχωριστεί, |
| --- | --- |

(2)

Δεδομένου ότι δεν έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή καμία δήλωση ένστασης, βάσει του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006, η εν λόγω ονομασία πρέπει συνεπώς να καταχωριστεί,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Καταχωρίζεται η ονομασία που αναφέρεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 24 Μαρτίου 2010.

Για την Επιτροπή

Ο Πρόεδρος

José Manuel BARROSO

---

(1)  ΕΕ L 93 της 31.3.2006, σ. 12.

1

(2)  ΕΕ C 185 της 7.8.2009, σ. 17.

2

---

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Γεωργικά προϊόντα προοριζόμενα για ανθρώπινη κατανάλωση τα οποία απαριθμούνται στο παράρτημα Ι της Συνθήκης:

Κλάση 1.6.   Φρούτα, λαχανικά και δημητριακά νωπά ή μεταποιημένα

ΓΑΛΛΙΑ

Farine de Petit Épeautre de Haute Provence (ΠΓΕ)

---

| 25.3.2010 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | L 79/7 |
| --- | --- | --- | --- |

25.3.2010

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 79/7

---

ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 251/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

της 24ης Μαρτίου 2010

για την καταχώριση ονομασίας στο μητρώο των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και των προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων [Yorkshire Forced Rhubarb (ΠΟΠ)]

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 510/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2006, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων (1), και ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

| (1) | Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006, η αίτηση που υπέβαλε το Ηνωμένο Βασίλειο για την καταχώριση της ονομασίας «Yorkshire Forced Rhubarb» δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
   (2). |
| --- | --- |

(1)

Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006, η αίτηση που υπέβαλε το Ηνωμένο Βασίλειο για την καταχώριση της ονομασίας «Yorkshire Forced Rhubarb» δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
   (2).

| (2) | Δεδομένου ότι δεν έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή καμία δήλωση ένστασης, βάσει του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006, η εν λόγω ονομασία πρέπει συνεπώς να καταχωριστεί, |
| --- | --- |

(2)

Δεδομένου ότι δεν έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή καμία δήλωση ένστασης, βάσει του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006, η εν λόγω ονομασία πρέπει συνεπώς να καταχωριστεί,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Καταχωρίζεται η ονομασία που αναφέρεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 24 Μαρτίου 2010.

Για την Επιτροπή

Ο Πρόεδρος

José Manuel BARROSO

---

(1)  ΕΕ L 93 της 31.3.2006, σ. 12.

1

(2)  ΕΕ C 189 της 12.8.2009, σ. 29.

2

---

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Γεωργικά προϊόντα προοριζόμενα για ανθρώπινη κατανάλωση τα οποία απαριθμούνται στο παράρτημα Ι της Συνθήκης:

Κλάση 1.6.   Φρούτα, λαχανικά και δημητριακά νωπά ή μεταποιημένα

ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ

Yorkshire Forced Rhubarb (ΠΟΠ)

---

| 25.3.2010 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | L 79/9 |
| --- | --- | --- | --- |

25.3.2010

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 79/9

---

ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 252/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

της 24ης Μαρτίου 2010

σχετικά με τον καθορισμό των κατ’ αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή για τον προσδιορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1),

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2007, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 2200/96, (ΕΚ) αριθ. 2201/96 και (ΕΚ) αριθ. 1182/2007 του Συμβουλίου στον τομέα των οπωροκηπευτικών (2), και ιδίως το άρθρο 138 παράγραφος 1,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 προβλέπει, κατ’ εφαρμογή των αποτελεσμάτων των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης, τα κριτήρια για τον καθορισμό από την Επιτροπή των κατ’ αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή από τρίτες χώρες, για τα προϊόντα και τις περιόδους που ορίζονται στο παράρτημα XV μέρος A, του εν λόγω κανονισμού,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Οι κατ’ αποκοπή τιμές κατά την εισαγωγή που αναφέρονται στο άρθρο 138 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 καθορίζονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει στις 25 Μαρτίου 2010.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 24 Μαρτίου 2010.

Για την Επιτροπή, εξ ονόματος του Προέδρου,

Jean-Luc DEMARTY

Γενικός Διευθυντής Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης

---

(1)  ΕΕ L 299 της 16.11.2007, σ. 1.

1

(2)  ΕΕ L 350 της 31.12.2007, σ. 1.

2

---

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Κατ’ αποκοπή τιμές κατά την εισαγωγή για τον προσδιορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Κωδικός ΣΟ | Κωδικός των τρίτων χωρών (1) | Κατ' αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή |
| 0702 00 00 | IL | 74,8 |
| JO | 59,4 |
| MA | 95,7 |
| TN | 128,2 |
| TR | 97,7 |
| ZZ | 91,2 |
| 0707 00 05 | JO | 68,6 |
| MA | 74,6 |
| MK | 124,9 |
| TR | 123,4 |
| ZZ | 97,9 |
| 0709 90 70 | JO | 97,9 |
| MA | 147,9 |
| TR | 103,1 |
| ZZ | 116,3 |
| 0805 10 20 | EG | 40,2 |
| IL | 59,5 |
| MA | 43,6 |
| TN | 55,8 |
| TR | 62,6 |
| ZZ | 52,3 |
| 0805 50 10 | EG | 66,4 |
| IL | 91,6 |
| MA | 49,1 |
| TR | 63,1 |
| ZZ | 67,6 |
| 0808 10 80 | AR | 89,0 |
| BR | 89,0 |
| CA | 99,1 |
| CL | 85,2 |
| CN | 74,1 |
| MK | 24,7 |
| US | 132,2 |
| UY | 68,2 |
| ZA | 107,6 |
| ZZ | 85,5 |
| 0808 20 50 | AR | 79,6 |
| CL | 69,2 |
| CN | 94,1 |
| US | 134,2 |
| UY | 118,7 |
| ZA | 94,0 |
| ZZ | 98,3 |

(EUR/100 kg)

Κωδικός ΣΟ

Κωδικός των τρίτων χωρών (1)

Κατ' αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή

0702 00 00

IL

74,8

JO

59,4

MA

95,7

TN

128,2

TR

97,7

ZZ

91,2

0707 00 05

JO

68,6

MA

74,6

MK

124,9

TR

123,4

ZZ

97,9

0709 90 70

JO

97,9

MA

147,9

TR

103,1

ZZ

116,3

0805 10 20

EG

40,2

IL

59,5

MA

43,6

TN

55,8

TR

62,6

ZZ

52,3

0805 50 10

EG

66,4

IL

91,6

MA

49,1

TR

63,1

ZZ

67,6

0808 10 80

AR

89,0

BR

89,0

CA

99,1

CL

85,2

CN

74,1

MK

24,7

US

132,2

UY

68,2

ZA

107,6

ZZ

85,5

0808 20 50

AR

79,6

CL

69,2

CN

94,1

US

134,2

UY

118,7

ZA

94,0

ZZ

98,3

---

(1)  Ονοματολογία των χωρών που ορίζεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1833/2006 της Επιτροπής (ΕΕ L 354 της 14.12.2006, σ. 19). Ο κωδικός «ZZ» αντιπροσωπεύει «άλλες χώρες καταγωγής».

---

| 25.3.2010 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | L 79/11 |
| --- | --- | --- | --- |

25.3.2010

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 79/11

---

ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 253/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

της 24ης Μαρτίου 2010

σχετικά με την τροποποίηση των αντιπροσωπευτικών τιμών και των ποσών των πρόσθετων εισαγωγικών δασμών για ορισμένα προϊόντα του τομέα της ζάχαρης, που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 877/2009 για την περίοδο 2009/10

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1),

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 951/2006 της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2006, για καθορισμό λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 318/2006 του Συμβουλίου όσον αφορά τις συναλλαγές με τρίτες χώρες στον τομέα της ζάχαρης (2), και ιδίως το άρθρο 36 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο δεύτερη φράση,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

| (1) | Οι αντιπροσωπευτικές τιμές και τα ποσά των πρόσθετων δασμών που εφαρμόζονται κατά την εισαγωγή λευκής ζάχαρης, ακατέργαστης ζάχαρης και ορισμένων σιροπιών για την περίοδο 2009/10 καθορίστηκαν στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 877/2009 της Επιτροπής (3). Οι εν λόγω τιμές και δασμοί τροποποιήθηκαν τελευταία με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 236/2010 της Επιτροπής (4). |
| --- | --- |

(1)

Οι αντιπροσωπευτικές τιμές και τα ποσά των πρόσθετων δασμών που εφαρμόζονται κατά την εισαγωγή λευκής ζάχαρης, ακατέργαστης ζάχαρης και ορισμένων σιροπιών για την περίοδο 2009/10 καθορίστηκαν στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 877/2009 της Επιτροπής (3). Οι εν λόγω τιμές και δασμοί τροποποιήθηκαν τελευταία με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 236/2010 της Επιτροπής (4).

| (2) | Τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της, επί του παρόντος, η Επιτροπή οδηγούν στην τροποποίηση των εν λόγω ποσών, σύμφωνα με τους κανόνες και τις λεπτομέρειες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 951/2006, |
| --- | --- |

(2)

Τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της, επί του παρόντος, η Επιτροπή οδηγούν στην τροποποίηση των εν λόγω ποσών, σύμφωνα με τους κανόνες και τις λεπτομέρειες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 951/2006,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Οι αντιπροσωπευτικές τιμές και οι πρόσθετοι δασμοί που εφαρμόζονται κατά την εισαγωγή των προϊόντων τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 36 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 951/2006, που καθορίστηκαν στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 877/2009 για την περίοδο 2009/10, τροποποιούνται και αναγράφονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει στις 25 Μαρτίου 2010.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 24 Μαρτίου 2010.

Για την Επιτροπή, εξ ονόματος του Προέδρου,

Jean-Luc DEMARTY

Γενικός Διευθυντής Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης

---

(1)  ΕΕ L 299 της 16.11.2007, σ. 1.

1

(2)  ΕΕ L 178 της 1.7.2006, σ. 24.

2

(3)  ΕΕ L 253 της 25.9.2009, σ. 3.

3

(4)  ΕΕ L 72 της 20.3.2010, σ. 15.

4

---

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Αντιπροσωπευτικές τιμές και πρόσθετοι εισαγωγικοί δασμοί για τη λευκή ζάχαρη, την ακατέργαστη ζάχαρη και τα προϊόντα του κωδικού ΣΟ 1702 90 95 που εφαρμόζονται από την 25η Μαρτίου 2010

| (EUR) |
| --- |
| Κωδικός ΣΟ | Ποσό της αντιπροσωπευτικής τιμής για 100 kg καθαρού βάρους του εν λόγω προϊόντος | Ποσό του πρόσθετου δασμού για 100 kg καθαρού βάρους του εν λόγω προϊόντος |
| 1701 11 10 (1) | 33,42 | 1,26 |
| 1701 11 90 (1) | 33,42 | 4,88 |
| 1701 12 10 (1) | 33,42 | 1,13 |
| 1701 12 90 (1) | 33,42 | 4,58 |
| 1701 91 00 (2) | 35,05 | 7,71 |
| 1701 99 10 (2) | 35,05 | 3,82 |
| 1701 99 90 (2) | 35,05 | 3,82 |
| 1702 90 95 (3) | 0,35 | 0,31 |

(EUR)

Κωδικός ΣΟ

Ποσό της αντιπροσωπευτικής τιμής για 100 kg καθαρού βάρους του εν λόγω προϊόντος

Ποσό του πρόσθετου δασμού για 100 kg καθαρού βάρους του εν λόγω προϊόντος

1701 11 10 (1)

33,42

1,26

1701 11 90 (1)

33,42

4,88

1701 12 10 (1)

33,42

1,13

1701 12 90 (1)

33,42

4,58

1701 91 00 (2)

35,05

7,71

1701 99 10 (2)

35,05

3,82

1701 99 90 (2)

35,05

3,82

1702 90 95 (3)

0,35

0,31

---

(1)  Καθορισμός για τον ποιοτικό τύπο όπως ορίζεται στο παράρτημα IV σημείο III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.

(2)  Καθορισμός για τον ποιοτικό τύπο όπως ορίζεται στο παράρτημα IV σημείο II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.

(3)  Καθορισμός ανά 1 % περιεκτικότητας σε σακχαρόζη.

---

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

| 25.3.2010 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | L 79/13 |
| --- | --- | --- | --- |

25.3.2010

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 79/13

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

της 15ης Δεκεμβρίου 2009

σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που χορήγησε η Γερμανία στην κτηνιατρική υπηρεσία της Βαυαρίας [Tiergesundheitsdienst Bayern («TGD»)] σε συνδυασμό με ορισμένες παροχές [C 24/06 (πρώην NN 75/2000)]

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2009) 9954]

(Το κείμενο στη γερμανική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(2010/178/ΕΕ)

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής ΣΛΕΕ), και ιδίως το άρθρο 108 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με το προαναφερόμενο άρθρο και λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

I.   ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

| (1) | Με την επιστολή της 21ης Φεβρουαρίου 2000 υποβλήθηκε στην Επιτροπή καταγγελία σχετικά με τα μέτρα που είχε λάβει η κτηνιατρική υπηρεσία της Βαυαρίας [Tiergesundheitsdienst Bayern («TGD»)]. Ο ίδιος καταγγέλλων διαβίβασε στη συνέχεια περαιτέρω επιστολές σε συνάρτηση με την ίδια καταγγελία. Η υπόθεση της καταγγελίας καταχωρίσθηκε υπό τον αριθμό NN 75/00. |
| --- | --- |

(1)

Με την επιστολή της 21ης Φεβρουαρίου 2000 υποβλήθηκε στην Επιτροπή καταγγελία σχετικά με τα μέτρα που είχε λάβει η κτηνιατρική υπηρεσία της Βαυαρίας [Tiergesundheitsdienst Bayern («TGD»)]. Ο ίδιος καταγγέλλων διαβίβασε στη συνέχεια περαιτέρω επιστολές σε συνάρτηση με την ίδια καταγγελία. Η υπόθεση της καταγγελίας καταχωρίσθηκε υπό τον αριθμό NN 75/00.

| (2) | Η Επιτροπή απηύθυνε περισσότερες επιστολές στη Γερμανία σχετικά με την καταγγελία. Απαντώντας στις σχετικές επιστολές, η Γερμανία χορήγησε πληροφορίες με τις επιστολές της τής 4ης Ιουλίου 2000, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, της 22ας Νοεμβρίου 2002, της 10ης Απριλίου 2003, της 1ης Δεκεμβρίου 2003 και της 27ης Ιουνίου 2005. Στις 17 Ιουλίου 2003 έλαβε χώρα σύσκεψη με εκπροσώπους της Γερμανίας. |
| --- | --- |

(2)

Η Επιτροπή απηύθυνε περισσότερες επιστολές στη Γερμανία σχετικά με την καταγγελία. Απαντώντας στις σχετικές επιστολές, η Γερμανία χορήγησε πληροφορίες με τις επιστολές της τής 4ης Ιουλίου 2000, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, της 22ας Νοεμβρίου 2002, της 10ης Απριλίου 2003, της 1ης Δεκεμβρίου 2003 και της 27ης Ιουνίου 2005. Στις 17 Ιουλίου 2003 έλαβε χώρα σύσκεψη με εκπροσώπους της Γερμανίας.

| (3) | Το μέτρο έχει θεσπισθεί από το 1974. Παρά τα σχετικά αιτήματα, δεν μπόρεσε να στοιχειοθετηθεί η κοινοποίηση του μέτρου. Για το λόγο αυτό η ενίσχυση μεταφέρθηκε στο μητρώο των μη κοινοποιηθεισών ενισχύσεων. |
| --- | --- |

(3)

Το μέτρο έχει θεσπισθεί από το 1974. Παρά τα σχετικά αιτήματα, δεν μπόρεσε να στοιχειοθετηθεί η κοινοποίηση του μέτρου. Για το λόγο αυτό η ενίσχυση μεταφέρθηκε στο μητρώο των μη κοινοποιηθεισών ενισχύσεων.

| (4) | Με την επιστολή της 7ης Ιουλίου 2006 η Επιτροπή κοινοποίησε στην Γερμανία την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ (1) σχετικά με την προαναφερθείσα ενίσχυση. |
| --- | --- |

(4)

Με την επιστολή της 7ης Ιουλίου 2006 η Επιτροπή κοινοποίησε στην Γερμανία την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ (1) σχετικά με την προαναφερθείσα ενίσχυση.

| (5) | Η απόφαση της Επιτροπής για την κίνηση της διαδικασίας δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
   (2). Η Επιτροπή κάλεσε τους ενδιαφερομένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους. |
| --- | --- |

(5)

Η απόφαση της Επιτροπής για την κίνηση της διαδικασίας δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
   (2). Η Επιτροπή κάλεσε τους ενδιαφερομένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.

| (6) | Οι παρατηρήσεις των ενδιαφερόμενων περιήλθαν στην Επιτροπή με τις επιστολές της 30ής Οκτωβρίου 2006, της 2ας Νοεμβρίου 2006 και της 7ης Νοεμβρίου 2006. |
| --- | --- |

(6)

Οι παρατηρήσεις των ενδιαφερόμενων περιήλθαν στην Επιτροπή με τις επιστολές της 30ής Οκτωβρίου 2006, της 2ας Νοεμβρίου 2006 και της 7ης Νοεμβρίου 2006.

| (7) | Η Γερμανία διατύπωσε τις απόψεις της με τις επιστολές της 6ης Νοεμβρίου 2006, της 22ας Ιανουαρίου 2007, της 25ης Ιουλίου 2008 και της 9ης Φεβρουαρίου 2009. |
| --- | --- |

(7)

Η Γερμανία διατύπωσε τις απόψεις της με τις επιστολές της 6ης Νοεμβρίου 2006, της 22ας Ιανουαρίου 2007, της 25ης Ιουλίου 2008 και της 9ης Φεβρουαρίου 2009.

II.   ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

| (8) | Το μέτρο θεσπίσθηκε σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 του νόμου για την προώθηση της βαυαρικής γεωργίας [Gesetz zur Förderung der bayerischen Landwirtschaft («LwFöG»)]. |
| --- | --- |

(8)

Το μέτρο θεσπίσθηκε σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 του νόμου για την προώθηση της βαυαρικής γεωργίας [Gesetz zur Förderung der bayerischen Landwirtschaft («LwFöG»)].

| (9) | Στόχος του μέτρου είναι η διασφάλιση και η βελτίωση της υγιεινής των τροφίμων ζωικής προέλευσης. |
| --- | --- |

(9)

Στόχος του μέτρου είναι η διασφάλιση και η βελτίωση της υγιεινής των τροφίμων ζωικής προέλευσης.

| (10) | Δικαιούχοι του μέτρου είναι γεωργοί και ψαράδες (οι δύο ομάδες καλούνται εφεξής από κοινού γεωργοί). |
| --- | --- |

(10)

Δικαιούχοι του μέτρου είναι γεωργοί και ψαράδες (οι δύο ομάδες καλούνται εφεξής από κοινού γεωργοί).

| (11) | Περαιτέρω δικαιούχος του μέτρου είναι η κτηνιατρική υπηρεσία της Βαυαρίας («TGD»). |
| --- | --- |

(11)

Περαιτέρω δικαιούχος του μέτρου είναι η κτηνιατρική υπηρεσία της Βαυαρίας («TGD»).

| (12) | Το μέτρο χρηματοδοτείται από πόρους του κρατιδίου της Βαυαρίας και του βαυαρικού Ταμείου επιζωοτιών [Bayerische Tierseuchenkasse («BTSK»)]. |
| --- | --- |

(12)

Το μέτρο χρηματοδοτείται από πόρους του κρατιδίου της Βαυαρίας και του βαυαρικού Ταμείου επιζωοτιών [Bayerische Tierseuchenkasse («BTSK»)].

| (13) | Μολονότι τα μέτρα που θεσπίζονται υπέρ των γεωργών περιγράφονται ως «συνολικά μέτρα», πρόκειται για μέτρα που ωφελούν μόνο τους γεωργούς που είναι εγκατεστημένοι στη Βαυαρία. Επιπλέον, με βάση τις πληροφορίες της Γερμανίας, αποτελούν πολύ συγκεκριμένα και αποκλειστικά προληπτικής φύσης μέτρα προς υποστήριξη της παραγωγής γάλακτος και κρέατος, αλλά και της εκτροφής χοίρων, πουλερικών και προβάτων, καθώς και της ιχθυοκαλλιέργειας. Τα αποθέματα του ζωικού κεφαλαίου εξετάζονται σύμφωνα με ένα καθιερωμένο πρόγραμμα που λαμβάνει υπόψη τους ειδικούς κινδύνους που συνεπάγονται οι νόσοι των ζώων ή τα κριτήρια για την πρόληψη και την καταπολέμηση των ζωονόσων. Η Γερμανία έχει επίσης διευκρινίσει ότι η υποστήριξη χορηγείται μόνο για τα συνολικά μέτρα που λαμβάνονται προς εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, τα οποία υπερβαίνουν τις νομικές απαιτήσεις για το μεμονωμένο κάτοχο της εκμετάλλευσης (επιστολή της 6ης Νοεμβρίου 2006, σ. 4). |
| --- | --- |

(13)

Μολονότι τα μέτρα που θεσπίζονται υπέρ των γεωργών περιγράφονται ως «συνολικά μέτρα», πρόκειται για μέτρα που ωφελούν μόνο τους γεωργούς που είναι εγκατεστημένοι στη Βαυαρία. Επιπλέον, με βάση τις πληροφορίες της Γερμανίας, αποτελούν πολύ συγκεκριμένα και αποκλειστικά προληπτικής φύσης μέτρα προς υποστήριξη της παραγωγής γάλακτος και κρέατος, αλλά και της εκτροφής χοίρων, πουλερικών και προβάτων, καθώς και της ιχθυοκαλλιέργειας. Τα αποθέματα του ζωικού κεφαλαίου εξετάζονται σύμφωνα με ένα καθιερωμένο πρόγραμμα που λαμβάνει υπόψη τους ειδικούς κινδύνους που συνεπάγονται οι νόσοι των ζώων ή τα κριτήρια για την πρόληψη και την καταπολέμηση των ζωονόσων. Η Γερμανία έχει επίσης διευκρινίσει ότι η υποστήριξη χορηγείται μόνο για τα συνολικά μέτρα που λαμβάνονται προς εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, τα οποία υπερβαίνουν τις νομικές απαιτήσεις για το μεμονωμένο κάτοχο της εκμετάλλευσης (επιστολή της 6ης Νοεμβρίου 2006, σ. 4).

| (14) | Τα ακόλουθα είδη μέτρων λαμβάνονται στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις: συνεχής παρακολούθηση μέσω δοκιμών και άλλων προληπτικών εξετάσεων, δειγματοληψία και (εργαστηριακές/μαζικές) αναλύσεις, παροχή συμβουλών από κτηνιάτρους, κατάρτιση σχεδίων πρόληψης ή/και εξυγίανσης και ανάπτυξη προγραμμάτων εμβολιασμού. |
| --- | --- |

(14)

Τα ακόλουθα είδη μέτρων λαμβάνονται στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις: συνεχής παρακολούθηση μέσω δοκιμών και άλλων προληπτικών εξετάσεων, δειγματοληψία και (εργαστηριακές/μαζικές) αναλύσεις, παροχή συμβουλών από κτηνιάτρους, κατάρτιση σχεδίων πρόληψης ή/και εξυγίανσης και ανάπτυξη προγραμμάτων εμβολιασμού.

| (15) | Σύμφωνα με τις δηλώσεις της Γερμανίας, οι δραστηριότητες που απαριθμούνται ανωτέρω στο σημείο 14 αποτελούν τη βάση για την παροχή συγκεκριμένων συμβουλών στους γεωργούς σχετικά με τα κατάλληλα μέτρα πρόληψης και θεραπείας. Εντούτοις, με βάση τις δηλώσεις της Γερμανίας, οι υπηρεσίες που παρέχονται συνήθως από αναγνωρισμένους κτηνιάτρους που ασκούν το επάγγελμα (π.χ.. θεραπευτική αγωγή με χορήγηση φαρμάκων ή με προληπτικούς εμβολιασμούς) δεν αποτελούν ωστόσο βασική συνιστώσα των προαναφερόμενων «συνολικών μέτρων». |
| --- | --- |

(15)

Σύμφωνα με τις δηλώσεις της Γερμανίας, οι δραστηριότητες που απαριθμούνται ανωτέρω στο σημείο 14 αποτελούν τη βάση για την παροχή συγκεκριμένων συμβουλών στους γεωργούς σχετικά με τα κατάλληλα μέτρα πρόληψης και θεραπείας. Εντούτοις, με βάση τις δηλώσεις της Γερμανίας, οι υπηρεσίες που παρέχονται συνήθως από αναγνωρισμένους κτηνιάτρους που ασκούν το επάγγελμα (π.χ.. θεραπευτική αγωγή με χορήγηση φαρμάκων ή με προληπτικούς εμβολιασμούς) δεν αποτελούν ωστόσο βασική συνιστώσα των προαναφερόμενων «συνολικών μέτρων».

| (16) | Τα «συνολικά μέτρα» παρέχονται δωρεάν στους γεωργούς. Εντούτοις, οι γεωργοί δεν είναι σε θέση να αξιώσουν την εφαρμογή των μέτρων αυτών, αλλά η υπηρεσία που είναι επιφορτισμένη με την εφαρμογή τους, η TGD, τα θεσπίζει με δική της πρωτοβουλία. |
| --- | --- |

(16)

Τα «συνολικά μέτρα» παρέχονται δωρεάν στους γεωργούς. Εντούτοις, οι γεωργοί δεν είναι σε θέση να αξιώσουν την εφαρμογή των μέτρων αυτών, αλλά η υπηρεσία που είναι επιφορτισμένη με την εφαρμογή τους, η TGD, τα θεσπίζει με δική της πρωτοβουλία.

| (17) | Το κόστος των εν λόγω μέτρων επιστρέφεται στην TGD από το κρατίδιο της Βαυαρίας. Σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του LwFöG, «το κράτος πληρώνει ποσοστό 50 % των αναγκαίων δαπανών». |
| --- | --- |

(17)

Το κόστος των εν λόγω μέτρων επιστρέφεται στην TGD από το κρατίδιο της Βαυαρίας. Σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του LwFöG, «το κράτος πληρώνει ποσοστό 50 % των αναγκαίων δαπανών».

| (18) | Ένα άλλο σκέλος των εξόδων της TGD για δαπάνες προσωπικού και εξοπλισμού καλύπτεται από άλλους κρατικούς πόρους, και συγκεκριμένα από το BTSK (βλέπε φάκελοι κρατικών ενισχύσεων NN 23/07, N 426/03 και N 81/04). Αυτό οδηγεί σωρευτικά σε επιστροφή των εξόδων σε ποσοστό έως και 100 %. |
| --- | --- |

(18)

Ένα άλλο σκέλος των εξόδων της TGD για δαπάνες προσωπικού και εξοπλισμού καλύπτεται από άλλους κρατικούς πόρους, και συγκεκριμένα από το BTSK (βλέπε φάκελοι κρατικών ενισχύσεων NN 23/07, N 426/03 και N 81/04). Αυτό οδηγεί σωρευτικά σε επιστροφή των εξόδων σε ποσοστό έως και 100 %.

| (19) | Στην TGD παραχωρούνται οι παροχές που αναφέρονται στη συνέχεια. |
| --- | --- |

(19)

Στην TGD παραχωρούνται οι παροχές που αναφέρονται στη συνέχεια.

| (20) | Σύμφωνα με τη διατύπωση του LwFöG, στην TGD επιστρέφεται μόνο το ήμισυ των «αναγκαίων δαπανών» από κρατικούς πόρους. Με βάση τις πληροφορίες που παρέχονται από τη Γερμανία, εντούτοις, το ύψος της αποζημίωσης μπορεί να φτάσει έως και 100 %. |
| --- | --- |

(20)

Σύμφωνα με τη διατύπωση του LwFöG, στην TGD επιστρέφεται μόνο το ήμισυ των «αναγκαίων δαπανών» από κρατικούς πόρους. Με βάση τις πληροφορίες που παρέχονται από τη Γερμανία, εντούτοις, το ύψος της αποζημίωσης μπορεί να φτάσει έως και 100 %.

| (21) | Η ενίσχυση χορηγείται στην TGD από το 1974. Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (3), οι εξουσίες της Επιτροπής για ανάκτηση της ενίσχυσης υπόκεινται σε δεκαετή προθεσμία παραγραφής. Η διαδικασία έρευνας της Επιτροπής κινήθηκε το έτος 2000. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 15 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 δεκαετής προθεσμία παραγραφής ανατρέχει επομένως έως το έτος 1990. Συνεπώς, δεν εξετάζονται περαιτέρω οι ενισχύσεις που καταβλήθηκαν πριν από το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. |
| --- | --- |

(21)

Η ενίσχυση χορηγείται στην TGD από το 1974. Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (3), οι εξουσίες της Επιτροπής για ανάκτηση της ενίσχυσης υπόκεινται σε δεκαετή προθεσμία παραγραφής. Η διαδικασία έρευνας της Επιτροπής κινήθηκε το έτος 2000. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 15 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 δεκαετής προθεσμία παραγραφής ανατρέχει επομένως έως το έτος 1990. Συνεπώς, δεν εξετάζονται περαιτέρω οι ενισχύσεις που καταβλήθηκαν πριν από το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

| (22) | Τα δημοσιονομικά στοιχεία που κοινοποιήθηκαν από τη Γερμανία και τα οποία παρατίθενται στο παράρτημα αφορούν κατά συνέπεια τις πληρωμές στην TGD για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας κατά τη διάρκεια της περιόδου από το 1990 ως το 2008. |
| --- | --- |

(22)

Τα δημοσιονομικά στοιχεία που κοινοποιήθηκαν από τη Γερμανία και τα οποία παρατίθενται στο παράρτημα αφορούν κατά συνέπεια τις πληρωμές στην TGD για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας κατά τη διάρκεια της περιόδου από το 1990 ως το 2008.

| (23) | Μετά την αρχική εξέταση δεν κατέστη σαφές, εάν οι πληρωμές από πόρους του προϋπολογισμού και οι πληρωμές του BTSK προσπόρισαν στην TGD κάποιο συγκεκριμένο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. |
| --- | --- |

(23)

Μετά την αρχική εξέταση δεν κατέστη σαφές, εάν οι πληρωμές από πόρους του προϋπολογισμού και οι πληρωμές του BTSK προσπόρισαν στην TGD κάποιο συγκεκριμένο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

| (24) | Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του καταγγέλλοντος, επιπλέον, ορισμένες κλινικές — διαγνωστικές και θεραπευτικές (φροντίδες περίθαλψης) υπηρεσίες των απασχολούμενων με σύμβαση κτηνιάτρων του TGD προσφέρονται σε τιμή έως και 90 % κάτω από την τιμή κόστους. Πρόκειται για το πεδίο δραστηριοτήτων στο οποίο ο TGD δραστηριοποιείται με βάση τα κριτήρια της κερδοφόρου εμπορικής λειτουργίας. |
| --- | --- |

(24)

Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του καταγγέλλοντος, επιπλέον, ορισμένες κλινικές — διαγνωστικές και θεραπευτικές (φροντίδες περίθαλψης) υπηρεσίες των απασχολούμενων με σύμβαση κτηνιάτρων του TGD προσφέρονται σε τιμή έως και 90 % κάτω από την τιμή κόστους. Πρόκειται για το πεδίο δραστηριοτήτων στο οποίο ο TGD δραστηριοποιείται με βάση τα κριτήρια της κερδοφόρου εμπορικής λειτουργίας.

| (25) | Σύμφωνα με τον ενάγοντα, αυτό είναι δυνατόν μόνο επειδή η TGD λαμβάνει επιδοτήσεις για τα «συνολικά μέτρα», με αποτέλεσμα να είναι σε θέση να προσφέρει τις κλινικές — διαγνωστικές και θεραπευτικές υπηρεσίες σε σημαντικά φθηνότερες τιμές από κτηνιάτρους που ασκούν ελεύθερα το επάγγελμα, οι οποίοι οφείλουν να ανταπεξέλθουν χωρίς επιδοτήσεις. Παραπέμπει εξάλλου στις ευκαιρίες που διανοίγονται για τη σύναψη συμβάσεων με ευνοϊκούς όρους και στη έλλειψη επιβάρυνσης με έξοδα μεταφοράς για τους απασχολούμενους από το TGD κτηνιάτρους που ασκούν ήδη το επάγγελμά τους επιτόπου. |
| --- | --- |

(25)

Σύμφωνα με τον ενάγοντα, αυτό είναι δυνατόν μόνο επειδή η TGD λαμβάνει επιδοτήσεις για τα «συνολικά μέτρα», με αποτέλεσμα να είναι σε θέση να προσφέρει τις κλινικές — διαγνωστικές και θεραπευτικές υπηρεσίες σε σημαντικά φθηνότερες τιμές από κτηνιάτρους που ασκούν ελεύθερα το επάγγελμα, οι οποίοι οφείλουν να ανταπεξέλθουν χωρίς επιδοτήσεις. Παραπέμπει εξάλλου στις ευκαιρίες που διανοίγονται για τη σύναψη συμβάσεων με ευνοϊκούς όρους και στη έλλειψη επιβάρυνσης με έξοδα μεταφοράς για τους απασχολούμενους από το TGD κτηνιάτρους που ασκούν ήδη το επάγγελμά τους επιτόπου.

| (26) | Σε εναρμόνιση με την ανακοίνωση της Επιτροπής για τον καθορισμό των εφαρμοστέων κανόνων για την αξιολόγηση παράνομης κρατικής ενίσχυσης (4) η Επιτροπή αξιολογεί πάντοτε εάν οι παράνομες κρατικές ενισχύσεις είναι συμβιβάσιμες με την εσωτερική αγορά ανάλογα με τα κριτήρια που καθορίζονται στις συγκεκριμένες ρυθμίσεις που ίσχυαν τη χρονική στιγμή χορήγησης των ενισχύσεων. Τη στιγμή της κίνησης της διαδικασίας, η Επιτροπή δεν είχε στη διάθεσή της επαρκείς πληροφορίες, ώστε να είναι σε θέση να πεισθεί ότι οι ενισχύσεις υπέρ των γεωργών ήταν εναρμονισμένες με τις οικείες διατάξεις της Ένωσης, ότι ήταν δηλαδή συμβιβάσιμες με τις κατευθυντήριες γραμμές που ίσχυαν για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας και με τις κατευθυντήριες γραμμές για την εξέταση των κρατικών ενισχύσεων που χορηγούνται στους τομείς της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας. Η Επιτροπή ζήτησε ως εκ τούτου από τη Γερμανία να της χορηγήσει τις απαιτούμενες πληροφορίες. |
| --- | --- |

(26)

Σε εναρμόνιση με την ανακοίνωση της Επιτροπής για τον καθορισμό των εφαρμοστέων κανόνων για την αξιολόγηση παράνομης κρατικής ενίσχυσης (4) η Επιτροπή αξιολογεί πάντοτε εάν οι παράνομες κρατικές ενισχύσεις είναι συμβιβάσιμες με την εσωτερική αγορά ανάλογα με τα κριτήρια που καθορίζονται στις συγκεκριμένες ρυθμίσεις που ίσχυαν τη χρονική στιγμή χορήγησης των ενισχύσεων. Τη στιγμή της κίνησης της διαδικασίας, η Επιτροπή δεν είχε στη διάθεσή της επαρκείς πληροφορίες, ώστε να είναι σε θέση να πεισθεί ότι οι ενισχύσεις υπέρ των γεωργών ήταν εναρμονισμένες με τις οικείες διατάξεις της Ένωσης, ότι ήταν δηλαδή συμβιβάσιμες με τις κατευθυντήριες γραμμές που ίσχυαν για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας και με τις κατευθυντήριες γραμμές για την εξέταση των κρατικών ενισχύσεων που χορηγούνται στους τομείς της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας. Η Επιτροπή ζήτησε ως εκ τούτου από τη Γερμανία να της χορηγήσει τις απαιτούμενες πληροφορίες.

| (27) | Με την επιστολή της 12ης Δεκεμβρίου 2008, η Επιτροπή ζήτησε από τη Γερμανία να επιβεβαιώσει εάν οι υπό εξέταση ενισχύσεις εξακολούθησαν να χορηγούνται κατά το χρονικό διάστημα πέραν της 1ης Ιανουαρίου 2008, και, σε περίπτωση θετικής απάντησης, ζήτησε να της διαβιβασθούν τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, έτσι ώστε να εξετάσει τον συμβιβάσιμο χαρακτήρα των ενισχύσεων με τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας και δασοκομίας 2007–2013 (5) (εφεξής: «κατευθυντήριες γραμμές»), οι οποίες αντικατέστησαν τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας (6) (εφεξής: «κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές») από την 1η Ιανουαρίου 2007, και τις κατευθυντήριες γραμμές για την εξέταση των κρατικών ενισχύσεων στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας (7) (εφεξής: «κατευθυντήριες γραμμές του 2008»). Με την επιστολή της 9ης Φεβρουαρίου 2009, η Γερμανία ανακοίνωσε ότι οι ενισχύσεις στο γεωργικό τομέα θα εξακολουθούσαν να χορηγούνται και κατά το χρονικό διάστημα πέραν του 2008, ενώ διαβίβασε και τις πληροφορίες που είχαν ζητηθεί. |
| --- | --- |

(27)

Με την επιστολή της 12ης Δεκεμβρίου 2008, η Επιτροπή ζήτησε από τη Γερμανία να επιβεβαιώσει εάν οι υπό εξέταση ενισχύσεις εξακολούθησαν να χορηγούνται κατά το χρονικό διάστημα πέραν της 1ης Ιανουαρίου 2008, και, σε περίπτωση θετικής απάντησης, ζήτησε να της διαβιβασθούν τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, έτσι ώστε να εξετάσει τον συμβιβάσιμο χαρακτήρα των ενισχύσεων με τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας και δασοκομίας 2007–2013 (5) (εφεξής: «κατευθυντήριες γραμμές»), οι οποίες αντικατέστησαν τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας (6) (εφεξής: «κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές») από την 1η Ιανουαρίου 2007, και τις κατευθυντήριες γραμμές για την εξέταση των κρατικών ενισχύσεων στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας (7) (εφεξής: «κατευθυντήριες γραμμές του 2008»). Με την επιστολή της 9ης Φεβρουαρίου 2009, η Γερμανία ανακοίνωσε ότι οι ενισχύσεις στο γεωργικό τομέα θα εξακολουθούσαν να χορηγούνται και κατά το χρονικό διάστημα πέραν του 2008, ενώ διαβίβασε και τις πληροφορίες που είχαν ζητηθεί.

III.   ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

| (28) | Όπως υποστήριξε η Γερμανία, οι πληρωμές που καταβάλλονται από το κρατίδιο της Βαυαρίας και το BSTK για την εφαρμογή των συνολικών μέτρων συνιστούν αντισταθμιστικές πληρωμές για την παροχή δημόσιων υπηρεσιών προς εξυπηρέτηση του γενικού συμφέροντος. Η Γερμανία παρέπεμψε στη νομολογία, σύμφωνα με την οποία οι κρατικές αντισταθμιστικές πληρωμές για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις, υπό ορισμένους όρους. Επομένως, κατά την άποψη της Γερμανίας, τα μέτρα δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι συνιστούν κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

(28)

Όπως υποστήριξε η Γερμανία, οι πληρωμές που καταβάλλονται από το κρατίδιο της Βαυαρίας και το BSTK για την εφαρμογή των συνολικών μέτρων συνιστούν αντισταθμιστικές πληρωμές για την παροχή δημόσιων υπηρεσιών προς εξυπηρέτηση του γενικού συμφέροντος. Η Γερμανία παρέπεμψε στη νομολογία, σύμφωνα με την οποία οι κρατικές αντισταθμιστικές πληρωμές για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις, υπό ορισμένους όρους. Επομένως, κατά την άποψη της Γερμανίας, τα μέτρα δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι συνιστούν κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.

| (29) | Η Γερμανία ήταν της άποψης ότι τα συνολικά μέτρα εξυπηρετούν τις ανάγκες της υγείας και της ορθής διαβίωσης των ζώων, αλλά και της προστασίας των καταναλωτών και της προστασίας των ζώων. Κατά συνέπεια, η εφαρμογή των συνολικών μέτρων εξυπηρετεί προπάντων το κοινό συμφέρον. |
| --- | --- |

(29)

Η Γερμανία ήταν της άποψης ότι τα συνολικά μέτρα εξυπηρετούν τις ανάγκες της υγείας και της ορθής διαβίωσης των ζώων, αλλά και της προστασίας των καταναλωτών και της προστασίας των ζώων. Κατά συνέπεια, η εφαρμογή των συνολικών μέτρων εξυπηρετεί προπάντων το κοινό συμφέρον.

| (30) | Κατά την άποψη της Γερμανίας, οι εκτενείς γνώσεις που αποκομίζονται από την εφαρμογή των συνολικών μέτρων, καθίστανται στη συνέχεια διαθέσιμες σε εθνική, αλλά και σε διεθνή κλίμακα, μέσω πολυάριθμων δημοσιεύσεων σε εξειδικευμένα περιοδικά κάθε κλάδου, καθώς και μέσω επιστημονικών διαλέξεων. Με τον τρόπο αυτό, ένα ουσιαστικό μέρος των αποτελεσμάτων που επιτυγχάνονται από τα συνολικά μέτρα είναι προσπελάσιμα στους ειδικούς εμπειρογνώμονες στο πλαίσιο της Ένωσης. |
| --- | --- |

(30)

Κατά την άποψη της Γερμανίας, οι εκτενείς γνώσεις που αποκομίζονται από την εφαρμογή των συνολικών μέτρων, καθίστανται στη συνέχεια διαθέσιμες σε εθνική, αλλά και σε διεθνή κλίμακα, μέσω πολυάριθμων δημοσιεύσεων σε εξειδικευμένα περιοδικά κάθε κλάδου, καθώς και μέσω επιστημονικών διαλέξεων. Με τον τρόπο αυτό, ένα ουσιαστικό μέρος των αποτελεσμάτων που επιτυγχάνονται από τα συνολικά μέτρα είναι προσπελάσιμα στους ειδικούς εμπειρογνώμονες στο πλαίσιο της Ένωσης.

| (31) | Όπως διατείνεται η Γερμανία, στο πλαίσιο του προγράμματος συνολικών μέτρων δεν προσφέρθηκε η παροχή θεραπευτικών υπηρεσιών, με άλλα λόγια δηλαδή, υπηρεσιών οι οποίες προσφέρονται συνήθως από αναγνωρισμένους κτηνιάτρους (όπως π.χ. οι μέθοδοι θεραπείας μέσω της χορήγησης φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων ή μέσω προληπτικών εμβολιασμών). Εκτός του πλαισίου αυτού του ενισχυόμενου προγράμματος, ο TGD ασκεί επίσης ορισμένες κερδοσκοπικές δραστηριότητες (θεραπευτικές φροντίδες). Οι δραστηριότητες αυτές αντιστοιχούν ωστόσο σε λιγότερο από το 5 % επί του συνόλου των κτηνιατρικών παροχών. Η αναλογία των κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων της TGD αντιστοιχεί ετησίως σε 2,6-2,85 % επί του συνολικού κύκλου εργασιών της. |
| --- | --- |

(31)

Όπως διατείνεται η Γερμανία, στο πλαίσιο του προγράμματος συνολικών μέτρων δεν προσφέρθηκε η παροχή θεραπευτικών υπηρεσιών, με άλλα λόγια δηλαδή, υπηρεσιών οι οποίες προσφέρονται συνήθως από αναγνωρισμένους κτηνιάτρους (όπως π.χ. οι μέθοδοι θεραπείας μέσω της χορήγησης φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων ή μέσω προληπτικών εμβολιασμών). Εκτός του πλαισίου αυτού του ενισχυόμενου προγράμματος, ο TGD ασκεί επίσης ορισμένες κερδοσκοπικές δραστηριότητες (θεραπευτικές φροντίδες). Οι δραστηριότητες αυτές αντιστοιχούν ωστόσο σε λιγότερο από το 5 % επί του συνόλου των κτηνιατρικών παροχών. Η αναλογία των κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων της TGD αντιστοιχεί ετησίως σε 2,6-2,85 % επί του συνολικού κύκλου εργασιών της.

| (32) | Ο σαφής και κατανοητός διαχωρισμός του τομέα δραστηριοτήτων «συνολικά μέτρα» από τις «κερδοσκοπικές δραστηριότητες» μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο των διασταυρούμενων επιδοτήσεων. Αυτό μπορεί να διασφαλισθεί με την εφαρμογή πληρέστατων και αναλυτικότατων λογιστικών μεθόδων καταγραφής, καθώς και με τη διενέργεια εκτεταμένων ελέγχων. |
| --- | --- |

(32)

Ο σαφής και κατανοητός διαχωρισμός του τομέα δραστηριοτήτων «συνολικά μέτρα» από τις «κερδοσκοπικές δραστηριότητες» μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο των διασταυρούμενων επιδοτήσεων. Αυτό μπορεί να διασφαλισθεί με την εφαρμογή πληρέστατων και αναλυτικότατων λογιστικών μεθόδων καταγραφής, καθώς και με τη διενέργεια εκτεταμένων ελέγχων.

IV.   ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΡΙΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ

| (33) | Οι τρίτοι ενδιαφερόμενοι υπενθύμισαν εκ νέου ότι η TGD δεν λαμβάνει μόνο προληπτικά μέτρα μέσω των κτηνιάτρων που απασχολεί η ίδια, αλλά προσφέρει επίσης θεραπευτικές υπηρεσίες. |
| --- | --- |

(33)

Οι τρίτοι ενδιαφερόμενοι υπενθύμισαν εκ νέου ότι η TGD δεν λαμβάνει μόνο προληπτικά μέτρα μέσω των κτηνιάτρων που απασχολεί η ίδια, αλλά προσφέρει επίσης θεραπευτικές υπηρεσίες.

| (34) | Οι ενδιαφερόμενοι δεν προέταξαν το επιχείρημα ότι για τις προαναφερόμενες θεραπευτικές υπηρεσίες καταβάλλεται άμεσα κάποια χρηματική υποστήριξη, αλλά τόνισαν ότι η TGD είναι σε θέση να προσφέρει συγκρίσιμες υπηρεσίες υπό σημαντικά ευνοϊκότερους όρους από τους κτηνιάτρους που ασκούν σε ελεύθερη βάση το επάγγελμα. |
| --- | --- |

(34)

Οι ενδιαφερόμενοι δεν προέταξαν το επιχείρημα ότι για τις προαναφερόμενες θεραπευτικές υπηρεσίες καταβάλλεται άμεσα κάποια χρηματική υποστήριξη, αλλά τόνισαν ότι η TGD είναι σε θέση να προσφέρει συγκρίσιμες υπηρεσίες υπό σημαντικά ευνοϊκότερους όρους από τους κτηνιάτρους που ασκούν σε ελεύθερη βάση το επάγγελμα.

| (35) | Δεν συνέχισε να προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι οι ενισχύσεις υπέρ των γεωργών εναντιώνονται στις κατευθυντήριες γραμμές που ισχύουν για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας ή ότι αντιβαίνουν στις εφαρμοστέες νομικές ρυθμίσεις. Δεν διατυπώθηκαν εξάλλου αντιρρήσεις κατά της διάθεσης των πόρων. |
| --- | --- |

(35)

Δεν συνέχισε να προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι οι ενισχύσεις υπέρ των γεωργών εναντιώνονται στις κατευθυντήριες γραμμές που ισχύουν για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας ή ότι αντιβαίνουν στις εφαρμοστέες νομικές ρυθμίσεις. Δεν διατυπώθηκαν εξάλλου αντιρρήσεις κατά της διάθεσης των πόρων.

V.   ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ

| (36) | Όπως ορίζεται στο άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, «οι ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές». |
| --- | --- |

(36)

Όπως ορίζεται στο άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, «οι ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές».

| (37) | Όπως έχει αποφανθεί το Δικαστήριο, για την εκτίμηση του ζητήματος εάν ορισμένο κρατικό μέτρο συνιστά ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 της ΣΛΕΕ, πρέπει να προσδιορισθεί εάν η ωφελούμενη επιχείρηση αντλεί οικονομικό όφελος το οποίο δεν θα είχε αποκομίσει υπό τις συνήθεις συνθήκες της αγοράς (8), ή εάν η επιχείρηση απαλλάσσεται με τον τρόπο αυτό από δαπάνες, με τις οποίες κανονικά θα έπρεπε να έχει επιβαρυνθεί από τους ίδιους πόρους της (9). |
| --- | --- |

(37)

Όπως έχει αποφανθεί το Δικαστήριο, για την εκτίμηση του ζητήματος εάν ορισμένο κρατικό μέτρο συνιστά ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 της ΣΛΕΕ, πρέπει να προσδιορισθεί εάν η ωφελούμενη επιχείρηση αντλεί οικονομικό όφελος το οποίο δεν θα είχε αποκομίσει υπό τις συνήθεις συνθήκες της αγοράς (8), ή εάν η επιχείρηση απαλλάσσεται με τον τρόπο αυτό από δαπάνες, με τις οποίες κανονικά θα έπρεπε να έχει επιβαρυνθεί από τους ίδιους πόρους της (9).

| (38) | Οι όροι αυτοί φαίνεται να πληρούνται, εκ πρώτης όψεως. |
| --- | --- |

(38)

Οι όροι αυτοί φαίνεται να πληρούνται, εκ πρώτης όψεως.

| (39) | Το μέτρο χρηματοδοτείται από κρατικούς πόρους. Ωφελεί ορισμένες επιχειρήσεις, και ειδικότερα τους γεωργούς της Βαυαρίας, οι οποίοι λαμβάνουν τις επιδοτούμενες υπηρεσίες δωρεάν. Δεδομένου ότι οι επιχειρήσεις αυτές δραστηριοποιούνται σε μια αγορά, στην οποία ασκούνται έντονες διεθνείς ανταγωνιστικές πιέσεις, το μέτρο νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό (10), ενώ επηρεάζει περαιτέρω τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές (11). |
| --- | --- |

(39)

Το μέτρο χρηματοδοτείται από κρατικούς πόρους. Ωφελεί ορισμένες επιχειρήσεις, και ειδικότερα τους γεωργούς της Βαυαρίας, οι οποίοι λαμβάνουν τις επιδοτούμενες υπηρεσίες δωρεάν. Δεδομένου ότι οι επιχειρήσεις αυτές δραστηριοποιούνται σε μια αγορά, στην οποία ασκούνται έντονες διεθνείς ανταγωνιστικές πιέσεις, το μέτρο νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό (10), ενώ επηρεάζει περαιτέρω τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές (11).

| (40) | Για το λόγο αυτό, το εξεταζόμενο μέτρο συνιστά ενίσχυση και εφαρμόζεται το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. Πρέπει συνεπώς να εξεταστεί, εάν, κατά παρέκκλιση από το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, μπορεί να ισχύσει κάποια εξαίρεση από τη γενική αρχή του ασυμβίβαστου των κρατικών ενισχύσεων με την εσωτερική αγορά. |
| --- | --- |

(40)

Για το λόγο αυτό, το εξεταζόμενο μέτρο συνιστά ενίσχυση και εφαρμόζεται το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. Πρέπει συνεπώς να εξεταστεί, εάν, κατά παρέκκλιση από το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, μπορεί να ισχύσει κάποια εξαίρεση από τη γενική αρχή του ασυμβίβαστου των κρατικών ενισχύσεων με την εσωτερική αγορά.

| (41) | Τα «συνολικά μέτρα» για τους γεωργούς (από το 1990) και οι αντισταθμιστικές πληρωμές που καταβλήθηκαν στην TGD για την εφαρμογή των «συνολικών μέτρων» κατά το χρονικό διάστημα 1990-2004 χορηγήθηκαν χωρίς να έχει προηγηθεί η ανακοίνωσή τους στην Επιτροπή. Είναι παράνομα, επειδή χορηγήθηκαν κατά παράβαση του άρθρου 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

(41)

Τα «συνολικά μέτρα» για τους γεωργούς (από το 1990) και οι αντισταθμιστικές πληρωμές που καταβλήθηκαν στην TGD για την εφαρμογή των «συνολικών μέτρων» κατά το χρονικό διάστημα 1990-2004 χορηγήθηκαν χωρίς να έχει προηγηθεί η ανακοίνωσή τους στην Επιτροπή. Είναι παράνομα, επειδή χορηγήθηκαν κατά παράβαση του άρθρου 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ.

| (42) | Η απαγόρευση της χορήγησης κρατικών ενισχύσεων βάσει του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ δεν ισχύει χωρίς εξαίρεση, εντούτοις. Η Επιτροπή εξέτασε εάν συντρέχει κάποια από τις εξαιρέσεις ή απαλλαγές από τη γενική αρχή της απαγόρευσης χορήγησης ενισχύσεων, σύμφωνα με το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

(42)

Η απαγόρευση της χορήγησης κρατικών ενισχύσεων βάσει του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ δεν ισχύει χωρίς εξαίρεση, εντούτοις. Η Επιτροπή εξέτασε εάν συντρέχει κάποια από τις εξαιρέσεις ή απαλλαγές από τη γενική αρχή της απαγόρευσης χορήγησης ενισχύσεων, σύμφωνα με το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.

| (43) | Οι προβλεπόμενες στο άρθρο 107 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ εξαιρέσεις, οι οποίες αφορούν τις ενισχύσεις κοινωνικού χαρακτήρα σε μεμονωμένους καταναλωτές, τις ενισχύσεις για την επανόρθωση ζημιών που προκαλούνται από θεομηνίες ή άλλα έκτακτα γεγονότα και τις ενισχύσεις προς την οικονομία ορισμένων περιοχών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, δεν εφαρμόζονται στην παρούσα περίπτωση. |
| --- | --- |

(43)

Οι προβλεπόμενες στο άρθρο 107 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ εξαιρέσεις, οι οποίες αφορούν τις ενισχύσεις κοινωνικού χαρακτήρα σε μεμονωμένους καταναλωτές, τις ενισχύσεις για την επανόρθωση ζημιών που προκαλούνται από θεομηνίες ή άλλα έκτακτα γεγονότα και τις ενισχύσεις προς την οικονομία ορισμένων περιοχών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, δεν εφαρμόζονται στην παρούσα περίπτωση.

| (44) | Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι εξαιρέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο α) της ΣΛΕΕ σχετικά με την ανάπτυξη ορισμένων περιοχών δεν ισχύουν σε σχέση με το εξεταζόμενο καθεστώς ενισχύσεων, δεδομένου ότι το μέτρο δεν συνιστά ενίσχυση για την ανάπτυξη της οικονομίας ορισμένων περιοχών, όπου το βιοτικό επίπεδο είναι εκτάκτως χαμηλό ή όπου υπάρχει σοβαρή υποαπασχόληση. |
| --- | --- |

(44)

Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι εξαιρέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο α) της ΣΛΕΕ σχετικά με την ανάπτυξη ορισμένων περιοχών δεν ισχύουν σε σχέση με το εξεταζόμενο καθεστώς ενισχύσεων, δεδομένου ότι το μέτρο δεν συνιστά ενίσχυση για την ανάπτυξη της οικονομίας ορισμένων περιοχών, όπου το βιοτικό επίπεδο είναι εκτάκτως χαμηλό ή όπου υπάρχει σοβαρή υποαπασχόληση.

| (45) | Όσον αφορά την περίπτωση της απαλλαγής που θεσπίζεται στο άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο β) της ΣΛΕΕ, επαρκεί η υπόδειξη ότι η επίμαχη ενίσχυση δεν συνιστά σημαντικό πρόγραμμα κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, αλλά ούτε επιδιώκει να θεραπεύσει μια σοβαρή διαταραχή στη γερμανική οικονομία. Ούτε εξάλλου επιδιώκεται ο στόχος να προωθήσει τον πολιτισμό και να καταβάλει μέριμνα για τη συντήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο δ) της ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

(45)

Όσον αφορά την περίπτωση της απαλλαγής που θεσπίζεται στο άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο β) της ΣΛΕΕ, επαρκεί η υπόδειξη ότι η επίμαχη ενίσχυση δεν συνιστά σημαντικό πρόγραμμα κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, αλλά ούτε επιδιώκει να θεραπεύσει μια σοβαρή διαταραχή στη γερμανική οικονομία. Ούτε εξάλλου επιδιώκεται ο στόχος να προωθήσει τον πολιτισμό και να καταβάλει μέριμνα για τη συντήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο δ) της ΣΛΕΕ.

| (46) | Ούτε η Γερμανία, αλλά και ούτε οποιοσδήποτε άλλος τρίτος ενδιαφερόμενος δεν επικαλέσθηκαν τις προαναφερθείσες εξαιρέσεις ή απαλλαγές κατά τη διάρκεια της διαδικασίας έρευνας. |
| --- | --- |

(46)

Ούτε η Γερμανία, αλλά και ούτε οποιοσδήποτε άλλος τρίτος ενδιαφερόμενος δεν επικαλέσθηκαν τις προαναφερθείσες εξαιρέσεις ή απαλλαγές κατά τη διάρκεια της διαδικασίας έρευνας.

| (47) | Η μοναδική περίπτωση απαλλαγής που θα μπορούσε να εξεταστεί είναι επομένως η διάταξη του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ, στο οποίο ορίζεται ότι μπορεί να θεωρηθούν συμβιβάσιμες οι ενισχύσεις για την προώθηση της ανάπτυξης ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων ή οικονομικών περιοχών, εφόσον δεν αλλοιώνουν τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντίκειται προς το κοινό συμφέρον. |
| --- | --- |

(47)

Η μοναδική περίπτωση απαλλαγής που θα μπορούσε να εξεταστεί είναι επομένως η διάταξη του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ, στο οποίο ορίζεται ότι μπορεί να θεωρηθούν συμβιβάσιμες οι ενισχύσεις για την προώθηση της ανάπτυξης ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων ή οικονομικών περιοχών, εφόσον δεν αλλοιώνουν τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντίκειται προς το κοινό συμφέρον.

| (48) | Δεδομένου ότι πρόκειται για ενίσχυση που αποφέρει οφέλη στους γεωργούς, εφαρμόζονται οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας και δασοκομίας και οι κατευθυντήριες γραμμές για την εξέταση των κρατικών ενισχύσεων στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας. Όπως αναφέρεται στο ανωτέρω σημείο 26, δεδομένου ότι τα μέτρα αυτά αποτελούν παράνομες κρατικές ενισχύσεις, η Επιτροπή, αξιολογεί τη συμβατότητά τους με την εσωτερική αγορά με βάση τα κριτήρια που ισχύουν κατά τη στιγμή χορήγησης της ενίσχυσης. |
| --- | --- |

(48)

