# Dziennik Urzędowy L 84/2010

| | ISSN 1725-5139
  doi:10.3000/17255139.L_2010.084.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 84 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5331 marca 2010 |

ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2010.084.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 84

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5331 marca 2010

---

| Spis treści | | I   Akty ustawodawcze | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Rady 2010/24/UE z dnia 16 marca 2010 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków, ceł i innych obciążeń | 1 |

Spis treści

I   Akty ustawodawcze

Strona

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Rady 2010/24/UE z dnia 16 marca 2010 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków, ceł i innych obciążeń

1

| | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym |
| --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Wykonawcze Rady (UE) nr 270/2010 z dnia 29 marca 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 452/2007 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej | 13 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 271/2010 z dnia 24 marca 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 889/2008 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do unijnego logo produkcji ekologicznej | 19 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 272/2010 z dnia 30 marca 2010 r. zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 972/2006 ustanawiające szczegółowe zasady mające zastosowanie do przywozu ryżu Basmati oraz przejściowego systemu kontroli w celu określenia jego pochodzenia | 23 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 273/2010 z dnia 30 marca 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 474/2006 ustanawiające wspólnotowy wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty (
  1
  ) | 25 |
| | | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 274/2010 z dnia 30 marca 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 50 |
| | | DECYZJE |
| | | 2010/192/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 29 marca 2010 r. wyłączająca poszukiwanie i wydobycie ropy naftowej i gazu w Anglii, Szkocji i Walii z zakresu stosowania dyrektywy 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady koordynującej procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 1920)

   (
  1
  ) | 52 |
| | | 2010/193/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 29 marca 2010 r. zmieniająca decyzję 2003/135/WE w odniesieniu do planów zwalczania klasycznego pomoru świń u zdziczałych świń i szczepień interwencyjnych zdziczałych świń przeciwko klasycznemu pomorowi świń na niektórych obszarach Nadrenii Północnej-Westfalii i Nadrenii-Palatynatu (Niemcy)
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 1931) | 56 |

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Wykonawcze Rady (UE) nr 270/2010 z dnia 29 marca 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 452/2007 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej

13

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 271/2010 z dnia 24 marca 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 889/2008 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do unijnego logo produkcji ekologicznej

19

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 272/2010 z dnia 30 marca 2010 r. zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 972/2006 ustanawiające szczegółowe zasady mające zastosowanie do przywozu ryżu Basmati oraz przejściowego systemu kontroli w celu określenia jego pochodzenia

23

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 273/2010 z dnia 30 marca 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 474/2006 ustanawiające wspólnotowy wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty (
  1
  )

1

25

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 274/2010 z dnia 30 marca 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

50

DECYZJE

2010/192/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 29 marca 2010 r. wyłączająca poszukiwanie i wydobycie ropy naftowej i gazu w Anglii, Szkocji i Walii z zakresu stosowania dyrektywy 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady koordynującej procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 1920)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 1920)

1

52

2010/193/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 29 marca 2010 r. zmieniająca decyzję 2003/135/WE w odniesieniu do planów zwalczania klasycznego pomoru świń u zdziczałych świń i szczepień interwencyjnych zdziczałych świń przeciwko klasycznemu pomorowi świń na niektórych obszarach Nadrenii Północnej-Westfalii i Nadrenii-Palatynatu (Niemcy)
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 1931)

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 1931)

56

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2010/2003 z dnia 14 listopada 2003 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 800/1999 ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych dla produktów rolnych (Dz.U. L 297 z 15.11.2003) (Polskie wydanie specjalne, rozdział 3, tom 40, s. 507) | 59 |
| | * | Sprostowanie do decyzji Komisji 2005/618/WE zmieniającej dyrektywę 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu ustanowienia maksymalnej wartości koncentracji niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. L 214 z 19.8.2005) | 59 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2010/2003 z dnia 14 listopada 2003 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 800/1999 ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych dla produktów rolnych (Dz.U. L 297 z 15.11.2003) (Polskie wydanie specjalne, rozdział 3, tom 40, s. 507)

Dz.U. L 297 z 15.11.2003

(Polskie wydanie specjalne, rozdział 3, tom 40, s. 507)

59

*

Sprostowanie do decyzji Komisji 2005/618/WE zmieniającej dyrektywę 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu ustanowienia maksymalnej wartości koncentracji niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. L 214 z 19.8.2005)

Dz.U. L 214 z 19.8.2005

59

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty ustawodawcze

DYREKTYWY

| 31.3.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 84/1 |
| --- | --- | --- | --- |

31.3.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 84/1

---

DYREKTYWA RADY 2010/24/UE

z dnia 16 marca 2010 r.

w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków, ceł i innych obciążeń

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 113 i 115,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Wzajemna pomoc między państwami członkowskimi przy odzyskiwaniu wierzytelności poszczególnych państw członkowskich i wierzytelności Unii dotyczących niektórych podatków i innych obciążeń przyczynia się do właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Zapewnia ona neutralność podatkową, a państwom członkowskim umożliwiła usunięcie dyskryminacyjnych środków ochronnych stosowanych w transakcjach transgranicznych w celu zapobiegania oszustwom i stratom budżetowym. |
| --- | --- |

(1)

Wzajemna pomoc między państwami członkowskimi przy odzyskiwaniu wierzytelności poszczególnych państw członkowskich i wierzytelności Unii dotyczących niektórych podatków i innych obciążeń przyczynia się do właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Zapewnia ona neutralność podatkową, a państwom członkowskim umożliwiła usunięcie dyskryminacyjnych środków ochronnych stosowanych w transakcjach transgranicznych w celu zapobiegania oszustwom i stratom budżetowym.

| (2) | Ustalenia dotyczące wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności zostały po raz pierwszy określone w dyrektywie Rady 76/308/EWG z dnia 15 marca 1976 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy dochodzeniu roszczeń wynikających z operacji będących częścią systemu finansowania Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz rolniczych opłat wyrównawczych i opłat celnych (3). Dyrektywa ta oraz akty ją zmieniające zostały ujednolicone przez dyrektywę Rady 2008/55/WE z dnia 26 maja 2008 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących niektórych opłat, ceł, podatków i innych obciążeń (4). |
| --- | --- |

(2)

Ustalenia dotyczące wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności zostały po raz pierwszy określone w dyrektywie Rady 76/308/EWG z dnia 15 marca 1976 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy dochodzeniu roszczeń wynikających z operacji będących częścią systemu finansowania Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz rolniczych opłat wyrównawczych i opłat celnych (3). Dyrektywa ta oraz akty ją zmieniające zostały ujednolicone przez dyrektywę Rady 2008/55/WE z dnia 26 maja 2008 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących niektórych opłat, ceł, podatków i innych obciążeń (4).

| (3) | Ustalenia te, mimo że stanowiły pierwszy krok w kierunku udoskonalenia procedur odzyskiwania wierzytelności w Unii przez zbliżenie mających zastosowanie przepisów krajowych, okazały się jednak niewystarczające, by sprostać wymogom rynku wewnętrznego z uwagi na jego rozwój na przestrzeni ostatnich 30 lat. |
| --- | --- |

(3)

Ustalenia te, mimo że stanowiły pierwszy krok w kierunku udoskonalenia procedur odzyskiwania wierzytelności w Unii przez zbliżenie mających zastosowanie przepisów krajowych, okazały się jednak niewystarczające, by sprostać wymogom rynku wewnętrznego z uwagi na jego rozwój na przestrzeni ostatnich 30 lat.

| (4) | Aby lepiej zabezpieczyć interesy finansowe państw członkowskich i neutralność rynku wewnętrznego, konieczne jest rozszerzenie zakresu wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków i ceł nieobjętych jeszcze wzajemną pomocą przy odzyskiwaniu, zaś, aby sprostać rosnącej liczbie wniosków o udzielenie pomocy i osiągnąć lepsze wyniki należy zwiększyć wydajność i skuteczność tej pomocy oraz ułatwić stosowanie jej w praktyce. Dla osiągnięcia tych celów niezbędne są istotne dostosowania, przy czym zwykła zmiana obowiązującej dyrektywy 2008/55/WE nie byłaby wystarczająca. Dyrektywa ta powinna zatem zostać uchylona i zastąpiona nowym instrumentem prawnym, który opierałby się na osiągnięciach dyrektywy 2008/55/WE, przewidując jednak w razie potrzeby jaśniejsze i precyzyjniejsze zasady. |
| --- | --- |

(4)

Aby lepiej zabezpieczyć interesy finansowe państw członkowskich i neutralność rynku wewnętrznego, konieczne jest rozszerzenie zakresu wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków i ceł nieobjętych jeszcze wzajemną pomocą przy odzyskiwaniu, zaś, aby sprostać rosnącej liczbie wniosków o udzielenie pomocy i osiągnąć lepsze wyniki należy zwiększyć wydajność i skuteczność tej pomocy oraz ułatwić stosowanie jej w praktyce. Dla osiągnięcia tych celów niezbędne są istotne dostosowania, przy czym zwykła zmiana obowiązującej dyrektywy 2008/55/WE nie byłaby wystarczająca. Dyrektywa ta powinna zatem zostać uchylona i zastąpiona nowym instrumentem prawnym, który opierałby się na osiągnięciach dyrektywy 2008/55/WE, przewidując jednak w razie potrzeby jaśniejsze i precyzyjniejsze zasady.

| (5) | Jaśniejsze zasady będą propagować szerszą wymianę informacji między państwami członkowskimi. Zapewnią również objęcie zakresem stosowania wszystkich osób prawnych i fizycznych w Unii, z uwzględnieniem coraz liczniejszych form konstrukcji prawnych, w tym nie tylko konstrukcji tradycyjnych, takich jak trusty i fundacje, ale również wszelkich nowych instrumentów, które mogą być ustanowione przez podatników w państwach członkowskich. Umożliwią także uwzględnienie wszystkich form, jakie mogą przybrać wierzytelności organów publicznych dotyczące podatków, ceł, opłat, refundacji i interwencji, w tym wszystkich wierzytelności pieniężnych od danego podatnika lub od strony trzeciej, które zastępują pierwotną wierzytelność. Jaśniejsze zasady są konieczne przede wszystkim po to, by lepiej zdefiniować prawa i obowiązki wszystkich zainteresowanych stron. |
| --- | --- |

(5)

Jaśniejsze zasady będą propagować szerszą wymianę informacji między państwami członkowskimi. Zapewnią również objęcie zakresem stosowania wszystkich osób prawnych i fizycznych w Unii, z uwzględnieniem coraz liczniejszych form konstrukcji prawnych, w tym nie tylko konstrukcji tradycyjnych, takich jak trusty i fundacje, ale również wszelkich nowych instrumentów, które mogą być ustanowione przez podatników w państwach członkowskich. Umożliwią także uwzględnienie wszystkich form, jakie mogą przybrać wierzytelności organów publicznych dotyczące podatków, ceł, opłat, refundacji i interwencji, w tym wszystkich wierzytelności pieniężnych od danego podatnika lub od strony trzeciej, które zastępują pierwotną wierzytelność. Jaśniejsze zasady są konieczne przede wszystkim po to, by lepiej zdefiniować prawa i obowiązki wszystkich zainteresowanych stron.

| (6) | Niniejsza dyrektywa nie powinna wpłynąć na kompetencje państw członkowskich w zakresie określania środków odzyskiwania wierzytelności dostępnych na mocy ich ustawodawstwa wewnętrznego. Konieczne jest jednak zagwarantowanie, by rozbieżności między przepisami krajowymi i brak koordynacji między właściwymi organami nie zagroziły sprawnemu funkcjonowaniu systemu wzajemnej pomocy przewidzianego w niniejszej dyrektywie. |
| --- | --- |

(6)

Niniejsza dyrektywa nie powinna wpłynąć na kompetencje państw członkowskich w zakresie określania środków odzyskiwania wierzytelności dostępnych na mocy ich ustawodawstwa wewnętrznego. Konieczne jest jednak zagwarantowanie, by rozbieżności między przepisami krajowymi i brak koordynacji między właściwymi organami nie zagroziły sprawnemu funkcjonowaniu systemu wzajemnej pomocy przewidzianego w niniejszej dyrektywie.

| (7) | Wzajemna pomoc może obejmować następujące elementy: organ współpracujący może przekazać organowi wnioskującemu informacje, których ten ostatni potrzebuje w celu odzyskania wierzytelności powstałych we wnioskującym państwie członkowskim, oraz powiadomić dłużnika o wszystkich dokumentach odnoszących się do takich wierzytelności wydanych we wnioskującym państwie członkowskim. Organ współpracujący może również, na wniosek organu wnioskującego, odzyskać wierzytelności powstałe we wnioskującym państwie członkowskim lub przyjąć środki zabezpieczające w celu zagwarantowania odzyskania tych wierzytelności. |
| --- | --- |

(7)

Wzajemna pomoc może obejmować następujące elementy: organ współpracujący może przekazać organowi wnioskującemu informacje, których ten ostatni potrzebuje w celu odzyskania wierzytelności powstałych we wnioskującym państwie członkowskim, oraz powiadomić dłużnika o wszystkich dokumentach odnoszących się do takich wierzytelności wydanych we wnioskującym państwie członkowskim. Organ współpracujący może również, na wniosek organu wnioskującego, odzyskać wierzytelności powstałe we wnioskującym państwie członkowskim lub przyjąć środki zabezpieczające w celu zagwarantowania odzyskania tych wierzytelności.

| (8) | Przyjęcie jednolitego tytułu wykonawczego dla środków egzekucyjnych we współpracującym państwie członkowskim, a także przyjęcie jednolitego wzoru formularza służącego powiadomieniu o tytułach wykonawczych i decyzjach dotyczących wierzytelności, powinno rozwiązać problemy związane z uznawaniem i tłumaczeniem tytułów wykonawczych wydanych w innym państwie członkowskim, co stanowi jedną z głównych przyczyn braku skuteczności obowiązujących ustaleń w sprawie pomocy. |
| --- | --- |

(8)

Przyjęcie jednolitego tytułu wykonawczego dla środków egzekucyjnych we współpracującym państwie członkowskim, a także przyjęcie jednolitego wzoru formularza służącego powiadomieniu o tytułach wykonawczych i decyzjach dotyczących wierzytelności, powinno rozwiązać problemy związane z uznawaniem i tłumaczeniem tytułów wykonawczych wydanych w innym państwie członkowskim, co stanowi jedną z głównych przyczyn braku skuteczności obowiązujących ustaleń w sprawie pomocy.

| (9) | Należy stworzyć podstawę prawną dla wymiany, bez uprzedniego wniosku, informacji na temat konkretnych refundacji podatków. Do celów skuteczności urzędnikom podatkowym państwa członkowskiego należy również zapewnić możliwość bycia obecnym przy postępowaniach administracyjnych w innym państwie członkowskim lub brania w nich udziału. Należy również wprowadzić przepis dotyczący bardziej bezpośredniej wymiany informacji między służbami w celu przyspieszenia pomocy i zwiększenia jej skuteczności. |
| --- | --- |

(9)

Należy stworzyć podstawę prawną dla wymiany, bez uprzedniego wniosku, informacji na temat konkretnych refundacji podatków. Do celów skuteczności urzędnikom podatkowym państwa członkowskiego należy również zapewnić możliwość bycia obecnym przy postępowaniach administracyjnych w innym państwie członkowskim lub brania w nich udziału. Należy również wprowadzić przepis dotyczący bardziej bezpośredniej wymiany informacji między służbami w celu przyspieszenia pomocy i zwiększenia jej skuteczności.

| (10) | Biorąc pod uwagę coraz większą mobilność w ramach rynku wewnętrznego oraz ograniczenia nałożone przez Traktat lub inne przepisy na gwarancje, które mogą być wymagane od podatników niemających siedziby na terytorium danego kraju, należy rozszerzyć możliwości zwracania się o odzyskanie wierzytelności lub zastosowanie środków zabezpieczających w innym państwie członkowskim. Ponieważ jednym z podstawowych czynników jest wiek wierzytelności, państwa członkowskie powinny mieć możliwość zwracania się o wzajemną pomoc, nawet jeśli krajowe środki odzyskiwania wierzytelności nie zostały jeszcze w pełni wyczerpane, m.in. wtedy, gdy zastosowanie takich procedur we wnioskującym państwie członkowskim spowodowałoby nieproporcjonalne trudności. |
| --- | --- |

(10)

Biorąc pod uwagę coraz większą mobilność w ramach rynku wewnętrznego oraz ograniczenia nałożone przez Traktat lub inne przepisy na gwarancje, które mogą być wymagane od podatników niemających siedziby na terytorium danego kraju, należy rozszerzyć możliwości zwracania się o odzyskanie wierzytelności lub zastosowanie środków zabezpieczających w innym państwie członkowskim. Ponieważ jednym z podstawowych czynników jest wiek wierzytelności, państwa członkowskie powinny mieć możliwość zwracania się o wzajemną pomoc, nawet jeśli krajowe środki odzyskiwania wierzytelności nie zostały jeszcze w pełni wyczerpane, m.in. wtedy, gdy zastosowanie takich procedur we wnioskującym państwie członkowskim spowodowałoby nieproporcjonalne trudności.

| (11) | Ogólny obowiązek przekazywania wniosków i dokumentów w formie cyfrowej i drogą elektroniczną wraz z dokładnymi przepisami dotyczącymi używania języków w odniesieniu do wniosków i dokumentów powinien umożliwić państwom członkowskim szybsze i sprawniejsze rozpatrywanie wniosków. |
| --- | --- |

(11)

Ogólny obowiązek przekazywania wniosków i dokumentów w formie cyfrowej i drogą elektroniczną wraz z dokładnymi przepisami dotyczącymi używania języków w odniesieniu do wniosków i dokumentów powinien umożliwić państwom członkowskim szybsze i sprawniejsze rozpatrywanie wniosków.

| (12) | Podczas procedury odzyskiwania wierzytelności we współpracującym państwie członkowskim zainteresowana osoba może zaskarżyć wierzytelność, powiadomienie dokonane przez organy wnioskującego państwa członkowskiego lub tytuł wykonawczy umożliwiający egzekucję. Należy ustanowić przepis mówiący, że w takich przypadkach zainteresowana osoba powinna wnieść sprawę przed odpowiedni organ wnioskującego państwa członkowskiego oraz że organ współpracujący powinien zawiesić wszelkie rozpoczęte postępowanie egzekucyjne do czasu wydania decyzji przez odpowiedni organ wnioskującego państwa członkowskiego, chyba że organ wnioskujący zażąda inaczej. |
| --- | --- |

(12)

Podczas procedury odzyskiwania wierzytelności we współpracującym państwie członkowskim zainteresowana osoba może zaskarżyć wierzytelność, powiadomienie dokonane przez organy wnioskującego państwa członkowskiego lub tytuł wykonawczy umożliwiający egzekucję. Należy ustanowić przepis mówiący, że w takich przypadkach zainteresowana osoba powinna wnieść sprawę przed odpowiedni organ wnioskującego państwa członkowskiego oraz że organ współpracujący powinien zawiesić wszelkie rozpoczęte postępowanie egzekucyjne do czasu wydania decyzji przez odpowiedni organ wnioskującego państwa członkowskiego, chyba że organ wnioskujący zażąda inaczej.

| (13) | Aby zachęcić państwa członkowskie do przeznaczenia wystarczających zasobów na odzyskanie wierzytelności innych państw członkowskich, współpracujące państwo członkowskie powinno mieć możliwość odzyskania kosztów poniesionych w związku z odzyskiwaniem wierzytelności od dłużnika. |
| --- | --- |

(13)

Aby zachęcić państwa członkowskie do przeznaczenia wystarczających zasobów na odzyskanie wierzytelności innych państw członkowskich, współpracujące państwo członkowskie powinno mieć możliwość odzyskania kosztów poniesionych w związku z odzyskiwaniem wierzytelności od dłużnika.

| (14) | Najlepsza skuteczność przy realizowaniu wniosku o udzielenie pomocy zostanie osiągnięta, jeśli organ współpracujący będzie mógł skorzystać z uprawnień przewidzianych na mocy jego przepisów krajowych mających zastosowanie do wierzytelności dotyczących takich samych lub podobnych podatków lub ceł. W przypadku braku podobnego podatku lub cła najwłaściwsza będzie procedura przewidziana na mocy przepisów współpracującego państwa członkowskiego mająca zastosowanie do wierzytelności dotyczących podatku dochodowego. Takie zastosowanie ustawodawstwa krajowego nie powinno co do zasady obowiązywać względem uprzywilejowanego traktowania wierzytelności powstających we współpracującym państwie członkowskim. Niemniej jednak należy zapewnić możliwość uprzywilejowanego traktowania wierzytelności innych państw członkowskich na podstawie porozumienia między zainteresowanymi państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(14)

Najlepsza skuteczność przy realizowaniu wniosku o udzielenie pomocy zostanie osiągnięta, jeśli organ współpracujący będzie mógł skorzystać z uprawnień przewidzianych na mocy jego przepisów krajowych mających zastosowanie do wierzytelności dotyczących takich samych lub podobnych podatków lub ceł. W przypadku braku podobnego podatku lub cła najwłaściwsza będzie procedura przewidziana na mocy przepisów współpracującego państwa członkowskiego mająca zastosowanie do wierzytelności dotyczących podatku dochodowego. Takie zastosowanie ustawodawstwa krajowego nie powinno co do zasady obowiązywać względem uprzywilejowanego traktowania wierzytelności powstających we współpracującym państwie członkowskim. Niemniej jednak należy zapewnić możliwość uprzywilejowanego traktowania wierzytelności innych państw członkowskich na podstawie porozumienia między zainteresowanymi państwami członkowskimi.

| (15) | W odniesieniu do kwestii dotyczących terminu przedawnienia konieczne jest uproszczenie obowiązujących przepisów przez wprowadzenie przepisu mówiącego, że zawieszenie, przerwanie lub przedłużenie biegu terminu przedawnienia następuje zasadniczo zgodnie z przepisami obowiązującymi we współpracującym państwie członkowskim, chyba że zawieszenie, przerwanie lub przedłużenie biegu terminu przedawnienia nie jest możliwe zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym państwie. |
| --- | --- |

(15)

W odniesieniu do kwestii dotyczących terminu przedawnienia konieczne jest uproszczenie obowiązujących przepisów przez wprowadzenie przepisu mówiącego, że zawieszenie, przerwanie lub przedłużenie biegu terminu przedawnienia następuje zasadniczo zgodnie z przepisami obowiązującymi we współpracującym państwie członkowskim, chyba że zawieszenie, przerwanie lub przedłużenie biegu terminu przedawnienia nie jest możliwe zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym państwie.

| (16) | W celu zapewnienia skuteczności państwo członkowskie otrzymujące informacje powinno mieć możliwość wykorzystywania informacji przekazywanych w ramach wzajemnej pomocy do celów innych niż przewidziane w niniejszej dyrektywie, o ile zezwala na to krajowe ustawodawstwo zarówno państwa członkowskiego udzielającego informacji, jak i państwa członkowskiego otrzymującego informacje. |
| --- | --- |

(16)

W celu zapewnienia skuteczności państwo członkowskie otrzymujące informacje powinno mieć możliwość wykorzystywania informacji przekazywanych w ramach wzajemnej pomocy do celów innych niż przewidziane w niniejszej dyrektywie, o ile zezwala na to krajowe ustawodawstwo zarówno państwa członkowskiego udzielającego informacji, jak i państwa członkowskiego otrzymującego informacje.

| (17) | Niniejsza dyrektywa nie powinna stanowić przeszkody w realizacji wszelkich zobowiązań dotyczących zapewnienia szerszej pomocy wynikających z dwustronnych lub wielostronnych umów lub porozumień. |
| --- | --- |

(17)

Niniejsza dyrektywa nie powinna stanowić przeszkody w realizacji wszelkich zobowiązań dotyczących zapewnienia szerszej pomocy wynikających z dwustronnych lub wielostronnych umów lub porozumień.

| (18) | Środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (5). |
| --- | --- |

(18)

Środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (5).

| (19) | Zgodnie z pkt 34 Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa zachęca się państwa członkowskie do sporządzania do celów własnych i w interesie Unii własnych tabel, które w możliwie najszerszym zakresie odzwierciedlają korelacje pomiędzy niniejszą dyrektywą a środkami transpozycji, oraz do podania ich do wiadomości publicznej. |
| --- | --- |

(19)

Zgodnie z pkt 34 Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa zachęca się państwa członkowskie do sporządzania do celów własnych i w interesie Unii własnych tabel, które w możliwie najszerszym zakresie odzwierciedlają korelacje pomiędzy niniejszą dyrektywą a środkami transpozycji, oraz do podania ich do wiadomości publicznej.

| (20) | Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, czyli ustanowienie jednolitego systemu pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności w ramach rynku wewnętrznego, nie mogą zostać osiągnięte w wystarczający sposób przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na wymaganą jednolitość, skuteczność i wydajność możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na szczeblu Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(20)

Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, czyli ustanowienie jednolitego systemu pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności w ramach rynku wewnętrznego, nie mogą zostać osiągnięte w wystarczający sposób przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na wymaganą jednolitość, skuteczność i wydajność możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na szczeblu Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

| (21) | Niniejsza dyrektywa nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(21)

Niniejsza dyrektywa nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsza dyrektywa ustanawia przepisy, na mocy których państwa członkowskie mają udzielać w państwie członkowskim pomocy przy odzyskiwaniu wszelkich wierzytelności, o których mowa w art. 2, powstałych w innym państwie członkowskim.

Artykuł 2

Zakres stosowania

1.   Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do wszystkich wierzytelności dotyczących:

| a) | wszystkich podatków i ceł każdego rodzaju pobieranych przez państwo członkowskie lub w jego imieniu albo przez jego jednostki podziału terytorialnego lub administracyjnego, w tym organy lokalne, lub w imieniu tych jednostek lub organów albo w imieniu Unii; |
| --- | --- |

a)

wszystkich podatków i ceł każdego rodzaju pobieranych przez państwo członkowskie lub w jego imieniu albo przez jego jednostki podziału terytorialnego lub administracyjnego, w tym organy lokalne, lub w imieniu tych jednostek lub organów albo w imieniu Unii;

| b) | refundacji, interwencji i innych środków stanowiących część całościowego lub częściowego systemu finansowania Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), w tym sum do pobrania w związku z tymi działaniami; |
| --- | --- |

b)

refundacji, interwencji i innych środków stanowiących część całościowego lub częściowego systemu finansowania Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), w tym sum do pobrania w związku z tymi działaniami;

| c) | opłat i innych obciążeń przewidzianych w ramach wspólnej organizacji rynku dla sektora cukru. |
| --- | --- |

c)

opłat i innych obciążeń przewidzianych w ramach wspólnej organizacji rynku dla sektora cukru.

2.   Zakres stosowania niniejszej dyrektywy obejmuje:

| a) | kary, grzywny, opłaty i dopłaty administracyjne związane z wierzytelnościami, w związku z którymi możliwe jest zwrócenie się o wzajemną pomoc zgodnie z ust. 1, nałożone przez organy administracyjne właściwe w dziedzinie pobierania tych podatków lub ceł lub w dziedzinie prowadzenia postępowań administracyjnych ich dotyczących albo potwierdzone przez organy administracyjne lub sądowe na wniosek wyżej wymienionych organów administracyjnych; |
| --- | --- |

a)

kary, grzywny, opłaty i dopłaty administracyjne związane z wierzytelnościami, w związku z którymi możliwe jest zwrócenie się o wzajemną pomoc zgodnie z ust. 1, nałożone przez organy administracyjne właściwe w dziedzinie pobierania tych podatków lub ceł lub w dziedzinie prowadzenia postępowań administracyjnych ich dotyczących albo potwierdzone przez organy administracyjne lub sądowe na wniosek wyżej wymienionych organów administracyjnych;

| b) | opłaty za zaświadczenia i podobne dokumenty wydawane w związku z procedurami administracyjnymi dotyczącymi podatków i ceł; |
| --- | --- |

b)

opłaty za zaświadczenia i podobne dokumenty wydawane w związku z procedurami administracyjnymi dotyczącymi podatków i ceł;

| c) | odsetki i koszty związane z wierzytelnościami, w związku z którymi możliwe jest zwrócenie się o wzajemną pomoc zgodnie z ust. 1 lub z niniejszym ustępem lit. a) lub b). |
| --- | --- |

c)

odsetki i koszty związane z wierzytelnościami, w związku z którymi możliwe jest zwrócenie się o wzajemną pomoc zgodnie z ust. 1 lub z niniejszym ustępem lit. a) lub b).

3.   Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do:

| a) | obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne należnych państwu członkowskiemu lub jego jednostce podziału terytorialnego, lub instytucjom zabezpieczenia społecznego ustanowionym na mocy prawa publicznego; |
| --- | --- |

a)

obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne należnych państwu członkowskiemu lub jego jednostce podziału terytorialnego, lub instytucjom zabezpieczenia społecznego ustanowionym na mocy prawa publicznego;

| b) | opłat, o których nie mówi się w ust. 2; |
| --- | --- |

b)

opłat, o których nie mówi się w ust. 2;

| c) | należności o charakterze umownym, takich jak wynagrodzenie za usługi użyteczności publicznej; |
| --- | --- |

c)

należności o charakterze umownym, takich jak wynagrodzenie za usługi użyteczności publicznej;

| d) | sankcji karnych nałożonych na podstawie oskarżenia publicznego ani innych sankcji karnych nieobjętych ust. 2 lit. a). |
| --- | --- |

d)

sankcji karnych nałożonych na podstawie oskarżenia publicznego ani innych sankcji karnych nieobjętych ust. 2 lit. a).

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy:

| a) | „organ wnioskujący” oznacza centralne biuro łącznikowe, biuro łącznikowe lub wydział łącznikowy państwa członkowskiego, wystawiające wniosek o udzielenie pomocy dotyczący wierzytelności, o których mowa w art. 2; |
| --- | --- |

a)

„organ wnioskujący” oznacza centralne biuro łącznikowe, biuro łącznikowe lub wydział łącznikowy państwa członkowskiego, wystawiające wniosek o udzielenie pomocy dotyczący wierzytelności, o których mowa w art. 2;

| b) | „organ współpracujący” oznacza centralne biuro łącznikowe, biuro łącznikowe lub wydział łącznikowy państwa członkowskiego, do którego kierowany jest wniosek o udzielenie pomocy; |
| --- | --- |

b)

„organ współpracujący” oznacza centralne biuro łącznikowe, biuro łącznikowe lub wydział łącznikowy państwa członkowskiego, do którego kierowany jest wniosek o udzielenie pomocy;

| c) | „osoba” oznacza:






  (i) | osobę fizyczną; |
| --- | --- | --- |

c)

„osoba” oznacza:

(i)

osobę fizyczną;

| (ii) | osobę prawną; |
| --- | --- |

(ii)

osobę prawną;

| (iii) | jeżeli przewiduje to obowiązujące ustawodawstwo, stowarzyszenie osób uznane za mające zdolność do czynności prawnych, lecz nie posiadające prawnego statusu osoby prawnej; lub |
| --- | --- |

(iii)

jeżeli przewiduje to obowiązujące ustawodawstwo, stowarzyszenie osób uznane za mające zdolność do czynności prawnych, lecz nie posiadające prawnego statusu osoby prawnej; lub

| (iv) | wszelkie inne konstrukcje prawne dowolnego rodzaju i postaci, posiadające osobowość prawną lub jej nie posiadające, będące w posiadaniu aktywów lub zarządzające aktywami, które, wraz z dochodem z nich pochodzącym, podlegają jednemu z podatków objętych zakresem stosowania niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

(iv)

wszelkie inne konstrukcje prawne dowolnego rodzaju i postaci, posiadające osobowość prawną lub jej nie posiadające, będące w posiadaniu aktywów lub zarządzające aktywami, które, wraz z dochodem z nich pochodzącym, podlegają jednemu z podatków objętych zakresem stosowania niniejszej dyrektywy;

| d) | „drogą elektroniczną” oznacza przy użyciu sprzętu elektronicznego do przetwarzania – w tym kompresji cyfrowej – oraz przechowywania danych, z wykorzystaniem transmisji kablowej, radiowej, technologii optycznych lub innych środków elektromagnetycznych; |
| --- | --- |

d)

„drogą elektroniczną” oznacza przy użyciu sprzętu elektronicznego do przetwarzania – w tym kompresji cyfrowej – oraz przechowywania danych, z wykorzystaniem transmisji kablowej, radiowej, technologii optycznych lub innych środków elektromagnetycznych;

| e) | „sieć CCN” oznacza wspólną platformę opartą na wspólnej sieci łączności (CCN), opracowaną przez Unię na potrzeby wszystkich transmisji dokonywanych drogą elektroniczną między właściwymi organami w obszarze ceł i podatków. |
| --- | --- |

e)

„sieć CCN” oznacza wspólną platformę opartą na wspólnej sieci łączności (CCN), opracowaną przez Unię na potrzeby wszystkich transmisji dokonywanych drogą elektroniczną między właściwymi organami w obszarze ceł i podatków.

Artykuł 4

Organizacja

1.   W terminie do dnia 20 maja 2010 r. każde państwo członkowskie informuje Komisję o właściwym organie lub właściwych organach (zwanych dalej odpowiednio „właściwym organem”) wyznaczonych do celów niniejszej dyrektywy; każde państwo członkowskie bezzwłocznie informuje również Komisję o wszelkich zmianach w tym zakresie.

Komisja udostępnia otrzymane informacje pozostałym państwom członkowskim i publikuje wykaz właściwych organów państw członkowskich w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2.   Właściwy organ wyznacza centralne biuro łącznikowe, które jest w pierwszej kolejności odpowiedzialne za kontakty z pozostałymi państwami członkowskimi w dziedzinie wzajemnej pomocy objętej niniejszą dyrektywą.

Centralnemu biuru łącznikowemu można również powierzyć zadanie utrzymywania kontaktów z Komisją.

3.   Właściwy organ każdego państwa członkowskiego może wyznaczyć biura łącznikowe odpowiedzialne za kontakty z pozostałymi państwami członkowskimi w zakresie wzajemnej pomocy w odniesieniu do jednego lub kilku określonych rodzajów lub kategorii podatków i ceł, o których mowa w art. 2.

4.   Właściwy organ każdego państwa członkowskiego może wyznaczyć jako wydziały łącznikowe biura inne niż centralne biuro łącznikowe lub biura łącznikowe. Wydziały łącznikowe zwracają się o wzajemną pomoc lub udzielają jej zgodnie z niniejszą dyrektywą w związku ze swoją szczególną właściwością terytorialną lub operacyjną.

5.   W przypadku gdy biuro łącznikowe lub wydział łącznikowy otrzyma wniosek o udzielenie wzajemnej pomocy wymagający działań wykraczających poza przyznane im kompetencje, bezzwłocznie przekazują wniosek właściwemu biuru lub wydziałowi – o ile można je zidentyfikować – lub centralnemu biuru łącznikowemu i informują o tym organ wnioskujący.

6.   Właściwy organ każdego państwa członkowskiego informuje Komisję o centralnym biurze łącznikowym i wszystkich biurach lub wydziałach łącznikowych, które zostały przez ten organ wyznaczone. Komisja udostępnia otrzymane informacje państwom członkowskim.

7.   Wszelkie informacje przesyłane są przez centralne biuro łącznikowe lub w jego imieniu, lub – w zależności od przypadku – za jego zgodą; biuro to zapewnia skuteczność przekazywania informacji.

ROZDZIAŁ II

WYMIANA INFORMACJI

Artykuł 5

Wniosek o udzielenie informacji

1.   Na wniosek organu wnioskującego organ współpracujący udziela wszelkich informacji, które w sposób dający się przewidzieć są istotne dla organu wnioskującego przy odzyskiwaniu jego wierzytelności, o których mowa w art. 2.

Do celów udzielania tych informacji organ współpracujący zapewnia przeprowadzenie wszelkich postępowań administracyjnych niezbędnych do ich uzyskania.

2.   Organ współpracujący nie jest zobowiązany do dostarczenia informacji:

| a) | których nie mógłby otrzymać do celów odzyskiwania podobnych wierzytelności powstałych we współpracującym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

a)

których nie mógłby otrzymać do celów odzyskiwania podobnych wierzytelności powstałych we współpracującym państwie członkowskim;

| b) | które ujawniałyby jakiekolwiek tajemnice handlowe, przemysłowe lub zawodowe; |
| --- | --- |

b)

które ujawniałyby jakiekolwiek tajemnice handlowe, przemysłowe lub zawodowe;

| c) | których ujawnienie mogłoby zagrażać bezpieczeństwu lub być sprzeczne z porządkiem publicznym współpracującego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

c)

których ujawnienie mogłoby zagrażać bezpieczeństwu lub być sprzeczne z porządkiem publicznym współpracującego państwa członkowskiego.

3.   Ustępu 2 nie można w żadnym wypadku interpretować jako umożliwiającego organowi współpracującemu państwa członkowskiego odmówienie udzielenia informacji z tego tylko względu, że informacje te znajdują się w posiadaniu banku, innej instytucji finansowej, przedstawiciela lub pełnomocnika lub powiernika lub też dlatego, że dotyczą one udziałów własnościowych w danym podmiocie.

4.   Organ współpracujący informuje organ wnioskujący o przyczynach udzielenia odmownej odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji.

Artykuł 6

Wymiana informacji bez uprzedniego wniosku

W przypadku gdy zwrot podatków lub ceł, innych niż podatek od wartości dodanej, dotyczy osoby mającej siedzibę lub miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim, państwo członkowskie, z którego ma pochodzić zwrot, może poinformować państwo członkowskie siedziby lub miejsca zamieszkania o przewidywanym zwrocie.

Artykuł 7

Obecność w urzędach administracyjnych i udział w postępowaniach administracyjnych

1.   W drodze porozumienia między organem wnioskującym a organem współpracującym i na warunkach ustalonych przez organ współpracujący urzędnicy upoważnieni przez organ wnioskujący mogą, w celu wspierania wzajemnej pomocy przewidzianej w niniejszej dyrektywie:

| a) | być obecni w urzędach, w których organy administracyjne współpracującego państwa członkowskiego wykonują swoje obowiązki; |
| --- | --- |

a)

być obecni w urzędach, w których organy administracyjne współpracującego państwa członkowskiego wykonują swoje obowiązki;

| b) | być obecni podczas postępowań administracyjnych prowadzonych na terytorium współpracującego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

b)

być obecni podczas postępowań administracyjnych prowadzonych na terytorium współpracującego państwa członkowskiego;

| c) | asystować właściwym urzędnikom współpracującego państwa członkowskiego w trakcie postępowań sądowych w tym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

c)

asystować właściwym urzędnikom współpracującego państwa członkowskiego w trakcie postępowań sądowych w tym państwie członkowskim.

2.   Porozumienie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), może przewidywać, że urzędnicy wnioskującego państwa członkowskiego mogą przesłuchiwać osoby fizyczne i analizować dokumentację, pod warunkiem że jest to dozwolone na mocy ustawodawstwa obowiązującego we współpracującym państwie członkowskim.

3.   Urzędnicy upoważnieni przez organ wnioskujący, którzy korzystają z możliwości przewidzianych w ust. 1 i 2, są zawsze w stanie przedstawić pisemne upoważnienie potwierdzające ich tożsamość oraz pełnioną funkcję urzędową.

ROZDZIAŁ III

POMOC W PRZYPADKU POWIADOMIENIA O DOKUMENTACH

Artykuł 8

Wniosek o powiadomienie o określonych dokumentach dotyczących wierzytelności

1.   Na wniosek organu wnioskującego organ współpracujący powiadamia adresata o wszystkich dokumentach, w tym natury sądowej, wydanych we wnioskującym państwie członkowskim i odnoszących się do wierzytelności, o której mowa w art. 2, lub do odzyskania tej wierzytelności.

Wnioskowi o powiadomienie towarzyszy standardowy formularz zawierający co najmniej następujące informacje:

| a) | nazwę/nazwisko, adres i inne dane istotne do celów zidentyfikowania adresata; |
| --- | --- |

a)

nazwę/nazwisko, adres i inne dane istotne do celów zidentyfikowania adresata;

| b) | cel powiadomienia i termin, w którym powiadomienie powinno zostać dokonane; |
| --- | --- |

b)

cel powiadomienia i termin, w którym powiadomienie powinno zostać dokonane;

| c) | opis załączonego dokumentu oraz charakter i kwotę odnośnej wierzytelności; |
| --- | --- |

c)

opis załączonego dokumentu oraz charakter i kwotę odnośnej wierzytelności;

| d) | nazwę, adres i inne dane kontaktowe dotyczące:






  (i) | urzędu odpowiedzialnego w odniesieniu do załączonego dokumentu oraz; jeśli jest to inny urząd, |
| --- | --- | --- |

d)

nazwę, adres i inne dane kontaktowe dotyczące:

(i)

urzędu odpowiedzialnego w odniesieniu do załączonego dokumentu oraz; jeśli jest to inny urząd,

| (ii) | urzędu, w którym można uzyskać dalsze informacje dotyczące dokumentu będącego przedmiotem powiadomienia lub możliwości zaskarżenia obowiązku zapłaty. |
| --- | --- |

(ii)

urzędu, w którym można uzyskać dalsze informacje dotyczące dokumentu będącego przedmiotem powiadomienia lub możliwości zaskarżenia obowiązku zapłaty.

2.   Organ wnioskujący składa wniosek o powiadomienie na mocy niniejszego artykułu wyłącznie wtedy, gdy nie może dokonać powiadomienia zgodnie z przepisami regulującymi powiadomienie o odnośnym dokumencie we wnioskującym państwie członkowskim, lub gdy takie powiadomienie spowodowałoby nieproporcjonalne trudności.

3.   Organ współpracujący bezzwłocznie informuje organ wnioskujący o wszelkich działaniach podjętych w związku ze złożonym wnioskiem o powiadomienie, w szczególności o dacie powiadomienia adresata o dokumencie.

Artykuł 9

Sposoby powiadamiania

1.   Organ współpracujący czuwa nad tym, by powiadomienie we współpracującym państwie członkowskim zostało przekazane zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi, wykonawczymi i praktykami administracyjnymi obowiązującymi we współpracującym państwie członkowskim.

2.   Przepisy ust. 1 pozostają bez uszczerbku dla każdej innej formy powiadomienia przez właściwy organ wnioskującego państwa członkowskiego zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym państwie członkowskim.

Właściwy organ wnioskującego państwa członkowskiego może powiadomić o wszelkich dokumentach bezpośrednio listem poleconym lub drogą elektroniczną daną osobę na terytorium innego państwa członkowskiego.

ROZDZIAŁ IV

ŚRODKI ODZYSKIWANIA WIERZYTELNOŚCI LUB ŚRODKI ZABEZPIECZAJĄCE

Artykuł 10

Wniosek o odzyskanie wierzytelności

1.   Na wniosek organu wnioskującego organ współpracujący odzyskuje wierzytelności objęte tytułem wykonawczym umożliwiającym egzekucję we wnioskującym państwie członkowskim.

2.   Gdy tylko organ wnioskujący otrzyma jakiekolwiek istotne informacje dotyczące sprawy, której dotyczy wniosek o odzyskanie wierzytelności, przekazuje te informacje organowi współpracującemu.

Artykuł 11

Warunki dotyczące wniosku o odzyskanie wierzytelności

1.   Organ wnioskujący nie może wystąpić z wnioskiem o odzyskanie wierzytelności, jeżeli i tak długo jak wierzytelność lub tytuł wykonawczy umożliwiający jej egzekucję we wnioskującym państwie członkowskim są zaskarżone w tym państwie członkowskim, z wyjątkiem przypadków, w których zastosowanie ma art. 14 ust. 4 akapit trzeci.

2.   Zanim organ wnioskujący wystąpi z wnioskiem o odzyskanie wierzytelności, mają zastosowanie właściwe procedury odzyskiwania wierzytelności dostępne we wnioskującym państwie członkowskim, z wyjątkiem następujących sytuacji:

| a) | gdy jest oczywiste, że we wnioskującym państwie członkowskim nie ma żadnych aktywów do odzyskania lub że takie procedury nie doprowadzą do spłaty całkowitej kwoty wierzytelności, a organ wnioskujący posiada konkretne informacje wskazujące na to, że dana osoba dysponuje aktywami we współpracującym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

a)

gdy jest oczywiste, że we wnioskującym państwie członkowskim nie ma żadnych aktywów do odzyskania lub że takie procedury nie doprowadzą do spłaty całkowitej kwoty wierzytelności, a organ wnioskujący posiada konkretne informacje wskazujące na to, że dana osoba dysponuje aktywami we współpracującym państwie członkowskim;

| b) | gdy zastosowanie takich procedur we wnioskującym państwie członkowskim spowodowałoby nieproporcjonalne trudności. |
| --- | --- |

b)

gdy zastosowanie takich procedur we wnioskującym państwie członkowskim spowodowałoby nieproporcjonalne trudności.

Artykuł 12

Tytuł wykonawczy umożliwiający egzekucję we współpracującym państwie członkowskim i inne dokumenty uzupełniające

1.   Do wszystkich wniosków o odzyskanie wierzytelności załącza się jednolity tytuł wykonawczy umożliwiający egzekucję we współpracującym państwie członkowskim.

Ten jednolity tytuł wykonawczy umożliwiający egzekucję we współpracującym państwie członkowskim odzwierciedla merytoryczną zawartość pierwotnego tytułu wykonawczego umożliwiającego egzekucję i stanowi jedyną podstawę środków odzyskiwania wierzytelności i środków zabezpieczających podjętych we współpracującym państwie członkowskim. Nie podlega on w tym państwie członkowskim żadnemu zatwierdzeniu, uzupełnieniu ani zastąpieniu.

Jednolity tytuł wykonawczy umożliwiający egzekucję zawiera co najmniej następujące informacje:

| a) | informacje istotne do celów zidentyfikowania pierwotnego tytułu wykonawczego umożliwiającego egzekucję, opis wierzytelności, w tym jej charakter, okres objęty wierzytelnością, wszelkie daty istotne dla procedury egzekucji, a także kwotę wierzytelności i jej poszczególne elementy składowe, takie jak kwota zasadnicza, narosłe odsetki itp.; |
| --- | --- |

a)

informacje istotne do celów zidentyfikowania pierwotnego tytułu wykonawczego umożliwiającego egzekucję, opis wierzytelności, w tym jej charakter, okres objęty wierzytelnością, wszelkie daty istotne dla procedury egzekucji, a także kwotę wierzytelności i jej poszczególne elementy składowe, takie jak kwota zasadnicza, narosłe odsetki itp.;

| b) | nazwę/nazwisko i inne dane istotne do celów zidentyfikowania dłużnika; |
| --- | --- |

b)

nazwę/nazwisko i inne dane istotne do celów zidentyfikowania dłużnika;

| c) | nazwę, adres i inne dane kontaktowe dotyczące:






  (i) | urzędu odpowiedzialnego za określenie wysokości wierzytelności oraz; jeżeli jest to inny urząd, |
| --- | --- | --- |

c)

nazwę, adres i inne dane kontaktowe dotyczące:

(i)

urzędu odpowiedzialnego za określenie wysokości wierzytelności oraz; jeżeli jest to inny urząd,

| (ii) | urzędu, w którym można uzyskać dalsze informacje dotyczące wierzytelności lub możliwości zaskarżenia obowiązku zapłaty. |
| --- | --- |

(ii)

urzędu, w którym można uzyskać dalsze informacje dotyczące wierzytelności lub możliwości zaskarżenia obowiązku zapłaty.

2.   Do wniosku o odzyskanie wierzytelności można załączyć inne dokumenty dotyczące wierzytelności wydane we wnioskującym państwie członkowskim.

Artykuł 13

Realizacja wniosku o odzyskanie wierzytelności

1.   Do celów odzyskania wierzytelności we współpracującym państwie członkowskim wszelkie wierzytelności będące przedmiotem wniosku o odzyskanie wierzytelności traktowane są jak wierzytelności współpracującego państwa członkowskiego, chyba że niniejsza dyrektywa stanowi inaczej. Organ współpracujący korzysta z uprawnień i procedur przewidzianych na mocy przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych współpracującego państwa członkowskiego, mających zastosowanie do wierzytelności dotyczących takiego samego podatku lub cła – lub podobnego podatku lub cła, gdy nie ma takich samych podatków lub ceł – chyba że niniejsza dyrektywa stanowi inaczej.

Jeżeli organ współpracujący uważa, że takie same lub podobne podatki lub cła nie są pobierane na jego terytorium, wówczas korzysta on z uprawnień i procedur przewidzianych na mocy przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych współpracującego państwa członkowskiego, mających zastosowanie do wierzytelności dotyczących podatku dochodowego, chyba że niniejsza dyrektywa stanowi inaczej.

Współpracujące państwo członkowskie nie ma obowiązku traktowania wierzytelności innych państw członkowskich w sposób uprzywilejowany, w jaki traktuje podobne wierzytelności powstałe w tym państwie członkowskim, chyba że zainteresowane państwa członkowskie uzgodniły inaczej lub prawo we współpracującym państwie członkowskim stanowi inaczej. Państwo członkowskie, które traktuje wierzytelności innego państwa członkowskiego w sposób uprzywilejowany, nie może odmówić takiego samego uprzywilejowanego traktowania wobec takich samych lub podobnych wierzytelności innych państw członkowskich, na takich samych warunkach.

Współpracujące państwo członkowskie odzyskuje wierzytelności w swojej walucie.

2.   Organ współpracujący z należytą starannością informuje organ wnioskujący o wszelkich czynnościach podjętych w sprawie wniosku o odzyskanie wierzytelności.

