# Dziennik Urzędowy L 149/2010

| | ISSN 1725-5139
  doi:10.3000/17255139.L_2010.149.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 149 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5315 czerwca 2010 |

ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2010.149.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 149

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5315 czerwca 2010

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 505/2010 z dnia 14 czerwca 2010 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (
  1
  ) | 1 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 506/2010 z dnia 14 czerwca 2010 r. zmieniające załącznik do rozporządzenia Rady (WE) nr 21/2004 w odniesieniu do owiec i kóz utrzymywanych w ogrodach zoologicznych (
  1
  ) | 3 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 507/2010 z dnia 11 czerwca 2010 r. zmieniające po raz 129. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami | 5 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 508/2010 z dnia 14 czerwca 2010 r. zakazujące działalności połowowej statkom rybackim do połowów okrężnicą pływającym pod banderą Hiszpanii lub zarejestrowanym w tym państwie poławiającym tuńczyka błękitnopłetwego w Oceanie Atlantyckim na wschód od 45° długości geograficznej zachodniej oraz w Morzu Śródziemnym | 7 |
| | | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 509/2010 z dnia 14 czerwca 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 9 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady 2010/329/WPZiB z dnia 14 czerwca 2010 r. w sprawie zmiany i przedłużenia okresu obowiązywania wspólnego działania 2007/405/WPZiB w sprawie misji policyjnej Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa, mającej odniesienie do wymiaru sprawiedliwości w Demokratycznej Republice Konga (EUPOL DR Konga) | 11 |
| | * | Decyzja Rady 2010/330/WPZiB z dnia 14 czerwca 2010 r. w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX–IRAQ | 12 |
| | | 2010/331/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 14 czerwca 2010 r. zezwalająca na wprowadzenie do obrotu etylenodiaminotetraoctanu sodu-żelaza(III) jako nowego składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 3729) | 16 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 505/2010 z dnia 14 czerwca 2010 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (
  1
  )

1

1

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 506/2010 z dnia 14 czerwca 2010 r. zmieniające załącznik do rozporządzenia Rady (WE) nr 21/2004 w odniesieniu do owiec i kóz utrzymywanych w ogrodach zoologicznych (
  1
  )

1

3

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 507/2010 z dnia 11 czerwca 2010 r. zmieniające po raz 129. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami

5

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 508/2010 z dnia 14 czerwca 2010 r. zakazujące działalności połowowej statkom rybackim do połowów okrężnicą pływającym pod banderą Hiszpanii lub zarejestrowanym w tym państwie poławiającym tuńczyka błękitnopłetwego w Oceanie Atlantyckim na wschód od 45° długości geograficznej zachodniej oraz w Morzu Śródziemnym

7

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 509/2010 z dnia 14 czerwca 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

9

DECYZJE

*

Decyzja Rady 2010/329/WPZiB z dnia 14 czerwca 2010 r. w sprawie zmiany i przedłużenia okresu obowiązywania wspólnego działania 2007/405/WPZiB w sprawie misji policyjnej Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa, mającej odniesienie do wymiaru sprawiedliwości w Demokratycznej Republice Konga (EUPOL DR Konga)

11

*

Decyzja Rady 2010/330/WPZiB z dnia 14 czerwca 2010 r. w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX–IRAQ

12

2010/331/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 14 czerwca 2010 r. zezwalająca na wprowadzenie do obrotu etylenodiaminotetraoctanu sodu-żelaza(III) jako nowego składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 3729)

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 3729)

16

| | | IV   Akty przyjęte przed dniem 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu WE, Traktatu UE i Traktatu Euratom |
| --- | --- | --- |
| | | 2010/332/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy państwa C 31/06 (ex N 621/05), którą Włochy wdrożyły w formie nadzwyczajnych środków na rzecz zapobiegania ptasiej grypie
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 7802) | 20 |

IV   Akty przyjęte przed dniem 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu WE, Traktatu UE i Traktatu Euratom

2010/332/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy państwa C 31/06 (ex N 621/05), którą Włochy wdrożyły w formie nadzwyczajnych środków na rzecz zapobiegania ptasiej grypie
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 7802)

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 7802)

20

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 287 z 31.10.2009) | 27 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 287 z 31.10.2009)

(Dz.U. L 287 z 31.10.2009)

27

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 15.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 149/1 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 149/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 505/2010

z dnia 14 czerwca 2010 r.

zmieniające załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jego art. 17 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi.

| (2) | Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 stanowi, że państwa członkowskie gwarantują, że produkcja i wprowadzanie do obrotu żywych małży, oraz, w drodze analogii, żywych szkarłupni, żywych osłonic i żywych ślimaków morskich, są poddawane urzędowym kontrolom zgodnie z opisem w załączniku II. W rozdziale II tego załącznika zawarto przepisy dotyczące klasyfikacji i monitorowania obszarów produkcyjnych. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 stanowi, że państwa członkowskie gwarantują, że produkcja i wprowadzanie do obrotu żywych małży, oraz, w drodze analogii, żywych szkarłupni, żywych osłonic i żywych ślimaków morskich, są poddawane urzędowym kontrolom zgodnie z opisem w załączniku II. W rozdziale II tego załącznika zawarto przepisy dotyczące klasyfikacji i monitorowania obszarów produkcyjnych.