Δεδομένου ότι πρόκειται για ενίσχυση που αποφέρει οφέλη στους γεωργούς, εφαρμόζονται οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας και δασοκομίας και οι κατευθυντήριες γραμμές για την εξέταση των κρατικών ενισχύσεων στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας. Όπως αναφέρεται στο ανωτέρω σημείο 26, δεδομένου ότι τα μέτρα αυτά αποτελούν παράνομες κρατικές ενισχύσεις, η Επιτροπή, αξιολογεί τη συμβατότητά τους με την εσωτερική αγορά με βάση τα κριτήρια που ισχύουν κατά τη στιγμή χορήγησης της ενίσχυσης.

| (49) | Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής για τον καθορισμό των εφαρμοστέων κανόνων για την αξιολόγηση παράνομης κρατικής ενίσχυσης, εφαρμόζονται οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τα επίμαχα μέτρα, ενώ οι ενισχύσεις που έχουν χορηγηθεί πριν από την έναρξη ισχύος των εν λόγω κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών (δηλαδή πριν από την 1η Ιανουαρίου 2000) οφείλουν να αξιολογούνται με γνώμονα το έγγραφο εργασίας της Επιτροπής της 10ης Νοεμβρίου 1986 (12). |
| --- | --- |

(49)

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής για τον καθορισμό των εφαρμοστέων κανόνων για την αξιολόγηση παράνομης κρατικής ενίσχυσης, εφαρμόζονται οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τα επίμαχα μέτρα, ενώ οι ενισχύσεις που έχουν χορηγηθεί πριν από την έναρξη ισχύος των εν λόγω κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών (δηλαδή πριν από την 1η Ιανουαρίου 2000) οφείλουν να αξιολογούνται με γνώμονα το έγγραφο εργασίας της Επιτροπής της 10ης Νοεμβρίου 1986 (12).

| (50) | Όπως αναφέρεται στο σημείο 11.4.1 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών: «στις περιπτώσεις που ένας γεωργός έχει απώλειες ζωικού κεφαλαίου συνεπεία ζωικής ασθένειας ή οι καλλιέργειές του προσβάλλονται από φυτική ασθένεια, αυτό συνήθως δεν αποτελεί θεομηνία ή έκτακτο γεγονός κατά την έννοια της συνθήκης ΕΚ». |
| --- | --- |

(50)

Όπως αναφέρεται στο σημείο 11.4.1 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών: «στις περιπτώσεις που ένας γεωργός έχει απώλειες ζωικού κεφαλαίου συνεπεία ζωικής ασθένειας ή οι καλλιέργειές του προσβάλλονται από φυτική ασθένεια, αυτό συνήθως δεν αποτελεί θεομηνία ή έκτακτο γεγονός κατά την έννοια της συνθήκης ΕΚ».

| (51) | Στις περιπτώσεις αυτές, οι ενισχύσεις για την αποζημίωση των απωλειών και οι ενισχύσεις για την πρόληψη μελλοντικών απωλειών μπορούν να επιτραπούν από την Επιτροπή μόνο βάσει του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ, το οποίο προβλέπει ότι οι ενισχύσεις για την προώθηση της αναπτύξεως ορισμένων δραστηριοτήτων μπορούν να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, εφόσον δεν αλλοιώνουν τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντέκειτο προς το κοινό συμφέρον. |
| --- | --- |

(51)

Στις περιπτώσεις αυτές, οι ενισχύσεις για την αποζημίωση των απωλειών και οι ενισχύσεις για την πρόληψη μελλοντικών απωλειών μπορούν να επιτραπούν από την Επιτροπή μόνο βάσει του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ, το οποίο προβλέπει ότι οι ενισχύσεις για την προώθηση της αναπτύξεως ορισμένων δραστηριοτήτων μπορούν να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, εφόσον δεν αλλοιώνουν τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντέκειτο προς το κοινό συμφέρον.

| (52) | Όσον αφορά εν προκειμένω την ενίσχυση για τους γεωργούς εφαρμόζεται το σημείο 11 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών, δεδομένου ότι τα μέτρα εξυπηρετούν το σκοπό της πρόληψης και αντιμετώπισης νόσων ζώων. Η Επιτροπή βασίζει από την πλευρά της την αξιολόγηση των ενισχύσεων για τους σκοπούς της πρόληψης και αντιμετώπισης νόσων ζώων στο σημείο 11.4 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών. Οι ενισχύσεις αυτές λογίζεται ότι είναι συμβιβάσιμες με τα άρθρα 107 και 108 της ΣΛΕΕ εάν πληρούνται οι όροι που ακολουθούν. |
| --- | --- |

(52)

Όσον αφορά εν προκειμένω την ενίσχυση για τους γεωργούς εφαρμόζεται το σημείο 11 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών, δεδομένου ότι τα μέτρα εξυπηρετούν το σκοπό της πρόληψης και αντιμετώπισης νόσων ζώων. Η Επιτροπή βασίζει από την πλευρά της την αξιολόγηση των ενισχύσεων για τους σκοπούς της πρόληψης και αντιμετώπισης νόσων ζώων στο σημείο 11.4 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών. Οι ενισχύσεις αυτές λογίζεται ότι είναι συμβιβάσιμες με τα άρθρα 107 και 108 της ΣΛΕΕ εάν πληρούνται οι όροι που ακολουθούν.

| (53) | Το μέτρο πρέπει να αποτελεί μέρος ενός προγράμματος που εφαρμόζεται σε κοινοτικό, εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο για την πρόληψη, τον έλεγχο ή την εκρίζωση της σχετικής επιζωοτίας ή νόσου (σημείο 11.4.2 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών). Σύμφωνα με το σημείο 11.4.2 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών, πρέπει να καθιερωθεί ένα σύστημα συναγερμού, σε συνδυασμό ενδεχομένως με τις ενισχύσεις, προκειμένου να ενθαρρυνθούν τα εκάστοτε θιγόμενα άτομα να συμμετάσχουν προαιρετικά στα προληπτικά μέτρα. Επομένως, αντικείμενο των μέτρων ενίσχυσης μπορεί να είναι μόνον οι ασθένειες ή επιζωοτίες η αντιμετώπιση των οποίων αποτελεί συμφέρον των δημοσίων αρχών, και όχι τα μέτρα εκείνα για τα οποία οι γεωργοί πρέπει εύλογα να αναλαμβάνουν οι ίδιοι την ευθύνη. |
| --- | --- |

(53)

Το μέτρο πρέπει να αποτελεί μέρος ενός προγράμματος που εφαρμόζεται σε κοινοτικό, εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο για την πρόληψη, τον έλεγχο ή την εκρίζωση της σχετικής επιζωοτίας ή νόσου (σημείο 11.4.2 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών). Σύμφωνα με το σημείο 11.4.2 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών, πρέπει να καθιερωθεί ένα σύστημα συναγερμού, σε συνδυασμό ενδεχομένως με τις ενισχύσεις, προκειμένου να ενθαρρυνθούν τα εκάστοτε θιγόμενα άτομα να συμμετάσχουν προαιρετικά στα προληπτικά μέτρα. Επομένως, αντικείμενο των μέτρων ενίσχυσης μπορεί να είναι μόνον οι ασθένειες ή επιζωοτίες η αντιμετώπιση των οποίων αποτελεί συμφέρον των δημοσίων αρχών, και όχι τα μέτρα εκείνα για τα οποία οι γεωργοί πρέπει εύλογα να αναλαμβάνουν οι ίδιοι την ευθύνη.

| (54) | Τα μέτρα ενίσχυσης πρέπει να είναι προληπτικά ή αντισταθμιστικά, ή να αποτελούν συνδυασμό των δύο (σημείο 11.4.3 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών). |
| --- | --- |

(54)

Τα μέτρα ενίσχυσης πρέπει να είναι προληπτικά ή αντισταθμιστικά, ή να αποτελούν συνδυασμό των δύο (σημείο 11.4.3 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών).

| (55) | Οι ενισχύσεις πρέπει να συμβιβάζονται με τα ειδικά μέτρα που καθορίζονται στην κοινοτική κτηνιατρική και φυτοϋγειονομική νομοθεσία (σημείο 11.4.4 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών). |
| --- | --- |

(55)

Οι ενισχύσεις πρέπει να συμβιβάζονται με τα ειδικά μέτρα που καθορίζονται στην κοινοτική κτηνιατρική και φυτοϋγειονομική νομοθεσία (σημείο 11.4.4 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών).

| (56) | Οι ενισχύσεις επιτρέπεται να χορηγηθούν έως το μέγιστο όριο που ανέρχεται σε 100 % των δαπανών (σημείο 11.4.5 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών). Δεν μπορεί να χορηγηθεί καμία ενίσχυση, όπου στην κοινοτική νομοθεσία ορίζεται ότι με το κόστος τους επιβαρύνονται οι ίδιοι οι γεωργοί. |
| --- | --- |

(56)

Οι ενισχύσεις επιτρέπεται να χορηγηθούν έως το μέγιστο όριο που ανέρχεται σε 100 % των δαπανών (σημείο 11.4.5 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών). Δεν μπορεί να χορηγηθεί καμία ενίσχυση, όπου στην κοινοτική νομοθεσία ορίζεται ότι με το κόστος τους επιβαρύνονται οι ίδιοι οι γεωργοί.

| (57) | Οι προϋποθέσεις αυτές πληρούνται ως εξής: |
| --- | --- |

(57)

Οι προϋποθέσεις αυτές πληρούνται ως εξής:

| (58) | Τα μέτρα αποτελούν μέρος ενός προγράμματος που εφαρμόζεται σε περιφερειακό επίπεδο (Βαυαρία). Σκοπός τους είναι η πρόληψη και αντιμετώπιση νόσων ζώων. Αυτό αποδεικνύεται από το ρητό στόχο που καθορίζεται στο LwFöG («Η διασφάλιση και η βελτίωση της υγιεινής των τροφίμων ζωικής προέλευσης») και από τα «συνολικά μέτρα» που εφαρμόζονται. Τα εξεταζόμενα μέτρα εξυπηρετούν το σκοπό της αντιμετώπισης μεταδοτικών νόσων ζώων, συμπεριλαμβανομένων των παραγοντικών ασθενειών και των ζωονόσων. Προορισμός τους είναι επίσης η βελτιστοποίηση και ο περιορισμός της χρήσης φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων. Οι σημαντικότερες ασθένειες για συγκεκριμένες ομάδες ζώων είναι: για τα βοοειδή και τα πρόβατα: ζωονόσοι, πυρετός Q, παραφυματίωση, μεταδοτική σπογγώδης εγκεφαλοπάθεια και μαστίτιδα; για τους χοίρους και τα πουλερικά: ζωονόσοι, σαλμονέλες, Escherichia coli και εντερίτις. Επιπλέον αναπτύσσονται και δοκιμάζονται μέθοδοι και διαδικασίες για την ανίχνευση και διάγνωση των μολύνσεων από ιούς. |
| --- | --- |

(58)

Τα μέτρα αποτελούν μέρος ενός προγράμματος που εφαρμόζεται σε περιφερειακό επίπεδο (Βαυαρία). Σκοπός τους είναι η πρόληψη και αντιμετώπιση νόσων ζώων. Αυτό αποδεικνύεται από το ρητό στόχο που καθορίζεται στο LwFöG («Η διασφάλιση και η βελτίωση της υγιεινής των τροφίμων ζωικής προέλευσης») και από τα «συνολικά μέτρα» που εφαρμόζονται. Τα εξεταζόμενα μέτρα εξυπηρετούν το σκοπό της αντιμετώπισης μεταδοτικών νόσων ζώων, συμπεριλαμβανομένων των παραγοντικών ασθενειών και των ζωονόσων. Προορισμός τους είναι επίσης η βελτιστοποίηση και ο περιορισμός της χρήσης φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων. Οι σημαντικότερες ασθένειες για συγκεκριμένες ομάδες ζώων είναι: για τα βοοειδή και τα πρόβατα: ζωονόσοι, πυρετός Q, παραφυματίωση, μεταδοτική σπογγώδης εγκεφαλοπάθεια και μαστίτιδα; για τους χοίρους και τα πουλερικά: ζωονόσοι, σαλμονέλες, Escherichia coli και εντερίτις. Επιπλέον αναπτύσσονται και δοκιμάζονται μέθοδοι και διαδικασίες για την ανίχνευση και διάγνωση των μολύνσεων από ιούς.

| (59) | Τα συνολικά μέτρα συμβάλλουν στην επίτευξη του στόχου της ΕΕ, να εγγυηθεί το υψηλό επίπεδο υγείας των ζώων. Η Επιτροπή δεν έχει επιπλέον κανένα στοιχείο στη διάθεσή της, από το οποίο συνάγεται ότι θα μπορούσαν να παραβιάσουν τη σχετική κτηνιατρική νομοθεσία της ΕΕ. |
| --- | --- |

(59)

Τα συνολικά μέτρα συμβάλλουν στην επίτευξη του στόχου της ΕΕ, να εγγυηθεί το υψηλό επίπεδο υγείας των ζώων. Η Επιτροπή δεν έχει επιπλέον κανένα στοιχείο στη διάθεσή της, από το οποίο συνάγεται ότι θα μπορούσαν να παραβιάσουν τη σχετική κτηνιατρική νομοθεσία της ΕΕ.

| (60) | Το πρόγραμμα προβλέπει ότι η μέγιστη ένταση ενίσχυσης ανέρχεται το πολύ σε 100 %. Δεν προβλέπει τη χορήγηση καμίας ενίσχυσης, στις περιπτώσεις όπου η κοινοτική νομοθεσία προβλέπει ότι με το κόστος πρέπει να επιβαρυνθούν οι ίδιοι οι γεωργοί. |
| --- | --- |

(60)

Το πρόγραμμα προβλέπει ότι η μέγιστη ένταση ενίσχυσης ανέρχεται το πολύ σε 100 %. Δεν προβλέπει τη χορήγηση καμίας ενίσχυσης, στις περιπτώσεις όπου η κοινοτική νομοθεσία προβλέπει ότι με το κόστος πρέπει να επιβαρυνθούν οι ίδιοι οι γεωργοί.

| (61) | Με ποσοστό 50 % των δαπανών για τα συνολικά μέτρα στον τομέα της γεωργίας και της αλιείας επιβαρύνεται το κρατίδιο της Βαυαρίας. Στις παρατηρήσεις που κοινοποίησε μετά την κίνηση της διαδικασίας, η Γερμανία ενημέρωσε την Επιτροπή ότι το BTSK επρόκειτο να επωμισθεί ένα περαιτέρω μέρος των δαπανών. Το BTSK αποτελεί δημόσια υπηρεσία που χρηματοδοτείται από οιονεί φορολογικές επιβαρύνσεις. Η συνδυασμένη χρηματοδότηση της ενίσχυσης από πόρους του κρατιδίου της Βαυαρίας και του BTSK περιορίζεται σε 100 % και είναι στην πράξη κατώτερη και από αυτή την αξία. Η Επιτροπή είχε εγκρίνει στο παρελθόν επανειλημμένα τη χρηματοδότηση του BTSK από τις οιονεί φορολογικές επιβαρύνσεις. (13) Η Επιτροπή δεν έχει επομένως κανέναν λόγο να υποβάλει τις προαναφερθείσες οιονεί φορολογικές επιβαρύνσεις εκ νέου σε διεξοδικούς ελέγχους σε βάθος. Ούτε ο καταγγέλλων, αλλά ούτε και άλλοι τρίτοι ενδιαφερόμενοι δεν αντιτάχθηκαν στο μοντέλο χρηματοδότησης του BTSK (δεν αμφισβήτησαν δηλαδή το παρόν σκέλος χρηματοδότησης των ενισχύσεων). |
| --- | --- |

(61)

Με ποσοστό 50 % των δαπανών για τα συνολικά μέτρα στον τομέα της γεωργίας και της αλιείας επιβαρύνεται το κρατίδιο της Βαυαρίας. Στις παρατηρήσεις που κοινοποίησε μετά την κίνηση της διαδικασίας, η Γερμανία ενημέρωσε την Επιτροπή ότι το BTSK επρόκειτο να επωμισθεί ένα περαιτέρω μέρος των δαπανών. Το BTSK αποτελεί δημόσια υπηρεσία που χρηματοδοτείται από οιονεί φορολογικές επιβαρύνσεις. Η συνδυασμένη χρηματοδότηση της ενίσχυσης από πόρους του κρατιδίου της Βαυαρίας και του BTSK περιορίζεται σε 100 % και είναι στην πράξη κατώτερη και από αυτή την αξία. Η Επιτροπή είχε εγκρίνει στο παρελθόν επανειλημμένα τη χρηματοδότηση του BTSK από τις οιονεί φορολογικές επιβαρύνσεις. (13) Η Επιτροπή δεν έχει επομένως κανέναν λόγο να υποβάλει τις προαναφερθείσες οιονεί φορολογικές επιβαρύνσεις εκ νέου σε διεξοδικούς ελέγχους σε βάθος. Ούτε ο καταγγέλλων, αλλά ούτε και άλλοι τρίτοι ενδιαφερόμενοι δεν αντιτάχθηκαν στο μοντέλο χρηματοδότησης του BTSK (δεν αμφισβήτησαν δηλαδή το παρόν σκέλος χρηματοδότησης των ενισχύσεων).

| (62) | Οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές βασίζονται στις ίδιες αρχές, όπως είχε ήδη γίνει με το έγγραφο εργασίας της Επιτροπής της 10ης Νοεμβρίου 1986. Επομένως, ισχύει η ίδια αξιολόγηση επίσης και για τις ενισχύσεις που δόθηκαν στους γεωργούς από το 1990 ως το 1999, οι οποίες πρέπει επίσης να θεωρηθεί ότι είναι συμβιβάσιμες, με βάση τις αρχές αυτές. Οι κρατικές ενισχύσεις μπορεί επομένως να θεωρηθεί ότι συμβιβάζονται με την εσωτερική αγορά. |
| --- | --- |

(62)

Οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές βασίζονται στις ίδιες αρχές, όπως είχε ήδη γίνει με το έγγραφο εργασίας της Επιτροπής της 10ης Νοεμβρίου 1986. Επομένως, ισχύει η ίδια αξιολόγηση επίσης και για τις ενισχύσεις που δόθηκαν στους γεωργούς από το 1990 ως το 1999, οι οποίες πρέπει επίσης να θεωρηθεί ότι είναι συμβιβάσιμες, με βάση τις αρχές αυτές. Οι κρατικές ενισχύσεις μπορεί επομένως να θεωρηθεί ότι συμβιβάζονται με την εσωτερική αγορά.

| (63) | Όσον αφορά την κατάσταση μετά το 2007, στο σημείο 133 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών προβλέπεται, ότι η Επιτροπή κηρύσσει τις κρατικές ενισχύσεις για την αντιμετώπιση νόσων ζώων και φυτών συμβιβάσιμες με το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ, όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006 της 15ης Δεκεμβρίου 2006 σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης στις κρατικές ενισχύσεις προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 70/2001 (14). Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να εξετάζονται μόνο μέτρα πρόληψης νόσων, δεδομένου ότι δεν παρέχεται καμία ενίσχυση για θεραπευτικά μέτρα ή για την καταβολή αντισταθμιστικών πληρωμών για απώλειες. |
| --- | --- |

(63)

Όσον αφορά την κατάσταση μετά το 2007, στο σημείο 133 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών προβλέπεται, ότι η Επιτροπή κηρύσσει τις κρατικές ενισχύσεις για την αντιμετώπιση νόσων ζώων και φυτών συμβιβάσιμες με το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ, όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006 της 15ης Δεκεμβρίου 2006 σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης στις κρατικές ενισχύσεις προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 70/2001 (14). Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να εξετάζονται μόνο μέτρα πρόληψης νόσων, δεδομένου ότι δεν παρέχεται καμία ενίσχυση για θεραπευτικά μέτρα ή για την καταβολή αντισταθμιστικών πληρωμών για απώλειες.

| (64) | Στο βαθμό που η ενίσχυση προς τους γεωργούς περιλαμβάνει τις δαπάνες παροχής συμβουλών, πρόκειται για την παροχή τεχνικής υποστήριξης, κατά την έννοια του σημείου 103 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών. Συνεπώς, η Επιτροπή κηρύσσει τις κρατικές ενισχύσεις για την παροχή τεχνικής υποστήριξης συμβιβάσιμες με το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006. |
| --- | --- |

(64)

Στο βαθμό που η ενίσχυση προς τους γεωργούς περιλαμβάνει τις δαπάνες παροχής συμβουλών, πρόκειται για την παροχή τεχνικής υποστήριξης, κατά την έννοια του σημείου 103 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών. Συνεπώς, η Επιτροπή κηρύσσει τις κρατικές ενισχύσεις για την παροχή τεχνικής υποστήριξης συμβιβάσιμες με το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006.

| (65) | Σύμφωνα με το άρθρο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006, επιτρέπεται η χορήγηση των ενισχύσεων στις περιπτώσεις που ακολουθούν στη συνέχεια. |
| --- | --- |

(65)

Σύμφωνα με το άρθρο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006, επιτρέπεται η χορήγηση των ενισχύσεων στις περιπτώσεις που ακολουθούν στη συνέχεια.

| (66) | Οι ενισχύσεις αποζημίωσης των γεωργών για τις δαπάνες πρόληψης και εκρίζωσης νόσων ζώων και φυτών και αντιμετώπισης της προσβολής από επιβλαβείς οργανισμούς στις οποίες υποβλήθηκαν και που αφορούν υγειονομικούς ελέγχους, εξετάσεις και άλλα μέτρα ανίχνευσης, αγορά και χορήγηση εμβολίων, φαρμάκων και φυτοπροστατευτικών προϊόντων, σφαγή και καταστροφή των ζώων και καταστροφή καλλιεργειών, συμβιβάζονται με την κοινή αγορά. Η ενίσχυση χορηγείται σε είδος μέσω επιδοτούμενων υπηρεσιών και δεν πρέπει να περιλαμβάνει άμεσες χρηματικές πληρωμές σε παραγωγούς [άρθρο 10 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006]. |
| --- | --- |

(66)

Οι ενισχύσεις αποζημίωσης των γεωργών για τις δαπάνες πρόληψης και εκρίζωσης νόσων ζώων και φυτών και αντιμετώπισης της προσβολής από επιβλαβείς οργανισμούς στις οποίες υποβλήθηκαν και που αφορούν υγειονομικούς ελέγχους, εξετάσεις και άλλα μέτρα ανίχνευσης, αγορά και χορήγηση εμβολίων, φαρμάκων και φυτοπροστατευτικών προϊόντων, σφαγή και καταστροφή των ζώων και καταστροφή καλλιεργειών, συμβιβάζονται με την κοινή αγορά. Η ενίσχυση χορηγείται σε είδος μέσω επιδοτούμενων υπηρεσιών και δεν πρέπει να περιλαμβάνει άμεσες χρηματικές πληρωμές σε παραγωγούς [άρθρο 10 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006].

| (67) | Τα ποσά που ενδεχομένως έχουν εισπραχθεί και οι δαπάνες που δεν πραγματοποιήθηκαν λόγω της νόσου, πρέπει να αφαιρούνται από το ποσό των δαπανών ή ζημιών που είναι επιλέξιμες για ενίσχυση [άρθρο 10 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006]. |
| --- | --- |

(67)

Τα ποσά που ενδεχομένως έχουν εισπραχθεί και οι δαπάνες που δεν πραγματοποιήθηκαν λόγω της νόσου, πρέπει να αφαιρούνται από το ποσό των δαπανών ή ζημιών που είναι επιλέξιμες για ενίσχυση [άρθρο 10 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006].

| (68) | Οι ενισχύσεις πρέπει να καταβάλλονται σε σχέση με νόσους ή προσβολές από επιβλαβείς οργανισμούς για τις οποίες υφίστανται, σε κοινοτικό ή εθνικό επίπεδο, νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις. Οι ενισχύσεις πρέπει άρα να εντάσσονται στο πλαίσιο δημόσιου προγράμματος σε κοινοτικό, εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο για την πρόληψη, τον έλεγχο ή την εκρίζωση της σχετικής νόσου ή του επιβλαβούς οργανισμού. Οι νόσοι και η προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς πρέπει να προσδιορίζονται σαφώς στο πρόγραμμα, το οποίο πρέπει επίσης να περιλαμβάνει περιγραφή των σχετικών μέτρων [άρθρο 10 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006]. |
| --- | --- |

(68)

Οι ενισχύσεις πρέπει να καταβάλλονται σε σχέση με νόσους ή προσβολές από επιβλαβείς οργανισμούς για τις οποίες υφίστανται, σε κοινοτικό ή εθνικό επίπεδο, νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις. Οι ενισχύσεις πρέπει άρα να εντάσσονται στο πλαίσιο δημόσιου προγράμματος σε κοινοτικό, εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο για την πρόληψη, τον έλεγχο ή την εκρίζωση της σχετικής νόσου ή του επιβλαβούς οργανισμού. Οι νόσοι και η προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς πρέπει να προσδιορίζονται σαφώς στο πρόγραμμα, το οποίο πρέπει επίσης να περιλαμβάνει περιγραφή των σχετικών μέτρων [άρθρο 10 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006].

| (69) | Η ενίσχυση δεν πρέπει να συνδέεται με νόσο για την οποία η κοινοτική νομοθεσία προβλέπει ειδική επιβάρυνση για μέτρα ελέγχου ή για τα οποία η κοινοτική νομοθεσία προβλέπει ότι το κόστος τους επιβαρύνει τη γεωργική εκμετάλλευση, εκτός εάν το κόστος των εν λόγω μέτρων ενίσχυσης αντισταθμίζεται πλήρως από υποχρεωτικές επιβαρύνσεις των παραγωγών [άρθρο 10 παράγραφοι 5 και 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006]. |
| --- | --- |

(69)

Η ενίσχυση δεν πρέπει να συνδέεται με νόσο για την οποία η κοινοτική νομοθεσία προβλέπει ειδική επιβάρυνση για μέτρα ελέγχου ή για τα οποία η κοινοτική νομοθεσία προβλέπει ότι το κόστος τους επιβαρύνει τη γεωργική εκμετάλλευση, εκτός εάν το κόστος των εν λόγω μέτρων ενίσχυσης αντισταθμίζεται πλήρως από υποχρεωτικές επιβαρύνσεις των παραγωγών [άρθρο 10 παράγραφοι 5 και 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006].

| (70) | Όσον αφορά τις νόσους των ζώων, η ενίσχυση πρέπει να χορηγείται για τις νόσους που αναφέρονται στον κατάλογο νόσων των ζώων του Διεθνούς Γραφείου Επιζωοτιών ή/και στο παράρτημα της απόφασης 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1990, σχετικά με ορισμένες δαπάνες στον κτηνιατρικό τομέα (15) [άρθρο 10 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006]. |
| --- | --- |

(70)

Όσον αφορά τις νόσους των ζώων, η ενίσχυση πρέπει να χορηγείται για τις νόσους που αναφέρονται στον κατάλογο νόσων των ζώων του Διεθνούς Γραφείου Επιζωοτιών ή/και στο παράρτημα της απόφασης 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1990, σχετικά με ορισμένες δαπάνες στον κτηνιατρικό τομέα (15) [άρθρο 10 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006].

| (71) | Τα καθεστώτα ενίσχυσης πρέπει να θεσπιστούν εντός τριών ετών από την πραγματοποίηση της δαπάνης ή της ζημίας. Η ενίσχυση πρέπει να καταβληθεί εντός τεσσάρων ετών από την πραγματοποίηση της δαπάνης ή της ζημίας [άρθρο 10 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006]. |
| --- | --- |

(71)

Τα καθεστώτα ενίσχυσης πρέπει να θεσπιστούν εντός τριών ετών από την πραγματοποίηση της δαπάνης ή της ζημίας. Η ενίσχυση πρέπει να καταβληθεί εντός τεσσάρων ετών από την πραγματοποίηση της δαπάνης ή της ζημίας [άρθρο 10 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006].

| (72) | Οι προϋποθέσεις αυτές πληρούνται ως εξής: |
| --- | --- |

(72)

Οι προϋποθέσεις αυτές πληρούνται ως εξής:

| (73) | Όπως περιγράφεται στο σημείο 14, η ενίσχυση περιλαμβάνει ποικίλα μέτρα (συνεχής παρακολούθηση μέσω δοκιμών και άλλων προληπτικών εξετάσεων, δειγματοληψία και (εργαστηριακές/μαζικές) αναλύσεις, παροχή συμβουλών από κτηνιάτρους, κατάρτιση σχεδίων πρόληψης ή/και εξυγίανσης και ανάπτυξη προγραμμάτων εμβολιασμού), άμεσος σκοπός των οποίων είναι η πρόληψη των νόσων. Η Γερμανία επιβεβαίωσε με την επιστολή της 9ης Φεβρουαρίου 2009 ότι η ενίσχυση δίνεται υπό μορφή επιδοτούμενων υπηρεσιών. Κατά συνέπεια, επιτρέπονται οι ενισχύσεις για δαπάνες αυτού του είδους σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006. |
| --- | --- |

(73)

Όπως περιγράφεται στο σημείο 14, η ενίσχυση περιλαμβάνει ποικίλα μέτρα (συνεχής παρακολούθηση μέσω δοκιμών και άλλων προληπτικών εξετάσεων, δειγματοληψία και (εργαστηριακές/μαζικές) αναλύσεις, παροχή συμβουλών από κτηνιάτρους, κατάρτιση σχεδίων πρόληψης ή/και εξυγίανσης και ανάπτυξη προγραμμάτων εμβολιασμού), άμεσος σκοπός των οποίων είναι η πρόληψη των νόσων. Η Γερμανία επιβεβαίωσε με την επιστολή της 9ης Φεβρουαρίου 2009 ότι η ενίσχυση δίνεται υπό μορφή επιδοτούμενων υπηρεσιών. Κατά συνέπεια, επιτρέπονται οι ενισχύσεις για δαπάνες αυτού του είδους σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006.

| (74) | Η Γερμανία επιβεβαίωσε με την επιστολή της 9ης Φεβρουαρίου 2009 ότι όπου τα προγράμματα αφορούν τις νόσους των ζώων, η ενίσχυση πρέπει να χορηγείται για τις νόσους που αναφέρονται στον κατάλογο νόσων των ζώων του Διεθνούς Γραφείου Επιζωοτιών ή/και στο παράρτημα της απόφασης 90/424/ΕΟΚ. |
| --- | --- |

(74)

Η Γερμανία επιβεβαίωσε με την επιστολή της 9ης Φεβρουαρίου 2009 ότι όπου τα προγράμματα αφορούν τις νόσους των ζώων, η ενίσχυση πρέπει να χορηγείται για τις νόσους που αναφέρονται στον κατάλογο νόσων των ζώων του Διεθνούς Γραφείου Επιζωοτιών ή/και στο παράρτημα της απόφασης 90/424/ΕΟΚ.

| (75) | Το άρθρο 10 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006 δεν εφαρμόζεται, εφόσον χορηγούνται ενισχύσεις μόνο για τα προληπτικά μέτρα. |
| --- | --- |

(75)

Το άρθρο 10 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006 δεν εφαρμόζεται, εφόσον χορηγούνται ενισχύσεις μόνο για τα προληπτικά μέτρα.

| (76) | Όπου οι ενισχύσεις καταβάλλονται σε σχέση με ορισμένες νόσους, οι ενισχύσεις πρέπει να εντάσσονται στο πλαίσιο προγράμματος σε περιφερειακό επίπεδο, στο οποίο η αντίστοιχη επιζωοτία ή νόσος και τα σχετικά μέτρα πρέπει να προσδιορίζονται σαφώς. Το άρθρο 10 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006 πληρούται ως εκ τούτου. |
| --- | --- |

(76)

Όπου οι ενισχύσεις καταβάλλονται σε σχέση με ορισμένες νόσους, οι ενισχύσεις πρέπει να εντάσσονται στο πλαίσιο προγράμματος σε περιφερειακό επίπεδο, στο οποίο η αντίστοιχη επιζωοτία ή νόσος και τα σχετικά μέτρα πρέπει να προσδιορίζονται σαφώς. Το άρθρο 10 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006 πληρούται ως εκ τούτου.

| (77) | Οι δαπάνες για τις οποίες η νομοθεσία της Ένωσης προβλέπει ότι το κόστος τους επιβαρύνει τους ίδιους τους παραγωγούς, δεν επιδοτούνται. Το άρθρο 10 παράγραφοι 5 και6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006 πληρούται ως εκ τούτου. |
| --- | --- |

(77)

Οι δαπάνες για τις οποίες η νομοθεσία της Ένωσης προβλέπει ότι το κόστος τους επιβαρύνει τους ίδιους τους παραγωγούς, δεν επιδοτούνται. Το άρθρο 10 παράγραφοι 5 και6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006 πληρούται ως εκ τούτου.

| (78) | Οι δαπάνες που προκύπτουν πριν από την παροχή των υπηρεσιών δεν συγκαταλέγονται στις επιλέξιμες δαπάνες. Το άρθρο 10 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006 πληρούται ως εκ τούτου. |
| --- | --- |

(78)

Οι δαπάνες που προκύπτουν πριν από την παροχή των υπηρεσιών δεν συγκαταλέγονται στις επιλέξιμες δαπάνες. Το άρθρο 10 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006 πληρούται ως εκ τούτου.

| (79) | Η Γερμανία δεν έχει αποκλείσει, την πιθανότητα τα μέτρα που αναφέρονται στο σημείο 14 να αφορούν ενδεχομένως άλλες πτυχές υγείας των ζώων από τις συγκεκριμένες και σαφώς προσδιοριζόμενες επιζωοτίες, νόσους ή προσβολές από επιβλαβείς οργανισμούς (π.χ. τις συνθήκες υγιεινής κατά την παραγωγή). Ως εκ τούτου τα μέτρα θα συνιστούν ενίσχυση για την παροχή υπηρεσιών συμβούλου, με αποτέλεσμα, στο πλαίσιο αυτό, οι συστάσεις και τα σχέδια να προσαρμόζονται στην κατάσταση ορισμένων αγροτών ή ορισμένων ομάδων αγροτών. |
| --- | --- |

(79)

Η Γερμανία δεν έχει αποκλείσει, την πιθανότητα τα μέτρα που αναφέρονται στο σημείο 14 να αφορούν ενδεχομένως άλλες πτυχές υγείας των ζώων από τις συγκεκριμένες και σαφώς προσδιοριζόμενες επιζωοτίες, νόσους ή προσβολές από επιβλαβείς οργανισμούς (π.χ. τις συνθήκες υγιεινής κατά την παραγωγή). Ως εκ τούτου τα μέτρα θα συνιστούν ενίσχυση για την παροχή υπηρεσιών συμβούλου, με αποτέλεσμα, στο πλαίσιο αυτό, οι συστάσεις και τα σχέδια να προσαρμόζονται στην κατάσταση ορισμένων αγροτών ή ορισμένων ομάδων αγροτών.

| (80) | Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006, επιτρέπονται οι ενισχύσεις για να καλύπτονται οι δαπάνες για τις παρεχόμενες από τρίτους υπηρεσίες συμβούλων, ενώ οι προαναφερόμενες υπηρεσίες συμβούλων δεν επιτρέπεται (όπως π.χ. οι συνήθεις φοροτεχνικές υπηρεσίες, οι τακτικές νομικές υπηρεσίες ή διαφήμιση) να συνιστούν διαρκή ή περιοδική δραστηριότητα και να σχετίζονται με τις συνήθεις λειτουργικές δαπάνες της επιχείρησης. Όπως ορίζεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006, η ενίσχυση μπορεί να καλύψει έως 100 % των επιλέξιμων δαπανών και πρέπει να παρέχεται υπό μορφή επιδοτούμενων υπηρεσιών. |
| --- | --- |

(80)

Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006, επιτρέπονται οι ενισχύσεις για να καλύπτονται οι δαπάνες για τις παρεχόμενες από τρίτους υπηρεσίες συμβούλων, ενώ οι προαναφερόμενες υπηρεσίες συμβούλων δεν επιτρέπεται (όπως π.χ. οι συνήθεις φοροτεχνικές υπηρεσίες, οι τακτικές νομικές υπηρεσίες ή διαφήμιση) να συνιστούν διαρκή ή περιοδική δραστηριότητα και να σχετίζονται με τις συνήθεις λειτουργικές δαπάνες της επιχείρησης. Όπως ορίζεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006, η ενίσχυση μπορεί να καλύψει έως 100 % των επιλέξιμων δαπανών και πρέπει να παρέχεται υπό μορφή επιδοτούμενων υπηρεσιών.

| (81) | Οι προϋποθέσεις αυτές πληρούνται ως εξής: |
| --- | --- |

(81)

Οι προϋποθέσεις αυτές πληρούνται ως εξής:

| (82) | Όπως προκύπτει από την τεκμηρίωση που υποβλήθηκε από τη Γερμανία, (βλέπε σημείο 14) οι επιδοτούμενες υπηρεσίες γνωμοδότησης παρέχονται υπό μορφή προγραμμάτων σε συνδυασμό με ιδιαίτερα και περιστασιακά θέματα γενικού ενδιαφέροντος που έχουν σχέση με την υγεία των ζώων. Μολονότι για ορισμένα μέτρα ενδέχεται να απαιτηθεί ο συνεχής έλεγχος ή η διενέργεια τακτικών δοκιμών, αυτά εμφανίζονται να συνδέονται με το ιδιαίτερο πρόγραμμα και να μην αντιπροσωπεύουν τους στερεότυπους τρέχοντες κτηνιατρικούς ή ποιοτικούς ελέγχους του αποθέματος ζωικού κεφαλαίου. Ούτε δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι το κόστος τέτοιων μέτρων εμπίπτει στην κατηγορία των συνηθισμένων λειτουργικών δαπανών, κατά την έννοια του άρθρου 15 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006, δεδομένου ότι οι δαπάνες για την πραγματοποίηση των συνήθων επισκέψεων από κτηνιάτρους για τους σκοπούς της πρόληψης και της θεραπείας δεν ανήκουν στις επιλέξιμες. Η συνολική ενίσχυση παρέχεται υπό μορφή επιδοτούμενων υπηρεσιών και δεν επιτρέπεται να υπερβεί ποσοστό 100 % των επιλέξιμων δαπανών. Επομένως, οι κρατικές ενισχύσεις μπορούν να θεωρηθούν συμβιβάσιμες με την εσωτερική αγορά. |
| --- | --- |

(82)

Όπως προκύπτει από την τεκμηρίωση που υποβλήθηκε από τη Γερμανία, (βλέπε σημείο 14) οι επιδοτούμενες υπηρεσίες γνωμοδότησης παρέχονται υπό μορφή προγραμμάτων σε συνδυασμό με ιδιαίτερα και περιστασιακά θέματα γενικού ενδιαφέροντος που έχουν σχέση με την υγεία των ζώων. Μολονότι για ορισμένα μέτρα ενδέχεται να απαιτηθεί ο συνεχής έλεγχος ή η διενέργεια τακτικών δοκιμών, αυτά εμφανίζονται να συνδέονται με το ιδιαίτερο πρόγραμμα και να μην αντιπροσωπεύουν τους στερεότυπους τρέχοντες κτηνιατρικούς ή ποιοτικούς ελέγχους του αποθέματος ζωικού κεφαλαίου. Ούτε δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι το κόστος τέτοιων μέτρων εμπίπτει στην κατηγορία των συνηθισμένων λειτουργικών δαπανών, κατά την έννοια του άρθρου 15 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006, δεδομένου ότι οι δαπάνες για την πραγματοποίηση των συνήθων επισκέψεων από κτηνιάτρους για τους σκοπούς της πρόληψης και της θεραπείας δεν ανήκουν στις επιλέξιμες. Η συνολική ενίσχυση παρέχεται υπό μορφή επιδοτούμενων υπηρεσιών και δεν επιτρέπεται να υπερβεί ποσοστό 100 % των επιλέξιμων δαπανών. Επομένως, οι κρατικές ενισχύσεις μπορούν να θεωρηθούν συμβιβάσιμες με την εσωτερική αγορά.

| (83) | Τα μέτρα τέθηκαν επίσης σε εφαρμογή στον τομέα της ιχθυοτροφίας. Στις κατευθυντήριες γραμμές για την εξέταση των κρατικών ενισχύσεων στην αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια των ετών 1988, 1992, 1994, 1997 και 2001, που αντιστοιχούν στις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές, καθιερώνονται οι ακόλουθοι όροι με βάση τους οποίους κρίνεται το συμβιβάσιμο των κρατικών ενισχύσεων με την εσωτερική αγορά στους τομείς της κτηνιατρικής και της υγείας (16): Οι δημόσιες αρχές είναι υποχρεωμένες να λαμβάνουν μέτρα, στρεφόμενες κατά μιας νόσου, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται ότι τα μέτρα λαμβάνονται προς εξυπηρέτηση του κοινού συμφέροντος και όχι μόνο για να ικανοποιείται κάποιο συγκεκριμένο ιδιαίτερο ενδιαφέρον Οι στόχοι των μέτρων ενίσχυσης πρέπει να είναι είτε προληπτικοί είτε αντισταθμιστικοί ή να συνδυάζουν και τους δύο στόχους. Στον TGD ανατέθηκε από το κρατίδιο της Βαυαρίας το καθήκον της εφαρμογής των μέτρων και αυτός τα εκτελεί με δική του πρωτοβουλία„ όπως αναλύεται στο σημείο 16 ήδη σε συνδυασμό με κάποιο άλλο θέμα. Τα μέτρα εξυπηρετούν προληπτικούς στόχους. Οι κρατικές ενισχύσεις δύνανται ως εκ τούτου να θεωρηθούν συμβιβάσιμες με την εσωτερική αγορά. |
| --- | --- |

(83)

Τα μέτρα τέθηκαν επίσης σε εφαρμογή στον τομέα της ιχθυοτροφίας. Στις κατευθυντήριες γραμμές για την εξέταση των κρατικών ενισχύσεων στην αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια των ετών 1988, 1992, 1994, 1997 και 2001, που αντιστοιχούν στις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές, καθιερώνονται οι ακόλουθοι όροι με βάση τους οποίους κρίνεται το συμβιβάσιμο των κρατικών ενισχύσεων με την εσωτερική αγορά στους τομείς της κτηνιατρικής και της υγείας (16): Οι δημόσιες αρχές είναι υποχρεωμένες να λαμβάνουν μέτρα, στρεφόμενες κατά μιας νόσου, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται ότι τα μέτρα λαμβάνονται προς εξυπηρέτηση του κοινού συμφέροντος και όχι μόνο για να ικανοποιείται κάποιο συγκεκριμένο ιδιαίτερο ενδιαφέρον Οι στόχοι των μέτρων ενίσχυσης πρέπει να είναι είτε προληπτικοί είτε αντισταθμιστικοί ή να συνδυάζουν και τους δύο στόχους. Στον TGD ανατέθηκε από το κρατίδιο της Βαυαρίας το καθήκον της εφαρμογής των μέτρων και αυτός τα εκτελεί με δική του πρωτοβουλία„ όπως αναλύεται στο σημείο 16 ήδη σε συνδυασμό με κάποιο άλλο θέμα. Τα μέτρα εξυπηρετούν προληπτικούς στόχους. Οι κρατικές ενισχύσεις δύνανται ως εκ τούτου να θεωρηθούν συμβιβάσιμες με την εσωτερική αγορά.

| (84) | Οι κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της 1ης Νοεμβρίου 2004 και της 31ης Μαρτίου 2008 εξετάζονται χωριστά, κατά περίπτωση, με βάση το σημείο 3.10 των κατευθυντήριων γραμμών για την εξέταση των κρατικών ενισχύσεων στην αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια (17) (εφεξής: κατευθυντήριες γραμμές του 2004), οι οποίες παραπέμπουν στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1595/2004 της Επιτροπής (18), το οποίο με τη σειρά του παραπέμπει στο άρθρο 15 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1999, για καθορισμό των λεπτομερών κανόνων και ρυθμίσεων σχετικά με την κοινοτική διαρθρωτική βοήθεια στον τομέα της αλιείας (19). Σύμφωνα με το σημείο 3.1 παράγραφος 2 των κατευθυντήριων γραμμών του 2004, οι εν λόγω κρατικές ενισχύσεις είναι συμβιβάσιμες με την εσωτερική αγορά και εναρμονίζονται με τους στόχους της κοινής πολιτικής ανταγωνισμού και της κοινής πολιτικής αλιείας, όπως αυτοί καθορίζονται στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 (20) και (ΕΚ) αριθ. 2792/1999: σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999, προβλέπεται η δυνατότητα στήριξης των μέτρων γενικότερου ενδιαφέροντος, τα οποία υπερβαίνουν το κανονικό μέτρο του επιχειρηματικού πνεύματος. Παραδείγματα τέτοιων μέτρων αποτελούν το άρθρο 15 παράγραφος 3 στοιχεία ε) και λ). Η Επιτροπή σημειώνει, πρώτον, ότι ο σκοπός των «συνολικών μέτρων» συμπίπτει με τους στόχους των μέτρων αυτών. Δεύτερον, ο TGD ανάγει τις δραστηριότητες αυτές σε δική του πρωτοβουλία και όχι στις αξιώσεις που προβάλλονται από τους γεωργούς. Επιπλέον, τα μέτρα αυτά —βλέπε σχετικά σημείο 3.4 των κατευθυντήριων γραμμών του 2004— δεν επρόκειτο να εφαρμοσθούν ανυπερθέτως σε περίπτωση που επικρατούσαν οι καθαρές συνθήκες της αγοράς. Τέλος, τα εν λόγω μέτρα οδηγούν σε διαρκείς βελτιώσεις του κλάδου κατά την έννοια του σημείου 3.5 των κατευθυντήριων γραμμών του 2004. |
| --- | --- |

(84)

Οι κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της 1ης Νοεμβρίου 2004 και της 31ης Μαρτίου 2008 εξετάζονται χωριστά, κατά περίπτωση, με βάση το σημείο 3.10 των κατευθυντήριων γραμμών για την εξέταση των κρατικών ενισχύσεων στην αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια (17) (εφεξής: κατευθυντήριες γραμμές του 2004), οι οποίες παραπέμπουν στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1595/2004 της Επιτροπής (18), το οποίο με τη σειρά του παραπέμπει στο άρθρο 15 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1999, για καθορισμό των λεπτομερών κανόνων και ρυθμίσεων σχετικά με την κοινοτική διαρθρωτική βοήθεια στον τομέα της αλιείας (19). Σύμφωνα με το σημείο 3.1 παράγραφος 2 των κατευθυντήριων γραμμών του 2004, οι εν λόγω κρατικές ενισχύσεις είναι συμβιβάσιμες με την εσωτερική αγορά και εναρμονίζονται με τους στόχους της κοινής πολιτικής ανταγωνισμού και της κοινής πολιτικής αλιείας, όπως αυτοί καθορίζονται στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 (20) και (ΕΚ) αριθ. 2792/1999: σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999, προβλέπεται η δυνατότητα στήριξης των μέτρων γενικότερου ενδιαφέροντος, τα οποία υπερβαίνουν το κανονικό μέτρο του επιχειρηματικού πνεύματος. Παραδείγματα τέτοιων μέτρων αποτελούν το άρθρο 15 παράγραφος 3 στοιχεία ε) και λ). Η Επιτροπή σημειώνει, πρώτον, ότι ο σκοπός των «συνολικών μέτρων» συμπίπτει με τους στόχους των μέτρων αυτών. Δεύτερον, ο TGD ανάγει τις δραστηριότητες αυτές σε δική του πρωτοβουλία και όχι στις αξιώσεις που προβάλλονται από τους γεωργούς. Επιπλέον, τα μέτρα αυτά —βλέπε σχετικά σημείο 3.4 των κατευθυντήριων γραμμών του 2004— δεν επρόκειτο να εφαρμοσθούν ανυπερθέτως σε περίπτωση που επικρατούσαν οι καθαρές συνθήκες της αγοράς. Τέλος, τα εν λόγω μέτρα οδηγούν σε διαρκείς βελτιώσεις του κλάδου κατά την έννοια του σημείου 3.5 των κατευθυντήριων γραμμών του 2004.

| (85) | Με την επιστολή της 9ης Φεβρουαρίου 2009, η Γερμανία επιβεβαίωσε ότι η ενίσχυση εξακολουθεί να καταβάλλεται στον τομέα της γεωργίας και ανέφερε παραδείγματα χαρακτηριστικών προγραμμάτων. Τα παραδείγματα αυτά δεν περιλάμβαναν κανένα πρόγραμμα από τον τομέα της αλιείας. Δεδομένου όμως ότι δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο της χορήγησης ενισχύσεων μετά την 1η Απριλίου 2008 προς όφελος του τομέα της ιχθυοτροφίας, θα πρέπει να εξετασθεί εάν οι ενισχύσεις συμβιβάζονται με τις διατάξεις που ίσχυαν στους τομείς της γεωργίας και της αλιείας μετά από την ημερομηνία εκείνη. Το σημείο 4.2 των κατευθυντήριων γραμμών του 2008 παραπέμπει στο θέμα των ενισχύσεων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής άλλων διατάξεων στους όρους των διατάξεων αυτών, και, εν προκειμένω, στις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 736/2008 της Επιτροπής, της 22ας Ιουλίου 2008, περί της εφαρμογής των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις κρατικές ενισχύσεις προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στους τομείς της παραγωγής, μεταποίησης και εμπορίας προϊόντων αλιείας (21). Η σχετική διάταξη για τις ενισχύσεις για τα κτηνιατρικά μέτρα είναι το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 736/2008. Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, οι ενισχύσεις για τα κτηνιατρικά μέτρα είναι συμβιβάσιμες με την εσωτερική αγορά, εφόσον πληρούν τους όρους των άρθρων 28 και 32 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 του Συμβουλίου (22) καθώς και του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 498/2007 της Επιτροπής (23). Σε ό,τι αφορά τις επίμαχες ενισχύσεις, οι όροι των προαναφερθέντων κανονισμών και οι γενικές αρχές του σημείου 3 των κατευθυντηρίων γραμμών από το έτος 2008 παρέμειναν ταυτόσημες από την άποψη της ουσίας με τις διατάξεις, που ίσχυαν για τις ενισχύσεις που είχαν χορηγηθεί πριν από την 1η Απριλίου 2008. Για το λόγο αυτό, η αξιολόγηση που πραγματοποιείται για εκείνη την ενίσχυση μπορεί επίσης να εφαρμοστεί στην ενίσχυση που χορηγείται μετά από την 1η Απριλίου 2008. Δεδομένου ότι οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν πριν από την 1η Απριλίου 2008 είναι συμβιβάσιμες με τις ισχύουσες διατάξεις και ως ενίσχυση και ότι οι ενισχύσεις και ο τρόπος με τον οποίο χορηγήθηκαν παρέμειναν αμετάβλητοι μετά την 1η Απριλίου 2008, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι ενισχύσεις πληρούν τους όρους στο πλαίσιο των διατάξεων που ισχύουν στους τομείς της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας. |
| --- | --- |

(85)

Με την επιστολή της 9ης Φεβρουαρίου 2009, η Γερμανία επιβεβαίωσε ότι η ενίσχυση εξακολουθεί να καταβάλλεται στον τομέα της γεωργίας και ανέφερε παραδείγματα χαρακτηριστικών προγραμμάτων. Τα παραδείγματα αυτά δεν περιλάμβαναν κανένα πρόγραμμα από τον τομέα της αλιείας. Δεδομένου όμως ότι δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο της χορήγησης ενισχύσεων μετά την 1η Απριλίου 2008 προς όφελος του τομέα της ιχθυοτροφίας, θα πρέπει να εξετασθεί εάν οι ενισχύσεις συμβιβάζονται με τις διατάξεις που ίσχυαν στους τομείς της γεωργίας και της αλιείας μετά από την ημερομηνία εκείνη. Το σημείο 4.2 των κατευθυντήριων γραμμών του 2008 παραπέμπει στο θέμα των ενισχύσεων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής άλλων διατάξεων στους όρους των διατάξεων αυτών, και, εν προκειμένω, στις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 736/2008 της Επιτροπής, της 22ας Ιουλίου 2008, περί της εφαρμογής των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις κρατικές ενισχύσεις προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στους τομείς της παραγωγής, μεταποίησης και εμπορίας προϊόντων αλιείας (21). Η σχετική διάταξη για τις ενισχύσεις για τα κτηνιατρικά μέτρα είναι το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 736/2008. Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, οι ενισχύσεις για τα κτηνιατρικά μέτρα είναι συμβιβάσιμες με την εσωτερική αγορά, εφόσον πληρούν τους όρους των άρθρων 28 και 32 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 του Συμβουλίου (22) καθώς και του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 498/2007 της Επιτροπής (23). Σε ό,τι αφορά τις επίμαχες ενισχύσεις, οι όροι των προαναφερθέντων κανονισμών και οι γενικές αρχές του σημείου 3 των κατευθυντηρίων γραμμών από το έτος 2008 παρέμειναν ταυτόσημες από την άποψη της ουσίας με τις διατάξεις, που ίσχυαν για τις ενισχύσεις που είχαν χορηγηθεί πριν από την 1η Απριλίου 2008. Για το λόγο αυτό, η αξιολόγηση που πραγματοποιείται για εκείνη την ενίσχυση μπορεί επίσης να εφαρμοστεί στην ενίσχυση που χορηγείται μετά από την 1η Απριλίου 2008. Δεδομένου ότι οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν πριν από την 1η Απριλίου 2008 είναι συμβιβάσιμες με τις ισχύουσες διατάξεις και ως ενίσχυση και ότι οι ενισχύσεις και ο τρόπος με τον οποίο χορηγήθηκαν παρέμειναν αμετάβλητοι μετά την 1η Απριλίου 2008, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι ενισχύσεις πληρούν τους όρους στο πλαίσιο των διατάξεων που ισχύουν στους τομείς της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας.

| (86) | Λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία που αναπτύχθηκαν προηγουμένως, οι κρατικές ενισχύσεις οι οποίες χορηγήθηκαν στους γεωργούς στο πλαίσιο των υπό εξέταση μέτρων πληρούν τους όρους που καθορίζονται στους εφαρμοστέους κοινοτικούς κανόνες οι οποίοι ισχύουν στους τομείς της γεωργίας και της αλιείας. Σε συνδυασμό με το σημείο αυτό, η Επιτροπή σημειώνει ότι ούτε ο καταγγέλλων, αλλά ούτε και οι λοιποί ενδιαφερόμενοι δεν απέδειξαν ότι είχε συντελεστεί κάποια παράβαση των διατάξεων της οικείας κοινοτικής νομοθεσίας. Οι κρατικές ενισχύσεις μπορεί επομένως να θεωρηθεί ότι συμβιβάζονται με την εσωτερική αγορά. |
| --- | --- |

(86)

Λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία που αναπτύχθηκαν προηγουμένως, οι κρατικές ενισχύσεις οι οποίες χορηγήθηκαν στους γεωργούς στο πλαίσιο των υπό εξέταση μέτρων πληρούν τους όρους που καθορίζονται στους εφαρμοστέους κοινοτικούς κανόνες οι οποίοι ισχύουν στους τομείς της γεωργίας και της αλιείας. Σε συνδυασμό με το σημείο αυτό, η Επιτροπή σημειώνει ότι ούτε ο καταγγέλλων, αλλά ούτε και οι λοιποί ενδιαφερόμενοι δεν απέδειξαν ότι είχε συντελεστεί κάποια παράβαση των διατάξεων της οικείας κοινοτικής νομοθεσίας. Οι κρατικές ενισχύσεις μπορεί επομένως να θεωρηθεί ότι συμβιβάζονται με την εσωτερική αγορά.

| (87) | Κριτήριο για την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης αποτελεί η παραχώρηση πλεονεκτήματος στον ευνοούμενο αποδέκτη μέσω του μέτρου. |
| --- | --- |

(87)

Κριτήριο για την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης αποτελεί η παραχώρηση πλεονεκτήματος στον ευνοούμενο αποδέκτη μέσω του μέτρου.

| (88) | Όπως προκύπτει από τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι αντισταθμίσεις για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις. (24) Ωστόσο, εάν δεν τηρηθούν οι προϋποθέσεις αυτές, αλλά πληρούνται ωστόσο τα γενικά κριτήρια εφαρμογής του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, οι εν λόγω αντισταθμίσεις συνιστούν κρατικές ενισχύσεις. |
| --- | --- |

(88)

Όπως προκύπτει από τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι αντισταθμίσεις για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις. (24) Ωστόσο, εάν δεν τηρηθούν οι προϋποθέσεις αυτές, αλλά πληρούνται ωστόσο τα γενικά κριτήρια εφαρμογής του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, οι εν λόγω αντισταθμίσεις συνιστούν κρατικές ενισχύσεις.

| (89) | Στην απόφαση που εξέδωσε στην υπόθεση Altmark, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσδιόρισε τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι αντισταθμίσεις για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις ως ακολούθως (βασική αρχή 3):






  «α) | πρώτον, η δικαιούχος επιχείρηση πρέπει να είναι πράγματι επιφορτισμένη με την εκπλήρωση υποχρεώσεως παροχής δημόσιας υπηρεσίας, ενώ η υποχρέωση αυτή πρέπει να είναι σαφώς καθορισμένη. |
| --- | --- | --- |

(89)

Στην απόφαση που εξέδωσε στην υπόθεση Altmark, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσδιόρισε τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι αντισταθμίσεις για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις ως ακολούθως (βασική αρχή 3):

«α)

πρώτον, η δικαιούχος επιχείρηση πρέπει να είναι πράγματι επιφορτισμένη με την εκπλήρωση υποχρεώσεως παροχής δημόσιας υπηρεσίας, ενώ η υποχρέωση αυτή πρέπει να είναι σαφώς καθορισμένη.

| β) | δεύτερον, οι βασικές παράμετροι βάσει των οποίων υπολογίζεται η αντιστάθμιση πρέπει να έχουν προσδιοριστεί προηγουμένως αντικειμενικά και με διαφάνεια. |
| --- | --- |

β)

δεύτερον, οι βασικές παράμετροι βάσει των οποίων υπολογίζεται η αντιστάθμιση πρέπει να έχουν προσδιοριστεί προηγουμένως αντικειμενικά και με διαφάνεια.

| γ) | Τρίτον, η αντιστάθμιση δεν πρέπει να υπερβαίνει το μέτρο του αναγκαίου για την κάλυψη του συνόλου ή μέρους των δαπανών που πραγματοποιούνται για την εκπλήρωση υποχρεώσεως παροχής δημόσιας υπηρεσίας, λαμβανομένων υπόψη των σχετικών εσόδων και ενός ευλόγου κέρδους σε σχέση με την εκπλήρωση των υποχρεώσεων αυτών. |
| --- | --- |

γ)

