# Publicatieblad L 130/2010

| | ISSN 1725-2598
  doi:10.3000/17252598.L_2010.130.nld |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | L 130 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Wetgeving | 53e jaargang28 mei 2010 |

ISSN 1725-2598

doi:10.3000/17252598.L_2010.130.nld

Publicatieblad

van de Europese Unie

L 130

Uitgave in de Nederlandse taal

Wetgeving

53e jaargang28 mei 2010

---

| Inhoud | | II   Niet-wetgevingshandelingen | Bladzijde |
| --- | --- | --- | --- |
| | | HANDELINGEN VAN BIJ INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN INGESTELDE ORGANEN |
| | * | Reglement nr. 77 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) — Uniforme voorschriften voor de goedkeuring van parkeerlichten voor motorvoertuigen | 1 |
| | * | Reglement nr. 90 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) — Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van vervangingsremvoeringsets en -trommelremvoeringen voor motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan | 19 |
| | * | Reglement nr. 94 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) — Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van voertuigen wat de bescherming van de inzittenden bij een frontale botsing betreft | 50 |

Inhoud

II   Niet-wetgevingshandelingen

Bladzijde

HANDELINGEN VAN BIJ INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN INGESTELDE ORGANEN

*

Reglement nr. 77 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) — Uniforme voorschriften voor de goedkeuring van parkeerlichten voor motorvoertuigen

1

*

Reglement nr. 90 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) — Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van vervangingsremvoeringsets en -trommelremvoeringen voor motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan

19

*

Reglement nr. 94 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) — Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van voertuigen wat de bescherming van de inzittenden bij een frontale botsing betreft

50

| NL | Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.
  Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten. |
| --- | --- |

NL

Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.

Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten.

---

II Niet-wetgevingshandelingen

HANDELINGEN VAN BIJ INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN INGESTELDE ORGANEN

| 28.5.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 130/1 |
| --- | --- | --- | --- |

28.5.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 130/1

---

Voor het internationaal publiekrecht hebben alleen de originele VN/ECE-teksten rechtsgevolgen. Voor de status en de datum van inwerkingtreding van dit reglement, zie de recentste versie van VN/ECE-statusdocument TRANS/WP.29/343 op:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Reglement nr. 77 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) — Uniforme voorschriften voor de goedkeuring van parkeerlichten voor motorvoertuigen

Bevat de volledige geldige tekst tot en met:

Supplement 12 op de originele versie van het reglement — Datum van inwerkingtreding: 15 oktober 2008

INHOUD

REGLEMENT

| 1. | Toepassingsgebied |
| --- | --- |

1.

| 2. | Definities |
| --- | --- |

2.

| 3. | Goedkeuringsaanvraag |
| --- | --- |

3.

| 4. | Opschriften |
| --- | --- |

4.

| 5. | Goedkeuring |
| --- | --- |

5.

| 6. | Algemene specificaties |
| --- | --- |

6.

| 7. | Fotometrische kenmerken |
| --- | --- |

7.

| 8. | Testprocedure |
| --- | --- |

8.

| 9. | Kleur van het uitgestraalde licht |
| --- | --- |

9.

| 10. | Opmerkingen over de kleuren |
| --- | --- |

10.

| 11. | Wijzigingen van een type parkeerlicht en uitbreiding van de goedkeuring |
| --- | --- |

11.

| 12. | Conformiteit van de productie |
| --- | --- |

12.

| 13. | Sancties bij non-conformiteit van de productie |
| --- | --- |

13.

| 14. | Definitieve stopzetting van de productie |
| --- | --- |

14.

| 15. | Naam en adres van de voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijke technische diensten en van de administratieve instanties |
| --- | --- |

15.

| 16. | Overgangsbepalingen |
| --- | --- |

16.

BIJLAGEN

| Bijlage 1 — | Mededeling betreffende de goedkeuring, de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring of de definitieve stopzetting van de productie van een type parkeerlicht krachtens Reglement nr. 77 |
| --- | --- |

Bijlage 1 —

| Bijlage 2 — | Opstelling van het goedkeuringsmerk |
| --- | --- |

Bijlage 2 —

| Bijlage 3 — | Voor de ruimtelijke lichtverdeling vereiste minimumhoeken |
| --- | --- |

Bijlage 3 —

| Bijlage 4 — | Fotometrische metingen |
| --- | --- |

Bijlage 4 —

| Bijlage 5 — | Kleur van het uitgestraalde licht — kleurcoördinaten |
| --- | --- |

Bijlage 5 —

| Bijlage 6 — | Minimumvoorschriften voor de procedures om de conformiteit van de productie te controleren |
| --- | --- |

Bijlage 6 —

| Bijlage 7 — | Minimumvoorschriften voor de monsterneming door een inspecteur |
| --- | --- |

Bijlage 7 —

1.   TOEPASSINGSGEBIED

Dit reglement is van toepassing op parkeerlichten voor voertuigen van de categorieën M, N en T (1).

2.   DEFINITIES

In dit reglement wordt verstaan onder:

| 2.1. | „parkeerlicht”: het licht dat wordt gebruikt om de aandacht te vestigen op de aanwezigheid van een geparkeerd voertuig; |
| --- | --- |

2.1.

„parkeerlicht”: het licht dat wordt gebruikt om de aandacht te vestigen op de aanwezigheid van een geparkeerd voertuig;

| 2.2. | de definities in Reglement nr. 48 en in de bijbehorende wijzigingenreeks die op het ogenblik van de typegoedkeuringsaanvraag van kracht is, zijn van toepassing op dit reglement; |
| --- | --- |

2.2.

de definities in Reglement nr. 48 en in de bijbehorende wijzigingenreeks die op het ogenblik van de typegoedkeuringsaanvraag van kracht is, zijn van toepassing op dit reglement;

| 2.3. | „parkeerlichten van verschillende typen”: parkeerlichten die van elkaar verschillen op essentiële punten zoals:






  a) | de handelsnaam of het merk, |
| --- | --- | --- |

2.3.

„parkeerlichten van verschillende typen”: parkeerlichten die van elkaar verschillen op essentiële punten zoals:

a)

de handelsnaam of het merk,

| b) | de kenmerken van het optisch systeem (lichtsterkteniveaus, lichtverdelingshoeken, categorie gloeilamp, lichtbronmodule enz.). |
| --- | --- |

b)

de kenmerken van het optisch systeem (lichtsterkteniveaus, lichtverdelingshoeken, categorie gloeilamp, lichtbronmodule enz.).

Door de kleur van de gloeilamp of die van een filter te veranderen, wijzigt het type niet.

| 2.4. | De verwijzingen in dit reglement naar standaardgloeilampen (referentiegloeilampen) en naar Reglement nr. 37 zijn verwijzingen naar Reglement nr. 37 en de desbetreffende wijzigingenreeks die op het ogenblik van de typegoedkeuringsaanvraag van kracht is. |
| --- | --- |

2.4.

De verwijzingen in dit reglement naar standaardgloeilampen (referentiegloeilampen) en naar Reglement nr. 37 zijn verwijzingen naar Reglement nr. 37 en de desbetreffende wijzigingenreeks die op het ogenblik van de typegoedkeuringsaanvraag van kracht is.

3.   GOEDKEURINGSAANVRAAG

| 3.1. | De goedkeuringsaanvraag wordt door de houder van de handelsnaam of het merk of door zijn daartoe gemachtigde vertegenwoordiger ingediend.
  Naar keuze van de aanvrager wordt daarin gespecificeerd dat de voorziening op het voertuig kan worden geïnstalleerd met verschillende hellingshoeken van de referentieas ten opzichte van de referentievlakken van het voertuig en de grond of dat zij om haar referentieas draait; deze verschillende installatievoorwaarden worden in het mededelingenformulier vermeld. |
| --- | --- |

3.1.

De goedkeuringsaanvraag wordt door de houder van de handelsnaam of het merk of door zijn daartoe gemachtigde vertegenwoordiger ingediend.

Naar keuze van de aanvrager wordt daarin gespecificeerd dat de voorziening op het voertuig kan worden geïnstalleerd met verschillende hellingshoeken van de referentieas ten opzichte van de referentievlakken van het voertuig en de grond of dat zij om haar referentieas draait; deze verschillende installatievoorwaarden worden in het mededelingenformulier vermeld.

| 3.2. | Voor elk type parkeerlicht dient de aanvraag vergezeld te gaan van:






  3.2.1. | een korte technische beschrijving waarin met name, behalve bij lichten met niet-vervangbare lichtbronnen, het volgende wordt vermeld:






  a) | de categorie(ën) van de voorgeschreven gloeilamp(en); deze gloeilampcategorie moet zijn opgenomen in Reglement nr. 37 en de desbetreffende wijzigingenreeks die op het ogenblik van de typegoedkeuringsaanvraag van kracht is, en/of |
| --- | --- | --- | --- |

3.2.

Voor elk type parkeerlicht dient de aanvraag vergezeld te gaan van:

3.2.1.

een korte technische beschrijving waarin met name, behalve bij lichten met niet-vervangbare lichtbronnen, het volgende wordt vermeld:

a)

de categorie(ën) van de voorgeschreven gloeilamp(en); deze gloeilampcategorie moet zijn opgenomen in Reglement nr. 37 en de desbetreffende wijzigingenreeks die op het ogenblik van de typegoedkeuringsaanvraag van kracht is, en/of

| b) | de voor de lichtbronmodule specifieke identificatiecode; |
| --- | --- |

b)

de voor de lichtbronmodule specifieke identificatiecode;

| 3.2.2. | tekeningen, in drievoud, die voldoende gedetailleerd zijn om het type parkeerlicht te kunnen identificeren en waarop de geometrische positie(s) voor de montage van het parkeerlicht op het voertuig is/zijn aangegeven; de waarnemingsas die bij de tests als referentieas moet worden genomen (horizontale hoek H = 0°, verticale hoek V = 0°), alsmede het punt dat bij deze tests als referentiepunt dient; |
| --- | --- |

3.2.2.

tekeningen, in drievoud, die voldoende gedetailleerd zijn om het type parkeerlicht te kunnen identificeren en waarop de geometrische positie(s) voor de montage van het parkeerlicht op het voertuig is/zijn aangegeven; de waarnemingsas die bij de tests als referentieas moet worden genomen (horizontale hoek H = 0°, verticale hoek V = 0°), alsmede het punt dat bij deze tests als referentiepunt dient;

| 3.2.3. | twee monsters; als de parkeerlichten zo zijn ontworpen dat zij maar aan één zijde van het voertuig kunnen worden gemonteerd, mogen beide ingediende monsters identiek zijn en geschikt zijn om alleen aan de rechter- of linkerzijde van het voertuig te worden gemonteerd. |
| --- | --- |

3.2.3.

twee monsters; als de parkeerlichten zo zijn ontworpen dat zij maar aan één zijde van het voertuig kunnen worden gemonteerd, mogen beide ingediende monsters identiek zijn en geschikt zijn om alleen aan de rechter- of linkerzijde van het voertuig te worden gemonteerd.

4.   OPSCHRIFTEN

| 4.1. | Op parkeerlichten die ter goedkeuring worden ingediend, moeten op duidelijke, leesbare en onuitwisbare wijze zijn aangebracht:






  4.1.1. | de handelsnaam of het merk van de aanvrager; |
| --- | --- | --- |

4.1.

Op parkeerlichten die ter goedkeuring worden ingediend, moeten op duidelijke, leesbare en onuitwisbare wijze zijn aangebracht:

4.1.1.

de handelsnaam of het merk van de aanvrager;

| 4.1.2. | behalve bij lichten met niet-vervangbare lichtbronnen, een goed leesbaar en onuitwisbaar opschrift met:






  a) | de categorie(ën) van de voorgeschreven gloeilamp(en), en/of |
| --- | --- | --- |

4.1.2.

behalve bij lichten met niet-vervangbare lichtbronnen, een goed leesbaar en onuitwisbaar opschrift met:

a)

de categorie(ën) van de voorgeschreven gloeilamp(en), en/of

| b) | de voor de lichtbronmodule specifieke identificatiecode; |
| --- | --- |

b)

de voor de lichtbronmodule specifieke identificatiecode;

| 4.1.3. | bij lichten met niet-vervangbare lichtbronnen of lichtbronmodule(s): een opschrift met de nominale spanning(en) en het nominale vermogen. |
| --- | --- |

4.1.3.

bij lichten met niet-vervangbare lichtbronnen of lichtbronmodule(s): een opschrift met de nominale spanning(en) en het nominale vermogen.

| 4.2. | Elk licht moet voldoende plaats bieden voor het goedkeuringsmerk en voor het in punt 5.5 voorgeschreven aanvullend symbool; deze plaats moet op de in punt 3.2.2 bedoelde tekeningen zijn aangegeven. |
| --- | --- |

4.2.

Elk licht moet voldoende plaats bieden voor het goedkeuringsmerk en voor het in punt 5.5 voorgeschreven aanvullend symbool; deze plaats moet op de in punt 3.2.2 bedoelde tekeningen zijn aangegeven.

| 4.3. | Bij lichten met lichtbronmodule(s) moet op die module(s) het volgende zijn aangebracht:






  4.3.1. | de handelsnaam of het merk van de aanvrager. Dit opschrift moet goed leesbaar en onuitwisbaar zijn; |
| --- | --- | --- |

4.3.

Bij lichten met lichtbronmodule(s) moet op die module(s) het volgende zijn aangebracht:

4.3.1.

de handelsnaam of het merk van de aanvrager. Dit opschrift moet goed leesbaar en onuitwisbaar zijn;

| 4.3.2. | de specifieke identificatiecode van de module. Dit opschrift moet goed leesbaar en onuitwisbaar zijn. Deze specifieke identificatiecode moet beginnen met de letters MD voor MODULE, gevolgd door het goedkeuringsmerk zonder de in punt 5.5.1 voorgeschreven cirkel en, als diverse niet-identieke lichtbronmodules worden gebruikt, gevolgd door extra symbolen of tekens. Deze specifieke identificatiecode moet op de in punt 3.2.2 bedoelde tekeningen zijn aangegeven.
  Het goedkeuringsmerk hoeft niet hetzelfde te zijn als dat op het licht waarin de module wordt gebruikt, maar beide opschriften moeten van dezelfde aanvrager zijn; |
| --- | --- |

4.3.2.

de specifieke identificatiecode van de module. Dit opschrift moet goed leesbaar en onuitwisbaar zijn. Deze specifieke identificatiecode moet beginnen met de letters MD voor MODULE, gevolgd door het goedkeuringsmerk zonder de in punt 5.5.1 voorgeschreven cirkel en, als diverse niet-identieke lichtbronmodules worden gebruikt, gevolgd door extra symbolen of tekens. Deze specifieke identificatiecode moet op de in punt 3.2.2 bedoelde tekeningen zijn aangegeven.

Het goedkeuringsmerk hoeft niet hetzelfde te zijn als dat op het licht waarin de module wordt gebruikt, maar beide opschriften moeten van dezelfde aanvrager zijn;

| 4.3.3. | de aanduiding van de nominale spanning en het nominale vermogen. |
| --- | --- |

4.3.3.

de aanduiding van de nominale spanning en het nominale vermogen.

5.   GOEDKEURING

| 5.1. | Indien beide overeenkomstig punt 3.2.3 ingediende monsters aan de voorschriften van dit reglement voldoen, wordt goedkeuring verleend. |
| --- | --- |

5.1.

Indien beide overeenkomstig punt 3.2.3 ingediende monsters aan de voorschriften van dit reglement voldoen, wordt goedkeuring verleend.

| 5.2. | Aan elk goedgekeurd type wordt een goedkeuringsnummer toegekend. De eerste twee cijfers ervan (momenteel 00 voor het reglement in zijn originele versie) geven de wijzigingenreeks aan met de recentste belangrijke technische wijzigingen van het reglement op de datum van goedkeuring. Dezelfde overeenkomstsluitende partij mag hetzelfde nummer niet aan een ander type parkeerlicht toekennen. |
| --- | --- |

5.2.

Aan elk goedgekeurd type wordt een goedkeuringsnummer toegekend. De eerste twee cijfers ervan (momenteel 00 voor het reglement in zijn originele versie) geven de wijzigingenreeks aan met de recentste belangrijke technische wijzigingen van het reglement op de datum van goedkeuring. Dezelfde overeenkomstsluitende partij mag hetzelfde nummer niet aan een ander type parkeerlicht toekennen.

| 5.3. | Indien goedkeuring wordt aangevraagd voor een type verlichtings- en lichtsignaalinrichting dat een parkeerlicht en andere lichten omvat, mag een enkel goedkeuringsmerk worden toegekend, op voorwaarde dat het licht in kwestie aan de voorschriften van dit reglement voldoet en dat alle andere lichten die deel uitmaken van de verlichtings- en lichtsignaalinrichting waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd, voldoen aan het specifieke reglement dat daarop van toepassing is. |
| --- | --- |

5.3.

Indien goedkeuring wordt aangevraagd voor een type verlichtings- en lichtsignaalinrichting dat een parkeerlicht en andere lichten omvat, mag een enkel goedkeuringsmerk worden toegekend, op voorwaarde dat het licht in kwestie aan de voorschriften van dit reglement voldoet en dat alle andere lichten die deel uitmaken van de verlichtings- en lichtsignaalinrichting waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd, voldoen aan het specifieke reglement dat daarop van toepassing is.

| 5.4. | Van de goedkeuring, de weigering, uitbreiding of intrekking van de goedkeuring of de definitieve stopzetting van de productie wordt aan de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, mededeling gedaan door middel van een formulier volgens het model in bijlage 1. |
| --- | --- |

5.4.

Van de goedkeuring, de weigering, uitbreiding of intrekking van de goedkeuring of de definitieve stopzetting van de productie wordt aan de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, mededeling gedaan door middel van een formulier volgens het model in bijlage 1.

| 5.5. | Op elk parkeerlicht dat conform is met een krachtens dit reglement goedgekeurd type, wordt op de in punt 4.2 bedoelde plaatsen, behalve het in punt 4.1 voorgeschreven opschrift, een internationaal goedkeuringsmerk aangebracht, bestaande uit:






  5.5.1. | een cirkel met daarin de letter E, gevolgd door het nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend (2); |
| --- | --- | --- |

5.5.

Op elk parkeerlicht dat conform is met een krachtens dit reglement goedgekeurd type, wordt op de in punt 4.2 bedoelde plaatsen, behalve het in punt 4.1 voorgeschreven opschrift, een internationaal goedkeuringsmerk aangebracht, bestaande uit:

5.5.1.

een cirkel met daarin de letter E, gevolgd door het nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend (2);

| 5.5.2. | het nummer van dit reglement, gevolgd door de letter R, een liggend streepje en het goedkeuringsnummer; |
| --- | --- |

5.5.2.

het nummer van dit reglement, gevolgd door de letter R, een liggend streepje en het goedkeuringsnummer;

| 5.5.3. | indien een licht naar voren en naar achteren ambergeel licht uitstraalt, moet daarop met een pijl de oriëntatie van het licht worden aangegeven, waarbij de pijl naar de voorkant van het voertuig wijst; |
| --- | --- |

5.5.3.

indien een licht naar voren en naar achteren ambergeel licht uitstraalt, moet daarop met een pijl de oriëntatie van het licht worden aangegeven, waarbij de pijl naar de voorkant van het voertuig wijst;

| 5.5.4. | bij toekenning van een enkel goedkeuringsnummer, zoals bepaald in punt 5.3, voor een type verlichtings- en lichtsignaalinrichting dat een parkeerlicht en andere lichten omvat, mag een enkel goedkeuringsmerk worden aangebracht, bestaande uit de aanvullende symbolen die zijn voorgeschreven door de verschillende reglementen op basis waarvan goedkeuring is verleend; |
| --- | --- |

5.5.4.

bij toekenning van een enkel goedkeuringsnummer, zoals bepaald in punt 5.3, voor een type verlichtings- en lichtsignaalinrichting dat een parkeerlicht en andere lichten omvat, mag een enkel goedkeuringsmerk worden aangebracht, bestaande uit de aanvullende symbolen die zijn voorgeschreven door de verschillende reglementen op basis waarvan goedkeuring is verleend;

| 5.5.5. | op inrichtingen met beperkte lichtverdeling overeenkomstig punt 2.3 van bijlage 4, een verticale pijl die vertrekt van een horizontaal segment en naar beneden is gericht. |
| --- | --- |

5.5.5.

op inrichtingen met beperkte lichtverdeling overeenkomstig punt 2.3 van bijlage 4, een verticale pijl die vertrekt van een horizontaal segment en naar beneden is gericht.

| 5.6. | Het in de punten 4.1.1 en 5.5 bedoelde opschrift moet goed leesbaar en onuitwisbaar zijn, ook wanneer de parkeerlichten op het voertuig zijn gemonteerd. |
| --- | --- |

5.6.

Het in de punten 4.1.1 en 5.5 bedoelde opschrift moet goed leesbaar en onuitwisbaar zijn, ook wanneer de parkeerlichten op het voertuig zijn gemonteerd.

| 5.7. | Het goedkeuringsmerk moet goed leesbaar en onuitwisbaar zijn. Het mag worden aangebracht op een binnen- of buitendeel (al dan niet transparant) van de inrichting dat niet kan worden gescheiden van het transparante lichtuitstralende gedeelte van de inrichting. Het goedkeuringsmerk moet in ieder geval zichtbaar zijn wanneer de inrichting op het voertuig is gemonteerd of wanneer een beweegbaar onderdeel zoals de motorkap, het kofferdeksel of een deur geopend is. |
| --- | --- |

5.7.

Het goedkeuringsmerk moet goed leesbaar en onuitwisbaar zijn. Het mag worden aangebracht op een binnen- of buitendeel (al dan niet transparant) van de inrichting dat niet kan worden gescheiden van het transparante lichtuitstralende gedeelte van de inrichting. Het goedkeuringsmerk moet in ieder geval zichtbaar zijn wanneer de inrichting op het voertuig is gemonteerd of wanneer een beweegbaar onderdeel zoals de motorkap, het kofferdeksel of een deur geopend is.

| 5.8. | Bijlage 2 geeft een voorbeeld van de opstelling van het goedkeuringsmerk. |
| --- | --- |

5.8.

Bijlage 2 geeft een voorbeeld van de opstelling van het goedkeuringsmerk.

6.   ALGEMENE SPECIFICATIES

| 6.1. | Elk monster moet voldoen aan de specificaties van de punten 7 en 9. |
| --- | --- |

6.1.

Elk monster moet voldoen aan de specificaties van de punten 7 en 9.

| 6.2. | Parkeerlichten moeten zo zijn ontworpen en geconstrueerd dat zij, ondanks de trillingen die zij bij normaal gebruik kunnen ondergaan, naar behoren blijven functioneren en de door dit reglement voorgeschreven kenmerken behouden. |
| --- | --- |

6.2.

Parkeerlichten moeten zo zijn ontworpen en geconstrueerd dat zij, ondanks de trillingen die zij bij normaal gebruik kunnen ondergaan, naar behoren blijven functioneren en de door dit reglement voorgeschreven kenmerken behouden.

| 6.3. | Bij lichtbronmodules moet het volgende worden gecontroleerd:






  6.3.1. | Het ontwerp van de lichtbronmodule(s) moet zo zijn dat:






  a) | elke lichtbronmodule uitsluitend in de aangegeven en enige correcte stand kan worden gemonteerd en alleen met gereedschap kan worden verwijderd; |
| --- | --- | --- | --- |

6.3.

Bij lichtbronmodules moet het volgende worden gecontroleerd:

6.3.1.

Het ontwerp van de lichtbronmodule(s) moet zo zijn dat:

a)

elke lichtbronmodule uitsluitend in de aangegeven en enige correcte stand kan worden gemonteerd en alleen met gereedschap kan worden verwijderd;

| b) | als in de behuizing voor een inrichting meer dan een lichtbronmodule wordt gebruikt, lichtbronmodules met verschillende kenmerken binnen dezelfde lichtbehuizing niet kunnen worden verwisseld. |
| --- | --- |

b)

als in de behuizing voor een inrichting meer dan een lichtbronmodule wordt gebruikt, lichtbronmodules met verschillende kenmerken binnen dezelfde lichtbehuizing niet kunnen worden verwisseld.

| 6.3.2. | De lichtbronmodule(s) moet(en) manipulatieveilig zijn. |
| --- | --- |

6.3.2.

De lichtbronmodule(s) moet(en) manipulatieveilig zijn.

| 6.4. | Bij vervangbare gloeilampen:






  6.4.1. | alle krachtens Reglement nr. 37 goedgekeurde categorieën gloeilampen mogen worden gebruikt, op voorwaarde dat er geen gebruiksbeperkingen zijn gesteld in Reglement nr. 37 en de desbetreffende wijzigingenreeks die op het ogenblik van de typegoedkeuringsaanvraag van kracht is; |
| --- | --- | --- |

6.4.

Bij vervangbare gloeilampen:

6.4.1.

alle krachtens Reglement nr. 37 goedgekeurde categorieën gloeilampen mogen worden gebruikt, op voorwaarde dat er geen gebruiksbeperkingen zijn gesteld in Reglement nr. 37 en de desbetreffende wijzigingenreeks die op het ogenblik van de typegoedkeuringsaanvraag van kracht is;

| 6.4.2. | de inrichting moet zo zijn ontworpen dat de gloeilamp enkel en alleen in de correcte stand kan worden gemonteerd; |
| --- | --- |

6.4.2.

de inrichting moet zo zijn ontworpen dat de gloeilamp enkel en alleen in de correcte stand kan worden gemonteerd;

| 6.4.3. | de gloeilamphouder moet conform zijn met de in IEC-publicatie 60061 gespecificeerde kenmerken. Voor de lamphouder geldt het voor de gebruikte categorie gloeilampen relevante datablad. |
| --- | --- |

6.4.3.

de gloeilamphouder moet conform zijn met de in IEC-publicatie 60061 gespecificeerde kenmerken. Voor de lamphouder geldt het voor de gebruikte categorie gloeilampen relevante datablad.

7.   FOTOMETRISCHE KENMERKEN

| 7.1. | In de referentieas moet de sterkte van het door elk van beide monsters uitgestraalde licht ten minste gelijk zijn aan het minimum en ten hoogste gelijk zijn aan het maximum zoals hierna aangegeven: | Minimum
  (cd) | Maximum
  (cd) |
| --- | --- | --- | --- |
| 7.1.1. | Lichtsterkte van naar voren gerichte parkeerlichten |

7.1.

In de referentieas moet de sterkte van het door elk van beide monsters uitgestraalde licht ten minste gelijk zijn aan het minimum en ten hoogste gelijk zijn aan het maximum zoals hierna aangegeven:

Minimum

(cd)

Maximum

(cd)

7.1.1.

Lichtsterkte van naar voren gerichte parkeerlichten

2

60

| 7.1.2. | Lichtsterkte van naar achteren gerichte parkeerlichten |
| --- | --- |

7.1.2.

Lichtsterkte van naar achteren gerichte parkeerlichten

2

30

| 7.1.3. | Indien een parkeerlicht meer dan een lichtbron bevat, moet het licht bij het uitvallen van één lichtbron voldoen aan de vereiste minimumlichtsterkte en mogen alle lichtbronnen samen de toegestane maximumlichtsterkte niet overschrijden.
  Alle in serie aangesloten lichtbronnen worden als één lichtbron beschouwd. |
| --- | --- |

7.1.3.

Indien een parkeerlicht meer dan een lichtbron bevat, moet het licht bij het uitvallen van één lichtbron voldoen aan de vereiste minimumlichtsterkte en mogen alle lichtbronnen samen de toegestane maximumlichtsterkte niet overschrijden.

Alle in serie aangesloten lichtbronnen worden als één lichtbron beschouwd.

| 7.2. | Buiten de referentieas en binnen de hoekvelden die zijn gedefinieerd in de schema’s van bijlage 3, mag de sterkte van het door elk van beide monsters uitgestraalde licht:






  7.2.1. | in elke richting die overeenkomt met de punten in de in bijlage 4 weergegeven lichtsterkteverdelingstabel, niet minder bedragen dan de in voornoemde tabel vermelde waarde voor de betrokken richting, uitgedrukt als percentage van de in punt 7.1 vermelde minimumwaarde; |
| --- | --- | --- |

7.2.

Buiten de referentieas en binnen de hoekvelden die zijn gedefinieerd in de schema’s van bijlage 3, mag de sterkte van het door elk van beide monsters uitgestraalde licht:

7.2.1.

in elke richting die overeenkomt met de punten in de in bijlage 4 weergegeven lichtsterkteverdelingstabel, niet minder bedragen dan de in voornoemde tabel vermelde waarde voor de betrokken richting, uitgedrukt als percentage van de in punt 7.1 vermelde minimumwaarde;

| 7.2.2. | in geen enkele richting binnen de ruimte waar het licht in kwestie kan worden waargenomen, de in punt 7.1 vermelde maximumwaarde overschrijden. |
| --- | --- |

7.2.2.

in geen enkele richting binnen de ruimte waar het licht in kwestie kan worden waargenomen, de in punt 7.1 vermelde maximumwaarde overschrijden.

| 7.2.3. | Een lichtsterkte van 60 cd is evenwel toegelaten voor naar achteren gerichte parkeerlichten die met stoplichten zijn samengebouwd (zie punt 7.1.2) beneden een vlak dat een hoek van 5° in benedenwaartse richting met het horizontale vlak vormt. |
| --- | --- |

7.2.3.

Een lichtsterkte van 60 cd is evenwel toegelaten voor naar achteren gerichte parkeerlichten die met stoplichten zijn samengebouwd (zie punt 7.1.2) beneden een vlak dat een hoek van 5° in benedenwaartse richting met het horizontale vlak vormt.

| 7.2.4. | Bovendien:






  7.2.4.1. | mag de sterkte van het uitgestraalde licht binnen de in bijlage 3 omschreven velden nergens minder dan 0,05 cd bedragen; |
| --- | --- | --- |

7.2.4.

Bovendien:

7.2.4.1.

mag de sterkte van het uitgestraalde licht binnen de in bijlage 3 omschreven velden nergens minder dan 0,05 cd bedragen;

| 7.2.4.2. | moeten de voorschriften van punt 2.2 van bijlage 4 inzake plaatselijke variaties van de lichtsterkte in acht worden genomen. |
| --- | --- |

7.2.4.2.

moeten de voorschriften van punt 2.2 van bijlage 4 inzake plaatselijke variaties van de lichtsterkte in acht worden genomen.

| 7.3. | Bijlage 4, waarnaar in punt 7.2.1 wordt verwezen, bevat nadere gegevens over de toe te passen meetmethoden. |
| --- | --- |

7.3.

Bijlage 4, waarnaar in punt 7.2.1 wordt verwezen, bevat nadere gegevens over de toe te passen meetmethoden.

8.   TESTPROCEDURE

Alle metingen worden uitgevoerd met kleurloze standaardgloeilampen van de voor het parkeerlicht voorgeschreven typen, die zo zijn ingesteld dat ze de voor deze lamptypen voorgeschreven normale lichtstroom uitstralen.

| 8.1. | Alle metingen aan lichten die van niet-vervangbare lichtbronnen (gloeilampen en andere) zijn voorzien, moeten worden verricht bij een voedingsspanning van respectievelijk 6,75, 13,5 of 28,0 V.
  Bij lichtbronnen met een speciale voeding worden bovengenoemde testspanningen op de ingangsklemmen van die voeding toegepast. Het testlaboratorium mag van de fabrikant verlangen dat hij de speciale voeding voor de lichtbronnen ter beschikking stelt. |
| --- | --- |

8.1.

Alle metingen aan lichten die van niet-vervangbare lichtbronnen (gloeilampen en andere) zijn voorzien, moeten worden verricht bij een voedingsspanning van respectievelijk 6,75, 13,5 of 28,0 V.

Bij lichtbronnen met een speciale voeding worden bovengenoemde testspanningen op de ingangsklemmen van die voeding toegepast. Het testlaboratorium mag van de fabrikant verlangen dat hij de speciale voeding voor de lichtbronnen ter beschikking stelt.

| 8.2. | De grenzen van het zichtbare vlak in de richting van de referentieas van een lichtsignaalinrichting moeten worden bepaald. |
| --- | --- |

8.2.

De grenzen van het zichtbare vlak in de richting van de referentieas van een lichtsignaalinrichting moeten worden bepaald.

9.   KLEUR VAN HET UITGESTRAALDE LICHT

De kleur van het uitgestraalde licht binnen het veld van het in punt 2 van bijlage 4 gedefinieerde lichtverdelingsrooster, gemeten met een lichtbron met een kleurtemperatuur van 2 856 K, wat overeenkomt met lichtbron A van de Internationale Commissie voor Verlichtingskunde (CIE), moet rood, wit of ambergeel zijn. Voor de tests: zie bijlage 5. Buiten dit veld mag geen scherpe kleurverandering worden waargenomen.

Voor lichten met niet-vervangbare lichtbronnen (gloeilampen en andere) moeten de colorimetrische kenmerken echter worden geverifieerd met de lichtbronnen in het licht overeenkomstig punt 8.1.

10.   OPMERKINGEN OVER DE KLEUREN

Elke goedkeuring krachtens dit reglement wordt overeenkomstig punt 5 verleend voor een type inrichting dat licht van een bepaalde kleur of kleurloos licht uitstraalt; het is de Partijen bij de Overeenkomst waaraan dit reglement is gehecht, krachtens artikel 3 van die overeenkomst echter niet verboden om voor inrichtingen die op door hen geregistreerde voertuigen zijn gemonteerd, bepaalde door dit reglement toegestane kleuren te verbieden.

11.   WIJZIGINGEN VAN EEN TYPE PARKEERLICHT EN UITBREIDING VAN DE GOEDKEURING

| 11.1. | Elke wijziging van het type parkeerlicht moet worden meegedeeld aan de administratieve instantie die het type parkeerlicht heeft goedgekeurd. Deze instantie kan dan:






  11.1.1. | oordelen dat de wijzigingen waarschijnlijk geen noemenswaardig nadelig effect zullen hebben en dat het parkeerlicht in ieder geval nog steeds aan de voorschriften voldoet, of |
| --- | --- | --- |

11.1.

Elke wijziging van het type parkeerlicht moet worden meegedeeld aan de administratieve instantie die het type parkeerlicht heeft goedgekeurd. Deze instantie kan dan:

11.1.1.

oordelen dat de wijzigingen waarschijnlijk geen noemenswaardig nadelig effect zullen hebben en dat het parkeerlicht in ieder geval nog steeds aan de voorschriften voldoet, of

| 11.1.2. | de voor de uitvoering van de tests verantwoordelijke technische dienst om een aanvullend testrapport verzoeken. |
| --- | --- |

11.1.2.

de voor de uitvoering van de tests verantwoordelijke technische dienst om een aanvullend testrapport verzoeken.

| 11.2. | De bevestiging of weigering van de goedkeuring, met vermelding van de wijzigingen, moet worden meegedeeld volgens de procedure van punt 5.4. |
| --- | --- |

11.2.

De bevestiging of weigering van de goedkeuring, met vermelding van de wijzigingen, moet worden meegedeeld volgens de procedure van punt 5.4.

| 11.3. | De bevoegde instantie die de goedkeuring uitbreidt, kent een volgnummer toe aan elk mededelingenformulier dat voor een dergelijke uitbreiding wordt opgesteld. |
| --- | --- |

11.3.

De bevoegde instantie die de goedkeuring uitbreidt, kent een volgnummer toe aan elk mededelingenformulier dat voor een dergelijke uitbreiding wordt opgesteld.

12.   CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE

Voor de controle van de conformiteit van de productie gelden de procedures van aanhangsel 2 van de Overeenkomst (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2), met inachtneming van de volgende bepalingen:

| 12.1. | krachtens dit reglement goedgekeurde lichten moeten zo worden vervaardigd dat zij conform zijn met het goedgekeurde type doordat zij voldoen aan de voorschriften in de punten 7 en 9; |
| --- | --- |

12.1.

krachtens dit reglement goedgekeurde lichten moeten zo worden vervaardigd dat zij conform zijn met het goedgekeurde type doordat zij voldoen aan de voorschriften in de punten 7 en 9;

| 12.2. | de in bijlage 6 vermelde minimumvoorschriften voor de procedures om de conformiteit van de productie te controleren, moeten worden nageleefd; |
| --- | --- |

12.2.

de in bijlage 6 vermelde minimumvoorschriften voor de procedures om de conformiteit van de productie te controleren, moeten worden nageleefd;

| 12.3. | de in bijlage 7 vermelde minimumvoorschriften voor de monsterneming door een inspecteur moeten worden nageleefd; |
| --- | --- |

12.3.

de in bijlage 7 vermelde minimumvoorschriften voor de monsterneming door een inspecteur moeten worden nageleefd;

| 12.4. | de instantie die de typegoedkeuring heeft verleend, kan op elk tijdstip de in elke productie-eenheid toegepaste methoden voor de controle van de conformiteit verifiëren. Deze verificaties vinden gewoonlijk om de twee jaar plaats. |
| --- | --- |

12.4.

de instantie die de typegoedkeuring heeft verleend, kan op elk tijdstip de in elke productie-eenheid toegepaste methoden voor de controle van de conformiteit verifiëren. Deze verificaties vinden gewoonlijk om de twee jaar plaats.

13.   SANCTIES BIJ NON-CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE

| 13.1. | De krachtens dit reglement verleende goedkeuring voor een type parkeerlicht kan worden ingetrokken indien niet aan bovenstaande voorschriften is voldaan of indien een van het goedkeuringsmerk voorzien parkeerlicht niet conform is met het goedgekeurde type. |
| --- | --- |

13.1.

De krachtens dit reglement verleende goedkeuring voor een type parkeerlicht kan worden ingetrokken indien niet aan bovenstaande voorschriften is voldaan of indien een van het goedkeuringsmerk voorzien parkeerlicht niet conform is met het goedgekeurde type.

| 13.2. | Indien een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast een eerder verleende goedkeuring intrekt, stelt zij de andere overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen daarvan onmiddellijk in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1. |
| --- | --- |

13.2.

Indien een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast een eerder verleende goedkeuring intrekt, stelt zij de andere overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen daarvan onmiddellijk in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

14.   DEFINITIEVE STOPZETTING VAN DE PRODUCTIE

Indien de houder van de goedkeuring de productie van een krachtens dit reglement goedgekeurd parkeerlicht volledig stopzet, stelt hij de instantie die de goedkeuring heeft verleend, daarvan in kennis. Zodra deze instantie de kennisgeving heeft ontvangen, stelt zij de andere overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen daarvan in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

15.   NAAM EN ADRES VAN DE VOOR DE UITVOERING VAN DE GOEDKEURINGSTESTS VERANTWOORDELIJKE TECHNISCHE DIENSTEN EN VAN DE ADMINISTRATIEVE INSTANTIES

De overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, delen het secretariaat van de Verenigde Naties de naam en het adres mee van de technische diensten die voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijk zijn, en van de administratieve instanties die goedkeuring verlenen en waaraan de in andere landen afgegeven certificaten betreffende de goedkeuring en de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring moeten worden toegezonden.

16.   OVERGANGSBEPALINGEN

| 16.1. | Vanaf de officiële datum van inwerkingtreding van supplement 5 op het reglement mag geen enkele overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, weigeren ECE-goedkeuring te verlenen krachtens dit reglement, zoals gewijzigd bij supplement 5. |
| --- | --- |

16.1.

Vanaf de officiële datum van inwerkingtreding van supplement 5 op het reglement mag geen enkele overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, weigeren ECE-goedkeuring te verlenen krachtens dit reglement, zoals gewijzigd bij supplement 5.

| 16.2. | Vanaf 24 maanden na de datum van inwerkingtreding verlenen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, alleen ECE-goedkeuringen als het goed te keuren type parkeerlicht voldoet aan de voorschriften van dit reglement, zoals gewijzigd bij supplement 5. |
| --- | --- |

16.2.

Vanaf 24 maanden na de datum van inwerkingtreding verlenen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, alleen ECE-goedkeuringen als het goed te keuren type parkeerlicht voldoet aan de voorschriften van dit reglement, zoals gewijzigd bij supplement 5.

| 16.3. | De overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, mogen geen uitbreiding weigeren van een goedkeuring die krachtens dit reglement in zijn oorspronkelijke versie en de latere supplementen daarop is verleend. |
| --- | --- |

16.3.

De overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, mogen geen uitbreiding weigeren van een goedkeuring die krachtens dit reglement in zijn oorspronkelijke versie en de latere supplementen daarop is verleend.

| 16.4. | Gedurende 12 maanden na de datum van inwerkingtreding van supplement 5 op dit reglement blijven de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, goedkeuring verlenen voor typen parkeerlichten die voldoen aan de voorschriften van dit reglement in zijn oorspronkelijke versie en de latere supplementen daarop. |
| --- | --- |

16.4.

Gedurende 12 maanden na de datum van inwerkingtreding van supplement 5 op dit reglement blijven de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, goedkeuring verlenen voor typen parkeerlichten die voldoen aan de voorschriften van dit reglement in zijn oorspronkelijke versie en de latere supplementen daarop.

| 16.5. | ECE-goedkeuringen die krachtens dit reglement minder dan 12 maanden na de datum van inwerkingtreding ervan zijn verleend, en alle uitbreidingen van dergelijke goedkeuringen, inclusief die krachtens dit reglement in zijn oorspronkelijke versie en de latere supplementen daarop, blijven onbeperkt geldig. Als het type parkeerlicht waarvoor krachtens dit reglement in zijn oorspronkelijke versie en de latere supplementen daarop goedkeuring is verleend, voldoet aan de voorschriften van dit reglement zoals gewijzigd bij supplement 5, stelt de overeenkomstsluitende partij die de goedkeuring heeft verleend, de andere overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen daarvan in kennis. |
| --- | --- |

16.5.

ECE-goedkeuringen die krachtens dit reglement minder dan 12 maanden na de datum van inwerkingtreding ervan zijn verleend, en alle uitbreidingen van dergelijke goedkeuringen, inclusief die krachtens dit reglement in zijn oorspronkelijke versie en de latere supplementen daarop, blijven onbeperkt geldig. Als het type parkeerlicht waarvoor krachtens dit reglement in zijn oorspronkelijke versie en de latere supplementen daarop goedkeuring is verleend, voldoet aan de voorschriften van dit reglement zoals gewijzigd bij supplement 5, stelt de overeenkomstsluitende partij die de goedkeuring heeft verleend, de andere overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen daarvan in kennis.

| 16.6. | Geen enkele overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, mag een type parkeerlicht weigeren waarvoor krachtens supplement 5 op dit reglement goedkeuring is verleend. |
| --- | --- |

16.6.