| (3) | Obszary produkcyjne są klasyfikowane stosownie do poziomu zanieczyszczenia odchodami. Filtratory, takie jak małże, mogą kumulować mikroorganizmy stanowiące zagrożenie dla zdrowia publicznego. W związku z tym klasyfikacja obszarów produkcyjnych jest oparta na obecności niektórych mikroorganizmów związanych z zanieczyszczeniem odchodami. |
| --- | --- |

(3)

Obszary produkcyjne są klasyfikowane stosownie do poziomu zanieczyszczenia odchodami. Filtratory, takie jak małże, mogą kumulować mikroorganizmy stanowiące zagrożenie dla zdrowia publicznego. W związku z tym klasyfikacja obszarów produkcyjnych jest oparta na obecności niektórych mikroorganizmów związanych z zanieczyszczeniem odchodami.

| (4) | Ślimaki morskie nie są co do zasady filtratorami, więc w ich przypadku ryzyko kumulowania mikroorganizmów związanych z zanieczyszczeniem odchodami należy uznać za niewielkie. Ponadto nie zgłoszono żadnych danych epidemiologicznych, które wykazywałyby związek przepisów dotyczących klasyfikacji obszarów produkcyjnych z zagrożeniami dla zdrowia publicznego związanymi ze ślimakami morskimi nienależącymi do filtratorów. |
| --- | --- |

(4)

Ślimaki morskie nie są co do zasady filtratorami, więc w ich przypadku ryzyko kumulowania mikroorganizmów związanych z zanieczyszczeniem odchodami należy uznać za niewielkie. Ponadto nie zgłoszono żadnych danych epidemiologicznych, które wykazywałyby związek przepisów dotyczących klasyfikacji obszarów produkcyjnych z zagrożeniami dla zdrowia publicznego związanymi ze ślimakami morskimi nienależącymi do filtratorów.

| (5) | Biorąc pod uwagę wyżej opisany postęp naukowy, należy wyłączyć ślimaki morskie niebędące filtratorami z zakresu zastosowania przepisów dotyczących klasyfikacji obszarów produkcyjnych. |
| --- | --- |

(5)

Biorąc pod uwagę wyżej opisany postęp naukowy, należy wyłączyć ślimaki morskie niebędące filtratorami z zakresu zastosowania przepisów dotyczących klasyfikacji obszarów produkcyjnych.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 854/2004 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 czerwca 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 206.

1

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 854/2004 wprowadza się następujące zmiany:

„ROZDZIAŁ III: URZĘDOWE KONTROLE W ODNIESIENIU DO PECTINIDAE I ŻYWYCH ŚLIMAKÓW MORSKICH NIEBĘDĄCYCH FILTRATORAMI ODŁAWIANYCH POZA SKLASYFIKOWANYMI OBSZARAMI PRODUKCYJNYMI

Urzędowe kontrole w odniesieniu do pectinidae i żywych ślimaków morskich niebędących filtratorami odławianych poza sklasyfikowanymi obszarami produkcyjnymi przeprowadza się na aukcjach rybnych, w zakładach wysyłki i zakładach przetwórczych.

Tego rodzaju urzędowe kontrole weryfikują zgodność z normami zdrowotnymi dla żywych małży ustanowionymi w załączniku III sekcja VII rozdział V do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, jak również zgodność z innymi wymogami załącznika III sekcja VII rozdział IX do tego rozporządzenia.”.

---

| 15.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 149/3 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 149/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 506/2010

z dnia 14 czerwca 2010 r.

zmieniające załącznik do rozporządzenia Rady (WE) nr 21/2004 w odniesieniu do owiec i kóz utrzymywanych w ogrodach zoologicznych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 21/2004 z dnia 17 grudnia 2003 r. ustanawiające system identyfikacji i rejestrowania owiec i kóz oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 i dyrektywy 92/102/EWG i 64/432/EWG (1), w szczególności jego art. 10 ust. 1 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 1 rozporządzenia (WE) nr 21/2004 nakłada na każde państwo członkowskie obowiązek ustanowienia systemu identyfikacji i rejestracji owiec i kóz zgodnie z przepisami tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 1 rozporządzenia (WE) nr 21/2004 nakłada na każde państwo członkowskie obowiązek ustanowienia systemu identyfikacji i rejestracji owiec i kóz zgodnie z przepisami tego rozporządzenia.

| (2) | Celem rozporządzenia (WE) nr 21/2004 jest zagwarantowanie indywidualnej identyfikowalności owiec i kóz przez całe ich życie. Zgodnie z art. 4 ust. 2 i częścią A załącznika do tego rozporządzenia, zwierzęta te są znakowane za pomocą widocznych identyfikatorów, takich jak kolczyk, znak na pęcinie lub tatuaż. |
| --- | --- |