Τρίτον, η αντιστάθμιση δεν πρέπει να υπερβαίνει το μέτρο του αναγκαίου για την κάλυψη του συνόλου ή μέρους των δαπανών που πραγματοποιούνται για την εκπλήρωση υποχρεώσεως παροχής δημόσιας υπηρεσίας, λαμβανομένων υπόψη των σχετικών εσόδων και ενός ευλόγου κέρδους σε σχέση με την εκπλήρωση των υποχρεώσεων αυτών.

| δ) | Τέταρτον, όταν η επιλογή της επιχειρήσεως στην οποία πρόκειται να ανατεθεί η εκπλήρωση υποχρεώσεως παροχής δημόσιας υπηρεσίας δεν πραγματοποιείται στο πλαίσιο διαδικασίας συνάψεως δημοσίας συμβάσεως, το επίπεδο της απαραίτητης αντισταθμίσεως πρέπει να καθορίζεται βάσει αναλύσεως των δαπανών στις οποίες θα προέβαινε μια μέση επιχείρηση, με χρηστή διαχείριση και κατάλληλα εξοπλισμένη με μεταφορικά μέσα προς ικανοποίηση των απαιτήσεων σχετικά με την παροχή δημόσιας υπηρεσίας προκειμένου να εκπληρώσει τις ως άνω υποχρεώσεις, λαμβάνοντας υπόψη τα σχετικά έσοδα και ένα εύλογο κέρδος από την εκπλήρωση των υποχρεώσεων αυτών». |
| --- | --- |

δ)

Τέταρτον, όταν η επιλογή της επιχειρήσεως στην οποία πρόκειται να ανατεθεί η εκπλήρωση υποχρεώσεως παροχής δημόσιας υπηρεσίας δεν πραγματοποιείται στο πλαίσιο διαδικασίας συνάψεως δημοσίας συμβάσεως, το επίπεδο της απαραίτητης αντισταθμίσεως πρέπει να καθορίζεται βάσει αναλύσεως των δαπανών στις οποίες θα προέβαινε μια μέση επιχείρηση, με χρηστή διαχείριση και κατάλληλα εξοπλισμένη με μεταφορικά μέσα προς ικανοποίηση των απαιτήσεων σχετικά με την παροχή δημόσιας υπηρεσίας προκειμένου να εκπληρώσει τις ως άνω υποχρεώσεις, λαμβάνοντας υπόψη τα σχετικά έσοδα και ένα εύλογο κέρδος από την εκπλήρωση των υποχρεώσεων αυτών».

| (90) | Εφόσον πληρούνται τα τέσσερα αυτά κριτήρια, οι αντισταθμίσεις για παροχή δημόσιας υπηρεσίας δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις και δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 107 παράγραφος 1 και του άρθρου 108 της ΣΛΕΕ. Όταν τα κράτη μέλη δεν τηρούν τα εν λόγω κριτήρια και εφόσον πληρούνται τα γενικά κριτήρια για την εφαρμογή του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, οι αντισταθμίσεις για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας συνιστούν κρατικές ενισχύσεις, οι οποίες πρέπει να αναγγέλλονται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

(90)

Εφόσον πληρούνται τα τέσσερα αυτά κριτήρια, οι αντισταθμίσεις για παροχή δημόσιας υπηρεσίας δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις και δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 107 παράγραφος 1 και του άρθρου 108 της ΣΛΕΕ. Όταν τα κράτη μέλη δεν τηρούν τα εν λόγω κριτήρια και εφόσον πληρούνται τα γενικά κριτήρια για την εφαρμογή του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, οι αντισταθμίσεις για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας συνιστούν κρατικές ενισχύσεις, οι οποίες πρέπει να αναγγέλλονται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ.

| (91) | Τη στιγμή της κίνησης της διαδικασίας υπήρχαν ιδίως αμφιβολίες κατά πόσο, πληρούνται οι όροι που καθορίζονται στα στοιχεία γ) και δ). |
| --- | --- |

(91)

Τη στιγμή της κίνησης της διαδικασίας υπήρχαν ιδίως αμφιβολίες κατά πόσο, πληρούνται οι όροι που καθορίζονται στα στοιχεία γ) και δ).

| (92) | Όσον αφορά τον όρο του στοιχείου α), η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι το άρθρο 14 παράγραφος 1 LwFöG προβλέπει την υποχρέωση παροχής δημόσιας υπηρεσίας, δεδομένου ότι καθορίζει ένα σαφή στόχο (υγιής διατροφή) και προδιαγράφει τις δυνατότητες επίτευξής του στόχου αυτού (υψηλή ποιότητα των γεωργικών και δασοκομικών προϊόντων) με τη βοήθεια σειράς μέτρων (βλέπε αιτιολογική σκέψη 14). Σύμφωνα με το καταστατικό της, η TGD καταβάλλει μέριμνα για την προώθηση και την εξασφάλιση της υγείας των ζώων, ιδίως προς το συμφέρον της παραγωγής απολύτως υγιεινών ειδών διατροφής ζωικής προέλευσης αλλά και της προστασίας των καταναλωτών και των ζώων. Για να εκπληρώσει τους στόχους του, το σωματείο χρησιμοποιεί το δικό του προσωπικό και τις δικές του εγκαταστάσεις. Τα μέτρα που θέτει σε εφαρμογή η TGD ρυθμίζονται στη συμφωνία αριθ. R1-4010/1393 από το έτος 1974 και στη συμφωνία-πλαίσιο αριθ. T-7482-100, της 13ης Ιουλίου 1993, οι οποίες έχουν συνομολογηθεί μεταξύ του ελεύθερου κράτους της Βαυαρίας και της TGD Bayern. Οι λεπτομέρειες καθορίζονται κάθε χρόνο στις ετήσιες συμφωνίες και τις διοικητικές αποφάσεις. |
| --- | --- |

(92)

Όσον αφορά τον όρο του στοιχείου α), η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι το άρθρο 14 παράγραφος 1 LwFöG προβλέπει την υποχρέωση παροχής δημόσιας υπηρεσίας, δεδομένου ότι καθορίζει ένα σαφή στόχο (υγιής διατροφή) και προδιαγράφει τις δυνατότητες επίτευξής του στόχου αυτού (υψηλή ποιότητα των γεωργικών και δασοκομικών προϊόντων) με τη βοήθεια σειράς μέτρων (βλέπε αιτιολογική σκέψη 14). Σύμφωνα με το καταστατικό της, η TGD καταβάλλει μέριμνα για την προώθηση και την εξασφάλιση της υγείας των ζώων, ιδίως προς το συμφέρον της παραγωγής απολύτως υγιεινών ειδών διατροφής ζωικής προέλευσης αλλά και της προστασίας των καταναλωτών και των ζώων. Για να εκπληρώσει τους στόχους του, το σωματείο χρησιμοποιεί το δικό του προσωπικό και τις δικές του εγκαταστάσεις. Τα μέτρα που θέτει σε εφαρμογή η TGD ρυθμίζονται στη συμφωνία αριθ. R1-4010/1393 από το έτος 1974 και στη συμφωνία-πλαίσιο αριθ. T-7482-100, της 13ης Ιουλίου 1993, οι οποίες έχουν συνομολογηθεί μεταξύ του ελεύθερου κράτους της Βαυαρίας και της TGD Bayern. Οι λεπτομέρειες καθορίζονται κάθε χρόνο στις ετήσιες συμφωνίες και τις διοικητικές αποφάσεις.

| (93) | Όσον αφορά τον όρο του στοιχείου β), πρέπει να σημειωθεί ότι κάθε μια από τις μεμονωμένες δραστηριότητες καθορίζεται εκ των προτέρων και ότι η οικονομική αποζημίωση υπολογίζεται χρησιμοποιώντας ένα σύστημα σημείων το οποίο βασίζεται στις προβλέψεις για την προδιαγραφόμενη δαπάνη χρόνου και χρημάτων. Η ίδια διαδικασία ίσχυσε αναλόγως για τις νέες υπηρεσίες που προστέθηκαν μέσα στα επόμενα έτη. Σε συνάρτηση με το σημείο αυτό πρέπει να σημειωθεί ότι, οι δραστηριότητες του TGD έχουν ελεγχθεί και εγκριθεί από το βαυαρικό ανώτατο Ελεγκτικό Συνέδριο (Bayerischer Oberster Rechnungshof). Εξάλλου, για τη χρονική περίοδο που καλύπτεται από την παρούσα απόφαση, έχουν επίσης διενεργηθεί έλεγχοι των λογιστικών καταστάσεων από ανεξάρτητες ελεγκτικές επιχειρήσεις. |
| --- | --- |

(93)

Όσον αφορά τον όρο του στοιχείου β), πρέπει να σημειωθεί ότι κάθε μια από τις μεμονωμένες δραστηριότητες καθορίζεται εκ των προτέρων και ότι η οικονομική αποζημίωση υπολογίζεται χρησιμοποιώντας ένα σύστημα σημείων το οποίο βασίζεται στις προβλέψεις για την προδιαγραφόμενη δαπάνη χρόνου και χρημάτων. Η ίδια διαδικασία ίσχυσε αναλόγως για τις νέες υπηρεσίες που προστέθηκαν μέσα στα επόμενα έτη. Σε συνάρτηση με το σημείο αυτό πρέπει να σημειωθεί ότι, οι δραστηριότητες του TGD έχουν ελεγχθεί και εγκριθεί από το βαυαρικό ανώτατο Ελεγκτικό Συνέδριο (Bayerischer Oberster Rechnungshof). Εξάλλου, για τη χρονική περίοδο που καλύπτεται από την παρούσα απόφαση, έχουν επίσης διενεργηθεί έλεγχοι των λογιστικών καταστάσεων από ανεξάρτητες ελεγκτικές επιχειρήσεις.

| (94) | Όσον αφορά τον όρο του στοιχείου γ), η Γερμανία έχει υποβάλει στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι η αντιστάθμιση δεν έχει υπερβεί, τις δαπάνες για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας (βλέπε παράρτημα). Πράγματι, όπως αποδεικνύεται από τα στοιχεία, το TGD δεν πραγματοποίησε κέρδη κατά τα έτη από το1990 έως το 2004. Οι δαπάνες για τα συνολικά μέτρα υπολογίζονται με χρήση ενός συστήματος βαθμολόγησης βάσει πόντων. Στο πλαίσιο αυτό κάθε πόντος αντιπροσωπεύει μια συγκεκριμένη αξία σε ευρώ. Αυτή η μέθοδος υπολογισμού διαμορφώθηκε με βάση μία πρωτοβουλία που ανέλαβε το βαυαρικού Ελεγκτικό Συνέδριο. Είναι συγκρίσιμη με τη μέθοδο που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό των παροχών στο χώρο της ανθρώπινης υγείας. Όπως έχει δηλώσει η Γερμανία, η μέθοδος που χρησιμοποιείται από το 2002 πληροί τις απαιτήσεις της οδηγίας 2005/52/ΕΚ της Επιτροπής (25). |
| --- | --- |

(94)

Όσον αφορά τον όρο του στοιχείου γ), η Γερμανία έχει υποβάλει στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι η αντιστάθμιση δεν έχει υπερβεί, τις δαπάνες για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας (βλέπε παράρτημα). Πράγματι, όπως αποδεικνύεται από τα στοιχεία, το TGD δεν πραγματοποίησε κέρδη κατά τα έτη από το1990 έως το 2004. Οι δαπάνες για τα συνολικά μέτρα υπολογίζονται με χρήση ενός συστήματος βαθμολόγησης βάσει πόντων. Στο πλαίσιο αυτό κάθε πόντος αντιπροσωπεύει μια συγκεκριμένη αξία σε ευρώ. Αυτή η μέθοδος υπολογισμού διαμορφώθηκε με βάση μία πρωτοβουλία που ανέλαβε το βαυαρικού Ελεγκτικό Συνέδριο. Είναι συγκρίσιμη με τη μέθοδο που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό των παροχών στο χώρο της ανθρώπινης υγείας. Όπως έχει δηλώσει η Γερμανία, η μέθοδος που χρησιμοποιείται από το 2002 πληροί τις απαιτήσεις της οδηγίας 2005/52/ΕΚ της Επιτροπής (25).

| (95) | Όσον αφορά τον όρο του στοιχείου δ), συνεπεία της προκήρυξης ανοικτής διαδικασίας για την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων από την 1η Ιανουαρίου 2005, η Βαυαρία ανέθεσε στην TGD την υποχρέωση εκπλήρωσης των υποχρεώσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας. Έπειτα από σχετικές συζητήσεις με την Επιτροπή, η Βαυαρία εγκαινίασε τον Ιούνιο του 2004 τη διαδικασία της ανάθεσης με προκήρυξη συμφωνίας παροχής υπηρεσιών σε κοινοτική κλίμακα με τίτλο «Σχέδιο λήψης μέτρων στον χώρο της υγείας για τα ζώα που χρησιμοποιούνται για τις ανάγκες των γεωργικών εκμεταλλεύσεων στη Βαυαρία». Το κόστος για το σύνολο των μέτρων υπολογίζεται ότι θα ανέλθει γύρω στα 8 εκατ. ευρώ ετησίως. Η προκήρυξη δημοσιεύθηκε στο συμπλήρωμα της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σειρά S) (26) και στη βαυαρική εφημερίδα της κυβερνήσεως (Bayerisches Gesetz- και Verordnungsblatt). Στην προκήρυξη πήραν μέρος τρεις πιθανοί ανταγωνιστές. Η πενταετής σύμβαση κατακυρώθηκε στην TGD, δεδομένου ότι ήταν σε θέση να παρέχει τις απαιτούμενες υπηρεσίες με τον οικονομικώς πλέον συμφέροντα τρόπο. Μέσα στο έτος 2009 θα προκηρυχθεί νέα διαδικασία ανάθεσης δημόσιας σύμβασης. |
| --- | --- |

(95)

Όσον αφορά τον όρο του στοιχείου δ), συνεπεία της προκήρυξης ανοικτής διαδικασίας για την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων από την 1η Ιανουαρίου 2005, η Βαυαρία ανέθεσε στην TGD την υποχρέωση εκπλήρωσης των υποχρεώσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας. Έπειτα από σχετικές συζητήσεις με την Επιτροπή, η Βαυαρία εγκαινίασε τον Ιούνιο του 2004 τη διαδικασία της ανάθεσης με προκήρυξη συμφωνίας παροχής υπηρεσιών σε κοινοτική κλίμακα με τίτλο «Σχέδιο λήψης μέτρων στον χώρο της υγείας για τα ζώα που χρησιμοποιούνται για τις ανάγκες των γεωργικών εκμεταλλεύσεων στη Βαυαρία». Το κόστος για το σύνολο των μέτρων υπολογίζεται ότι θα ανέλθει γύρω στα 8 εκατ. ευρώ ετησίως. Η προκήρυξη δημοσιεύθηκε στο συμπλήρωμα της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σειρά S) (26) και στη βαυαρική εφημερίδα της κυβερνήσεως (Bayerisches Gesetz- και Verordnungsblatt). Στην προκήρυξη πήραν μέρος τρεις πιθανοί ανταγωνιστές. Η πενταετής σύμβαση κατακυρώθηκε στην TGD, δεδομένου ότι ήταν σε θέση να παρέχει τις απαιτούμενες υπηρεσίες με τον οικονομικώς πλέον συμφέροντα τρόπο. Μέσα στο έτος 2009 θα προκηρυχθεί νέα διαδικασία ανάθεσης δημόσιας σύμβασης.

| (96) | Όσον αφορά τη δεύτερη εναλλακτική λύση αναφορικά με τον όρο που καθορίζεται από το στοιχείο δ), η Γερμανία υποστήριξε ότι για την περίοδο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2004 είναι αδύνατο να προσδιοριστεί μια κανονική επιχείρηση που να είναι απολύτως συγκρίσιμη με την TGD. |
| --- | --- |

(96)

Όσον αφορά τη δεύτερη εναλλακτική λύση αναφορικά με τον όρο που καθορίζεται από το στοιχείο δ), η Γερμανία υποστήριξε ότι για την περίοδο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2004 είναι αδύνατο να προσδιοριστεί μια κανονική επιχείρηση που να είναι απολύτως συγκρίσιμη με την TGD.

| (97) | Η Γερμανία δεν έχει επομένως αποδείξει, ότι η αντιστάθμιση που καταβλήθηκε στο TGD κατά το χρονικό διάστημα από το 1990 έως το 2004 καθορίστηκε με βάση μια ανάλυση του κόστους με το οποίο θα είχε επιβαρυνθεί μία μέση επιχείρηση που εφαρμόζει ορθές πρακτικές διαχείρισης, για να εκπληρώσει τις αντίστοιχες υποχρεώσεις της. Κατά συνέπεια, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι το επίμαχο μέτρο απέφερε στην TGD έως τις 31 Δεκεμβρίου 2004 ένα οικονομικό πλεονέκτημα κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

(97)

Η Γερμανία δεν έχει επομένως αποδείξει, ότι η αντιστάθμιση που καταβλήθηκε στο TGD κατά το χρονικό διάστημα από το 1990 έως το 2004 καθορίστηκε με βάση μια ανάλυση του κόστους με το οποίο θα είχε επιβαρυνθεί μία μέση επιχείρηση που εφαρμόζει ορθές πρακτικές διαχείρισης, για να εκπληρώσει τις αντίστοιχες υποχρεώσεις της. Κατά συνέπεια, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι το επίμαχο μέτρο απέφερε στην TGD έως τις 31 Δεκεμβρίου 2004 ένα οικονομικό πλεονέκτημα κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.

| (98) | Η ετήσια αντιστάθμιση που χορηγήθηκε στην TGD κατά τη διάρκεια της περιόδου 1990 ως 2004 συνιστά επομένως κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, ενώ η ετήσια αντιστάθμιση που καταβλήθηκε στην TGD από την 1η Ιανουαρίου 2005 βάσει της διαδικασίας δημόσιας ανάθεσης σύμβασης, πληροί όλους τους όρους που αναφέρονται στην απόφαση Altmark με αποτέλεσμα να μην συνιστά κρατική ενίσχυση υπέρ της TGD. Σε συνδυασμό με το σημείο αυτό, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη της ότι από τα στοιχεία που υποβλήθηκαν από τη Γερμανία προκύπτει ότι οι πληρωμές προς την TGD από την 1η Ιανουαρίου 2005 έως το τέλος του 2008 δεν κάλυψαν πλήρως τις δαπάνες των συνολικών μέτρων. |
| --- | --- |

(98)

Η ετήσια αντιστάθμιση που χορηγήθηκε στην TGD κατά τη διάρκεια της περιόδου 1990 ως 2004 συνιστά επομένως κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, ενώ η ετήσια αντιστάθμιση που καταβλήθηκε στην TGD από την 1η Ιανουαρίου 2005 βάσει της διαδικασίας δημόσιας ανάθεσης σύμβασης, πληροί όλους τους όρους που αναφέρονται στην απόφαση Altmark με αποτέλεσμα να μην συνιστά κρατική ενίσχυση υπέρ της TGD. Σε συνδυασμό με το σημείο αυτό, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη της ότι από τα στοιχεία που υποβλήθηκαν από τη Γερμανία προκύπτει ότι οι πληρωμές προς την TGD από την 1η Ιανουαρίου 2005 έως το τέλος του 2008 δεν κάλυψαν πλήρως τις δαπάνες των συνολικών μέτρων.

| (99) | Δεν υπήρξε καμία συγκεκριμένη καταγγελία, αλλά ούτε και υποβλήθηκαν παρατηρήσεις από άλλους, τρίτους ενδιαφερόμενους, σχετικά με την εκπλήρωση των όρων που καθορίζονται στην υπόθεση Altmark. |
| --- | --- |

(99)

Δεν υπήρξε καμία συγκεκριμένη καταγγελία, αλλά ούτε και υποβλήθηκαν παρατηρήσεις από άλλους, τρίτους ενδιαφερόμενους, σχετικά με την εκπλήρωση των όρων που καθορίζονται στην υπόθεση Altmark.

| (100) | Για να αξιολογηθεί κατά πόσο είναι συμβιβάσιμη η αντιστάθμιση που χορηγήθηκε στο TGD για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας με τη ΣΛΕΕ πρέπει να ληφθούν υπόψη οι διατάξεις που ίσχυαν κατά τη χρονική στιγμή της χορήγησής της. |
| --- | --- |

(100)

Για να αξιολογηθεί κατά πόσο είναι συμβιβάσιμη η αντιστάθμιση που χορηγήθηκε στο TGD για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας με τη ΣΛΕΕ πρέπει να ληφθούν υπόψη οι διατάξεις που ίσχυαν κατά τη χρονική στιγμή της χορήγησής της.

| (101) | Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής για τις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας στην Ευρώπη (27) (εφεξής: «η ανακοίνωση»), η οποία εφαρμόζεται σύμφωνα με το σημείο 26 στοιχείο β) του Κοινοτικού πλαισίου για τις κρατικές ενισχύσεις υπό μορφή αντιστάθμισης για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας (28), για τις μη κοινοποιηθείσες ενισχύσεις, το θέμα της κρατικής αντιστάθμισης πρέπει να εξετάζεται με γνώμονα τρεις αρχές:






  — | την ουδετερότητα όσον αφορά το δημόσιο ή ιδιωτικό ιδιοκτησιακό καθεστώς των επιχειρήσεων, |
| --- | --- | --- |

(101)

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής για τις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας στην Ευρώπη (27) (εφεξής: «η ανακοίνωση»), η οποία εφαρμόζεται σύμφωνα με το σημείο 26 στοιχείο β) του Κοινοτικού πλαισίου για τις κρατικές ενισχύσεις υπό μορφή αντιστάθμισης για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας (28), για τις μη κοινοποιηθείσες ενισχύσεις, το θέμα της κρατικής αντιστάθμισης πρέπει να εξετάζεται με γνώμονα τρεις αρχές:

—

την ουδετερότητα όσον αφορά το δημόσιο ή ιδιωτικό ιδιοκτησιακό καθεστώς των επιχειρήσεων,

| — | τη διακριτική ελευθερία των κρατών μελών να καθορίζουν τι θεωρούν ως δημόσιες υπηρεσίες, |
| --- | --- |

—

τη διακριτική ελευθερία των κρατών μελών να καθορίζουν τι θεωρούν ως δημόσιες υπηρεσίες,

| — | την αναλογικότητα, που επιβάλλει οι περιορισμοί του ανταγωνισμού και οι φραγμοί σε βάρος των ελευθεριών της ενιαίας αγοράς να μην υπερβαίνουν το μέτρο που είναι αναγκαίο για να διασφαλίζεται η αποτελεσματική εκπλήρωση της αποστολής εξυπηρέτησης του γενικού συμφέροντος. |
| --- | --- |

—

την αναλογικότητα, που επιβάλλει οι περιορισμοί του ανταγωνισμού και οι φραγμοί σε βάρος των ελευθεριών της ενιαίας αγοράς να μην υπερβαίνουν το μέτρο που είναι αναγκαίο για να διασφαλίζεται η αποτελεσματική εκπλήρωση της αποστολής εξυπηρέτησης του γενικού συμφέροντος.

| (102) | Η πρώτη αρχή, η ουδετερότητα, συνεπάγεται ότι η Επιτροπή δεν επιτάσσει κατά πόσο οι επιχειρήσεις που είναι αρμόδιες για την παροχή των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας πρέπει να είναι δημόσιες ή ιδιωτικές. Η συμμόρφωση με αυτήν την αρχή δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση στην παρούσα περίπτωση. |
| --- | --- |

(102)

Η πρώτη αρχή, η ουδετερότητα, συνεπάγεται ότι η Επιτροπή δεν επιτάσσει κατά πόσο οι επιχειρήσεις που είναι αρμόδιες για την παροχή των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας πρέπει να είναι δημόσιες ή ιδιωτικές. Η συμμόρφωση με αυτήν την αρχή δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση στην παρούσα περίπτωση.

| (103) | Η ελευθερία των κρατών μελών να καθορίσουν μια υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος σημαίνει ότι τα κράτη μέλη είναι κατά κύριο λόγο αρμόδια για τον καθορισμό του τι θεωρούν ότι συγκαταλέγεται στις υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος με βάση τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των δραστηριοτήτων. Η Επιτροπή επεμβαίνει στο θέμα αυτού του ορισμού μόνο σε περίπτωση καταχρηστικής εφαρμογής ή προφανών σφαλμάτων. Ωστόσο, οι εξαιρέσεις που καθιερώνονται από το άρθρο 106 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ είναι δυνατόν να ισχύσουν σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση μόνο τότε όταν η αποστολή παροχής δημόσιας υπηρεσίας καθορίζεται σαφώς και ανατίθεται ρητά με πράξη κάποιας δημόσιας αρχής (συμπεριλαμβανομένων των συμβάσεων). Για λόγους ασφάλειας δικαίου και διαφάνειας αυτό είναι αναπότρεπτο έναντι του κοινού αλλά είναι επιπλέον και αναγκαίο, προκειμένου η Επιτροπή να είναι σε θέση να ελέγξει την αναλογικότητα του μέτρου. |
| --- | --- |

(103)

Η ελευθερία των κρατών μελών να καθορίσουν μια υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος σημαίνει ότι τα κράτη μέλη είναι κατά κύριο λόγο αρμόδια για τον καθορισμό του τι θεωρούν ότι συγκαταλέγεται στις υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος με βάση τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των δραστηριοτήτων. Η Επιτροπή επεμβαίνει στο θέμα αυτού του ορισμού μόνο σε περίπτωση καταχρηστικής εφαρμογής ή προφανών σφαλμάτων. Ωστόσο, οι εξαιρέσεις που καθιερώνονται από το άρθρο 106 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ είναι δυνατόν να ισχύσουν σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση μόνο τότε όταν η αποστολή παροχής δημόσιας υπηρεσίας καθορίζεται σαφώς και ανατίθεται ρητά με πράξη κάποιας δημόσιας αρχής (συμπεριλαμβανομένων των συμβάσεων). Για λόγους ασφάλειας δικαίου και διαφάνειας αυτό είναι αναπότρεπτο έναντι του κοινού αλλά είναι επιπλέον και αναγκαίο, προκειμένου η Επιτροπή να είναι σε θέση να ελέγξει την αναλογικότητα του μέτρου.

| (104) | Τα συνολικά μέτρα που έχουν ανατεθεί στην TGD είναι δυνατόν να ενταχθούν στις παρεχόμενες υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος, έχουν καθοριστεί σαφώς, όπως διευκρινίζεται στο σημείο 92, και έχουν μεταβιβασθεί στην TGD. |
| --- | --- |

(104)

Τα συνολικά μέτρα που έχουν ανατεθεί στην TGD είναι δυνατόν να ενταχθούν στις παρεχόμενες υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος, έχουν καθοριστεί σαφώς, όπως διευκρινίζεται στο σημείο 92, και έχουν μεταβιβασθεί στην TGD.

| (105) | Έχοντας ως γνώμονα την αρχή της αναλογικότητας, το άρθρο 106 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ πρέπει να ερμηνεύεται κατά τρόπο ώστε τα μέσα που χρησιμοποιούνται για την εκπλήρωση της ανατιθέμενης αποστολής παροχής υπηρεσιών να μην οδηγούν σε άσκοπη νόθευση των συναλλαγών και να μην υπερβαίνουν το μέτρο που είναι πράγματι αναγκαίο για την εκπλήρωση της συγκεκριμένης αποστολής. Σύμφωνα με το σημείο 26 της ανακοίνωσης και τη νομολογία του Δικαστηρίου κατά τη δεδομένη χρονική στιγμή, η αντιστάθμιση δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τις καθαρές πρόσθετες δαπάνες του ιδιαίτερου στόχου η επίτευξη του οποίου έχει εμπιστευθεί στην επιχείρηση. Η παροχή των υπηρεσιών για λόγους γενικού συμφέροντος πρέπει να διασφαλίζεται και οι επιχειρήσεις που επιφορτίζονται με ένα τέτοιο στόχο πρέπει να είναι σε θέση να επιβαρύνονται με το συγκεκριμένο συμπληρωματικό κόστος τους. |
| --- | --- |

(105)

Έχοντας ως γνώμονα την αρχή της αναλογικότητας, το άρθρο 106 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ πρέπει να ερμηνεύεται κατά τρόπο ώστε τα μέσα που χρησιμοποιούνται για την εκπλήρωση της ανατιθέμενης αποστολής παροχής υπηρεσιών να μην οδηγούν σε άσκοπη νόθευση των συναλλαγών και να μην υπερβαίνουν το μέτρο που είναι πράγματι αναγκαίο για την εκπλήρωση της συγκεκριμένης αποστολής. Σύμφωνα με το σημείο 26 της ανακοίνωσης και τη νομολογία του Δικαστηρίου κατά τη δεδομένη χρονική στιγμή, η αντιστάθμιση δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τις καθαρές πρόσθετες δαπάνες του ιδιαίτερου στόχου η επίτευξη του οποίου έχει εμπιστευθεί στην επιχείρηση. Η παροχή των υπηρεσιών για λόγους γενικού συμφέροντος πρέπει να διασφαλίζεται και οι επιχειρήσεις που επιφορτίζονται με ένα τέτοιο στόχο πρέπει να είναι σε θέση να επιβαρύνονται με το συγκεκριμένο συμπληρωματικό κόστος τους.

| (106) | Στην παρούσα περίπτωση είναι επομένως απαραίτητο να υπολογισθούν οι καθαρές πρόσθετες δαπάνες της με τις οποίες επιβαρύνεται η TGD για την υποχρέωση παροχής δημόσιων υπηρεσιών (συνολικά μέτρα) με τους όρους των δύο συμφωνιών και να συγκριθούν έπειτα αυτές οι δαπάνες με την κρατική ενίσχυση. Εάν η αποζημίωση που χορηγείται στην TGD δεν είναι υψηλότερη από τις συμπληρωματικές δαπάνες της υποχρέωσης παροχής δημόσιων υπηρεσιών, μπορεί να θεωρηθεί ότι πληρούται η αρχή της αναλογικότητας. |
| --- | --- |

(106)

Στην παρούσα περίπτωση είναι επομένως απαραίτητο να υπολογισθούν οι καθαρές πρόσθετες δαπάνες της με τις οποίες επιβαρύνεται η TGD για την υποχρέωση παροχής δημόσιων υπηρεσιών (συνολικά μέτρα) με τους όρους των δύο συμφωνιών και να συγκριθούν έπειτα αυτές οι δαπάνες με την κρατική ενίσχυση. Εάν η αποζημίωση που χορηγείται στην TGD δεν είναι υψηλότερη από τις συμπληρωματικές δαπάνες της υποχρέωσης παροχής δημόσιων υπηρεσιών, μπορεί να θεωρηθεί ότι πληρούται η αρχή της αναλογικότητας.

| (107) | Κατά τη διάρκεια της περιόδου που έχει σημασία για την απόφαση, από το 1990 έως το 2004 οι συμπληρωματικές δαπάνες που προέκυψαν από τα συνολικά μέτρα υπερέβησαν τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στην TGD, όπως προκύπτει από το παράρτημα της παρούσας απόφασης. |
| --- | --- |

(107)

Κατά τη διάρκεια της περιόδου που έχει σημασία για την απόφαση, από το 1990 έως το 2004 οι συμπληρωματικές δαπάνες που προέκυψαν από τα συνολικά μέτρα υπερέβησαν τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στην TGD, όπως προκύπτει από το παράρτημα της παρούσας απόφασης.

| (108) | Κατά συνέπεια, οι πληρωμές, που εισέπραξε η TGD για τα συνολικά μέτρα που είναι αντικείμενο της παρούσας απόφασης μέτρα, δεν είχαν ως συνέπεια την υπέρμετρη αντιστάθμιση των συμπληρωματικών δαπανών με τις οποίες επιβαρύνθηκε η TGD λόγω της παροχής της υπηρεσίας. |
| --- | --- |

(108)

Κατά συνέπεια, οι πληρωμές, που εισέπραξε η TGD για τα συνολικά μέτρα που είναι αντικείμενο της παρούσας απόφασης μέτρα, δεν είχαν ως συνέπεια την υπέρμετρη αντιστάθμιση των συμπληρωματικών δαπανών με τις οποίες επιβαρύνθηκε η TGD λόγω της παροχής της υπηρεσίας.

| (109) | Συνεπώς, η αντιστάθμιση που καταβλήθηκε στην TGD κατά τη διάρκεια της περιόδου 1990 έως 2004 για την παροχή των δημόσιων υπηρεσιών συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1, η οποία συμβιβάζεται με το άρθρο 106 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

(109)

Συνεπώς, η αντιστάθμιση που καταβλήθηκε στην TGD κατά τη διάρκεια της περιόδου 1990 έως 2004 για την παροχή των δημόσιων υπηρεσιών συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1, η οποία συμβιβάζεται με το άρθρο 106 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ.

| (110) | Η Επιτροπή παρατηρεί αναφορικά με το σημείο αυτό ότι είναι δύσκολο να διαπιστωθεί πώς η κρατική αντισταθμιστική πληρωμή, η οποία δεν κάλυπτε ούτε καν τις συνολικές συμπληρωματικές δαπάνες της υποχρέωσης παροχής δημόσιων υπηρεσιών θα μπορούσε να έχει χρησιμοποιηθεί για την επιχορήγηση των κερδοφόρων δραστηριοτήτων του TGD, όπως ισχυρίζεται ο καταγγέλλων. Επιπλέον, το επιχείρημα του καταγγέλλοντος ότι οι κτηνίατροι που απασχολούνται από το TGD παρέχουν ορισμένες κλινικές, διαγνωστικές και θεραπευτικές υπηρεσίες έως και 90 % κάτω από την τιμή κόστους, δεν έχει αποδειχθεί, ούτε από τον ενάγοντα, αλλά ούτε και από κάποιον άλλο ενδιαφερόμενο. |
| --- | --- |

(110)

Η Επιτροπή παρατηρεί αναφορικά με το σημείο αυτό ότι είναι δύσκολο να διαπιστωθεί πώς η κρατική αντισταθμιστική πληρωμή, η οποία δεν κάλυπτε ούτε καν τις συνολικές συμπληρωματικές δαπάνες της υποχρέωσης παροχής δημόσιων υπηρεσιών θα μπορούσε να έχει χρησιμοποιηθεί για την επιχορήγηση των κερδοφόρων δραστηριοτήτων του TGD, όπως ισχυρίζεται ο καταγγέλλων. Επιπλέον, το επιχείρημα του καταγγέλλοντος ότι οι κτηνίατροι που απασχολούνται από το TGD παρέχουν ορισμένες κλινικές, διαγνωστικές και θεραπευτικές υπηρεσίες έως και 90 % κάτω από την τιμή κόστους, δεν έχει αποδειχθεί, ούτε από τον ενάγοντα, αλλά ούτε και από κάποιον άλλο ενδιαφερόμενο.

| (111) | Εξαιτίας του ισχυρισμού αυτού, η Γερμανία προχώρησε σε ειδικό λογιστικό έλεγχο στον TGD. Στο πλαίσιο αυτό δεν βρέθηκε κανένα στοιχείο που να επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό. Εάν προκύψουν οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία που να θεμελιώνουν οποιαδήποτε τέτοια αξίωση η Γερμανία έχει ζητήσει να ενημερωθεί ώστε να μπορέσει να ερευνήσει τη μεμονωμένη περίπτωση. |
| --- | --- |

(111)

Εξαιτίας του ισχυρισμού αυτού, η Γερμανία προχώρησε σε ειδικό λογιστικό έλεγχο στον TGD. Στο πλαίσιο αυτό δεν βρέθηκε κανένα στοιχείο που να επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό. Εάν προκύψουν οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία που να θεμελιώνουν οποιαδήποτε τέτοια αξίωση η Γερμανία έχει ζητήσει να ενημερωθεί ώστε να μπορέσει να ερευνήσει τη μεμονωμένη περίπτωση.

| (112) | Η Επιτροπή διαπιστώνει επίσης ότι, η Bayerische Landestierärztekammer (ο βαυαρικός σύλλογος ανεξάρτητων κτηνιάτρων) και το Bundesverband praktizierender Tierärzte — Landesverband Bayern (βαυαρικός κλάδος του ομοσπονδιακού συνδέσμου ελεύθερων επαγγελματιών κτηνιάτρων) υποστηρίζουν το έργο της TGD, συμπεριλαμβανομένων των κερδοφόρων δραστηριοτήτων της. |
| --- | --- |

(112)

Η Επιτροπή διαπιστώνει επίσης ότι, η Bayerische Landestierärztekammer (ο βαυαρικός σύλλογος ανεξάρτητων κτηνιάτρων) και το Bundesverband praktizierender Tierärzte — Landesverband Bayern (βαυαρικός κλάδος του ομοσπονδιακού συνδέσμου ελεύθερων επαγγελματιών κτηνιάτρων) υποστηρίζουν το έργο της TGD, συμπεριλαμβανομένων των κερδοφόρων δραστηριοτήτων της.

VI.   ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

| (113) | Η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Γερμανία χορήγησε την επίμαχη ενίσχυση παράνομα κατά παράβαση του άρθρου 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

(113)

Η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Γερμανία χορήγησε την επίμαχη ενίσχυση παράνομα κατά παράβαση του άρθρου 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ.

| (114) | Βασιζόμενη στην αξιολόγησή της, η Επιτροπή οδηγείται εντούτοις στο συμπέρασμα ότι η κρατική ενίσχυση που αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 13 και 14, υπό μορφή «συνολικών μέτρων» για τους γεωργούς (από το 1990), και η κρατική αντιστάθμιση που αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 17 και 18, η οποία χορηγήθηκε στην TGD για την υποχρέωση παροχής δημόσιων υπηρεσιών κατά τη διάρκεια της περιόδου 1990 έως 2004, είναι συμβιβάσιμες με τη ΣΛΕΕ. Στην πραγματικότητα, όπως διευκρινίσθηκε προηγουμένως, δεν πρόκειται εν μέρει καν για κρατικές ενισχύσεις. Οι ετήσιες αντισταθμιστικές πληρωμές για τις οποίες γίνεται λόγος στις αιτιολογικές σκέψεις 17 και 18, οι οποίες καταβλήθηκαν στην TGD από την 1η Ιανουαρίου 2005 για την υποχρέωση παροχής δημόσιων υπηρεσιών, συμμορφώνεται με όλους τους όρους που αναφέρονται στην απόφαση Altmark και δεν συνιστά επομένως κρατική ενίσχυση, |
| --- | --- |

(114)

Βασιζόμενη στην αξιολόγησή της, η Επιτροπή οδηγείται εντούτοις στο συμπέρασμα ότι η κρατική ενίσχυση που αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 13 και 14, υπό μορφή «συνολικών μέτρων» για τους γεωργούς (από το 1990), και η κρατική αντιστάθμιση που αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 17 και 18, η οποία χορηγήθηκε στην TGD για την υποχρέωση παροχής δημόσιων υπηρεσιών κατά τη διάρκεια της περιόδου 1990 έως 2004, είναι συμβιβάσιμες με τη ΣΛΕΕ. Στην πραγματικότητα, όπως διευκρινίσθηκε προηγουμένως, δεν πρόκειται εν μέρει καν για κρατικές ενισχύσεις. Οι ετήσιες αντισταθμιστικές πληρωμές για τις οποίες γίνεται λόγος στις αιτιολογικές σκέψεις 17 και 18, οι οποίες καταβλήθηκαν στην TGD από την 1η Ιανουαρίου 2005 για την υποχρέωση παροχής δημόσιων υπηρεσιών, συμμορφώνεται με όλους τους όρους που αναφέρονται στην απόφαση Altmark και δεν συνιστά επομένως κρατική ενίσχυση,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΌΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η ενίσχυση που χορηγεί η Γερμανία στους γεωργούς και τους ψαράδες υπό μορφή συνολικών μέτρων συμβιβάζεται με την εσωτερική αγορά.

Η ενίσχυση που χορήγησε η Γερμανία στην κτηνιατρική υπηρεσία (Tiergesundheitsdienst) κατά τη διάρκεια της περιόδου 1990 έως 2004, υπό μορφή αντιστάθμισης για την παροχή των «συνολικών μέτρων» από την κτηνιατρική υπηρεσία, συμβιβάζεται με την εσωτερική αγορά.

Η αντιστάθμιση που παρέχεται στην κτηνιατρική υπηρεσία από την 1η Ιανουαρίου 2005 για την παροχή των«συνολικών μέτρων», δεν συνιστά ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.

Βρυξέλλες, 15 Δεκεμβρίου 2009.

Για την Επιτροπή

Mariann FISCHER BOEL

Μέλος της Επιτροπής

---

(1)  Την 1η Δεκεμβρίου 2009 τα άρθρα 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ αντικαταστάθηκαν από τα άρθρα 107 και 108 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Τα άρθρα 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ και τα άρθρα 107 και 108 της ΣΛΕΕ είναι κατά βάση ταυτόσημα. Στο πλαίσιο της παρούσας απόφασης οι παραπομπές στα άρθρα 107 και 108 της ΣΛΕΕ εκλαμβάνονται ως παραπομπές στα άρθρα 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ, κατά περίπτωση.

1

(2)  ΕΕ C 244 της 11.10.2006, σ. 15.

2

(3)  ΕΕ L 83 της 27.3.1999, σ. 1.

3

(4)  ΕΕ C 119 της 22.5.2002, σ. 22.

4

(5)  ΕΕ C 319 της 27.12.2006, σ. 1.

5

(6)  ΕΕ C 28 της 1.2.2000, σ. 2.

6

(7)  ΕΕ C 84 της 3.4.2008, σ. 10.

7

(8)  Απόφαση της 11ης Ιουλίου 1996, SFEI, C-39/94, Συλλογή 1996, I-3547, σκέψη 60.

8

(9)  Απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 1990, Γαλλία/Επιτροπής, C-301/87, Συλλογή 1990, I-307, σκέψη 41.

9

(10)  Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η ενίσχυση της θέσης κάποιας επιχείρησης έναντι άλλων ανταγωνιστών, η οποία οφείλεται στη χρηματική ενίσχυση που χορηγείται από ένα κράτος μέλος, συνιστά εν γένει ένδειξη για τη νόθευση των όρων του ανταγωνισμού (απόφαση της 17ης Σεπτεμβρίου 1980, Philip Moris/Επιτροπής, C-730/79, Συλλογή 1980, σ. 2671, σκέψεις 11 και 12).

10

(11)  Το έτος 2007 το ύψος των ενδοκοινοτικών εμπορικών συναλλαγών γεωργικών προϊόντων της Γερμανίας ανήλθε σε 45 327 εκατ. EUR(εισαγωγές) και σε 37 514 εκατ. EUR (εξαγωγές) (πηγή: Eurostat).

11

(12)  Έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής αριθ. VI/5934/86 της 10 ης Νοεμβρίου 1986.

12

(13)  Βλέπε κρατικές ενισχύσεις NN 23/97, N 426/03 και N 81/04 (ακόμα σε ισχύ).

13

(14)  ΕΕ L 358 της 16.12.2006, σ. 3.

14

(15)  ΕΕ L 224 της 18.8.1990, σ. 19.

15

(16)  Βλέπε στοιχείο E των κατευθυντηρίων γραμμών για την εξέταση κρατικών ενισχύσεων στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας από το έτος 1988 (ΕΕ C 313 της 8.12.1988, σ. 21)· σημείο 2.5 των κατευθυντηρίων γραμμών από το έτος 1992 (ΕΕ C 152 της 17.6.1992, σ. 2)· σημείο 2.9 των κατευθυντηρίων γραμμών από το έτος 1994 (ΕΕ C 260 της 17.9.1994, σ. 3)· σημείο 2.9 των κατευθυντηρίων γραμμών από το έτος 1997 (ΕΕ C 100 της 27.3.1997, σ. 12)· σημείο 2.8 των κατευθυντηρίων γραμμών από το έτος 2001 (ΕΕ C 19 της 20.1.2001, σ. 7).

16

(17)  ΕΕ C 229 της 14.9.2004, σ. 5.

17

(18)  ΕΕ L 291 της 14.9.2004, σ. 3.

18

(19)  ΕΕ L 337 της 30.12.1999, σ. 10.

19

(20)  ΕΕ L 358 της 31.12.2002, σ. 59.

20

(21)  ΕΕ L 201 της 30.7.2008, σ. 16.

21

(22)  ΕΕ L 223 της 15.8.2006, σ. 1.

22

(23)  ΕΕ L 120 της 10.5.2007, σ. 1.

23

(24)  Απόφαση της 24ης Ιουλίου 2003, Altmark, C-280/00, Συλλογή. 2003, I-7747 και απόφαση της 27ης Νοεμβρίου 2003, Enirisorse, συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-34/01 έως C-38/01, Συλλογή 2003, I-14243.

24

(25)  ΕΕ L 234 της 10.9.2005, σ. 9.

25

(26)  2004/σ. 112-09421.

26

(27)  ΕΕ C 17 της 19.1.2001, σ. 4.

27

(28)  ΕΕ C 297 της 29.11.2005, σ. 4.

28

---

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

| Έτος | Κόστος των συνολικών μέτρων | Πληρωμές από το ελεύθερο κράτος της Βαυαρίας (LwFöG) | Πληρωμές από το βαυαρικό Ταμείο επιζωοτιών | Πληρωμές από το ελεύθερο κράτος της Βαυαρίας και από το βαυαρικό Ταμείο επιζωοτιών | Μερίδιο των συνολικών πληρωμών στο κόστος των συνολικών μέτρων
  (%) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 7 676,94 | 3 059,57 | 4 588,84 | 7 648,42 | 99,63 |
| 1991 | 6 992,48 | 3 127,06 | 3 711,98 | 6 839,04 | 97,81 |
| 1992 | 8 953,42 | 3 203,55 | 4 588,84 | 7 792,40 | 87,03 |
| 1993 | 9 063,52 | 3 361,03 | 4 679,34 | 8 040,37 | 88,71 |
| 1994 | 9 547,05 | 3 496,01 | 4 588,84 | 8 084,85 | 84,68 |
| 1995 | 8 392,14 | 3 554,50 | 4 588,84 | 8 143,35 | 97,04 |
| 1996 | 8 336,35 | 3 599,49 | 4 588,84 | 8 188,34 | 98,22 |
| 1997 | 8 620,18 | 3 361,23 | 4 486,59 | 7 847,82 | 91,04 |
| 1998 | 8 613,61 | 3 310,10 | 4 397,11 | 7 707,21 | 89,48 |
| 1999 | 8 280,91 | 3 419,52 | 4 397,11 | 7 816,63 | 94,39 |
| 2000 | 9 267,13 | 3 419,52 | 4 453,35 | 7 872,87 | 84,95 |
| 2001 | 8 471,71 | 3 419,52 | 4 448,24 | 7 867,76 | 92,87 |
| 2002 | 10 002,90 | 3 890,00 | 4 453,35 | 8 343,35 | 83,41 |
| 2003 | 9 953,20 | 3 722,00 | 4 614,73 | 8 336,73 | 83,78 |
| 2004 | 8 415,84 | 2 807,47 | 4 496,00 | 7 303,47 | 86,78 |
| 2005 | 9 439,37 | 3 200,00 | 4 021,00 | 7 221,00 | 76,50 |
| 2006 | 8 608,75 | 2 730,00 | 4 021,00 | 6 751,00 | 78,42 |
| 2007 | 9 084,88 | 3 130,00 | 4 021,00 | 7 151,00 | 78,71 |
| 2008 | 9 047,96 | 3 080,00 | 4 086,00 | 7 166,00 | 79,20 |

Έτος

Κόστος των συνολικών μέτρων

Πληρωμές από το ελεύθερο κράτος της Βαυαρίας (LwFöG)

Πληρωμές από το βαυαρικό Ταμείο επιζωοτιών

Πληρωμές από το ελεύθερο κράτος της Βαυαρίας και από το βαυαρικό Ταμείο επιζωοτιών

Μερίδιο των συνολικών πληρωμών στο κόστος των συνολικών μέτρων

(%)

1990

7 676,94

3 059,57

4 588,84

7 648,42

99,63

1991

6 992,48

3 127,06

3 711,98

6 839,04

97,81

1992

8 953,42

3 203,55

4 588,84

7 792,40

87,03

1993

9 063,52

3 361,03

4 679,34

8 040,37

88,71

1994

9 547,05

3 496,01

4 588,84

8 084,85

84,68

1995

8 392,14

3 554,50

4 588,84

8 143,35

97,04

1996

8 336,35

3 599,49

4 588,84

8 188,34

98,22

1997

8 620,18

3 361,23

4 486,59

7 847,82

91,04

1998

8 613,61

3 310,10

4 397,11

7 707,21

89,48

1999

8 280,91

3 419,52

4 397,11

7 816,63

94,39

2000

9 267,13

3 419,52

4 453,35

7 872,87

84,95

2001

8 471,71

3 419,52

4 448,24

7 867,76

92,87

2002

10 002,90

3 890,00

4 453,35

8 343,35

83,41

2003

9 953,20

3 722,00

4 614,73

8 336,73

83,78

2004

8 415,84

2 807,47

4 496,00

7 303,47

86,78

2005

9 439,37

3 200,00

4 021,00

7 221,00

76,50

2006

8 608,75

2 730,00

4 021,00

6 751,00

78,42

2007

9 084,88

3 130,00

4 021,00

7 151,00

78,71

2008

9 047,96

3 080,00

4 086,00

7 166,00

79,20

---

IV Πράξεις θεσπισθείσες πριν από την 1η Δεκεμβρίου 2009, δυνάμει της συνθήκης ΕΚ, της συνθήκης ΕΕ και της συνθήκης Ευρατόμ

| 25.3.2010 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | L 79/25 |
| --- | --- | --- | --- |

25.3.2010

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 79/25

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΠΤΕΫΟΥΣΑΣ ΑΡΧΉΣ ΤΗΣ ΕΖΕΣ

αριθ. 329/08/COL

της 28ης Μαΐου 2008

σχετικά με την ενίσχυση υπέρ της Sementsverksmiðjan hf. (Ισλανδία)

Η ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΖΕΣ (1),

Έχοντας υπόψη:

τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (2), και ιδίως τα άρθρα 61 έως 63 και το πρωτόκολλο αριθ. 26,

τη συμφωνία μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου (3), και ιδίως το άρθρο 24,

το άρθρο 1 παράγραφος 2 του μέρους I και τα άρθρα 4 παράγραφος 4, 6, 7 παράγραφος 5 και 14 του μέρους II του πρωτοκόλλου αριθ. 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου (4),

τις κατευθυντήριες γραμμές της Αρχής (5) για την εφαρμογή και την ερμηνεία των άρθρων 61 και 62 της συμφωνίας ΕΟΧ, και ιδίως το κεφάλαιο σχετικά με τις ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων,

την απόφαση της Αρχής της 14ης Ιουλίου 2004 σχετικά με τις διατάξεις εφαρμογής που αναφέρονται στο άρθρο 27 του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 (6),

Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις (7) και έχοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

I.   ΣΥΝΟΨΗ

1.   ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3, οι ισλανδικές αρχές κοινοποίησαν την πώληση των μετοχών της Sementsverksmiðjan hf. (Sementsverksmiðjan hf.) που κατέχει το δημόσιο με επιστολή της 19ης Αυγούστου 2003 της ισλανδικής αντιπροσωπείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με την οποία διαβιβάζεται επιστολή του υπουργείου Οικονομικών με ημερομηνία 19 Αυγούστου 2003 (έγγραφο αριθ. 03-5685 A).

Στις 17 Δεκεμβρίου 2003, η εταιρεία Aalborg Portland Íslandi ehf. υπέβαλε ενώπιον της Αρχής καταγγελία σχετικά με τους όρους πώλησης των μετοχών του ισλανδικού δημοσίου στην Sementsverksmiðjan hf. Η εν λόγω επιστολή παραλήφθηκε και πρωτοκολλήθηκε από την Αρχή στις 23 Δεκεμβρίου 2003 (έγγραφο αριθ. 03-9059 A). Η προσφεύγουσα ζητούσε η καταγγελία της να εξεταστεί ταυτόχρονα με την κοινοποίηση της πώλησης της εταιρείας από το δημόσιο.

Ύστερα από ανταλλαγή σειράς επιστολών (8), με την επιστολή της 21ης Δεκεμβρίου 2004 η Αρχή γνωστοποίησε στις ισλανδικές αρχές την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 όσον αφορά την πώληση από το ισλανδικό δημόσιο των μετοχών του στην Sementsverksmiðjan hf. (περιστατικό αριθ. 296878). Η Αρχή διατύπωσε αμφιβολίες σχετικά με την αγοραία αξία της Sementsverksmiðjan hf. κατά τον χρόνο πώλησης των μετοχών του δημοσίου, την αγοραία αξία των περιουσιακών στοιχείων που αγοράστηκαν εκ νέου από το δημόσιο, το δικαίωμα της Sementsverksmiðjan hf. να χρησιμοποιεί ορισμένα ακίνητα που βρίσκονται στο Ρέικιαβικ και είχαν αγοραστεί από το δημόσιο χωρίς να καταβάλλει κανένα αντίτιμο, καθώς και για το δικαίωμά της να επαναγοράσει ορισμένα ακίνητα και γήπεδα στο Ρέικιαβικ σε προκαθορισμένη τιμή.

Η απόφαση της Αρχής αριθ. 421/04/COL για την κίνηση της διαδικασίας δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ (9). Η Αρχή κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους. Οι ισλανδικές αρχές υπέβαλαν παρατηρήσεις για την απόφαση με επιστολή της 24ης Φεβρουαρίου 2005 (περιστατικό αριθ. 311243). Στις 20 Ιουνίου 2005, η Αρχή παρέλαβε τις παρατηρήσεις της Íslenskt sement ehf., αγοράστριας της Sementsverksmiðjan hf. (περιστατικό αριθ. 323552). Στις 2 Σεπτεμβρίου 2005, η Aalborg Portland Íslandi ehf. υπέβαλε συμπληρωματικές παρατηρήσεις (περιστατικό αριθ. 333018).

Με επιστολή της 17ης Φεβρουαρίου 2006 (περιστατικό αριθ. 363608), οι ισλανδικές αρχές διαβίβασαν στην Αρχή αντίγραφο συμφωνίας στην αγγλική γλώσσα μεταξύ της Sementsverksmiðjan hf. και του υπουργείου Βιομηχανίας εξ ονόματος του ισλανδικού δημοσίου, βάσει της οποίας ανακαλείται το δικαίωμα της εταιρείας να επαναγοράσει ορισμένα ακίνητα στο Ρέικιαβικ. Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 2 της εν λόγω συμφωνίας, η εταιρεία μισθώνει επ’ αόριστον τα ακίνητα που χρησιμοποιεί από 1ης Ιανουαρίου 2004 και καταβάλλει μηνιαίο μίσθωμα το οποίο ορίζεται με βάση τις τιμές της αγοράς.

Λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις της προσφεύγουσας και τις συμπληρωματικές πληροφορίες και διευκρινίσεις που δόθηκαν από τις ισλανδικές αρχές στη διάρκεια της επίσημης διαδικασίας έρευνας, η Αρχή έκρινε απαραίτητο να επεκτείνει την επίσημη διαδικασία έρευνας και στην ανάληψη εκ μέρους του ισλανδικού δημοσίου των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων της Sementsverksmiðjan hf. Προς τούτο, εξέδωσε την απόφαση αριθ. 367/06/COL της 29ης Νοεμβρίου 2006 σχετικά με την ανάληψη εκ μέρους του ισλανδικού δημοσίου των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων της Sementsverksmiðjan hf. Με επιστολή της 29ης Νοεμβρίου 2006 (περιστατικό αριθ. 399095), η Αρχή γνωστοποίησε στις ισλανδικές αρχές την απόφασή της να επεκτείνει την επίσημη διαδικασία έρευνας και στο εν λόγω μέτρο. Οι ισλανδικές αρχές δεν υπέβαλαν παρατηρήσεις σχετικά με την απόφαση της Αρχής.

Την ίδια ημερομηνία, 29 Νοεμβρίου 2006, η Αρχή περάτωσε την επίσημη διαδικασία έρευνας σχετικά με τις ενισχύσεις υπέρ της Íslenskt Sement ehf., του ομίλου επενδυτών που αγόρασε τις μετοχές του δημοσίου στην Sementsverksmiðjan hf., αποφαινόμενη ότι η συγκεκριμένη συναλλαγή δεν συνιστά κρατική ενίσχυση.

Η απόφαση της Αρχής αριθ. 367/06/COL δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ (10). Η Αρχή καλούσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν παρατηρήσεις. Παρέλαβε παρατηρήσεις της Íslenskt sement ehf. στις 7 Μαΐου 2007 (περιστατικό αριθ. 420691). Με επιστολή της 14ης Μαΐου 2007 (περιστατικό αριθ. 421504), τις διαβίβασε στις ισλανδικές αρχές, παρέχοντάς τους τη δυνατότητα να απαντήσουν. Οι ισλανδικές αρχές απάντησαν στις 18 Απριλίου 2008 (περιστατικό αριθ. 474416).

2.   ΙΣΤΟΡΙΚΟ

2.1.   Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΩΛΗΣΗΣ ΤΗΣ SEMENTSVERKSMIÐJAN HF.

Μέχρι την είσοδο, το 2000, στην ισλανδική αγορά ενός εισαγωγέα τσιμέντου από τη Δανία, η Sementsverksmiðjan hf. κατείχε εκ των πραγμάτων μονοπωλιακή θέση στην αγορά τσιμέντου. Ως αποτέλεσμα της νέας ανταγωνιστικής κατάστασης, η Sementsverksmiðjan hf. αντιμετώπισε οικονομικές δυσχέρειες και άρχισε να συσσωρεύει ζημίες. Για τον λόγο αυτό, τον Μάρτιο 2003, η κυβέρνηση αποφάσισε την πώληση της επιχείρησης και προκήρυξε διαγωνισμό για την πώληση ποσοστού 100 % των μετοχών του δημοσίου στην Sementsverksmiðjan hf. (11).

Ο διαγωνισμός ανέδειξε ως ανάδοχο έναν όμιλο επενδυτών (12), οι οποίοι ίδρυσαν την Íslenkst Sement ehf. με σκοπό την εξαγορά των μετοχών του δημοσίου. Η κυβέρνηση ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τους εν λόγω επενδυτές για την πώληση των μετοχών της Sementsverksmiðjan hf. που κατέχει το δημόσιο οι οποίες κατέληξαν σε πώληση της εταιρείας στην Íslenkst Sement ehf. κυρίως με βάση τις συμφωνίες που περιγράφονται στη συνέχεια.

Στις 2 Οκτωβρίου 2003, το υπουργείο Βιομηχανίας εξ ονόματος του ισλανδικού δημοσίου υπέγραψε συμφωνία πώλησης μετοχών με την Íslenskt Sement ehf. Δυνάμει της συμφωνίας αυτής, το δημόσιο, ως κάτοχος του 100 % των μετοχών της Sementsverksmiðjan hf. ονομαστικής αξίας 450 εκατ. ISK, πώλησε τις εν λόγω μετοχές στην Íslenskt Sement ehf. έναντι 68 εκατ. ISK.

