# Dziennik Urzędowy L 61/2010

| | ISSN 1725-5139
  doi:10.3000/17255139.L_2010.061.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 61 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5311 marca 2010 |

ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2010.061.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 61

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5311 marca 2010

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 200/2010 z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do celu unijnego ograniczenia częstości występowania serotypów salmonelli w dorosłych stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus
   (
  1
  ) | 1 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 201/2010 z dnia 10 marca 2010 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 dotyczącego upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty | 10 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 202/2010 z dnia 10 marca 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 6/2003 dotyczące rozpowszechniania wyników badań statystycznych w zakresie przewozu drogowego rzeczy (
  1
  ) | 24 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 203/2010 z dnia 10 marca 2010 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Irpinia – Colline dell’Ufita (ChNP)] | 29 |
| | | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 204/2010 z dnia 10 marca 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 31 |
| | | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 205/2010 z dnia 10 marca 2010 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 877/2009 na rok gospodarczy 2009/10 | 33 |
| | | DECYZJE |
| | | 2010/150/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 10 marca 2010 r. uznająca zasadniczo kompletność dokumentacji przedłożonej do szczegółowego badania w celu ewentualnego włączenia fenpyrazaminy do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 1268)

   (
  1
  ) | 35 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 200/2010 z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do celu unijnego ograniczenia częstości występowania serotypów salmonelli w dorosłych stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus
   (
  1
  )

salmonelli

Gallus gallus

1

1

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 201/2010 z dnia 10 marca 2010 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 dotyczącego upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty

10

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 202/2010 z dnia 10 marca 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 6/2003 dotyczące rozpowszechniania wyników badań statystycznych w zakresie przewozu drogowego rzeczy (
  1
  )

1

24

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 203/2010 z dnia 10 marca 2010 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Irpinia – Colline dell’Ufita (ChNP)]

29

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 204/2010 z dnia 10 marca 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

31

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 205/2010 z dnia 10 marca 2010 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 877/2009 na rok gospodarczy 2009/10

33

DECYZJE

2010/150/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 10 marca 2010 r. uznająca zasadniczo kompletność dokumentacji przedłożonej do szczegółowego badania w celu ewentualnego włączenia fenpyrazaminy do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 1268)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 1268)

1

35

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 11.3.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 61/1 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 61/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 200/2010

z dnia 10 marca 2010 r.

w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do celu unijnego ograniczenia częstości występowania serotypów salmonelli w dorosłych stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli i innych określonych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych przenoszonych przez żywność (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1 akapit drugi i art. 13,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Celem rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 jest zapewnienie podjęcia środków w zakresie wykrywania i zwalczania salmonelli oraz innych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych na wszystkich stosownych etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji, w szczególności na etapie produkcji pierwotnej, w celu ograniczenia częstości ich występowania i zmniejszenia zagrożenia, jakie stanowią one dla zdrowia publicznego. |
| --- | --- |

(1)

Celem rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 jest zapewnienie podjęcia środków w zakresie wykrywania i zwalczania salmonelli oraz innych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych na wszystkich stosownych etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji, w szczególności na etapie produkcji pierwotnej, w celu ograniczenia częstości ich występowania i zmniejszenia zagrożenia, jakie stanowią one dla zdrowia publicznego.

| (2) | Rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 przewiduje ustanowienie celów unijnych w odniesieniu do ograniczenia powszechnego występowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia w populacjach zwierząt wymienionych w tym załączniku. Rozporządzenie to określa także pewne wymogi dotyczące tych celów. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 przewiduje ustanowienie celów unijnych w odniesieniu do ograniczenia powszechnego występowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia w populacjach zwierząt wymienionych w tym załączniku. Rozporządzenie to określa także pewne wymogi dotyczące tych celów.

| (3) | Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 odnosi się do wszystkich serotypów salmonelli mających znaczenie dla zdrowia publicznego występujących w stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus. Takie stada hodowlane mogą zakażać salmonellą potomstwo, w szczególności stada kur niosek i brojlerów. Dlatego też ograniczenie występowania salmonelli w stadach hodowlanych przyczynia się do zwalczania tego odzwierzęcego czynnika chorobotwórczego, który stanowi istotne zagrożenie dla zdrowia publicznego, w jajach i mięsie pochodzącym od potomstwa. |
| --- | --- |

(3)

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 odnosi się do wszystkich serotypów salmonelli mających znaczenie dla zdrowia publicznego występujących w stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus. Takie stada hodowlane mogą zakażać salmonellą potomstwo, w szczególności stada kur niosek i brojlerów. Dlatego też ograniczenie występowania salmonelli w stadach hodowlanych przyczynia się do zwalczania tego odzwierzęcego czynnika chorobotwórczego, który stanowi istotne zagrożenie dla zdrowia publicznego, w jajach i mięsie pochodzącym od potomstwa.

| (4) | W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1003/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. wdrażającym rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 w odniesieniu do celu wspólnotowego ograniczenia powszechnego występowania niektórych serotypów salmonelli w stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus
   (2) określono cel wspólnotowy ograniczenia częstości występowania niektórych serotypów salmonelli w stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus w okresie przejściowym, który upływa dnia 31 grudnia 2009 r. Do tej daty maksymalny udział procentowy dorosłych stad hodowlanych gatunku Gallus gallus z wynikiem dodatnim w odniesieniu do Salmonelli enteritidis, Salmonelli infantis, Salmonelli hadar, Salmonelli typhimurium i Salmonelli virchow (przedmiotowe serotypy salmonelli) nie może przekraczać 1 %. Niezbędne jest zatem określenie stałego celu unijnego ograniczenia występowania przedmiotowych serotypów salmonelli po upływie okresu przejściowego. |
| --- | --- |

(4)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1003/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. wdrażającym rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 w odniesieniu do celu wspólnotowego ograniczenia powszechnego występowania niektórych serotypów salmonelli w stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus
   (2) określono cel wspólnotowy ograniczenia częstości występowania niektórych serotypów salmonelli w stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus w okresie przejściowym, który upływa dnia 31 grudnia 2009 r. Do tej daty maksymalny udział procentowy dorosłych stad hodowlanych gatunku Gallus gallus z wynikiem dodatnim w odniesieniu do Salmonelli enteritidis, Salmonelli infantis, Salmonelli hadar, Salmonelli typhimurium i Salmonelli virchow (przedmiotowe serotypy salmonelli) nie może przekraczać 1 %. Niezbędne jest zatem określenie stałego celu unijnego ograniczenia występowania przedmiotowych serotypów salmonelli po upływie okresu przejściowego.

| (5) | Rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 stanowi, że przy określaniu celu unijnego należy uwzględnić doświadczenia zdobyte w ramach obowiązujących krajowych środków kontroli oraz informacje przedłożone Komisji lub Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) w ramach obowiązujących wymogów unijnych, w szczególności w ramach informacji przewidzianych w dyrektywie 2003/99/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych (3), w szczególności w jej art. 5. |
| --- | --- |

(5)

Rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 stanowi, że przy określaniu celu unijnego należy uwzględnić doświadczenia zdobyte w ramach obowiązujących krajowych środków kontroli oraz informacje przedłożone Komisji lub Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) w ramach obowiązujących wymogów unijnych, w szczególności w ramach informacji przewidzianych w dyrektywie 2003/99/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych (3), w szczególności w jej art. 5.

| (6) | Zgodnie z wymogami rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 skonsultowano się z EFSA w sprawie ustanowienia stałego celu unijnego w odniesieniu do stad hodowlanych gatunku Gallus gallus. W związku z tym w dniu 26 marca 2009 r. panel ds. zagrożeń biologicznych przyjął na wniosek Komisji Europejskiej opinię naukową w sprawie ilościowej oceny wpływu ustanowienia nowego celu ograniczenia występowania salmonelli u kur hodowlanych gatunku Gallus gallus
   (4). W opinii stwierdzono, że w łańcuchach produkcyjnych mięsa brojlerów i jaj najłatwiej z kur hodowlanych na ich potomstwo przenoszą się serotypy Salmonella enteritidis i Salmonella typhimurium. Stwierdzono także, że środki kontroli zastosowane przez UE w odniesieniu do tych dwóch serotypów występujących u kur hodowlanych powinny przyczynić się do zwalczania zakażeń salmonellą w stadach produkcyjnych oraz do zmniejszenia zagrożenia dla zdrowia człowieka ze strony drobiu. W przedmiotowej opinii naukowej stwierdzono także, że uboczne korzyści wynikające z dodatkowej ogólnoeuropejskiej kontroli pozostałych serotypów w stadzie hodowlanym są stosunkowo niewielkie: serotypy te rzadziej mają związek z chorobami ludzi i istnieje mniejsze prawdopodobieństwo wystąpienia zakażenia wertykalnego z ich udziałem. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z wymogami rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 skonsultowano się z EFSA w sprawie ustanowienia stałego celu unijnego w odniesieniu do stad hodowlanych gatunku Gallus gallus. W związku z tym w dniu 26 marca 2009 r. panel ds. zagrożeń biologicznych przyjął na wniosek Komisji Europejskiej opinię naukową w sprawie ilościowej oceny wpływu ustanowienia nowego celu ograniczenia występowania salmonelli u kur hodowlanych gatunku Gallus gallus
   (4). W opinii stwierdzono, że w łańcuchach produkcyjnych mięsa brojlerów i jaj najłatwiej z kur hodowlanych na ich potomstwo przenoszą się serotypy Salmonella enteritidis i Salmonella typhimurium. Stwierdzono także, że środki kontroli zastosowane przez UE w odniesieniu do tych dwóch serotypów występujących u kur hodowlanych powinny przyczynić się do zwalczania zakażeń salmonellą w stadach produkcyjnych oraz do zmniejszenia zagrożenia dla zdrowia człowieka ze strony drobiu. W przedmiotowej opinii naukowej stwierdzono także, że uboczne korzyści wynikające z dodatkowej ogólnoeuropejskiej kontroli pozostałych serotypów w stadzie hodowlanym są stosunkowo niewielkie: serotypy te rzadziej mają związek z chorobami ludzi i istnieje mniejsze prawdopodobieństwo wystąpienia zakażenia wertykalnego z ich udziałem.

| (7) | Uwzględniając opinię naukową EFSA i uznając, że ocena tendencji występowania salmonelli w stadach po wprowadzeniu krajowych programów zwalczania salmonelli wymaga więcej czasu, należy zachować cel unijny ograniczenia występowania salmonelli w dorosłych stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus podobny do celu określonego w rozporządzeniu (WE) nr 1003/2005. |
| --- | --- |

(7)

Uwzględniając opinię naukową EFSA i uznając, że ocena tendencji występowania salmonelli w stadach po wprowadzeniu krajowych programów zwalczania salmonelli wymaga więcej czasu, należy zachować cel unijny ograniczenia występowania salmonelli w dorosłych stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus podobny do celu określonego w rozporządzeniu (WE) nr 1003/2005.

| (8) | Aby móc sprawdzać postępy w realizacji celu unijnego, należy przewidzieć konieczność powtarzania pobierania próbek w stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus. |
| --- | --- |

(8)

Aby móc sprawdzać postępy w realizacji celu unijnego, należy przewidzieć konieczność powtarzania pobierania próbek w stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus.

| (9) | Krajowe programy zwalczania salmonelli służące realizacji celu w 2010 r. zatwierdzono zgodnie z decyzją Komisji 2009/883/WE z dnia 26 listopada 2009 r. zatwierdzającą roczne i wieloletnie programy oraz wkład finansowy Wspólnoty w zakresie zwalczania, kontroli i monitorowania niektórych chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych, przedstawione przez państwa członkowskie na 2010 r. i na lata następne (5). Programy opierały się na przepisach prawnych mających zastosowanie w czasie przedstawiania tych programów. Programy dotyczące stad hodowlanych gatunku Gallus gallus zatwierdzono w oparciu o przepisy rozporządzenia (WE) nr 1003/2005. W związku z tym wymagany jest środek przejściowy dla potrzeb zatwierdzonych wcześniej programów zwalczania salmonelli. |
| --- | --- |

(9)

Krajowe programy zwalczania salmonelli służące realizacji celu w 2010 r. zatwierdzono zgodnie z decyzją Komisji 2009/883/WE z dnia 26 listopada 2009 r. zatwierdzającą roczne i wieloletnie programy oraz wkład finansowy Wspólnoty w zakresie zwalczania, kontroli i monitorowania niektórych chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych, przedstawione przez państwa członkowskie na 2010 r. i na lata następne (5). Programy opierały się na przepisach prawnych mających zastosowanie w czasie przedstawiania tych programów. Programy dotyczące stad hodowlanych gatunku Gallus gallus zatwierdzono w oparciu o przepisy rozporządzenia (WE) nr 1003/2005. W związku z tym wymagany jest środek przejściowy dla potrzeb zatwierdzonych wcześniej programów zwalczania salmonelli.

| (10) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Cel unijny

1.   Od dnia 1 stycznia 2010 r. cel unijny, o którym mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2160/2003, dotyczy ograniczenia występowania serotypów salmonelli w stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus (cel unijny) do poziomu nieprzekraczającego 1 % maksymalnego udziału procentowego dorosłych stad hodowlanych gatunku Gallus gallus z wynikiem dodatnim w odniesieniu do Salmonelli enteritidis, Salmonelli infantis, Salmonelli hadar, Salmonelli typhimurium i Salmonelli virchow (przedmiotowe serotypy salmonelli).

Jednak w przypadku państw członkowskich, w których liczba dorosłych stad hodowlanych gatunku Gallus Gallus, jest mniejsza niż 100, cel unijny od dnia 1 stycznia 2010 r. wynosi nie więcej niż jedno stado rocznie z wynikiem dodatnim badania na obecność przedmiotowych serotypów salmonelli.

2.   System badawczy konieczny do dokonania oceny realizacji celu unijnego jest określony w załączniku.

Artykuł 2

Przegląd celu unijnego

Komisja dokonuje przeglądu celu unijnego, uwzględniając informacje zebrane zgodnie z systemem badawczym przewidzianym w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia i z kryteriami określonymi w art. 4 ust. 6 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 2160/2003.

Artykuł 3

Uchylenie rozporządzenia (WE) nr 1003/2005

1.   Rozporządzenie (WE) nr 1003/2005 traci moc.

2.   Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytywane są jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 4

Środki przejściowe

Przepisy załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1003/2005 nadal mają zastosowanie do programów zwalczania salmonelli zatwierdzonych przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 5

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 marca 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 325 z 12.12.2003, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 170 z 1.7.2005, s. 12.

2

(3)  Dz.U. L 325 z 12.12.2003, s. 31.

3

(4)  Dziennik EFSA (2009) 1036, s. 1–68.

4

(5)  Dz.U. L 317 z 3.12.2009, s. 36.

5

---

ZAŁĄCZNIK

System badawczy konieczny do dokonania oceny realizacji celu unijnego w odniesieniu do ograniczenia występowania przedmiotowych serotypów salmonelli w dorosłych stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus

1.   ZAKRES POBIERANIA PRÓBEK

Próbki pozwalające na wykrycie obecności serotypów Salmonella enteritidis, Salmonella infantis, Salmonella hadar, Salmonella typhimurium i Salmonella virchow (przedmiotowe serotypy salmonelli) pobiera się we wszystkich dorosłych stadach hodowlanych kur domowych (Gallus gallus) składających się co najmniej z 250 ptaków (stada hodowlane). Nie narusza to przepisów rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 i dyrektywy 2003/99/WE dotyczących wymogów monitorowania innych populacji zwierząt lub innych serotypów.

2.   MONITOROWANIE STAD HODOWLANYCH

2.1.   Miejsce, częstotliwość i sposób pobierania próbek

Pobieranie próbek w stadach hodowlanych przeprowadza się z inicjatywy podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze oraz w ramach kontroli urzędowych.

2.1.1.   Pobieranie próbek z inicjatywy podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze

Pobieranie próbek odbywa się co dwa tygodnie w miejscu wyznaczonym przez właściwy organ, wybranym spośród dwóch następujących opcji:

| a) | w wylęgarni; lub |
| --- | --- |

a)

w wylęgarni; lub

| b) | na terenie gospodarstwa. |
| --- | --- |

b)

na terenie gospodarstwa.

Właściwy organ może zadecydować o zastosowaniu jednej z opcji, o których mowa w lit. a) lub b), w całym systemie badawczym w odniesieniu do wszystkich stad hodowlanych brojlerów oraz jednej z tych opcji w odniesieniu do wszystkich stad hodowlanych kur niosek. Pobieranie próbek w stadach hodowlanych, z których jaja wylęgowe przeznaczone są do handlu wewnątrz Unii, musi mieć jednak miejsce na terenie gospodarstwa.

Ustanawia się procedurę mającą zagwarantować, że laboratorium przeprowadzające analizy niezwłocznie powiadomi właściwy organ o wykryciu przedmiotowego serotypu salmonelli podczas pobierania próbek z inicjatywy podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze. Obowiązek natychmiastowego powiadomienia właściwego organu o wykryciu przedmiotowych serotypów salmonelli spoczywa na podmiocie prowadzącym przedsiębiorstwo spożywcze i na laboratorium przeprowadzającym analizy.

W drodze odstępstwa od postanowień pierwszego akapitu niniejszego punktu, jeżeli cel unijny zostanie osiągnięty przez co najmniej dwa kolejne lata kalendarzowe na terytorium całego państwa członkowskiego, częstotliwość pobierania próbek na terenie gospodarstwa może zostać zmniejszona tak, by pobieranie miało miejsce co trzy tygodnie, według uznania właściwego organu. Właściwy organ może jednak zadecydować o zachowaniu lub przywróceniu dwutygodniowego odstępu pomiędzy badaniami w przypadku wykrycia przedmiotowego serotypu salmonelli w stadzie hodowlanym w danym gospodarstwie lub w każdym innym przypadku, gdy uzna to za stosowne.