(2)

Celem rozporządzenia (WE) nr 21/2004 jest zagwarantowanie indywidualnej identyfikowalności owiec i kóz przez całe ich życie. Zgodnie z art. 4 ust. 2 i częścią A załącznika do tego rozporządzenia, zwierzęta te są znakowane za pomocą widocznych identyfikatorów, takich jak kolczyk, znak na pęcinie lub tatuaż.

| (3) | Szczególne wymagania dotyczące zdrowia zwierząt egzotycznych utrzymywanych w ogrodach zoologicznych zostały określone w dyrektywie Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiającej wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (2). Powyższa dyrektywa określa również przepisy dotyczące identyfikowania i prowadzenia rejestrów, co oznacza, że większość owiec i kóz utrzymywanych w zatwierdzonych ogrodach zoologicznych jest już objęta wymogami, których celem jest zagwarantowanie indywidualnego znakowania i identyfikowalności. |
| --- | --- |

(3)

Szczególne wymagania dotyczące zdrowia zwierząt egzotycznych utrzymywanych w ogrodach zoologicznych zostały określone w dyrektywie Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiającej wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (2). Powyższa dyrektywa określa również przepisy dotyczące identyfikowania i prowadzenia rejestrów, co oznacza, że większość owiec i kóz utrzymywanych w zatwierdzonych ogrodach zoologicznych jest już objęta wymogami, których celem jest zagwarantowanie indywidualnego znakowania i identyfikowalności.

| (4) | Ponadto owce i kozy utrzymywane w ogrodach zoologicznych należą w przeważającej większości do gatunków egzotycznych. Jednak zastosowanie widocznych identyfikatorów u zwierząt prezentowanych publiczności w ogrodach zoologicznych może być niewykonalne, ponieważ identyfikatory takie mogą mieć wpływ na autentyczny wygląd tych zwierząt, w szczególności gatunków egzotycznych. |
| --- | --- |

(4)

Ponadto owce i kozy utrzymywane w ogrodach zoologicznych należą w przeważającej większości do gatunków egzotycznych. Jednak zastosowanie widocznych identyfikatorów u zwierząt prezentowanych publiczności w ogrodach zoologicznych może być niewykonalne, ponieważ identyfikatory takie mogą mieć wpływ na autentyczny wygląd tych zwierząt, w szczególności gatunków egzotycznych.

| (5) | Mając na uwadze zmniejszenie obciążeń administracyjnych i specyficzny charakter zwierząt w ogrodach zoologicznych, tzn. fakt, że dotyczy to bardzo ograniczonej liczby zwierząt oraz że cel ich prezentacji jest szczególny, proporcjonalnym środkiem byłoby zezwolenie na odstępstwa od szczególnych elementów rozporządzenia (WE) nr 21/2004 dotyczących identyfikacji, a w szczególności obowiązku stosowania widocznych lub elektronicznych identyfikatorów. |
| --- | --- |

(5)

Mając na uwadze zmniejszenie obciążeń administracyjnych i specyficzny charakter zwierząt w ogrodach zoologicznych, tzn. fakt, że dotyczy to bardzo ograniczonej liczby zwierząt oraz że cel ich prezentacji jest szczególny, proporcjonalnym środkiem byłoby zezwolenie na odstępstwa od szczególnych elementów rozporządzenia (WE) nr 21/2004 dotyczących identyfikacji, a w szczególności obowiązku stosowania widocznych lub elektronicznych identyfikatorów.

| (6) | Należy zatem umożliwić właściwym organom państw członkowskich zniesienie w odniesieniu do owiec i kóz utrzymywanych w ogrodach zoologicznych zatwierdzonych zgodnie z art. 13 ust. 2 dyrektywy 92/65/EWG oraz przemieszczanych z jednego takiego ogrodu zoologicznego do innego, obowiązku stosowania widocznych lub elektronicznych identyfikatorów w zakresie, w jakim te zwierzęta są już indywidualnie znakowane i identyfikowalne na podstawie przepisów tej dyrektywy. Jeżeli jednak zwierzęta te są przemieszczane do gospodarstwa, które nie jest zatwierdzonym ogrodem zoologicznym, muszą być znakowane zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 21/2004. |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem umożliwić właściwym organom państw członkowskich zniesienie w odniesieniu do owiec i kóz utrzymywanych w ogrodach zoologicznych zatwierdzonych zgodnie z art. 13 ust. 2 dyrektywy 92/65/EWG oraz przemieszczanych z jednego takiego ogrodu zoologicznego do innego, obowiązku stosowania widocznych lub elektronicznych identyfikatorów w zakresie, w jakim te zwierzęta są już indywidualnie znakowane i identyfikowalne na podstawie przepisów tej dyrektywy. Jeżeli jednak zwierzęta te są przemieszczane do gospodarstwa, które nie jest zatwierdzonym ogrodem zoologicznym, muszą być znakowane zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 21/2004.

| (7) | Należy zatem odpowiednio zmienić część A załącznika do rozporządzenia (WE) nr 21/2004. |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić część A załącznika do rozporządzenia (WE) nr 21/2004.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 21/2004 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 czerwca 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 5 z 9.1.2004, s. 8.