Σύμφωνα με το άρθρο 4 της συμφωνίας πώλησης μετοχών, το ισλανδικό δημόσιο ανέλαβε τις συνταξιοδοτικές οφειλές και υποχρεώσεις της Sementsverksmiðjan hf. Ανέλαβε επίσης το σύνολο των υφιστάμενων και μελλοντικών υποχρεώσεων, για ετήσιο διακανονισμό των συνταξιοδοτικών εισφορών για τους εργαζόμενους που ασφαλίζονται στο τμήμα B του συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων, για όσο διάστημα συνεχίζουν να εργάζονται για την Sementsverksmiðjan hf.

Το υπουργείο Οικονομικών ανέλαβε, εξ ονόματος του δημοσίου, τα υπόλοιπα ομόλογα που εκδόθηκαν για την κάλυψη των δεδουλευμένων υποχρεώσεων της Sementsverksmiðjan hf. βάσει της συμφωνίας του 1997, καθώς και τις υφιστάμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις για τους υπαλλήλους της εταιρείας που κατά τον χρόνο εκείνο ασφαλίζονταν στο τμήμα B, με συμφωνία που υπέγραψε στις 23 Οκτωβρίου 2003 με το συνταξιοδοτικό ταμείο δημοσίων υπαλλήλων. Έτσι, το δημόσιο εκπλήρωσε την υποχρέωση που ανέλαβε δυνάμει του άρθρου 4 της συμφωνίας πώλησης μετοχών που υπογράφηκε μεταξύ υπουργείου Βιομηχανίας και Íslenskt sement ehf.

Σύμφωνα με το άρθρο 5 της συμφωνίας πώλησης μετοχών, το ισλανδικό δημόσιο θα αγόραζε ορισμένα περιουσιακά στοιχεία της Sementsverksmiðjan hf. με χωριστή συμφωνία. Το αντίτιμο για τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία, σύμφωνα με το τμήμα 3 του άρθρου 5, ήταν 450 εκατ. ISK.

Την ίδια ημερομηνία, 2 Οκτωβρίου 2003, υπογράφηκε μεταξύ Sementsverksmiðjan hf. και ισλανδικού δημοσίου ταμείου σύμβαση αγοράς, βάσει της οποίας το δημόσιο ταμείο αγόραζε τα ακίνητα και τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας στο Ρέικιαβικ, το κτίριο γραφείων της εταιρείας στο Ακράνες (εκτός από έναν και μισό όροφο), καθώς και τις μετοχές και τα ομόλογα άλλων εταιρειών που είχε στην κυριότητά της η Sementsverksmiðjan hf., έναντι 450 εκατ. ISK. Σύμφωνα με το άρθρο 5 της σύμβασης αγοράς, η Sementsverksmiðjan hf. μπορούσε να διατηρήσει μέρος των πωληθέντων ακινήτων στο Ρέικιαβικ (13), να τα χρησιμοποιήσει για δικούς της βιομηχανικούς σκοπούς και να τα επιστρέψει στο υπουργείο Οικονομικών το αργότερο μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2011. Η Sementsverksmiðjan hf. υποχρεούτο να καταβάλει κάθε δαπάνη συντήρησης και βελτίωσης των εν λόγω ακινήτων, πλην όμως δεν κατέβαλε κανένα αντίτιμο για το δικαίωμα χρήσης. Σύμφωνα με το άρθρο 6 της σύμβασης αγοράς, μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2009, η Sementsverksmiðjan hf. είχε το δικαίωμα να επαναγοράσει τα ως άνω πωληθέντα ακίνητα στο Ρέικιαβικ στη συνολική τιμή των 95 εκατ. ISK με σταθερό ετήσιο επιτόκιο 7 % από την 1η Αυγούστου 2003.

Η εν λόγω σύμβαση αγοράς τροποποιήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2006 με συμφωνία που υπογράφηκε μεταξύ Sementsverksmiðjan hf., υπουργείου Βιομηχανίας εξ ονόματος του ισλανδικού δημοσίου και Íslenskt sement ehf. Τα συμβαλλόμενα μέρη συμφώνησαν να αποκλίνουν από το τμήμα 5.4 της συμφωνίας πώλησης μετοχών όσον αφορά το δικαίωμα επαναγοράς ορισμένων περιουσιακών στοιχείων, καθώς και από το τμήμα 6 της σύμβασης αγοράς, το οποίο αντικαθίσταται από μίσθωση ορισμένων περιουσιακών στοιχείων (14). Το μηνιαίο μίσθωμα ορίστηκε σε [...] ISK και αναπροσαρμόζεται βάσει του δείκτη κόστους κτιρίων. Όσον αφορά τον χρόνο παράδοσης των περιουσιακών στοιχείων που πωλήθηκαν στο δημόσιο ταμείο, τα συμβαλλόμενα μέρη συμφώνησαν η προθεσμία της 31ής Δεκεμβρίου 2011 να αντικατασταθεί από την 1η Ιανουαρίου 2004.

2.2.   ΟΙ ΟΦΕΙΛΕΣ ΤΗΣ SEMENTSVERKSMIÐJAN HF. ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

2.2.1.   
  Η λειτουργία του συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων

Το συνταξιοδοτικό ταμείο δημοσίων υπαλλήλων αρχικά διέπετο από τις διατάξεις του νόμου 29/1963. Στη δεκαετία του 1990, κατέστη εμφανές ότι οι εισφορές στο συνταξιοδοτικό ταμείο δημοσίων υπαλλήλων δεν επαρκούσαν για την κάλυψη των συντάξεων. Επί της βάσης αυτής, η κυβέρνηση αποφάσισε να προβεί σε μεταρρύθμιση του συστήματος και ψήφισε τον νόμο 1/1997 «περί συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων». Το συνταξιοδοτικό ταμείο δημοσίων υπαλλήλων διαιρέθηκε σε δύο τμήματα. Συστάθηκε ένα νέο τμήμα A, ενώ το υπάρχον συνταξιοδοτικό ταμείο μεταβλήθηκε σε τμήμα Β. Όλοι οι νέοι υπάλληλοι ασφαλίζονταν στο τμήμα A, ενώ οι παλαιοί υπάλληλοι είχαν τη δυνατότητα να επιλέξουν μεταξύ ασφάλισης στο τμήμα Α ή διατήρησης των ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων στο τμήμα B, το οποίο στο εξής δεν έκανε δεκτούς νέους ασφαλισμένους. Σύμφωνα με τις ισλανδικές αρχές, με τη διαίρεση του συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων σε τμήμα Α και τμήμα Β, το ταμείο κατέστη βιώσιμο και έχει πάψει να συσσωρεύει ελλείμματα λόγω ανισορροπίας μεταξύ εισφορών και υποχρεώσεων, τα οποία τελικά θα έπρεπε να καλυφθούν από το δημόσιο ταμείο (15).

Αντίθετα, ως αποτέλεσμα των διατάξεων σχετικά με το τμήμα B, όπως είναι αναμενόμενο προκύπτει έλλειμμα το οποίο καλύπτεται σε τακτά διαστήματα. Οι σχετικές διατάξεις για το τμήμα B προβλέπουν την καταβολή εισφορών στο τμήμα B του συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων μόνο επί τη βάσει του βασικού μισθού των ασφαλισμένων υπαλλήλων και όχι επί των συνολικών απολαβών τους. Οι ασφαλισμένοι αποκτούν το δικαίωμα να λάβουν ορισμένο ποσοστό του βασικού μισθού της θέσης από την οποία συνταξιοδοτούνται. Στη συνέχεια, η σύνταξη συνδέεται με τις μέσες μισθολογικές αυξήσεις των δημοσίων υπαλλήλων. Σύμφωνα με το άρθρο 33 του νόμου 1/1997, η διαφορά αυτή καλύπτεται από τον εργοδότη των ασφαλισμένων στο τμήμα B του συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων. Παρά ταύτα, σε περίπτωση αδυναμίας του εργοδότη, δυνάμει του άρθρου 32 του νόμου 1/1997, το δημόσιο εγγυάται τη σύμφωνα με τον νόμο καταβολή σύνταξης στον ασφαλισμένο.

2.2.2.   
  Η συσσώρευση οφειλών της Sementsverksmiðjan hf. προς το συνταξιοδοτικό ταμείο δημοσίων υπαλλήλων

Με τη μεταρρύθμιση του 1996, προστέθηκε μια νέα διάταξη στον νόμο που διέπει τη λειτουργία του συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων, βάσει της οποίας οι εργοδότες οφείλουν να αναχρηματοδοτούν τις αυξήσεις στις καταβαλλόμενες συντάξεις.

Στο άρθρο 33 του νόμου 1/1997 προβλέπεται ότι «σε περίπτωση αύξησης σύνταξης που έχει ήδη υπολογισθεί [...] λόγω γενικότερης αύξησης του μισθού των δημοσίων υπαλλήλων, το δημόσιο ταμείο και οι λοιποί εργοδότες των οποίων το προσωπικό ασφαλίζεται στο ταμείο αναχρηματοδοτούν
   (16) την παρεπόμενη αύξηση του ύψους των καταβαλλόμενων συντάξεων [...]».

Στις 8 Οκτωβρίου 1997, το υπουργείο Οικονομικών υπέγραψε συμφωνία με το συνταξιοδοτικό ταμείο δημοσίων υπαλλήλων για την εξόφληση των υποχρεώσεων του δημοσίου που απορρέουν από το άρθρο 33 του νόμου 1/1997 περί συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων σχετικά με τους εργαζόμενους της Sementsverksmiðjan hf. μέχρι τα τέλη του 1996. Οι εν λόγω υποχρεώσεις αντιστοιχούσαν στις δεδουλευμένες οφειλές από αυξήσεις συντάξεων των εργαζομένων της Sementsverksmiðjan hf. μετά την αφαίρεση του μεριδίου της εταιρείας στο μετοχικό κεφάλαιο του ταμείου.

Στο άρθρο 3 της εν λόγω συμφωνίας προβλέπονται τα εξής: «Με τεκμαρτό επιτόκιο 3,5 %, η τρέχουσα αξία των δεδουλευμένων υποχρεώσεων του LSR (17) έναντι των εργαζομένων της Sementsverksmiðjan hf. στα τέλη του 1996 αποτιμάται σε 494 816 380 ISK. Τα στοιχεία του ενεργητικού του LSR για την εξόφληση των υποχρεώσεων θεωρείται ότι ανέρχονται σε ποσοστό 19 % του συνόλου των δεδουλευμένων ανεξόφλητων υποχρεώσεών του. Συνεπώς, οι υποχρεώσεις του δημοσίου για την Sementsverksmiðjan hf. ΕΠΕ ανέρχονται σε 400 801 268 ISK».

Στο νέο άρθρο 33 του νόμου 1/1997 προβλέπεται η δυνατότητα εξόφλησης με ομόλογα.

«Το διοικητικό συμβούλιο του ταμείου δύναται [...] να δεχθεί ομολογίες για την εξόφληση δεδουλευμένων οφειλών. [...] Οφειλές που τακτοποιούνται με τον τρόπο αυτό βασίζονται σε αναλογιστική αποτίμηση κατά την ημερομηνία της τακτοποίησης. Εργοδότης που τακτοποιεί τις οφειλές του με έκδοση ομολογιών σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο απαλλάσσεται από κάθε άλλη ευθύνη για τις υποχρεώσεις του ταμείου [...] όσον αφορά το διάστημα και τους εργαζόμενους που αφορά η τακτοποίηση.»

Σύμφωνα με το άρθρο 4 της ίδιας συμφωνίας, «το δημόσιο ταμείο εξοφλεί τις οφειλές του στο LSR σύμφωνα με το άρθρο 2 παραδίδοντας ομόλογα της Iceland Cement Ltd συνολικού ύψους 326 488 714 ISK [...]. Τα ομόλογα συνδέονται με τον δείκτη τιμών καταναλωτή, με δείκτη βάσης 178,6. Το ετήσιο επιτόκιο ανέρχεται σε 5,5 % (2,75 % το εξάμηνο) και ο υπολογισμός των τόκων ξεκινά από 1ης Ιανουαρίου 1997. Οι τόκοι για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 1997 έως την 30ή Αυγούστου 1997 θα καταβληθούν χωριστά την 1η Νοεμβρίου 1997. Η σημερινή αξία των ομολόγων από 1ης Σεπτεμβρίου 1997, με τεκμαρτό επιτόκιο 3,5 %, ανέρχεται σε 400 801 268 ISK. Το δημόσιο ταμείο εγγυάται στο LSR την καταβολή των δόσεων και των τόκων επί των εν λόγω ομολόγων. Με τα εν λόγω ομόλογα, το δημόσιο ταμείο εξοφλεί πλήρως τις υποχρεώσεις του έναντι του LSR από συνταξιοδοτικές παροχές δυνάμει του άρθρου 33 του νόμου 1/1997 περί του συνταξιοδοτικού ταμείου των δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίες απορρέουν από την ασφάλιση εργαζομένων της Sementsverksmiðjan hf. στο LSR μέχρι τα τέλη του 1996».

Ως εκ τούτου, σύμφωνα με την τελευταία παράγραφο του άρθρου 33 του νόμου 1/1997, εφόσον η Sementsverksmiðjan hf. εξόφλησε τις υποχρεώσεις της με την έκδοση ομολόγων για την κάλυψη του ποσού που προσδιορίστηκε στη συμφωνία της 8ης Οκτωβρίου 1997, ουδεμία άλλη ευθύνη φέρει για τις υποχρεώσεις του ταμείου να καταβάλλει συντάξεις στους πρώην εργαζομένους της τους οποίους αφορούσε η τακτοποίηση μέχρι τα τέλη του 1996. Επομένως, τα εν λόγω ομόλογα δεν αποτελούν παρά παράταση της εξόφλησης του χρέους.

Στις 30 Μαρτίου 1999, υπογράφηκε δεύτερη συμφωνία μεταξύ Sementsverksmiðjan hf. και συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων δυνάμει του άρθρου 33 του νόμου 1/1997. Η εν λόγω συμφωνία προέβλεπε ότι το ταμείο θα υπολόγιζε σε ετήσια βάση τις δεδουλευμένες συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις που γεννώνται εντός του έτους έναντι εργαζομένων της εταιρείας που ασφαλίζονται στο τμήμα Β του ταμείου και εξακολουθούν να εργάζονται στην εταιρεία. Η εταιρεία θα τακτοποιούσε τις εν λόγω οφειλές μετά την αφαίρεση του συνόλου των εισφορών που είχαν ήδη καταβληθεί από τους εργαζομένους και την εταιρεία για δικαιώματα που αποκτήθηκαν στη διάρκεια του έτους. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρασχέθηκαν από τις ισλανδικές αρχές, το 2003, πέντε εργαζόμενοι της Sementsverksmiðjan hf. εξακολουθούσαν να είναι ασφαλισμένοι στο τμήμα Β του συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων.

2.2.3.   
  Η ανάληψη των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων της Sementsverksmiðjan hf. από το δημόσιο

Η ανάληψη των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων της Sementsverksmiðjan hf. από το δημόσιο

Με τη συμφωνία της 23ης Οκτωβρίου 2003 μεταξύ υπουργείου Οικονομικών και συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων, εξ ονόματος του δημοσίου ταμείου, το υπουργείο Οικονομικών ανέλαβε τα υπόλοιπα ομόλογα που εκδόθηκαν από την Sementsverksmiðjan hf. για την πληρωμή των δεδουλευμένων υποχρεώσεών της βάσει της συμφωνίας του 1997. Το δημόσιο ανέλαβε επίσης την υποχρέωση της Sementsverksmiðjan hf. έναντι του συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων να καταβάλλει και να τακτοποιεί σε ετήσια βάση τις εισφορές των εργαζομένων της εταιρείας που ήταν ασφαλισμένοι στο τμήμα B του συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων (βάσει της συμφωνίας μεταξύ συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων και Sementsverksmiðjan hf. της 30ής Μαρτίου 1999).

Με την εν λόγω συμφωνία, το υπουργείο Οικονομικών εκπλήρωσε την υποχρέωση που είχε αναλάβει βάσει του άρθρου 4 της συμφωνίας πώλησης μετοχών που είχε συνάψει με τον όμιλο επενδυτών Íslenskt sement ehf. στις 2 Οκτωβρίου 2003. Το εν λόγω άρθρο προέβλεπε ότι «ο Πωλητής αναλαμβάνει τις συνταξιοδοτικές οφειλές και υποχρεώσεις της Εταιρείας, οι οποίες έχουν την εγγύηση του δημοσίου και αναλήφθηκαν από την Εταιρεία το 1997 με ειδική συμφωνία. Ο Πωλητής αναλαμβάνει επίσης το σύνολο των υφιστάμενων και μελλοντικών υποχρεώσεων που απορρέουν από τον ετήσιο διακανονισμό των συνταξιοδοτικών εισφορών εργαζομένων οι οποίοι επί του παρόντος είναι ασφαλισμένοι στο τμήμα Β του συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων για όσο διάστημα εργάζονται για την Εταιρεία».

Ακόμη και αν το υπουργείο Οικονομικών είχε αποφασίσει το ίδιο να αναλάβει τις εν λόγω οφειλές και υποχρεώσεις της Sementsverksmiðjan hf. στη συμφωνία πώλησης μετοχών που υπέγραψε με τον όμιλο επενδυτών Íslenskt sement ehf., η Sementsverksmiðjan hf. απαλλάχθηκε των υποχρεώσεων βάσει άλλης νομικής πράξης, ήτοι της συμφωνίας μεταξύ υπουργείου Οικονομικών και συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων της 23ης Οκτωβρίου 2003.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρασχέθηκαν από τις ισλανδικές αρχές (18), οι συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις για τους εργαζόμενους που είχαν ήδη συνταξιοδοτηθεί υπολογίζονταν σε 412 εκατ. ISK το 2003. Όσον αφορά τις μελλοντικές υποχρεώσεις για τους εργαζόμενους της Sementsverksmiðjan hf. που εξακολουθούσαν να είναι ασφαλισμένοι στο τμήμα B του συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων, υπολογίζονταν σε 10-15 εκατ. ISK, ανάλογα με τον χρόνο παραμονής των εργαζομένων στην εταιρεία.

18

3.   ΤΑ ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ

ΤΑ ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ

Όπως προαναφέρθηκε, η επίσημη διαδικασία έρευνας που κινήθηκε με την απόφαση αριθ. 421/04/COL επεκτάθηκε και στην ανάληψη των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων της εταιρείας από το δημόσιο με την απόφαση αριθ. 367/06/COL.

Την ίδια ημερομηνία, 29 Νοεμβρίου 2006, με την απόφαση αριθ. 368/06/COL η Αρχή περάτωσε την επίσημη διαδικασία έρευνας σχετικά με την πώληση των μετοχών της Sementsverksmiðjan hf. που κατείχε το δημόσιο προς την Íslenskt sement ehf. έναντι 68 εκατ. ISK αποφαινόμενη ότι η πώληση δεν συνιστά κρατική ενίσχυση.

Στην παρούσα απόφαση, η Αρχή καλείται να εκτιμήσει κατά πόσον τα ακόλουθα μέτρα, για τα οποία δεν έχει αποφανθεί μέχρι στιγμής, συνιστούν κρατική ενίσχυση υπέρ της Sementsverksmiðjan hf. και, εάν ναι, κατά πόσον αυτή συμβιβάζεται με τη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ:

| 1) | Αγορά των ακινήτων, των περιουσιακών στοιχείων, των μετοχών και των ομολογιών της Sementsverksmiðjan hf. από το δημόσιο
  Στην απόφαση αριθ. 421/04/COL, η Αρχή επισήμανε ότι η εξαγορά από το ισλανδικό δημόσιο ταμείο περιουσιακών στοιχείων της Sementsverksmiðjan hf. (19) έναντι 450 εκατ. ISK θα μπορούσε να περιέχει στοιχεία κρατικής ενίσχυσης εφόσον το τίμημα δεν αντιστοιχούσε στην αγοραία αξία τους. |
| --- | --- |

1)

Αγορά των ακινήτων, των περιουσιακών στοιχείων, των μετοχών και των ομολογιών της Sementsverksmiðjan hf. από το δημόσιο

Στην απόφαση αριθ. 421/04/COL, η Αρχή επισήμανε ότι η εξαγορά από το ισλανδικό δημόσιο ταμείο περιουσιακών στοιχείων της Sementsverksmiðjan hf. (19) έναντι 450 εκατ. ISK θα μπορούσε να περιέχει στοιχεία κρατικής ενίσχυσης εφόσον το τίμημα δεν αντιστοιχούσε στην αγοραία αξία τους.

19

| 2) | Το δικαίωμα της Sementsverksmiðjan hf. να διατηρήσει μέρος των περιουσιακών στοιχείων και να τα επαναγοράσει σε προκαθορισμένη τιμή
  Με την απόφαση αριθ. 421/04/COL, η Αρχή κίνησε την επίσημη διαδικασία έρευνας και για το δικαίωμα που παρέχεται στην Sementsverksmiðjan hf. να διατηρήσει μέρος των πωληθέντων ακινήτων στο Ρέικιαβικ (20), να τα χρησιμοποιήσει για δικούς της βιομηχανικούς σκοπούς και να τα επιστρέψει στο δημόσιο το αργότερο την 31η Δεκεμβρίου 2011. Η Sementsverksmiðjan hf. είχε την υποχρέωση να καταβάλει κάθε δαπάνη συντήρησης και βελτίωσης των εν λόγω ακινήτων, πλην όμως δεν κατέβαλε αντίτιμο για το δικαίωμα χρήσης. Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 6 της σύμβασης αγοράς, μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2009, η Sementsverksmiðjan hf. είχε το δικαίωμα επαναγοράς των προαναφερθέντων πωληθέντων ακινήτων στο Ρέικιαβικ έναντι συνολικού τιμήματος 95 εκατ. ISK με σταθερό ετήσιο επιτόκιο 7 % από την 1η Αυγούστου 2003.
  Στην απόφαση αριθ. 421/04/COL, η Αρχή διατυπώνει την αρχική εκτίμηση ότι η απουσία αποζημίωσης για τη χρήση των ακινήτων στο Ρέικιαβικ, τα οποία πωλήθηκαν στο δημόσιο ταμείο, συνιστά κρατική ενίσχυση. Η Αρχή θεώρησε ότι σε περίπτωση κατά την οποία η Sementsverksmiðjan hf. έκανε χρήση του δικαιώματος επαναγοράς των ακινήτων στην προαναφερθείσα τιμή, το δημόσιο θα είχε απώλεια εσόδων εφόσον θα πωλούσε τα ακίνητα σε τιμή χαμηλότερη της αγοραίας αξίας τους. |
| --- | --- |

2)

Το δικαίωμα της Sementsverksmiðjan hf. να διατηρήσει μέρος των περιουσιακών στοιχείων και να τα επαναγοράσει σε προκαθορισμένη τιμή

Με την απόφαση αριθ. 421/04/COL, η Αρχή κίνησε την επίσημη διαδικασία έρευνας και για το δικαίωμα που παρέχεται στην Sementsverksmiðjan hf. να διατηρήσει μέρος των πωληθέντων ακινήτων στο Ρέικιαβικ (20), να τα χρησιμοποιήσει για δικούς της βιομηχανικούς σκοπούς και να τα επιστρέψει στο δημόσιο το αργότερο την 31η Δεκεμβρίου 2011. Η Sementsverksmiðjan hf. είχε την υποχρέωση να καταβάλει κάθε δαπάνη συντήρησης και βελτίωσης των εν λόγω ακινήτων, πλην όμως δεν κατέβαλε αντίτιμο για το δικαίωμα χρήσης. Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 6 της σύμβασης αγοράς, μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2009, η Sementsverksmiðjan hf. είχε το δικαίωμα επαναγοράς των προαναφερθέντων πωληθέντων ακινήτων στο Ρέικιαβικ έναντι συνολικού τιμήματος 95 εκατ. ISK με σταθερό ετήσιο επιτόκιο 7 % από την 1η Αυγούστου 2003.

20

Στην απόφαση αριθ. 421/04/COL, η Αρχή διατυπώνει την αρχική εκτίμηση ότι η απουσία αποζημίωσης για τη χρήση των ακινήτων στο Ρέικιαβικ, τα οποία πωλήθηκαν στο δημόσιο ταμείο, συνιστά κρατική ενίσχυση. Η Αρχή θεώρησε ότι σε περίπτωση κατά την οποία η Sementsverksmiðjan hf. έκανε χρήση του δικαιώματος επαναγοράς των ακινήτων στην προαναφερθείσα τιμή, το δημόσιο θα είχε απώλεια εσόδων εφόσον θα πωλούσε τα ακίνητα σε τιμή χαμηλότερη της αγοραίας αξίας τους.

| 3) | Ανάληψη των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων της Sementsverksmiðjan hf. από το δημόσιο
  Στην απόφαση αριθ. 367/06/COL, η Αρχή διατυπώνει την αρχική εκτίμηση ότι η ανάληψη των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων της Sementsverksmiðjan hf. από το δημόσιο συνιστά κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ. Η Αρχή εξέφρασε αμφιβολίες για το κατά πόσον είχαν εφαρμογή οι εξαιρέσεις στη γενική απαγόρευση των κρατικών ενισχύσεων που προβλέπονται στο άρθρο 61 παράγραφοι 2 και 3 της συμφωνίας ΕΟΧ. Σε περίπτωση ύπαρξης κρατικής ενίσχυσης, η Αρχή διατύπωσε επιφυλάξεις για το κατά πόσον αυτή θα ήταν συμβατή με τη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ. Ειδικότερα, η Αρχή αμφισβήτησε το κατά πόσον η ενίσχυση θα μπορούσε να κηρυχθεί συμβατή βάσει των διατάξεων των κατευθυντήριων γραμμών περί κρατικών ενισχύσεων για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων. |
| --- | --- |

3)

Ανάληψη των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων της Sementsverksmiðjan hf. από το δημόσιο

Στην απόφαση αριθ. 367/06/COL, η Αρχή διατυπώνει την αρχική εκτίμηση ότι η ανάληψη των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων της Sementsverksmiðjan hf. από το δημόσιο συνιστά κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ. Η Αρχή εξέφρασε αμφιβολίες για το κατά πόσον είχαν εφαρμογή οι εξαιρέσεις στη γενική απαγόρευση των κρατικών ενισχύσεων που προβλέπονται στο άρθρο 61 παράγραφοι 2 και 3 της συμφωνίας ΕΟΧ. Σε περίπτωση ύπαρξης κρατικής ενίσχυσης, η Αρχή διατύπωσε επιφυλάξεις για το κατά πόσον αυτή θα ήταν συμβατή με τη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ. Ειδικότερα, η Αρχή αμφισβήτησε το κατά πόσον η ενίσχυση θα μπορούσε να κηρυχθεί συμβατή βάσει των διατάξεων των κατευθυντήριων γραμμών περί κρατικών ενισχύσεων για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων.

4.   ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΙΣΛΑΝΔΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΙΣΛΑΝΔΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ

Με επιστολή τους της 23ης Φεβρουαρίου 2005, οι ισλανδικές αρχές υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με τις αμφιβολίες που εξέφρασε η Αρχή στην απόφαση αριθ. 421/04/COL. Οι ισλανδικές αρχές διευκρίνισαν ότι η επαναγορά των περιουσιακών στοιχείων της Sementsverksmiðjan hf. έγινε στο πλαίσιο σχεδίου αναδιάρθρωσης: «Το δημόσιο θα αγόραζε από την εταιρεία κάθε περιουσιακό στοιχείο το οποίο δεν ήταν ζωτικής σημασίας για την παραγωγή και τη λειτουργία της, προκειμένου να μειωθεί το λειτουργικό κόστος και να καταστεί βιώσιμη η λειτουργία της εταιρείας».

Όσον αφορά την ορθή αξία των επαναποκτηθέντων περιουσιακών στοιχείων, οι ισλανδικές αρχές υποστήριξαν ότι η ορθότερη αποτίμηση έγινε από τους εκτιμητές της AV και της VSO Ráðgjöf τον Σεπτέμβριο 2003. Οι εν λόγω εκτιμητές αποτίμησαν τα ακίνητα στο Ρέικιαβικ σε 276 εκατ. ISK και το κτίριο γραφείων στο Ακράνες σε 74,4 εκατ. ISK. Οι ισλανδικές αρχές θεώρησαν την αποτίμηση των ακινήτων στο Ρέικιαβικ πολύ ευνοϊκή για το δημόσιο, δεδομένου ότι ήταν στρατηγικής σημασίας, με βάση την προβλεπόμενη μελλοντική αξία τους, «καθώς κατά τον χρόνο της πώλησης σχεδιαζόταν η κατασκευή μιας μεγάλης γέφυρας, η οποία θα απέκλειε το λιμάνι της εταιρείας στο Saeverhöfdi του Ρέικιαβικ και, κατά συνέπεια, θα καθιστούσε άχρηστες τις εγκαταστάσεις για τη λειτουργία της εταιρείας. Η εν λόγω γέφυρα, όμως, θα μεταβάλει τον πολεοδομικό σχεδιασμό της περιοχής και η συγκεκριμένη έκταση αναμένεται να παραχωρηθεί για οικιστική χρήση, γεγονός που θα αυξήσει σημαντικά την αξία της».

Όσον αφορά το δικαίωμα επαναγοράς ορισμένων περιουσιακών στοιχείων που προβλέπεται στο άρθρο 6 της συμφωνίας αγοράς της 2ας Οκτωβρίου 2003, οι ισλανδικές αρχές στην εν λόγω επιστολή τους εξέφρασαν τη διάθεσή τους να τροποποιήσουν τη συμφωνία και να αντικαταστήσουν το εν λόγω δικαίωμα με το δικαίωμα της πρώτης άρνησης σε αγοραία τιμή.

Τέλος, οι ισλανδικές αρχές προέβαλαν επιχειρήματα προκειμένου να τεκμηριώσουν ότι, ακόμη και σε περίπτωση ύπαρξης κρατικής ενίσχυσης στη διαδικασία πώλησης της Sementsverksmiðjan hf., η ενίσχυση θα μπορούσε να κηρυχθεί συμβατή βάσει των κατευθυντήριων γραμμών περί κρατικών ενισχύσεων για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων. Προς τούτο, εσώκλεισαν σχέδιο αναδιάρθρωσης της Sementsverksmiðjan hf.

Οι ισλανδικές αρχές δεν υπέβαλαν παρατηρήσεις επί της απόφασης της Αρχής αριθ. 367/06/COL σχετικά με την ανάληψη των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων της Sementsverksmiðjan hf. από το ισλανδικό δημόσιο.

5.   ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ÍSLENSKT SEMENT EHF.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ÍSLENSKT SEMENT EHF.

Η Íslenskt sement ehf. υπέβαλε παρατηρήσεις επί της απόφασης της Αρχής αριθ. 421/04/COL στις 20 Ιουνίου 2005 (περιστατικό αριθ. 323552). Στην επιστολή της, η εταιρεία υποστηρίζει ότι τα ακίνητα της Sementsverksmiðjan hf. που επαναγοράστηκαν από το δημόσιο δεν πωλήθηκαν μεμονωμένα, αλλά σε συνάρτηση με την πώληση των μετοχών. Συνεπώς, η πώληση αποτελούσε αναπόσπαστο τμήμα της όλης συμφωνίας αγοράς των μετοχών της Sementsverksmiðjan hf. Περαιτέρω, η Íslenskt sement ehf. θεωρεί το δικαίωμα χρήσης από την Sementsverksmiðjan hf. ορισμένων από τα επαναποκτηθέντα ακίνητα ως αναπόσπαστο τμήμα της ιδιωτικοποίησης της εταιρείας, το οποίο συνεκτιμήθηκε κατά τη διαπραγμάτευση του συνολικού τιμήματος αγοράς. Παρά ταύτα, η Íslenskt sement ehf. κρίνει ότι η αντικειμενική αγοραία αξία του δικαιώματος χρήσης των εν λόγω ακινήτων θα ήταν αμελητέα, «εάν δεν θεωρούνταν παντελώς άχρηστα», εφόσον μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μόνον από την Sementsverksmiðjan hf. ως τη μόνη παραγωγό τσιμέντου στην Ισλανδία. Τέλος, η Íslenskt sement ehf. αμφισβητεί ότι το δικαίωμα της εταιρείας να επαναποκτήσει τα ακίνητα τα οποία είχε δικαίωμα να χρησιμοποιεί έναντι συνολικού ποσού 95 εκατ. ISK περιέχει στοιχεία κρατικής ενίσχυσης, καθώς οι εν λόγω εξειδικευμένες εγκαταστάσεις παραγωγής τσιμέντου είχαν μικρή αγοραία αξία.

Σε επιστολή της με ημερομηνία 7 Μαΐου 2007 (περιστατικό αριθ. 421504), η Íslenskt sement ehf. εκφράζει κατ’ αρχάς την άποψή της για την προσέγγιση που επέλεξε η Αρχή να χωρίσει την υπόθεση σε δύο μέρη, αφενός την πώληση των μετοχών και αφετέρου τα λοιπά μέτρα. Η εταιρεία θεωρεί ότι οι διάφορες συναλλαγές πρέπει να θεωρηθούν ως ένα ενιαίο σύνολο. «Αποτελούσε προϋπόθεση, τόσο από πλευράς πωλητή (ισλανδικού δημοσίου) όσο και από πλευράς αγοραστή (Íslenskt sement ehf.), οι συμφωνίες που συνάφθηκαν την ίδια ημερομηνία να συνιστούν ενιαία και αδιαίρετη συναλλαγή. Επομένως, μία ή περισσότερες συμφωνίες δεν θα είχαν συναφθεί εάν δεν συνάπτονταν ταυτόχρονα και σε συνάρτηση μεταξύ τους».

Κατά δεύτερο, η Íslenskt sement ehf. εκθέτει επιχειρήματα προκειμένου να αποδείξει ότι η ανάληψη των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων της Sementsverksmiðjan hf. από το ισλανδικό δημόσιο δεν συνιστά κρατική ενίσχυση. Η Íslenskt sement ehf. διευκρινίζει ότι οι συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις δεν περιλαμβάνονταν στον ισολογισμό της χρήσης 1996, αντ’ αυτού ήταν καταχωρημένες ως ενδεχόμενη υποχρέωση εκτός ισολογισμού. Το 1997, η εταιρεία απηλλάγη από τις συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις με την έκδοση ομολόγων, τις κάλυψε δηλαδή με δάνειο (ομολογιακό) από το συνταξιοδοτικό ταμείο δημοσίων υπαλλήλων, το οποίο στη συνέχεια καταχωρήθηκε ως μακροπρόθεσμη υποχρέωση στον ισολογισμό της χρήσης 1997 και επόμενων χρήσεων. Επιπλέον, η Íslenskt sement ehf. διευκρινίζει ότι, σε συνδυασμό με την πώληση των μετοχών του στην Sementsverksmiðjan hf., το δημόσιο ανέλαβε τις οφειλές της εταιρείας προς το συνταξιοδοτικό ταμείο δημοσίων υπαλλήλων το 2003. Έτσι, στους ετήσιους λογαριασμούς του 2003 αφαιρείται ποσό 388 028 317 ISK από τις υποχρεώσεις στον ισολογισμό και ταυτόχρονα αυξάνονται ισόποσα τα αδιανέμητα κέρδη της εταιρείας.

Κατά τρίτον, η Íslenskt sement ehf. αναφέρεται στην πώληση περιουσιακών στοιχείων της Sementsverksmiðjan hf. προς το δημόσιο έναντι 450 εκατ. ISK, θέμα το οποίο απασχόλησε την Αρχή στην απόφαση αριθ. 421/04/COL. Όλες οι μετοχές και τα ομόλογα πωλήθηκαν στο δημόσιο στην αγοραία τιμή (21). Το ακίνητο στο Saevarhófdi του Ρέικιαβικ και το τμήμα του κτιρίου γραφείων στο Ακράνες αποτιμήθηκαν σε 276 εκατ. ISK και 74,4 εκατ. ISK αντίστοιχα και πωλήθηκαν στο δημόσιο έναντι 280 εκατ. ISK και 72,5 εκατ. ISK.

21

Η Íslenskt sement ehf. αναφέρεται επίσης στο κόστος εκκαθάρισης της Sementsverksmiðjan hf., όπως εκτιμήθηκε από την MP Investment Bank Ltd. το 2003, και επαναλαμβάνει ότι ανερχόταν, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, σε 506 498 730 ISK, συμπεριλαμβανομένου του καθαρισμού του εργοταξίου στο Ακράνες.

Η Íslenskt sement ehf. καταλήγει ως εξής: «Εφαρμόζοντας την πάγια μεθοδολογία που ανέπτυξε το ΔΕΚ, π.χ. υπόθεση Gröditzer Stahlwerke GmbH, το ερώτημα στην παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσον οι συνολικές δαπάνες του δημοσίου για την εκκαθάριση της εταιρείας θα υπερέβαιναν το κόστος ανάληψης των οφειλών της από το δημόσιο και πώλησης των μετοχών της. Εφόσον η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα είναι καταφατική, πρέπει να θεωρηθεί ότι το κράτος ενήργησε σύμφωνα με την αρχή του επενδυτή σε οικονομία της αγοράς, δεδομένου ότι ιδιώτης επενδυτής θα είχε αναλάβει το χρέος και θα είχε πωλήσει τις μετοχές, βασιζόμενος στην απλή οικονομική λογική». Κατόπιν τούτων, η Íslenskt sement ehf. θεωρεί ότι «το συνολικό κόστος εκκαθάρισης υπερέβαινε το συνολικό κόστος πώλησης της εταιρείας κατά 70 376 683 ISK (22) και συνεπώς το δημόσιο ενήργησε σύμφωνα με την αρχή του επενδυτή σε οικονομία της αγοράς. Κατά συνέπεια, δεν είναι δυνατόν η ανάληψη των οφειλών της εταιρείας προς το συνταξιοδοτικό ταμείο από το δημόσιο σε συνδυασμό με την πώληση των μετοχών του δημοσίου στην εταιρεία να συνιστά κρατική ενίσχυση».

22

6.   ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ AALBORG PORTLAND ÍSLANDI EHF.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ AALBORG PORTLAND ÍSLANDI EHF

Με την επιστολή της 2ας Σεπτεμβρίου 2005, η προσφεύγουσα Aalborg Portland Íslandi ehf. υπέβαλε παρατηρήσεις σχετικά με την απόφαση της Αρχής αριθ. 421/04/COL. Δήλωσε ότι συμμερίζεται τις ανησυχίες της Αρχής, επισήμανε ωστόσο ότι στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας δεν εξετάζεται η ανάληψη των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων της Sementsverksmiðjan hf. Πέραν τούτου, η Aalborg Portland Íslandi ehf. δεν υπέβαλε παρατηρήσεις σχετικά με την απόφαση της Αρχής αριθ. 367/06/COL να επεκτείνει την επίσημη διαδικασία έρευνας και στην ανάληψη των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων της Sementsverksmiðjan hf. από το ισλανδικό δημόσιο.

7.   ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΙΣΛΑΝΔΙΑΣ

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΙΣΛΑΝΔΙΑΣ

Με επιστολή της 8ης Απριλίου 2008, οι ισλανδικές αρχές υπέβαλαν συμπληρωματικά στοιχεία σχετικά με ήδη υποβληθέν σχέδιο αναδιάρθρωσης, στα οποία περιλαμβανόταν και μια μελέτη αγοράς που δεν είχε υποβληθεί μέχρι εκείνη τη στιγμή στην Αρχή.

II.   ΕΚΤΙΜΗΣΗ

ΕΚΤΙΜΗΣΗ

1.   ΥΠΑΡΞΗ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

ΥΠΑΡΞΗ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

Το άρθρο 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ προβλέπει τα εξής:

«Ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη μέλη της ΕΚ ή τα κράτη ΕΖΕΣ ή με κρατικούς πόρους και στρεβλώνουν ή απειλούν να στρεβλώσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχείρισης ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με τη λειτουργία της παρούσας συμφωνίας, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ των συμβαλλομένων μερών συναλλαγές, εκτός αν η παρούσα συμφωνία ορίζει άλλως».

1.1.   ΑΓΟΡΑ ΑΚΙΝΗΤΩΝ, ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ, ΜΕΤΟΧΩΝ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΩΝ

Βάσει της σύμβασης αγοράς, το ισλανδικό δημόσιο αγόρασε τα ακίνητα και τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας στο Ρέικιαβικ, το κτίριο γραφείων της εταιρείας στο Ακράνες εκτός από έναν και μισό όροφο, καθώς και τις μετοχές και τα ομόλογα άλλων εταιρειών που βρίσκονταν στην κυριότητα της Sementsverksmiðjan hf. έναντι 450 εκατ. ISK.

Στον παρακάτω πίνακα αντιπαραβάλλεται η αγοραία αξία των ακινήτων και των περιουσιακών στοιχείων της Sementsverksmiðjan hf. στο Ρέικιαβικ και στο Ακράνες, καθώς και των μετοχών και των ομολόγων, βάσει της αποτίμησης ανεξάρτητων εκτιμητών (23), με το τίμημα που κατέβαλε το δημόσιο ταμείο:

23

| εκατ. ISK |
| --- |
| | Αποτίμηση ανεξάρτητων εκτιμητών | Τίμημα που καταβλήθηκε από το ισλανδικό δημόσιο |
| Γήπεδα, ακίνητα και εξοπλισμός στο Saeverhöfdi 31 του Ρέικιαβικ | 276 | 280 |
| Κτίριο γραφείων στο Ακράνες (εκτός από έναν και μισό όροφο) | 74,4 | 72,5 |
| Μετοχές της Geca | 46,5 | 46,5 |
| Μετοχές της Spölur | 40 | 40 |
| Ομόλογα της Spölur | 11 | 11 |
| Σύνολο | 447,9 | 450 |

εκατ. ISK

Αποτίμηση ανεξάρτητων εκτιμητών

Τίμημα που καταβλήθηκε από το ισλανδικό δημόσιο

Γήπεδα, ακίνητα και εξοπλισμός στο Saeverhöfdi 31 του Ρέικιαβικ

276

280

Κτίριο γραφείων στο Ακράνες (εκτός από έναν και μισό όροφο)

74,4

72,5

Μετοχές της Geca

46,5

46,5

Μετοχές της Spölur

40

40

Ομόλογα της Spölur

11

11

Σύνολο

447,9

450

Από τον πίνακα προκύπτει μια διαφορά 2,1 εκατ. ISK (που αντιστοιχεί σε 21 214 ευρώ), η οποία καταβλήθηκε από το δημόσιο ταμείο επιπλέον της αγοραίας αξίας των αποκτηθέντων περιουσιακών στοιχείων, όπως αυτή αποτιμήθηκε από ανεξάρτητους εκτιμητές. Η διαφορά οφείλεται στην πώληση των ακινήτων στο Ρέικιαβικ κατά 4 εκατ. ISK περισσότερα από την αποτίμησή τους και του κτιρίου γραφείων στο Ακράνες κατά 1,9 εκατ. ISK λιγότερα.

Σύμφωνα με τη νομολογία, η Αρχή δεν μπορεί να ορίσει αυθαίρετα αγοραία τιμή στην παρούσα απόφαση βασιζόμενη μόνο σε εκθέσεις εκτιμητών (24). Αντιθέτως, κατά τον προσδιορισμό της αγοραίας αξίας γηπέδων και κτιρίων, η Αρχή «οφείλει να λάβει υπόψη της την αβεβαιότητα που μπορεί να ενέχει ο αναδρομικός καθορισμός τέτοιων αγοραίων τιμών» (25). Συχνά διαπιστώνεται ότι μία και μόνο εκτίμηση δεν αντιπροσωπεύει εξ ορισμού την αγοραία αξία την οποία θα ήταν πρόθυμος να δεχθεί ο αγοραστής. Η αποδεκτή αγοραία τιμή καταλήγει συνήθως, κατόπιν ελέγχου της αγοράς, να προσδιορίζεται εντός ενός εύλογου φάσματος. Κατά τη γνώμη της Αρχής, είναι δύσκολο να οριστεί ποιο πρέπει να είναι το εύρος αυτού του φάσματος και πιθανότατα διαφέρει από περίπτωση σε περίπτωση.

24

25

Η Αρχή θεωρεί ότι η διαφορά στο καθαρό τίμημα ύψους 2,1 εκατ. ISK ανάμεσα στην αποτίμηση του ανεξάρτητου εκτιμητή και στο αντίτιμο που τελικά καταβλήθηκε από το δημόσιο είναι τόσο απειροελάχιστη που δεν στοιχειοθετεί αναντιστοιχία μεταξύ καταβληθέντος τιμήματος και τιμών αγοράς. Η τιμή που προσδιορίστηκε από τον ανεξάρτητο εκτιμητή μπορεί να θεωρηθεί ενδεικτική. Έντονες αποκλίσεις από την εν λόγω εκτίμηση θα μπορούσαν να αποτελούν ένδειξη ύπαρξης κρατικής ενίσχυσης. Ωστόσο, κατά την άποψη της Αρχής (26), μια τόσο μικρή διαφορά όσο αυτή στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν αρκεί για να τεκμηριώσει την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης υπέρ της Sementsverksmiðjan hf. Αντιθέτως, αποτελεί ένδειξη ότι το τίμημα ήταν εύλογο με βάση τις τιμές της αγοράς. Ως εκ τούτου, η Αρχή θεωρεί ότι η Sementsverksmiðjan hf. δεν έλαβε κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ με την πώληση ακινήτων, περιουσιακών στοιχείων, μετοχών και ομολόγων στο ισλανδικό δημόσιο.

26

1.2.   ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΓΟΡΑΣ ΤΟΥΣ ΣΕ ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΗ ΤΙΜΗ

Με το άρθρο 5 της σύμβασης αγοράς, δίδεται στην Sementsverksmiðjan hf. η δυνατότητα να διατηρήσει μέρος των πωληθέντων περιουσιακών στοιχείων στο Ρέικιαβικ (27), να τα χρησιμοποιήσει για δικούς της βιομηχανικούς σκοπούς και να τα επιστρέψει στο δημόσιο το αργότερο μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2011. Η Sementsverksmiðjan hf. υποχρεούται να καταβάλει κάθε δαπάνη συντήρησης και βελτίωσης των εν λόγω ακινήτων, πλην όμως δεν καταβάλλει κανένα αντίτιμο για το ως άνω δικαίωμα χρήσης. Περαιτέρω, βάσει του άρθρου 6 της σύμβασης αγοράς, μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2009, η Sementsverksmiðjan hf. διατηρεί το δικαίωμα επαναγοράς των προαναφερθέντων πωληθέντων ακινήτων στο Ρέικιαβικ έναντι συνολικού ποσού 95 εκατ. ISK, το οποίο συμπεριλαμβάνει τόκους που υπολογίζονται βάσει σταθερού ετήσιου επιτοκίου 7 % από την 1η Αυγούστου 2003.

27

Με την επιστολή της 17ης Φεβρουαρίου 2006 (περιστατικό αριθ. 363608), οι ισλανδικές αρχές διαβίβασαν στην Αρχή αντίγραφο συμφωνίας στην αγγλική γλώσσα μεταξύ της Sementsverksmiðjan hf. και του υπουργείου Βιομηχανίας εξ ονόματος του ισλανδικού δημοσίου βάσει της οποίας ανακαλείται το δικαίωμα της εταιρείας να επαναγοράσει ορισμένα ακίνητα στο Ρέικιαβικ. Η παράδοση των περιουσιακών στοιχείων που πωλήθηκαν στο δημόσιο άρχισε να παράγει αποτελέσματα από 1ης Ιανουαρίου 2004. Έκτοτε, σύμφωνα με το άρθρο 2 της εν λόγω συμφωνίας, η εταιρεία μισθώνει επ’ αόριστον τα ακίνητα που χρησιμοποιεί και καταβάλλει μηνιαίο μίσθωμα για τα ακίνητα (28) ύψους [...] ISK. Το μίσθωμα αναπροσαρμόζεται άπαξ ετησίως βάσει του δείκτη κόστους κτιρίων. Σύμφωνα με τις ισλανδικές αρχές, το μίσθωμα υπολογίστηκε βάσει του συντελεστή που εφαρμόζεται συνήθως στην ισλανδική αγορά ακινήτων.

28

Η Αρχή δεν έχει λόγους να αμφισβητήσει το αληθές και ακριβές των στοιχείων που παρασχέθηκαν από τις ισλανδικές αρχές, βάσει των οποίων η Sementsverksmiðjan hf. καταβάλλει αγοραία τιμή για τη μίσθωση των εν λόγω ακινήτων (29). Ως εκ τούτου, κατόπιν των ανωτέρω τροποποιήσεων της συμφωνίας, η Αρχή θεωρεί ότι δεν συνιστά κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ.

29

1.3.   ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΩΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ

Με τη συμφωνία της 23ης Οκτωβρίου 2003 μεταξύ υπουργείου Οικονομικών και συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων, το υπουργείο Οικονομικών ανέλαβε εξ ονόματος του δημοσίου ταμείου τα υπόλοιπα ομόλογα που εκδόθηκαν από την Sementsverksmiðjan hf. για την εξόφληση των δεδουλευμένων υποχρεώσεών της βάσει της συμφωνίας του 1997. Με την ίδια συμφωνία, το δημόσιο ανέλαβε επίσης τις υποχρεώσεις της Sementsverksmiðjan hf. έναντι των εν ενεργεία εργαζομένων της εταιρείας, τις οποίες υποχρεούτο να καταβάλλει και να τακτοποιεί σε ετήσια βάση.

1.3.1.   
  Διάθεση κρατικών πόρων

Διάθεση κρατικών πόρων

Προκειμένου να συνιστά κρατική ενίσχυση οποιοδήποτε μέτρο ενίσχυσης, πρέπει κατ’ αρχάς να χορηγείται από το κράτος ή με κρατικούς πόρους. Βάσει της συμφωνίας που υπεγράφη τον Οκτώβριο 2003 μεταξύ υπουργείου Οικονομικών και συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων, το δημόσιο θα καταβάλλει στο συνταξιοδοτικό ταμείο εξ ονόματος της Sementsverksmiðjan hf. τα ποσά που αυτή οφείλει. Κατά τον χρόνο υπογραφής της συμφωνίας, οι υποχρεώσεις της Sementsverksmiðjan hf. προς το συνταξιοδοτικό ταμείο για καταβολή συντάξεων σε ήδη συνταξιοδοτηθέντες υπαλλήλους της υπολογίζονταν σε 412 εκατ. ISK. Επιπλέον, οι μελλοντικές υποχρεώσεις για τους εν ενεργεία υπαλλήλους της εταιρείας που ήταν ασφαλισμένοι στο τμήμα B του συνταξιοδοτικού ταμείου υπολογίζονταν μεταξύ 10 και 15 εκατ. ISK. Η ανάληψη συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων και η καταβολή αυτών από το δημόσιο ταμείο συνεπάγεται διάθεση κρατικών πόρων.

1.3.2.   
  Ευνοϊκή μεταχείριση ορισμένων επιχειρήσεων ή κλάδων παραγωγής

Ευνοϊκή μεταχείριση ορισμένων επιχειρήσεων ή κλάδων παραγωγής

Κατά δεύτερον, το μέτρο ενίσχυσης πρέπει να παρέχει στον δικαιούχο πλεονέκτημα που τον απαλλάσσει από δαπάνες οι οποίες κανονικά καλύπτονται από ίδιους πόρους.

Το δημόσιο ανέλαβε το χρέος της Sementsverksmiðjan hf. προς το συνταξιοδοτικό ταμείο δημοσίων υπαλλήλων για την καταβολή συντάξεων στους υπαλλήλους της. Η Sementsverksmiðjan hf. είχε ιδρυθεί το 1955 ως επιχείρηση του δημόσιου τομέα. Οι εργαζόμενοι στην τσιμεντοβιομηχανία, η οποία ονομαζόταν τότε Κρατικά Τσιμέντα Ισλανδίας, ήταν ασφαλισμένοι στο συνταξιοδοτικό ταμείο δημοσίων υπαλλήλων όπως κάθε άλλος δημόσιος υπάλληλος.

Το 1997, το κράτος προέβη σε μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων. Έγινε αναλογιστική εκτίμηση των υποχρεώσεων του ταμείου από μελλοντική καταβολή συντάξεων στους ασφαλισμένους, τα αποτελέσματα της οποίας συγκρίθηκαν με τα περιουσιακά στοιχεία του ταμείου και το μερίδιο των υποχρεώσεων διαφόρων εργοδοτών για ασφαλισμένους υπαλλήλους τους. Οι υποχρεώσεις του συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων προς τους συνταξιούχους υπαλλήλους της Sementsverksmiðjan hf. στα τέλη του 1996 ανέρχονταν σε 400 εκατ. ISK (30).

30

Το δημόσιο κατέβαλε την οφειλή στο συνταξιοδοτικό ταμείο δημοσίων υπαλλήλων με έκδοση εταιρικών ομολόγων. Η εν λόγω υποχρέωση παρέμεινε στους λογαριασμούς της Sementsverksmiðjan hf. έως τις 23 Οκτωβρίου 2003, οπότε το δημόσιο ανέλαβε τις οφειλές της Sementsverksmiðjan hf. προς το συνταξιοδοτικό ταμείο. Οι εν λόγω οφειλές αφορούσαν αφενός την καταβολή συντάξεων σε υπαλλήλους της Sementsverksmiðjan hf. που είχαν ήδη συνταξιοδοτηθεί κατά τον χρόνο προσδιορισμού των οφειλών το 1997 και αφετέρου την εκτιμώμενη καταβολή συντάξεων σε 5 υπαλλήλους που εξακολουθούσαν να εργάζονται στην Sementsverksmiðjan hf. και να είναι ασφαλισμένοι στο τμήμα B του συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων (31).

31

Στον βαθμό κατά τον οποίο η καταβολή συνταξιοδοτικών εισφορών συγκαταλέγεται στις δαπάνες στις οποίες πρέπει να υποβληθεί μια επιχείρηση στο πλαίσιο της τρέχουσας διαχείρισης των συνήθων δραστηριοτήτων της, η ανάληψη των εν λόγω υποχρεώσεων από το δημόσιο απάλλαξε την Sementsverksmiðjan hf. από λειτουργικές δαπάνες. Με την ενέργειά του αυτή, το κράτος παρέσχε επιλεκτικό πλεονέκτημα στην εν λόγω επιχείρηση, δεδομένου ότι οι λοιπές επιχειρήσεις υποχρεούνται να καλύπτουν το σύνολο των συνταξιοδοτικών τους υποχρεώσεων έναντι των εργαζομένων τους.

1.3.3.   
  Στρέβλωση του ανταγωνισμού και επίδραση στις συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλομένων μερών

Στρέβλωση του ανταγωνισμού και επίδραση στις συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλομένων μερών

Τρίτον, το μέτρο ενίσχυσης πρέπει να στρεβλώνει τον ανταγωνισμό και να επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών.

Οι επιχειρήσεις που αποκτούν οικονομικό πλεονέκτημα από το κράτος, το οποίο τις απαλλάσσει από μέρος των δαπανών στις οποίες θα έπρεπε να υποβληθούν στο πλαίσιο της τρέχουσας διαχείρισης των δραστηριοτήτων τους, βρίσκονται σε πλεονεκτικότερη θέση έναντι των ανταγωνιστών τους, οι οποίοι δεν έχουν αυτό το πλεονέκτημα. Στην αγορά τσιμέντου εντός του ΕΟΧ υπάρχει ανταγωνισμός. Επί του παρόντος, στην ισλανδική αγορά τσιμέντου δραστηριοποιούνται δύο εταιρίες, η Sementsverksmiðjan hf. και η Aalborg Portland Íslandi ehf. Κάθε πλεονέκτημα που παραχωρείται στην Sementsverksmiðjan hf. και μειώνει τις συνήθεις λειτουργικές της δαπάνες τοποθετεί τη συγκεκριμένη επιχείρηση σε πλεονεκτικότερη θέση έναντι του άλλου πραγματικού ανταγωνιστή της ή άλλων πιθανών ανταγωνιστών της στην ισλανδική αγορά τσιμέντου, οι οποίοι δεν έχουν αυτό το πλεονέκτημα. Συνεπώς, η ενίσχυση που χορηγήθηκε από το κράτος στην Sementsverksmiðjan hf. έχει ως αποτέλεσμα τη στρέβλωση του ανταγωνισμού.

Τέταρτον, το κοινοποιούμενο μέτρο πρέπει να επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλομένων στη συμφωνία ΕΟΧ προκειμένου να έχει εφαρμογή το άρθρο 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ.

Ο άμεσος ανταγωνιστής της Sementsverksmiðjan hf. στην ισλανδική αγορά είναι θυγατρική επιχείρηση που εδρεύει σε άλλο κράτος το οποίο συνυπογράφει τη συμφωνία ΕΟΧ και δεν παράγει τσιμέντο στην Ισλανδία, αλλά το εισάγει στην Ισλανδία από άλλες χώρες του ΕΟΧ. Για τον λόγο αυτό, το μέτρο επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλομένων στη συμφωνία ΕΟΧ υπό την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ.

1.3.4.   
  Συμπεράσματα

Συμπεράσματα

Με βάση τα ανωτέρω, η Αρχή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το κράτος χορήγησε κρατική ενίσχυση στην Sementsverksmiðjan hf. με την ανάληψη των συνταξιοδοτικών της υποχρεώσεων δυνάμει της συμφωνίας που υπεγράφη τον Οκτώβριο 2003 μεταξύ υπουργείου Οικονομικών και συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων.

2.   ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ

Σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 1 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου, «η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ενημερώνεται εγκαίρως περί των σχεδίων που αποβλέπουν να θεσπίσουν ή να τροποποιήσουν καθεστώτα ενίσχυσης, ώστε να δύναται να υποβάλει τις παρατηρήσεις της (...). Το ενδιαφερόμενο κράτος δεν δύναται να εφαρμόσει τα σχεδιαζόμενα μέτρα πριν από την έκδοση τελικής απόφασης».

Παρότι, με την επιστολή της 29ης Αυγούστου 2003, οι ισλανδικές αρχές κοινοποίησαν τη σχεδιαζόμενη πώληση των μετοχών της Sementsverksmiðjan hf. που κατέχει το δημόσιο, η εκ μέρους τους υπογραφή των ως άνω συμφωνιών έθεσε σε εφαρμογή μέτρο που δύναται να συνιστά κρατική ενίσχυση η οποία χορηγείται δυνάμει των ως άνω συμφωνιών πριν από τη λήψη οριστικής απόφασης επί της κοινοποίησης από την Αρχή. Για τον λόγο αυτό, η χορηγούμενη ενίσχυση στο πλαίσιο της εν λόγω συναλλαγής συνιστά παράνομη κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο στ) του μέρους II του πρωτοκόλλου 3, ήτοι νέα ενίσχυση η οποία τίθεται σε εφαρμογή κατά παράβαση του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του ως άνω πρωτοκόλλου.