2.1.2.   Pobieranie próbek w ramach kontroli urzędowych

Pobieranie próbek w ramach kontroli urzędowych obejmuje:

2.1.2.1.   W przypadku gdy pobieranie próbek przeprowadzane z inicjatywy podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze odbywa się w wylęgarni:

| a) | rutynowe pobieranie próbek co 16 tygodni w wylęgarni; |
| --- | --- |

a)

rutynowe pobieranie próbek co 16 tygodni w wylęgarni;

| b) | rutynowe pobieranie próbek na terenie gospodarstwa dwa razy podczas cyklu produkcyjnego: w ciągu czterech tygodni następujących po fazie nieśności lub po przeniesieniu do jednostki produkcyjnej oraz pod koniec fazy nieśności, nie wcześniej niż osiem tygodni przed końcem cyklu produkcyjnego; |
| --- | --- |

b)

rutynowe pobieranie próbek na terenie gospodarstwa dwa razy podczas cyklu produkcyjnego: w ciągu czterech tygodni następujących po fazie nieśności lub po przeniesieniu do jednostki produkcyjnej oraz pod koniec fazy nieśności, nie wcześniej niż osiem tygodni przed końcem cyklu produkcyjnego;

| c) | potwierdzające pobieranie próbek na terenie gospodarstwa, w następstwie wykrycia przedmiotowych serotypów salmonelli w próbkach pobranych w wylęgarni. |
| --- | --- |

c)

potwierdzające pobieranie próbek na terenie gospodarstwa, w następstwie wykrycia przedmiotowych serotypów salmonelli w próbkach pobranych w wylęgarni.

2.1.2.2.   W przypadku gdy pobieranie próbek przeprowadzane z inicjatywy podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze odbywa się na terenie gospodarstwa, rutynowe pobieranie próbek przeprowadza się trzy razy podczas cyklu produkcyjnego:

| a) | w ciągu czterech tygodni następujących po rozpoczęciu fazy nieśności lub po przeniesieniu do jednostki produkcyjnej; |
| --- | --- |

a)

w ciągu czterech tygodni następujących po rozpoczęciu fazy nieśności lub po przeniesieniu do jednostki produkcyjnej;

| b) | pod koniec okresu nieśności, nie wcześniej niż osiem tygodni przed końcem cyklu produkcyjnego; |
| --- | --- |

b)

pod koniec okresu nieśności, nie wcześniej niż osiem tygodni przed końcem cyklu produkcyjnego;

| c) | podczas cyklu produkcyjnego, w dowolnym czasie wystarczająco odległym od terminu pobierania próbek, o którym mowa w lit. a) i b). |
| --- | --- |

c)

podczas cyklu produkcyjnego, w dowolnym czasie wystarczająco odległym od terminu pobierania próbek, o którym mowa w lit. a) i b).

2.1.2.3.   W drodze odstępstwa od pkt 2.1.2.1 i 2.1.2.2, jeżeli cel unijny zostanie osiągnięty przez co najmniej dwa kolejne lata kalendarzowe na terenie całego państwa członkowskiego, właściwy organ może zastąpić rutynowe pobieranie próbek pobieraniem próbek:

| a) | na terenie gospodarstwa jednorazowo w dowolnym czasie podczas cyklu produkcyjnego i raz w roku w wylęgarni; lub |
| --- | --- |

a)

na terenie gospodarstwa jednorazowo w dowolnym czasie podczas cyklu produkcyjnego i raz w roku w wylęgarni; lub

| b) | na terenie gospodarstwa dwukrotnie w dowolnych momentach, wystarczająco oddalonych od siebie w czasie, podczas cyklu produkcyjnego. |
| --- | --- |

b)

na terenie gospodarstwa dwukrotnie w dowolnych momentach, wystarczająco oddalonych od siebie w czasie, podczas cyklu produkcyjnego.

Właściwy organ może jednak zadecydować o zachowaniu lub przywróceniu pobierania próbek określonego w pkt 2.1.2.1 lub 2.1.2.2 w przypadku wykrycia przedmiotowego serotypu salmonelli w stadzie hodowlanym w danym gospodarstwie lub w każdym innym przypadku, gdy uzna to za stosowne.

Pobranie próbek przeprowadzone przez właściwy organ może zastąpić pobranie próbek z inicjatywy podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze.

2.2.   Procedura pobierania próbek

2.2.1.   Pobieranie próbek w wylęgarni

Podczas każdego pobierania próbek pobiera się co najmniej jedną próbkę na stado hodowlane.

Pobieranie próbek należy przeprowadzać w dniu wylęgu, gdy dostępne są próbki ze wszystkich stad hodowlanych. Jeżeli nie jest to możliwe, należy zagwarantować, że próbki będą pobierane z każdego stada co najmniej tak często, jak określono w pkt 2.1.

Na zestaw próbek składa się proporcjonalnie cały materiał ze wszystkich klujników, z których w dniu wylęgu zostały zabrane wyklute pisklęta.

Jeżeli w klujnikach jest więcej niż 50 000 jaj z jednego stada hodowlanego, pobiera się drugą próbkę z tego stada.

Próbka składa się co najmniej:

| a) | z jednej próbki złożonej obejmującej wyraźnie zabrudzone wkładki do szuflad lęgowych pobrane losowo z pięciu oddzielnych szuflad lęgowych lub miejsc w klujniku, o całkowitej powierzchni wynoszącej co najmniej 1 m2; jeżeli jednak jaja wylęgowe stada hodowlanego zajmują więcej niż jeden klujnik, taką złożoną próbkę pobiera się ze wszystkich spośród maksymalnie pięciu klujników; lub |
| --- | --- |

a)

z jednej próbki złożonej obejmującej wyraźnie zabrudzone wkładki do szuflad lęgowych pobrane losowo z pięciu oddzielnych szuflad lęgowych lub miejsc w klujniku, o całkowitej powierzchni wynoszącej co najmniej 1 m2; jeżeli jednak jaja wylęgowe stada hodowlanego zajmują więcej niż jeden klujnik, taką złożoną próbkę pobiera się ze wszystkich spośród maksymalnie pięciu klujników; lub

| b) | z jednej próbki pobranej za pomocą jednej lub wielu zwilżonych tamponów o całkowitej powierzchni wynoszącej co najmniej 900 cm2 bezzwłocznie po usunięciu piskląt z całej powierzchni dna co najmniej pięciu szuflad lęgowych lub z puchu z pięciu miejsc łącznie z podłogą we wszystkich spośród maksymalnie pięciu klujników z jajami lęgowymi ze stada, dopilnowując, aby ze stada, z którego pochodziły jaja, pobrana została co najmniej jedna próbka; lub |
| --- | --- |

b)

z jednej próbki pobranej za pomocą jednej lub wielu zwilżonych tamponów o całkowitej powierzchni wynoszącej co najmniej 900 cm2 bezzwłocznie po usunięciu piskląt z całej powierzchni dna co najmniej pięciu szuflad lęgowych lub z puchu z pięciu miejsc łącznie z podłogą we wszystkich spośród maksymalnie pięciu klujników z jajami lęgowymi ze stada, dopilnowując, aby ze stada, z którego pochodziły jaja, pobrana została co najmniej jedna próbka; lub

| c) | z 10 g skorupek pobranych z 25 oddzielnych szuflad lęgowych, czyli 250 g w próbce wstępnej, w maksymalnie pięciu klujnikach z jajami lęgowymi ze stada. Skorupki te powinny zostać pokruszone i zmieszane tak, by uformować z nich podpróbkę o masie 25 g. |
| --- | --- |

c)

z 10 g skorupek pobranych z 25 oddzielnych szuflad lęgowych, czyli 250 g w próbce wstępnej, w maksymalnie pięciu klujnikach z jajami lęgowymi ze stada. Skorupki te powinny zostać pokruszone i zmieszane tak, by uformować z nich podpróbkę o masie 25 g.

Procedurę określoną w lit. a), b) i c) stosuje się w przypadku pobierania próbek z inicjatywy podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze oraz pobierania próbek w ramach kontroli urzędowych. Uwzględnianie klujnika z jajami z różnych stad nie jest jednak obowiązkowe, jeżeli co najmniej 80 % tych jaj znajduje się w innych klujnikach objętych próbą.

2.2.2.   Pobieranie próbek na terenie gospodarstwa:

2.2.2.1.   Rutynowe pobieranie próbek z inicjatywy podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze

Pobieranie próbek obejmuje przede wszystkim próbki odchodów oraz ma na celu wykrycie 1 % częstości występowania zakażeń w obrębie stada, przy granicy pewności 95 %. W tym celu próbki mają jedną z następujących form:

| a) | Zgromadzone odchody pochodzące z oddzielnych próbek świeżych odchodów o wadze nie mniejszej niż 1 g każda, pobranych losowo z kilku miejsc w kurniku, w którym trzymane są stada lub, jeżeli stada mają wolny dostęp do więcej niż jednego kurnika na terenie danego gospodarstwa, z każdej grupy kurników na terenie gospodarstwa, w których trzymane są stada. Dla celów analizy odchody mogą być łączone, przy czym należy pobrać przynajmniej dwie próbki złożone.
  Liczba miejsc, z których należy pobrać oddzielne próbki odchodów w celu uzyskania próbki zbiorczej jest następująca:






  Liczba ptaków trzymanych w stadzie hodowlanym | Liczba próbek odchodów, które należy pobrać ze stada hodowlanego |
| --- | --- | --- |
| 250–349 | 200 |
| 350–449 | 220 |
| 450–799 | 250 |
| 800–999 | 260 |
| 1 000 lub więcej | 300 |

a)

Zgromadzone odchody pochodzące z oddzielnych próbek świeżych odchodów o wadze nie mniejszej niż 1 g każda, pobranych losowo z kilku miejsc w kurniku, w którym trzymane są stada lub, jeżeli stada mają wolny dostęp do więcej niż jednego kurnika na terenie danego gospodarstwa, z każdej grupy kurników na terenie gospodarstwa, w których trzymane są stada. Dla celów analizy odchody mogą być łączone, przy czym należy pobrać przynajmniej dwie próbki złożone.

Liczba miejsc, z których należy pobrać oddzielne próbki odchodów w celu uzyskania próbki zbiorczej jest następująca:

Liczba ptaków trzymanych w stadzie hodowlanym

Liczba próbek odchodów, które należy pobrać ze stada hodowlanego

250–349

200

350–449

220

450–799

250

800–999

260

1 000 lub więcej

300

| b) | Próbki z okładzin na buty lub próbki kurzu: | Stosowane okładziny na buty wykonuje się z materiału wchłaniającego wilgoć. Do tego celu dopuszczalne są także okładziny z gazy. |
| --- | --- | --- |

b)

Próbki z okładzin na buty lub próbki kurzu:

Stosowane okładziny na buty wykonuje się z materiału wchłaniającego wilgoć. Do tego celu dopuszczalne są także okładziny z gazy.

| | Powierzchnię okładzin na buty nasącza się przy użyciu odpowiedniego rozcieńczalnika (takiego jak 0,8 % roztwór chlorku sodu, 0,1 % roztwór peptonu w sterylnej dejonizowanej wodzie, sterylna woda lub jakikolwiek inny rozcieńczalnik zatwierdzony przez właściwy organ). |
| --- | --- |

Powierzchnię okładzin na buty nasącza się przy użyciu odpowiedniego rozcieńczalnika (takiego jak 0,8 % roztwór chlorku sodu, 0,1 % roztwór peptonu w sterylnej dejonizowanej wodzie, sterylna woda lub jakikolwiek inny rozcieńczalnik zatwierdzony przez właściwy organ).

| | Próbki pobiera się, idąc przez kurnik trasą, która umożliwia reprezentatywne pobranie próbek z każdej części kurnika lub odpowiedniego sektora. Dotyczy to także powierzchni pokrytych ściółką lub listwami, o ile chodzenie po listwach nie jest niebezpieczne. Próbki są pobierane ze wszystkich zagród w kurniku. Po zakończeniu pobierania próbek w wybranym sektorze zdejmuje się okładziny z obuwia, uważając, aby nie dopuścić do odpadnięcia przywierającego do nich materiału. |
| --- | --- |

Próbki pobiera się, idąc przez kurnik trasą, która umożliwia reprezentatywne pobranie próbek z każdej części kurnika lub odpowiedniego sektora. Dotyczy to także powierzchni pokrytych ściółką lub listwami, o ile chodzenie po listwach nie jest niebezpieczne. Próbki są pobierane ze wszystkich zagród w kurniku. Po zakończeniu pobierania próbek w wybranym sektorze zdejmuje się okładziny z obuwia, uważając, aby nie dopuścić do odpadnięcia przywierającego do nich materiału.

Próbki obejmują:

| (i) | pięć par okładzin na buty, z których każda przypada na około 20 % powierzchni kurnika. Dla celów analizy okładziny mogą być połączone w jedną próbę, przy czym należy połączyć co najmniej dwie próbki złożone; lub |
| --- | --- |

(i)

pięć par okładzin na buty, z których każda przypada na około 20 % powierzchni kurnika. Dla celów analizy okładziny mogą być połączone w jedną próbę, przy czym należy połączyć co najmniej dwie próbki złożone; lub

| (ii) | co najmniej jedną parę okładzin na buty przypadającą na całą powierzchnię kurnika oraz dodatkową próbkę kurzu pobraną z wielu miejsc w kurniku z powierzchni, gdzie widoczny jest kurz. Do pobrania próbki kurzu stosuje się jeden lub więcej zwilżonych tamponów o całkowitej powierzchni wynoszącej co najmniej 900 cm2. |
| --- | --- |

(ii)

co najmniej jedną parę okładzin na buty przypadającą na całą powierzchnię kurnika oraz dodatkową próbkę kurzu pobraną z wielu miejsc w kurniku z powierzchni, gdzie widoczny jest kurz. Do pobrania próbki kurzu stosuje się jeden lub więcej zwilżonych tamponów o całkowitej powierzchni wynoszącej co najmniej 900 cm2.

| c) | W przypadku stad hodowlanych w klatkach, pobieranie próbek może obejmować naturalnie wymieszane odchody z taśm nawozowych, zgarniaków lub dołów, w zależności od rodzaju kurnika. Pobiera się dwie próbki o wadze co najmniej 150 g w celu przeprowadzenia oddzielnego badania:






  (i) | taśmy zbierające odchody pod każdym rzędem klatek, regularnie uruchamiane i wyładowywane do przenośnika śrubowego lub systemu transportującego; |
| --- | --- | --- |

c)

W przypadku stad hodowlanych w klatkach, pobieranie próbek może obejmować naturalnie wymieszane odchody z taśm nawozowych, zgarniaków lub dołów, w zależności od rodzaju kurnika. Pobiera się dwie próbki o wadze co najmniej 150 g w celu przeprowadzenia oddzielnego badania:

(i)

taśmy zbierające odchody pod każdym rzędem klatek, regularnie uruchamiane i wyładowywane do przenośnika śrubowego lub systemu transportującego;

| (ii) | system dołów pod kurnikiem, do których wpadają odchody z deflektorów pod klatkami; |
| --- | --- |

(ii)

system dołów pod kurnikiem, do których wpadają odchody z deflektorów pod klatkami;

| (iii) | system dołów, do którego odchody wpadają bezpośrednio z przesuniętych względem siebie klatek. |
| --- | --- |

(iii)

system dołów, do którego odchody wpadają bezpośrednio z przesuniętych względem siebie klatek.

W kurniku znajduje się zwykle kilka pionów z klatkami. Należy zadbać, aby w próbie zbiorczej znalazły się zbiorcze próbki odchodów pochodzące z każdego pionu. Z każdego stada hodowlanego pobiera się dwie próbki zbiorcze, zgodnie z opisem w kolejnych czterech akapitach poniżej.

Jeżeli w kurniku stosowane są taśmy lub zgarniaki, uruchamia się je w dniu pobierania próbek, przed samym pobraniem.

W przypadku systemów składających się z deflektorów pod klatkami i zgarniaków, pobiera się próbki odchodów, które przywarły do zgarniaka po zakończeniu jego cyklu pracy.

W przypadku klatek przesuniętych względem siebie, w których brak jest taśmy lub zgarniaka, konieczne jest pobranie próbek bezpośrednio z dołu z odchodami.

W systemach z taśmami zbierającymi odchody pobiera się próbki odchodów zgromadzonych w miejscu opróżniania taśm.

2.2.2.2.   Pobieranie próbek w ramach kontroli urzędowych

| a) | Rutynowe pobieranie próbek przeprowadza się zgodnie z opisem w pkt 2.2.2.1. |
| --- | --- |

a)

Rutynowe pobieranie próbek przeprowadza się zgodnie z opisem w pkt 2.2.2.1.

| b) | Potwierdzające pobieranie próbek w następstwie wykrycia przedmiotowych serotypów salmonelli w próbkach pobranych w wylęgarni przeprowadza się zgodnie z opisem w pkt 2.2.2.1.
  Można pobrać dodatkowe próbki do ewentualnego badania na obecność środków przeciwdrobnoustrojowych lub na obecność inhibitorów wzrostu bakterii w następujący sposób: w obrębie każdego kurnika na terenie gospodarstwa ptaki wybiera się losowo, zazwyczaj w liczbie do pięciu ptaków na kurnik, chyba że właściwy organ uzna za konieczne pobranie próbek od większej liczby ptaków.
  Jeżeli źródło zakażenia nie zostanie potwierdzone, przed zniesieniem ograniczeń w handlu przeprowadza się badanie na obecność środków przeciwdrobnoustrojowych lub nowe badanie bakteriologiczne na obecność przedmiotowych serotypów salmonelli w stadzie hodowlanym lub u jego potomstwa.
  Jeżeli wykryte zostaną środki przeciwdrobnoustrojowe lub inhibitory wzrostu bakterii, zakażenie salmonellą uważa się za potwierdzone. |
| --- | --- |

b)

Potwierdzające pobieranie próbek w następstwie wykrycia przedmiotowych serotypów salmonelli w próbkach pobranych w wylęgarni przeprowadza się zgodnie z opisem w pkt 2.2.2.1.