3.   Od daty otrzymania wniosku o odzyskanie wierzytelności organ współpracujący nalicza odsetki za zwłokę w płatności, zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi obowiązującymi we współpracującym państwie członkowskim.

4.   Organ współpracujący może, jeżeli pozwalają na to przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne obowiązujące we współpracującym państwie członkowskim, odroczyć dłużnikowi spłatę lub zezwolić na spłatę należności w ratach i naliczyć stosowne odsetki. Organ współpracujący informuje następnie o takiej decyzji organ wnioskujący.

5.   Bez uszczerbku dla art. 20 ust. 1 organ współpracujący przekazuje organowi wnioskującemu kwoty odzyskane w odniesieniu do wierzytelności i odsetek, o których mowa w ust. 3 i 4 niniejszego artykułu.

Artykuł 14

Spory

1.   Spory dotyczące wierzytelności, pierwotnego tytułu wykonawczego umożliwiającego egzekucję we wnioskującym państwie członkowskim lub jednolitego tytułu wykonawczego umożliwiającego egzekucję we współpracującym państwie członkowskim oraz spory dotyczące ważności powiadomienia dokonanego przez właściwy organ wnioskującego państwa członkowskiego podlegają kompetencjom odpowiednich organów wnioskującego państwa członkowskiego. Jeżeli w trakcie procedury odzyskiwania wierzytelności wierzytelność, pierwotny tytuł wykonawczy umożliwiający egzekucję we wnioskującym państwie członkowskim lub jednolity tytuł wykonawczy umożliwiający egzekucję we współpracującym państwie członkowskim zostają zaskarżone przez zainteresowaną stronę, organ współpracujący informuje taką zainteresowaną stronę, że sprawa musi zostać przez nią wniesiona przed odpowiedni organ wnioskującego państwa członkowskiego, zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym państwie.

2.   Spory dotyczące środków egzekucyjnych podjętych we współpracującym państwie członkowskim lub dotyczące ważności powiadomienia dokonanego przez właściwy organ współpracującego państwa członkowskiego są wnoszone przed odpowiedni organ tego państwa członkowskiego zgodnie z jego przepisami ustawowymi i wykonawczymi.

3.   Jeżeli zgodnie z ust. 1 sprawa została wniesiona przed odpowiedni organ wnioskującego państwa członkowskiego, organ wnioskujący informuje o tym organ współpracujący i wskazuje, w jakim zakresie wierzytelność nie została zaskarżona.

4.   Gdy tylko organ współpracujący otrzyma od organu wnioskującego lub od zainteresowanej strony informację, o której mowa w ust. 3, zawiesza postępowanie egzekucyjne w odniesieniu do zaskarżonej części wierzytelności do momentu podjęcia decyzji przez właściwy w tej sprawie organ, chyba że organ wnioskujący zażąda inaczej zgodnie z akapitem trzecim niniejszego ustępu.

Na wniosek organu wnioskującego lub w innych przypadkach, gdy organ współpracujący uważa to za konieczne, i bez uszczerbku dla art. 16, organ współpracujący może podjąć środki zabezpieczające w celu zapewnienia odzyskania wierzytelności, o ile zezwalają na to przepisy ustawowe lub wykonawcze obowiązujące we współpracującym państwie członkowskim.

Organ wnioskujący może, zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i praktykami administracyjnymi obowiązującymi we wnioskującym państwie członkowskim, zwrócić się do organu współpracującego o odzyskanie zaskarżonej wierzytelności lub zaskarżonej części wierzytelności, o ile zezwalają na to odpowiednie przepisy ustawowe, wykonawcze i praktyki administracyjne obowiązujące we współpracującym państwie członkowskim. Każdy tego rodzaju wniosek należy uzasadnić. Jeżeli sprawa zostanie następnie rozstrzygnięta na korzyść dłużnika, organ wnioskujący jest zobowiązany do zwrotu wszelkich odzyskanych kwot, wraz z należnym odszkodowaniem, zgodnie z przepisami obowiązującymi we współpracującym państwie członkowskim.

Jeżeli właściwe organy wnioskującego państwa członkowskiego lub współpracującego państwa członkowskiego wszczęły procedurę wzajemnego porozumienia, a wynik tej procedury może mieć wpływ na wierzytelność, która była przedmiotem wniosku o udzielenie pomocy, środki odzyskiwania wierzytelności zostają zawieszone lub wstrzymane do czasu zakończenia wspomnianej procedury, chyba że w związku z oszustwem lub niewypłacalnością są to przypadki pilne. Jeżeli zawieszono lub wstrzymano środki odzyskiwania wierzytelności, stosuje się akapit drugi.

Artykuł 15

Zmiana lub wycofanie wniosku o pomoc przy odzyskiwaniu wierzytelności

1.   Organ wnioskujący bezzwłocznie informuje organ współpracujący o wszelkich późniejszych zmianach wprowadzonych do wniosku o odzyskanie wierzytelności lub o wycofaniu wniosku, podając przyczyny zmiany lub wycofania.

2.   Jeżeli zmiana wniosku jest spowodowana decyzją odpowiedniego organu, o którym mowa w art. 14 ust. 1, organ wnioskujący przekazuje tę decyzję wraz ze zmienionym jednolitym tytułem wykonawczym umożliwiającym egzekucję we współpracującym państwie członkowskim. Organ współpracujący kontynuuje wówczas odzyskiwanie wierzytelności na podstawie zmienionego tytułu wykonawczego.

Środki odzyskiwania wierzytelności lub środki zabezpieczające podjęte wcześniej na podstawie pierwotnego jednolitego tytułu wykonawczego umożliwiającego egzekucję we wnioskującym państwie członkowskim mogą być kontynuowane na podstawie zmienionego tytułu wykonawczego, chyba że zmiana wniosku jest spowodowana nieważnością pierwotnego tytułu wykonawczego umożliwiającego egzekucję we wnioskującym państwie członkowskim lub pierwotnego jednolitego tytułu wykonawczego umożliwiającego egzekucję we współpracującym państwie członkowskim.

Artykuły 12 i 14 mają zastosowanie w odniesieniu do zmienionego tytułu wykonawczego.

Artykuł 16

Wniosek o podjęcie środków zabezpieczających

1.   Na wniosek organu wnioskującego organ współpracujący podejmuje środki zabezpieczające, o ile zezwalają na to jego przepisy krajowe i jest to zgodne ze stosownymi praktykami administracyjnymi, w celu zapewnienia odzyskania wierzytelności, w przypadku gdy wierzytelność lub tytuł wykonawczy umożliwiający egzekucję we wnioskującym państwie członkowskim zostały zaskarżone w chwili składania wniosku lub w przypadku gdy wierzytelność nie jest jeszcze przedmiotem tytułu wykonawczego umożliwiającego egzekucję we wnioskującym państwie członkowskim, o ile środki zabezpieczające są również możliwe w podobnej sytuacji na mocy przepisów krajowych i praktyk administracyjnych wnioskującego państwa członkowskiego.

Dokument umożliwiający podjęcie środków zabezpieczających we wnioskującym państwie członkowskim i dotyczący wierzytelności będącej przedmiotem wniosku o udzielenie wzajemnej pomocy, o ile taki istnieje, jest załączany do wniosku o podjęcie środków zabezpieczających we współpracującym państwie członkowskim. Dokument ten nie podlega żadnemu zatwierdzeniu, uzupełnieniu ani zastąpieniu we współpracującym państwie członkowskim.

2.   Do wniosku o podjęcie środków zabezpieczających można załączyć inne dokumenty dotyczące wierzytelności wydane we wnioskującym państwie członkowskim.

Artykuł 17

Przepisy dotyczące wniosku o podjęcie środków zabezpieczających

W celu wykonania art. 16 stosuje się odpowiednio art. 10 ust. 2, art. 13 ust. 1 i 2, art. 14 i 15.

Artykuł 18

Ograniczenia obowiązków organu współpracującego

1.   Organ współpracujący nie jest zobowiązany do udzielenia pomocy przewidzianej w art. 10–16, jeżeli odzyskanie wierzytelności – z uwagi na sytuację dłużnika – spowodowałoby poważne trudności gospodarcze lub społeczne we współpracującym państwie członkowskim, o ile przepisy ustawowe, wykonawcze i praktyki administracyjne obowiązujące w tym państwie członkowskim dopuszczają taki wyjątek w przypadku wierzytelności krajowych.

2.   Organ współpracujący nie jest zobowiązany do udzielenia pomocy przewidzianej w art. 5 i art. 7–16, jeżeli pierwotny wniosek o udzielenie pomocy na podstawie art. 5, 7, 8, 10 lub 16 został złożony w odniesieniu do wierzytelności, które mają ponad pięć lat, licząc od terminu płatności wierzytelności we wnioskującym państwie członkowskim do daty pierwotnego wniosku o udzielenie pomocy.

W przypadku gdy wierzytelność lub pierwotny tytuł wykonawczy umożliwiający egzekucję we wnioskującym państwie członkowskim zostają zaskarżone, ten pięcioletni okres liczony jest jednak od momentu, gdy we wnioskującym państwie członkowskim zostanie stwierdzone, że wierzytelność lub tytuł wykonawczy umożliwiający egzekucję nie mogą być dłużej zaskarżane.

Ponadto w przypadku gdy właściwe organy wnioskującego państwa członkowskiego wyrażą zgodę na odroczenie płatności lub spłatę w ratach, ten pięcioletni okres liczony jest od momentu, gdy cały termin płatności dobiegł końca.

Niemniej jednak w tych przypadkach organ współpracujący nie jest zobowiązany do udzielenia pomocy w odniesieniu do wierzytelności, które mają ponad dziesięć lat, licząc od terminu płatności wierzytelności we wnioskującym państwie członkowskim.

3.   Państwo członkowskie nie jest zobowiązane do udzielenia pomocy, w przypadku gdy całkowita kwota roszczeń objętych niniejszą dyrektywą, w odniesieniu do których występuje się z wnioskiem o pomoc, wynosi mniej niż 1 500 EUR.

4.   Organ współpracujący informuje organ wnioskujący o powodach udzielenia odmownej odpowiedzi na wniosek o udzielenie pomocy.

Artykuł 19

Kwestie dotyczące terminu przedawnienia

1.   Kwestie dotyczące terminów przedawnienia są regulowane wyłącznie przepisami obowiązującymi we wnioskującym państwie członkowskim.

2.   W odniesieniu do zawieszenia, przerwania biegu lub przedłużenia terminu przedawnienia wszelkie czynności mające na celu odzyskanie wierzytelności podjęte przez organ współpracujący lub w jego imieniu stosownie do wniosku o udzielenie pomocy, które skutkują zawieszeniem, przerwaniem biegu lub przedłużeniem terminu przedawnienia zgodnie z przepisami obowiązującymi we współpracującym państwie członkowskim, uznaje się za mające ten sam skutek we wnioskującym państwie członkowskim, pod warunkiem że podobny skutek przewidziano na mocy przepisów obowiązujących we wnioskującym państwie członkowskim.

Jeżeli zawieszenie, przerwanie biegu lub przedłużenie terminu przedawnienia nie jest możliwe na mocy przepisów obowiązujących we współpracującym państwie członkowskim, wszelkie czynności mające na celu odzyskanie wierzytelności podjęte przez organ współpracujący lub w jego imieniu stosownie do wniosku o udzielenie pomocy, które, jeżeli zostałyby zrealizowane przez organ wnioskujący lub w imieniu tego organu we wnioskującym państwie członkowskim, skutkowałyby zawieszeniem, przerwaniem biegu lub przedłużeniem terminu przedawnienia zgodnie z przepisami obowiązującymi we wnioskującym państwie członkowskim, uznaje się, jeśli chodzi o ten skutek, za podjęte we wnioskującym państwie członkowskim.

Akapity pierwszy i drugi nie mają wpływu na prawo właściwych organów we wnioskującym państwie członkowskim do podjęcia środków w celu zawieszenia, przerwania biegu lub przedłużenia terminu przedawnienia zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym państwie członkowskim.

3.   Organ wnioskujący i organ współpracujący informują się wzajemnie o wszelkich działaniach, które skutkują przerwaniem, zawieszeniem biegu lub przedłużeniem terminu przedawnienia wierzytelności będącej przedmiotem wniosku o podjęcie środków odzyskiwania wierzytelności lub środków zabezpieczających, lub środków, które mogą mieć ten sam skutek.

Artykuł 20

Koszty

1.   Poza kwotami, o których mowa w art. 13 ust. 5, organ współpracujący dąży do odzyskania od zainteresowanych osób i zatrzymania kwoty kosztów poniesionych w związku z odzyskiwaniem wierzytelności, zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi współpracującego państwa członkowskiego.

2.   Państwa członkowskie zrzekają się wszystkich wzajemnych roszczeń o zwrot kosztów wynikających ze wzajemnej pomocy, którą państwa te świadczą sobie nawzajem na mocy niniejszej dyrektywy.

Jednak w przypadku gdy odzyskanie wierzytelności stwarza szczególne problemy, wiąże się z bardzo wysokimi kosztami lub dotyczy przestępczości zorganizowanej, organ wnioskujący i organ współpracujący mogą dokonać w sprawie zwrotu kosztów uzgodnień odpowiednich do danego przypadku.

3.   Niezależnie od przepisów ust. 2 wnioskujące państwo członkowskie pozostaje zobowiązane wobec współpracującego państwa członkowskiego do zwrotu wszelkich kosztów i wyrównania wszelkich strat poniesionych w wyniku czynności uznanych za nieuzasadnione ze względu na istotę wierzytelności albo ważność tytułu wykonawczego umożliwiającego egzekucję lub środki zabezpieczające wydanego przez organ wnioskujący.

ROZDZIAŁ V

OGÓLNE PRZEPISY REGULUJĄCE WSZYSTKIE RODZAJE WNIOSKÓW O POMOC

Artykuł 21

Standardowe formularze i środki komunikacji

1.   Wnioski o udzielenie informacji składane na podstawie art. 5 ust. 1, wnioski o powiadomienie składane na podstawie art. 8 ust. 1, wnioski o odzyskanie wierzytelności składane na podstawie art. 10 ust. 1 lub wnioski o podjęcie środków zabezpieczających składane na podstawie art. 16 ust. 1 są przesyłane drogą elektroniczną z wykorzystaniem standardowego formularza, chyba że jest to niemożliwe z przyczyn technicznych. W miarę możliwości formularze te wykorzystywane są również do dalszej wymiany informacji związanej z wnioskiem.

Jednolity tytuł wykonawczy umożliwiający egzekucję we współpracującym państwie członkowskim, dokument umożliwiający podjęcie środków zabezpieczających we wnioskującym państwie członkowskim oraz pozostałe dokumenty, o których mowa w art. 12 i 16, są również przesyłane drogą elektroniczną, chyba że jest to niemożliwe z przyczyn technicznych.

W stosownych przypadkach do standardowych formularzy mogą zostać załączone sprawozdania, oświadczenia oraz wszelkie inne dokumenty, ich uwierzytelnione kopie lub wyciągi z nich, które również przesyłane są drogą elektroniczną, chyba że jest to niemożliwe z przyczyn technicznych.

Standardowe formularze i komunikacja drogą elektroniczną mogą być również wykorzystywane do celów wymiany informacji na podstawie art. 6.

2.   Ustęp 1 nie ma zastosowania do informacji i dokumentów otrzymanych w wyniku przebywania w urzędach administracyjnych w innym państwie członkowskim lub w wyniku udziału w postępowaniu administracyjnym w innym państwie członkowskim, zgodnie z art. 7.

3.   Jeżeli komunikacja nie odbywa się drogą elektroniczną lub z wykorzystaniem standardowych formularzy, nie wpływa to na ważność otrzymywanych informacji ani środków podejmowanych w ramach wykonywania wniosku o udzielenie pomocy.

Artykuł 22

Stosowanie języków

1.   Wszystkie wnioski o udzielenie pomocy, standardowe formularze dotyczące powiadomienia i jednolite tytuły wykonawcze umożliwiające egzekucję we współpracującym państwie członkowskim przesyła się w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych współpracującego państwa członkowskiego albo dokumentom tym towarzyszy stosowne tłumaczenie. Fakt, że niektóre elementy tych dokumentów zostały napisane w języku innym niż język urzędowy lub jeden z języków urzędowych współpracującego państwa członkowskiego nie ma wpływu na ich ważność ani na ważność procedury, o ile ten inny język został uzgodniony między zainteresowanymi państwami członkowskimi.

2.   Dokumenty, które są przedmiotem wniosku o powiadomienie na podstawie art. 8, mogą zostać przesłane do organu współpracującego w języku urzędowym wnioskującego państwa członkowskiego.

3.   Jeżeli do wniosku załączane są dokumenty inne niż wymienione w ust. 1 i 2, organ współpracujący może, jeżeli to konieczne, zwrócić się do organu wnioskującego o tłumaczenie takich dokumentów na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych współpracującego państwa członkowskiego, lub też na inny język dwustronnie uzgodniony między zainteresowanymi państwami członkowskimi.

Artykuł 23

Ujawnianie informacji i dokumentów

1.   Informacje przekazywane w dowolnej formie na mocy niniejszej dyrektywy są objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy służbowej i korzystają z takiej ochrony, jaką objęte są podobne informacje na mocy prawa krajowego państwa członkowskiego, które je otrzymało.

Informacje te mogą zostać wykorzystane do celów egzekucji lub zastosowania środków zabezpieczających w odniesieniu do wierzytelności objętych niniejszą dyrektywą. Mogą być również wykorzystane do obliczenia i wyegzekwowania obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne.

2.   Osoby należycie akredytowane przez organ akredytacji bezpieczeństwa Komisji Europejskiej mogą mieć dostęp do tych informacji wyłącznie w takim stopniu, w jakim jest to niezbędne do nadzoru nad siecią CCN, jej konserwacji i rozwijania.

3.   Państwo członkowskie udzielające informacji zezwala na ich wykorzystanie w państwie członkowskim otrzymującym informacje do celów innych niż cele, o których mowa w ust. 1, jeżeli na mocy ustawodawstwa państwa członkowskiego udzielającego informacji dane informacje mogą być wykorzystane do podobnych celów.

4.   Jeżeli organ wnioskujący lub organ współpracujący uznają, że informacje otrzymane na mocy niniejszej dyrektywy mogą być użyteczne do celów, o których mowa w ust. 1, dla trzeciego państwa członkowskiego, mogą one przekazać te informacje temu trzeciemu państwu członkowskiemu, pod warunkiem że takie przekazanie jest zgodne z zasadami i procedurami określonymi w niniejszej dyrektywie. Informują one państwo członkowskie, z którego pochodzą informacje, o tym, że zamierzają się nimi podzielić z trzecim państwem członkowskim. Państwo członkowskie, z którego pochodzą informacje, może sprzeciwić się takiemu przekazaniu w terminie dziesięciu dni roboczych od daty otrzymania informacji od państwa członkowskiego, które chce się podzielić odnośnymi informacjami.

5.   Jedynie państwo członkowskie, z którego pochodzą informacje, może zezwolić na wykorzystanie zgodnie z ust. 3 informacji, które zostały przekazane zgodnie z ust. 4.

6.   Informacje przekazane w dowolnej formie na mocy niniejszej dyrektywy mogą być użyte jako dowody lub możliwe jest powołanie się na nie przez wszystkie organy w państwie członkowskim otrzymującym informacje na takiej samej podstawie, na jakiej mogą być używane podobne informacje otrzymane w tym państwie.

ROZDZIAŁ VI

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 24

Stosowanie innych umów o udzielaniu pomocy

1.   Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla realizacji wszelkich zobowiązań dotyczących udzielenia szerszej pomocy wynikających z dwustronnych lub wielostronnych umów lub porozumień, w tym w zakresie powiadamiania o orzeczeniach sądowych i innych aktach.

2.   W przypadku gdy państwa członkowskie zawierają takie dwustronne lub wielostronne umowy lub porozumienia w sprawach objętych niniejszą dyrektywą innych niż sprawy dotyczące postępowania w indywidualnych przypadkach, powiadamiają o tym bezzwłocznie Komisję. Komisja ze swojej strony informuje o tym pozostałe państwa członkowskie.

3.   Przy udzielaniu takiego większego zakresu wzajemnej pomocy na mocy dwustronnej lub wielostronnej umowy lub porozumienia państwa członkowskie mogą korzystać z elektronicznej sieci łączności i standardowych formularzy, przyjętych w celu wykonania niniejszej dyrektywy.

Artykuł 25

Komitet

1.   Komisja jest wspierana przez Komitet ds. Odzyskiwania Wierzytelności.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE.

Okres, o którym mowa w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE, ustala się na trzy miesiące.

Artykuł 26

Przepisy wykonawcze

Komisja przyjmuje zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 25 ust. 2, szczegółowe przepisy dotyczące wykonania art. 4 ust. 2, 3 i 4, art. 5 ust. 1, art. 8 i 10, art. 12 ust. 1, art. 13 ust. 2, 3, 4 i 5, art. 15, art. 16 ust. 1 oraz art. 21 ust. 1.

Przepisy te dotyczą co najmniej następujących kwestii:

| a) | ustaleń praktycznych dotyczących organizacji kontaktów między centralnymi biurami łącznikowymi, pozostałymi biurami łącznikowymi i wydziałami łącznikowymi, o których mowa w art. 4 ust. 2, 3 i 4, poszczególnych państw członkowskich oraz kontaktów z Komisją; |
| --- | --- |

a)

ustaleń praktycznych dotyczących organizacji kontaktów między centralnymi biurami łącznikowymi, pozostałymi biurami łącznikowymi i wydziałami łącznikowymi, o których mowa w art. 4 ust. 2, 3 i 4, poszczególnych państw członkowskich oraz kontaktów z Komisją;

| b) | środków przekazywania informacji między organami; |
| --- | --- |

b)

środków przekazywania informacji między organami;

| c) | formatu i innych szczegółowych informacji dotyczących standardowych formularzy, które mają być stosowane do celów art. 5 ust. 1, art. 8, art. 10 ust. 1, art. 12 ust. 1 i art. 16 ust. 1; |
| --- | --- |

c)

formatu i innych szczegółowych informacji dotyczących standardowych formularzy, które mają być stosowane do celów art. 5 ust. 1, art. 8, art. 10 ust. 1, art. 12 ust. 1 i art. 16 ust. 1;

| d) | przeliczania kwot, które mają zostać odzyskane, oraz przekazywania odzyskanych kwot. |
| --- | --- |

d)

przeliczania kwot, które mają zostać odzyskane, oraz przekazywania odzyskanych kwot.

Artykuł 27

Sprawozdawczość

1.   Każde państwo członkowskie corocznie, w terminie do dnia 31 marca, przekazuje Komisji informacje na temat:

| a) | liczby wniosków o informacje, powiadomienie i odzyskanie wierzytelności lub podjęcie środków zabezpieczających, które zostały przesłane do każdego ze współpracujących państw członkowskich i które otrzymano od każdego z wnioskujących państw członkowskich w danym roku; |
| --- | --- |

a)

liczby wniosków o informacje, powiadomienie i odzyskanie wierzytelności lub podjęcie środków zabezpieczających, które zostały przesłane do każdego ze współpracujących państw członkowskich i które otrzymano od każdego z wnioskujących państw członkowskich w danym roku;

| b) | kwot wierzytelności, które były przedmiotem wniosków o pomoc przy odzyskaniu wierzytelności, oraz odzyskanych kwot. |
| --- | --- |

b)

kwot wierzytelności, które były przedmiotem wniosków o pomoc przy odzyskaniu wierzytelności, oraz odzyskanych kwot.

2.   Państwa członkowskie mogą również przekazać wszelkie inne informacje, które mogą być przydatne do oceny udzielania wzajemnej pomocy na mocy niniejszej dyrektywy.

3.   Komisja co pięć lat przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania przepisów ustanowionych w niniejszej dyrektywie.

Artykuł 28

Transpozycja

1.   W terminie do dnia 31 grudnia 2011 r. państwa członkowskie przyjmują i publikują przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 stycznia 2012 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 29

Uchylenie dyrektywy 2008/55/WE

Dyrektywę 2008/55/WE uchyla się ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2012 r.

Odniesienia do uchylonej dyrektywy traktuje się jak odniesienia do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 30

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 31

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 marca 2010 r.

W imieniu Rady

E. SALGADO

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 10 lutego 2010 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Opinia z dnia 16 lipca 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

2

(3)  Dz.U. L 73 z 19.3.1976, s. 18.

3

(4)  Dz.U. L 150 z 10.6.2008, s. 28.

4

(5)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

5

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 31.3.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 84/13 |
| --- | --- | --- | --- |

31.3.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 84/13

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 270/2010

z dnia 29 marca 2010 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 452/2007 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 3,

uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

1.1.   Obowiązujące środki

| (1) | Rozporządzeniem (WE) nr 452/2007 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”). Obowiązującym środkiem jest stawka cła ad valorem w wysokości 38,1 %, z wyłączeniem pięciu wymienionych z nazwy przedsiębiorstw podlegających indywidualnym stawkom cła. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem (WE) nr 452/2007 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”). Obowiązującym środkiem jest stawka cła ad valorem w wysokości 38,1 %, z wyłączeniem pięciu wymienionych z nazwy przedsiębiorstw podlegających indywidualnym stawkom cła.

1.2.   Wniosek o dokonanie przeglądu

| (2) | W 2008 r. do Komisji wpłynął wniosek o przeprowadzenie częściowego przeglądu okresowego na mocy art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego („przegląd okresowy”). Wniosek o przeprowadzenie przeglądu w zakresie ograniczonym do zbadania dumpingu został złożony przez chińskiego producenta eksportującego Guangzhou Power Team Houseware Co. Ltd., Guangzhou („Power Team” lub „wnioskodawca”). Stawkę ostatecznego cła antydumpingowego mającego zastosowanie do wnioskodawcy ustalono na poziomie 36,5 %. |
| --- | --- |

(2)

W 2008 r. do Komisji wpłynął wniosek o przeprowadzenie częściowego przeglądu okresowego na mocy art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego („przegląd okresowy”). Wniosek o przeprowadzenie przeglądu w zakresie ograniczonym do zbadania dumpingu został złożony przez chińskiego producenta eksportującego Guangzhou Power Team Houseware Co. Ltd., Guangzhou („Power Team” lub „wnioskodawca”). Stawkę ostatecznego cła antydumpingowego mającego zastosowanie do wnioskodawcy ustalono na poziomie 36,5 %.

| (3) | We wniosku wnioskodawca argumentował, że okoliczności, na podstawie których ustanowiono środki, uległy zmianie i że są to zmiany o trwałym charakterze. Wnioskodawca przedstawił dowody prima facie świadczące o tym, iż utrzymywanie środka na dotychczasowym poziomie nie jest już konieczne w celu zrównoważenia skutków dumpingu. |
| --- | --- |

(3)

We wniosku wnioskodawca argumentował, że okoliczności, na podstawie których ustanowiono środki, uległy zmianie i że są to zmiany o trwałym charakterze. Wnioskodawca przedstawił dowody prima facie świadczące o tym, iż utrzymywanie środka na dotychczasowym poziomie nie jest już konieczne w celu zrównoważenia skutków dumpingu.

| (4) | W szczególności wnioskodawca argumentował, że działa on obecnie w warunkach gospodarki rynkowej, czyli spełnia kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. W związku z tym wnioskodawca utrzymuje, że wartość normalna dla niego powinna zostać ustalona zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego. Porównanie tej wartości normalnej z jego cenami eksportowymi w wywozie do Unii Europejskiej („UE”) wskazuje, że margines dumpingu jest znacznie niższy niż obecny poziom środka antydumpingowego. |
| --- | --- |

(4)

W szczególności wnioskodawca argumentował, że działa on obecnie w warunkach gospodarki rynkowej, czyli spełnia kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. W związku z tym wnioskodawca utrzymuje, że wartość normalna dla niego powinna zostać ustalona zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego. Porównanie tej wartości normalnej z jego cenami eksportowymi w wywozie do Unii Europejskiej („UE”) wskazuje, że margines dumpingu jest znacznie niższy niż obecny poziom środka antydumpingowego.

| (5) | Dlatego też, zdaniem wnioskodawcy, dalsze stosowanie środków na obowiązującym obecnie poziomie, ustalonym na podstawie wcześniej określonego poziomu dumpingu, nie jest już konieczne w celu zrównoważenia skutków dumpingu. |
| --- | --- |

(5)

Dlatego też, zdaniem wnioskodawcy, dalsze stosowanie środków na obowiązującym obecnie poziomie, ustalonym na podstawie wcześniej określonego poziomu dumpingu, nie jest już konieczne w celu zrównoważenia skutków dumpingu.

1.3.   Rozpoczęcie przeglądu

| (6) | Po konsultacji z Komitetem Doradczym i po ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody do wszczęcia przeglądu okresowego, Komisja postanowiła wszcząć przegląd okresowy zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, w zakresie ograniczonym do zbadania dumpingu odnośnie do wnioskodawcy (3). |
| --- | --- |

(6)

Po konsultacji z Komitetem Doradczym i po ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody do wszczęcia przeglądu okresowego, Komisja postanowiła wszcząć przegląd okresowy zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, w zakresie ograniczonym do zbadania dumpingu odnośnie do wnioskodawcy (3).

1.4.   Produkt objęty postępowaniem i produkt podobny

| (7) | Produkt objęty przeglądem okresowym jest taki sam jak w dochodzeniu, które doprowadziło do nałożenia obowiązujących środków na przywóz towarów („dochodzenie pierwotne”), tj. desek do prasowania wolno stojących lub nie, z blatem wyposażonym w odsysanie pary lub ogrzewanie lub nadmuch lub bez tych funkcji, w tym również rękawników, a także podstawowych części tych desek, tj. nóg, blatów i podstaw do żelazka pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, obecnie objętych kodami CN ex 3924 90 00 (4), ex 4421 90 98, ex 7323 93 90, ex 7323 99 91, ex 7323 99 99, ex 8516 79 70 i ex 8516 90 00. |
| --- | --- |

(7)

Produkt objęty przeglądem okresowym jest taki sam jak w dochodzeniu, które doprowadziło do nałożenia obowiązujących środków na przywóz towarów („dochodzenie pierwotne”), tj. desek do prasowania wolno stojących lub nie, z blatem wyposażonym w odsysanie pary lub ogrzewanie lub nadmuch lub bez tych funkcji, w tym również rękawników, a także podstawowych części tych desek, tj. nóg, blatów i podstaw do żelazka pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, obecnie objętych kodami CN ex 3924 90 00 (4), ex 4421 90 98, ex 7323 93 90, ex 7323 99 91, ex 7323 99 99, ex 8516 79 70 i ex 8516 90 00.

| (8) | Produkt wytwarzany i sprzedawany na rynku chińskim i produkt wywożony do UE, jak również ten wytwarzany i sprzedawany na Ukrainie (służącej za kraj analogiczny) posiadają takie same podstawowe cechy fizyczne i techniczne oraz zastosowania, dlatego też uznaje się je za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(8)

Produkt wytwarzany i sprzedawany na rynku chińskim i produkt wywożony do UE, jak również ten wytwarzany i sprzedawany na Ukrainie (służącej za kraj analogiczny) posiadają takie same podstawowe cechy fizyczne i techniczne oraz zastosowania, dlatego też uznaje się je za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

1.5.   Zainteresowane strony

| (9) | Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu przeglądu przedstawiciela przemysłu unijnego, wnioskodawcę oraz przedstawicieli kraju wywozu. Zainteresowanym stronom umożliwiono wyrażenie opinii na piśmie i ustnie. |
| --- | --- |

(9)

Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu przeglądu przedstawiciela przemysłu unijnego, wnioskodawcę oraz przedstawicieli kraju wywozu. Zainteresowanym stronom umożliwiono wyrażenie opinii na piśmie i ustnie.

| (10) | Komisja przesłała wnioskodawcy formularz wniosku o traktowanie na zasadach rynkowych („MET”) wraz z kwestionariuszem, i otrzymała odpowiedź w wyznaczonym w tym celu terminie. Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do określenia dumpingu oraz przeprowadziła wizytę weryfikacyjną na terenie przedsiębiorstwa wnioskodawcy. |
| --- | --- |

(10)

Komisja przesłała wnioskodawcy formularz wniosku o traktowanie na zasadach rynkowych („MET”) wraz z kwestionariuszem, i otrzymała odpowiedź w wyznaczonym w tym celu terminie. Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do określenia dumpingu oraz przeprowadziła wizytę weryfikacyjną na terenie przedsiębiorstwa wnioskodawcy.

1.6.   Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

| (11) | Dochodzenie w sprawie dumpingu objęło okres od 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2008 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Należy przypomnieć, że okres objęty pierwotnym dochodzeniem prowadzącym do nałożenia środków trwał od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. („okres objęty pierwotnym dochodzeniem”). |
| --- | --- |

(11)

Dochodzenie w sprawie dumpingu objęło okres od 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2008 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Należy przypomnieć, że okres objęty pierwotnym dochodzeniem prowadzącym do nałożenia środków trwał od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. („okres objęty pierwotnym dochodzeniem”).

2.   WYNIKI DOCHODZENIA

2.1.   Traktowanie na zasadach rynkowych („MET”)

| (12) | Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego w dochodzeniach antydumpingowych dotyczących przywozu z ChRL wartość normalną ustala się zgodnie z art. 2 ust. 1–6 rozporządzenia podstawowego dla tych producentów, których uznano za spełniających kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, tj. w przypadkach, gdy wykazano, że w odniesieniu do wytwarzania i sprzedaży produktu podobnego przeważały warunki gospodarki rynkowej. Wspomniane kryteria przedstawiono poniżej w streszczonej formie:






  — | decyzje gospodarcze podejmowane są w odpowiedzi na sygnały rynkowe, bez poważnej ingerencji ze strony państwa, a koszty odzwierciedlają wartości rynkowe, |
| --- | --- | --- |

(12)

Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego w dochodzeniach antydumpingowych dotyczących przywozu z ChRL wartość normalną ustala się zgodnie z art. 2 ust. 1–6 rozporządzenia podstawowego dla tych producentów, których uznano za spełniających kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, tj. w przypadkach, gdy wykazano, że w odniesieniu do wytwarzania i sprzedaży produktu podobnego przeważały warunki gospodarki rynkowej. Wspomniane kryteria przedstawiono poniżej w streszczonej formie:

—

decyzje gospodarcze podejmowane są w odpowiedzi na sygnały rynkowe, bez poważnej ingerencji ze strony państwa, a koszty odzwierciedlają wartości rynkowe,

| — | przedsiębiorstwa posiadają jeden czytelny zestaw podstawowej dokumentacji księgowej, która podlega niezależnemu audytowi zgodnemu z międzynarodowymi standardami rachunkowości („IAS”) i jest stosowana we wszystkich okolicznościach, |
| --- | --- |

—

przedsiębiorstwa posiadają jeden czytelny zestaw podstawowej dokumentacji księgowej, która podlega niezależnemu audytowi zgodnemu z międzynarodowymi standardami rachunkowości („IAS”) i jest stosowana we wszystkich okolicznościach,

| — | nie występują znaczne zniekształcenia przeniesione z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej, |
| --- | --- |

—

nie występują znaczne zniekształcenia przeniesione z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej,

| — | prawo upadłościowe i prawo własności gwarantują stabilność i pewność prawną, |
| --- | --- |

—

prawo upadłościowe i prawo własności gwarantują stabilność i pewność prawną,

| — | wymiany walut dokonuje się po kursach rynkowych. |
| --- | --- |

—

wymiany walut dokonuje się po kursach rynkowych.

| (13) | Wnioskodawca wystąpił o przyznanie MET zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego i został poproszony o wypełnienie formularza wniosku o MET. |
| --- | --- |

(13)

Wnioskodawca wystąpił o przyznanie MET zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego i został poproszony o wypełnienie formularza wniosku o MET.

| (14) | W toku dochodzenia ustalono, że wnioskodawca nie spełnił kryterium MET określonego w art. 2 ust. 7 lit. c) tiret pierwsze (kryterium 1) rozporządzenia podstawowego w zakresie kosztów głównych nakładów. Ustalono, że po okresie objętym pierwotnym dochodzeniem, tj. po 2005 r. państwo nałożyło ograniczenia wywozowe na niektóre wyroby ze stali, łącznie z głównymi surowcami potrzebnymi do produkcji desek do prasowania, tj. blachami, przewodami i drutem ze stali. Należy zauważyć, że koszty tych surowców stanowią znaczną część całkowitych kosztów surowców. Nałożenie podatków wywozowych obniżyło motywację do wywozu i zwiększyło w ten sposób ilości wyrobów dostępnych w kraju, prowadząc następnie do spadku cen. Ustalono także, że dla chińskich producentów stali dostępna była pewna liczba programów subsydiowania (5). Również publicznie dostępne sprawozdania finansowe niektórych producentów stali potwierdzają, że władze Chin aktywnie wspierają rozwój sektora stalowego w ChRL. |
| --- | --- |

(14)

W toku dochodzenia ustalono, że wnioskodawca nie spełnił kryterium MET określonego w art. 2 ust. 7 lit. c) tiret pierwsze (kryterium 1) rozporządzenia podstawowego w zakresie kosztów głównych nakładów. Ustalono, że po okresie objętym pierwotnym dochodzeniem, tj. po 2005 r. państwo nałożyło ograniczenia wywozowe na niektóre wyroby ze stali, łącznie z głównymi surowcami potrzebnymi do produkcji desek do prasowania, tj. blachami, przewodami i drutem ze stali. Należy zauważyć, że koszty tych surowców stanowią znaczną część całkowitych kosztów surowców. Nałożenie podatków wywozowych obniżyło motywację do wywozu i zwiększyło w ten sposób ilości wyrobów dostępnych w kraju, prowadząc następnie do spadku cen. Ustalono także, że dla chińskich producentów stali dostępna była pewna liczba programów subsydiowania (5). Również publicznie dostępne sprawozdania finansowe niektórych producentów stali potwierdzają, że władze Chin aktywnie wspierają rozwój sektora stalowego w ChRL.

| (15) | W rezultacie krajowe ceny stali w ChRL podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym były o wiele niższe niż na innych znaczących rynkach światowych, a mianowicie w Ameryce Północnej i w Północnej Europie (6), a różnic w tych cenach nie można wyjaśnić za pomocą jakiejkolwiek przewagi konkurencyjnej w produkcji stali. |
| --- | --- |

(15)

W rezultacie krajowe ceny stali w ChRL podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym były o wiele niższe niż na innych znaczących rynkach światowych, a mianowicie w Ameryce Północnej i w Północnej Europie (6), a różnic w tych cenach nie można wyjaśnić za pomocą jakiejkolwiek przewagi konkurencyjnej w produkcji stali.

| (16) | Ponadto na podstawie zgromadzonych informacji ustalono, że wnioskodawca odnosił korzyści z tych sztucznie zaniżonych i zniekształconych cen stali, gdyż dokonywał zakupu surowców na chińskim rynku krajowym. |
| --- | --- |

(16)

Ponadto na podstawie zgromadzonych informacji ustalono, że wnioskodawca odnosił korzyści z tych sztucznie zaniżonych i zniekształconych cen stali, gdyż dokonywał zakupu surowców na chińskim rynku krajowym.

| (17) | Stwierdzono zatem, że główne nakłady poniesione przez Power Team nie odzwierciedlają we właściwy sposób wartości rynkowych. W rezultacie stwierdzono, że wnioskodawca nie wykazał, że spełnia wszystkie kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, a zatem nie można mu przyznać MET. |
| --- | --- |

(17)

Stwierdzono zatem, że główne nakłady poniesione przez Power Team nie odzwierciedlają we właściwy sposób wartości rynkowych. W rezultacie stwierdzono, że wnioskodawca nie wykazał, że spełnia wszystkie kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, a zatem nie można mu przyznać MET.

| (18) | Wnioskodawca, kraj wywozu i przemysł unijny mieli możliwość przedstawienia swoich uwag dotyczących powyższych ustaleń. Uwagi zgłosił wnioskodawca i przemysł unijny. |
| --- | --- |

(18)

Wnioskodawca, kraj wywozu i przemysł unijny mieli możliwość przedstawienia swoich uwag dotyczących powyższych ustaleń. Uwagi zgłosił wnioskodawca i przemysł unijny.

| (19) | Wnioskodawca, w żądanym terminie, wysunął trzy główne argumenty. Po pierwsze stwierdził, że ceny surowców Power Team pozostawały zgodne z cenami krajowymi i że ustalenie to było wystarczające do spełnienia kryterium 1 w pierwotnym dochodzeniu. W rezultacie przedsiębiorstwo uznało porównywanie cen na chińskim rynku krajowym z cenami na innych międzynarodowych rynkach stali za naruszenie art. 11 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. W tym kontekście przedsiębiorstwo zakwestionowało znaczenie cen na rynkach stali w Północnej Europie i w Ameryce Północnej, z którymi dokonano porównania. Wnioskodawca stwierdził, że także ceny na innych rynkach międzynarodowych, np. ceny eksportowe Turcji, były niższe od cen krajowych w ChRL. |
| --- | --- |

(19)

Wnioskodawca, w żądanym terminie, wysunął trzy główne argumenty. Po pierwsze stwierdził, że ceny surowców Power Team pozostawały zgodne z cenami krajowymi i że ustalenie to było wystarczające do spełnienia kryterium 1 w pierwotnym dochodzeniu. W rezultacie przedsiębiorstwo uznało porównywanie cen na chińskim rynku krajowym z cenami na innych międzynarodowych rynkach stali za naruszenie art. 11 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. W tym kontekście przedsiębiorstwo zakwestionowało znaczenie cen na rynkach stali w Północnej Europie i w Ameryce Północnej, z którymi dokonano porównania. Wnioskodawca stwierdził, że także ceny na innych rynkach międzynarodowych, np. ceny eksportowe Turcji, były niższe od cen krajowych w ChRL.

| (20) | Wnioskodawca rzeczywiście spełnił kryterium 1 w dochodzeniu pierwotnym, ale nie spełnił kryterium 2. Uznaje się jednak, że nie jest to naruszenie art. 11 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, gdyż nie zaszła żadna zmiana metodyki służącej ocenie, czy przedsiębiorstwo prowadzi działalność w warunkach gospodarki rynkowej, a w szczególności, czy nadal spełnia kryterium 1. W obu dochodzeniach – dochodzeniu pierwotnym i dochodzeniu przeglądowym – ocenie została poddana kwestia surowców odzwierciedlających wartości rynkowe. W obu dochodzeniach jednym z badanych wskaźników były krajowe ceny stali, ale w dochodzeniu pierwotnym nie zidentyfikowano żadnych istotnych czynników, które mogłyby mieć wpływ na ceny surowców. Metodyka pozostała zatem ta sama, różniły się jedynie ustalenia. |
| --- | --- |

(20)

Wnioskodawca rzeczywiście spełnił kryterium 1 w dochodzeniu pierwotnym, ale nie spełnił kryterium 2. Uznaje się jednak, że nie jest to naruszenie art. 11 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, gdyż nie zaszła żadna zmiana metodyki służącej ocenie, czy przedsiębiorstwo prowadzi działalność w warunkach gospodarki rynkowej, a w szczególności, czy nadal spełnia kryterium 1. W obu dochodzeniach – dochodzeniu pierwotnym i dochodzeniu przeglądowym – ocenie została poddana kwestia surowców odzwierciedlających wartości rynkowe. W obu dochodzeniach jednym z badanych wskaźników były krajowe ceny stali, ale w dochodzeniu pierwotnym nie zidentyfikowano żadnych istotnych czynników, które mogłyby mieć wpływ na ceny surowców. Metodyka pozostała zatem ta sama, różniły się jedynie ustalenia.

| (21) | W dochodzeniu przeglądowym wykazano, że po okresie objętym pierwotnym dochodzeniem, tj. od 2006 r., okoliczności zmieniły się, gdyż władze chińskie nałożyły środki mające na celu zniechęcić do wywozu blach, przewodów i drutu ze stali poprzez wprowadzenie podatku eksportowego i zlikwidowanie zwrotu podatku VAT przy wywozie. Działania te, wraz ze wspomnianymi programami subsydiowania, spowodowały zniekształcenie cen stali na chińskim rynku krajowym, gdyż różnica między tymi cenami a cenami krajowymi, jakie odnotowano w Ameryce Północnej i w Północnej Europie, wzrosła znacznie o ok. 30 %. Po ujawnieniu ustaleń dotyczących MET wnioskodawca nie zakwestionował różnicy w cenach. |
| --- | --- |

(21)

W dochodzeniu przeglądowym wykazano, że po okresie objętym pierwotnym dochodzeniem, tj. od 2006 r., okoliczności zmieniły się, gdyż władze chińskie nałożyły środki mające na celu zniechęcić do wywozu blach, przewodów i drutu ze stali poprzez wprowadzenie podatku eksportowego i zlikwidowanie zwrotu podatku VAT przy wywozie. Działania te, wraz ze wspomnianymi programami subsydiowania, spowodowały zniekształcenie cen stali na chińskim rynku krajowym, gdyż różnica między tymi cenami a cenami krajowymi, jakie odnotowano w Ameryce Północnej i w Północnej Europie, wzrosła znacznie o ok. 30 %. Po ujawnieniu ustaleń dotyczących MET wnioskodawca nie zakwestionował różnicy w cenach.

| (22) | Jeżeli chodzi o argument mówiący, że ceny stali na rynkach krajowych Ameryki Północnej i Północnej Europy nie są jedynymi cenami mającymi międzynarodowe znaczenie, należy zauważyć, że wspomniane rynki stali zostały wybrane w celu porównania cen, gdyż oba rynki charakteryzują się wysoką konsumpcją stali i stanowią rynki konkurencyjne ze znaczną liczbą aktywnych producentów. Można zatem założyć z dużą dozą pewności, że te ceny krajowe były reprezentatywne dla konkurencyjnych cen rynkowych. Ponadto argument, że ceny eksportowe w Turcji były niższe od krajowych cen w Chinach, nie został poparty na tym etapie dalszymi dowodami, tj. nie przedstawiono w wyznaczonym terminie żadnych konkretnych cen. Co więcej, wobec stosunkowo niewielkiego rozmiaru tureckiego rynku eksportowego w porównaniu z rynkami krajowymi Ameryki Północnej i Północnej Europy, nie ma powodu, by uznać ceny eksportowe w Turcji za bardziej istotne. |
| --- | --- |

(22)

Jeżeli chodzi o argument mówiący, że ceny stali na rynkach krajowych Ameryki Północnej i Północnej Europy nie są jedynymi cenami mającymi międzynarodowe znaczenie, należy zauważyć, że wspomniane rynki stali zostały wybrane w celu porównania cen, gdyż oba rynki charakteryzują się wysoką konsumpcją stali i stanowią rynki konkurencyjne ze znaczną liczbą aktywnych producentów. Można zatem założyć z dużą dozą pewności, że te ceny krajowe były reprezentatywne dla konkurencyjnych cen rynkowych. Ponadto argument, że ceny eksportowe w Turcji były niższe od krajowych cen w Chinach, nie został poparty na tym etapie dalszymi dowodami, tj. nie przedstawiono w wyznaczonym terminie żadnych konkretnych cen. Co więcej, wobec stosunkowo niewielkiego rozmiaru tureckiego rynku eksportowego w porównaniu z rynkami krajowymi Ameryki Północnej i Północnej Europy, nie ma powodu, by uznać ceny eksportowe w Turcji za bardziej istotne.

| (23) | Po drugie przedsiębiorstwo utrzymywało, że było dyskryminowane przy stosowaniu prawa UE, gdyż w wielu innych rozpatrywanych niedawno przypadkach, gdzie stal stanowiła główny nakład, niektórzy chińscy producenci stali spełniali kryterium 1. Zbadano te przypadki i ustalono, że w tych przypadkach żadnemu z producentów nie przyznano MET, gdyż nie spełnili oni przynajmniej jednego z pozostałych kryteriów art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Zatem z uwagi na oszczędności administracyjne nie było konieczne szczegółowe zbadanie kwestii kryterium 1, gdy stało się jasne, że przedsiębiorstwo nie zakwalifikuje się z innego powodu. W każdym razie, w żadnym z ostatnio rozpatrywanych przypadków Komisja nie stwierdziła, że na chińskim krajowym rynku stali nie istnieją zakłócenia; wręcz przeciwnie, w przypadkach tych odmówiono MET za każdym razem, gdy można było zidentyfikować zakłócenia na rynku surowców (7). |
| --- | --- |

(23)

Po drugie przedsiębiorstwo utrzymywało, że było dyskryminowane przy stosowaniu prawa UE, gdyż w wielu innych rozpatrywanych niedawno przypadkach, gdzie stal stanowiła główny nakład, niektórzy chińscy producenci stali spełniali kryterium 1. Zbadano te przypadki i ustalono, że w tych przypadkach żadnemu z producentów nie przyznano MET, gdyż nie spełnili oni przynajmniej jednego z pozostałych kryteriów art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Zatem z uwagi na oszczędności administracyjne nie było konieczne szczegółowe zbadanie kwestii kryterium 1, gdy stało się jasne, że przedsiębiorstwo nie zakwalifikuje się z innego powodu. W każdym razie, w żadnym z ostatnio rozpatrywanych przypadków Komisja nie stwierdziła, że na chińskim krajowym rynku stali nie istnieją zakłócenia; wręcz przeciwnie, w przypadkach tych odmówiono MET za każdym razem, gdy można było zidentyfikować zakłócenia na rynku surowców (7).

| (24) | Wreszcie wnioskodawca argumentował, że bardziej odpowiednia byłaby korekta wartości normalnej niż odmowa przyznania MET. Jednak korekta wartości normalnej wydaje się niewłaściwa, wziąwszy pod uwagę, że jednym z kryteriów przyznania MET jest warunek, aby koszty głównych nakładów odzwierciedlały wartości rynkowe. Jeśli jest inaczej, w rezultacie należałoby raczej odmówić przyznania MET, a wartość normalną zastąpić wartością normalną w kraju analogicznym, w szczególności jeżeli surowce stanowią tak istotną część kosztów nakładów. |
| --- | --- |

(24)

Wreszcie wnioskodawca argumentował, że bardziej odpowiednia byłaby korekta wartości normalnej niż odmowa przyznania MET. Jednak korekta wartości normalnej wydaje się niewłaściwa, wziąwszy pod uwagę, że jednym z kryteriów przyznania MET jest warunek, aby koszty głównych nakładów odzwierciedlały wartości rynkowe. Jeśli jest inaczej, w rezultacie należałoby raczej odmówić przyznania MET, a wartość normalną zastąpić wartością normalną w kraju analogicznym, w szczególności jeżeli surowce stanowią tak istotną część kosztów nakładów.

| (25) | Podsumowując, żaden z argumentów wysuniętych przez Power Team nie był przekonujący i nie spowodował zmiany oceny ustaleń. |
| --- | --- |

(25)

Podsumowując, żaden z argumentów wysuniętych przez Power Team nie był przekonujący i nie spowodował zmiany oceny ustaleń.

| (26) | Przemysł unijny zwrócił uwagę, że władze Chin interweniowały w znacznym stopniu w przemysł stalowy, co już wcześniej doprowadziło UE i Stany Zjednoczone do wystąpienia o konsultacje w ramach WTO w celu rozstrzygnięcia tej kwestii. |
| --- | --- |

(26)

Przemysł unijny zwrócił uwagę, że władze Chin interweniowały w znacznym stopniu w przemysł stalowy, co już wcześniej doprowadziło UE i Stany Zjednoczone do wystąpienia o konsultacje w ramach WTO w celu rozstrzygnięcia tej kwestii.

| (27) | Na tej podstawie potwierdzono ustalenia i wniosek, że przedsiębiorstwu Power Team nie należy przyznawać MET. |
| --- | --- |

(27)

Na tej podstawie potwierdzono ustalenia i wniosek, że przedsiębiorstwu Power Team nie należy przyznawać MET.

| (28) | Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których zamierzano zalecić zmianę rozporządzenia (WE) nr 452/2007, wnioskodawca zgłosił dalsze uwagi w sprawie ustaleń MET. |
| --- | --- |

(28)

Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których zamierzano zalecić zmianę rozporządzenia (WE) nr 452/2007, wnioskodawca zgłosił dalsze uwagi w sprawie ustaleń MET.

| (29) | Wnioskodawca głównie powtórzył swoje argumenty mówiące, jakoby jego główne nakłady odzwierciedlały wartości rynkowe w ChRL i że ceny w Chinach są w dużym stopniu zbliżone do cen na innych rynkach międzynarodowych. Podczas gdy wnioskodawca potwierdził fakt, że wzrost cen głównych nakładów był mniej wyraźny w ChRL w 2008 r. w porównaniu z innymi międzynarodowymi rynkami stali, utrzymywał on również, że nie było to spowodowane żadnymi zakłóceniami, ale że przyczyną niższych cen na chińskim rynku krajowym mogły być inne czysto handlowe czynniki. Wnioskodawca zwrócił uwagę na zwiększenie produkcji w 2008 r. i argumentował, że obowiązujące cła antydumpingowe lub wyrównawcze nakładane na wywóz większości nakładów stali wyprodukowanych w ChRL spowodowały, że chińscy producenci obniżyli swoje ceny na rynku krajowym. |
| --- | --- |

(29)

Wnioskodawca głównie powtórzył swoje argumenty mówiące, jakoby jego główne nakłady odzwierciedlały wartości rynkowe w ChRL i że ceny w Chinach są w dużym stopniu zbliżone do cen na innych rynkach międzynarodowych. Podczas gdy wnioskodawca potwierdził fakt, że wzrost cen głównych nakładów był mniej wyraźny w ChRL w 2008 r. w porównaniu z innymi międzynarodowymi rynkami stali, utrzymywał on również, że nie było to spowodowane żadnymi zakłóceniami, ale że przyczyną niższych cen na chińskim rynku krajowym mogły być inne czysto handlowe czynniki. Wnioskodawca zwrócił uwagę na zwiększenie produkcji w 2008 r. i argumentował, że obowiązujące cła antydumpingowe lub wyrównawcze nakładane na wywóz większości nakładów stali wyprodukowanych w ChRL spowodowały, że chińscy producenci obniżyli swoje ceny na rynku krajowym.

| (30) | Należy odnotować, że przekazane przez wnioskodawcę dodatkowe informacje dotyczące cen, potwierdziły ustalenie, że główne surowce potrzebne do produkcji desek do prasowania w 2008 r. były przeciętnie znacznie tańsze na chińskim rynku krajowym niż na pozostałych znaczących rynkach światowych. |
| --- | --- |

(30)

Należy odnotować, że przekazane przez wnioskodawcę dodatkowe informacje dotyczące cen, potwierdziły ustalenie, że główne surowce potrzebne do produkcji desek do prasowania w 2008 r. były przeciętnie znacznie tańsze na chińskim rynku krajowym niż na pozostałych znaczących rynkach światowych.

| (31) | Jeśli chodzi o argument, że przyczyną różnic w cenach były czynniki czysto handlowe, tj. zwiększona produkcja w ChRL, należy zauważyć, że argument ten nie został uzasadniony w wystarczający sposób, w szczególności odnośnie do jakiejkolwiek możliwej korelacji pomiędzy domniemanym wzrostem produkcji a sytuacją po stronie popytu. Jednocześnie wysunięty przez wnioskodawcę argument, mówiący że wprowadzone zostały cła wyrównawcze na wywóz z ChRL wielu produktów ze stali, wskazał jedynie na to, że w rzeczywistości chińscy producenci stali korzystali z subsydiów. |
| --- | --- |

(31)

Jeśli chodzi o argument, że przyczyną różnic w cenach były czynniki czysto handlowe, tj. zwiększona produkcja w ChRL, należy zauważyć, że argument ten nie został uzasadniony w wystarczający sposób, w szczególności odnośnie do jakiejkolwiek możliwej korelacji pomiędzy domniemanym wzrostem produkcji a sytuacją po stronie popytu. Jednocześnie wysunięty przez wnioskodawcę argument, mówiący że wprowadzone zostały cła wyrównawcze na wywóz z ChRL wielu produktów ze stali, wskazał jedynie na to, że w rzeczywistości chińscy producenci stali korzystali z subsydiów.

| (32) | W rezultacie argument wnioskodawcy, mówiący, że rynek stali w ChRL nie jest zniekształcony, nie może zostać utrzymany i stwierdza się ostatecznie, że nie należy zmieniać postanowień odnośnie MET i że przedsiębiorstwu Power Team nie należy przyznawać MET. |
| --- | --- |

(32)

W rezultacie argument wnioskodawcy, mówiący, że rynek stali w ChRL nie jest zniekształcony, nie może zostać utrzymany i stwierdza się ostatecznie, że nie należy zmieniać postanowień odnośnie MET i że przedsiębiorstwu Power Team nie należy przyznawać MET.