Geen enkele overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, mag een type parkeerlicht weigeren waarvoor krachtens supplement 5 op dit reglement goedkeuring is verleend.

| 16.7. | Tot 36 maanden na de datum van inwerkingtreding van supplement 5 op dit reglement mag geen enkele overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, een type parkeerlicht weigeren waarvoor krachtens dit reglement in zijn oorspronkelijke versie en de latere supplementen daarop goedkeuring is verleend. |
| --- | --- |

16.7.

Tot 36 maanden na de datum van inwerkingtreding van supplement 5 op dit reglement mag geen enkele overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, een type parkeerlicht weigeren waarvoor krachtens dit reglement in zijn oorspronkelijke versie en de latere supplementen daarop goedkeuring is verleend.

| 16.8. | Vanaf 36 maanden na de datum van inwerkingtreding van supplement 5 op dit reglement mogen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, de verkoop verbieden van een type parkeerlicht dat niet voldoet aan de voorschriften van supplement 5 op dit reglement, tenzij het parkeerlicht bedoeld is om als vervangingsonderdeel op in gebruik zijnde voertuigen te worden gemonteerd. |
| --- | --- |

16.8.

Vanaf 36 maanden na de datum van inwerkingtreding van supplement 5 op dit reglement mogen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, de verkoop verbieden van een type parkeerlicht dat niet voldoet aan de voorschriften van supplement 5 op dit reglement, tenzij het parkeerlicht bedoeld is om als vervangingsonderdeel op in gebruik zijnde voertuigen te worden gemonteerd.

| 16.9. | De overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, blijven goedkeuring verlenen voor parkeerlichten op basis van alle vroegere supplementen op het reglement, op voorwaarde dat die parkeerlichten bedoeld zijn om als vervangingsonderdeel op in gebruik zijnde voertuigen te worden gemonteerd. |
| --- | --- |

16.9.

De overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, blijven goedkeuring verlenen voor parkeerlichten op basis van alle vroegere supplementen op het reglement, op voorwaarde dat die parkeerlichten bedoeld zijn om als vervangingsonderdeel op in gebruik zijnde voertuigen te worden gemonteerd.

| 16.10. | Vanaf de officiële datum van inwerkingtreding van supplement 5 op dit reglement mag geen enkele overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, verbieden dat een parkeerlicht waarvoor krachtens dit reglement, zoals gewijzigd bij supplement 5, goedkeuring is verleend, op een voertuig wordt gemonteerd. |
| --- | --- |

16.10.

Vanaf de officiële datum van inwerkingtreding van supplement 5 op dit reglement mag geen enkele overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, verbieden dat een parkeerlicht waarvoor krachtens dit reglement, zoals gewijzigd bij supplement 5, goedkeuring is verleend, op een voertuig wordt gemonteerd.

| 16.11. | Gedurende 48 maanden na de datum van inwerkingtreding van supplement 5 op dit reglement blijven de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, toestaan dat een parkeerlicht waarvoor krachtens dit reglement in zijn oorspronkelijke versie en de latere supplementen daarop goedkeuring is verleend, op een voertuig wordt gemonteerd. |
| --- | --- |

16.11.

Gedurende 48 maanden na de datum van inwerkingtreding van supplement 5 op dit reglement blijven de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, toestaan dat een parkeerlicht waarvoor krachtens dit reglement in zijn oorspronkelijke versie en de latere supplementen daarop goedkeuring is verleend, op een voertuig wordt gemonteerd.

| 16.12. | Vanaf 48 maanden na de datum van inwerkingtreding van supplement 5 op dit reglement kunnen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, verbieden dat een parkeerlicht dat niet voldoet aan de voorschriften van dit reglement, zoals gewijzigd bij supplement 5, wordt gemonteerd op een nieuw voertuig waarvoor meer dan 24 maanden na de datum van inwerkingtreding van supplement 5 op dit reglement nationale typegoedkeuring of individuele goedkeuring is verleend. |
| --- | --- |

16.12.

Vanaf 48 maanden na de datum van inwerkingtreding van supplement 5 op dit reglement kunnen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, verbieden dat een parkeerlicht dat niet voldoet aan de voorschriften van dit reglement, zoals gewijzigd bij supplement 5, wordt gemonteerd op een nieuw voertuig waarvoor meer dan 24 maanden na de datum van inwerkingtreding van supplement 5 op dit reglement nationale typegoedkeuring of individuele goedkeuring is verleend.

| 16.13. | Vanaf 60 maanden na de datum van inwerkingtreding kunnen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, verbieden dat een parkeerlicht dat niet voldoet aan de voorschriften van dit reglement, zoals gewijzigd bij supplement 5, wordt gemonteerd op een nieuw voertuig dat meer dan 60 maanden na de datum van inwerkingtreding van supplement 5 op dit reglement voor het eerst wordt geregistreerd. |
| --- | --- |

16.13.

Vanaf 60 maanden na de datum van inwerkingtreding kunnen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, verbieden dat een parkeerlicht dat niet voldoet aan de voorschriften van dit reglement, zoals gewijzigd bij supplement 5, wordt gemonteerd op een nieuw voertuig dat meer dan 60 maanden na de datum van inwerkingtreding van supplement 5 op dit reglement voor het eerst wordt geregistreerd.

---

(1)  Zoals gedefinieerd in bijlage 7 bij de Geconsolideerde resolutie betreffende de constructie van voertuigen (R.E.3) (document TRANS/WP.29/78/Rev.1/Amend.2, laatstelijk gewijzigd bij Amend. 4).

(2)  1 voor Duitsland, 2 voor Frankrijk, 3 voor Italië, 4 voor Nederland, 5 voor Zweden, 6 voor België, 7 voor Hongarije, 8 voor Tsjechië, 9 voor Spanje, 10 voor Servië, 11 voor het Verenigd Koninkrijk, 12 voor Oostenrijk, 13 voor Luxemburg, 14 voor Zwitserland, 15 (niet gebruikt), 16 voor Noorwegen, 17 voor Finland, 18 voor Denemarken, 19 voor Roemenië, 20 voor Polen, 21 voor Portugal, 22 voor de Russische Federatie, 23 voor Griekenland, 24 voor Ierland, 25 voor Kroatië, 26 voor Slovenië, 27 voor Slowakije, 28 voor Wit-Rusland, 29 voor Estland, 30 (niet gebruikt), 31 voor Bosnië en Herzegovina, 32 voor Letland, 33 (niet gebruikt), 34 voor Bulgarije, 35 (niet gebruikt), 36 voor Litouwen, 37 voor Turkije, 38 (niet gebruikt), 39 voor Azerbeidzjan, 40 voor de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, 41 (niet gebruikt), 42 voor de Europese Gemeenschap (goedkeuring wordt verleend door de lidstaten door middel van hun respectieve ECE-symbool), 43 voor Japan, 44 (niet gebruikt), 45 voor Australië, 46 voor Oekraïne, 47 voor Zuid-Afrika, 48 voor Nieuw-Zeeland, 49 voor Cyprus, 50 voor Malta, 51 voor de Republiek Korea, 52 voor Maleisië, 53 voor Thailand, 54 and 55 (niet gebruikt), 56 voor Montenegro, 57 (niet gebruikt) en 58 voor Tunesië. De daaropvolgende nummers zullen worden toegekend aan andere landen in de chronologische volgorde waarin zij de Overeenkomst betreffende het aannemen van eenvormige technische voorschriften die van toepassing zijn op voertuigen op wielen, uitrustingsstukken en onderdelen die in een voertuig op wielen kunnen worden gemonteerd of gebruikt en de voorwaarden voor wederzijdse erkenning van overeenkomstig deze voorschriften verleende goedkeuringen ratificeren of tot deze overeenkomst toetreden. De aldus toegekende nummers zullen door de secretaris-generaal van de Verenigde Naties aan de overeenkomstsluitende partijen worden meegedeeld.

---

BIJLAGE 1

MEDEDELING

(Maximumformaat: A4 (210 × 297 mm))

Image

---

BIJLAGE 2

OPSTELLING VAN HET GOEDKEURINGSMERK

Image

Lichtbronmodules

MD E3 17325

De lichtbronmodule met bovenstaande identificatiecode is goedgekeurd samen met een licht dat in Italië (E3) is goedgekeurd onder nummer 17325.

---

BIJLAGE 3

VOOR DE RUIMTELIJKE LICHTVERDELING VEREISTE MINIMUMHOEKEN
   (1)

In alle gevallen bedragen de verticale minimumhoeken voor de ruimtelijke lichtverdeling 15° boven en 15° onder de horizontaal, behalve bij lichten met een montagehoogte van maximaal 750 mm boven de grond, waarvoor het 15° boven en 5° onder de horizontaal is.

Image

---

(1)  De hoeken in deze diagrammen gelden voor inrichtingen die aan de rechterkant van het voertuig moeten worden gemonteerd. De pijlen wijzen naar de voorkant van het voertuig.

---

BIJLAGE 4

FOTOMETRISCHE METINGEN

1.   MEETMETHODEN

1.1.   Tijdens de fotometrische metingen moeten storende reflecties worden vermeden door een passende afscherming.

1.2.   Bij betwisting van de meetresultaten moeten de metingen zo worden uitgevoerd dat aan de volgende eisen is voldaan:

| 1.2.1. | de meetafstand moet zo zijn dat de meetwaarden omgekeerd evenredig zijn met het kwadraat van de afstand; |
| --- | --- |

1.2.1.

de meetafstand moet zo zijn dat de meetwaarden omgekeerd evenredig zijn met het kwadraat van de afstand;

| 1.2.2. | de meetapparatuur moet zo zijn dat de hoekopening van de lichtgevoelige apparatuur, gezien vanuit het referentiepunt van het licht, tussen 10’ en 1° ligt; |
| --- | --- |

1.2.2.

de meetapparatuur moet zo zijn dat de hoekopening van de lichtgevoelige apparatuur, gezien vanuit het referentiepunt van het licht, tussen 10’ en 1° ligt;

| 1.2.3. | aan de eis betreffende de lichtsterkte voor een bepaalde waarnemingsrichting wordt geacht te zijn voldaan wanneer de voorgeschreven lichtsterkte wordt bereikt in een richting die niet meer dan 15’ van de waarnemingsrichting afwijkt. |
| --- | --- |

1.2.3.

aan de eis betreffende de lichtsterkte voor een bepaalde waarnemingsrichting wordt geacht te zijn voldaan wanneer de voorgeschreven lichtsterkte wordt bereikt in een richting die niet meer dan 15’ van de waarnemingsrichting afwijkt.

1.3.   Als de inrichting in meer dan een of in een reeks verschillende posities op het voertuig kan worden geïnstalleerd, moeten de fotometrische metingen voor elke positie of voor de door de fabrikant gespecificeerde uitersten van de reeks posities van de referentieas worden herhaald.

2.   TABEL VOOR DE STANDAARD LICHTSTERKTEVERDELING

| Links | rechts |
| --- | --- |
| |

Links

rechts

Image

2.1.   De richting H = 0° en V = 0° komt overeen met de referentieas. (Op het voertuig loopt deze horizontaal, evenwijdig met het middenlangsvlak van het voertuig, in de voorgeschreven zichtbaarheidsrichting). Zij loopt door het referentiepunt. De in de tabel aangegeven waarden geven voor de verschillende meetrichtingen de minimumlichtsterkte in procenten van het voorgeschreven minimum in de as van elk licht (in de richting H = 0° en V = 0°).

2.2.   Binnen het veld van de lichtverdeling van punt 2, schematisch weergegeven als een rooster, moet het lichtpatroon vrijwel geheel uniform zijn, dat wil zeggen dat de lichtsterkte in elke richting binnen een door de roosterlijnen begrensd deel van het veld ten minste gelijk moet zijn aan de laagste minimumwaarde die op de roosterlijnen rondom de gevraagde richting als percentage is aangegeven.

2.3.   Als een inrichting echter bedoeld is om maximaal 750 mm boven de grond te worden gemonteerd, wordt de lichtsterkte alleen geverifieerd tot een hoek van 5° naar beneden.

3.   FOTOMETRISCHE METING VAN LICHTEN

De fotometrische prestatie moet worden gecontroleerd:

3.1.   bij niet-vervangbare lichtbronnen (gloeilampen en andere):

met de lichtbronnen in het licht, overeenkomstig punt 8.1 van dit reglement;

3.2.   bij vervangbare gloeilampen:

als zij voorzien zijn van gloeilampen bij 6,75, 13,5 of 28 V, moeten de geproduceerde lichtsterktewaarden worden gecorrigeerd. De correctiefactor is de verhouding tussen de referentielichtstroom en de gemiddelde waarde van de lichtstroom bij de toegepaste spanning (6,75, 13,5 of 28 V). De effectieve lichtstromen van elke gebruikte gloeilamp mogen niet meer dan ± 5 % afwijken van de gemiddelde waarde. Als alternatief mag in elk van de verschillende standen ook een standaardgloeilamp worden gebruikt die bij de referentielichtstroom werkt, waarna de afzonderlijke meetwaarden in elk van die standen worden samengeteld.

3.3.   Voor alle signaallichten, behalve die met gloeilampen, moeten de na één minuut en na 30 minuten gemeten lichtsterkten voldoen aan de minimum- en maximumvoorschriften. De lichtsterkteverdeling na één minuut kan aan de hand van de lichtsterkteverdeling na 30 minuten worden berekend door op elk testpunt de verhouding tussen de bij HV gemeten lichtsterkten na één minuut en na 30 minuten toe te passen.

---

BIJLAGE 5

KLEUR VAN HET UITGESTRAALDE LICHT: KLEURCOÖRDINATEN

Voor de verificatie van deze colorimetrische kenmerken wordt gebruikgemaakt van een lichtbron met een kleurtemperatuur van 2 854 K, wat overeenkomt met lichtbron A van de Internationale Commissie voor Verlichtingskunde (CIE). Voor lichten met niet-vervangbare lichtbronnen (gloeilampen en andere) moeten de colorimetrische kenmerken echter worden geverifieerd met de lichtbronnen in het licht overeenkomstig punt 8.1 van dit reglement.

---

BIJLAGE 6

Minimumvoorschriften voor de procedures om de conformiteit van de productie te controleren

1.   ALGEMEEN

1.1.   Uit mechanisch en geometrisch oogpunt wordt aangenomen dat aan de conformiteitsvoorschriften is voldaan wanneer de verschillen niet groter zijn dan onvermijdelijke fabricageafwijkingen binnen de door dit reglement gestelde grenzen.

1.2.   Met betrekking tot de fotometrische prestaties geldt dat de conformiteit van in massa geproduceerde lichten niet wordt betwist, wanneer bij de tests van de fotometrische prestaties van een willekeurig licht dat voorzien is van een standaardgloeilamp, of wanneer het licht voorzien is van niet-vervangbare lichtbronnen (gloeilampen en andere), en wanneer alle metingen plaatsvinden bij 6,75, 13,5 of 28,0 V:

| 1.2.1. | geen gemeten waarde in ongunstige zin meer dan 20 % van de in dit reglement voorgeschreven waarden afwijkt. |
| --- | --- |

1.2.1.

geen gemeten waarde in ongunstige zin meer dan 20 % van de in dit reglement voorgeschreven waarden afwijkt.

| 1.2.2. | Indien bovenbedoelde testresultaten bij een licht met vervangbare lichtbron niet aan de voorschriften voldoen, moeten de tests van de lichten met een andere standaardgloeilamp worden herhaald. |
| --- | --- |

1.2.2.

Indien bovenbedoelde testresultaten bij een licht met vervangbare lichtbron niet aan de voorschriften voldoen, moeten de tests van de lichten met een andere standaardgloeilamp worden herhaald.

1.3.   De kleurcoördinaten moeten bij verificatie van de colorimetrische kenmerken met de lichtbron in het licht in acht worden genomen wanneer het licht van een standaardgloeilamp of van niet-vervangbare lichtbronnen (gloeilampen of andere) is voorzien.

2.   MINIMUMEISEN VOOR VERIFICATIE VAN DE CONFORMITEIT DOOR DE FABRIKANT

Voor elk type licht voert de houder van het goedkeuringsmerk op gezette tijden ten minste de volgende tests uit. Deze tests moeten overeenkomstig de bepalingen van dit reglement worden uitgevoerd.

Indien een monster bij het desbetreffende type test niet-conform blijkt te zijn, moeten extra monsters worden genomen en getest. De fabrikant neemt maatregelen om de conformiteit van de betrokken productie te waarborgen.

2.1.   Aard van de tests

De in dit reglement bedoelde conformiteitstests moeten betrekking hebben op de fotometrische en colorimetrische kenmerken.

2.2.   Toegepaste testmethoden

| 2.2.1. | De tests worden over het algemeen volgens de in dit reglement beschreven methoden uitgevoerd. |
| --- | --- |

2.2.1.

De tests worden over het algemeen volgens de in dit reglement beschreven methoden uitgevoerd.

| 2.2.2. | Bij elke door de fabrikant uitgevoerde conformiteitstest kunnen met instemming van de voor de goedkeuringstests verantwoordelijke bevoegde instantie gelijkwaardige methoden worden toegepast. Het is de taak van de fabrikant om aan te tonen dat de toegepaste methoden gelijkwaardig zijn met de in dit reglement vastgelegde methoden. |
| --- | --- |

2.2.2.

Bij elke door de fabrikant uitgevoerde conformiteitstest kunnen met instemming van de voor de goedkeuringstests verantwoordelijke bevoegde instantie gelijkwaardige methoden worden toegepast. Het is de taak van de fabrikant om aan te tonen dat de toegepaste methoden gelijkwaardig zijn met de in dit reglement vastgelegde methoden.

| 2.2.3. | De toepassing van de punten 2.2.1 en 2.2.2 vereist regelmatige kalibratie van de testapparatuur en vergelijking van de meetresultaten met die van een bevoegde instantie. |
| --- | --- |

2.2.3.

De toepassing van de punten 2.2.1 en 2.2.2 vereist regelmatige kalibratie van de testapparatuur en vergelijking van de meetresultaten met die van een bevoegde instantie.

| 2.2.4. | In alle gevallen gelden de in dit reglement vastgestelde methoden als referentiemethoden, met name ten behoeve van de administratieve verificatie en de monsterneming. |
| --- | --- |

2.2.4.

In alle gevallen gelden de in dit reglement vastgestelde methoden als referentiemethoden, met name ten behoeve van de administratieve verificatie en de monsterneming.

2.3.   Aard van de monsterneming

Monsters van lichten worden willekeurig genomen uit de productie van een uniforme partij. Onder uniforme partij wordt een reeks lichten van hetzelfde type verstaan, gedefinieerd volgens de productiemethoden van de fabrikant.

De beoordeling moet in het algemeen betrekking hebben op de serieproductie van individuele fabrieken. Een fabrikant mag echter gegevens over hetzelfde type uit verscheidene fabrieken bij elkaar voegen, op voorwaarde dat deze volgens hetzelfde kwaliteitssysteem en onder hetzelfde kwaliteitsbeheer opereren.

2.4.   Gemeten en geregistreerde fotometrische kenmerken

Het als monster genomen licht wordt aan de fotometrische metingen onderworpen wat de minimumwaarden op de in bijlage 4 aangegeven punten en de voorgeschreven kleurcoördinaten betreft.

2.5.   Aanvaardbaarheidscriteria

De fabrikant moet de testresultaten statistisch onderzoeken en in overleg met de bevoegde instantie criteria vaststellen voor de aanvaardbaarheid van zijn producten, om te voldoen aan de specificaties die voor de verificatie van de conformiteit van de productie in punt 12.1 van dit reglement zijn vastgelegd.

De aanvaardbaarheidscriteria moeten zo zijn dat, met een betrouwbaarheid van 95 %, de kans dat een steekproef overeenkomstig bijlage 7 (eerste monsterneming) met goed gevolg wordt doorstaan, minimaal 0,95 is.

---

BIJLAGE 7

MINIMUMVOORSCHRIFTEN VOOR DE MONSTERNEMING DOOR EEN INSPECTEUR

1.   ALGEMEEN

1.1.   Uit mechanisch en geometrisch oogpunt wordt aangenomen dat overeenkomstig dit reglement aan de desbetreffende conformiteitsvoorschriften is voldaan, wanneer de verschillen niet groter zijn dan onvermijdelijke fabricageafwijkingen.

1.2.   Met betrekking tot de fotometrische prestaties geldt dat de conformiteit van in massa geproduceerde lichten niet wordt betwist, wanneer bij het testen van de fotometrische prestaties van een willekeurig licht dat voorzien is van een standaardgloeilamp, of wanneer het licht voorzien is van niet-vervangbare lichtbronnen (gloeilampen en andere), en wanneer alle metingen plaatsvinden bij 6,75, 13,5 of 28,0 V:

| 1.2.1. | geen gemeten waarde in ongunstige zin meer dan 20 % van de in dit reglement voorgeschreven waarden afwijkt. |
| --- | --- |

1.2.1.

geen gemeten waarde in ongunstige zin meer dan 20 % van de in dit reglement voorgeschreven waarden afwijkt.

| 1.2.2. | Indien bovenbedoelde testresultaten bij een licht met vervangbare lichtbron niet aan de voorschriften voldoen, moeten de tests van de lichten met een andere standaardgloeilamp worden herhaald. |
| --- | --- |

1.2.2.

Indien bovenbedoelde testresultaten bij een licht met vervangbare lichtbron niet aan de voorschriften voldoen, moeten de tests van de lichten met een andere standaardgloeilamp worden herhaald.

| 1.2.3. | Lichten met zichtbare defecten worden buiten beschouwing gelaten. |
| --- | --- |

1.2.3.

Lichten met zichtbare defecten worden buiten beschouwing gelaten.

1.3.   De kleurcoördinaten moeten bij verificatie van de colorimetrische kenmerken met de lichtbron in het licht in acht worden genomen, wanneer het licht van een standaardgloeilamp of van niet-vervangbare lichtbronnen (gloeilampen of andere) is voorzien.

2.   EERSTE MONSTERNEMING

Bij de eerste monsterneming worden vier lichten willekeurig gekozen. Het eerste monster van twee wordt met A aangeduid, het tweede monster van twee met B.

2.1.   Geen betwisting van de conformiteit

| 2.1.1. | Volgens de monsternemingsprocedure van figuur 1 in deze bijlage wordt de conformiteit van in massa geproduceerde lichten niet betwist, indien de afwijkingen van de gemeten waarden van de lichten in ongunstige zin als volgt zijn:






  2.1.1.1. | monster A







  A1: | één licht | 0 % |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| één licht niet meer dan | 20 % |
| A2: | beide lichten meer dan | 0 % |
| maar niet meer dan | 20 % |
| ga naar monster B | |

2.1.1.

Volgens de monsternemingsprocedure van figuur 1 in deze bijlage wordt de conformiteit van in massa geproduceerde lichten niet betwist, indien de afwijkingen van de gemeten waarden van de lichten in ongunstige zin als volgt zijn:

2.1.1.1.

monster A

A1:

één licht

0 %

één licht niet meer dan

20 %

A2:

beide lichten meer dan

0 %

maar niet meer dan

20 %

ga naar monster B

| 2.1.1.2. | monster B







  B1: | beide lichten | 0 % |
| --- | --- | --- | --- |

2.1.1.2.

monster B

B1:

beide lichten

0 %

| 2.1.2. | of indien monster A aan de voorwaarden van punt 1.2.2 voldoet. |
| --- | --- |

2.1.2.

of indien monster A aan de voorwaarden van punt 1.2.2 voldoet.

2.2.   Betwisting van de conformiteit

| 2.2.1. | Volgens de monsternemingsprocedure van figuur 1 in deze bijlage wordt de conformiteit van in massa geproduceerde lichten betwist en wordt de fabrikant verzocht zijn productie aan te passen om aan de voorschriften te voldoen (aanpassing), indien de afwijkingen van de gemeten waarden van de lichten als volgt zijn:






  2.2.1.1. | monster A







  A3: | één licht niet meer dan | 20 % |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| één licht meer dan | 20 % |
| maar niet meer dan | 30 % |

2.2.1.

Volgens de monsternemingsprocedure van figuur 1 in deze bijlage wordt de conformiteit van in massa geproduceerde lichten betwist en wordt de fabrikant verzocht zijn productie aan te passen om aan de voorschriften te voldoen (aanpassing), indien de afwijkingen van de gemeten waarden van de lichten als volgt zijn:

2.2.1.1.

monster A

A3:

één licht niet meer dan

20 %

één licht meer dan

20 %

maar niet meer dan

30 %

| 2.2.1.2. | monster B







  B2: | in het geval van A2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| één licht meer dan | 0 % |
| maar niet meer dan | 20 % |
| één licht niet meer dan | 20 % |
| B3: | in het geval van A2 | |
| één licht | 0 % |
| één licht meer dan | 20 % |
| maar niet meer dan | 30 % |

2.2.1.2.

monster B

B2:

in het geval van A2

één licht meer dan

0 %

maar niet meer dan

20 %

één licht niet meer dan

20 %

B3:

in het geval van A2

één licht

0 %

één licht meer dan

20 %

maar niet meer dan

30 %

| 2.2.2. | of indien monster A niet aan de voorwaarden van punt 1.2.2 voldoet. |
| --- | --- |

2.2.2.

of indien monster A niet aan de voorwaarden van punt 1.2.2 voldoet.

2.3.   Intrekking van de goedkeuring

De conformiteit wordt betwist en punt 13 wordt toegepast, indien volgens de monsternemingsprocedure van figuur 1 in deze bijlage de afwijkingen van de gemeten waarden van de lichten als volgt zijn:

| 2.3.1. | monster A







  A4: | één licht niet meer dan | 20 % |
| --- | --- | --- | --- |
| één licht meer dan | 30 % |
| A5: | beide lichten meer dan | 20 % |

2.3.1.

monster A

A4:

één licht niet meer dan

20 %

één licht meer dan

30 %

A5:

beide lichten meer dan

20 %

| 2.3.2. | monster B







  B4: | in het geval van A2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| één licht meer dan | 0 % |
| maar niet meer dan | 20 % |
| één licht meer dan | 20 % |
| B5: | in het geval van A2 | |
| beide lichten meer dan | 20 % |
| B6: | in het geval van A2 | |
| één licht | 0 % |
| één licht meer dan | 30 % |

2.3.2.

monster B

B4:

in het geval van A2

één licht meer dan

0 %

maar niet meer dan

20 %

één licht meer dan

20 %

B5:

in het geval van A2

beide lichten meer dan

20 %

B6:

in het geval van A2

één licht

0 %

één licht meer dan

30 %

| 2.3.3. | of indien de monsters A en B niet aan de voorwaarden van punt 1.2.2 voldoen. |
| --- | --- |

2.3.3.

of indien de monsters A en B niet aan de voorwaarden van punt 1.2.2 voldoen.

3.   HERHALING VAN DE MONSTERNEMING

In de gevallen A3, B2 en B3 moet binnen twee maanden na de kennisgeving een herhaling van de monsterneming plaatsvinden, waarbij een derde monster C van twee lichten en een vierde monster D van twee lichten uit de na de aanpassing geproduceerde voorraad van de fabrikant worden genomen.

3.1.   Geen betwisting van de conformiteit

| 3.1.1. | Volgens de monsternemingsprocedure van figuur 1 in deze bijlage wordt de conformiteit van in massa geproduceerde lichten niet betwist, indien de afwijkingen van de gemeten waarden van de lichten als volgt zijn:






  3.1.1.1. | monster C







  C1: | één licht | 0 % |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| één licht niet meer dan | 20 % |
| C2: | beide lichten meer dan | 0 % |
| maar niet meer dan | 20 % |
| ga naar monster D | |

3.1.1.

Volgens de monsternemingsprocedure van figuur 1 in deze bijlage wordt de conformiteit van in massa geproduceerde lichten niet betwist, indien de afwijkingen van de gemeten waarden van de lichten als volgt zijn:

3.1.1.1.

monster C

C1:

één licht

0 %

één licht niet meer dan

20 %

C2:

beide lichten meer dan

0 %

maar niet meer dan

20 %

ga naar monster D

| 3.1.1.2. | monster D







  D1: | in het geval van C2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| beide lichten | 0 % |

3.1.1.2.

monster D

D1:

in het geval van C2

beide lichten

0 %

| 3.1.2. | of indien monster C aan de voorwaarden van punt 1.2.2 voldoet. |
| --- | --- |

3.1.2.

of indien monster C aan de voorwaarden van punt 1.2.2 voldoet.

3.2.   Betwisting van de conformiteit

| 3.2.1. | Volgens de monsternemingsprocedure van figuur 1 in deze bijlage wordt de conformiteit van in massa geproduceerde lichten betwist en wordt de fabrikant verzocht zijn productie aan te passen om aan de voorschriften te voldoen (aanpassing), indien de afwijkingen van de gemeten waarden van de lichten als volgt zijn:






  3.2.1.1. | monster D







  D2: | in het geval van C2 | |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| één licht meer dan | 0 % |
| maar niet meer dan | 20 % |
| één licht niet meer dan | 20 % |

3.2.1.

Volgens de monsternemingsprocedure van figuur 1 in deze bijlage wordt de conformiteit van in massa geproduceerde lichten betwist en wordt de fabrikant verzocht zijn productie aan te passen om aan de voorschriften te voldoen (aanpassing), indien de afwijkingen van de gemeten waarden van de lichten als volgt zijn:

3.2.1.1.

monster D

D2:

in het geval van C2

één licht meer dan

0 %

maar niet meer dan

20 %

één licht niet meer dan

20 %

| 3.2.1.2. | of indien monster C niet aan de voorwaarden van punt 1.2.2 voldoet. |
| --- | --- |

3.2.1.2.

of indien monster C niet aan de voorwaarden van punt 1.2.2 voldoet.

3.3.   Intrekking van de goedkeuring

De conformiteit wordt betwist en punt 13 wordt toegepast, indien volgens de monsternemingsprocedure van figuur 1 in deze bijlage de afwijkingen van de gemeten waarden van de lichten als volgt zijn:

| 3.3.1. | monster C







  C3: | één licht niet meer dan | 20 % |
| --- | --- | --- | --- |
| één licht meer dan | 20 % |
| C4: | beide lichten meer dan | 20 % |

3.3.1.

monster C

C3:

één licht niet meer dan

20 %

één licht meer dan

20 %

C4:

beide lichten meer dan

20 %

| 3.3.2. | monster D







  D3: | in het geval van C2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| één licht 0 of meer dan | 0 % |
| één licht meer dan | 20 % |

3.3.2.

monster D

D3:

in het geval van C2

één licht 0 of meer dan

0 %

één licht meer dan

20 %

| 3.3.3. | of indien de monsters C en D niet aan de voorwaarden van punt 1.2.2 voldoen. |
| --- | --- |

3.3.3.

of indien de monsters C en D niet aan de voorwaarden van punt 1.2.2 voldoen.

Figuur 1

Image

---

| 28.5.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 130/19 |
| --- | --- | --- | --- |

28.5.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 130/19

---

Voor het internationaal publiekrecht hebben alleen de originele VN/ECE-teksten rechtsgevolgen. Voor de status en de datum van inwerkingtreding van dit reglement, zie de recentste versie van VN/ECE-statusdocument TRANS/WP.29/343 op:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Reglement nr. 90 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) — Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van vervangingsremvoeringsets en -trommelremvoeringen voor motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan

Bevat de volledige geldige tekst tot en met:

Supplement 11 op wijzigingenreeks 01 — Datum van inwerkingtreding: 24 oktober 2009

INHOUD

REGLEMENT

| 1. | Toepassingsgebied |
| --- | --- |

1.

| 2. | Definities |
| --- | --- |

2.

| 3. | Goedkeuringsaanvraag |
| --- | --- |

3.

| 4. | Goedkeuring |
| --- | --- |

4.

| 5. | Specificaties en tests |
| --- | --- |

5.

| 6. | Verpakking en markering |
| --- | --- |

6.

| 7. | Wijzigingen en uitbreiding van de goedkeuring van de vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering. |
| --- | --- |

7.

| 8. | Conformiteit van de productie |
| --- | --- |

8.

| 9. | Sancties bij non-conformiteit van de productie |
| --- | --- |

9.

| 10. | Definitieve stopzetting van de productie |
| --- | --- |

10.

| 11. | Naam en adres van de voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijke technische diensten en van de administratieve instanties |
| --- | --- |

11.

| 12. | Overgangsbepalingen |
| --- | --- |

12.

BIJLAGEN

| Bijlage 1 — | Mededeling betreffende de goedkeuring, de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring of de definitieve stopzetting van de productie van een vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering krachtens Reglement nr. 90. |
| --- | --- |

Bijlage 1 —

| Bijlage 2 — | Opstelling van het goedkeuringsmerk en goedkeuringsgegevens |
| --- | --- |

Bijlage 2 —

| Bijlage 3 — | Voorschriften voor vervangingsremvoeringsets voor voertuigen van de categorieën M1, M2 en N1 |
| --- | --- |

Bijlage 3 —

| Bijlage 4 — | Voorschriften voor vervangingsremvoeringsets en -trommelremvoeringen voor voertuigen van de categorieën M3, N2 en N3 |
| --- | --- |

Bijlage 4 —

| Bijlage 5 — | Voorschriften voor vervangingsremvoeringsets voor voertuigen van de categorieën O1 en O2 |
| --- | --- |

Bijlage 5 —

| Bijlage 6 — | Voorschriften voor vervangingsremvoeringsets en -trommelremvoeringen voor voertuigen van de categorieën O3 en O4 |
| --- | --- |

Bijlage 6 —

| Bijlage 7 — | Voorschriften voor vervangingsremvoeringsets voor voertuigen van categorie L |
| --- | --- |

Bijlage 7 —

| Bijlage 8 — | Technische voorschriften voor vervangingsremvoeringsets voor afzonderlijke, van het bedrijfsremsysteem van het voertuig onafhankelijke parkeerremsystemen |
| --- | --- |

Bijlage 8 —

| Bijlage 9 — | Bepaling van het wrijvingsgedrag door middel van machinetests. |
| --- | --- |

Bijlage 9 —

1.   TOEPASSINGSGEBIED

| 1.1. | Dit reglement is van toepassing op:






  1.1.1. | vervangingsremvoeringsets, bestemd voor gebruik in wrijvingsremmen die deel uitmaken van een remsysteem van voertuigen van de categorieën M, N, L en O waarvoor krachtens Reglement nr. 13, nr. 13-H of nr. 78 typegoedkeuring is verleend; |
| --- | --- | --- |

1.1.

Dit reglement is van toepassing op:

1.1.1.

vervangingsremvoeringsets, bestemd voor gebruik in wrijvingsremmen die deel uitmaken van een remsysteem van voertuigen van de categorieën M, N, L en O waarvoor krachtens Reglement nr. 13, nr. 13-H of nr. 78 typegoedkeuring is verleend;

| 1.1.2. | vervangingstrommelremvoeringen, bestemd om te worden vastgeklonken op een remschoen voor montage en gebruik op voertuigen van categorie M3, N2, N3, O3 of O4 waarvoor krachtens Reglement nr. 13 typegoedkeuring is verleend; |
| --- | --- |

1.1.2.

vervangingstrommelremvoeringen, bestemd om te worden vastgeklonken op een remschoen voor montage en gebruik op voertuigen van categorie M3, N2, N3, O3 of O4 waarvoor krachtens Reglement nr. 13 typegoedkeuring is verleend;

| 1.1.3. | vervangingsremvoeringsets die voor afzonderlijke, van het bedrijfsremsysteem van het voertuig onafhankelijke parkeerremsystemen worden gebruikt zijn alleen onderworpen aan de technische voorschriften in bijlage 8. |
| --- | --- |

1.1.3.

vervangingsremvoeringsets die voor afzonderlijke, van het bedrijfsremsysteem van het voertuig onafhankelijke parkeerremsystemen worden gebruikt zijn alleen onderworpen aan de technische voorschriften in bijlage 8.

| 1.2. | Vervangingsremvoeringsets kunnen worden goedgekeurd voor montage en gebruik op motorvoertuigen en aanhangwagens waarvoor krachtens Reglement nr. 13 of Reglement nr. 78 typegoedkeuring is verleend. Vervangingstrommelremvoeringen, bestemd om te worden vastgeklonken op een remschoen, kunnen worden goedgekeurd voor montage en gebruik op motorvoertuigen en aanhangwagens waarvoor krachtens Reglement nr. 13 typegoedkeuring is verleend en die zijn ingedeeld in de categorieën M3, N2, N3, O3 en O4
   (1). |
| --- | --- |

1.2.

Vervangingsremvoeringsets kunnen worden goedgekeurd voor montage en gebruik op motorvoertuigen en aanhangwagens waarvoor krachtens Reglement nr. 13 of Reglement nr. 78 typegoedkeuring is verleend. Vervangingstrommelremvoeringen, bestemd om te worden vastgeklonken op een remschoen, kunnen worden goedgekeurd voor montage en gebruik op motorvoertuigen en aanhangwagens waarvoor krachtens Reglement nr. 13 typegoedkeuring is verleend en die zijn ingedeeld in de categorieën M3, N2, N3, O3 en O4
   (1).

2.   DEFINITIES

Voor de toepassing van dit reglement wordt verstaan onder:

2.1.   „remsysteem”: zoals gedefinieerd in Reglement nr. 13, punt 2.3;

2.2   „wrijvingsrem”: deel van een remsysteem waarin de krachten die tegen de beweging van een voertuig inwerken, worden ontwikkeld door wrijving tussen een remvoering en een ten opzichte daarvan bewegende wielschijf of -trommel;

2.3   „remvoeringset”: onderdeel van een wrijvingsrem dat respectievelijk tegen een trommel of schijf wordt gedrukt om de wrijvingskracht te genereren;

2.3.1   „remschoenset”: de remvoeringset van een trommelrem;

2.3.1.1   „remschoen”: onderdeel van een remschoenset dat de remvoering draagt;

2.3.2   „remblokset”: de remvoeringset van een schijfrem;

2.3.2.1   „montageplaat”: onderdeel van een remblokset dat de remvoering draagt;

2.3.3   „remvoering”: het frictiemateriaal met de vorm en eindafmetingen om op de remschoen of montageplaat te worden bevestigd;

2.3.4   „trommelremvoering”: een remvoering voor een trommelrem;

2.3.5   „frictiemateriaal”: het product van een gespecificeerd mengsel van materialen en processen die samen de eigenschappen van een remvoering bepalen;

2.4   „type remvoering”: een categorie remvoeringen die, wat de eigenschappen van het frictiemateriaal onderling betreft, niet verschillen;

2.5   „type remvoeringset”: voor een wiel bestemde remvoeringsets die qua type remvoering, afmetingen en functionele eigenschappen niet van elkaar verschillen;

2.6   „type trommelremvoering”: voor een wiel bestemde sets remvoeringonderdelen die, na montage op de remschoenen, qua type remvoering, afmetingen en functionele eigenschappen niet van elkaar verschillen;

2.7   „originele remvoering”: een type remvoering dat in het typegoedkeuringsdocument van het voertuig is aangegeven (zie Reglement nr. 13, bijlage 2, punt 8.1 (2), of Reglement nr. 78, bijlage 1, punt 5.4);

2.8   „originele remvoeringset”: een remvoeringset die conform is aan de bij een typegoedkeuringsdocument van een voertuig gevoegde gegevens;

2.9   „vervangingsremvoeringset”: remvoeringset van een type dat krachtens dit reglement is goedgekeurd als geschikte vervanging voor een originele remvoeringset;

2.10   „originele trommelremvoering”: een trommelremvoering die conform is aan de bij een typegoedkeuringsdocument van een voertuig gevoegde gegevens;

2.11   „vervangingstrommelremvoering”: trommelremvoering van een type dat krachtens dit reglement is goedgekeurd als geschikte vervanging, na montage op een remschoen, voor een originele trommelremvoering;

2.12   „parkeerremvoeringset”: remblokset of remschoenset die hoort bij een afzonderlijk, van het bedrijfsremsysteem onafhankelijk parkeerremsysteem;

2.13   „fabrikant”: de organisatie die de technische verantwoordelijkheid voor de remvoeringsets of trommelremvoeringen kan dragen en kan aantonen dat zij over de nodige middelen beschikt om de conformiteit van de productie te waarborgen.

3.   GOEDKEURINGSAANVRAAG

| 3.1 | Een goedkeuringsaanvraag voor een type vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering voor (een) specifiek(e) voertuigtype(s) moet door de fabrikant van de vervangingsremvoeringset/-trommelremvoering of zijn daartoe gemachtigde vertegenwoordiger worden ingediend. |
| --- | --- |

3.1

Een goedkeuringsaanvraag voor een type vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering voor (een) specifiek(e) voertuigtype(s) moet door de fabrikant van de vervangingsremvoeringset/-trommelremvoering of zijn daartoe gemachtigde vertegenwoordiger worden ingediend.

| 3.2 | Een aanvraag kan worden ingediend door de houder van (een) voertuigtypegoedkeuring(en) krachtens Reglement nr. 13 of Reglement nr. 78 met betrekking tot vervangingsremvoeringsets of -trommelremvoeringen die conform zijn met het in de typegoedkeuringsdocumenten van het voertuig aangegeven type. |
| --- | --- |

3.2

Een aanvraag kan worden ingediend door de houder van (een) voertuigtypegoedkeuring(en) krachtens Reglement nr. 13 of Reglement nr. 78 met betrekking tot vervangingsremvoeringsets of -trommelremvoeringen die conform zijn met het in de typegoedkeuringsdocumenten van het voertuig aangegeven type.

| 3.3 | Een goedkeuringsaanvraag moet vergezeld gaan van een beschrijving in drievoud van de vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering, met inachtneming van de in bijlage 1 gespecificeerde items, en van de volgende nadere gegevens:






  3.3.1. | schema’s waarop de functionele afmetingen van de vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering worden getoond; |
| --- | --- | --- |

3.3

Een goedkeuringsaanvraag moet vergezeld gaan van een beschrijving in drievoud van de vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering, met inachtneming van de in bijlage 1 gespecificeerde items, en van de volgende nadere gegevens:

3.3.1.

schema’s waarop de functionele afmetingen van de vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering worden getoond;

| 3.3.2. | een indicatie van de positie van de vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering op de voertuigen waarvoor goedkeuring voor montage wordt aangevraagd. |
| --- | --- |

3.3.2.

een indicatie van de positie van de vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering op de voertuigen waarvoor goedkeuring voor montage wordt aangevraagd.

| 3.4 | Van de remvoeringsets of trommelremvoeringen van het type waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd, moeten voldoende hoeveelheden ter beschikking worden gesteld om de goedkeuringstests uit te voeren. |
| --- | --- |

3.4

Van de remvoeringsets of trommelremvoeringen van het type waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd, moeten voldoende hoeveelheden ter beschikking worden gesteld om de goedkeuringstests uit te voeren.

| 3.5 | De aanvrager moet in overleg met de voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijke technische dienst één of meer geschikte representatieve voertuigen en/of remmen ter beschikking stellen. |
| --- | --- |

3.5

De aanvrager moet in overleg met de voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijke technische dienst één of meer geschikte representatieve voertuigen en/of remmen ter beschikking stellen.

| 3.6 | Voordat typegoedkeuring wordt verleend, gaat de bevoegde instantie na of er afdoende maatregelen zijn genomen om een doeltreffende controle van de conformiteit van de productie te waarborgen. |
| --- | --- |

3.6

Voordat typegoedkeuring wordt verleend, gaat de bevoegde instantie na of er afdoende maatregelen zijn genomen om een doeltreffende controle van de conformiteit van de productie te waarborgen.

| 3.6.1 | De aanvrager moet waarden voor het wrijvingsgedrag indienen overeenkomstig bijlage 9, punt 2.4.1, respectievelijk punt 3.4.1. |
| --- | --- |

3.6.1

De aanvrager moet waarden voor het wrijvingsgedrag indienen overeenkomstig bijlage 9, punt 2.4.1, respectievelijk punt 3.4.1.