Można pobrać dodatkowe próbki do ewentualnego badania na obecność środków przeciwdrobnoustrojowych lub na obecność inhibitorów wzrostu bakterii w następujący sposób: w obrębie każdego kurnika na terenie gospodarstwa ptaki wybiera się losowo, zazwyczaj w liczbie do pięciu ptaków na kurnik, chyba że właściwy organ uzna za konieczne pobranie próbek od większej liczby ptaków.

Jeżeli źródło zakażenia nie zostanie potwierdzone, przed zniesieniem ograniczeń w handlu przeprowadza się badanie na obecność środków przeciwdrobnoustrojowych lub nowe badanie bakteriologiczne na obecność przedmiotowych serotypów salmonelli w stadzie hodowlanym lub u jego potomstwa.

Jeżeli wykryte zostaną środki przeciwdrobnoustrojowe lub inhibitory wzrostu bakterii, zakażenie salmonellą uważa się za potwierdzone.

| c) | Podejrzenie podania błędnych wyników
  W wyjątkowych przypadkach, gdy właściwy organ ma powody, aby zakwestionować wyniki badania (wyniki fałszywie dodatnie lub fałszywie ujemne), może on zdecydować o powtórzeniu badania zgodnie z lit. b). |
| --- | --- |

c)

Podejrzenie podania błędnych wyników

W wyjątkowych przypadkach, gdy właściwy organ ma powody, aby zakwestionować wyniki badania (wyniki fałszywie dodatnie lub fałszywie ujemne), może on zdecydować o powtórzeniu badania zgodnie z lit. b).

3.   BADANIE PRÓBEK

3.1.   Transport i przygotowanie próbek

3.1.1.   Transport

Próbki są przesyłane przesyłką ekspresową lub kurierską do laboratoriów, o których mowa w art. 11 i 12 rozporządzenia (WE) nr 2160/2003, w ciągu 24 godzin od ich pobrania. Jeżeli próbki nie zostaną wysłane w ciągu 24 godzin, przechowuje się je w chłodziarce. Próbki można transportować w temperaturze otoczenia, o ile unika się wystawienia ich na działanie nadmiernie wysokiej temperatury (powyżej 25 °C) i promieni słonecznych. W laboratorium próbki przechowuje się w stanie schłodzonym aż do badania, które powinno zostać przeprowadzone w ciągu 48 godzin po ich przyjęciu i w ciągu 96 godzin po ich pobraniu.

3.1.2.   Wkładki do szuflad lęgowych:

| a) | umieścić próbkę w 1 litrze zbuforowanej wody peptonowej (BPW) ogrzanej wcześniej do temperatury pokojowej i delikatnie zamieszać; |
| --- | --- |

a)

umieścić próbkę w 1 litrze zbuforowanej wody peptonowej (BPW) ogrzanej wcześniej do temperatury pokojowej i delikatnie zamieszać;

| b) | kontynuować hodowlę próbki zgodnie z metodą wykrywania opisaną w pkt 3.2. |
| --- | --- |

b)

kontynuować hodowlę próbki zgodnie z metodą wykrywania opisaną w pkt 3.2.

3.1.3.   Próbki z okładzin na buty i próbki kurzu:

| a) | Należy ostrożnie rozpakować parę (pary) okładzin na buty/skarpety oraz próbkę kurzu (na tamponie), tak aby uniknąć usunięcia przywierających odchodów lub rozpylenia kurzu z próbki, zebrać je i umieścić w 225 ml zbuforowanej wody peptonowej, ogrzanej wcześniej do temperatury pokojowej. |
| --- | --- |

a)

Należy ostrożnie rozpakować parę (pary) okładzin na buty/skarpety oraz próbkę kurzu (na tamponie), tak aby uniknąć usunięcia przywierających odchodów lub rozpylenia kurzu z próbki, zebrać je i umieścić w 225 ml zbuforowanej wody peptonowej, ogrzanej wcześniej do temperatury pokojowej.

| b) | Okładziny na buty/skarpety i tampon zanurza się całkowicie w zbuforowanej wodzie peptonowej, tak aby wystarczająco dużo płynu wokół próbki umożliwiło migrację salmonelli z próbki i dlatego w razie potrzeby można dodać więcej zbuforowanej wody peptonowej.
  Z okładzin na buty i z tamponu należy przygotować oddzielne preparaty. |
| --- | --- |

b)

Okładziny na buty/skarpety i tampon zanurza się całkowicie w zbuforowanej wodzie peptonowej, tak aby wystarczająco dużo płynu wokół próbki umożliwiło migrację salmonelli z próbki i dlatego w razie potrzeby można dodać więcej zbuforowanej wody peptonowej.

Z okładzin na buty i z tamponu należy przygotować oddzielne preparaty.

| c) | Jeżeli z pięciu par okładzin na buty/skarpety zostaną przygotowane dwie zbiorcze próbki, każdą z nich zanurza się całkowicie w 225 ml zbuforowanej wody peptonowej lub w razie potrzeby w większej ilości tej wody, tak aby wystarczająco dużo płynu wokół próbki umożliwiło migrację salmonelli z próbki. |
| --- | --- |

c)

Jeżeli z pięciu par okładzin na buty/skarpety zostaną przygotowane dwie zbiorcze próbki, każdą z nich zanurza się całkowicie w 225 ml zbuforowanej wody peptonowej lub w razie potrzeby w większej ilości tej wody, tak aby wystarczająco dużo płynu wokół próbki umożliwiło migrację salmonelli z próbki.

| d) | Wirować próbkę do pełnego nasycenia, a następnie kontynuować hodowlę zgodnie z metodą wykrywania opisaną w pkt 3.2. |
| --- | --- |

d)

Wirować próbkę do pełnego nasycenia, a następnie kontynuować hodowlę zgodnie z metodą wykrywania opisaną w pkt 3.2.

3.1.4.   Inne próbki odchodów:

| a) | Próbki odchodów zbiera się i dokładnie miesza, a następnie pobiera do celów hodowli podpróbkę o masie 25 g. |
| --- | --- |

a)

Próbki odchodów zbiera się i dokładnie miesza, a następnie pobiera do celów hodowli podpróbkę o masie 25 g.

| b) | Do 225 ml zbuforowanej wody peptonowej ogrzanej wcześniej do temperatury pokojowej dodaje się podpróbkę o wadze 25 g. |
| --- | --- |

b)

Do 225 ml zbuforowanej wody peptonowej ogrzanej wcześniej do temperatury pokojowej dodaje się podpróbkę o wadze 25 g.

| c) | Hodowla próbki jest kontynuowana zgodnie z metodą wykrywania opisaną w pkt 3.2. |
| --- | --- |

c)

Hodowla próbki jest kontynuowana zgodnie z metodą wykrywania opisaną w pkt 3.2.

W przypadku uzgodnienia norm ISO dotyczących przygotowywania tego rodzaju próbek do badań na obecność salmonelli, są one stosowane i zastępują przepisy dotyczące przygotowania pobierania próbek określone w pkt 3.1.2, 3.1.3 i 3.1.4.

3.2.   Metoda wykrywania

Badanie mające na celu wykrycie przedmiotowych serotypów salmonelli przeprowadza się zgodnie z poprawką 1 do normy EN/ISO 6579:2002/Amd1:2007. „Mikrobiologia żywności i pasz – horyzontalna metoda wykrywania Salmonelli spp. – poprawka 1: Załącznik D: Wykrywanie Salmonelli spp. w odchodach zwierzęcych oraz w próbkach z pierwotnego etapu produkcji”.

W odniesieniu do próbek z okładzin na buty, próbek kurzu i pozostałych próbek odchodów, o których mowa w pkt 3.1, można zebrać wyhodowany na zbuforowanej wodzie peptonowej wzbogacony bulion do wykorzystania w przyszłych hodowlach. W tym celu należy inkubować obydwie próbki w zbuforowanej wodzie peptonowej zgodnie z pkt 3.1.3. Z każdej próbki należy pobrać 1 ml wyhodowanego bulionu i dokładnie wymieszać, następnie pobrać 0,1 ml otrzymanego roztworu i inokulować płytki ze zmodyfikowaną półpłynną pożywką Rappaport-Vassiliadis (MSRV).

Nie wstrząsać, nie wirować ani nie mieszać w inny sposób próbek w zbuforowanej wodzie peptonowej po inkubacji, gdyż wyzwala to cząstki blokujące, co w rezultacie ogranicza izolację w pożywce MSRV.

3.3.   Określanie serotypów

Co najmniej jeden izolat z każdej próbki wykazującej pozytywną reakcję oznacza się według schematu Kaufmanna-White’a.

3.4.   Metody alternatywne

W odniesieniu do próbek pobieranych z inicjatywy podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze, zamiast metod przygotowywania próbek, wykrywania i określania serotypów, przewidzianych w pkt 3.1, 3.2 i 3.3 niniejszego załącznika, można zastosować metody alternatywne, jeżeli zostały one zatwierdzone zgodnie z najnowszą wersją normy EN/ISO 16140.

3.5.   Przechowywanie szczepów

Należy dopilnować, aby co najmniej jeden wyizolowany szczep przedmiotowych serotypów salmonelli rocznie na pomieszczenie był pobierany w ramach kontroli urzędowych i przechowywany do celów przeprowadzenia w przyszłości fagotypowania lub oznaczania wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe, z zastosowaniem zwykłych metod przechowywania kultur, które muszą zapewniać integralność szczepów przez co najmniej dwa lata. Izolaty pochodzące z próbek pobranych z inicjatywy podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze są także przechowywane w tym samym celu, jeżeli tak zadecyduje właściwy organ.

4.   WYNIKI I SPRAWOZDAWCZOŚĆ

Stado hodowlane jest uważane za stado z wynikiem dodatnim w odniesieniu do oceny realizacji celu unijnego,

| — | jeżeli wykryto obecność przedmiotowych serotypów salmonelli (innych niż szczepy szczepionki) w jednej lub większej liczbie próbek pobranych w stadzie, nawet jeżeli przedmiotowe szczepy salmonelli wykryto tylko w próbce kurzu, lub |
| --- | --- |

—

jeżeli wykryto obecność przedmiotowych serotypów salmonelli (innych niż szczepy szczepionki) w jednej lub większej liczbie próbek pobranych w stadzie, nawet jeżeli przedmiotowe szczepy salmonelli wykryto tylko w próbce kurzu, lub

| — | jeżeli potwierdzające pobieranie próbek w ramach kontroli urzędowych zgodnie z pkt 2.2.2.2 lit. b) nie potwierdza wykrycia przedmiotowych serotypów salmonelli, ale w stadzie wykryto obecność środków przeciwdrobnoustrojowych lub inhibitorów wzrostu bakterii. |
| --- | --- |

—

jeżeli potwierdzające pobieranie próbek w ramach kontroli urzędowych zgodnie z pkt 2.2.2.2 lit. b) nie potwierdza wykrycia przedmiotowych serotypów salmonelli, ale w stadzie wykryto obecność środków przeciwdrobnoustrojowych lub inhibitorów wzrostu bakterii.

Zasada ta nie ma zastosowania w wyjątkowych przypadkach opisanych w pkt 2.2.2.2 lit. c), gdy wstępny dodatni wynik badania w kierunku salmonelli na podstawie próbek pobranych z inicjatywy podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze nie został potwierdzony przez próbki pobrane w ramach kontroli urzędowych.

Stado hodowlane z wynikiem dodatnim uwzględnia się tylko raz, niezależnie od częstości wykrywania przedmiotowych serotypów salmonelli w danym stadzie podczas okresu produkcyjnego i niezależnie od tego, czy próbki pobrano z inicjatywy podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze, czy dokonał tego właściwy organ. Jeżeli jednak próbki są pobierane podczas okresu produkcyjnego na przestrzeni dwóch lat kalendarzowych, wówczas sprawozdania dotyczące wyniku uzyskanego za każdy rok składa się oddzielnie.

Sprawozdanie zawiera:

| a) | szczegółowy opis opcji zastosowanych w odniesieniu do planu pobierania próbek oraz, w stosownych przypadkach, do rodzaju pobranych próbek; |
| --- | --- |

a)

szczegółowy opis opcji zastosowanych w odniesieniu do planu pobierania próbek oraz, w stosownych przypadkach, do rodzaju pobranych próbek;

| b) | całkowitą liczbę dorosłych stad hodowlanych składających się z co najmniej 250 ptaków, które poddano badaniu co najmniej raz w roku sprawozdawczym; |
| --- | --- |

b)

całkowitą liczbę dorosłych stad hodowlanych składających się z co najmniej 250 ptaków, które poddano badaniu co najmniej raz w roku sprawozdawczym;

| c) | wyniki badań zawierające:






  (i) | całkowitą liczbę stad hodowlanych zakażonych dowolnym serotypem salmonelli w państwie członkowskim; |
| --- | --- | --- |

c)

wyniki badań zawierające:

(i)

całkowitą liczbę stad hodowlanych zakażonych dowolnym serotypem salmonelli w państwie członkowskim;

| (ii) | liczbę stad hodowlanych z wynikiem dodatnim na obecność co najmniej jednego z przedmiotowych serotypów salmonelli; |
| --- | --- |

(ii)

liczbę stad hodowlanych z wynikiem dodatnim na obecność co najmniej jednego z przedmiotowych serotypów salmonelli;

| (iii) | liczbę stad hodowlanych z wynikiem dodatnim na każdy z serotypów salmonelli lub nieokreśloną odmianę salmonelli (izolaty nieoznaczalne lub nieoznaczone jako serotyp); |
| --- | --- |

(iii)

liczbę stad hodowlanych z wynikiem dodatnim na każdy z serotypów salmonelli lub nieokreśloną odmianę salmonelli (izolaty nieoznaczalne lub nieoznaczone jako serotyp);

| d) | liczbę przypadków, w których wstępny dodatni wynik badania w kierunku salmonelli na podstawie próbek pobranych z inicjatywy podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze nie został potwierdzony w ramach urzędowego pobierania próbek; |
| --- | --- |

d)

liczbę przypadków, w których wstępny dodatni wynik badania w kierunku salmonelli na podstawie próbek pobranych z inicjatywy podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze nie został potwierdzony w ramach urzędowego pobierania próbek;

| e) | objaśnienia do wyników, w szczególności dotyczących wyjątkowych przypadków. |
| --- | --- |

e)

objaśnienia do wyników, w szczególności dotyczących wyjątkowych przypadków.

Wyniki i wszelkie dodatkowe istotne informacje są przekazywane w ramach sprawozdania na temat tendencji i źródeł przewidzianego w art. 9 ust. 1 dyrektywy 2003/99/WE.

---

| 11.3.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 61/10 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 61/10

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 201/2010

z dnia 10 marca 2010 r.

ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 dotyczącego upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1006/2008 z dnia 29 września 2008 r. dotyczące upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty (1), w szczególności jego art. 26,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Ze względu na bliskość wód Unii Europejskiej (UE) i wód znajdujących się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji Norwegii i Wysp Owczych należy określić szczegółowe warunki wydawania upoważnień dla statków UE prowadzących działalność połowową na wodach norweskich Morza Północnego oraz na wodach Wysp Owczych. |
| --- | --- |

(1)

Ze względu na bliskość wód Unii Europejskiej (UE) i wód znajdujących się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji Norwegii i Wysp Owczych należy określić szczegółowe warunki wydawania upoważnień dla statków UE prowadzących działalność połowową na wodach norweskich Morza Północnego oraz na wodach Wysp Owczych.

| (2) | W celu ochrony działalności połowowej prowadzonej przez miejscowe statki rybackie dostęp przyznany statkom państw trzecich powinien ograniczać się do określonych obszarów geograficznych. |
| --- | --- |

(2)

W celu ochrony działalności połowowej prowadzonej przez miejscowe statki rybackie dostęp przyznany statkom państw trzecich powinien ograniczać się do określonych obszarów geograficznych.

| (3) | Ze względu na bliskość wód Unii Europejskiej (UE) i wód znajdujących się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji Norwegii i Wysp Owczych należy określić szczegółowe warunki wydawania upoważnień dla statków pływających pod banderą Norwegii i Wysp Owczych prowadzących działalność połowową na wodach UE. |
| --- | --- |

(3)

Ze względu na bliskość wód Unii Europejskiej (UE) i wód znajdujących się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji Norwegii i Wysp Owczych należy określić szczegółowe warunki wydawania upoważnień dla statków pływających pod banderą Norwegii i Wysp Owczych prowadzących działalność połowową na wodach UE.

| (4) | Aby umożliwić Komisji dostęp do dodatkowych danych, należy określić treść podań o wydanie upoważnienia dla statków państw trzecich. |
| --- | --- |

(4)

Aby umożliwić Komisji dostęp do dodatkowych danych, należy określić treść podań o wydanie upoważnienia dla statków państw trzecich.

| (5) | W celu zagwarantowania prawidłowego rozliczania połowów błękitka i makreli prowadzonych przez statki państw trzecich na wodach UE należy ustanowić zaostrzone przepisy kontrolne dotyczące takich statków. Przepisy te powinny być zgodne z umową między Wspólnotą Europejską a Norwegią zatwierdzoną rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2214/80 (2) oraz umową między Wspólnotą Europejską a Wyspami Owczymi zatwierdzoną rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2211/80 (3). |
| --- | --- |

(5)

W celu zagwarantowania prawidłowego rozliczania połowów błękitka i makreli prowadzonych przez statki państw trzecich na wodach UE należy ustanowić zaostrzone przepisy kontrolne dotyczące takich statków. Przepisy te powinny być zgodne z umową między Wspólnotą Europejską a Norwegią zatwierdzoną rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2214/80 (2) oraz umową między Wspólnotą Europejską a Wyspami Owczymi zatwierdzoną rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2211/80 (3).

| (6) | Statki nieposiadające upoważnienia wydanego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1006/2008 powinny mieć możliwość przepłynięcia tranzytem przez wody UE, pod warunkiem że ich narzędzia połowowe nie są zainstalowane w sposób umożliwiający natychmiastowe rozpoczęcie działalności połowowej. |
| --- | --- |

(6)

Statki nieposiadające upoważnienia wydanego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1006/2008 powinny mieć możliwość przepłynięcia tranzytem przez wody UE, pod warunkiem że ich narzędzia połowowe nie są zainstalowane w sposób umożliwiający natychmiastowe rozpoczęcie działalności połowowej.

| (7) | Należy zatem przyjąć szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1006/2008. |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem przyjąć szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1006/2008.

| (8) | Niniejsze rozporządzenie gwarantuje ciągłość obowiązywania przepisów obecnego rozporządzenia Rady (WE) nr 43/2009 z dnia 16 stycznia 2009 r. ustalającego uprawnienia do połowów na 2009 rok i związane z nimi warunki dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe (4). |
| --- | --- |

(8)

Niniejsze rozporządzenie gwarantuje ciągłość obowiązywania przepisów obecnego rozporządzenia Rady (WE) nr 43/2009 z dnia 16 stycznia 2009 r. ustalającego uprawnienia do połowów na 2009 rok i związane z nimi warunki dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe (4).

| (9) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury, |
| --- | --- |

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

DZIAŁALNOŚĆ POŁOWOWA STATKÓW UE POZA WODAMI UE

Artykuł 1

Upoważnienia do połowów

W drodze odstępstwa od przepisów art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008 statki UE o pojemności do 200 GT włącznie powinny być zwolnione z obowiązku posiadania upoważnienia do połowów w przypadku prowadzenia działalności połowowej na wodach norweskich Morza Północnego.