2.2.   Indywidualne traktowanie („IT”)

| (33) | Na mocy art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, dla krajów, których dotyczy ten artykuł, ustalana jest ogólnokrajowa stawka celna, z wyjątkiem przedsiębiorstw, które są w stanie udowodnić, że spełniają wszystkie kryteria dotyczące indywidualnego traktowania, określone w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Wspomniane kryteria przedstawiono poniżej w streszczonej formie:






  — | w przypadku przedsiębiorstw będących całkowicie lub częściowo własnością spółek zagranicznych lub w wspólnych przedsiębiorstw eksporterzy mają swobodę wycofywania do kraju kapitału i zysków; |
| --- | --- | --- |

(33)

Na mocy art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, dla krajów, których dotyczy ten artykuł, ustalana jest ogólnokrajowa stawka celna, z wyjątkiem przedsiębiorstw, które są w stanie udowodnić, że spełniają wszystkie kryteria dotyczące indywidualnego traktowania, określone w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Wspomniane kryteria przedstawiono poniżej w streszczonej formie:

—

w przypadku przedsiębiorstw będących całkowicie lub częściowo własnością spółek zagranicznych lub w wspólnych przedsiębiorstw eksporterzy mają swobodę wycofywania do kraju kapitału i zysków;

| — | ceny eksportowe i wywożone ilości oraz warunki sprzedaży są swobodnie ustalane; |
| --- | --- |

—

ceny eksportowe i wywożone ilości oraz warunki sprzedaży są swobodnie ustalane;

| — | większość udziałów znajduje się w posiadaniu osób prywatnych i konieczne jest wykazanie, że spółka jest wystarczająco niezależna od interwencji państwa; |
| --- | --- |

—

większość udziałów znajduje się w posiadaniu osób prywatnych i konieczne jest wykazanie, że spółka jest wystarczająco niezależna od interwencji państwa;

| — | operacje wymiany są dokonywane po kursie rynkowym; |
| --- | --- |

—

operacje wymiany są dokonywane po kursie rynkowym;

| — | interwencja państwa nie pozwala na obejście środków antydumpingowych, jeżeli indywidualni eksporterzy korzystają z różnych stawek celnych. |
| --- | --- |

—

interwencja państwa nie pozwala na obejście środków antydumpingowych, jeżeli indywidualni eksporterzy korzystają z różnych stawek celnych.

| (34) | Wnioskodawca, oprócz wniosku o MET, złożył również wniosek o IT w przypadku nieprzyznania MET. |
| --- | --- |

(34)

Wnioskodawca, oprócz wniosku o MET, złożył również wniosek o IT w przypadku nieprzyznania MET.

| (35) | W toku dochodzenia wykazano, że wnioskodawca spełnił powyższe kryteria, należy więc przyznać przedsiębiorstwu Power Team indywidualne traktowanie. |
| --- | --- |

(35)

W toku dochodzenia wykazano, że wnioskodawca spełnił powyższe kryteria, należy więc przyznać przedsiębiorstwu Power Team indywidualne traktowanie.

2.3.   Wartość normalna

| (36) | Zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, w odniesieniu do produktów przywożonych z krajów nieposiadających gospodarki rynkowej, którym w związku z tym nie można było przyznać MET, wartość normalną dla krajów określonych w art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego należy ustalić na podstawie ceny lub wartości skonstruowanej w kraju analogicznym. |
| --- | --- |

(36)

Zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, w odniesieniu do produktów przywożonych z krajów nieposiadających gospodarki rynkowej, którym w związku z tym nie można było przyznać MET, wartość normalną dla krajów określonych w art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego należy ustalić na podstawie ceny lub wartości skonstruowanej w kraju analogicznym.

| (37) | W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja zwróciła uwagę na swój zamiar wykorzystania Turcji, która posłużyła za kraj analogiczny w dochodzeniu pierwotnym, jako odpowiedni kraj analogiczny do celów ustalenia wartości normalnej dla ChRL, ale żaden turecki producent nie współpracował podczas przeglądu okresowego. Współpracę natomiast zaoferował producent eksportujący z Ukrainy, który był objęty równoległym dochodzeniem w innym przeglądzie okresowym. Zainteresowane strony zostały odpowiednio poinformowane i na tym etapie nie otrzymano żadnych uwag sprzeciwiających się wykorzystaniu Ukrainy jako kraju analogicznego. |
| --- | --- |

(37)

W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja zwróciła uwagę na swój zamiar wykorzystania Turcji, która posłużyła za kraj analogiczny w dochodzeniu pierwotnym, jako odpowiedni kraj analogiczny do celów ustalenia wartości normalnej dla ChRL, ale żaden turecki producent nie współpracował podczas przeglądu okresowego. Współpracę natomiast zaoferował producent eksportujący z Ukrainy, który był objęty równoległym dochodzeniem w innym przeglądzie okresowym. Zainteresowane strony zostały odpowiednio poinformowane i na tym etapie nie otrzymano żadnych uwag sprzeciwiających się wykorzystaniu Ukrainy jako kraju analogicznego.

| (38) | Ponieważ najwyraźniej brak przesłanek, które mogłyby stać na przeszkodzie wybraniu Ukrainy na kraj analogiczny, w szczególności wobec faktu, że nie współpracował żaden producent z innego kraju trzeciego, wartość normalną ustalono na podstawie art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, tj. na podstawie zweryfikowanych informacji otrzymanych od producenta współpracującego w kraju analogicznym. |
| --- | --- |

(38)

Ponieważ najwyraźniej brak przesłanek, które mogłyby stać na przeszkodzie wybraniu Ukrainy na kraj analogiczny, w szczególności wobec faktu, że nie współpracował żaden producent z innego kraju trzeciego, wartość normalną ustalono na podstawie art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, tj. na podstawie zweryfikowanych informacji otrzymanych od producenta współpracującego w kraju analogicznym.

| (39) | Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego ustalono, że wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego dokonywanej przez producenta współpracującego w kraju analogicznym była reprezentatywna w porównaniu ze sprzedażą eksportową wnioskodawcy na rynek UE. Ponadto dla wszystkich typów wywożonych produktów, za reprezentatywną uznano porównywalną sprzedaż krajowa (w miarę potrzeb skorygowaną ze względu na właściwości fizyczne), gdyż wielkość tej sprzedaży wyniosła przynajmniej 5 % wielkości odpowiadającej jej sprzedaży eksportowej na rynek UE. |
| --- | --- |

(39)

Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego ustalono, że wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego dokonywanej przez producenta współpracującego w kraju analogicznym była reprezentatywna w porównaniu ze sprzedażą eksportową wnioskodawcy na rynek UE. Ponadto dla wszystkich typów wywożonych produktów, za reprezentatywną uznano porównywalną sprzedaż krajowa (w miarę potrzeb skorygowaną ze względu na właściwości fizyczne), gdyż wielkość tej sprzedaży wyniosła przynajmniej 5 % wielkości odpowiadającej jej sprzedaży eksportowej na rynek UE.

| (40) | Komisja zbadała następnie, czy sprzedaż na rynku krajowym w kraju analogicznym każdego typu desek do prasowania sprzedawanych na tym rynku w ilościach reprezentatywnych może być uznana za dokonywaną w zwykłym obrocie handlowym, poprzez określenie, jaka część sprzedaży przynoszącej zysk była realizowana na rzecz niezależnych nabywców danego typu desek do prasowania. |
| --- | --- |

(40)

Komisja zbadała następnie, czy sprzedaż na rynku krajowym w kraju analogicznym każdego typu desek do prasowania sprzedawanych na tym rynku w ilościach reprezentatywnych może być uznana za dokonywaną w zwykłym obrocie handlowym, poprzez określenie, jaka część sprzedaży przynoszącej zysk była realizowana na rzecz niezależnych nabywców danego typu desek do prasowania.

| (41) | Transakcje sprzedaży na rynku krajowym uznano za przynoszące zysk, w przypadku gdy cena jednostkowa danego typu produktu była równa lub wyższa od kosztów produkcji. W związku z tym określono koszty produkcji każdego typu produktu sprzedawanego na rynku krajowym kraju analogicznego w okresie objętym dochodzeniem. |
| --- | --- |

(41)

Transakcje sprzedaży na rynku krajowym uznano za przynoszące zysk, w przypadku gdy cena jednostkowa danego typu produktu była równa lub wyższa od kosztów produkcji. W związku z tym określono koszty produkcji każdego typu produktu sprzedawanego na rynku krajowym kraju analogicznego w okresie objętym dochodzeniem.

| (42) | W przypadkach gdy wielkość sprzedaży danego typu produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej lub wyższej od obliczonych kosztów produkcji, przekraczała 80 % całkowitej wielkości sprzedaży tego typu, a średnia ważona cen tego typu była równa lub wyższa od kosztów produkcji, wartość normalną oparto na rzeczywistej cenie krajowej. Cenę tę obliczano jako średnią ważoną cen sprzedaży krajowej ogółem tego typu produktu, dokonanej w OD, bez względu na to, czy była to sprzedaż z zyskiem czy nie. |
| --- | --- |

(42)

W przypadkach gdy wielkość sprzedaży danego typu produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej lub wyższej od obliczonych kosztów produkcji, przekraczała 80 % całkowitej wielkości sprzedaży tego typu, a średnia ważona cen tego typu była równa lub wyższa od kosztów produkcji, wartość normalną oparto na rzeczywistej cenie krajowej. Cenę tę obliczano jako średnią ważoną cen sprzedaży krajowej ogółem tego typu produktu, dokonanej w OD, bez względu na to, czy była to sprzedaż z zyskiem czy nie.

| (43) | W przypadkach gdy wielkość sprzedaży z zyskiem danego typu produktu stanowiła 80 % lub mniej całkowitej wielkości sprzedaży tego typu produktu lub gdy średnia ważona cena danego typu produktu była niższa od kosztów produkcji, wartość normalną oparto na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona wyłącznie sprzedaży z zyskiem dla danego typu produktu. |
| --- | --- |

(43)

W przypadkach gdy wielkość sprzedaży z zyskiem danego typu produktu stanowiła 80 % lub mniej całkowitej wielkości sprzedaży tego typu produktu lub gdy średnia ważona cena danego typu produktu była niższa od kosztów produkcji, wartość normalną oparto na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona wyłącznie sprzedaży z zyskiem dla danego typu produktu.

| (44) | Po ujawnieniu ustaleń wnioskodawca stwierdził, że w przypadkach, gdy sprzedaż z zyskiem stanowiłaby mniej niż 10 % całkowitej sprzedaży danego typu, normalnie należałoby zastosować skonstruowaną wartość normalną. |
| --- | --- |

(44)

Po ujawnieniu ustaleń wnioskodawca stwierdził, że w przypadkach, gdy sprzedaż z zyskiem stanowiłaby mniej niż 10 % całkowitej sprzedaży danego typu, normalnie należałoby zastosować skonstruowaną wartość normalną.

| (45) | W tym względzie należy zauważyć, że w dochodzeniu nie wystąpiła sytuacja, gdzie sprzedaż z zyskiem stanowiłaby mniej niż 10 %. Ponadto w takich okolicznościach nie stosuje się już praktyki automatycznego konstruowania wartości normalnej. |
| --- | --- |

(45)

W tym względzie należy zauważyć, że w dochodzeniu nie wystąpiła sytuacja, gdzie sprzedaż z zyskiem stanowiłaby mniej niż 10 %. Ponadto w takich okolicznościach nie stosuje się już praktyki automatycznego konstruowania wartości normalnej.

2.4.   Cena eksportowa

| (46) | We wszystkich przypadkach produkt objęty postępowaniem był sprzedawany w celu wywozu niezależnym odbiorcom w Unii za pośrednictwem niezależnych przedsiębiorstw handlowych w ChRL, dlatego też cena eksportowa została ustalona zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, a mianowicie na podstawie cen faktycznie płaconych lub należnych za produkt sprzedawany w celu wywozu do UE. |
| --- | --- |

(46)

We wszystkich przypadkach produkt objęty postępowaniem był sprzedawany w celu wywozu niezależnym odbiorcom w Unii za pośrednictwem niezależnych przedsiębiorstw handlowych w ChRL, dlatego też cena eksportowa została ustalona zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, a mianowicie na podstawie cen faktycznie płaconych lub należnych za produkt sprzedawany w celu wywozu do UE.

| (47) | Po ujawnieniu ustaleń wnioskodawca domagał się, aby cena eksportowa została ustalona na podstawie ceny na fakturze sprzedaży niezależnego chińskiego przedsiębiorstwa handlowego dla niezależnych odbiorców w UE, a nie – jak to się wcześniej dokonywało, na podstawie ceny płaconej lub należnej za produkt sprzedawany przez Power Team niezależnemu przedsiębiorstwu handlowemu w Chinach w celu wywozu. Jednakże takie podejście byłoby niezgodne z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, który zawiera wymóg, że przy sprzedaży produktu w celu wywozu podstawą ustalenia ceny eksportowej powinna być pierwsza niezależna transakcja. W rezultacie wniosek ten musi zostać odrzucony. |
| --- | --- |

(47)

Po ujawnieniu ustaleń wnioskodawca domagał się, aby cena eksportowa została ustalona na podstawie ceny na fakturze sprzedaży niezależnego chińskiego przedsiębiorstwa handlowego dla niezależnych odbiorców w UE, a nie – jak to się wcześniej dokonywało, na podstawie ceny płaconej lub należnej za produkt sprzedawany przez Power Team niezależnemu przedsiębiorstwu handlowemu w Chinach w celu wywozu. Jednakże takie podejście byłoby niezgodne z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, który zawiera wymóg, że przy sprzedaży produktu w celu wywozu podstawą ustalenia ceny eksportowej powinna być pierwsza niezależna transakcja. W rezultacie wniosek ten musi zostać odrzucony.

2.5.   Porównanie

| (48) | Wartość normalną i cenę eksportową porównywano na podstawie ceny ex-works. W celu zapewnienia sprawiedliwego porównania między wartością normalną a ceną eksportową, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego uwzględniono różnice w czynnikach, co do których wykazano, że mogą mieć wpływ na ceny i ich porównywalność. Na tej podstawie w odpowiednich i uzasadnionych przypadkach dokonano dostosowania ze względu na różnice we właściwościach fizycznych, kosztach transportu, ubezpieczeniu, opłatach manipulacyjnych i kosztach kredytu. Biorąc pod uwagę fakt, że ceny eksportowe zostały ustalone wyłącznie na podstawie krajowej sprzedaży chińskim przedsiębiorstwom handlowym w celu wywozu, nie było powodów, aby dokonywać dostosowań ze względu na różnice w opodatkowaniu, gdyż wartość normalna także została ustalona na podstawie sprzedaży krajowej w kraju analogicznym o podobnym systemie podatkowym. Zarówno wartość normalna jak i cena eksportowa zostały zatem obliczone według wartości netto (bez podatku VAT). |
| --- | --- |

(48)

Wartość normalną i cenę eksportową porównywano na podstawie ceny ex-works. W celu zapewnienia sprawiedliwego porównania między wartością normalną a ceną eksportową, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego uwzględniono różnice w czynnikach, co do których wykazano, że mogą mieć wpływ na ceny i ich porównywalność. Na tej podstawie w odpowiednich i uzasadnionych przypadkach dokonano dostosowania ze względu na różnice we właściwościach fizycznych, kosztach transportu, ubezpieczeniu, opłatach manipulacyjnych i kosztach kredytu. Biorąc pod uwagę fakt, że ceny eksportowe zostały ustalone wyłącznie na podstawie krajowej sprzedaży chińskim przedsiębiorstwom handlowym w celu wywozu, nie było powodów, aby dokonywać dostosowań ze względu na różnice w opodatkowaniu, gdyż wartość normalna także została ustalona na podstawie sprzedaży krajowej w kraju analogicznym o podobnym systemie podatkowym. Zarówno wartość normalna jak i cena eksportowa zostały zatem obliczone według wartości netto (bez podatku VAT).

| (49) | Po ujawnieniu ustaleń wnioskodawca zarzucił, że grupowanie różnych typów produktu (które rzeczywiście zostało przeprowadzone do celów porównania) rodzi pewne wątpliwości co do poprawności porównania cen. |
| --- | --- |

(49)

Po ujawnieniu ustaleń wnioskodawca zarzucił, że grupowanie różnych typów produktu (które rzeczywiście zostało przeprowadzone do celów porównania) rodzi pewne wątpliwości co do poprawności porównania cen.

| (50) | W tym względzie należy zauważyć, że grupowanie różnych typów produktu w obecnym dochodzeniu było identyczne z grupowaniem przeprowadzonym w dochodzeniu pierwotnym i uznano je za konieczne w celu zwiększenia porównywalności produktów sprzedawanych w celu wywozu do Unii przez Power Team oraz produktów sprzedawanych na krajowym rynku kraju analogicznego. Należy także zauważyć, że wnioskodawca nie uzasadnił szerzej swojego zarzutu, szczególnie jeżeli chodzi o to, dlaczego sposób dokonanego grupowania (objaśniony w ramach specjalnego ujawnienia informacji skierowanego do wnioskodawcy) miałby być nieodpowiedni. W rezultacie, zarzut ten musi zostać odrzucony. |
| --- | --- |

(50)

W tym względzie należy zauważyć, że grupowanie różnych typów produktu w obecnym dochodzeniu było identyczne z grupowaniem przeprowadzonym w dochodzeniu pierwotnym i uznano je za konieczne w celu zwiększenia porównywalności produktów sprzedawanych w celu wywozu do Unii przez Power Team oraz produktów sprzedawanych na krajowym rynku kraju analogicznego. Należy także zauważyć, że wnioskodawca nie uzasadnił szerzej swojego zarzutu, szczególnie jeżeli chodzi o to, dlaczego sposób dokonanego grupowania (objaśniony w ramach specjalnego ujawnienia informacji skierowanego do wnioskodawcy) miałby być nieodpowiedni. W rezultacie, zarzut ten musi zostać odrzucony.

2.6.   Margines dumpingu

| (51) | Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego średnią ważoną wartość normalną ze względu na typ porównano ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiadającego typu produktu objętego postępowaniem. Porównanie to wykazało istnienie dumpingu. |
| --- | --- |

(51)

Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego średnią ważoną wartość normalną ze względu na typ porównano ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiadającego typu produktu objętego postępowaniem. Porównanie to wykazało istnienie dumpingu.

| (52) | Margines dumpingu dla Power Team, wyrażony jako odsetek ceny netto na granicy Unii wyniósł 39,6 %. |
| --- | --- |

(52)

Margines dumpingu dla Power Team, wyrażony jako odsetek ceny netto na granicy Unii wyniósł 39,6 %.

3.   TRWAŁY CHARAKTER ZMIAN OKOLICZNOŚCI

| (53) | Zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego zbadano również, czy zmianę okoliczności można uznać za trwałą. |
| --- | --- |

(53)

Zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego zbadano również, czy zmianę okoliczności można uznać za trwałą.

| (54) | W tym względzie należy przypomnieć, że wnioskodawcy odmówiono przyznania MET w pierwotnym dochodzeniu z powodu stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie praktyk księgowych. W obecnym przeglądzie stwierdzono, że Power Team spełnił to kryterium. Jednakże jak stwierdzono powyżej, wnioskodawca nie spełnił kryterium MET określonego w art. 2 ust. 7 lit. c) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego w zakresie kosztów głównych nakładów. W rezultacie dla wnioskodawcy, jeżeli chodzi o MET, okoliczności nie zmieniły się. |
| --- | --- |

(54)

W tym względzie należy przypomnieć, że wnioskodawcy odmówiono przyznania MET w pierwotnym dochodzeniu z powodu stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie praktyk księgowych. W obecnym przeglądzie stwierdzono, że Power Team spełnił to kryterium. Jednakże jak stwierdzono powyżej, wnioskodawca nie spełnił kryterium MET określonego w art. 2 ust. 7 lit. c) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego w zakresie kosztów głównych nakładów. W rezultacie dla wnioskodawcy, jeżeli chodzi o MET, okoliczności nie zmieniły się.

| (55) | Jednakże dane zgromadzone i zweryfikowane podczas dochodzenia (tj. indywidualne ceny ustalone przez wnioskodawcę w celu wywozu do UE oraz wartość normalna ustalona dla Ukrainy jako kraju analogicznego) spowodowały, że margines dumpingu został zwiększony. Uznano, że zmiana ta jest istotna i że stosowanie środka na obecnym poziomie nie jest już wystarczające w celu zrównoważenia skutków dumpingu. |
| --- | --- |

(55)

Jednakże dane zgromadzone i zweryfikowane podczas dochodzenia (tj. indywidualne ceny ustalone przez wnioskodawcę w celu wywozu do UE oraz wartość normalna ustalona dla Ukrainy jako kraju analogicznego) spowodowały, że margines dumpingu został zwiększony. Uznano, że zmiana ta jest istotna i że stosowanie środka na obecnym poziomie nie jest już wystarczające w celu zrównoważenia skutków dumpingu.

4.   ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

| (56) | W świetle wyników dochodzenia przeglądowego, uznaje się za stosowne zmienić stawkę cła antydumpingowego stosowaną do przywozu produktu objętego postępowaniem przez Power Team na 39,6 %. |
| --- | --- |

(56)

W świetle wyników dochodzenia przeglądowego, uznaje się za stosowne zmienić stawkę cła antydumpingowego stosowaną do przywozu produktu objętego postępowaniem przez Power Team na 39,6 %.

| (57) | Jeżeli chodzi o poziom cła rezydualnego, należy przypomnieć, że w dochodzeniu pierwotnym poziom współpracy był niski. Z tego względu cło dla przedsiębiorstw niewspółpracujących zostało określone na poziomie, który odpowiada średniemu ważonemu marginesowi dumpingu najczęściej sprzedawanych typów produktu współpracujących producentów eksportujących o najwyższych marginesach dumpingu. Stosując tę samą metodykę i uwzględniając odpowiednie dane przekazane przez wnioskodawcę, należy zmienić cło rezydualne na 42,3 %. |
| --- | --- |

(57)

Jeżeli chodzi o poziom cła rezydualnego, należy przypomnieć, że w dochodzeniu pierwotnym poziom współpracy był niski. Z tego względu cło dla przedsiębiorstw niewspółpracujących zostało określone na poziomie, który odpowiada średniemu ważonemu marginesowi dumpingu najczęściej sprzedawanych typów produktu współpracujących producentów eksportujących o najwyższych marginesach dumpingu. Stosując tę samą metodykę i uwzględniając odpowiednie dane przekazane przez wnioskodawcę, należy zmienić cło rezydualne na 42,3 %.

| (58) | Zainteresowane strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i okolicznościach, na podstawie których zamierza się zalecić zmianę rozporządzenia (WE) nr 452/2007; umożliwiono im także przedstawienie uwag. Uwagi przedstawione przez strony zostały rozpatrzone, a w stosownych przypadkach ostateczne ustalenia zostały odpowiednio zmienione, |
| --- | --- |

(58)

Zainteresowane strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i okolicznościach, na podstawie których zamierza się zalecić zmianę rozporządzenia (WE) nr 452/2007; umożliwiono im także przedstawienie uwag. Uwagi przedstawione przez strony zostały rozpatrzone, a w stosownych przypadkach ostateczne ustalenia zostały odpowiednio zmienione,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Rozporządzenie (WE) nr 542/2007 otrzymuje następujące brzmienie:

| — | Pozycja dotycząca Guangzhou Power Team Houseware Co. Ltd., Guangzhou w tabeli w art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie:








  Kraj | Producent | Stawka cła (%) | Dodatkowy kod TARIC |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ChRL | Guangzhou Power Team Houseware Co. Ltd., Guangzhou | 39,6 | A783 |

—

Pozycja dotycząca Guangzhou Power Team Houseware Co. Ltd., Guangzhou w tabeli w art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

Kraj

Producent

Stawka cła (%)

Dodatkowy kod TARIC

ChRL

Guangzhou Power Team Houseware Co. Ltd., Guangzhou

39,6

A783

| — | Pozycja dotycząca wszystkich pozostałych przedsiębiorstw w ChRL w tabeli w art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie:








  Kraj | Producent | Stawka cła (%) | Dodatkowy kod TARIC |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ChRL | Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 42,3 | A999 |

—

Pozycja dotycząca wszystkich pozostałych przedsiębiorstw w ChRL w tabeli w art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

Kraj

Producent

Stawka cła (%)

Dodatkowy kod TARIC

ChRL

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

42,3

A999

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli 29 marca 2010 r.

W imieniu Rady

E. ESPINOSA

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

1

(2)  Dz.U. L 109 z 26.4.2007, s. 12.

2

(3)  Dz.U. C 3 z 8.1.2009, s. 14 („Zawiadomienie o wszczęciu”).

3

(4)  Zmieniony kod (3924 90 00 zamiast kodu 3924 90 90 podanego w Zawiadomieniu o wszczęciu) wynika z nowej Nomenklatury Scalonej, która weszła w życie 1.1.2010 r. (zob. rozporządzenie (WE) nr 948/2009), Dz.U. L 287 z 31.10.2009, s. 1.

4

(5)  Na przykład „Money for Metal: A detailed Examination of Chinese Government Subsidies to its Steel Industry” Wiley Rein LLP, lipiec 2007, „China Government Subsidies Survey” Anne Stevenson-Yang, luty 2007, „Shedding Light on Energy Subsidies in China: An Analysis of China's Steel Industry from 2000-2007” Usha C.V. Haley, „China's Specialty Steel Subsidies: Massive, Pervasive and Illegal” the Specialty Steel Industry of North America, „The China Syndrome: How Subsidies and Government Intervention Created the World’s Largest Steel Industry” Wiley Rein & Fielding LLP, lipiec 2006 oraz „The State-Business Nexus in China’s Steel Industry – Chinese Market Distortions in Domestic and International Perspective” Prof. Dr Markus Taube & Dr. Christian Schmidkonz z THINK!DESK China Research & Consulting, 25.2.2009.

5

(6)  Źródło: Steel Business Briefing, average prices for 2005 and 2008 (średnie ceny w 2005 i 2008 r.).

6

(7)  Zob. rozporządzenie Rady (WE) nr 91/2009 z dnia 26 stycznia 2009 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 29 z 31.1.2009, s. 1); rozporządzenie Komisji (WE) nr 287/2009 z dnia 7 kwietnia 2009 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów folii aluminiowej pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 94 z 8.4.2009, s. 17).

7

---

| 31.3.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 84/19 |
| --- | --- | --- | --- |

31.3.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 84/19

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 271/2010

z dnia 24 marca 2010 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 889/2008 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do unijnego logo produkcji ekologicznej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (1), w szczególności jego art. 25 ust. 3, art. 38 lit. b) i art. 40,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 24 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 stanowi, że logo wspólnotowe jest jednym z obowiązkowych oznaczeń, które należy umieścić na opakowaniu produktów opatrzonych terminem odnoszącym się do ekologicznej metody produkcji, zgodnie z art. 23 ust. 1, oraz że stosowanie przedmiotowego logo jest opcjonalne dla produktów przywożonych z państw trzecich. W art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 zezwala się na stosowanie logo wspólnotowego w znakowaniu, prezentowaniu i reklamie produktów spełniających wymogi określone w wymienionym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 24 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 stanowi, że logo wspólnotowe jest jednym z obowiązkowych oznaczeń, które należy umieścić na opakowaniu produktów opatrzonych terminem odnoszącym się do ekologicznej metody produkcji, zgodnie z art. 23 ust. 1, oraz że stosowanie przedmiotowego logo jest opcjonalne dla produktów przywożonych z państw trzecich. W art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 zezwala się na stosowanie logo wspólnotowego w znakowaniu, prezentowaniu i reklamie produktów spełniających wymogi określone w wymienionym rozporządzeniu.

| (2) | Doświadczenie wynikające ze stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych (2), zastąpionego rozporządzeniem (WE) nr 824/2007, pokazuje, że dobrowolne stosowanie logo wspólnotowego już nie spełnia oczekiwań ani podmiotów gospodarczych działających w sektorze, ani konsumentów. |
| --- | --- |

(2)

Doświadczenie wynikające ze stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych (2), zastąpionego rozporządzeniem (WE) nr 824/2007, pokazuje, że dobrowolne stosowanie logo wspólnotowego już nie spełnia oczekiwań ani podmiotów gospodarczych działających w sektorze, ani konsumentów.

| (3) | Do rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (3) należy wprowadzić nowe zasady dotyczące logo. Zasady te powinny sprawić, że logo będzie lepiej dostosowane do potrzeb wynikających z rozwoju sektora, w szczególności umożliwiając lepszą identyfikację przez konsumenta produktów ekologicznych objętych rozporządzeniami UE dotyczącymi produkcji ekologicznej. |
| --- | --- |

(3)

Do rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (3) należy wprowadzić nowe zasady dotyczące logo. Zasady te powinny sprawić, że logo będzie lepiej dostosowane do potrzeb wynikających z rozwoju sektora, w szczególności umożliwiając lepszą identyfikację przez konsumenta produktów ekologicznych objętych rozporządzeniami UE dotyczącymi produkcji ekologicznej.

| (4) | W następstwie wejścia w życie traktatu z Lizbony właściwe jest posługiwanie się określeniem „unijne logo produkcji ekologicznej” zamiast „wspólnotowe logo produkcji ekologicznej”. |
| --- | --- |

(4)

W następstwie wejścia w życie traktatu z Lizbony właściwe jest posługiwanie się określeniem „unijne logo produkcji ekologicznej” zamiast „wspólnotowe logo produkcji ekologicznej”.

| (5) | W celu zebrania propozycji nowego logo Komisja zorganizowała konkurs adresowany do studentów sztuk pięknych i wzornictwa państw członkowskich. Niezależne jury wyłoniło 10 najlepszych prac i przedstawiło ich ranking. W wyniku dalszej analizy uwzględniającej aspekty własności intelektualnej wybrano trzy najlepsze propozycje spełniające te kryteria, które zostały następnie udostępnione w Internecie w okresie od dnia 7 grudnia 2009 r. do dnia 31 stycznia 2010 r. Propozycja logo wybrana przez większość odwiedzających stronę internetową w tym okresie powinna zostać przyjęta jako nowe unijne logo produkcji ekologicznej. |
| --- | --- |

(5)

W celu zebrania propozycji nowego logo Komisja zorganizowała konkurs adresowany do studentów sztuk pięknych i wzornictwa państw członkowskich. Niezależne jury wyłoniło 10 najlepszych prac i przedstawiło ich ranking. W wyniku dalszej analizy uwzględniającej aspekty własności intelektualnej wybrano trzy najlepsze propozycje spełniające te kryteria, które zostały następnie udostępnione w Internecie w okresie od dnia 7 grudnia 2009 r. do dnia 31 stycznia 2010 r. Propozycja logo wybrana przez większość odwiedzających stronę internetową w tym okresie powinna zostać przyjęta jako nowe unijne logo produkcji ekologicznej.

| (6) | Wprowadzenie z dniem 1 lipca 2010 r. zmiany unijnego logo produkcji ekologicznej nie powinno zakłócać rynku. W szczególności należy umożliwić sprzedaż produktów ekologicznych wprowadzonych do obrotu bez obowiązkowych oznaczeń wymaganych artykułem 24 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, o ile przedmiotowe produkty są zgodne z przepisami rozporządzenia (EWG) nr 2092/91 lub rozporządzenia (WE) nr 834/2007. |
| --- | --- |

(6)

Wprowadzenie z dniem 1 lipca 2010 r. zmiany unijnego logo produkcji ekologicznej nie powinno zakłócać rynku. W szczególności należy umożliwić sprzedaż produktów ekologicznych wprowadzonych do obrotu bez obowiązkowych oznaczeń wymaganych artykułem 24 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, o ile przedmiotowe produkty są zgodne z przepisami rozporządzenia (EWG) nr 2092/91 lub rozporządzenia (WE) nr 834/2007.

| (7) | Aby umożliwić stosowanie logo od momentu, kiedy stanie się obowiązkowe zgodnie z prawodawstwem UE, a także aby zapewnić skuteczne funkcjonowanie rynku wewnętrznego, zagwarantować uczciwą konkurencję oraz chronić interes konsumentów, nowe unijne logo produkcji ekologicznej zostało zarejestrowane jako Zbiorowy Znak Rolnictwa Ekologicznego w Urzędzie Własności Intelektualnej Beneluksu. W związku z tym zaczęło obowiązywać, jest chronione i można je stosować. Logo zostanie również zarejestrowane w rejestrach wspólnotowym i międzynarodowym. |
| --- | --- |

(7)

Aby umożliwić stosowanie logo od momentu, kiedy stanie się obowiązkowe zgodnie z prawodawstwem UE, a także aby zapewnić skuteczne funkcjonowanie rynku wewnętrznego, zagwarantować uczciwą konkurencję oraz chronić interes konsumentów, nowe unijne logo produkcji ekologicznej zostało zarejestrowane jako Zbiorowy Znak Rolnictwa Ekologicznego w Urzędzie Własności Intelektualnej Beneluksu. W związku z tym zaczęło obowiązywać, jest chronione i można je stosować. Logo zostanie również zarejestrowane w rejestrach wspólnotowym i międzynarodowym.

| (8) | Artykuł 58 rozporządzenia (WE) nr 889/2008 stanowi, że numer identyfikacyjny organu kontrolnego lub jednostki certyfikującej jest umieszczany bezpośrednio poniżej logo wspólnotowego, nie zawiera jednak informacji szczegółowych dotyczących formatu i nadawania tych numerów. Należy określić szczegółowe zasady dotyczące formatu i nadawania wymienionych numerów identyfikacyjnych, pozwalające ustanowić zharmonizowany tryb stosowania tych numerów. |
| --- | --- |

(8)

Artykuł 58 rozporządzenia (WE) nr 889/2008 stanowi, że numer identyfikacyjny organu kontrolnego lub jednostki certyfikującej jest umieszczany bezpośrednio poniżej logo wspólnotowego, nie zawiera jednak informacji szczegółowych dotyczących formatu i nadawania tych numerów. Należy określić szczegółowe zasady dotyczące formatu i nadawania wymienionych numerów identyfikacyjnych, pozwalające ustanowić zharmonizowany tryb stosowania tych numerów.

| (9) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 889/2008. |
| --- | --- |

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 889/2008.

| (10) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią regulacyjnego Komitetu ds. Produkcji Ekologicznej, |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią regulacyjnego Komitetu ds. Produkcji Ekologicznej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 889/2008 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w tytule III tytuł rozdziału 1 otrzymuje brzmienie:
   


  „Unijne logo produkcji ekologicznej”; |
| --- | --- |

1)

w tytule III tytuł rozdziału 1 otrzymuje brzmienie:

„Unijne logo produkcji ekologicznej”;

| 2) | art. 57 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 57
  Unijne logo produkcji ekologicznej
  Zgodnie z art. 25 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 logo produkcji ekologicznej Unii Europejskiej (zwane dalej »unijnym logo produkcji ekologicznej«) jest zgodne ze wzorem zawartym w części A załącznika XI do niniejszego rozporządzenia.
  Unijne logo produkcji ekologicznej należy stosować wyłącznie, jeżeli dany produkt został wyprodukowany zgodnie z wymogami rozporządzenia (EWG) nr 2092/91 oraz jego rozporządzeniami wykonawczymi lub rozporządzenia (WE) nr 834/2007, a także z wymogami niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

2)

art. 57 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 57

Unijne logo produkcji ekologicznej

Zgodnie z art. 25 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 logo produkcji ekologicznej Unii Europejskiej (zwane dalej »unijnym logo produkcji ekologicznej«) jest zgodne ze wzorem zawartym w części A załącznika XI do niniejszego rozporządzenia.

Unijne logo produkcji ekologicznej należy stosować wyłącznie, jeżeli dany produkt został wyprodukowany zgodnie z wymogami rozporządzenia (EWG) nr 2092/91 oraz jego rozporządzeniami wykonawczymi lub rozporządzenia (WE) nr 834/2007, a także z wymogami niniejszego rozporządzenia.”;

| 3) | w art. 58 ust. 1, lit. b), c) i d) otrzymują brzmienie:






  „b) | zawiera termin stanowiący odniesienie do zastosowanych metod produkcji ekologicznej, o których mowa w art. 23 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, zgodnie z pkt 2 część B załącznika XI do niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- | --- |

3)

w art. 58 ust. 1, lit. b), c) i d) otrzymują brzmienie:

„b)

zawiera termin stanowiący odniesienie do zastosowanych metod produkcji ekologicznej, o których mowa w art. 23 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, zgodnie z pkt 2 część B załącznika XI do niniejszego rozporządzenia;

| c) | zawiera numer referencyjny nadany przez Komisję lub właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z pkt 3 część B załącznika XI do niniejszego rozporządzenia; oraz |
| --- | --- |

c)

zawiera numer referencyjny nadany przez Komisję lub właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z pkt 3 część B załącznika XI do niniejszego rozporządzenia; oraz

| d) | jest umieszczane w tym samym polu widzenia co unijne logo produkcji ekologicznej, w przypadku gdy unijne logo produkcji ekologicznej jest zamieszczone na etykiecie.”; |
| --- | --- |

d)

jest umieszczane w tym samym polu widzenia co unijne logo produkcji ekologicznej, w przypadku gdy unijne logo produkcji ekologicznej jest zamieszczone na etykiecie.”;

| 4) | w art. 95, ust. 9 i 10 otrzymują brzmienie:
  „9.   Zapasy produktów wytwarzanych, pakowanych i etykietowanych przed dniem 1 lipca 2010 r. zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2092/91 lub rozporządzeniem (WE) nr 834/2007 mogą być nadal wprowadzane do obrotu z oznakowaniem zawierającym określenia odnoszące się do produkcji ekologicznej, do wyczerpania zapasów.
  10.   Opakowania zgodne z rozporządzeniem (EWG) nr 2092/91 lub rozporządzeniem (WE) nr 834/2007 mogą być nadal stosowane do produktów wprowadzanych do obrotu z oznakowaniem zawierającym określenia odnoszące się do produkcji ekologicznej do dnia 1 lipca 2012 r., jeżeli produkty te spełniają wymogi rozporządzenia (WE) nr 834/2007.”; |
| --- | --- |

4)

w art. 95, ust. 9 i 10 otrzymują brzmienie:

„9.   Zapasy produktów wytwarzanych, pakowanych i etykietowanych przed dniem 1 lipca 2010 r. zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2092/91 lub rozporządzeniem (WE) nr 834/2007 mogą być nadal wprowadzane do obrotu z oznakowaniem zawierającym określenia odnoszące się do produkcji ekologicznej, do wyczerpania zapasów.

10.   Opakowania zgodne z rozporządzeniem (EWG) nr 2092/91 lub rozporządzeniem (WE) nr 834/2007 mogą być nadal stosowane do produktów wprowadzanych do obrotu z oznakowaniem zawierającym określenia odnoszące się do produkcji ekologicznej do dnia 1 lipca 2012 r., jeżeli produkty te spełniają wymogi rozporządzenia (WE) nr 834/2007.”;

| 5) | załącznik XI zastępuje się tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

5)

załącznik XI zastępuje się tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 marca 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 198 z 22.7.1991, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 250 z 18.9.2008, s. 1.

3

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK XI

A.   Unijne logo produkcji ekologicznej, o którym mowa w art. 57

| 1.) | Unijne logo produkcji ekologicznej jest zgodne z poniższym wzorem: |
| --- | --- |

1.)

Unijne logo produkcji ekologicznej jest zgodne z poniższym wzorem:

Image

| 2) | Zastosowany kolor to Pantone w odcieniu zielony Pantone nr 376 oraz zielony [50 % zielono-niebieski + 100 % żółty] w czterokolorowym procesie drukowania. |
| --- | --- |

2)

Zastosowany kolor to Pantone w odcieniu zielony Pantone nr 376 oraz zielony [50 % zielono-niebieski + 100 % żółty] w czterokolorowym procesie drukowania.

| 3) | Unijne logo produkcji ekologicznej może być również stosowane w kolorze czarno-białym, jak przedstawiono poniżej, jedynie w przypadku gdy zastosowanie wersji kolorowej jest niewykonalne. |
| --- | --- |

3)

Unijne logo produkcji ekologicznej może być również stosowane w kolorze czarno-białym, jak przedstawiono poniżej, jedynie w przypadku gdy zastosowanie wersji kolorowej jest niewykonalne.

Image

| 4) | Jeśli tło na opakowaniu lub etykiecie jest w kolorze ciemnym, można zastosować symbole w negatywie, z użyciem koloru tła opakowania lub etykiety. |
| --- | --- |

4)

Jeśli tło na opakowaniu lub etykiecie jest w kolorze ciemnym, można zastosować symbole w negatywie, z użyciem koloru tła opakowania lub etykiety.

| 5) | W przypadku gdy stosowany jest kolorowy symbol na kolorowym tle, co ogranicza czytelność, można zastosować wokół symbolu kontur dla wzmocnienia kontrastu z kolorami tła. |
| --- | --- |

5)

W przypadku gdy stosowany jest kolorowy symbol na kolorowym tle, co ogranicza czytelność, można zastosować wokół symbolu kontur dla wzmocnienia kontrastu z kolorami tła.

| 6) | W niektórych szczególnych sytuacjach, gdy na opakowaniu znajdują się oznaczenia w tylko jednym kolorze, w unijnym logo produkcji ekologicznej można zastosować ten sam kolor. |
| --- | --- |

6)

W niektórych szczególnych sytuacjach, gdy na opakowaniu znajdują się oznaczenia w tylko jednym kolorze, w unijnym logo produkcji ekologicznej można zastosować ten sam kolor.

| 7) | Długość unijnego logo produkcji ekologicznej musi wynosić co najmniej 9 mm, a szerokość co najmniej 13,5 mm, zaś proporcja jego wysokości do szerokości musi być równa 1:1,5. W przypadku bardzo małych opakowań minimalna wielkość logo może zostać wyjątkowo zmniejszona do wysokości 6 mm. |
| --- | --- |

7)

Długość unijnego logo produkcji ekologicznej musi wynosić co najmniej 9 mm, a szerokość co najmniej 13,5 mm, zaś proporcja jego wysokości do szerokości musi być równa 1:1,5. W przypadku bardzo małych opakowań minimalna wielkość logo może zostać wyjątkowo zmniejszona do wysokości 6 mm.

| 8) | Wraz z unijnym logo produkcji ekologicznej można stosować elementy graficzne lub tekstowe odnoszące się do rolnictwa ekologicznego, pod warunkiem że nie modyfikują one lub całkowicie nie zmieniają charakteru unijnego logo produkcji ekologicznej ani oznaczeń wymienionych w art. 58. W przypadku stosowania unijnego logo produkcji ekologicznej w połączeniu z logo krajowymi lub prywatnymi w kolorze zielonym o odcieniu innym niż określony w pkt 2, unijne logo produkcji ekologicznej może posiadać ten sam niestandardowy odcień. |
| --- | --- |

8)

Wraz z unijnym logo produkcji ekologicznej można stosować elementy graficzne lub tekstowe odnoszące się do rolnictwa ekologicznego, pod warunkiem że nie modyfikują one lub całkowicie nie zmieniają charakteru unijnego logo produkcji ekologicznej ani oznaczeń wymienionych w art. 58. W przypadku stosowania unijnego logo produkcji ekologicznej w połączeniu z logo krajowymi lub prywatnymi w kolorze zielonym o odcieniu innym niż określony w pkt 2, unijne logo produkcji ekologicznej może posiadać ten sam niestandardowy odcień.

| 9) | Unijne logo produkcji ekologicznej stosowane jest zgodnie z zasadami określonymi przy jego rejestracji jako Zbiorowego Znaku Rolnictwa Ekologicznego w Urzędzie Własności Intelektualnej Beneluksu oraz we wspólnotowych i międzynarodowych rejestrach znaków towarowych. |
| --- | --- |

9)

Unijne logo produkcji ekologicznej stosowane jest zgodnie z zasadami określonymi przy jego rejestracji jako Zbiorowego Znaku Rolnictwa Ekologicznego w Urzędzie Własności Intelektualnej Beneluksu oraz we wspólnotowych i międzynarodowych rejestrach znaków towarowych.