1

(2)  Dz.U. L 268 z 14.9.1992, s. 54.

2

---

ZAŁĄCZNIK

W części A załącznika do rozporządzenia (WE) nr 21/2004 po pkt 7 dodaje się następujący punkt:

| „8. | Na zasadzie odstępstwa od wymogów dotyczących identyfikacji określonych w art. 4 ust. 1 właściwy organ może podjąć decyzję o niestosowaniu przepisów części A do owiec i kóz, utrzymywanych w ogrodach zoologicznych zatwierdzonych zgodnie z art. 13 ust. 2 dyrektywy Rady 92/65/EWG (1) lub przemieszczanych z jednego takiego ogrodu zoologicznego do innego, pod warunkiem że zwierzęta te są indywidualnie znakowane i identyfikowalne. |
| --- | --- |

„8.

Na zasadzie odstępstwa od wymogów dotyczących identyfikacji określonych w art. 4 ust. 1 właściwy organ może podjąć decyzję o niestosowaniu przepisów części A do owiec i kóz, utrzymywanych w ogrodach zoologicznych zatwierdzonych zgodnie z art. 13 ust. 2 dyrektywy Rady 92/65/EWG (1) lub przemieszczanych z jednego takiego ogrodu zoologicznego do innego, pod warunkiem że zwierzęta te są indywidualnie znakowane i identyfikowalne.

---

(1)  Dz.U. L 268 z 14.9.1992, s. 54.”.

1

---

| 15.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 149/5 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 149/5

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 507/2010

z dnia 11 czerwca 2010 r.

zmieniające po raz 129. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 zakazujące wywozu niektórych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów i rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych w odniesieniu do talibów w Afganistanie (1), w szczególności jego art. 7 ust. 1 lit. a) oraz art. 7a ust. 5 (2) ,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu zgodnie z tym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

(1)

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu zgodnie z tym rozporządzeniem.

| (2) | Dnia 4 czerwca 2010 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Sankcji podjął decyzję o wykreśleniu jednego nazwiska z listy osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych. |
| --- | --- |

(2)

Dnia 4 czerwca 2010 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Sankcji podjął decyzję o wykreśleniu jednego nazwiska z listy osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych.

| (3) | Należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany do załącznika I, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany do załącznika I,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 czerwca 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego

João VALE DE ALMEIDA

Dyrektor Generalny ds. Stosunków Zewnętrznych

---

(1)  Dz.U. L 139 z 29.5.2002, s. 9.

1

(2)  Artykuł 7a dodany rozporządzeniem rady (UE) nr 1286/2009 (Dz.U. L 346 z 23.12.2009, s. 42).

2

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się następujące zmiany:

W tytule „Osoby fizyczne” wykreśla się następujący wpis:

„Mohamed El Mahfoudi. Adres: via Puglia 22, Gallarate (Varese), Włochy. Data urodzenia: 24.9.1964. Miejsce urodzenia: Agadir, Maroko. Inne informacje: a) identyfikator podatkowy: LMH MMD 64P24 Z330F, b) dnia 3.12.2004 r. skazany przez sąd pierwszej instancji w Mediolanie na 1 rok i 4 miesiące pozbawienia wolności w zawieszeniu na podstawie »uproszczonej procedury orzekania«. We wrześniu 2007 r. trwał proces apelacyjny przed Sądem Apelacyjnym w Mediolanie. Od września 2007 r. przebywał w Maroku.”.

---

| 15.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 149/7 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 149/7

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 508/2010

z dnia 14 czerwca 2010 r.

zakazujące działalności połowowej statkom rybackim do połowów okrężnicą pływającym pod banderą Hiszpanii lub zarejestrowanym w tym państwie poławiającym tuńczyka błękitnopłetwego w Oceanie Atlantyckim na wschód od 45° długości geograficznej zachodniej oraz w Morzu Śródziemnym

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (UE) nr 53/2010 z dnia 14 stycznia 2010 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2010 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach UE oraz w odniesieniu do statków UE na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe (2), określa kwoty na rok 2010. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (UE) nr 53/2010 z dnia 14 stycznia 2010 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2010 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach UE oraz w odniesieniu do statków UE na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe (2), określa kwoty na rok 2010.

| (2) | Według informacji przekazanych Komisji statki rybackie do połowów okrężnicą pływające pod banderą państwa członkowskiego określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną im na 2010 r. |
| --- | --- |

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki rybackie do połowów okrężnicą pływające pod banderą państwa członkowskiego określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną im na 2010 r.