Artykuł 2

Ograniczenia geograficzne

1.   Statki rybackie UE upoważnione do prowadzenia działalności połowowej na wodach norweskich Morza Północnego nie prowadzą działalności połowowej w cieśninie Skagerrak w odległości 12 mil morskich od linii podstawowej Norwegii.

2.   W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1 statkom pływającym pod banderą Danii lub Szwecji i tam zarejestrowanym zezwala się na prowadzenie działalności połowowej w cieśninie Skagerrak w odległości do czterech mil morskich od linii podstawowej Norwegii.

Artykuł 3

Warunki

Statki UE posiadające upoważnienie do połowów ukierunkowanych jednego gatunku na wodach Wysp Owczych mogą prowadzić ukierunkowany połów innego gatunku, pod warunkiem że przedstawią organom Wysp Owczych wcześniejsze zawiadomienie o zmianie.

Artykuł 4

Ogólne zobowiązania

Statki UE prowadzące działalność połowową poza wodami UE przestrzegają wymogów dotyczących środków ochrony i kontroli oraz wszystkich pozostałych przepisów dotyczących obszaru, w którym prowadzą działalność.

ROZDZIAŁ II

DZIAŁALNOŚĆ POŁOWOWA PROWADZONA PRZEZ STATKI PAŃSTW TRZECICH NA WODACH UE

Artykuł 5

Upoważnienia do połowów

W drodze odstępstwa od przepisów art. 18 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1006/2008, statki UE o pojemności do 200 GT włącznie pływające pod banderą Norwegii są zwolnione z obowiązku posiadania upoważnienia do połowów w przypadku prowadzenia działalności połowowej na wodach UE.

Artykuł 6

Składanie i treść podań o wydanie upoważnień do połowów

Podania o wydanie upoważnień do połowów, o których mowa w art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008, zawierają informacje określone w załączniku I zgodnie z tym, pod jaką banderą dane statki są uprawnione do pływania.

Artykuł 7

Ograniczenia geograficzne

1.   Statki pływające pod banderą Norwegii lub zarejestrowane na Wyspach Owczych, które są upoważnione do prowadzenia działalności połowowej na wodach UE, nie prowadzą działalności połowowej w odległości 12 mil morskich od linii podstawowych państw członkowskich w obszarze ICES IV (5), cieśninie Kattegat i na Oceanie Atlantyckim na północ od 43°00′ N, z wyjątkiem obszaru określonego w art. 18 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 (6).

2.   W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, statkom pływającym pod banderą Norwegii należy zezwolić na prowadzenie działalności połowowej w cieśninie Skagerrak w odległości do czterech mil morskich od linii podstawowych Danii i Szwecji.

Artykuł 8

Dziennik połowowy

Dodatkowo względem art. 14 ust. 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (7), kapitanowie statków rybackich państw trzecich prowadzących działalność połowową na wodach UE prowadzą dziennik połowowy, w którym zapisują informacje określone w załączniku II.

Artykuł 9

Przekazywanie danych na temat działalności połowowej

1.   W załączniku III określono informacje, które kapitanowie statków rybackich państw trzecich są zobowiązani przekazać Komisji zgodnie z art. 23 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008.

2.   Ustępu 1 nie stosuje się do statków pływających pod banderą Norwegii, które prowadzą działalność połowową w obszarze ICES IIIa.

Artykuł 10

Połowy błękitka i makreli

Statki rybackie pływające pod banderą Norwegii oraz statki rybackie pływające pod banderą Wysp Owczych, którym wolno poławiać błękitka i makrele w wodach UE, muszą przestrzegać przepisów określonych w załączniku IV.

Artykuł 11

Przepływanie tranzytem przez wody UE

Statki rybackie państw trzecich, które przepływają tranzytem przez wody UE, a nie są upoważnione do połowów w tych wodach, muszą sztauować sieci, tak aby nie można było ich używać, zgodnie z następującymi warunkami:

| a) | sieci, obciążniki i podobne narzędzia są odłączone od desek trałowych oraz drutów i lin holowniczych i podciągowych; |
| --- | --- |

a)

sieci, obciążniki i podobne narzędzia są odłączone od desek trałowych oraz drutów i lin holowniczych i podciągowych;

| b) | sieci, które są umieszczone na pokładzie lub nad pokładem, są solidnie przymocowane do części nadbudówki. |
| --- | --- |

b)

sieci, które są umieszczone na pokładzie lub nad pokładem, są solidnie przymocowane do części nadbudówki.

ROZDZIAŁ III

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 12

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 marca 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 33.

1

(2)  Dz.U. L 226 z 29.8.1980, s. 47.

2

(3)  Dz.U. L 226 z 29.8.1980, s. 11.

3

(4)  Dz.U. L 22 z 26.1.2009, s. 1.

4

(5)  Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 70.

5

(6)  Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.

6

(7)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

7

---

ZAŁĄCZNIK I

PODANIA O UPOWAŻNIENIE DO POŁOWÓW DLA STAKÓW PAŃSTW TRZECICH

CZĘŚĆ I

Statki pływające pod banderą Norwegii

Podania dla statków pływających pod banderą Norwegii zawierają, co następuje:

| a) | międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (IRCS); |
| --- | --- |

a)

międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (IRCS);

| b) | kod grupy. |
| --- | --- |

b)

kod grupy.

CZĘŚĆ II

Statki pływające pod banderą Wysp Owczych

Podania dla statków pływających pod banderą Wysp Owczych zawierają, co następuje:

| a) | nazwę statku; |
| --- | --- |

a)

nazwę statku;

| b) | oznakę rybacką; |
| --- | --- |

b)

oznakę rybacką;

| c) | międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (IRCS); |
| --- | --- |

c)

międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (IRCS);

| d) | moc silnika; |
| --- | --- |

d)

moc silnika;

| e) | pojemność w GT i długość całkowitą; |
| --- | --- |

e)

pojemność w GT i długość całkowitą;

| f) | gatunki, które zamierza się poławiać; |
| --- | --- |

f)

gatunki, które zamierza się poławiać;

| g) | planowany obszar połowów. |
| --- | --- |

g)

planowany obszar połowów.

---

ZAŁĄCZNIK II

DZIENNIK POŁOWOWY PROWADZONY PRZEZ KAPITANA STATKU PAŃSTWA TRZECIEGO POŁAWIAJĄCEGO W WODACH UE

Informacje, które należy wpisać do dziennika połowowego

| 1. | Po każdym zaciągu:






  1.1. | ilość (w kilogramach wagi w relacji pełnej) każdego ze złowionych gatunków; |
| --- | --- | --- |

1.

Po każdym zaciągu:

1.1.

ilość (w kilogramach wagi w relacji pełnej) każdego ze złowionych gatunków;

| 1.2. | datę oraz godzinę zaciągu; |
| --- | --- |

1.2.

datę oraz godzinę zaciągu;

| 1.3. | położenie geograficzne obszarów, gdzie dokonano połowów; |
| --- | --- |

1.3.

położenie geograficzne obszarów, gdzie dokonano połowów;

| 1.4. | zastosowaną metodę połowową. |
| --- | --- |

1.4.

zastosowaną metodę połowową.

| 2. | Po każdym przeładunku na inny statek lub z innego statku:






  2.1. | wskazanie „otrzymane od” lub „przekazane na rzecz”; |
| --- | --- | --- |

2.

Po każdym przeładunku na inny statek lub z innego statku:

2.1.

wskazanie „otrzymane od” lub „przekazane na rzecz”;

| 2.2. | ilość (w kilogramach wagi w relacji pełnej) każdego z przeładowanych gatunków; |
| --- | --- |

2.2.

ilość (w kilogramach wagi w relacji pełnej) każdego z przeładowanych gatunków;

| 2.3. | nazwę, oznakę rybacką oraz numery statku, na który lub z którego dokonano przeładunku; |
| --- | --- |

2.3.

nazwę, oznakę rybacką oraz numery statku, na który lub z którego dokonano przeładunku;

| 2.4. | przeładunek dorsza jest zabroniony. |
| --- | --- |

2.4.

przeładunek dorsza jest zabroniony.

| 3. | Po każdym wyładunku w porcie UE:






  3.1. | nazwę portu; |
| --- | --- | --- |

3.

Po każdym wyładunku w porcie UE:

3.1.

nazwę portu;

| 3.2. | ilość (w kilogramach wagi w relacji pełnej) każdego z wyładowanych gatunków. |
| --- | --- |

3.2.

ilość (w kilogramach wagi w relacji pełnej) każdego z wyładowanych gatunków.

| 4. | Po każdym przekazaniu informacji do Komisji Europejskiej:






  4.1. | dzień i godzinę przekazania; |
| --- | --- | --- |

4.

Po każdym przekazaniu informacji do Komisji Europejskiej:

4.1.

dzień i godzinę przekazania;

| 4.2. | rodzaj wiadomości: „połów w momencie wejścia”, „połów w momencie wyjścia”, „połów”, „przeładunek”; |
| --- | --- |

4.2.

rodzaj wiadomości: „połów w momencie wejścia”, „połów w momencie wyjścia”, „połów”, „przeładunek”;

| 4.3. | w przypadku przekazu radiowego: nazwę stacji radiowej. |
| --- | --- |

4.3.

w przypadku przekazu radiowego: nazwę stacji radiowej.

---

ZAŁĄCZNIK III

INFORMACJE PRZEKAZYWANE KOMISJI PRZEZ STATKI PAŃSTW TRZECICH POŁAWIAJĄCE W WODACH UE

1.   Informacje, które należy przekazać Komisji Europejskiej, oraz harmonogram ich przekazywania:

| 1.1. | Za każdym razem, gdy statek rozpoczyna rejs połowowy (1) na wodach UE, przesyła on komunikat o „połowie w momencie wejścia”, który zawiera następujące szczegółowe informacje:







  SR | o (2) | (= początek zapisu) |
| --- | --- | --- | --- |
| AD | o | XEU (= Komisja Europejska) |
| SQ | o | (numer porządkowy komunikatu w bieżącym roku) |
| TM | o | COE (= „połów w momencie wejścia”) |
| RC | o | (międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy) |
| TN | f (3) | (numer porządkowy rejsu połowowego w bieżącym roku) |
| NA | f | (nazwa statku) |
| IR | o | (państwo bandery w postaci kodu ISO-3, po którym w odpowiednich przypadkach następuje niepowtarzalny numer referencyjny, jeżeli istnieje, stosowany w państwie bandery) |
| XR | o | (oznaka rybacka; numer boczny statku) |
| LT (4) | f (5) | (szerokość geograficzna statku w momencie przesyłania danych) |
| LG (4) | f (5) | (długość geograficzna statku w momencie przesyłania danych) |
| LI | f | (szacowana szerokość geograficzna obszaru, na którym kapitan statku zamierza rozpocząć połów, podana w stopniach lub w układzie dziesiętnym) |
| LN | f | (szacowana długość geograficzna obszaru, na którym kapitan statku zamierza rozpocząć połów, podana w stopniach lub w układzie dziesiętnym) |
| RA | o | (odpowiedni obszar ICES) |
| OB | o | (ilość według gatunków na statku, w ładowni, w razie potrzeby parami: kod FAO + waga w relacji pełnej w kilogramach, zaokrąglona do najbliższych 100 kilogramów) |
| DA | o | (data przekazania danych w formacie rrrrmmdd) |
| TI | o | (godzina przekazania danych w formacie ggmm) |
| MA | o | (imię i nazwisko kapitana statku) |
| ER | o | (= koniec zapisu) |

1.1.

Za każdym razem, gdy statek rozpoczyna rejs połowowy (1) na wodach UE, przesyła on komunikat o „połowie w momencie wejścia”, który zawiera następujące szczegółowe informacje:

SR

o (2)

(= początek zapisu)

AD

o

XEU (= Komisja Europejska)

SQ

o

(numer porządkowy komunikatu w bieżącym roku)

TM

o

COE (= „połów w momencie wejścia”)

RC

o

(międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy)

TN

f (3)

(numer porządkowy rejsu połowowego w bieżącym roku)

NA

f

(nazwa statku)

IR

o

(państwo bandery w postaci kodu ISO-3, po którym w odpowiednich przypadkach następuje niepowtarzalny numer referencyjny, jeżeli istnieje, stosowany w państwie bandery)

XR

o

(oznaka rybacka; numer boczny statku)

LT (4)

f (5)

(szerokość geograficzna statku w momencie przesyłania danych)

LG (4)

f (5)

(długość geograficzna statku w momencie przesyłania danych)

LI

f

(szacowana szerokość geograficzna obszaru, na którym kapitan statku zamierza rozpocząć połów, podana w stopniach lub w układzie dziesiętnym)

LN

f

(szacowana długość geograficzna obszaru, na którym kapitan statku zamierza rozpocząć połów, podana w stopniach lub w układzie dziesiętnym)

RA

o

(odpowiedni obszar ICES)

OB

o

(ilość według gatunków na statku, w ładowni, w razie potrzeby parami: kod FAO + waga w relacji pełnej w kilogramach, zaokrąglona do najbliższych 100 kilogramów)

DA

o

(data przekazania danych w formacie rrrrmmdd)

TI

o

(godzina przekazania danych w formacie ggmm)

MA

o

(imię i nazwisko kapitana statku)

ER

o

(= koniec zapisu)

| 1.2. | Za każdym razem, gdy statek kończy rejs połowowy (1) na wodach UE, przesyła on komunikat o „połowie w momencie wyjścia”, który zawiera następujące szczegółowe informacje:







  SR | o | (= początek zapisu) |
| --- | --- | --- | --- |
| AD | o | XEU (= Komisja Europejska) |
| SQ | o | (numer porządkowy komunikatu przesłanego przez dany statek w bieżącym roku) |
| TM | o | COX (= „połów w momencie wyjścia”) |
| RC | o | (międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy) |
| TN | f | (numer porządkowy rejsu połowowego w bieżącym roku) |
| NA | f | (nazwa statku) |
| IR | o | (państwo bandery w postaci kodu ISO-3, po którym w odpowiednich przypadkach następuje niepowtarzalny numer referencyjny, jeżeli istnieje, stosowany w państwie bandery) |
| XR | o | (oznaka rybacka; numer boczny statku) |
| LT (6) | f (7) | (szerokość geograficzna statku w momencie przesyłania danych) |
| LG (6) | f (7) | (długość geograficzna statku w momencie przesyłania danych) |
| RA | o | (odpowiedni obszar ICES, na którym dokonano połowów) |
| CA | o | (wielkość połowu według gatunków od ostatniego raportu, w razie potrzeby parami: kod FAO + waga w relacji pełnej w kilogramach, zaokrąglona do najbliższych 100 kilogramów) |
| OB | f | (ilość według gatunków na statku, w ładowni, w razie potrzeby parami: kod FAO + waga w relacji pełnej w kilogramach, zaokrąglona do najbliższych 100 kilogramów) |
| DF | f | (liczba dni, w ciągu których prowadzono połowy od ostatniego raportu) |
| DA | o | (data przekazania danych w formacie rrrrmmdd) |
| TI | o | (godzina przekazania danych w formacie ggmm) |
| MA | o | (imię i nazwisko kapitana statku) |
| ER | o | (= koniec zapisu) |

1.2.