B.   Numery identyfikacyjne, o których mowa w art. 58

Format ogólny numerów identyfikacyjnych jest następujący:

AB-CDE-999

gdzie:

| 1) | »AB« jest kodem ISO określonym w art. 58 ust. 1 lit. a) i dotyczy państwa, w którym odbywają się kontrole; |
| --- | --- |

1)

»AB« jest kodem ISO określonym w art. 58 ust. 1 lit. a) i dotyczy państwa, w którym odbywają się kontrole;

| 2) | »CDE« jest terminem złożonym z trzech liter nadanych przez Komisję lub każde państwo członkowskie, takim jak »bio«, »öko«, »org« lub »eko«, stanowiącym odniesienie do zastosowanych metod produkcji ekologicznej, zgodnie z art. 58 ust. 1 lit. b); oraz |
| --- | --- |

2)

»CDE« jest terminem złożonym z trzech liter nadanych przez Komisję lub każde państwo członkowskie, takim jak »bio«, »öko«, »org« lub »eko«, stanowiącym odniesienie do zastosowanych metod produkcji ekologicznej, zgodnie z art. 58 ust. 1 lit. b); oraz

| 3) | »999« jest numerem referencyjnym, złożonym z maksymalnie trzech cyfr, nadawanym zgodnie z art. 58 ust. 1 lit. c) przez:






  a) | właściwy organ każdego państwa członkowskiego organom kontrolnym lub jednostkom certyfikującym, którym przekazał on zadania kontrolne zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 834/2007; |
| --- | --- | --- |

3)

»999« jest numerem referencyjnym, złożonym z maksymalnie trzech cyfr, nadawanym zgodnie z art. 58 ust. 1 lit. c) przez:

a)

właściwy organ każdego państwa członkowskiego organom kontrolnym lub jednostkom certyfikującym, którym przekazał on zadania kontrolne zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 834/2007;

| b) | Komisję:






  (i) | organom kontrolnym i jednostkom certyfikującym, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 1234/2008 (1), wymienionym w załączniku I do wspomnianego rozporządzenia; |
| --- | --- | --- |

b)

Komisję:

(i)

organom kontrolnym i jednostkom certyfikującym, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 1234/2008 (1), wymienionym w załączniku I do wspomnianego rozporządzenia;

| (ii) | właściwym organom lub jednostkom certyfikującym państw trzecich, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1235/2008, wymienionym w załączniku III do wspomnianego rozporządzenia; |
| --- | --- |

(ii)

właściwym organom lub jednostkom certyfikującym państw trzecich, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1235/2008, wymienionym w załączniku III do wspomnianego rozporządzenia;

| (iii) | organom kontrolnym i jednostkom certyfikującym, o których mowa w art. 10 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1235/2008, wymienionym w załączniku IV do wspomnianego rozporządzenia; |
| --- | --- |

(iii)

organom kontrolnym i jednostkom certyfikującym, o których mowa w art. 10 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1235/2008, wymienionym w załączniku IV do wspomnianego rozporządzenia;

| c) | właściwy organ każdego państwa członkowskiego organowi kontrolnemu lub jednostce certyfikującej posiadającym do dnia 31 grudnia 2012 r. upoważnienie do wystawiania świadectw kontroli zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit czwarty rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 (pozwolenia na przywóz), na wniosek Komisji. |
| --- | --- |

c)

właściwy organ każdego państwa członkowskiego organowi kontrolnemu lub jednostce certyfikującej posiadającym do dnia 31 grudnia 2012 r. upoważnienie do wystawiania świadectw kontroli zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit czwarty rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 (pozwolenia na przywóz), na wniosek Komisji.

Komisja udostępnia numery identyfikacyjne publicznie za pomocą właściwych środków technicznych, włącznie z publikacją w Internecie.

---

(1)  Dz.U. L 334 z 12.12.2008, s. 25.”

1

---

| 31.3.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 84/23 |
| --- | --- | --- | --- |

31.3.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 84/23

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 272/2010

z dnia 30 marca 2010 r.

zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 972/2006 ustanawiające szczegółowe zasady mające zastosowanie do przywozu ryżu Basmati oraz przejściowego systemu kontroli w celu określenia jego pochodzenia

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 138 i 143 w związku z art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Porozumienie w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Indiami na podstawie art. XXVIII GATT z 1994 r. dotyczące zmiany koncesji w odniesieniu do ryżu, przewidzianych na liście koncesyjnej WE CXL załączonej do GATT 1994 (2), zatwierdzone decyzją Rady 2004/617/WE (3), przewiduje, że należności przywozowe stosowane przy przywozie ryżu łuskanego niektórych odmian ryżu Basmati pochodzącego z Indii wynoszą zero. |
| --- | --- |

(1)

Porozumienie w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Indiami na podstawie art. XXVIII GATT z 1994 r. dotyczące zmiany koncesji w odniesieniu do ryżu, przewidzianych na liście koncesyjnej WE CXL załączonej do GATT 1994 (2), zatwierdzone decyzją Rady 2004/617/WE (3), przewiduje, że należności przywozowe stosowane przy przywozie ryżu łuskanego niektórych odmian ryżu Basmati pochodzącego z Indii wynoszą zero.

| (2) | Porozumienie w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Pakistanem na podstawie art. XXVIII GATT z 1994 r. dotyczące zmiany koncesji w odniesieniu do ryżu, przewidzianych na liście koncesyjnej WE CXL załączonej do GATT 1994 (4), zatwierdzone decyzją Rady 2004/618/WE (5), przewiduje, że należności przywozowe stosowane przy przywozie ryżu łuskanego niektórych odmian ryżu Basmati pochodzącego z Indii wynoszą zero. |
| --- | --- |

(2)

Porozumienie w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Pakistanem na podstawie art. XXVIII GATT z 1994 r. dotyczące zmiany koncesji w odniesieniu do ryżu, przewidzianych na liście koncesyjnej WE CXL załączonej do GATT 1994 (4), zatwierdzone decyzją Rady 2004/618/WE (5), przewiduje, że należności przywozowe stosowane przy przywozie ryżu łuskanego niektórych odmian ryżu Basmati pochodzącego z Indii wynoszą zero.

| (3) | Artykuł 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 972/2006 (6) przewiduje, że jego przepisy stosuje się do ryżu łuskanego Basmati odmian wymienionych w załączniku XVIII do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. |
| --- | --- |

(3)

Artykuł 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 972/2006 (6) przewiduje, że jego przepisy stosuje się do ryżu łuskanego Basmati odmian wymienionych w załączniku XVIII do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

| (4) | Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 972/2006, jeżeli wyniki testów przeprowadzonych przez państwa członkowskie na przywożonym ryżu Basmati wykażą, że analizowany produkt nie odpowiada temu, co wskazane jest w certyfikacie autentyczności, stosuje się należności przywozowe dla ryżu łuskanego. Przepis ten nie wskazuje w tym względzie na żadną tolerancję obecności ryżu nieodpowiadającego odmianom wymienionym w załączniku XVIII do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 972/2006, jeżeli wyniki testów przeprowadzonych przez państwa członkowskie na przywożonym ryżu Basmati wykażą, że analizowany produkt nie odpowiada temu, co wskazane jest w certyfikacie autentyczności, stosuje się należności przywozowe dla ryżu łuskanego. Przepis ten nie wskazuje w tym względzie na żadną tolerancję obecności ryżu nieodpowiadającego odmianom wymienionym w załączniku XVIII do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

| (5) | Warunki dotyczące produkcji ryżu Basmati i handlu nim sprawiają, że niezwykle trudne jest zagwarantowanie, by każda partia składała się w 100 % z ryżu Basmati odmian wymienionych w załączniku XVIII do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. W celu umożliwienia efektywnego napływu ryżu Basmati do Unii Europejskiej i uwzględniając fakt, że nie funkcjonuje jeszcze system kontroli UE oparty na DNA, w związku z czym państwa członkowskie mogą stosować własne protokoły kontroli z co najmniej 5 % niepewnych wyników kontroli kumulatywnie w każdym zakresie tolerancji, należy ustalić 5 % tolerancji dla obecności w przywożonym ryżu Basmati ryżu długoziarnistego nieodpowiadającego żadnej z odmian wymienionych w wymienionym załączniku XVIII. |
| --- | --- |

(5)

Warunki dotyczące produkcji ryżu Basmati i handlu nim sprawiają, że niezwykle trudne jest zagwarantowanie, by każda partia składała się w 100 % z ryżu Basmati odmian wymienionych w załączniku XVIII do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. W celu umożliwienia efektywnego napływu ryżu Basmati do Unii Europejskiej i uwzględniając fakt, że nie funkcjonuje jeszcze system kontroli UE oparty na DNA, w związku z czym państwa członkowskie mogą stosować własne protokoły kontroli z co najmniej 5 % niepewnych wyników kontroli kumulatywnie w każdym zakresie tolerancji, należy ustalić 5 % tolerancji dla obecności w przywożonym ryżu Basmati ryżu długoziarnistego nieodpowiadającego żadnej z odmian wymienionych w wymienionym załączniku XVIII.

| (6) | W celu rozszerzenia pozytywnego wpływu tego środka na wszystkich zainteresowanych importerów należy przewidzieć zastosowanie tego zakresu tolerancji do każdego przywozu ryżu Basmati, w przypadku którego właściwe władze państw członkowskich nie podjęły jeszcze decyzji o dopuszczalności danej partii. |
| --- | --- |

(6)

W celu rozszerzenia pozytywnego wpływu tego środka na wszystkich zainteresowanych importerów należy przewidzieć zastosowanie tego zakresu tolerancji do każdego przywozu ryżu Basmati, w przypadku którego właściwe władze państw członkowskich nie podjęły jeszcze decyzji o dopuszczalności danej partii.

| (7) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 972/2006. |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 972/2006.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 972/2006 dodaje się zdanie o następującym brzmieniu:

„Dopuszczalna jest jednak obecność nie więcej niż 5 % ryżu łuskanego oznaczonego kodem CN 1006 20 17 lub CN 1006 20 98, nieodpowiadającego żadnej z odmian wymienionych w załączniku XVIII do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (7)

Artykuł 2

Artykuł 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 972/2006 zmieniony art. 1 niniejszego rozporządzenia stosuje się także do przywozu ryżu Basmati dokonanego przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, dla którego właściwe władze państwa członkowskiego nie ustaliły jeszcze ostatecznie, czy kwalifikuje się on do zerowej stawki należności przywozowej, o której mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Artykuł 2 przestanie obowiązywać z końcem dwunastego miesiąca od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 marca 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 279 z 28.8.2004, s. 19.

2

(3)  Dz.U. L 279 z 28.8.2004, s. 17.

3

(4)  Dz.U. L 279 z 28.8.2004, s. 25.

4

(5)  Dz.U. L 279 z 28.8.2004, s. 23.

5

(6)  Dz.U. L 176 z 30.06.2006, s. 53.

6

(7)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.”.

7

---

| 31.3.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 84/25 |
| --- | --- | --- | --- |

31.3.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 84/25

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 273/2010

z dnia 30 marca 2010 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 474/2006 ustanawiające wspólnotowy wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2111/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii Europejskiej i informowania pasażerów korzystających z transportu lotniczego o tożsamości przewoźnika lotniczego wykonującego przewóz oraz uchylające art. 9 dyrektywy 2004/36/WE (1), w szczególności jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 474/2006 z dnia 22 marca 2006 r. ustanowiono wspólnotowy wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii Europejskiej określonemu w rozdziale II rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 (2). |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 474/2006 z dnia 22 marca 2006 r. ustanowiono wspólnotowy wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii Europejskiej określonemu w rozdziale II rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 (2).

| (2) | Zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 niektóre państwa członkowskie przekazały Komisji Europejskiej informacje istotne w kontekście uaktualnienia wspólnotowego wykazu. Istotne informacje przekazały także państwa trzecie. Na tej podstawie należy uaktualnić wspólnotowy wykaz. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 niektóre państwa członkowskie przekazały Komisji Europejskiej informacje istotne w kontekście uaktualnienia wspólnotowego wykazu. Istotne informacje przekazały także państwa trzecie. Na tej podstawie należy uaktualnić wspólnotowy wykaz.

| (3) | Komisja poinformowała wszystkich zainteresowanych przewoźników lotniczych bezpośrednio lub, gdy było to niemożliwe, poprzez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny nad nimi, podając istotne fakty i względy, które stanowiłyby podstawę decyzji o nałożeniu zakazu wykonywania przewozów w ramach Unii Europejskiej lub o zmianie warunków zakazu wykonywania przewozów nałożonego na przewoźnika lotniczego ujętego we wspólnotowym wykazie. |
| --- | --- |

(3)

Komisja poinformowała wszystkich zainteresowanych przewoźników lotniczych bezpośrednio lub, gdy było to niemożliwe, poprzez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny nad nimi, podając istotne fakty i względy, które stanowiłyby podstawę decyzji o nałożeniu zakazu wykonywania przewozów w ramach Unii Europejskiej lub o zmianie warunków zakazu wykonywania przewozów nałożonego na przewoźnika lotniczego ujętego we wspólnotowym wykazie.

| (4) | Komisja umożliwiła zainteresowanym przewoźnikom lotniczym zapoznanie się z dokumentacją przekazaną przez państwa członkowskie, zgłoszenie Komisji swoich uwag na piśmie oraz w formie ustnej prezentacji, w terminie 10 dni roboczych, a także zgłoszenie uwag Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Lotniczego ustanowionemu na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 3922/91 z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie harmonizacji wymagań technicznych i procedur administracyjnych w dziedzinie lotnictwa cywilnego (3). |
| --- | --- |

(4)

Komisja umożliwiła zainteresowanym przewoźnikom lotniczym zapoznanie się z dokumentacją przekazaną przez państwa członkowskie, zgłoszenie Komisji swoich uwag na piśmie oraz w formie ustnej prezentacji, w terminie 10 dni roboczych, a także zgłoszenie uwag Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Lotniczego ustanowionemu na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 3922/91 z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie harmonizacji wymagań technicznych i procedur administracyjnych w dziedzinie lotnictwa cywilnego (3).

| (5) | Komisja, a także w określonych przypadkach niektóre państwa członkowskie, przeprowadziły konsultacje z organami odpowiedzialnymi za nadzór regulacyjny nad zainteresowanymi przewoźnikami lotniczymi. |
| --- | --- |

(5)

Komisja, a także w określonych przypadkach niektóre państwa członkowskie, przeprowadziły konsultacje z organami odpowiedzialnymi za nadzór regulacyjny nad zainteresowanymi przewoźnikami lotniczymi.

| (6) | Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego wysłuchał prezentacji przedstawionych przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) i Komisję na temat projektów pomocy technicznej zrealizowanych w krajach, których dotyczy rozporządzenie (WE) nr 2111/2005. Został on poinformowany o wnioskach o kontynuowanie pomocy technicznej i współpracy w celu zwiększenia potencjału administracyjno-technicznego urzędów lotnictwa cywilnego z myślą o wyeliminowaniu wszelkich niezgodności z obowiązującymi normami międzynarodowymi. |
| --- | --- |

(6)

Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego wysłuchał prezentacji przedstawionych przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) i Komisję na temat projektów pomocy technicznej zrealizowanych w krajach, których dotyczy rozporządzenie (WE) nr 2111/2005. Został on poinformowany o wnioskach o kontynuowanie pomocy technicznej i współpracy w celu zwiększenia potencjału administracyjno-technicznego urzędów lotnictwa cywilnego z myślą o wyeliminowaniu wszelkich niezgodności z obowiązującymi normami międzynarodowymi.

| (7) | Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego został także poinformowany o czynnościach egzekucyjnych podjętych przez EASA i państwa członkowskie w celu zapewnienia nieprzerwanej zdatności do lotu i obsługi technicznej statków powietrznych zarejestrowanych w Unii Europejskiej i eksploatowanych przez przewoźników lotniczych posiadających certyfikaty wydane przez urzędy lotnictwa cywilnego państw trzecich. |
| --- | --- |

(7)

Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego został także poinformowany o czynnościach egzekucyjnych podjętych przez EASA i państwa członkowskie w celu zapewnienia nieprzerwanej zdatności do lotu i obsługi technicznej statków powietrznych zarejestrowanych w Unii Europejskiej i eksploatowanych przez przewoźników lotniczych posiadających certyfikaty wydane przez urzędy lotnictwa cywilnego państw trzecich.

| (8) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 474/2006. |
| --- | --- |

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 474/2006.

| (9) | W związku z informacjami wynikającymi z kontroli na ziemi SAFA, przeprowadzonych w statkach powietrznych należących do kilku unijnych przewoźników lotniczych, a także z inspekcji i kontroli przeprowadzonych w określonych obszarach przez ich krajowe urzędy lotnictwa cywilnego, niektóre państwa członkowskie podjęły środki egzekucyjne. Państwa te poinformowały Komisję i Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego o tych środkach: dnia 12 marca 2010 r. właściwe organy Hiszpanii wszczęły procedurę zawieszenia certyfikatu przewoźnika lotniczego (AOC) dla Baleares Link Express, a dnia 12 stycznia 2010 r. zawiesiły certyfikat AOC dla przewoźnika lotniczego Euro Continental; właściwe organy Niemiec zawiesiły z dniem 28 stycznia 2010 r. certyfikat AOC dla Regional Air Express; właściwe organy Zjednoczonego Królestwa poinformowały, że AOC przewoźnika Trans Euro Air Limited został zawieszony z dniem 8 grudnia 2009 r.; właściwe organy Słowacji poinformowały na piśmie, że AOC przewoźnika Air Slovakia został zawieszony z dniem 1 marca 2010 r. |
| --- | --- |

(9)

W związku z informacjami wynikającymi z kontroli na ziemi SAFA, przeprowadzonych w statkach powietrznych należących do kilku unijnych przewoźników lotniczych, a także z inspekcji i kontroli przeprowadzonych w określonych obszarach przez ich krajowe urzędy lotnictwa cywilnego, niektóre państwa członkowskie podjęły środki egzekucyjne. Państwa te poinformowały Komisję i Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego o tych środkach: dnia 12 marca 2010 r. właściwe organy Hiszpanii wszczęły procedurę zawieszenia certyfikatu przewoźnika lotniczego (AOC) dla Baleares Link Express, a dnia 12 stycznia 2010 r. zawiesiły certyfikat AOC dla przewoźnika lotniczego Euro Continental; właściwe organy Niemiec zawiesiły z dniem 28 stycznia 2010 r. certyfikat AOC dla Regional Air Express; właściwe organy Zjednoczonego Królestwa poinformowały, że AOC przewoźnika Trans Euro Air Limited został zawieszony z dniem 8 grudnia 2009 r.; właściwe organy Słowacji poinformowały na piśmie, że AOC przewoźnika Air Slovakia został zawieszony z dniem 1 marca 2010 r.

| (10) | Natomiast właściwe organy Łotwy poinformowały Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego, że ze względu na poważne zastrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa eksploatacji i ciągłej zdatności do lotu statku powietrznego typu IL-76 należącego do przewoźnika lotniczego Aviation Company Inversija, dnia 26 lutego 2010 r. podjęły one decyzję o wykreśleniu tego statku powietrznego z AOC przewoźnika Aviation Company Inversija oraz o zawieszeniu jego AOC z dniem 16 marca 2010 r. |
| --- | --- |

(10)

Natomiast właściwe organy Łotwy poinformowały Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego, że ze względu na poważne zastrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa eksploatacji i ciągłej zdatności do lotu statku powietrznego typu IL-76 należącego do przewoźnika lotniczego Aviation Company Inversija, dnia 26 lutego 2010 r. podjęły one decyzję o wykreśleniu tego statku powietrznego z AOC przewoźnika Aviation Company Inversija oraz o zawieszeniu jego AOC z dniem 16 marca 2010 r.

| (11) | Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1543/2006 Komisja otrzymała szczegółowe informacje na temat działań podjętych przez właściwe organy Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (GACA), odpowiedzialne za nadzór regulacyjny nad Air Koryo, oraz przez Air Koryo w celu usunięcia uchybień w zakresie bezpieczeństwa określonych w rozporządzeniu (WE) nr 474/2006. |
| --- | --- |

(11)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1543/2006 Komisja otrzymała szczegółowe informacje na temat działań podjętych przez właściwe organy Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (GACA), odpowiedzialne za nadzór regulacyjny nad Air Koryo, oraz przez Air Koryo w celu usunięcia uchybień w zakresie bezpieczeństwa określonych w rozporządzeniu (WE) nr 474/2006.

| (12) | W grudniu 2008 r. Komisja zwróciła się do GACA z prośbą o przekazanie planu działań naprawczych dla Air Koryo potwierdzającego, że przewoźnik ten usunął poważne uchybienia w zakresie bezpieczeństwa stwierdzone w trakcie kontroli na ziemi przeprowadzonych przed ujęciem Air Koryo w załączniku A wykazu przewoźników podlegających zakazowi wykonywania przewozów w Unii Europejskiej. Ponadto Komisja zwróciła się o stosowne informacje w celu potwierdzenia, że GACA sprawuje nadzór nad Air Koryo w sposób prawidłowy i zgodnie z przepisami z ICAO. |
| --- | --- |

(12)

W grudniu 2008 r. Komisja zwróciła się do GACA z prośbą o przekazanie planu działań naprawczych dla Air Koryo potwierdzającego, że przewoźnik ten usunął poważne uchybienia w zakresie bezpieczeństwa stwierdzone w trakcie kontroli na ziemi przeprowadzonych przed ujęciem Air Koryo w załączniku A wykazu przewoźników podlegających zakazowi wykonywania przewozów w Unii Europejskiej. Ponadto Komisja zwróciła się o stosowne informacje w celu potwierdzenia, że GACA sprawuje nadzór nad Air Koryo w sposób prawidłowy i zgodnie z przepisami z ICAO.

| (13) | W czerwcu 2009 r. GACA przysłał oficjalne pismo i dostarczył zestaw dokumentów, w których udzielił wyczerpujących odpowiedzi na postawione pytania. Następnie Komisja i GACA kilkakrotnie się kontaktowały, co pozwoliło na uzyskanie wyjaśnień dotyczących bieżącej sytuacji w zakresie bezpieczeństwa lotniczego w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej. |
| --- | --- |

(13)

W czerwcu 2009 r. GACA przysłał oficjalne pismo i dostarczył zestaw dokumentów, w których udzielił wyczerpujących odpowiedzi na postawione pytania. Następnie Komisja i GACA kilkakrotnie się kontaktowały, co pozwoliło na uzyskanie wyjaśnień dotyczących bieżącej sytuacji w zakresie bezpieczeństwa lotniczego w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej.

| (14) | Zgodnie z dokumentami dostarczonymi przez GACA oraz rozmowami przeprowadzonymi przez Komisję i GACA, Air Koryo udowodnił, ze statek powietrzny typu Tupolev Tu 204-300 może być eksploatowany z zachowaniem pełnej zgodności z międzynarodowymi normami bezpieczeństwa, w tym dotyczących nieprzerwanej zdatności do lotu i obsługi technicznej, oraz że GACA jest w stanie zapewnić nadzór nad tym przewoźnikiem zgodnie z normami międzynarodowymi. |
| --- | --- |

(14)

Zgodnie z dokumentami dostarczonymi przez GACA oraz rozmowami przeprowadzonymi przez Komisję i GACA, Air Koryo udowodnił, ze statek powietrzny typu Tupolev Tu 204-300 może być eksploatowany z zachowaniem pełnej zgodności z międzynarodowymi normami bezpieczeństwa, w tym dotyczących nieprzerwanej zdatności do lotu i obsługi technicznej, oraz że GACA jest w stanie zapewnić nadzór nad tym przewoźnikiem zgodnie z normami międzynarodowymi.

| (15) | Jeśli chodzi o wszystkie pozostałe typy statków powietrznych wchodzące w skład floty Air Koryo, GACA potwierdził, że nie spełniają one międzynarodowych norm dotyczących wyposażenia statków powietrznych, zwłaszcza EGPWS, oraz że nie mają zezwolenia GACA na wykonywanie lotów w europejskiej przestrzeni powietrznej. |
| --- | --- |

(15)

Jeśli chodzi o wszystkie pozostałe typy statków powietrznych wchodzące w skład floty Air Koryo, GACA potwierdził, że nie spełniają one międzynarodowych norm dotyczących wyposażenia statków powietrznych, zwłaszcza EGPWS, oraz że nie mają zezwolenia GACA na wykonywanie lotów w europejskiej przestrzeni powietrznej.

| (16) | W trakcie całego procesu GACA szybko odpowiadał na prośby Komisji o dostarczenie informacji i wykazywał się wolą współpracy. Dnia 18 marca 2010 r. Air Koryo złożył wyjaśnienia przed Komitetem ds. Bezpieczeństwa Lotniczego, potwierdzając pozytywny rozwój sytuacji w przedsiębiorstwie. |
| --- | --- |

(16)

W trakcie całego procesu GACA szybko odpowiadał na prośby Komisji o dostarczenie informacji i wykazywał się wolą współpracy. Dnia 18 marca 2010 r. Air Koryo złożył wyjaśnienia przed Komitetem ds. Bezpieczeństwa Lotniczego, potwierdzając pozytywny rozwój sytuacji w przedsiębiorstwie.

| (17) | W związku z powyższym, w oparciu o wspólne kryteria, ocenia się, że należy zezwolić Air Koryo na nieograniczoną eksploatację w Unii Europejskiej dwóch statków powietrznych typu Tupolev Tu-204-300 o znakach rejestracyjnych P-632 i P-633. Ponieważ reszta floty nie spełnia jednak stosownych wymogów ICAO, wchodzącym w jej skład statkom powietrznym nie należy zezwalać na wykonywanie lotów w Unii Europejskiej aż do momentu, kiedy wymogi te zostaną przez nie spełnione. W związku z powyższym, w oparciu o wspólne kryteria, ocenia się, że Air Koryo powinien zostać ujęty w załączniku B. Może on mieć dostęp do UE tylko dwoma statkami powietrznymi typu Tupolev Tu-204. |
| --- | --- |

(17)

W związku z powyższym, w oparciu o wspólne kryteria, ocenia się, że należy zezwolić Air Koryo na nieograniczoną eksploatację w Unii Europejskiej dwóch statków powietrznych typu Tupolev Tu-204-300 o znakach rejestracyjnych P-632 i P-633. Ponieważ reszta floty nie spełnia jednak stosownych wymogów ICAO, wchodzącym w jej skład statkom powietrznym nie należy zezwalać na wykonywanie lotów w Unii Europejskiej aż do momentu, kiedy wymogi te zostaną przez nie spełnione. W związku z powyższym, w oparciu o wspólne kryteria, ocenia się, że Air Koryo powinien zostać ujęty w załączniku B. Może on mieć dostęp do UE tylko dwoma statkami powietrznymi typu Tupolev Tu-204.

| (18) | Dnia 17 grudnia właściwe organy Suazi dostarczyły pisemne dowody potwierdzające cofnięcie certyfikatów AOC i koncesji następujących przewoźników lotniczych: Aero Africa (PTY) Ltd, Jet Africa (PTY) Ltd, Royal Swazi National Airways, Scan Air Charter Ltd oraz Swazi Express Airways. Przewoźnicy ci zaprzestali swojej działalności z dniem 8 grudnia 2009 r. |
| --- | --- |

(18)

Dnia 17 grudnia właściwe organy Suazi dostarczyły pisemne dowody potwierdzające cofnięcie certyfikatów AOC i koncesji następujących przewoźników lotniczych: Aero Africa (PTY) Ltd, Jet Africa (PTY) Ltd, Royal Swazi National Airways, Scan Air Charter Ltd oraz Swazi Express Airways. Przewoźnicy ci zaprzestali swojej działalności z dniem 8 grudnia 2009 r.

| (19) | W związku z powyższym, w oparciu o wspólne kryteria, ocenia się, że wyżej wymienieni przewoźnicy lotniczy, posiadający koncesje wydane w Suazi, powinni zostać wykreśleni z załącznika A. |
| --- | --- |

(19)

W związku z powyższym, w oparciu o wspólne kryteria, ocenia się, że wyżej wymienieni przewoźnicy lotniczy, posiadający koncesje wydane w Suazi, powinni zostać wykreśleni z załącznika A.

| (20) | Istnieją potwierdzone dowody poważnych uchybień ze strony przewoźnika lotniczego Bellview Airlines, posiadającego certyfikat wydany w Nigerii, co potwierdzają wyniki kontroli przeprowadzonej przez właściwe organy Francji i przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego. |
| --- | --- |

(20)

Istnieją potwierdzone dowody poważnych uchybień ze strony przewoźnika lotniczego Bellview Airlines, posiadającego certyfikat wydany w Nigerii, co potwierdzają wyniki kontroli przeprowadzonej przez właściwe organy Francji i przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego.

| (21) | Właściwe organy Francji (DGAC) poinformował Komisję, że w skład floty wyżej wspomnianego przewoźnika wchodzą dwa statki powietrzne typu Boeing 737-200 zarejestrowane we Francji pod znakami rejestracyjnymi F-GHXK i F-GHXL, których certyfikaty zdatności do lotu wygasły odpowiednio w maju i w sierpniu 2008 r. W związku z powyższym te statki powietrzne utraciły zdatność do lotu. |
| --- | --- |

(21)

Właściwe organy Francji (DGAC) poinformował Komisję, że w skład floty wyżej wspomnianego przewoźnika wchodzą dwa statki powietrzne typu Boeing 737-200 zarejestrowane we Francji pod znakami rejestracyjnymi F-GHXK i F-GHXL, których certyfikaty zdatności do lotu wygasły odpowiednio w maju i w sierpniu 2008 r. W związku z powyższym te statki powietrzne utraciły zdatność do lotu.

| (22) | Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego powiadomiła Komisję, że zezwolenie zgodne z częścią 145 (nr ref. EASA.145.0172), które wydała tej organizacji, zostało zawieszone ze skutkiem natychmiastowym w dniu 8 maja 2009 r., ze względu na nierozwiązane kwestie uchybień w zakresie bezpieczeństwa, które obniżają normy bezpieczeństwa i stanowią poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa lotu. Agencja powiadomiła również, że rozważa się także cofnięcie zezwolenia. |
| --- | --- |

(22)

Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego powiadomiła Komisję, że zezwolenie zgodne z częścią 145 (nr ref. EASA.145.0172), które wydała tej organizacji, zostało zawieszone ze skutkiem natychmiastowym w dniu 8 maja 2009 r., ze względu na nierozwiązane kwestie uchybień w zakresie bezpieczeństwa, które obniżają normy bezpieczeństwa i stanowią poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa lotu. Agencja powiadomiła również, że rozważa się także cofnięcie zezwolenia.

| (23) | Istnieją dowody, że przewoźnik Bellview Airlines, posiadający certyfikat wydany w Nigerii, przejął przewozy od przewoźnika lotniczego Bellview Airlines, posiadającego certyfikat wydany w Sierra Leone, który został wpisany do załącznika A w dniu 22 marca 2006 r. (4), a następnie wykreślony w dniu 14 listopada 2008 r. (5) po tym, jak właściwe organy Sierra Leone poinformowały Komisję o cofnięciu mu certyfikatu przewoźnika lotniczego. |
| --- | --- |

(23)

Istnieją dowody, że przewoźnik Bellview Airlines, posiadający certyfikat wydany w Nigerii, przejął przewozy od przewoźnika lotniczego Bellview Airlines, posiadającego certyfikat wydany w Sierra Leone, który został wpisany do załącznika A w dniu 22 marca 2006 r. (4), a następnie wykreślony w dniu 14 listopada 2008 r. (5) po tym, jak właściwe organy Sierra Leone poinformowały Komisję o cofnięciu mu certyfikatu przewoźnika lotniczego.

| (24) | W dniu 22 października 2005 r. statek powietrzny typu Boeing B737-200 o znaku rejestracyjnym 5N-BFN uległ w Lagos katastrofie, w wyniku której śmierć poniosło 117 osób, a statek powietrzny uległ całkowitemu zniszczeniu. Właściwe organy Nigerii nie dostarczyły szczegółowych informacji na temat katastrofy i do tej pory nie opublikowały sprawozdania dotyczącego jej przyczyn. |
| --- | --- |

(24)

W dniu 22 października 2005 r. statek powietrzny typu Boeing B737-200 o znaku rejestracyjnym 5N-BFN uległ w Lagos katastrofie, w wyniku której śmierć poniosło 117 osób, a statek powietrzny uległ całkowitemu zniszczeniu. Właściwe organy Nigerii nie dostarczyły szczegółowych informacji na temat katastrofy i do tej pory nie opublikowały sprawozdania dotyczącego jej przyczyn.

| (25) | W związku z powyższymi uchybieniami, Komisja rozpoczęła konsultacje z właściwymi organami Nigerii, wyrażając poważne obawy co do bezpieczeństwa działalności i zdatności do lotu przewoźnika Bellview Airlines oraz prosząc o wyjaśnienia dotyczące zaistniałej sytuacji oraz działań podjętych przez właściwe organy, a także przewoźnika, mających na celu usunięcie tych uchybień. |
| --- | --- |

(25)

W związku z powyższymi uchybieniami, Komisja rozpoczęła konsultacje z właściwymi organami Nigerii, wyrażając poważne obawy co do bezpieczeństwa działalności i zdatności do lotu przewoźnika Bellview Airlines oraz prosząc o wyjaśnienia dotyczące zaistniałej sytuacji oraz działań podjętych przez właściwe organy, a także przewoźnika, mających na celu usunięcie tych uchybień.

| (26) | Dnia 19 lutego 2010 r. właściwe organy Nigerii poinformowały, że przewoźnik posiada certyfikat AOC, ale zaprzestał działalności. Nie poinformowały jednak o statusie certyfikatów będących w posiadaniu przewoźnika lotniczego ani o statusie jego statków powietrznych. |
| --- | --- |

(26)

Dnia 19 lutego 2010 r. właściwe organy Nigerii poinformowały, że przewoźnik posiada certyfikat AOC, ale zaprzestał działalności. Nie poinformowały jednak o statusie certyfikatów będących w posiadaniu przewoźnika lotniczego ani o statusie jego statków powietrznych.

| (27) | Bellview Airlines wystąpił z wnioskiem o umożliwienie mu złożenia ustnych wyjaśnień na spotkaniu z Komitetem ds. Bezpieczeństwa Lotniczego i spotkanie takie odbyło się w dniu 18 marca 2010 r. w obecności właściwych organów Nigerii (NCAA). Bellview Airlines przedstawił certyfikat AOC ważny do dnia 22 kwietnia 2010 r. informując, że certyfikat ten został zawieszony ze względu na wycofanie z eksploatacji wszystkich wymienionych w nim statków powietrznych. NCAA poinformował, że zgodnie z obowiązującymi w Nigerii przepisami termin ważności AOC upłynął dnia 4 grudnia 2009 r., to znaczy 60 dni po zakończeniu eksploatacji ostatniego statku powietrznego, ale nie przedstawił dowodów potwierdzających zawieszenie lub cofnięcie AOC. W związku z tym poproszono NCAA o pilne przedstawienie pisemnego potwierdzenia dotyczącego a) decyzji administracyjnej o zawieszeniu lub cofnięciu AOC dla Bellview Airlines; b) potwierdzenia, że przedsiębiorstwo jest w trakcie ponownej certyfikacji ze strony nigeryjskiego urzędu lotnictwa cywilnego; c) formalnego zobowiązania nigeryjskiego urzędu lotnictwa cywilnego do przekazania Komisji wyników kontroli związanej z certyfikacją lub ponowną certyfikacją przed wydaniem AOC. |
| --- | --- |

(27)

Bellview Airlines wystąpił z wnioskiem o umożliwienie mu złożenia ustnych wyjaśnień na spotkaniu z Komitetem ds. Bezpieczeństwa Lotniczego i spotkanie takie odbyło się w dniu 18 marca 2010 r. w obecności właściwych organów Nigerii (NCAA). Bellview Airlines przedstawił certyfikat AOC ważny do dnia 22 kwietnia 2010 r. informując, że certyfikat ten został zawieszony ze względu na wycofanie z eksploatacji wszystkich wymienionych w nim statków powietrznych. NCAA poinformował, że zgodnie z obowiązującymi w Nigerii przepisami termin ważności AOC upłynął dnia 4 grudnia 2009 r., to znaczy 60 dni po zakończeniu eksploatacji ostatniego statku powietrznego, ale nie przedstawił dowodów potwierdzających zawieszenie lub cofnięcie AOC. W związku z tym poproszono NCAA o pilne przedstawienie pisemnego potwierdzenia dotyczącego a) decyzji administracyjnej o zawieszeniu lub cofnięciu AOC dla Bellview Airlines; b) potwierdzenia, że przedsiębiorstwo jest w trakcie ponownej certyfikacji ze strony nigeryjskiego urzędu lotnictwa cywilnego; c) formalnego zobowiązania nigeryjskiego urzędu lotnictwa cywilnego do przekazania Komisji wyników kontroli związanej z certyfikacją lub ponowną certyfikacją przed wydaniem AOC.

| (28) | Właściwe organy Nigerii dostarczyły wymagane informacje w dniu 25 marca 2010 r. Z tego względu, w oparciu o wspólne kryteria, ocenia się, że na obecnym etapie nia ma konieczności podejmownia dalszych działań. |
| --- | --- |

(28)

Właściwe organy Nigerii dostarczyły wymagane informacje w dniu 25 marca 2010 r. Z tego względu, w oparciu o wspólne kryteria, ocenia się, że na obecnym etapie nia ma konieczności podejmownia dalszych działań.

| (29) | Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1144/2009 (6) właściwe organy Egiptu przedłożyły cztery miesięczne sprawozdania obejmujące listopad 2009 r., grudzień 2009 r., styczeń 2010 r. i luty 2010 r. w celu przedstawienia stanu wykonania planu działań naprawczych na podstawie kontroli przeprowadzonych przez te organy. W związku z tymi sprawozdaniami, w których skupiono się na kontrolach na ziemi statków powietrznych należących do Egypt Air, przekazano sprawozdania z kontroli przeprowadzonych u tego przewoźnika w zakresie nieprzerwanej zdatności do lotu oraz eksploatacji statków powietrznych i obsługi naziemnej. |
| --- | --- |

(29)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1144/2009 (6) właściwe organy Egiptu przedłożyły cztery miesięczne sprawozdania obejmujące listopad 2009 r., grudzień 2009 r., styczeń 2010 r. i luty 2010 r. w celu przedstawienia stanu wykonania planu działań naprawczych na podstawie kontroli przeprowadzonych przez te organy. W związku z tymi sprawozdaniami, w których skupiono się na kontrolach na ziemi statków powietrznych należących do Egypt Air, przekazano sprawozdania z kontroli przeprowadzonych u tego przewoźnika w zakresie nieprzerwanej zdatności do lotu oraz eksploatacji statków powietrznych i obsługi naziemnej.

| (30) | Właściwe organy Egiptu zobowiązały się także do dalszego dostarczania informacji dotyczących prawidłowego usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych w 2008, 2009 i 2010 r. w trakcie kontroli na ziemi statków powietrznych należących do Egypt Air. W tym celu przesłały one stosowną korespondencję niektórym państwom członkowskim, w których statki powietrzne Egypt Air zostały poddane kontroli na ziemi. Proces usuwania stwierdzonych nieprawidłowości trwa i będzie weryfikowany na bieżąco. |
| --- | --- |

(30)

Właściwe organy Egiptu zobowiązały się także do dalszego dostarczania informacji dotyczących prawidłowego usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych w 2008, 2009 i 2010 r. w trakcie kontroli na ziemi statków powietrznych należących do Egypt Air. W tym celu przesłały one stosowną korespondencję niektórym państwom członkowskim, w których statki powietrzne Egypt Air zostały poddane kontroli na ziemi. Proces usuwania stwierdzonych nieprawidłowości trwa i będzie weryfikowany na bieżąco.

| (31) | Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1144/2009 (7), korzystając z pomocy państw członkowskich, w dniach od 21 do 25 lutego 2010 r. Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego przeprowadziła kontrolę na miejscu. Podczas kontroli tej dokonano oceny nadzoru sprawowanego przez egipski urząd lotnictwa cywilnego (ECAA) w zakresie ogólnym oraz w odniesieniu do monitorowania wdrażania planu działań naprawczych i stopniowego usuwania nieprawidłowości przez Egypt Air. W trakcie kontroli uzyskano dowody, że ECAA jest w stanie wykonywać swoje obowiązki wynikające z norm ICAO i dotyczące nadzoru nad przewoźnikami, którym wydał certyfikat przewoźnika lotniczego. Kontrola wskazała także obszary wymagające poprawy: szczególnie w zakresie spójnego systemu, którego zadaniem byłoby monitorowanie działań dotyczących nieprawidłowości stwierdzonych podczas czynności przeprowadzonych przez ECAA w ramach nadzoru, a także w zakresie szkolenia osób odpowiedzialnych za licencjonowanie personelu. |
| --- | --- |

(31)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1144/2009 (7), korzystając z pomocy państw członkowskich, w dniach od 21 do 25 lutego 2010 r. Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego przeprowadziła kontrolę na miejscu. Podczas kontroli tej dokonano oceny nadzoru sprawowanego przez egipski urząd lotnictwa cywilnego (ECAA) w zakresie ogólnym oraz w odniesieniu do monitorowania wdrażania planu działań naprawczych i stopniowego usuwania nieprawidłowości przez Egypt Air. W trakcie kontroli uzyskano dowody, że ECAA jest w stanie wykonywać swoje obowiązki wynikające z norm ICAO i dotyczące nadzoru nad przewoźnikami, którym wydał certyfikat przewoźnika lotniczego. Kontrola wskazała także obszary wymagające poprawy: szczególnie w zakresie spójnego systemu, którego zadaniem byłoby monitorowanie działań dotyczących nieprawidłowości stwierdzonych podczas czynności przeprowadzonych przez ECAA w ramach nadzoru, a także w zakresie szkolenia osób odpowiedzialnych za licencjonowanie personelu.

| (32) | Przeprowadzona ocena wykazała, że Egypt Air jest w takcie wdrażania planu działań naprawczych. Na ogół nie stwierdzono poważniejszych przypadków naruszenia norm ICAO. Komisja uznaje starania przewoźnika mające na celu przeprowadzenie działań naprawczych służących poprawie stanu bezpieczeństwa. Biorąc jednak pod uwagę przedmiot i zakres planu działań naprawczych przewoźnika i konieczność wprowadzenia trwałych i ostatecznych rozwiązań w celu usunięcia licznych uprzednio stwierdzonych uchybień w zakresie bezpieczeństwa, Komisja prosi właściwe organy Egiptu o dalsze przesyłanie comiesięcznych sprawozdań z kontroli realizacji planu działań naprawczych, obejmującego działania naprawcze służące usunięciu nieprawidłowości stwierdzonych w trakcie kontroli na miejscu, a także o przekazanie informacji na temat wszystkich działań związanych z nadzorem nad ciągłą zdatnością do lotu, obsługą techniczną i przewozami, realizowanych przez ECAA w stosunku do tego przewoźnika lotniczego. |
| --- | --- |

(32)

Przeprowadzona ocena wykazała, że Egypt Air jest w takcie wdrażania planu działań naprawczych. Na ogół nie stwierdzono poważniejszych przypadków naruszenia norm ICAO. Komisja uznaje starania przewoźnika mające na celu przeprowadzenie działań naprawczych służących poprawie stanu bezpieczeństwa. Biorąc jednak pod uwagę przedmiot i zakres planu działań naprawczych przewoźnika i konieczność wprowadzenia trwałych i ostatecznych rozwiązań w celu usunięcia licznych uprzednio stwierdzonych uchybień w zakresie bezpieczeństwa, Komisja prosi właściwe organy Egiptu o dalsze przesyłanie comiesięcznych sprawozdań z kontroli realizacji planu działań naprawczych, obejmującego działania naprawcze służące usunięciu nieprawidłowości stwierdzonych w trakcie kontroli na miejscu, a także o przekazanie informacji na temat wszystkich działań związanych z nadzorem nad ciągłą zdatnością do lotu, obsługą techniczną i przewozami, realizowanych przez ECAA w stosunku do tego przewoźnika lotniczego.

| (33) | Państwa członkowskie będą nadal sprawdzać rzeczywiste przestrzeganie właściwych norm bezpieczeństwa przez Egypt Air, przeprowadzając w trybie priorytetowym kontrole na ziemi statków powietrznych tego przewoźnika zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 351/2008. |
| --- | --- |

(33)

Państwa członkowskie będą nadal sprawdzać rzeczywiste przestrzeganie właściwych norm bezpieczeństwa przez Egypt Air, przeprowadzając w trybie priorytetowym kontrole na ziemi statków powietrznych tego przewoźnika zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 351/2008.

| (34) | Podczas kontroli dokonano również oceny kilku innych egipskich przewoźników lotniczych. W przypadku dwóch przewoźników, AlMasria Universal Airlines i Midwest Airlines, stwierdzono poważne uchybienia w zakresie bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(34)

Podczas kontroli dokonano również oceny kilku innych egipskich przewoźników lotniczych. W przypadku dwóch przewoźników, AlMasria Universal Airlines i Midwest Airlines, stwierdzono poważne uchybienia w zakresie bezpieczeństwa.

| (35) | W przypadku AlMasria Universal Airlines stwierdzono poważne uchybienia w zakresie eksploatacji statków powietrznych i w zakresie szkoleń, zwłaszcza w odniesieniu do kwalifikacji i wiedzy osób zajmujących określone stanowiska kierownicze ds. operacyjnych. Ma to szczególne znaczenie w przypadku rozbudowy floty. |
| --- | --- |

(35)

W przypadku AlMasria Universal Airlines stwierdzono poważne uchybienia w zakresie eksploatacji statków powietrznych i w zakresie szkoleń, zwłaszcza w odniesieniu do kwalifikacji i wiedzy osób zajmujących określone stanowiska kierownicze ds. operacyjnych. Ma to szczególne znaczenie w przypadku rozbudowy floty.

| (36) | Pismem z dnia 3 marca 2010 r. przewoźnik AlMasria Universal Airlines został poproszony o zgłoszenie swoich uwag Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Lotniczego. Dnia 17 marca 2010 r. AlMasria udzielił wyjaśnień Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Lotniczego i przedstawił działania naprawcze w celu usunięcia uchybień stwierdzonych w trakcie kontroli. W związku z planowaną przez przewoźnika rozbudową floty Komisja prosi właściwe organy Egiptu o przesyłanie comiesięcznych sprawozdań z kontroli realizacji planu działań naprawczych, a także o przekazanie informacji na temat wszystkich działań związanych z nadzorem nad ciągłą zdatnością do lotu, obsługą techniczną i przewozami, realizowanych przez ECAA w stosunku do tego przewoźnika lotniczego. |
| --- | --- |

(36)

Pismem z dnia 3 marca 2010 r. przewoźnik AlMasria Universal Airlines został poproszony o zgłoszenie swoich uwag Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Lotniczego. Dnia 17 marca 2010 r. AlMasria udzielił wyjaśnień Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Lotniczego i przedstawił działania naprawcze w celu usunięcia uchybień stwierdzonych w trakcie kontroli. W związku z planowaną przez przewoźnika rozbudową floty Komisja prosi właściwe organy Egiptu o przesyłanie comiesięcznych sprawozdań z kontroli realizacji planu działań naprawczych, a także o przekazanie informacji na temat wszystkich działań związanych z nadzorem nad ciągłą zdatnością do lotu, obsługą techniczną i przewozami, realizowanych przez ECAA w stosunku do tego przewoźnika lotniczego.

| (37) | Państwa członkowskie będą sprawdzać rzeczywiste przestrzeganie właściwych norm bezpieczeństwa przez AlMasria, przeprowadzając w trybie priorytetowym kontrole na ziemi statków powietrznych tego przewoźnika zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 351/2008. |
| --- | --- |

(37)

Państwa członkowskie będą sprawdzać rzeczywiste przestrzeganie właściwych norm bezpieczeństwa przez AlMasria, przeprowadzając w trybie priorytetowym kontrole na ziemi statków powietrznych tego przewoźnika zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 351/2008.