4.   GOEDKEURING

| 4.1 | Indien de voor goedkeuring krachtens dit reglement ter beschikking gestelde remvoeringsets of trommelremvoeringen voldoen aan de voorschriften van punt 5, wordt het type vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering goedgekeurd. |
| --- | --- |

4.1

Indien de voor goedkeuring krachtens dit reglement ter beschikking gestelde remvoeringsets of trommelremvoeringen voldoen aan de voorschriften van punt 5, wordt het type vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering goedgekeurd.

| 4.1.1 | Bij vervangingsremvoeringsets voor voertuigen van categorie L met een gecombineerd remsysteem zoals bedoeld in punt 2.9 van Reglement nr. 78, moet de goedkeuring worden beperkt tot de combinatie(s) van remvoeringsets op de assen van het voertuig die volgens bijlage 7 zijn getest. |
| --- | --- |

4.1.1

Bij vervangingsremvoeringsets voor voertuigen van categorie L met een gecombineerd remsysteem zoals bedoeld in punt 2.9 van Reglement nr. 78, moet de goedkeuring worden beperkt tot de combinatie(s) van remvoeringsets op de assen van het voertuig die volgens bijlage 7 zijn getest.

| 4.2. | Elk goedgekeurd type vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering krijgt een goedkeuringsnummer dat uit drie groepen cijfers bestaat:






  4.2.1. | de eerste twee cijfers geven de wijzigingenreeks aan (momenteel 01 voor wijzigingenreeks 01) met de recentste belangrijke technische wijzigingen van het reglement op de datum van goedkeuring; |
| --- | --- | --- |

4.2.

Elk goedgekeurd type vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering krijgt een goedkeuringsnummer dat uit drie groepen cijfers bestaat:

4.2.1.

de eerste twee cijfers geven de wijzigingenreeks aan (momenteel 01 voor wijzigingenreeks 01) met de recentste belangrijke technische wijzigingen van het reglement op de datum van goedkeuring;

| 4.2.2. | de volgende drie cijfers geven het type remvoering aan; |
| --- | --- |

4.2.2.

de volgende drie cijfers geven het type remvoering aan;

| 4.2.3. | een suffix van drie cijfers geeft de remschoen of montageplaat of, bij trommelremvoeringen, de specifieke afmetingen aan. |
| --- | --- |

4.2.3.

een suffix van drie cijfers geeft de remschoen of montageplaat of, bij trommelremvoeringen, de specifieke afmetingen aan.

| 4.3 | Dezelfde overeenkomstsluitende partij mag hetzelfde nummer niet toekennen aan een ander type remvoeringset of trommelremvoering. Hetzelfde goedkeuringsnummer kan dienen voor dat type remvoeringset of trommelremvoering op een aantal verschillende voertuigtypen. |
| --- | --- |

4.3

Dezelfde overeenkomstsluitende partij mag hetzelfde nummer niet toekennen aan een ander type remvoeringset of trommelremvoering. Hetzelfde goedkeuringsnummer kan dienen voor dat type remvoeringset of trommelremvoering op een aantal verschillende voertuigtypen.

| 4.4 | Van de goedkeuring, de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring of de definitieve stopzetting van de productie van een type remvoeringset of trommelremvoering krachtens dit reglement wordt aan de partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, mededeling gedaan door middel van een formulier volgens het model in bijlage 1. |
| --- | --- |

4.4

Van de goedkeuring, de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring of de definitieve stopzetting van de productie van een type remvoeringset of trommelremvoering krachtens dit reglement wordt aan de partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, mededeling gedaan door middel van een formulier volgens het model in bijlage 1.

| 4.5. | Op elke remvoeringset of trommelremvoering van een krachtens dit reglement goedgekeurd type wordt op een opvallende en makkelijk toegankelijke plaats een internationaal goedkeuringsmerk aangebracht, bestaande uit:






  4.5.1. | een cirkel met daarin de letter „E”, gevolgd door het nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend (3); |
| --- | --- | --- |

4.5.

Op elke remvoeringset of trommelremvoering van een krachtens dit reglement goedgekeurd type wordt op een opvallende en makkelijk toegankelijke plaats een internationaal goedkeuringsmerk aangebracht, bestaande uit:

4.5.1.

een cirkel met daarin de letter „E”, gevolgd door het nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend (3);

| 4.5.2. | het nummer van dit reglement, gevolgd door de letter „R”, een liggend streepje en het goedkeuringsnummer, rechts van de in punt 4.5.1 voorgeschreven cirkel. |
| --- | --- |

4.5.2.

het nummer van dit reglement, gevolgd door de letter „R”, een liggend streepje en het goedkeuringsnummer, rechts van de in punt 4.5.1 voorgeschreven cirkel.

| 4.6 | Het in punt 4.5 bedoelde goedkeuringsmerk moet goed leesbaar en onuitwisbaar zijn. |
| --- | --- |

4.6

Het in punt 4.5 bedoelde goedkeuringsmerk moet goed leesbaar en onuitwisbaar zijn.

| 4.7 | In bijlage 2 worden voorbeelden gegeven van de opstelling van het goedkeuringsmerk en de goedkeuringsgegevens waarnaar hierboven en in punt 6.5 wordt verwezen. |
| --- | --- |

4.7

In bijlage 2 worden voorbeelden gegeven van de opstelling van het goedkeuringsmerk en de goedkeuringsgegevens waarnaar hierboven en in punt 6.5 wordt verwezen.

5.   SPECIFICATIES EN TESTS

5.1.   Algemeen

Een vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering moet zo zijn ontworpen en geconstrueerd dat, bij vervanging van de originele op een voertuig gemonteerde set of voering, de remefficiëntie van dat voertuig overeenkomt met die van het goedgekeurde voertuigtype.

Met name:

| a) | moet een voertuig dat met vervangingsremvoeringsets of -trommelremvoeringen is uitgerust, voldoen aan de relevante remvoorschriften van Reglement nr. 13, wijzigingenreeks 09, of Reglement nr. 78, wijzigingenreeks 01; |
| --- | --- |

a)

moet een voertuig dat met vervangingsremvoeringsets of -trommelremvoeringen is uitgerust, voldoen aan de relevante remvoorschriften van Reglement nr. 13, wijzigingenreeks 09, of Reglement nr. 78, wijzigingenreeks 01;

| b) | moet een vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering vrijwel dezelfde prestatie-eigenschappen vertonen als die van de te vervangen originele remvoeringset of trommelremvoering; |
| --- | --- |

b)

moet een vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering vrijwel dezelfde prestatie-eigenschappen vertonen als die van de te vervangen originele remvoeringset of trommelremvoering;

| c) | moet een vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering geschikte mechanische eigenschappen bezitten; |
| --- | --- |

c)

moet een vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering geschikte mechanische eigenschappen bezitten;

| d) | mogen remvoeringen geen asbest bevatten. |
| --- | --- |

d)

mogen remvoeringen geen asbest bevatten.

5.1.1.   Vervangingsremvoeringsets of -trommelremvoeringen die conform zijn met het type dat in de typegoedkeuringsdocumenten van het voertuig krachtens Reglement nr. 13 of Reglement nr. 78 is aangegeven, worden geacht te voldoen aan de voorschriften van punt 5.

5.2.   Prestatievoorschriften

5.2.1.   Vervangingsremvoeringsets voor voertuigen van de categorieën M1, M2 en N1

Ten minste één stel vervangingsremvoeringsets die het goed te keuren type remvoering vertegenwoordigen, moet worden gemonteerd en getest op ten minste één voertuig dat representatief is voor het voertuigtype waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd, volgens de voorschriften van bijlage 3, en moet voldoen aan de voorschriften van deze bijlage. Het(de) representatieve voertuig(en) moet(en) worden geselecteerd uit het toepassingsgebied, waarbij een worstcaseanalyse (4) moet worden verricht. Voor de snelheidsgevoeligheid en de gelijkwaardigheid van de prestaties in koude toestand wordt een van de twee in bijlage 3 beschreven methoden toegepast.

5.2.2.   Vervangingsremvoeringsets en -trommelremvoeringen voor voertuigen van de categorieën M3, N2 en N3

Ten minste één stel vervangingsremvoeringsets of -trommelremvoeringen die het goed te keuren type remvoering vertegenwoordigen, moet worden gemonteerd en getest op ten minste één voertuig of rem die representatief is voor het voertuigtype waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd, volgens de voorschriften van bijlage 4, waarbij een van de twee methoden wordt toegepast die zijn beschreven in punt 1 (voertuigtest) en in punt 2 (traagheidsdynamometerproef), en moet voldoen aan de voorschriften van deze bijlage. Het(de) representatieve voertuig(en) of de representatieve rem(men) moet(en) worden geselecteerd uit het toepassingsgebied, waarbij een worstcaseanalyse (4) moet worden gemaakt.

5.2.3.   Vervangingsremvoeringsets voor voertuigen van de categorieën O1 en O2

Vervangingsremvoeringsets moeten worden getest volgens de voorschriften van bijlage 5 en moeten voldoen aan de voorschriften van deze bijlage.

5.2.4.   Vervangingsremvoeringsets en -trommelremvoeringen voor voertuigen van de categorieën O3 en O4

Vervangingsremvoeringsets en -trommelremvoeringen moeten worden getest volgens de voorschriften van bijlage 6 en moeten voldoen aan de voorschriften van deze bijlage. Voor de tests moet een van de drie in Reglement nr. 13, bijlage 11, aanhangsel 2, punt 3, beschreven methoden worden toegepast.

5.2.5.   Vervangingsremvoeringsets voor voertuigen van categorie L

Ten minste één stel vervangingsremvoeringsets die het goed te keuren type remvoering vertegenwoordigen, moet worden gemonteerd en getest op ten minste één voertuig dat representatief is voor het voertuigtype waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd, volgens de voorschriften van bijlage 7, en moet voldoen aan de voorschriften van deze bijlage. Het(de) representatieve voertuig(en) moet(en) worden geselecteerd uit het toepassingsgebied, waarbij een worstcaseanalyse (5) moet worden verricht.

5.3.   Mechanische eigenschappen

5.3.1.   Vervangingsremvoeringsets voor voertuigen van de categorieën M1, M2, N1, O1, O2 en L

5.3.1.1.   Vervangingsremvoeringsets van het type waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd, moeten hetzij volgens ISO 6312:1981, hetzij volgens ISO 6312:2001 op schuifsterkte worden getest.

De laagste aanvaardbare schuifsterkte bedraagt 250 N/cm2 voor rembloksets en 100 N/cm2 voor remschoensets.

5.3.1.2.   Vervangingsremvoeringsets van het type waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd, moeten hetzij volgens ISO 6310:1981, hetzij volgens ISO 6310:2001 op samendrukbaarheid worden getest.

De samendrukbaarheid mag voor rembloksets niet meer bedragen dan 2 % bij omgevingstemperatuur en 5 % bij 400 °C en voor remschoensets niet meer dan 2 % bij omgevingstemperatuur en 4 % bij 200 °C. Dit voorschrift geldt niet voor parkeerremvoeringsets.

5.3.2.   Vervangingsremvoeringsets en -trommelremvoeringen voor voertuigen van de categorieën M3, N2, N3, O3 en O4

5.3.2.1.   Schuifsterkte

Deze test is alleen van toepassing op rembloksets voor schijfremmen.

Vervangingsremvoeringsets van het type waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd, moeten hetzij volgens ISO 6312:1981, hetzij volgens ISO 6312:2001 op schuifsterkte worden betest. Remvoeringsets mogen in twee of drie worden verdeeld al naargelang de capaciteit van de testmachine.

De laagste aanvaardbare schuifsterkte bedraagt 250 N/cm2.

5.3.2.2.   Samendrukbaarheid

Vervangingsremvoeringsets en -trommelremvoeringen van het type waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd, moeten hetzij volgens ISO 6310:1981, hetzij volgens ISO 6310:2001 op samendrukbaarheid worden getest. Voor de tests mogen vlakke specimens overeenkomstig monstertype I worden gebruikt.

De samendrukbaarheid mag voor rembloksets niet meer bedragen dan 2 % bij omgevingstemperatuur en 5 % bij 400 °C en voor remschoensets en trommelremvoeringen niet meer dan 2 % bij omgevingstemperatuur en 4 % bij 200 °C.

5.3.2.3.   Materiaalhardheid (6)

Dit voorschrift geldt voor trommelremvoeringsets en trommelremvoeringen.

Vervangingsremvoeringsets en -trommelremvoeringen van het type waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd, moeten volgens ISO 2039-2:1987 op hardheid worden getest.

Het hardheidscijfer voor het frictiemateriaal op het wrijvingsoppervlak moet de gemiddelde waarde zijn van vijf voeringmonsters uit verschillende productiepartijen (indien mogelijk) waarbij vijf metingen op verschillende plaatsen van elke remvoering worden uitgevoerd.

6.   VERPAKKING EN OPSCHRIFTEN

| 6.1 | Vervangingsremvoeringsets of -trommelremvoeringen die conform zijn met een type dat krachtens dit reglement is goedgekeurd, moeten in stellen per as in de handel worden gebracht. |
| --- | --- |

6.1

Vervangingsremvoeringsets of -trommelremvoeringen die conform zijn met een type dat krachtens dit reglement is goedgekeurd, moeten in stellen per as in de handel worden gebracht.

| 6.2 | Elk stel voor een as moet zich in een gesloten verpakking bevinden die zo is gemaakt dat steeds zichtbaar is of zij al werd geopend. |
| --- | --- |

6.2

Elk stel voor een as moet zich in een gesloten verpakking bevinden die zo is gemaakt dat steeds zichtbaar is of zij al werd geopend.

| 6.3. | Op elke verpakking moeten de volgende gegevens worden aangebracht:






  6.3.1. | het aantal vervangingsremvoeringsets of -trommelremvoeringen in het pakket; |
| --- | --- | --- |

6.3.

Op elke verpakking moeten de volgende gegevens worden aangebracht:

6.3.1.

het aantal vervangingsremvoeringsets of -trommelremvoeringen in het pakket;

| 6.3.2. | naam van de fabrikant of handelsmerk; |
| --- | --- |

6.3.2.

naam van de fabrikant of handelsmerk;

| 6.3.3. | merk en type van de vervangingsremvoeringsets of -trommelremvoeringen; |
| --- | --- |

6.3.3.

merk en type van de vervangingsremvoeringsets of -trommelremvoeringen;

| 6.3.4. | de voertuigen/assen/remmen waarvoor de inhoud is goedgekeurd; |
| --- | --- |

6.3.4.

de voertuigen/assen/remmen waarvoor de inhoud is goedgekeurd;

| 6.3.5. | het goedkeuringsmerk. |
| --- | --- |

6.3.5.

het goedkeuringsmerk.

| 6.4. | Elke verpakking moet montage-instructies in een officiële ECE-taal bevatten, aangevuld met de corresponderende tekst in de taal van het land waar de verpakking wordt verkocht:






  6.4.1. | met verwijzing naar hulpstukken; |
| --- | --- | --- |

6.4.

Elke verpakking moet montage-instructies in een officiële ECE-taal bevatten, aangevuld met de corresponderende tekst in de taal van het land waar de verpakking wordt verkocht:

6.4.1.

met verwijzing naar hulpstukken;

| 6.4.2. | met de vermelding dat vervangingsremvoeringsets of -trommelremvoeringen moeten worden vervangen als set voor een as; |
| --- | --- |

6.4.2.

met de vermelding dat vervangingsremvoeringsets of -trommelremvoeringen moeten worden vervangen als set voor een as;

| 6.4.3. | met, bij vervangingstrommelremvoeringen, een algemene vermelding die de aandacht vestigt op de volgende punten: | de integriteit van de remschoenbasis, de aanslag en het scharnier; |
| --- | --- | --- |

6.4.3.

met, bij vervangingstrommelremvoeringen, een algemene vermelding die de aandacht vestigt op de volgende punten:

de integriteit van de remschoenbasis, de aanslag en het scharnier;

| | dat de remschoen geen sporen van vervorming of corrosie vertoont; |
| --- | --- |

dat de remschoen geen sporen van vervorming of corrosie vertoont;

| | het type en de grootte van de te gebruiken klinknagel; |
| --- | --- |

het type en de grootte van de te gebruiken klinknagel;

| | het benodigde gereedschap en de vereiste krachten voor het klinken. |
| --- | --- |

het benodigde gereedschap en de vereiste krachten voor het klinken.

| 6.4.4. | bij gecombineerde remsystemen zoals bedoeld in punt 2.9 van Reglement nr. 78, wordt (worden) ook de goedgekeurde combinatie(s) van remvoeringsets vermeld. |
| --- | --- |

6.4.4.

bij gecombineerde remsystemen zoals bedoeld in punt 2.9 van Reglement nr. 78, wordt (worden) ook de goedgekeurde combinatie(s) van remvoeringsets vermeld.

| 6.5. | Op elke vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering moeten de volgende gegevens over de goedkeuring permanent zijn aangebracht:






  6.5.1. | het goedkeuringsmerk, |
| --- | --- | --- |

6.5.

Op elke vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering moeten de volgende gegevens over de goedkeuring permanent zijn aangebracht:

6.5.1.

het goedkeuringsmerk,

| 6.5.2. | de productiedatum, ten minste maand en jaar, of het nummer van de partij, |
| --- | --- |

6.5.2.

de productiedatum, ten minste maand en jaar, of het nummer van de partij,

| 6.5.3. | merk en type van de remvoering. |
| --- | --- |

6.5.3.

merk en type van de remvoering.

7.   WIJZIGINGEN EN UITBREIDING VAN DE GOEDKEURING VAN DE VERVANGINGSREMVOERINGSET OF DE -TROMMELREMVOERING

| 7.1. | Elke wijziging van het type vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering wordt meegedeeld aan de administratieve instantie die de goedkeuring heeft verleend. Die instantie kan dan:






  7.1.1. | oordelen dat de wijzigingen waarschijnlijk geen noemenswaardige nadelige effecten zullen hebben en dat de remvoeringset of trommelremvoering in ieder geval nog steeds aan de voorschriften voldoet; of: |
| --- | --- | --- |

7.1.

Elke wijziging van het type vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering wordt meegedeeld aan de administratieve instantie die de goedkeuring heeft verleend. Die instantie kan dan:

7.1.1.

oordelen dat de wijzigingen waarschijnlijk geen noemenswaardige nadelige effecten zullen hebben en dat de remvoeringset of trommelremvoering in ieder geval nog steeds aan de voorschriften voldoet; of:

| 7.1.2. | de voor de uitvoering van de tests verantwoordelijke technische dienst om een aanvullend testrapport verzoeken. |
| --- | --- |

7.1.2.

de voor de uitvoering van de tests verantwoordelijke technische dienst om een aanvullend testrapport verzoeken.

| 7.2 | De partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, worden volgens de procedure van punt 4.4 in kennis gesteld van de bevestiging of weigering van de goedkeuring, met vermelding van de wijzigingen. |
| --- | --- |

7.2

De partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, worden volgens de procedure van punt 4.4 in kennis gesteld van de bevestiging of weigering van de goedkeuring, met vermelding van de wijzigingen.

| 7.3 | De bevoegde instantie die de goedkeuring uitbreidt, kent aan die uitbreiding een volgnummer toe en stelt de andere partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, daarvan in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1. |
| --- | --- |

7.3

De bevoegde instantie die de goedkeuring uitbreidt, kent aan die uitbreiding een volgnummer toe en stelt de andere partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, daarvan in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

8.   CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE

| 8.1 | Vervangingsremvoeringsets of -trommelremvoeringen die krachtens dit reglement zijn goedgekeurd, moeten zo worden vervaardigd dat zij conform zijn met het goedgekeurde type. |
| --- | --- |

8.1

Vervangingsremvoeringsets of -trommelremvoeringen die krachtens dit reglement zijn goedgekeurd, moeten zo worden vervaardigd dat zij conform zijn met het goedgekeurde type.

| 8.2 | Originele remvoeringsets of trommelremvoeringen waarvoor een aanvraag is ingediend volgens punt 3.2, worden geacht aan de voorschriften van punt 8 te voldoen. |
| --- | --- |

8.2

Originele remvoeringsets of trommelremvoeringen waarvoor een aanvraag is ingediend volgens punt 3.2, worden geacht aan de voorschriften van punt 8 te voldoen.

| 8.3 | Om na te gaan of aan de voorschriften van punt 8.1 is voldaan, moeten passende controles van de productie worden uitgevoerd. Daarbij moeten grondstoffen en gebruikte onderdelen worden gecontroleerd. |
| --- | --- |

8.3

Om na te gaan of aan de voorschriften van punt 8.1 is voldaan, moeten passende controles van de productie worden uitgevoerd. Daarbij moeten grondstoffen en gebruikte onderdelen worden gecontroleerd.

| 8.4. | De houder van een goedkeuring moet met name:






  8.4.1. | ervoor zorgen dat voor elk type vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering ten minste de in punt 5.3 voorgeschreven relevante tests evenals een test van het wrijvingsgedrag zoals voorgeschreven in bijlage 9, op een statistisch gecontroleerde en willekeurige basis volgens een regelmatige kwaliteitszorgprocedure worden uitgevoerd. Voor parkeerremvoeringsets is alleen de in punt 5.3 beschreven schuifsterkte van toepassing; |
| --- | --- | --- |

8.4.

De houder van een goedkeuring moet met name:

8.4.1.

ervoor zorgen dat voor elk type vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering ten minste de in punt 5.3 voorgeschreven relevante tests evenals een test van het wrijvingsgedrag zoals voorgeschreven in bijlage 9, op een statistisch gecontroleerde en willekeurige basis volgens een regelmatige kwaliteitszorgprocedure worden uitgevoerd. Voor parkeerremvoeringsets is alleen de in punt 5.3 beschreven schuifsterkte van toepassing;

| 8.4.2. | ervoor zorgen dat er procedures bestaan voor een doeltreffende controle van de kwaliteit van de producten; |
| --- | --- |

8.4.2.

ervoor zorgen dat er procedures bestaan voor een doeltreffende controle van de kwaliteit van de producten;

| 8.4.3. | toegang hebben tot de nodige apparatuur om de conformiteit met elk goedgekeurd type te controleren; |
| --- | --- |

8.4.3.

toegang hebben tot de nodige apparatuur om de conformiteit met elk goedgekeurd type te controleren;

| 8.4.4. | de resultaten van elk type test analyseren om de stabiliteit van de productkenmerken te verifiëren en te waarborgen, rekening houdend met afwijkingen bij industriële productie; |
| --- | --- |

8.4.4.

de resultaten van elk type test analyseren om de stabiliteit van de productkenmerken te verifiëren en te waarborgen, rekening houdend met afwijkingen bij industriële productie;

| 8.4.5. | ervoor zorgen dat de testresultaten worden geregistreerd en dat de bijgevoegde documenten beschikbaar blijven gedurende een periode die in overleg met de administratieve instantie wordt vastgesteld; |
| --- | --- |

8.4.5.

ervoor zorgen dat de testresultaten worden geregistreerd en dat de bijgevoegde documenten beschikbaar blijven gedurende een periode die in overleg met de administratieve instantie wordt vastgesteld;

| 8.4.6. | ervoor zorgen dat opnieuw monsters worden genomen en een nieuwe test wordt uitgevoerd, als bij het desbetreffende type test monsters of testobjecten niet conform blijken te zijn. Alle nodige maatregelen moeten worden genomen om de conformiteit van de desbetreffende productie te herstellen. |
| --- | --- |

8.4.6.

ervoor zorgen dat opnieuw monsters worden genomen en een nieuwe test wordt uitgevoerd, als bij het desbetreffende type test monsters of testobjecten niet conform blijken te zijn. Alle nodige maatregelen moeten worden genomen om de conformiteit van de desbetreffende productie te herstellen.

| 8.5 | De bevoegde instantie die typegoedkeuring heeft verleend, kan op elk tijdstip de in elke productie-eenheid toegepaste methoden voor de controle van de conformiteit verifiëren. |
| --- | --- |

8.5

De bevoegde instantie die typegoedkeuring heeft verleend, kan op elk tijdstip de in elke productie-eenheid toegepaste methoden voor de controle van de conformiteit verifiëren.

| 8.5.1 | Bij elke inspectie moeten de testrapporten en productiestaten aan de bezoekende inspecteur worden voorgelegd. |
| --- | --- |

8.5.1

Bij elke inspectie moeten de testrapporten en productiestaten aan de bezoekende inspecteur worden voorgelegd.

| 8.5.2 | De inspecteur kan willekeurig monsters nemen die in het laboratorium van de fabrikant moeten worden getest. Het minimaalaantal monsters mag worden bepaald op basis van de resultaten van de verificatie door de fabrikant zelf. |
| --- | --- |

8.5.2

De inspecteur kan willekeurig monsters nemen die in het laboratorium van de fabrikant moeten worden getest. Het minimaalaantal monsters mag worden bepaald op basis van de resultaten van de verificatie door de fabrikant zelf.

| 8.5.3 | Als de kwaliteit niet bevredigend blijkt of als het nodig lijkt de geldigheid van de overeenkomstig punt 8.5.2 uitgevoerde tests te verifiëren, verzamelt de inspecteur monsters die worden toegezonden aan de technische dienst die de typegoedkeuringstests heeft uitgevoerd. |
| --- | --- |

8.5.3

Als de kwaliteit niet bevredigend blijkt of als het nodig lijkt de geldigheid van de overeenkomstig punt 8.5.2 uitgevoerde tests te verifiëren, verzamelt de inspecteur monsters die worden toegezonden aan de technische dienst die de typegoedkeuringstests heeft uitgevoerd.

| 8.5.4 | De bevoegde instantie mag alle in dit reglement voorgeschreven tests uitvoeren. |
| --- | --- |

8.5.4

De bevoegde instantie mag alle in dit reglement voorgeschreven tests uitvoeren.

| 8.5.5 | Normaliter vinden de door de bevoegde instantie toegestane inspecties jaarlijks plaats. Indien bij een van deze inspecties negatieve resultaten worden geboekt, moet de bevoegde instantie ervoor zorgen dat alle nodige maatregelen worden genomen om de conformiteit van de productie zo spoedig mogelijk te herstellen. |
| --- | --- |

8.5.5

Normaliter vinden de door de bevoegde instantie toegestane inspecties jaarlijks plaats. Indien bij een van deze inspecties negatieve resultaten worden geboekt, moet de bevoegde instantie ervoor zorgen dat alle nodige maatregelen worden genomen om de conformiteit van de productie zo spoedig mogelijk te herstellen.

9.   SANCTIES BIJ NON-CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE

| 9.1 | De krachtens dit reglement verleende goedkeuring voor een type vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering kan worden ingetrokken indien niet aan de voorschriften van punt 8.1 is voldaan. |
| --- | --- |

9.1

De krachtens dit reglement verleende goedkeuring voor een type vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering kan worden ingetrokken indien niet aan de voorschriften van punt 8.1 is voldaan.

| 9.2 | Indien een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast een eerder verleende goedkeuring intrekt, stelt zij de andere overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, daarvan onmiddellijk in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1. |
| --- | --- |

9.2

Indien een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast een eerder verleende goedkeuring intrekt, stelt zij de andere overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, daarvan onmiddellijk in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

10.   DEFINITIEVE STOPZETTING VAN DE PRODUCTIE

Als de houder van de goedkeuring de productie van een krachtens dit reglement goedgekeurd type vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering definitief stopzet, stelt hij de instantie die de goedkeuring heeft verleend, daarvan in kennis. Zodra deze instantie de kennisgeving ontvangt, stelt zij de andere partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, daarvan in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

11.   NAAM EN ADRES VAN DE VOOR DE UITVOERING VAN DE GOEDKEURINGSTESTS VERANTWOORDELIJKE TECHNISCHE DIENSTEN EN VAN DE ADMINISTRATIEVE INSTANTIES

De partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, delen het secretariaat van de Verenigde Naties de naam en het adres mee van de technische diensten die voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijk zijn, en van de administratieve instanties die goedkeuring verlenen en waaraan de in andere landen afgegeven certificaten betreffende de goedkeuring, de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring en de definitieve stopzetting van de productie moeten worden toegezonden.

12.   OVERGANGSBEPALINGEN

| 12.1 | Geen enkele overeenkomstsluitende partij mag weigeren goedkeuring te verlenen krachtens dit reglement, zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 01. |
| --- | --- |

12.1

Geen enkele overeenkomstsluitende partij mag weigeren goedkeuring te verlenen krachtens dit reglement, zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 01.

| 12.2 | Met ingang van 1 januari 1995 verlenen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, alleen goedkeuring als de goedgekeurde vervangingsremvoeringset of vervangingstrommelremvoering voldoet aan de voorschriften van dit reglement, zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 01. |
| --- | --- |

12.2

Met ingang van 1 januari 1995 verlenen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, alleen goedkeuring als de goedgekeurde vervangingsremvoeringset of vervangingstrommelremvoering voldoet aan de voorschriften van dit reglement, zoals gewijzigd bij wijzigingenreeks 01.

| 12.3 | Overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, moeten montage of gebruik, op een in gebruik zijnd voertuig van een krachtens dit reglement in zijn oorspronkelijke, ongewijzigde vorm goedgekeurde vervangingsremvoeringset blijven toestaan. |
| --- | --- |

12.3

Overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, moeten montage of gebruik, op een in gebruik zijnd voertuig van een krachtens dit reglement in zijn oorspronkelijke, ongewijzigde vorm goedgekeurde vervangingsremvoeringset blijven toestaan.

---

(1)  Verwijzingen naar Reglement nr. 13 worden in dit reglement beschouwd als verwijzingen naar elke andere internationale regel die dezelfde technische voorschriften oplegt als Reglement nr. 13. Verwijzingen naar bepaalde delen van het reglement moeten dienovereenkomstig worden geïnterpreteerd.

(2)  Als dergelijke remvoeringen niet in de handel verkrijgbaar zijn, kunnen ook onder punt 8.2 genoemde remvoeringen worden gebruikt.

(3)  1 voor Duitsland, 2 voor Frankrijk, 3 voor Italië, 4 voor Nederland, 5 voor Zweden, 6 voor België, 7 voor Hongarije, 8 voor Tsjechië, 9 voor Spanje, 10 voor Servië, 11 voor het Verenigd Koninkrijk, 12 voor Oostenrijk, 13 voor Luxemburg, 14 voor Zwitserland, 15 (niet gebruikt), 16 voor Noorwegen, 17 voor Finland, 18 voor Denemarken, 19 voor Roemenië, 20 voor Polen, 21 voor Portugal, 22 voor de Russische Federatie, 23 voor Griekenland, 24 voor Ierland, 25 voor Kroatië, 26 voor Slovenië, 27 voor Slowakije, 28 voor Wit-Rusland, 29 voor Estland, 30 (niet gebruikt), 31 voor Bosnië en Herzegovina, 32 voor Letland, 33 (niet gebruikt), 34 voor Bulgarije, 35 (niet gebruikt), 36 voor Litouwen, 37 voor Turkije, 38 (niet gebruikt), 39 voor Azerbeidzjan, 40 voor de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, 41 (niet gebruikt), 42 voor de Europese Gemeenschap (goedkeuring wordt verleend door de lidstaten door middel van hun respectieve ECE-symbool), 43 voor Japan, 44 (niet gebruikt), 45 voor Australië, 46 voor Oekraïne, 47 voor Zuid-Afrika, 48 voor Nieuw-Zeeland, 49 voor Cyprus, 50 voor Malta, 51 voor de Republiek Korea, 52 voor Maleisië, 53 voor Thailand, 54 and 55 (niet gebruikt), 56 voor Montenegro, 57 (niet gebruikt) en 58 voor Tunesië. De daaropvolgende nummers zullen worden toegekend aan andere landen in de chronologische volgorde waarin zij de Overeenkomst betreffende het aannemen van eenvormige technische voorschriften die van toepassing zijn op voertuigen op wielen, uitrustingsstukken en onderdelen die in een voertuig op wielen kunnen worden gemonteerd of gebruikt en de voorwaarden voor wederzijdse erkenning van overeenkomstig deze voorschriften verleende goedkeuringen ratificeren of tot deze overeenkomst toetreden. De aldus toegekende nummers zullen door de secretaris-generaal van de Verenigde Naties aan de overeenkomstsluitende partijen worden meegedeeld.

(4)  Een worstcaseanalyse moet (ten minste) de volgende technische eigenschappen van elk voertuigtype in het toepassingsgebied omvatten:

| a) | schijfdiameter |
| --- | --- |

a)

schijfdiameter

| b) | schijfdikte |
| --- | --- |

b)

schijfdikte

| c) | geventileerde of volle schijf |
| --- | --- |

c)

geventileerde of volle schijf

| d) | zuigerdiameter |
| --- | --- |

d)

zuigerdiameter

| e) | dynamische straal van de band |
| --- | --- |

e)

dynamische straal van de band

| f) | massa van het voertuig |
| --- | --- |

f)

massa van het voertuig

| g) | massa per as en percentage remkracht van de as |
| --- | --- |

g)

massa per as en percentage remkracht van de as

| h) | maximumsnelheid van het voertuig. |
| --- | --- |

h)

maximumsnelheid van het voertuig.

De testomstandigheden moeten in het testrapport worden gespecificeerd.

(5)  Zie voetnoot 4.

(6)  Deze test dient om de conformiteit van de productie te controleren. De minimumwaarden en de toleranties moeten met de technische dienst worden overeengekomen.

---

BIJLAGE 1

MEDEDELING

(Maximumformaat: A4 (210 × 297 mm))

Image

---

BIJLAGE 2

OPSTELLING VAN HET GOEDKEURINGSMERK EN GOEDKEURINGSGEGEVENS

(zie punt 4.7 van dit reglement)

Image

a = min. 8 mm

Bovenstaand goedkeuringsmerk geeft aan dat het type in kwestie in Nederland (E4) krachtens Reglement nr. 90 is goedgekeurd. In dit voorbeeld geven de eerste twee cijfers van het goedkeuringsnummer aan dat Reglement nr. 90 al wijzigingenreeks 01 omvatte toen het goedkeuringsnummer werd toegekend; de volgende drie cijfers zijn door de goedkeuringsinstantie aan het remvoeringtype toegekend, en de toegevoegde cijfers zijn door de goedkeuringsinstantie aan de remschoen of montageplaat toegekend. Alle acht cijfers samen vormen het goedkeuringsnummer voor dat type vervangingsremvoeringset.

Voorbeeld van opschriften op een remblokset

Image

Voorbeeld van opschriften op remschoenset

Image

Voorbeeld van opschriften op een trommelremvoering

Image

Opmerking: De in de voorbeelden getoonde plaatsen van de opschriften en hun positie ten opzichte van elkaar zijn niet bindend.

---

BIJLAGE 3

Voorschriften voor vervangingsremvoeringsets voor voertuigen van de categorieën M1, M2 en N1

1.   Overeenstemming met Reglement nr. 13

De overeenstemming met de voorschriften van Reglement nr. 13 moet worden aangetoond in een voertuigtest.

1.1.   Voorbereiding van het voertuig

1.1.1.   Testvoertuig

Een voertuig dat representatief is voor het type (de typen) waarvoor de goedkeuring van de vervangingsremvoeringset wordt aangevraagd, moet worden uitgerust met de vervangingsremvoeringsets van het type waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd en worden voorzien van instrumenten voor remtests zoals voorgeschreven door de Reglementen nr. 13 en nr. 13-H.

De voor de test ter beschikking gestelde remvoeringen moeten op de desbetreffende remmen worden gemonteerd en, totdat een vaste polijstprocedure is vastgesteld, moeten zij in overleg met de technische dienst volgens de instructies van de fabrikant worden gepolijst.

1.1.2.   Inloopprocedure (polijsten)

1.1.2.1.   Algemene voorwaarden

De voor de test ter beschikking gestelde remvoeringsets moeten op de desbetreffende remmen worden gemonteerd. Bij vervangingsremvoeringsets moeten nieuwe remvoeringen worden gebruikt. Trommelremvoeringen mogen worden bewerkt om het best mogelijke initiële contact tussen de voeringen en trommel(s) tot stand te brengen. Het testvoertuig moet volledig beladen zijn.

Al op het testvoertuig gemonteerde en voor een vergelijkingstest gebruikte originele remvoeringsets mogen worden gebruikt op voorwaarde dat zij nog in goede staat zijn en niet meer dan 20 % van hun oorspronkelijke dikte is afgesleten. Zij mogen geen schade, barsten, overmatige corrosie of tekenen van oververhitting vertonen. Zij moeten volgens de hierna beschreven procedure worden ingelopen.

1.1.2.2.   Procedure

Een minimumafstand van 50 km moet worden afgelegd en daarbij moet ten minste honderdmaal worden geremd met variërende vertragingen (ten minste tussen 1 en 5 m/s2) en met beginsnelheden tussen 50 en 120 km/h. Tijdens de inloopprocedure moet ten minste driemaal een temperatuurbereik tussen 250 en 500 °C voor rembloksets of tussen 150 en 250 °C voor trommelremvoeringsets worden bereikt (te meten aan het wrijvingsoppervlak van de schijf of trommel). De temperatuur mag 500 °C voor rembloksets en 250 °C voor trommelremvoeringsets niet overschrijden.

1.1.2.3.   Prestatiecontrole

Rem vijfmaal op één as tegelijk van 70 tot 0 km/h (vooras) en van 45 tot 0 km/h (achteras) bij een leidingdruk van 4 Mpa (1) en met een begintemperatuur van 100 °C voor elke stop. De 5 opeenvolgende niet-monotone resultaten moeten binnen de tolerantie blijven van 0,6 m/s2 (vooras) of 0,4 m/s2 (achteras) van de gemiddelde volledige vertraging.

Als aan dit voorschrift niet is voldaan, moet de inloopprocedure volgens punt 1.1.2.2 worden uitgebreid en moet de prestatiecontrole volgens punt 1.1.2.3 worden herhaald.

1.2.   Het remsysteem van het voertuig moet worden getest volgens de voorschriften van Reglement nr. 13, bijlage 4, punten 1 en 2, voor de voertuigcategorie in kwestie (M1, M2 of N1). De volgende voorschriften of tests zijn van toepassing:

1.2.1.   Bedrijfsremsysteem

1.2.1.1.   Test van type 0 met ontkoppelde motor en beladen voertuig

1.2.1.2.   Test van type 0 met gekoppelde motor, onbeladen en beladen voertuig, volgens Reglement nr. 13, bijlage 4, punten 1.4.3.1 (stabiliteitstest) en 1.4.3.2 (uitsluitend de test met beginsnelheid v = 0,8 vmax)

1.2.1.3.   Test van type I

1.2.2.   Hulpremsysteem

1.2.2.1.   Test van type 0 met ontkoppelde motor en beladen voertuig (deze test kan achterwege worden gelaten wanneer het duidelijk is dat aan de voorschriften is voldaan, bv. een diagonaal gescheiden remsysteem)

1.2.3.   Parkeerremsysteem

(Alleen van toepassing indien de remvoeringen waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd voor de parkeerrem worden gebruikt)

1.2.3.1.   Afdalingstest op een helling met een gradiënt van 18 % en een beladen voertuig.

1.3.   Het voertuig moet voldoen aan alle desbetreffende voorschriften van Reglement nr. 13, bijlage 4, punt 2, voor die categorie voertuigen.

2.   Aanvullende voorschriften

Overeenstemming met de aanvullende voorschriften moet worden gedemonstreerd aan de hand van een van de volgende twee methoden:

2.1.   Test met het voertuig (gescheidenastest)

Bij deze test moet het voertuig volledig worden beladen en moet het remmen plaatsvinden met ontkoppelde motor op een horizontale weg.

Het bedieningssysteem van de bedrijfsrem van het voertuig moet worden uitgerust met een voorziening waarbij de voor- en achterasremmen worden gescheiden, zodat deze onafhankelijk van elkaar kunnen worden gebruikt.

Wanneer goedkeuring is aangevraagd voor een remvoeringset voor de voorasremmen, moeten de achterasremmen gedurende de test uitgeschakeld blijven.

Wanneer goedkeuring is aangevraagd voor een remvoeringset voor de achterasremmen, moeten de voorasremmen gedurende de test uitgeschakeld blijven.

2.1.1.   Gelijkwaardigheidstest van de remprestaties in koude toestand

Er moet een vergelijking worden gemaakt van de prestaties van de vervangingsremvoeringset in koude toestand en de originele remvoeringset door de resultaten van de test volgens de onderstaande methode te vergelijken.