Za każdym razem, gdy statek kończy rejs połowowy (1) na wodach UE, przesyła on komunikat o „połowie w momencie wyjścia”, który zawiera następujące szczegółowe informacje:

SR

o

(= początek zapisu)

AD

o

XEU (= Komisja Europejska)

SQ

o

(numer porządkowy komunikatu przesłanego przez dany statek w bieżącym roku)

TM

o

COX (= „połów w momencie wyjścia”)

RC

o

(międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy)

TN

f

(numer porządkowy rejsu połowowego w bieżącym roku)

NA

f

(nazwa statku)

IR

o

(państwo bandery w postaci kodu ISO-3, po którym w odpowiednich przypadkach następuje niepowtarzalny numer referencyjny, jeżeli istnieje, stosowany w państwie bandery)

XR

o

(oznaka rybacka; numer boczny statku)

LT (6)

f (7)

(szerokość geograficzna statku w momencie przesyłania danych)

LG (6)

f (7)

(długość geograficzna statku w momencie przesyłania danych)

RA

o

(odpowiedni obszar ICES, na którym dokonano połowów)

CA

o

(wielkość połowu według gatunków od ostatniego raportu, w razie potrzeby parami: kod FAO + waga w relacji pełnej w kilogramach, zaokrąglona do najbliższych 100 kilogramów)

OB

f

(ilość według gatunków na statku, w ładowni, w razie potrzeby parami: kod FAO + waga w relacji pełnej w kilogramach, zaokrąglona do najbliższych 100 kilogramów)

DF

f

(liczba dni, w ciągu których prowadzono połowy od ostatniego raportu)

DA

o

(data przekazania danych w formacie rrrrmmdd)

TI

o

(godzina przekazania danych w formacie ggmm)

MA

o

(imię i nazwisko kapitana statku)

ER

o

(= koniec zapisu)

| 1.3. | Co trzy dni, począwszy od trzeciego dnia po wpłynięciu przez statek po raz pierwszy na obszary określone w ppkt 1.1 podczas połowów śledzia i makreli, oraz co tydzień, począwszy od siódmego dnia po wpłynięciu przez statek po raz pierwszy na obszary określone w ppkt 1.1 podczas połowów wszystkich gatunków, innych niż śledź i makrela, należy wysłać raport połowowy, który zawiera następujące szczegółowe informacje:







  SR | o | (= początek zapisu) |
| --- | --- | --- | --- |
| AD | o | XEU (= Komisja Europejska) |
| SQ | o | (numer porządkowy komunikatu przesłanego przez dany statek w bieżącym roku) |
| TM | o | CAT (= „raport połowowy”) |
| RC | o | (międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy) |
| TN | f | (numer porządkowy rejsu połowowego w bieżącym roku) |
| NA | f | (nazwa statku) |
| IR | o | (państwo bandery w postaci kodu ISO-3, po którym w odpowiednich przypadkach następuje niepowtarzalny numer referencyjny, jeżeli istnieje, stosowany w państwie bandery) |
| XR | o | (oznaka rybacka; numer boczny statku) |
| LT (8) | f (9) | (szerokość geograficzna statku w momencie przesyłania danych) |
| LG (8) | f (9) | (długość geograficzna statku w momencie przesyłania danych) |
| RA | o | (odpowiedni obszar ICES, na którym dokonano połowów) |
| CA | o | (wielkość połowu według gatunków od ostatniego raportu, w razie potrzeby parami: kod FAO + waga w relacji pełnej w kilogramach, zaokrąglona do najbliższych 100 kilogramów) |
| OB | f | (ilość według gatunków na statku, w ładowni, w razie potrzeby parami: kod FAO + waga w relacji pełnej w kilogramach, zaokrąglona do najbliższych 100 kilogramów) |
| DF | f | (liczba dni, w ciągu których prowadzono połowy od ostatniego raportu) |
| DA | o | (data przekazania danych w formacie rrrrmmdd) |
| TI | o | (godzina przekazania danych w formacie ggmm) |
| MA | o | (imię i nazwisko kapitana statku) |
| ER | o | (= koniec zapisu) |

1.3.

Co trzy dni, począwszy od trzeciego dnia po wpłynięciu przez statek po raz pierwszy na obszary określone w ppkt 1.1 podczas połowów śledzia i makreli, oraz co tydzień, począwszy od siódmego dnia po wpłynięciu przez statek po raz pierwszy na obszary określone w ppkt 1.1 podczas połowów wszystkich gatunków, innych niż śledź i makrela, należy wysłać raport połowowy, który zawiera następujące szczegółowe informacje:

SR

o

(= początek zapisu)

AD

o

XEU (= Komisja Europejska)

SQ

o

(numer porządkowy komunikatu przesłanego przez dany statek w bieżącym roku)

TM

o

CAT (= „raport połowowy”)

RC

o

(międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy)

TN

f

(numer porządkowy rejsu połowowego w bieżącym roku)

NA

f

(nazwa statku)

IR

o

(państwo bandery w postaci kodu ISO-3, po którym w odpowiednich przypadkach następuje niepowtarzalny numer referencyjny, jeżeli istnieje, stosowany w państwie bandery)

XR

o

(oznaka rybacka; numer boczny statku)

LT (8)

f (9)

(szerokość geograficzna statku w momencie przesyłania danych)

LG (8)

f (9)

(długość geograficzna statku w momencie przesyłania danych)

RA

o

(odpowiedni obszar ICES, na którym dokonano połowów)

CA

o

(wielkość połowu według gatunków od ostatniego raportu, w razie potrzeby parami: kod FAO + waga w relacji pełnej w kilogramach, zaokrąglona do najbliższych 100 kilogramów)

OB

f

(ilość według gatunków na statku, w ładowni, w razie potrzeby parami: kod FAO + waga w relacji pełnej w kilogramach, zaokrąglona do najbliższych 100 kilogramów)

DF

f

(liczba dni, w ciągu których prowadzono połowy od ostatniego raportu)

DA

o

(data przekazania danych w formacie rrrrmmdd)

TI

o

(godzina przekazania danych w formacie ggmm)

MA

o

(imię i nazwisko kapitana statku)

ER

o

(= koniec zapisu)

| 1.4. | W przypadku gdy planowany jest przeładunek między raportem połowowym „w momencie wejścia” i raportem połowowym „w momencie wyjścia”, oprócz raportów połowowych należy przesłać dodatkowy komunikat w sprawie przeładunku na co najmniej 24 godziny wcześniej, określający:







  SR | o | (= początek zapisu) |
| --- | --- | --- | --- |
| AD | o | XEU (= Komisja Europejska) |
| SQ | o | (numer porządkowy komunikatu przesłanego przez dany statek w bieżącym roku) |
| TM | o | TRA (= „przeładunek”) |
| RC | o | (międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy) |
| TN | f | (numer porządkowy rejsu połowowego w bieżącym roku) |
| NA | f | (nazwa statku) |
| IR | o | (państwo bandery w postaci kodu ISO-3, po którym w odpowiednich przypadkach następuje niepowtarzalny numer referencyjny, jeżeli istnieje, stosowany w państwie bandery) |
| XR | o | (oznaka rybacka; numer boczny statku) |
| KG | o | (ilość według gatunków załadowanych lub wyładowanych, w razie potrzeby parami: kod FAO + waga w relacji pełnej w kilogramach, zaokrąglona do najbliższych 100 kilogramów) |
| TT | o | (międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy statku, na który dokonuje się przeładunku) |
| TF | o | (międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy statku przekazującego) |
| LT (10) | o/f (11)
   (12) | (przewidywana szerokość geograficzna statku, na której planowane jest dokonanie przeładunku) |
| LG (10) | o/f (11)
   (12) | (przewidywana długość geograficzna statku, na której planowane jest dokonanie przeładunku) |
| PD | o | (przewidywana data planowanego przeładunku) |
| PT | o | (przewidywana godzina planowanego przeładunku) |
| DA | o | (data przekazania danych w formacie rrrrmmdd) |
| TI | o | (godzina przekazania danych w formacie ggmm) |
| MA | o | (imię i nazwisko kapitana statku) |
| ER | o | (= koniec zapisu) |

1.4.

W przypadku gdy planowany jest przeładunek między raportem połowowym „w momencie wejścia” i raportem połowowym „w momencie wyjścia”, oprócz raportów połowowych należy przesłać dodatkowy komunikat w sprawie przeładunku na co najmniej 24 godziny wcześniej, określający:

SR

o

(= początek zapisu)

AD

o

XEU (= Komisja Europejska)

SQ

o

(numer porządkowy komunikatu przesłanego przez dany statek w bieżącym roku)

TM

o

TRA (= „przeładunek”)

RC

o

(międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy)

TN

f

(numer porządkowy rejsu połowowego w bieżącym roku)

NA

f

(nazwa statku)

IR

o

(państwo bandery w postaci kodu ISO-3, po którym w odpowiednich przypadkach następuje niepowtarzalny numer referencyjny, jeżeli istnieje, stosowany w państwie bandery)

XR

o

(oznaka rybacka; numer boczny statku)

KG

o

(ilość według gatunków załadowanych lub wyładowanych, w razie potrzeby parami: kod FAO + waga w relacji pełnej w kilogramach, zaokrąglona do najbliższych 100 kilogramów)

TT

o

(międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy statku, na który dokonuje się przeładunku)

TF

o

(międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy statku przekazującego)

LT (10)

o/f (11)
   (12)

(przewidywana szerokość geograficzna statku, na której planowane jest dokonanie przeładunku)

LG (10)

o/f (11)
   (12)

(przewidywana długość geograficzna statku, na której planowane jest dokonanie przeładunku)

PD

o

(przewidywana data planowanego przeładunku)

PT

o

(przewidywana godzina planowanego przeładunku)

DA

o

(data przekazania danych w formacie rrrrmmdd)

TI

o

(godzina przekazania danych w formacie ggmm)

MA

o

(imię i nazwisko kapitana statku)

ER

o

(= koniec zapisu)

2.   Forma komunikatu

Jeżeli nie stosuje się ppkt 3.3 poniżej, informacje, o których mowa powyżej w pkt 1, są przekazywane zgodnie z kodami i kolejnością danych określonych powyżej; w szczególności:

| — | w pasku tytułu komunikatu należy umieścić tekst „VRONT”, |
| --- | --- |

—

w pasku tytułu komunikatu należy umieścić tekst „VRONT”,

| — | każda pozycja danych umieszczana jest w nowej linii, |
| --- | --- |

—

każda pozycja danych umieszczana jest w nowej linii,

| — | same dane poprzedzone są wskazanym kodem i oddzielone od kolejnej pozycji spacją. |
| --- | --- |

—

same dane poprzedzone są wskazanym kodem i oddzielone od kolejnej pozycji spacją.

Przykład (z fikcyjnymi danymi):

| SR | |
| --- | --- |
| AD | XEU |
| SQ | 1 |
| TM | COE |
| RC | IRCS |
| TN | 1 |
| NA | NAZWA STATKU |
| IR | NOR |
| XR | PO 12345 |
| LT | +65,321 |
| LG | –21,123 |
| RA | 04 A. |
| OB | COD 100 HAD 300 |
| DA | 20051004 |
| MA | IMIĘ I NAZWISKO KAPITANA |
| TI | 1315 |
| ER | |

SR

AD

XEU

SQ

1

TM

COE

RC

IRCS

TN

1

NA

NAZWA STATKU

IR

NOR

XR

PO 12345

LT

+65,321

LG

–21,123

RA

04 A.

OB

COD 100 HAD 300

DA

20051004

MA

IMIĘ I NAZWISKO KAPITANA

TI

1315

ER

3.   Schemat komunikacyjny

| 3.1. | Statek przekazuje informacje określone w pkt 1 Komisji Europejskiej w Brukseli za pomocą teleksu (SAT COM C 420599543 FISH), poczty elektronicznej (FISHERIES-telecom@ec.europa.eu) lub jednej ze stacji radiowych wymienionych w pkt 4 poniżej oraz w formie określonej w pkt 2. |
| --- | --- |

3.1.

Statek przekazuje informacje określone w pkt 1 Komisji Europejskiej w Brukseli za pomocą teleksu (SAT COM C 420599543 FISH), poczty elektronicznej (FISHERIES-telecom@ec.europa.eu) lub jednej ze stacji radiowych wymienionych w pkt 4 poniżej oraz w formie określonej w pkt 2.

| 3.2. | Jeżeli z powodu działania siły wyższej statek nie ma możliwości nadania wiadomości, może ona zostać nadana w jego imieniu przez inny statek. |
| --- | --- |

3.2.

Jeżeli z powodu działania siły wyższej statek nie ma możliwości nadania wiadomości, może ona zostać nadana w jego imieniu przez inny statek.

| 3.3. | W przypadku gdy państwo bandery posiada możliwości techniczne przesyłania wszystkich powyższych komunikatów i treści w tzw. formacie NAF w imieniu swych statków prowadzących działalność, dane państwo bandery może, w wyniku dwustronnego porozumienia między państwem bandery a Komisją, przesyłać wspomniane informacje poprzez zabezpieczony protokół komunikacyjny do Komisji Europejskiej w Brukseli. W takim przypadku do komunikatu dołącza się dodatkowe informacje – w charakterze koperty (po informacji AD):







  FR | o | (nadawca: strona przekazująca w postaci kodu alfa ISO-3 kraju) |
| --- | --- | --- | --- |
| RN | o | (numer porządkowy zapisu w odpowiednim roku) |
| RD | o | (data przekazania danych w formacie rrrrmmdd) |
| RT | o | (godzina przekazania danych w formacie ggmm) |

3.3.

W przypadku gdy państwo bandery posiada możliwości techniczne przesyłania wszystkich powyższych komunikatów i treści w tzw. formacie NAF w imieniu swych statków prowadzących działalność, dane państwo bandery może, w wyniku dwustronnego porozumienia między państwem bandery a Komisją, przesyłać wspomniane informacje poprzez zabezpieczony protokół komunikacyjny do Komisji Europejskiej w Brukseli. W takim przypadku do komunikatu dołącza się dodatkowe informacje – w charakterze koperty (po informacji AD):

FR

o

(nadawca: strona przekazująca w postaci kodu alfa ISO-3 kraju)

RN

o

(numer porządkowy zapisu w odpowiednim roku)

RD

o

(data przekazania danych w formacie rrrrmmdd)

RT

o

(godzina przekazania danych w formacie ggmm)

Przykład (wykorzystujący powyższe dane):

//SR//AD/XEU//FR/NOR//RN/5//RD/20051004//RT/1320//SQ/1//TM/COE//RC/IRCS//TN/1//NA/NAZWA STATKU//IR/NOR//XR/PO 12345//LT/+65 321//LG/–21 123//RA/04 A.//OB/COD 100 HAD 300//DA/20051004//TI/1315//MA/IMIĘ I NAZWISKO KAPITANA//ER//

Państwo bandery otrzymuje „komunikat zwrotny” zawierający następujące informacje:

| SR | o | (= początek zapisu) |
| --- | --- | --- |
| AD | o | (kod ISO-3 państwa bandery) |
| FR | o | XEU (= Komisja Europejska) |
| RN | o | (numer porządkowy komunikatu w bieżącym roku, w odniesieniu do którego wysłano „komunikat zwrotny”) |
| TM | o | RET (= „zwrot”) |
| SQ | o | (numer porządkowy pierwotnego komunikatu przesłanego przez dany statek w bieżącym roku) |
| RC | o | (międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy wymieniony w pierwotnym komunikacie) |
| RS | o | (status zwrotu – ACK lub NAK) |
| RE | o | (numer błędu zwrotu) |
| DA | o | (data przekazania danych w formacie rrrrmmdd) |
| TI | o | (godzina przekazania danych w formacie ggmm) |
| ER | o | (= koniec zapisu) |

SR

o

(= początek zapisu)

AD

o

(kod ISO-3 państwa bandery)

FR

o

XEU (= Komisja Europejska)

RN

o

(numer porządkowy komunikatu w bieżącym roku, w odniesieniu do którego wysłano „komunikat zwrotny”)

TM

o

RET (= „zwrot”)

SQ

o

(numer porządkowy pierwotnego komunikatu przesłanego przez dany statek w bieżącym roku)

RC

o

(międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy wymieniony w pierwotnym komunikacie)

RS

o

(status zwrotu – ACK lub NAK)

RE

o

(numer błędu zwrotu)

DA

o

(data przekazania danych w formacie rrrrmmdd)

TI

o

(godzina przekazania danych w formacie ggmm)

ER

o

(= koniec zapisu)

4.   Nazwa stacji radiowej

| Nazwa stacji radiowej | Sygnał wywoławczy stacji radiowej |
| --- | --- |
| Lyngby | OXZ |
| Land’s End | GLD |
| Valentia | EJK |
| Malin Head | EJM |
| Torshavn | OXJ |
| Bergen | LGN |
| Farsund | LGZ |
| Florø | LGL |
| Rogaland | LGQ |
| Tjøme | LGT |
| Ålesund | LGA |
| Ørlandet | LFO |
| Bodø | LPG |
| Svalbard | LGS |
| Stockholm Radio | STOCKHOLM RADIO |
| Turku | OFK |

Nazwa stacji radiowej

Sygnał wywoławczy stacji radiowej

Lyngby

OXZ

Land’s End

GLD

Valentia

EJK

Malin Head

EJM

Torshavn

OXJ

Bergen

LGN

Farsund

LGZ

Florø

LGL

Rogaland

LGQ

Tjøme

LGT

Ålesund

LGA

Ørlandet

LFO

Bodø

LPG

Svalbard

LGS

Stockholm Radio

STOCKHOLM RADIO

Turku

OFK

5.   Kody stosowane dla oznaczenia gatunków

| Beryksowate (Beryx spp.) | ALF |
| --- | --- |
| Niegładzica (Hippoglossoides platessoides) | PLA |
| Sardela europejska (Engraulis encrasicolus) | ANE |
| Żabnicowate (Lophius spp.) | ANF |
| Argentyna wielka (Argentina silus) | ARU |
| Brama (Brama brama) | POA |
| Długoszpar (Cetorinhus maximus) | BSK |
| Pałasz czarny (Aphanopus carbo) | BSF |
| Molwa niebieska (Molva dypterygia) | BLI |
| Błękitek (Micromesistius poutassou) | WHB |
| Krewetki (Xyphopenaeus kroyeri) | BOB |
| Dorsz (Gadus morhua) | COD |
| Krewetka zwyczajna (Crangon crangon) | CSH |
| Kalmary loligo (Loligo spp.) | SQC |
| Koleń (Squalus acanthias) | DGS |
| Widlaki (Phycis spp.) | FOR |
| Halibut niebieski (Reinhardtius hippoglossoides) | GHL |
| Plamiak (Melanogrammus aeglefinus) | HAD |
| Morszczuk (Merluccius merluccius) | HKE |
| Halibut (atlantycki) (Hippoglossus hippoglossus) | HAL |
| Śledź (Clupea harengus) | HER |
| Ostrobok (Trachurus trachurus) | HOM |
| Molwa (Molva molva) | LIN |
| Makrela (Scomber scombrus) | MAC |
| Smuklice (Lepidorhombus spp.) | LEZ |
| Krewetka północna (Pandalus borealis) | PRA |
| Homarzec (Nephrops norvegicus) | NEP |
| Okowiel (Trisopterus esmarkii) | NOP |
| Gardłosz atlantycki (Hoplostethus atlanticus) | ORY |
| Inne | OTH |
| Gładzica (Pleuronectes platessa) | PLE |
| Rdzawiec (Pollachius pollachius) | POL |
| Lamna (Lamma nasus) | POR |
| Karmazyny (Sebastes spp.) | RED |
| Morlesz bogar (Pagellus bogaraveo) | SBR |
| Buławik czarny (Coryphaenoides rupestris) | RNG |
| Czarniak (Pollachius virens) | POK |
| Łosoś (Salmo salar) | SAL |
| Dobijakowate (Ammodytes spp.) | SAN |
| Sardynka (Sardina pilchardus) | PIL |
| Rekin (Selachii, Pleurotremata) | SKH |
| Krewetki (Penaeidae) | PEZ |
| Szprot (Sprattus sprattus) | SPR |
| Kalmary illex (Illex spp.) | SQX |
| Tuńczykowate (Thunnidae) | TUN |
| Brosma (Brosme brosme) | USK |
| Witlinek (Merlangus merlangus) | WHG |
| Żółcica (Limanda ferruginea) | YEL |

Beryksowate (Beryx spp.)