| (38) | W przypadku Midwest Airlines istnieją potwierdzone dowody uchybień w zakresie bezpieczeństwa stwierdzonych przez właściwe organy Włoch i dotyczących kontroli masy i wyważenia podczas jednego z lotów Midwest Airlines. W rezultacie Włochy odmówiły wydania temu przewoźnikowi zezwolenia na wykonywanie lotów (8). Podczas kontroli stwierdzono ponadto poważne uchybienia, mające wpływ na bezpieczeństwo, w zakresie zarządzania eksploatacją statków powietrznych i obsługą techniczną, kontroli eksploatacji i szkolenia personelu oraz zarządzania nieprzerwaną zdatnością do lotu. W związku z tym, w oparciu o wspólne kryteria, ocenia się, że przewoźnik ten nie jest w stanie zapewnić eksploatacji i obsługi technicznej statków powietrznych zgodnie z normami ICAO. Egipski urząd lotnictwa cywilnego poinformował w trakcie kontroli o podjęciu działań w celu zawieszenia działalności Midwest Airlines. Pismem z dnia 3 marca 2010 r. przewoźnik Midwest Airlines został poproszony o zgłoszenie swoich uwag Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Lotniczego. |
| --- | --- |

(38)

W przypadku Midwest Airlines istnieją potwierdzone dowody uchybień w zakresie bezpieczeństwa stwierdzonych przez właściwe organy Włoch i dotyczących kontroli masy i wyważenia podczas jednego z lotów Midwest Airlines. W rezultacie Włochy odmówiły wydania temu przewoźnikowi zezwolenia na wykonywanie lotów (8). Podczas kontroli stwierdzono ponadto poważne uchybienia, mające wpływ na bezpieczeństwo, w zakresie zarządzania eksploatacją statków powietrznych i obsługą techniczną, kontroli eksploatacji i szkolenia personelu oraz zarządzania nieprzerwaną zdatnością do lotu. W związku z tym, w oparciu o wspólne kryteria, ocenia się, że przewoźnik ten nie jest w stanie zapewnić eksploatacji i obsługi technicznej statków powietrznych zgodnie z normami ICAO. Egipski urząd lotnictwa cywilnego poinformował w trakcie kontroli o podjęciu działań w celu zawieszenia działalności Midwest Airlines. Pismem z dnia 3 marca 2010 r. przewoźnik Midwest Airlines został poproszony o zgłoszenie swoich uwag Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Lotniczego.

| (39) | Dnia 15 marca 2010 r. właściwe organy Egiptu przedstawiły dowody potwierdzające cofnięcie certyfikatu AOC dla Midwest Airlines z dniem 28 lutego 2010 r. |
| --- | --- |

(39)

Dnia 15 marca 2010 r. właściwe organy Egiptu przedstawiły dowody potwierdzające cofnięcie certyfikatu AOC dla Midwest Airlines z dniem 28 lutego 2010 r.

| (40) | W związku z krokami podjętymi przez ECAA nie są konieczne dalsze działania. Prosi się ECAA o przekazanie Komisji informacji dotyczących procesu i wyników ponownej certyfikacji przed wydaniem AOC temu przedsiębiorstwu. |
| --- | --- |

(40)

W związku z krokami podjętymi przez ECAA nie są konieczne dalsze działania. Prosi się ECAA o przekazanie Komisji informacji dotyczących procesu i wyników ponownej certyfikacji przed wydaniem AOC temu przedsiębiorstwu.

| (41) | Na mocy rozporządzenia (WE) nr 715/2008 państwa członkowskie nadal sprawdzały, czy Iran Air rzeczywiście spełnia stosowne normy bezpieczeństwa, poprzez regularne kontrole na ziemi jego statków powietrznych lądujących w portach lotniczych Unii Europejskiej. W 2009 r. kontrole takie zgłosiły Austria, Francja, Niemcy, Szwecja, Włochy i Zjednoczone Królestwo. Wyniki inspekcji wskazują, że w ciągu ostatniego roku sytuacja w zakresie przestrzegania międzynarodowych norm bezpieczeństwa uległa znacznemu pogorszeniu. |
| --- | --- |

(41)

Na mocy rozporządzenia (WE) nr 715/2008 państwa członkowskie nadal sprawdzały, czy Iran Air rzeczywiście spełnia stosowne normy bezpieczeństwa, poprzez regularne kontrole na ziemi jego statków powietrznych lądujących w portach lotniczych Unii Europejskiej. W 2009 r. kontrole takie zgłosiły Austria, Francja, Niemcy, Szwecja, Włochy i Zjednoczone Królestwo. Wyniki inspekcji wskazują, że w ciągu ostatniego roku sytuacja w zakresie przestrzegania międzynarodowych norm bezpieczeństwa uległa znacznemu pogorszeniu.

| (42) | Komisja poprosiła właściwe organy i przewoźnika o przekazanie informacji w celu sprawdzenia sposobów usunięcia stwierdzonych uchybień. W lutym 2010 r. przewoźnik lotniczy Iran Air przedłożył plan działań potwierdzający braki poprzedniego planu, a równocześnie określający przyczyny i ustalający szczegółowe działania w celu usunięcia stwierdzonych uchybień. |
| --- | --- |

(42)

Komisja poprosiła właściwe organy i przewoźnika o przekazanie informacji w celu sprawdzenia sposobów usunięcia stwierdzonych uchybień. W lutym 2010 r. przewoźnik lotniczy Iran Air przedłożył plan działań potwierdzający braki poprzedniego planu, a równocześnie określający przyczyny i ustalający szczegółowe działania w celu usunięcia stwierdzonych uchybień.

| (43) | Jednak informacje przedstawione przez właściwe organy Iranu (CAO-IRI), odpowiedzialne za nadzór regulacyjny nad Iran Air, pokazały, że organy te nie są w stanie wykazać podjęcia skutecznych działań w celu usunięcia uchybień stwierdzonych w trakcie inspekcji przeprowadzonych w ramach programu SAFA. Ponadto CAO-IRI nie był w stanie wykazać, że podjął działania w celu zmniejszenia liczby wypadków statków powietrznych zarejestrowanych w Iranie i eksploatowanych przez przewoźników posiadających certyfikaty wydane przez CAO-IRI. |
| --- | --- |

(43)

Jednak informacje przedstawione przez właściwe organy Iranu (CAO-IRI), odpowiedzialne za nadzór regulacyjny nad Iran Air, pokazały, że organy te nie są w stanie wykazać podjęcia skutecznych działań w celu usunięcia uchybień stwierdzonych w trakcie inspekcji przeprowadzonych w ramach programu SAFA. Ponadto CAO-IRI nie był w stanie wykazać, że podjął działania w celu zmniejszenia liczby wypadków statków powietrznych zarejestrowanych w Iranie i eksploatowanych przez przewoźników posiadających certyfikaty wydane przez CAO-IRI.

| (44) | Co więcej, w lutym 2010 r. CAO-IRI przedłożył dokumentację, która potwierdza brak nadzoru regulacyjnego nad Iran Air w dziedzinie obsługi technicznej i inspekcji lotów oraz brak skutecznego systemu usuwania poważnych uchybień w zakresie bezpieczeństwa. Ponadto, na podstawie danych dotyczących wypadków i incydentów dostarczonych przez CAO-IRI, stwierdzono, że w ciągu ostatnich 11 miesięcy statki powietrzne Iran Air wielokrotnie ulegały poważnym awariom, z których ponad połowa dotyczyła statków powietrznych typu Fokker 100. Dokumentacja nie zawiera jednak żadnego potwierdzenia jakichkolwiek działań podjętych w związku z tym przez CAO-IRI. |
| --- | --- |

(44)

Co więcej, w lutym 2010 r. CAO-IRI przedłożył dokumentację, która potwierdza brak nadzoru regulacyjnego nad Iran Air w dziedzinie obsługi technicznej i inspekcji lotów oraz brak skutecznego systemu usuwania poważnych uchybień w zakresie bezpieczeństwa. Ponadto, na podstawie danych dotyczących wypadków i incydentów dostarczonych przez CAO-IRI, stwierdzono, że w ciągu ostatnich 11 miesięcy statki powietrzne Iran Air wielokrotnie ulegały poważnym awariom, z których ponad połowa dotyczyła statków powietrznych typu Fokker 100. Dokumentacja nie zawiera jednak żadnego potwierdzenia jakichkolwiek działań podjętych w związku z tym przez CAO-IRI.

| (45) | W marcu 2010 r. CAO-IRI przekazał informacje wskazujące na przeprowadzenie inspekcji Iran Air pod kątem zgodności i wymogami w zakresie obsługi technicznej, jednak ustalenia dotyczyły problemów z kontrolą silników i funkcjonowaniem systemu jakości przewoźnika. |
| --- | --- |

(45)

W marcu 2010 r. CAO-IRI przekazał informacje wskazujące na przeprowadzenie inspekcji Iran Air pod kątem zgodności i wymogami w zakresie obsługi technicznej, jednak ustalenia dotyczyły problemów z kontrolą silników i funkcjonowaniem systemu jakości przewoźnika.

| (46) | Dnia 17 marca 2010 r., na spotkaniu z Komitetem ds. Bezpieczeństwa Lotniczego, przewoźnik przyznał, że nastąpiło pogorszenie standardów, ale potwierdził wprowadzenie ośrodka kontroli obsługi technicznej i ustanowienie rady kontroli obsługi technicznej w celu rozwiązania kwestii zdatności do lotu. Ponadto przewoźnik udoskonalił szkolenia w zakresie bezpieczeństwa we wszystkich działach przedsiębiorstwa i usprawnił działalność wydziału ds. bezpieczeństwa i gwarancji, a także ustanowił komitety bezpieczeństwa we wszystkich działach przedsiębiorstwa. Przewoźnik przeprowadził również dogłębną analizę struktury przedsiębiorstwa w celu zwiększenia możliwości zapewnienia bezpiecznej działalności. Wyniki kontroli na ziemi statków powietrznych Iran Air przeprowadzonych od lutego 2010 r. pokazują znaczną poprawę w działalności przewoźnika. |
| --- | --- |

(46)

Dnia 17 marca 2010 r., na spotkaniu z Komitetem ds. Bezpieczeństwa Lotniczego, przewoźnik przyznał, że nastąpiło pogorszenie standardów, ale potwierdził wprowadzenie ośrodka kontroli obsługi technicznej i ustanowienie rady kontroli obsługi technicznej w celu rozwiązania kwestii zdatności do lotu. Ponadto przewoźnik udoskonalił szkolenia w zakresie bezpieczeństwa we wszystkich działach przedsiębiorstwa i usprawnił działalność wydziału ds. bezpieczeństwa i gwarancji, a także ustanowił komitety bezpieczeństwa we wszystkich działach przedsiębiorstwa. Przewoźnik przeprowadził również dogłębną analizę struktury przedsiębiorstwa w celu zwiększenia możliwości zapewnienia bezpiecznej działalności. Wyniki kontroli na ziemi statków powietrznych Iran Air przeprowadzonych od lutego 2010 r. pokazują znaczną poprawę w działalności przewoźnika.

| (47) | Biorąc pod uwagę istotną poprawę ostatnich wyników SAFA, uznanie przez Iran Air konieczności dalszej poprawy oraz podjęcia kroków w celu usunięcia stwierdzonych uchybień w zakresie bezpieczeństwa, Komisja uważa, że ze względu na dużą liczbę incydentów z udziałem statków powietrznych typu Fokker 100, należy wstrzymać ich eksploatację w przewozach do Unii Europejskiej. Jeśli chodzi o inne typy statków powietrznych we flocie Iran Air (zgłoszenie CAO-IRI z dnia 10 marca 2010 r.) – to znaczy Boeing 747, Airbus A300, A310 oraz A320, ich eksploatacja nie powinna być rozszerzana poza obecny poziom ich wykorzystania (częstotliwości i kierunki), aż do czasu stwierdzenia przez Komisję wyraźnych dowodów potwierdzających skuteczne usunięcie stwierdzonych uchybień w zakresie bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(47)

Biorąc pod uwagę istotną poprawę ostatnich wyników SAFA, uznanie przez Iran Air konieczności dalszej poprawy oraz podjęcia kroków w celu usunięcia stwierdzonych uchybień w zakresie bezpieczeństwa, Komisja uważa, że ze względu na dużą liczbę incydentów z udziałem statków powietrznych typu Fokker 100, należy wstrzymać ich eksploatację w przewozach do Unii Europejskiej. Jeśli chodzi o inne typy statków powietrznych we flocie Iran Air (zgłoszenie CAO-IRI z dnia 10 marca 2010 r.) – to znaczy Boeing 747, Airbus A300, A310 oraz A320, ich eksploatacja nie powinna być rozszerzana poza obecny poziom ich wykorzystania (częstotliwości i kierunki), aż do czasu stwierdzenia przez Komisję wyraźnych dowodów potwierdzających skuteczne usunięcie stwierdzonych uchybień w zakresie bezpieczeństwa.

| (48) | Z tego względu, w oparciu o wspólne kryteria, ocenia się, że przewoźnik powinien zostać ujęty w załączniku B i być dopuszczony do obsługi połączeń do Unii Europejskiej tylko pod warunkiem bezwzględnego utrzymania obecnego poziomu działalności (częstotliwości i kierunki) z wykorzystaniem aktualnie eksploatowanych statków powietrznych. Ponadto flota statków powietrznych typu Fokker 100 nie powinna być dopuszczona do obsługi połączeń do Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(48)

Z tego względu, w oparciu o wspólne kryteria, ocenia się, że przewoźnik powinien zostać ujęty w załączniku B i być dopuszczony do obsługi połączeń do Unii Europejskiej tylko pod warunkiem bezwzględnego utrzymania obecnego poziomu działalności (częstotliwości i kierunki) z wykorzystaniem aktualnie eksploatowanych statków powietrznych. Ponadto flota statków powietrznych typu Fokker 100 nie powinna być dopuszczona do obsługi połączeń do Unii Europejskiej.

| (49) | Komisja będzie nadal uważnie monitorowała działalność przewoźnika Iran Air. Państwa członkowskie będą sprawdzać rzeczywiste przestrzeganie odpowiednich norm bezpieczeństwa w drodze priorytetowych kontroli na ziemi statków powietrznych tego przewoźnika, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 351/2008. Przed kolejnym posiedzeniem Komitetu ds. Bezpieczeństwa Lotniczego Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi i Europejską Agencją Bezpieczeństwa Lotniczego, zamierza sprawdzić prawidłową realizację zapowiadanych środków ze strony CAO-IRI oraz Iran Air, dokonując kontroli na miejscu. |
| --- | --- |

(49)

Komisja będzie nadal uważnie monitorowała działalność przewoźnika Iran Air. Państwa członkowskie będą sprawdzać rzeczywiste przestrzeganie odpowiednich norm bezpieczeństwa w drodze priorytetowych kontroli na ziemi statków powietrznych tego przewoźnika, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 351/2008. Przed kolejnym posiedzeniem Komitetu ds. Bezpieczeństwa Lotniczego Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi i Europejską Agencją Bezpieczeństwa Lotniczego, zamierza sprawdzić prawidłową realizację zapowiadanych środków ze strony CAO-IRI oraz Iran Air, dokonując kontroli na miejscu.

| (50) | Organy Sudanu odpowiedzialne za nadzór regulacyjny (SCAA) wykazały brak zdolności do usunięcia poważnych uchybień stwierdzonych podczas kontroli Sudanu przeprowadzonej w ramach USOAP przez ICAO w listopadzie 2006 r. W marcu 2008 r. SCAA powiadomił Komisję, że wszystkie poważne uchybienia w zakresie eksploatacji, zdatności do lotu i licencjonowania personelu zostały usunięte lub rozwiązane. W grudniu 2009 r. SCAA powiadomił Komisję, że 70 % uchybień stwierdzonych podczas kontroli przeprowadzonej w ramach USOAP usunięto zgodnie z zaleceniami ICAO. |
| --- | --- |

(50)

Organy Sudanu odpowiedzialne za nadzór regulacyjny (SCAA) wykazały brak zdolności do usunięcia poważnych uchybień stwierdzonych podczas kontroli Sudanu przeprowadzonej w ramach USOAP przez ICAO w listopadzie 2006 r. W marcu 2008 r. SCAA powiadomił Komisję, że wszystkie poważne uchybienia w zakresie eksploatacji, zdatności do lotu i licencjonowania personelu zostały usunięte lub rozwiązane. W grudniu 2009 r. SCAA powiadomił Komisję, że 70 % uchybień stwierdzonych podczas kontroli przeprowadzonej w ramach USOAP usunięto zgodnie z zaleceniami ICAO.

| (51) | Przekazane Komisji przez SCAA w grudniu 2009 r. i w marcu 2010 r. informacje wskazywały na szereg nieprawidłowości, których nie usunięto lub na nieskuteczność działań podjętych w celu usunięcia tych nieprawidłowości. W szczególności w obszarze szkolenia i kwalifikacji inspektorów ds. eksploatacji statków powietrznych, a także w zakresie gwarancji, że przewoźnicy posiadają zatwierdzony podręcznik szkoleń. |
| --- | --- |

(51)

Przekazane Komisji przez SCAA w grudniu 2009 r. i w marcu 2010 r. informacje wskazywały na szereg nieprawidłowości, których nie usunięto lub na nieskuteczność działań podjętych w celu usunięcia tych nieprawidłowości. W szczególności w obszarze szkolenia i kwalifikacji inspektorów ds. eksploatacji statków powietrznych, a także w zakresie gwarancji, że przewoźnicy posiadają zatwierdzony podręcznik szkoleń.

| (52) | Ponadto kontrola Azza Air Transport, przeprowadzona przez SCAA w październiku 2009 r. tuż przed katastrofą Boeinga 707 o znaku rejestracyjnym ST-AKW, wykazała, że przewoźnik ten nie podjął istotnych działań w zakresie bezpieczeństwa dotyczących szkolenia personelu, co było jednym z głównych uchybień stwierdzonych podczas kontroli ICAO. SCAA potwierdził, że co roku odnawiał przewoźnikowi certyfikat przewoźnika lotniczego (AOC) od czasu jego wydania w 1996 r. |
| --- | --- |

(52)

Ponadto kontrola Azza Air Transport, przeprowadzona przez SCAA w październiku 2009 r. tuż przed katastrofą Boeinga 707 o znaku rejestracyjnym ST-AKW, wykazała, że przewoźnik ten nie podjął istotnych działań w zakresie bezpieczeństwa dotyczących szkolenia personelu, co było jednym z głównych uchybień stwierdzonych podczas kontroli ICAO. SCAA potwierdził, że co roku odnawiał przewoźnikowi certyfikat przewoźnika lotniczego (AOC) od czasu jego wydania w 1996 r.

| (53) | W dniu 10 grudnia 2009 r. SCAA poinformował także Komisję, że zwrócono mu certyfikat AOC przewoźnika Air West Company Ltd, w związku z czym Air West Ltd nie jest już posiadaczem certyfikatu AOC zarejestrowanym w Republice Sudanu. Z tego względu, zważywszy, iż przewoźnik ten utracił certyfikat przewoźnika lotniczego (AOC) i że w konsekwencji nie można uznać jego koncesji za ważną, na podstawie wspólnych kryteriów stwierdza się, że Air West Ltd nie jest już „przewoźnikiem lotniczym”. |
| --- | --- |

(53)

W dniu 10 grudnia 2009 r. SCAA poinformował także Komisję, że zwrócono mu certyfikat AOC przewoźnika Air West Company Ltd, w związku z czym Air West Ltd nie jest już posiadaczem certyfikatu AOC zarejestrowanym w Republice Sudanu. Z tego względu, zważywszy, iż przewoźnik ten utracił certyfikat przewoźnika lotniczego (AOC) i że w konsekwencji nie można uznać jego koncesji za ważną, na podstawie wspólnych kryteriów stwierdza się, że Air West Ltd nie jest już „przewoźnikiem lotniczym”.

| (54) | W związku z brakiem postępów w realizacji działań naprawczych wynikających z kontroli USOAP oraz niemożliwością zapewnienia przez SCAA skutecznego wdrożenia zgłoszonych działań naprawczych, w oparciu o wspólne kryteria, ocenia się, że SCAA nie wykazał, iż jest w stanie wdrożyć i egzekwować odpowiednie normy bezpieczeństwa i w związku z tym wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane w Republice Sudanu powinni podlegać zakazowi wykonywania przewozów i powinni zostać ujęci w załączniku A. |
| --- | --- |

(54)

W związku z brakiem postępów w realizacji działań naprawczych wynikających z kontroli USOAP oraz niemożliwością zapewnienia przez SCAA skutecznego wdrożenia zgłoszonych działań naprawczych, w oparciu o wspólne kryteria, ocenia się, że SCAA nie wykazał, iż jest w stanie wdrożyć i egzekwować odpowiednie normy bezpieczeństwa i w związku z tym wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane w Republice Sudanu powinni podlegać zakazowi wykonywania przewozów i powinni zostać ujęci w załączniku A.

| (55) | W związku z przeglądem sytuacji dotyczącej Albanian Airlines MAK, przeprowadzonym w listopadzie 2009 r., i zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1144/2009 (9), Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego została upoważniona do przeprowadzenia kompleksowej inspekcji standaryzacyjnej Albanii. Inspekcja została przeprowadzona w styczniu 2010 r. W sprawozdaniu końcowym z tej inspekcji, udostępnionym dnia 7 marca 2010 r., wskazano na poważne uchybienia we wszystkich kontrolowanych obszarach: zgłoszono 13 niezgodności w dziedzinie zdatności do loty, w tym 6 związanych z bezpieczeństwem; zgłoszono 13 niezgodności w dziedzinie licencjonowania i stanu zdrowia, w tym 3 związane z bezpieczeństwem; zgłoszono 9 niezgodności w dziedzinie operacji lotniczych, w tym 6 związanych z bezpieczeństwem. Ponadto wykryto bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa w związku z AOC jednego z dwóch przewoźników posiadających AOC, które usunięto w trakcie kontroli dzięki zastosowaniu przez DGCA natychmiastowych działań naprawczych. |
| --- | --- |

(55)

W związku z przeglądem sytuacji dotyczącej Albanian Airlines MAK, przeprowadzonym w listopadzie 2009 r., i zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1144/2009 (9), Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego została upoważniona do przeprowadzenia kompleksowej inspekcji standaryzacyjnej Albanii. Inspekcja została przeprowadzona w styczniu 2010 r. W sprawozdaniu końcowym z tej inspekcji, udostępnionym dnia 7 marca 2010 r., wskazano na poważne uchybienia we wszystkich kontrolowanych obszarach: zgłoszono 13 niezgodności w dziedzinie zdatności do loty, w tym 6 związanych z bezpieczeństwem; zgłoszono 13 niezgodności w dziedzinie licencjonowania i stanu zdrowia, w tym 3 związane z bezpieczeństwem; zgłoszono 9 niezgodności w dziedzinie operacji lotniczych, w tym 6 związanych z bezpieczeństwem. Ponadto wykryto bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa w związku z AOC jednego z dwóch przewoźników posiadających AOC, które usunięto w trakcie kontroli dzięki zastosowaniu przez DGCA natychmiastowych działań naprawczych.

| (56) | Właściwe organy Albanii (DGCA) poproszono o wystąpienie przed Komitetem ds. Bezpieczeństwa Lotniczego, co miało miejsce dnia 18 marca 2010 r. |
| --- | --- |

(56)

Właściwe organy Albanii (DGCA) poproszono o wystąpienie przed Komitetem ds. Bezpieczeństwa Lotniczego, co miało miejsce dnia 18 marca 2010 r.

| (57) | Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego przyjął do wiadomości, że właściwe organy Albanii (DGCA) przedłożyły już Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) plan działań. Prosi się DGCA, aby zapewnił przyjęcie tego planu działań przez EASA i wzywa się do podjęcia koniecznych działań w celu skutecznej realizacji tego planu, priorytetowo traktując kwestię uchybień stwierdzonych przez EASA, które stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa, jeśli nie zostaną pilnie usunięte. |
| --- | --- |

(57)

Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego przyjął do wiadomości, że właściwe organy Albanii (DGCA) przedłożyły już Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) plan działań. Prosi się DGCA, aby zapewnił przyjęcie tego planu działań przez EASA i wzywa się do podjęcia koniecznych działań w celu skutecznej realizacji tego planu, priorytetowo traktując kwestię uchybień stwierdzonych przez EASA, które stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa, jeśli nie zostaną pilnie usunięte.

| (58) | W związku z pilną koniecznością usunięcia uchybień w zakresie bezpieczeństwa w Albanii, wobec braku kompleksowych i skutecznych środków ze strony DCAA, Komisja będzie zmuszona wypełnić swoje obowiązki wynikające z art. 21 umowy wielostronnej pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Republiką Albanii, Bośnią i Hercegowiną, Republiką Bułgarii, Republiką Chorwacji, Byłą Jugosłowiańska Republika Macedonii, Republiką Islandii, Republiką Czarnogóry, Królestwem Norwegii, Rumunią, Republiką Serbii i Misją Tymczasową Administracji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Kosowie w Kosowie w sprawie ustanowienia Wspólnego Europejskiego Obszaru Lotniczego („umowa ECAA”), bez uszczerbku dla możliwości zastosowania środków wynikających z rozporządzenia (WE) nr 2111/2005. |
| --- | --- |

(58)

W związku z pilną koniecznością usunięcia uchybień w zakresie bezpieczeństwa w Albanii, wobec braku kompleksowych i skutecznych środków ze strony DCAA, Komisja będzie zmuszona wypełnić swoje obowiązki wynikające z art. 21 umowy wielostronnej pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Republiką Albanii, Bośnią i Hercegowiną, Republiką Bułgarii, Republiką Chorwacji, Byłą Jugosłowiańska Republika Macedonii, Republiką Islandii, Republiką Czarnogóry, Królestwem Norwegii, Rumunią, Republiką Serbii i Misją Tymczasową Administracji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Kosowie w Kosowie w sprawie ustanowienia Wspólnego Europejskiego Obszaru Lotniczego („umowa ECAA”), bez uszczerbku dla możliwości zastosowania środków wynikających z rozporządzenia (WE) nr 2111/2005.

| (59) | Przewoźnikowi TAAG Angolan Airlines zezwala się na wykonywanie lotów do Portugalii wyłącznie przy użyciu statków powietrznych typu Boeing 777-200 o znakach rejestracyjnych D2-TED, D2-TEE, D2-TEF i czterech statków powietrznych typu Boeing B-737-700 o znakach rejestracyjnych D2-TBF, D2-TBG, D2-TBH, D2-TBJ, na warunkach określonych w motywie 88 rozporządzenia (WE) nr 1114/2009 (10). Komisja wystąpiła do właściwych organów Angoli (INAVIC) o przekazanie informacji dotyczących nadzoru nad przewoźnikiem TAAG Angolan Airlines, w szczególności w zakresie wzmożonego nadzoru nad lotami do Portugalii i jego wyników. |
| --- | --- |

(59)

Przewoźnikowi TAAG Angolan Airlines zezwala się na wykonywanie lotów do Portugalii wyłącznie przy użyciu statków powietrznych typu Boeing 777-200 o znakach rejestracyjnych D2-TED, D2-TEE, D2-TEF i czterech statków powietrznych typu Boeing B-737-700 o znakach rejestracyjnych D2-TBF, D2-TBG, D2-TBH, D2-TBJ, na warunkach określonych w motywie 88 rozporządzenia (WE) nr 1114/2009 (10). Komisja wystąpiła do właściwych organów Angoli (INAVIC) o przekazanie informacji dotyczących nadzoru nad przewoźnikiem TAAG Angolan Airlines, w szczególności w zakresie wzmożonego nadzoru nad lotami do Portugalii i jego wyników.

| (60) | INAVIC poinformował Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego o dalszym skonsolidowaniu stałego nadzoru nad przewoźnikiem TAAG Angolan Airlines. W 2009 r. przeprowadził 34 planowane kontrole przewoźnika. Ponadto przed każdym lotem przewoźnika do Europy regularnie przeprowadzano kontrole na ziemi. |
| --- | --- |

(60)

INAVIC poinformował Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego o dalszym skonsolidowaniu stałego nadzoru nad przewoźnikiem TAAG Angolan Airlines. W 2009 r. przeprowadził 34 planowane kontrole przewoźnika. Ponadto przed każdym lotem przewoźnika do Europy regularnie przeprowadzano kontrole na ziemi.

| (61) | TAAG Angolan Airlines wystąpił z wnioskiem o umożliwienie mu złożenia ustnych wyjaśnień na spotkaniu z Komitetem ds. Bezpieczeństwa Lotniczego w celu przedstawienia aktualnej sytuacji i spotkania takie odbyło się w dniu 18 marca 2010 r. Przewoźnik poinformował o jego ponownym przyjęciu do IATA w grudniu 2009 r. i przedstawił Komitetowi wyczerpujące informacje pokazujące wysoki poziom jego połączeń do Lizbony, wnioskując na tej podstawie o zezwolenie mu na wznowienie połączeń do innych części UE. |
| --- | --- |

(61)

TAAG Angolan Airlines wystąpił z wnioskiem o umożliwienie mu złożenia ustnych wyjaśnień na spotkaniu z Komitetem ds. Bezpieczeństwa Lotniczego w celu przedstawienia aktualnej sytuacji i spotkania takie odbyło się w dniu 18 marca 2010 r. Przewoźnik poinformował o jego ponownym przyjęciu do IATA w grudniu 2009 r. i przedstawił Komitetowi wyczerpujące informacje pokazujące wysoki poziom jego połączeń do Lizbony, wnioskując na tej podstawie o zezwolenie mu na wznowienie połączeń do innych części UE.

| (62) | Właściwe organy Portugalii (INAC) przekazały ocenę wyników kontroli na ziemi TAAG Angolan Airlines przeprowadzonych przez nie po wznowieniu lotów TAAG Angolan Airlines do Lizbony. INAC poinformował o przeprowadzeniu ponad 200 takich kontroli od czasu wznowienia połączeń w dniu 1 sierpnia 2009 r. INAC potwierdził, że kontrole te nie skutkowały zastrzeżeniami co do bezpieczeństwa i INAC jest w pełni zadowolony z działalności przewoźnika TAAG Angolan Airlines na trasach do i z Lizbony. INAC jest w stanie zalecić rozszerzenie działalności przewoźnika na pozostałe części UE. |
| --- | --- |

(62)

Właściwe organy Portugalii (INAC) przekazały ocenę wyników kontroli na ziemi TAAG Angolan Airlines przeprowadzonych przez nie po wznowieniu lotów TAAG Angolan Airlines do Lizbony. INAC poinformował o przeprowadzeniu ponad 200 takich kontroli od czasu wznowienia połączeń w dniu 1 sierpnia 2009 r. INAC potwierdził, że kontrole te nie skutkowały zastrzeżeniami co do bezpieczeństwa i INAC jest w pełni zadowolony z działalności przewoźnika TAAG Angolan Airlines na trasach do i z Lizbony. INAC jest w stanie zalecić rozszerzenie działalności przewoźnika na pozostałe części UE.

| (63) | Przewoźnik poinformował także o inwestycjach w modernizację wyposażenia swojej floty statków powietrznych typu Boeing B737-200 w celu zainstalowania systemów EGPWS, ELT406, RVSM, drzwi do kabiny załogi lotniczej, cyfrowego rejestratora parametrów lotu i cyfrowego pokładowego radaru meteorologicznego zgodnie z międzynarodowymi normami bezpieczeństwa, jednak proces ten, będący w trakcie realizacji, nie został jeszcze zakończony dla całej floty. Przewoźnik poinformował także o zamiarze stopniowego wycofywania statków powietrznych typu B747-300, głównie z powodu ich ograniczonej niezawodności eksploatacyjnej. |
| --- | --- |

(63)

Przewoźnik poinformował także o inwestycjach w modernizację wyposażenia swojej floty statków powietrznych typu Boeing B737-200 w celu zainstalowania systemów EGPWS, ELT406, RVSM, drzwi do kabiny załogi lotniczej, cyfrowego rejestratora parametrów lotu i cyfrowego pokładowego radaru meteorologicznego zgodnie z międzynarodowymi normami bezpieczeństwa, jednak proces ten, będący w trakcie realizacji, nie został jeszcze zakończony dla całej floty. Przewoźnik poinformował także o zamiarze stopniowego wycofywania statków powietrznych typu B747-300, głównie z powodu ich ograniczonej niezawodności eksploatacyjnej.

| (64) | W związku z tym, w oparciu o wspólne kryteria i uwzględniając zalecenia, o którym mowa w motywie 62, a także pozytywne wyniki kontroli na ziemi statków powietrznych tego przewoźnika, ocenia się, że TAAG powinien nadal figurować w załączniku B w odniesieniu do trzech statków powietrznych typu Boeing B777 o znakach rejestracyjnych D2-TED, D2-TEE, D2-TEF i czterech statków powietrznych typu B737-700 o znakach rejestracyjnych D2-TBF, D2-TBG, D2-TBH, D2-TBJ, a ograniczenie dotyczące eksploatacji tych statków powietrznych wyłącznie na trasach do i z Lizbony powinno być cofnięte. Przewozy tego przewoźnika do Unii Europejskiej powinny jednak podlegać stosownej weryfikacji rzeczywistej zgodności z odpowiednimi normami bezpieczeństwa w drodze priorytetowych kontroli na ziemi statków powietrznych tego przewoźnika, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 351/2008. |
| --- | --- |

(64)

W związku z tym, w oparciu o wspólne kryteria i uwzględniając zalecenia, o którym mowa w motywie 62, a także pozytywne wyniki kontroli na ziemi statków powietrznych tego przewoźnika, ocenia się, że TAAG powinien nadal figurować w załączniku B w odniesieniu do trzech statków powietrznych typu Boeing B777 o znakach rejestracyjnych D2-TED, D2-TEE, D2-TEF i czterech statków powietrznych typu B737-700 o znakach rejestracyjnych D2-TBF, D2-TBG, D2-TBH, D2-TBJ, a ograniczenie dotyczące eksploatacji tych statków powietrznych wyłącznie na trasach do i z Lizbony powinno być cofnięte. Przewozy tego przewoźnika do Unii Europejskiej powinny jednak podlegać stosownej weryfikacji rzeczywistej zgodności z odpowiednimi normami bezpieczeństwa w drodze priorytetowych kontroli na ziemi statków powietrznych tego przewoźnika, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 351/2008.

| (65) | INAVIC poinformował o dalszych postępach w usuwaniu nieprawidłowości stwierdzonych podczas ostatniej unijnej inspekcji służącej ocenie bezpieczeństwa, która miała miejsce w czerwcu 2009 r. W szczególności INAVIC zmienił angolskie przepisy dotyczące bezpieczeństwa lotniczego, tak aby odzwierciedlały one ostatnie zmiany norm ICAO, skonsolidował swój program nadzoru i zatrudnił dodatkowo dwóch wykwalifikowanych inspektorów ds. eksploatacji statków powietrznych. |
| --- | --- |

(65)

INAVIC poinformował o dalszych postępach w usuwaniu nieprawidłowości stwierdzonych podczas ostatniej unijnej inspekcji służącej ocenie bezpieczeństwa, która miała miejsce w czerwcu 2009 r. W szczególności INAVIC zmienił angolskie przepisy dotyczące bezpieczeństwa lotniczego, tak aby odzwierciedlały one ostatnie zmiany norm ICAO, skonsolidował swój program nadzoru i zatrudnił dodatkowo dwóch wykwalifikowanych inspektorów ds. eksploatacji statków powietrznych.

| (66) | INAVIC poinformował także o postępach procesu ponownej certyfikacji angolskich przewoźników lotniczych, który powinien zakończyć się do końca 2010 r. Jak wskazał INAVIC, do tego czasu przewoźnicy, którzy nie przejdą pomyślnie procesu ponownej certyfikacji zgodnie z angolskimi przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa lotniczego, będą musieli zaprzestać działalności. Jednak oprócz TAAG Angolan Airlines do tej pory żaden inny przewoźnik nie zakończył procesu ponownej certyfikacji. |
| --- | --- |

(66)

INAVIC poinformował także o postępach procesu ponownej certyfikacji angolskich przewoźników lotniczych, który powinien zakończyć się do końca 2010 r. Jak wskazał INAVIC, do tego czasu przewoźnicy, którzy nie przejdą pomyślnie procesu ponownej certyfikacji zgodnie z angolskimi przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa lotniczego, będą musieli zaprzestać działalności. Jednak oprócz TAAG Angolan Airlines do tej pory żaden inny przewoźnik nie zakończył procesu ponownej certyfikacji.

| (67) | INAVIC poinformował, że w trakcie procesu ponownej certyfikacji nadzór nad pewnymi przewoźnikami lotniczymi przyniósł zastrzeżenia co do bezpieczeństwa i wykazał przypadki naruszenia obowiązującym przepisów bezpieczeństwa, co poskutkowało podjęciem przez INAVIC odpowiednich działań egzekucyjnych. W konsekwencji certyfikat AOC przewoźnika Air Gemini został cofnięty w grudniu 2009 r., a certyfikaty AOC przewoźników PHA i SAL zostały cofnięte w lutym 2010 r. Certyfikaty AOC przewoźników Giraglobo, Mavewa i Airnave zostały zawieszone w lutym 2010 r. INAVIC nie przedstawił jednak dowodów potwierdzających cofnięcie tych certyfikatów. |
| --- | --- |

(67)

INAVIC poinformował, że w trakcie procesu ponownej certyfikacji nadzór nad pewnymi przewoźnikami lotniczymi przyniósł zastrzeżenia co do bezpieczeństwa i wykazał przypadki naruszenia obowiązującym przepisów bezpieczeństwa, co poskutkowało podjęciem przez INAVIC odpowiednich działań egzekucyjnych. W konsekwencji certyfikat AOC przewoźnika Air Gemini został cofnięty w grudniu 2009 r., a certyfikaty AOC przewoźników PHA i SAL zostały cofnięte w lutym 2010 r. Certyfikaty AOC przewoźników Giraglobo, Mavewa i Airnave zostały zawieszone w lutym 2010 r. INAVIC nie przedstawił jednak dowodów potwierdzających cofnięcie tych certyfikatów.

| (68) | Komisja wzywa INAVIC do zdecydowanego kontynuowania procesu ponownej certyfikacji angolskich przewoźników lotniczych z odpowiednim uwzględnieniem ewentualnych zastrzeżeń co do bezpieczeństwa, które mogą się pojawić w tym zakresie. W oparciu o wspólne kryteria ocenia się, że pozostali przewoźnicy podlegający nadzorowi INAVIC - Aerojet, Air26, Air Gicango, Air Jet, Air Nave, Alada, Angola Air Services, Diexim, Gira Globo, Heliang, Helimalongo, Mavewa, Rui & Conceicao, Servisair i Sonair, a także Air Gemini, PHA, SAL, powinni nadal figurować w załączniku A. |
| --- | --- |

(68)

Komisja wzywa INAVIC do zdecydowanego kontynuowania procesu ponownej certyfikacji angolskich przewoźników lotniczych z odpowiednim uwzględnieniem ewentualnych zastrzeżeń co do bezpieczeństwa, które mogą się pojawić w tym zakresie. W oparciu o wspólne kryteria ocenia się, że pozostali przewoźnicy podlegający nadzorowi INAVIC - Aerojet, Air26, Air Gicango, Air Jet, Air Nave, Alada, Angola Air Services, Diexim, Gira Globo, Heliang, Helimalongo, Mavewa, Rui & Conceicao, Servisair i Sonair, a także Air Gemini, PHA, SAL, powinni nadal figurować w załączniku A.

| (69) | Właściwe organy Federacji Rosyjskiej poinformowały Komisję w dniu 19 lutego 2010 r., że zmieniły swoją decyzję z dnia 25 kwietnia 2008 r., w której wykluczyły z przewozów do Unii Europejskiej statki powietrzne wpisane w AOC trzynastu rosyjskich przewoźników lotniczych. Statki te nie były wyposażone odpowiednio do wykonywania lotów międzynarodowych zgodnie z normami ICAO (brak TAWS/E-GPWS na wyposażeniu) lub a ich świadectwa zdatności do lotu wygasły lub nie zostały przedłużone. |
| --- | --- |

(69)

Właściwe organy Federacji Rosyjskiej poinformowały Komisję w dniu 19 lutego 2010 r., że zmieniły swoją decyzję z dnia 25 kwietnia 2008 r., w której wykluczyły z przewozów do Unii Europejskiej statki powietrzne wpisane w AOC trzynastu rosyjskich przewoźników lotniczych. Statki te nie były wyposażone odpowiednio do wykonywania lotów międzynarodowych zgodnie z normami ICAO (brak TAWS/E-GPWS na wyposażeniu) lub a ich świadectwa zdatności do lotu wygasły lub nie zostały przedłużone.

| (70) | Zgodnie z nową decyzją z przewozów do, w ramach i z Unii Europejskiej wyklucza się następujące statki powietrzne:






  a) | Aircompany Yakutia: Antonov AN-140: RA-41250; AN-24RV: RA-46496, RA-46665, RA-47304, RA-47352, RA-47353, RA-47360; AN-26: RA-26660. |
| --- | --- | --- |

(70)

Zgodnie z nową decyzją z przewozów do, w ramach i z Unii Europejskiej wyklucza się następujące statki powietrzne:

a)

Aircompany Yakutia: Antonov AN-140: RA-41250; AN-24RV: RA-46496, RA-46665, RA-47304, RA-47352, RA-47353, RA-47360; AN-26: RA-26660.

| b) | Atlant Soyuz: Tupolev TU-154M: RA-85672 i RA-85682. |
| --- | --- |

b)

Atlant Soyuz: Tupolev TU-154M: RA-85672 i RA-85682.

| c) | Gazpromavia: Tupolev TU-154M: RA-85625 i RA-85774; Yakovlev Yak-40: RA-87511, RA-88186 i RA-88300; Yak-40K: RA-21505 i RA-98109; Yak-42D: RA-42437; wszystkie (22) helikoptery Kamov Ka-26 (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie (49) helikoptery Mi-8 (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie (11) helikoptery Mi-171 (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie (8) helikoptery Mi-2 (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie (1) helikoptery EC-120B: RA-04116. |
| --- | --- |

c)

Gazpromavia: Tupolev TU-154M: RA-85625 i RA-85774; Yakovlev Yak-40: RA-87511, RA-88186 i RA-88300; Yak-40K: RA-21505 i RA-98109; Yak-42D: RA-42437; wszystkie (22) helikoptery Kamov Ka-26 (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie (49) helikoptery Mi-8 (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie (11) helikoptery Mi-171 (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie (8) helikoptery Mi-2 (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie (1) helikoptery EC-120B: RA-04116.

| d) | Kavminvodyavia: Tupolev TU-154B: RA-85307, RA-85494 i RA-85457. |
| --- | --- |

d)

Kavminvodyavia: Tupolev TU-154B: RA-85307, RA-85494 i RA-85457.

| e) | Krasnoyarsky Airlines: statek powietrzny typu TU-154M o znaku rejestracyjnym RA-85682 poprzednio objęty certyfikatem AOC przewoźnika Krasnoyarsky Airlines wycofanym w 2009 r., eksploatowany obecnie przez innego przewoźnika lotniczego posiadającego certyfikat wydany przez Federacje Rosyjską. |
| --- | --- |

e)

Krasnoyarsky Airlines: statek powietrzny typu TU-154M o znaku rejestracyjnym RA-85682 poprzednio objęty certyfikatem AOC przewoźnika Krasnoyarsky Airlines wycofanym w 2009 r., eksploatowany obecnie przez innego przewoźnika lotniczego posiadającego certyfikat wydany przez Federacje Rosyjską.

| f) | Kuban Airlines: Yakovlev Yak-42: RA-42331, RA-42336, RA-42350, RA-42538, i RA-42541. |
| --- | --- |

f)

Kuban Airlines: Yakovlev Yak-42: RA-42331, RA-42336, RA-42350, RA-42538, i RA-42541.

| g) | Orenburg Airlines: Tupolev TU-154B: RA-85602; wszystkie statki typu TU-134 (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie statki powietrzne typu Antonov An-24 (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie statki powietrzne typu An-2 (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie helikoptery Mi-2 (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie helikoptery Mi-8 (znaki rejestracyjne nieznane). |
| --- | --- |

g)

Orenburg Airlines: Tupolev TU-154B: RA-85602; wszystkie statki typu TU-134 (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie statki powietrzne typu Antonov An-24 (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie statki powietrzne typu An-2 (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie helikoptery Mi-2 (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie helikoptery Mi-8 (znaki rejestracyjne nieznane).

| h) | Siberia Airlines: Tupolev TU-154M: RA-85613, RA-85619, RA-85622 i RA-85690. |
| --- | --- |

h)

Siberia Airlines: Tupolev TU-154M: RA-85613, RA-85619, RA-85622 i RA-85690.

| i) | Tatarstan Airlines: Yakovlev Yak-42D: RA-42374, RA-42433; wszystkie statki powietrzne typu Tupolev TU-134A w tym: RA-65065, RA-65102, RA-65691, RA-65970 i RA-65973; wszystkie statki powietrzne typu Antonov AN-24RV, w tym: RA-46625 i RA-47818; statki powietrzne typu AN24RV o znakach rejestracyjnych RA-46625 i RA-47818 są obecnie eksploatowane przez innego rosyjskiego przewoźnika. |
| --- | --- |

i)

Tatarstan Airlines: Yakovlev Yak-42D: RA-42374, RA-42433; wszystkie statki powietrzne typu Tupolev TU-134A w tym: RA-65065, RA-65102, RA-65691, RA-65970 i RA-65973; wszystkie statki powietrzne typu Antonov AN-24RV, w tym: RA-46625 i RA-47818; statki powietrzne typu AN24RV o znakach rejestracyjnych RA-46625 i RA-47818 są obecnie eksploatowane przez innego rosyjskiego przewoźnika.

| j) | Ural Airlines: Tupolev TU-154B: RA-85508 (statki powietrzne o znakach rejestracyjnych RA-85319, RA-85337, RA-85357, RA-85375, RA-85374 i RA-85432 nie są obecnie eksploatowane z przyczyn finansowych). |
| --- | --- |

j)

Ural Airlines: Tupolev TU-154B: RA-85508 (statki powietrzne o znakach rejestracyjnych RA-85319, RA-85337, RA-85357, RA-85375, RA-85374 i RA-85432 nie są obecnie eksploatowane z przyczyn finansowych).

| k) | UTAir: Tupolev TU-154M: RA-85733, RA-85755, RA-85806, RA-85820; wszystkie (25) statki powietrzne typu (25) TU-134: RA-65024, RA-65033, RA-65127, RA-65148, RA-65560, RA-65572, RA-65575, RA-65607, RA-65608, RA-65609, RA-65611, RA-65613, RA-65616, RA-65620, RA-65622, RA-65728, RA-65755, RA-65777, RA-65780, RA-65793, RA-65901, RA-65902, i RA-65977; statki powietrzne typu RA-65143 i RA-65916 eksploatowane są przez innego rosyjskiego przewoźnika; wszystkie (1) statki powietrzne typu TU-134B: RA-65726; wszystkie (10) statki powietrzne typu Yakovlev Yak-40: RA-87348 (obecnie nieeksploatowany z przyczyn finansowych), RA-87907, RA-87941, RA-87997, RA-88209, RA-88227 i RA-88280; wszystkie helikoptery Mil-26: (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie helikoptery Mil-10: (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie helikoptery Mil-8 (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie helikoptery AS-355 (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie helikoptery BO-105 (znaki rejestracyjne nieznane); statek powietrzny typu AN-24B: RA-46388, statki powietrzne RA-46267 i RA-47289 oraz statki powietrzne typu AN-24RV: RA-46509, RA-46519 i RA-47800 są obecnie eksploatowane przez innego rosyjskiego przewoźnika. |
| --- | --- |

k)

UTAir: Tupolev TU-154M: RA-85733, RA-85755, RA-85806, RA-85820; wszystkie (25) statki powietrzne typu (25) TU-134: RA-65024, RA-65033, RA-65127, RA-65148, RA-65560, RA-65572, RA-65575, RA-65607, RA-65608, RA-65609, RA-65611, RA-65613, RA-65616, RA-65620, RA-65622, RA-65728, RA-65755, RA-65777, RA-65780, RA-65793, RA-65901, RA-65902, i RA-65977; statki powietrzne typu RA-65143 i RA-65916 eksploatowane są przez innego rosyjskiego przewoźnika; wszystkie (1) statki powietrzne typu TU-134B: RA-65726; wszystkie (10) statki powietrzne typu Yakovlev Yak-40: RA-87348 (obecnie nieeksploatowany z przyczyn finansowych), RA-87907, RA-87941, RA-87997, RA-88209, RA-88227 i RA-88280; wszystkie helikoptery Mil-26: (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie helikoptery Mil-10: (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie helikoptery Mil-8 (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie helikoptery AS-355 (znaki rejestracyjne nieznane); wszystkie helikoptery BO-105 (znaki rejestracyjne nieznane); statek powietrzny typu AN-24B: RA-46388, statki powietrzne RA-46267 i RA-47289 oraz statki powietrzne typu AN-24RV: RA-46509, RA-46519 i RA-47800 są obecnie eksploatowane przez innego rosyjskiego przewoźnika.

| l) | Rossija (STC Russia): Tupolev TU-134: RA-65979, statki powietrzne RA-65904, RA-65905, RA-65911, RA-65921 i RA-65555 są eksploatowane przez innego rosyjskiego przewoźnika; TU-214: RA-64504 i RA-64505 są eksploatowane przez innego rosyjskiego przewoźnika; Ilyushin IL-18: RA-75454 i RA-75464 są eksploatowane przez innego rosyjskiego przewoźnika; Yakovlev Yak-40: RA-87203, RA-87968, RA-87971 i RA-88200 są eksploatowane przez innego rosyjskiego przewoźnika. |
| --- | --- |

l)