3.   ΣΥΜΒΙΒΑΣΙΜΟ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

ΣΥΜΒΙΒΑΣΙΜΟ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

Σύμφωνα με το άρθρο 61 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συμφωνίας ΕΟΧ, οι ενισχύσεις για την προώθηση της ανάπτυξης ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων ή οικονομικών περιοχών δύναται να θεωρηθεί ότι συμβιβάζονται με τη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ, εφόσον δεν αλλοιώνουν τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντίκειτο προς το κοινό συμφέρον. Οι ενισχύσεις αναδιάρθρωσης πρέπει να εκτιμηθούν στο πλαίσιο των κατευθυντήριων γραμμών της Αρχής περί ενισχύσεων για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων (εφεξής «κατευθυντήριες γραμμές»).

Στην απόφαση αριθ. 421/04/COL, η Αρχή επισήμαινε ότι οι ισλανδικές αρχές μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαν προβάλει επιχειρήματα ούτε είχαν προσκομίσει στοιχεία προκειμένου να εκτιμηθεί το συμβιβάσιμο της ενίσχυσης με τις κατευθυντήριες γραμμές. Οι ισλανδικές αρχές διαβίβασαν σχέδιο αναδιάρθρωσης της Sementsverksmiðjan hf. με επιστολή τους τον Φεβρουάριο 2005. Περαιτέρω, τον Φεβρουάριο 2008, υπέβαλλαν συμπληρωματικές πληροφορίες σχετικά με το σχέδιο αναδιάρθρωσης. Στη συνέχεια, η Αρχή θα εκτιμήσει κατά πόσον τα νέα αυτά στοιχεία τής επιτρέπουν να αποφανθεί ότι η ενίσχυση πληροί τις απαιτήσεις των κατευθυντήριων γραμμών (32).

32

3.1.   ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΕΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ

Η χορήγηση της ενίσχυσης έγινε τον Οκτώβριο 2003, όταν το δημόσιο απάλλαξε την Sementsverksmiðjan hf. από τις συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις της. Η εκτίμηση του συμβιβάσιμου του εν λόγω μέτρου ενίσχυσης θα βασιστεί στις κατευθυντήριες γραμμές του 1999 (33), οι οποίες ίσχυαν κατά τον χρόνο χορήγησης της ενίσχυσης.

33

3.2.   ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ

Σύμφωνα με το τμήμα 16.2.1 των κατευθυντήριων γραμμών, για τους σκοπούς των κατευθυντήριων γραμμών εταιρεία θεωρείται προβληματική επιχείρηση, σε κάθε περίπτωση και ανεξαρτήτως μεγέθους, εφόσον έχει απολέσει άνω του 50 % του εγγεγραμμένου κεφαλαίου της και ποσοστό άνω του 25 % του κεφαλαίου αυτού έχει απολεσθεί στη διάρκεια των δώδεκα τελευταίων μηνών. Ανεξάρτητα από τη μορφή της εταιρείας, για τις κατευθυντήριες γραμμές μια επιχείρηση θεωρείται προβληματική εφόσον πληροί τις προϋποθέσεις του εθνικού δικαίου που τη διέπει για υπαγωγή σε συλλογική πτωχευτική διαδικασία. Οι συνήθεις ενδείξεις μιας προβληματικής επιχείρησης είναι αύξηση των ζημιών, μείωση του κύκλου εργασιών, διόγκωση των αποθεμάτων, πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα, φθίνουσα ταμειακή ροή, αυξανόμενη δανειοληψία, αύξηση της επιβάρυνσης από τόκους και μείωση ή εκμηδενισμός της αξίας του καθαρού ενεργητικού.

Το εγγεγραμμένο κεφάλαιο της Sementsverksmiðjan hf. μειώθηκε από 1 096 εκατ. ISK το 2000 σε 458 εκατ. ISK το 2003. Ο κύκλος εργασιών της εταιρείας μειώθηκε από 1,06 δισ. ISK το 2000 σε 863 εκατ. ISK το 2001 και 598 εκατ. ISK το 2002. Οι πωλήσεις της εταιρείας μειώθηκαν από [...] το 2000 σε [...] το 2001 και [...] το 2002. Κατά συνέπεια, η παραγωγή μειώθηκε σε ποσοστό άνω του [...] %. Κατά το ίδιο διάστημα, παρατηρήθηκε ραγδαία επιδείνωση των λειτουργικών αποτελεσμάτων. Η Sementsverksmiðjan hf. είχε κέρδη ύψους 70 εκατ. ISK το 2000, έναντι ζημιών ύψους 230 εκατ. ISK το 2001. Οι ζημίες της εταιρείας το 2002 ανήλθαν σε 220 εκατ. ISK. Μεταξύ 2000 και 2002, τα συνολικά χρέη της Sementsverksmiðjan hf. αυξήθηκαν από 733 εκατ. ISK σε 1 157 εκατ. ISK. Το κυκλοφορούν ενεργητικό μειώθηκε από 750 εκατ. ISK σε 640 εκατ. ISK.

Στους ετήσιους λογαριασμούς της Sementsverksmiðjan hf. για το 2002, οι λογιστές εξέφρασαν σοβαρές ανησυχίες για την οικονομική κατάσταση της εταιρείας. Οι συσσωρευμένες ζημίες και η μεγάλη πιθανότητα συνεχιζόμενων λειτουργικών ζημιών το 2003 οδηγούσαν στο συμπέρασμα ότι ήταν αμφίβολο κατά πόσον η εταιρεία θα είχε τη δυνατότητα να συνεχίσει τη λειτουργία της.

Σύμφωνα με τις διευκρινίσεις και τα στοιχεία που παρασχέθηκαν από τις ισλανδικές αρχές, η Sementsverksmiðjan hf. βρισκόταν στα πρόθυρα χρεοκοπίας και ήταν αδύνατον να ανακάμψει μόνο με τους δικούς της πόρους.

Δεδομένων των ανωτέρω, η Αρχή θεωρεί ότι η Sementsverksmiðjan hf. ήταν προβληματική επιχείρηση υπό την έννοια των κατευθυντήριων γραμμών κατά τον χρόνο χορήγησης της ενίσχυσης.

3.3.   ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

Η ενίσχυση για την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων πρέπει να βασίζεται σε υλοποιήσιμο, συγκροτημένο και διεξοδικό σχέδιο αποκατάστασης της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας της επιχείρησης. Σύμφωνα με το τμήμα 16.2.2 των κατευθυντήριων γραμμών, η αναδιάρθρωση συνήθως περιλαμβάνει ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα στοιχεία: αναδιοργάνωση και εξορθολογισμό των δραστηριοτήτων της επιχείρησης σε αποτελεσματικότερη βάση, μέτρο που κατά κανόνα συνεπάγεται την εγκατάλειψη ζημιογόνων δραστηριοτήτων, αναδιάρθρωση των υφιστάμενων δραστηριοτήτων που μπορούν να καταστούν εκ νέου ανταγωνιστικές και, ενδεχομένως, διαφοροποίηση του αντικειμένου της επιχείρησης προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης νέων βιώσιμων δραστηριοτήτων. Η υλική αναδιάρθρωση πρέπει συνήθως να συνοδεύεται και από χρηματοοικονομική αναδιάρθρωση (εισροές κεφαλαίου, μείωση του χρέους). Τονίζεται, εντούτοις, στις κατευθυντήριες γραμμές ότι τα μέτρα αναδιάρθρωσης δεν πρέπει να περιορίζονται σε χρηματοοικονομική ενίσχυση για την αποκατάσταση των ζημιών του παρελθόντος χωρίς να κατατείνουν στην άρση των αιτίων που προκάλεσαν τις ζημίες.

Το σχέδιο αναδιάρθρωσης της Sementsverksmiðjan hf. περιλαμβάνει ευρύ φάσμα μέτρων. Καλύπτει τη χρηματοοικονομική αναδιάρθρωση της εταιρείας, την αναδιάρθρωση του εργατικού δυναμικού και του κόστους παραγωγής, καθώς και την ενσωμάτωση εναλλακτικών πηγών εσόδων. Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις των κατευθυντήριων γραμμών, το εν λόγω σχέδιο αναδιάρθρωσης δεν περιορίζεται στη χρηματοοικονομική αναδιάρθρωση, αλλά προβλέπει και την αναδιάρθρωση διαφόρων άλλων πτυχών της λειτουργίας της Sementsverksmiðjan hf. Επομένως, η συγκεκριμένη μορφή ενίσχυσης εξαρχής έπρεπε να εκτιμηθεί στο πλαίσιο των κατευθυντήριων γραμμών περί ενισχύσεων για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων.

3.4.   ΟΡΟΙ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗΣ

Οι κρατικές ενισχύσεις για την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων θεωρούνται νόμιμες μόνο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, π.χ. πρέπει να δικαιολογούνται από τους στόχους της κοινωνικής ή της περιφερειακής πολιτικής, την ανάγκη να συνεκτιμηθεί ο ευεργετικός ρόλος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ) στην οικονομία ή την επιθυμία διατήρησης της ανταγωνιστικής δομής της αγοράς εφόσον το κλείσιμο της επιχείρησης θα μπορούσε να οδηγήσει σε μονοπωλιακές ή αυστηρά ολιγοπωλιακές καταστάσεις.

3.4.1.   
  Αποκατάσταση της βιωσιμότητας

Αποκατάσταση της βιωσιμότητας

Σύμφωνα με το τμήμα 16.3.2.2(β) των κατευθυντήριων γραμμών, προϋπόθεση για τη χορήγηση της ενίσχυσης πρέπει να είναι η εφαρμογή του σχεδίου αναδιάρθρωσης, το οποίο πρέπει να εγκριθεί από την Αρχή. Το σχέδιο αναδιάρθρωσης, του οποίου η διάρκεια πρέπει να είναι όσο το δυνατόν βραχύτερη, πρέπει να επιτρέπει την αποκατάσταση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας της επιχείρησης μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα και να βασίζεται σε ρεαλιστικές υποθέσεις όσον αφορά τις μελλοντικές συνθήκες λειτουργίας. Η ενίσχυση αναδιάρθρωσης πρέπει να συνδέεται με ένα βιώσιμο σχέδιο αναδιάρθρωσης, το οποίο το ενδιαφερόμενο κράτος ΕΖΕΣ αναλαμβάνει τη δέσμευση να εφαρμόσει. Το εν λόγω σχέδιο πρέπει να υποβληθεί στην Αρχή με όλες τις αναγκαίες διευκρινίσεις, και ιδίως να συνοδεύεται από μελέτη αγοράς.

Η βελτίωση της βιωσιμότητας πρέπει να προκύπτει κατά κύριο λόγο από τη λήψη εσωτερικών μέτρων που περιλαμβάνονται στο σχέδιο αναδιάρθρωσης. Δεν μπορεί να βασίζεται σε εξωγενείς παράγοντες τους οποίους δεν μπορεί να επηρεάσει σε σημαντικό βαθμό η επιχείρηση, όπως διακυμάνσεις των τιμών ή της ζήτησης, παρά μόνον εφόσον οι υποθέσεις που διατυπώνονται για την αγορά τυγχάνουν γενικής αποδοχής. Η αναδιάρθρωση πρέπει να συνεπάγεται την εγκατάλειψη δραστηριοτήτων οι οποίες θα παρέμεναν ζημιογόνες για διαρθρωτικούς λόγους ακόμη και μετά την αναδιάρθρωση.

Σύμφωνα με το τμήμα 16.3.2.2(β) των κατευθυντήριων γραμμών, στο σχέδιο αναδιάρθρωσης απαιτείται να περιγράφονται οι περιστάσεις που προκάλεσαν τις δυσχέρειες της επιχείρησης, ούτως ώστε να είναι δυνατόν να εξακριβωθεί κατά πόσον τα προτεινόμενα μέτρα είναι ενδεδειγμένα. Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, η παρούσα κατάσταση και οι μελλοντικές προοπτικές της προσφοράς και της ζήτησης στην αγορά των σχετικών προϊόντων, με προβλέψεις που αντικατοπτρίζουν την αισιόδοξη, την απαισιόδοξη και την ενδιάμεση εκδοχή και προσδιορίζουν τα ιδιαίτερα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες της επιχείρησης. Το σχέδιο πρέπει να επιτρέπει στην επιχείρηση να αποκτήσει προοδευτικά μια νέα διάρθρωση που να της προσδίδει προοπτικές μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας και να της παρέχει τη δυνατότητα να επιβιώνει αυτοδύναμα.

Το σχέδιο πρέπει να προβλέπει μια μεταστροφή της επιχείρησης που θα της παρέχει τη δυνατότητα να καλύπτει όλα της τα έξοδα μετά την ολοκλήρωση της αναδιάρθρωσης, συμπεριλαμβανομένων των αποσβέσεων και των χρηματοοικονομικών δαπανών. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές, η προσδοκώμενη απόδοση των κεφαλαίων πρέπει να είναι τέτοια ώστε η αναδιαρθρωμένη επιχείρηση να μπορεί να αντιμετωπίσει τον ανταγωνισμό στην αγορά με τις δικές της δυνάμεις.

Το σχέδιο αναδιάρθρωσης της Sementsverksmiðjan hf. περιλαμβάνει τέσσερα διαφορετικά μέτρα:

| — | χρηματοοικονομική αναδιάρθρωση· |
| --- | --- |

—

χρηματοοικονομική αναδιάρθρωση·

| — | αναδιάρθρωση του εργατικού δυναμικού· |
| --- | --- |

—

αναδιάρθρωση του εργατικού δυναμικού·

| — | αναδιάρθρωση του κόστους παραγωγής· |
| --- | --- |

—

αναδιάρθρωση του κόστους παραγωγής·

| — | εναλλακτικές πηγές εσόδων. |
| --- | --- |

—

εναλλακτικές πηγές εσόδων.

Σύμφωνα με τις ισλανδικές αρχές, ένα από τα σημαντικότερα μέτρα για την αναδιάρθρωση αφορούσε τη μείωση των χρεών μέσω πώλησης περιουσιακών στοιχείων. Το φθινόπωρο του 2003, η Sementsverksmiðjan hf. ρευστοποίησε όλα τα περιουσιακά στοιχεία της που δεν συνδέονταν άμεσα με την παραγωγή και διανομή τσιμέντου στην ισλανδική αγορά. Με τα έσοδα που αποκόμισε από την πώληση, κατόρθωσε να μειώσει τα υπάρχοντα χρέη και τουλάχιστον να περιστείλει τις λειτουργικές ζημίες. Τα συνολικά έσοδα από την πώληση περιουσιακών στοιχείων ανήλθαν σε 580 εκατ. ISK και διοχετεύθηκαν στη μείωση των μακροπρόθεσμων και βραχυπρόθεσμων χρεών. Κεντρικός στόχος της εταιρείας ήταν να ελαχιστοποιήσει τις κεφαλαιουχικές δαπάνες στη διάρκεια της περιόδου αναδιάρθρωσης. Ακολούθησε επαναδιαπραγμάτευση όλων των υπόλοιπων μακροπρόθεσμων χρεών, ούτως ώστε η εταιρεία να μην είναι αναγκασμένη να αποπληρώσει αρχικά κεφάλαια δανείων για διάστημα δύο ετών μετά την πώληση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που υποβλήθηκαν, το δυσκολότερο μέρος της αναδιάρθρωσης της εταιρείας αφορούσε την επαναδιαπραγμάτευση των χρεών με τους πιστωτές. Φαίνεται ότι η εταιρεία είχε αυξήσει σημαντικά τον βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο δανεισμό της κατά την τριετία που προηγήθηκε της πώλησης, λόγω των ζημιών που είχε. Είχε συνάψει δάνεια με διάφορα πιστωτικά ιδρύματα, τα οποία θεωρούσαν τα δάνεια που χορηγούσαν στην Sementsverksmiðjan hf. ως δάνεια προς το δημόσιο και δεν ήταν διατεθειμένα να χορηγήσουν περαιτέρω πιστώσεις στην εταιρεία μετά την ιδιωτικοποίησή της παρά μόνον μετά την αποπληρωμή των εκκρεμών οφειλών. Συνεπώς, ήταν αναγκαίο να μειωθεί σημαντικά το επίπεδο δανεισμού και τούτο επιτεύχθηκε μέσω της πώλησης περιουσιακών στοιχείων τα οποία δεν ήταν απαραίτητα για την παραγωγή και/ή διανομή τσιμέντου.

Σύμφωνα με τις ισλανδικές αρχές, «ήταν ζωτικής σημασίας για τις [οικονομικές] διαπραγματεύσεις να απαλειφθούν από τον ισολογισμό της εταιρείας οι συνταξιοδοτικές οφειλές, ώστε να είναι σε θέση να παρουσιάσει ένα βιώσιμο και πειστικό χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής. Είναι σαφές, και αυτή ήταν η γνώμη και των αγοραστών και των πιστωτών, ότι η εταιρεία δεν θα μπορούσε να εξυπηρετήσει και το συνταξιοδοτικό χρέος και τα υπόλοιπα βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα δάνεια που είχε συνάψει διατηρώντας παράλληλα ένα κρίσιμο επίπεδο επενδύσεων σε πάγια που θα της επέτρεπε να συνεχίσει τη λειτουργία της».

Η απαλλαγή από τις συνταξιοδοτικές οφειλές με παράλληλη μερική αποπληρωμή άλλων χρεών αποτελούσε ουσιώδη προϋπόθεση για την έγκριση της χρηματοοικονομικής αναδιάρθρωσης.

Κατά τον χρόνο της πώλησής της, η Sementsverksmiðjan hf. απασχολούσε 63 εργαζομένους. Από την ανάλυση των οικονομικών χαρακτηριστικών της επιχείρησης και της αγοράς στην οποία δραστηριοποιείτο προέκυψε το συμπέρασμα ότι το εργατικό δυναμικό θα έπρεπε να μειωθεί κατά τουλάχιστον 20 εργαζομένους. Για τη λειτουργία του εργοστασίου απαιτούνταν τουλάχιστον 41 εργαζόμενοι. Η καταγγελία των συμβάσεων με τους πλεονάζοντες εργαζομένους είχε ως αποτέλεσμα, λόγω της μακράς προϋπηρεσίας ορισμένων εργαζομένων, την καταβολή υψηλών αποζημιώσεων.

Επιπλέον, η εταιρεία εφάρμοζε σύστημα παροχής πριμ παραγωγικότητας στους περισσότερους εργαζομένους. Το ποσό το οποίο διανέμετο στους εργαζομένους ήταν σταθερό, επομένως το κόστος του πριμ παραγωγικότητας παρέμενε αμετάβλητο για την εταιρεία ανεξάρτητα από τον αριθμό των εργαζομένων. Ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις με το σωματείο των εργαζομένων προκειμένου η εφαρμογή του πριμ παραγωγικότητας να γίνεται κατά εργαζόμενο και η μείωση του συνολικού αριθμού των εργαζομένων να αντιστοιχεί σε μείωση του συνολικού ποσού που καταβάλλεται για πριμ παραγωγικότητας.

Σύμφωνα με τις ισλανδικές αρχές, το σημαντικότερο μέτρο αφορούσε την επαναδιαπραγμάτευση των τιμών των πρώτων υλών. Πέραν τούτου, μεταβλήθηκε η σύσταση του τσιμέντου προκειμένου να μειωθεί το κόστος της ενέργειας για την παραγωγή του.

Όσον αφορά την επαναδιαπραγμάτευση των τιμών των πρώτων υλών, σημαντικό τμήμα του μεταβλητού λειτουργικού κόστους της Sementsverksmiðjan hf. συνδεόταν με τις τιμές στη διεθνή/εθνική αγορά και δεν ήταν δυνατόν να μεταβληθεί. Αυτό ίσχυε για τον άνθρακα, το ηλεκτρικό ρεύμα, τη σκόνη χαλαζία και άλλες πρώτες ύλες. Παρά ταύτα, η τιμή για την προμήθεια της άμμου με όστρακα, της σημαντικότερης εγχώριας πρώτης ύλης, θα μπορούσε να μειωθεί κατά [...] %. Διαπραγματεύσεις θα μπορούσαν να γίνουν και για άλλες εγχώριες πρώτες ύλες.

Εξάλλου, ως εναλλακτική πηγή εσόδων και ως μέσο μείωσης του συνολικού κόστους καυσίμων, η Sementsverksmiðjan hf. είχε ξεκινήσει την καύση υγρών αποβλήτων.

Βάσει των μέτρων που περιγράφηκαν παραπάνω, η Αρχή κρίνει ότι το σχέδιο αναδιάρθρωσης της Sementsverksmiðjan hf. συμμορφώνεται με τους όρους των κατευθυντήριων γραμμών. Στο σχέδιο αναδιάρθρωσης περιγράφονται οι περιστάσεις που οδήγησαν την Sementsverksmiðjan hf. σε δυσχέρειες. Η Sementsverksmiðjan hf. δεν ήταν σε θέση να αντιμετωπίσει τον ανταγωνισμό και την οικονομική κάμψη στον κλάδο των κατασκευών στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Το σχέδιο προέβλεπε πλήρη χρηματοοικονομική αναδιάρθρωση με επαναδιαπραγμάτευση του χρέους με τους πιστωτές και ανάληψη των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων προς το συνταξιοδοτικό ταμείο δημοσίων υπαλλήλων από το δημόσιο. Η χρηματοοικονομική αναδιάρθρωση συνοδευόταν από μέτρα υλικής αναδιάρθρωσης, συμπεριλαμβανομένης της αναδιάρθρωσης του εργατικού δυναμικού (απολύσεις, επαναδιαπραγμάτευση των κινήτρων προς τους εργαζομένους), και ιδίως από αναδιάρθρωση του κόστους παραγωγής, η οποία αποτελούσε και το πλέον πολυδάπανο τμήμα του σχεδίου αναδιάρθρωσης. Το κόστος παραγωγής μειώθηκε, μεταβλήθηκε η σύσταση του τσιμέντου, έγινε επαναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων με προμηθευτές και αναλήφθηκαν πρωτοβουλίες στην αγορά για την αύξηση των εσόδων. Το σχέδιο αναδιάρθρωσης της Sementsverksmiðjan hf. προέβλεπε αποκατάσταση της βιωσιμότητας εντός σύντομου χρονικού διαστήματος (δύο ετών) – μάλλον εύλογος χρονικός ορίζοντας. Το σχέδιο έχει πλέον εφαρμοστεί πλήρως και επέτρεψε στην εταιρεία να αντιμετωπίζει τον ανταγωνισμό στην αγορά με τις δικές της δυνάμεις. Για τους λόγους αυτούς, βάσει των στοιχείων που προσκομίστηκαν από τις ισλανδικές αρχές, η Αρχή θεωρεί ότι το σχέδιο αναδιάρθρωσης της Sementsverksmiðjan hf. συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του τμήματος 16.3.2.2(β) των κατευθυντήριων γραμμών.

3.4.2.   
  Αποφυγή αθέμιτων στρεβλώσεων του ανταγωνισμού

Αποφυγή αθέμιτων στρεβλώσεων του ανταγωνισμού

Σύμφωνα με το τμήμα 16.3.2.2(γ) των κατευθυντήριων γραμμών, απαιτείται η λήψη μέτρων για να ελαχιστοποιηθούν στον μέγιστο δυνατό βαθμό τυχόν αρνητικές επιπτώσεις της ενίσχυσης στους ανταγωνιστές, ειδάλλως η ενίσχυση θεωρείται ότι αντίκειται στο κοινό συμφέρον και, συνεπώς, δεν συμβιβάζεται με τη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ. Ο εν λόγω όρος συνήθως μεταφράζεται σε περιορισμό της παρουσίας που μπορεί να έχει η εταιρεία στη σχετική αγορά μετά τη λήξη της περιόδου αναδιάρθρωσης. Σε περιπτώσεις στις οποίες το μέγεθος της σχετικής αγοράς είναι αμελητέο για τα μέτρα του ΕΟΧ ή η επιχείρηση κατέχει αμελητέο μερίδιο της σχετικής αγοράς, θεωρείται ότι δεν συντρέχει αθέμιτη στρέβλωση του ανταγωνισμού.

Σύμφωνα με το τμήμα 16.3.2.2(γ) των κατευθυντήριων γραμμών, η Αρχή καθορίζει την έκταση του περιορισμού ή της μείωσης που απαιτείται προκειμένου να αποφευχθούν αθέμιτες στρεβλώσεις του ανταγωνισμού βάσει της μελέτης της αγοράς που επισυνάπτεται στο σχέδιο αναδιάρθρωσης ή, εφόσον έχει κινηθεί διαδικασία έρευνας, βάσει των στοιχείων που υποβάλλουν τα ενδιαφερόμενα μέρη.

Στην προκειμένη περίπτωση, η Αρχή κίνησε την επίσημη διαδικασία έρευνας τον Δεκέμβριο 2004 και την επέκτεινε τον Νοέμβριο 2006. Παρά ταύτα, δεν έλαβε παρατηρήσεις από τους ενδιαφερόμενους οι οποίες να στοιχειοθετούν ανάγκη επιβολής αντισταθμιστικών μέτρων ή να υποδηλώνουν την έκτασή τους.

Οι κατευθυντήριες γραμμές επιφυλάσσουν ευνοϊκότερη μεταχείριση σε επιχειρήσεις η συνέχιση της λειτουργίας των οποίων κατά πάσα πιθανότητα δεν θα επηρεάσει σημαντικά τον ανταγωνισμό στον ΕΟΧ. Οι ισλανδικές αρχές υπέβαλαν μελέτη αγοράς για την Sementsverksmiðjan hf. και την ισλανδική αγορά τσιμέντου, τη μόνη αγορά στην οποία δραστηριοποιείται η εταιρεία. Σύμφωνα με την εν λόγω μελέτη, η συνολική αγορά τσιμέντου στην Ισλανδία είναι περιορισμένη, λόγω του μικρού πληθυσμού της χώρας. Στην αγορά τσιμέντου της Ισλανδίας δραστηριοποιούνται δύο εταιρείες, η Sementsverksmiðjan hf. και η Aalborg Portland Ísland hf. Η πρώτη παράγει και εμπορεύεται τσιμέντο και τσιμέντο σκωρίας, ενώ η δεύτερη εισάγει τσιμέντο από τη Δανία και το διανέμει στην Ισλανδία. Το 2002, η συνολική κατανάλωση τσιμέντου στην Ισλανδία ανήλθε σε 122 899 τόνους (34). Το 2002, η κατανάλωση τσιμέντου στην ΕΕ ανήλθε συνολικά σε 217,6 εκατ. τόνους. Επομένως, το μερίδιο της Ισλανδίας στην αγορά τσιμέντου του ΕΟΧ μπορεί να θεωρηθεί αμελητέο.

34

Εξάλλου, σύμφωνα με το τμήμα 16.1(3) των κατευθυντήριων γραμμών, οι ενισχύσεις αναδιάρθρωσης θεωρείται ότι δικαιολογούνται όχι μόνο από τους στόχους της κοινωνικής ή της περιφερειακής πολιτικής, αλλά και από την επιθυμία διατήρησης της ανταγωνιστικής δομής της αγοράς εφόσον το κλείσιμο της επιχείρησης θα μπορούσε να οδηγήσει σε μονοπωλιακές ή αυστηρά ολιγοπωλιακές καταστάσεις. Αυτό θα συνέβαινε στην Ισλανδία σε περίπτωση εξαφάνισης της Sementsverksmiðjan hf. από την αγορά. Η αγορά τσιμέντου κατά πάσα πιθανότητα θα μετατρεπόταν σε μονοπωλιακή και θα εξαρτούνταν από τις εισαγωγές του μοναδικού ανταγωνιστή της στην ισλανδική αγορά τσιμέντου. Το γεγονός ότι η αγορά τσιμέντου της Ισλανδίας χαρακτηρίζεται είτε από μονοπωλιακές είτε από αυστηρά ολιγοπωλιακές καταστάσεις (δυοπώλιο) αποδεικνύει ότι η ελκυστικότητά της είναι πολύ μικρή και προσφέρει εξαιρετικά περιορισμένες δυνατότητες σε άλλους παίκτες, λόγω του πολύ μικρού μεγέθους της αγοράς και των μικρών δυνατοτήτων ανάπτυξης (βλέπε για το θέμα αυτό τα πορίσματα της προαναφερθείσας μελέτης αγοράς).

Ως εκ τούτου, η Αρχή δεν θεωρεί αναγκαίο να απαιτήσει τη λήψη πρόσθετων μέτρων για τον περιορισμό της παρουσίας της εταιρείας στην αγορά.

3.4.3.   
  Περιορισμός της ενίσχυσης στο ελάχιστο

Περιορισμός της ενίσχυσης στο ελάχιστο

Σύμφωνα με το τμήμα 16.3.2.2(δ) των κατευθυντήριων γραμμών, το ποσό και η ένταση της ενίσχυσης πρέπει να περιορίζονται στο απολύτως ελάχιστο των εξόδων που απαιτούνται για την υλοποίηση της αναδιάρθρωσης, λαμβάνοντας υπόψη τους διαθέσιμους χρηματοοικονομικούς πόρους της επιχείρησης, των μετόχων της ή του επιχειρηματικού ομίλου στον οποίο ανήκει. Οι αποδέκτες της ενίσχυσης πρέπει καταρχήν να συμβάλλουν σημαντικά στο σχέδιο αναδιάρθρωσης με ίδιους πόρους, συμπεριλαμβανομένης της πώλησης περιουσιακών στοιχείων που δεν είναι απαραίτητα για την επιβίωση της επιχείρησης, ή με εξωτερική χρηματοδότηση σύμφωνα με τους όρους της αγοράς. Προκειμένου να περιοριστούν οι στρεβλώσεις, στο τμήμα 16.3.2.2(δ) των κατευθυντήριων γραμμών προβλέπεται ότι η μορφή υπό την οποία χορηγείται η ενίσχυση και το ποσό της πρέπει να είναι τέτοια ώστε να μην παρέχονται στην επιχείρηση πλεονάζοντα ρευστά διαθέσιμα τα οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει για επιθετικές δραστηριότητες που δεν σχετίζονται με τη διαδικασία αναδιάρθρωσης, ικανές να προξενήσουν στρεβλώσεις στην αγορά.

Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές, η Αρχή εξετάζει το ύψος των υποχρεώσεων της επιχείρησης μετά την αναδιάρθρωση ή και έπειτα από τυχόν μείωση ή παράταση της προθεσμίας αποπληρωμής των χρεών της. Η Αρχή εξετάζει επίσης εάν μέρος της ενίσχυσης έχει διατεθεί για τη χρηματοδότηση νέων επενδύσεων που δεν είναι απαραίτητες για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας της επιχείρησης. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να αποδειχθεί ότι η ενίσχυση χρησιμοποιείται μόνο για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας της εταιρείας και δεν δίνει τη δυνατότητα στον αποδέκτη να αυξήσει την παραγωγική του ικανότητα κατά την εφαρμογή του σχεδίου αναδιάρθρωσης, παρά μόνο στον βαθμό που αυτό είναι απαραίτητο για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας, ούτε επιφέρει αθέμιτες στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό.

Η αναδιάρθρωση της Sementsverksmiðjan hf. συνίστατο σε σημαντικό βαθμό στην εκποίηση περιουσιακών στοιχείων τα οποία δεν ήταν απαραίτητα για την επιβίωση της επιχείρησης, όπως γήπεδα και κτίρια αλλά και μετοχές και ομόλογα άλλων εταιρειών, τα οποία μπορούσε να διαθέσει έναντι ρευστού για να αποπληρώσει τα χρέη της. Εξάλλου, τα χρέη της εταιρείας αποπληρώθηκαν στον βαθμό που αυτό ήταν δυνατόν και έγινε επαναδιαπραγμάτευση για τις εκταμιεύσεις που ήταν απαραίτητες για τη συνέχιση της λειτουργίας της επιχείρησης. Αντίστοιχα, έγινε αναδιάρθρωση του εργατικού δυναμικού και του κόστους και της δομής παραγωγής, η οποία χρηματοδοτήθηκε από πόρους της επιχείρησης. Η μόνη παρέμβαση του κράτους συνίστατο στην ανάληψη των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων της Sementsverksmiðjan hf. μέχρι το ύψος των 425 εκατ. ISK περίπου. Τούτο θεωρήθηκε απαραίτητη προϋπόθεση από τους πιστωτές της εταιρείας, ώστε να καταστεί δυνατή η ανασυγκρότησή της. Ως εκ τούτου, η Αρχή συμπεραίνει ότι η ενίσχυση που χορηγήθηκε από το δημόσιο ταμείο περιορίστηκε στο ελάχιστο αναγκαίο, καθώς αφορούσε μόνον την ανάληψη από το ισλανδικό δημόσιο του χρέους της Sementsverksmiðjan hf. προς το συνταξιοδοτικό ταμείο δημοσίων υπαλλήλων.

Οι δαπάνες για την αναδιάρθρωση μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:

| α) | επαναδιαπραγμάτευση με πιστωτές |
| --- | --- |

α)

επαναδιαπραγμάτευση με πιστωτές

10 811 853 ISK

2 648 904 ISK (αμοιβή για τη χρηματοοικονομική αναδιάρθρωση)

| β) | αναδιάρθρωση εργατικού δυναμικού |
| --- | --- |

β)

αναδιάρθρωση εργατικού δυναμικού

19 098 479 ISK

2 702 963 ISK (αμοιβή για την αναδιάρθρωση του εργατικού δυναμικού)

| γ) | αναδιάρθρωση του κόστους παραγωγής και εναλλακτικές πηγές εσόδων |
| --- | --- |

γ)

αναδιάρθρωση του κόστους παραγωγής και εναλλακτικές πηγές εσόδων

1 018 200 000 ISK

| δ) | επαναποτίμηση περιουσιακών στοιχείων |
| --- | --- |

δ)

επαναποτίμηση περιουσιακών στοιχείων

511 856 488 ISK

Η Αρχή θεωρεί ότι η συμμετοχή του ισλανδικού δημοσίου στην αναδιάρθρωση της Sementsverksmiðjan hf. με την ανάληψη των συνταξιοδοτικών της υποχρεώσεων προς το συνταξιοδοτικό ταμείο δημοσίων υπαλλήλων συνιστά θεμελιώδες στοιχείο για την υλοποίηση της αναδιάρθρωσης της εταιρείας. Η ανάληψη των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων από το δημόσιο κρίθηκε από τους πιστωτές απαραίτητη προϋπόθεση για την αναδιαπραγμάτευση χρεών και οφειλών. Με τη χορήγηση αυτής της ενίσχυσης, το δημόσιο επέτρεψε στην Sementsverksmiðjan hf. να εξασφαλίσει τους απαραίτητους πόρους ώστε να χρηματοδοτήσει τα αμιγή μέτρα αναδιάρθρωσης.

Παρότι η ανάληψη των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων δεν βάρυνε την Sementsverksmiðjan hf. αλλά το δημόσιο, δεν πρέπει να αποκλειστεί από την όλη εκτίμηση της αναδιάρθρωσης της Sementsverksmiðjan hf. Η ενίσχυση ήταν απαραίτητη για την εφαρμογή των διαφόρων μέτρων αναδιάρθρωσης. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός αυτό και υπό το φως των αναγκαίων δαπανών προκειμένου να αποκατασταθεί η βιωσιμότητα της Sementsverksmiðjan hf., η Αρχή θεωρεί ότι το ποσό της ενίσχυσης για την αναδιάρθρωση περιορίστηκε στο ελάχιστο αναγκαίο.

3.4.4.   
  Ενίσχυση αναδιάρθρωσης σε ενισχυόμενες περιοχές

Ενίσχυση αναδιάρθρωσης σε ενισχυόμενες περιοχές

Σύμφωνα με το τμήμα 16.3.2.5 των κατευθυντήριων γραμμών, η Αρχή συνεκτιμά τις ανάγκες περιφερειακής ανάπτυξης κατά την εκτίμηση ενισχύσεων για την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων σε ενισχυόμενες περιοχές. Στις ενισχυόμενες περιοχές, οι όροι έγκρισης των ενισχύσεων ενδέχεται να είναι λιγότερο αυστηροί, ιδίως όσον αφορά τη λήψη αντισταθμιστικών μέτρων. Τούτο, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι η Αρχή θα υιοθετήσει μια προσέγγιση άκριτης έγκρισης κάθε ενίσχυσης για την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων που είναι εγκατεστημένες σε ενισχυόμενες περιοχές συμβάλλοντας στην τεχνητή στήριξη επιχειρήσεων στις περιοχές αυτές. Αντιθέτως, θα είναι προς το συμφέρον των ενισχυόμενων περιοχών να αναπτύξουν βιώσιμες και αειφόρες εναλλακτικές δραστηριότητες το συντομότερο δυνατόν.

Το εργοστάσιο της Sementsverksmiðjan hf. βρίσκεται στο Ακράνες, στην κεντροδυτική Ισλανδία. Η εν λόγω περιοχή καλύπτεται από τον χάρτη περιφερειακών ενισχύσεων της Ισλανδίας, όπως εγκρίθηκε με την απόφαση της Αρχής αριθ. 253/01/COL της 8ης Αυγούστου 2001. Η περιοχή χαρακτηρίζεται από ανεργία σε επίπεδα άνω του εθνικού μέσου όρου και μείωση του πληθυσμού. Το εργοστάσιο τσιμέντου λειτουργεί στο Ακράνες από το 1958 και αποτελεί σημαντικό στοιχείο της οικονομικής ζωής στην περιοχή. Σε μια πόλη με πληθυσμό περίπου 5 500 κατοίκους, το κλείσιμο του εν λόγω εργοστασίου θα είχε πολύ αρνητικές επιπτώσεις και θα ενέτεινε περαιτέρω τη συνεχιζόμενη μείωση του πληθυσμού και τον γενικότερο κοινωνικό και οικονομικό μαρασμό.

3.4.5.   
  Πλήρης εφαρμογή του σχεδίου αναδιάρθρωσης

Πλήρης εφαρμογή του σχεδίου αναδιάρθρωσης

Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές, η εταιρεία υποχρεούται να εφαρμόσει πλήρως το σχέδιο αναδιάρθρωσης που εγκρίθηκε από την Αρχή και να εκπληρώσει κάθε άλλη υποχρέωση που προβλέπεται στην απόφαση της Αρχής (35). Η μη εφαρμογή του σχεδίου ή η μη εκπλήρωση των λοιπών υποχρεώσεων δύναται να θεωρηθεί από την Αρχή κατάχρηση της ενίσχυσης.

35

Το προβλεπόμενο χρονοδιάγραμμα του σχεδίου αναδιάρθρωσης παρατίθεται παρακάτω:

| Μέτρο | Έναρξη αναδιάρθρωσης | Ολοκλήρωση αναδιάρθρωσης |
| --- | --- | --- |
| Μέτρα χρηματοοικονομικής αναδιάρθρωσης (διαπραγμάτευση και αποπληρωμή χρεών με πιστωτικά ιδρύματα, ανάληψη συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων από το δημόσιο) | Σεπτέμβριος 2003 | Οκτώβριος 2003 |
| Αναδιάρθρωση του εργατικού δυναμικού (απολύσεις εργαζομένων, επαναδιαπραγμάτευση με τα σωματεία) | Οκτώβριος 2003 | Απρίλιος 2004 |
| Αναδιάρθρωση του κόστους παραγωγής (επαναδιαπραγμάτευση τιμών με προμηθευτές, εναλλακτικά έσοδα και μείωση κόστους) | Οκτώβριος 2003 | Δεκέμβριος 2004 |

Μέτρο

Έναρξη αναδιάρθρωσης

Ολοκλήρωση αναδιάρθρωσης

Μέτρα χρηματοοικονομικής αναδιάρθρωσης (διαπραγμάτευση και αποπληρωμή χρεών με πιστωτικά ιδρύματα, ανάληψη συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων από το δημόσιο)

Σεπτέμβριος 2003

Οκτώβριος 2003

Αναδιάρθρωση του εργατικού δυναμικού (απολύσεις εργαζομένων, επαναδιαπραγμάτευση με τα σωματεία)

Οκτώβριος 2003

Απρίλιος 2004

Αναδιάρθρωση του κόστους παραγωγής (επαναδιαπραγμάτευση τιμών με προμηθευτές, εναλλακτικά έσοδα και μείωση κόστους)

Οκτώβριος 2003

Δεκέμβριος 2004

Το σχέδιο αναδιάρθρωσης προέβλεπε κερδοφορία μετά την αναδιάρθρωση της εταιρείας τον Ιούλιο 2005. Οι ισλανδικές αρχές ανέφεραν στην Αρχή ότι η Sementsverksmiðjan hf. είχε ολοκληρώσει το σχέδιο αναδιάρθρωσης και τα έσοδά της αντιστάθμιζαν τα έξοδα το 2005. Μεταξύ Ιουνίου 2003 και Μαΐου 2004, η Sementsverksmiðjan hf. είχε ζημίες ύψους 83 εκατ. ISK έναντι 250 εκατ. ISK το 2002. Μεταξύ Ιουνίου 2004 και Μαΐου 2005, η εταιρεία είχε κέρδη 22 εκατ. ISK.

Τα ανωτέρω στοιχεία οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το σχέδιο αναδιάρθρωσης της Sementsverksmiðjan hf. είχε τη βραχύτερη δυνατή διάρκεια, κατόρθωσε να αποκαταστήσει τη βιωσιμότητα της επιχείρησης εντός εύλογου χρονικού διαστήματος και, συνεπώς, βασιζόταν σε ρεαλιστικές υποθέσεις όσον αφορά τις μελλοντικές συνθήκες λειτουργίας.

3.4.6.   
  Παρακολούθηση και ετήσια έκθεση

Παρακολούθηση και ετήσια έκθεση

Η Αρχή πρέπει να είναι σε θέση να εξακριβώνει την ορθή εφαρμογή του σχεδίου αναδιάρθρωσης. Αυτό επιτυγχάνεται συνήθως με λεπτομερείς εκθέσεις τις οποίες υποβάλλει σε τακτά διαστήματα προς την Αρχή το ενδιαφερόμενο κράτος ΕΖΕΣ. Στην προκειμένη περίπτωση, ωστόσο, η αναδιάρθρωση έχει ήδη ολοκληρωθεί με αποκατάσταση της βιωσιμότητας της επιχείρησης. Δεν εκκρεμούν μέτρα αναδιάρθρωσης, αντιθέτως έχουν όλα ολοκληρωθεί με επιτυχία. Συνεπώς, στην προκειμένη περίπτωση, δεν συντρέχει λόγος υποβολής εκθέσεων σχετικά με την εφαρμογή του σχεδίου αναδιάρθρωσης.

3.5.   Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΠΑΞ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

Προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο παροχής αθέμιτων ενισχύσεων, οι ενισχύσεις αναδιάρθρωσης χορηγούνται άπαξ. Κατά την κοινοποίηση σχεδιαζόμενης χορήγησης ενίσχυσης για την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων στην Αρχή, σύμφωνα με το τμήμα 16.3.2.3 των κατευθυντήριων γραμμών απαιτείται το κράτος ΕΖΕΣ να διευκρινίσει κατά πόσον η εν λόγω επιχείρηση έχει λάβει ενίσχυση αναδιάρθρωσης στο παρελθόν, ακόμη και πριν από την έναρξη ισχύος των κατευθυντήριων γραμμών, ή άλλη μη κοινοποιηθείσα ενίσχυση.

Οι ισλανδικές αρχές δήλωσαν ότι πληρείται ο όρος της άπαξ ενίσχυσης, καθώς και ότι η εταιρεία δεν έχει λάβει ενίσχυση στο παρελθόν ούτε προβλέπεται να λάβει ενίσχυση στο μέλλον.

4.   ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Για τους παραπάνω λόγους, η Αρχή θεωρεί ότι η ενίσχυση που χορηγήθηκε στην Sementsverksmiðjan hf. υπό μορφή ανάληψης από το ισλανδικό δημόσιο των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων της εταιρείας συνιστά ενίσχυση για την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων συμβατή με τη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ βάσει των διατάξεων των κατευθυντήριων γραμμών περί κρατικών ενισχύσεων για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων που ίσχυαν κατά τον χρόνο χορήγησης της ενίσχυσης,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η ανάληψη από το δημόσιο των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων της Sementsverksmiðjan hf. έναντι του συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων συνιστά κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ.

Άρθρο 2

Η ενίσχυση που αναφέρεται στο άρθρο 1 συμβιβάζεται με τη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ βάσει του άρθρου 61 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συμφωνίας ΕΟΧ σε συνδυασμό με τις κατευθυντήριες γραμμές περί κρατικών ενισχύσεων για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων που εγκρίθηκαν από την Αρχή το 1999.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Δημοκρατία της Ισλανδίας.

Άρθρο 4

Το κείμενο στην αγγλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό.

Βρυξέλλες, 28 Μαΐου 2008.

Για την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ,

Per SANDERUD

Πρόεδρος

Kristján Andri STEFÁNSSON

Μέλος του Σώματος

---

(1)  Εφεξής «Αρχή».

1

(2)  Εφεξής «συμφωνία ΕΟΧ».

2

(3)  Εφεξής «συμφωνία περί Εποπτείας και Δικαστηρίου».

3

(4)  Εφεξής «πρωτόκολλο 3».

4

(5)  Κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή και την ερμηνεία των άρθρων 61 και 62 της συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 1 του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου, οι οποίες εγκρίθηκαν και εκδόθηκαν από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ στις 19 Ιανουαρίου 1994 και δημοσιεύθηκαν στην ΕΕ L 231 της 3.9.1994, σ. 1, και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 32 της 3.9.1994. Οι κατευθυντήριες γραμμές τροποποιήθηκαν τελευταία στις 19 Δεκεμβρίου 2007 και καλούνται εφεξής «κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις». Επικαιροποιημένη έκδοση των κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις διατίθεται στον δικτυακό τόπο της Αρχής: http://www.eftasurv.int/fieldsofwork/fieldstateaid/guidelines/

5

(6)  ΕΕ L 139 της 25.5.2006, σ. 37.

6

(7)  Η απόφαση της Αρχής αριθ. 421/04/COL δημοσιεύθηκε στην ΕΕ C 117 της 19.5.2005, σ. 17, και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 24 της 19.5.2005. Η απόφαση της Αρχής αριθ. 368/06/COL δημοσιεύθηκε στην ΕΕ C 77 της 5.4.2007, σ. 21, και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 17 της 5.4.2007, σ. 1.

7

(8)  Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αλληλογραφία μεταξύ της Αρχής και των ισλανδικών αρχών, βλέπε την απόφαση της Αρχής για την κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας, απόφαση αριθ. 421/04/COL.

8

(9)  Βλέπε υποσημείωση 7.

9

(10)  Βλέπε υποσημείωση 7.

10

(11)  Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία πώλησης, βλ. την απόφαση της Αρχής αριθ. 421/04/COL.

11

(12)  Στον όμιλο επενδυτών συμμετείχαν οι Framtak fjárfestingarbanki hf, Björgun ehf., BM Vallá ehf. και αρχικά η Steypustöðin, η οποία αντικαταστάθηκε στη συνέχεια από την νορβηγική Norcem AS.

12

(13)  Δύο δεξαμενές αποθήκευσης τσιμέντου, κτίριο φόρτωσης/συσκευασίας τσιμέντου, κλιμακοστάσιο και διάδρομο, κελύφη των αγωγών τσιμέντου, περίφραξη και πύλη, χαλύβδινο σιλό με τον συνοδευτικό εξοπλισμό, αεροσυμπιεστές, ξηραντήριο και ηλεκτρικό εξοπλισμό σε υπόστεγο δίπλα στην αποβάθρα, γερανό αποβάθρας, σωληνώσεις σε τσιμεντένια κελύφη, γεφυροπλάστιγγα και συνοδευτικό εξοπλισμό Η/Υ.

13

(14)  Θάλαμο πίεσης, 2 σιλό, χώρο φόρτωσης τσιμέντου, αντλιοστάσιο, εξοπλισμό ζύγισης οχημάτων και συνοδευτικό εξοπλισμό Η/Υ στο χώρο φόρτωσης, γερανό, σωληνώσεις και χαλύβδινο σιλό με συνοδευτικό εξοπλισμό, μηχανολογικό εξοπλισμό και τουαλέτες, σταθμό μετασχηματισμού, κλιμακοστάσιο και διάδρομο.

14

(15)  Οι εισφορές στο τμήμα A του συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων καταβάλλονται βάσει των συνολικών αποδοχών των ασφαλισμένων, οι οποίοι αποκτούν συνταξιοδοτικό δικαίωμα βάσει του συνόλου των καταβληθεισών εισφορών. Όπως και στα περισσότερα επαγγελματικά συνταξιοδοτικά ταμεία υποχρεωτικής ασφάλισης, τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα του τμήματος Α συνδέονται με τον δείκτη τιμών καταναλωτή. Τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των ασφαλισμένων ορίζονται από τον νόμο και οι εργοδοτικές εισφορές αναπροσαρμόζονται από καιρού εις καιρό ώστε να διασφαλίζεται ότι τα έσοδα του ταμείου από εισφορές είναι ανάλογα των υποχρεώσεών του.

15

(16)  Η έμφαση της Αρχής.

16

(17)  Ακρωνύμιο του συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων στα ισλανδικά.

17

(18)  Οι ισλανδικές αρχές υπέβαλαν στοιχεία σχετικά με τη συνταξιοδοτική κάλυψη των εργαζομένων της Sementsverksmiðjan hf. σε διάφορες επιστολές. Η συγκεκριμένη εκτίμηση προέρχεται από επιστολή της 12ης Νοεμβρίου 2003. Σε επιστολή της 18ης Απριλίου 2006, οι ισλανδικές αρχές διευκρινίζουν περαιτέρω ότι κατά τον χρόνο σύστασης της εταιρείας το 1993, 6 εργαζόμενοι ήταν ασφαλισμένοι στο συνταξιοδοτικό ταμείο δημοσίων υπαλλήλων και 93 σε ιδιωτικά συνταξιοδοτικά ταμεία. Οι ισλανδικές αρχές επισημαίνουν ότι δικαίωμα ασφάλισης στο συνταξιοδοτικό ταμείο δημοσίων υπαλλήλων είχε το διοικητικό προσωπικό της Sementsverksmiðjan hf., ενώ οι εργάτες ήταν ασφαλισμένοι σε ιδιωτικά συνταξιοδοτικά ταμεία, ήτοι στα ταμεία των σωματείων τους. Μετά τη σύσταση της εταιρείας το 1993, το νεοπροσληφθέν διοικητικό προσωπικό εξακολουθούσε να έχει δικαίωμα ασφάλισης στο συνταξιοδοτικό ταμείο δημοσίων υπαλλήλων. Μετά την πώληση των μετοχών της Sementsverksmiðjan hf. που κατείχε το δημόσιο η οποία έγινε το 2003, όλοι οι νέοι εργαζόμενοι ασφαλίζονταν υποχρεωτικά σε ιδιωτικά συνταξιοδοτικά ταμεία.

18

(19)  Τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία είναι τα ακίνητα και τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας στο Ρέικιαβικ, το κτίριο γραφείων της εταιρείας στο Ακράνες με εξαίρεση έναν και μισό όροφο, καθώς και οι μετοχές και τα ομόλογα άλλων εταιρειών που είχε στην κυριότητά της η Sementsverksmiðjan hf.

19

(20)  Δύο δεξαμενές αποθήκευσης τσιμέντου, κτίριο φόρτωσης/συσκευασίας τσιμέντου, κλιμακοστάσιο και διάδρομο, κελύφη των αγωγών τσιμέντου, περίφραξη και πύλη, χαλύβδινο σιλό με τον συνοδευτικό εξοπλισμό, αεροσυμπιεστές, ξηραντήριο και ηλεκτρικό εξοπλισμό σε υπόστεγο δίπλα στην αποβάθρα, γερανό αποβάθρας, σωληνώσεις σε τσιμεντένια κελύφη, γεφυροπλάστιγγα και συνοδευτικό εξοπλισμό Η/Υ.

20

(21)  Οι μετοχές της εταιρείας Geca αποτιμήθηκαν σε 46,5 εκατ. ISK, οι μετοχές της εταιρείας Spölur σε 40 εκατ. ISK και τα ομόλογα της Spölur σε 11 εκατ. ISK.

21

(22)  Η Islenskt Sement διευκρινίζει ότι το συνολικό κόστος εκκαθάρισης της εταιρείας ανερχόταν σε 390,4 εκατ. ISK, συμπεριλαμβανομένων των ποσών που καταβλήθηκαν από το δημόσιο για την αγορά των γηπέδων στο Ρέικιαβικ και στο Ακράνες. Εάν το δημόσιο αποφάσιζε να εκκαθαρίσει την εταιρεία, το κόστος εκκαθάρισης θα ανερχόταν στην αξία εκκαθάρισης των παγίων μείον 69,9 εκατ. ISK τη συμβατική υποχρέωση καθαρισμού του εργοταξίου, δηλαδή συνολικό κόστος εκκαθάρισης της εταιρείας 390,4 εκατ. ISK. Η απόφαση του δημοσίου να αναλάβει τις οφειλές της εταιρείας προς το συνταξιοδοτικό ταμείο δημοσίων υπαλλήλων, ύψους 388 028 317 ISK, και να πωλήσει τις μετοχές της εταιρείας στην Islenskt Sement έναντι 68 εκατ. ISK είχε ως αποτέλεσμα καθαρό κόστος 320 028 317 ISK. Επομένως, το κόστος εκκαθάρισης της εταιρείας υπερέβαινε το συνολικό κόστος πώλησής της κατά 70 376 683 ISK.

22

(23)  Η Almenna Verkfræðistofan (AV) προέβη σε μερική αποτίμηση των ακινήτων της Sementsverksmiðjan hf. στο Ρέικιαβικ τον Φεβρουάριο 2003 και σε πλήρη αποτίμηση τον Νοέμβριο 2003. Η αξία των ομολόγων και των μετοχών εκτιμήθηκε από την MP Verðbref κατά την εκτίμηση της αξίας εκκαθάρισης της εταιρείας πριν από την πώληση των μετοχών του δημοσίου. Ο Daníel Rúnar Elíasson, ορκωτός εκτιμητής ακινήτων του μεσιτικού γραφείου Hákot, εκτίμησε το κτίριο στο Ακράνες τον Αύγουστο 2003.

23

(24)  Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-127/99, T-129/99 και T-148/99, Diputación Foral de Alava κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2002, σ. II-1275, σκέψη 71.

24

Diputación Foral de Alava κ.λπ

Επιτροπής

(25)  Υπόθεση T-366/00, Scott SA κατά Επιτροπής, Συλλογή 2007, σ. II-797, σκέψη 93.

25

Scott SA

Επιτροπής

(26)  Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, στην Αρχή «δεν μπορεί να προσαφθεί ότι πραγματοποίησε κατά προσέγγιση εκτίμηση», δεδομένου ότι οι εκτιμήσεις γίνονται εκ φύσεως κατά προσέγγιση, πβ. υπόθεση T-366/00, Scott SA κατά Επιτροπής, ό.α., σκέψη 96.

26

Scott SA

Επιτροπής

(27)  Δύο δεξαμενές αποθήκευσης τσιμέντου, κτίριο φόρτωσης/συσκευασίας τσιμέντου, κλιμακοστάσιο και διάδρομο, κελύφη των αγωγών τσιμέντου, περίφραξη και πύλη, χαλύβδινο σιλό με τον συνοδευτικό εξοπλισμό, αεροσυμπιεστές, ξηραντήριο και ηλεκτρικό εξοπλισμό σε υπόστεγο δίπλα στην αποβάθρα, γερανό αποβάθρας, σωληνώσεις σε τσιμεντένια κελύφη, γεφυροπλάστιγγα και συνοδευτικό εξοπλισμό Η/Υ.

27

(28)  Τα εκμισθούμενα ακίνητα είναι θάλαμος πίεσης, 2 σιλό, χώρος φόρτωσης τσιμέντου και αντλιοστάσιο, συνολικού εμβαδού 290 τ.μ. Μισθώνεται επίσης εξοπλισμός ζύγισης οχημάτων, γήπεδο, γερανός, σωληνώσεις και χαλύβδινο σιλό, μηχανολογικός εξοπλισμός και τουαλέτες, σταθμός μετασχηματισμού, κλιμακοστάσιο και διάδρομος.

28

(29)  Οι ισλανδικές αρχές πληροφορούν την Αρχή ότι το μεγαλύτερο μέρος των γηπέδων στο Sævarhöfði του Ρέικιαβικ, τα οποία στο παρελθόν ανήκαν στην Sementsverksmiðjan hf., εκμισθώθηκε στην Jarðboranir hf. έναντι [...] ISK το τετραγωνικό μέτρο. Το μίσθωμα που ζητήθηκε από την Sementsverksmiðjan hf. ήταν [...] ISK. Διευκρινίζουν επίσης ότι η προκήρυξη για τη μίσθωση των γηπέδων στο Sævarhöfði δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Morgunblaðið στα τέλη του 2003 και ότι η πλέον συμφέρουσα προσφορά ήταν της Jarðboranir hf., στην προαναφερθείσα τιμή. Για τους λόγους αυτούς, οι ισλανδικές αρχές ισχυρίζονται ότι το μίσθωμα αντιστοιχεί στις αγοραίες τιμές στην Ισλανδία.

29

(30)  Σύμφωνα με το άρθρο 3 της συμφωνίας μεταξύ συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων και υπουργείου Οικονομικών σχετικά με την καταβολή οφειλών του δημοσίου δυνάμει του άρθρου 33 του νόμου 1/1997 περί συνταξιοδοτικού ταμείου δημοσίων υπαλλήλων, οι υποχρεώσεις της Iceland Cement Ltd για υπαλλήλους της Iceland State Cement στα τέλη του 1996 ανέρχονταν σε 400 801 268 ISK.

30

(31)  Οι συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις για συνταξιούχους υπαλλήλους ανέρχονταν σε 412 εκατ. ISK μέχρι τον Οκτώβριο 2003. Την ίδια ημερομηνία, οι οφειλές που αντιστοιχούσαν σε μελλοντικές υποχρεώσεις για τους εν ενεργεία υπαλλήλους υπολογίζονταν σε περίπου 10-15 εκατ. ISK.

31

(32)  Υπόθεση T-157/01, Danske Busvognmænd κατά Επιτροπής, Συλλογή 2004, σ. II-917, σκέψη 116.

32

Danske Busvognmænd

Επιτροπής

(33)  ΕΕ L 274 της 26.10.2000, σ.1 και συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 48 της 26.10.2000.