2.1.1.1.   Rem ten minste zesmaal met een steeds hogere pedaalkracht of leidingdruk totdat het wiel blokkeert ofwel tot een gemiddelde volle vertraging van 6 m/s2 of tot de maximaal toegestane pedaalkracht voor de voertuigcategorie in kwestie vanaf een beginsnelheid volgens de onderstaande tabel:

| Voertuigcategorie | Testsnelheid (km/h) |
| --- | --- |
| vooras | achteras |
| M1 | 70 | 45 |
| M2 | 50 | 40 |
| N1 | 65 | 50 |

Voertuigcategorie

Testsnelheid (km/h)

vooras

achteras

M1

70

45

M2

50

40

N1

65

50

De beginremtemperatuur bij elke remstoot moet ≤ 100 °C zijn.

2.1.1.2.   Noteer de pedaalkracht of de leidingdruk en de gemiddelde volle vertraging voor elke remstoot en zet deze uit, en bepaal de pedaalkracht of leidingdruk om, zo mogelijk, een gemiddelde volle vertraging van 5 m/s2 voor de voorasremmen en 3 m/s2 voor de achterasremmen te bereiken. Indien deze waarden niet kunnen worden bereikt met de maximaal toegestane pedaalkracht, moet de pedaalkracht of leidingdruk worden bepaald die nodig is om de maximumvertraging te bereiken.

2.1.1.3.   De vervangingsremvoeringset wordt geacht vrijwel dezelfde prestatie-eigenschappen als de originele remvoeringset te hebben, indien de bereikte gemiddelde volle vertraging bij dezelfde pedaalkracht of leidingdruk in de bovenste twee derden van de uitgezette kromme minder dan 15 % afwijkt van die welke met de originele remvoeringset werd bereikt.

2.1.2.   Snelheidsgevoeligheidstest

2.1.2.1.   Rem drie keer met de uit punt 2.1.1.2 afgeleide pedaalkracht bij een beginremtemperatuur ≤ 100 °C en een van de volgende snelheden:

| a) | Vooras: 65, 100 en 135 km/h, indien vmax meer bedraagt dan 150 km/h; |
| --- | --- |

a)

Vooras: 65, 100 en 135 km/h, indien vmax meer bedraagt dan 150 km/h;

| b) | Achteras: 45, 65 en 90 km/h, indien vmax meer bedraagt dan 150 km/h. |
| --- | --- |

b)

Achteras: 45, 65 en 90 km/h, indien vmax meer bedraagt dan 150 km/h.

2.1.2.2.   Bereken het gemiddelde van de resultaten voor elke reeks van drie remstoten en zet de snelheid uit tegen de corresponderende gemiddelde volle vertraging.

2.1.2.3.   De gemiddelde volle remvertraging die bij hogere snelheden is geregistreerd, mag niet meer dan 15 % afwijken van de remvertraging die voor de laagste snelheid is geregistreerd.

2.2.   Traagheidsdynamometertest

2.2.1.   Testapparatuur

Voor de tests moet de traagheidsdynamometer worden uitgerust met de voertuigrem in kwestie. De dynamometer moet van instrumenten worden voorzien om de omwentelingssnelheid, het remkoppel, de druk in de remleiding, het aantal omwentelingen na het remmen, de remtijd en de remschijftemperatuur continu te registreren.

2.2.2.   Testomstandigheden

2.2.2.1.   De rotatiemassa van de dynamometer moet overeenkomen met de helft van het deel van de maximummassa van het voertuig dat door de as wordt gedragen, zoals aangegeven in de onderstaande tabel, en met de rolstraal van de grootste band die voor dat voertuigtype is toegestaan.

| Voertuigcategorie | Door de as gedragen deel van de maximummassa van het voertuig |
| --- | --- |
| voor | achter |
| M1 | 0,77 | 0,32 |
| M2 | 0,69 | 0,44 |
| N1 | 0,66 | 0,39 |

Voertuigcategorie

Door de as gedragen deel van de maximummassa van het voertuig

voor

achter

M1

0,77

0,32

M2

0,69

0,44

N1

0,66

0,39

2.2.2.2.   De beginomwentelingssnelheid van de dynamometer moet overeenkomen met de in de punten 2.2.3 en 2.2.4 aangegeven lineaire voertuigsnelheid en moet worden gebaseerd op de dynamische rolstraal van de band.

2.2.2.3.   De ter beschikking gestelde remvoeringen moeten op de desbetreffende remmen worden gemonteerd en worden ingelopen (gepolijst) overeenkomstig de volgende procedure:

| | Polijstfase 1, 64 remstoten van 80 tot 30 km/h bij variërende leidingdruk:








  Parameter | Vooras | Achteras
  Schijfrem | Achteras
  Trommelrem |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Aantal remstoten per cyclus | 32 | 32 | 32 |
| Snelheid bij begin remmen (km/h) | 80 | 80 | 80 |
| Snelheid bij lossen remmen (km/h) | 30 | 30 | 30 |
| Beginremtemperatuur (°C) | < 100 | < 100 | < 80 |
| Eindremtemperatuur (°C) | Open | Open | Open |
| Druk remstoot 1 (kPa) | 1 500 | 1 500 | 1 500 |
| Druk remstoot 2 (kPa) | 3 000 | 3 000 | 3 000 |
| Druk remstoot 3 (kPa) | 1 500 | 1 500 | 1 500 |
| Druk remstoot 4 (kPa) | 1 800 | 1 800 | 1 800 |
| Druk remstoot 5 (kPa) | 2 200 | 2 200 | 2 200 |
| Druk remstoot 6 (kPa) | 3 800 | 3 800 | 3 800 |
| Druk remstoot 7 (kPa) | 1 500 | 1 500 | 1 500 |
| Druk remstoot 8 (kPa) | 2 600 | 2 600 | 2 600 |
| Druk remstoot 9 (kPa) | 1 800 | 1 800 | 1 800 |
| Druk remstoot 10 (kPa) | 3 400 | 3 400 | 3 400 |
| Druk remstoot 11 (kPa) | 1 500 | 1 500 | 1 500 |
| Druk remstoot 12 (kPa) | 2 600 | 2 600 | 2 600 |
| Druk remstoot 13 (kPa) | 1 500 | 1 500 | 1 500 |
| Druk remstoot 14 (kPa) | 2 200 | 2 200 | 2 200 |
| Druk remstoot 15 (kPa) | 3 000 | 3 000 | 3 000 |
| Druk remstoot 16 (kPa) | 4 600 | 4 600 | 4 600 |
| Druk remstoot 17 (kPa) | 2 600 | 2 600 | 2 600 |
| Druk remstoot 18 (kPa) | 5 100 | 5 100 | 5 100 |
| Druk remstoot 19 (kPa) | 2 200 | 2 200 | 2 200 |
| Druk remstoot 20 (kPa) | 1 800 | 1 800 | 1 800 |
| Druk remstoot 21 (kPa) | 4 200 | 4 200 | 4 200 |
| Druk remstoot 22 (kPa) | 1 500 | 1 500 | 1 500 |
| Druk remstoot 23 (kPa) | 1 800 | 1 800 | 1 800 |
| Druk remstoot 24 (kPa) | 4 600 | 4 600 | 4 600 |
| Druk remstoot 25 (kPa) | 2 600 | 2 600 | 2 600 |
| Druk remstoot 26 (kPa) | 1 500 | 1 500 | 1 500 |
| Druk remstoot 27 (kPa) | 3 400 | 3 400 | 3 400 |
| Druk remstoot 28 (kPa) | 2 200 | 2 200 | 2 200 |
| Druk remstoot 29 (kPa) | 1 800 | 1 800 | 1 800 |
| Druk remstoot 30 (kPa) | 3 000 | 3 000 | 3 000 |
| Druk remstoot 31 (kPa) | 1 800 | 1 800 | 1 800 |
| Druk remstoot 32 (kPa) | 3 800 | 3 800 | 3 800 |
| Aantal cycli | 2 | 2 | 2 |

Polijstfase 1, 64 remstoten van 80 tot 30 km/h bij variërende leidingdruk:

Parameter

Vooras

Achteras

Schijfrem

Achteras

Trommelrem

Aantal remstoten per cyclus

32

32

32

Snelheid bij begin remmen (km/h)

80

80

80

Snelheid bij lossen remmen (km/h)

30

30

30

Beginremtemperatuur (°C)

< 100

< 100

< 80

Eindremtemperatuur (°C)

Open

Open

Open

Druk remstoot 1 (kPa)

1 500

1 500

1 500

Druk remstoot 2 (kPa)

3 000

3 000

3 000

Druk remstoot 3 (kPa)

1 500

1 500

1 500

Druk remstoot 4 (kPa)

1 800

1 800

1 800

Druk remstoot 5 (kPa)

2 200

2 200

2 200

Druk remstoot 6 (kPa)

3 800

3 800

3 800

Druk remstoot 7 (kPa)

1 500

1 500

1 500

Druk remstoot 8 (kPa)

2 600

2 600

2 600

Druk remstoot 9 (kPa)

1 800

1 800

1 800

Druk remstoot 10 (kPa)

3 400

3 400

3 400

Druk remstoot 11 (kPa)

1 500

1 500

1 500

Druk remstoot 12 (kPa)

2 600

2 600

2 600

Druk remstoot 13 (kPa)

1 500

1 500

1 500

Druk remstoot 14 (kPa)

2 200

2 200

2 200

Druk remstoot 15 (kPa)

3 000

3 000

3 000

Druk remstoot 16 (kPa)

4 600

4 600

4 600

Druk remstoot 17 (kPa)

2 600

2 600

2 600

Druk remstoot 18 (kPa)

5 100

5 100

5 100

Druk remstoot 19 (kPa)

2 200

2 200

2 200

Druk remstoot 20 (kPa)

1 800

1 800

1 800

Druk remstoot 21 (kPa)

4 200

4 200

4 200

Druk remstoot 22 (kPa)

1 500

1 500

1 500

Druk remstoot 23 (kPa)

1 800

1 800

1 800

Druk remstoot 24 (kPa)

4 600

4 600

4 600

Druk remstoot 25 (kPa)

2 600

2 600

2 600

Druk remstoot 26 (kPa)

1 500

1 500

1 500

Druk remstoot 27 (kPa)

3 400

3 400

3 400

Druk remstoot 28 (kPa)

2 200

2 200

2 200

Druk remstoot 29 (kPa)

1 800

1 800

1 800

Druk remstoot 30 (kPa)

3 000

3 000

3 000

Druk remstoot 31 (kPa)

1 800

1 800

1 800

Druk remstoot 32 (kPa)

3 800

3 800

3 800

Aantal cycli

2

2

2

| | Polijstfase 2, 10 stops van 100 tot 5 km/h bij een vertraging van 0,4 g en bij toenemende begintemperaturen:








  Parameter | Vooras | Achteras
  Schijfrem | Achteras
  Trommelrem |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Aantal stops per cyclus | 10 | 10 | 10 |
| Snelheid bij begin remmen (km/h) | 100 | 100 | 100 |
| Snelheid bij lossen remmen (km/h) | < 5 | < 5 | < 5 |
| Vertraging (g) | 0,4 | 0,4 | 0,4 |
| Maximale druk (kPa) | 16 000 | 16 000 | 10 000 |
| Begintemperatuur 1 (°C) | < 100 | < 100 | < 100 |
| Begintemperatuur 2 (°C) | < 215 | < 215 | < 151 |
| Begintemperatuur 3 (°C) | < 283 | < 283 | < 181 |
| Begintemperatuur 4 (°C) | < 330 | < 330 | < 202 |
| Begintemperatuur 5 (°C) | < 367 | < 367 | < 219 |
| Begintemperatuur 6 (°C) | < 398 | < 398 | < 232 |
| Begintemperatuur 7 (°C) | < 423 | < 423 | < 244 |
| Begintemperatuur 8 (°C) | < 446 | < 446 | < 254 |
| Begintemperatuur 9 (°C) | < 465 | < 465 | < 262 |
| Begintemperatuur 10 (°C) | < 483 | < 483 | < 270 |
| Aantal cycli | 1 | 1 | 1 |

Polijstfase 2, 10 stops van 100 tot 5 km/h bij een vertraging van 0,4 g en bij toenemende begintemperaturen:

Parameter

Vooras

Achteras

Schijfrem

Achteras

Trommelrem

Aantal stops per cyclus

10

10

10

Snelheid bij begin remmen (km/h)

100

100

100

Snelheid bij lossen remmen (km/h)

< 5

< 5

< 5

Vertraging (g)

0,4

0,4

0,4

Maximale druk (kPa)

16 000

16 000

10 000

Begintemperatuur 1 (°C)

< 100

< 100

< 100

Begintemperatuur 2 (°C)

< 215

< 215

< 151

Begintemperatuur 3 (°C)

< 283

< 283

< 181

Begintemperatuur 4 (°C)

< 330

< 330

< 202

Begintemperatuur 5 (°C)

< 367

< 367

< 219

Begintemperatuur 6 (°C)

< 398

< 398

< 232

Begintemperatuur 7 (°C)

< 423

< 423

< 244

Begintemperatuur 8 (°C)

< 446

< 446

< 254

Begintemperatuur 9 (°C)

< 465

< 465

< 262

Begintemperatuur 10 (°C)

< 483

< 483

< 270

Aantal cycli

1

1

1

| | Recuperatiefase, 18 remstoten van 80 tot 30 km/h bij een leidingdruk van 3 000 kPa:








  Parameter | Vooras | Achteras
  Schijfrem | Achteras
  Trommelrem |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Aantal stops per cyclus | 18 | 18 | 18 |
| Snelheid bij begin remmen (km/h) | 80 | 80 | 80 |
| Snelheid bij lossen remmen (km/h) | 30 | 30 | 30 |
| Druk (kPa) | 3 000 | 3 000 | 3 000 |
| Beginremtemperatuur (°C) | < 100 | < 100 | < 80 |
| Eindremtemperatuur (°C) | Open | Open | Open |
| Aantal cycli | 1 | 1 | 1 |

Recuperatiefase, 18 remstoten van 80 tot 30 km/h bij een leidingdruk van 3 000 kPa:

Parameter

Vooras

Achteras

Schijfrem

Achteras

Trommelrem

Aantal stops per cyclus

18

18

18

Snelheid bij begin remmen (km/h)

80

80

80

Snelheid bij lossen remmen (km/h)

30

30

30

Druk (kPa)

3 000

3 000

3 000

Beginremtemperatuur (°C)

< 100

< 100

< 80

Eindremtemperatuur (°C)

Open

Open

Open

Aantal cycli

1

1

1

2.2.2.4.   Rem vijfmaal van 80 tot 0 km/h met een leidingdruk van 4 MPa en met een begintemperatuur van 100 °C voor elke stop. De 5 opeenvolgende niet-monotone resultaten moeten binnen de tolerantie van 0,6 m/s2 van de gemiddelde volle vertraging blijven.

Als aan dit voorschrift niet wordt voldaan, moet het eerste deel van de inloopprocedure, „Polijstfase 1”, worden herhaald tot de vereiste stabiliteit van de prestaties wordt bereikt.

2.2.2.5.   Er mag gebruik worden gemaakt van koellucht. Tijdens het remmen moet de luchtstroomsnelheid bij de rem gelijk zijn aan:

vlucht = 0,33 v

waarin:

v = snelheid van het voertuig wanneer het remmen begint.

2.2.3.   Gelijkwaardigheidstest van de remprestaties in koude toestand

Er moet een vergelijking worden gemaakt van de prestaties van de vervangingsremvoeringset in koude toestand en de originele remvoeringset door de resultaten van de tests volgens de onderstaande methode te vergelijken.

2.2.3.1.   Rem bij een beginsnelheid van 80 km/h voor M1 en N1 en 60 km/h voor M2 en bij een remtemperatuur ≤ 100 °C bij het begin van elke remstoot, ten minste zesmaal bij verschillende leidingdrukken tot een gemiddelde volle vertraging van 6 m/s2 wordt bereikt.

2.2.3.2.   Noteer de leidingdruk en de gemiddelde volle vertraging voor elke remstoot, zet deze uit en bepaal de leidingdruk die nodig is om 5 m/s2 te bereiken.

2.2.3.3.   De vervangingsremvoeringset wordt geacht vrijwel dezelfde prestatie-eigenschappen als de originele remvoeringset te hebben, indien de bereikte gemiddelde volle vertraging bij dezelfde pedaalkracht of leidingdruk in de bovenste twee derden van de uitgezette kromme minder dan 15 % afwijkt van die welke met de originele remvoeringset werd bereikt.

2.2.4.   Snelheidsgevoeligheidstest

2.2.4.1.   Rem drie keer bij de uit punt 2.2.3.2 afgeleide leidingdruk, een beginremtemperatuur ≤ 100 °C en een omwentelingssnelheid die overeenkomt met een lineaire voertuigsnelheid van:

| a) | 75, 120 en 160 km/h, indien vmax meer bedraagt dan 150 km/h. |
| --- | --- |

a)

75, 120 en 160 km/h, indien vmax meer bedraagt dan 150 km/h.

2.2.4.2.   Bereken het gemiddelde van de resultaten voor elke reeks van drie remstoten en zet de snelheid uit tegen de corresponderende gemiddelde volle vertraging.

2.2.4.3.   De gemiddelde volle remvertraging die bij hogere snelheden is geregistreerd, mag niet meer dan 15 % afwijken van de remvertraging die voor de laagste snelheid is geregistreerd.

---

(1)  Voor niet-hydraulische remsystemen moet een gelijkwaardige ingangswaarde worden gebruikt.

---

BIJLAGE 4

Voorschriften voor vervangingsremvoeringsets en -trommelremvoeringen voor voertuigen van de categorieën M3, N2 en N3

1.   Voertuigtest

1.1.   Testvoertuig

Een voertuig dat representatief is voor het type (de typen) waarvoor de goedkeuring van de vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering wordt aangevraagd, moet worden uitgerust met de remvoeringsets of trommelremvoeringen van het type waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd en worden voorzien van instrumenten voor remtests zoals voorgeschreven door Reglement nr. 13.

De voor de test ter beschikking gestelde remvoeringen moeten op de desbetreffende remmen worden gemonteerd en, totdat een vaste polijstprocedure is vastgesteld, moeten zij in overleg met de technische dienst volgens de instructies van de fabrikant worden gepolijst.

1.2.   Tests en voorschriften

1.2.1.   Overeenstemming met Reglement nr. 13

1.2.1.1.   Het remsysteem van het voertuig moet worden getest volgens de voorschriften van Reglement nr. 13, bijlage 4, punten 1 en 2, voor de voertuigcategorie in kwestie (M3, N2 of N3). De volgende voorschriften of tests zijn van toepassing:

| 1.2.1.1.1. | Bedrijfsremsysteem






  1.2.1.1.1.1. | Test van type 0 met ontkoppelde motor en beladen voertuig |
| --- | --- | --- |

1.2.1.1.1.

Bedrijfsremsysteem

1.2.1.1.1.1.

Test van type 0 met ontkoppelde motor en beladen voertuig

| 1.2.1.1.1.2. | Test van type 0 met gekoppelde motor, onbeladen en beladen voertuig, volgens Reglement nr. 13, bijlage 4, punten 1.4.3.1 (stabiliteitstest) en 1.4.3.2 (uitsluitend de test met beginsnelheid v = 0,8 vmax). |
| --- | --- |

1.2.1.1.1.2.

Test van type 0 met gekoppelde motor, onbeladen en beladen voertuig, volgens Reglement nr. 13, bijlage 4, punten 1.4.3.1 (stabiliteitstest) en 1.4.3.2 (uitsluitend de test met beginsnelheid v = 0,8 vmax).

| 1.2.1.1.1.3. | Test van type I overeenkomstig de punten 1.5.1 en 1.5.3 van bijlage 4 bij Reglement nr. 13 |
| --- | --- |

1.2.1.1.1.3.

Test van type I overeenkomstig de punten 1.5.1 en 1.5.3 van bijlage 4 bij Reglement nr. 13

| 1.2.1.1.1.4. | Test van type II
  Het beladen voertuig moet op zodanige wijze worden getest dat de energietoevoer gelijk is aan die welke is geregistreerd in dezelfde periode met het beladen voertuig dat met een gemiddelde snelheid van 30 km/h op een dalende helling met een gradiënt van 2,5 % een afstand van 6 km aflegt met ontkoppelde versnelling, waarbij de remenergie alleen door de bedrijfsremmen wordt opgenomen. |
| --- | --- |

1.2.1.1.1.4.

Test van type II

Het beladen voertuig moet op zodanige wijze worden getest dat de energietoevoer gelijk is aan die welke is geregistreerd in dezelfde periode met het beladen voertuig dat met een gemiddelde snelheid van 30 km/h op een dalende helling met een gradiënt van 2,5 % een afstand van 6 km aflegt met ontkoppelde versnelling, waarbij de remenergie alleen door de bedrijfsremmen wordt opgenomen.

| 1.2.1.1.2. | Hulpremsysteem






  1.2.1.1.2.1. | Test van type 0 met ontkoppelde motor en beladen voertuig (deze test kan achterwege worden gelaten als tests volgens punt 1.2.2 worden uitgevoerd) |
| --- | --- | --- |

1.2.1.1.2.

Hulpremsysteem

1.2.1.1.2.1.

Test van type 0 met ontkoppelde motor en beladen voertuig (deze test kan achterwege worden gelaten als tests volgens punt 1.2.2 worden uitgevoerd)

| 1.2.1.1.3. | Parkeerremsysteem
  (Alleen van toepassing als de remmen waarvoor goedkeuring van de remvoering wordt aangevraagd, wordt gebruikt voor het parkeren)






  1.2.1.1.3.1. | Afdalingstest op een helling met een gradiënt van 18 % en een beladen voertuig |
| --- | --- | --- |

1.2.1.1.3.

Parkeerremsysteem

(Alleen van toepassing als de remmen waarvoor goedkeuring van de remvoering wordt aangevraagd, wordt gebruikt voor het parkeren)

1.2.1.1.3.1.

Afdalingstest op een helling met een gradiënt van 18 % en een beladen voertuig

1.2.1.2.   Het voertuig moet voldoen aan alle desbetreffende voorschriften van Reglement nr. 13, bijlage 4, punt 2, voor die categorie voertuigen.

1.2.2.   Aanvullende voorschriften (gescheidenastest)

Bij de hierna genoemde tests moet het voertuig volledig worden beladen en moet het remmen plaatsvinden met ontkoppelde motor op een horizontale weg.

Het bedieningssysteem van de bedrijfsrem van het voertuig moet worden uitgerust met een voorziening waarbij de voor- en achterasremmen worden gescheiden, zodat deze onafhankelijk van elkaar kunnen worden gebruikt.

Wanneer goedkeuring is aangevraagd voor een remvoeringset of trommelremvoering voor de voorasremmen, moeten de achterasremmen gedurende de test uitgeschakeld blijven.

Wanneer goedkeuring is aangevraagd voor een remvoeringset of trommelremvoering voor de achterasremmen, moeten de voorasremmen gedurende de test uitgeschakeld blijven.

1.2.2.1.   Gelijkwaardigheidstest van de remprestaties in koude toestand

Er moet een vergelijking worden gemaakt van de prestaties van de vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering in koude toestand en de originele remvoeringset of trommelremvoering door de resultaten van de tests volgens de onderstaande methode te vergelijken.

| 1.2.2.1.1. | Rem ten minste zesmaal met een steeds hogere pedaalkracht of leidingdruk totdat het wiel blokkeert ofwel tot een gemiddelde volle vertraging van 3,5 m/s2 of tot de maximaal toegestane pedaalkracht of de maximale leidingdruk vanaf een beginsnelheid van 45 km/h en met een remtemperatuur ≤ 100 °C bij het begin van elke remstoot. |
| --- | --- |

1.2.2.1.1.

Rem ten minste zesmaal met een steeds hogere pedaalkracht of leidingdruk totdat het wiel blokkeert ofwel tot een gemiddelde volle vertraging van 3,5 m/s2 of tot de maximaal toegestane pedaalkracht of de maximale leidingdruk vanaf een beginsnelheid van 45 km/h en met een remtemperatuur ≤ 100 °C bij het begin van elke remstoot.

| 1.2.2.1.2. | Noteer de pedaalkracht of de leidingdruk en de gemiddelde volle vertraging voor elke remstoot en zet deze uit, en bepaal de pedaalkracht of leidingdruk om, zo mogelijk, een gemiddelde volle vertraging van 3 m/s2 te bereiken. Indien deze waarde niet kan worden bereikt, moet de pedaalkracht of leidingdruk worden bepaald die nodig is om de maximumvertraging te bereiken. |
| --- | --- |

1.2.2.1.2.

Noteer de pedaalkracht of de leidingdruk en de gemiddelde volle vertraging voor elke remstoot en zet deze uit, en bepaal de pedaalkracht of leidingdruk om, zo mogelijk, een gemiddelde volle vertraging van 3 m/s2 te bereiken. Indien deze waarde niet kan worden bereikt, moet de pedaalkracht of leidingdruk worden bepaald die nodig is om de maximumvertraging te bereiken.

| 1.2.2.1.3. | De vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering wordt geacht vrijwel dezelfde prestatie-eigenschappen als de originele remvoeringset of trommelremvoering te hebben, indien de bereikte gemiddelde volle vertraging bij dezelfde pedaalkracht of leidingdruk in de bovenste twee derden van de uitgezette kromme minder dan 15 % afwijkt van die welke met de originele remvoeringset of trommelremvoering werd bereikt. |
| --- | --- |

1.2.2.1.3.

De vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering wordt geacht vrijwel dezelfde prestatie-eigenschappen als de originele remvoeringset of trommelremvoering te hebben, indien de bereikte gemiddelde volle vertraging bij dezelfde pedaalkracht of leidingdruk in de bovenste twee derden van de uitgezette kromme minder dan 15 % afwijkt van die welke met de originele remvoeringset of trommelremvoering werd bereikt.

1.2.2.2.   Snelheidsgevoeligheidstest

| 1.2.2.2.1. | Rem drie keer met de uit punt 1.2.2.1.2 afgeleide pedaalkracht bij een beginremtemperatuur ≤ 100 °C en vanaf elk van de volgende snelheden: | van 40 tot 20 km/h, |
| --- | --- | --- |

1.2.2.2.1.

Rem drie keer met de uit punt 1.2.2.1.2 afgeleide pedaalkracht bij een beginremtemperatuur ≤ 100 °C en vanaf elk van de volgende snelheden:

van 40 tot 20 km/h,

| | van 60 tot 40 km/h, en |
| --- | --- |

van 60 tot 40 km/h, en

| | van 80 tot 60 km/h (als vmax ≥ 90 km/h) |
| --- | --- |

van 80 tot 60 km/h (als vmax ≥ 90 km/h)

| 1.2.2.2.2. | Bereken het gemiddelde van de resultaten voor elke reeks van drie remstoten en zet de snelheid uit tegen de corresponderende gemiddelde volle vertraging. |
| --- | --- |

1.2.2.2.2.

Bereken het gemiddelde van de resultaten voor elke reeks van drie remstoten en zet de snelheid uit tegen de corresponderende gemiddelde volle vertraging.

| 1.2.2.2.3. | De gemiddelde volle remvertraging die bij hogere snelheden is geregistreerd, mag niet meer dan 25 % afwijken van de remvertraging die voor de laagste snelheid is geregistreerd. |
| --- | --- |

1.2.2.2.3.

De gemiddelde volle remvertraging die bij hogere snelheden is geregistreerd, mag niet meer dan 25 % afwijken van de remvertraging die voor de laagste snelheid is geregistreerd.

2.   Traagheidsdynamometertest

2.1.   Testapparatuur

Voor de tests moet een traagheidsdynamometer worden uitgerust met de voertuigrem in kwestie. De dynamometer moet van instrumenten worden voorzien om de omwentelingssnelheid, het remkoppel, de druk in de remleiding, het aantal omwentelingen na het remmen, de remtijd en de remschijftemperatuur continu te registreren.

2.1.1.   Testomstandigheden

| 2.1.1.1. | De rotatiemassa van de dynamometer moet overeenkomen met de helft van het deel van 0,55 van de maximummassa van het voertuig dat door de as wordt gedragen, en met de rolstraal van de grootste band die voor dat voertuigtype is toegestaan. |
| --- | --- |

2.1.1.1.

De rotatiemassa van de dynamometer moet overeenkomen met de helft van het deel van 0,55 van de maximummassa van het voertuig dat door de as wordt gedragen, en met de rolstraal van de grootste band die voor dat voertuigtype is toegestaan.

| 2.1.1.2. | De beginomwentelingssnelheid van de dynamometer moet overeenkomen met de in de onderstaande punten aangegeven lineaire voertuigsnelheid en moet worden gebaseerd op het gemiddelde van de dynamische rolstralen van de grootste en kleinste band die voor dat voertuigtype is toegestaan. |
| --- | --- |

2.1.1.2.

De beginomwentelingssnelheid van de dynamometer moet overeenkomen met de in de onderstaande punten aangegeven lineaire voertuigsnelheid en moet worden gebaseerd op het gemiddelde van de dynamische rolstralen van de grootste en kleinste band die voor dat voertuigtype is toegestaan.

| 2.1.1.3. | De ter beschikking gestelde remvoeringsets of trommelremvoeringen moeten op de desbetreffende remmen worden gemonteerd en, totdat een vaste polijstprocedure is vastgesteld, moeten zij in overleg met de technische dienst volgens de instructies van de fabrikant worden gepolijst. |
| --- | --- |

2.1.1.3.

De ter beschikking gestelde remvoeringsets of trommelremvoeringen moeten op de desbetreffende remmen worden gemonteerd en, totdat een vaste polijstprocedure is vastgesteld, moeten zij in overleg met de technische dienst volgens de instructies van de fabrikant worden gepolijst.

| 2.1.1.4. | Indien koellucht wordt toegepast, moet de luchtstroomsnelheid bij de rem gelijk zijn aan:
  vlucht = 0,33 v
  waarin:
  v = snelheid van het voertuig wanneer het remmen begint. |
| --- | --- |

2.1.1.4.

Indien koellucht wordt toegepast, moet de luchtstroomsnelheid bij de rem gelijk zijn aan:

vlucht = 0,33 v

waarin:

v = snelheid van het voertuig wanneer het remmen begint.

| 2.1.1.5. | De op de rem gemonteerde bedieningscilinder moet de kleinste zijn die voor dat voertuigtype is toegestaan. |
| --- | --- |

2.1.1.5.

De op de rem gemonteerde bedieningscilinder moet de kleinste zijn die voor dat voertuigtype is toegestaan.

2.2.   Tests en voorschriften

2.2.1.   Tests afgeleid uit Reglement nr. 13.

2.2.1.1.   Test van type 0

Rem bij een beginsnelheid van 60 km/h en bij een remtemperatuur ≤ 100 °C bij het begin van elke remstoot, ten minste zes keer bij verschillende leidingdrukken tot de leidingdruk die door het remsysteem van het voertuigtype continu wordt gegarandeerd, bv. de inschakeldruk van de compressor. Er moet een gemiddelde volle vertraging van ten minste 5 m/s2 worden bereikt.

2.2.1.2.   Test van type 0, prestatie bij hoge snelheid

Rem bij een beginsnelheid van 100 km/h voor voertuigen van categorie N2 en 90 km/h voor voertuigen van de categorieën M3 en N3 bij een remtemperatuur ≤ 100 °C bij het begin van elke remstoot, drie keer bij de gegarandeerde leidingdruk zoals gedefinieerd in punt 2.2.1.1. De gemiddelde waarde van de verkregen gemiddelde volle vertragingen van de drie remstoten moet ten minste 4 m/s2 bedragen.

2.2.1.3.   Test van type I

2.2.1.3.1.   Opwarmprocedure

Voer 20 opeenvolgende remstoten uit met v1 = 60 km/h en v2 = 30 km/h in cycli van 60 s, te beginnen bij een remtemperatuur ≤ 100 °C. De leidingdruk moet overeenstemmen met een vertraging van 3 m/s2 bij de eerste remstoot en moet gedurende de volgende remstoten constant blijven.

2.2.1.3.2.   Prestaties in warme toestand

Na afloop van de opwarmprocedure moeten de prestaties bij warme remmen worden gemeten onder de omstandigheden van punt 2.2.1.1, waarbij de gegarandeerde leidingdruk zoals gedefinieerd in punt 2.2.1.1 wordt toegepast (de temperatuursomstandigheden mogen verschillen). De gemiddelde volle vertraging met de opgewarmde rem mag niet minder bedragen dan 60 % van de waarde die is bereikt met de koude rem of 4 m/s2.

2.2.1.3.3.   Recuperatie

Vanaf 120 s na het remmen in warme toestand moeten vijf volledige stops worden uitgevoerd met de in punt 2.2.1.3.1 toegestane leidingdruk en met intervallen van ten minste 2 minuten vanaf de beginsnelheid van 60 km/h. Bij het begin van de vijfde remstoot moet de remtemperatuur ≤ 100 °C bedragen en mag de bereikte gemiddelde volle vertraging niet meer dan 10 % afwijken van die welke is berekend uit de verhouding leidingdruk/vertraging van de test van type 0 bij 60 km/h.

2.2.1.4.   Test van type II

2.2.1.4.1.   Opwarmprocedure

De remmen moeten worden opgewarmd door een constant remkoppel dat overeenstemt met een vertraging van 0,15 m/s2 bij een constante snelheid van 30 km/h gedurende een periode van 12 minuten.

2.2.1.4.2.   Prestaties in warme toestand

Na afloop van de opwarmprocedure moeten de prestaties bij warme remmen worden gemeten onder de omstandigheden van punt 2.2.1.1, waarbij de gegarandeerde leidingdruk zoals gedefinieerd in punt 2.2.1.1 wordt toegepast (de temperatuursomstandigheden mogen verschillen). De gemiddelde volle vertraging met de opgewarmde rem mag niet minder dan 3,75 m/s2 bedragen.

2.2.1.5.   Statische test voor het parkeerremvermogen

| 2.2.1.5.1. | Voor het hele toepassingsgebied moet het ergste geval worden bepaald wat de op de rem uitgeoefende kracht, de door één as af te remmen maximummassa van het voertuig en de bandstraal betreft. |
| --- | --- |

2.2.1.5.1.

Voor het hele toepassingsgebied moet het ergste geval worden bepaald wat de op de rem uitgeoefende kracht, de door één as af te remmen maximummassa van het voertuig en de bandstraal betreft.

| 2.2.1.5.2. | Rem met de kracht zoals bepaald volgens punt 2.2.1.5.1. |
| --- | --- |

2.2.1.5.2.

Rem met de kracht zoals bepaald volgens punt 2.2.1.5.1.

| 2.2.1.5.3. | Oefen op de as van de dynamometer een langzaam toenemend koppel uit om de trommel of schijf te doen draaien. Meeet het overgebrachte koppel bij de rem op het moment dat de as van de dynamometer begint te draaien en bereken de corresponderende asremkracht met behulp van de bandstraal zoals bepaald volgens punt 2.2.1.5.1. |
| --- | --- |

2.2.1.5.3.

Oefen op de as van de dynamometer een langzaam toenemend koppel uit om de trommel of schijf te doen draaien. Meeet het overgebrachte koppel bij de rem op het moment dat de as van de dynamometer begint te draaien en bereken de corresponderende asremkracht met behulp van de bandstraal zoals bepaald volgens punt 2.2.1.5.1.

| 2.2.1.5.4. | De volgens punt 2.2.1.5.3 gemeten remkracht, gedeeld door de helft van de massa van het voertuig zoals bepaald volgens punt 2.2.1.5.1, moet een quotiënt van ten minste 0,18 geven. |
| --- | --- |

2.2.1.5.4.

De volgens punt 2.2.1.5.3 gemeten remkracht, gedeeld door de helft van de massa van het voertuig zoals bepaald volgens punt 2.2.1.5.1, moet een quotiënt van ten minste 0,18 geven.

2.2.2.   Gelijkwaardigheidstest van de remprestaties in koude toestand

Er moet een vergelijking worden gemaakt van de prestaties van de vervangingsremvoeringset of de -trommelremvoering in koude toestand en de originele remvoeringset of trommelremvoering door de resultaten van de test van type 0 zoals beschreven in punt 2.2.1.1, te vergelijken.

2.2.2.1.   De test van type 0 zoals voorgeschreven in punt 2.2.1.1, moet worden uitgevoerd met één stel van de originele remvoeringset of trommelremvoering.

2.2.2.2.   De vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering wordt geacht vrijwel dezelfde prestatie-eigenschappen als de originele remvoeringset of trommelremvoering te hebben, indien de bereikte gemiddelde volle vertraging bij dezelfde leidingdruk in de bovenste twee derden van de uitgezette kromme minder dan 15 % afwijkt van die welke met de originele remvoeringset of trommelremvoering werd bereikt.

2.2.3.   Snelheidsgevoeligheidstest

| 2.2.3.1. | Rem, met de gegarandeerde leidingdruk zoals gedefinieerd in punt 2.2.1.1 en een beginremtemperatuur ≤ 100 °C, driemaal vanaf de volgende snelheden: | van 60 tot 30 km/h, |
| --- | --- | --- |

2.2.3.1.

Rem, met de gegarandeerde leidingdruk zoals gedefinieerd in punt 2.2.1.1 en een beginremtemperatuur ≤ 100 °C, driemaal vanaf de volgende snelheden:

van 60 tot 30 km/h,

| | van 80 tot 60 km/h, en |
| --- | --- |

van 80 tot 60 km/h, en

| | van 110 tot 80 km/h (als vmax ≥ 90 km/h). |
| --- | --- |

van 110 tot 80 km/h (als vmax ≥ 90 km/h).

| 2.2.3.2. | Bereken het gemiddelde van de resultaten voor elke reeks van drie remstoten en de snelheid uit tegen de corresponderende gemiddelde volle vertraging. |
| --- | --- |

2.2.3.2.

Bereken het gemiddelde van de resultaten voor elke reeks van drie remstoten en de snelheid uit tegen de corresponderende gemiddelde volle vertraging.

| 2.2.3.3. | De gemiddelde volle remvertraging die bij hogere snelheden is geregistreerd, mag niet meer dan 25 % afwijken van de remvertraging die voor de laagste snelheid is geregistreerd. |
| --- | --- |

2.2.3.3.

De gemiddelde volle remvertraging die bij hogere snelheden is geregistreerd, mag niet meer dan 25 % afwijken van de remvertraging die voor de laagste snelheid is geregistreerd.

---

BIJLAGE 5

Voorschriften voor vervangingsremvoeringsets voor voertuigen van de categorieën O1 en O2

1.   Algemene gegevens

De in deze bijlage beschreven testmethode is gebaseerd op een test met een traagheidsdynamometer. Als alternatief mogen de tests op een testvoertuig of op een rollenbank worden uitgevoerd, op voorwaarde dat de testomstandigheden dezelfde zijn en dezelfde parameters als bij de test met de traagheidsdynamometer worden gemeten.

2.   Testapparatuur

Voor de tests moet een traagheidsdynamometer worden uitgerust met de voertuigrem in kwestie. De dynamometer moet van instrumenten worden voorzien om de omwentelingssnelheid, het remkoppel, de druk in de remleiding of de bedieningskracht, het aantal omwentelingen na het remmen, de remtijd en de remschijftemperatuur continu te registreren.

2.1.   Testomstandigheden

2.1.1.   De rotatiemassa van de dynamometer moet overeenkomen met de helft van het desbetreffende deel van de maximummassa van het voertuig dat door de as wordt gedragen, en met de rolstraal van de grootste band die voor dat voertuigtype is toegestaan.

2.1.2.   De beginomwentelingssnelheid van de dynamometer moet overeenkomen met de in punt 3.1 van deze bijlage aangegeven lineaire voertuigsnelheid en moet worden afgestemd op de dynamische rolstraal van de kleinste band die voor dat voertuigtype is toegestaan.

2.1.3.   De ter beschikking gestelde remvoeringen moeten op de desbetreffende remmen worden gemonteerd en, totdat een vaste polijstprocedure is vastgesteld, moeten zij in overleg met de technische dienst volgens de instructies van de fabrikant worden gepolijst.

2.1.4.   Indien koellucht wordt toegepast, moet de luchtstroomsnelheid bij de rem gelijk zijn aan:

vlucht = 0,33 v

waarin:

v = snelheid van het voertuig wanneer het remmen begint.

2.1.5.   De op de rem gemonteerde bedieningsinrichting moet overeenkomen met de installatie in het voertuig.

3.   Tests en voorschriften

3.1.   Test van type 0

Rem bij een beginsnelheid van 60 km/h bij een remtemperatuur ≤ 100 °C bij het begin van elke remstoot ten minste zes keer na elkaar bij verschillende leidingdrukken of uitgeoefende krachten tot de maximale leidingdruk of tot een vertraging van 6 m/s2 wordt bereikt. Herhaal de laatste remhandeling met een beginsnelheid van 40 km/h.

3.2.   Test van type I

3.2.1.   Opwarmprocedure

De rem moet worden opgewarmd door continu te remmen overeenkomstig Reglement nr. 13, bijlage 4, punt 1.5.2, waarbij wordt begonnen met een remschijftemperatuur ≤ 100 °C.

3.2.2.   Prestaties in warme toestand

Na afloop van de opwarmprocedure moeten de prestaties bij warme remmen worden gemeten vanaf een beginsnelheid van 40 km/h en onder de omstandigheden van bovenstaand punt 3.2.1, waarbij dezelfde leidingdruk of uitgeoefende kracht wordt toegepast (de temperatuursomstandigheden mogen verschillen). De gemiddelde volle vertraging met de opgewarmde rem mag niet lager zijn dan 60 % van de waarde die is bereikt met de koude rem of 3,5 m/s2.

3.3.   Gelijkwaardigheidstest van de remprestaties in koude toestand

Er moet een vergelijking worden gemaakt van de prestaties van de vervangingsremvoeringset in koude toestand en de originele remvoeringset door de resultaten van de test van type 0 zoals beschreven in punt 3.1, te vergelijken.

3.3.1.   De test van type 0 zoals voorgeschreven in punt 3.1 moet worden uitgevoerd met één stel van de originele remvoeringset.

3.3.2.   De vervangingsremvoeringset wordt geacht vrijwel dezelfde prestatie-eigenschappen als de originele remvoeringset te hebben, indien de bereikte gemiddelde volle vertraging bij dezelfde pedaalkracht of leidingdruk in de bovenste twee derden van de uitgezette kromme minder dan 15 % afwijkt van die welke met de originele remvoeringset werd bereikt.