Rossija (STC Russia): Tupolev TU-134: RA-65979, statki powietrzne RA-65904, RA-65905, RA-65911, RA-65921 i RA-65555 są eksploatowane przez innego rosyjskiego przewoźnika; TU-214: RA-64504 i RA-64505 są eksploatowane przez innego rosyjskiego przewoźnika; Ilyushin IL-18: RA-75454 i RA-75464 są eksploatowane przez innego rosyjskiego przewoźnika; Yakovlev Yak-40: RA-87203, RA-87968, RA-87971 i RA-88200 są eksploatowane przez innego rosyjskiego przewoźnika.

| (71) | Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1144/2009 Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) i państwa członkowskie przeprowadziły kontrolę na miejscu w Jemenie w celu oceny sytuacji Yemenia pod kątem bezpieczeństwa, oraz aby ocenić rzeczywiste przestrzeganie przez tego przewoźnika międzynarodowych norm bezpieczeństwa i zdolność CAMA do zapewnienia nadzoru nad bezpieczeństwem lotnictwa cywilnego w Jemenie. |
| --- | --- |

(71)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1144/2009 Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) i państwa członkowskie przeprowadziły kontrolę na miejscu w Jemenie w celu oceny sytuacji Yemenia pod kątem bezpieczeństwa, oraz aby ocenić rzeczywiste przestrzeganie przez tego przewoźnika międzynarodowych norm bezpieczeństwa i zdolność CAMA do zapewnienia nadzoru nad bezpieczeństwem lotnictwa cywilnego w Jemenie.

| (72) | Kontrola potwierdziła, że CAMA jest w stanie zapewnić skuteczny nadzór nad Yemenia Yemen Airways oraz zagwarantować, że przewoźnicy, którym wydaje certyfikaty przewoźnika lotniczego (AOC), utrzymują bezpieczny poziom eksploatacji, zgodnie z normami ICAO. Kontrola potwierdziła również, że kontrolowanie przewoźnika Yemenia Yemen Airways oraz nadzór nad nim są wystarczające, aby zagwarantować, że jego działalność jest zgodna z wymogami określonymi w jego certyfikacie AOC. |
| --- | --- |

(72)

Kontrola potwierdziła, że CAMA jest w stanie zapewnić skuteczny nadzór nad Yemenia Yemen Airways oraz zagwarantować, że przewoźnicy, którym wydaje certyfikaty przewoźnika lotniczego (AOC), utrzymują bezpieczny poziom eksploatacji, zgodnie z normami ICAO. Kontrola potwierdziła również, że kontrolowanie przewoźnika Yemenia Yemen Airways oraz nadzór nad nim są wystarczające, aby zagwarantować, że jego działalność jest zgodna z wymogami określonymi w jego certyfikacie AOC.

| (73) | Biorąc pod uwagę wyniki kontroli nie są konieczne dalsze działania na tym etapie. Komisja nadal będzie uważnie monitorować działalność przewoźnika i zachęca organy Jemenu do dalszych wysiłków na rzecz wyjaśnienia przyczyn wypadku, jakim uległ statek powietrzny przewoźnika Yemenia Yemen Airways wykonujący rejs numer 626. Państwa członkowskie będą sprawdzać rzeczywiste przestrzeganie odpowiednich norm bezpieczeństwa w drodze priorytetowych kontroli na ziemi statków powietrznych tego przewoźnika, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 351/2008. |
| --- | --- |

(73)

Biorąc pod uwagę wyniki kontroli nie są konieczne dalsze działania na tym etapie. Komisja nadal będzie uważnie monitorować działalność przewoźnika i zachęca organy Jemenu do dalszych wysiłków na rzecz wyjaśnienia przyczyn wypadku, jakim uległ statek powietrzny przewoźnika Yemenia Yemen Airways wykonujący rejs numer 626. Państwa członkowskie będą sprawdzać rzeczywiste przestrzeganie odpowiednich norm bezpieczeństwa w drodze priorytetowych kontroli na ziemi statków powietrznych tego przewoźnika, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 351/2008.

| (74) | Istnieją potwierdzone dowody braku wystarczających zdolności po stronie organów odpowiedzialnych za nadzór nad przewoźnikami lotniczymi, którym wydano certyfikaty na Filipinach, do zajęcia się kwestią uchybień w zakresie bezpieczeństwa, a także niedostateczne dowody na potwierdzenie zgodności z normami bezpieczeństwa ICAO i zalecanymi praktykami po stronie przewoźników lotniczych, którym wydano certyfikaty na Filipinach. Wskazują na to wyniki kontroli przeprowadzonej na Filipinach przez ICAO w październiku 2009 r. w ramach globalnego programu kontroli nadzoru nad bezpieczeństwem (USOAP) oraz coraz niższa ocena Filipin w zestawieniach prowadzonych przez właściwe organy Stanów Zjednoczonych. |
| --- | --- |

(74)

Istnieją potwierdzone dowody braku wystarczających zdolności po stronie organów odpowiedzialnych za nadzór nad przewoźnikami lotniczymi, którym wydano certyfikaty na Filipinach, do zajęcia się kwestią uchybień w zakresie bezpieczeństwa, a także niedostateczne dowody na potwierdzenie zgodności z normami bezpieczeństwa ICAO i zalecanymi praktykami po stronie przewoźników lotniczych, którym wydano certyfikaty na Filipinach. Wskazują na to wyniki kontroli przeprowadzonej na Filipinach przez ICAO w październiku 2009 r. w ramach globalnego programu kontroli nadzoru nad bezpieczeństwem (USOAP) oraz coraz niższa ocena Filipin w zestawieniach prowadzonych przez właściwe organy Stanów Zjednoczonych.

| (75) | Zgodnie z wynikami przeprowadzonej w październiku 2009 r. na Filipinach kontroli w ramach globalnego programu kontroli nadzoru nad bezpieczeństwem (USOAP), ICAO podała do wiadomości wszystkich państw będących stronami konwencji chicagowskiej informację na temat poważnych uchybień w zakresie bezpieczeństwa dotyczących nadzoru nad przewoźnikami lotniczymi oraz statkami powietrznymi zarejestrowanymi na Filipinach (11), zgodnie z którą 47 przewoźników lotniczych na Filipinach, w tym międzynarodowi przewoźnicy lotniczy, wykonuje przewozy w oparciu o certyfikaty przewoźnika lotniczego wydane zgodnie z uchylonymi przepisami administracyjnymi. Właściwe organy Filipin nie opracowały żadnego planu wdrożenia lub planu przejściowego dotyczącego certyfikacji pozostałych przewoźników lotniczych zgodnie z rozporządzeniami w sprawie lotnictwa cywilnego, które zastąpiły wyżej wspomniane przepisy administracyjne. Ponadto właściwe organy Filipin od ponad roku nie przeprowadzają inspekcji w ramach nadzoru przewoźników lotniczych. Plany działań naprawczych, jakie zaproponowały właściwe organy w celu usunięcia wspomnianych istotnych uchybień w zakresie bezpieczeństwa, nie zostały przez ICAO uznane za możliwe do zaakceptowania, tak więc kwestia uchybień nadal pozostaje nierozwiązana. |
| --- | --- |

(75)

Zgodnie z wynikami przeprowadzonej w październiku 2009 r. na Filipinach kontroli w ramach globalnego programu kontroli nadzoru nad bezpieczeństwem (USOAP), ICAO podała do wiadomości wszystkich państw będących stronami konwencji chicagowskiej informację na temat poważnych uchybień w zakresie bezpieczeństwa dotyczących nadzoru nad przewoźnikami lotniczymi oraz statkami powietrznymi zarejestrowanymi na Filipinach (11), zgodnie z którą 47 przewoźników lotniczych na Filipinach, w tym międzynarodowi przewoźnicy lotniczy, wykonuje przewozy w oparciu o certyfikaty przewoźnika lotniczego wydane zgodnie z uchylonymi przepisami administracyjnymi. Właściwe organy Filipin nie opracowały żadnego planu wdrożenia lub planu przejściowego dotyczącego certyfikacji pozostałych przewoźników lotniczych zgodnie z rozporządzeniami w sprawie lotnictwa cywilnego, które zastąpiły wyżej wspomniane przepisy administracyjne. Ponadto właściwe organy Filipin od ponad roku nie przeprowadzają inspekcji w ramach nadzoru przewoźników lotniczych. Plany działań naprawczych, jakie zaproponowały właściwe organy w celu usunięcia wspomnianych istotnych uchybień w zakresie bezpieczeństwa, nie zostały przez ICAO uznane za możliwe do zaakceptowania, tak więc kwestia uchybień nadal pozostaje nierozwiązana.

| (76) | Ponadto Federalna Administracja Lotnictwa Cywilnego Stanów Zjednoczonych (FAA) w dalszym ciągu klasyfikuje Filipiny pod względem bezpieczeństwa w kategorii drugiej w ramach programu IASA, co oznacza że Republika Filipin nie spełnia międzynarodowych norm bezpieczeństwa ustanowionych przez ICAO. |
| --- | --- |

(76)

Ponadto Federalna Administracja Lotnictwa Cywilnego Stanów Zjednoczonych (FAA) w dalszym ciągu klasyfikuje Filipiny pod względem bezpieczeństwa w kategorii drugiej w ramach programu IASA, co oznacza że Republika Filipin nie spełnia międzynarodowych norm bezpieczeństwa ustanowionych przez ICAO.

| (77) | W informacji o poważnych uchybieniach w zakresie bezpieczeństwa opublikowanej przez ICAO stwierdza się również, że plan działań naprawczych przedstawiony Komisji przez właściwe organy Filipin w dniu 13 października 2008 r. (12), którego zakończenie przewidziane było na dzień 31 marca 2009 r., nie został wykonany oraz że właściwe organy Filipin nie były w stanie terminowo wdrożyć tego planu. |
| --- | --- |

(77)

W informacji o poważnych uchybieniach w zakresie bezpieczeństwa opublikowanej przez ICAO stwierdza się również, że plan działań naprawczych przedstawiony Komisji przez właściwe organy Filipin w dniu 13 października 2008 r. (12), którego zakończenie przewidziane było na dzień 31 marca 2009 r., nie został wykonany oraz że właściwe organy Filipin nie były w stanie terminowo wdrożyć tego planu.

| (78) | W związku z opublikowaną przez ICAO informacją o poważnych uchybieniach w zakresie bezpieczeństwa, Komisja rozpoczęła konsultacje z właściwymi organami Filipin, wyrażając poważne obawy co do bezpieczeństwa działalności wszystkich przewoźników lotniczych, którym wydano koncesje w tym kraju, i prosząc o wyjaśnienie działań podjętych przez właściwe organy Filipin w odpowiedzi na stwierdzone uchybienia w zakresie bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(78)

W związku z opublikowaną przez ICAO informacją o poważnych uchybieniach w zakresie bezpieczeństwa, Komisja rozpoczęła konsultacje z właściwymi organami Filipin, wyrażając poważne obawy co do bezpieczeństwa działalności wszystkich przewoźników lotniczych, którym wydano koncesje w tym kraju, i prosząc o wyjaśnienie działań podjętych przez właściwe organy Filipin w odpowiedzi na stwierdzone uchybienia w zakresie bezpieczeństwa.

| (79) | W okresie między styczniem a marcem 2010 r. właściwe organy Filipin (CAAP) przekazały dokumentację, ale nie dostarczyły wszystkich wymaganych informacji, a w szczególności dowodów potwierdzających, że kwestia uchybień w zakresie bezpieczeństwa została należycie rozwiązana. |
| --- | --- |

(79)

W okresie między styczniem a marcem 2010 r. właściwe organy Filipin (CAAP) przekazały dokumentację, ale nie dostarczyły wszystkich wymaganych informacji, a w szczególności dowodów potwierdzających, że kwestia uchybień w zakresie bezpieczeństwa została należycie rozwiązana.

| (80) | Dnia 18 marca 2010 r. CAAP udzielił ustnych wyjaśnień Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Lotniczego i potwierdził, że 20 przewoźników lotniczych nadal prowadzi działalność na podstawie certyfikatów AOC, które zostały wystawione na mocy uchylonych przepisów administracyjnych, do czasu pomyślnego zakończenia procesu ponownej certyfikacji lub najpóźniej do dnia 1 grudnia 2010 r. Przewoźnikami tymi są: Aerowurks Aerial Spraying Services, Airtrack Agricultural Corp., Asia Aircraft Overseas, Philippines Inc., Aviation Technology Innovators Inc., Bendice Transport Management Inc., Canadian Helicopter Philippines Inc., CM Aero, Cyclone Airways, INAEC Aviation Corp., Macro Asia Air Taxi Services, Omni Aviation, Corp., Philippine Agricultural Aviation Corp., Royal Air Charter Services Inc., Royal Star Aviation Inc., Southstar Aviation Company, Subic International Air Charter Inc., Subic Seaplane Inc. Ponadto CAAP potwierdził, że wielu z tych przewoźników nadal prowadzi działalność na podstawie certyfikatów AOC, które straciły już ważność, zgodnie z przepisami o tymczasowych zwolnieniach upoważniających ich do posiadania takich certyfikatów AOC. W szczególności przewoźnik Pacific East Asia Cargo Airlines Inc. nadal obsługuje międzynarodowe przewozy cargo z wykorzystaniem dużego statku powietrznego typu Boeing B727, a jego AOC, wystawiony dnia 31 marca 2008 r. na podstawie uchylonych przepisów administracyjnych, stracił ważność dnia 30 marca 2009 r., korzystając ze zwolnienia z konieczności przestrzegania warunków tego AOC, wydanego dnia 16 grudnia 2009 r. na okres maksymalnie 90 dni, czyli do dnia 16 marca 2010 r. CAAP nie był w stanie stwierdzić, czy przewoźnik ten rzeczywiście zaprzestał działalności z dniem 18 marca 2010 r. |
| --- | --- |

(80)

Dnia 18 marca 2010 r. CAAP udzielił ustnych wyjaśnień Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Lotniczego i potwierdził, że 20 przewoźników lotniczych nadal prowadzi działalność na podstawie certyfikatów AOC, które zostały wystawione na mocy uchylonych przepisów administracyjnych, do czasu pomyślnego zakończenia procesu ponownej certyfikacji lub najpóźniej do dnia 1 grudnia 2010 r. Przewoźnikami tymi są: Aerowurks Aerial Spraying Services, Airtrack Agricultural Corp., Asia Aircraft Overseas, Philippines Inc., Aviation Technology Innovators Inc., Bendice Transport Management Inc., Canadian Helicopter Philippines Inc., CM Aero, Cyclone Airways, INAEC Aviation Corp., Macro Asia Air Taxi Services, Omni Aviation, Corp., Philippine Agricultural Aviation Corp., Royal Air Charter Services Inc., Royal Star Aviation Inc., Southstar Aviation Company, Subic International Air Charter Inc., Subic Seaplane Inc. Ponadto CAAP potwierdził, że wielu z tych przewoźników nadal prowadzi działalność na podstawie certyfikatów AOC, które straciły już ważność, zgodnie z przepisami o tymczasowych zwolnieniach upoważniających ich do posiadania takich certyfikatów AOC. W szczególności przewoźnik Pacific East Asia Cargo Airlines Inc. nadal obsługuje międzynarodowe przewozy cargo z wykorzystaniem dużego statku powietrznego typu Boeing B727, a jego AOC, wystawiony dnia 31 marca 2008 r. na podstawie uchylonych przepisów administracyjnych, stracił ważność dnia 30 marca 2009 r., korzystając ze zwolnienia z konieczności przestrzegania warunków tego AOC, wydanego dnia 16 grudnia 2009 r. na okres maksymalnie 90 dni, czyli do dnia 16 marca 2010 r. CAAP nie był w stanie stwierdzić, czy przewoźnik ten rzeczywiście zaprzestał działalności z dniem 18 marca 2010 r.

| (81) | CAAP poinformował o następujących dziewięciu AOC, które straciły ważność lub nie zostały przedłużone: Beacon, Corporate Air, Frontier Aviation Corp., Mora Air Service Inc., Pacific Airways Corp., Pacific Alliance Corp., Topflite Airways Inc., World Aviation Corp. i Yokota Aviation Corp. Niemniej jednak CAAP nie dostarczył odpowiednich dowodów potwierdzających, że AOC tych przewoźników zostały cofnięte i w konsekwencji przewoźnicy ci przestali istnieć. |
| --- | --- |

(81)

CAAP poinformował o następujących dziewięciu AOC, które straciły ważność lub nie zostały przedłużone: Beacon, Corporate Air, Frontier Aviation Corp., Mora Air Service Inc., Pacific Airways Corp., Pacific Alliance Corp., Topflite Airways Inc., World Aviation Corp. i Yokota Aviation Corp. Niemniej jednak CAAP nie dostarczył odpowiednich dowodów potwierdzających, że AOC tych przewoźników zostały cofnięte i w konsekwencji przewoźnicy ci przestali istnieć.

| (82) | CAAP poinformował o rozpoczęciu procesu ponownej certyfikacji już na początku 2009 r. i w stosunku do 21 przewoźników lotniczych proces ten już zakończono zgodnie z przepisami o lotnictwie cywilnym, które weszły w życie w 2008 r. Przewoźnikami tymi są: Air Philippines Corp., Aviatour's Fly'n Inc., Cebu Pacific Air, Chemtrad Aviation Corp., Far East Aviation Services, F.F. Cruz & Company Inc., Huma Corp., Interisland Airlines Inc., Island Aviation, Lion Air Inc., Mindanao Rainbow Agricultural Development Services, Misibis Aviation and Development Corp., Philippine Airlines, South East Asian Airlines Inc., Spirit of Manila Airlines Corp., TransGlobal Airways Corp., WCC Aviation Company, Zenith Air Inc., Zest Airways Inc. CAAP nie wykazał jednak solidności procesu ponownej certyfikacji. CAAP nie był w stanie przedstawić kompletnych certyfikatów wszystkich tych przewoźników, a przedstawione AOC uniemożliwiały w szczególności stwierdzenie liczby i znaków rejestracyjnych statków powietrznych dla następujących przewoźników poddanych ponownej certyfikacji: Zest Airways Inc., Lion Air, Inc., Aviatour's Fly'sn Inc., Misibis Aviation i Development Corp. Ponadto CAAP nie przeprowadził kontroli przed certyfikacją i nie dostarczył dowodów potwierdzających przeprowadzenie przed ponowną certyfikacją odpowiednich analiz w zakresie eksploatacji i obsługi technicznej u przewoźników w celu wykazania rzeczywistego przestrzegania zatwierdzonych podręczników i obowiązujących norm bezpieczeństwa w zakresie eksploatacji i obsługi technicznej. Ponadto CAAP nie wykazał, że ponownie certyfikowani przewoźnicy podlegają odpowiedniemu nadzorowi po certyfikacji, gdyż przedstawione plany nadzoru na 2010 r. w odniesieniu do zdatności do lotu i licencjonowania nie obejmowały żadnych dat dla planowanych działań. |
| --- | --- |

(82)

CAAP poinformował o rozpoczęciu procesu ponownej certyfikacji już na początku 2009 r. i w stosunku do 21 przewoźników lotniczych proces ten już zakończono zgodnie z przepisami o lotnictwie cywilnym, które weszły w życie w 2008 r. Przewoźnikami tymi są: Air Philippines Corp., Aviatour's Fly'n Inc., Cebu Pacific Air, Chemtrad Aviation Corp., Far East Aviation Services, F.F. Cruz & Company Inc., Huma Corp., Interisland Airlines Inc., Island Aviation, Lion Air Inc., Mindanao Rainbow Agricultural Development Services, Misibis Aviation and Development Corp., Philippine Airlines, South East Asian Airlines Inc., Spirit of Manila Airlines Corp., TransGlobal Airways Corp., WCC Aviation Company, Zenith Air Inc., Zest Airways Inc. CAAP nie wykazał jednak solidności procesu ponownej certyfikacji. CAAP nie był w stanie przedstawić kompletnych certyfikatów wszystkich tych przewoźników, a przedstawione AOC uniemożliwiały w szczególności stwierdzenie liczby i znaków rejestracyjnych statków powietrznych dla następujących przewoźników poddanych ponownej certyfikacji: Zest Airways Inc., Lion Air, Inc., Aviatour's Fly'sn Inc., Misibis Aviation i Development Corp. Ponadto CAAP nie przeprowadził kontroli przed certyfikacją i nie dostarczył dowodów potwierdzających przeprowadzenie przed ponowną certyfikacją odpowiednich analiz w zakresie eksploatacji i obsługi technicznej u przewoźników w celu wykazania rzeczywistego przestrzegania zatwierdzonych podręczników i obowiązujących norm bezpieczeństwa w zakresie eksploatacji i obsługi technicznej. Ponadto CAAP nie wykazał, że ponownie certyfikowani przewoźnicy podlegają odpowiedniemu nadzorowi po certyfikacji, gdyż przedstawione plany nadzoru na 2010 r. w odniesieniu do zdatności do lotu i licencjonowania nie obejmowały żadnych dat dla planowanych działań.

| (83) | Philippines Airlines wystąpił z wnioskiem o umożliwienie mu złożenia ustnych wyjaśnień na spotkaniu z Komitetem ds. Bezpieczeństwa Lotniczego i spotkanie takie odbyło się w dniu 18 marca 2010 r. Przewoźnik poinformował o swojej działalności i procesie ponownej certyfikacji, który przeszedł w 2009 r., zakończony wydaniem nowego AOC dnia 9 października 2009 r., potwierdzające zgodność z przepisami o lotnictwie cywilnym, które weszły w życie w 2008 r. Przewoźnik przedstawił wyniki kontroli przeprowadzonej przed ponowną certyfikacją i potwierdził, że skupiała się ona głównie na analizie i zatwierdzeniu nowych podręczników i procedur. Przewoźnik stwierdził także, że CAAP nie przeprowadził u niego kompleksowej kontroli na miejscu przed ponowną certyfikacją i jeśli chodzi o eksploatację statków powietrznych, obszar ten nie był jeszcze kontrolowany przez CAAP – kontrola taka ma dopiero nastąpić. Philippines Airlines poinformował, że nie wykonuje przewozów do UE, a w związku z obniżeniem oceny Filipin w zestawieniach prowadzonych przez Federalną Administrację Lotnictwa Cywilnego Stanów Zjednoczonych (FAA) przewozy do Stanów Zjednoczonych podlegają ograniczeniom i przewoźnik nie może obsługiwać dodatkowych tras, ani zmieniać statków powietrznych na obecnie obsługiwanych trasach. |
| --- | --- |

(83)

Philippines Airlines wystąpił z wnioskiem o umożliwienie mu złożenia ustnych wyjaśnień na spotkaniu z Komitetem ds. Bezpieczeństwa Lotniczego i spotkanie takie odbyło się w dniu 18 marca 2010 r. Przewoźnik poinformował o swojej działalności i procesie ponownej certyfikacji, który przeszedł w 2009 r., zakończony wydaniem nowego AOC dnia 9 października 2009 r., potwierdzające zgodność z przepisami o lotnictwie cywilnym, które weszły w życie w 2008 r. Przewoźnik przedstawił wyniki kontroli przeprowadzonej przed ponowną certyfikacją i potwierdził, że skupiała się ona głównie na analizie i zatwierdzeniu nowych podręczników i procedur. Przewoźnik stwierdził także, że CAAP nie przeprowadził u niego kompleksowej kontroli na miejscu przed ponowną certyfikacją i jeśli chodzi o eksploatację statków powietrznych, obszar ten nie był jeszcze kontrolowany przez CAAP – kontrola taka ma dopiero nastąpić. Philippines Airlines poinformował, że nie wykonuje przewozów do UE, a w związku z obniżeniem oceny Filipin w zestawieniach prowadzonych przez Federalną Administrację Lotnictwa Cywilnego Stanów Zjednoczonych (FAA) przewozy do Stanów Zjednoczonych podlegają ograniczeniom i przewoźnik nie może obsługiwać dodatkowych tras, ani zmieniać statków powietrznych na obecnie obsługiwanych trasach.

| (84) | Cebu Pacific Airlines wystąpił z wnioskiem o umożliwienie mu złożenia ustnych wyjaśnień na spotkaniu z Komitetem ds. Bezpieczeństwa Lotniczego i spotkanie takie odbyło się w dniu 18 marca 2010 r. Przewoźnik poinformował o swojej działalności i procesie ponownej certyfikacji, który przeszedł w 2009 r., zakończony wydaniem nowego AOC dnia 25 listopada 2009 r., potwierdzające zgodność z przepisami o lotnictwie cywilnym, które weszły w życie w 2008 r. Przewoźnik przedstawił wyniki kontroli przeprowadzonej przed ponowną certyfikacją i potwierdził w szczególności, że uzyskany certyfikat obejmuje nowe zezwolenie na przewóz towarów niebezpiecznych, lecz obszar ten nie został skontrolowany przez CAAP. Przewoźnik stwierdził jednak, że dobrowolnie nie korzysta z tego zezwolenia. Ponadto Cebu Pacific poinformował, że w związku z obniżeniem oceny Filipin w zestawieniach prowadzonych przez Federalną Administrację Lotnictwa Cywilnego Stanów Zjednoczonych (FAA), nie jest on dopuszczony do przewozów do Stanów Zjednoczonych. Przewoźnik stwierdził, że nie zamierza wykonywać przewozów do UE. |
| --- | --- |

(84)

Cebu Pacific Airlines wystąpił z wnioskiem o umożliwienie mu złożenia ustnych wyjaśnień na spotkaniu z Komitetem ds. Bezpieczeństwa Lotniczego i spotkanie takie odbyło się w dniu 18 marca 2010 r. Przewoźnik poinformował o swojej działalności i procesie ponownej certyfikacji, który przeszedł w 2009 r., zakończony wydaniem nowego AOC dnia 25 listopada 2009 r., potwierdzające zgodność z przepisami o lotnictwie cywilnym, które weszły w życie w 2008 r. Przewoźnik przedstawił wyniki kontroli przeprowadzonej przed ponowną certyfikacją i potwierdził w szczególności, że uzyskany certyfikat obejmuje nowe zezwolenie na przewóz towarów niebezpiecznych, lecz obszar ten nie został skontrolowany przez CAAP. Przewoźnik stwierdził jednak, że dobrowolnie nie korzysta z tego zezwolenia. Ponadto Cebu Pacific poinformował, że w związku z obniżeniem oceny Filipin w zestawieniach prowadzonych przez Federalną Administrację Lotnictwa Cywilnego Stanów Zjednoczonych (FAA), nie jest on dopuszczony do przewozów do Stanów Zjednoczonych. Przewoźnik stwierdził, że nie zamierza wykonywać przewozów do UE.

| (85) | Komisja docenia wysiłki poczynione ostatnio przez dwóch przewoźników lotniczych w celu zapewnienia bezpiecznej eksploatacji statków powietrznych i przyznaje, że przewoźnicy ci wdrożyli wewnętrzne środki mające podnieść poziom bezpieczeństwa. Komisja jest gotowa przeprowadzić kontrolę u tych przewoźników z udziałem państw członkowskich i Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego w celu sprawdzenia, czy przestrzegają oni międzynarodowych norm bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(85)

Komisja docenia wysiłki poczynione ostatnio przez dwóch przewoźników lotniczych w celu zapewnienia bezpiecznej eksploatacji statków powietrznych i przyznaje, że przewoźnicy ci wdrożyli wewnętrzne środki mające podnieść poziom bezpieczeństwa. Komisja jest gotowa przeprowadzić kontrolę u tych przewoźników z udziałem państw członkowskich i Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego w celu sprawdzenia, czy przestrzegają oni międzynarodowych norm bezpieczeństwa.

| (86) | Komisja przyznaje także, że właściwe organy podjęły ostatnio wysiłki na rzecz zreformowania systemu lotnictwa cywilnego na Filipinach, a także poczyniono pewne kroki w kierunku usunięcia uchybień w zakresie bezpieczeństwa stwierdzonych przez FAA i ICAO. Tym niemniej, na podstawie wspólnych kryteriów, w oczekiwaniu na skuteczne wdrożenie stosownych działań naprawczych mających na celu usunięcie stwierdzonych przez ICAO uchybień w zakresie bezpieczeństwa, ocenia się, że właściwe organy Filipin nie są obecnie w stanie wdrożyć ani wyegzekwować rzeczywistego przestrzegania odpowiednich norm bezpieczeństwa przez wszystkich przewoźników lotniczych podlegających sprawowanej przez nie kontroli regulacyjnej. W związku z powyższym wszyscy przewoźnicy posiadający certyfikaty na Filipinach powinni podlegać zakazowi wykonywania przewozów i powinni zostać ujęci w załączniku A. |
| --- | --- |

(86)

Komisja przyznaje także, że właściwe organy podjęły ostatnio wysiłki na rzecz zreformowania systemu lotnictwa cywilnego na Filipinach, a także poczyniono pewne kroki w kierunku usunięcia uchybień w zakresie bezpieczeństwa stwierdzonych przez FAA i ICAO. Tym niemniej, na podstawie wspólnych kryteriów, w oczekiwaniu na skuteczne wdrożenie stosownych działań naprawczych mających na celu usunięcie stwierdzonych przez ICAO uchybień w zakresie bezpieczeństwa, ocenia się, że właściwe organy Filipin nie są obecnie w stanie wdrożyć ani wyegzekwować rzeczywistego przestrzegania odpowiednich norm bezpieczeństwa przez wszystkich przewoźników lotniczych podlegających sprawowanej przez nie kontroli regulacyjnej. W związku z powyższym wszyscy przewoźnicy posiadający certyfikaty na Filipinach powinni podlegać zakazowi wykonywania przewozów i powinni zostać ujęci w załączniku A.

| (87) | Komisja uważa jednak, że ostatnie zmiany w zarządzie CAAP oraz natychmiastowe działania naprawcze podjęte przez nowy zarząd, w tym zatrudnienie 23 wykwalifikowanych inspektorów oraz wykorzystanie istotnej pomocy technicznej udzielonej przez ICAO, pokazują wolę Republiki Filipin szybkiego zajęcia się kwestią uchybień w zakresie bezpieczeństwa stwierdzonych przez FAA i ICAO oraz skutecznego ich usunięcia bez zbędnej zwłoki. Komisja jest gotowa wspierać wysiłki Filipin przeprowadzając inspekcję obejmującą kwestie bezpieczeństwa przewoźników, w celu usunięcia stwierdzonych uchybień w zakresie bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(87)

Komisja uważa jednak, że ostatnie zmiany w zarządzie CAAP oraz natychmiastowe działania naprawcze podjęte przez nowy zarząd, w tym zatrudnienie 23 wykwalifikowanych inspektorów oraz wykorzystanie istotnej pomocy technicznej udzielonej przez ICAO, pokazują wolę Republiki Filipin szybkiego zajęcia się kwestią uchybień w zakresie bezpieczeństwa stwierdzonych przez FAA i ICAO oraz skutecznego ich usunięcia bez zbędnej zwłoki. Komisja jest gotowa wspierać wysiłki Filipin przeprowadzając inspekcję obejmującą kwestie bezpieczeństwa przewoźników, w celu usunięcia stwierdzonych uchybień w zakresie bezpieczeństwa.

| (88) | Do chwili obecnej Komisja nie uzyskała dowodów pełnego wdrożenia odpowiednich działań naprawczych przez pozostałych przewoźników ujętych w unijnym wykazie uaktualnionym w dniu 26 listopada 2009 r. oraz przez organy sprawujące nadzór regulacyjny nad tymi przewoźnikami, pomimo skierowania do nich konkretnych wniosków. W związku z powyższym, w oparciu o wspólne kryteria, ocenia się, że ci przewoźnicy lotniczy powinni w dalszym ciągu podlegać, w stosownych przypadkach, zakazowi wykonywania przewozów (załącznik A) lub ograniczeniom w wykonywaniu przewozów (załącznik B). |
| --- | --- |

(88)

Do chwili obecnej Komisja nie uzyskała dowodów pełnego wdrożenia odpowiednich działań naprawczych przez pozostałych przewoźników ujętych w unijnym wykazie uaktualnionym w dniu 26 listopada 2009 r. oraz przez organy sprawujące nadzór regulacyjny nad tymi przewoźnikami, pomimo skierowania do nich konkretnych wniosków. W związku z powyższym, w oparciu o wspólne kryteria, ocenia się, że ci przewoźnicy lotniczy powinni w dalszym ciągu podlegać, w stosownych przypadkach, zakazowi wykonywania przewozów (załącznik A) lub ograniczeniom w wykonywaniu przewozów (załącznik B).

| (89) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Bezpieczeństwa Lotniczego, |
| --- | --- |

(89)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Bezpieczeństwa Lotniczego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 474/2006 wprowadza się następujące zmiany:

| 1. | Załącznik A zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku A do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

1.

Załącznik A zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku A do niniejszego rozporządzenia.

| 2. | Załącznik B zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku B do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

2.

Załącznik B zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku B do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 marca 2010 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Siim KALLAS

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 344 z 27.12.2005, s. 15.

1

(2)  Dz.U. L 84 z 23.3.2006, s. 14.

2

(3)  Dz.U. L 373 z 31.12.1991, s. 4.

3

(4)  Motywy 75 do 86 rozporządzenia (WE) nr 474/2006 z dnia 22 marca 2006 r., Dz.U. L 84 z 23.3.2006, s. 19–21.

4

(5)  Motyw 21 rozporządzenia (WE) nr 1131/2008 z dnia 14 listopada 2008 r., Dz.U. L 306 z 15.11.2008, s. 49.

5

(6)  Dz.U. L 312 z 27.11.2009, s. 16.

6

(7)  Dz.U. L 312 z 27.11.2009, s. 16.

7

(8)  Dnia 5 lutego 2010 r. włoski urząd lotnictwa cywilnego (ENAC) poinformował Midwest Airlines o uchybieniach w zakresie bezpieczeństwa, które doprowadziły do cofnięcia zezwolenia na wykonywanie lotów.

8

(9)  Motywy 10 do 16 rozporządzenia (WE) nr 1144/2009 z dnia 26 listopada 2009 r., Dz.U. L 312 z 27.11.2009, s. 17.

9

(10)  Dz.U. L 312 z 27.11.2009, s. 24.

10

(11)  Ustalenie ICAO OPS/01.

11

(12)  Motyw 16 rozporządzenia (WE) nr 1131/2008 z dnia 14 listopada 2008 r., Dz.U. L 306 z 15.11.2008, s. 49.

12

---

ZAŁĄCZNIK A

WYKAZ PRZEWOŹNIKÓW LOTNICZYCH PODLEGAJĄCYCH PEŁNEMU ZAKAZOWI WYKONYWANIA PRZEWOZÓW W RAMACH WSPÓLNOTY
   (1)

| Nazwa osoby prawnej przewoźnika lotniczego wskazana w certyfikacie przewoźnika lotniczego (AOC) (oraz nazwa handlowa, w przypadku różnic) | Numer certyfikatu przewoźnika lotniczego (AOC) lub numer koncesji przewoźnika lotniczego | Kod ICAO linii lotniczej | Państwo przewoźnika |
| --- | --- | --- | --- |
| ARIANA AFGHAN AIRLINES | AOC 009 | AFG | Afganistan |
| SIEM REAP AIRWAYS INTERNATIONAL | AOC/013/00 | SRH | Królestwo Kambodży |
| SILVERBACK CARGO FREIGHTERS | nieznany | VRB | Republika Rwandy |
| Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Angoli z wyjątkiem przewoźnika TAAG Angola Airlines ujętego w załączniku B, w tym: | | | Republika Angoli |
| AEROJET | 015 | nieznany | Republika Angoli |
| AIR26 | 004 | DCD | Republika Angoli |
| AIR GEMINI | 002 | GLL | Republika Angoli |
| AIR GICANGO | 009 | nieznany | Republika Angoli |
| AIR JET | 003 | MBC | Republika Angoli |
| AIR NAVE | 017 | nieznany | Republika Angoli |
| ALADA | 005 | RAD | Republika Angoli |
| ANGOLA AIR SERVICES | 006 | nieznany | Republika Angoli |
| DIEXIM | 007 | nieznany | Republika Angoli |
| GIRA GLOBO | 008 | GGL | Republika Angoli |
| HELIANG | 010 | nieznany | Republika Angoli |
| HELIMALONGO | 011 | nieznany | Republika Angoli |
| MAVEWA | 016 | nieznany | Republika Angoli |
| PHA | 019 | nieznany | Republika Angoli |
| RUI & CONCEICAO | 012 | nieznany | Republika Angoli |
| SAL | 013 | nieznany | Republika Angoli |
| SERVISAIR | 018 | nieznany | Republika Angoli |
| SONAIR | 014 | SOR | Republika Angoli |
| Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Beninie, w tym: | | — | Republika Beninu |
| AERO BENIN | PEA No 014/MDCTTTATP-PR/ANAC/DEA/SCS | nieznany | Republika Beninu |
| AFRICA AIRWAYS | nieznany | AFF | Republika Beninu |
| ALAFIA JET | PEA No 014/ANAC/MDCTTTATP-PR/DEA/SCS | nie dotyczy | Republika Beninu |
| BENIN GOLF AIR | PEA No 012/MDCTTP-PR/ANAC/DEA/SCS. | nieznany | Republika Beninu |
| BENIN LITTORAL AIRWAYS | PEA No 013/MDCTTTATP-PR/ANAC/DEA/SCS. | LTL | Republika Beninu |
| COTAIR | PEA No 015/MDCTTTATP-PR/ANAC/DEA/SCS. | COB | Republika Beninu |
| ROYAL AIR | PEA No 11/ANAC/MDCTTP-PR/DEA/SCS | BNR | Republika Beninu |
| TRANS AIR BENIN | PEA No 016/MDCTTTATP-PR/ANAC/DEA/SCS | TNB | Republika Beninu |
| Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Republice Konga, w tym: | | | Republika Konga |
| AERO SERVICE | RAC06-002 | RSR | Republika Konga |
| EQUAFLIGHT SERVICES | RAC 06-003 | EKA | Republika Konga |
| SOCIETE NOUVELLE AIR CONGO | RAC 06-004 | nieznany | Republika Konga |
| TRANS AIR CONGO | RAC 06-001 | nieznany | Republika Konga |
| Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Demokratycznej Republice Konga, w tym: | | — | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| AFRICAN AIR SERVICES COMMUTER | 409/CAB/MIN/TVC/051/09 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| AIR KASAI | 409/CAB/MIN/TVC/036/08 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| AIR KATANGA | 409/CAB/MIN/TVC/031/08 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| AIR TROPIQUES | 409/CAB/MIN/TVC/029/08 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| BLUE AIRLINES | 409/CAB/MIN/TVC/028/08 | BUL | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| BRAVO AIR CONGO | 409/CAB/MIN/TC/0090/2006 | BRV | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| BUSINESS AVIATION | 409/CAB/MIN/TVC/048/09 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| BUSY BEE CONGO | 409/CAB/MIN/TVC/052/09 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| CETRACA AVIATION SERVICE | 409/CAB/MIN/TVC/026/08 | CER | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| CHC STELLAVIA | 409/CAB/MIN/TC/0050/2006 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| COMPAGNIE AFRICAINE D’AVIATION (CAA) | 409/CAB/MIN/TVC/035/08 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| DOREN AIR CONGO | 409/CAB/MIN/TVC/0032/08 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| ENTREPRISE WORLD AIRWAYS (EWA) | 409/CAB/MIN/TVC/003/08 | EWS | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| FILAIR | 409/CAB/MIN/TVC/037/08 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| GALAXY KAVATSI | 409/CAB/MIN/TVC/027/08 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| GILEMBE AIR SOUTENANCE (GISAIR) | 409/CAB/MIN/TVC/053/09 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| GOMA EXPRESS | 409/CAB/MIN/TC/0051/2006 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| GOMAIR | 409/CAB/MIN/TVC/045/09 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| HEWA BORA AIRWAYS (HBA) | 409/CAB/MIN/TVC/038/08 | ALX | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| INTERNATIONAL TRANS AIR BUSINESS (ITAB) | 409/CAB/MIN/TVC/033/08 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| KIN AVIA | 409/CAB/MIN/TVC/042/09 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| LIGNES AÉRIENNES CONGOLAISES (LAC) | podpis ministerialny (postanowienie nr 78/205) | LCG | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| MALU AVIATION | 409/CAB/MIN/TVC/04008 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| MANGO AVIATION | 409/CAB/MIN/TVC/034/08 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| SAFE AIR COMPANY | 409/CAB/MIN/TVC/025/08 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| SERVICES AIR | 409/CAB/MIN/TVC/030/08 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| SWALA AVIATION | 409/CAB/MIN/TVC/050/09 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| TMK AIR COMMUTER | 409/CAB/MIN/TVC/044/09 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| TRACEP CONGO AVIATION | 409/CAB/MIN/TVC/046/09 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| TRANS AIR CARGO SERVICES | 409/CAB/MIN/TVC/024/08 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| WIMBI DIRA AIRWAYS | 409/CAB/MIN/TVC/039/08 | WDA | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| ZAABU INTERNATIONAL | 409/CAB/MIN/TVC/049/09 | nieznany | Demokratyczna Republika Konga (DRK) |
| Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Dżibuti, w tym: | | | Dżibuti |
| DAALLO AIRLINES | nieznany | DAO | Dżibuti |
| Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Gwinei Równikowej, w tym: | | | Gwinea Równikowa |
| CRONOS AIRLINES | nieznany | nieznany | Gwinea Równikowa |
| CEIBA INTERCONTINENTAL | nieznany | CEL | Gwinea Równikowa |
| EGAMS | nieznany | EGM | Gwinea Równikowa |
| EUROGUINEANA DE AVIACION Y TRANSPORTES | 2006/001/MTTCT/DGAC/SOPS | EUG | Gwinea Równikowa |
| GENERAL WORK AVIACION | 002/ANAC | niedostępny | Gwinea Równikowa |
| GETRA - GUINEA ECUATORIAL DE TRANSPORTES AEREOS | 739 | GET | Gwinea Równikowa |
| GUINEA AIRWAYS | 738 | niedostępny | Gwinea Równikowa |
| STAR EQUATORIAL AIRLINES | nieznany | nieznany | Gwinea Równikowa |
| UTAGE – UNION DE TRANSPORT AEREO DE GUINEA ECUATORIAL | 737 | UTG | Gwinea Równikowa |
| Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Indonezji z wyjątkiem Garuda Indonesia, Airfast Indonesia, Mandala Airlines oraz Ekspres Transportasi Antarbenua, w tym: | | | Republika Indonezji |
| AIR PACIFIC UTAMA | 135-020 | nieznany | Republika Indonezji |
| ALFA TRANS DIRGANTATA | 135-012 | nieznany | Republika Indonezji |
| ASCO NUSA AIR | 135-022 | nieznany | Republika Indonezji |
| ASI PUDJIASTUTI | 135-028 | nieznany | Republika Indonezji |
| AVIASTAR MANDIRI | 135-029 | nieznany | Republika Indonezji |
| CARDIG AIR | 121-013 | nieznany | Republika Indonezji |
| DABI AIR NUSANTARA | 135-030 | nieznany | Republika Indonezji |
| DERAYA AIR TAXI | 135-013 | DRY | Republika Indonezji |
| DERAZONA AIR SERVICE | 135-010 | DRZ | Republika Indonezji |
| DIRGANTARA AIR SERVICE | 135-014 | DIR | Republika Indonezji |
| EASTINDO | 135-038 | nieznany | Republika Indonezji |
| GATARI AIR SERVICE | 135-018 | GHS | Republika Indonezji |
| INDONESIA AIR ASIA | 121-009 | AWQ | Republika Indonezji |
| INDONESIA AIR TRANSPORT | 135-034 | IDA | Republika Indonezji |
| INTAN ANGKASA AIR SERVICE | 135-019 | nieznany | Republika Indonezji |
| JOHNLIN AIR TRANSPORT | 135-043 | nieznany | Republika Indonezji |
| KAL STAR | 121-037 | KLS | Republika Indonezji |
| KARTIKA AIRLINES | 121-003 | KAE | Republika Indonezji |
| KURA-KURA AVIATION | 135-016 | KUR | Republika Indonezji |
| LION MENTARI ARILINES | 121-010 | LNI | Republika Indonezji |
| MANUNGGAL AIR SERVICE | 121-020 | nieznany | Republika Indonezji |
| MEGANTARA | 121-025 | MKE | Republika Indonezji |
| MERPATI NUSANTARA AIRLINES | 121-002 | MNA | Republika Indonezji |
| METRO BATAVIA | 121-007 | BTV | Republika Indonezji |
| MIMIKA AIR | 135-007 | nieznany | Republika Indonezji |
| NATIONAL UTILITY HELICOPTER | 135-011 | nieznany | Republika Indonezji |
| NUSANTARA AIR CHARTER | 121-022 | nieznany | Republika Indonezji |
| NUSANTARA BUANA AIR | 135-041 | nieznany | Republika Indonezji |
| NYAMAN AIR | 135-042 | nieznany | Republika Indonezji |
| PELITA AIR SERVICE | 121-008 | PAS | Republika Indonezji |
| PENERBANGAN ANGKASA SEMESTA | 135-026 | nieznany | Republika Indonezji |
| PURA WISATA BARUNA | 135-025 | nieznany | Republika Indonezji |
| REPUBLIC EXPRESS AIRLINES | 121-040 | RPH | Republika Indonezji |
| RIAU AIRLINES | 121-016 | RIU | Republika Indonezji |
| SAMPOERNA AIR NUSANTARA | 135-036 | SAE | Republika Indonezji |
| PT. SAYAP GARUDA INDAH | 135-004 | nieznany | Republika Indonezji |
| SKY AVIATION | 135-044 | nieznany | Republika Indonezji |
| SMAC | 135-015 | SMC | Republika Indonezji |
| SRIWIJAYA AIR | 121-035 | SJY | Republika Indonezji |
| SURVEI UDARA PENAS | 135-006 | nieznany | Republika Indonezji |
| TRANSWISATA PRIMA AVIATION | 135-021 | nieznany | Republika Indonezji |
| TRAVEL EXPRESS AVIATION SERVICE | 121-038 | XAR | Republika Indonezji |
| TRAVIRA UTAMA | 135-009 | nieznany | Republika Indonezji |
| TRI MG INTRA ASIA AIRLINES | 121-018 | TMG | Republika Indonezji |
| TRIGANA AIR SERVICE | 121-006 | TGN | Republika Indonezji |
| UNINDO | 135-040 | nieznany | Republika Indonezji |
| WING ABADI AIRLINES | 121-012 | WON | Republika Indonezji |
| Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Kazachstanie z wyjątkiem przewoźnika Air Astana ujętego w załączniku B, w tym: | | | Republika Kazachstanu |
| AERO AIR COMPANY | nieznany | nieznany | Republika Kazachstanu |
| AEROPRAKT KZ | nieznany | APK | Republika Kazachstanu |
| AIR ALMATY | AK-0331-07 | LMY | Republika Kazachstanu |
| AIR COMPANY KOKSHETAU | AK-0357-08 | KRT | Republika Kazachstanu |
| AIR DIVISION OF EKA | nieznany | nieznany | Republika Kazachstanu |
| AIR FLAMINGO | nieznany | nieznany | Republika Kazachstanu |
| AIR TRUST AIRCOMPANY | nieznany | nieznany | Republika Kazachstanu |
| AK SUNKAR AIRCOMPANY | nieznany | AKS | Republika Kazachstanu |
| ALMATY AVIATION | nieznany | LMT | Republika Kazachstanu |
| ARKHABAY | nieznany | KEK | Republika Kazachstanu |
| ASIA CONTINENTAL AIRLINES | AK-0345-08 | CID | Republika Kazachstanu |
| ASIA CONTINENTAL AVIALINES | AK-0371-08 | RRK | Republika Kazachstanu |
| ASIA WINGS | AK-0390-09 | AWA | Republika Kazachstanu |
| ASSOCIATION OF AMATEUR PILOTS OF KAZAKHSTAN | nieznany | nieznany | Republika Kazachstanu |
| ATMA AIRLINES | AK-0372-08 | AMA | Republika Kazachstanu |
| ATYRAU AYE JOLY | AK-0321-07 | JOL | Republika Kazachstanu |
| AVIA-JAYNAR | nieznany | nieznany | Republika Kazachstanu |
| BEYBARS AIRCOMPANY | nieznany | nieznany | Republika Kazachstanu |
| BERKUT AIR/BEK AIR | AK-0311-07 | BKT/BEK | Republika Kazachstanu |
| BERKUT KZ | nieznany | nieznany | Republika Kazachstanu |
| BURUNDAYAVIA AIRLINES | AK-0374-08 | BRY | Republika Kazachstanu |
| COMLUX | AK-0352-08 | KAZ | Republika Kazachstanu |
| DETA AIR | AK-0344-08 | DET | Republika Kazachstanu |
| EAST WING | AK-0332-07 | EWZ | Republika Kazachstanu |
| EASTERN EXPRESS | AK-0358-08 | LIS | Republika Kazachstanu |
| EURO-ASIA AIR | AK-0384-09 | EAK | Republika Kazachstanu |
| EURO-ASIA AIR INTERNATIONAL | nieznany | KZE | Republika Kazachstanu |
| FENIX | nieznany | nieznany | Republika Kazachstanu |
| FLY JET KZ | AK-0391-09 | FJK | Republika Kazachstanu |
| IJT AVIATION | AK-0335-08 | DVB | Republika Kazachstanu |
| INVESTAVIA | AK-0342-08 | TLG | Republika Kazachstanu |
| IRTYSH AIR | AK-0381-09 | MZA | Republika Kazachstanu |
| JET AIRLINES | AK-0349-09 | SOZ | Republika Kazachstanu |
| JET ONE | AK-0367-08 | JKZ | Republika Kazachstanu |
| KAZAIR JET | AK-0387-09 | KEJ | Republika Kazachstanu |
| KAZAIRTRANS AIRLINE | AK-0347-08 | KUY | Republika Kazachstanu |
| KAZAIRWEST | nieznany | nieznany | Republika Kazachstanu |
| KAZAVIA | nieznany | KKA | Republika Kazachstanu |
| KAZAVIASPAS | nieznany | KZS | Republika Kazachstanu |
| KOKSHETAU | AK-0357-08 | KRT | Republika Kazachstanu |
| MEGA AIRLINES | AK-0356-08 | MGK | Republika Kazachstanu |
| MIRAS | AK-0315-07 | MIF | Republika Kazachstanu |
| NAVIGATOR | nieznany | nieznany | Republika Kazachstanu |
| ORLAN 2000 AIRCOMPANY | nieznany | KOV | Republika Kazachstanu |
| PANKH CENTER KAZAKHSTAN | nieznany | nieznany | Republika Kazachstanu |
| PRIME AVIATION | nieznany | nieznany | Republika Kazachstanu |
| SALEM AIRCOMPANY | nieznany | KKS | Republika Kazachstanu |
| SAMAL AIR | nieznany | SAV | Republika Kazachstanu |
| SAYAKHAT AIRLINES | AK-0359-08 | SAH | Republika Kazachstanu |
| SEMEYAVIA | nieznany | SMK | Republika Kazachstanu |
| SCAT | AK-0350-08 | VSV | Republika Kazachstanu |
| SKYBUS | AK-0364-08 | BYK | Republika Kazachstanu |
| SKYJET | AK-0307-09 | SEK | Republika Kazachstanu |
| SKYSERVICE | nieznany | nieznany | Republika Kazachstanu |
| TYAN SHAN | nieznany | nieznany | Republika Kazachstanu |
| UST-KAMENOGORSK | AK-0385-09 | UCK | Republika Kazachstanu |
| ZHETYSU AIRCOMPANY | nieznany | JTU | Republika Kazachstanu |
| ZHERSU AVIA | nieznany | RZU | Republika Kazachstanu |
| ZHEZKAZGANAIR | nieznany | nieznany | Republika Kazachstanu |
| Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Republice Kirgiskiej, w tym: | | | Republika Kirgiska |
| AIR MANAS | 17 | MBB | Republika Kirgiska |
| ASIAN AIR | nieznany | AAZ | Republika Kirgiska |
| AVIA TRAFFIC COMPANY | 23 | AVJ | Republika Kirgiska |
| AEROSTAN (EX BISTAIR-FEZ BISHKEK) | 08 | BSC | Republika Kirgiska |
| CLICK AIRWAYS | 11 | CGK | Republika Kirgiska |
| DAMES | 20 | DAM | Republika Kirgiska |
| EASTOK AVIA | 15 | EOG | Republika Kirgiska |
| GOLDEN RULE AIRLINES | 22 | GRS | Republika Kirgiska |
| ITEK AIR | 04 | IKA | Republika Kirgiska |
| KYRGYZ TRANS AVIA | 31 | KTC | Republika Kirgiska |
| KYRGYZSTAN | 03 | LYN | Republika Kirgiska |
| MAX AVIA | 33 | MAI | Republika Kirgiska |
| S GROUP AVIATION | 6 | SGL | Republika Kirgiska |
| SKY GATE INTERNATIONAL AVIATION | 14 | SGD | Republika Kirgiska |
| SKY WAY AIR | 21 | SAB | Republika Kirgiska |
| TENIR AIRLINES | 26 | TEB | Republika Kirgiska |
| TRAST AERO | 05 | TSJ | Republika Kirgiska |
| VALOR AIR | 07 | VAC | Republika Kirgiska |
| Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Liberii | | — | Liberia |
| Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Republice Gabońskiej, z wyjątkiem przewoźników Gabon Airlines, Afrijet i SN2AG ujętych w załączniku B, w tym: | | | Republika Gabońska |
| AIR SERVICES SA | 0002/MTACCMDH/SGACC/DTA | AGB | Republika Gabońska |
| AIR TOURIST (ALLEGIANCE) | 0026/MTACCMDH/SGACC/DTA | NIL | Republika Gabońska |
| NATIONALE ET REGIONALE TRANSPORT (NATIONALE) | 0020/MTACCMDH/SGACC/DTA | nieznany | Republika Gabońska |
| SCD AVIATION | 0022/MTACCMDH/SGACC/DTA | nieznany | Republika Gabońska |
| SKY GABON | 0043/MTACCMDH/SGACC/DTA | SKG | Republika Gabońska |
| SOLENTA AVIATION GABON | 0023/MTACCMDH/SGACC/DTA | nieznany | Republika Gabońska |
| Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny na Filipinach, w tym: | | | Republika Filipin |
| AEROWURKS AERIAL SPRAYING SERVICES | 4AN2008003 | nieznany | Republika Filipin |
| AIR PHILIPPINES CORPORATION | 2009006 | nieznany | Republika Filipin |
| AIR WOLF AVIATION INC. | 200911 | nieznany | Republika Filipin |
| AIRTRACK AGRICULTURAL CORPORATION | 4AN2005003 | nieznany | Republika Filipin |
| ASIA AIRCRAFT OVERSEAS PHILIPPINES INC. | 4AN9800036 | nieznany | Republika Filipin |
| AVIATION TECHNOLOGY INNOVATORS, INC. | 4AN2007005 | nieznany | Republika Filipin |
| AVIATOUR'S FLY'N INC. | 200910 | nieznany | Republika Filipin |
| AYALA AVIATION CORP. | 4AN9900003 | nieznany | Republika Filipin |
| BEACON | nieznany | nieznany | Republika Filipin |
| BENDICE TRANSPORT MANAGEMENT INC. | 4AN2008006 | nieznany | Republika Filipin |
| CANADIAN HELICOPTERS PHILIPPINES INC. | 4AN9800025 | nieznany | Republika Filipin |
| CEBU PACIFIC AIR | 2009002 | nieznany | Republika Filipin |
| CHEMTRAD AVIATION CORPORATION | 2009018 | nieznany | Republika Filipin |
| CM AERO | 4AN2000001 | nieznany | Republika Filipin |
| CORPORATE AIR | nieznany | nieznany | Republika Filipin |
| CYCLONE AIRWAYS | 4AN9900008 | nieznany | Republika Filipin |
| FAR EAST AVIATION SERVICES | 2009013 | nieznany | Republika Filipin |
| F.F. CRUZ AND COMPANY, INC. | 2009017 | nieznany | Republika Filipin |
| HUMA CORPORATION | 2009014 | nieznany | Republika Filipin |
| INAEC AVIATION CORP. | 4AN2002004 | nieznany | Republika Filipin |
| ISLAND AVIATION | 2009009 | nieznany | Republika Filipin |
| INTERISLAND AIRLINES, INC. | 2010023 | nieznany | Republika Filipin |
| ISLAND TRANSVOYAGER | 2010022 | nieznany | Republika Filipin |
| LION AIR, INCORPORATED | 2009019 | nieznany | Republika Filipin |
| MACRO ASIA AIR TAXI SERVICES | 4AN9800035 | nieznany | Republika Filipin |
| MINDANAO RAINBOW AGRICULTURAL DEVELOPMENT SERVICES | 2009016 | nieznany | Republika Filipin |
| MISIBIS AVIATION & DEVELOPMENT CORP | 2010020 | nieznany | Republika Filipin |
| OMNI AVIATION CORP. | 4AN2002002 | nieznany | Republika Filipin |
| PACIFIC EAST ASIA CARGO AIRLINES, INC. | 4AS9800006 | nieznany | Republika Filipin |
| PACIFIC AIRWAYS CORPORATION | nieznany | nieznany | Republika Filipin |
| PACIFIC ALLIANCE CORPORATION | nieznany | nieznany | Republika Filipin |
| PHILIPPINE AIRLINES | 2009001 | nieznany | Republika Filipin |
| PHILIPPINE AGRICULTURAL AVIATION CORP. | 4AN9800015 | nieznany | Republika Filipin |
| ROYAL AIR CHARTER SERVICES INC. | 4AN2003003 | nieznany | Republika Filipin |
| ROYAL STAR AVIATION, INC. | 4AN9800029 | nieznany | Republika Filipin |
| SOUTH EAST ASIA INC. | 2009004 | nieznany | Republika Filipin |
| SOUTHSTAR AVIATION COMPANY, INC. | 4AN9800037 | nieznany | Republika Filipin |
| SPIRIT OF MANILA AIRLINES CORPORATION | 2009008 | nieznany | Republika Filipin |
| SUBIC INTERNATIONAL AIR CHARTER | 4AN9900010 | nieznany | Republika Filipin |
| SUBIC SEAPLANE, INC. | 4AN2000002 | nieznany | Republika Filipin |
| TOPFLITE AIRWAYS, INC. | nieznany | nieznany | Republika Filipin |
| TRANSGLOBAL AIRWAYS CORPORATION | 2009007 | nieznany | Republika Filipin |
| WORLD AVIATION, CORP. | nieznany | nieznany | Republika Filipin |
| WCC AVIATION COMPANY | 2009015 | nieznany | Republika Filipin |
| YOKOTA AVIATION, INC. | nieznany | nieznany | Republika Filipin |
| ZENITH AIR, INC. | 2009012 | nieznany | Republika Filipin |
| ZEST AIRWAYS INCORPORATED | 2009003 | nieznany | Republika Filipin |
| Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny na Wyspach Świętego Tomasza i Książęcej, w tym: | — | — | Wyspy Świętego Tomasza i Książęca |
| AFRICA CONNECTION | 10/AOC/2008 | nieznany | Wyspy Świętego Tomasza i Książęca |
| BRITISH GULF INTERNATIONAL COMPANY LTD | 01/AOC/2007 | BGI | Wyspy Świętego Tomasza i Książęca |
| EXECUTIVE JET SERVICES | 03/AOC/2006 | EJZ | Wyspy Świętego Tomasza i Książęca |
| GLOBAL AVIATION OPERATION | 04/AOC/2006 | nieznany | Wyspy Świętego Tomasza i Książęca |
| GOLIAF AIR | 05/AOC/2001 | GLE | Wyspy Świętego Tomasza i Książęca |
| ISLAND OIL EXPLORATION | 01/AOC/2008 | nieznany | Wyspy Świętego Tomasza i Książęca |
| STP AIRWAYS | 03/AOC/2006 | STP | Wyspy Świętego Tomasza i Książęca |
| TRANSAFRIK INTERNATIONAL LTD | 02/AOC/2002 | TFK | Wyspy Świętego Tomasza i Książęca |
| TRANSCARG | 01/AOC/2009 | nieznany | Wyspy Świętego Tomasza i Książęca |
| TRANSLIZ AVIATION (TMS) | 02/AOC/2007 | TMS | Wyspy Świętego Tomasza i Książęca |
| Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Sierra Leone, w tym: | — | — | Sierra Leone |
| AIR RUM, LTD | nieznany | RUM | Sierra Leone |
| DESTINY AIR SERVICES, LTD | nieznany | DTY | Sierra Leone |
| HEAVYLIFT CARGO | nieznany | nieznany | Sierra Leone |
| ORANGE AIR SIERRA LEONE LTD | nieznany | ORJ | Sierra Leone |
| PARAMOUNT AIRLINES, LTD | nieznany | PRR | Sierra Leone |
| SEVEN FOUR EIGHT AIR SERVICES LTD | nieznany | SVT | Sierra Leone |
| TEEBAH AIRWAYS | nieznany | nieznany | Sierra Leone |
| Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Sudanie | | | Republika Sudanu |
| SUDAN AIRWAYS | nieznany | | Republika Sudanu |
| SUN AIR COMPANY | nieznany | | Republika Sudanu |
| MARSLAND COMPANY | nieznany | | Republika Sudanu |
| ATTICO AIRLINES | nieznany | | Republika Sudanu |
| FOURTY EIGHT AVIATION | nieznany | | Republika Sudanu |
| SUDANESE STATES AVIATION COMPANY | nieznany | | Republika Sudanu |
| ALMAJARA AVIATION | nieznany | | Republika Sudanu |
| BADER AIRLINES | nieznany | | Republika Sudanu |
| ALFA AIRLINES | nieznany | | Republika Sudanu |
| AZZA TRANSPORT COMPANY | nieznany | | Republika Sudanu |
| GREEN FLAG AVIATION | nieznany | | Republika Sudanu |
| ALMAJAL AVIATION SERVICE | nieznany | | Republika Sudanu |
| Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Suazi, w tym: | — | — | Suazi |
| SWAZILAND AIRLINK | nieznany | SZL | Suazi |
| Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Zambii, w tym: | | | Zambia |
| ZAMBEZI AIRLINES | Z/AOC/001/2009 | ZMA | Zambia |