33

(34)  38,215 τόνοι τσιμέντου αντιστοιχούσαν σε εισαγωγές στην Ισλανδία και 84,684 τόνοι προέρχονταν από εγχώρια παραγωγή.

34

(35)  Καταρχήν, το σχέδιο αναδιάρθρωσης έπρεπε να έχει υποβληθεί στην πλήρη του μορφή μαζί με την κοινοποίηση πριν από τη χορήγηση της ενίσχυσης. Στην προκειμένη περίπτωση, το σχέδιο δεν υποβλήθηκε εκ των προτέρων αλλά τα βασικά του χαρακτηριστικά είχαν ήδη αποφασιστεί πριν υλοποιηθεί η αναδιάρθρωση. Ως εκ τούτου, η Αρχή θεωρεί ότι μπορεί να εγκριθεί βάσει των κατευθυντήριων γραμμών.

35

---

| 25.3.2010 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | L 79/40 |
| --- | --- | --- | --- |

25.3.2010

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 79/40

---

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΠΤΕΫΟΥΣΑΣ ΑΡΧΉΣ ΤΗΣ ΕΖΕΣ

αριθ. 405/08/COL

της 27ης Ιουνίου 2008

για την περάτωση της επίσημης διαδικασίας έρευνας σχετικά με το ισλανδικό Housing Financing Fund (HFF)

(Ισλανδία)

Η ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΖΕΣ (1),

Έχοντας υπόψη:

τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (2), και ιδίως τo άρθρο 59 παράγραφος 2, τα άρθρα 61 έως 63 και το πρωτόκολλο 26,

τη συμφωνία μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου (3), και ιδίως το άρθρο 24,

το άρθρο 1 παράγραφος 2 του μέρους I, το άρθρο 4 παράγραφος 4 και το άρθρο 6 του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου (4),

τις κατευθυντήριες γραμμές της Αρχής (5) για την εφαρμογή και την ερμηνεία των άρθρων 61 και 62 της συμφωνίας ΕΟΧ,

την απόφαση αριθ. 195/04/COL της Αρχής για τις διατάξεις εφαρμογής που αναφέρονται σύμφωνα με το άρθρο 27 στο μέρος II του πρωτοκόλλου 3 (6),

την απόφαση του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ στην υπόθεση E-9/04 σχετικά με την προσφυγή ακύρωσης της απόφασης αριθ. 213/04/COL σχετικά με το ισλανδικό Housing Financing Fund (Ταμείο Στεγαστικής Χρηματοδότησης) (7),

την απόφαση αριθ. 185/06/COL της Αρχής για την κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας σχετικά με το ισλανδικό Housing Financing Fund (8),

Αφού κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με τις εν λόγω διατάξεις και αφού έλαβε υπόψη τις παρατηρήσεις τους,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

I.   ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

1.   ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Με την επιστολή της 20ής Νοεμβρίου 2003 της ισλανδικής αντιπροσωπείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με την οποία διαβιβάζεται επιστολή του ισλανδικού υπουργείου Οικονομικών της ίδιας ημερομηνίας, οι οποίες ελήφθησαν και πρωτοκολλήθηκαν από την Αρχή στις 25 Νοεμβρίου 2003 (Έγγρ. αριθ: 03-8227 A, πλέον αριθ. πρωτ.: 255584), οι ισλανδικές αρχές κοινοποίησαν, σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 3 του μέρους Ι του πρωτοκόλλου 3, αύξηση του μέγιστου επιπέδου δανειοδότησης από το ισλανδικό Housing Financing Fund (στο εξής το HFF) έως το 90 % της τιμής αγοράς του ακινήτου.

Στις 11 Αυγούστου 2004, η Αρχή εξέδωσε την απόφαση αριθ. 213/04/COL. Στην απόφαση αυτή η Αρχή αποφάνθηκε, χωρίς να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας, ότι η ισλανδική νομοθεσία στην οποία υπόκειται το HFF συνεπάγεται τη χορήγηση ενισχύσεων στο HFF, αλλά ότι οι εν λόγω ενισχύσεις είναι συμβιβάσιμες με τους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις σε συνδυασμό με το άρθρο 59 παράγραφος 2 της συμφωνίας ΕΟΧ.

Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ από την Bankers’ and Securities’ Dealers Association of Iceland, ένωση η οποία συγχωνεύθηκε έκτοτε με άλλους χρηματοπιστωτικούς και ασφαλιστικούς οργανισμούς και η οποία δραστηριοποιείται σήμερα με την ονομασία Icelandic Financial Services Association (στο εξής η SFF). Με την απόφαση της 7ης Απριλίου 2006 στην υπόθεση E-9/04, το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ έκανε δεκτή την προσφυγή και ακύρωσε την απόφαση αριθ. 213/04/COL της Αρχής.

Βάσει των πληροφοριών που είχε στη διάθεσή της, η Αρχή κατέληξε στο προκαταρκτικό συμπέρασμα ότι τα αμφισβητούμενα μέτρα ενισχύσεων συνιστούσαν νέα ενίσχυση και, ως εκ τούτου, εξέδωσε, στις 21 Ιουνίου 2006, την απόφαση αριθ. 185/06/COL για την κίνηση επίσημης διαδικασίας έρευνας σχετικά με το σύστημα του HFF. Η Αρχή απέστειλε την εν λόγω απόφαση στις ισλανδικές αρχές με επιστολή της 21ης Ιουνίου 2006 (αριθ. πρωτ.: 377864).

Η απόφαση αριθ. 185/06/COL δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ (9). Η Αρχή κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με την εν λόγω απόφαση.

Με επιστολή της 20ής Νοεμβρίου 2006 της ισλανδικής αντιπροσωπείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία ελήφθη και πρωτοκολλήθηκε από την Αρχή στις 21 Νοεμβρίου 2006, η Αρχή έλαβε παρατηρήσεις από τις ισλανδικές αρχές σχετικά με την απόφαση (αριθ. πρωτ.: 399173).

Με επιστολή της 24ης Νοεμβρίου 2006 (αριθ. πρωτ.: 399801), η Αρχή διαβίβασε τις παρατηρήσεις των ισλανδικών αρχών στην SFF και κάλεσε την SFF να διατυπώσει παρατηρήσεις σχετικά.

Η Αρχή έλαβε περαιτέρω παρατηρήσεις από τις ισλανδικές αρχές με επιστολή της 3ης Ιανουαρίου 2007 της ισλανδικής αντιπροσωπείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία ελήφθη και πρωτοκολλήθηκε από την Αρχή στις 4 Ιανουαρίου 2007 (αριθ. πρωτ.: 405009).

Με επιστολή της 31ης Ιανουαρίου 2007, η οποία ελήφθη και πρωτοκολλήθηκε από την Αρχή στις 2 Φεβρουαρίου 2007 (αριθ. πρωτ.: 408361), η SFF απάντησε στην επιστολή της Αρχής της 24ης Νοεμβρίου 2006, και η εν λόγω απάντηση διαβιβάσθηκε στις ισλανδικές αρχές στις 5 Φεβρουαρίου 2007 (αριθ. πρωτ.: 408509).

Με επιστολή της 28ης Φεβρουαρίου 2007, η οποία ελήφθη και πρωτοκολλήθηκε από την Αρχή την 1η Μαρτίου 2007 (αριθ. πρωτ.: 411962), η SFF υπέβαλε παρατηρήσεις σχετικά με την απόφαση αριθ. 185/06/COL της Αρχής. Η Αρχή διαβίβασε τις εν λόγω παρατηρήσεις στις ισλανδικές αρχές ζητώντας τις παρατηρήσεις τους με επιστολή της 5ης Μαρτίου 2007 (αριθ. πρωτ.: 412290).

Με επιστολή της 5ης Μαρτίου 2007 της ισλανδικής αντιπροσωπείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία ελήφθη και πρωτοκολλήθηκε από την Αρχή στις 9 Μαρτίου 2007 (αριθ. πρωτ.: 412950), οι ισλανδικές αρχές απάντησαν στις παρατηρήσεις της SFF της 31ης Ιανουαρίου 2007.

Με επιστολή της 4ης Απριλίου 2007 (αριθ. πρωτ.: 415881), η Αρχή ζήτησε διευκρινίσεις από τις ισλανδικές αρχές.

Με επιστολή της 30ής Απριλίου 2007 της ισλανδικής αντιπροσωπείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία ελήφθη και πρωτοκολλήθηκε από την Αρχή στις 30 Απριλίου 2007 (αριθ. πρωτ.: 419451), οι ισλανδικές αρχές απάντησαν στην επιστολή της Αρχής της 5ης Μαρτίου 2007.

Με επιστολή της 14ης Ιουνίου 2007 της ισλανδικής αντιπροσωπείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία ελήφθη και πρωτοκολλήθηκε από την Αρχή στις 14 Ιουνίου 2007 (αριθ. πρωτ.: 425255), οι ισλανδικές αρχές απάντησαν στην επιστολή της Αρχής της 4ης Απριλίου 2007.

Πρόσθετες πληροφορίες παρασχέθηκαν από τους εκπροσώπους των ισλανδικών αρχών μέσω μηνύματος ηλεκτρικού ταχυδρομείου της 21ης Αυγούστου 2007 (αριθ. πρωτ.: 435379).

Με επιστολή της 28ης Σεπτεμβρίου 2007 (αριθ. πρωτ.: 442805), η Αρχή ζήτησε πρόσθετες πληροφορίες από τις ισλανδικές αρχές σχετικά με τις κρατικές εγγυήσεις βάσει του ισλανδικού δικαίου. Με επιστολή της 24ης Οκτωβρίου 2007 της ισλανδικής αντιπροσωπείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία ελήφθη και πρωτοκολλήθηκε από την Αρχή στις 25 Οκτωβρίου 2007 (αριθ. πρωτ.: 448739), οι ισλανδικές αρχές απάντησαν στο εν λόγω αίτημα.

Η υπόθεση συζητήθηκε περαιτέρω μεταξύ των εκπροσώπων της Αρχής και της ισλανδικής κυβέρνησης σε αρκετές συνεδριάσεις, η τελευταία εκ των οποίων ήταν η συνεδρίαση-πακέτο, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2007 στο Ρέικιαβικ.

Με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 27ης Νοεμβρίου 2007, οι νόμιμοι εκπρόσωποι της SFF υπέβαλαν πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με την έρευνα για το HFF (αριθ. πρωτ.: 454226).

Η υπόθεση συζητήθηκε με τον καταγγέλλοντα σε συνεδρίαση η οποία πραγματοποιήθηκε στις 6 Μαρτίου 2008, σε συνέχεια της οποίας ο καταγγέλλων υπέβαλε παρατηρήσεις στις 28 Μαρτίου 2008 (αριθ. πρωτ.: 471552).

Η ισλανδική κυβέρνηση υπέβαλε τις παρατηρήσεις της σχετικά με τις τελευταίες παρατηρήσεις του καταγγέλλοντος με επιστολή της 15ης Απριλίου 2008 (αριθ. πρωτ.: 473576).

2.   ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΙΣΛΑΝΔΙΚΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟΝ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ

2.1.   ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Στην ενότητα που ακολουθεί, η Αρχή περιγράφει την κατάσταση του στεγαστικού συστήματος, βάσει του ισλανδικού δικαίου. Η περιγραφή καλύπτει την ισχύουσα νομοθεσία κατά τον χρόνο έναρξης ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ, σε συνδυασμό με μια σύνοψη των νομοθετικών αλλαγών οι οποίες τέθηκαν σε ισχύ σε μεταγενέστερο χρόνο.

Στην ενότητα 3 περιγράφεται η νομική βάση, σύμφωνα με το ισλανδικό δίκαιο, κάθε δυνητικού στοιχείου κρατικής ενίσχυσης το οποίο προσδιορίζεται στην απόφαση αριθ. 185/06/COL για την έναρξη της επίσημης διαδικασίας έρευνας. Εξετάζονται οι ισχύουσες νομικές διατάξεις κατά τον χρόνο έναρξης ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ, καθώς και οι νομοθετικές αλλαγές.

2.2.   ΤΟ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

2.2.1.   
  Εισαγωγή

Τα τελευταία 50 χρόνια, οι δημόσιες παρεμβάσεις στην ισλανδική στεγαστική αγορά στοχεύουν στην ενθάρρυνση της απόκτησης ιδιόκτητης κατοικίας. Το 1955 τέθηκαν οι βάσεις για τη συστηματική συμμετοχή του κράτους τόσο στη χάραξη πολιτικής στον τομέα της στέγασης όσο και στη χορήγηση δανείων για την απόκτηση ιδιόκτητης κατοικίας. Η κρατική Στεγαστική Υπηρεσία (Húsnæðisstofnun ríkisins) ιδρύθηκε με τον νόμο αριθ. 51/1980 και παρείχε, μεταξύ άλλων, δάνεια με προνομιακούς όρους σε αγοραστές ιδιόκτητης κατοικίας.

Το 1986 το σύστημα στεγαστικών δανείων υποβλήθηκε σε ορισμένες αλλαγές, οι οποίες είχαν ως συνέπεια, μεταξύ άλλων, τη μερική χρηματοδότηση του συστήματος από συνταξιοδοτικά ταμεία. Οι ισλανδικές τράπεζες δεν παρείχαν γενικά χρηματοδότηση για την απόκτηση ιδιόκτητης κατοικίας. Καθώς η κρατική Στεγαστική Υπηρεσία χορηγούσε στεγαστικά δάνεια σε τιμές κατώτερες αυτών της αγοράς, η ζήτηση αυξήθηκε σημαντικά, γεγονός το οποίο, με τη σειρά του, ανάγκασε τα συνταξιοδοτικά ταμεία να υπερβούν τα όρια των πόρων τους. Για την αντιμετώπιση της κατάστασης αυτής και τη δημιουργία πρόσθετων χρηματοπιστωτικών πόρων για τη χρηματοδότηση της στέγασης, το 1989 θεσπίσθηκε ένα σύστημα στεγαστικών ομολόγων, το οποίο θα περιγραφεί αναλυτικά κατωτέρω.

2.2.2.   
  Νόμος αριθ. 97/1993 σχετικά με την κρατική Στεγαστική Υπηρεσία

2.2.2.1.   Εισαγωγή

Κατά τον χρόνο έναρξης ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ, την 1η Ιανουαρίου 1994, η κρατική Στεγαστική Υπηρεσία διεπόταν από τον νόμο αριθ. 97/1993 (lög nr. 97/1993, um Húsnæðisstofnun ríkisins). Ο εν λόγω νόμος αποτελούσε στην πραγματικότητα ενοποιημένη έκδοση του νόμου αριθ. 86/1988 με την ίδια ονομασία, ο οποίος είχε υποβληθεί σε πολυάριθμες τροποποιήσεις (10).

Σύμφωνα με το άρθρο 1 του νόμου αριθ. 97/1993, σκοπός του είναι η προώθηση της ασφάλειας των Ισλανδών όσον αφορά τη στέγαση, μέσω της χορήγησης δανείων και της ρύθμισης των θεμάτων που σχετίζονται με τη στέγαση και την κατασκευή κατοικιών. Επιπλέον, σκοπός του είναι η προώθηση της ισότητας των δικαιωμάτων στη στέγαση μέσω της χορήγησης κεφαλαίων με ειδικό σκοπό την αύξηση των ευκαιριών των Ισλανδών για απόκτηση κατοικίας ή εκμισθούμενης κατοικίας υπό διαπραγματεύσιμους όρους.

Σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου αριθ. 97/1993, στο στεγαστικό σύστημα δραστηριοποιούνται τέσσερις διαφορετικοί δημόσιοι φορείς, και συγκεκριμένα: η κρατική Στεγαστική Υπηρεσία, το κρατικό Στεγαστικό Συμβούλιο, το κρατικό Οικοδομικό Ταμείο και το Ταμείο Στέγασης Εργαζομένων.

2.2.2.2.   Η κρατική Στεγαστική Υπηρεσία και το κρατικό Στεγαστικό Συμβούλιο

Η νομική βάση της κρατικής Στεγαστικής Υπηρεσίας θεσπίζεται στο άρθρο 2 του νόμου. Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, η Υπηρεσία είναι κρατικός οργανισμός, με χωριστό διοικητικό συμβούλιο (το κρατικό Στεγαστικό Συμβούλιο) και τελεί υπό τη διοικητική εποπτεία του υπουργού Κοινωνικών Υποθέσεων, ο οποίος έχει την ύπατη αρμοδιότητα σε θέματα στέγασης. Η Υπηρεσία διαχειρίζεται και επιτελεί τις σχετικές με τη στέγαση αρμοδιότητες με τις οποίες επιφορτίζονται οι δημόσιες αρχές βάσει του νόμου.

Σύμφωνα με το άρθρο 3 του νόμου, ο υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων μπορεί να εκδώσει κανονισμό, με τον οποίο ρυθμίζεται αναλυτικότερα η δομή της Υπηρεσίας. Ο υπουργός δύναται επίσης να συγχωνεύσει τη συνολική διαχείριση, τις εργασίες και τους ανθρώπινους πόρους δύο ή περισσότερων τμημάτων, υπηρεσιών και ταμείων που προβλέπονται στον νόμο. Τα έξοδα λειτουργίας της κρατικής Στεγαστικής Υπηρεσίας επιμερίζονται μεταξύ των ταμείων που διαχειρίζεται η Υπηρεσία, λαμβανομένου υπόψη του πεδίου δραστηριοτήτων τους και των κυκλοφορούντων στοιχείων ενεργητικού κατά το κλείσιμο του οικονομικού έτους.

Σύμφωνα με το άρθρο 4 του νόμου, η κρατική Στεγαστική Υπηρεσία διοικείται από το κρατικό Στεγαστικό Συμβούλιο (στο εξής το «Συμβούλιο»), το οποίο απαρτίζεται από επτά μέλη που εκλέγονται από το κοινοβούλιο, μετά τις βουλευτικές εκλογές. Σύμφωνα με το άρθρο 5 του νόμου, καθήκον του Συμβουλίου είναι η διαχείριση των οικονομικών, των εργασιών και των λοιπών δραστηριοτήτων της κρατικής Στεγαστικής Υπηρεσίας, του κρατικού Οικοδομικού Ταμείου και του Ταμείου Στέγασης Εργαζομένων. Πρέπει επίσης να διασφαλίζει ότι η Στεγαστική Υπηρεσία ασκεί τις δραστηριότητές της σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και τις διοικητικές διατάξεις. Επιπλέον, το Συμβούλιο έχει τη δυνατότητα, μεταξύ άλλων, να διαθέτει κεφάλαια σε εργολάβους κατασκευών για κοινωνική στέγαση.

Σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2, το κρατικό Στεγαστικό Συμβούλιο δύναται επίσης, με την επιφύλαξη της έγκρισης του υπουργού Κοινωνικών Υποθέσεων, να δημιουργήσει νέες κατηγορίες δανειοδότησης. Περισσότερες διευκρινίσεις σχετικά με τα δάνεια περιέχονται στα άρθρα 12 έως 15 του νόμου.

2.2.2.3.   Κρατικό Οικοδομικό Ταμείο

Ο ρόλος και τα καθήκοντα του κρατικού Οικοδομικού Ταμείου περιγράφονται στο άρθρο 8 του νόμου αριθ. 97/1993. Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη διάταξη, το Ταμείο ασκεί δανειοδοτικές δραστηριότητες και εκτελεί συναλλαγές που αφορούν στεγαστικά ομόλογα, σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου και τους κανονισμούς που θεσπίζονται δυνάμει του νόμου. Το Ταμείο είναι επίσης υπεύθυνο για τις συναλλαγές δανειοληψίας και δανειοδότησης που διεκπεραιώνει ή που ενδέχεται να αποφασίσει στο μέλλον. Το άρθρο 9 του νόμου ορίζει τον τρόπο χρηματοδότησης του κρατικού Κατασκευαστικού Ταμείου, ως ακολούθως:

| «1) | Μέσω αποδόσεων των ιδίων κεφαλαίων του Ταμείου, δηλαδή μέσω πληρωμών δόσεων, τόκων και τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των τιμών σε σχέση με τα χορηγηθέντα δάνεια. |
| --- | --- |

«1)

Μέσω αποδόσεων των ιδίων κεφαλαίων του Ταμείου, δηλαδή μέσω πληρωμών δόσεων, τόκων και τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των τιμών σε σχέση με τα χορηγηθέντα δάνεια.

| 2) | Μέσω των ετήσιων εισφορών του κρατικού Δημόσιου Ταμείου, όπως προβλέπεται στον νόμο για τον προϋπολογισμό. |
| --- | --- |

2)

Μέσω των ετήσιων εισφορών του κρατικού Δημόσιου Ταμείου, όπως προβλέπεται στον νόμο για τον προϋπολογισμό.

| 3) | Μέσω της πώλησης ομολόγων στο Ταμείο Ασφάλισης Ανέργων, σε συνταξιοδοτικά ταμεία όπως έχει συμφωνηθεί μεταξύ της κρατικής Στεγαστικής Υπηρεσίας και των ταμείων, και μέσω κάθε άλλης μορφής δανειοληψίας η οποία μπορεί να αποφασισθεί αναλυτικότερα στο εκάστοτε ισχύον σχέδιο επενδύσεων και πιστώσεων». |
| --- | --- |

3)

Μέσω της πώλησης ομολόγων στο Ταμείο Ασφάλισης Ανέργων, σε συνταξιοδοτικά ταμεία όπως έχει συμφωνηθεί μεταξύ της κρατικής Στεγαστικής Υπηρεσίας και των ταμείων, και μέσω κάθε άλλης μορφής δανειοληψίας η οποία μπορεί να αποφασισθεί αναλυτικότερα στο εκάστοτε ισχύον σχέδιο επενδύσεων και πιστώσεων».

Το άρθρο 11 του νόμου επιτρέπει τη χορήγηση δανείων από το κρατικό Οικοδομικό Ταμείο στις ακόλουθες κατηγορίες, εφόσον προβλέπεται χρηματοδότηση στον προϋπολογισμό του για το σχετικό έτος:

| «1) | Δάνεια για την κατασκευή κατοικιών για ηλικιωμένους και ιδρυμάτων ημερήσιας φροντίδας για παιδιά και ηλικιωμένους. |
| --- | --- |

«1)

Δάνεια για την κατασκευή κατοικιών για ηλικιωμένους και ιδρυμάτων ημερήσιας φροντίδας για παιδιά και ηλικιωμένους.

| 2) | Ειδικά δάνεια για άτομα με ειδικές ανάγκες. |
| --- | --- |

2)

Ειδικά δάνεια για άτομα με ειδικές ανάγκες.

| 3) | Δάνεια ή επιδοτήσεις για τεχνικές καινοτομίες και άλλες μεταρρυθμίσεις στον κατασκευαστικό κλάδο». |
| --- | --- |

3)

Δάνεια ή επιδοτήσεις για τεχνικές καινοτομίες και άλλες μεταρρυθμίσεις στον κατασκευαστικό κλάδο».

Σύμφωνα με το άρθρο 16 του νόμου, όλα τα δάνεια του κρατικού Οικοδομικού Ταμείου πρέπει να είναι πλήρως τιμαριθμοποιημένα. Κάθε δάνειο πρέπει να εξασφαλίζεται με υποθήκη πρώτης ή δεύτερης τάξης επί της κατοικίας για την οποία χορηγήθηκε το δάνειο. Επιπλέον, οι όροι χορήγησης του δανείου μπορούν να περιλαμβάνουν την απαίτηση το δάνειο και η υποθήκη να μην υπερβαίνουν ένα συγκεκριμένο ποσοστό της αξίας αγοράς, της αγοραίας αξίας του ακινήτου ή της εκτιμώμενης αξίας βάσει της ασφάλειας πυρός.

2.2.2.4.   Στεγαστικά ομόλογα

Όπως προαναφέρθηκε, το σύστημα στεγαστικών ομολόγων θεσπίσθηκε το 1989. Ως εκ τούτου, βάσει του άρθρου 18 του νόμου αριθ. 97/1993, το κρατικό Οικοδομικό Ταμείο δύναται να θέσει σε λειτουργία ένα χωριστό Τμήμα Στεγαστικών Ομολόγων, τα οικονομικά στοιχεία του οποίου διατηρούνται χωριστά από τις λοιπές δραστηριότητες του Ταμείου. Σύμφωνα με το άρθρο 19 του νόμου, ο ρόλος του Τμήματος Στεγαστικών Ομολόγων είναι ο εξής:

| «α) | Έκδοση κατηγοριών εμπορεύσιμων ομολόγων εξ ονόματος του κρατικού Οικοδομικού Ταμείου, καλούμενων εφεξής στεγαστικών ομολόγων, σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στον παρόντα νόμο ή βάσει κανονισμού. |
| --- | --- |

«α)

Έκδοση κατηγοριών εμπορεύσιμων ομολόγων εξ ονόματος του κρατικού Οικοδομικού Ταμείου, καλούμενων εφεξής στεγαστικών ομολόγων, σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στον παρόντα νόμο ή βάσει κανονισμού.

| β) | Ανταλλαγή χρεογράφων τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκευση κατοικιών και τα οποία εκδόθηκαν για την αγορά ακίνητης περιουσίας, την κατασκευή νέας κατοικίας ή την πραγματοποίηση εκτενών προσθηκών ή βελτιώσεων ή ανακαινίσεων παλαιών κατοικιών [...]. |
| --- | --- |

β)

Ανταλλαγή χρεογράφων τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκευση κατοικιών και τα οποία εκδόθηκαν για την αγορά ακίνητης περιουσίας, την κατασκευή νέας κατοικίας ή την πραγματοποίηση εκτενών προσθηκών ή βελτιώσεων ή ανακαινίσεων παλαιών κατοικιών [...].

| γ) | Προώθηση της εμπορευσιμότητας των στεγαστικών ομολόγων στην αγορά ανά πάσα στιγμή». |
| --- | --- |

γ)

Προώθηση της εμπορευσιμότητας των στεγαστικών ομολόγων στην αγορά ανά πάσα στιγμή».

Το σύστημα των στεγαστικών ομολόγων δεν είναι ένα συμβατικό σύστημα ενυπόθηκου δανεισμού, αλλά ένα σύστημα ανταλλαγής ομολόγων, όπερ σημαίνει ότι οι αγοραστές κατοικίας υποβάλλουν αίτηση στο Τμήμα Στεγαστικών Ομολόγων για την έκδοση ενός ενυπόθηκου ομολόγου το οποίο εξασφαλίζεται με το ακίνητο που πρόκειται να αγορασθεί. Στη συνέχεια, το Τμήμα Στεγαστικών Ομολόγων αγοράζει το εν λόγω ομόλογο από τον αγοραστή της κατοικίας και το εξοφλεί εκδίδοντας στεγαστικά ομόλογα στον πωλητή. Ακολούθως, τα εν λόγω στεγαστικά ομόλογα μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο ελεύθερης διαπραγμάτευσης στην αγορά κινητών αξιών. Ο πωλητής μπορεί να πωλήσει τα ομόλογα στην αγορά κινητών αξιών, να τα χρησιμοποιήσει ως μέσα πληρωμής ή να τα διατηρήσει.

Σύμφωνα με το άρθρο 21 του νόμου, το Τμήμα Στεγαστικών Ομολόγων δικαιούται να αξιώσει ένα περιθώριο επιτοκίου για την κάλυψη των λειτουργικών δαπανών του και των εκτιμώμενων ζημιών από ανεξόφλητα δάνεια. Ο υπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων καθορίζει το επίπεδο του περιθωρίου επιτοκίου κατόπιν πρότασης του κρατικού Στεγαστικού Συμβουλίου.

Βάσει του άρθρου 26 του νόμου, οι ενυπόθηκοι τίτλοι που αγοράζει το Τμήμα Στεγαστικών Ομολόγων εκδίδονται για μέγιστη περίοδο δανεισμού 25 ετών. Σύμφωνα με το άρθρο 27, οι εν λόγω ενυπόθηκοι τίτλοι μπορούν να ανταλλαγούν με στεγαστικά ομόλογα μέγιστης αξίας ίσης με το 75 % της εύλογα εκτιμηθείσας τιμής του ακινήτου. Ο υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων δύναται να αποφασίσει το μέγιστο ποσοστό μέσω κανονισμού, με τον οποίο μπορεί να αποφασίσει υψηλότερο ποσοστό για νεόδμητες κατοικίες και για την πρώτη αγορά κατοικίας. Σύμφωνα με το άρθρο 29 του νόμου, το Τμήμα Στεγαστικών Ομολόγων προωθεί την εμπορευσιμότητα των στεγαστικών ομολόγων στην αγορά. Για τον σκοπό αυτό, το Τμήμα επιδιώκει συνεργασία με τράπεζες, συνταξιοδοτικά ταμεία και άλλες χρηματοπιστωτικές οντότητες. Επιπλέον, το κρατικό Οικοδομικό Ταμείο δικαιούται να διαθέσει ποσοστό των κεφαλαίων που προορίζονται για συναλλαγές με στεγαστικά ομόλογα για την προώθηση της ισορροπίας στην αγορά.

Ο νόμος δεν περιέχει διατάξεις σχετικά με τους επιλέξιμους δανειολήπτες βάσει του συστήματος των στεγαστικών ομολόγων. Οι εν λόγω κανόνες θεσπίζονται στον κανονισμό αριθ. 467/1991 σχετικά με το Τμήμα Στεγαστικών Ομολόγων και τις συναλλαγές που αφορούν στεγαστικά ομόλογα (um húsbréfadeild og húsbréfaviðskipti). Όσον αφορά τη χορήγηση δανείων σε επιχειρήσεις, ο κανονισμός προβλέπει ότι οι εργολάβοι κατασκευών πληρούν τις προϋποθέσεις για τη λήψη δανείων από το σύστημα. Σύμφωνα με το άρθρο 1 του κανονισμού, ως εργολάβος κατασκευών ορίζεται οποιαδήποτε αναγνωρισμένη οντότητα, η οποία κατασκευάζει και πωλεί αποπερατωθέντα διαμερίσματα σύμφωνα με τα σχετικά πρότυπα του κλάδου. Οι κανόνες σχετικά με τα δάνεια για νέα κτίρια θεσπίζονται στο άρθρο 10 του κανονισμού, και το άρθρο 25 επιβάλλει μια ειδική απαίτηση στους εργολάβους, βάσει της οποίας υποχρεούνται να υποβάλλουν εγγύηση από χρηματοπιστωτικό ίδρυμα ή δήμο.

2.2.2.5.   Ταμείο Στέγασης Εργαζομένων

Σύμφωνα με το άρθρο 47 του νόμου, ο ρόλος του Ταμείου Στέγασης Εργαζομένων είναι να μεριμνά για τη χορήγηση δανείων για κοινωνική στέγαση με στόχο την κάλυψη των στεγαστικών αναγκών των ατόμων που χρειάζονται ειδική βοήθεια. Το άρθρο 48 αφορά τη χρηματοδότηση του Ταμείου Στέγασης Εργαζομένων, η οποία επιτυγχάνεται ως ακολούθως:

| «α) | μέσω αποδόσεων των ιδίων κεφαλαίων του Ταμείου, δηλαδή πληρωμών δόσεων, τόκων και τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των τιμών σε σχέση με τα χορηγηθέντα δάνεια· |
| --- | --- |

«α)

μέσω αποδόσεων των ιδίων κεφαλαίων του Ταμείου, δηλαδή πληρωμών δόσεων, τόκων και τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των τιμών σε σχέση με τα χορηγηθέντα δάνεια·

| β) | μέσω ετήσιων εισφορών του κρατικού Δημόσιου Ταμείου, όπως προβλέπεται στον εκάστοτε νόμο για τον προϋπολογισμό· |
| --- | --- |

β)

μέσω ετήσιων εισφορών του κρατικού Δημόσιου Ταμείου, όπως προβλέπεται στον εκάστοτε νόμο για τον προϋπολογισμό·

| γ) | μέσω δανείων από δήμους στην κρατική Στεγαστική Υπηρεσία, σύμφωνα με το άρθρο 42· |
| --- | --- |

γ)

μέσω δανείων από δήμους στην κρατική Στεγαστική Υπηρεσία, σύμφωνα με το άρθρο 42·

| δ) | μέσω της πώλησης ομολόγων σε συνταξιοδοτικά ταμεία δυνάμει των συμφωνιών που συνάπτονται μεταξύ της κρατικής Στεγαστικής Υπηρεσίας και των συνταξιοδοτικών ταμείων· |
| --- | --- |

δ)

μέσω της πώλησης ομολόγων σε συνταξιοδοτικά ταμεία δυνάμει των συμφωνιών που συνάπτονται μεταξύ της κρατικής Στεγαστικής Υπηρεσίας και των συνταξιοδοτικών ταμείων·

| ε) | μέσω ειδικών δανειοληψιών, οι οποίες αποφασίζονται στα εκάστοτε σχέδια επενδύσεων και πιστώσεων, όταν τα διαθέσιμα κεφάλαια βάσει των εδαφίων α) έως δ) δεν επαρκούν για τα σχεδιαζόμενα έργα». |
| --- | --- |

ε)

μέσω ειδικών δανειοληψιών, οι οποίες αποφασίζονται στα εκάστοτε σχέδια επενδύσεων και πιστώσεων, όταν τα διαθέσιμα κεφάλαια βάσει των εδαφίων α) έως δ) δεν επαρκούν για τα σχεδιαζόμενα έργα».

Οι κατηγορίες δανείων του Ταμείου Στέγασης Εργαζομένων αναφέρονται στο άρθρο 50 του νόμου και είναι οι εξής:

| «1) | Δάνεια κοινωνικής στέγασης μέσω χρηματοδοτικής μίσθωσης (για το 90 % της τιμής αγοράς). |
| --- | --- |

«1)

Δάνεια κοινωνικής στέγασης μέσω χρηματοδοτικής μίσθωσης (για το 90 % της τιμής αγοράς).

| 2) | Δάνεια κοινωνικής στέγασης για την απόκτηση ιδιόκτητης κατοικίας (για το 90 % της τιμής αγοράς). |
| --- | --- |

2)

Δάνεια κοινωνικής στέγασης για την απόκτηση ιδιόκτητης κατοικίας (για το 90 % της τιμής αγοράς).

| 3) | Δάνεια κοινωνικής στέγασης για εκμισθούμενη κατοικία (για το 90 % της τιμής αγοράς). |
| --- | --- |

3)

Δάνεια κοινωνικής στέγασης για εκμισθούμενη κατοικία (για το 90 % της τιμής αγοράς).

| 4) | Δάνεια γενικής στέγασης μέσω χρηματοδοτικής μίσθωσης (για το 70 % και το 20 % της τιμής αγοράς) [...]». |
| --- | --- |

4)

Δάνεια γενικής στέγασης μέσω χρηματοδοτικής μίσθωσης (για το 70 % και το 20 % της τιμής αγοράς) [...]».

Βάσει του άρθρου 52 του νόμου, τα δάνεια κοινωνικής στέγασης χορηγούνται με απόφαση του κρατικού Συμβουλίου Στέγασης από το Ταμείο Στέγασης Εργαζομένων. Το ύψος του δανείου μπορεί να ανέρχεται έως το 90 % του κόστους κατασκευής ή της τιμής αγοράς, αλλά δεν πρέπει να υπερβαίνει το 90 % της βάσης κόστους που εγκρίνει το κρατικό Συμβούλιο Στέγασης, μείον ειδική εισφορά των δήμων, ύψους 3,5 %, για κάθε διαμέρισμα κοινωνικής πρόνοιας, σύμφωνα με το άρθρο 42 παράγραφος 2 του νόμου (11). Όσον αφορά το δικαίωμα στην κοινωνική πρόνοια, το άρθρο 64 του νόμου ορίζει ότι το δικαίωμα λήψης δανείων για ιδιόκτητη κατοικία κοινωνικής στέγης περιορίζεται στα πρόσωπα που πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

| «α) | Δεν είναι ήδη ιδιοκτήτες διαμερίσματος ή συγκρίσιμου περιουσιακού στοιχείου άλλου είδους. |
| --- | --- |

«α)

Δεν είναι ήδη ιδιοκτήτες διαμερίσματος ή συγκρίσιμου περιουσιακού στοιχείου άλλου είδους.

| β) | Το μέσο εισόδημά τους κατά την τελευταία τριετία πριν από τη χορήγηση του δανείου δεν υπερβαίνει τα [...]. Τα όρια του εισοδήματος καθορίζονται από το κρατικό Στεγαστικό Συμβούλιο στην αρχή κάθε έτους [...]. |
| --- | --- |

β)

Το μέσο εισόδημά τους κατά την τελευταία τριετία πριν από τη χορήγηση του δανείου δεν υπερβαίνει τα [...]. Τα όρια του εισοδήματος καθορίζονται από το κρατικό Στεγαστικό Συμβούλιο στην αρχή κάθε έτους [...].

| γ) | Αποδεικνύουν ικανότητα πληρωμής, η οποία αξιολογείται από την επιτροπή στέγασης του δήμου [...]». |
| --- | --- |

γ)

Αποδεικνύουν ικανότητα πληρωμής, η οποία αξιολογείται από την επιτροπή στέγασης του δήμου [...]».

Το άρθρο 65 ορίζει ότι όσοι υποβάλλουν αίτηση για εκμισθούμενο διαμέρισμα πρέπει να πληρούν τις προϋποθέσεις των εδαφίων α) και β).

Σύμφωνα με το άρθρο 85 του νόμου, ο ιδιοκτήτης διαμερίσματος κοινωνικής πρόνοιας, ο οποίος προτίθεται να πωλήσει το εν λόγω διαμέρισμα, οφείλει να ειδοποιήσει την επιτροπή στέγασης ή άλλον εργολάβο για τις προθέσεις του. Ο εργολάβος οφείλει να αγοράσει το διαμέρισμα και να το επαναπωλήσει σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου και τους κανονισμούς που θεσπίζονται δυνάμει του νόμου. Κατά την αγορά του διαμερίσματος, το Ταμείο Στέγασης Εργαζομένων πρέπει να επιστρέψει στον πωλητή την εισφορά που κατέβαλε με την αγορά του διαμερίσματος και τις δόσεις του δανείου που κατέβαλε από τη σύναψη της συμφωνίας αγοράς. Το άρθρο 86 αναθέτει στους δήμους το καθήκον του υπολογισμού της τιμής πώλησης των ακινήτων κοινωνικής στέγασης.

2.2.3.   
  Ο στεγαστικός νόμος αριθ. 44/1998

2.2.3.1.   Εισαγωγή — κύριες αλλαγές

Ο στεγαστικός νόμος αριθ. 44/1998 τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1999. Με τον νόμο αυτό θεσπίσθηκε το Housing Financing Fund (Ταμείο Στεγαστικής Χρηματοδότησης). Ταυτόχρονα, καταργήθηκε ο προαναφερθείς νόμος αριθ. 97/1993 περί της κρατικής Στεγαστικής Υπηρεσίας. Σύμφωνα με το άρθρο 1 του στεγαστικού νόμου, σκοπός του νόμου είναι η προώθηση της ασφάλειας και της ισότητας των δικαιωμάτων όσον αφορά τη στέγαση των Ισλανδών, μέσω της χορήγησης δανείων και μέσω της ρύθμισης των θεμάτων που σχετίζονται με τη στέγαση, καθώς και η παροχή κεφαλαίων με ειδικό σκοπό την αύξηση των ευκαιριών των Ισλανδών για απόκτηση ιδιόκτητης ή εκμισθούμενης κατοικίας υπό διαπραγματεύσιμους όρους. Με άλλα λόγια, ο σκοπός του νόμου αντιστοιχεί πλήρως σε εκείνον που ορίζεται στο προαναφερόμενο άρθρο 1 του πρώην νόμου αριθ. 97/1993.

Στο νομοσχέδιο, το οποίο έγινε στη συνέχεια ο στεγαστικός νόμος, οι κυριότερες τροποποιήσεις έχουν ως εξής:

«Οι βασικές αλλαγές που περιέχονται στο νομοσχέδιο αφορούν το σύστημα κοινωνικής στέγασης. Η κύρια προτεινόμενη αλλαγή αφορά την κατάργηση της κατασκευής και της αγοράς ιδιόκτητων διαμερισμάτων κοινωνικής στέγης και τη θέσπιση ενός νέου συστήματος κοινωνικής δανειοδότησης. Οι ισχύουσες διατάξεις σχετικά με την κατασκευή εκμισθούμενων διαμερισμάτων θα παραμείνουν σε ισχύ, αλλά προτείνεται η κατάργηση των άρθρων σχετικά με τη χρηματοδοτική μίσθωση. Επιπλέον των προαναφερομένων, ένα χωριστό νομοσχέδιο θα αφορά τους κατασκευαστικούς και στεγαστικούς συνεταιρισμούς.

Όσον αφορά άλλες πτυχές, οι κυριότερες αλλαγές στο νομοσχέδιο αφορούν τρία θέματα. Πρώτον, την κοινωνική πρόνοια. Δεύτερον, τη συμμετοχή των δήμων στην εν λόγω κοινωνική πρόνοια, και τρίτον αλλαγές που αφορούν την οργανωτική ρύθμιση των στεγαστικών υποθέσεων» (12).

Κατά την υποβολή του νομοσχεδίου στο κοινοβούλιο, ο υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων εξήγησε τις κυριότερες νομοθετικές αλλαγές που προβλέπονται στο νέο νομοσχέδιο ως εξής:

«Τα κύρια θέματα είναι τα ακόλουθα:

Η κρατική Στεγαστική Υπηρεσία θα καταργηθεί.

Το κρατικό Οικοδομικό Ταμείο και το Ταμείο Στέγασης Εργαζομένων θα συγχωνευθούν στο Housing Financing Fund και τα περιουσιακά στοιχεία της κρατικής Στεγαστικής Υπηρεσίας θα μεταφερθούν επίσης στο Ταμείο. [...]

Το σύστημα των στεγαστικών ομολόγων θα παραμείνει αμετάβλητο όσον αφορά τις πράξεις επί ακινήτων στη γενική αγορά. Συν τω χρόνω, το Housing Financing Fund θα καταστεί αυτάρκες. Για τον σκοπό αυτό, προϋποτίθεται ότι τα παλαιότερα δάνεια που λήφθηκαν από το Ταμείο θα αναδιαρθρωθούν. Η αναδιάρθρωση θα επιτρέψει την επίτευξη σημαντικά καλύτερων επιτοκίων από αυτά που απολαύει σήμερα το Οικοδομικό Ταμείο. Το Ταμείο θα είναι πολύ εύρωστο. Θα διαθέτει κεφάλαιο 26 δισεκατομμυρίων ISK και θα έχει πρόσβαση στα βέλτιστα επιτόκια δανεισμού» (13).

2.2.3.2.   Θεσμική οργάνωση

Θεσμική οργάνωση

Σύμφωνα με το άρθρο 4 του στεγαστικού νόμου, το Housing Financing Fund είναι ανεξάρτητος κρατικός οργανισμός, με χωριστό διοικητικό συμβούλιο και τελεί υπό τη διοικητική εποπτεία του υπουργού Κοινωνικών Υποθέσεων. Το Ταμείο αντικαθιστά την προηγούμενη κρατική Στεγαστική Υπηρεσία. Σύμφωνα με το άρθρο 7, ο υπουργός διορίζει το πενταμελές διοικητικό συμβούλιο του Ταμείου για θητεία τεσσάρων ετών. Το άρθρο 8 ορίζει ότι το συμβούλιο προσλαμβάνει έναν διευθύνοντα σύμβουλο, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την καθημερινή λειτουργία του Ταμείου, την πρόσληψη προσωπικού κ.λπ.

Όπως προαναφέρθηκε, ο στεγαστικός νόμος κατάργησε τόσο το κρατικό Οικοδομικό Ταμείο όσο και το Ταμείο Στέγασης Εργαζομένων. Τα ταμεία συγχωνεύονται και καταργούνται με την έναρξη ισχύος του νόμου. Από την ίδια ημερομηνία, το Housing Financing Fund αναλαμβάνει τις αρμοδιότητες, τα δικαιώματα, τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού και τις υποχρεώσεις αμφοτέρων των ταμείων, σύμφωνα με το άρθρο 53 του νόμου. Τα δικαιώματα και τα προνόμια των οποίων απολαύουν εν λόγω ταμεία εκ του νόμου ισχύουν και για το Housing Financing Fund. Το Housing Financing Fund αναλαμβάνει επίσης όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που συνδέονται με τους πιστωτικούς τίτλους που ανήκουν στο κρατικό Οικοδομικό Ταμείο και στο Ταμείο Στέγασης Εργαζομένων και υποκαθιστά τα εν λόγω ταμεία σε κάθε ένδικο μέσο το οποίο ασκείται εναντίον τους ή για λογαριασμό τους.

Τα καθήκοντα που ανατίθενται στο Housing Financing Fund από τον νόμο περιγράφονται στο άρθρο 9 του στεγαστικού νόμου και περιλαμβάνουν τα εξής:

| «1) | Χορήγηση δανείων και διαχείριση συναλλαγών που αφορούν στεγαστικά ομόλογα σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος νόμου. |
| --- | --- |

«1)

Χορήγηση δανείων και διαχείριση συναλλαγών που αφορούν στεγαστικά ομόλογα σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος νόμου.

| 2) | Χορήγηση δανείων σε δήμους, εταιρείες και ενώσεις για την κατασκευή ή την αγορά κατοικιών [...]». |
| --- | --- |

2)

Χορήγηση δανείων σε δήμους, εταιρείες και ενώσεις για την κατασκευή ή την αγορά κατοικιών [...]».

Όπως προέβλεπε ο προηγούμενος νόμος αριθ. 97/1993 για το κρατικό Οικοδομικό Ταμείο και το Ταμείο Στέγασης Εργαζομένων, και το Housing Financing Fund χρηματοδοτείται 1) μέσω αποδόσεων των ιδίων κεφαλαίων του και 2) μέσω της έκδοσης και της πώλησης ομολόγων, σύμφωνα με το άρθρο 10 του στεγαστικού νόμου. Ωστόσο, σε αντίθεση προς το σύστημα που θέσπισε ο νόμος αριθ. 97/1993 σχετικά με τη χρηματοδότηση μέσω άμεσων εισφορών από το Δημόσιο Ταμείο, η πρακτική αυτή δεν διατηρήθηκε στον στεγαστικό νόμο.

Σύμφωνα με το άρθρο 11 του στεγαστικού νόμου, το Housing Financing Fund διατηρεί και εξασφαλίζει την απόδοση των κεφαλαίων για τα οποία είναι υπεύθυνο. Κατόπιν έγκρισης του υπουργού Κοινωνικών Υποθέσεων, το Ταμείο μπορεί να αποφασίσει να αναθέσει τη φύλαξη των στοιχείων του ενεργητικού του σε τρίτους, εν όλω ή εν μέρει. Λαμβάνονται μέτρα ώστε το Ταμείο να διαθέτει, ανά πάσα στιγμή, επαρκή ρευστά διαθέσιμα για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών του.

2.2.3.3.   Κατηγορίες δανείων

Κατηγορίες δανείων

2.2.3.3.1.   Οι τρεις τύποι δανείων

Οι τρεις τύποι δανείων

Το άρθρο 15 του στεγαστικού νόμου ορίζει τις τρεις κατηγορίες δανείων που χορηγούνται από το Housing Financing Fund (14). Οι κατηγορίες αυτές είναι οι ακόλουθες:

14

| — | γενικά δάνεια βάσει του κεφαλαίου VI του νόμου για την κατασκευή και την αγορά κατοικιών· |
| --- | --- |

—

γενικά δάνεια βάσει του κεφαλαίου VI του νόμου για την κατασκευή και την αγορά κατοικιών·

| — | πρόσθετα δάνεια σε ιδιώτες βάσει του κεφαλαίου VII του νόμου για την κατασκευή και την αγορά κατοικιών· |
| --- | --- |

—

πρόσθετα δάνεια σε ιδιώτες βάσει του κεφαλαίου VII του νόμου για την κατασκευή και την αγορά κατοικιών·

| — | δάνεια για μίσθωση κατοικιών προς δήμους, ενώσεις και εταιρείες βάσει του κεφαλαίου VIII του νόμου για την κατασκευή και την αγορά κατοικιών προς εκμίσθωση. |
| --- | --- |

—

δάνεια για μίσθωση κατοικιών προς δήμους, ενώσεις και εταιρείες βάσει του κεφαλαίου VIII του νόμου για την κατασκευή και την αγορά κατοικιών προς εκμίσθωση.

Σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 1, το Ταμείο δικαιούται να δημιουργήσει νέες κατηγορίες δανείων, με την επιφύλαξη της έγκρισης του υπουργού Κοινωνικών Υποθέσεων.

2.2.3.3.2.   Γενικά δάνεια

Γενικά δάνεια

Ο στεγαστικός νόμος συνέχισε το σύστημα των γενικών στεγαστικών δανείων που είχε θεσπισθεί με το σύστημα των στεγαστικών ομολόγων το 1989, το οποίο εφαρμόσθηκε επίσης βάσει του νόμου αριθ. 97/1993. Ο νέος νόμος δεν θέσπισε αλλαγές σχετικά με τη συγκεκριμένη κατηγορία δανείων. Για τη διαχείριση των γενικών δανείων, το Housing Financing Fund συστήνει ένα Τμήμα Στεγαστικών Ομολόγων, όπως αυτό που διέθετε προηγουμένως η κρατική Στεγαστική Υπηρεσία, του οποίου τα οικονομικά στοιχεία διατηρούνται χωριστά από τις λοιπές δραστηριότητες της λειτουργίας του Ταμείου, σύμφωνα με το άρθρο 17 του στεγαστικού νόμου (15).

15

Τα καθήκοντα του Τμήματος Στεγαστικών Ομολόγων είναι τα εξής:

| «1) | Έκδοση κατηγοριών εμπορεύσιμων στεγαστικών ομολόγων εξ ονόματος του Housing Financing Fund, σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στον παρόντα νόμο ή δυνάμει κανονισμού. |
| --- | --- |

«1)

Έκδοση κατηγοριών εμπορεύσιμων στεγαστικών ομολόγων εξ ονόματος του Housing Financing Fund, σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στον παρόντα νόμο ή δυνάμει κανονισμού.

| 2) | Ανταλλαγή χρεογράφων τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη και στεγαστικά ομόλογα. |
| --- | --- |

2)

Ανταλλαγή χρεογράφων τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη και στεγαστικά ομόλογα.

| 3) | Προώθηση της εμπορευσιμότητας των στεγαστικών ομολόγων στην αγορά. [...]». |
| --- | --- |

3)

Προώθηση της εμπορευσιμότητας των στεγαστικών ομολόγων στην αγορά. [...]».

Σύμφωνα με το άρθρο 19 του νόμου, το ενυπόθηκο ομόλογο είναι τιμαριθμικά αναπροσαρμοζόμενο και εκδίδεται με τους ίδιους όρους δανεισμού με τα στεγαστικά ομόλογα, τα οποία παρέχονται ως αντάλλαγμα για το ενυπόθηκο ομόλογο, επιπλέον του περιθωρίου επιτοκίου. Σύμφωνα με το άρθρο 28 του νόμου, το εν λόγω περιθώριο μπορεί να ορισθεί έτσι ώστε να καλύπτει τις λειτουργικές δαπάνες και τις εκτιμώμενες ζημίες από ανεξόφλητα δάνεια του Τμήματος Στεγαστικών Ομολόγων. Ο υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων καθορίζει το επίπεδο του περιθωρίου επιτοκίου κατόπιν πρότασης του συμβουλίου του Housing Financing Fund.

Οι ενυπόθηκοι τίτλοι και τα στεγαστικά ομόλογα μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο ανταλλαγής για ποσό που δεν υπερβαίνει το 70 % της εκτιμηθείσας αξίας του ακινήτου, εάν ο ιδιοκτήτης κατασκευάζει ή αγοράζει την πρώτη κατοικία του, ή το 65 % της αξίας σε κάθε άλλη περίπτωση, σύμφωνα με το άρθρο 19 του νόμου. Με άλλα λόγια, θεσπίσθηκε μείωση σε σχέση με το προηγούμενο ανώτατο όριο του 75 % της εκτιμηθείσας τιμής που προβλεπόταν στο προαναφερθέν άρθρο 27 του προηγούμενου νόμου αριθ. 97/1993. Ο υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων δικαιούται να αποφασίσει με κανονισμό τον μέγιστο αριθμό ενυπόθηκων τίτλων που αγοράζει το Τμήμα Στεγαστικών Ομολόγων για κάθε ακίνητο. Σύμφωνα με το άρθρο 21 του νόμου, η μέγιστη διάρκεια του δανείου των ενυπόθηκων τίτλων που αγοράζονται από το Τμήμα Στεγαστικών Ομολόγων ορίζεται σε 40 έτη. Άλλοι κανόνες σχετικά με τα στεγαστικά ομόλογα θεσπίσθηκαν με τον κανονισμό αριθ. 7/1999 σχετικά με το Τμήμα Στεγαστικών Ομολόγων και τις συναλλαγές που αφορούν στεγαστικά ομόλογα (um húsbréfadeild og húsbréfaviðskipti).

um húsbréfadeild og húsbréfaviðskipti

Όσον αφορά τη χορήγηση δανείων σε εργολάβους κατασκευών, οι κανόνες του εν λόγω κανονισμού επαναλαμβάνουν εκείνους που θεσπίζονται από τον προηγούμενο κανονισμό 467/1991 με την ίδια ονομασία, ο οποίος ίσχυε βάσει του προηγούμενου νόμου (16).

16

Όπως προκύπτει από τα προαναφερθέντα, το σύστημα ανταλλαγής στεγαστικών ομολόγων παρέμεινε αμετάβλητο μετά την έναρξη ισχύος του στεγαστικού νόμου. Το Τμήμα Στεγαστικών Ομολόγων του Housing Financing Fund ανέλαβε τις ίδιες αρμοδιότητες με το αντίστοιχο τμήμα της κρατικής Στεγαστικής Υπηρεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 19 του νόμου αριθ. 97/1993 και το άρθρο 17 του στεγαστικού νόμου, που προαναφέρθηκαν. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται επίσης από τα σχόλια στο κεφάλαιο VI του νομοσχεδίου που μετατράπηκε στον στεγαστικό νόμο, σύμφωνα με τα οποία το κεφάλαιο περιέχει ουσιαστικά αντίστοιχες διατάξεις με εκείνες του κεφαλαίου IV του νόμου αριθ. 97/1993 (17).

17

2.2.3.3.3.   Πρόσθετα δάνεια

Πρόσθετα δάνεια

Ο στεγαστικός νόμος πρόσθεσε στο στεγαστικό σύστημα μια νέα κατηγορία δανείων, τα λεγόμενα πρόσθετα δάνεια, για άτομα με χαμηλότερα εισοδήματα. Τα εν λόγω δάνεια μπορούσαν να χορηγηθούν επιπλέον των γενικών δανείων αντικαθιστώντας διάφορα κοινωνικά δάνεια που χορηγούνταν βάσει του νόμου αριθ. 97/1993, αλλά καταργήθηκαν στη συνέχεια (18). Σύμφωνα με το άρθρο 30, κατόπιν αιτήματος της δημοτικής επιτροπής στέγασης, το Housing Financing Fund μπορούσε να χορηγήσει σε άτομα που δικαιούνταν γενικό δάνειο για την αγορά διαμερίσματος πρόσθετα δάνεια τα οποία μπορούσαν να καλύπτουν έως 25 % της εκτιμηθείσας αξίας του διαμερίσματος. Όπως και στην περίπτωση των κοινωνικών δανείων βάσει του προηγούμενου συστήματος του νόμου αριθ. 97/1993 πριν από τη θέσπιση του Housing Financing Fund, ο συνολικός δανεισμός από το Housing Financing Fund (γενικό δάνειο και πρόσθετο δάνειο) δεν μπορούσε σε καμία περίπτωση να υπερβαίνει το 90 % της εκτιμηθείσας αξίας του διαμερίσματος.

18

Ο υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων επρόκειτο να εκδώσει κανονισμό, στον οποίο θα προσδιορίζονταν περαιτέρω οι απαιτήσεις για τη χορήγηση πρόσθετων δανείων. Για τη χορήγηση των εν λόγω δανείων λαμβάνονται υπόψη τα ακόλουθα κριτήρια: μέγεθος της οικογένειας, περιουσιακά στοιχεία, εισόδημα, μέγεθος του διαμερίσματος και τύπος στέγασης. Ο υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων εξέδωσε τον κανονισμό αριθ. 783/1998 σχετικά με τα πρόσθετα δάνεια, στον οποίο ορίζονται αναλυτικότερα οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν οι αιτούντες προκειμένου να είναι επιλέξιμοι για τη χορήγηση πρόσθετων δανείων. Τα άρθρα 5 και 6 του κανονισμού ορίζουν ότι ο αιτών δεν πρέπει να υπερβαίνει ορισμένα ανώτατα όρια όσον αφορά το εισόδημα και τα περιουσιακά του στοιχεία προκειμένου να πληροί τις προϋποθέσεις χορήγησης πρόσθετου δανείου (19). Το άρθρο 8 ορίζει ότι ο αιτών πρέπει να υποβάλλεται επιτυχώς σε αξιολόγηση της ικανότητας αποπληρωμής του δανείου. Στο άρθρο 4 ορίζεται ότι οι δήμοι δικαιούνται να εκπονήσουν περαιτέρω κατευθυντήριες γραμμές τις οποίες θα λαμβάνουν υπόψη οι επιτροπές στέγασης. Τα θέματα αυτά μπορούν να περιλαμβάνουν τρέχουσες στεγαστικές καταστάσεις των αιτούντων, όπως την κατάσταση και τον τύπο της τρέχουσας στέγασης καθώς και το μέγεθος της οικογένειας και την υγεία (20). Έτσι, το βασικό κριτήριο για τον καθορισμό του κατά πόσον ο αιτών πληροί τις προϋποθέσεις λήψης «κοινωνικών» δανείων παρέμεινε η έλλειψη περιουσιακών στοιχείων και το χαμηλό εισόδημα, όπως στην περίπτωση των κανόνων που ίσχυαν πριν από την έναρξη ισχύος του στεγαστικού νόμου.

19

20

Σε αντίθεση προς τους προηγούμενους κανόνες του νόμου αριθ. 97/1993, ο στεγαστικός νόμος δεν περιέχει διατάξεις για δάνεια κοινωνικής στέγασης στο πλαίσιο χρηματοδοτικής μίσθωσης. Επιπλέον, ο στεγαστικός νόμος δεν περιέχει διατάξεις σχετικά με την πώληση κοινωνικών διαμερισμάτων, καθώς αυτά μπορούν να πωληθούν στη γενική αγορά, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 32 του στεγαστικού νόμου.