---

BIJLAGE 6

Voorschriften voor vervangingsremvoeringsets en -trommelremvoeringen voor voertuigen van de categorieën O3 en O4

1.   Testomstandigheden

De in deze bijlage beschreven tests mogen hetzij op een testvoertuig, hetzij op een traagheidsdynamometer, hetzij op een rollenbank worden uitgevoerd onder dezelfde omstandigheden die zijn genoemd in Reglement nr. 13, bijlage 11, aanhangsel 2, punten 3.1 tot en met 3.4.

De voor de tests ter beschikking gestelde remvoeringen moeten op de desbetreffende remmen worden gemonteerd en, totdat een vaste polijstprocedure is vastgesteld, moeten zij in overleg met de technische dienst volgens de instructies van de fabrikant worden gepolijst.

2.   Tests en voorschriften

2.1.   Overeenstemming met Reglement nr. 13, bijlage 11

De remmen moeten worden getest volgens de voorschriften van Reglement nr. 13, bijlage 11, aanhangsel 2, punt 3.5.

| 2.1.1. | De resultaten moeten worden vermeld op een formulier overeenkomstig Reglement nr. 13, bijlage 11, aanhangsel 3. |
| --- | --- |

2.1.1.

De resultaten moeten worden vermeld op een formulier overeenkomstig Reglement nr. 13, bijlage 11, aanhangsel 3.

| 2.1.2. | Deze resultaten moeten worden vergeleken met die welke onder dezelfde omstandigheden met de originele remvoeringsets of trommelremvoeringen zijn verkregen. |
| --- | --- |

2.1.2.

Deze resultaten moeten worden vergeleken met die welke onder dezelfde omstandigheden met de originele remvoeringsets of trommelremvoeringen zijn verkregen.

| 2.1.3. | De bij hetzelfde toegepaste koppel in warme toestand vastgestelde prestaties van de vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering bij de test van type I of, in voorkomend geval, bij de test van type III moeten:






  a) | gelijk zijn aan of beter zijn dan de prestaties in warme toestand van de originele remvoeringset of trommelremvoering, of |
| --- | --- | --- |

2.1.3.

De bij hetzelfde toegepaste koppel in warme toestand vastgestelde prestaties van de vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering bij de test van type I of, in voorkomend geval, bij de test van type III moeten:

a)

gelijk zijn aan of beter zijn dan de prestaties in warme toestand van de originele remvoeringset of trommelremvoering, of

| b) | ten minste 90 % van de prestaties in koude toestand van de vervangingsremvoeringset of de -trommelremvoering bedragen. |
| --- | --- |

b)

ten minste 90 % van de prestaties in koude toestand van de vervangingsremvoeringset of de -trommelremvoering bedragen.

De overeenstemmende slag van de actuator mag niet ≥ 110 % bedragen van de waarde die is verkregen met de originele remvoeringset of trommelremvoering en mag de waarde sp, zoals gedefinieerd in Reglement nr. 13, aanhangsel 2, punt 2, niet overschrijden. Indien de originele remvoeringset of trommelremvoering is getest volgens de voorschriften van de test van type II, zijn voor de vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering de minimumvoorschriften van Reglement nr. 13, bijlage 4, punt 1.7.2 (test van het type III), van toepassing.

2.2.   Gelijkwaardigheidstest van de remprestaties in koude toestand (test van type 0)

| 2.2.1. | Rem onder de in punt 1 van deze bijlage genoemde omstandigheden en bij een beginsnelheid van 60 km/h en een remtemperatuur ≤ 100 °C zes keer bij verschillende uitgeoefende krachten of leidingdrukken tot 6,5 bar of een vertraging van 6 m/s2 wordt bereikt. |
| --- | --- |

2.2.1.

Rem onder de in punt 1 van deze bijlage genoemde omstandigheden en bij een beginsnelheid van 60 km/h en een remtemperatuur ≤ 100 °C zes keer bij verschillende uitgeoefende krachten of leidingdrukken tot 6,5 bar of een vertraging van 6 m/s2 wordt bereikt.

| 2.2.2. | Noteer voor elke remstoot de bedieningskracht of leidingdruk en het gemiddelde remkoppel of de gemiddelde volle vertraging en zet deze uit. |
| --- | --- |

2.2.2.

Noteer voor elke remstoot de bedieningskracht of leidingdruk en het gemiddelde remkoppel of de gemiddelde volle vertraging en zet deze uit.

| 2.2.3. | De resultaten moeten worden vergeleken met die welke onder dezelfde testomstandigheden met de originele remvoeringsets of trommelremvoeringen zijn verkregen. |
| --- | --- |

2.2.3.

De resultaten moeten worden vergeleken met die welke onder dezelfde testomstandigheden met de originele remvoeringsets of trommelremvoeringen zijn verkregen.

| 2.2.4. | De vervangingsremvoeringset of de -trommelremvoering wordt geacht vrijwel dezelfde prestatie-eigenschappen als de originele remvoeringset of trommelremvoering te hebben, indien de bereikte gemiddelde volle vertraging bij dezelfde uitgeoefende kracht of leidingdruk in de bovenste twee derden van de uitgezette kromme tussen – 5 en + 15 % ligt van die welke met de originele remvoeringset of trommelremvoering werd bereikt. |
| --- | --- |

2.2.4.

De vervangingsremvoeringset of de -trommelremvoering wordt geacht vrijwel dezelfde prestatie-eigenschappen als de originele remvoeringset of trommelremvoering te hebben, indien de bereikte gemiddelde volle vertraging bij dezelfde uitgeoefende kracht of leidingdruk in de bovenste twee derden van de uitgezette kromme tussen – 5 en + 15 % ligt van die welke met de originele remvoeringset of trommelremvoering werd bereikt.

---

BIJLAGE 7

Voorschriften voor vervangingsremvoeringsets voor voertuigen van categorie L

1.   Testomstandigheden

1.1.   Een voertuig dat representatief is voor het type (de typen) waarvoor de goedkeuring van de vervangingsremvoeringset wordt aangevraagd, moet worden uitgerust met de remvoeringsets van het type waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd en worden voorzien van instrumenten voor remtests zoals voorgeschreven door Reglement nr. 78.

1.2.   De voor de test ter beschikking gestelde remvoeringsets moeten op de desbetreffende remmen worden gemonteerd en, totdat een vaste polijstprocedure is vastgesteld, moeten zij in overleg met de technische dienst volgens de instructies van de fabrikant worden gepolijst.

1.3.   Bij remvoeringsets voor voertuigen met een gecombineerd remsysteem in de zin van punt 2.9 van Reglement nr. 78 moet(en) de combinatie(s) van remvoeringsets voor de vooras en de achteras waarop de goedkeuring betrekking heeft, worden getest.

De combinatie kan bestaan uit vervangingsremvoeringsets voor beide assen en/of een vervangingsremvoeringset op de ene en een originele remvoeringset op de andere as.

2.   Tests en voorschriften

2.1.   Overeenstemming met Reglement nr. 78

2.1.1.   Het remsysteem van het voertuig moet worden getest volgens de voorschriften van Reglement nr. 78, bijlage 3, punt 1, voor de voertuigcategorie in kwestie (L1, L2, L3, L4 of L5). De volgende voorschriften of tests zijn van toepassing:

2.1.1.1.   Test van type 0 met ontkoppelde motor

De test mag alleen in de beladen toestand worden uitgevoerd. Rem ten minste zesmaal met een steeds hogere bedieningskracht of leidingdruk totdat een wiel blokkeert ofwel tot een vertraging van 6 m/s2 of tot de maximaal toegestane bedieningskracht.

2.1.1.2.   Test van type 0 met gekoppelde motor

Alleen van toepassing op voertuigen van de categorieën L3, L4 en L5.

2.1.1.3.   Test van type 0 met natte remmen

Deze test is niet van toepassing op voertuigen van categorie L5 of bij trommelremmen of volledig omsloten schijfremmen die niet aan deze test worden onderworpen tijdens goedkeuring krachtens Reglement nr. 78.

2.1.1.4.   Test van type I

Alleen van toepassing op voertuigen van de categorieën L3, L4 en L5.

2.1.2.   Het voertuig moet voldoen aan alle desbetreffende voorschriften van Reglement nr. 78, bijlage 3, punt 2, voor die categorie voertuigen.

2.2.   Aanvullende voorschriften

2.2.1.   Gelijkwaardigheidstest van de remprestaties in koude toestand

Er moet een vergelijking worden gemaakt van de prestaties van de vervangingsremvoeringset in koude toestand en de originele remvoeringset door de resultaten van de test van type 0, zoals beschreven in punt 2.1.1.1, te vergelijken.

2.2.1.1.   De test van type 0, zoals voorgeschreven in punt 2.1.1.1, moet worden uitgevoerd met één stel van de originele remvoeringset.

2.2.1.2.   De vervangingsremvoeringset wordt geacht vrijwel dezelfde prestatie-eigenschappen als de originele remvoeringset te hebben, indien de bereikte gemiddelde volle vertraging bij dezelfde leidingdruk in de bovenste twee derden van de uitgezette kromme minder dan 15 % afwijkt van die welke met de originele remvoeringset werd bereikt.

2.2.2.   Snelheidsgevoeligheidstest

Deze test is alleen van toepassing op voertuigen van de categorieën L3, L4 en L5 en moet worden uitgevoerd met beladen voertuig en onder de omstandigheden van de test van type 0 met ontkoppelde motor. De testsnelheden verschillen echter.

2.2.2.1.   Uit de resultaten van de test van type 0, zoals beschreven in punt 2.1.1.1, wordt de bedieningskracht of leidingdruk bepaald die overeenstemt met de minimale vereiste gemiddelde volle vertraging voor die voertuigcategorie.

2.2.2.2.   Rem met de bedieningskracht of leidingdruk, zoals gedefinieerd in punt 2.2.2.1, en met een beginremtemperatuur ≤ 100 °C, driemaal vanaf de volgende snelheden:

40, 80 en 120 km/h (als vmax ≥ 130 km/h)

2.2.2.3.   Bereken het gemiddelde van de resultaten voor elke reeks van drie remstoten en zet de snelheid uit tegen de corresponderende gemiddelde volle vertraging.

2.2.2.4.   De gemiddelde volle remvertraging die bij hogere snelheden is geregistreerd, mag niet meer dan 15 % afwijken van de remvertraging die voor de laagste snelheid is geregistreerd.

---

BIJLAGE 8

Technische voorschriften voor vervangingsremvoeringsets voor afzonderlijke, van het bedrijfsremsysteem van het voertuig onafhankelijke parkeerremsystemen

1.   OVEREENSTEMMING MET REGLEMENT Nr. 13

De overeenstemming met de voorschriften van Reglement nr. 13 moet worden aangetoond in een voertuigtest.

1.1.   Voertuigtest

Een voertuig dat representatief is voor het type (de typen) waarvoor de goedkeuring van de vervangingsremvoeringset wordt aangevraagd, moet worden uitgerust met de remvoeringsets van het type waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd en worden voorzien van instrumenten voor remtests zoals voorgeschreven door Reglement nr. 13. Het testvoertuig moet volledig worden beladen. De ter beschikking gestelde remvoeringen moeten op de desbetreffende remmen worden gemonteerd en mogen niet worden gepolijst.

1.2.   Het parkeerremsysteem van het voertuig moet worden getest volgens alle desbetreffende voorschriften van Reglement nr. 13, bijlage 4, punt 2.3.

---

BIJLAGE 9

BEPALING VAN HET WRIJVINGSGEDRAG DOOR MIDDEL VAN MACHINETESTS

1.   INLEIDING

1.1.   Er worden monsters van een type vervangingsremvoeringset getest op een machine waarmee de testomstandigheden kunnen worden gesimuleerd en de testprocedures van deze bijlage kunnen worden gevolgd.

1.2.   Het testresultaat wordt geëvalueerd om het wrijvingsgedrag van het monster te bepalen.

1.3.   Het wrijvingsgedrag van de monsters wordt vergeleken om de overeenstemming met de voor het type vervangingsremvoeringset vastgelegde norm te beoordelen.

2.   VERVANGINGSREMVOERINGSETS VOOR VOERTUIGEN VAN DE CATEGORIEËN M1, M2, N1, O1,O2 EN L

2.1.   Benodigdheden

2.1.1.   De machine is zodanig ontworpen dat een complete rem die vergelijkbaar is met die welke op de voertuigas is gemonteerd, daarop kan worden geplaatst en kan functioneren zodat de goedkeuringstest overeenkomstig punt 5 van dit reglement kunnen worden uitgevoerd.

2.1.2.   De omwentelingssnelheid van de schijf of trommel moet 660 ± 10 t/min (1) in onbelaste toestand bedragen en minimaal 600 t/min bij volle belasting.

2.1.3.   De testcycli en het activeren van de remmen tijdens de cycli moeten automatisch kunnen worden bijgesteld.

2.1.4.   Het overgebrachte koppel of de remdruk (methode met constant koppel) en de temperatuur van het werkoppervlak moeten worden geregistreerd.

2.1.5.   Er moet voor worden gezorgd dat koellucht over de rem wordt geleid met een debiet van 600 ± 60 m3/h.

2.2.   Testprocedure

2.2.1.   Voorbereiding van het monster

De inloopprocedure van de fabrikant moet tenminste 80 % contactoppervlak voor remblokken bij een maximale oppervlaktetemperatuur van 300 °C en 70 % contactoppervlak voor primaire remschoenen bij een maximale oppervlaktetemperatuur van 200 °C garanderen.

2.2.2.   Testschema

Het testschema omvat een aantal opeenvolgende remcycli bestaande uit x remstoten van 5 seconden, gevolgd door een onderbreking van telkens 10 seconden.

Een van de volgende twee methoden mag worden toegepast:

2.2.2.1.   Testschema bij constante druk

2.2.2.1.1.   Remblokken

De hydraulische druk p onder de zuiger(s) van de remklauw moet constant blijven volgens de formule:

Formula

| Md | = | 150 Nm als Ak ≤ 18,1 cm2 |
| --- | --- | --- |
| Md | = | 300 Nm als Ak > 18,1 cm2 |
| Ak | = | oppervlakte van de remklauwzuiger(s) |
| rw | = | effectieve straal van schijf |

Md

=

150 Nm als Ak ≤ 18,1 cm2

Md

=

300 Nm als Ak > 18,1 cm2

Ak

=

oppervlakte van de remklauwzuiger(s)

rw

=

effectieve straal van schijf

| Cyclus | Aantal remstoten X | Begintemperatuur remschijf
  (°C) | Maximumtemperatuur remschijf
  (°C) | Geforceerde afkoeling |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1 × 10 | ≤ 60 | open | neen |
| 2-6 | 5 × 10 | 100 | open (350) (2) | neen |
| 7 | 1 × 10 | 100 | open | ja |

Cyclus

Aantal remstoten X

Begintemperatuur remschijf

(°C)

Maximumtemperatuur remschijf

(°C)

Geforceerde afkoeling

1

1 × 10

≤ 60

open

neen

2-6

5 × 10

100

open (350) (2)

neen

7

1 × 10

100

open

ja

2.2.2.1.2.   Remschoenen

De gemiddelde contactdruk op het werkoppervlak van de remvoering moet voortdurend op 22 ± 6 N/cm2 worden gehouden, berekend voor een statische rem zonder zelfbekrachtiging.

| Cyclus | Aantal remstoten X | Begintemperatuur remschijf
  (°C) | Maximumtemperatuur remschijf
  (°C) | Geforceerde afkoeling |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1 × 10 | ≤ 60 | 200 | ja |
| 2 | 1 × 10 | 100 | open | neen |
| 3 | 1 × 10 | 100 | 200 | ja |
| 4 | 1 × 10 | 100 | open | neen |

Cyclus

Aantal remstoten X

Begintemperatuur remschijf

(°C)

Maximumtemperatuur remschijf

(°C)

Geforceerde afkoeling

1

1 × 10

≤ 60

200

ja

2

1 × 10

100

open

neen

3

1 × 10

100

200

ja

4

1 × 10

100

open

neen

2.2.2.2.   Testschema bij constant koppel

Deze methode is alleen van toepassing op remblokken. Het remkoppel moet constant zijn met een tolerantie van ± 5 % en worden afgesteld om de in de onderstaande tabel aangegeven maximale remschijftemperatuur te garanderen.

| Cyclus | Aantal remstoten X | Begintemperatuur remschijf
  (°C) | Maximumtemperatuur remschijf
  (°C) | Geforceerde afkoeling |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1 × 5 | ≤ 60 | 300-350 (200-250) (3) | neen |
| 2-4 | 3 × 5 | 100 | 300-350 (200-250) | neen |
| 5 | 1 × 10 | 100 | 500-600 (300-350) | neen |
| 6-9 | 4 × 5 | 100 | 300-350 (200-250) | neen |
| 10 | 1 × 10 | 100 | 500-600 (300-350) | neen |
| 11-13 | 3 × 5 | 100 | 300-350 (200-250) | neen |
| 14 | 1 × 5 | ≤ 60 | 300-350 (200-250) | neen |

Cyclus

Aantal remstoten X

Begintemperatuur remschijf

(°C)

Maximumtemperatuur remschijf

(°C)

Geforceerde afkoeling

1

1 × 5

≤ 60

300-350 (200-250) (3)

neen

2-4

3 × 5

100

300-350 (200-250)

neen

5

1 × 10

100

500-600 (300-350)

neen

6-9

4 × 5

100

300-350 (200-250)

neen

10

1 × 10

100

500-600 (300-350)

neen

11-13

3 × 5

100

300-350 (200-250)

neen

14

1 × 5

≤ 60

300-350 (200-250)

neen

2.3.   Evaluatie van de testresultaten

Het wrijvingsgedrag wordt bepaald op basis van het remkoppel dat werd geregistreerd op de gekozen punten in het testschema. Wanneer de remfactor constant is, bijvoorbeeld bij een schijfrem, kan de wrijvingscoëfficiënt worden afgeleid uit het remkoppel.

2.3.1.   Remblokken

2.3.1.1.   De in de praktijk optredende wrijvingscoëfficiënt (μop) is het gemiddelde van de waarden die tijdens cyclus twee tot zeven (methode met constante druk) of tijdens de cyclus 2-4, 6-9 en 11-13 (methode met constant koppel) zijn geregistreerd; de meting moet worden verricht 1 seconde na het begin van de eerste remstoot binnen elke cyclus.

2.3.1.2.   De maximale wrijvingscoëfficiënt (μmax) is de hoogste waarde die tijdens alle cycli is geregistreerd.

2.3.1.3.   De minimale wrijvingscoëfficiënt (μmin) is de laagste waarde die tijdens alle cycli is geregistreerd.

2.3.2.   Remschoenen

2.3.2.1.   Het gemiddelde koppel (Mgem) is het gemiddelde van de maximum- en minimumwaarden van het remkoppel die tijdens de vijfde remstoot van cyclus 1 en 3 zijn geregistreerd.

2.3.2.2.   Het koppel bij warme remmen (Mwarm) is het minimale remkoppel dat tijdens cyclus 2 en 4 wordt ontwikkeld. Indien de temperatuur tijdens deze cycli 300 °C overschrijdt, wordt de waarde bij 300 °C genomen als Mwarm.

2.4.   Aanvaardbaarheidscriteria

2.4.1.   Bij iedere goedkeuringsaanvraag voor een type remvoeringset moeten de volgende gegevens worden verstrekt:

| 2.4.1.1. | voor remblokken de waarden μop, μmin, μmax, |
| --- | --- |

2.4.1.1.

voor remblokken de waarden μop, μmin, μmax,

| 2.4.1.2. | voor remschoenen de waarden Mgem en Mwarm. |
| --- | --- |

2.4.1.2.

voor remschoenen de waarden Mgem en Mwarm.

2.4.2.   Tijdens de productie van een goedgekeurd type remvoeringset moet met behulp van monsters worden aangetoond dat aan de in punt 2.4.1 van deze bijlage opgegeven waarden wordt voldaan, waarbij de volgende toleranties gelden:

| 2.4.2.1. | voor schijfremblokken: | μop ± 15 % van de geregistreerde waarde |
| --- | --- | --- |

2.4.2.1.

voor schijfremblokken:

μop ± 15 % van de geregistreerde waarde

| | μmin ≥ de geregistreerde waarde |
| --- | --- |

μmin ≥ de geregistreerde waarde

| | μmax ≤ de geregistreerde waarde. |
| --- | --- |

μmax ≤ de geregistreerde waarde.

| 2.4.2.2. | voor simplextrommelremvoeringen: | Mgem ± 20 % van de geregistreerde waarde, |
| --- | --- | --- |

2.4.2.2.

voor simplextrommelremvoeringen:

Mgem ± 20 % van de geregistreerde waarde,

| | Mwarm ≥ de geregistreerde waarde. |
| --- | --- |

Mwarm ≥ de geregistreerde waarde.

3.   REMVOERINGSETS EN TROMMELREMVOERINGEN VOOR VOERTUIGEN VAN DE CATEGORIEËN M3, N2, N3, O3 EN O4.

3.1.   Benodigdheden

3.1.1.   De machine wordt uitgerust met een schijfrem van het type met vaste remklauw met een cilinderdiameter van 60 mm en een volle (niet-geventileerde) schijf met een diameter van 278 ± 2 mm en een dikte van 12 mm ± 0,5 mm. Op de montageplaat wordt een rechthoekig stuk wrijvingsmateriaal met een oppervlakte van 44 ± 0,5 cm2 en een dikte van ten minste 6 mm bevestigd.

3.1.2.   De omwentelingssnelheid van de schijf moet 660 ± 10 t/min bedragen in onbelaste toestand en ten minste 600 t/min bij volle belasting.

3.1.3.   De gemiddelde contactdruk op het werkoppervlak van de remvoering moet voortdurend op 75 ± 10 N/cm2 worden gehouden.

3.1.4.   De testcycli en het activeren van de remmen tijdens de cycli moeten automatisch kunnen worden bijgesteld.

3.1.5.   Het overgebrachte koppel en de temperatuur van het werkoppervlak moeten worden geregistreerd.

3.1.6.   Er moet voor worden gezorgd dat koellucht over de rem wordt geleid met een debiet van 600 ± 60 m3/h.

3.2.   Testprocedure

3.2.1.   Voorbereiding van het monster

De inloopprocedure van de fabrikant moet ten minste 80 % contactoppervlak bij een maximale oppervlaktetemperatuur van 200 °C garanderen.

3.2.2.   Testschema

De testprocedure omvat een aantal opeenvolgende remcycli bestaande uit x remstoten van 5 seconden, gevolgd door een onderbreking van telkens 10 seconden.

| Cyclus | Aantal remstoten X | Begintemperatuur remschijf
  (°C) | Geforceerde afkoeling |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | 5 | 100 | ja |
| 2 | 5 | stijgend tot ≤ 200 | neen |
| 3 | 5 | 200 | neen |
| 4 | 5 | stijgend tot ≤ 300 | neen |
| 5 | 5 | 300 | neen |
| 6 | 3 | 250 | ja |
| 7 | 3 | 200 | ja |
| 8 | 3 | 150 | ja |
| 9 | 10 | 100 | ja |
| 10 | 5 | stijgend tot ≤ 300 | neen |
| 11 | 5 | 300 | neen |

Cyclus

Aantal remstoten X

Begintemperatuur remschijf

(°C)

Geforceerde afkoeling

1

5

100

ja

2

5

stijgend tot ≤ 200

neen

3

5

200

neen

4

5

stijgend tot ≤ 300

neen

5

5

300

neen

6

3

250

ja

7

3

200

ja

8

3

150

ja

9

10

100

ja

10

5

stijgend tot ≤ 300

neen

11

5

300

neen

3.3.   Evaluatie van de testresultaten

Het wrijvingsgedrag wordt bepaald op basis van het remkoppel dat werd geregistreerd in de gekozen cycli van het testschema. De wrijvingscoëfficiënt μ kan uit het remkoppel worden afgeleid.

De μ-waarde van elke remstoot wordt bepaald als de gemiddelde waarde in de 5 seconden die de remstoot duurt.

3.3.1.   De in de praktijk optredende wrijvingscoëfficiënt (μop1) is de gemiddelde waarde van μ die tijdens cyclus 1 voor de remstoten is geregistreerd en μop2 is de gemiddelde waarde van μ die tijdens cyclus 9 voor de remstoten is geregistreerd.

3.3.2.   De maximale wrijvingscoëfficiënt μmax is de hoogste waarde van μ die bij een remstoot tijdens de cycli 1 tot en met 11 is geregistreerd.

3.3.3.   De minimale wrijvingscoëfficiënt μmin is de laagste waarde van μ die bij een remstoot tijdens de cycli 1 tot en met 11 is geregistreerd.

3.4.   Aanvaardbaarheidscriteria

3.4.1.   Bij iedere goedkeuringsaanvraag voor een type vervangingsremvoeringset of -trommelremvoering moeten waarden voor μop1, μop2, μmin en μmax worden meegedeeld.

3.4.2.   Tijdens de productie van een goedgekeurd type vervangingsremvoeringsets of -trommelremvoering moet met behulp van monsters worden aangetoond dat aan de in punt 3.4.1 van deze bijlage opgegeven waarden wordt voldaan, waarbij de volgende toleranties gelden:

| | μop1, μop2 ± 15 % van de geregistreerde waarde |
| --- | --- |

μop1, μop2 ± 15 % van de geregistreerde waarde

| | μmin ≥ de geregistreerde waarde, |
| --- | --- |

μmin ≥ de geregistreerde waarde,

| | μmax ≤ de geregistreerde waarde. |
| --- | --- |

μmax ≤ de geregistreerde waarde.

---

(1)  Bij voertuigen van de categorieën L1 en L2 mag een lagere testsnelheid worden gebruikt.

(2)  Bij voertuigen van de categorie L wordt de temperatuur beperkt tot 350 °C. Indien nodig moet het aantal remstoten per cyclus dienovereenkomstig worden verminderd. In dit geval wordt het aantal cycli echter verhoogd om het totale aantal remstoten constant te houden.

(3)  De waarden tussen haakjes gelden voor voertuigen van categorie L.

---

| 28.5.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 130/50 |
| --- | --- | --- | --- |

28.5.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 130/50

---

Voor het internationaal publiekrecht hebben alleen de originele VN/ECE-teksten rechtsgevolgen. Voor de status en de datum van inwerkingtreding van dit reglement, zie de recentste versie van VN/ECE-statusdocument TRANS/WP.29/343 op:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Reglement nr. 94 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) — Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van voertuigen wat de bescherming van de inzittenden bij een frontale botsing betreft

Bevat de volledige geldige tekst tot en met:

| | Supplement 3 op wijzigingenreeks 01 — Datum van inwerkingtreding: 2 februari 2007 |
| --- | --- |

Supplement 3 op wijzigingenreeks 01 — Datum van inwerkingtreding: 2 februari 2007

| | Corrigendum 2 op wijzigingenreeks 01, overeenkomstig kennisgeving C.N.1165.2007.TREATIES-2 van de depositaris van 18 januari 2008 |
| --- | --- |

Corrigendum 2 op wijzigingenreeks 01, overeenkomstig kennisgeving C.N.1165.2007.TREATIES-2 van de depositaris van 18 januari 2008

| | Corrigendum 1 op herziening 1 — Datum van inwerkingtreding: 24 juni 2009 |
| --- | --- |

Corrigendum 1 op herziening 1 — Datum van inwerkingtreding: 24 juni 2009

INHOUDSOPGAVE

REGLEMENT

| 1. | Toepassingsgebied |
| --- | --- |

1.

| 2. | Definities |
| --- | --- |

2.

| 3. | Goedkeuringsaanvraag |
| --- | --- |

3.

| 4. | Goedkeuring |
| --- | --- |

4.

| 5. | Specificaties |
| --- | --- |

5.

| 6. | Instructies voor gebruikers van voertuigen die met airbags zijn uitgerust |
| --- | --- |

6.

| 7. | Wijziging en uitbreiding van de goedkeuring van het voertuigtype |
| --- | --- |

7.

| 8. | Conformiteit van de productie |
| --- | --- |

8.

| 9. | Sancties bij non-conformiteit van de productie |
| --- | --- |

9.

| 10. | Definitieve stopzetting van de productie |
| --- | --- |

10.

| 11. | Overgangsbepaling |
| --- | --- |

11.

| 12. | Naam en adres van de voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijke technische diensten en van de administratieve instanties |
| --- | --- |

12.

BIJLAGEN

| Bijlage 1 — | Mededeling betreffende de goedkeuring, de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring of de definitieve stopzetting van de productie van een voertuigtype wat de bescherming van de inzittenden bij een frontale botsing betreft, krachtens Reglement nr. 94 |
| --- | --- |

Bijlage 1 —

| Bijlage 2 — | Opstelling van het goedkeuringsmerk |
| --- | --- |

Bijlage 2 —

| Bijlage 3 — | Testprocedure |
| --- | --- |

Bijlage 3 —

| Bijlage 4 — | Vaststelling van de prestatiecriteria |
| --- | --- |

Bijlage 4 —

| Bijlage 5 — | Opstelling en installatie van de dummy’s en instelling van de beveiligingssystemen |
| --- | --- |

Bijlage 5 —

| Bijlage 6 — | Procedure voor het bepalen van het H-punt en de werkelijke romphoek voor zitplaatsen in motorvoertuigen
  Aanhangsel 1— Beschrijving van de driedimensionale H-puntmachine
  Aanhangsel 2— Driedimensionaal referentiesysteem
  Aanhangsel 3— Referentiegegevens voor de zitplaatsen |
| --- | --- |

Bijlage 6 —

Procedure voor het bepalen van het H-punt en de werkelijke romphoek voor zitplaatsen in motorvoertuigen

Aanhangsel 1— Beschrijving van de driedimensionale H-puntmachine

Aanhangsel 2— Driedimensionaal referentiesysteem

Aanhangsel 3— Referentiegegevens voor de zitplaatsen

| Bijlage 7 — | Testprocedure met een trolley
  Aanhangsel— Gelijkwaardigheidscurve — Bandbreedte voor de curve ΔV = f(t) |
| --- | --- |

Bijlage 7 —

Testprocedure met een trolley

Aanhangsel— Gelijkwaardigheidscurve — Bandbreedte voor de curve ΔV = f(t)

| Bijlage 8 — | Techniek bij meettests: instrumentatie |
| --- | --- |

Bijlage 8 —

| Bijlage 9 — | Definitie van het vervormbare blok |
| --- | --- |

Bijlage 9 —

| Bijlage 10 — | Certificatieprocedure voor het onderbeen en de voet van de dummy |
| --- | --- |

Bijlage 10 —

1.   TOEPASSINGSGEBIED

1.1.   Dit reglement is van toepassing op voertuigen van categorie M1
   (1) met een toelaatbare totale massa van niet meer dan 2,5 t; op verzoek van de fabrikant kunnen ook andere voertuigen worden goedgekeurd.

1.2.   Op verzoek van de fabrikant is dit reglement van toepassing bij de goedkeuring van een voertuigtype wat de bescherming van de inzittenden op de buitenste voorstoelen bij een frontale botsing betreft.

2.   DEFINITIES

In dit reglement wordt verstaan onder:

2.1.   „beveiligingssysteem”: binnenuitrusting en voorzieningen om de inzittenden op hun plaats te houden en de naleving van de voorschriften van punt 5 te waarborgen;

2.2.   „type beveiligingssysteem”: een categorie beveiligingssystemen die onderling niet verschillen op essentiële punten zoals:

de toegepaste technologie,

hun geometrie,

de samenstellende materialen ervan;

2.3.   „voertuigbreedte”: de afstand tussen twee vlakken die evenwijdig zijn aan het middenlangsvlak van het voertuig en die het voertuig aan weerszijden van voornoemd vlak raken, waarbij echter de buitenspiegels, zijmarkeringslichten, bandendrukindicators, richtingaanwijzers, breedtelichten, flexibele spatlappen en de bolling van de zijkanten van de banden onmiddellijk boven het contactvlak met het wegdek buiten beschouwing worden gelaten;

2.4.   „overlapping”:: het percentage van de voertuigbreedte dat direct tegenover de voorzijde van het blok ligt;

2.5.   „vervormbare zijde van het blok”: de kreukelzone die op de voorzijde van een star blok is aangebracht;

2.6.   „voertuigtype”: een categorie motorvoertuigen die onderling niet verschillen op essentiële punten zoals:

2.7.   „passagiersruimte”: het gedeelte van het voertuig dat bestemd is voor de inzittenden en dat wordt afgebakend door het dak, de vloer, de zijwanden, de deuren, de buitenbeglazing, het schutbord aan de voorzijde en het vlak van het schutbord aan de achterzijde of het vlak door de rugleuning van de achterstoel;

2.8.   „R-punt”: een referentiepunt dat door de fabrikant voor elke stoel ten opzichte van de voertuigstructuur wordt bepaald zoals aangegeven in bijlage 6;

2.9.   „H-punt”: een referentiepunt dat voor elke stoel door de voor de goedkeuringstests verantwoordelijke dienst wordt bepaald volgens de procedure van bijlage 6;

2.10.   „ledige massa”: de massa van het voertuig in rijklare toestand, zonder inzittenden en lading, maar met brandstof, koelvloeistof, smeermiddel, gereedschap en reservewiel (indien deze door de voertuigfabrikant als standaarduitrusting worden geleverd);

2.11.   „airbag”: een voorziening die ter aanvulling van de veiligheidsgordels en beveiligingssystemen in motorvoertuigen is aangebracht, d.w.z. een systeem dat bij een zware botsing van het voertuig automatisch een soepele structuur opblaast die door samendrukking van het daarin opgesloten gas de ernst van het contact van een of meer lichaamsdelen van de inzittende van het voertuig met de binnenuitrusting van de passagiersruimte moet beperken;

2.12.   „passagiersairbag”: een airbag die een inzittende op een andere stoel dan die van de bestuurder bij een frontale botsing moet beschermen;

2.13.   „kinderbeveiligingssysteem”: een geheel van onderdelen dat een combinatie van riemen of flexibele componenten met een sluiting, verstelinrichtingen en bevestigingen, en in sommige gevallen ook een stoeltje en/of botsingsscherm kan omvatten en dat aan een motorvoertuig kan worden bevestigd. Het is zo ontworpen dat de kans op verwonding van de gebruiker bij een botsing of een abrupte vertraging van het voertuig wordt verminderd doordat het de bewegingsmogelijkheden voor het lichaam van de gebruiker beperkt;

2.14.   „naar achteren gericht”: in de richting die tegenovergesteld is aan de normale rijrichting van het voertuig.

3.   GOEDKEURINGSAANVRAAG

3.1.   De goedkeuringsaanvraag voor een voertuigtype wat de bescherming van de inzittenden op de voorstoelen bij een frontale botsing betreft, wordt door de voertuigfabrikant of door zijn daartoe gemachtigde vertegenwoordiger ingediend.

3.2.   De aanvraag gaat vergezeld van de hierna genoemde stukken in drievoud en van de volgende nadere gegevens:

| 3.2.1. | een gedetailleerde beschrijving van het voertuigtype wat zijn structuur, afmetingen, vorm en materialen betreft; |
| --- | --- |

3.2.1.

een gedetailleerde beschrijving van het voertuigtype wat zijn structuur, afmetingen, vorm en materialen betreft;

| 3.2.2. | foto’s en/of schema’s en tekeningen van het voertuig waarop het voertuigtype in voor-, zij- en achteraanzicht te zien is en ontwerpdetails van de voorkant van de structuur; |
| --- | --- |

3.2.2.

foto’s en/of schema’s en tekeningen van het voertuig waarop het voertuigtype in voor-, zij- en achteraanzicht te zien is en ontwerpdetails van de voorkant van de structuur;

| 3.2.3. | nadere gegevens over de ledige massa van het voertuig; |
| --- | --- |

3.2.3.

nadere gegevens over de ledige massa van het voertuig;

| 3.2.4. | de vorm en binnenafmetingen van de passagiersruimte; |
| --- | --- |

3.2.4.

de vorm en binnenafmetingen van de passagiersruimte;

| 3.2.5. | een beschrijving van de binnenuitrusting en de beveiligingssystemen van het voertuig. |
| --- | --- |

3.2.5.

een beschrijving van de binnenuitrusting en de beveiligingssystemen van het voertuig.

3.3.   De aanvrager van de goedkeuring heeft het recht gegevens en testresultaten over te leggen om aan te tonen dat de voorschriften met voldoende zekerheid kunnen worden nageleefd.

3.4.   Een voertuig dat representatief is voor het goed te keuren type, wordt ter beschikking gesteld van de technische dienst die verantwoordelijk is voor de uitvoering van de goedkeuringstests.

| 3.4.1. | Een voertuig dat niet alle kenmerkende onderdelen van het type bevat, mag tot de test worden toegelaten als kan worden aangetoond dat de afwezigheid van die onderdelen geen nadelig effect heeft op de resultaten van de in dit reglement voorgeschreven test. |
| --- | --- |

3.4.1.

Een voertuig dat niet alle kenmerkende onderdelen van het type bevat, mag tot de test worden toegelaten als kan worden aangetoond dat de afwezigheid van die onderdelen geen nadelig effect heeft op de resultaten van de in dit reglement voorgeschreven test.

| 3.4.2. | De aanvrager van de goedkeuring moet kunnen aantonen dat de toepassing van punt 3.4.1 compatibel is met de naleving van de voorschriften van dit reglement. |
| --- | --- |

3.4.2.

De aanvrager van de goedkeuring moet kunnen aantonen dat de toepassing van punt 3.4.1 compatibel is met de naleving van de voorschriften van dit reglement.

4.   GOEDKEURING

4.1.   Als het voertuigtype waarvoor krachtens dit reglement goedkeuring wordt aangevraagd, voldoet aan de voorschriften van dit reglement, wordt voor dat voertuigtype goedkeuring verleend.

| 4.1.1. | De overeenkomstig punt 10 aangestelde technische dienst gaat na of de gestelde voorwaarden zijn vervuld. |
| --- | --- |

4.1.1.

De overeenkomstig punt 10 aangestelde technische dienst gaat na of de gestelde voorwaarden zijn vervuld.

| 4.1.2. | In geval van twijfel wordt bij de controle van de overeenstemming van het voertuig met de voorschriften van dit reglement rekening gehouden met alle door de fabrikant verstrekte gegevens of testresultaten die bij de validering van de door de technische dienst uitgevoerde goedkeuringstest in acht kunnen worden genomen. |
| --- | --- |

4.1.2.

In geval van twijfel wordt bij de controle van de overeenstemming van het voertuig met de voorschriften van dit reglement rekening gehouden met alle door de fabrikant verstrekte gegevens of testresultaten die bij de validering van de door de technische dienst uitgevoerde goedkeuringstest in acht kunnen worden genomen.

4.2.   Aan elk goedgekeurd type wordt een goedkeuringsnummer toegekend. De eerste twee cijfers (momenteel 01 voor wijzigingenreeks 01) geven de wijzigingenreeks aan met de recentste belangrijke technische wijzigingen van het reglement op de datum van goedkeuring. Dezelfde overeenkomstsluitende partij mag hetzelfde goedkeuringsnummer niet aan een ander voertuigtype toekennen.

4.3.   Van de goedkeuring of de weigering van de goedkeuring van een voertuigtype krachtens dit reglement wordt aan de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, mededeling gedaan door middel van een formulier volgens het model in bijlage 1 en van foto’s en/of schema’s en tekeningen die, in een formaat niet groter dan A4 (210 × 297 mm) of tot dat formaat gevouwen en op een passende schaal, door de aanvrager ter goedkeuring zijn ingediend.

4.4.   Op elk voertuig dat conform is met een krachtens dit reglement goedgekeurd voertuigtype, wordt op een opvallende en gemakkelijk bereikbare plaats die op het goedkeuringsformulier is gespecificeerd, een internationaal goedkeuringsmerk aangebracht. Dit merk bestaat uit:

| 4.4.1. | een cirkel met daarin de letter E, gevolgd door het nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend (2); |
| --- | --- |

4.4.1.

een cirkel met daarin de letter E, gevolgd door het nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend (2);

| 4.4.2. | het nummer van dit reglement, gevolgd door de letter R, een liggend streepje en het goedkeuringsnummer, rechts van de in punt 4.4.1 genoemde cirkel. |
| --- | --- |

4.4.2.

het nummer van dit reglement, gevolgd door de letter R, een liggend streepje en het goedkeuringsnummer, rechts van de in punt 4.4.1 genoemde cirkel.

4.5.   Indien het voertuig conform is met een voertuigtype dat op basis van een of meer aan de overeenkomst gehechte reglementen is goedgekeurd in het land dat de goedkeuring krachtens dit reglement heeft verleend, hoeft het in punt 4.4.1 bedoelde symbool niet te worden herhaald; in dat geval worden de reglement- en goedkeuringsnummers en de aanvullende symbolen van alle reglementen op basis waarvan goedkeuring is verleend in het land dat de goedkeuring krachtens dit reglement heeft verleend, in verticale kolommen rechts van het in punt 4.4.1 bedoelde symbool vermeld.

4.6.   Het goedkeuringsmerk moet goed leesbaar en onuitwisbaar zijn.

4.7.   Het goedkeuringsmerk wordt dicht bij of op het door de fabrikant bevestigde gegevensplaatje van het voertuig aangebracht.

4.8.   Bijlage 2 geeft voorbeelden van goedkeuringsmerken.

5.   SPECIFICATIES

5.1.   Algemene specificaties voor alle tests

| 5.1.1. | Het H-punt voor elke stoel wordt bepaald volgens de procedure van bijlage 6. |
| --- | --- |

5.1.1.

Het H-punt voor elke stoel wordt bepaald volgens de procedure van bijlage 6.

| 5.1.2. | Wanneer het beveiligingssysteem voor de voorzitplaatsen gordels omvat, moeten de onderdelen van die gordels voldoen aan de voorschriften van Reglement nr. 16. |
| --- | --- |

5.1.2.

Wanneer het beveiligingssysteem voor de voorzitplaatsen gordels omvat, moeten de onderdelen van die gordels voldoen aan de voorschriften van Reglement nr. 16.

| 5.1.3. | Zitplaatsen waarop een dummy wordt geïnstalleerd en waarvan het beveiligingssysteem gordels omvat, moeten voorzien zijn van bevestigingspunten overeenkomstig Reglement nr. 14. |
| --- | --- |

5.1.3.