Nazwa osoby prawnej przewoźnika lotniczego wskazana w certyfikacie przewoźnika lotniczego (AOC) (oraz nazwa handlowa, w przypadku różnic)

Numer certyfikatu przewoźnika lotniczego (AOC) lub numer koncesji przewoźnika lotniczego

Kod ICAO linii lotniczej

Państwo przewoźnika

ARIANA AFGHAN AIRLINES

AOC 009

AFG

Afganistan

SIEM REAP AIRWAYS INTERNATIONAL

AOC/013/00

SRH

Królestwo Kambodży

SILVERBACK CARGO FREIGHTERS

nieznany

VRB

Republika Rwandy

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Angoli z wyjątkiem przewoźnika TAAG Angola Airlines ujętego w załączniku B, w tym:

Republika Angoli

AEROJET

015

nieznany

Republika Angoli

AIR26

004

DCD

Republika Angoli

AIR GEMINI

002

GLL

Republika Angoli

AIR GICANGO

009

nieznany

Republika Angoli

AIR JET

003

MBC

Republika Angoli

AIR NAVE

017

nieznany

Republika Angoli

ALADA

005

RAD

Republika Angoli

ANGOLA AIR SERVICES

006

nieznany

Republika Angoli

DIEXIM

007

nieznany

Republika Angoli

GIRA GLOBO

008

GGL

Republika Angoli

HELIANG

010

nieznany

Republika Angoli

HELIMALONGO

011

nieznany

Republika Angoli

MAVEWA

016

nieznany

Republika Angoli

PHA

019

nieznany

Republika Angoli

RUI & CONCEICAO

012

nieznany

Republika Angoli

SAL

013

nieznany

Republika Angoli

SERVISAIR

018

nieznany

Republika Angoli

SONAIR

014

SOR

Republika Angoli

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Beninie, w tym:

—

Republika Beninu

AERO BENIN

PEA No 014/MDCTTTATP-PR/ANAC/DEA/SCS

nieznany

Republika Beninu

AFRICA AIRWAYS

nieznany

AFF

Republika Beninu

ALAFIA JET

PEA No 014/ANAC/MDCTTTATP-PR/DEA/SCS

nie dotyczy

Republika Beninu

BENIN GOLF AIR

PEA No 012/MDCTTP-PR/ANAC/DEA/SCS.

nieznany

Republika Beninu

BENIN LITTORAL AIRWAYS

PEA No 013/MDCTTTATP-PR/ANAC/DEA/SCS.

LTL

Republika Beninu

COTAIR

PEA No 015/MDCTTTATP-PR/ANAC/DEA/SCS.

COB

Republika Beninu

ROYAL AIR

PEA No 11/ANAC/MDCTTP-PR/DEA/SCS

BNR

Republika Beninu

TRANS AIR BENIN

PEA No 016/MDCTTTATP-PR/ANAC/DEA/SCS

TNB

Republika Beninu

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Republice Konga, w tym:

Republika Konga

AERO SERVICE

RAC06-002

RSR

Republika Konga

EQUAFLIGHT SERVICES

RAC 06-003

EKA

Republika Konga

SOCIETE NOUVELLE AIR CONGO

RAC 06-004

nieznany

Republika Konga

TRANS AIR CONGO

RAC 06-001

nieznany

Republika Konga

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Demokratycznej Republice Konga, w tym:

—

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

AFRICAN AIR SERVICES COMMUTER

409/CAB/MIN/TVC/051/09

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

AIR KASAI

409/CAB/MIN/TVC/036/08

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

AIR KATANGA

409/CAB/MIN/TVC/031/08

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

AIR TROPIQUES

409/CAB/MIN/TVC/029/08

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

BLUE AIRLINES

409/CAB/MIN/TVC/028/08

BUL

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

BRAVO AIR CONGO

409/CAB/MIN/TC/0090/2006

BRV

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

BUSINESS AVIATION

409/CAB/MIN/TVC/048/09

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

BUSY BEE CONGO

409/CAB/MIN/TVC/052/09

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

CETRACA AVIATION SERVICE

409/CAB/MIN/TVC/026/08

CER

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

CHC STELLAVIA

409/CAB/MIN/TC/0050/2006

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

COMPAGNIE AFRICAINE D’AVIATION (CAA)

409/CAB/MIN/TVC/035/08

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

DOREN AIR CONGO

409/CAB/MIN/TVC/0032/08

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

ENTREPRISE WORLD AIRWAYS (EWA)

409/CAB/MIN/TVC/003/08

EWS

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

FILAIR

409/CAB/MIN/TVC/037/08

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

GALAXY KAVATSI

409/CAB/MIN/TVC/027/08

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

GILEMBE AIR SOUTENANCE (GISAIR)

409/CAB/MIN/TVC/053/09

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

GOMA EXPRESS

409/CAB/MIN/TC/0051/2006

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

GOMAIR

409/CAB/MIN/TVC/045/09

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

HEWA BORA AIRWAYS (HBA)

409/CAB/MIN/TVC/038/08

ALX

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

INTERNATIONAL TRANS AIR BUSINESS (ITAB)

409/CAB/MIN/TVC/033/08

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

KIN AVIA

409/CAB/MIN/TVC/042/09

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

LIGNES AÉRIENNES CONGOLAISES (LAC)

podpis ministerialny (postanowienie nr 78/205)

LCG

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

MALU AVIATION

409/CAB/MIN/TVC/04008

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

MANGO AVIATION

409/CAB/MIN/TVC/034/08

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

SAFE AIR COMPANY

409/CAB/MIN/TVC/025/08

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

SERVICES AIR

409/CAB/MIN/TVC/030/08

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

SWALA AVIATION

409/CAB/MIN/TVC/050/09

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

TMK AIR COMMUTER

409/CAB/MIN/TVC/044/09

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

TRACEP CONGO AVIATION

409/CAB/MIN/TVC/046/09

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

TRANS AIR CARGO SERVICES

409/CAB/MIN/TVC/024/08

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

WIMBI DIRA AIRWAYS

409/CAB/MIN/TVC/039/08

WDA

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

ZAABU INTERNATIONAL

409/CAB/MIN/TVC/049/09

nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Dżibuti, w tym:

Dżibuti

DAALLO AIRLINES

nieznany

DAO

Dżibuti

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Gwinei Równikowej, w tym:

Gwinea Równikowa

CRONOS AIRLINES

nieznany

nieznany

Gwinea Równikowa

CEIBA INTERCONTINENTAL

nieznany

CEL

Gwinea Równikowa

EGAMS

nieznany

EGM

Gwinea Równikowa

EUROGUINEANA DE AVIACION Y TRANSPORTES

2006/001/MTTCT/DGAC/SOPS

EUG

Gwinea Równikowa

GENERAL WORK AVIACION

002/ANAC

niedostępny

Gwinea Równikowa

GETRA - GUINEA ECUATORIAL DE TRANSPORTES AEREOS

739

GET

Gwinea Równikowa

GUINEA AIRWAYS

738

niedostępny

Gwinea Równikowa

STAR EQUATORIAL AIRLINES

nieznany

nieznany

Gwinea Równikowa

UTAGE – UNION DE TRANSPORT AEREO DE GUINEA ECUATORIAL

737

UTG

Gwinea Równikowa

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Indonezji z wyjątkiem Garuda Indonesia, Airfast Indonesia, Mandala Airlines oraz Ekspres Transportasi Antarbenua, w tym:

Republika Indonezji

AIR PACIFIC UTAMA

135-020

nieznany

Republika Indonezji

ALFA TRANS DIRGANTATA

135-012

nieznany

Republika Indonezji

ASCO NUSA AIR

135-022

nieznany

Republika Indonezji

ASI PUDJIASTUTI

135-028

nieznany

Republika Indonezji

AVIASTAR MANDIRI

135-029

nieznany

Republika Indonezji

CARDIG AIR

121-013

nieznany

Republika Indonezji

DABI AIR NUSANTARA

135-030

nieznany

Republika Indonezji

DERAYA AIR TAXI

135-013

DRY

Republika Indonezji

DERAZONA AIR SERVICE

135-010

DRZ

Republika Indonezji

DIRGANTARA AIR SERVICE

135-014

DIR

Republika Indonezji

EASTINDO

135-038

nieznany

Republika Indonezji

GATARI AIR SERVICE

135-018

GHS

Republika Indonezji

INDONESIA AIR ASIA

121-009

AWQ

Republika Indonezji

INDONESIA AIR TRANSPORT

135-034

IDA

Republika Indonezji

INTAN ANGKASA AIR SERVICE

135-019

nieznany

Republika Indonezji

JOHNLIN AIR TRANSPORT

135-043

nieznany

Republika Indonezji

KAL STAR

121-037

KLS

Republika Indonezji

KARTIKA AIRLINES

121-003

KAE

Republika Indonezji

KURA-KURA AVIATION

135-016

KUR

Republika Indonezji

LION MENTARI ARILINES

121-010

LNI

Republika Indonezji

MANUNGGAL AIR SERVICE

121-020

nieznany

Republika Indonezji

MEGANTARA

121-025

MKE

Republika Indonezji

MERPATI NUSANTARA AIRLINES

121-002

MNA

Republika Indonezji

METRO BATAVIA

121-007

BTV

Republika Indonezji

MIMIKA AIR

135-007

nieznany

Republika Indonezji

NATIONAL UTILITY HELICOPTER

135-011

nieznany

Republika Indonezji

NUSANTARA AIR CHARTER

121-022

nieznany

Republika Indonezji

NUSANTARA BUANA AIR

135-041

nieznany

Republika Indonezji

NYAMAN AIR

135-042

nieznany

Republika Indonezji

PELITA AIR SERVICE

121-008

PAS

Republika Indonezji

PENERBANGAN ANGKASA SEMESTA

135-026

nieznany

Republika Indonezji

PURA WISATA BARUNA

135-025

nieznany

Republika Indonezji

REPUBLIC EXPRESS AIRLINES

121-040

RPH

Republika Indonezji

RIAU AIRLINES

121-016

RIU

Republika Indonezji

SAMPOERNA AIR NUSANTARA

135-036

SAE

Republika Indonezji

PT. SAYAP GARUDA INDAH

135-004

nieznany

Republika Indonezji

SKY AVIATION

135-044

nieznany

Republika Indonezji

SMAC

135-015

SMC

Republika Indonezji

SRIWIJAYA AIR

121-035

SJY

Republika Indonezji

SURVEI UDARA PENAS

135-006

nieznany

Republika Indonezji

TRANSWISATA PRIMA AVIATION

135-021

nieznany

Republika Indonezji

TRAVEL EXPRESS AVIATION SERVICE

121-038

XAR

Republika Indonezji

TRAVIRA UTAMA

135-009

nieznany

Republika Indonezji

TRI MG INTRA ASIA AIRLINES

121-018

TMG

Republika Indonezji

TRIGANA AIR SERVICE

121-006

TGN

Republika Indonezji

UNINDO

135-040

nieznany

Republika Indonezji

WING ABADI AIRLINES

121-012

WON

Republika Indonezji

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Kazachstanie z wyjątkiem przewoźnika Air Astana ujętego w załączniku B, w tym:

Republika Kazachstanu

AERO AIR COMPANY

nieznany

nieznany

Republika Kazachstanu

AEROPRAKT KZ

nieznany

APK

Republika Kazachstanu

AIR ALMATY

AK-0331-07

LMY

Republika Kazachstanu

AIR COMPANY KOKSHETAU

AK-0357-08

KRT

Republika Kazachstanu

AIR DIVISION OF EKA

nieznany

nieznany

Republika Kazachstanu

AIR FLAMINGO

nieznany

nieznany

Republika Kazachstanu

AIR TRUST AIRCOMPANY

nieznany

nieznany

Republika Kazachstanu

AK SUNKAR AIRCOMPANY

nieznany

AKS

Republika Kazachstanu

ALMATY AVIATION

nieznany

LMT

Republika Kazachstanu

ARKHABAY

nieznany

KEK

Republika Kazachstanu

ASIA CONTINENTAL AIRLINES

AK-0345-08

CID

Republika Kazachstanu

ASIA CONTINENTAL AVIALINES

AK-0371-08

RRK

Republika Kazachstanu

ASIA WINGS

AK-0390-09

AWA

Republika Kazachstanu

ASSOCIATION OF AMATEUR PILOTS OF KAZAKHSTAN

nieznany

nieznany

Republika Kazachstanu

ATMA AIRLINES

AK-0372-08

AMA

Republika Kazachstanu

ATYRAU AYE JOLY

AK-0321-07

JOL

Republika Kazachstanu

AVIA-JAYNAR

nieznany

nieznany

Republika Kazachstanu

BEYBARS AIRCOMPANY

nieznany

nieznany

Republika Kazachstanu

BERKUT AIR/BEK AIR

AK-0311-07

BKT/BEK

Republika Kazachstanu

BERKUT KZ

nieznany

nieznany

Republika Kazachstanu

BURUNDAYAVIA AIRLINES

AK-0374-08

BRY

Republika Kazachstanu

COMLUX

AK-0352-08

KAZ

Republika Kazachstanu

DETA AIR

AK-0344-08

DET

Republika Kazachstanu

EAST WING

AK-0332-07

EWZ

Republika Kazachstanu

EASTERN EXPRESS

AK-0358-08

LIS

Republika Kazachstanu

EURO-ASIA AIR

AK-0384-09

EAK

Republika Kazachstanu

EURO-ASIA AIR INTERNATIONAL

nieznany

KZE

Republika Kazachstanu

FENIX

nieznany

nieznany

Republika Kazachstanu

FLY JET KZ

AK-0391-09

FJK

Republika Kazachstanu

IJT AVIATION

AK-0335-08

DVB

Republika Kazachstanu

INVESTAVIA

AK-0342-08

TLG

Republika Kazachstanu

IRTYSH AIR

AK-0381-09

MZA

Republika Kazachstanu

JET AIRLINES

AK-0349-09

SOZ

Republika Kazachstanu

JET ONE

AK-0367-08

JKZ

Republika Kazachstanu

KAZAIR JET

AK-0387-09

KEJ

Republika Kazachstanu

KAZAIRTRANS AIRLINE

AK-0347-08

KUY

Republika Kazachstanu

KAZAIRWEST

nieznany

nieznany

Republika Kazachstanu

KAZAVIA

nieznany

KKA

Republika Kazachstanu

KAZAVIASPAS

nieznany

KZS

Republika Kazachstanu

KOKSHETAU

AK-0357-08

KRT

Republika Kazachstanu

MEGA AIRLINES

AK-0356-08

MGK

Republika Kazachstanu

MIRAS

AK-0315-07

MIF

Republika Kazachstanu

NAVIGATOR

nieznany

nieznany

Republika Kazachstanu

ORLAN 2000 AIRCOMPANY

nieznany

KOV

Republika Kazachstanu

PANKH CENTER KAZAKHSTAN

nieznany

nieznany

Republika Kazachstanu

PRIME AVIATION

nieznany

nieznany

Republika Kazachstanu

SALEM AIRCOMPANY

nieznany

KKS

Republika Kazachstanu

SAMAL AIR

nieznany

SAV

Republika Kazachstanu

SAYAKHAT AIRLINES

AK-0359-08

SAH

Republika Kazachstanu

SEMEYAVIA

nieznany

SMK

Republika Kazachstanu

SCAT

AK-0350-08

VSV

Republika Kazachstanu

SKYBUS

AK-0364-08

BYK

Republika Kazachstanu

SKYJET

AK-0307-09

SEK

Republika Kazachstanu

SKYSERVICE

nieznany

nieznany

Republika Kazachstanu

TYAN SHAN

nieznany

nieznany

Republika Kazachstanu

UST-KAMENOGORSK

AK-0385-09

UCK

Republika Kazachstanu

ZHETYSU AIRCOMPANY

nieznany

JTU

Republika Kazachstanu

ZHERSU AVIA

nieznany

RZU

Republika Kazachstanu

ZHEZKAZGANAIR

nieznany

nieznany

Republika Kazachstanu

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Republice Kirgiskiej, w tym:

Republika Kirgiska

AIR MANAS

17

MBB

Republika Kirgiska

ASIAN AIR

nieznany

AAZ

Republika Kirgiska

AVIA TRAFFIC COMPANY

23

AVJ

Republika Kirgiska

AEROSTAN (EX BISTAIR-FEZ BISHKEK)

08

BSC

Republika Kirgiska

CLICK AIRWAYS

11

CGK

Republika Kirgiska

DAMES

20

DAM

Republika Kirgiska

EASTOK AVIA

15

EOG

Republika Kirgiska

GOLDEN RULE AIRLINES

22

GRS

Republika Kirgiska

ITEK AIR

04

IKA

Republika Kirgiska

KYRGYZ TRANS AVIA

31

KTC

Republika Kirgiska

KYRGYZSTAN

03

LYN

Republika Kirgiska

MAX AVIA

33

MAI

Republika Kirgiska

S GROUP AVIATION

6

SGL

Republika Kirgiska

SKY GATE INTERNATIONAL AVIATION

14

SGD

Republika Kirgiska

SKY WAY AIR

21

SAB

Republika Kirgiska

TENIR AIRLINES

26

TEB

Republika Kirgiska

TRAST AERO

05

TSJ

Republika Kirgiska

VALOR AIR

07

VAC

Republika Kirgiska

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Liberii

—

Liberia

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Republice Gabońskiej, z wyjątkiem przewoźników Gabon Airlines, Afrijet i SN2AG ujętych w załączniku B, w tym:

Republika Gabońska

AIR SERVICES SA

0002/MTACCMDH/SGACC/DTA

AGB

Republika Gabońska

AIR TOURIST (ALLEGIANCE)

0026/MTACCMDH/SGACC/DTA

NIL

Republika Gabońska

NATIONALE ET REGIONALE TRANSPORT (NATIONALE)

0020/MTACCMDH/SGACC/DTA

nieznany

Republika Gabońska

SCD AVIATION

0022/MTACCMDH/SGACC/DTA

nieznany

Republika Gabońska

SKY GABON

0043/MTACCMDH/SGACC/DTA

SKG

Republika Gabońska

SOLENTA AVIATION GABON

0023/MTACCMDH/SGACC/DTA

nieznany

Republika Gabońska

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny na Filipinach, w tym:

Republika Filipin

AEROWURKS AERIAL SPRAYING SERVICES

4AN2008003

nieznany

Republika Filipin

AIR PHILIPPINES CORPORATION

2009006

nieznany

Republika Filipin

AIR WOLF AVIATION INC.

200911

nieznany

Republika Filipin

AIRTRACK AGRICULTURAL CORPORATION

4AN2005003

nieznany

Republika Filipin

ASIA AIRCRAFT OVERSEAS PHILIPPINES INC.

4AN9800036

nieznany

Republika Filipin

AVIATION TECHNOLOGY INNOVATORS, INC.

4AN2007005

nieznany

Republika Filipin

AVIATOUR'S FLY'N INC.

200910

nieznany

Republika Filipin

AYALA AVIATION CORP.

4AN9900003

nieznany

Republika Filipin

BEACON

nieznany

nieznany

Republika Filipin

BENDICE TRANSPORT MANAGEMENT INC.

4AN2008006

nieznany

Republika Filipin

CANADIAN HELICOPTERS PHILIPPINES INC.

4AN9800025

nieznany

Republika Filipin

CEBU PACIFIC AIR

2009002

nieznany

Republika Filipin

CHEMTRAD AVIATION CORPORATION

2009018

nieznany

Republika Filipin

CM AERO

4AN2000001

nieznany

Republika Filipin

CORPORATE AIR

nieznany

nieznany

Republika Filipin

CYCLONE AIRWAYS

4AN9900008

nieznany

Republika Filipin

FAR EAST AVIATION SERVICES

2009013

nieznany

Republika Filipin

F.F. CRUZ AND COMPANY, INC.

2009017

nieznany

Republika Filipin

HUMA CORPORATION

2009014

nieznany

Republika Filipin

INAEC AVIATION CORP.

4AN2002004

nieznany

Republika Filipin

ISLAND AVIATION

2009009

nieznany

Republika Filipin

INTERISLAND AIRLINES, INC.

2010023

nieznany

Republika Filipin

ISLAND TRANSVOYAGER

2010022

nieznany

Republika Filipin

LION AIR, INCORPORATED

2009019

nieznany

Republika Filipin

MACRO ASIA AIR TAXI SERVICES

4AN9800035

nieznany

Republika Filipin

MINDANAO RAINBOW AGRICULTURAL DEVELOPMENT SERVICES

2009016

nieznany

Republika Filipin

MISIBIS AVIATION & DEVELOPMENT CORP

2010020

nieznany

Republika Filipin

OMNI AVIATION CORP.

4AN2002002

nieznany

Republika Filipin

PACIFIC EAST ASIA CARGO AIRLINES, INC.

4AS9800006

nieznany

Republika Filipin

PACIFIC AIRWAYS CORPORATION

nieznany

nieznany

Republika Filipin

PACIFIC ALLIANCE CORPORATION

nieznany

nieznany

Republika Filipin

PHILIPPINE AIRLINES

2009001

nieznany

Republika Filipin

PHILIPPINE AGRICULTURAL AVIATION CORP.

4AN9800015

nieznany

Republika Filipin

ROYAL AIR CHARTER SERVICES INC.

4AN2003003

nieznany

Republika Filipin

ROYAL STAR AVIATION, INC.

4AN9800029

nieznany

Republika Filipin

SOUTH EAST ASIA INC.

2009004

nieznany

Republika Filipin

SOUTHSTAR AVIATION COMPANY, INC.

4AN9800037

nieznany

Republika Filipin

SPIRIT OF MANILA AIRLINES CORPORATION

2009008

nieznany

Republika Filipin

SUBIC INTERNATIONAL AIR CHARTER

4AN9900010

nieznany

Republika Filipin

SUBIC SEAPLANE, INC.

4AN2000002

nieznany

Republika Filipin

TOPFLITE AIRWAYS, INC.

nieznany

nieznany

Republika Filipin

TRANSGLOBAL AIRWAYS CORPORATION

2009007

nieznany

Republika Filipin

WORLD AVIATION, CORP.

nieznany

nieznany

Republika Filipin

WCC AVIATION COMPANY

2009015

nieznany

Republika Filipin

YOKOTA AVIATION, INC.

nieznany

nieznany

Republika Filipin

ZENITH AIR, INC.

2009012

nieznany

Republika Filipin

ZEST AIRWAYS INCORPORATED

2009003

nieznany

Republika Filipin

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny na Wyspach Świętego Tomasza i Książęcej, w tym:

—

—

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca

AFRICA CONNECTION

10/AOC/2008

nieznany

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca

BRITISH GULF INTERNATIONAL COMPANY LTD

01/AOC/2007

BGI

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca

EXECUTIVE JET SERVICES

03/AOC/2006

EJZ

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca

GLOBAL AVIATION OPERATION

04/AOC/2006

nieznany

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca

GOLIAF AIR

05/AOC/2001

GLE

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca

ISLAND OIL EXPLORATION

01/AOC/2008

nieznany

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca

STP AIRWAYS

03/AOC/2006

STP

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca

TRANSAFRIK INTERNATIONAL LTD

02/AOC/2002

TFK

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca

TRANSCARG

01/AOC/2009

nieznany

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca

TRANSLIZ AVIATION (TMS)

02/AOC/2007

TMS

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Sierra Leone, w tym:

—

—

Sierra Leone

AIR RUM, LTD

nieznany

RUM

Sierra Leone

DESTINY AIR SERVICES, LTD

nieznany

DTY

Sierra Leone

HEAVYLIFT CARGO

nieznany

nieznany

Sierra Leone

ORANGE AIR SIERRA LEONE LTD

nieznany

ORJ

Sierra Leone

PARAMOUNT AIRLINES, LTD

nieznany

PRR

Sierra Leone

SEVEN FOUR EIGHT AIR SERVICES LTD

nieznany

SVT

Sierra Leone

TEEBAH AIRWAYS

nieznany

nieznany

Sierra Leone

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Sudanie

Republika Sudanu

SUDAN AIRWAYS

nieznany

Republika Sudanu

SUN AIR COMPANY

nieznany

Republika Sudanu

MARSLAND COMPANY

nieznany

Republika Sudanu

ATTICO AIRLINES

nieznany

Republika Sudanu

FOURTY EIGHT AVIATION

nieznany

Republika Sudanu

SUDANESE STATES AVIATION COMPANY

nieznany

Republika Sudanu

ALMAJARA AVIATION

nieznany

Republika Sudanu

BADER AIRLINES

nieznany

Republika Sudanu

ALFA AIRLINES

nieznany

Republika Sudanu

AZZA TRANSPORT COMPANY

nieznany

Republika Sudanu

GREEN FLAG AVIATION

nieznany

Republika Sudanu

ALMAJAL AVIATION SERVICE

nieznany

Republika Sudanu

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Suazi, w tym:

—

—

Suazi

SWAZILAND AIRLINK

nieznany

SZL

Suazi

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Zambii, w tym:

Zambia

ZAMBEZI AIRLINES

Z/AOC/001/2009

ZMA

Zambia

---

(1)  Przewoźnikom lotniczym wymienionym w załączniku A można zezwolić na korzystanie z praw przewozowych poprzez dzierżawę statków powietrznych z załogą (tzw. leasing mokry) przewoźnika lotniczego niepodlegającego zakazowi wykonywania przewozów, pod warunkiem spełnienia odpowiednich norm bezpieczeństwa.

---

ZAŁĄCZNIK B

WYKAZ PRZEWOŹNIKÓW LOTNICZYCH PODLEGAJĄCYCH OGRANICZENIOM W WYKONYWANIU PRZEWOZÓW W RAMACH WSPÓLNOTY
   (1)

| Nazwa osoby prawnej przewoźnika lotniczego wskazana w certyfikacie przewoźnika lotniczego (AOC) (oraz nazwa handlowa, w przypadku różnic) | Numer certyfikatu przewoźnika lotniczego (AOC) | Kod ICAO linii lotniczej | Państwo przewoźnika | Typ statku powietrznego objętego ograniczeniem | Znak rejestracyjny oraz numer seryjny, o ile jest dostępny | Państwo rejestracji |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| AIR KORYO | GAC-AOC/KOR-01 | | DPRK | cała flota z wyjątkiem dwóch statków powietrznych typu Tu 204 | cała flota z wyjątkiem P-632, P-633 | DPRK |
| AFRIJET (2) | CTA 0002/MTAC/ANAC-G/DSA | | Republika Gabońska | cała flota z wyjątkiem dwóch statków powietrznych typu Falcon 50; jednego statku powietrznego typu Falcon 900 | cała flota z wyjątkiem TR-LGV; TR-LGY TR-AFJ | Republika Gabońska |
| AIR ASTANA (3) | AK-0388-09 | KZR | Kazachstan | cała flota z wyjątkiem dwóch statków powietrznych typu B767; czterech statków powietrznych typu B757; dziesięciu statków powietrznych typu A319/320/321; pięciu statków powietrznych typu Fokker 50 | cała flota z wyjątkiem P4-KCA, P4-KCB; P4-EAS, P4-FAS, P4-GAS, P4-MAS; P4-NAS, P4-OAS, P4-PAS, P4-SAS, P4-TAS, P4-UAS, P4-VAS, P4-WAS, P4-YAS, P4-XAS; P4-HAS, P4-IAS, P4-JAS, P4-KAS, P4-LAS | Aruba (autonomiczne terytorium Królestwa Niderlandów) |
| AIR BANGLADESH | 17 | BGD | Bangladesz | B747-269B | S2-ADT | Bangladesz |
| AIR SERVICE COMORES | 06-819/TA-15/DGACM | KMD | Komory | cała flota z wyjątkiem LET 410 UVP | cała flota z wyjątkiem D6-CAM (851336) | Komory |
| GABON AIRLINES (4) | CTA 0001/MTAC/ANAC | GBK | Republika Gabońska | cała flota z wyjątkiem jednego statku powietrznego typu Boeing B-767-200 | cała flota z wyjątkiem TR-LHP | Republika Gabońska |
| IRAN AIR (5) | FS100 | IRA | Islamska Republika Iranu | cała flota z wyjątkiem: czternastu statków powietrznych typu A300, dziewięciu statków powietrznych typu B747, jednego statku powietrznego typu B737, sześciu statków powietrznych typu A320 | cała flota z wyjątkiem
  EP-IBA
  EP-IBB
  EP-IBC
  EP-IBD
  EP-IBG
  EP-IBH
  EP-IBI
  EP-IBJ
  EP-IBS
  EP-IBT
  EP-IBV
  EP-IBZ
  EP-ICE
  EP-ICF
  EP-IBK
  EP-IBL
  EP-IBP
  EP-IBQ
  EP-IAA
  EP-IAB
  EP-IBC
  EP-IBD
  EP-IAG
  EP-IAH
  EP-IAI
  EP-IAM
  EP-ICD
  EP-AGA
  EP-IEA
  EP-IEB
  EP-IED
  EP-IEE
  EP-IEF
  EP-IEG | Islamska Republika Iranu |
| NOUVELLE AIR AFFAIRES GABON (SN2AG) | CTA 0003/MTAC/ANAC-G/DSA | NVS | Republika Gabońska | cała flota z wyjątkiem jednego statku powietrznego Challenger CL601, jednego statku powietrznego typu HS-125-800 | cała flota z wyjątkiem TR-AAG, ZS-AFG | Republika Gabońska; Republika Południowej Afryki |
| TAAG ANGOLA AIRLINES | 001 | DTA | Republika Angoli | cała flota z wyjątkiem trzech statków powietrznych typu Boeing B-777 i czterech statków powietrznych typu Boeing B-737-700 | cała flota z wyjątkiem D2-TED, D2-TEE, D2-TEF, D2-TBF, D2, TBG, D2-TBH, D2-TBJ | Republika Angoli |
| UKRAINIAN MEDITERRANEAN | 164 | UKM | Ukraina | cała flota z wyjątkiem jednego statku powietrznego typu MD 83 | cała flota z wyjątkiem UR-CFF | Ukraina |

Nazwa osoby prawnej przewoźnika lotniczego wskazana w certyfikacie przewoźnika lotniczego (AOC) (oraz nazwa handlowa, w przypadku różnic)

Numer certyfikatu przewoźnika lotniczego (AOC)

Kod ICAO linii lotniczej

Państwo przewoźnika

Typ statku powietrznego objętego ograniczeniem

Znak rejestracyjny oraz numer seryjny, o ile jest dostępny

Państwo rejestracji

AIR KORYO

GAC-AOC/KOR-01

DPRK

cała flota z wyjątkiem dwóch statków powietrznych typu Tu 204

cała flota z wyjątkiem P-632, P-633

DPRK

AFRIJET (2)

CTA 0002/MTAC/ANAC-G/DSA

Republika Gabońska

cała flota z wyjątkiem dwóch statków powietrznych typu Falcon 50; jednego statku powietrznego typu Falcon 900

cała flota z wyjątkiem TR-LGV; TR-LGY TR-AFJ

Republika Gabońska

AIR ASTANA (3)

AK-0388-09

KZR

Kazachstan

cała flota z wyjątkiem dwóch statków powietrznych typu B767; czterech statków powietrznych typu B757; dziesięciu statków powietrznych typu A319/320/321; pięciu statków powietrznych typu Fokker 50

cała flota z wyjątkiem P4-KCA, P4-KCB; P4-EAS, P4-FAS, P4-GAS, P4-MAS; P4-NAS, P4-OAS, P4-PAS, P4-SAS, P4-TAS, P4-UAS, P4-VAS, P4-WAS, P4-YAS, P4-XAS; P4-HAS, P4-IAS, P4-JAS, P4-KAS, P4-LAS

Aruba (autonomiczne terytorium Królestwa Niderlandów)

AIR BANGLADESH

17

BGD

Bangladesz

B747-269B

S2-ADT

Bangladesz

AIR SERVICE COMORES

06-819/TA-15/DGACM

KMD

Komory

cała flota z wyjątkiem LET 410 UVP

cała flota z wyjątkiem D6-CAM (851336)

Komory

GABON AIRLINES (4)

CTA 0001/MTAC/ANAC

GBK

Republika Gabońska

cała flota z wyjątkiem jednego statku powietrznego typu Boeing B-767-200

cała flota z wyjątkiem TR-LHP

Republika Gabońska

IRAN AIR (5)

FS100

IRA

Islamska Republika Iranu

cała flota z wyjątkiem: czternastu statków powietrznych typu A300, dziewięciu statków powietrznych typu B747, jednego statku powietrznego typu B737, sześciu statków powietrznych typu A320

cała flota z wyjątkiem

EP-IBA

EP-IBB

EP-IBC

EP-IBD

EP-IBG

EP-IBH

EP-IBI

EP-IBJ

EP-IBS

EP-IBT

EP-IBV

EP-IBZ

EP-ICE

EP-ICF

EP-IBK

EP-IBL

EP-IBP

EP-IBQ

EP-IAA

EP-IAB

EP-IBC

EP-IBD

EP-IAG

EP-IAH

EP-IAI

EP-IAM

EP-ICD

EP-AGA

EP-IEA

EP-IEB

EP-IED

EP-IEE

EP-IEF

EP-IEG

Islamska Republika Iranu

NOUVELLE AIR AFFAIRES GABON (SN2AG)

CTA 0003/MTAC/ANAC-G/DSA

NVS

Republika Gabońska

cała flota z wyjątkiem jednego statku powietrznego Challenger CL601, jednego statku powietrznego typu HS-125-800

cała flota z wyjątkiem TR-AAG, ZS-AFG

Republika Gabońska; Republika Południowej Afryki

TAAG ANGOLA AIRLINES

001

DTA

Republika Angoli

cała flota z wyjątkiem trzech statków powietrznych typu Boeing B-777 i czterech statków powietrznych typu Boeing B-737-700

cała flota z wyjątkiem D2-TED, D2-TEE, D2-TEF, D2-TBF, D2, TBG, D2-TBH, D2-TBJ

Republika Angoli

UKRAINIAN MEDITERRANEAN

164

UKM

Ukraina

cała flota z wyjątkiem jednego statku powietrznego typu MD 83

cała flota z wyjątkiem UR-CFF

Ukraina

---

(1)  Przewoźnikom lotniczym wymienionym w załączniku B można zezwolić na korzystanie z praw przewozowych poprzez dzierżawę statków powietrznych z załogą (tzw. leasing mokry) od przewoźnika lotniczego niepodlegającego zakazowi wykonywania przewozów, pod warunkiem spełnienia odpowiednich norm bezpieczeństwa.

(2)  Afrijet może w swojej działalności na terytorium Wspólnoty Europejskiej eksploatować wyłącznie określone statki powietrzne.

(3)  Air Astana mogą w swojej bieżącej działalności na terytorium Wspólnoty Europejskiej eksploatować wyłącznie określone statki powietrzne.

(4)  Gabon Airlines mogą w swojej bieżącej działalności na terytorium Wspólnoty Europejskiej eksploatować wyłącznie określone statki powietrzne.

(5)  Iran Air może wykonywać przewozy w Unii Europejskiej przy użyciu określonych statków powietrznych, zgodnie z warunkami ustalonymi w motywach 48 i 49 niniejszego rozporządzenia.