ALF

Niegładzica (Hippoglossoides platessoides)

PLA

Sardela europejska (Engraulis encrasicolus)

ANE

Żabnicowate (Lophius spp.)

ANF

Argentyna wielka (Argentina silus)

ARU

Brama (Brama brama)

POA

Długoszpar (Cetorinhus maximus)

BSK

Pałasz czarny (Aphanopus carbo)

BSF

Molwa niebieska (Molva dypterygia)

BLI

Błękitek (Micromesistius poutassou)

WHB

Krewetki (Xyphopenaeus kroyeri)

BOB

Dorsz (Gadus morhua)

COD

Krewetka zwyczajna (Crangon crangon)

CSH

Kalmary loligo (Loligo spp.)

SQC

Koleń (Squalus acanthias)

DGS

Widlaki (Phycis spp.)

FOR

Halibut niebieski (Reinhardtius hippoglossoides)

GHL

Plamiak (Melanogrammus aeglefinus)

HAD

Morszczuk (Merluccius merluccius)

HKE

Halibut (atlantycki) (Hippoglossus hippoglossus)

HAL

Śledź (Clupea harengus)

HER

Ostrobok (Trachurus trachurus)

HOM

Molwa (Molva molva)

LIN

Makrela (Scomber scombrus)

MAC

Smuklice (Lepidorhombus spp.)

LEZ

Krewetka północna (Pandalus borealis)

PRA

Homarzec (Nephrops norvegicus)

NEP

Okowiel (Trisopterus esmarkii)

NOP

Gardłosz atlantycki (Hoplostethus atlanticus)

ORY

Inne

OTH

Gładzica (Pleuronectes platessa)

PLE

Rdzawiec (Pollachius pollachius)

POL

Lamna (Lamma nasus)

POR

Karmazyny (Sebastes spp.)

RED

Morlesz bogar (Pagellus bogaraveo)

SBR

Buławik czarny (Coryphaenoides rupestris)

RNG

Czarniak (Pollachius virens)

POK

Łosoś (Salmo salar)

SAL

Dobijakowate (Ammodytes spp.)

SAN

Sardynka (Sardina pilchardus)

PIL

Rekin (Selachii, Pleurotremata)

SKH

Krewetki (Penaeidae)

PEZ

Szprot (Sprattus sprattus)

SPR

Kalmary illex (Illex spp.)

SQX

Tuńczykowate (Thunnidae)

TUN

Brosma (Brosme brosme)

USK

Witlinek (Merlangus merlangus)

WHG

Żółcica (Limanda ferruginea)

YEL

6.   Kody stosowane dla oznaczenia odpowiedniego obszaru

| 02A. | rejon ICES IIa – Morze Norweskie |
| --- | --- |
| 02B. | rejon ICES IIb – Spitsbergen i Wyspy Niedźwiedzia |
| 03A. | rejon ICES IIIa – Skagerrak i Kattegat |
| 03B. | rejon ICES IIIb – cieśnina Sund |
| 03C. | rejon ICES IIIc – cieśnina Wielki Bełt i cieśnina Mały Bełt |
| 03D. | rejon ICES IIId – Morze Bałtyckie |
| 04A. | rejon ICES IVa – północna część Morza Północnego |
| 04B. | rejon ICES IVb – środkowa część Morza Północnego |
| 04C. | rejon ICES IVc – południowa część Morza Północnego |
| 05A. | rejon ICES Va – Płycizna Islandii |
| 05B. | rejon ICES Vb1, Vb2 – Płycizna Wysp Owczych |
| 06A. | rejon ICES VIa – północno-zachodnie wybrzeże Szkocji i Irlandii Północnej |
| 06B. | rejon ICES VIb – Rockall |
| 07A. | rejon ICES VIIa – Morze Irlandzkie |
| 07B. | rejon ICES VIIb – wody na zachód od Irlandii |
| 07C. | rejon ICES VIIc – Porcupine Bank |
| 07D. | rejon ICES VIId – wschodnia część kanału La Manche |
| 07E. | rejon ICES VIIe – zachodnia część kanału La Manche |
| 07F. | rejon ICES VIIf – Kanał Bristolski |
| 07G. | rejon ICES VIIg – północne Morze Celtyckie |
| 07H. | rejon ICES VIIh – południowe Morze Celtyckie |
| 07J. | rejon ICES VIIj – wody na południowy zachód od Irlandii – część wschodnia |
| 07K. | rejon ICES VIIk – wody na południowy zachód od Irlandii – część zachodnia |
| 08A. | rejon ICES VIIIa – Zatoka Biskajska – część północna |
| 08B. | rejon ICES VIIIb – Zatoka Biskajska – część środkowa |
| 08C. | rejon ICES VIIIc – Zatoka Biskajska – część południowa |
| 08D. | rejon ICES VIIId – Zatoka Biskajska – rejon przybrzeżny |
| 08E. | rejon ICES VIIIe – Zatoka Biskajska – zatoka zachodnia |
| 09A. | rejon ICES IXa – wody Portugalii – część wschodnia |
| 09B. | rejon ICES IXb – wody Portugalii – część zachodnia |
| 14A. | rejon ICES XIVa – północno-wschodnia część Grenlandii |
| 14B. | rejon ICES XIVb – południowo-wschodnia część Grenlandii |

02A.

rejon ICES IIa – Morze Norweskie

02B.

rejon ICES IIb – Spitsbergen i Wyspy Niedźwiedzia

03A.

rejon ICES IIIa – Skagerrak i Kattegat

03B.

rejon ICES IIIb – cieśnina Sund

03C.

rejon ICES IIIc – cieśnina Wielki Bełt i cieśnina Mały Bełt

03D.

rejon ICES IIId – Morze Bałtyckie

04A.

rejon ICES IVa – północna część Morza Północnego

04B.

rejon ICES IVb – środkowa część Morza Północnego

04C.

rejon ICES IVc – południowa część Morza Północnego

05A.

rejon ICES Va – Płycizna Islandii

05B.

rejon ICES Vb1, Vb2 – Płycizna Wysp Owczych

06A.

rejon ICES VIa – północno-zachodnie wybrzeże Szkocji i Irlandii Północnej

06B.

rejon ICES VIb – Rockall

07A.

rejon ICES VIIa – Morze Irlandzkie

07B.

rejon ICES VIIb – wody na zachód od Irlandii

07C.

rejon ICES VIIc – Porcupine Bank

07D.

rejon ICES VIId – wschodnia część kanału La Manche

07E.

rejon ICES VIIe – zachodnia część kanału La Manche

07F.

rejon ICES VIIf – Kanał Bristolski

07G.

rejon ICES VIIg – północne Morze Celtyckie

07H.

rejon ICES VIIh – południowe Morze Celtyckie

07J.

rejon ICES VIIj – wody na południowy zachód od Irlandii – część wschodnia

07K.

rejon ICES VIIk – wody na południowy zachód od Irlandii – część zachodnia

08A.

rejon ICES VIIIa – Zatoka Biskajska – część północna

08B.

rejon ICES VIIIb – Zatoka Biskajska – część środkowa

08C.

rejon ICES VIIIc – Zatoka Biskajska – część południowa

08D.

rejon ICES VIIId – Zatoka Biskajska – rejon przybrzeżny

08E.

rejon ICES VIIIe – Zatoka Biskajska – zatoka zachodnia

09A.

rejon ICES IXa – wody Portugalii – część wschodnia

09B.

rejon ICES IXb – wody Portugalii – część zachodnia

14A.

rejon ICES XIVa – północno-wschodnia część Grenlandii

14B.

rejon ICES XIVb – południowo-wschodnia część Grenlandii

---

(1)  Rejs połowowy oznacza rejs, który rozpoczyna się z chwilą, gdy statek, który ma zamiar dokonywać połowu, wpływa do strefy obejmującej 200 mil morskich od wybrzeży państw członkowskich Wspólnoty, objętej przepisami wspólnotowymi dotyczącymi rybołówstwa, i który kończy się w momencie opuszczenia przez statek tej strefy.

(2)  o = obowiązkowe.

(3)  f = fakultatywne.

(4)  LT, LG: muszą być określone w liczbach dziesiętnych, do 3 miejsc po przecinku.

(5)  Fakultatywne w przypadku, gdy statek podlega monitorowaniu przez satelitarne urządzenie lokacyjne.

(6)  LT, LG: muszą być określone w liczbach dziesiętnych, do 3 miejsc po przecinku.

(7)  Fakultatywne w przypadku gdy statek podlega monitorowaniu przez satelitarne urządzenie lokacyjne.

(8)  LT, LG: muszą być określone w liczbach dziesiętnych, do 3 miejsc po przecinku.

(9)  Fakultatywne w przypadku gdy statek podlega monitorowaniu przez satelitarne urządzenie lokacyjne.

(10)  LT, LG: muszą być określone w liczbach dziesiętnych, do 3 miejsc po przecinku.

(11)  Fakultatywne w przypadku gdy statek podlega monitorowaniu przez satelitarne urządzenie lokacyjne.

(12)  Fakultatywne dla statku odbierającego.

---

ZAŁĄCZNIK IV

PRZEPISY DLA STATKÓW PAŃSTW TRZECICH ZAMIERZAJĄCYCH POŁAWIAĆ BŁĘKITKA LUB MAKRELĘ W WODACH UE

CZĘŚĆ I

Przepisy dla statków państw trzecich zamierzających poławiać błękitka w wodach UE

| a) | Statki, które posiadają już połów, mogą zacząć rejs połowowy dopiero po otrzymaniu zezwolenia od właściwego organu zainteresowanego przybrzeżnego państwa członkowskiego. Co najmniej cztery godziny przed wpłynięciem na wody UE kapitan statku powiadamia, w zależności od przypadku, jeden z następujących ośrodków monitorowania rybołówstwa:






  (i) | w Zjednoczonym Królestwie (Edynburg) pocztą elektroniczną na następujący adres: ukfcc@scotland.gsi.gov.uk lub telefonicznie (+ 44 1312719700); lub |
| --- | --- | --- |

a)

Statki, które posiadają już połów, mogą zacząć rejs połowowy dopiero po otrzymaniu zezwolenia od właściwego organu zainteresowanego przybrzeżnego państwa członkowskiego. Co najmniej cztery godziny przed wpłynięciem na wody UE kapitan statku powiadamia, w zależności od przypadku, jeden z następujących ośrodków monitorowania rybołówstwa:

(i)

w Zjednoczonym Królestwie (Edynburg) pocztą elektroniczną na następujący adres: ukfcc@scotland.gsi.gov.uk lub telefonicznie (+ 44 1312719700); lub

| (ii) | w Irlandii (Haulbowline) pocztą elektroniczną na następujący adres: nscstaff@eircom.net lub telefonicznie (+ 353 872365998). |
| --- | --- |

(ii)

w Irlandii (Haulbowline) pocztą elektroniczną na następujący adres: nscstaff@eircom.net lub telefonicznie (+ 353 872365998).

Powiadomienie określa nazwę, międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy oraz litery i numer portu (PLN) statku, całkowitą ilość według gatunków na statku oraz położenie (długość/szerokość geograficzna), w którym według szacunku kapitana statek wpłynie na wody UE, jak również obszar, w którym zamierza on rozpocząć połów. Statek nie rozpoczyna połowu, dopóki nie otrzyma potwierdzenia odbioru powiadomienia oraz instrukcji, czy kapitan musi zgłosić statek do inspekcji. Każde potwierdzenie odbioru ma niepowtarzalny numer zezwolenia, który kapitan zachowuje do końca rejsu połowowego.

Niezależnie od wszelkich inspekcji, które mogą zostać przeprowadzone na morzu, właściwe organy mogą w odpowiednio uzasadnionych okolicznościach zażądać od kapitana, aby zgłosił swój statek do inspekcji w porcie.

| b) | Statki, które wpływają na wody UE bez połowu, są wyłączone z wymogów ustanowionych w lit. a). |
| --- | --- |

b)

Statki, które wpływają na wody UE bez połowu, są wyłączone z wymogów ustanowionych w lit. a).

| c) | Rejs połowowy uznaje się za zakończony w chwili opuszczenia przez statek wód UE lub wejścia do portu UE, w którym nastąpi całkowity wyładunek połowów.
  Statki opuszczają wody UE dopiero po przepłynięciu przez jedną z następujących tras kontrolnych:






  A. | prostokąt ICES 48 E2 w rejonie VIa; |
| --- | --- | --- |

c)

Rejs połowowy uznaje się za zakończony w chwili opuszczenia przez statek wód UE lub wejścia do portu UE, w którym nastąpi całkowity wyładunek połowów.

Statki opuszczają wody UE dopiero po przepłynięciu przez jedną z następujących tras kontrolnych:

A.

prostokąt ICES 48 E2 w rejonie VIa;

| B. | prostokąt ICES 46 E6 w rejonie IVa; |
| --- | --- |

B.

prostokąt ICES 46 E6 w rejonie IVa;

| C. | prostokąty ICES 48 E8, 49 E8 lub 50 E8 w rejonie IVa. |
| --- | --- |

C.

prostokąty ICES 48 E8, 49 E8 lub 50 E8 w rejonie IVa.

Co najmniej cztery godziny przed wpłynięciem na jedną z wyżej wymienionych tras kontrolnych kapitan statku powiadamia ośrodek monitorowania rybołówstwa w Edynburgu pocztą elektroniczną lub telefonicznie, jak przewidziano w pkt 1. Powiadomienie określa nazwę, międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy oraz litery i numer portu (PLN) statku, całkowitą ilość według gatunków na statku oraz trasę kontrolną, przez którą statek ma zamiar przepłynąć.

Statek nie opuszcza obszaru objętego trasą kontrolną, dopóki nie otrzyma potwierdzenia odbioru powiadomienia oraz instrukcji, czy kapitan musi zgłosić statek do inspekcji. Każde potwierdzenie odbioru ma niepowtarzalny numer zezwolenia, który kapitan zachowuje do opuszczenia przez statek wód UE.

Bez względu na wszelkie inspekcje, które mogą zostać przeprowadzone na morzu, właściwe organy mogą w odpowiednio uzasadnionych okolicznościach zażądać od kapitana, aby zgłosił swój statek do inspekcji w porcie Lerwick lub Scrabster.

CZĘŚĆ II

Przepisy dla statków państw trzecich zamierzających poławiać makrelę w wodach UE

| a) | Statki mogą zacząć rejs połowowy dopiero po otrzymaniu zezwolenia od właściwego organu zainteresowanego nadbrzeżnego państwa członkowskiego. Statki te wpływają na wody UE dopiero po przepłynięciu przez jeden z następujących obszarów kontrolnych: | prostokąt ICES 48 E2 w rejonie VIa; |
| --- | --- | --- |

a)

Statki mogą zacząć rejs połowowy dopiero po otrzymaniu zezwolenia od właściwego organu zainteresowanego nadbrzeżnego państwa członkowskiego. Statki te wpływają na wody UE dopiero po przepłynięciu przez jeden z następujących obszarów kontrolnych:

prostokąt ICES 48 E2 w rejonie VIa;

| | prostokąt ICES 50 F1 w rejonie IVa; |
| --- | --- |

prostokąt ICES 50 F1 w rejonie IVa;

| | prostokąt ICES 46 F1 w rejonie IVa. |
| --- | --- |

prostokąt ICES 46 F1 w rejonie IVa.

Co najmniej cztery godziny przed wpłynięciem na jeden z wyżej wymienionych obszarów kontrolnych kapitan statku powiadamia ośrodek monitorowania rybołówstwa w Zjednoczonym Królestwie (Edynburg) pocztą elektroniczną na adres: ukfcc@scotland.gsi.gov.uk lub telefonicznie (+ 44 1312719700).