Zitplaatsen waarop een dummy wordt geïnstalleerd en waarvan het beveiligingssysteem gordels omvat, moeten voorzien zijn van bevestigingspunten overeenkomstig Reglement nr. 14.

5.2.   Specificaties

De test van het voertuig volgens de in bijlage 3 beschreven methode wordt als geslaagd beschouwd indien tegelijkertijd alle in de punten 5.2.1 tot en met 5.2.6 gestelde voorwaarden zijn vervuld.

| 5.2.1. | De prestatiecriteria die volgens bijlage 8 op de dummy’s op de buitenste voorstoelen zijn geregistreerd, moeten voldoen aan de volgende voorwaarden:






  5.2.1.1. | het prestatiecriterium voor het hoofd (HPC) mag niet meer dan 1 000 zijn en de resulterende versnelling van het hoofd mag niet langer dan 3 ms meer dan 80 g bedragen. Deze versnelling wordt cumulatief berekend met uitsluiting van de teruggaande beweging van het hoofd; |
| --- | --- | --- |

5.2.1.

De prestatiecriteria die volgens bijlage 8 op de dummy’s op de buitenste voorstoelen zijn geregistreerd, moeten voldoen aan de volgende voorwaarden:

5.2.1.1.

het prestatiecriterium voor het hoofd (HPC) mag niet meer dan 1 000 zijn en de resulterende versnelling van het hoofd mag niet langer dan 3 ms meer dan 80 g bedragen. Deze versnelling wordt cumulatief berekend met uitsluiting van de teruggaande beweging van het hoofd;

| 5.2.1.2. | de nekletselcriteria (NIC) mogen de in de figuren 1 en 2 aangegeven waarden niet overschrijden;

  Figuur 1


  Nekspanningscriterium





  Figuur 2


  Nekschuifkrachtcriterium |
| --- | --- |

5.2.1.2.

de nekletselcriteria (NIC) mogen de in de figuren 1 en 2 aangegeven waarden niet overschrijden;

Figuur 1

Nekspanningscriterium

Image

Figuur 2

Nekschuifkrachtcriterium

Image

| 5.2.1.3. | het nekbuigmoment om de y-as mag niet groter zijn dan 57 Nm in gestrekte toestand (3); |
| --- | --- |

5.2.1.3.

het nekbuigmoment om de y-as mag niet groter zijn dan 57 Nm in gestrekte toestand (3);

| 5.2.1.4. | het thoraxcompressiecriterium (ThCC) mag niet groter zijn dan 50 mm; |
| --- | --- |

5.2.1.4.

het thoraxcompressiecriterium (ThCC) mag niet groter zijn dan 50 mm;

| 5.2.1.5. | het viskeuze criterium (V * C) voor de thorax mag niet groter zijn dan 1,0 m/s; |
| --- | --- |

5.2.1.5.

het viskeuze criterium (V * C) voor de thorax mag niet groter zijn dan 1,0 m/s;

| 5.2.1.6. | het femurkrachtcriterium (FFC) mag niet groter zijn dan het in figuur 3 aangegeven kracht-tijdcriterium;

  Figuur 3


  Femurkrachtcriterium |
| --- | --- |

5.2.1.6.

het femurkrachtcriterium (FFC) mag niet groter zijn dan het in figuur 3 aangegeven kracht-tijdcriterium;

Figuur 3

Femurkrachtcriterium

Image

| 5.2.1.7. | het tibia-compressiekrachtcriterium (TCFC) mag niet groter zijn dan 8 kN; |
| --- | --- |

5.2.1.7.

het tibia-compressiekrachtcriterium (TCFC) mag niet groter zijn dan 8 kN;

| 5.2.1.8. | de tibia-index (TI), gemeten aan de onder- en bovenzijde van elke tibia, mag op beide plaatsen niet groter zijn dan 1,3; |
| --- | --- |

5.2.1.8.

de tibia-index (TI), gemeten aan de onder- en bovenzijde van elke tibia, mag op beide plaatsen niet groter zijn dan 1,3;

| 5.2.1.9. | de verplaatsing van de verschuivende kniegewrichten mag niet groter zijn dan 15 mm. |
| --- | --- |

5.2.1.9.

de verplaatsing van de verschuivende kniegewrichten mag niet groter zijn dan 15 mm.

| 5.2.2. | De resterende verplaatsing van het stuur, gemeten in het middelpunt van de stuurnaaf, mag niet groter zijn dan 80 mm in opwaartse verticale richting en 100 mm in achterwaartse horizontale richting. |
| --- | --- |

5.2.2.

De resterende verplaatsing van het stuur, gemeten in het middelpunt van de stuurnaaf, mag niet groter zijn dan 80 mm in opwaartse verticale richting en 100 mm in achterwaartse horizontale richting.

| 5.2.3. | Tijdens de test mag geen enkele deur opengaan. |
| --- | --- |

5.2.3.

Tijdens de test mag geen enkele deur opengaan.

| 5.2.4. | Tijdens de test mag het vergrendelingssysteem van de voorste deuren niet worden geactiveerd. |
| --- | --- |

5.2.4.

Tijdens de test mag het vergrendelingssysteem van de voorste deuren niet worden geactiveerd.

| 5.2.5. | Na de botsing moet het zonder hulpmiddelen, behalve die welke nodig zijn om de massa van de dummy te ondersteunen, mogelijk zijn:






  5.2.5.1. | ten minste één deur, indien aanwezig, per stoelenrij te openen en indien er geen deur is, de stoelen te verschuiven of de rugleuningen weg te klappen, zodat alle inzittenden uit het voertuig kunnen worden bevrijd; dit is echter alleen van toepassing op voertuigen die een dak met een stijve constructie hebben; |
| --- | --- | --- |

5.2.5.

Na de botsing moet het zonder hulpmiddelen, behalve die welke nodig zijn om de massa van de dummy te ondersteunen, mogelijk zijn:

5.2.5.1.

ten minste één deur, indien aanwezig, per stoelenrij te openen en indien er geen deur is, de stoelen te verschuiven of de rugleuningen weg te klappen, zodat alle inzittenden uit het voertuig kunnen worden bevrijd; dit is echter alleen van toepassing op voertuigen die een dak met een stijve constructie hebben;

| 5.2.5.2. | de dummy’s vrij te maken uit het beveiligingssysteem dat, indien het vergrendeld is, moet kunnen worden geopend door een kracht van maximaal 60 N op het midden van de ontgrendelknop uit te oefenen; |
| --- | --- |

5.2.5.2.

de dummy’s vrij te maken uit het beveiligingssysteem dat, indien het vergrendeld is, moet kunnen worden geopend door een kracht van maximaal 60 N op het midden van de ontgrendelknop uit te oefenen;

| 5.2.5.3. | de dummy’s uit het voertuig te verwijderen zonder de stoelen te verstellen. |
| --- | --- |

5.2.5.3.

de dummy’s uit het voertuig te verwijderen zonder de stoelen te verstellen.

| 5.2.6. | Bij een voertuig met vloeibare brandstof mag tijdens of na de botsing niet meer dan een geringe hoeveelheid vloeistof uit het brandstoftoevoersysteem lekken. |
| --- | --- |

5.2.6.

Bij een voertuig met vloeibare brandstof mag tijdens of na de botsing niet meer dan een geringe hoeveelheid vloeistof uit het brandstoftoevoersysteem lekken.

| 5.2.7. | Indien na de botsing vloeistof uit het brandstoftoevoersysteem blijft lekken, mag de leksnelheid niet meer dan 30 g/min bedragen; indien de vloeistof uit het brandstoftoevoersysteem zich met vloeistoffen uit andere systemen mengt en de verschillende vloeistoffen niet gemakkelijk kunnen worden gescheiden en geïdentificeerd, worden bij het beoordelen van de continue lekkage alle opgevangen vloeistoffen in aanmerking genomen. |
| --- | --- |

5.2.7.

Indien na de botsing vloeistof uit het brandstoftoevoersysteem blijft lekken, mag de leksnelheid niet meer dan 30 g/min bedragen; indien de vloeistof uit het brandstoftoevoersysteem zich met vloeistoffen uit andere systemen mengt en de verschillende vloeistoffen niet gemakkelijk kunnen worden gescheiden en geïdentificeerd, worden bij het beoordelen van de continue lekkage alle opgevangen vloeistoffen in aanmerking genomen.

6.   INSTRUCTIES VOOR GEBRUIKERS VAN VOERTUIGEN DIE MET AIRBAGS ZIJN UITGERUST

6.1.   Het voertuig moet informatie bevatten om aan te geven dat het met airbags voor stoelen is uitgerust.

| 6.1.1. | Bij een voertuig met een airbag die bestemd is om de bestuurder te beschermen, bestaat deze informatie uit het opschrift „AIRBAG” binnen de omtrek van het stuurwiel; dit opschrift moet op duurzame wijze zijn aangebracht en goed zichtbaar zijn. |
| --- | --- |

6.1.1.

Bij een voertuig met een airbag die bestemd is om de bestuurder te beschermen, bestaat deze informatie uit het opschrift „AIRBAG” binnen de omtrek van het stuurwiel; dit opschrift moet op duurzame wijze zijn aangebracht en goed zichtbaar zijn.

| 6.1.2. | Bij een voertuig met een passagiersairbag die bestemd is om andere inzittenden dan de bestuurder te beschermen, bestaat deze informatie uit het in punt 6.2 beschreven waarschuwingsetiket. |
| --- | --- |

6.1.2.

Bij een voertuig met een passagiersairbag die bestemd is om andere inzittenden dan de bestuurder te beschermen, bestaat deze informatie uit het in punt 6.2 beschreven waarschuwingsetiket.

6.2.   Een voertuig met een of meer frontale beschermingairbags voor passagiers moet informatie bevatten over het extreme gevaar van het gebruik van naar achteren gerichte kinderbeveiligingssystemen op stoelen met airbags.

| 6.2.1. | De minimuminformatie bestaat uit een etiket met een waarschuwingspictogram en -tekst zoals hieronder aangegeven.



  Als minimum geldt 120 × 60 mm of het daaruit resulterende oppervlak.
  De lay-out van het hierboven afgebeelde etiket mag worden aangepast; de tekst moet echter aan de bovengenoemde voorschriften voldoen. |
| --- | --- |

6.2.1.

De minimuminformatie bestaat uit een etiket met een waarschuwingspictogram en -tekst zoals hieronder aangegeven.

Image

Als minimum geldt 120 × 60 mm of het daaruit resulterende oppervlak.

De lay-out van het hierboven afgebeelde etiket mag worden aangepast; de tekst moet echter aan de bovengenoemde voorschriften voldoen.

| 6.2.2. | Op het ogenblik van de typegoedkeuring moet het etiket zijn gesteld in ten minste een van de talen van het land van de overeenkomstsluitende partij waar de goedkeuringsaanvraag wordt ingediend. Het is de taak van de fabrikant om erop toe te zien dat de waarschuwing wordt gegeven in ten minste een van de talen van het land waar het voertuig zal worden verkocht. |
| --- | --- |

6.2.2.

Op het ogenblik van de typegoedkeuring moet het etiket zijn gesteld in ten minste een van de talen van het land van de overeenkomstsluitende partij waar de goedkeuringsaanvraag wordt ingediend. Het is de taak van de fabrikant om erop toe te zien dat de waarschuwing wordt gegeven in ten minste een van de talen van het land waar het voertuig zal worden verkocht.

| 6.2.3. | Bij een frontale beschermingsairbag op de passagiersstoel vóór moet de waarschuwing op duurzame wijze zo aan weerszijden van de passagierszonneklep vooraan worden aangebracht dat, ongeacht de stand van de zonneklep, ten minste één waarschuwing altijd zichtbaar is. Als alternatief moet één waarschuwing op de zichtbare zijde van de gesloten zonneklep worden aangebracht en een tweede op het plafond achter de zonneklep, zodat altijd ten minste één waarschuwing zichtbaar is. De lettergrootte moet zo zijn dat een normaal ziende gebruiker die op die stoel zit, het etiket gemakkelijk kan lezen.
  Bij een frontale beschermingsairbag voor andere stoelen in het voertuig moet de waarschuwing zich direct vóór de desbetreffende stoel bevinden en altijd duidelijk zichtbaar zijn voor iemand die een naar achteren gericht kinderbeveiligingssysteem op die stoel installeert. De lettergrootte moet zo zijn dat een normaal ziende gebruiker die op die stoel zit, het etiket gemakkelijk kan lezen.
  Dit voorschrift is niet van toepassing op stoelen met een inrichting die automatisch de frontale beschermingsairbag desactiveert wanneer een naar achteren gericht kinderbeveiligingssysteem is geïnstalleerd. |
| --- | --- |

6.2.3.

Bij een frontale beschermingsairbag op de passagiersstoel vóór moet de waarschuwing op duurzame wijze zo aan weerszijden van de passagierszonneklep vooraan worden aangebracht dat, ongeacht de stand van de zonneklep, ten minste één waarschuwing altijd zichtbaar is. Als alternatief moet één waarschuwing op de zichtbare zijde van de gesloten zonneklep worden aangebracht en een tweede op het plafond achter de zonneklep, zodat altijd ten minste één waarschuwing zichtbaar is. De lettergrootte moet zo zijn dat een normaal ziende gebruiker die op die stoel zit, het etiket gemakkelijk kan lezen.

Bij een frontale beschermingsairbag voor andere stoelen in het voertuig moet de waarschuwing zich direct vóór de desbetreffende stoel bevinden en altijd duidelijk zichtbaar zijn voor iemand die een naar achteren gericht kinderbeveiligingssysteem op die stoel installeert. De lettergrootte moet zo zijn dat een normaal ziende gebruiker die op die stoel zit, het etiket gemakkelijk kan lezen.

Dit voorschrift is niet van toepassing op stoelen met een inrichting die automatisch de frontale beschermingsairbag desactiveert wanneer een naar achteren gericht kinderbeveiligingssysteem is geïnstalleerd.

| 6.2.4. | De gebruikershandleiding van het voertuig moet gedetailleerde informatie bevatten over de waarschuwing en in ieder geval de volgende tekst in de officiële talen van het land waar het voertuig zal worden geregistreerd:

  „Gebruik geen naar achteren gericht kinderbeveiligingssysteem op een stoel die door een frontale airbag wordt beschermd”

  De tekst moet vergezeld gaan van een afbeelding van de waarschuwing die in het voertuig te vinden is. |
| --- | --- |

6.2.4.

De gebruikershandleiding van het voertuig moet gedetailleerde informatie bevatten over de waarschuwing en in ieder geval de volgende tekst in de officiële talen van het land waar het voertuig zal worden geregistreerd:

„Gebruik geen naar achteren gericht kinderbeveiligingssysteem op een stoel die door een frontale airbag wordt beschermd”

De tekst moet vergezeld gaan van een afbeelding van de waarschuwing die in het voertuig te vinden is.

7.   WIJZIGING EN UITBREIDING VAN DE GOEDKEURING VAN HET VOERTUIGTYPE

7.1.   Alle wijzigingen met betrekking tot de structuur, het aantal stoelen, de binnenbekleding of -uitrusting dan wel de plaats van de bedieningsorganen van het voertuig of van mechanische delen die het energieabsorptievermogen van de voorkant van het voertuig kunnen beïnvloeden, moeten worden meegedeeld aan de administratieve instantie die de goedkeuring verleent. Deze instantie kan dan:

| 7.1.1. | oordelen dat de wijzigingen waarschijnlijk geen noemenswaardig nadelig effect zullen hebben en dat het voertuig in ieder geval nog steeds aan de voorschriften voldoet, of |
| --- | --- |

7.1.1.

oordelen dat de wijzigingen waarschijnlijk geen noemenswaardig nadelig effect zullen hebben en dat het voertuig in ieder geval nog steeds aan de voorschriften voldoet, of

| 7.1.2. | de voor de uitvoering van de tests verantwoordelijke technische dienst verzoeken een van de hieronder beschreven extra tests uit te voeren naargelang de aard van de wijzigingen.






  7.1.2.1. | Bij elke wijziging van het voertuig waardoor de algemene vorm van de voertuigstructuur wordt beïnvloed en/of bij elke verhoging van de massa met meer dan 8 %, die naar het oordeel van de instantie een significant effect heeft op de testresultaten, moet de in bijlage 3 beschreven test worden herhaald. |
| --- | --- | --- |

7.1.2.

de voor de uitvoering van de tests verantwoordelijke technische dienst verzoeken een van de hieronder beschreven extra tests uit te voeren naargelang de aard van de wijzigingen.

7.1.2.1.

Bij elke wijziging van het voertuig waardoor de algemene vorm van de voertuigstructuur wordt beïnvloed en/of bij elke verhoging van de massa met meer dan 8 %, die naar het oordeel van de instantie een significant effect heeft op de testresultaten, moet de in bijlage 3 beschreven test worden herhaald.

| 7.1.2.2. | Indien de wijziging slechts de binnenuitrusting betreft, de massa niet meer dan 8 % verschilt en het oorspronkelijke aantal voorstoelen in het voertuig ongewijzigd blijft, moet het volgende worden uitgevoerd:






  7.1.2.2.1. | een vereenvoudigde test zoals bedoeld in bijlage 7 en/of |
| --- | --- | --- |

7.1.2.2.

Indien de wijziging slechts de binnenuitrusting betreft, de massa niet meer dan 8 % verschilt en het oorspronkelijke aantal voorstoelen in het voertuig ongewijzigd blijft, moet het volgende worden uitgevoerd:

7.1.2.2.1.

een vereenvoudigde test zoals bedoeld in bijlage 7 en/of

| 7.1.2.2.2. | een door de technische dienst vast te stellen deeltest in verband met de aangebrachte wijzigingen. |
| --- | --- |

7.1.2.2.2.

een door de technische dienst vast te stellen deeltest in verband met de aangebrachte wijzigingen.

7.2.   De overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, worden volgens de procedure van punt 4.3 in kennis gesteld van de bevestiging of weigering van de goedkeuring, met vermelding van de wijzigingen.

7.3.   De bevoegde instantie die de goedkeuring uitbreidt, kent aan die uitbreiding een volgnummer toe en stelt de andere partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, daarvan in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

8.   CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE

Voor de controle van de conformiteit van de productie gelden de procedures van aanhangsel 2 van de overeenkomst (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2), met inachtneming van de volgende voorschriften:

| 8.1. | Elk krachtens dit reglement goedgekeurd voertuig moet conform zijn met het goedgekeurde voertuigtype wat de kenmerken betreft die aan de bescherming van de inzittenden bij een frontale botsing bijdragen. |
| --- | --- |

8.1.

Elk krachtens dit reglement goedgekeurd voertuig moet conform zijn met het goedgekeurde voertuigtype wat de kenmerken betreft die aan de bescherming van de inzittenden bij een frontale botsing bijdragen.

| 8.2. | De houder van de goedkeuring moet garanderen dat voor elk voertuigtype ten minste de meettests worden uitgevoerd. |
| --- | --- |

8.2.

De houder van de goedkeuring moet garanderen dat voor elk voertuigtype ten minste de meettests worden uitgevoerd.

| 8.3. | De instantie die de typegoedkeuring heeft verleend, kan op elk tijdstip de in elke productie-eenheid toegepaste methoden voor de controle van de conformiteit verifiëren. Deze verificaties vinden gewoonlijk om de twee jaar plaats. |
| --- | --- |

8.3.

De instantie die de typegoedkeuring heeft verleend, kan op elk tijdstip de in elke productie-eenheid toegepaste methoden voor de controle van de conformiteit verifiëren. Deze verificaties vinden gewoonlijk om de twee jaar plaats.

9.   SANCTIES BIJ NON-CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE

9.1.   De krachtens dit reglement verleende goedkeuring voor een voertuigtype kan worden ingetrokken indien niet aan het voorschrift van punt 8.1 is voldaan of indien het voertuig (de voertuigen) de in punt 8.2 voorgeschreven controles niet heeft (hebben) doorstaan.

9.2.   Indien een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast een eerder door haar verleende goedkeuring intrekt, stelt zij de andere overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, daarvan onmiddellijk in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

10.   DEFINITIEVE STOPZETTING VAN DE PRODUCTIE

Indien de houder van de goedkeuring de productie van het krachtens dit reglement goedgekeurde voertuigtype definitief stopzet, stelt hij de instantie die de goedkeuring heeft verleend daarvan in kennis. Zodra deze instantie de kennisgeving heeft ontvangen, stelt zij de andere partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, daarvan in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1.

11.   OVERGANGSBEPALING

11.1.   Vanaf de officiële datum van inwerkingtreding van supplement 1 op wijzigingenreeks 01 mag een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast, niet weigeren ECE-goedkeuring te verlenen krachtens dit reglement, zoals gewijzigd bij supplement 1 op wijzigingenreeks 01.

11.2.   Vanaf 1 oktober 2002 mogen de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, alleen ECE-goedkeuring verlenen aan voertuigtypen die voldoen aan de voorschriften van dit reglement, zoals gewijzigd bij supplement 1 op wijzigingenreeks 01.

11.3.   Zolang dit reglement geen voorschriften bevat voor de bescherming van de inzittenden door middel van een volledige frontale botstest, mogen de overeenkomstsluitende partijen de voorschriften die daarvoor al gelden op het ogenblik dat zij dit reglement aanvaarden, blijven toepassen.

12.   NAAM EN ADRES VAN DE VOOR DE UITVOERING VAN DE GOEDKEURINGSTESTS VERANTWOORDELIJKE TECHNISCHE DIENSTEN EN VAN DE ADMINISTRATIEVE INSTANTIES

De overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, delen het secretariaat van de Verenigde Naties de naam en het adres mee van de technische diensten die voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijk zijn, van fabrikanten die gemachtigd zijn om tests uit te voeren en van de administratieve instanties die goedkeuring verlenen en waaraan de in andere landen afgegeven certificaten betreffende de goedkeuring of de weigering of intrekking van de goedkeuring moeten worden toegezonden.

---

(1)  Zoals gedefinieerd in bijlage 7 bij de Geconsolideerde resolutie betreffende de constructie van voertuigen (R.E.3), (TRANS/WP.29/78/Rev.1/Amend.2, laatstelijk gewijzigd bij Amendment 4).

(2)  1 voor Duitsland, 2 voor Frankrijk, 3 voor Italië, 4 voor Nederland, 5 voor Zweden, 6 voor België, 7 voor Hongarije, 8 voor Tsjechië, 9 voor Spanje, 10 voor Joegoslavië, 11 voor het Verenigd Koninkrijk, 12 voor Oostenrijk, 13 voor Luxemburg, 14 voor Zwitserland, 15 (niet gebruikt), 16 voor Noorwegen, 17 voor Finland, 18 voor Denemarken, 19 voor Roemenië, 20 voor Polen, 21 voor Portugal, 22 voor de Russische Federatie, 23 voor Griekenland, 24 voor Ierland, 25 voor Kroatië, 26 voor Slovenië, 27 voor Slowakije, 28 voor Wit-Rusland, 29 voor Estland, 30 (niet gebruikt), 31 voor Bosnië en Herzegovina, 32 voor Letland, 33 (niet gebruikt), 34 voor Bulgarije, 35 (niet gebruikt), 36 voor Litouwen, 37 voor Turkije, 38 (niet gebruikt), 39 voor Azerbeidzjan, 40 voor de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, 41 (niet gebruikt), 42 voor de Europese Gemeenschap (goedkeuring wordt verleend door de lidstaten door middel van hun respectieve ECE-symbool), 43 voor Japan, 44 (niet gebruikt), 45 voor Australië, 46 voor Oekraïne, 47 voor Zuid-Afrika en 48 voor Nieuw-Zeeland. De daaropvolgende nummers zullen worden toegekend aan andere landen in de chronologische volgorde waarin zij de Overeenkomst betreffende eenvormige goedkeuringsvoorwaarden en de wederzijdse erkenning van goedkeuring van uitrustingsstukken en onderdelen van motorrijtuigen ratificeren of tot deze overeenkomst toetreden en de aldus toegekende nummers zullen door de secretaris-generaal van de Verenigde Naties aan de overeenkomstsluitende partijen worden meegedeeld.

(3)  Tot 1 oktober 1998 zijn de voor de nek verkregen waarden geen doorslaggevend criterium voor de goedkeuring. De verkregen waarden worden in het testrapport opgenomen en door de goedkeuringsinstantie bewaard. Na die datum zijn de in dit punt aangegeven waarden doorslaggevende criteria voor de goedkeuring, tenzij of totdat andere waarden worden vastgesteld.

---

BIJLAGE 1

MEDEDELING

(maximumumformaat: A4 (210 × 297 mm))

Image

Image

---

BIJLAGE 2

OPSTELLING VAN HET GOEDKEURINGSMERK

MODEL A

(zie punt 4.4 van dit reglement)

Image

MODEL B

(zie punt 4,5 van dit reglement)

Image

---

(1)  Het laatste nummer dient alleen ter illustratie.

---

BIJLAGE 3

TESTPROCEDURE

1.   OPSTELLING EN VOORBEREIDING VAN HET VOERTUIG

1.1.   Testterrein

Het testterrein moet voldoende ruimte bieden voor de aanloopbaan, het botsblok en de voor de test benodigde technische installaties. Het laatste deel van de baan (ten minste 5 m vóór het blok) moet horizontaal, vlak en effen zijn.

1.2.   Botsblok

De voorkant van het botsblok bestaat uit een vervormbare structuur zoals gedefinieerd in bijlage 9 bij dit reglement. De voorkant van de vervormbare structuur staat loodrecht ± 1° op de rijrichting van het testvoertuig. Het blok is bevestigd aan een massa van ten minste 7 × 104 kg, waarvan de voorkant verticaal ± 1° is. Deze massa wordt in de grond verankerd of op de grond geplaatst, zo nodig met extra bevestigingsmiddelen om de beweging ervan te beperken.

1.3.   Oriëntatie van het blok

De oriëntatie van het blok is zo dat het eerste contact van het voertuig met het blok aan de kant van de stuurkolom plaatsvindt. Indien er voor de test keuze is tussen een voertuig met rechtse en een met linkse besturing, moet de test worden uitgevoerd met de minst gunstige opstelling zoals bepaald door de technische dienst die verantwoordelijk is voor de tests.

1.3.1.   Plaatsing van het voertuig ten opzichte van het blok

Het voertuig moet de voorkant van het blok met 40 % ± 20 mm overlappen.

1.4.   Staat van het voertuig

1.4.1.   Algemene specificatie

Het testvoertuig moet representatief zijn voor de serieproductie, de normale standaarduitrusting omvatten en in rijklare toestand verkeren. Een aantal onderdelen mag worden vervangen door een gelijkwaardige massa indien duidelijk is dat deze vervanging geen merkbaar effect heeft op de resultaten van de overeenkomstig punt 6 verrichte metingen.

1.4.2.   Massa van het voertuig

1.4.2.1.   Voor de test moet de massa van het voertuig gelijk zijn aan de ledige massa.

1.4.2.2.   De brandstoftank moet met water worden gevuld tot een massa die gelijk is aan 90 % van de door de fabrikant gespecificeerde massa van een volle tank, met een tolerantie van ± 1 %.

1.4.2.3.   Alle andere systemen (rem-, koelsysteem enz.) mogen leeg zijn, waarbij de massa van de vloeistoffen moet worden gecompenseerd.

1.4.2.4.   Indien de massa van de meetapparatuur in het voertuig de toegestane 25 kg overschrijdt, mag deze worden gecompenseerd door een massavermindering die geen merkbaar effect heeft op de resultaten van de overeenkomstig punt 6 verrichte metingen.

1.4.2.5.   De massa van de meetapparatuur mag de referentiebelasting per as met niet meer dan 5 % veranderen, waarbij elke verandering maximaal 20 kg bedraagt.

1.4.2.6.   De uit de bepalingen van punt 1.4.2.1 resulterende massa van het voertuig moet in het rapport worden vermeld.

1.4.3.   Aanpassingen van de passagiersruimte

1.4.3.1.   Stand van het stuurwiel

Als het stuurwiel verstelbaar is, wordt het in de door de fabrikant aangegeven normale stand geplaatst of, wanneer geen stand is aangegeven, halverwege tussen de uiterste standen. Na de aangedreven fase moet het stuurwiel worden losgelaten, met de spaken in de stand die volgens de fabrikant overeenkomt met de rechtuitstand van het voertuig.

1.4.3.2.   Ruiten

De beweegbare ruiten van het voertuig moeten gesloten zijn. Voor testmetingen en in overleg met de fabrikant mogen ruiten worden geopend mits de stand van de zwengel overeenkomt met de gesloten stand.

1.4.3.3.   Versnellingspook

De versnellingspook moet zich in vrijloop bevinden.

1.4.3.4.   Pedalen

De pedalen moeten zich in de normale ruststand bevinden. Verstelbare pedalen moeten in de middelste stand worden geplaatst, tenzij de fabrikant een andere stand aangeeft.

1.4.3.5.   Deuren

De deuren moeten gesloten maar niet op slot zijn.

1.4.3.6.   Kantel-/schuifdak

Als een kantel-/schuifdak of een verwijderbaar dak is gemonteerd, moet het op zijn plaats zitten en gesloten zijn. Voor testmetingen en in overleg met de fabrikant mag het open zijn.

1.4.3.7.   Zonnekleppen

De zonnekleppen moeten zich in de opbergstand bevinden.

1.4.3.8.   Achteruitkijkspiegel

De binnenachteruitkijkspiegel moet zich in de normale gebruiksstand bevinden.

1.4.3.9.   Armleggers

Beweegbare armleggers vooraan en achteraan moeten zich in de neergeklapte stand bevinden, tenzij dit door de positie van de dummy’s in het voertuig onmogelijk is.

1.4.3.10.   Hoofdsteunen

In de hoogte verstelbare hoofdsteunen moeten zich in de hoogste stand bevinden.

1.4.3.11.   Stoelen

1.4.3.11.1.   Stand van de voorstoelen

In de lengterichting verstelbare stoelen moeten zo worden geplaatst dat hun volgens de procedure van bijlage 6 bepaalde H-punt zich in de middelste stand of in de dichtstbijzijnde vergrendelde stand bevindt, op de door de fabrikant aangegeven hoogte (in geval van aparte hoogteverstelling). Voor een bank geldt als referentie het H-punt van de bestuurdersplaats.

1.4.3.11.2.   Stand van de rugleuning van de voorstoelen

Verstelbare rugleuningen moeten zo worden ingesteld dat de daaruit resulterende helling van de romp van de dummy de door de fabrikant voor normaal gebruik aanbevolen helling of, wanneer de fabrikant geen specifieke aanbeveling heeft gedaan, een hoek van 25° achterwaarts met de verticaal zo dicht mogelijk benadert.

1.4.3.11.3.   Achterstoelen

Verstelbare achterstoelen of achterbanken moeten in de achterste stand worden geplaatst.

2.   DUMMY’S

2.1.   Voorstoelen

2.1.1.   Op beide buitenste voorstoelen wordt onder de in bijlage 5 gestelde voorwaarden een Hybrid III-dummy (1) geplaatst, voorzien van een 45°-enkel en ingesteld volgens de relevante specificaties. De enkel van de dummy moet worden gecertificeerd volgens de procedures van bijlage 10.

2.1.2.   Het voertuig zal worden getest met de door de fabrikant geleverde beveiligingssystemen.

3.   AANDRIJVING EN BAAN VAN HET VOERTUIG

3.1.   Het voertuig moet door zijn eigen motor of door een andere inrichting worden aangedreven.

3.2.   Op het ogenblik van de botsing mag het voertuig niet meer door een extra stuur- of aandrijfinrichting worden beïnvloed.

3.3.   De baan van het voertuig moet voldoen aan de voorschriften van de punten 1.2 en 1.3.1.

4.   TESTSNELHEID

Op het ogenblik van de botsing moet de snelheid van het voertuig 56 – 0, + 1 km/h bedragen. Indien de test echter met een hogere botssnelheid is uitgevoerd en het voertuig aan de gestelde eisen voldeed, moet de test als geslaagd worden beschouwd.

5.   METINGEN AAN DUMMY’S OP VOORSTOELEN

5.1.   Alle voor de controle van de prestatiecriteria noodzakelijke metingen moeten worden verricht met meetsystemen die voldoen aan de specificaties van bijlage 8.

5.2.   De verschillende parameters moeten worden geregistreerd via onafhankelijke gegevenskanalen van de volgende kanaalfrequentieklasse (CFC):

5.2.1.   Metingen in het hoofd van de dummy

De versnelling (a) van het zwaartepunt wordt berekend met behulp van de triaxiale componenten van de versnelling, gemeten met een CFC van 1 000.

5.2.2.   Metingen in de nek van de dummy

5.2.2.1.   De axiale trekkracht en de schuifkracht van voor naar achter bij de nek-hoofdverbinding worden gemeten met een CFC van 1 000.

5.2.2.2.   Het buigmoment om een laterale as bij de nek-hoofdverbinding wordt gemeten met een CFC van 600.

5.2.3.   Metingen in de thorax van de dummy

De indrukking van de borst tussen het borstbeen en de wervelkolom wordt gemeten met een CFC van 180.

5.2.4.   Metingen in het femur en de tibia van de dummy

5.2.4.1.   De axiale compressiekracht en de buigmomenten worden gemeten met een CFC van 600.

5.2.4.2.   De verplaatsing van de tibia ten opzichte van het femur wordt ter hoogte van het kniegewricht gemeten met een CFC van 180.

6.   METINGEN AAN HET VOERTUIG

6.1.   Om de vereenvoudigde test van bijlage 7 te kunnen uitvoeren, moet het vertraging-tijdsverloop van de structuur worden bepaald op basis van de waarde van de longitudinale versnellingsmeters onderaan de B-stijl aan de geraakte kant van het voertuig met een CFC van 180 via gegevenskanalen overeenkomstig de voorschriften van bijlage 8.

6.2.   Het snelheid-tijdsverloop dat bij de testprocedure van bijlage 7 zal worden gebruikt, wordt verkregen met behulp van de longitudinale versnellingsmeter bij de B-stijl aan de geraakte kant.

---

(1)  De technische specificaties en gedetailleerde tekeningen van Hybrid III, die overeenkomen met de voornaamste afmetingen van een man van het 50e percentiel uit de Verenigde Staten van Amerika, alsook de specificaties voor de instelling ervan voor deze test zijn neergelegd bij de secretaris-generaal van de Verenigde Naties en kunnen op verzoek worden geraadpleegd op het secretariaat van de Economische Commissie voor Europa, Palais des Nations, Genève, Zwitserland.

---

BIJLAGE 4

VASTSTELLING VAN DE PRESTATIECRITERIA

1.   PRESTATIECRITERIUM VOOR HET HOOFD (HPC) EN VERSNELLING VAN HET HOOFD GEDURENDE 3 ms

| 1.1. | Aan het prestatiecriterium voor het hoofd (HPC) wordt geacht te zijn voldaan wanneer er tijdens de test geen contact is tussen het hoofd en een onderdeel van het voertuig. |
| --- | --- |

1.1.

Aan het prestatiecriterium voor het hoofd (HPC) wordt geacht te zijn voldaan wanneer er tijdens de test geen contact is tussen het hoofd en een onderdeel van het voertuig.

| 1.2. | Is er tijdens de test wel contact tussen het hoofd en een onderdeel van het voertuig, dan wordt de waarde van HPC berekend op basis van de versnelling (a), gemeten overeenkomstig punt 5.2.1 van bijlage 3, aan de hand van de volgende formule:



  waarin:






  1.2.1. | a de resulterende versnelling is, gemeten overeenkomstig punt 5.2.1 van bijlage 3 en uitgedrukt in zwaartekrachteenheden, g (1 g = 9,81 m/s2); |
| --- | --- | --- |

1.2.

Is er tijdens de test wel contact tussen het hoofd en een onderdeel van het voertuig, dan wordt de waarde van HPC berekend op basis van de versnelling (a), gemeten overeenkomstig punt 5.2.1 van bijlage 3, aan de hand van de volgende formule:

Formula

waarin:

1.2.1.

a de resulterende versnelling is, gemeten overeenkomstig punt 5.2.1 van bijlage 3 en uitgedrukt in zwaartekrachteenheden, g (1 g = 9,81 m/s2);

| 1.2.2. | indien het begin van het hoofdcontact voldoende nauwkeurig kan worden bepaald, t1 en t2, uitgedrukt in seconden, de twee tijdstippen zijn die het tijdsinterval definiëren tussen het begin van het hoofdcontact en het einde van de registratie, waarbij de waarde van HPC maximaal is; |
| --- | --- |

1.2.2.

indien het begin van het hoofdcontact voldoende nauwkeurig kan worden bepaald, t1 en t2, uitgedrukt in seconden, de twee tijdstippen zijn die het tijdsinterval definiëren tussen het begin van het hoofdcontact en het einde van de registratie, waarbij de waarde van HPC maximaal is;

| 1.2.3. | indien het begin van het hoofdcontact niet kan worden bepaald, t1 en t2, uitgedrukt in seconden, de twee tijdstippen zijn die het tijdsinterval definiëren tussen het begin en het einde van de registratie, waarbij de waarde van HPC maximaal is; |
| --- | --- |

1.2.3.

indien het begin van het hoofdcontact niet kan worden bepaald, t1 en t2, uitgedrukt in seconden, de twee tijdstippen zijn die het tijdsinterval definiëren tussen het begin en het einde van de registratie, waarbij de waarde van HPC maximaal is;

| 1.2.4. | HPC-waarden waarbij het tijdsinterval (t1 – t2) groter is dan 36 ms, worden voor de berekening van de maximumwaarde buiten beschouwing gelaten. |
| --- | --- |

1.2.4.

HPC-waarden waarbij het tijdsinterval (t1 – t2) groter is dan 36 ms, worden voor de berekening van de maximumwaarde buiten beschouwing gelaten.

| 1.3. | De waarde van de resulterende versnelling van het hoofd tijdens een voorwaartse botsing die in totaal meer dan 3 ms duurt, wordt berekend met behulp van de resulterende versnelling van het hoofd, gemeten overeenkomstig punt 5.2.1 van bijlage 3. |
| --- | --- |

1.3.

De waarde van de resulterende versnelling van het hoofd tijdens een voorwaartse botsing die in totaal meer dan 3 ms duurt, wordt berekend met behulp van de resulterende versnelling van het hoofd, gemeten overeenkomstig punt 5.2.1 van bijlage 3.

2.   NEKLETSELCRITERIA (NIC)

| 2.1. | Deze criteria worden bepaald door de axiale compressiekracht, de axiale trekkracht en de schuifkrachten van voor naar achter bij de hoofd-nekverbinding, uitgedrukt in kN en gemeten overeenkomstig punt 5.2.2 van bijlage 3, en door de duur van deze krachten, uitgedrukt in ms. |
| --- | --- |

2.1.

Deze criteria worden bepaald door de axiale compressiekracht, de axiale trekkracht en de schuifkrachten van voor naar achter bij de hoofd-nekverbinding, uitgedrukt in kN en gemeten overeenkomstig punt 5.2.2 van bijlage 3, en door de duur van deze krachten, uitgedrukt in ms.

| 2.2. | Het nekbuigmomentcriterium wordt bepaald door het buigmoment, uitgedrukt in Nm, om een laterale as bij de hoofd-nekverbinding en wordt gemeten overeenkomstig punt 5.2.2 van bijlage 3. |
| --- | --- |

2.2.

Het nekbuigmomentcriterium wordt bepaald door het buigmoment, uitgedrukt in Nm, om een laterale as bij de hoofd-nekverbinding en wordt gemeten overeenkomstig punt 5.2.2 van bijlage 3.

| 2.3. | Het nekbuigmoment, uitgedrukt in Nm, moet worden geregistreerd. |
| --- | --- |

2.3.

Het nekbuigmoment, uitgedrukt in Nm, moet worden geregistreerd.

3.   THORAXCOMPRESSIECRITERIUM (ThCC) EN VISKEUS CRITERIUM (V * C)

| 3.1. | Het thoraxcompressiecriterium wordt bepaald aan de hand van de absolute waarde van de thoraxvervorming, uitgedrukt in mm en gemeten overeenkomstig punt 5.2.3 van bijlage 3. |
| --- | --- |

3.1.

Het thoraxcompressiecriterium wordt bepaald aan de hand van de absolute waarde van de thoraxvervorming, uitgedrukt in mm en gemeten overeenkomstig punt 5.2.3 van bijlage 3.

| 3.2. | Het viskeuze criterium (V * C) wordt berekend als het momentane product van de compressie en de indrukking van het borstbeen, gemeten overeenkomstig punt 6 en ook punt 5.2.3 van bijlage 3. |
| --- | --- |

3.2.

Het viskeuze criterium (V * C) wordt berekend als het momentane product van de compressie en de indrukking van het borstbeen, gemeten overeenkomstig punt 6 en ook punt 5.2.3 van bijlage 3.

4.   FEMURKRACHTCRITERIUM (FFC)

| 4.1. | Dit criterium wordt bepaald door de compressiekracht, uitgedrukt in kN, die axiaal op elk femur van de dummy wordt overgebracht en wordt gemeten overeenkomstig punt 5.2.4 van bijlage 3, en door de duur van de compressiekracht, uitgedrukt in ms. |
| --- | --- |

4.1.

Dit criterium wordt bepaald door de compressiekracht, uitgedrukt in kN, die axiaal op elk femur van de dummy wordt overgebracht en wordt gemeten overeenkomstig punt 5.2.4 van bijlage 3, en door de duur van de compressiekracht, uitgedrukt in ms.

5.   TIBIA-COMPRESSIEKRACHTCRITERIUM (TCFC) EN TIBIA-INDEX (TI)

| 5.1. | Het tibia-compressiekrachtcriterium wordt bepaald door de compressiekracht (FZ), uitgedrukt in kN, die axiaal op elke tibia van de dummy wordt overgebracht en wordt gemeten overeenkomstig punt 5.2.4 van bijlage 3. |
| --- | --- |

5.1.

Het tibia-compressiekrachtcriterium wordt bepaald door de compressiekracht (FZ), uitgedrukt in kN, die axiaal op elke tibia van de dummy wordt overgebracht en wordt gemeten overeenkomstig punt 5.2.4 van bijlage 3.

| 5.2. | De tibia-index wordt berekend op basis van de buigmomenten (MX en MY), gemeten overeenkomstig punt 5.1 met behulp van de volgende formule:



  waarin:







  MX | = | buigmoment rond de x-as |
| --- | --- | --- | --- |
| MY | = | buigmoment rond de y-as |
| (MC)R | = | kritisch buigmoment dat op 225 Nm wordt gesteld |
| FZ | = | axiale compressiekracht in de z-richting |
| (FC)Z | = | kritische compressiekracht in de z-richting die op 35,9 kN wordt gesteld, en |

5.2.