---

| 31.3.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 84/50 |
| --- | --- | --- | --- |

31.3.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 84/50

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 274/2010

z dnia 30 marca 2010 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 marca 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 marca 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | IL | 156,4 |
| JO | 98,8 |
| MA | 166,6 |
| TN | 154,7 |
| TR | 123,2 |
| ZZ | 139,9 |
| 0707 00 05 | JO | 75,8 |
| MA | 108,5 |
| TR | 127,2 |
| ZZ | 103,8 |
| 0709 90 70 | MA | 142,0 |
| TR | 100,2 |
| ZZ | 121,1 |
| 0805 10 20 | EG | 47,6 |
| IL | 53,2 |
| MA | 50,7 |
| TN | 46,9 |
| TR | 62,7 |
| ZZ | 52,2 |
| 0805 50 10 | EG | 63,7 |
| IL | 91,6 |
| MA | 49,1 |
| TR | 64,8 |
| ZA | 71,7 |
| ZZ | 68,2 |
| 0808 10 80 | AR | 80,6 |
| BR | 89,2 |
| CA | 74,4 |
| CL | 94,4 |
| CN | 95,2 |
| MK | 23,6 |
| US | 132,0 |
| UY | 93,5 |
| ZA | 92,9 |
| ZZ | 86,2 |
| 0808 20 50 | AR | 78,4 |
| CL | 150,4 |
| CN | 35,0 |
| MX | 100,0 |
| UY | 106,8 |
| ZA | 92,6 |
| ZZ | 93,9 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

IL

156,4

JO

98,8

MA

166,6

TN

154,7

TR

123,2

ZZ

139,9

0707 00 05

JO

75,8

MA

108,5

TR

127,2

ZZ

103,8

0709 90 70

MA

142,0

TR

100,2

ZZ

121,1

0805 10 20

EG

47,6

IL

53,2

MA

50,7

TN

46,9

TR

62,7

ZZ

52,2

0805 50 10

EG

63,7

IL

91,6

MA

49,1

TR

64,8

ZA

71,7

ZZ

68,2

0808 10 80

AR

80,6

BR

89,2

CA

74,4

CL

94,4

CN

95,2

MK

23,6

US

132,0

UY

93,5

ZA

92,9

ZZ

86,2

0808 20 50

AR

78,4

CL

150,4

CN

35,0

MX

100,0

UY

106,8

ZA

92,6

ZZ

93,9

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 31.3.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 84/52 |
| --- | --- | --- | --- |

31.3.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 84/52

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 29 marca 2010 r.

wyłączająca poszukiwanie i wydobycie ropy naftowej i gazu w Anglii, Szkocji i Walii z zakresu stosowania dyrektywy 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady koordynującej procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 1920)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2010/192/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynującą procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych (1) w szczególności jej art. 30 ust. 5 i 6,

uwzględniając wniosek złożony przez przedsiębiorstwo Shell U.K. Limited (zwane dalej „Shell”) drogą elektroniczną w dniu 15 października 2009 r.,

po skonsultowaniu się z Komitetem Doradczym ds. Zamówień Publicznych,

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   STAN FAKTYCZNY

| (1) | Zgodnie z art. 27 dyrektywy 2004/17/WE podmioty zamawiające prowadzące działalność w zakresie poszukiwania lub wydobycia ropy naftowej lub gazu w Zjednoczonym Królestwie były upoważnione do stosowania alternatywnego systemu zamiast normalnej procedury. Z zastosowania alternatywnego systemu wynikały określone obowiązki statystyczne oraz obowiązek przestrzegania zasad niedyskryminacji i konkurencyjności przy udzielaniu zamówień na dostawy, roboty budowlane i usługi, w szczególności w zakresie udostępniania wykonawcom informacji o planowanych zamówieniach. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 27 dyrektywy 2004/17/WE podmioty zamawiające prowadzące działalność w zakresie poszukiwania lub wydobycia ropy naftowej lub gazu w Zjednoczonym Królestwie były upoważnione do stosowania alternatywnego systemu zamiast normalnej procedury. Z zastosowania alternatywnego systemu wynikały określone obowiązki statystyczne oraz obowiązek przestrzegania zasad niedyskryminacji i konkurencyjności przy udzielaniu zamówień na dostawy, roboty budowlane i usługi, w szczególności w zakresie udostępniania wykonawcom informacji o planowanych zamówieniach.

| (2) | Mechanizm opisany w art. 30, dotyczący zwolnienia z przepisów dyrektywy 2004/17/WE w określonych okolicznościach i dla określonych podmiotów gospodarczych, stosuje się także do tych obniżonych zobowiązań, zgodnie z art. 27 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

(2)

Mechanizm opisany w art. 30, dotyczący zwolnienia z przepisów dyrektywy 2004/17/WE w określonych okolicznościach i dla określonych podmiotów gospodarczych, stosuje się także do tych obniżonych zobowiązań, zgodnie z art. 27 tej dyrektywy.

| (3) | W dniu 15 października 2009 r. przedsiębiorstwo Shell przesłało Komisji pocztą elektroniczną wniosek na mocy art. 30 ust. 5 dyrektywy 2004/17/WE. Zgodnie z art. 30 ust. 5 akapit pierwszy Komisja poinformowała władze Zjednoczonego Królestwa o fakcie otrzymania wniosku pismem z dnia 21 października 2009 r., na które władze Zjednoczonego Królestwa odpowiedziały pocztą elektroniczną w dniu 16 listopada 2009 r. W dniu 17 listopada 2009 r. Komisja pocztą elektroniczną zwróciła się do przedsiębiorstwa Shell o udzielenie dodatkowych informacji, które przedsiębiorstwo Shell przekazało pocztą elektroniczną w dniu 25 listopada 2009 r. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 15 października 2009 r. przedsiębiorstwo Shell przesłało Komisji pocztą elektroniczną wniosek na mocy art. 30 ust. 5 dyrektywy 2004/17/WE. Zgodnie z art. 30 ust. 5 akapit pierwszy Komisja poinformowała władze Zjednoczonego Królestwa o fakcie otrzymania wniosku pismem z dnia 21 października 2009 r., na które władze Zjednoczonego Królestwa odpowiedziały pocztą elektroniczną w dniu 16 listopada 2009 r. W dniu 17 listopada 2009 r. Komisja pocztą elektroniczną zwróciła się do przedsiębiorstwa Shell o udzielenie dodatkowych informacji, które przedsiębiorstwo Shell przekazało pocztą elektroniczną w dniu 25 listopada 2009 r.

| (4) | Wniosek złożony przez przedsiębiorstwo Shell dotyczy poszukiwania i wydobycia ropy naftowej i gazu w Anglii, Szkocji i Walii. Zgodnie z poprzednimi decyzjami Komisji w sprawie połączeń (2), we wniosku opisano trzy różne rodzaje działalności przedsiębiorstwa Shell, a mianowicie:






  a) | poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego; |
| --- | --- | --- |

(4)

Wniosek złożony przez przedsiębiorstwo Shell dotyczy poszukiwania i wydobycia ropy naftowej i gazu w Anglii, Szkocji i Walii. Zgodnie z poprzednimi decyzjami Komisji w sprawie połączeń (2), we wniosku opisano trzy różne rodzaje działalności przedsiębiorstwa Shell, a mianowicie:

a)

poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego;

| b) | produkcję ropy naftowej; oraz |
| --- | --- |

b)

produkcję ropy naftowej; oraz

| c) | produkcję gazu ziemnego. |
| --- | --- |

c)

produkcję gazu ziemnego.

Zgodnie z wyżej wymienionymi decyzjami Komisji „produkcja” do celów niniejszej decyzji obejmuje również „rozwój”, czyli tworzenie odpowiedniej infrastruktury dla przyszłej produkcji (platformy naftowe, rurociągi, terminale itp.).

II.   RAMY PRAWNE

| (5) | Artykuł 30 dyrektywy 2004/17/WE stanowi, że zamówienia mające na celu umożliwienie prowadzenia jednego z rodzajów działalności objętych dyrektywą 2004/17/WE nie podlegają wspomnianej dyrektywie, jeżeli w państwie członkowskim, w którym ta działalność jest wykonywana, podlega ona bezpośrednio konkurencji na rynkach, do których dostęp nie jest ograniczony. Bezpośrednie podleganie konkurencji ocenia się na podstawie obiektywnych kryteriów, uwzględniając specyfikę danego sektora. Dostęp do rynku uznaje się za nieograniczony, jeżeli państwo członkowskie wdrożyło i stosuje właściwe przepisy prawa unijnego, otwierające dany sektor lub jego część. |
| --- | --- |

(5)

Artykuł 30 dyrektywy 2004/17/WE stanowi, że zamówienia mające na celu umożliwienie prowadzenia jednego z rodzajów działalności objętych dyrektywą 2004/17/WE nie podlegają wspomnianej dyrektywie, jeżeli w państwie członkowskim, w którym ta działalność jest wykonywana, podlega ona bezpośrednio konkurencji na rynkach, do których dostęp nie jest ograniczony. Bezpośrednie podleganie konkurencji ocenia się na podstawie obiektywnych kryteriów, uwzględniając specyfikę danego sektora. Dostęp do rynku uznaje się za nieograniczony, jeżeli państwo członkowskie wdrożyło i stosuje właściwe przepisy prawa unijnego, otwierające dany sektor lub jego część.

| (6) | Jako że Zjednoczone Królestwo wdrożyło i stosuje dyrektywę 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów (3), należy uznać, że dostęp do rynku jest nieograniczony zgodnie z art. 30 ust. 3 akapit pierwszy dyrektywy 2004/17/WE. Bezpośrednie podleganie konkurencji na danym rynku należy oceniać w oparciu o różne kryteria, z których żadne samo w sobie nie ma znaczenia rozstrzygającego. |
| --- | --- |

(6)

Jako że Zjednoczone Królestwo wdrożyło i stosuje dyrektywę 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów (3), należy uznać, że dostęp do rynku jest nieograniczony zgodnie z art. 30 ust. 3 akapit pierwszy dyrektywy 2004/17/WE. Bezpośrednie podleganie konkurencji na danym rynku należy oceniać w oparciu o różne kryteria, z których żadne samo w sobie nie ma znaczenia rozstrzygającego.

| (7) | Przy ocenie, czy dani przedsiębiorcy podlegają bezpośredniej konkurencji na rynkach, których dotyczy niniejsza decyzja, bierze się pod uwagę udział w tych rynkach głównych ich uczestników i poziom koncentracji tych rynków. Jako że warunki dla różnych rodzajów działalności objętych niniejszą decyzją są różne, należy dokonać osobnej oceny dla każdego rodzaju działalności/każdego rynku. |
| --- | --- |

(7)

Przy ocenie, czy dani przedsiębiorcy podlegają bezpośredniej konkurencji na rynkach, których dotyczy niniejsza decyzja, bierze się pod uwagę udział w tych rynkach głównych ich uczestników i poziom koncentracji tych rynków. Jako że warunki dla różnych rodzajów działalności objętych niniejszą decyzją są różne, należy dokonać osobnej oceny dla każdego rodzaju działalności/każdego rynku.

| (8) | Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla stosowania reguł konkurencji. |
| --- | --- |

(8)

Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla stosowania reguł konkurencji.

III.   OCENA

| (9) | W poprzednich decyzjach Komisji, o których mowa w motywie 4 powyżej, uznano, że każdy z trzech rodzajów działalności będących przedmiotem tego wniosku (poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego, produkcja ropy naftowej oraz produkcja gazu ziemnego) stanowi oddzielny rynek produktowy. Należy je zatem zbadać osobno. |
| --- | --- |

(9)

W poprzednich decyzjach Komisji, o których mowa w motywie 4 powyżej, uznano, że każdy z trzech rodzajów działalności będących przedmiotem tego wniosku (poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego, produkcja ropy naftowej oraz produkcja gazu ziemnego) stanowi oddzielny rynek produktowy. Należy je zatem zbadać osobno.

| (10) | Zgodnie z ustaloną praktyką Komisji (4) poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego stanowi jeden istotny rynek produktowy, ponieważ nie jest możliwe określenie na samym początku poszukiwań, czy zakończą się one znalezieniem ropy naftowej czy gazu ziemnego. Co więcej, w wyniku tej samej, ugruntowanej praktyki Komisji ustalono, że zasięg geograficzny tego rynku jest ogólnoświatowy. |
| --- | --- |

(10)

Zgodnie z ustaloną praktyką Komisji (4) poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego stanowi jeden istotny rynek produktowy, ponieważ nie jest możliwe określenie na samym początku poszukiwań, czy zakończą się one znalezieniem ropy naftowej czy gazu ziemnego. Co więcej, w wyniku tej samej, ugruntowanej praktyki Komisji ustalono, że zasięg geograficzny tego rynku jest ogólnoświatowy.

| (11) | Udział w rynku podmiotów gospodarczych prowadzących działalność w zakresie poszukiwania ropy naftowej i gazu ziemnego można ocenić na podstawie trzech zmiennych: wydatków kapitałowych, udokumentowanych zasobów i prognozowanej produkcji. Wykorzystanie wydatków kapitałowych do oceny udziału podmiotów gospodarczych w rynku poszukiwania ropy naftowej i gazu uznano jednak za niewłaściwe, m.in. ze względu na duże różnice pomiędzy wymaganymi poziomami inwestycji, które są konieczne na różnych obszarach geograficznych. Większe inwestycje są bowiem konieczne do prowadzenia poszukiwań ropy naftowej i gazu ziemnego na Morzu Północnym niż na przykład na Bliskim Wschodzie. |
| --- | --- |

(11)

Udział w rynku podmiotów gospodarczych prowadzących działalność w zakresie poszukiwania ropy naftowej i gazu ziemnego można ocenić na podstawie trzech zmiennych: wydatków kapitałowych, udokumentowanych zasobów i prognozowanej produkcji. Wykorzystanie wydatków kapitałowych do oceny udziału podmiotów gospodarczych w rynku poszukiwania ropy naftowej i gazu uznano jednak za niewłaściwe, m.in. ze względu na duże różnice pomiędzy wymaganymi poziomami inwestycji, które są konieczne na różnych obszarach geograficznych. Większe inwestycje są bowiem konieczne do prowadzenia poszukiwań ropy naftowej i gazu ziemnego na Morzu Północnym niż na przykład na Bliskim Wschodzie.

| (12) | Pozostałe dwa wskaźniki, a mianowicie udział w udokumentowanych zasobach oraz w prognozowanej produkcji, są stosowane do oceny udziału w rynku podmiotów gospodarczych w obrębie tego sektora (5). |
| --- | --- |

(12)

Pozostałe dwa wskaźniki, a mianowicie udział w udokumentowanych zasobach oraz w prognozowanej produkcji, są stosowane do oceny udziału w rynku podmiotów gospodarczych w obrębie tego sektora (5).

| (13) | Na dzień 31 grudnia 2008 r. łączne udokumentowane zasoby ropy naftowej i gazu ziemnego na świecie wynosiły 385 mld standardowych metrów sześciennych ekwiwalentu ropy (dalej Sm3 ekwiwalentu ropy) (6). Udział przedsiębiorstwa Shell w tych zasobach wyniósł 1,759 mld Sm3 ekwiwalentu ropy, co dało mu 0,46 % udziału w rynku. Na dzień 1 stycznia 2009 r. połączone udokumentowane zasoby ropy naftowej i gazu w Wielkiej Brytanii wynosiły nieco ponad 0,88 mld Sm3 ekwiwalentu ropy (7), czyli nieco ponad 0,22 %. Udział przedsiębiorstwa Shell w tych zasobach jest jeszcze mniejszy. Jak wynika z dostępnych informacji, istnieje bezpośredni związek pomiędzy udokumentowanymi zasobami ropy i gazu oraz prognozowaną produkcją. Dlatego dostępne informacje nie wskazują na to, by udział przedsiębiorstwa Shell w rynku oceniany na podstawie prognozowanej produkcji znacznie różnił się od udziału ocenianego na podstawie udokumentowanych zasobów. Podane poniżej motywy 14 i 17 przedstawiają udział przedsiębiorstwa Shell i jego głównych konkurentów odpowiednio w rynku produkcji ropy i gazu. Biorąc pod uwagę powiązania pomiędzy udokumentowanymi zasobami a rzeczywistą produkcją, liczby te mogą być uznane za wskazujące również na stan konkurencji na przedmiotowym rynku. Rynek poszukiwania ropy i gazu nie jest bardzo skoncentrowany. Oprócz spółek państwowych rynek charakteryzuje się obecnością dwóch największych międzynarodowych koncernów prywatnych skoncentrowanych pionowo (ang. super majors) (BP i ExxonMobil), a także pewnej liczby dużych koncernów (ang. majors). Te elementy również wskazują na bezpośrednie podleganie konkurencji. |
| --- | --- |

(13)

Na dzień 31 grudnia 2008 r. łączne udokumentowane zasoby ropy naftowej i gazu ziemnego na świecie wynosiły 385 mld standardowych metrów sześciennych ekwiwalentu ropy (dalej Sm3 ekwiwalentu ropy) (6). Udział przedsiębiorstwa Shell w tych zasobach wyniósł 1,759 mld Sm3 ekwiwalentu ropy, co dało mu 0,46 % udziału w rynku. Na dzień 1 stycznia 2009 r. połączone udokumentowane zasoby ropy naftowej i gazu w Wielkiej Brytanii wynosiły nieco ponad 0,88 mld Sm3 ekwiwalentu ropy (7), czyli nieco ponad 0,22 %. Udział przedsiębiorstwa Shell w tych zasobach jest jeszcze mniejszy. Jak wynika z dostępnych informacji, istnieje bezpośredni związek pomiędzy udokumentowanymi zasobami ropy i gazu oraz prognozowaną produkcją. Dlatego dostępne informacje nie wskazują na to, by udział przedsiębiorstwa Shell w rynku oceniany na podstawie prognozowanej produkcji znacznie różnił się od udziału ocenianego na podstawie udokumentowanych zasobów. Podane poniżej motywy 14 i 17 przedstawiają udział przedsiębiorstwa Shell i jego głównych konkurentów odpowiednio w rynku produkcji ropy i gazu. Biorąc pod uwagę powiązania pomiędzy udokumentowanymi zasobami a rzeczywistą produkcją, liczby te mogą być uznane za wskazujące również na stan konkurencji na przedmiotowym rynku. Rynek poszukiwania ropy i gazu nie jest bardzo skoncentrowany. Oprócz spółek państwowych rynek charakteryzuje się obecnością dwóch największych międzynarodowych koncernów prywatnych skoncentrowanych pionowo (ang. super majors) (BP i ExxonMobil), a także pewnej liczby dużych koncernów (ang. majors). Te elementy również wskazują na bezpośrednie podleganie konkurencji.

| (14) | Zgodnie z ustaloną praktyką Komisji (8) rozwój i produkcja ropy naftowej stanowią oddzielny rynek produktowy o zasięgu ogólnoświatowym. Jak wynika z dostępnych informacji (9), łączna dzienna produkcja ropy naftowej na całym świecie w 2008 r. wyniosła 81 820 mln baryłek. W tym samym roku przedsiębiorstwo Shell produkowało łącznie 1 771 mln baryłek dziennie, co daje udział w rynku w wysokości 2,16 %. Dla celów niniejszej analizy istotne jest uwzględnienie stopnia koncentracji i przedmiotowego rynku jako całości. W tym kontekście Komisja zwraca uwagę, że rynek produkcji ropy naftowej charakteryzuje się obecnością dużych państwowych spółek i dwóch największych międzynarodowych koncernów prywatnych skoncentrowanych pionowo (ang. super majors: BP i ExxonMobil, których udział w produkcji ropy wynosił w 2008 r. odpowiednio 3,08 % i 2,32 %), a także pewnej liczby dużych koncernów (ang. majors) (10). Czynniki te wskazują, że rynek obejmuje pewną liczbę uczestników, pomiędzy którymi można zakładać istnienie skutecznej konkurencji. |
| --- | --- |

(14)

Zgodnie z ustaloną praktyką Komisji (8) rozwój i produkcja ropy naftowej stanowią oddzielny rynek produktowy o zasięgu ogólnoświatowym. Jak wynika z dostępnych informacji (9), łączna dzienna produkcja ropy naftowej na całym świecie w 2008 r. wyniosła 81 820 mln baryłek. W tym samym roku przedsiębiorstwo Shell produkowało łącznie 1 771 mln baryłek dziennie, co daje udział w rynku w wysokości 2,16 %. Dla celów niniejszej analizy istotne jest uwzględnienie stopnia koncentracji i przedmiotowego rynku jako całości. W tym kontekście Komisja zwraca uwagę, że rynek produkcji ropy naftowej charakteryzuje się obecnością dużych państwowych spółek i dwóch największych międzynarodowych koncernów prywatnych skoncentrowanych pionowo (ang. super majors: BP i ExxonMobil, których udział w produkcji ropy wynosił w 2008 r. odpowiednio 3,08 % i 2,32 %), a także pewnej liczby dużych koncernów (ang. majors) (10). Czynniki te wskazują, że rynek obejmuje pewną liczbę uczestników, pomiędzy którymi można zakładać istnienie skutecznej konkurencji.

| (15) | W poprzedniej decyzji Komisji (11) dotyczącej dostarczania gazu użytkownikom końcowym wprowadzono rozróżnienie pomiędzy gazem o niskiej wartości opałowej (ang. Low Calorific Value – LCV) i gazem o wysokiej wartości opałowej (ang. High Calorific Value – HCV). Komisja rozważała również wprowadzenie rozróżnienia pomiędzy dostawami skroplonego gazu ziemnego (ang. Liquefied Natural Gas – LNG) i dostawami gazu ziemnego za pośrednictwem instalacji gazowej (12). W kolejnej decyzji Komisji (13) dotyczącej m.in. rozwoju i produkcji gazu ziemnego nie rozstrzygnięto jednak kwestii, czy do celów tej decyzji należy uwzględnić istnienie oddzielnych rynków dla gazu o niskiej wartości opałowej (LCV), gazu o wysokiej wartości opałowej (HCV) oraz skroplonego gazu ziemnego (LNG), „ponieważ ocena końcowa nie jest uzależniona od przyjętej definicji”. Do celów niniejszej decyzji kwestia ta również może pozostać nierozstrzygnięta z następujących względów:






  — | przedsiębiorstwo Shell nie produkuje LNG, |
| --- | --- | --- |

(15)

W poprzedniej decyzji Komisji (11) dotyczącej dostarczania gazu użytkownikom końcowym wprowadzono rozróżnienie pomiędzy gazem o niskiej wartości opałowej (ang. Low Calorific Value – LCV) i gazem o wysokiej wartości opałowej (ang. High Calorific Value – HCV). Komisja rozważała również wprowadzenie rozróżnienia pomiędzy dostawami skroplonego gazu ziemnego (ang. Liquefied Natural Gas – LNG) i dostawami gazu ziemnego za pośrednictwem instalacji gazowej (12). W kolejnej decyzji Komisji (13) dotyczącej m.in. rozwoju i produkcji gazu ziemnego nie rozstrzygnięto jednak kwestii, czy do celów tej decyzji należy uwzględnić istnienie oddzielnych rynków dla gazu o niskiej wartości opałowej (LCV), gazu o wysokiej wartości opałowej (HCV) oraz skroplonego gazu ziemnego (LNG), „ponieważ ocena końcowa nie jest uzależniona od przyjętej definicji”. Do celów niniejszej decyzji kwestia ta również może pozostać nierozstrzygnięta z następujących względów:

—

przedsiębiorstwo Shell nie produkuje LNG,

| — | przedsiębiorstwo Shell U.K. Limited prowadzi działalność w Wielkiej Brytanii (Szkocja, Anglia i Walia), gdzie rynek transakcji natychmiastowych, tzw. National Balancing Point, nie rozróżnia LCV i HCV. National Grid plc (brytyjska spółka zarządzająca krajową siecią gazu) odpowiada za nadzór nad jakością gazu wprowadzanego do sieci. |
| --- | --- |

—

przedsiębiorstwo Shell U.K. Limited prowadzi działalność w Wielkiej Brytanii (Szkocja, Anglia i Walia), gdzie rynek transakcji natychmiastowych, tzw. National Balancing Point, nie rozróżnia LCV i HCV. National Grid plc (brytyjska spółka zarządzająca krajową siecią gazu) odpowiada za nadzór nad jakością gazu wprowadzanego do sieci.

| (16) | W odniesieniu do zasięgu geograficznego tego rynku, w poprzednich decyzjach Komisji (14) stwierdzono, że obejmuje on Europejski Obszar Gospodarczy (EOG), a także potencjalnie Rosję i Algierię. |
| --- | --- |

(16)

W odniesieniu do zasięgu geograficznego tego rynku, w poprzednich decyzjach Komisji (14) stwierdzono, że obejmuje on Europejski Obszar Gospodarczy (EOG), a także potencjalnie Rosję i Algierię.

| (17) | Jak wynika z dostępnych informacji (15), całkowita produkcja gazu w UE w 2008 r. wyniosła 190,3 mld Sm3, zaś w przypadku EOG wartość ta wyniosła w tym samym roku 289,5 mld Sm3. Produkcja przedsiębiorstwa Shell w 2008 r. wyniosła 37,60 mld Sm3, co dało 12,99 % udziału w rynku. Wartość produkcji w Rosji i Algierii w 2008 r. wyniosła odpowiednio 601,7 i 86,5 mld Sm3. Całkowita produkcja w EOG oraz w Rosji i Algierii wyniosła zatem łącznie 976,7 mld Sm3, z czego udział przedsiębiorstwa Shell wyniósł 3,85 %. Poziom koncentracji rynku produkcji gazu ziemnego jest także niski, biorąc pod uwagę obecność największych koncernów międzynarodowych (ang. super majors) (ExxonMobil i BP, z udziałami w rynku odpowiednio pomiędzy [10-20] % i [5-10] %) oraz dużych koncernów międzynarodowych (ang. majors) (Statoil i Total, z udziałami w rynku odpowiednio [10-20] % i [5-10] %), jak również presję dwóch innych istotnych państwowych spółek – rosyjskiego Gazpromu i algierskiego Sonatrachu (z udziałami w rynku odpowiednio pomiędzy [30-40] % i [10-20] % (16). To również wskazuje na bezpośrednie podleganie konkurencji. |
| --- | --- |

(17)

Jak wynika z dostępnych informacji (15), całkowita produkcja gazu w UE w 2008 r. wyniosła 190,3 mld Sm3, zaś w przypadku EOG wartość ta wyniosła w tym samym roku 289,5 mld Sm3. Produkcja przedsiębiorstwa Shell w 2008 r. wyniosła 37,60 mld Sm3, co dało 12,99 % udziału w rynku. Wartość produkcji w Rosji i Algierii w 2008 r. wyniosła odpowiednio 601,7 i 86,5 mld Sm3. Całkowita produkcja w EOG oraz w Rosji i Algierii wyniosła zatem łącznie 976,7 mld Sm3, z czego udział przedsiębiorstwa Shell wyniósł 3,85 %. Poziom koncentracji rynku produkcji gazu ziemnego jest także niski, biorąc pod uwagę obecność największych koncernów międzynarodowych (ang. super majors) (ExxonMobil i BP, z udziałami w rynku odpowiednio pomiędzy [10-20] % i [5-10] %) oraz dużych koncernów międzynarodowych (ang. majors) (Statoil i Total, z udziałami w rynku odpowiednio [10-20] % i [5-10] %), jak również presję dwóch innych istotnych państwowych spółek – rosyjskiego Gazpromu i algierskiego Sonatrachu (z udziałami w rynku odpowiednio pomiędzy [30-40] % i [10-20] % (16). To również wskazuje na bezpośrednie podleganie konkurencji.

IV.   WNIOSKI

| (18) | W świetle czynników przeanalizowanych w motywach 5–17 należy uznać, że warunek bezpośredniego podlegania konkurencji określony w art. 30 ust. 1 dyrektywy 2004/17/WE jest spełniony w Anglii, Szkocji i Walii w odniesieniu do następujących usług:






  a) | poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego; |
| --- | --- | --- |

(18)

W świetle czynników przeanalizowanych w motywach 5–17 należy uznać, że warunek bezpośredniego podlegania konkurencji określony w art. 30 ust. 1 dyrektywy 2004/17/WE jest spełniony w Anglii, Szkocji i Walii w odniesieniu do następujących usług:

a)

poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego;

| b) | produkcja ropy naftowej; oraz |
| --- | --- |

b)

produkcja ropy naftowej; oraz

| c) | produkcja gazu ziemnego. |
| --- | --- |

c)

produkcja gazu ziemnego.

| (19) | Jako że warunek nieograniczonego dostępu do rynku uznaje się za spełniony, dyrektywa 2004/17/WE nie powinna mieć zastosowania w sytuacji, gdy podmioty zamawiające udzielają zamówień mających na celu umożliwienie świadczenia usług wyszczególnionych w motywie 18 lit. a)–c) na terenie Anglii, Szkocji i Walii, ani gdy w tych regionach geograficznych organizowane są konkursy na prowadzenie takiej działalności. |
| --- | --- |

(19)

Jako że warunek nieograniczonego dostępu do rynku uznaje się za spełniony, dyrektywa 2004/17/WE nie powinna mieć zastosowania w sytuacji, gdy podmioty zamawiające udzielają zamówień mających na celu umożliwienie świadczenia usług wyszczególnionych w motywie 18 lit. a)–c) na terenie Anglii, Szkocji i Walii, ani gdy w tych regionach geograficznych organizowane są konkursy na prowadzenie takiej działalności.

| (20) | Niniejsza decyzja odnosi się do stanu prawnego i faktycznego z okresu od października do grudnia 2009 r., ustalonego na podstawie informacji przedłożonych przez przedsiębiorstwo Shell i władze Zjednoczonego Królestwa. Decyzja ta może zostać zmieniona, jeżeli nastąpią istotne zmiany stanu prawnego i faktycznego, które spowodują, iż warunki stosowania art. 30 ust. 1 dyrektywy 2004/17/WE przestaną być spełniane, |
| --- | --- |

(20)

Niniejsza decyzja odnosi się do stanu prawnego i faktycznego z okresu od października do grudnia 2009 r., ustalonego na podstawie informacji przedłożonych przez przedsiębiorstwo Shell i władze Zjednoczonego Królestwa. Decyzja ta może zostać zmieniona, jeżeli nastąpią istotne zmiany stanu prawnego i faktycznego, które spowodują, iż warunki stosowania art. 30 ust. 1 dyrektywy 2004/17/WE przestaną być spełniane,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Dyrektywa 2004/17/WE nie ma zastosowania w odniesieniu do zamówień udzielanych przez podmioty zamawiające w celu umożliwienia świadczenia następujących usług w Anglii, Szkocji i Walii:

| a) | poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego; |
| --- | --- |

a)

poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego;

| b) | produkcja ropy naftowej; oraz |
| --- | --- |

b)

produkcja ropy naftowej; oraz

| c) | produkcja gazu ziemnego. |
| --- | --- |

c)

produkcja gazu ziemnego.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 marca 2010 r.

W imieniu Komisji

Michel BARNIER

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 134 z 30.4.2004, s. 1.

1

(2)  Zob. w szczególności decyzję Komisji 2004/284/WE z dnia 29 września 1999 r. uznającą koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem oraz z funkcjonowaniem Porozumienia EOG (sprawa IV/M.1383 – Exxon/Mobil) oraz kolejne decyzje, m.in. decyzję Komisji z dnia 3 maja 2007 r. uznającą koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (sprawa COMP/M.4545 – Statoil/Hydro) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004.

2

(3)  Dz.U. L 164 z 30.6.1994, s. 3.

3

(4)  Zob. w szczególności wyżej wymienioną decyzję w sprawie Exxon/Mobil oraz, ostatnio, decyzję Komisji z dnia 19 listopada 2007 r. uznającą koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (sprawa COMP/M.4934 — Kazmunaigaz/Rompetrol) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004.

4

(5)  Zob. w szczególności wyżej wymienioną decyzję w sprawie Exxon/Mobil (motywy 25 i 27).

5

(6)  Zob. pkt 5.2.1 wniosku i źródła tam zacytowane, w szczególności załączony do wniosku raport BP Statistical Review of World Energy, June 2009.

6

BP Statistical Review of World Energy, June 2009

(7)  Czyli 0,34 biliona Sm3 gazu, stanowiących równowartość 0,34 mld Sm3 ekwiwalentu ropy oraz 3,4 mld baryłek, stanowiącego równowartość 0,54 mld Sm3 ropy naftowej, co łącznie daje 0,88 mld Sm3.

7

3

3

3

3

(8)  Zob. w szczególności wyżej wymienioną decyzję w sprawie Exxon/Mobil oraz, ostatnio, wyżej wymienioną decyzję Kazmunaigaz/Rompetrol.

8

(9)  Zob. s. 8 raportu BP Statistical Review of World Energy, June 2009 załączonego do wniosku, zwanego dalej BP Statistics.

9

BP Statistical Review of World Energy, June 2009

(10)  Ich udziały w rynku są mniejsze od udziałów największych koncernów (ang. super majors).

10

(11)  Decyzja Komisji 2007/194/WE z dnia 14 listopada 2006 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem oraz z funkcjonowaniem Porozumienia EOG (sprawa COMP/M.4180 – Gaz de France/Suez) (Dz.U. L 88 z 29.3.2007, s. 47.).

11

(12)  Zob. w szczególności wyżej wymienioną decyzję w sprawie Gaz de France/Suez.

12

(13)  Wyżej wymieniona sprawa Statoil/Hydro, pkt 12.

13

(14)  Zob. np. decyzje wymienione w motywie 4 powyżej.

14

(15)  Zob. w szczególności BP Statistics, s. 24.

15

(16)  Zob. decyzję Statoil/Hydro.

16

---

| 31.3.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 84/56 |
| --- | --- | --- | --- |

31.3.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 84/56

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 29 marca 2010 r.

zmieniająca decyzję 2003/135/WE w odniesieniu do planów zwalczania klasycznego pomoru świń u zdziczałych świń i szczepień interwencyjnych zdziczałych świń przeciwko klasycznemu pomorowi świń na niektórych obszarach Nadrenii Północnej-Westfalii i Nadrenii-Palatynatu (Niemcy)

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 1931)

(Jedynie teksty w języku niemieckim i francuskim są autentyczne)

(2010/193/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2001/89/WE z dnia 23 października 2001 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania klasycznego pomoru świń (1), w szczególności jej art. 16 ust. 1 akapit piąty oraz art. 20 ust. 2 akapit piąty,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzja Komisji 2003/135/WE z dnia 27 lutego 2003 r. w sprawie zatwierdzenia planów zwalczania klasycznego pomoru świń u zdziczałych świń i szczepień interwencyjnych zdziczałych świń przeciwko klasycznemu pomorowi świń w Niemczech, w krajach związkowych Dolna Saksonia, Nadrenia Północna-Westfalia, Nadrenia-Palatynat i Saara (2) została przyjęta jako jeden z wielu środków zwalczania klasycznego pomoru świń. |
| --- | --- |

(1)

Decyzja Komisji 2003/135/WE z dnia 27 lutego 2003 r. w sprawie zatwierdzenia planów zwalczania klasycznego pomoru świń u zdziczałych świń i szczepień interwencyjnych zdziczałych świń przeciwko klasycznemu pomorowi świń w Niemczech, w krajach związkowych Dolna Saksonia, Nadrenia Północna-Westfalia, Nadrenia-Palatynat i Saara (2) została przyjęta jako jeden z wielu środków zwalczania klasycznego pomoru świń.

| (2) | Niemcy poinformowały Komisję o aktualnym rozwoju tej choroby u zdziczałych świń na niektórych obszarach krajów związkowych Nadrenia Północna-Westfalia i Nadrenia-Palatynat. |
| --- | --- |

(2)

Niemcy poinformowały Komisję o aktualnym rozwoju tej choroby u zdziczałych świń na niektórych obszarach krajów związkowych Nadrenia Północna-Westfalia i Nadrenia-Palatynat.

| (3) | Zgodnie z tą informacją na niektórych obszarach w południowej części Nadrenii-Palatynatu i w regionie Eifel zwalczono klasyczny pomór świń u zdziczałych świń. W związku z tym na tych wyszczególnionych obszarach nie ma już potrzeby stosowania planów zwalczania klasycznego pomoru świń u dzikich świń i szczepień interwencyjnych dzikich świń. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z tą informacją na niektórych obszarach w południowej części Nadrenii-Palatynatu i w regionie Eifel zwalczono klasyczny pomór świń u zdziczałych świń. W związku z tym na tych wyszczególnionych obszarach nie ma już potrzeby stosowania planów zwalczania klasycznego pomoru świń u dzikich świń i szczepień interwencyjnych dzikich świń.

| (4) | W związku z tym decyzja 2003/135/WE powinna zostać odpowiednio zmieniona. |
| --- | --- |

(4)

W związku z tym decyzja 2003/135/WE powinna zostać odpowiednio zmieniona.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik do decyzji 2003/135/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec oraz do Republiki Francuskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 marca 2010 r.

W imieniu Komisji

John DALLI

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 316 z 1.12.2001, s. 5.

1

(2)  Dz.U. L 53 z 28.2.2003, s. 47.

2

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

1.   OBSZARY, NA KTÓRYCH STOSUJE SIĘ PLANY ZWALCZANIA

A.   W kraju związkowym Nadrenia-Palatynat

| a) | Powiaty Altenkirchen i Neuwied. |
| --- | --- |

a)

Powiaty Altenkirchen i Neuwied.

| b) | W powiecie Westerwald: gminy Bad Marienberg, Hachenburg, Ransbach-Baumbach, Rennerod, Selters, Wallmerod i Westerburg, gmina Höhr-Grenzhausen na północ od autostrady A48, gmina Montabaur na północ od autostrady A3 i gmina Wirges na północ od autostrad A48 i A3. |
| --- | --- |

b)

W powiecie Westerwald: gminy Bad Marienberg, Hachenburg, Ransbach-Baumbach, Rennerod, Selters, Wallmerod i Westerburg, gmina Höhr-Grenzhausen na północ od autostrady A48, gmina Montabaur na północ od autostrady A3 i gmina Wirges na północ od autostrad A48 i A3.

| c) | W powiecie Südwestpfalz: gminy Thaleischweiler-Fröschen, Waldfischbach-Burgalben, Rodalben i Wallhalben. |
| --- | --- |

c)

W powiecie Südwestpfalz: gminy Thaleischweiler-Fröschen, Waldfischbach-Burgalben, Rodalben i Wallhalben.

| d) | W powiecie Kaiserslautern: gminy Bruchmühlbach-Miesau na południe od autostrady A6, Kaiserslautern-Süd i Landstuhl. |
| --- | --- |

d)

W powiecie Kaiserslautern: gminy Bruchmühlbach-Miesau na południe od autostrady A6, Kaiserslautern-Süd i Landstuhl.

| e) | Miasto Kaiserslautern na południe od autostrady A6. |
| --- | --- |

e)

Miasto Kaiserslautern na południe od autostrady A6.

B.   W kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia

| a) | W powiecie Rhein-Sieg: miasta Bad Honnef, Königswinter, Hennef (Sieg), Sankt Augustin, Niederkassel, Troisdorf, Siegburg i Lohmar oraz gminy Neunkirchen-Seelscheid, Eitorf, Ruppichteroth, Windeck i Much. |
| --- | --- |

a)

W powiecie Rhein-Sieg: miasta Bad Honnef, Königswinter, Hennef (Sieg), Sankt Augustin, Niederkassel, Troisdorf, Siegburg i Lohmar oraz gminy Neunkirchen-Seelscheid, Eitorf, Ruppichteroth, Windeck i Much.

| b) | W powiecie Siegen-Wittgenstein: w gminie Kreuztal miejscowości Krombach, Eichen, Fellinghausen, Osthelden, Junkernhees i Mittelhees, w okręgu miejskim Siegen miejscowości Sohlbach, Dillnhütten, Geisweid, Birlenbach, Trupbach, Seelbach, Achenbach, Lindenberg, Rosterberg, Rödgen, Obersdorf, Eisern i Eiserfeld, gminy Freudenberg, Neunkirchen i Burbach, w gminie Wilnsdorf miejscowości Rinsdorf i Wilden. |
| --- | --- |

b)

W powiecie Siegen-Wittgenstein: w gminie Kreuztal miejscowości Krombach, Eichen, Fellinghausen, Osthelden, Junkernhees i Mittelhees, w okręgu miejskim Siegen miejscowości Sohlbach, Dillnhütten, Geisweid, Birlenbach, Trupbach, Seelbach, Achenbach, Lindenberg, Rosterberg, Rödgen, Obersdorf, Eisern i Eiserfeld, gminy Freudenberg, Neunkirchen i Burbach, w gminie Wilnsdorf miejscowości Rinsdorf i Wilden.

| c) | W powiecie Olpe: w okręgu miejskim Drolshagen miejscowości Drolshagen, Lüdespert, Schlade, Hützemert, Feldmannshof, Gipperich, Benolpe, Wormberg, Gelsingen, Husten, Halbhusten, Iseringhausen, Brachtpe, Berlinghausen, Eichen, Heiderhof, Forth i Buchhagen, w okręgu miejskim Olpe miejscowości Olpe, Rhode, Saßmicke, Dahl, Friedrichsthal, Thieringhausen, Günsen, Altenkleusheim, Rhonard, Stachelau, Lütringhausen i Rüblinghausen, gmina Wenden. |
| --- | --- |

c)

W powiecie Olpe: w okręgu miejskim Drolshagen miejscowości Drolshagen, Lüdespert, Schlade, Hützemert, Feldmannshof, Gipperich, Benolpe, Wormberg, Gelsingen, Husten, Halbhusten, Iseringhausen, Brachtpe, Berlinghausen, Eichen, Heiderhof, Forth i Buchhagen, w okręgu miejskim Olpe miejscowości Olpe, Rhode, Saßmicke, Dahl, Friedrichsthal, Thieringhausen, Günsen, Altenkleusheim, Rhonard, Stachelau, Lütringhausen i Rüblinghausen, gmina Wenden.

| d) | W powiecie Märkische Kreis: miasta Halver, Kierspe i Meinerzhagen. |
| --- | --- |

d)

W powiecie Märkische Kreis: miasta Halver, Kierspe i Meinerzhagen.

| e) | W okręgu miejskim Remscheid: miejscowości Halle, Lusebusch, Hackenberg, Dörper Höhe, Niederlangenbach, Durchsholz, Nagelsberg, Kleebach, Niederfeldbach, Endringhausen, Lennep, Westerholt, Grenzwall, Birgden, Schneppendahl, Oberfeldbach, Hasenberg, Lüdorf, Engelsburg, Forsten, Oberlangenbach, Niederlangenbach, Karlsruhe, Sonnenschein, Buchholzen, Bornefeld i Bergisch Born. |
| --- | --- |

e)

W okręgu miejskim Remscheid: miejscowości Halle, Lusebusch, Hackenberg, Dörper Höhe, Niederlangenbach, Durchsholz, Nagelsberg, Kleebach, Niederfeldbach, Endringhausen, Lennep, Westerholt, Grenzwall, Birgden, Schneppendahl, Oberfeldbach, Hasenberg, Lüdorf, Engelsburg, Forsten, Oberlangenbach, Niederlangenbach, Karlsruhe, Sonnenschein, Buchholzen, Bornefeld i Bergisch Born.

| f) | W okręgach miejskich Kolonia i Bonn: gminy na prawym brzegu Renu. |
| --- | --- |

f)

W okręgach miejskich Kolonia i Bonn: gminy na prawym brzegu Renu.

| g) | Miasto Leverkusen. |
| --- | --- |

g)

Miasto Leverkusen.

| h) | Powiat Rheinisch-Bergische Kreis. |
| --- | --- |

h)

Powiat Rheinisch-Bergische Kreis.

| i) | Powiat Oberbergische Kreis. |
| --- | --- |

i)

Powiat Oberbergische Kreis.

2.   OBSZARY, NA KTÓRYCH STOSUJE SIĘ SZCZEPIENIA INTERWENCYJNE

A.   W kraju związkowym Nadrenia-Palatynat

| a) | Powiaty Altenkirchen i Neuwied. |
| --- | --- |

a)

Powiaty Altenkirchen i Neuwied.

| b) | W powiecie Westerwald: gminy Bad Marienberg, Hachenburg, Ransbach-Baumbach, Rennerod, Selters, Wallmerod i Westerburg, gmina Höhr-Grenzhausen na północ od autostrady A48, gmina Montabaur na północ od autostrady A3 i gmina Wirges na północ od autostrad A48 i A3. |
| --- | --- |

b)

W powiecie Westerwald: gminy Bad Marienberg, Hachenburg, Ransbach-Baumbach, Rennerod, Selters, Wallmerod i Westerburg, gmina Höhr-Grenzhausen na północ od autostrady A48, gmina Montabaur na północ od autostrady A3 i gmina Wirges na północ od autostrad A48 i A3.

| c) | W powiecie Südwestpfalz: gminy Thaleischweiler-Fröschen, Waldfischbach-Burgalben, Rodalben i Wallhalben. |
| --- | --- |

c)

W powiecie Südwestpfalz: gminy Thaleischweiler-Fröschen, Waldfischbach-Burgalben, Rodalben i Wallhalben.

| d) | W powiecie Kaiserslautern: gminy Bruchmühlbach-Miesau na południe od autostrady A6, Kaiserslautern-Süd i Landstuhl. |
| --- | --- |

d)

W powiecie Kaiserslautern: gminy Bruchmühlbach-Miesau na południe od autostrady A6, Kaiserslautern-Süd i Landstuhl.

| e) | Miasto Kaiserslautern na południe od autostrady A6. |
| --- | --- |

e)

Miasto Kaiserslautern na południe od autostrady A6.

B.   W kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia

| a) | W powiecie Rhein-Sieg: miasta Bad Honnef, Königswinter, Hennef (Sieg), Sankt Augustin, Niederkassel, Troisdorf, Siegburg i Lohmar oraz gminy Neunkirchen-Seelscheid, Eitorf, Ruppichteroth, Windeck i Much. |
| --- | --- |

a)

W powiecie Rhein-Sieg: miasta Bad Honnef, Königswinter, Hennef (Sieg), Sankt Augustin, Niederkassel, Troisdorf, Siegburg i Lohmar oraz gminy Neunkirchen-Seelscheid, Eitorf, Ruppichteroth, Windeck i Much.

| b) | W powiecie Siegen-Wittgenstein: w gminie Kreuztal miejscowości Krombach, Eichen, Fellinghausen, Osthelden, Junkernhees i Mittelhees, w okręgu miejskim Siegen miejscowości Sohlbach, Dillnhütten, Geisweid, Birlenbach, Trupbach, Seelbach, Achenbach, Lindenberg, Rosterberg, Rödgen, Obersdorf, Eisern i Eiserfeld, gminy Freudenberg, Neunkirchen i Burbach, w gminie Wilnsdorf miejscowości Rinsdorf i Wilden. |
| --- | --- |

b)

W powiecie Siegen-Wittgenstein: w gminie Kreuztal miejscowości Krombach, Eichen, Fellinghausen, Osthelden, Junkernhees i Mittelhees, w okręgu miejskim Siegen miejscowości Sohlbach, Dillnhütten, Geisweid, Birlenbach, Trupbach, Seelbach, Achenbach, Lindenberg, Rosterberg, Rödgen, Obersdorf, Eisern i Eiserfeld, gminy Freudenberg, Neunkirchen i Burbach, w gminie Wilnsdorf miejscowości Rinsdorf i Wilden.

| c) | W powiecie Olpe: w okręgu miejskim Drolshagen miejscowości Drolshagen, Lüdespert, Schlade, Hützemert, Feldmannshof, Gipperich, Benolpe, Wormberg, Gelsingen, Husten, Halbhusten, Iseringhausen, Brachtpe, Berlinghausen, Eichen, Heiderhof, Forth i Buchhagen, w okręgu miejskim Olpe miejscowości Olpe, Rhode, Saßmicke, Dahl, Friedrichsthal, Thieringhausen, Günsen, Altenkleusheim, Rhonard, Stachelau, Lütringhausen i Rüblinghausen, gmina Wenden. |
| --- | --- |

c)

W powiecie Olpe: w okręgu miejskim Drolshagen miejscowości Drolshagen, Lüdespert, Schlade, Hützemert, Feldmannshof, Gipperich, Benolpe, Wormberg, Gelsingen, Husten, Halbhusten, Iseringhausen, Brachtpe, Berlinghausen, Eichen, Heiderhof, Forth i Buchhagen, w okręgu miejskim Olpe miejscowości Olpe, Rhode, Saßmicke, Dahl, Friedrichsthal, Thieringhausen, Günsen, Altenkleusheim, Rhonard, Stachelau, Lütringhausen i Rüblinghausen, gmina Wenden.

| d) | W powiecie Märkische: miasta Halver, Kierspe i Meinerzhagen. |
| --- | --- |

d)

W powiecie Märkische: miasta Halver, Kierspe i Meinerzhagen.

| e) | W okręgu miejskim Remscheid: miejscowości Halle, Lusebusch, Hackenberg, Dörper Höhe, Niederlangenbach, Durchsholz, Nagelsberg, Kleebach, Niederfeldbach, Endringhausen, Lennep, Westerholt, Grenzwall, Birgden, Schneppendahl, Oberfeldbach, Hasenberg, Lüdorf, Engelsburg, Forsten, Oberlangenbach, Niederlangenbach, Karlsruhe, Sonnenschein, Buchholzen, Bornefeld i Bergisch Born. |
| --- | --- |

e)

W okręgu miejskim Remscheid: miejscowości Halle, Lusebusch, Hackenberg, Dörper Höhe, Niederlangenbach, Durchsholz, Nagelsberg, Kleebach, Niederfeldbach, Endringhausen, Lennep, Westerholt, Grenzwall, Birgden, Schneppendahl, Oberfeldbach, Hasenberg, Lüdorf, Engelsburg, Forsten, Oberlangenbach, Niederlangenbach, Karlsruhe, Sonnenschein, Buchholzen, Bornefeld i Bergisch Born.

| f) | W okręgach miejskich Kolonia i Bonn: gminy na prawym brzegu Renu. |
| --- | --- |

f)

W okręgach miejskich Kolonia i Bonn: gminy na prawym brzegu Renu.

| g) | Miasto Leverkusen. |
| --- | --- |

g)

Miasto Leverkusen.

| h) | Powiat Rheinisch-Bergische Kreis. |
| --- | --- |

h)

Powiat Rheinisch-Bergische Kreis.

| i) | Powiat Oberbergische Kreis.” |
| --- | --- |

i)

Powiat Oberbergische Kreis.”

---

Sprostowania

| 31.3.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 84/59 |
| --- | --- | --- | --- |

31.3.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 84/59

---

Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2010/2003 z dnia 14 listopada 2003 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 800/1999 ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych dla produktów rolnych

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 297 z dnia 15 listopada 2003 r.
  )

(Polskie wydanie specjalne, rozdział 3, tom 40, s. 507)

Strona 508, art. 1 pkt 4:

zamiast:

„W art. 51 ust. 9 »60 EUR« zastępuje się »50 EUR«.”,

powinno być:

„W art. 51 ust. 9 »60 EUR« zastępuje się »100 EUR«.”.

---

| 31.3.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 84/59 |
| --- | --- | --- | --- |

31.3.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 84/59

---

Sprostowanie do decyzji Komisji 2005/618/WE zmieniającej dyrektywę 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu ustanowienia maksymalnej wartości koncentracji niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 214 z dnia 19 sierpnia 2005 r.
  )

Strona 65, artykuł 1:

zamiast:

„(...) jednorodnych dla rtęci, (...)”,

powinno być:

„(...) jednorodnych dla ołowiu, rtęci, (...)”.

---