Powiadomienie określa nazwę, międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy oraz litery i numer portu (PLN) statku, całkowitą ilość według gatunków na statku oraz obszar kontrolny, przez który statek ma zamiar wpłynąć na wody UE. Statek nie rozpoczyna połowu, dopóki nie otrzyma potwierdzenia odbioru powiadomienia oraz instrukcji, czy kapitan musi zgłosić statek do inspekcji. Każde potwierdzenie odbioru ma niepowtarzalny numer zezwolenia, który kapitan zachowuje do końca rejsu połowowego.

| b) | Statki, które wpływają na wody UE bez połowu, są wyłączone z wymogów ustanowionych w lit. a). |
| --- | --- |

b)

Statki, które wpływają na wody UE bez połowu, są wyłączone z wymogów ustanowionych w lit. a).

| c) | Rejs połowowy uznaje się za zakończony w chwili opuszczenia przez statek wód UE lub wejścia do portu UE, w którym nastąpi całkowity wyładunek połowów.
  Statki opuszczają wody UE dopiero po przepłynięciu przez jeden z obszarów kontrolnych.
  Opuszczając wody UE, co najmniej dwie godziny przed wpłynięciem na jeden z obszarów kontrolnych kapitan statku powiadamia ośrodek monitorowania rybołówstwa w Edynburgu pocztą elektroniczną lub telefonicznie, jak przewidziano w lit. a).
  Powiadomienie określa nazwę, międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy oraz litery i numer portu (PLN) statku, całkowitą ilość według gatunków na statku oraz obszar kontrolny, przez który statek ma zamiar przepłynąć. Statek nie opuszcza obszaru kontrolnego, dopóki nie otrzyma potwierdzenia odbioru powiadomienia oraz instrukcji, czy kapitan musi zgłosić statek do inspekcji. Każde potwierdzenie odbioru ma niepowtarzalny numer zezwolenia, który kapitan zachowuje do opuszczenia przez statek wód UE. |
| --- | --- |

c)

Rejs połowowy uznaje się za zakończony w chwili opuszczenia przez statek wód UE lub wejścia do portu UE, w którym nastąpi całkowity wyładunek połowów.

Statki opuszczają wody UE dopiero po przepłynięciu przez jeden z obszarów kontrolnych.

Opuszczając wody UE, co najmniej dwie godziny przed wpłynięciem na jeden z obszarów kontrolnych kapitan statku powiadamia ośrodek monitorowania rybołówstwa w Edynburgu pocztą elektroniczną lub telefonicznie, jak przewidziano w lit. a).

Powiadomienie określa nazwę, międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy oraz litery i numer portu (PLN) statku, całkowitą ilość według gatunków na statku oraz obszar kontrolny, przez który statek ma zamiar przepłynąć. Statek nie opuszcza obszaru kontrolnego, dopóki nie otrzyma potwierdzenia odbioru powiadomienia oraz instrukcji, czy kapitan musi zgłosić statek do inspekcji. Każde potwierdzenie odbioru ma niepowtarzalny numer zezwolenia, który kapitan zachowuje do opuszczenia przez statek wód UE.

---

| 11.3.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 61/24 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 61/24

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 202/2010

z dnia 10 marca 2010 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 6/2003 dotyczące rozpowszechniania wyników badań statystycznych w zakresie przewozu drogowego rzeczy

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1172/98 z dnia 25 maja 1998 r. w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do transportu drogowego rzeczy (1), w szczególności jego art. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Właściwe jest wykorzystanie w możliwie największym stopniu danych statystycznych dotyczących przewozu drogowego rzeczy, o których to danych mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1172/98, z poszanowaniem poufności poszczególnych zapisów danych. |
| --- | --- |

(1)

Właściwe jest wykorzystanie w możliwie największym stopniu danych statystycznych dotyczących przewozu drogowego rzeczy, o których to danych mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1172/98, z poszanowaniem poufności poszczególnych zapisów danych.

| (2) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 833/2007 (2), kończącym okres przejściowy przewidziany w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1172/98, udostępniono szczegółowe dane dotyczące pochodzenia i przeznaczenia w odniesieniu do krajowych, jak i międzynarodowych drogowych przewozów ładunków od roku 2008. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 833/2007 (2), kończącym okres przejściowy przewidziany w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1172/98, udostępniono szczegółowe dane dotyczące pochodzenia i przeznaczenia w odniesieniu do krajowych, jak i międzynarodowych drogowych przewozów ładunków od roku 2008.

| (3) | Konieczne jest udostępnienie państwom członkowskim danych dotyczących pochodzenia i przeznaczenia w transporcie krajowym i międzynarodowym w celu pełnego objęcia danymi statystycznymi transportu drogowego na poziomie krajowym. |
| --- | --- |

(3)

Konieczne jest udostępnienie państwom członkowskim danych dotyczących pochodzenia i przeznaczenia w transporcie krajowym i międzynarodowym w celu pełnego objęcia danymi statystycznymi transportu drogowego na poziomie krajowym.

| (4) | Naukowcy i społeczność naukowa jako całość powinni mieć dostęp, dla celów naukowych, do danych przekazywanych Komisji (Eurostatowi) zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1172/98, w myśl zasady określonej w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 (3) w sprawie statystyki europejskiej. |
| --- | --- |

(4)

Naukowcy i społeczność naukowa jako całość powinni mieć dostęp, dla celów naukowych, do danych przekazywanych Komisji (Eurostatowi) zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1172/98, w myśl zasady określonej w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 (3) w sprawie statystyki europejskiej.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie Komisji (WE) nr 6/2003 (4). |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie Komisji (WE) nr 6/2003 (4).

| (6) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Europejskiego Systemu Statystycznego, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Europejskiego Systemu Statystycznego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 6/2003 zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 marca 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 163 z 6.6.1998, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 185 z 17.7.2007, s. 9.

2

(3)  Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 164.

3

(4)  Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 45.

4

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

WYKAZ TABEL PRZEZNACZONYCH DO ROZPOWSZECHNIANIA

A.   Kontynuacja istniejących tabel

W celu zachowania ciągłości istniejące tabele mogą być rozpowszechniane przez Komisję (Eurostat).

B.   Tabele podstawowe

Następujący zestaw tabel oraz ich podzestawy mogą być rozpowszechniane.

| Tabela | Opis
  Uwaga 1 | Okres odniesienia | Jednostki
  Uwaga 2 | Uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| B1 | Podsumowanie działalności wg rodzajów operacji i rodzajów transportu | Rok, kwartał | 1 000 ton
  mln tonokilometrów
  wozokilometry | Uwaga 3 |
| B2 | Transport wg rodzajów operacji | Rok, kwartał | 1 000 ton
  mln tonokilometrów | Uwaga 3 |
| B3 | Transport wg rodzajów towarów | Rok | 1 000 ton
  mln tonokilometrów | |
| B4.1 | Transport międzynarodowy wg krajów załadunku i wyładunku (ogółem wszystkie kraje zgłaszające) | Rok | 1 000 ton
  mln tonokilometrów | |
| B4.2 | Jak w tabeli B4.1, lecz z dodatkowym podziałem wg rodzajów towarów | Rok | 1 000 ton
  mln tonokilometrów | |
| B4.3 | Transport międzynarodowy wg krajów załadunku i wyładunku (z podziałem wg krajów zgłaszających) | Rok | 1 000 ton
  mln tonokilometrów | |
| B4.4 | Jak w tabeli B4.3, lecz z dodatkowym podziałem wg rodzajów towarów | Rok | 1 000 ton
  mln tonokilometrów | |
| B5.1 | Transport wg regionów załadunku | Rok | 1 000 ton
  mln tonokilometrów
  przejazdy | Uwaga 4 |
| B5.2 | Transport wg regionów wyładunku | Rok | 1 000 ton
  mln tonokilometrów
  przejazdy | Uwaga 4 |
| B6.1 | Transport wg stref odległości | Rok | 1 000 ton
  mln tonokilometrów
  mln wozokilometrów
  przejazdy | |
| B6.2 | Jak w tabeli B6.1, lecz z dodatkowym podziałem wg rodzajów towarów | Rok | 1 000 ton
  mln tonokilometrów
  mln wozokilometrów
  przejazdy | |
| B7 | Transport wg konfiguracji osi | Rok | mln tonokilometrów
  mln wozokilometrów
  przejazdy | |
| B8 | Transport wg wieku pojazdu | Rok | mln tonokilometrów
  mln wozokilometrów
  przejazdy | |
| B9 | Transport wg dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu | Rok | mln tonokilometrów
  mln wozokilometrów
  przejazdy | |
| B10 | Transport wg ładowności pojazdu | Rok | mln tonokilometrów
  mln wozokilometrów
  przejazdy | |
| B11 | Transport wg dziedzin klasyfikacji NACE | Rok | mln tonokilometrów
  mln wozokilometrów
  przejazdy | |
| B12 | Przebiegi pojazdów, ładowne i puste | Rok | mln wozokilometrów
  przejazdy | |
| B13.1 | Przebiegi tranzytowe pojazdów wg krajów tranzytowych, z podziałem na ładowne/puste i wg dopuszczalnej masy całkowitej (ogółem wszystkie kraje zgłaszające) | Rok, kwartał | 1 000 ton
  przejazdy | |
| B13.2 | Przebiegi tranzytowe pojazdów wg krajów tranzytowych (z podziałem wg krajów zgłaszających) | Rok | 1 000 ton
  przejazdy | |
| B14 | Transport towarów niebezpiecznych wg rodzajów towarów niebezpiecznych | Rok | mln tonokilometrów
  mln wozokilometrów
  przejazdy | |
| B15 | Transport wg rodzajów ładunków | Rok | mln tonokilometrów
  mln wozokilometrów
  przejazdy | |
| B16 | Transport wg rodzajów ładunków i stref odległości | Rok | 1 000 ton
  mln tonokilometrów
  mln wozokilometrów
  przejazdy | |
| B17 | Transport krajowy wg regionów załadunku i wyładunku, wg krajów zgłaszających | Rok | 1 000 ton
  mln tonokilometrów
  przejazdy | Uwaga 5 |
| B18 | Transport międzynarodowy wg regionów załadunku i wyładunku, ogółem wszystkie kraje zgłaszające | Rok | 1 000 ton
  mln tonokilometrów
  przejazdy | Uwaga 6 |
| Uwaga 1: | Jeżeli nie podano inaczej, w tabelach przedstawiono podział wg krajów zgłaszających. |

Tabela

Opis

Uwaga 1

Okres odniesienia

Jednostki

Uwaga 2

Uwagi

B1

Podsumowanie działalności wg rodzajów operacji i rodzajów transportu

Rok, kwartał

1 000 ton

mln tonokilometrów

wozokilometry

Uwaga 3

B2

Transport wg rodzajów operacji

Rok, kwartał

1 000 ton

mln tonokilometrów

Uwaga 3

B3

Transport wg rodzajów towarów

Rok

1 000 ton

mln tonokilometrów

B4.1

Transport międzynarodowy wg krajów załadunku i wyładunku (ogółem wszystkie kraje zgłaszające)

Rok

1 000 ton

mln tonokilometrów

B4.2

Jak w tabeli B4.1, lecz z dodatkowym podziałem wg rodzajów towarów

Rok

1 000 ton

mln tonokilometrów

B4.3

Transport międzynarodowy wg krajów załadunku i wyładunku (z podziałem wg krajów zgłaszających)

Rok

1 000 ton

mln tonokilometrów

B4.4

Jak w tabeli B4.3, lecz z dodatkowym podziałem wg rodzajów towarów

Rok

1 000 ton

mln tonokilometrów

B5.1

Transport wg regionów załadunku

Rok

1 000 ton

mln tonokilometrów

przejazdy

Uwaga 4

B5.2

Transport wg regionów wyładunku

Rok

1 000 ton

mln tonokilometrów

przejazdy

Uwaga 4

B6.1

Transport wg stref odległości

Rok

1 000 ton

mln tonokilometrów

mln wozokilometrów

przejazdy

B6.2

Jak w tabeli B6.1, lecz z dodatkowym podziałem wg rodzajów towarów

Rok

1 000 ton

mln tonokilometrów

mln wozokilometrów

przejazdy

B7

Transport wg konfiguracji osi

Rok

mln tonokilometrów

mln wozokilometrów

przejazdy

B8

Transport wg wieku pojazdu

Rok

mln tonokilometrów

mln wozokilometrów

przejazdy

B9

Transport wg dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu

Rok

mln tonokilometrów

mln wozokilometrów

przejazdy

B10

Transport wg ładowności pojazdu

Rok

mln tonokilometrów

mln wozokilometrów

przejazdy

B11

Transport wg dziedzin klasyfikacji NACE

Rok

mln tonokilometrów

mln wozokilometrów

przejazdy

B12

Przebiegi pojazdów, ładowne i puste

Rok

mln wozokilometrów

przejazdy

B13.1

Przebiegi tranzytowe pojazdów wg krajów tranzytowych, z podziałem na ładowne/puste i wg dopuszczalnej masy całkowitej (ogółem wszystkie kraje zgłaszające)

Rok, kwartał

1 000 ton

przejazdy

B13.2

Przebiegi tranzytowe pojazdów wg krajów tranzytowych (z podziałem wg krajów zgłaszających)

Rok

1 000 ton

przejazdy

B14

Transport towarów niebezpiecznych wg rodzajów towarów niebezpiecznych

Rok

mln tonokilometrów

mln wozokilometrów

przejazdy

B15

Transport wg rodzajów ładunków

Rok

mln tonokilometrów

mln wozokilometrów

przejazdy

B16

Transport wg rodzajów ładunków i stref odległości

Rok

1 000 ton

mln tonokilometrów

mln wozokilometrów

przejazdy

B17

Transport krajowy wg regionów załadunku i wyładunku, wg krajów zgłaszających

Rok

1 000 ton

mln tonokilometrów

przejazdy

Uwaga 5

B18

Transport międzynarodowy wg regionów załadunku i wyładunku, ogółem wszystkie kraje zgłaszające

Rok

1 000 ton

mln tonokilometrów

przejazdy

Uwaga 6

Uwaga 1:

Jeżeli nie podano inaczej, w tabelach przedstawiono podział wg krajów zgłaszających.

| Uwaga 2: | Następujące jednostki miary oblicza się wewnętrznie dla wszystkich tabel: | 1 000 ton, |
| --- | --- | --- |

Uwaga 2:

Następujące jednostki miary oblicza się wewnętrznie dla wszystkich tabel:

1 000 ton,

| | mln tonokilometrów, |
| --- | --- |

mln tonokilometrów,

| | mln wozokilometrów (ładownych, pustych), |
| --- | --- |

mln wozokilometrów (ładownych, pustych),

| | przejazdy (ładowne, puste), |
| --- | --- |

przejazdy (ładowne, puste),

| | liczba pojazdorekordów użyta do obliczenia wartości komórki w tabeli. |
| --- | --- |

liczba pojazdorekordów użyta do obliczenia wartości komórki w tabeli.

W tej kolumnie podaje się jednostki miary zwykle oferowane użytkownikom. Na wniosek użytkowników można rozpowszechniać dane wyrażone w innych jednostkach.

Stosownie do potrzeb użytkowników tabele mogą opierać się na zmiennych dotyczących kursów pojazdów (informacje z zestawów danych A2) lub na operacjach odnoszących się do towarów (informacje z zestawów danych A3) (zob. rozporządzenie Rady (WE) nr 1172/98). Przejazdy oznacza się w związku z powyższym jako liczbę kursów bądź jako liczbę podstawowych operacji transportowych. Przejazdy tranzytowe oznacza się jako takie.

| Uwaga 3: | Rodzaje operacji dzieli się następująco:
  —   kurs krajowy: zarówno miejsce załadunku, jak i miejsce wyładunku znajduje się w kraju zgłaszającym,
  —   kurs międzynarodowy: miejsce załadunku bądź wyładunku, lub oba te miejsca, znajduje się w krajach innych niż kraj zgłaszający (= suma czterech następujących kategorii):
  (w tym)
  —   wychodzący (towary załadowane w kraju zgłaszającym): kurs rozpoczyna się w kraju zgłaszającym, a kończy poza jego granicami,
  —   przychodzący (towary wyładowane w kraju zgłaszającym): kurs rozpoczyna się poza granicami kraju zgłaszającego, a kończy na jego terytorium,
  —   przewóz typu »cross-trade«: kurs pomiędzy dwoma krajami innymi niż kraj zgłaszający,
  —   kabotaż: kurs pomiędzy miejscami położonymi na terytorium kraju innego niż kraj zgłaszający. |
| --- | --- |

Uwaga 3:

Rodzaje operacji dzieli się następująco:

—   kurs krajowy: zarówno miejsce załadunku, jak i miejsce wyładunku znajduje się w kraju zgłaszającym,

—   kurs międzynarodowy: miejsce załadunku bądź wyładunku, lub oba te miejsca, znajduje się w krajach innych niż kraj zgłaszający (= suma czterech następujących kategorii):

(w tym)

—   wychodzący (towary załadowane w kraju zgłaszającym): kurs rozpoczyna się w kraju zgłaszającym, a kończy poza jego granicami,

—   przychodzący (towary wyładowane w kraju zgłaszającym): kurs rozpoczyna się poza granicami kraju zgłaszającego, a kończy na jego terytorium,

—   przewóz typu »cross-trade«: kurs pomiędzy dwoma krajami innymi niż kraj zgłaszający,

—   kabotaż: kurs pomiędzy miejscami położonymi na terytorium kraju innego niż kraj zgłaszający.

| Uwaga 4: | Dane wg regionów załadunku lub wyładunku publikuje się, podając poziom NUTS-3. |
| --- | --- |

Uwaga 4:

Dane wg regionów załadunku lub wyładunku publikuje się, podając poziom NUTS-3.

| Uwaga 5: | Dla transportu krajowego miejsca załadunku i wyładunku publikuje się, podając poziom NUTS-2. |
| --- | --- |

Uwaga 5:

Dla transportu krajowego miejsca załadunku i wyładunku publikuje się, podając poziom NUTS-2.

| Uwaga 6: | Dla transportu międzynarodowego miejsca załadunku i wyładunku publikuje się, podając poziom NUTS-1. |
| --- | --- |

Uwaga 6:

Dla transportu międzynarodowego miejsca załadunku i wyładunku publikuje się, podając poziom NUTS-1.