De tibia-index wordt berekend op basis van de buigmomenten (MX en MY), gemeten overeenkomstig punt 5.1 met behulp van de volgende formule:

Formula

waarin:

MX

=

buigmoment rond de x-as

MY

=

buigmoment rond de y-as

(MC)R

=

kritisch buigmoment dat op 225 Nm wordt gesteld

FZ

=

axiale compressiekracht in de z-richting

(FC)Z

=

kritische compressiekracht in de z-richting die op 35,9 kN wordt gesteld, en

Formula

De tibia-index wordt berekend voor de boven- en de onderzijde van elke tibia; FZ mag echter op een van beide plaatsen worden gemeten. Deze waarde wordt gebruikt voor de berekening van de tibia-index voor de boven- en de onderzijde. De momenten MX en MY worden elk afzonderlijk op beide plaatsen gemeten.

6.   PROCEDURE VOOR DE BEREKENING VAN DE VISKEUZE CRITERIA (V * C) VOOR DE HYBRID III-DUMMY

| 6.1. | Het viskeuze criterium wordt berekend als het momentane product van de compressie en de indrukking van het borstbeen. Beide worden afgeleid uit de meting van de indrukking van het borstbeen. |
| --- | --- |

6.1.

Het viskeuze criterium wordt berekend als het momentane product van de compressie en de indrukking van het borstbeen. Beide worden afgeleid uit de meting van de indrukking van het borstbeen.

| 6.2. | De borstbeenindrukkingsrespons wordt eenmaal gefilterd bij een CFC van 180. De compressie op het tijdstip t wordt met behulp van dit gefilterde signaal als volgt berekend:



  De borstbeenindrukkingssnelheid op het tijdstip t wordt met behulp van de gefilterde indrukking als volgt berekend:



  waarin D(t) de indrukking op het tijdstip t in meters is en δt het tijdsinterval in seconden tussen de metingen van de indrukking. De maximumwaarde van δt bedraagt 1,25 × 10-4 seconden. Deze berekeningswijze wordt hieronder schematisch weergegeven: |
| --- | --- |

6.2.

De borstbeenindrukkingsrespons wordt eenmaal gefilterd bij een CFC van 180. De compressie op het tijdstip t wordt met behulp van dit gefilterde signaal als volgt berekend:

Formula

De borstbeenindrukkingssnelheid op het tijdstip t wordt met behulp van de gefilterde indrukking als volgt berekend:

Formula

waarin D(t) de indrukking op het tijdstip t in meters is en δt het tijdsinterval in seconden tussen de metingen van de indrukking. De maximumwaarde van δt bedraagt 1,25 × 10-4 seconden. Deze berekeningswijze wordt hieronder schematisch weergegeven:

Image

---

BIJLAGE 5

Opstelling en installatie van de dummy’s en instelling van de beveiligingssystemen

1.   OPSTELLING VAN DE DUMMY’S

1.1.   Afzonderlijke stoelen

Het spiegelvlak van de dummy moet samenvallen met het verticale middenlangsvlak van de stoel.

1.2.   Voorbank

1.2.1.   Bestuurder

Het spiegelvlak van de dummy moet in het verticale vlak liggen dat door het middelpunt van het stuurwiel en evenwijdig aan het middenlangsvlak van het voertuig loopt. Indien de zitplaats wordt bepaald door de vorm van de bank, moet een dergelijke stoel als een afzonderlijke stoel worden beschouwd.

1.2.2.   Buitenste passagier

Het spiegelvlak van de passagiersdummy moet symmetrisch zijn met dat van de bestuurdersdummy ten opzichte van het middenlangsvlak van het voertuig. Indien de zitplaats wordt bepaald door de vorm van de bank, moet een dergelijke stoel als een afzonderlijke stoel worden beschouwd.

1.3.   Bank voor de voorpassagiers (zonder de bestuurder)

Het spiegelvlak van de dummy moet samenvallen met de middenvlakken van de door de fabrikant aangegeven zitplaatsen.

2.   INSTALLATIE VAN DE DUMMY’S

2.1.   Hoofd

Het dwarsgeplaatste instrumentenpaneel van het hoofd moet horizontaal zijn met een tolerantie van 2,5°. Om het hoofd van de dummy in voertuigen met rechte stoelen met niet-verstelbare rugleuning in horizontale stand te brengen, moeten de volgende stappen worden doorlopen. Eerst wordt de plaats van het H-punt binnen de in punt 2.4.3.1 genoemde grenswaarden bijgesteld om het dwarsgeplaatste instrumentenpaneel van het hoofd van de dummy in horizontale stand te brengen. Indien het instrumentenpaneel nog steeds niet horizontaal is, wordt de bekkenhoek van de dummy binnen de in punt 2.4.3.2 genoemde grenswaarden bijgesteld. Indien het instrumentenpaneel dan nog niet waterpas is, wordt de neksteun van de dummy over de kleinst mogelijke afstand zo versteld dat het instrumentenpaneel waterpas is met een tolerantie van 2,5°.

2.2.   Armen

2.2.1.   De bovenarmen van de bestuurdersdummy moeten zich naast de romp bevinden met de hartlijnen zo dicht mogelijk bij een verticaal vlak.

2.2.2.   De bovenarmen van de passagiersdummy moeten in contact zijn met de rugleuning en de zijkanten van de romp.

2.3.   Handen

2.3.1.   De handpalmen van de bestuurdersdummy moeten in contact zijn met de buitenkant van het stuur ter hoogte van de horizontale hartlijn van het stuurwiel. De duimen moeten om het stuurwiel grijpen en met plakband lichtjes aan de stuurwielrand zijn bevestigd zodat, als de hand van de dummy met een kracht van minimaal 9 N en maximaal 22 N naar boven wordt geduwd, het plakband loslaat en de hand loskomt van het stuur.

2.3.2.   De handpalmen van de passagiersdummy moeten in contact zijn met de buitenkant van de dij. De pink moet in contact zijn met het stoelkussen.

2.4.   Romp

2.4.1.   In voertuigen die zijn uitgerust met banken, moet het bovenste deel van de romp van de bestuurders- en de passagiersdummy tegen de rugleuning rusten. Het sagittale middenvlak van de bestuurdersdummy moet verticaal zijn en evenwijdig aan de lengteas van het voertuig en door het middelpunt van het stuurwiel lopen. Het sagittale middenvlak van de passagiersdummy moet verticaal zijn en evenwijdig aan de lengteas van het voertuig en zich op dezelfde afstand van de lengteas van het voertuig bevinden als het sagittale middenvlak van de bestuurdersdummy.

2.4.2.   In voertuigen die zijn uitgerust met afzonderlijke stoelen, moet het bovenste deel van de romp van de bestuurders- en de passagiersdummy tegen de rugleuning rusten. Het sagittale middenvlak van de bestuurders- en de passagiersdummy moet verticaal zijn en samenvallen met de lengteas van de afzonderlijke stoel.

2.4.3.   Onderste deel van de romp

2.4.3.1.   H-punt

Het H-punt van de bestuurdersdummy en dat van de passagiersdummy moeten, met een tolerantie van 13 mm in zowel het verticale als het horizontale vlak, samenvallen met een punt 6 mm onder het H-punt zoals bepaald volgens de procedure van bijlage 6, behalve dat de lengte van het onderbeen en het dijbeen van de H-puntmachine wordt afgesteld op respectievelijk 414 en 401 mm in plaats van respectievelijk 417 en 432 mm.

2.4.3.2.   Bekkenhoek

Zoals bepaald met de bekkenhoekmeter (overeenkomstig GM-tekening 78051-532 waaraan in deel 572 wordt gerefereerd) die in de voor de controle van het H-punt bestemde opening in de dummy is aangebracht, moet de hoek met de horizontaal op 76,2 mm van het vlakke oppervlak van het meetinstrument 22,5 ± 2,5° bedragen.

2.5.   Benen

De bovenbenen van de bestuurders- en passagiersdummy moeten, voor zover de plaatsing van de voeten dit toelaat, op het stoelkussen rusten. De beginafstand tussen de buitenste kniescharnierflensoppervlakken moet 270 ± 10 mm bedragen. Het linkerbeen van de bestuurdersdummy en beide benen van de passagiersdummy moeten zich zoveel mogelijk in een verticaal langsvlak bevinden. Het rechterbeen van de bestuurdersdummy moet zich zoveel mogelijk in een verticaal vlak bevinden. Eindafstelling om de plaatsing van de voeten overeenkomstig punt 2.6 aan diverse configuraties van de passagiersruimte aan te passen, is toegestaan.

2.6.   Voeten

2.6.1.   De rechtervoet van de bestuurdersdummy moet op het oningetrapte gaspedaal rusten met de achterste punt van de hiel op de vloer in het vlak van het pedaal. Indien de voet niet op het gaspedaal kan worden geplaatst, moet hij loodrecht op de tibia staan en zo ver mogelijk naar voren in de richting van de middellijn van het pedaal worden geplaatst met de achterste punt van de hiel op de vloer. De hiel van de linkervoet moet zo ver mogelijk naar voren worden geplaatst en moet op de vloer rusten. De linkervoet moet zo vlak mogelijk op de voetenplank worden geplaatst. De lengteas van de linkervoet moet zo evenwijdig mogelijk lopen aan de lengteas van het voertuig.

2.6.2.   De hielen van beide voeten van de passagiersdummy moeten zo ver mogelijk naar voren worden geplaatst en op de vloer rusten. Beide voeten moeten zo vlak mogelijk op de voetenplank worden geplaatst. De lengteas van de voet moet zo evenwijdig mogelijk lopen aan de lengteas van het voertuig.

2.7.   De aangebrachte meetinstrumenten mogen op geen enkele wijze de beweging van de dummy bij de botsing beïnvloeden.

2.8.   De temperatuur van de dummy’s en de meetinstrumenten moet voor de test worden gestabiliseerd en zoveel mogelijk tussen 19 en 22 °C worden gehouden.

2.9.   Kleding van de dummy

2.9.1.   De van instrumenten voorziene dummy’s moeten zijn gekleed in nauwsluitende katoenen stretchkleding met korte mouwen en driekwartbroeken zoals gespecificeerd in FMVSS 208, tekeningen 78051-292 en 293 of het equivalent ervan.

2.9.2.   De dummy’s moeten aan elke voet zijn voorzien van een schoen van maat 11XW, waarvan de specificaties inzake vorm, zool- en hieldikte voldoen aan de Amerikaanse militaire norm MIL S 13192, herziene versie P, en waarvan het gewicht 0,57 ± 0,1 kg bedraagt.

3.   INSTELLING VAN HET BEVEILIGINGSSYSTEEM

Wanneer de dummy volgens de voorschriften van de punten 2.1 tot en met 2.6 op de daartoe bestemde zitplaats is geïnstalleerd, moet de gordel om de dummy worden aangebracht en worden vastgegespt. De heupgordel moet worden aangetrokken. Vervolgens wordt de borstriem uit het oprolmechanisme getrokken en laat men hem terugrollen; dit wordt vier keer herhaald. De heupgordel wordt met een trekkracht van 9 tot 18 N belast. Als het gordelsysteem met een ontspaninrichting is uitgerust, moet aan de borstriem de maximumspeling worden gegeven die door de fabrikant voor normaal gebruik in de gebruikershandleiding van het voertuig wordt aanbevolen. Als het gordelsysteem niet met een ontspaninrichting is uitgerust, moet men het niet-werkzame deel van de schouderriem door de trekkracht van het oprolmechanisme laten terugrollen.

---

BIJLAGE 6

PROCEDURE VOOR HET BEPALEN VAN HET H-PUNT EN DE WERKELIJKE ROMPHOEK VOOR ZITPLAATSEN IN MOTORVOERTUIGEN

1.   DOEL

De in deze bijlage beschreven procedure wordt toegepast om de plaats van het H-punt en de werkelijke romphoek voor een of meer zitplaatsen in een motorvoertuig vast te stellen en de relatie tussen de gemeten gegevens en de door de voertuigfabrikant opgegeven ontwerpspecificaties te verifiëren (1).

2.   DEFINITIES

In deze bijlage wordt verstaan onder:

2.1.   „referentiegegevens”: een of meer van de volgende eigenschappen van een zitplaats:

2.2.   „driedimensionale H-puntmachine” (3-D H-machine): het toestel waarmee het H-punt en de werkelijke romphoek worden bepaald. Dit toestel wordt beschreven in aanhangsel 1;

2.3.   „H-punt”: het draaipunt van de romp en de dij van de 3-D H-machine, die overeenkomstig punt 4 op een stoel van het voertuig is geïnstalleerd. Het H-punt ligt in het midden van de middellijn van het toestel, d.w.z. tussen de vizierknoppen van het H-punt op beide flanken van de 3-D H-machine. In theorie komt het H-punt overeen met het R-punt (zie punt 3.2.2 voor toleranties). Nadat het volgens de procedure van punt 4 is vastgesteld, wordt het H-punt geacht een vast punt te zijn ten opzichte van de stoel-kussencombinatie en mee te bewegen wanneer de stoel wordt versteld;

2.4.   „R-punt” of „referentiepunt van de zitplaats”: een door de voertuigfabrikant voor iedere zitplaats gedefinieerd ontwerppunt, vastgesteld in relatie tot het driedimensionale referentiesysteem;

2.5.   „romplijn”: de middellijn van de peilstift van de 3-D H-machine met de peilstift in de achterste stand;

2.6.   „werkelijke romphoek”: de hoek tussen een verticale lijn door het H-punt en de romplijn, gemeten met behulp van de rughoekmeter op de 3-D H-machine. De werkelijke romphoek is in theorie gelijk aan de ontwerpromphoek (zie punt 3.2.2 voor toleranties);

2.7.   „ontwerpromphoek”: de hoek gemeten tussen een verticale lijn door het R-punt en de romplijn in een stand die overeenkomt met de door de voertuigfabrikant vastgestelde ontwerpstand van de rugleuning;

2.8.   „middenvlak van de inzittende” (C/LO): het middenvlak van de 3-D H-machine, geplaatst op iedere aangegeven zitplaats; het wordt voorgesteld door de coördinaat van het H-punt op de Y-as. Voor afzonderlijke stoelen valt het middenvlak van de stoel samen met het middenvlak van de inzittende. Voor andere stoelen wordt het middenvlak van de inzittende door de fabrikant aangegeven;

2.9.   „driedimensionaal referentiesysteem”: een systeem zoals beschreven in aanhangsel 2;

2.10.   „vaste merktekens”: fysieke punten (gaten, vlakken, markeringen of inkepingen) op de carrosserie van het voertuig, zoals aangegeven door de fabrikant;

2.11.   „meetstand van het voertuig”: de positie van het voertuig zoals bepaald door de coördinaten van de vaste markeringen in het driedimensionale referentiesysteem

3.   VOORSCHRIFTEN

3.1.   Presentatie van gegevens

Voor iedere zitplaats waarvoor referentiegegevens worden gevraagd om aan te tonen dat aan de voorschriften van dit reglement is voldaan, moeten alle onderstaande gegevens of een passende selectie daaruit in de in aanhangsel 3 aangegeven vorm worden ingediend:

| 3.1.1. | de coördinaten van het R-punt in het driedimensionale referentiesysteem; |
| --- | --- |

3.1.1.

de coördinaten van het R-punt in het driedimensionale referentiesysteem;

| 3.1.2. | de ontwerpromphoek; |
| --- | --- |

3.1.2.

de ontwerpromphoek;

| 3.1.3. | de nodige gegevens om de stoel (indien verstelbaar) in de meetstand te zetten zoals beschreven in punt 4.3. |
| --- | --- |

3.1.3.

de nodige gegevens om de stoel (indien verstelbaar) in de meetstand te zetten zoals beschreven in punt 4.3.

3.2.   Relatie tussen gemeten gegevens en ontwerpspecificaties

| 3.2.1. | De coördinaten van het H-punt en de waarde van de werkelijke romphoek, verkregen door toepassing van de procedure van punt 4, moeten respectievelijk worden vergeleken met de coördinaten van het R-punt en de waarde van de ontwerpromphoek zoals aangegeven door de voertuigfabrikant. |
| --- | --- |

3.2.1.

De coördinaten van het H-punt en de waarde van de werkelijke romphoek, verkregen door toepassing van de procedure van punt 4, moeten respectievelijk worden vergeleken met de coördinaten van het R-punt en de waarde van de ontwerpromphoek zoals aangegeven door de voertuigfabrikant.

| 3.2.2. | De relatieve posities van het R-punt en het H-punt en de relatie tussen de ontwerpromphoek en de werkelijke romphoek worden voor de desbetreffende zitplaats bevredigend geacht indien het H-punt, zoals bepaald door zijn coördinaten, in een vierkant met zijden van 50 mm ligt waarin de diagonalen van de horizontale en verticale zijden elkaar in het R-punt snijden, en indien de werkelijke romphoek niet meer dan 5° van de ontwerpromphoek afwijkt. |
| --- | --- |

3.2.2.

De relatieve posities van het R-punt en het H-punt en de relatie tussen de ontwerpromphoek en de werkelijke romphoek worden voor de desbetreffende zitplaats bevredigend geacht indien het H-punt, zoals bepaald door zijn coördinaten, in een vierkant met zijden van 50 mm ligt waarin de diagonalen van de horizontale en verticale zijden elkaar in het R-punt snijden, en indien de werkelijke romphoek niet meer dan 5° van de ontwerpromphoek afwijkt.

| 3.2.3. | Indien aan deze voorwaarden is voldaan, worden het R-punt en de ontwerpromphoek gebruikt om de overeenstemming met de voorschriften van dit reglement aan te tonen. |
| --- | --- |

3.2.3.

Indien aan deze voorwaarden is voldaan, worden het R-punt en de ontwerpromphoek gebruikt om de overeenstemming met de voorschriften van dit reglement aan te tonen.

| 3.2.4. | Indien het H-punt of de werkelijke romphoek niet aan de voorschriften van punt 3.2.2 voldoet, moeten het H-punt en de werkelijke romphoek nog tweemaal worden bepaald (driemaal in totaal). Indien de resultaten van twee van deze drie handelingen aan de voorschriften voldoen, zijn de voorwaarden van punt 3.2.3 van toepassing. |
| --- | --- |

3.2.4.

Indien het H-punt of de werkelijke romphoek niet aan de voorschriften van punt 3.2.2 voldoet, moeten het H-punt en de werkelijke romphoek nog tweemaal worden bepaald (driemaal in totaal). Indien de resultaten van twee van deze drie handelingen aan de voorschriften voldoen, zijn de voorwaarden van punt 3.2.3 van toepassing.

| 3.2.5. | Indien de resultaten van ten minste twee van de drie in punt 3.2.4 beschreven handelingen niet aan de voorschriften van punt 3.2.2 voldoen of indien een en ander niet kan worden geverifieerd omdat de voertuigfabrikant verzuimd heeft informatie over de positie van het R-punt of over de ontwerpromphoek te verstrekken, wordt het zwaartepunt van de drie gemeten punten of het gemiddelde van de drie gemeten hoeken genomen en geacht van toepassing te zijn in alle gevallen waarin in dit reglement sprake is van het R-punt of de ontwerpromphoek. |
| --- | --- |

3.2.5.

Indien de resultaten van ten minste twee van de drie in punt 3.2.4 beschreven handelingen niet aan de voorschriften van punt 3.2.2 voldoen of indien een en ander niet kan worden geverifieerd omdat de voertuigfabrikant verzuimd heeft informatie over de positie van het R-punt of over de ontwerpromphoek te verstrekken, wordt het zwaartepunt van de drie gemeten punten of het gemiddelde van de drie gemeten hoeken genomen en geacht van toepassing te zijn in alle gevallen waarin in dit reglement sprake is van het R-punt of de ontwerpromphoek.

4.   PROCEDURE VOOR HET BEPALEN VAN HET H-PUNT EN DE WERKELIJKE ROMPHOEK

4.1.   Indien de fabrikant het wenst, wordt het voertuig eerst op een temperatuur van 20 ± 10 °C gebracht om het materiaal van de stoel op kamertemperatuur te brengen. Als nog nooit iemand op de te testen stoel heeft gezeten, moet een persoon of toestel van 70 tot 80 kg tweemaal gedurende 1 minuut op de stoel worden geplaatst om het zit- en rugdeel te rekken. Op verzoek van de fabrikant moeten alle stoelconstructies vóór de installatie van de 3-D H-machine gedurende minimaal 30 minuten onbelast blijven.

4.2.   Het voertuig moet zich in de in punt 2.11 bepaalde meetstand bevinden.

4.3.   Indien de stoel verstelbaar is, wordt hij eerst in de achterste normale rij- of gebruiksstand gezet, zoals aangegeven door de voertuigfabrikant, waarbij uitsluitend met de verstelling van de stoel in de lengte rekening wordt gehouden en niet met stoelbewegingen die niet dienen om andere dan de normale rij- of gebruiksstanden in te stellen. Indien de stoel op andere manieren kan worden versteld (verticaal, inclinatie, rugleuning enz.) wordt de door de voertuigfabrikant aangegeven stand ingesteld. Verende stoelen worden stevig vastgezet op een hoogte die overeenkomt met een normale door de fabrikant te specificeren rijpositie.

4.4.   Het oppervlak van de zitplaats dat met de 3-D H-machine in aanraking komt, wordt bedekt met een neteldoek van voldoende grootte en met een geschikte weefselstructuur, d.w.z. van puur katoen met 18,9 draden per cm2 en een gewicht van 0,228 kg/m2 of van gebreide of niet-geweven stof met gelijkwaardige kenmerken. Indien de test op een stoel buiten het voertuig wordt uitgevoerd, moet de vloer waarop de stoel wordt geplaatst dezelfde essentiële kenmerken (2) hebben als de vloer van het voertuig waarin de stoel zal worden gebruikt.

4.5.   Plaats het zit- en rugdeel van de 3-D H-machine zo dat het middenvlak van de inzittende (C/LO) samenvalt met het middenvlak van de 3-D H-machine. Op verzoek van de fabrikant mag de 3-D H-machine meer naar binnen worden geschoven dan het C/LO indien zij zo ver naar buiten komt te zitten dat de rand van de stoel het horizontaal plaatsen van de machine onmogelijk maakt.

4.6.   Bevestig beide voet-onderbeencombinaties aan het zitdeel, hetzij afzonderlijk, hetzij met behulp van de T-staaf/onderbeencombinatie. De lijn door de vizierknoppen van het H-punt moet evenwijdig aan de grond lopen en loodrecht op het middenlangsvlak van de stoel staan.

4.7.   Stel de positie van de voeten en benen van de 3-D H-machine als volgt in:

| 4.7.1. | Aangegeven zitplaats: bestuurder en passagier vooraan aan de buitenkant






  4.7.1.1. | Beide voet-beencombinaties worden naar voren bewogen tot de voeten op een natuurlijke manier op de vloer rusten, zo nodig tussen de pedalen in. Indien mogelijk wordt de linkervoet ongeveer even ver links van het middenvlak van de 3-D H-machine geplaatst als de rechtervoet rechts ervan. De waterpas waarmee de stand in dwarsrichting van de 3-D H-machine wordt gecontroleerd, wordt op horizontaal gebracht door eventueel het zitdeel te verstellen of de been-voetcombinaties naar achteren te bewegen. De lijn door de vizierknoppen van het H-punt moet loodrecht op het middenlangsvlak van de stoel worden gehouden. |
| --- | --- | --- |

4.7.1.

Aangegeven zitplaats: bestuurder en passagier vooraan aan de buitenkant

4.7.1.1.

Beide voet-beencombinaties worden naar voren bewogen tot de voeten op een natuurlijke manier op de vloer rusten, zo nodig tussen de pedalen in. Indien mogelijk wordt de linkervoet ongeveer even ver links van het middenvlak van de 3-D H-machine geplaatst als de rechtervoet rechts ervan. De waterpas waarmee de stand in dwarsrichting van de 3-D H-machine wordt gecontroleerd, wordt op horizontaal gebracht door eventueel het zitdeel te verstellen of de been-voetcombinaties naar achteren te bewegen. De lijn door de vizierknoppen van het H-punt moet loodrecht op het middenlangsvlak van de stoel worden gehouden.

| 4.7.1.2. | Indien het linkerbeen niet evenwijdig aan het rechterbeen kan worden gehouden en de linkervoet niet op de structuur kan steunen, wordt de linkervoet bewogen tot hij steun vindt. De lijn door de vizierknoppen moet in dezelfde stand blijven. |
| --- | --- |

4.7.1.2.

Indien het linkerbeen niet evenwijdig aan het rechterbeen kan worden gehouden en de linkervoet niet op de structuur kan steunen, wordt de linkervoet bewogen tot hij steun vindt. De lijn door de vizierknoppen moet in dezelfde stand blijven.

| 4.7.2. | Aangegeven zitplaats: achteraan, aan de buitenkant
  Voor achterstoelen of extra stoelen worden de benen volgens de specificaties van de fabrikant geplaatst. Indien de voeten daardoor rusten op delen van de vloer met verschillende niveaus, wordt de voet die het eerst in contact komt met de voorstoel als referentie gebruikt en wordt de andere voet zo geplaatst dat de waterpas die de dwarsrichting van het zitdeel van de machine aangeeft, horizontaal staat. |
| --- | --- |

4.7.2.

Aangegeven zitplaats: achteraan, aan de buitenkant

Voor achterstoelen of extra stoelen worden de benen volgens de specificaties van de fabrikant geplaatst. Indien de voeten daardoor rusten op delen van de vloer met verschillende niveaus, wordt de voet die het eerst in contact komt met de voorstoel als referentie gebruikt en wordt de andere voet zo geplaatst dat de waterpas die de dwarsrichting van het zitdeel van de machine aangeeft, horizontaal staat.

| 4.7.3. | Andere aangegeven zitplaatsen:
  In het algemeen moet de procedure van punt 4.7.1 worden gevolgd, zij het dat de voeten volgens de specificaties van de voertuigfabrikant worden geplaatst. |
| --- | --- |

4.7.3.

Andere aangegeven zitplaatsen:

In het algemeen moet de procedure van punt 4.7.1 worden gevolgd, zij het dat de voeten volgens de specificaties van de voertuigfabrikant worden geplaatst.

4.8.   Breng de onderbeen- en dijgewichten aan en zet de 3-D H-machine waterpas.

4.9.   Kantel het rugdeel voorwaarts tot tegen de voorpal en trek de 3-D H-machine weg van de rugleuning door middel van de T-staaf. Zet de 3-D H-machine opnieuw op de stoel volgens een van de volgende methoden:

| 4.9.1. | Indien de 3-D H-machine de neiging vertoont achteruit te schuiven, ga dan als volgt te werk: laat de 3-D H-machine achteruitglijden tot de T-staaf niet langer horizontaal naar voren moet worden getrokken om de beweging af te remmen, d.w.z. tot het zitdeel de rugleuning raakt. Breng het onderbeen zo nodig in de juiste stand. |
| --- | --- |

4.9.1.

Indien de 3-D H-machine de neiging vertoont achteruit te schuiven, ga dan als volgt te werk: laat de 3-D H-machine achteruitglijden tot de T-staaf niet langer horizontaal naar voren moet worden getrokken om de beweging af te remmen, d.w.z. tot het zitdeel de rugleuning raakt. Breng het onderbeen zo nodig in de juiste stand.

| 4.9.2. | Indien de 3-D H-machine niet de neiging vertoont achteruit te schuiven, ga dan als volgt te werk: schuif de 3-D H-machine naar achteren door een horizontale achterwaarts gerichte kracht op de T-staaf uit te oefenen tot het zitdeel de rugleuning raakt (zie figuur 2 van aanhangsel 1). |
| --- | --- |

4.9.2.

Indien de 3-D H-machine niet de neiging vertoont achteruit te schuiven, ga dan als volgt te werk: schuif de 3-D H-machine naar achteren door een horizontale achterwaarts gerichte kracht op de T-staaf uit te oefenen tot het zitdeel de rugleuning raakt (zie figuur 2 van aanhangsel 1).

4.10.   Oefen een kracht van 100 ± 10 N uit op het rug- en zitdeel van de 3-D H-machine op het snijpunt van de heuphoekmeter en de geleiding voor de T-staaf. De kracht wordt uitgeoefend langs een lijn die vanaf bovengenoemd snijpunt naar een punt net boven de geleiding voor de dijstaaf loopt (zie figuur 2 van aanhangsel 1). Duw daarna voorzichtig het rugdeel van de machine weer tegen de rugleuning. Tijdens de rest van de procedure moet worden gezorgd dat de 3-D H-machine niet meer naar voren schuift.

4.11.   Plaats het linker- en rechterbilgewicht en daarna afwisselend de acht rompgewichten. Houd de 3-D H-machine waterpas.

4.12.   Kantel het rugdeel naar voren om de druk op de rugleuning weg te nemen. Schommel de 3-D H-machine driemaal zijdelings heen en weer in een hoek van 10o (5° aan weerszijden van het verticale middenvlak) om eventuele spanning tussen de 3-D H-machine en de stoel op te heffen.

Tijdens deze schommelbeweging kan de positie van de T-staaf van de 3-D H-machine gaan afwijken van de gespecificeerde horizontale en verticale posities. Daarom moet de T-staaf tijdens de schommelbeweging worden tegengehouden door een aangepaste zijdelingse kracht uit te oefenen. Het tegenhouden van de T-staaf en het schommelen van de 3-D H-machine moet voorzichtig gebeuren om te voorkomen dat er ongewild externe kracht wordt uitgeoefend in verticale, voorwaartse of achterwaartse richting.

De voeten van de 3-D H-machine hoeven in dit stadium niet te worden geblokkeerd of vastgehouden. Als de voeten van plaats veranderen, moeten zij voorlopig in die stand worden gelaten.

Zet het rugdeel voorzichtig weer tegen de rugleuning aan en controleer of de twee waterpassen een horizontale stand aangeven. Indien de voeten tijdens het schommelen van de 3-D H-machine op een of andere manier zijn verschoven, moeten zij als volgt in de juiste stand worden teruggezet:

Licht de voeten beurtelings van de vloer tot de minimumhoogte waarop geen verdere beweging van de voet meer wordt verkregen. Tijdens het oplichten moeten de voeten vrij kunnen draaien; er mag geen voorwaartse of zijdelingse kracht worden uitgeoefend. Wanneer beide voeten weer zijn neergezet, moeten de hielen in contact zijn met de daartoe bestemde structuur.

Controleer of de laterale waterpas horizontaal staat; zo nodig moet op de bovenkant van het rugdeel een zijwaartse kracht worden uitgeoefend die voldoende is om het zitdeel van de 3-D H-machine waterpas op de stoel te plaatsen.

4.13.   Terwijl de T-staaf wordt vastgehouden om te voorkomen dat de 3-D H-machine op het stoelkussen naar voren glijdt, wordt als volgt te werk gegaan:

| a) | het rugdeel wordt tegen de rugleuning geplaatst; |
| --- | --- |

a)

het rugdeel wordt tegen de rugleuning geplaatst;

| b) | op de rughoekstaaf wordt ongeveer ter hoogte van het middelpunt van de rompgewichten herhaaldelijk een horizontaal naar achteren gerichte kracht van niet meer dan 25 N uitgeoefend tot de heuphoekmeter aangeeft dat het toestel na het wegvallen van de kracht stabiel blijft. Er mogen geen externe neerwaartse of zijdelingse krachten op de 3-D H-machine worden uitgeoefend. Indien een nieuwe niveauaanpassing van de 3-D H-machine noodzakelijk is, wordt het rugdeel naar voren gekanteld, wordt de machine opnieuw waterpas geplaatst en wordt de procedure vanaf punt 4.12 herhaald. |
| --- | --- |

b)

op de rughoekstaaf wordt ongeveer ter hoogte van het middelpunt van de rompgewichten herhaaldelijk een horizontaal naar achteren gerichte kracht van niet meer dan 25 N uitgeoefend tot de heuphoekmeter aangeeft dat het toestel na het wegvallen van de kracht stabiel blijft. Er mogen geen externe neerwaartse of zijdelingse krachten op de 3-D H-machine worden uitgeoefend. Indien een nieuwe niveauaanpassing van de 3-D H-machine noodzakelijk is, wordt het rugdeel naar voren gekanteld, wordt de machine opnieuw waterpas geplaatst en wordt de procedure vanaf punt 4.12 herhaald.

4.14.   Voer alle metingen uit:

| 4.14.1. | De coördinaten van het H-punt worden gemeten ten opzichte van het driedimensionale referentiesysteem. |
| --- | --- |

4.14.1.

De coördinaten van het H-punt worden gemeten ten opzichte van het driedimensionale referentiesysteem.

| 4.14.2. | De werkelijke romphoek wordt afgelezen op de rughoekmeter van de 3-D H-machine met de peilstift in de achterste stand. |
| --- | --- |

4.14.2.

De werkelijke romphoek wordt afgelezen op de rughoekmeter van de 3-D H-machine met de peilstift in de achterste stand.

4.15.   Indien de plaatsing van de 3-D H-machine moet worden overgedaan, moet de stoelconstructie eerst gedurende ten minste 30 minuten onbelast blijven. De 3-D H-machine mag de stoelconstructie niet langer belasten dan nodig is voor het uitvoeren van de test.

4.16.   Indien de stoelen van eenzelfde rij als gelijksoortig kunnen worden beschouwd (bank, identieke stoelen enz.), wordt slechts één H-punt en één werkelijke romphoek per stoelenrij bepaald met de in aanhangsel 1 beschreven 3-D H-machine op een plaats die voor de stoelenrij representatief wordt geacht. Deze plaats is:

| 4.16.1. | op de voorste rij: de bestuurdersstoel; |
| --- | --- |

4.16.1.

op de voorste rij: de bestuurdersstoel;

| 4.16.2. | op de achterste rij of rijen: een stoel aan de buitenkant. |
| --- | --- |

4.16.2.

op de achterste rij of rijen: een stoel aan de buitenkant.

---

(1)  Voor iedere zitplaats, met uitzondering van de voorstoelen, waarvoor het H-punt niet kan worden bepaald met de „driedimensionale H-puntmachine” of de bijbehorende procedures, kan de bevoegde instantie bepalen dat het door de fabrikant opgegeven R-punt als referentiepunt mag worden genomen.

(2)  Kantelhoek, hoogteverschil met de bevestiging van de zitplaats, oppervlaktestructuur enz.

Aanhangsel 1

BESCHRIJVING VAN DE DRIEDIMENSIONALE H-PUNTMACHINE
   (1)

(3-D H-machine)

1.   Rug- en zitdeel

Het rug- en zitdeel zijn vervaardigd van versterkte kunststof en metaal; zij simuleren de menselijke romp en dijen en zijn scharnierend verbonden in het H-punt. Op de in het H-punt scharnierende peilstift wordt een graadboog bevestigd om de werkelijke romphoek te meten. Een aan het zitdeel bevestigde verstelbare dijstaaf vormt de middellijn van de dijen en de basislijn voor de heuphoekmeter.

2.   Lichaams- en beenelementen

De onderbeenelementen zijn met het zitdeel verbonden door middel van de T-staaf tussen de knieën, die een dwars geplaatst verlengstuk is van de verstelbare dijstaaf. Er worden graadbogen in de onderbeenelementen ingebouwd om de kniehoek te meten. De schoen-voetcombinaties worden voorzien van een schaalverdeling om de voethoek te meten. Met behulp van twee waterpassen wordt het toestel in de ruimte georiënteerd. Op de respectieve zwaartepunten van de elementen worden gewichten aangebracht om een stoelindruk te verkrijgen die overeenstemt met die van een mannelijk persoon van 76 kg. Er moet worden nagegaan of alle gewrichten van de 3-D H-machine vrij kunnen bewegen zonder merkbare wrijving.

Figuur 1

Onderdelen van de 3-D H-machine

Image

Figuur 2

Afmetingen van de onderdelen van de 3-D H-machine en verdeling van de belasting

Image

---

(1)  Voor nadere gegevens over de bouw van de 3-D H-machine wordt verwezen naar de Society of Automotive Engineers (SAE), 400 Commonwealth Drive, Warrendale, Pennsylvania 15096, Verenigde Staten van Amerika.

De machine komt overeen met de machine die wordt beschreven in ISO-norm 6549-1980.

Aanhangsel 2

DRIEDIMENSIONAAL REFERENTIESYSTEEM

| 1. | Het driedimensionale referentiesysteem bestaat uit drie loodrecht op elkaar staande vlakken die door de voertuigfabrikant worden vastgesteld (zie figuur) (1). |
| --- | --- |

1.

Het driedimensionale referentiesysteem bestaat uit drie loodrecht op elkaar staande vlakken die door de voertuigfabrikant worden vastgesteld (zie figuur) (1).

| 2. | Het voertuig wordt in de meetstand gebracht door het zo op het grondvlak te plaatsen dat de coördinaten van de vaste merktekens overeenstemmen met de door de fabrikant opgegeven waarden. |
| --- | --- |

2.

Het voertuig wordt in de meetstand gebracht door het zo op het grondvlak te plaatsen dat de coördinaten van de vaste merktekens overeenstemmen met de door de fabrikant opgegeven waarden.

| 3. | De coördinaten van het R-punt en het H-punt worden vastgesteld ten opzichte van de door de voertuigfabrikant gedefinieerde vaste merktekens. |
| --- | --- |

3.

De coördinaten van het R-punt en het H-punt worden vastgesteld ten opzichte van de door de voertuigfabrikant gedefinieerde vaste merktekens.

Image

---

(1)  Het referentiesysteem beantwoordt aan ISO-norm 4130:1978.

Aanhangsel 3

REFERENTIEGEGEVENS VOOR DE ZITPLAATSEN

1.   Codering van de referentiegegevens

Voor iedere zitplaats wordt een lijst van referentiegegevens opgesteld. De zitplaatsen worden geïdentificeerd aan de hand van een code met twee posities. De eerste positie is een Arabisch cijfer en geeft de stoelenrij aan, waarbij wordt geteld van de voorkant naar de achterkant van het voertuig. De tweede positie is een hoofdletter die de positie van de zitplaats in de rij aangeeft, gezien in de richting van de voorwaartse beweging van het voertuig; de volgende letters moeten worden gebruikt:

L= links

C= midden

R= rechts

2.   Beschrijving van de meetstand van het voertuig

2.1.   Coördinaten van de vaste merktekens

| | X ... |
| --- | --- |

X ...

| | Y ... |
| --- | --- |

Y ...

| | Z ... |
| --- | --- |

Z ...

3.   Lijst van referentiegegevens

3.1.   Zitplaats: ...

3.1.1.   Coördinaten van het R-punt

| | X ... |
| --- | --- |

X ...

| | Y ... |
| --- | --- |

Y ...

| | Z ... |
| --- | --- |

Z ...

3.1.2.   Ontwerpromphoek: ...

3.1.3.   Specificaties voor het verstellen van de stoel (1)

| | horizontaal: ... |
| --- | --- |

horizontaal: ...

| | verticaal: ... |
| --- | --- |

verticaal: ...

| | inclinatie: ... |
| --- | --- |

inclinatie: ...

| | romphoek: ... |
| --- | --- |

romphoek: ...

Opmerking: Vermeld de referentiegegevens voor de andere zitplaatsen onder de punten 3.2, 3.3 enz.

---

(1)  Doorhalen wat niet van toepassing is.

---

BIJLAGE 7

TESTPROCEDURE MET EEN TROLLEY

1.   TESTOPSTELLING EN -PROCEDURE

1.1.   Trolley

De trolley moet zo zijn gebouwd dat er na de test geen blijvende vervorming optreedt. Tijdens de botsing moet hij zo worden geleid dat de afwijking in het verticale vlak niet meer dan 5° en in het horizontale vlak niet meer dan 2° bedraagt.

1.2.   Staat van de structuur

1.2.1.   Algemeen

De geteste structuur moet representatief zijn voor de serieproductie van de desbetreffende voertuigen. Bepaalde onderdelen mogen worden vervangen of verwijderd, indien een dergelijke vervanging of verwijdering geen effect heeft op de testresultaten.

1.2.2.   Instelling

De instelling moet geschieden overeenkomstig punt 1.4.3 van bijlage 3, waarbij rekening wordt gehouden met punt 1.2.1.

1.3.   Bevestiging van de structuur

1.3.1.   De structuur moet zo stevig aan de trolley worden bevestigd dat tijdens de test geen onderlinge verplaatsing optreedt.

1.3.2.   De wijze waarop de structuur aan de trolley wordt vastgemaakt, mag niet in een versterking van de stoelverankering of beveiligingsinrichting resulteren, noch een abnormale vervorming van de structuur tot gevolg hebben.

1.3.3.   Aanbevolen wordt een bevestigingsinrichting waarbij de structuur op steunen rust die ter hoogte van de wielassen zijn geplaatst of waarbij, indien mogelijk, de structuur op de trolley wordt vastgemaakt op de bevestigingspunten van de ophanging.

1.3.4.   De hoek tussen de lengteas van het voertuig en de bewegingsrichting van de trolley moet 0 ± 2° bedragen.

1.4.   Dummy’s

De dummy’s en de plaatsing ervan moeten voldoen aan de specificaties van punt 2 van bijlage 3.

1.5.   Meetapparatuur

1.5.1.   Vertraging van de structuur

De opnemers die de vertraging van de structuur tijdens de botsing meten, moeten evenwijdig aan de lengteas van de trolley zijn geplaatst volgens de specificaties van bijlage 8 (CFC 180).

1.5.2.   Op de dummy’s uit te voeren metingen

Alle metingen die nodig zijn om de vastgestelde criteria te controleren, staan vermeld in punt 5 van bijlage 3.

1.6.   Vertragingscurve van de structuur

De vertragingscurve van de structuur tijdens de botsing moet zo zijn dat de door integratie verkregen curve van de snelheidsverandering in de tijd op geen enkel punt meer dan ± 1 m/s afwijkt van de in het aanhangsel van deze bijlage afgebeelde referentiecurve van de snelheidsverandering in de tijd van het desbetreffende voertuig. Een verplaatsing van de tijdas van de referentiecurve kan worden gebruikt om de snelheid van de structuur binnen de bandbreedte te verkrijgen.