| (3) | Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada prowadzonej przez statki rybackie do połowów okrężnicą pływające pod banderą tego państwa członkowskiego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada prowadzonej przez statki rybackie do połowów okrężnicą pływające pod banderą tego państwa członkowskiego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2010 r. w odniesieniu do stada określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia statkom rybackim do połowów okrężnicą państwa członkowskiego w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku prowadzonej przez statki rybackie do połowów okrężnicą pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności zakazuje się zatrzymywania na burcie, umieszczania w sadzach w celach chowu, hodowli lub tuczenia, przeładunku, transferu i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki po tej dacie.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 czerwca 2010 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Fokion FOTIADIS

Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 21 z 26.1.2010, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

| Państwo członkowskie | Hiszpania |
| --- | --- |
| Stado | BFT/AE045W |
| Narzędzie połowowe | Statki rybackie do połowów okrężnicą (PS) |
| Gatunek | Tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus thynnus) |
| Obszar | Ocean Atlantycki na wschód od 45° długości geograficznej zachodniej oraz Morze Śródziemne |
| Data | 10.6.2010 |

Państwo członkowskie

Hiszpania

Stado

BFT/AE045W

Narzędzie połowowe

Statki rybackie do połowów okrężnicą (PS)

Gatunek

Tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus thynnus)

Obszar

Ocean Atlantycki na wschód od 45° długości geograficznej zachodniej oraz Morze Śródziemne

Data

10.6.2010

---

| 15.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 149/9 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 149/9

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 509/2010

z dnia 14 czerwca 2010 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 czerwca 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 czerwca 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | MA | 44,4 |
| MK | 34,9 |
| TR | 65,0 |
| ZZ | 48,1 |
| 0707 00 05 | MA | 37,3 |
| MK | 43,1 |
| TR | 117,0 |
| ZZ | 65,8 |
| 0709 90 70 | MA | 68,1 |
| TR | 82,9 |
| ZZ | 75,5 |
| 0805 50 10 | AR | 93,3 |
| BR | 112,1 |
| TR | 102,9 |
| US | 83,4 |
| ZA | 108,4 |
| ZZ | 100,0 |
| 0808 10 80 | AR | 92,0 |
| BR | 78,2 |
| CL | 84,8 |
| CN | 54,0 |
| NZ | 114,4 |
| US | 127,7 |
| UY | 123,8 |
| ZA | 92,4 |
| ZZ | 95,9 |
| 0809 10 00 | TN | 380,0 |
| TR | 182,0 |
| ZZ | 281,0 |
| 0809 20 95 | SY | 245,9 |
| TR | 389,9 |
| US | 576,0 |
| ZZ | 403,9 |
| 0809 30 | TR | 174,9 |
| ZZ | 174,9 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

MA

44,4

MK

34,9

TR

65,0

ZZ

48,1

0707 00 05

MA

37,3

MK

43,1

TR

117,0

ZZ

65,8

0709 90 70

MA

68,1

TR

82,9

ZZ

75,5

0805 50 10

AR

93,3

BR

112,1

TR

102,9

US

83,4

ZA

108,4

ZZ

100,0

0808 10 80

AR

92,0

BR

78,2

CL

84,8

CN

54,0

NZ

114,4

US

127,7

UY

123,8

ZA

92,4

ZZ

95,9

0809 10 00

TN

380,0

TR

182,0

ZZ

281,0

0809 20 95

SY

245,9

TR

389,9

US

576,0

ZZ

403,9

0809 30

TR

174,9

ZZ

174,9

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 15.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 149/11 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 149/11

---

DECYZJA RADY 2010/329/WPZiB

z dnia 14 czerwca 2010 r.

w sprawie zmiany i przedłużenia okresu obowiązywania wspólnego działania 2007/405/WPZiB w sprawie misji policyjnej Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa, mającej odniesienie do wymiaru sprawiedliwości w Demokratycznej Republice Konga (EUPOL DR Konga)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 i art. 43 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 12 czerwca 2007 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2007/405/WPZiB (1) ustanawiające misję policyjną Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa (RSB), mającej odniesienie do wymiaru sprawiedliwości w Demokratycznej Republice Konga (EUPOL DR Konga). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 12 czerwca 2007 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2007/405/WPZiB (1) ustanawiające misję policyjną Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa (RSB), mającej odniesienie do wymiaru sprawiedliwości w Demokratycznej Republice Konga (EUPOL DR Konga).

| (2) | W dniu 23 czerwca 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/485/WPZiB (2) zmieniające i przedłużające do dnia 30 czerwca 2009 r. wspólne działanie 2007/405/WPZiB. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 23 czerwca 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/485/WPZiB (2) zmieniające i przedłużające do dnia 30 czerwca 2009 r. wspólne działanie 2007/405/WPZiB.