2.2.3.3.4.   Εκμισθούμενα διαμερίσματα

Εκμισθούμενα διαμερίσματα

Η τρίτη κατηγορία δανείων, τα δάνεια για εκμισθούμενα διαμερίσματα, ρυθμίζεται στο κεφάλαιο VIII του στεγαστικού νόμου. Σύμφωνα με το άρθρο 33, το Housing Financing Fund μπορεί να χορηγεί δάνεια για την κατασκευή ή την αγορά κατοικιών που προορίζονται για εκμίσθωση σε δήμους, ενώσεις ή εταιρείες που έχουν ως σκοπό την κατασκευή, την ιδιοκτησία και τη διαχείριση στέγασης αυτού του είδους. Δάνεια μπορούν να χορηγηθούν για ποσό έως το 90 % του κόστους κατασκευής ή της τιμής αγοράς, εφόσον δεν υπάρχει υπέρβαση του 90 % της βάσης κόστους που εγκρίνεται από το συμβούλιο του Ταμείου, σύμφωνα με το άρθρο 36 του νόμου. Σύμφωνα με το άρθρο 37 του νόμου, το δικαίωμα απόκτησης εκμισθούμενου διαμερίσματος εξαρτάται από τις κοινωνικές περιστάσεις του αιτούντος και από το κατά πόσον το εισόδημα και τα περιουσιακά στοιχεία του αιτούντος εμπίπτουν στα όρια που θεσπίζονται αναλυτικότερα σε κανονισμό που εκδίδεται από τον υπουργό Κοινωνικών Υποθέσεων.

Στα γενικά σχόλια που συνοδεύουν το κεφάλαιο VIII του νομοσχεδίου του στεγαστικού νόμου αναφέρεται ότι, όσον αφορά τον συγκεκριμένο τύπο δανείων, θα εξακολουθήσουν να ισχύουν σε μεγάλο βαθμό οι ίδιοι κανόνες που ίσχυαν βάσει του προηγούμενου νόμου αριθ. 97/1993 (21). Ως εκ τούτου, η παρούσα κατηγορία δανείων είναι ουσιαστικά ίδια με εκείνη που προβλεπόταν προηγουμένως στους κανόνες σχετικά με το Ταμείο Στέγασης Εργαζομένων. Το μέγιστο ύψος του δανείου για τη συγκεκριμένη κατηγορία δανείων είναι 90 % του κόστους κατασκευής ή της τιμής αγοράς, σύμφωνα με τους όρους τόσο του στεγαστικού νόμου όσο και του νόμου αριθ. 97/1993. Ομοίως, το δικαίωμα απόκτησης των εν λόγω εκμισθούμενων διαμερισμάτων βασίζεται σε κοινωνικά κριτήρια, όπως η έλλειψη περιουσιακών στοιχείων και το χαμηλό εισόδημα.

21

2.2.3.4.   Τροποποιήσεις του 2004

Τροποποιήσεις του 2004

2.2.3.4.1.   Νόμος αριθ. 57/2004

Νόμος αριθ. 57/2004

Το 2004, τέθηκαν σε ισχύ δύο νόμοι τροποποιητικοί του στεγαστικού νόμου: ο νόμος αριθ. 57/2004 και ο νόμος αριθ. 120/2004. Ο νόμος αριθ. 57/2004, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 2004, κατάργησε το σύστημα ανταλλαγής στεγαστικών ομολόγων. Αντ’ αυτού, τα γενικά δάνεια που χορηγούνται από το Housing Financing Fund καταβάλλονται σε μετρητά. Ο κύριος στόχος των αλλαγών περιγράφεται στις ακόλουθες διατάξεις του νομοσχεδίου:

«Σκοπός του υποβληθέντος νομοσχεδίου είναι να εξασφαλίσει στους Ισλανδούς πιο ευνοϊκά στεγαστικά δάνεια μέσω του Housing Financing Fund, με φθηνότερη χρηματοδότηση στην αγορά γενικών δανείων. Ο σκοπός αυτός θα επιτευχθεί με την αναδιοργάνωση της έκδοσης ομολόγων από το Housing Financing Fund, η οποία θα βελτιώσει την αποδοτικότητα της χρηματοδότησης και θα καταργήσει τις κυριότερες αδυναμίες της τρέχουσας έκδοσης ομολόγων [...]» (22).

Μετά τις τροποποιήσεις, το άρθρο 19 του στεγαστικού νόμου ορίζει τα εξής:

«Τα δάνεια που χορηγούνται από το Housing Financing Fund καταβάλλονται σε μετρητά. Πριν από την καταβολή του δανείου, ο οφειλέτης εκδίδει έναν ενυπόθηκο τίτλο και μεριμνά για την επίσημη καταχώρισή του. Το ύψος κάθε ενυπόθηκης οφειλής αναπροσαρμόζεται βάσει του δείκτη τιμών καταναλωτή, σύμφωνα με τον νόμο για τον δείκτη τιμών καταναλωτή, και παράγει τόκους όπως προβλέπεται στο άρθρο 21».

Τα εδάφια 2 και 3 του άρθρου 10 του νόμου, σχετικά με τη χρηματοδότηση του Ταμείου, τροποποιήθηκαν ώστε να αντικατοπτρίζουν την κατάργηση του συστήματος των στεγαστικών ομολόγων:

«Το Housing Financing Fund χρηματοδοτεί τα καθήκοντα που του ανατίθενται από τον παρόντα νόμο με τον ακόλουθο τρόπο:

| 1) | Μέσω αποδόσεων των ιδίων κεφαλαίων του Ταμείου, δηλαδή πληρωμών δόσεων, τόκων και τιμαριθμικών αναπροσαρμογών των τιμών σε σχέση με τα χορηγηθέντα δάνεια. |
| --- | --- |

1)

Μέσω αποδόσεων των ιδίων κεφαλαίων του Ταμείου, δηλαδή πληρωμών δόσεων, τόκων και τιμαριθμικών αναπροσαρμογών των τιμών σε σχέση με τα χορηγηθέντα δάνεια.

| 2) | Μέσω της έκδοσης και της πώλησης ομολόγων του HFF και μέσω δανειοληψιών όπως ενδεχομένως προβλέπεται στον εκάστοτε νόμο για τον προϋπολογισμό. |
| --- | --- |

2)

Μέσω της έκδοσης και της πώλησης ομολόγων του HFF και μέσω δανειοληψιών όπως ενδεχομένως προβλέπεται στον εκάστοτε νόμο για τον προϋπολογισμό.

| 3) | Μέσω τελών εξυπηρέτησης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 49». |
| --- | --- |

3)

Μέσω τελών εξυπηρέτησης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 49».

Παρότι τα τέλη εξυπηρέτησης δεν αναφέρονταν προηγουμένως στο άρθρο 10 ως τρόπος χρηματοδότησης, το αναφερόμενο άρθρο 49 περιλαμβανόταν στον νόμο από την έναρξη ισχύος του και παρέμεινε αμετάβλητο. Με το άρθρο 5 του νόμου αριθ. 57/2004, προστέθηκαν δύο νέες παράγραφοι στο άρθρο 11 του στεγαστικού νόμου σχετικά με τη διαχείριση στοιχείων ενεργητικού και παθητικού:

«Το Housing Financing Fund διατηρεί ισοσκελισμένα τα έσοδα και τα έξοδά του, τα οποία προγραμματίζει εκ των προτέρων. Το Ταμείο θεσπίζει ένα σύστημα διαχείρισης των κινδύνων για τον σκοπό αυτό.

Το Housing Financing Fund δύναται να διαπραγματεύεται τα δικά του χρηματοδοτικά ομόλογα και άλλες κινητές αξίες. Κατόπιν γνωμοδότησης του συμβουλίου του Ταμείου και της Εποπτικής αρχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, ο υπουργός εκδίδει, μέσω κανονισμού, διατάξεις σχετικά με τα κριτήρια κινδύνου, τη διαχείριση των κινδύνων, τον εσωτερικό έλεγχο του Ταμείου και τη διαπραγμάτευση κινητών αξιών από το Ταμείο».

Ο νόμος αριθ. 57/2004 επέφερε αρκετές άλλες τροποποιήσεις. Αφορούσαν κυρίως θέματα τα οποία μπορούν να χαρακτηρισθούν τεχνικές αλλαγές σχετικές με την κατάργηση του συστήματος ανταλλαγής ομολόγων και περιέχονται στα άρθρα 9 έως 20 του τροποποιητικού νόμου. Ο εν λόγω νόμος δεν θέσπισε καμία αλλαγή όσον αφορά την ουσία των γενικών δανείων ή την επιλεξιμότητα των αιτούντων.

2.2.3.4.2.   Νόμος αριθ. 120/2004

Νόμος αριθ. 120/2004

Με τον νόμο αριθ. 120/2004, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 3 Δεκεμβρίου 2004, το όριο των γενικών δανείων του Housing Financing Fund αυξάνεται στο 90 % της εκτιμηθείσας αξίας του ακινήτου από την προηγούμενη μέγιστη αξία του 70 %, και ο υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων δύναται να αλλάξει το ποσοστό αυτό μέσω διοικητικού κανονισμού, σύμφωνα με το άρθρο 19 του στεγαστικού νόμου. Επιπλέον, ως συνέπεια της αύξησης του ορίου των γενικών δανείων, καταργήθηκε το κεφάλαιο VII του νόμου σχετικά με τα πρόσθετα δάνεια. Στα σχόλια στο άρθρο 4 του νομοσχεδίου, με το οποίο καταργείται το κεφάλαιο VII του στεγαστικού νόμου για τα πρόσθετα δάνεια, παρέχονται, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθες εξηγήσεις:

«Εάν το νομοσχέδιο μετατραπεί σε νόμο, όλοι οι αγοραστές ακινήτων θα έχουν τη δυνατότητα λήψης δανείου μέχρι ποσοστού 90 % της αξίας του ακινήτου και επομένως δεν θα υπάρχει πλέον ανάγκη για πρόσθετα δάνεια. Το επιτόκιο των πρόσθετων δανείων ήταν, κατά το πρώτο εξάμηνο του 2004, 5,3 % ή σημαντικά υψηλότερο από το επιτόκιο των γενικών δανείων μετά τις τροποποιήσεις στην έκδοση ομολόγων του Housing Financing Fund οι οποίες τέθηκαν σε ισχύ την 1η Ιουλίου 2004. Από τον Σεπτέμβριο, τα πρόσθετα δάνεια έχουν το ίδιο επιτόκιο με τα γενικά δάνεια. Η αλλαγή αυτή είχε ως αποτέλεσμα σημαντικά καλύτερους όρους για τους αγοραστές με λιγοστά περιουσιακά στοιχεία και χαμηλό εισόδημα. Επομένως, υπό τις παρούσες περιστάσεις, δεν υπάρχει λόγος πρόβλεψης χωριστής κατηγορίας δανείων για τη συγκεκριμένη ομάδα» (23).

Ο υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων έκανε χρήση της αρμοδιότητας που του παρέχει ο προαναφερόμενος νόμος. Το μέγιστο όριο μειώθηκε σε 80 % και αυξήθηκε εκ νέου σε 90 %, αλλά στη συνέχεια μειώθηκε εκ νέου σε 80 %, το οποίο είναι το τρέχον όριο (24).

24

3.   ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΙΣΛΑΝΔΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, ΓΙΑ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΙΣΛΑΝΔΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, ΓΙΑ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

Στην απόφαση κίνησης της επίσημης διαδικασίας έρευνας, η Αρχή προσδιόρισε τα ακόλουθα πέντε ενδεχόμενα μέτρα κρατικής ενίσχυσης:

| — | κρατική εγγύηση |
| --- | --- |

—

κρατική εγγύηση

| — | απαλλαγή από φόρους εισοδήματος και ακίνητης περιουσίας |
| --- | --- |

—

απαλλαγή από φόρους εισοδήματος και ακίνητης περιουσίας

| — | στήριξη επιτοκίου |
| --- | --- |

—

στήριξη επιτοκίου

| — | μη καταβολή μερισμάτων |
| --- | --- |

—

μη καταβολή μερισμάτων

| — | το HFF δεν υπόκειται σε απαιτήσεις επάρκειας ιδίων κεφαλαίων ούτε σε κανόνες ελάχιστου συντελεστή φερεγγυότητας. |
| --- | --- |

—

το HFF δεν υπόκειται σε απαιτήσεις επάρκειας ιδίων κεφαλαίων ούτε σε κανόνες ελάχιστου συντελεστή φερεγγυότητας.

3.1.   ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΓΓΥΗΣΗ

Το Housing Financing Fund είναι κρατικός οργανισμός δημόσιου δικαίου (πρβλ. άρθρο 4 του στεγαστικού νόμου αριθ. 44/1998 και σύγκριση με άρθρο 2 του προηγούμενου νόμου αριθ. 97/1993). Ως εκ τούτου, βάσει των γενικών άγραφων κανόνων του ισλανδικού δημόσιου δικαίου που εφαρμόζονται σε όλους τους κρατικούς οργανισμούς, απολαύει κρατικής εγγύησης για όλες τις υποχρεώσεις του.

Η εν λόγω άγραφη αρχή του ισλανδικού δικαίου προηγείται χρονικά της έναρξης ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ. Στα γενικά σχόλια του νομοσχεδίου που μετατράπηκε στον νόμο αριθ. 121/1997 σχετικά με τις κρατικές εγγυήσεις (lög um ríkisábyrgðir) αναφέρονται τα εξής: «Αυτό βασίζεται στον ρητό κανόνα του ισλανδικού δικαίου, σύμφωνα με τον οποίο το κράτος ευθύνεται για τις υποχρεώσεις των οργανισμών και των επιχειρήσεών του, εκτός εάν η εγγύηση περιορίζεται με ρητή νομική διάταξη [...] ή οι υποχρεώσεις του κράτους σε εταιρεία περιορισμένης ευθύνης περιορίζονται στην εισφορά στο μετοχικό κεφάλαιο» (25). Η εγγύηση ισχύει για όλους τους κρατικούς οργανισμούς, ανεξάρτητα από τον χρόνο ίδρυσής τους ή τις δραστηριότητές τους ή τυχόν αλλαγές στις εν λόγω δραστηριότητες. Επομένως, ίσχυε ομοίως για την πρώην κρατική Στεγαστική Υπηρεσία και τους τρεις άλλους φορείς οι οποίοι ασκούσαν δραστηριότητες στεγαστικής χρηματοδότησης πριν από την έναρξη ισχύος του στεγαστικού νόμου.

lög um ríkisábyrgðir

25

3.2.   ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΦΟΡΟΥΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ

Στην απόφαση έναρξης της διαδικασίας έρευνας, η Αρχή προσδιόρισε ως δεύτερο ενδεχόμενο μέτρο κρατικής ενίσχυσης την απαλλαγή του HFF από φόρους εισοδήματος και ακίνητης περιουσίας.

Το κρατικό Δημόσιο Ταμείο, όλοι οι κρατικοί οργανισμοί και όλες οι κρατικές επιχειρήσεις για τις οποίες το κράτος φέρει απεριόριστη ευθύνη απαλλάσσονται, ήδη πολύ πριν από την έναρξη ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ, από φόρους εισοδήματος και ακίνητης περιουσίας, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 του νόμου αριθ. 90/2003 σχετικά με τον φόρο εισοδήματος. Η εν λόγω γενική φοροαπαλλαγή ισχύει για το Housing Financing Fund, καθώς πρόκειται για κρατικό οργανισμό.

Η νομική βάση για τη φοροαπαλλαγή περιεχόταν, κατά τον χρόνο έναρξης ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ, στο άρθρο 4 παράγραφος 1 του νόμου αριθ. 75/1981 σχετικά με τον φόρο εισοδήματος και τον φόρο ακίνητης περιουσίας. Ο ισχύων νόμος σχετικά με τον φόρο εισοδήματος είναι η ενοποιημένη έκδοση του νόμου αριθ. 75/1981 σχετικά με τον φόρο εισοδήματος και τον φόρο ακίνητης περιουσίας. Επομένως, οι προκάτοχοι του Housing Financing Fund ενέπιπταν επίσης στη συγκεκριμένη φοροαπαλλαγή.

Όσον αφορά τον φόρο ακίνητης περιουσίας, καταργήθηκε για όλους με τον νόμο αριθ. 129/2004 και επιβλήθηκε για τελευταία φορά σε περιουσιακά στοιχεία στο τέλος του 2005. Έως τη θέσπιση του νόμου αριθ. 129/2004, το άρθρο 4 παράγραφος 1 του νόμου αριθ. 90/2003 απήλλασσε τους προαναφερόμενους οργανισμούς ομοίως από την καταβολή φόρου ακίνητης περιουσίας. Επομένως, οι προκάτοχοι του Housing Financing Fund ενέπιπταν επίσης στη συγκεκριμένη φοροαπαλλαγή.

3.3.   ΣΤΗΡΙΞΗ ΕΠΙΤΟΚΙΟΥ

Στην απόφαση έναρξης της διαδικασίας έρευνας, η Αρχή προσδιόρισε ως τρίτο ενδεχόμενο μέτρο κρατικής ενίσχυσης τη στήριξη επιτοκίου, η οποία αντιστοιχεί στην πραγματικότητα σε άμεσες εισφορές από τον προϋπολογισμό στο HFF για την κάλυψη υποχρεώσεων οι οποίες προκύπτουν από τη χορήγηση δανείων με επιτόκια κατώτερα εκείνων της αγοράς για την κατασκευή εκμισθούμενης κοινωνικής στέγης.

Μια από τις κατηγορίες δανείων του Ταμείου Στέγασης Εργαζομένων είναι τα δάνεια για εκμισθούμενη κοινωνική στέγη, σύμφωνα με το άρθρο 50 του νόμου αριθ. 97/1993, που αναφέρεται ανωτέρω. Το κεφάλαιο VIII του στεγαστικού νόμου προβλέπει τους ισχύοντες κανόνες για τα δάνεια που αφορούν εκμισθούμενα διαμερίσματα κοινωνικής στέγης και, όπως προαναφέρθηκε, οι εν λόγω κανόνες παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητοι σε σχέση με τους κανόνες που ίσχυαν προηγουμένως. Επομένως, καθήκον τόσο της κρατικής Στεγαστικής Υπηρεσίας, μέσω του Ταμείου Στέγασης Εργαζομένων, όσο και του HFF αντίστοιχα ήταν η χορήγηση της συγκεκριμένης κατηγορίας δανείων.

Όπως προαναφέρθηκε, ένα από τα μέσα χρηματοδότησης του Ταμείου Στέγασης Εργαζομένων ήταν οι άμεσες εισφορές από τον προϋπολογισμό, σύμφωνα με το άρθρο 48 του νόμου αριθ. 97/1993. Σκοπός των εν λόγω εισφορών ήταν η μερική κάλυψη των λειτουργικών εξόδων του Ταμείου, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που σχετίζονται με τα εκμισθούμενα διαμερίσματα κοινωνικής στέγης. Το επιτόκιο για τη συγκεκριμένη κατηγορία δανείων αποφασιζόταν σε ετήσια βάση από την κυβέρνηση, σύμφωνα με το άρθρο 52 του νόμου.

Όσον αφορά την κατάσταση μετά την έναρξη ισχύος του στεγαστικού νόμου, το προσωρινό άρθρο IX του στεγαστικού νόμου, όπως θεσπίσθηκε το 1998, όριζε ότι, έως το τέλος του 2000, τα δάνεια για εκμισθούμενα διαμερίσματα κοινωνικής στέγης θα εξακολουθήσουν να χορηγούνται με τα ίδια επιτόκια που ίσχυαν την εποχή εκείνη.

Στις 21 Αυγούστου 2001, ο υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων και ο υπουργός Οικονομικών σύναψαν ειδική συμφωνία, η οποία προέβλεπε επιδοτούμενο επιτόκιο για τη συγκεκριμένη κατηγορία δανείων για μέγιστο αριθμό 400 εκμισθούμενων διαμερισμάτων ετησίως (26). Στις 26 Σεπτεμβρίου 2005, οι υπουργοί σύναψαν νέα συμφωνία για την αναπροσαρμογή της εισφοράς στο HFF εν όψει της μείωσης του επιτοκίου και της αύξησης της μέγιστης εισφοράς για κάθε διαμέρισμα. Σύμφωνα με τις εν λόγω συμφωνίες, το HFF λαμβάνει εισφορά από τον προϋπολογισμό για τις ζημίες που υφίσταται σε σχέση με τη συγκεκριμένη κατηγορία δανείων, στην έκταση που προβλέπεται στις συμφωνίες.

26

3.4.   ΜΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΜΕΡΙΣΜΑΤΩΝ

Στην απόφαση έναρξης της διαδικασίας έρευνας, η Αρχή προσδιόρισε ως τέταρτο ενδεχόμενο μέτρο κρατικής ενίσχυσης το γεγονός ότι το HFF δεν υποχρεούται να καταβάλλει μερίσματα στο κράτος. Αυτό προκύπτει από τη γενική αρχή του ισλανδικού δημόσιου δικαίου, σύμφωνα με την οποία δεν απαιτείται καταβολή μερισμάτων από κρατικούς οργανισμούς οι οποίοι έχουν συσταθεί όπως το HFF (27). Ως εκ τούτου, η αρχή αυτή προηγείται χρονικά της έναρξης ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ, και επομένως η νομική κατάσταση για τους προκατόχους του HFF ήταν ίδια.

27

Η εν λόγω γενική αρχή αντικατοπτρίζει, μεταξύ άλλων, το γεγονός ότι σκοπός των συγκεκριμένων οργανισμών δεν είναι η αποκόμιση κέρδους, αλλά η παροχή υπηρεσιών την ευθύνη των οποίων έχει το κράτος, σύμφωνα με απόφαση του κοινοβουλίου. Βάσει του ισλανδικού δημόσιου δικαίου, ένας κρατικός οργανισμός χρειάζεται μια νομική βάση προκειμένου να χρεώνει τις υπηρεσίες του, και η χρέωση δεν πρέπει να υπερβαίνει το κόστος παροχής των υπηρεσιών (28). Εάν ο κρατικός οργανισμός δικαιούται βάσει του νόμου να επιβάλλει τέλη που υπερβαίνουν το κόστος ή, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση του HFF, να εξασφαλίζει απόδοση στα κεφάλαια που διατηρεί, σύμφωνα με το άρθρο 11 του στεγαστικού νόμου, απαιτείται χωριστή νομική βάση προκειμένου ο οργανισμός να καταβάλλει μερίσματα στο ισλανδικό κράτος.

28

Αυτή η ερμηνεία του ισλανδικού δικαίου επιβεβαιώνεται στην επιστολή της ισλανδικής κυβέρνησης της 15ης Απριλίου 2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με τον νόμο της κυβέρνησης για τη χρηματοοικονομική πληροφόρηση αριθ. 88/1997, η γενική πρακτική είναι ότι οι δημόσιες οντότητες οφείλουν να παράγουν κέρδη μόνον εφόσον τους επιβάλλεται σχετική υποχρέωση από τον νόμο. Επιπλέον, απαιτείται νομική βάση προκειμένου μια δημόσια οντότητα να υποχρεωθεί να καταβάλλει μερίσματα. Εάν μια δημόσια οντότητα παράγει κέρδη, οφείλει να αποδίδει ένα μερίδιο των κερδών ως μέρισμα στο Δημόσιο Ταμείο, όπως προβλέπεται στο άρθρο 42 του νόμου αριθ. 88/1997. Οι δημόσιες οντότητες που καταβάλλουν μερίσματα, όπως το Landsvirkjun για παράδειγμα, έχουν ειδική νομική υποχρέωση να πράττουν κάτι τέτοιο. Όσον αφορά το Landsvirkjun, μπορεί να γίνει παραπομπή στο άρθρο 4 του νόμου αριθ. 42/1983. Επομένως, δεν υπάρχει γενική νομική διάταξη η οποία να υποχρεώνει τις δημόσιες οντότητες σε καταβολή μερισμάτων».

Ούτε ο στεγαστικός νόμος ούτε ο νόμος αριθ. 97/1993 περιέχουν νομική διάταξη η οποία να υποχρεώνει το HFF ή τους προκατόχους του να καταβάλλουν μερίσματα. Επομένως, ως προς αυτό, το HFF υπαγόταν πάντοτε στην εν λόγω γενική αρχή του ισλανδικού δημόσιου δικαίου.

3.5.   ΤΟ HFF ΔΕΝ ΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΑΠΟ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΙΔΙΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΚΑΝΟΝΕΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗ ΦΕΡΕΓΓΥΟΤΗΤΑΣ

Ο νόμος που αναφέρεται στο σημείο 14 του κεφαλαίου II του παραρτήματος IX της συμφωνίας ΕΟΧ (οδηγία 2000/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων (29), όπως τροποποιήθηκε, στο εξής η «τραπεζική οδηγία») θεσπίζει τις απαιτήσεις επάρκειας ιδίων κεφαλαίων και τους κανόνες για έναν ελάχιστο συντελεστή φερεγγυότητας που εφαρμόζονται στα πιστωτικά ιδρύματα σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ και της ΕΖΕΣ. Το άρθρο 2 παράγραφος 3 της οδηγίας περιέχει κατάλογο των ιδρυμάτων που απαλλάσσονται από την εφαρμογή των διατάξεων της τραπεζικής οδηγίας. Με την απόφαση της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ, ο κατάλογος αυτός επεκτάθηκε, μεταξύ άλλων, με την προσθήκη του «Byggingarsjóðir ríkisins» στην Ισλανδία (κατά λέξη μετάφραση: «κρατικά οικοδομικά ταμεία» (30). Ο όρος αυτός κάλυπτε το κρατικό Οικοδομικό Ταμείο και το Ταμείο Στέγασης Εργαζομένων, τα οποία, όπως προαναφέρθηκε, συγχωνεύθηκαν και υπάγονται στο HFF, σύμφωνα με το άρθρο 53 του στεγαστικού νόμου. Κατά συνέπεια, το άρθρο 116 του νόμου αριθ. 161/2002 σχετικά με τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα (lög um fjármálafyrirtæki) απαλλάσσει το HFF από την εφαρμογή του νόμου, ο οποίος περιλαμβάνεται στο μέτρα εφαρμογής της οδηγίας στο ισλανδικό δίκαιο.

29

Byggingarsjóðir ríkisins

30

lög um fjármálafyrirtæki

4.   ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΙΣΛΑΝΔΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΙΣΛΑΝΔΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ

Στις επιστολές της 20ής Νοεμβρίου 2006 και της 15ης Απριλίου 2008, η ισλανδική κυβέρνηση ισχυρίσθηκε ότι το σύστημα του HFF πρέπει να θεωρηθεί υφιστάμενη ενίσχυση. Πρώτον, τα κύρια χαρακτηριστικά του συστήματος προηγούνται χρονικά της έναρξης ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ και δεν μεταβλήθηκαν με τη θέσπιση του στεγαστικού νόμου. Οι αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν τότε στο στεγαστικό σύστημα αφορούσαν αποκλειστικά το σύστημα κοινωνικής στέγασης και δεν ήταν ουσιαστικές. Δεύτερον, τα στοιχεία κρατικής ενίσχυσης που προσδιορίζονται στην απόφαση έναρξης της διαδικασίας της Αρχής είναι γενικά μέτρα, τα οποία παρέμειναν αμετάβλητα μετά την έναρξη ισχύος του στεγαστικού νόμου. Έτσι, για παράδειγμα, η σιωπηρή κρατική εγγύηση παρέμεινε τόσο πριν όσο και μετά την έναρξη ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ. Ως προς αυτό, η ισλανδική κυβέρνηση ισχυρίσθηκε ότι, όπως προκύπτει από την απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Namur-Les Assurances du Crédit, μόνον ουσιαστικές νομοθετικές αλλαγές μπορούν να μεταβάλουν τον χαρακτηρισμό της ενίσχυσης (31). Τρίτον, με τη θέσπιση του στεγαστικού νόμου το 1999 δεν επήλθε καμία αλλαγή η οποία θα μπορούσε να μεταβάλει την αξιολόγηση του συμβιβάσιμου του συστήματος με τους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις. Τέταρτον, και επικουρικώς, οι αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν στο σύστημα κοινωνικής στέγασης οι οποίες σχετίζονται, για παράδειγμα, με τα λεγόμενα πρόσθετα δάνεια, μπορούν να διαχωρισθούν από το σύστημα γενικών δανείων.

Namur-Les Assurances du Crédit

31

5.   ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΡΙΤΩΝ

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΡΙΤΩΝ

Η SFF ισχυρίσθηκε ότι οι αλλαγές που επέφερε ο στεγαστικός νόμος έχουν ως αποτέλεσμα τον χαρακτηρισμό του συστήματος ως νέας ενίσχυσης, καθώς οι εν λόγω αλλαγές υποδηλώνουν ότι το στεγαστικό σύστημα δεν παρέμεινε κατά το μάλλον ή ήττον αμετάβλητο έως σήμερα. Στην επιστολή της 31ης Ιανουαρίου 2007, η SFF επικαλείται, μεταξύ άλλων, τα εξής:

| — | την ύπαρξη ενός νέου νόμου, δηλαδή ότι ο στεγαστικός νόμος αντικατέστησε τον νόμο για την κρατική Στεγαστική Υπηρεσία· |
| --- | --- |

—

την ύπαρξη ενός νέου νόμου, δηλαδή ότι ο στεγαστικός νόμος αντικατέστησε τον νόμο για την κρατική Στεγαστική Υπηρεσία·

| — | τη δημιουργία μιας νέας νομικής οντότητας, του Housing Financing Fund, το οποίο αντικατέστησε το κρατικό Στεγαστικό Συμβούλιο/την κρατική Στεγαστική Υπηρεσία και απέκτησε τα περιουσιακά στοιχεία και τις υποχρεώσεις του κρατικού Οικοδομικού Ταμείου και του Ταμείου Στέγασης Εργαζομένων· |
| --- | --- |

—

τη δημιουργία μιας νέας νομικής οντότητας, του Housing Financing Fund, το οποίο αντικατέστησε το κρατικό Στεγαστικό Συμβούλιο/την κρατική Στεγαστική Υπηρεσία και απέκτησε τα περιουσιακά στοιχεία και τις υποχρεώσεις του κρατικού Οικοδομικού Ταμείου και του Ταμείου Στέγασης Εργαζομένων·

| — | τη θέσπιση νέων μέσων δανειοδότησης, με χορήγηση δανείων σε μετρητά αντί των στεγαστικών ομολόγων και περιορισμένη κοινωνική πρόνοια σε θέματα στέγασης, αλλαγή του μέγιστου επιπέδου χρηματοδότησης της αγοράς, άρση των περιορισμών στην πώληση ιδιοκατοικούμενης κοινωνικής στέγης, κατάργηση του δικαιώματος προτεραιότητας και αλλαγές σχετικά με τη φύση των οντοτήτων που είναι επιλέξιμες για τη χορήγηση δανείων· |
| --- | --- |

—

τη θέσπιση νέων μέσων δανειοδότησης, με χορήγηση δανείων σε μετρητά αντί των στεγαστικών ομολόγων και περιορισμένη κοινωνική πρόνοια σε θέματα στέγασης, αλλαγή του μέγιστου επιπέδου χρηματοδότησης της αγοράς, άρση των περιορισμών στην πώληση ιδιοκατοικούμενης κοινωνικής στέγης, κατάργηση του δικαιώματος προτεραιότητας και αλλαγές σχετικά με τη φύση των οντοτήτων που είναι επιλέξιμες για τη χορήγηση δανείων·

| — | την αλλαγή στις πηγές χρηματοδότησης: βάσει του στεγαστικού νόμου, το Housing Financing Fund, σε αντίθεση προς τους προκατόχους του, δεν λαμβάνει καμία άμεση κρατική εισφορά. |
| --- | --- |

—

την αλλαγή στις πηγές χρηματοδότησης: βάσει του στεγαστικού νόμου, το Housing Financing Fund, σε αντίθεση προς τους προκατόχους του, δεν λαμβάνει καμία άμεση κρατική εισφορά.

Στην επιστολή της 28ης Μαρτίου 2008, η SFF ισχυρίσθηκε ότι το σχετικό νομικό κριτήριο πρέπει να περιλαμβάνει συνολική αξιολόγηση του συστήματος του HFF και όχι μεμονωμένη ανάλυση των προσδιορισθέντων ενδεχόμενων μέτρων ενίσχυσης. Κατά τη γνώμη της SFF, τα επιμέρους στοιχεία του συστήματος διαπλέκονται τόσο στενά μεταξύ τους ώστε η κατάτμησή τους για την αξιολόγηση του χαρακτήρα των μέτρων ως νέων ή υφιστάμενων ενισχύσεων θα ισοδυναμούσε με αδικαιολόγητη τεχνητή διαίρεση. Κατά τη γνώμη της SFF, μια τέτοια προσέγγιση δεν είναι σύμφωνη προς την πρακτική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε παρεμφερείς υποθέσεις. Τέλος, η SFF καλεί την Αρχή να λάβει υπόψη τα πραγματικά περιστατικά όσον αφορά το ύψος των δανείων που χορηγήθηκαν από το HFF και το μερίδιο αγοράς του σε σύγκριση με εκείνο των ιδιωτικών τραπεζών.

II.   ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

1.   ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΤΟ HFF ΔΕΝ ΥΠΟΚΕΙΤΑΙ ΣΕ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΙΔΙΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗ ΦΕΡΕΓΓΥΟΤΗΤΑΣ ΔΕΝ ΣΥΝΙΣΤΑ ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΤΟ HFF ΔΕΝ ΥΠΟΚΕΙΤΑΙ ΣΕ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΙΔΙΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗ ΦΕΡΕΓΓΥΟΤΗΤΑΣ ΔΕΝ ΣΥΝΙΣΤΑ ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ

Η Αρχή θεώρησε σκόπιμο να ξεκινήσει την αξιολόγησή της με το ερώτημα του κατά πόσον συνιστά κρατική ενίσχυση το γεγονός ότι το HFF δεν υπόκειται σε απαιτήσεις επάρκειας ιδίων κεφαλαίων και κανόνες ελάχιστου συντελεστή φερεγγυότητας.

Όπως προαναφέρθηκε, η τραπεζική οδηγία καθορίζει τις απαιτήσεις για την επάρκεια ιδίων κεφαλαίων και τους κανόνες του ελάχιστου συντελεστή φερεγγυότητας που εφαρμόζονται στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα σε ολόκληρο τον ΕΟΧ. Στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας έρευνας, η Αρχή υιοθέτησε την προκαταρκτική άποψη ότι η απαλλαγή του HFF από την τραπεζική οδηγία δεν συνιστά κρατική ενίσχυση. Ωστόσο, διαπίστωσε ότι το ζήτημα ήγειρε αμφιβολίες και ότι ήταν, επομένως, σκόπιμο να αξιολογηθεί στο πλαίσιο της επίσημης διαδικασίας έρευνας. Η εν λόγω αξιολόγηση οδήγησε την Αρχή στην επιβεβαίωση της προκαταρκτικής γνώμης της και τούτο για τους ακόλουθους λόγους:

Πρώτον, όπως αναφέρεται ομοίως στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας έρευνας, το HFF δεν είναι χρηματοπιστωτικό ίδρυμα το οποίο υπάγεται στην τραπεζική οδηγία, καθώς απαγορεύεται να δέχεται καταθέσεις ή άλλα επιστρεπτέα κεφάλαια από το κοινό.

Δεύτερον, το άρθρο 2 παράγραφος 3 της τραπεζικής οδηγίας περιλαμβάνει κατάλογο των ιδρυμάτων που απαλλάσσονται από την εφαρμογή των διατάξεων της οδηγίας. Η απόφαση της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ περιέλαβε στον εν λόγω κατάλογο τα «Byggingarsjóðir ríkisins». Ο όρος αυτός χρησιμοποιούνταν κατά κανόνα για τα ταμεία τα οποία έχουν πλέον περιέλθει υπό τον έλεγχο του HFF. Επομένως, ανεξάρτητα από το κατά πόσον η συγκεκριμένη διάταξη έχει συστατικό χαρακτήρα ή επαναδιατυπώνει απλώς αυτό που ήδη προκύπτει από τους κανόνες της οδηγίας, η τραπεζική οδηγία, όπως προσαρμόσθηκε στον ΕΟΧ, εξαιρεί το HFF από το πεδίο εφαρμογής της, από τις απαιτήσεις επάρκειας ιδίων κεφαλαίων και από τον ελάχιστο συντελεστή φερεγγυότητας που προβλέπονται σε αυτήν. Ακόμη και αν θεωρηθεί ότι η εξαίρεση από την οδηγία συνεπάγεται τη χορήγηση πλεονεκτήματος στο HFF, το μέτρο αυτό δεν μπορεί να καταλογισθεί στο ισλανδικό κράτος, αλλά στη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ και, επομένως, δεν συνιστά κρατική ενίσχυση. (32)

Byggingarsjóðir ríkisins

32

Τρίτον, ακόμη και αν το HFF υπαγόταν στην τραπεζική οδηγία, καμία εξαίρεση δεν συνεπάγεται μεταβίβαση κρατικών πόρων, καθώς το κράτος δεν παραιτείται από κανένα εισόδημα σε μια τέτοια περίπτωση.

2.   ΚΟΙΝΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΓΓΥΗΣΗ, ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΕΠΙΤΟΚΙΟΥ, ΤΗΝ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΦΟΡΟΥΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗ ΜΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΜΕΡΙΣΜΑΤΩΝ

ΚΟΙΝΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΓΓΥΗΣΗ, ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΕΠΙΤΟΚΙΟΥ, ΤΗΝ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΦΟΡΟΥΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗ ΜΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΜΕΡΙΣΜΑΤΩΝ

2.1.   ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΝΕΕΣ ΚΑΙ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ

Η διαδικασία για τις νέες ενισχύσεις θεσπίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου (το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 88 παράγραφος 3 ΕΚ). Εάν η Αρχή αμφιβάλλει σχετικά με το συμβιβάσιμο ενός τέτοιου μέτρου ενίσχυσης, οφείλει να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας που προβλέπεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου (το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 88 παράγραφος 2 ΕΚ) και στο άρθρο 4 παράγραφος 4 του τμήματος II του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου.

Η διαδικασία για τις υφιστάμενες ενισχύσεις διαφέρει από εκείνη που αφορά τις νέες ενισχύσεις και καθορίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου. Σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη, η Αρχή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη της ΕΖΕΣ, εξετάζει διαρκώς τα καθεστώτα ενισχύσεων που υφίστανται στα κράτη αυτά. Τους προτείνει τα κατάλληλα μέτρα που απαιτεί η προοδευτική ανάπτυξη και η εφαρμογή της συμφωνίας ΕΟΧ.

Σύμφωνα με το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων:

«[...] όταν η Επιτροπή εξετάζει μέτρα ενισχύσεων από πλευράς του άρθρου 87 ΕΚ για να καθορίσει κατά πόσον συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, υποχρεούται να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88 παράγραφος 2 ΕΚ στην περίπτωση που, μετά τη φάση προκαταρκτικής εξετάσεως, δεν έχει μπορέσει να υπερβεί όλες τις δυσκολίες που την εμποδίζουν να καταλήξει ότι τα μέτρα αυτά συμβιβάζονται με την κοινή αγορά. [...] Οι ίδιες αρχές ισχύουν φυσικά και όταν η Επιτροπή διατηρεί αμφιβολίες και ως προς τον ίδιο τον χαρακτηρισμό του εξεταζόμενου μέτρου ως ενισχύσεως κατά το άρθρο 87 παράγραφος 1 ΕΚ. Συνεπώς, δεν μπορεί να προσαφθεί στην Επιτροπή ότι κίνησε την εν λόγω διαδικασία έστω και αν, στην προς τούτο λαμβανόμενη απόφαση, εκφράζει αμφιβολίες ως προς κατά πόσον τα μέτρα που αποτελούν το αντικείμενο της διαδικασίας αυτής έχουν τον χαρακτήρα ενισχύσεως κατά το άρθρο 87 παράγραφος 1 ΕΚ.

[...] η Επιτροπή οφείλει να εξετάσει επαρκώς το ζήτημα βάσει ... των πληροφοριών που της έχουν παρασχεθεί ως το στάδιο αυτό από το κράτος μέλος, έστω και αν η εξέταση αυτή δεν καταλήξει σε οριστικό χαρακτηρισμό των εξεταζόμενων μέτρων. [...] Αν τα στοιχεία αυτά, στο πλαίσιο προσωρινής εκτιμήσεως, επιτρέπουν να συναχθεί ότι είναι πιθανόν τα επίμαχα μέτρα να συνιστούν όντως υφιστάμενες ενισχύσεις, η Επιτροπή οφείλει τότε να τα αντιμετωπίσει κάνοντας χρήση του διαδικαστικού πλαισίου των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 88 ΕΚ. Αντιθέτως, αν τα στοιχεία που παρέχει το κράτος μέλος δεν επιτρέπουν να συναχθεί αυτό το προσωρινό συμπέρασμα ή αν το κράτος μέλος δεν επικαλείται συναφώς κανένα στοιχείο, η Επιτροπή οφείλει να αντιμετωπίσει τα μέτρα αυτά κάνοντας χρήση του διαδικαστικού πλαισίου των παραγράφων 3 και 2 του ίδιου άρθρου» (33).

Με άλλα λόγια, κάθε εκτίμηση που περιέχεται σε μια απόφαση κίνησης της επίσημης διαδικασίας έρευνας σχετικά με το κατά πόσον ένα ενδεχόμενο μέτρο ενίσχυσης συνιστά νέα ή υφιστάμενη ενίσχυση έχει κατ’ ανάγκη αποκλειστικά προκαταρκτικό χαρακτήρα. Προκύπτει, επομένως, από τη νομολογία ότι, ακόμη και αν η Αρχή, σε μια απόφαση κίνησης της διαδικασίας έρευνας, υιοθέτησε την άποψη ότι το αμφισβητούμενο μέτρο συνιστά νέα ενίσχυση, μπορεί, στην απόφαση με την οποία ολοκληρώνεται η διαδικασία, να αποφανθεί ότι το μέτρο συνιστά στην πραγματικότητα υφιστάμενη ενίσχυση ή ότι δεν συνιστά ενίσχυση. Εάν πρόκειται για υφιστάμενη ενίσχυση, η Αρχή πρέπει να ακολουθήσει τη διαδικασία για τις υφιστάμενες ενισχύσεις (34). Κατά συνέπεια, σε μια τέτοια περίπτωση, η Αρχή πρέπει να περατώσει την επίσημη διαδικασία έρευνας και να κινήσει τη διαφορετική διαδικασία για τις υφιστάμενες ενισχύσεις, η οποία προβλέπεται στα άρθρα 17 έως 19 του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου (35). Στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, και μόνον αυτής, η Αρχή θα εκτιμήσει κατά πόσον ένα υφιστάμενο μέτρο ενίσχυσης είναι συμβιβάσιμο με τη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ.

34

35

Οι πληροφορίες που παρασχέθηκαν στην Αρχή όταν αποφάσισε την κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας «δεν επέτρεπαν να συναχθεί» το προσωρινό συμπέρασμα ότι η ενίσχυση ήταν υφιστάμενη και, επομένως, η Αρχή εξέτασε τα εν λόγω μέτρα στο πλαίσιο των κανόνων που αφορούν τις νέες ενισχύσεις. Ωστόσο, καθώς η αρχική αυτή άποψη αμφισβητήθηκε από την ισλανδική κυβέρνηση, η Αρχή θα εκτιμήσει εκ νέου το ζήτημα στη συνέχεια, υπό το πρίσμα του υλικού που προσκομίσθηκε στο μεταξύ από την κυβέρνηση και την SFF.

Όπως προαναφέρθηκε, η Αρχή θα αποφανθεί σχετικά με την ύπαρξη και το συμβιβάσιμο νέων μέτρων ενίσχυσης βάσει της επίσημης διαδικασίας έρευνας. Αντιθέτως, εάν τα εν λόγω μέσα δεν συνιστούν νέα ενίσχυση, η Αρχή δεν μπορεί βάσει της παρούσας διαδικασίας να προβεί σε δεσμευτική εκτίμηση σχετικά με το κατά πόσον συνιστούν υφιστάμενη ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ. Επίσης, η Αρχή δεν μπορεί να προβεί σε δεσμευτικές εκτιμήσεις σχετικά με το κατά πόσον τα εν λόγω υφιστάμενα μέτρα ενίσχυσης είναι συμβιβάσιμα με τη συμφωνία ΕΟΧ. Επομένως, προτού αποφανθεί σχετικά με το ζήτημα των νέων ή υφιστάμενων μέτρων ενίσχυσης, η Αρχή θα βασισθεί στην υπόθεση ότι τα ακόλουθα μέτρα συνιστούν κρατική ενίσχυση: κρατική εγγύηση, φοροαπαλλαγή, στήριξη επιτοκίου και απαλλαγή από την καταβολή μερισμάτων.

υπόθεση

2.2.   ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ

Το άρθρο 4 της απόφασης αριθ. 195/04/COL της Αρχής ορίζει ότι με τον όρο «μεταβολή υφιστάμενης ενίσχυσης» νοείται κάθε αλλαγή, πλην των τροποποιήσεων καθαρά τυπικού ή διοικητικού χαρακτήρα, που δεν είναι ικανή να επηρεάσει την εκτίμηση του συμβιβάσιμου του μέτρου ενίσχυσης με την κοινή αγορά. Επιπλέον, όσον αφορά τη νομική εκτίμηση του κατά πόσον η ενίσχυση είναι νέα ή υφιστάμενη, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάνθηκε στην υπόθεση Namur-Les Assurances du Crédit ότι:

Namur-Les Assurances du Crédit

«[...] όταν η ενίσχυση προκύπτει από προγενέστερες νομοθετικές διατάξεις οι οποίες δεν τροποποιούνται, η εμφάνιση μιας νέας ενισχύσεως ή η τροποποίηση υφισταμένης ενισχύσεως δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τη σημασία της και ιδίως με βάση τα εμπλεκόμενα χρηματικά ποσά σε κάθε στιγμή της πορείας της επιχειρήσεως. .

Η απόφαση, όμως, η οποία άρχισε να ισχύει από 1ης Φεβρουαρίου 1989 δεν τροποποίησε τη νομοθεσία που προέβλεπε υπέρ του ΟΝD τα σχετικά προνόμια ούτε όσον αφορά τη φύση των εν λόγω προνομίων ούτε μάλιστα όσον αφορά τις δραστηριότητες του ως άνω δημόσιου οργανισμού με τις οποίες συνδέονταν τα προνόμια αυτά, καθόσον βάσει του νόμου της 31ης Αυγούστου 1939 η αποστολή του ως άνω οργανισμού συνίσταται πολύ γενικά στη μείωση των κινδύνων που συνδέονται με τις εξαγωγικές πιστώσεις. Επομένως, δεν επηρεάζει » (36).

Το Δικαστήριο συνέχισε διαπιστώνοντας ότι η πραγματική επέκταση των δραστηριοτήτων της επιχείρησης δεν αρκεί για τη μεταβολή του χαρακτηρισμού του μέτρου ενίσχυσης:

«Η αντίθετη γνώμη θα συνεπαγόταν υποχρέωση του ενδιαφερομένου κράτους να κοινοποιεί στην Επιτροπή και να υποβάλλει στον προληπτικό της έλεγχο όχι μόνον τις νέες ενισχύσεις ή τις τροποποιήσεις ενισχύσεων υπέρ επιχειρήσεων οι οποίες επωφελούνται από σύστημα υφισταμένων ενισχύσεων, αλλά και κάθε μέτρο που επηρεάζει τη δραστηριότητα των εν λόγω επιχειρήσεων και που μπορεί να έχει επιπτώσεις επί της λειτουργίας της κοινής αγοράς, επί του ανταγωνισμού ή απλώς επί του σχετικού χρηματικού ποσού, για ορισμένη χρονική περίοδο, ενισχύσεων των οποίων η χορήγηση προβλέπεται καταρχήν, αλλά το ύψος τους κυμαίνεται κατ’ ανάγκη ανάλογα με τον κύκλο εργασιών της κάθε επιχειρήσεως.

Σε ακραίες περιπτώσεις, όταν πρόκειται για δημόσια επιχείρηση όπως ο OND, κάθε νέα σύναψη συμβάσεως ασφαλίσεως, η οποία, σύμφωνα με όσα εξέθεσε κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση ο εκπρόσωπος της Βελγικής Κυβερνήσεως, πρέπει να γνωστοποιείται στην εποπτεύουσα αρχή, θα μπορούσε με τον τρόπο αυτό να θεωρηθεί ως μέτρο για το οποίο θα έπρεπε να τηρηθεί η διαδικασία του άρθρου 93 παράγραφος 3 της Συνθήκης.

Αυτή η ερμηνεία, η οποία δεν ανταποκρίνεται ούτε προς το γράμμα ούτε προς τον σκοπό της τελευταίας αυτής διατάξεως, αλλά ούτε και προς την προβλεπόμενη από τη διάταξη αυτή κατανομή των ευθυνών μεταξύ Επιτροπής και κρατών μελών, θα αποτελούσε παράγοντα νομικής ανασφάλειας για τις επιχειρήσεις και για τα κράτη μέλη, που θα επιβαρύνονταν με την υποχρέωση προηγουμένης γνωστοποιήσεως μέτρων πολύ διαφορετικής φύσεως, τα οποία δεν θα μπορούσαν να τίθενται σε εφαρμογή παρά το ότι τα μέτρα αυτά δύσκολα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως νέες ενισχύσεις [...]» (37).

Στην υπόθεση Government of Gibraltar κατά Επιτροπής, το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε ότι

Government of Gibraltar κατά Επιτροπής

«μόνο στην περίπτωση που η τροποποίηση [στο εθνικό δίκαιο] επηρεάζει την ίδια την ουσία του αρχικού καθεστώτος μεταβάλλεται το καθεστώς αυτό σε νέο καθεστώς ενισχύσεων. Όμως, δεν μπορεί να γίνει λόγος για τέτοια ουσιώδη τροποποίηση όταν το νέο στοιχείο μπορεί σαφώς να αποσπαστεί από το αρχικό καθεστώς» (38).

Στην εκτίμησή της όσον αφορά το εάν μια αλλαγή σε ένα μέτρο ενίσχυσης έχει ως συνέπεια τη μετατροπή υφιστάμενης ενίσχυσης σε νέα ενίσχυση, η Επιτροπή εξέτασε κατά πόσον η αλλαγή είναι ουσιαστικής φύσης (39). Ως προς αυτό, η Επιτροπή έλαβε υπόψη τη φύση του πλεονεκτήματος, τον επιδιωκόμενο στόχο μέσω του πλεονεκτήματος, τη βάση επί της οποίας στηρίζεται το πλεονέκτημα, τα πρόσωπα και τους φορείς που επηρεάζονται από αυτό και τις συναφείς πηγές χρηματοδότησης. Αντίθετα, η Επιτροπή δεν εξέτασε τυχόν νομικές μεταβολές, οι οποίες δεν αποτελούν στοιχείο του αμφισβητούμενου μέτρου ενίσχυσης.

39

Όσον αφορά μεμονωμένα μέτρα ενίσχυσης, όπως τα τέλη άδειας ενός δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα, η προσέγγιση αυτή οδήγησε την Επιτροπή να εξετάσει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες χρησιμοποιούνται τα συγκεκριμένα τέλη, καθώς οι προϋποθέσεις αυτές αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του σχετικού μέτρου ενίσχυσης (40).

40

Εάν το σχετικό μέτρο ενίσχυσης αφορούσε ένα καθεστώς ενίσχυσης που δεν χορηγήθηκε για συγκεκριμένη δραστηριότητα, όπως για παράδειγμα δημόσιες επιχειρήσεις που τυγχάνουν κρατικής εγγύησης απλώς και μόνον επειδή συστάθηκαν στο πλαίσιο του δημόσιου τομέα, η Επιτροπή επικεντρώθηκε στο κατά πόσον το μέτρο ενίσχυσης (το καθεστώς που περιλαμβάνει κρατική εγγύηση για όλες τις σχετικές επιχειρήσεις) αποτέλεσε αντικείμενο σημαντικών μεταβολών. Καθώς στην τελευταία αυτή περίπτωση, οι κανόνες που αφορούν κάθε δικαιούχο ενίσχυσης δεν εντάσσονται στο μέτρο ενίσχυσης, η Επιτροπή δεν εξέτασε τους ειδικούς κανόνες που ρυθμίζουν τις δραστηριότητες καθενός από τους δικαιούχους της ενίσχυσης. Με άλλα λόγια, η Επιτροπή δεν έκρινε ότι οι αλλαγές σε κανόνες που αφορούν μεμονωμένους δικαιούχους μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα τη μετατροπή του καθεστώτος ενίσχυσης σε νέα ενίσχυση, είτε αυτό αφορά το καθεστώς αυτό καθαυτό είτε απλώς τη συγκεκριμένη επιχείρηση που υπόκειται στις νομοθετικές μεταβολές (41). Πράγματι, η αντίθετη κρίση θα σήμαινε ότι ένα μέτρο που έχει τον χαρακτήρα καθεστώτος ενίσχυσης θα μετατραπεί από υφιστάμενη ενίσχυση σε νέα ενίσχυση για ορισμένους από τους δικαιούχους αλλά όχι για άλλους, απλώς και μόνον επειδή άλλαξαν οι κανόνες που αφορούν τους πρώτους αλλά όχι τους δεύτερους. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα δεν συνάδει με το γεγονός ότι το μέτρο περιλάμβανε ένα ενιαίο μέτρο.

41

Επομένως, προτού εξετασθούν οι νομοθετικές μεταβολές οι οποίες έχουν σημασία για την εκτίμηση του κατά πόσον ένα μέτρο ενίσχυσης αποτελεί νέα ή υφιστάμενη ενίσχυση, πρέπει πρώτα να καθορισθεί κατά πόσον οι κανόνες που αφορούν έναν ή περισσότερους από τους δικαιούχους της ενίσχυσης εντάσσονται στο μέτρο ενίσχυσης ή όχι. Επιπλέον, όταν η σχετική επιχείρηση λαμβάνει ενισχύσεις από πολλαπλά μέτρα που έχουν διαφορετικούς σκοπούς και διαφορετική νομική βάση, έχουν θεσπισθεί σε διαφορετικό χρόνο και ορισμένα είναι μεμονωμένα μέτρα ενίσχυσης ενώ άλλα έχουν τον χαρακτήρα καθεστώτων, τα διαφορετικά μέτρα ενίσχυσης πρέπει να εκτιμηθούν ένα προς ένα και να μην συγχωνευθούν σε μια συνολική εκτίμηση, απλώς και μόνον επειδή τα μέτρα έχουν συνολικά ή εν μέρει τον ίδιο δικαιούχο (42).

42

2.3.   ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΩΣ ΝΕΑΣ Ή ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

2.3.1.   
  Κρατική εγγύηση

Κρατική εγγύηση

Η κρατική εγγύηση που παρέχεται σε όλους τους κρατικούς οργανισμούς για όλες τις υποχρεώσεις τους απορρέει από γενικούς άγραφους κανόνες του ισλανδικού δημόσιου δικαίου που προηγούνται χρονικά της έναρξης ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ. Η εγγύηση ισχύει για όλους τους κρατικούς οργανισμούς, ανεξάρτητα από το πότε ιδρύθηκαν και από τις δραστηριότητές τους ή τις αλλαγές στις εν λόγω δραστηριότητες. Αυτό το ενδεχόμενο μέτρο ενίσχυσης πρέπει να θεωρηθεί καθεστώς το οποίο εμπίπτει στον ορισμό του άρθρου 1 στοιχείο δ) του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου. Βάσει της υπόθεσης και πάλι ότι πρόκειται για ενίσχυση, το καθεστώς πρέπει, καταρχάς, να θεωρηθεί υφιστάμενη ενίσχυση, καθώς προϋπήρχε της έναρξης ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ [πρβλ. άρθρο 1 στοιχείο β) του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου].

Από την έναρξη ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ δεν υπήρξαν ουσιαστικές, ή έστω μη ουσιαστικές, αλλαγές στην έκταση και στη λειτουργία της εγγύησης αυτής καθαυτής. Ο νόμος αριθ. 121/1997 σχετικά με τις κρατικές εγγυήσεις, όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, θέσπισε ένα μικρό ασφάλιστρο εγγύησης ύψους 0,00625 % ανά τρίμηνο (0,00375 % ανά τρίμηνο για τις εγχώριες αναλήψεις υποχρεώσεων έως το 2001). Ωστόσο, το εν λόγω ασφάλιστρο μειώνει μόνον τις ενισχύσεις που προκύπτουν από το αρχικό καθεστώς κρατικής εγγύησης το οποίο προηγείται χρονικά της συμφωνίας ΕΟΧ. Επομένως, το αρχικό καθεστώς δεν είναι δυνατόν να χαρακτηρισθεί νέα ενίσχυση, ανεξάρτητα από τυχόν πλεονεκτήματα που συνδέονται με αυτό (43).

43

Επιπλέον, καμία από τις μεταβολές στη λειτουργία του HFF, οι οποίες περιγράφηκαν ανωτέρω στην ενότητα I.2, δεν συνεπάγεται οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή. Η φύση του πλεονεκτήματος παρέμεινε αμετάβλητη, όπως και η νομική βάση για τη χορήγηση της ενίσχυσης. Επίσης δεν άλλαξε ο σκοπός αυτού του μη μεμονωμένου μέτρου, το οποίο υπερβαίνει τις ιδιαιτερότητες του συστήματος στεγαστικών δανείων και εφαρμόζεται γενικά σε όλους τους κρατικούς οργανισμούς, ως αποτέλεσμα των αλλαγών στο σύστημα στεγαστικών δανείων που επέφερε ο στεγαστικός νόμος (44). Με άλλα λόγια, οι εν λόγω νομοθετικές μεταβολές όχι μόνον είναι ανεξάρτητες από αυτό το ενδεχόμενο μέτρο ενίσχυσης, αλλά επιπλέον δεν έχουν καμία σχέση με αυτό. Επομένως, το καθεστώς εγγύησης δεν μπορεί να συνιστά νέο μέτρο ενίσχυσης το οποίο μπορεί να εκτιμηθεί στο πλαίσιο της παρούσας επίσημης διαδικασίας έρευνας.

44

2.3.2.   
  Απαλλαγή από φόρους εισοδήματος και ακίνητης περιουσίας

Απαλλαγή από φόρους εισοδήματος και ακίνητης περιουσίας

Το κρατικό Δημόσιο Ταμείο, όλοι οι κρατικοί οργανισμοί και όλες οι κρατικές επιχειρήσεις για τις οποίες το κράτος φέρει απεριόριστη ευθύνη απαλλάσσονται, ήδη πολύ πριν από την έναρξη ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ, από φόρους εισοδήματος και ακίνητης περιουσίας.