1.7.   Referentiecurve ΔV = f(t) van het desbetreffende voertuig

Deze referentiecurve wordt verkregen door integratie van de vertragingscurve van het desbetreffende voertuig, gemeten tijdens de frontale-botstest tegen een blok zoals bedoeld in punt 6 van bijlage 3.

1.8.   Gelijkwaardige methode

Voor de test kan een andere methode worden toegepast dan die van de vertraging van een trolley, mits zij voldoet aan het voorschrift inzake snelheidsverandering in punt 1.6.

Aanhangsel

Gelijkwaardigheidscurve — bandbreedte voor de curve δv = f(t)

Image

---

BIJLAGE 8

TECHNIEK BIJ MEETTESTS: INSTRUMENTATIE

1.   DEFINITIES

1.1.   Gegevenskanaal

Een gegevenskanaal omvat alle instrumentatie, van een opnemer (of verscheidene opnemers waarvan de resultaten op een bepaalde gespecificeerde manier worden gecombineerd) tot en met alle analyseprocedures die de frequentie of de amplitude van de gegevens kunnen veranderen.

1.2.   Opnemer

Het eerste instrument in een gegevenskanaal dat wordt gebruikt om een te meten fysische grootheid om te zetten in een tweede grootheid (bv. een elektrische spanning) die door het overige deel van het kanaal kan worden verwerkt.

1.3.   Kanaalamplitudeklasse (CAC)

De aanduiding voor een gegevenskanaal dat aan bepaalde, in deze bijlage gespecificeerde amplitude-eigenschappen voldoet. Het CAC-getal is numeriek gelijk aan de bovengrens van het meetgebied.

1.4.   Karakteristieke frequenties FH, FL, FN

Deze frequenties zijn in figuur 1 gedefinieerd.

1.5.   Kanaalfrequentieklasse (CFC)

De kanaalfrequentieklasse wordt aangeduid door een getal dat aangeeft dat de kanaalfrequentierespons binnen de in figuur 1 gespecificeerde grenzen ligt. Dit getal en de waarde van de frequentie FH in Hz zijn numeriek gelijk.

1.6.   Gevoeligheidscoëfficiënt

De helling van de rechte die de kalibratiewaarden het best benadert, bepaald met de kleinste-kwadratenmethode binnen de kanaalamplitudeklasse.

1.7.   Kalibratiefactor van een gegevenskanaal

De gemiddelde waarde van de gevoeligheidscoëfficiënten die zijn bepaald voor gelijkmatig over een logaritmische schaal tussen FL en FH/2,5 verdeelde frequenties.

1.8.   Lineaire fout

De verhouding (in percenten) van het maximumverschil tussen de kalibratiewaarde en de overeenkomstige, op de rechte (gedefinieerd in punt 1.6) afgelezen waarde bij de bovengrens van de kanaalamplitudeklasse.

1.9.   Kruisgevoeligheid

De verhouding van het uitgangssignaal tot het ingangssignaal wanneer de opnemer loodrecht op de meetas wordt geprikkeld. Zij wordt uitgedrukt als een percentage van de gevoeligheid langs de meetas.

1.10.   Faseverschuivingstijd

De faseverschuivingstijd van een gegevenskanaal is gelijk aan de faseverschuiving (in radialen) van een sinusoïdaal signaal, gedeeld door de hoekfrequentie van dat signaal (in radialen per seconde).

1.11.   Omgeving

Alle externe omstandigheden en invloeden tezamen waaraan het gegevenskanaal op een bepaald moment wordt blootgesteld.

2.   PRESTATIE-EISEN

2.1.   Lineaire fout

De absolute waarde van de lineaire fout van een gegevenskanaal bij een bepaalde frequentie in de CFC mag niet groter zijn dan 2,5 % van de waarde van de CAC over het hele meetgebied.

2.2.   Amplitude tegen frequentie

De frequentierespons van een gegevenskanaal moet binnen de grenscurven van figuur 1 liggen. De nul-dB-lijn wordt bepaald door de kalibratiefactor.

2.3.   Faseverschuivingstijd

De faseverschuivingstijd tussen het ingangs- en uitgangssignaal van een gegevenskanaal moet worden bepaald en mag niet meer afwijken dan 1/10 FH seconden tussen 0,03 FH en FH.

2.4.   Tijd

2.4.1.   Tijdbasis

Er moet een tijdbasis worden geregistreerd, waarbij intervallen van minstens 1/100 s moeten kunnen worden aangegeven met een nauwkeurigheid van 1 %.

2.4.2.   Relatieve tijdvertraging

De relatieve tijdvertraging tussen het signaal van twee of meer gegevenskanalen mag, ongeacht de frequentieklasse ervan, niet meer dan 1 ms bedragen, exclusief de door de faseverschuiving veroorzaakte vertraging.

Twee of meer gegevenskanalen waarvan de signalen worden gecombineerd, moeten dezelfde frequentieklasse hebben en mogen geen grotere relatieve tijdvertraging hebben dan 1/10 FH seconden.

Deze eis is zowel op analoge signalen als op synchronisatiepulsen en digitale signalen van toepassing.

2.5.   Kruisgevoeligheid van de opnemers

De kruisgevoeligheid van de opnemers moet minder zijn dan 5 % in alle richtingen.

2.6.   Kalibratie

2.6.1.   Algemeen

Een gegevenskanaal moet minstens één keer per jaar gekalibreerd worden met behulp van referentieapparatuur die geijkt is op basis van bekende normen. De methode voor de vergelijking met de referentieapparatuur mag geen fouten van meer dan 1 % van de CAC veroorzaken. Het gebruik van referentieapparatuur is beperkt tot het frequentiegebied waarvoor de apparatuur is gekalibreerd. Subsystemen van een gegevenskanaal kunnen afzonderlijk worden geëvalueerd en de resultaten kunnen als factor in de nauwkeurigheid van het totale gegevenskanaal worden verwerkt. Dit kan bijvoorbeeld door middel van een elektrisch signaal met een bekende amplitude dat het uitgangssignaal van de opnemer simuleert en waardoor de versterkingsfactor van het gegevenskanaal kan worden gecontroleerd, zonder de opnemer.

2.6.2.   Nauwkeurigheid van de referentieapparatuur voor kalibratie

De nauwkeurigheid van de referentieapparatuur moet door een officieel meettechnisch instituut worden gecertificeerd of bevestigd.

2.6.2.1.   Statische kalibratie

2.6.2.1.1.   Versnelling

De fout moet minder dan ± 1,5 % van de kanaalamplitudeklasse zijn.

2.6.2.1.2.   Krachten

De fout moet minder dan ± 1 % van de kanaalamplitudeklasse zijn.

2.6.2.1.3.   Verplaatsing

De fout moet minder dan ± 1 % van de kanaalamplitudeklasse zijn.

2.6.2.2.   Dynamische kalibratie

2.6.2.2.1.   Versnelling

De fout in de referentieversnelling, uitgedrukt als een percentage van de kanaalamplitudeklasse, moet in het gebied onder 400 Hz minder dan ± 1,5 %, in het gebied van 400 tot 900 Hz minder dan ± 2 % en boven 900 Hz minder dan ± 2,5 % zijn.

2.6.2.3.   Tijd

De relatieve fout in de referentietijd moet minder dan 10-5 zijn.

2.6.3.   Gevoeligheidscoëfficiënt en lineaire fout

De gevoeligheidscoëfficiënt en de lineaire fout moeten worden vastgesteld door meting van het uitgangssignaal van het gegevenskanaal en vergelijking met een bekend ingangssignaal voor diverse waarden van dit signaal. De kalibratie van het gegevenskanaal moet geschieden voor het hele bereik van de amplitudeklasse.

Voor tweerichtingskanalen moeten zowel positieve als negatieve waarden worden gebruikt.

Indien de kalibratieapparatuur niet het vereiste ingangssignaal kan produceren vanwege de zeer hoge waarden van de te meten grootheid, moet de kalibratie geschieden binnen de grenzen van de kalibratienormen en moeten deze grenzen worden opgenomen in het testrapport.

Een compleet gegevenskanaal moet worden gekalibreerd bij een frequentie of een frequentiespectrum met een significante waarde tussen FL en (FH/2,5).

2.6.4.   Kalibratie van de frequentierespons

De responscurve van de fase en die van de amplitude tegen de frequentie moeten worden vastgesteld door meting van de uitgangssignalen van het gegevenskanaal (fase en amplitude) en vergelijking met een bekend ingangssignaal voor diverse waarden van dit signaal die variëren tussen FL en tienmaal de CFC of 3 000 Hz (de laagste waarde is van toepassing).

2.7.   Omgevingseffecten

Er moet regelmatig worden gecontroleerd of er sprake is van omgevingseffecten (zoals elektrische of magnetische flux, kabelsnelheid enz.). Dat kan bijvoorbeeld door het uitgangssignaal van met loze opnemers uitgeruste reservekanalen te meten. Indien significante uitgangssignalen worden verkregen, moet corrigerend worden opgetreden door bijvoorbeeld de kabels te vervangen.

2.8.   Keuze en aanduiding van het gegevenskanaal

De CAC en de CFC definiëren een gegevenskanaal.

De CAC moet 110, 210 of 510 bedragen.

3.   MONTAGE VAN DE OPNEMERS

De opnemers moeten stevig worden bevestigd zodat de registraties zo weinig mogelijk door trillingen worden beïnvloed. Een bevestigingsmiddel waarvan de laagste resonantiefrequentie ten minste gelijk is aan vijfmaal de frequentie FH van het desbetreffende gegevenskanaal, wordt geschikt geacht. Met name versnellingsopnemers moeten zo worden gemonteerd dat de beginhoek van de werkelijke meetas en de overeenkomstige as van het referentieassenstelsel niet meer dan 5° bedraagt, tenzij een analytische of experimentele beoordeling van het effect van de montage op de verzamelde gegevens wordt verricht. Wanneer multiaxiale versnellingen in een punt worden gemeten, moet iedere versnellingsopnemeras binnen 10 mm van dat punt liggen en moet het middelpunt van de seismische massa van elke versnellingsmeter binnen 30 mm van dat punt liggen.

4.   REGISTRATIE

4.1.   Analoge magnetische recorder

De bandsnelheid moet constant zijn binnen een marge van ten hoogste 0,5 % van de gebruikte bandsnelheid. Bij de maximale bandsnelheid mag de signaalruisverhouding van de recorder niet minder dan 42 dB bedragen. De totale harmonische vervorming moet minder dan 3 % bedragen en de lineaire fout moet kleiner zijn dan 1 % van het meetgebied.

4.2.   Digitale magnetische recorder

De bandsnelheid moet constant zijn binnen een marge van ten hoogste 10 % van de gebruikte bandsnelheid.

4.3.   Papierstrookschrijver

In geval van directe gegevensregistratie moet de papiersnelheid in mm/s minstens anderhalfmaal het getal bedragen dat de FH in Hz uitdrukt. In alle andere gevallen moet de papiersnelheid zo zijn dat een gelijkwaardige resolutie wordt verkregen.

5.   GEGEVENSVERWERKING

5.1.   Filtering

Tijdens de registratie of verwerking van de gegevens mag filtering plaatsvinden die op de frequentie van de gegevenskanaalklasse is afgestemd. Vóór de registratie moet echter analoge filtering op een hoger niveau dan de CFC plaatsvinden om ten minste 50 % van het dynamisch gebied van de recorder te gebruiken en om het risico van het verzadigen van de recorder door hoge frequenties of het veroorzaken van aliasingfouten in het digitaliseringsproces te beperken.

5.2.   Digitalisering

5.2.1.   Bemonsteringsfrequentie

De bemonsteringsfrequentie moet minstens 8 FH zijn. In geval van analoge opname waarbij de opnamesnelheid verschilt van de afleessnelheid, kan de bemonsteringsfrequentie worden gedeeld door de snelheidsverhouding.

5.2.2.   Amplituderesolutie

De lengte van digitale woorden moet minstens 7 bits en een pariteitsteken zijn.

6.   PRESENTATIE VAN DE RESULTATEN

De resultaten moeten op A4-formaat (ISO/R 216) worden gepresenteerd. Resultaten in de vorm van diagrammen moeten assen hebben met een maatverdeling in een geschikt veelvoud van de gekozen eenheid (bijvoorbeeld 1, 2, 5, 10 of 20 mm). Er moet gebruik worden gemaakt van SI-eenheden, behalve voor de voertuigsnelheid die mag worden uitgedrukt in km/h en voor versnellingen als gevolg van de botsing, waarvoor g = 9,81 m/s2 mag worden gebruikt.

Figuur 1

Frequentieresponscurve

Image

---

BIJLAGE 9

DEFINITIE VAN HET VERVORMBARE BLOK

1.   SPECIFICATIES VAN ONDERDELEN EN MATERIALEN

De afmetingen van het blok zijn aangegeven in figuur 1 van deze bijlage. De afmetingen van de onderdelen van het blok worden hieronder afzonderlijk vermeld.

1.1.   Hoofdhoningraatblok

Afmetingen:

| Hoogte | : | 650 mm (in de richting van de as van de honingraatband) |
| --- | --- | --- |
| Breedte | : | 1 000 mm |
| Diepte | : | 450 mm (in de richting van de as van de honingraatcellen) |

Hoogte

:

650 mm (in de richting van de as van de honingraatband)

Breedte

:

1 000 mm

Diepte

:

450 mm (in de richting van de as van de honingraatcellen)

Alle bovenstaande afmetingen moeten een tolerantie van ± 2,5 mm toestaan.

| Materiaal | : | aluminium 3003 (ISO 209, deel 1) |
| --- | --- | --- |
| Foliedikte: | : | 0,076 mm ± 15 % |
| Celafmeting | : | 19,1 mm ± 20 % |
| Dichtheid | : | 28,6 kg/m3 ± 20 % |
| Kreukelweerstand | : | 0,342 MPa + 0 % – 10 % (1) |

Materiaal

:

aluminium 3003 (ISO 209, deel 1)

Foliedikte:

:

0,076 mm ± 15 %

Celafmeting

:

19,1 mm ± 20 %

Dichtheid

:

28,6 kg/m3 ± 20 %

Kreukelweerstand

:

0,342 MPa + 0 % – 10 % (1)

1.2.   Bumperelement

Afmetingen:

| Hoogte | : | 330 mm (in de richting van de as van de honingraatband) |
| --- | --- | --- |
| Breedte | : | 1 000 mm |
| Diepte | : | 90 mm (in de richting van de as van de honingraatcellen) |

Hoogte

:

330 mm (in de richting van de as van de honingraatband)

Breedte

:

1 000 mm

Diepte

:

90 mm (in de richting van de as van de honingraatcellen)

Alle bovenstaande afmetingen moeten een tolerantie van ± 2,5 mm toestaan.

| Materiaal | : | aluminium 3003 (ISO 209, deel 1) |
| --- | --- | --- |
| Foliedikte | : | 0,076 mm ± 15 % |
| Celafmeting | : | 6,4 mm ± 20 % |
| Dichtheid | : | 82,6 kg/m3 ± 20 % |
| Kreukelweerstand | : | 1,711 MPa + 0 % – 10 % (1) |

Materiaal

:

aluminium 3003 (ISO 209, deel 1)

Foliedikte

:

0,076 mm ± 15 %

Celafmeting

:

6,4 mm ± 20 %

Dichtheid

:

82,6 kg/m3 ± 20 %

Kreukelweerstand

:

1,711 MPa + 0 % – 10 % (1)

1.3.   Steunplaat

Afmetingen:

| Hoogte | : | 800 mm ± 2,5 mm |
| --- | --- | --- |
| Breedte | : | 1 000 mm ± 2,5 mm |
| Dikte | : | 2,0 mm ± 0,1 mm |

Hoogte

:

800 mm ± 2,5 mm

Breedte

:

1 000 mm ± 2,5 mm

Dikte

:

2,0 mm ± 0,1 mm

1.4.   Bekledingsfolie

Afmetingen:

| Lengte | : | 1 700 mm ± 2,5 mm |
| --- | --- | --- |
| Breedte | : | 1 000 mm ± 2,5 mm |
| Dikte | : | 0,81 ± 0,07 mm |
| Materiaal | : | aluminium 5251/5052 (ISO 209, deel 1) |

Lengte

:

1 700 mm ± 2,5 mm

Breedte

:

1 000 mm ± 2,5 mm

Dikte

:

0,81 ± 0,07 mm

Materiaal

:

aluminium 5251/5052 (ISO 209, deel 1)

1.5.   Bumperfolie

Afmetingen:

| Hoogte | : | 330 mm ± 2,5 mm |
| --- | --- | --- |
| Breedte | : | 1 000 mm ± 2,5 mm |
| Dikte | : | 0,81 mm ± 0,07 mm |
| Materiaal | : | aluminium 5251/5052 (ISO 209, deel 1) |

Hoogte

:

330 mm ± 2,5 mm

Breedte

:

1 000 mm ± 2,5 mm

Dikte

:

0,81 mm ± 0,07 mm

Materiaal

:

aluminium 5251/5052 (ISO 209, deel 1)

Kleefstof

De te gebruiken kleefstof moet een tweecomponenten-polyurethaanlijm zijn (bijvoorbeeld Ciba-Geigy XB5090/1-hars met verharder XB5304 of een gelijkwaardige lijm).

2.   CERTIFICATIE VAN DE ALUMINIUM HONINGRAAT

De volledige testprocedure voor de certificatie van aluminium honingraten wordt gegeven in NHTSA TP-214D. Hieronder volgt een samenvatting van de procedure die moet worden gevolgd voor materialen voor frontale botstests die een kreukelweerstand van 0,342 MPa, respectievelijk 1,711 MPa hebben.

2.1.   Plaats van monsterneming

Om een eenvormige kreukelweerstand over de hele voorzijde van het botsblok te waarborgen, worden op vier gelijkmatig over het honingraatblok verspreide plaatsen acht monsters genomen. Om een blok te kunnen certificeren, moeten zeven van deze acht monsters voldoen aan de in de volgende punten gestelde kreukelweerstandseisen.

De plaats van monsterneming is afhankelijk van de omvang van het honingraatblok. Eerst worden vier monsters, ieder met de afmetingen 300 × 300 × 50 mm dik, uit de voorzijde van het botsblok gesneden. In figuur 2 is geïllustreerd hoe deze secties binnen het honingraatblok moeten worden gekozen. Elk van deze grotere monsters wordt in kleinere stukken (150 × 150 × 50 mm) gesneden voor de certificatietest. De certificatie is gebaseerd op de test van twee monsters uit elk van deze vier locaties. De overige twee worden op verzoek aan de aanvrager ter beschikking gesteld.

2.2.   Afmeting van de monsters

Voor de test worden monsters met de volgende afmetingen gebruikt:

| Lengte | : | 150 mm ± 6 mm |
| --- | --- | --- |
| Breedte | : | 150 mm ± 6 mm |
| Dikte | : | 50 mm ± 2 mm |

Lengte

:

150 mm ± 6 mm

Breedte

:

150 mm ± 6 mm

Dikte

:

50 mm ± 2 mm

De wanden van onvolledige cellen aan de rand van het monster worden als volgt bijgesneden:

| | In de breedterichting mogen de randen niet groter zijn dan 1,8 mm (zie figuur 3). |
| --- | --- |

In de breedterichting mogen de randen niet groter zijn dan 1,8 mm (zie figuur 3).

| | In de lengterichting moet aan weerszijden van het monster de helft van de lengte van één aangelijmde celwand (in de richting van de band) overblijven (zie figuur 3). |
| --- | --- |

In de lengterichting moet aan weerszijden van het monster de helft van de lengte van één aangelijmde celwand (in de richting van de band) overblijven (zie figuur 3).

2.3.   Oppervlaktemeting

De lengte van het monster wordt gemeten op drie plaatsen, namelijk op 12,7 mm vanaf elk uiteinde en in het midden; de metingen worden genoteerd als L1, L2 en L3 (figuur 3). Op dezelfde wijze wordt de breedte gemeten en genoteerd als W1, W2 en W3 (figuur 3). Deze metingen worden verricht langs de hartlijn van de dikte. Het kreukeloppervlak A wordt dan berekend als:

Formula

2.4.   Kreukelsnelheid en -afstand

Het monster wordt gekreukeld met een snelheid van minimaal 5,1 mm/min en maximaal 7,6 mm/min. De kreukelafstand moet ten minste 16,5 mm bedragen.

2.5.   Verzameling van gegevens

Voor elk getest monster worden gegevens over kracht tegen vervorming in analoge of digitale vorm verzameld. Indien analoge gegevens worden verzameld, moet er een middel beschikbaar zijn om deze in digitale gegevens om te zetten. Alle digitale gegevens moeten worden verzameld met een frequentie van minimaal 5 Hz (5 punten per seconde).

2.6.   Vaststelling van de kreukelweerstand

Alle gegevens onder 6,4 mm indruk en boven 16,5 mm indruk worden buiten beschouwing gelaten. De overige gegevens worden als volgt in drie afdelingen of verplaatsingsintervallen verdeeld (n = 1, 2, 3) (zie afbeelding 4):

| 1. | 6,4 tot en met 9,7 mm |
| --- | --- |

1.

6,4 tot en met 9,7 mm

| 2. | 9,7 tot 13,2 mm |
| --- | --- |

2.

9,7 tot 13,2 mm

| 3. | 13,2 tot en met 16,5 mm. |
| --- | --- |

3.

13,2 tot en met 16,5 mm.

Voor elk van deze drie verplaatsingsintervallen wordt de gemiddelde kreukelweerstand F(n) als volgt berekend:

Formula

waarin „m” het aantal gegevenspunten is dat in het desbetreffende interval is gemeten. De kreukelweerstand S (n) wordt dan voor elke afdeling als volgt berekend:

Formula

2.7.   Specificatie van de kreukelweerstand van een monster

Om voor certificatie in aanmerking te komen, moet een honingraatmonster aan de volgende voorwaarden voldoen:

| | 0,308 MPa ≤ S(n) ≤ 0,342 MPa voor een materiaal van 0,342 MPa |
| --- | --- |

0,308 MPa ≤ S(n) ≤ 0,342 MPa voor een materiaal van 0,342 MPa

| | 1,540 MPa ≤ S(n) ≤ 1,711 MPa voor een materiaal van 1,711 MPa |
| --- | --- |

1,540 MPa ≤ S(n) ≤ 1,711 MPa voor een materiaal van 1,711 MPa

n = 1, 2, 3.

2.8.   Specificatie van de kreukelweerstand van het blok

Er worden acht monsters getest die op vier gelijkmatig over het blok verspreide plaatsen zijn genomen. Een blok komt voor certificatie in aanmerking indien zeven van de acht monsters voldoen aan de in de vorige alinea genoemde specificatie van de kreukelweerstand.

3.   KLEEFPROCEDURE

3.1.   Onmiddellijk voor het kleven worden de oppervlakken van de te hechten aluminiumfolie grondig gereinigd met een geschikt oplosmiddel, zoals 1,1,1-trichloorethaan. Dit moet ten minste tweemaal worden gedaan of zo vaak als nodig is om vet- en vuilafzettingen te verwijderen. De gereinigde oppervlakken worden vervolgens geschuurd met schuurpapier 120. Metaalcarbide- of siliciumcarbideschuurpapier mag niet worden gebruikt. De oppervlakken moeten grondig worden geschuurd en het schuurpapier moet tijdens de operatie regelmatig worden vervangen om dichtsmeren te voorkomen, wat tot polijsting zou kunnen leiden. Na het schuren worden de oppervlakken opnieuw grondig gereinigd, zoals hierboven beschreven. In totaal moeten de oppervlakken ten minste viermaal met oplosmiddel worden gereinigd. Alle door het schuren ontstane verontreinigingen in de vorm van stof of andere afzettingen moeten worden verwijderd, omdat zij het hechtresultaat nadelig beïnvloeden.

3.2.   De kleefstof wordt met een geribbelde rubberen roller op slechts één zijde aangebracht. Wanneer een honingraat met aluminiumfolie wordt verbonden, moet de lijm alleen op de aluminiumfolie worden aangebracht.

Maximaal wordt 0,5 kg/m2 gelijkmatig over het oppervlak verdeeld, zodat een laag van ten hoogste 0,5 mm dik ontstaat.

4.   CONSTRUCTIE

4.1.   Het centrale honingraatblok wordt zodanig met kleefstof op de steunplaat vastgelijmd dat de celassen loodrecht op de plaat staan. De bekledingsfolie wordt op de voorzijde van het honingraatblok gelijmd. Het bovenste en onderste vlak van de bekledingsfolie mag niet aan het centrale honingraatblok worden gelijmd, maar moet er dicht tegenaan worden gelegd. De bekledingsfolie wordt bij de flenzen aan de steunplaat gelijmd.

4.2.   Het bumperelement wordt zodanig aan de voorzijde van de bekledingsfolie gelijmd dat de celassen loodrecht op de folie staan. De onderzijde van het bumperelement moet in één vlak liggen met de onderzijde van de bekledingsfolie. De bumperfolie wordt op de voorzijde van het bumperelement gelijmd.

4.3.   Het bumperelement wordt vervolgens door middel van twee horizontale inkepingen in drie gelijke delen verdeeld. Deze inkepingen moeten even diep zijn als het bumperelement zelf en over de hele breedte van de bumper lopen. De inkepingen worden aangebracht met een zaag; de breedte van de inkepingen komt overeen met de breedte van het gebruikte zaagblad en mag niet meer bedragen dan 4,0 mm.

4.4.   Met het oog op de montage van het botsblok worden in de flenzen gaten geboord (zie figuur 5). Deze gaten hebben een diameter van 9,5 mm. Er worden vijf gaten geboord in de bovenste flens op een afstand van 40 mm van de bovenste rand van de flens en vijf gaten in de onderste flens op 40 mm van de onderste rand van die flens. De gaten bevinden zich op 100 mm, 300 mm, 500 mm, 700 mm en 900 mm van de randen van het botsblok. Alle gaten worden geboord op ± 1 mm van de nominale afstanden. De aangegeven plaatsen voor de gaten zijn slechts aanbevelingen. Er mogen andere plaatsen worden gebruikt mits zij ten minste dezelfde sterkte en veiligheid bieden als de bovenvermelde montagespecificaties.

5.   MONTAGE

5.1.   Het vervormbare botsblok wordt vast verbonden met een massa van ten minste 7 × 104 kg of een daaraan bevestigde structuur. De bevestiging van de voorzijde van het botsblok moet zo zijn dat het voertuig gedurende de botsing met geen enkel deel van de structuur in contact komt dat zich meer dan 75 mm van de bovenzijde van het blok (exclusief de bovenste flens) bevindt (2). De voorzijde van het oppervlak waaraan het vervormbare botsblok is bevestigd, moet vlak en over de volledige hoogte en breedte doorlopend zijn, ± 1° verticaal zijn en ± 1° loodrecht staan op de as van de botsbaan. Tijdens de test mag het bevestigingsvlak niet meer dan 10 mm worden verplaatst. Zo nodig wordt een extra verankering of een anti-verschuifinrichting aangebracht om verplaatsing van het betonblok te voorkomen. De rand van het vervormbare botsblok wordt op één lijn gebracht met de rand van het betonblok, naargelang van de te testen zijde van het voertuig.

5.2.   Het vervormbare botsblok wordt met tien bouten, vijf in de bovenste en vijf in de onderste flens, op het betonblok bevestigd. Deze bouten hebben een diameter van ten minste 8 mm. Voor de bovenste en de onderste flens wordt gebruikgemaakt van stalen bevestigingsstrips (zie de figuren 1 en 5). Deze strips zijn 60 mm hoog, 1 000 mm breed en ten minste 3 mm dik. De hoeken van de bevestigingsstrips zijn afgerond om te voorkomen dat het blok tijdens de botsing door contact met de strip gaat scheuren. De hoek van de strip bevindt zich hoogstens 5 mm boven de onderkant van de bovenste flens of 5 mm onder de bovenkant van de onderste flens. In beide strips worden vijf gaten van 9,5 mm geboord die overeenkomen met de gaten in de flenzen aan het botsblok (zie punt 4). De gaten in de strips en de flenzen mogen van 9,5 mm tot maximaal 25 mm worden vergroot om verschillen in de voorzieningen van de steunplaat en/of in de plaatsing van de gaten in de meetcellenwand op te vangen. Tijdens de botstest mag geen enkele bevestiging het begeven. Indien het vervormbare botsblok op een meetcellenwand is gemonteerd, zij erop gewezen dat de bovenvermelde afmetingen voor de bevestigingen als minimumafmetingen zijn bedoeld. In geval van een meetcellenwand mogen de strips worden verlengd zodat de gaten voor de bouten hoger kunnen worden geboord. Indien de strips moeten worden verlengd, moet daarvoor ook dikker staal worden gebruikt, zodat het botsblok zich tijdens de botsing niet van de wand losrukt en het ook niet buigt of scheurt. Als voor de montage van het botsblok een andere methode wordt toegepast, moet zij ten minste dezelfde stevigheid bieden als de hierboven gespecificeerde methode.

Figuur 1

Vervormbaar blok voor frontale botstests

Image

Figuur 2

Plaats van monsterneming voor de certificatietest

Image

Image

Figuur 3

Assen in honingraat en afmetingen

Image

Figuur 4

Kreukelweerstand en verplaatsing

Image

Figuur 5

Plaats van de gaten voor de montage van het botsblok

Image

---

(1)  Volgens de in punt 2 van deze bijlage beschreven certificatieprocedure.

(2)  Een massa waarvan het uiteinde 125 à 925 mm hoog en ten minste 1 000 mm diep is, wordt geacht aan deze eis te voldoen.

---

BIJLAGE 10

CERTIFICATIEPROCEDURE VOOR HET ONDERBEEN EN DE VOET VAN DE DUMMY

1.   BOTSTEST VOORVOET

1.1.   Met deze test wordt gemeten hoe de voet en de enkel van de Hybrid III-dummy reageren op specifieke stoten van een slinger met een hard oppervlak.

1.2.   Voor de test worden de onderbenen van de Hybrid III-dummy gebruikt, links (86-5001-001) en rechts (86-5001-002), voorzien van de voet- en enkelconstructie, links (78051-614) en rechts (78051-615), met inbegrip van de knie.

De meetcelsimulator (78051-319 Rev A) wordt gebruikt om de knie (79051-16 Rev B) op de testbank te bevestigen.

1.3.   Testprocedure

1.3.1.   Vóór de test wordt elk been vier uur lang op een temperatuur van 22 ± 3 °C gehouden (geïmpregneerd) bij een relatieve vochtigheid van 40 ± 30 %. De impregneringsduur omvat niet de tijd die nodig is om stabiele omstandigheden te bereiken.

1.3.2.   Maak vóór de test het botsoppervlak van de huid en ook het vlak van het botslichaam schoon met isopropylalcohol of een gelijkwaardig product. Bestrooi met talkpoeder.

1.3.3.   Richt de versnellingsmeter van het botslichaam zo dat de gevoelige as ervan bij het contact met de voet evenwijdig loopt aan de botsrichting.

1.3.4.   Bevestig het onderbeen op de in figuur 1 getoonde steun. De steun moet stevig worden vastgezet zodat hij tijdens de botsing niet beweegt. De hartlijn van de femur-meetcelsimulator (78051-319) moet verticaal zijn met een tolerantie van ± 0,5°. Stel de constructie zo in dat de lijn van het kniescharnier naar de enkelbevestigingsbout horizontaal loopt met een tolerantie van ± 3°, waarbij de hiel op twee vellen lagewrijvingsmateriaal (PTFE) rust. Zorg dat het tibiavlees tot aan de kniezijde van de tibia volledig is aangebracht. Stel de enkel zo af dat het vlak van de voetzool verticaal is en loodrecht staat op de botsrichting met een tolerantie van ± 3° en dat het sagittale vlak door het midden van de voet op één lijn ligt met de slingerarm. Stel vóór elke test het kniegewricht in op 1,5 ± 0,5 g. Stel het enkelgewricht zo af dat het vrij kan bewegen en span het dan net genoeg aan om de voet op het PTFE-vel stabiel te houden.

1.3.5.   Het stijve botslichaam bestaat uit een horizontale cilinder met een diameter van 50 ± 2 mm en een slingerarm met een diameter van 19 ± 1 mm (figuur 4). Met inbegrip van de apparatuur en alle delen van de slingerarm binnen de cilinder heeft de cilinder een massa van 1,25 ± 0,02 kg. De slingerarm zelf heeft een massa van 285 ± 5 g. De massa van alle draaiende delen van de as waarop de steunarm is bevestigd, mag niet meer dan 100 g bedragen. De afstand tussen de centrale horizontale as van de botscilinder en de draaias van de slinger bedraagt 1 250 ± 1 mm. De botscilinder wordt zo aangebracht dat zijn lengteas horizontaal is en loodrecht staat op de botsrichting. De slinger moet de voetzool raken op een afstand van 185 ± 2 mm van het rustpunt van de hiel op het stijve horizontale steunvlak, zodat de lengteas van de slingerarm bij de botsing een hoek van ten hoogste 1° maakt met een verticale lijn. Het botslichaam moet zo worden geleid dat een significante laterale, verticale of draaibeweging wordt uitgesloten.

1.3.6.   Tussen twee opeenvolgende tests op hetzelfde been moet ten minste 30 minuten worden gewacht.

1.3.7.   Het gegevensverzamelsysteem, inclusief de opnemers, moet voldoen aan de specificaties voor CFC 600, zoals beschreven in bijlage 8.

1.4.   Prestatie-eisen

1.4.1.   Wanneer de bal van de voet overeenkomstig punt 1.3 met een snelheid van 6,7 ± 0,1 m/s wordt geraakt, moet het maximale buigmoment rond de y-as (My) op het onderste deel van de tibia 120 ± 25 Nm bedragen.

2.   BOTSTEST HIEL ZONDER SCHOEN

2.1.   Met deze test wordt gemeten hoe de huid en het vulsel van de voet van de Hybrid III-dummy reageren op specifieke stoten van een slinger met een hard oppervlak.

2.2.   Voor de test worden de onderbenen van de Hybrid III-dummy gebruikt, links (86-5001-001) en rechts (86-5001-002), voorzien van de voet- en enkelconstructie, links (78051-614) en rechts (78051-615), met inbegrip van de knie.

De meetcelsimulator (78051-319 Rev A) wordt gebruikt om de knie (79051-16 Rev B) op de testbank te bevestigen.

2.3.   Testprocedure

2.3.1.   Vóór de test wordt elk been vier uur lang op een temperatuur van 22 ± 3 °C gehouden (geïmpregneerd) bij een relatieve vochtigheid van 40 ± 30 %. De impregneringsduur omvat niet de tijd die nodig is om stabiele omstandigheden te bereiken.

2.3.2.   Maak vóór de test het botsoppervlak van de huid en ook het vlak van het botslichaam schoon met isopropylalcohol of een gelijkwaardig product. Bestrooi met talkpoeder. Controleer of het energieabsorberende vulsel van de hiel geen zichtbare schade vertoont.

2.3.3.   Richt de versnellingsmeter van het botslichaam zo dat de gevoelige as ervan evenwijdig loopt aan de lengteas van het botslichaam.

2.3.4.   Bevestig het onderbeen op de in figuur 2 getoonde steun. De steun moet stevig worden vastgezet zodat hij tijdens de botsing niet beweegt. De hartlijn van de femur-meetcelsimulator (78051-319) moet verticaal zijn met een tolerantie van ± 0,5°. Stel de constructie zo in dat de lijn van het kniescharnier naar de enkelbevestigingsbout horizontaal loopt met een tolerantie van ± 3°, waarbij de hiel op twee vellen lagewrijvingsmateriaal (PTFE) rust. Zorg dat het tibiavlees tot aan de kniezijde van de tibia volledig is aangebracht. Stel de enkel zo af dat het vlak van de voetzool verticaal is en loodrecht staat op de botsrichting met een tolerantie van ± 3° en dat het sagittale vlak door het midden van de voet op één lijn ligt met de slingerarm. Stel vóór elke test het kniegewricht in op 1,5 ± 0,5 g. Stel het enkelgewricht zo af dat het vrij kan bewegen en span het dan net genoeg aan om de voet op het PTFE-vel stabiel te houden.

2.3.5.   Het stijve botslichaam bestaat uit een horizontale cilinder met een diameter van 50 ± 2 mm en een slingerarm met een diameter van 19 ± 1 mm (figuur 4). Met inbegrip van de apparatuur en alle delen van de steunarm heeft de cilinder een massa van 1,25 ± 0,02 kg. De slingerarm zelf heeft een massa van 285 ± 5 g. De massa van alle draaiende delen van de as waarop de steunarm is bevestigd, mag niet meer dan 100 g bedragen. De afstand tussen de centrale horizontale as van de botscilinder en de draaias van de slinger bedraagt 1 250 ± 1 mm. De botscilinder wordt zo aangebracht dat zijn lengteas horizontaal is en loodrecht staat op de botsrichting. De slinger moet de voetzool raken op een afstand van 62 ± 2 mm van het rustpunt van de hiel op het stijve horizontale steunvlak, zodat de lengteas van de slingerarm bij de botsing een hoek van ten hoogste 1° maakt met een verticale lijn. Het botslichaam moet zo worden geleid dat een significante laterale, verticale of draaibeweging wordt uitgesloten.

2.3.6.   Tussen twee opeenvolgende tests op hetzelfde been moet ten minste 30 minuten worden gewacht.

2.3.7.   Het gegevensverzamelsysteem, inclusief de opnemers, moet voldoen aan de specificaties voor CFC 600, zoals beschreven in bijlage 8.

2.4.   Prestatie-eisen

2.4.1.   Wanneer de hiel van de voet overeenkomstig punt 2.3 met een snelheid van 4,4 ± 0,1 m/s wordt geraakt, moet de maximumversnelling van het botslichaam 295 ± 50 g bedragen.

3.   BOTSTEST HIEL MET SCHOEN

3.1.   Met deze test wordt gemeten hoe de schoen, het vlees van de hiel en het enkelgewricht van de Hybrid III-dummy reageren op specifieke stoten van een slinger met een hard oppervlak.

3.2.   Voor de test worden de onderbenen van de Hybrid III-dummy gebruikt, links (86-5001-001) en rechts (86-5001-002), voorzien van de voet- en enkelconstructie, links (78051-614) en rechts (78051-615), met inbegrip van de knie. De meetcelsimulator (78051-319 Rev A) wordt gebruikt om de knie (79051-16 Rev B) op de testbank te bevestigen. De voet moet voorzien zijn van de schoen die is gespecificeerd in punt 2.9.2 van bijlage 5.

3.3.   Testprocedure

3.3.1.   Vóór de test wordt elk been vier uur lang op een temperatuur van 22 ± 3 °C gehouden (geïmpregneerd) bij een relatieve vochtigheid van 40 ± 30 %. De impregneringsduur omvat niet de tijd die nodig is om stabiele omstandigheden te bereiken.

3.3.2.   Reinig vóór de test het botsoppervlak van de schoenzool met een schoon doek en het vlak van het botslichaam met isopropylalcohol of een gelijkwaardig product. Controleer of het energieabsorberende vulsel van de hiel geen zichtbare schade vertoont.

3.3.3.   Richt de versnellingsmeter van het botslichaam zo dat de gevoelige as ervan evenwijdig loopt aan de lengteas van het botslichaam.

3.3.4.   Bevestig het onderbeen op de in figuur 3 getoonde steun. De steun moet stevig worden vastgezet zodat hij tijdens de botsing niet beweegt. De hartlijn van de femur-meetcelsimulator (78051-319) moet verticaal zijn met een tolerantie van ± 0,5°. Stel de constructie zo in dat de lijn van het kniescharnier naar de enkelbevestigingsbout horizontaal loopt met een tolerantie van ± 3°, waarbij de hak van de schoen op twee vellen lagewrijvingsmateriaal (PTFE) rust. Zorg dat het tibiavlees tot aan de kniezijde van de tibia volledig is aangebracht. Stel de enkel zo af dat een vlak dat in contact is met de hak en de zool van de schoen verticaal is en loodrecht staat op de botsrichting met een tolerantie van ± 3° en dat het sagittale vlak door het midden van de voet en de schoen op één lijn ligt met de slingerarm. Stel vóór elke test het kniegewricht in op 1,5 ± 0,5 g. Stel het enkelgewricht zo af dat het vrij kan bewegen en span het dan net genoeg aan om de voet op het PTFE-vel stabiel te houden.

3.3.5.   Het stijve botslichaam bestaat uit een horizontale cilinder met een diameter van 50 ± 2 mm en een slingerarm met een diameter van 19 ± 1 mm (figuur 4). Met inbegrip van de apparatuur en alle delen van de steunarm heeft de cilinder een massa van 1,25 ± 0,02 kg. De slingerarm zelf heeft een massa van 285 ± 5 g. De massa van alle draaiende delen van de as waarop de steunarm is bevestigd, mag niet meer dan 100 g bedragen. De afstand tussen de centrale horizontale as van de botscilinder en de draaias van de slinger bedraagt 1 250 ± 1 mm. De botscilinder wordt zo aangebracht dat zijn lengteas horizontaal is en loodrecht staat op de botsrichting. De slinger moet de hak van de schoen raken in een horizontaal vlak op een afstand van 62 ± 2 mm boven de basis van de hiel van de dummy wanneer de schoen op het stijve horizontale steunvlak rust, zodat de lengteas van de slingerarm bij de botsing een hoek van ten hoogste 1° maakt met een verticale lijn. Het botslichaam moet zo worden geleid dat een significante laterale, verticale of draaibeweging wordt uitgesloten.

3.3.6.   Tussen twee opeenvolgende tests op hetzelfde been moet ten minste 30 minuten worden gewacht.

3.3.7.   Het gegevensverzamelsysteem, inclusief de opnemers, moet voldoen aan de specificaties voor CFC 600, zoals beschreven in bijlage 8.

3.4.   Prestatie-eisen

3.4.1.   Wanneer de hiel van de schoen overeenkomstig punt 3.3 met een snelheid van 6,7 ± 0,1 m/s wordt geraakt, mag de tibia-compressiekracht (Fz) niet meer dan 3,3 ± 0,5 kN bedragen.

Figuur 1

Botstest voorvoet

Specificaties van de testopstelling

Image

Figuur 2

Botstest hiel (zonder schoen)

Specificaties van de testopstelling

Image

Figuur 3

Botstest hiel (met schoen)

Specificaties van de testopstelling

Image

Figuur 4

Botslichaam in de vorm van een slinger

Image

---