| (3) | W dniu 15 czerwca 2009 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/466/WPZiB (3) zmieniające i przedłużające do dnia 30 czerwca 2010 r. wspólne działanie 2007/405/WPZiB. Wspólne działanie 2009/466/WPZiB przewiduje, że Rada określi nową finansową kwotę odniesienia w celu pokrycia wydatków związanych z misją na okres od dnia 1 listopada 2009 r. do dnia 30 czerwca 2010 r., co zrealizowano, przyjmując wspólne działanie 2009/769/WPZiB (4) zmieniające wspólne działanie 2007/405/WPZiB. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 15 czerwca 2009 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/466/WPZiB (3) zmieniające i przedłużające do dnia 30 czerwca 2010 r. wspólne działanie 2007/405/WPZiB. Wspólne działanie 2009/466/WPZiB przewiduje, że Rada określi nową finansową kwotę odniesienia w celu pokrycia wydatków związanych z misją na okres od dnia 1 listopada 2009 r. do dnia 30 czerwca 2010 r., co zrealizowano, przyjmując wspólne działanie 2009/769/WPZiB (4) zmieniające wspólne działanie 2007/405/WPZiB.

| (4) | W dniu 13 kwietnia 2010 r., po konsultacjach z władzami kongijskimi i innymi zainteresowanymi stronami Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa zatwierdził przedłużenie misji o trzy miesiące, to jest od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 września 2010 r. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 13 kwietnia 2010 r., po konsultacjach z władzami kongijskimi i innymi zainteresowanymi stronami Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa zatwierdził przedłużenie misji o trzy miesiące, to jest od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 września 2010 r.

| (5) | Mandat misji wykonywany jest w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i która może podważyć cele wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określone w art. 24 TUE. |
| --- | --- |

(5)

Mandat misji wykonywany jest w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i która może podważyć cele wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określone w art. 24 TUE.

| (6) | Wspólne działanie 2007/405/WPZiB powinno zostać odpowiednio zmienione, |
| --- | --- |

(6)

Wspólne działanie 2007/405/WPZiB powinno zostać odpowiednio zmienione,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

We wspólnym działaniu 2007/405/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 9 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
  „Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją na okres od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 września 2010 r. wynosi 2 020 000 EUR.”; |
| --- | --- |

1)

w art. 9 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją na okres od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 września 2010 r. wynosi 2 020 000 EUR.”;

| 2) | art. 16 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Niniejsze wspólne działanie traci moc dnia 30 września 2010 r.”. |
| --- | --- |

2)

art. 16 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Niniejsze wspólne działanie traci moc dnia 30 września 2010 r.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 14 czerwca 2010 r.

W imieniu Rady

C. ASHTON

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 151 z 13.6.2007, s. 46.

1

(2)  Dz.U. L 164 z 25.6.2008, s. 44.

2

(3)  Dz.U. L 151 z 16.6.2009, s. 40.

3

(4)  Dz.U. L 274 z 20.10.2009, s. 45.

4

---

| 15.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 149/12 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 149/12

---

DECYZJA RADY 2010/330/WPZiB

z dnia 14 czerwca 2010 r.

w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX–IRAQ

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 i 43 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 7 marca 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/190/WPZiB w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX (1). To wspólne działanie, w późniejszym czasie zmienione i przedłużone, wygasło w dniu 30 czerwca 2009 r. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 7 marca 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/190/WPZiB w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX (1). To wspólne działanie, w późniejszym czasie zmienione i przedłużone, wygasło w dniu 30 czerwca 2009 r.

| (2) | W dniu 24 marca 2009 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) uzgodnił, że misję EUJUST LEX należy przedłużyć o kolejne 12 miesięcy, do dnia 30 czerwca 2010 r. W tym okresie misja EUJUST LEX – kontynuując swoje podstawowe zadania – przeprowadzić miała pilotażową fazę obejmującą działania w Iraku. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 24 marca 2009 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) uzgodnił, że misję EUJUST LEX należy przedłużyć o kolejne 12 miesięcy, do dnia 30 czerwca 2010 r. W tym okresie misja EUJUST LEX – kontynuując swoje podstawowe zadania – przeprowadzić miała pilotażową fazę obejmującą działania w Iraku.

| (3) | W dniu 21 maja 2010 r. KPiB uzgodnił, że misję EUJUST LEX–IRAQ należy przedłużyć o kolejne 24 miesiące, do dnia 30 czerwca 2012 r. W tym okresie misja EUJUST LEX–IRAQ powinna stopniowo przenosić swoje działania i stosowne struktury do Iraku, skupiając się na specjalistycznym szkoleniu, a przy tym kontynuować działania prowadzone poza tym państwem. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 21 maja 2010 r. KPiB uzgodnił, że misję EUJUST LEX–IRAQ należy przedłużyć o kolejne 24 miesiące, do dnia 30 czerwca 2012 r. W tym okresie misja EUJUST LEX–IRAQ powinna stopniowo przenosić swoje działania i stosowne struktury do Iraku, skupiając się na specjalistycznym szkoleniu, a przy tym kontynuować działania prowadzone poza tym państwem.