Η απαλλαγή από τον φόρο εισοδήματος προβλέπεται σήμερα από το άρθρο 4 παράγραφος 1 του νόμου αριθ. 90/2003 για τον φόρο εισοδήματος, ο οποίος αποτελεί ενοποιημένη έκδοση του νόμου αριθ. 75/1981 σχετικά με τον φόρο εισοδήματος και τον φόρο ακίνητης περιουσίας. Βάσει της υπόθεσης ότι η φοροαπαλλαγή συνιστά ενίσχυση, πρέπει να θεωρηθεί καταρχάς ως γενικό καθεστώς το οποίο εμπίπτει στον ορισμό του άρθρου 1 στοιχείο δ) του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου. Από την έναρξη ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ δεν υπήρξε καμία ουσιαστική, ή έστω μη ουσιαστική, αλλαγή στην έκταση, τη χρηματοδότηση ή τη λειτουργία του εν λόγω καθεστώτος. Κανένας όρος στις γενικές αυτές φορολογικές διατάξεις, είτε σε σχέση με το HFF είτε σε σχέση με οποιονδήποτε άλλο δικαιούχο της απαλλαγής, δεν μεταβλήθηκε ως αποτέλεσμα των αλλαγών στο σύστημα στεγαστικών δανείων οι οποίες επήλθαν μετά την 1η Ιανουαρίου 1994. Επιπλέον, οι αλλαγές στο σύστημα στεγαστικών δανείων δεν επηρέασαν το εν λόγω καθεστώς ούτε άμεσα ούτε έμμεσα. Πράγματι, ο στεγαστικός νόμος δεν επέφερε καμία αλλαγή στον σκοπό και στη φύση της φοροαπαλλαγής. Επίσης, δεν μετέβαλε την πηγή της χρηματοδότησης ή τη νομική βάση της φοροαπαλλαγής. Επομένως, η φοροαπαλλαγή δεν συνιστά νέο μέτρο ενίσχυσης, το οποίο μπορεί να εξετασθεί στο πλαίσιο της επίσημης διαδικασίας έρευνας.

φόρο εισοδήματος

Έως τη θέσπιση του νόμου αριθ. 129/2004, ο οποίος κατάργησε τον φόρο ακίνητης περιουσίας, το άρθρο 4 παράγραφος 1 του νόμου αριθ. 90/2003 σχετικά με τον φόρο εισοδήματος και τον φόρο ακίνητης περιουσίας απάλλασσε τους προαναφερόμενους οργανισμούς από την καταβολή και αυτού του φόρου. Επίσης σε σχέση με τον φόρο ακίνητης περιουσίας, ο εν λόγω νόμος απλώς ενοποιεί κανόνες που υπάρχουν ήδη στον προαναφερθέντα νόμο αριθ. 75/1981 σχετικά με τον φόρο εισοδήματος και τον φόρο ακίνητης περιουσίας. Ο φόρος ακίνητης περιουσίας έχει πλέον καταργηθεί πλήρως. Έως την κατάργησή του το 2004, οι απαλλαγές των εν λόγω οργανισμών από τον συγκεκριμένο φόρο πρέπει, εφόσον συνιστούν ενίσχυση, να εκτιμηθούν ως καθεστώς που εμπίπτει στον ορισμό του άρθρου 1 στοιχείο δ) του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου. Στο χρονικό διάστημα μεταξύ της έναρξης ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ και της γενικής κατάργησης του φόρου ακίνητης περιουσίας δεν υπήρξε καμία ουσιαστική, ή έστω μη ουσιαστική, αλλαγή στην έκταση, στη χρηματοδότηση ή στη λειτουργία της φοροαπαλλαγής και οι αλλαγές στο σύστημα στεγαστικών δανείων δεν επηρέασαν τη φύση, τον στόχο, τη λειτουργία ή τη χρηματοδότηση της φοροαπαλλαγής. Επομένως, η εν λόγω φοροαπαλλαγή δεν συνιστά νέο μέτρο ενίσχυσης, το οποίο μπορεί να εξετασθεί στο πλαίσιο της παρούσας επίσημης διαδικασίας έρευνας.

2.3.3.   
  Στήριξη επιτοκίου

Στήριξη επιτοκίου

Όπως προαναφέρθηκε, το Ταμείο Στέγασης Εργαζομένων χορηγούσε δάνεια για εκμισθούμενα διαμερίσματα κοινωνικής στέγης με χαμηλά επιτόκια, τα οποία καθορίζονταν από την κυβέρνηση. Το Ταμείο λάμβανε άμεσες εισφορές από τον προϋπολογισμό για την κάλυψη, μεταξύ άλλων, των εξόδων του από τα εν λόγω δάνεια. Καθώς το Ταμείο Στέγασης Εργαζομένων ήταν δημόσιος οργανισμός, το ισλανδικό κράτος ήταν ο τελικός υπεύθυνος για τις ζημίες που σχετίζονταν με τη συγκεκριμένη κατηγορία δανείων, σε περίπτωση που οι άμεσες εισφορές δεν επαρκούσαν για την κάλυψη των ζημιών του Ταμείου.

Η συγκεκριμένη κατηγορία δανείων για τα εκμισθούμενα διαμερίσματα κοινωνικής στέγης παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητη από τον στεγαστικό νόμο και το HFF επρόκειτο να χορηγεί τα εν λόγω δάνεια, αρχικά με το ίδιο επιτόκιο με εκείνο που ίσχυε προηγουμένως, σύμφωνα με το προσωρινό άρθρο IX του νόμου. Το εν λόγω άρθρο πρόβλεπε επίσης ότι το κράτος θα παρείχε εισφορές από τον προϋπολογισμό για την κάλυψη των ζημιών του HFF. Τα ζητήματα αυτά ρυθμίσθηκαν ακολούθως με συμφωνίες μεταξύ του υπουργού Κοινωνικών Υποθέσεων και του υπουργού Οικονομικών (πρβλ. ενότητα I.3.3 ανωτέρω).

Όσον αφορά τη θεσμική αλλαγή, η πάγια πρακτική της Επιτροπής καταδεικνύει ότι οι φορείς που τυγχάνουν ενισχύσεων μπορούν να αλλάξουν νομική προσωπικότητα, μέσω συγχώνευσης, διάσπασης ή για άλλους λόγους, χωρίς το γεγονός αυτό να επηρεάζει τον χαρακτηρισμό της ενίσχυσης. Αυτό ισχύει τόσο όταν η αλλαγή της νομικής προσωπικότητας επέρχεται μέσω μέτρου του ιδιωτικού δικαίου όσο και όταν η αλλαγή προβλέπεται σε νόμο ή άλλο μέτρο δημόσιου δικαίου (45). Πράγματι, η μετάβαση από τους τέσσερις δημόσιους φορείς που δραστηριοποιούνταν βάσει του νόμου αριθ. 97/1993 στο HFF του στεγαστικού νόμου δεν μπορεί να έχει αφεαυτή οποιαδήποτε επίδραση στην εκτίμηση του συμβιβάσιμου των συναφών μέτρων. Υπενθυμίζεται ότι το Housing Financing Fund απέκτησε όλα τα περιουσιακά στοιχεία, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των προκατόχων του και συνέχισε τα καθήκοντά τους, γεγονός που καταδεικνύει ότι στόχος της μεταρρύθμισης ήταν η διατήρηση της συνέχειας μεταξύ των εν λόγω οργανισμών (46).

45

46

Κατά συνέπεια, ανατέθηκε τόσο στο Ταμείο Στέγασης Εργαζομένων όσο και στο HFF το καθήκον χορήγησης των εν λόγω κοινωνικών δανείων για εκμισθούμενα διαμερίσματα με επιτόκιο καθορισμένο από την κυβέρνηση, η οποία παρείχε κεφάλαια μέσω του νόμου για τον προϋπολογισμό, καθώς τα εν λόγω επιτόκια ήταν πολύ χαμηλά ώστε να καλύπτουν το κόστος του δανεισμού. Η διαφορά μεταξύ των δύο είναι ότι η εισφορά στο HFF στοχεύει στη συγκεκριμένη κατηγορία δανειοδοτήσεων, ενώ το Ταμείο Στέγασης Εργαζομένων λάμβανε εισφορές από τον προϋπολογισμό, οι οποίες ήταν κοινές για όλες τις κατηγορίες κοινωνικών δανείων που χορηγούσε. Η διαφορά αυτή απορρέει από το γεγονός ότι ο στεγαστικός νόμος κατάργησε τις λοιπές κατηγορίες κοινωνικών δανείων του Ταμείου Στέγασης Εργαζομένων και από το γεγονός ότι τα πρόσθετα δάνεια, η κύρια κατηγορία κοινωνικών δανείων στο πλαίσιο του στεγαστικού νόμου στην αρχική μορφή του, δεν χρηματοδοτούνταν μέσω εισφορών από τον προϋπολογισμό στο HFF.

Επομένως, οι αλλαγές που επέφερε ο στεγαστικός νόμος δεν μετέβαλαν το καθήκον της χορήγησης δανείων για κοινωνική εκμισθούμενη στέγη. Με άλλα λόγια, ο σκοπός του μέτρου παρέμεινε αμετάβλητος (47). Επιπλέον, το γεγονός ότι η εισφορά από τον προϋπολογισμό στοχεύει πλέον μόνον στα συγκεκριμένα δάνεια είναι αποτέλεσμα της κατάργησης των άμεσων κρατικών εισφορών για άλλα κοινωνικά δάνεια. Η κατάργηση των άμεσων κρατικών εισφορών για ορισμένες δραστηριότητες δεν συνιστά μεταβολή στη χρηματοδότηση άλλου μέτρου. Επομένως, η εν λόγω κατάργηση δεν μπορεί να έχει αντίκτυπο στον χαρακτηρισμό του εναπομένοντος μέτρου. Συνιστά μάλλον κατάργηση ενός χωριστού μέτρου στήριξης (48).

47

48

Η SFF αναφέρθηκε σε διάφορες αλλαγές τις οποίες επέφερε ο στεγαστικός νόμος και ισχυρίσθηκε ότι οι εν λόγω αλλαγές μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα τον χαρακτηρισμό της ενίσχυσης προς το HFF ως νέας ενίσχυσης. Ανεξάρτητα από τη φύση τους, οι εν λόγω αλλαγές δεν αφορούσαν το συγκεκριμένο μέτρο ενίσχυσης, το οποίο αφορά μόνον τις ζημίες που υφίσταται το Ταμείο σε σχέση με δάνεια για εκμισθούμενα διαμερίσματα κοινωνικής στέγης. Πράγματι, η αύξηση του ανώτατου ορίου για τα γενικά δάνεια δεν αφορά τη συγκεκριμένη κατηγορία δανείων. Ομοίως, οι αλλαγές που επέφερε ο νόμος αριθ. 57/2004, με τον οποίο το σύστημα των στεγαστικών ομολόγων καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από δάνεια σε μετρητά, δεν αφορούσαν τη συγκεκριμένη κατηγορία δανείων. Η απαίτηση που προβλέπεται στο άρθρο 11 του νόμου αριθ. 97/1993, σύμφωνα με την οποία τα δάνεια εξασφαλίζονται με πρώτη ή δεύτερη υποθήκη, δεν εφαρμόζεται στη συγκεκριμένη κατηγορία δανείων, αλλά μόνον σε ορισμένα δάνεια του κρατικού Οικοδομικού Ταμείου. Επομένως, το γεγονός ότι η διάταξη αυτή δεν μεταφέρθηκε στον στεγαστικό νόμο δεν έχει καμία σημασία για τα συγκεκριμένα δάνεια.

Εν κατακλείδι, η Αρχή θεωρεί ότι το πλεονέκτημα που προκύπτει από τη στήριξη επιτοκίου δεν συνιστά νέα ενίσχυση η οποία μπορεί να εξετασθεί στο πλαίσιο της παρούσας επίσημης διαδικασίας έρευνας.

2.3.4.   
  Μη καταβολή μερισμάτων

Μη καταβολή μερισμάτων

Όπως αναφέρθηκε στην ενότητα 3.4 ανωτέρω, οι γενικές αρχές του ισλανδικού δημόσιου δικαίου προβλέπουν ότι οι κρατικοί οργανισμοί οι οποίοι έχουν συσταθεί όπως το HFF δεν υποχρεούνται να καταβάλλουν μερίσματα. Η αρχή αυτή προηγείται χρονικά της έναρξης ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ και εφαρμόζεται στους κρατικούς οργανισμούς ανεξάρτητα από το πότε συστάθηκαν, από τις δραστηριότητές τους και από τυχόν αλλαγές στις δραστηριότητές τους. Από την έναρξη ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ δεν υπήρξε καμία ουσιαστική, ή έστω μη ουσιαστική, αλλαγή στη γενική αυτή αρχή. Επιπλέον, ούτε ο στεγαστικός νόμος ούτε οι προηγούμενοι νόμοι παρέκλιναν ποτέ από την εν λόγω αρχή με τη θέσπιση νομικής διάταξης η οποία θα απαιτούσε την καταβολή μερισμάτων από το HFF. Επομένως, η φύση τυχόν πλεονεκτήματος και κρατικής χρηματοδότησης που προέκυψε από τη μη υποχρέωση καταβολής μερισμάτων δεν άλλαξε ως αποτέλεσμα του στεγαστικού νόμου ή των τροποποιήσεων του εν λόγω νόμου. Επίσης, δεν άλλαξε ο σκοπός της αρχής, η οποία υπερβαίνει τις ιδιαιτερότητες του συστήματος στεγαστικών δανείων και εφαρμόζεται γενικά σε όλους τους κρατικούς οργανισμούς, ως αποτέλεσμα των μεταβολών που επήλθαν στο σύστημα στεγαστικών δανείων. Με άλλα λόγια, οι εν λόγω νομοθετικές αλλαγές όχι μόνον είναι ανεξάρτητες από αυτό το ενδεχόμενο μέτρο ενίσχυσης, αλλά επιπλέον δεν έχουν καμία σχέση με αυτό. Επομένως, στον βαθμό που η μη καταβολή μερισμάτων πρέπει να θεωρηθεί μέτρο ενίσχυσης, το εν λόγω μέτρο πρέπει να θεωρηθεί καθεστώς ενίσχυσης το οποίο εμπίπτει στον ορισμό του άρθρου 1 στοιχείο δ) του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου. Επιπλέον, το καθεστώς συνιστά υφιστάμενη ενίσχυση καθώς προϋπήρχε της έναρξης ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ [πρβλ. άρθρο 1 στοιχείο β) του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου].

Οι προϋποθέσεις λειτουργίας των διαφόρων στεγαστικών φορέων μπορούν να περιληφθούν στην εκτίμηση του συμβιβάσιμου της νέας ενίσχυσης μόνον εάν θεωρηθεί ότι η απαλλαγή από την καταβολή μερισμάτων δεν προκύπτει από τις γενικές αρχές του ισλανδικού δημόσιου δικαίου, αλλά από τον στεγαστικό νόμο και από τους προηγούμενους νόμους. Επομένως, μόνο στην υποθετική αυτή περίπτωση θα μπορούσαν οι αλλαγές στο σύστημα χρηματοδότησης της στέγασης, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν μετά την 1η Ιανουαρίου 1994, να σημαίνουν δυνητικά ότι οποιαδήποτε ενίσχυση σχετική με τη μη καταβολή μερισμάτων μεταβλήθηκε από υφιστάμενη σε νέα ενίσχυση.

2.4.   ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΔΥΝΗΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΩΣ ΝΕΩΝ Ή ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ

Βάσει της προηγηθείσας εκτίμησης, η Αρχή θεωρεί ότι τα ακόλουθα μέτρα: κρατική εγγύηση, στήριξη επιτοκίου, φοροαπαλλαγή και απαλλαγή από την καταβολή μερισμάτων, τα οποία προσδιορίζονται στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας έρευνας, δεν συνιστούν νέα μέτρα ενίσχυσης τα οποία μπορούν να εκτιμηθούν στο πλαίσιο της παρούσας επίσημης διαδικασίας έρευνας.

Κατά συνέπεια, η Αρχή θα περατώσει την επίσημη διαδικασία έρευνας και θα κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 του μέρους I και στο τμήμα V του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου, η οποία αφορά υφιστάμενες ενισχύσεις.

Για λόγους διεξοδικότητας, η Αρχή επιθυμεί να προσθέσει ότι, ακόμη και αν ακολουθηθεί η προσέγγιση που εισηγείται η SFF και θεωρηθεί ότι ο στεγαστικός νόμος, με τις επακόλουθες τροποποιήσεις του, έχει πράγματι σημασία για την εκτίμηση του χαρακτηρισμού των ενδεχόμενων μέτρων ενίσχυσης που προσδιορίζονται ανωτέρω, η Αρχή συμπεραίνει και πάλι ότι οι συγκεκριμένες αλλαγές που επήλθαν στο στεγαστικό σύστημα δεν είναι τέτοιες ώστε να προκαλέσουν τη μεταβολή του χαρακτηρισμού της ενίσχυσης από υφιστάμενη σε νέα ενίσχυση:

| — | Πρώτον, το γεγονός και μόνον ότι η Ισλανδία επέλεξε τη νομοθετική τεχνική της θέσπισης ενός νέου νόμου αντί της τροποποίησης ενός υφιστάμενου νόμου δεν μπορεί από μόνο του να προκαλέσει τη μεταβολή του χαρακτηρισμού ενός υφιστάμενου έως τώρα μέτρου ενίσχυσης (49). Αυτό που έχει σημασία είναι μόνον κατά πόσον ο νέος νόμος συνεπάγεται ουσιαστικές αλλαγές στα συναφή μέτρα ενίσχυσης κατά τρόπο ώστε να επηρεάζεται η εκτίμηση του συμβιβάσιμου των εν λόγω μέτρων. Ως προς αυτό, η Αρχή θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός ότι ο στεγαστικός νόμος αποτελεί, όσον αφορά όλα τα βασικά χαρακτηριστικά του, συνέχεια του προηγούμενου συστήματος, στοχεύοντας και αυτός στην εξασφάλιση προσιτής οικονομικά στέγασης για όλους τους κατοίκους της Ισλανδίας. Όπως καταδείχθηκε στην ενότητα 2.2.3.1 ανωτέρω, ο σκοπός του στεγαστικού νόμου είναι ίδιος με τον σκοπό του νόμου αριθ. 97/1993. |
| --- | --- |

—

Πρώτον, το γεγονός και μόνον ότι η Ισλανδία επέλεξε τη νομοθετική τεχνική της θέσπισης ενός νέου νόμου αντί της τροποποίησης ενός υφιστάμενου νόμου δεν μπορεί από μόνο του να προκαλέσει τη μεταβολή του χαρακτηρισμού ενός υφιστάμενου έως τώρα μέτρου ενίσχυσης (49). Αυτό που έχει σημασία είναι μόνον κατά πόσον ο νέος νόμος συνεπάγεται ουσιαστικές αλλαγές στα συναφή μέτρα ενίσχυσης κατά τρόπο ώστε να επηρεάζεται η εκτίμηση του συμβιβάσιμου των εν λόγω μέτρων. Ως προς αυτό, η Αρχή θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός ότι ο στεγαστικός νόμος αποτελεί, όσον αφορά όλα τα βασικά χαρακτηριστικά του, συνέχεια του προηγούμενου συστήματος, στοχεύοντας και αυτός στην εξασφάλιση προσιτής οικονομικά στέγασης για όλους τους κατοίκους της Ισλανδίας. Όπως καταδείχθηκε στην ενότητα 2.2.3.1 ανωτέρω, ο σκοπός του στεγαστικού νόμου είναι ίδιος με τον σκοπό του νόμου αριθ. 97/1993.

49

| — | Δεύτερον, όπως προαναφέρθηκε, σύμφωνα με την πάγια πρακτική της Επιτροπής, η αλλαγή της νομικής προσωπικότητας του δικαιούχου της ενίσχυσης δεν έχει σημασία για τον χαρακτηρισμό της ενίσχυσης. |
| --- | --- |

—

Δεύτερον, όπως προαναφέρθηκε, σύμφωνα με την πάγια πρακτική της Επιτροπής, η αλλαγή της νομικής προσωπικότητας του δικαιούχου της ενίσχυσης δεν έχει σημασία για τον χαρακτηρισμό της ενίσχυσης.

| — | Τρίτον, η χρηματοδότηση των δυνητικών μέτρων ενίσχυσης υπέρ του HFF, όπως ισχύουν, δεν μεταβλήθηκε ως αποτέλεσμα της θέσπισης του στεγαστικού νόμου και των επακόλουθων τροποποιήσεων του συγκεκριμένου νόμου. |
| --- | --- |

—

Τρίτον, η χρηματοδότηση των δυνητικών μέτρων ενίσχυσης υπέρ του HFF, όπως ισχύουν, δεν μεταβλήθηκε ως αποτέλεσμα της θέσπισης του στεγαστικού νόμου και των επακόλουθων τροποποιήσεων του συγκεκριμένου νόμου.

| — | Τέταρτον, ο στεγαστικός νόμος δεν επέφερε καμία αλλαγή όσον αφορά την έκδοση των στεγαστικών ομολόγων, δηλαδή την κύρια κατηγορία δανείων. Στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της κοινωνικής στέγασης από τον στεγαστικό νόμο, θεσπίσθηκε μια νέα κατηγορία δανείων, η κατηγορία των λεγόμενων πρόσθετων δανείων. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, η συγκεκριμένη κατηγορία δανείων αντικατέστησε τις κατηγορίες κοινωνικών δανείων που μπορούσαν να χορηγηθούν βάσει του νόμου αριθ. 97/1993. Όπως αναφέρεται στην ενότητα I.2.2.3.3.3, το μέγιστο ποσοστό των συγκεκριμένων τύπων δανείων και τα κριτήρια χορήγησής τους ήταν σχεδόν ίδια. Έτσι, η κύρια διαφορά στους κανόνες που αφορούν τους συγκεκριμένους τύπους δανείων είναι ότι ο στεγαστικός νόμος προβλέπει ότι τα εν λόγω διαμερίσματα μπορούν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να πωληθούν στη γενική αγορά σε τιμή αγοράς. Η Αρχή φρονεί ότι οι εν λόγω νομοθετικές αλλαγές δεν επηρέασαν ουσιωδώς τον κύκλο των ενδεχόμενων δικαιούχων κοινωνικών δανείων ούτε επέκτειναν τις δραστηριότητες του HFF στον συγκεκριμένο τομέα σε σύγκριση με τις προηγούμενες ρυθμίσεις. Επιπλέον, η κατάργηση κατηγοριών κοινωνικών δανείων (πρβλ. ενότητα I.2.2.3.3.3 ανωτέρω) δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τον χαρακτηρισμό ενός καθεστώτος ενισχύσεων ως νέας ενίσχυσης. Στην καλύτερη περίπτωση, τέτοιες αλλαγές μπορούν να θεωρηθούν κατάργηση της ενίσχυσης. |
| --- | --- |

—

Τέταρτον, ο στεγαστικός νόμος δεν επέφερε καμία αλλαγή όσον αφορά την έκδοση των στεγαστικών ομολόγων, δηλαδή την κύρια κατηγορία δανείων. Στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της κοινωνικής στέγασης από τον στεγαστικό νόμο, θεσπίσθηκε μια νέα κατηγορία δανείων, η κατηγορία των λεγόμενων πρόσθετων δανείων. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, η συγκεκριμένη κατηγορία δανείων αντικατέστησε τις κατηγορίες κοινωνικών δανείων που μπορούσαν να χορηγηθούν βάσει του νόμου αριθ. 97/1993. Όπως αναφέρεται στην ενότητα I.2.2.3.3.3, το μέγιστο ποσοστό των συγκεκριμένων τύπων δανείων και τα κριτήρια χορήγησής τους ήταν σχεδόν ίδια. Έτσι, η κύρια διαφορά στους κανόνες που αφορούν τους συγκεκριμένους τύπους δανείων είναι ότι ο στεγαστικός νόμος προβλέπει ότι τα εν λόγω διαμερίσματα μπορούν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να πωληθούν στη γενική αγορά σε τιμή αγοράς. Η Αρχή φρονεί ότι οι εν λόγω νομοθετικές αλλαγές δεν επηρέασαν ουσιωδώς τον κύκλο των ενδεχόμενων δικαιούχων κοινωνικών δανείων ούτε επέκτειναν τις δραστηριότητες του HFF στον συγκεκριμένο τομέα σε σύγκριση με τις προηγούμενες ρυθμίσεις. Επιπλέον, η κατάργηση κατηγοριών κοινωνικών δανείων (πρβλ. ενότητα I.2.2.3.3.3 ανωτέρω) δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τον χαρακτηρισμό ενός καθεστώτος ενισχύσεων ως νέας ενίσχυσης. Στην καλύτερη περίπτωση, τέτοιες αλλαγές μπορούν να θεωρηθούν κατάργηση της ενίσχυσης.

| — | Πέμπτον, η Αρχή δεν συμφωνεί με την SFF ότι ο στεγαστικός νόμος είχε ως αποτέλεσμα τη σημαντική επέκταση της δυνατότητας του HFF να χορηγεί δάνεια σε επιχειρήσεις κατασκευής διαμερισμάτων προς εκμίσθωση (50). Όπως προαναφέρθηκε στην ενότητα I.2.2.3.3.2, σύμφωνα με τους όρους των κανονισμών που εκδόθηκαν τόσο βάσει του στεγαστικού νόμου όσο και βάσει του προηγούμενου νόμου, τα δάνεια του συστήματος στεγαστικών ομολόγων μπορούν να χορηγηθούν σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην κατασκευή διαμερισμάτων. |
| --- | --- |

—

Πέμπτον, η Αρχή δεν συμφωνεί με την SFF ότι ο στεγαστικός νόμος είχε ως αποτέλεσμα τη σημαντική επέκταση της δυνατότητας του HFF να χορηγεί δάνεια σε επιχειρήσεις κατασκευής διαμερισμάτων προς εκμίσθωση (50). Όπως προαναφέρθηκε στην ενότητα I.2.2.3.3.2, σύμφωνα με τους όρους των κανονισμών που εκδόθηκαν τόσο βάσει του στεγαστικού νόμου όσο και βάσει του προηγούμενου νόμου, τα δάνεια του συστήματος στεγαστικών ομολόγων μπορούν να χορηγηθούν σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην κατασκευή διαμερισμάτων.

50

| — | Έκτον, όπως περιγράφηκε ανωτέρω, το σύστημα των στεγαστικών ομολόγων καταργήθηκε με τον νόμο αριθ. 57/2004 και αντικαταστάθηκε από άμεσα δάνεια σε μετρητά, τα οποία χορηγούνται από το HFF. Η SFF ισχυρίσθηκε ότι η εν λόγω αλλαγή επιβάλλει τον χαρακτηρισμό της ενίσχυσης ως νέας ενίσχυσης. Ωστόσο, ο εν λόγω νόμος δεν επέφερε καμία αλλαγή όσον αφορά το πεδίο των δυνητικών δικαιούχων ούτε επέφερε οποιαδήποτε αλλαγή στον σκοπό και στη χρηματοδότηση οποιουδήποτε ενδεχόμενου μέτρου ενίσχυσης υπέρ του HFF. Επομένως, η Αρχή φρονεί ότι οι αλλαγές πρέπει να θεωρηθούν διοικητικής και τεχνικής φύσης και όχι ουσιαστικές. |
| --- | --- |

—

Έκτον, όπως περιγράφηκε ανωτέρω, το σύστημα των στεγαστικών ομολόγων καταργήθηκε με τον νόμο αριθ. 57/2004 και αντικαταστάθηκε από άμεσα δάνεια σε μετρητά, τα οποία χορηγούνται από το HFF. Η SFF ισχυρίσθηκε ότι η εν λόγω αλλαγή επιβάλλει τον χαρακτηρισμό της ενίσχυσης ως νέας ενίσχυσης. Ωστόσο, ο εν λόγω νόμος δεν επέφερε καμία αλλαγή όσον αφορά το πεδίο των δυνητικών δικαιούχων ούτε επέφερε οποιαδήποτε αλλαγή στον σκοπό και στη χρηματοδότηση οποιουδήποτε ενδεχόμενου μέτρου ενίσχυσης υπέρ του HFF. Επομένως, η Αρχή φρονεί ότι οι αλλαγές πρέπει να θεωρηθούν διοικητικής και τεχνικής φύσης και όχι ουσιαστικές.

| — | Έβδομον, με τον νόμο αριθ. 120/2004, το όριο της κατηγορίας γενικών δανείων του HFF αυξήθηκε ώστε να αντιστοιχεί στο 90 % της εκτιμηθείσας αξίας του ακινήτου. Ως εκ τούτου, καταργήθηκε το κεφάλαιο VII του νόμου σχετικά με τα πρόσθετα δάνεια. Ο νόμος αριθ. 120/2004 δεν επέφερε καμία αλλαγή όσον αφορά τις δραστηριότητες παροχής δημόσιας υπηρεσίας του συστήματος του HFF. Ο στόχος του στεγαστικού νόμου παρέμεινε αμετάβλητος, δικαιούχος της ενίσχυσης παρέμεινε αποκλειστικά το HFF και οι εργασίες του παρέμειναν ουσιαστικά αμετάβλητες. Επιπλέον, δεν επήλθε καμία αλλαγή όσον αφορά τους επιλέξιμους δανειολήπτες του HFF, απλώς το ανώτατο όριο του 90 % κατέστη διαθέσιμο στον καθένα (51). Η κατάσταση αυτή μπορεί να αντιδιασταλεί προς την υπόθεση Keller, στην οποία το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε ότι η αύξηση της μέγιστης αξίας του πάγιου ενεργητικού που επιτρέπεται να κατέχει μια επιχείρηση προκειμένου να εμπίπτει σε ένα εγκεκριμένο καθεστώς ενίσχυσης από 7 δισεκατομμύρια ITL σε 80 δισεκατομμύρια ITL συνιστούσε ουσιαστική τροποποίηση, η οποία έπρεπε να είχε κοινοποιηθεί στην Επιτροπή. Το Πρωτοδικείο ανέφερε ότι η αλλαγή αυτή είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των δυνητικών δικαιούχων ενισχύσεων και είχε πραγματικά ανοίξει το καθεστώς στους αιτούντες (52). Η μεταβολή του καθεστώτος ενισχύσεων, αυξάνοντας με τον τρόπο αυτό δυνητικά τον αριθμό των δικαιούχων ενίσχυσης, αποτελεί αλλαγή ενός από τα βασικά χαρακτηριστικά του καθεστώτος, η οποία μπορεί να επηρεάζει το συμβιβάσιμο του καθεστώτος με τις διατάξεις της συνθήκης ΕΚ. Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση, το εάν το ύψος των γενικών δανείων ανέρχεται σε 70 % ή 90 % της εκτιμηθείσας αξίας του ακινήτου δεν έχει σημασία όσον αφορά το κατά πόσον τα εν λόγω δάνεια μπορούν να χαρακτηρισθούν δημόσια υπηρεσία βάσει του άρθρου 59 παράγραφος 2 της συμφωνίας ΕΟΧ, |
| --- | --- |

—

Έβδομον, με τον νόμο αριθ. 120/2004, το όριο της κατηγορίας γενικών δανείων του HFF αυξήθηκε ώστε να αντιστοιχεί στο 90 % της εκτιμηθείσας αξίας του ακινήτου. Ως εκ τούτου, καταργήθηκε το κεφάλαιο VII του νόμου σχετικά με τα πρόσθετα δάνεια. Ο νόμος αριθ. 120/2004 δεν επέφερε καμία αλλαγή όσον αφορά τις δραστηριότητες παροχής δημόσιας υπηρεσίας του συστήματος του HFF. Ο στόχος του στεγαστικού νόμου παρέμεινε αμετάβλητος, δικαιούχος της ενίσχυσης παρέμεινε αποκλειστικά το HFF και οι εργασίες του παρέμειναν ουσιαστικά αμετάβλητες. Επιπλέον, δεν επήλθε καμία αλλαγή όσον αφορά τους επιλέξιμους δανειολήπτες του HFF, απλώς το ανώτατο όριο του 90 % κατέστη διαθέσιμο στον καθένα (51). Η κατάσταση αυτή μπορεί να αντιδιασταλεί προς την υπόθεση Keller, στην οποία το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε ότι η αύξηση της μέγιστης αξίας του πάγιου ενεργητικού που επιτρέπεται να κατέχει μια επιχείρηση προκειμένου να εμπίπτει σε ένα εγκεκριμένο καθεστώς ενίσχυσης από 7 δισεκατομμύρια ITL σε 80 δισεκατομμύρια ITL συνιστούσε ουσιαστική τροποποίηση, η οποία έπρεπε να είχε κοινοποιηθεί στην Επιτροπή. Το Πρωτοδικείο ανέφερε ότι η αλλαγή αυτή είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των δυνητικών δικαιούχων ενισχύσεων και είχε πραγματικά ανοίξει το καθεστώς στους αιτούντες (52). Η μεταβολή του καθεστώτος ενισχύσεων, αυξάνοντας με τον τρόπο αυτό δυνητικά τον αριθμό των δικαιούχων ενίσχυσης, αποτελεί αλλαγή ενός από τα βασικά χαρακτηριστικά του καθεστώτος, η οποία μπορεί να επηρεάζει το συμβιβάσιμο του καθεστώτος με τις διατάξεις της συνθήκης ΕΚ. Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση, το εάν το ύψος των γενικών δανείων ανέρχεται σε 70 % ή 90 % της εκτιμηθείσας αξίας του ακινήτου δεν έχει σημασία όσον αφορά το κατά πόσον τα εν λόγω δάνεια μπορούν να χαρακτηρισθούν δημόσια υπηρεσία βάσει του άρθρου 59 παράγραφος 2 της συμφωνίας ΕΟΧ,

51

Keller

52

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Τα ενδεχόμενα μέτρα ενίσχυσης υπό μορφή κρατικής εγγύησης, στήριξης επιτοκίου, φοροαπαλλαγών και μη καταβολής μερισμάτων υπέρ του HFF θεωρούνται υφιστάμενη ενίσχυση. Επομένως, περατώνεται η επίσημη διαδικασία έρευνας που ισχύει για τις νέες ενισχύσεις.

Άρθρο 2

Η απαλλαγή του HFF από την εφαρμογή των διατάξεων του νόμου που αναφέρεται στο σημείο 14 του κεφαλαίου II του παραρτήματος IX της συμφωνίας ΕΟΧ δεν συνιστά κρατική ενίσχυση.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Δημοκρατία της Ισλανδίας.

Άρθρο 4

Το αγγλικό κείμενο της παρούσας απόφασης είναι το μόνο αυθεντικό.

Βρυξέλλες, 27 Ιουνίου 2008.

Για την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ

Per SANDERUD

Πρόεδρος

Kurt JAEGER

Μέλος του Σώματος

---

(1)  Στο εξής η «Αρχή».

1

(2)  Στο εξής η «συμφωνία ΕΟΧ».

2

(3)  Στο εξής η «συμφωνία περί Εποπτείας και Δικαστηρίου».

3

(4)  Στο εξής το «πρωτόκολλο 3».

4

(5)  Κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή και ερμηνεία των άρθρων 61 και 62 της συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 1 του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου, όπως θεσπίσθηκαν και εκδόθηκαν από την Αρχή στις 19 Ιανουαρίου 1994 και δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής η «ΕΕ») L 231 της 3.9.1994 και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ 1994 αριθ. 32. Οι κατευθυντήριες γραμμές τροποποιήθηκαν τελευταία στις 19 Δεκεμβρίου 2007, σ. 1. Στο εξής οι «κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις». Η επικαιροποιημένη έκδοση των κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις δημοσιεύεται στον δικτυακό τόπο της Αρχής: http://www.eftasurv.int/fieldsofwork/fieldstateaid/guidelines/

5

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(6)  Δημοσιεύθηκε στην ΕΕ 2006 L 139/37 και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 26.

6

(7)  Απόφαση της 7ης Απριλίου 2006, Υπόθεση E-9/04 The Bankers’ and Securities’ Dealers Association of Iceland κατά Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ 2006 Συλλογή του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ 2006, σ. 42.

7

The Bankers’ and Securities’ Dealers Association of Iceland κατά Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ

(8)  Απόφαση αριθ. 185/06/COL, της 21ης Ιουνίου 2006, για την κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας σχετικά με το ισλανδικό Housing Financing Fund (ΕΕ 2006 C 314, συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 63).

8

(9)  Βλ. υποσημείωση 8.

9

(10)  Η ενοποίηση πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τον νόμο αριθ. 61/1993, ο οποίος τροποποίησε τον νόμο αριθ. 86/1988 και τέθηκε σε ισχύ στις 12 Αυγούστου 1993.

10

(11)  Το κεφάλαιο VIII του νόμου αριθ. 97/1993 θεσπίζει τους κανόνες σχετικά με τους στεγαστικούς συνεταιρισμούς. Οι εν λόγω κανόνες δεν μεταφέρθηκαν στον στεγαστικό νόμο του 1998. Επί του παρόντος, οι στεγαστικοί συνεταιρισμοί διέπονται από έναν χωριστό νόμο, τον νόμο αριθ. 66/2003. Για το δικαίωμα δανειοληψίας των εν λόγω συνεταιρισμών από το Housing Financing Fund, το οποίο διέπεται από τις διατάξεις του κεφαλαίου VIII του στεγαστικού νόμου, πρβλ. εδάφιο δ του άρθρου 5 του νόμου αριθ. 66/2003.

11

(12)  Ανεπίσημη μετάφραση της Αρχής. Το πρωτότυπο ισλανδικό κείμενο είναι διαθέσιμο στη διεύθυνση: http://www.althingi.is/altext/122/s/0877.html

12

(13)  Ανεπίσημη μετάφραση της Αρχής. Το πρωτότυπο ισλανδικό κείμενο είναι διαθέσιμο στη διεύθυνση: http://www.althingi.is/altext/122/03/r06115030.sgml

13

(14)  Όπως θα αναφερθεί κατωτέρω, μία από τις κατηγορίες, τα πρόσθετα δάνεια, καταργήθηκε με τον νόμο αριθ. 120/2004, πρβλ. 2.2.3.4.2.

14

(15)  Βάσει του νόμου αριθ. 57/2004, οι διατάξεις που αφορούν τα στεγαστικά ομόλογα καταργήθηκαν, καθώς το Ταμείο άρχισε να χορηγεί δάνεια σε μετρητά, πρβλ. 2.2.3.4.1.

15

(16)  Πρβλ. 2.2.2.4 ανωτέρω.

16

(17)  http://www.althingi.is/altext/122/s/0877.html

17

(18)  Τα εν λόγω πρόσθετα δάνεια καταργήθηκαν από τον νόμο αριθ. 120/2004, πρβλ. ενότητα 2.2.3.4.2 κατωτέρω.

18

(19)  Το εισόδημα ενός ιδιώτη δεν πρέπει να υπερβαίνει το 1 620 000 ISK και τα περιουσιακά στοιχεία του δεν πρέπει να υπερβαίνουν το 1 900 000 ISK. Τα ποσά αυτά αναπροσαρμόζονται ετησίως.

19

(20)  Όσον αφορά τις ζημίες που μπορεί να υποστεί το Housing Financing Fund από τη χορήγηση των εν λόγω πρόσθετων δανείων, το άρθρο 43 του στεγαστικού νόμου ορίζει ότι οι δήμοι πρέπει να διαθέτουν και να χρησιμοποιούν ένα αποθεματικό κεφάλαιο, το οποίο διαχειρίζεται το Housing Financing Fund. Σύμφωνα με το άρθρο 44, το αποθεματικό κεφάλαιο αντισταθμίζει τις ζημίες που υφίσταται το Housing Financing Fund από τα πρόσθετα δάνεια. Το άρθρο 45 ορίζει ότι οι δήμοι πρέπει να καταβάλλουν αρχική εισφορά 5 % για κάθε πρόσθετο δάνειο το οποίο χορηγείται στον δήμο.

20

(21)  http://www.althingi.is/altext/122/s/0877.html

21

(22)  Ανεπίσημη μετάφραση της Αρχής.

22

(23)  Ανεπίσημη μετάφραση της Αρχής. Το πρωτότυπο ισλανδικό κείμενο είναι διαθέσιμο στη διεύθυνση: http://www.althingi.is/altext/131/s/0223.html

23

(24)  Βλέπε κανονισμό αριθ. 540/2006, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό 587/2007. Ο κανονισμός θεσπίζει επίσης ένα ονομαστικό ανώτατο όριο δανεισμού, το οποίο ανέρχεται επί του παρόντος σε 18 εκατομμύρια ISK.

24

(25)  Ανεπίσημη μετάφραση της Αρχής. Το πρωτότυπο ισλανδικό κείμενο είναι διαθέσιμο στη διεύθυνση: http://www.althingi.is/altext/122/s/0099.html

25

(26)  Επιστολή της ισλανδικής κυβέρνησης της 3ης Ιανουαρίου 2007, σ. 10.

26

(27)  Η κατάσταση είναι διαφορετική όταν το κράτος είναι ιδιοκτήτης εταιρειών οι οποίες έχουν συσταθεί ως εταιρείες περιορισμένης ευθύνης και διέπονται από το ιδιωτικό δίκαιο.

27

(28)  Για εφαρμογή της εν λόγω αρχής, βλέπε, π.χ., την απόφαση του ισλανδικού Ανώτατου Δικαστηρίου της 5ης Νοεμβρίου 1998 στην υπόθεση αριθ. 50/1998.

28

(29)  ΕΕ L 126 της 26.5.2000, σ. 1. Ο νόμος ενσωματώθηκε με την απόφαση αριθ. 15/2001 της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ και τέθηκε σε ισχύ την 1η Οκτωβρίου 2001.

29

(30)  Η μετάφραση παρασχέθηκε από την ισλανδική κυβέρνηση.

30

(31)  Υπόθεση C-44/93 Namur-Les Assurances du Crédit, Συλλογή 1994, σ. I-3829.

31

Namur-Les Assurances du Crédit

(32)  Υπόθεση T-351/02 Deutsche Bahn/Επιτροπή, Συλλογή 2006 σ. II-1047, σκέψεις 100-103.

32

Deutsche Bahn/Επιτροπή

(33)  Υπόθεση C-400/99 Ιταλία κατά Επιτροπής Συλλογή 2005 σ. I-3657, σκέψεις 47, 48.

33

Ιταλία κατά Επιτροπής

(34)  Υπόθεση T-190/00 Regione Siciliana κατά Επιτροπής Συλλογή 2003 σ. II-5015, σκέψη 48.

34

Regione Siciliana κατά Επιτροπής

(35)  Υπόθεση C-312/90 Ισπανία κατά Επιτροπής Συλλογή 1992 σ. I-4117, σκέψεις 14-17· υπόθεση C-47/91 Ιταλία κατά Επιτροπής Συλλογή 1992 σ. I-4145, σκέψεις 22-25· συνεκδικαζόμενες υποθέσεις T-195/01 και T-207/01 Government of Gibraltar κατά Επιτροπής Συλλογή 2002 σ. II-2309, και συνεκδικαζόμενες υποθέσεις T-297/01 και T-298/01 SIC II Συλλογή 2004 σ. II-743.

35

Ισπανία κατά Επιτροπής

Ιταλία κατά Επιτροπής

Government of Gibraltar κατά Επιτροπής

SIC II

(36)  Υπόθεση Namur-Les Assurances du Crédit, ανωτέρω, σκέψεις 28-29 (υπογράμμιση από την Αρχή). Βλέπε επίσης σκέψη 23 της απόφασης, στην οποία το Δικαστήριο αναφέρεται σε αλλαγές «οι οποίες δεν αφορούσαν την ουσία των εν λόγω προνομίων».

36

Namur-Les Assurances du Crédit

(37)  Υπόθεση Namur-Les Assurances du Crédit, ανωτέρω, σκέψεις 32-33.

37

Namur-Les Assurances du Crédit

(38)  Υπόθεση Government of Gibraltar κατά Επιτροπής, ανωτέρω, σκέψη 111. Βλέπε παρομοίως προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Fennelly στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-15/98 και C-105/98 Ιταλία και Sardegna Lines, Servizi Marittimi della Sardegna κατά Επιτροπής Συλλογή 2000 σ. I-8855, σκέψη 64.

38

Government of Gibraltar κατά Επιτροπής

Ιταλία και Sardegna Lines, Servizi Marittimi della Sardegna κατά Επιτροπής

(39)  Απόφαση της Επιτροπής, της 24ης Απριλίου 2007, στην υπόθεση E 10/2005 (πρώην C 60/99), σκέψη 33· απόφαση της Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2007, στην υπόθεση E 7/2005 σχετικά με φιλανδικά προγράμματα εγγύησης, σκέψη 16· απόφαση της Επιτροπής, της 20ής Απριλίου 2005, στην υπόθεση E 8/2005 — κρατική ενίσχυση υπέρ του ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού της Ισπανίας RTVE, σημείο 2.2· και απόφαση της Επιτροπής στην υπόθεση E 22/2004 — άμεσα φορολογικά κίνητρα υπέρ δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τις εξαγωγές, αιτιολογικές σκέψεις 34-35.

39

(40)  Απόφαση της Επιτροπής, της 24ης Απριλίου 2007, στην υπόθεση κρατικής ενίσχυσης E 3/2005 — χρηματοδότηση δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών φορέων στη Γερμανία, αιτιολογικές σκέψεις 200-214· απόφαση της Επιτροπής E-14/2005 — Πορτογαλία, αντισταθμιστικές πληρωμές για τον δημόσιο φορέα ραδιοτηλεόρασης RTP, αιτιολογικές σκέψεις 61-80.

40

(41)  Απόφαση της Επιτροπής, της 24ης Απριλίου 2007, στην υπόθεση κρατικής ενίσχυσης E 3/2005 — χρηματοδότηση δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών φορέων στη Γερμανία, αιτιολογική σκέψη 215. Δεδομένου ότι είναι κρατικά ιδρύματα, οι δημόσιες τράπεζες της Γερμανίας απολαύουν κατά κανόνα σιωπηρής κρατικής εγγύησης, της λεγόμενης Anstaltslast. Στην υπόθεση E-10/2000 σχετικά με τις γερμανικές Landesbanken, η Επιτροπή αποφάνθηκε ότι η Anstaltlast ήταν ένας θεσμός που προηγείται χρονικά της συνθήκης ΕΚ. Επομένως, η ενίσχυση προς τις τράπεζες που συνεπάγεται η εν λόγω εγγύηση είναι υφιστάμενη και αυτό ισχύει επίσης στις περιπτώσεις όπου η Anstaltslast δεν απορρέει απλώς από μια γενική αρχή του δικαίου, αλλά θεσπίσθηκε αργότερα ρητώς σε έγγραφες νομικές διατάξεις, πρβλ. επιστολή της Επιτροπής προς τη Γερμανία, της 8ης Μαΐου 2000, με την οποία προτείνονται κατάλληλα μέτρα στην υπόθεση E 10/2000, σημείο 7, πρώτη παράγραφος. Εξ όσων γνωρίζει η Αρχή, οι γερμανικές τράπεζες που επωφελούνται της Anstaltslast συστήνονται κανονικά με χωριστό νόμο, ο οποίος ρυθμίζει την ίδρυση και τη λειτουργία της μεμονωμένης τράπεζας. Αρκετές από τις τράπεζες αυτές φαίνεται να ιδρύθηκαν μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης ΕΚ. Πραγματοποιήθηκαν συχνά αλλαγές στη νομοθεσία που ρυθμίζει τη λειτουργία των δημόσιων τραπεζών. Η ίδρυση νέων τραπεζών με νόμο, η συγχώνευση και η διάσπαση δημόσιων τραπεζών και άλλες αλλαγές στη νομοθεσία που αφορά τις δημόσιες τράπεζες μπορούν οπωσδήποτε να επηρεάσουν τη δραστηριότητα της επιχείρησης και μπορούν να έχουν αντίκτυπο στη λειτουργία της κοινής αγοράς, στον ανταγωνισμό ή απλώς στο πραγματικό ποσό ενίσχυσης που είναι διαθέσιμο για τις επιχειρήσεις. Παρ’ όλα αυτά, η Επιτροπή δεν εξέτασε πότε ιδρύθηκαν οι διάφορες τράπεζες που επωφελούνται της εγγύησης ούτε ανέλυσε τις αλλαγές στις εργασίες των τραπεζών ή άλλα μέτρα που σχετίζονται με μεμονωμένες τράπεζες προτού αποφανθεί ότι το πλεονέκτημα που απορρέει από την Anstaltslast είναι υφιστάμενη ενίσχυση. Βλ. ομοίως, απόφαση της Επιτροπής, της 16ης Οκτωβρίου 2002, στην υπόθεση C 68/02 — Γαλλία, Electricité de France (EDF), αιτιολογική σκέψη 68, όπου ένα από τα μέτρα ενίσχυσης υπέρ της EDF, μια κρατική εγγύηση, απορρέει από μια γενική αρχή του γαλλικού δικαίου που προηγείται χρονικά της συνθήκης ΕΚ. Η λειτουργία της EDF μεταβλήθηκε σημαντικά με την πάροδο του χρόνου και η εταιρεία έχει επίσης επεκταθεί σε νέες αγορές. Ανεξάρτητα από αυτό, η Επιτροπή δεν θεώρησε αναγκαίο να εξετάσει αυτές τις πραγματικές αλλαγές ούτε εξέτασε τυχόν αλλαγές στη νομοθεσία που αφορά την EDF, μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης ΕΚ, για τον καθορισμό του κατά πόσον το συγκεκριμένο μέτρο ενίσχυσης αποτελεί νέα ή υφιστάμενη ενίσχυση, πρβλ. ομοίως την απόφαση της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2003, για τις κρατικές ενισχύσεις που χορήγησε η Γαλλία στην EDF και στον τομέα των επιχειρήσεων ηλεκτρισμού και αερίου (ΕΕ 2005 L 49/9, αιτιολογική σκέψη 59) και την πρόσκληση της Επιτροπής για την υποβολή παρατηρήσεων σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 2 ΕΚ στην υπόθεση E 3/2002, EDF (ΕΕ 2002 C 280/8, αιτιολογικές σκέψεις 53-55).

41

(42)  Απόφαση της Επιτροπής, της 24ης Απριλίου 2007, στην υπόθεση E 3/2005 — χρηματοδότηση δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών φορέων στη Γερμανία, αιτιολογικές σκέψεις 192-216, απόφαση της Επιτροπής, της 20ής Απριλίου 2005, στην υπόθεση E 8/2005 — κρατική ενίσχυση υπέρ του ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού της Ισπανίας RTVE, σημείο 2.2, και απόφαση της Επιτροπής, της 20ής Απριλίου 2005, στην υπόθεση E 9/2005 — Ιταλία, RAI, αιτιολογικές σκέψεις 25-48.

42

(43)  Ένα άλλο ζήτημα είναι το κατά πόσον η απαλλαγή του HFF από το ασφάλιστρο εγγύησης που θεσπίσθηκε το 1998 συνιστά νέα ενίσχυση. Η Αρχή κίνησε, με την απόφαση αριθ. 406/08/COL, επίσημη διαδικασία έρευνας σχετικά με τις απαλλαγές από τα ασφάλιστρα της εγγύησης που προβλέπονται στον νόμο αριθ. 121/1997 σχετικά με τις κρατικές εγγυήσεις.

43

(44)  Ως προς αυτό, η κατάσταση παραλληλίζεται με εκείνη των ακόλουθων αποφάσεων της Επιτροπής: ραδιοτηλεοπτικοί φορείς στη Γερμανία, Poczta Polska, La Poste, EDF κ.λπ. Στις αποφάσεις αυτές, η Επιτροπή κλήθηκε να εκτιμήσει κατά πόσον οι κρατικές εγγυήσεις υπέρ δημόσιων επιχειρήσεων πληρούσαν τις προϋποθέσεις νέας ή υφιστάμενης ενίσχυσης. Σε όλες τις αποφάσεις, η Επιτροπή έκρινε ότι η εγγύηση είτε παρέμεινε αμετάβλητη είτε παρέμεινε ουσιαστικά αμετάβλητη. Στην εκτίμηση της ενίσχυσης που προκύπτει από την εγγύηση, η Επιτροπή δεν εξέτασε κατά πόσον η συγκεκριμένη επιχείρηση είχε μεταβάλει τις εργασίες της, καθώς το ζήτημα αυτό δεν σχετίζεται με το ίδιο το μέτρο ενίσχυσης, αλλά με έναν από τους δικαιούχους ενός αφηρημένα καθορισμένου καθεστώτος ενισχύσεων.

44

(45)  Απόφαση της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 2007, C (2007) 5778, κρατική ενίσχυση C 56/07 — Γαλλία, Απεριόριστη κρατική εγγύηση υπέρ της La Poste, αιτιολογικές σκέψεις 93-97· απόφαση της Επιτροπής E-14/2005 / Πορτογαλία, αντισταθμιστικές πληρωμές για τον δημόσιο φορέα ραδιοτηλεόρασης RTP, αιτιολογικές σκέψεις 78-80· απόφαση της Επιτροπής, της 20ής Απριλίου 2005, στην υπόθεση κρατικής ενίσχυσης E 10/2005 (πρώην C 60/99) — τέλος ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης TF1, αιτιολογική σκέψη 33· και επιστολή της Επιτροπής προς τη Γερμανία, της 8ης Μαΐου 2000, με την οποία προτείνονται κατάλληλα μέτρα στην υπόθεση E 10/2000, Landesbank, σημείο 7, πρώτη παράγραφος. Όσον αφορά την απαλλαγή του HFF από την καταβολή τέλους εγγύησης σύμφωνα με τον νόμο αριθ. 121/1997 σχετικά με τις κρατικές εγγυήσεις, η προκαταρκτική εκτίμηση της Αρχής είναι ότι συνιστά νέα ενίσχυση και το συγκεκριμένο μέτρο εξετάζεται χωριστά· πρβλ. απόφαση αριθ. 406/08/COL της Αρχής της 27ης Ιουνίου 2008.

45

(46)  Σύμφωνα με το άρθρο 35 του νόμου αριθ. 1/1997 σχετικά με το ταμείο συντάξεων των κρατικών υπαλλήλων, ένα μέλος του ταμείου μπορεί να επιλέξει την αύξηση της σύνταξής του αντίστοιχα προς την αύξηση του μισθού του στην τελευταία θέση που κατείχε. Ο διευθυντής της κρατικής Στεγαστικής Υπηρεσίας θεώρησε ότι η θέση του ήταν συγκρίσιμη με εκείνη του διευθυντή του HFF, κάτι με το οποίο διαφώνησε το ταμείο συντάξεων. Στην απόφαση της 22ας Ιανουαρίου 2004 στην υπόθεση αριθ. 344/2003 το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισλανδίας δικαίωσε τον διευθυντή. Στην απόφαση αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι το Housing Financing Fund είναι επιφορτισμένο ως επί το πλείστον με τον ίδιο ρόλο με την κρατική Στεγαστική Υπηρεσία και ενεργεί ως οργανισμός χορήγησης ενυπόθηκων δανείων στους Ισλανδούς. Το Δικαστήριο θεώρησε ότι η θέση του διευθυντή της Υπηρεσίας είναι συγκρίσιμη με εκείνη του διευθυντή του Ταμείου όσον αφορά τη φύση των καθηκόντων, το πεδίο των δραστηριοτήτων τους και την ευθύνη.

46

(47)  Στην απόφαση της Επιτροπής στην υπόθεση E-14/2005 — Πορτογαλία, αντισταθμιστικές πληρωμές για τον δημόσιο φορέα ραδιοτηλεόρασης RTP, αιτιολογικές σκέψεις 63 και 74, η Επιτροπή έκρινε ότι οι αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν σε ένα πορτογαλικό μέτρο ενίσχυσης δεν μετέτρεψαν το μέτρο σε ενίσχυση επειδή, μεταξύ άλλων, οι μεταβολές στον εθνικό κανόνα δεν άλλαξαν τον επιδιωκόμενο στόχο των επιδοτήσεων.

47

(48)  Απόφαση 2006/240/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Νοεμβρίου 2004, όσον αφορά γερμανικό καθεστώς ενισχύσεων υπέρ των παραγωγών αποστάγματος σιτηρών (Kornbranntwein) (ΕΕ L 88 της 25.3.2006, σ. 50), αιτιολογικές σκέψεις 83-84. Βλέπε επίσης άρθρο παράγραφος 2 στην επιστολή της Επιτροπής της 14ης Ιουλίου 2005 στην υπόθεση E 2/2005 σχετικά με ολλανδικές ενισχύσεις στον στεγαστικό τομέα, στην οποία η Επιτροπή έκρινε ότι η ενίσχυση ήταν υφιστάμενη, παρά το γεγονός ότι το καθεστώς των άμεσων επιδοτήσεων είχε αντικατασταθεί με ένα καθεστώς κρατικών δανείων και με φοροαπαλλαγή μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης ΕΚ. Αυτό συνέβη επειδή οι εν λόγω αλλαγές, εκτιμώμενες στο σύνολό τους, είχαν ως αποτέλεσμα τη μείωση των εμποδίων στον ανταγωνισμό, πρβλ. παράγραφοι 16-26 της επιστολής.

48

(49)  Απόφαση της Επιτροπής E 12/2005 – Πολωνία, απεριόριστη κρατική εγγύηση υπέρ της Poctza Polska, αιτιολογικές σκέψεις 39-47.

49

(50)  Ως προς αυτό, η SFF παρέπεμψε στις δηλώσεις του προέδρου της κοινοβουλευτικής επιτροπής, όταν η λέξη «μεμονωμένος» διαγράφηκε από το άρθρο 15 παράγραφος 1, το οποίο αφορά την κατηγορία των γενικών δανείων, του νομοσχεδίου που μετατράπηκε στη συνέχεια στον στεγαστικό νόμο. Βλέπε σημείο 7 στην ομιλία, βλέπε http://www.althingi.is/altext/122/05/r13133243.sgml

50

(51)  Στην απόφασή της στην υπόθεση των δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών φορέων στη Γερμανία, η Επιτροπή αποφάνθηκε ότι η αύξηση του επιπέδου του τέλους άδειας δεν πρέπει να θεωρηθεί νέα ενίσχυση: «Η αύξηση είναι μάλλον συνέπεια της αυξημένης χρηματοπιστωτικής ανάγκης των δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών φορέων για την εκπλήρωση της αποστολής τους, η οποία έχει χαρακτήρα δημόσιας υπηρεσίας. Επομένως, και σύμφωνα με την προηγούμενη πρακτική της Επιτροπής, δεν μπορεί να διαχωρισθεί από το αρχικό καθεστώς χρηματοδότησης και δεν συνιστά ουσιαστική τροποποίηση, εφόσον η αποστολή δημόσιας υπηρεσίας αυτή καθεαυτή δεν έχει μεταβληθεί ουσιαστικά». Απόφαση της Επιτροπής της 24ης Απριλίου 2007, ανωτέρω, αιτιολογική σκέψη 206.

51

(52)  Υπόθεση T-35/1999, Keller κατά Επιτροπής Συλλογή 2002 σ. ΙΙ-261, σκέψη 62.

52

Keller κατά Επιτροπής

---