C.   Tabele dotyczące kabotażu

W celu dostarczenia informacji o kabotażu, odpowiadających informacjom dostępnym na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 3118/932 (1), można rozpowszechniać następujący zestaw tabel i podzestawy tych tabel:

| | Opis | Okres | Jednostka |
| --- | --- | --- | --- |
| C1 | Kabotaż wykonywany przez przewoźników z każdego kraju zgłaszającego, wg krajów zgłaszających | Rok | 1 000 ton
  mln tonokilometrów |
| C2 | Kabotaż wykonywany przez przewoźników ze wszystkich krajów zgłaszających, wg krajów, gdzie kabotaż ma miejsce | Rok | 1 000 ton
  mln tonokilometrów |
| C3 | Kabotaż wg krajów zgłaszających i wg krajów, gdzie kabotaż ma miejsce | Rok | 1 000 ton
  mln tonokilometrów |

Opis

Okres

Jednostka

C1

Kabotaż wykonywany przez przewoźników z każdego kraju zgłaszającego, wg krajów zgłaszających

Rok

1 000 ton

mln tonokilometrów

C2

Kabotaż wykonywany przez przewoźników ze wszystkich krajów zgłaszających, wg krajów, gdzie kabotaż ma miejsce

Rok

1 000 ton

mln tonokilometrów

C3

Kabotaż wg krajów zgłaszających i wg krajów, gdzie kabotaż ma miejsce

Rok

1 000 ton

mln tonokilometrów

D.   Tabele dla władz krajowych państw członkowskich

W celu umożliwienia organom krajowym państw członkowskich innych niż kraj zgłaszający zestawienia pełnych danych statystycznych na temat operacji transportu drogowego realizowanych na terytorium ich kraju, mogą być im dostarczane następujące zagregowane pliki danych:

| | Opis | Okres | Zagregowane dla następujących wielkości
  Uwaga | Jednostki |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| D1.1 | Operacje transportowe na poziomie krajowym (kursy ładowne) | Rok | — | kraj zgłaszający |

Opis

Okres

Zagregowane dla następujących wielkości

Uwaga

Jednostki

D1.1

Operacje transportowe na poziomie krajowym (kursy ładowne)

Rok

—

kraj zgłaszający

| — | kraj załadunku |
| --- | --- |

—

kraj załadunku

| — | kraj wyładunku |
| --- | --- |

—

kraj wyładunku

| — | rodzaj towarów |
| --- | --- |

—

rodzaj towarów

| — | rodzaj transportu |
| --- | --- |

—

rodzaj transportu

| — | grupa wieku |
| --- | --- |

—

grupa wieku

| — | strefa odległości |
| --- | --- |

—

strefa odległości

| — | konfiguracja osi |
| --- | --- |

—

konfiguracja osi

tony

tonokilometry

wozokilometry

przejazdy

liczba pojazdorekordów

D1.2

Transport towarów niebezpiecznych na poziomie krajowym (kursy ładowne)

Rok

| — | kraj zgłaszający |
| --- | --- |

—

kraj zgłaszający

| — | kraj załadunku |
| --- | --- |

—

kraj załadunku

| — | kraj wyładunku |
| --- | --- |

—

kraj wyładunku

| — | towary niebezpieczne |
| --- | --- |

—

towary niebezpieczne

| — | rodzaj transportu |
| --- | --- |

—

rodzaj transportu

tony

tonokilometry

wozokilometry

przejazdy

liczba pojazdorekordów

D2

Operacje transportowe na poziomie krajowym (kursy puste)

Rok

| — | kraj zgłaszający |
| --- | --- |

—

kraj zgłaszający

| — | kraj pochodzenia |
| --- | --- |

—

kraj pochodzenia

| — | kraj przeznaczenia |
| --- | --- |

—

kraj przeznaczenia

| — | rodzaj transportu |
| --- | --- |

—

rodzaj transportu

| — | grupa wieku |
| --- | --- |

—

grupa wieku

| — | strefa odległości |
| --- | --- |

—

strefa odległości

wozokilometry

przejazdy

liczba pojazdorekordów

D3.1

Operacje transportowe na poziomie regionalnym (kursy ładowne)

Rok

| — | kraj zgłaszający |
| --- | --- |

—

kraj zgłaszający

| — | region załadunku |
| --- | --- |

—

region załadunku

| — | region wyładunku |
| --- | --- |

—

region wyładunku

| — | konfiguracja osi |
| --- | --- |

—

konfiguracja osi

| — | rodzaj ładunku |
| --- | --- |

—

rodzaj ładunku

| — | grupa wieku |
| --- | --- |

—

grupa wieku

tony

tonokilometry

wozokilometry

przejazdy

liczba pojazdorekordów

D3.2

Operacje transportowe na poziomie regionalnym (kursy ładowne)

Rok

| — | kraj zgłaszający |
| --- | --- |

—

kraj zgłaszający

| — | kraj załadunku |
| --- | --- |

—

kraj załadunku

| — | rodzaj towarów |
| --- | --- |

—

rodzaj towarów

| — | konfiguracja osi |
| --- | --- |

—

konfiguracja osi

| — | grupa wieku |
| --- | --- |

—

grupa wieku

tony

tonokilometry

wozokilometry

przejazdy

liczba pojazdorekordów

D3.3

Operacje transportowe na poziomie regionalnym (kursy ładowne)

Rok

| — | kraj zgłaszający |
| --- | --- |

—

kraj zgłaszający

| — | region wyładunku |
| --- | --- |

—

region wyładunku

| — | rodzaj towarów |
| --- | --- |

—

rodzaj towarów

| — | konfiguracja osi |
| --- | --- |

—

konfiguracja osi

| — | grupa wieku |
| --- | --- |

—

grupa wieku

tony

tonokilometry

wozokilometry

przejazdy

liczba pojazdorekordów

D4

Operacje transportowe na poziomie regionalnym (kursy puste)

Rok

| — | kraj zgłaszający |
| --- | --- |

—

kraj zgłaszający

| — | region pochodzenia |
| --- | --- |

—

region pochodzenia

| — | region przeznaczenia |
| --- | --- |

—

region przeznaczenia

| — | konfiguracja osi |
| --- | --- |

—

konfiguracja osi

| — | grupa wieku |
| --- | --- |

—

grupa wieku

wozokilometry

przejazdy

liczba pojazdorekordów

D5

Tranzyt (kursy ładowne i puste)

Rok

| — | kraj tranzytowy |
| --- | --- |

—

kraj tranzytowy

| — | kraj zgłaszający |
| --- | --- |

—

kraj zgłaszający

| — | ładowne/puste |
| --- | --- |

—

ładowne/puste

| — | region pochodzenia |
| --- | --- |

—

region pochodzenia

| — | region przeznaczenia |
| --- | --- |

—

region przeznaczenia

tony

przejazdy

liczba pojazdorekordów

| Uwaga: | Dla tabel D należy stosować następujące klasyfikacje:
  —   rodzaj transportu: gospodarczy/zarobkowy,
  —   grupa wieku: trzy grupy,
  —   strefa odległości: cztery strefy,
  —   region: NUTS-3,
  —   konfiguracja osi: zagregowana wg rodzajów pojazdów (samochód ciężarowy, pojazd członowy i pociąg drogowy).” |
| --- | --- |

Uwaga:

Dla tabel D należy stosować następujące klasyfikacje:

—   rodzaj transportu: gospodarczy/zarobkowy,

—   grupa wieku: trzy grupy,

—   strefa odległości: cztery strefy,

—   region: NUTS-3,

—   konfiguracja osi: zagregowana wg rodzajów pojazdów (samochód ciężarowy, pojazd członowy i pociąg drogowy).”

---

(1)  Dz.U. L 279 z 12.11.1993, s. 1.

1

---

| 11.3.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 61/29 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 61/29

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 203/2010

z dnia 10 marca 2010 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Irpinia – Colline dell’Ufita (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 oraz na mocy art. 17 ust. 2 wymienionego rozporządzenia wniosek Włoch o rejestrację nazwy „Irpinia - Colline dell’Ufita” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 oraz na mocy art. 17 ust. 2 wymienionego rozporządzenia wniosek Włoch o rejestrację nazwy „Irpinia - Colline dell’Ufita” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2).

| (2) | Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana, |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 marca 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

1

(2)  Dz.U. C 160 z 14.7.2009, s. 19.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.5.   Oleje i tłuszcze (masło, margaryna, oleje itp.)

WŁOCHY

Irpinia – Colline dell’Ufita (ChNP)

---

| 11.3.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 61/31 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 61/31

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 204/2010

z dnia 10 marca 2010 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 marca 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 marca 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | IL | 174,7 |
| JO | 64,0 |
| MA | 122,8 |
| TN | 159,4 |
| TR | 109,3 |
| ZZ | 126,0 |
| 0707 00 05 | EG | 227,8 |
| JO | 138,7 |
| MK | 134,1 |
| TR | 152,7 |
| ZZ | 163,3 |
| 0709 90 70 | JO | 80,1 |
| MA | 173,5 |
| TR | 86,8 |
| ZZ | 113,5 |
| 0709 90 80 | EG | 32,4 |
| ZZ | 32,4 |
| 0805 10 20 | CL | 52,4 |
| EG | 43,1 |
| IL | 52,9 |
| MA | 53,7 |
| TN | 52,7 |
| TR | 60,1 |
| ZZ | 52,5 |
| 0805 50 10 | EG | 76,3 |
| IL | 74,8 |
| MA | 65,7 |
| TR | 61,9 |
| ZZ | 69,7 |
| 0808 10 80 | CA | 74,2 |
| CN | 76,4 |
| MK | 24,7 |
| US | 111,3 |
| UY | 70,1 |
| ZZ | 71,3 |
| 0808 20 50 | AR | 86,3 |
| CL | 120,6 |
| CN | 60,3 |
| US | 95,6 |
| ZA | 93,7 |
| ZZ | 91,3 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

IL

174,7

JO

64,0

MA

122,8

TN

159,4

TR

109,3

ZZ

126,0

0707 00 05

EG

227,8

JO

138,7

MK

134,1

TR

152,7

ZZ

163,3

0709 90 70

JO

80,1

MA

173,5

TR

86,8

ZZ

113,5

0709 90 80

EG

32,4

ZZ

32,4

0805 10 20

CL

52,4

EG

43,1

IL

52,9

MA

53,7

TN

52,7

TR

60,1

ZZ

52,5

0805 50 10

EG

76,3

IL

74,8

MA

65,7

TR

61,9

ZZ

69,7

0808 10 80

CA

74,2

CN

76,4

MK

24,7

US

111,3

UY

70,1

ZZ

71,3

0808 20 50

AR

86,3

CL

120,6

CN

60,3

US

95,6

ZA

93,7

ZZ

91,3

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 11.3.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 61/33 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 61/33

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 205/2010

z dnia 10 marca 2010 r.

zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 877/2009 na rok gospodarczy 2009/10

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36 ust. 2 akapit drugi zdanie drugie,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2009/10 rozporządzeniem Komisji (WE) nr 877/2009 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 199/2010 (4). |
| --- | --- |

(1)

Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2009/10 rozporządzeniem Komisji (WE) nr 877/2009 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 199/2010 (4).

| (2) | Zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot, |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne mające zastosowanie w ramach przywozu produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone na rok gospodarczy 2009/10 rozporządzeniem (WE) nr 877/2009, zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 marca 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 marca 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

2

(3)  Dz.U. L 253 z 25.9.2009, s. 3.

3

(4)  Dz.U. L 60 z 10.3.2010, s. 13.

4

---

ZAŁĄCZNIK

Zmienione kwoty cen reprezentatywnych i dodatkowych należności celnych przywozowych dla cukru białego, cukru surowego oraz produktów objętych kodem CN 1702 90 95, obowiązujące od dnia 11 marca 2010 r.

| (EUR) |
| --- |
| Kod CN | Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu | Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto produktu |
| 1701 11 10 (1) | 37,60 | 0,01 |
| 1701 11 90 (1) | 37,60 | 3,62 |
| 1701 12 10 (1) | 37,60 | 0,00 |
| 1701 12 90 (1) | 37,60 | 3,33 |
| 1701 91 00 (2) | 40,97 | 5,18 |
| 1701 99 10 (2) | 40,97 | 2,05 |
| 1701 99 90 (2) | 40,97 | 2,05 |
| 1702 90 95 (3) | 0,41 | 0,27 |

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto produktu

1701 11 10 (1)

37,60

0,01

1701 11 90 (1)

37,60

3,62

1701 12 10 (1)

37,60

0,00

1701 12 90 (1)

37,60

3,33

1701 91 00 (2)

40,97

5,18

1701 99 10 (2)

40,97

2,05

1701 99 90 (2)

40,97

2,05

1702 90 95 (3)

0,41

0,27

---

(1)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt III załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(2)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt II załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(3)  Stawka dla zawartości sacharozy wynoszącej 1 %.

---

DECYZJE

| 11.3.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 61/35 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 61/35

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 10 marca 2010 r.

uznająca zasadniczo kompletność dokumentacji przedłożonej do szczegółowego badania w celu ewentualnego włączenia fenpyrazaminy do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 1268)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2010/150/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (1), w szczególności jej art. 6 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 91/414/EWG przewiduje ustalenie unijnego wykazu substancji czynnych dopuszczonych do wykorzystania w środkach ochrony roślin. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 91/414/EWG przewiduje ustalenie unijnego wykazu substancji czynnych dopuszczonych do wykorzystania w środkach ochrony roślin.

| (2) | Dokumentacja dotycząca substancji czynnej fenpyrazaminy została przedłożona władzom Austrii przez przedsiębiorstwo Sumitomo Chemical w dniu 3 września 2009 r. wraz z wnioskiem o jej włączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(2)

Dokumentacja dotycząca substancji czynnej fenpyrazaminy została przedłożona władzom Austrii przez przedsiębiorstwo Sumitomo Chemical w dniu 3 września 2009 r. wraz z wnioskiem o jej włączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.

| (3) | Władze Austrii poinformowały Komisję, że po wstępnym badaniu można uznać, że dokumentacja dotycząca tej substancji czynnej spełnia wymogi dotyczące danych i informacji określone w załączniku II do dyrektywy 91/414/EWG. Przedłożona dokumentacja spełnia również wymogi w zakresie danych i informacji określone w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG w odniesieniu do jednego środka ochrony roślin zawierającego substancję czynną. Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG dokumentacja została następnie przekazana przez wnioskodawcę Komisji i pozostałym państwom członkowskim oraz Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt. |
| --- | --- |

(3)

Władze Austrii poinformowały Komisję, że po wstępnym badaniu można uznać, że dokumentacja dotycząca tej substancji czynnej spełnia wymogi dotyczące danych i informacji określone w załączniku II do dyrektywy 91/414/EWG. Przedłożona dokumentacja spełnia również wymogi w zakresie danych i informacji określone w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG w odniesieniu do jednego środka ochrony roślin zawierającego substancję czynną. Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG dokumentacja została następnie przekazana przez wnioskodawcę Komisji i pozostałym państwom członkowskim oraz Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt.

| (4) | Niniejsza decyzja powinna stanowić formalne potwierdzenie, na poziomie Unii Europejskiej, że powyższą dokumentację uznano za zasadniczo spełniającą wymogi w zakresie danych i informacji określone w załączniku II i, dla przynajmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego substancję czynną, wymogi określone w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(4)

Niniejsza decyzja powinna stanowić formalne potwierdzenie, na poziomie Unii Europejskiej, że powyższą dokumentację uznano za zasadniczo spełniającą wymogi w zakresie danych i informacji określone w załączniku II i, dla przynajmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego substancję czynną, wymogi określone w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Dokumentacja dotycząca substancji czynnej, o której mowa w załączniku do niniejszej decyzji, przedłożona Komisji i państwom członkowskim celem włączenia tej substancji do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, spełnia zasadniczo wymogi w zakresie danych i informacji określone w załączniku II do tej dyrektywy.

Dokumentacja ta spełnia także wymogi w zakresie danych i informacji określone w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG w odniesieniu do jednego środka ochrony roślin zawierającego substancję czynną, biorąc pod uwagę proponowane zastosowania.

Artykuł 2

Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy kontynuuje proces szczegółowego badania dokumentacji, o której mowa w art. 1, i, w możliwie najkrótszym terminie, a najpóźniej do dnia 31 maja 2011 r., przekazuje Komisji wnioski z tego badania z zaleceniem włączenia bądź niewłączenia substancji czynnej, o której mowa w art. 1, do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG wraz z wszelkimi warunkami dotyczącymi tego włączenia.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 marca 2010 r.

W imieniu Komisji

John DALLI

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1.

1

---

ZAŁĄCZNIK

SUBSTANCJA CZYNNA, KTÓREJ DOTYCZY NINIEJSZA DECYZJA

| Nazwa zwyczajowa, nr identyfikacyjny CIPAC | Wnioskodawca | Data złożenia wniosku | Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy |
| --- | --- | --- | --- |
| Fenpyrazamina
  Nr CIPAC: jeszcze nie przyporządkowany | Sumitomo Chemical | 3.9.2009 | AT |

Nazwa zwyczajowa, nr identyfikacyjny CIPAC

Wnioskodawca

Data złożenia wniosku

Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy

Fenpyrazamina

Nr CIPAC: jeszcze nie przyporządkowany

Sumitomo Chemical

3.9.2009

AT

---