| (4) | Misja wykonuje swój mandat w sytuacji, która pod względem bezpieczeństwa może ulec pogorszeniu i narazić na szwank cele wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określone w art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(4)

Misja wykonuje swój mandat w sytuacji, która pod względem bezpieczeństwa może ulec pogorszeniu i narazić na szwank cele wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określone w art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej.

| (5) | Struktura dowodzenia i kontroli misji nie powinna naruszać zobowiązań umownych szefa misji wobec Komisji w zakresie wykonania budżetu misji, |
| --- | --- |

(5)

Struktura dowodzenia i kontroli misji nie powinna naruszać zobowiązań umownych szefa misji wobec Komisji w zakresie wykonania budżetu misji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Misja

1.   Zintegrowana misja Unii Europejskiej w Iraku dotycząca państwa prawnego, ustanowiona wspólnym działaniem 2005/190/WPZiB (zwana dalej „EUJUST LEX–IRAQ” lub „misją”), kontynuuje działalność od dnia 1 lipca 2010 r.

2.   EUJUST LEX–IRAQ działa zgodnie z celami i innymi przepisami zawartymi w zakresie zadań misji określonym w art. 2.

Artykuł 2

Zakres zadań misji

1.   EUJUST LEX–IRAQ nadal zajmuje się potrzebami irackiego systemu sądownictwa karnego poprzez prowadzenie szkoleń dla funkcjonariuszy wyższego i średniego szczebla w zakresie zaawansowanego zarządzania i prowadzenia dochodzeń karnych. Szkolenia te mają na celu poprawę zdolności, koordynacji i współpracy różnych elementów irackiego systemu sądownictwa karnego.

2.   EUJUST LEX–IRAQ wspiera ściślejszą współpracę pomiędzy różnymi podmiotami irackiego systemu sądownictwa karnego oraz rozwija zdolności zarządcze u funkcjonariuszy wysokiego szczebla i funkcjonariuszy o dużym potencjale przede wszystkim z policji, wymiaru sprawiedliwości i służb penitencjarnych, a także podnosi umiejętności i usprawnia procedury prowadzenia dochodzeń karnych, przy pełnym poszanowaniu państwa prawnego i praw człowieka.

3.   EUJUST LEX–IRAQ nadal prowadzi - w zależności od warunków bezpieczeństwa i dostępnych zasobów - działania w zakresie mentoringu i doradztwa strategicznego, opierając się na potwierdzonych potrzebach Irakijczyków i biorąc pod uwagę obecność innych podmiotów międzynarodowych, a także wartość dodaną działań Unii na tym obszarze.

4.   Działania szkoleniowe odbywają się w Iraku i w regionie, jak również w Unii. EUJUST LEX–IRAQ ma biura w Brukseli i Bagdadzie, w tym oddział w Basrze w ramach przygotowań do ewentualnego otwarcia tam biura, o ile zapadnie stosowna decyzja. EUJUST LEX–IRAQ ma także biuro w Irbilu (Kurdystan). Zależnie od rozwoju sytuacji w Iraku w trakcie wykonywania niniejszego nowego mandatu, szef misji i większość jej personelu przenoszą się z Brukseli do Iraku i zostają rozmieszczeni w Bagdadzie tak szybko, jak pozwoli na to sytuacja.

5.   Biorąc pod uwagę dalszy rozwój sytuacji w Iraku pod względem bezpieczeństwa i skutki działań misji w Iraku, Rada zbada efekty niniejszego nowego mandatu i podejmie decyzję o przyszłości misji po dniu 30 czerwca 2012 r.

6.   W całym okresie działania misji budowane jest efektywne partnerstwo strategiczno-techniczne z odpowiednimi irackimi podmiotami, w szczególności w kwestii przygotowywania programów szkoleń podczas fazy planowania. Swoimi działaniami EUJUST LEX–IRAQ powinna nadal obejmować wyważony przekrój irackiego społeczeństwa, stosując podejście nastawione na prawa człowieka i równouprawnienie płci. Uczestnicy nadal muszą być w stanie brać udział w stosownych działaniach wewnątrzkrajowych, bez względu na to, gdzie się one odbywają. Konieczna jest również koordynacja w zakresie selekcji, weryfikacji, oceny, koordynacji oraz wszelkich dalszych działań dotyczących personelu uczestniczącego w szkoleniach, tak aby odpowiednie zadania mogły nadal być przejmowane przez Irakijczyków. Potrzebna jest również ścisła koordynacja – podczas fazy planowania i fazy wdrożeniowej – pomiędzy EUJUST LEX–IRAQ a państwami członkowskimi prowadzącymi szkolenia. Obejmuje ona zaangażowanie misji dyplomatycznych odpowiednich państw członkowskich w Iraku oraz kontakt z państwami członkowskimi mającymi bieżące doświadczenie w przeprowadzaniu szkoleń istotnych z punktu widzenia misji.

7.   EUJUST LEX–IRAQ jest niezależna, a jej działania – odrębne od działań irackiego rządu i działań społeczności międzynarodowej, w szczególności od działań Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) i Stanów Zjednoczonych Ameryki, stanowiąc jednocześnie ich uzupełnienie i przynosząc wartość dodaną. EUJUST LEX–IRAQ zwiększa także synergię z odpowiednimi działaniami Unii i państw członkowskich. W tym kontekście EUJUST LEX–IRAQ utrzymuje kontakt z odpowiednimi irackimi organami oraz pogłębia współpracę z podmiotami międzynarodowymi już prowadzącymi działania w terenie i z państwami członkowskimi obecnie prowadzącymi projekty szkoleniowe w Iraku, aby unikać powielania tych działań.

Artykuł 3

Struktura

EUJUST LEX–IRAQ ma biura w Brukseli i w Iraku i przyjmuje co do zasady następującą strukturę:

| a) | szef misji; |
| --- | --- |

a)

szef misji;

| b) | biuro koordynacyjne w Brukseli; |
| --- | --- |

b)

biuro koordynacyjne w Brukseli;

| c) | biuro w Bagdadzie z oddziałem w Basrze; |
| --- | --- |

c)

biuro w Bagdadzie z oddziałem w Basrze;

| d) | biuro w Irbilu (Kurdystan); |
| --- | --- |

d)

biuro w Irbilu (Kurdystan);

| e) | infrastruktura szkoleniowa, szkoleniowcy i eksperci zapewniani przez państwa członkowskie i koordynowani przez EUJUST LEX–IRAQ. |
| --- | --- |

e)

infrastruktura szkoleniowa, szkoleniowcy i eksperci zapewniani przez państwa członkowskie i koordynowani przez EUJUST LEX–IRAQ.

Elementy te zostają opracowane w koncepcji operacji (CONOPS) oraz w planie operacyjnym (OPLAN).

Artykuł 4

Cywilny dowódca operacji

1.   Dyrektor ds. planowania i prowadzenia operacji cywilnych jest cywilnym dowódcą operacji w ramach EUJUST LEX–IRAQ.

2.   Cywilny dowódca operacji pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (KPiB) oraz ogólnym zwierzchnictwem Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) sprawuje dowództwo i kontrolę nad EUJUST LEX–IRAQ na poziomie strategicznym.

3.   Cywilny dowódca operacji zapewnia właściwe i skuteczne wdrażenie decyzji Rady, a także decyzji KPiB, m.in. wydając szefowi misji, stosownie do potrzeb, instrukcje na poziomie strategicznym.

4.   Cały oddelegowany personel pozostaje pod pełnym dowództwem organów krajowych wysyłającego państwa lub wysyłającej instytucji Unii. Organy krajowe przekazują cywilnemu dowódcy operacji kontrolę operacyjną nad swoim personelem oraz swoimi zespołami i jednostkami.

5.   Cywilny dowódca operacji ponosi całkowitą odpowiedzialność za zapewnienie wywiązywania się ze spoczywającego na Unii obowiązku dochowania należytej staranności.

Artykuł 5

Szef misji

1.   Szef misji przyjmuje odpowiedzialność za misję oraz sprawuje nad nią dowództwo i kontrolę w teatrze działań.

2.   Szef misji sprawuje dowództwo i kontrolę nad personelem, zespołami i jednostkami z wysyłających państw, zgodnie z zadaniami wyznaczonymi przez cywilnego dowódcę operacji, a także odpowiada za administrację i logistykę, w tym za majątek, zasoby oraz informacje udostępnione misji.

3.   Szef misji wydaje całemu personelowi misji – w tym osobom zatrudnionym w biurze koordynacyjnym w Brukseli, w biurach w Irbilu i w Bagdadzie, i w oddziale w Basrze – instrukcje służące skutecznemu prowadzeniu misji EUJUST LEX–IRAQ oraz odpowiada za koordynację misji i bieżące zarządzanie nią zgodnie z wydanymi na poziomie strategicznym instrukcjami cywilnego dowódcy operacji.

4.   Szef misji odpowiada za wykonanie budżetu misji. W tym celu szef misji podpisuje z Komisją umowę.

5.   Szef misji odpowiada za nadzór dyscyplinarny nad personelem. Czynności dyscyplinarne w odniesieniu do oddelegowanego personelu są podejmowane przez odpowiedni organ krajowy lub instytucję Unii.

6.   Szef misji reprezentuje EUJUST LEX–IRAQ i zapewnia, by działania misji były odpowiednio widoczne.

Artykuł 6

Personel

1.   Liczebność i umiejętności personelu EUJUST LEX–IRAQ odpowiadają zakresowi zadań misji określonemu w art. 2 i strukturze określonej w art. 3.

2.   Personel EUJUST LEX–IRAQ składa się głównie z personelu oddelegowanego przez państwa członkowskie lub instytucje Unii.

3.   Każde państwo członkowskie lub instytucja Unii ponosi koszty związane z oddelegowanym przez siebie personelem, włącznie z kosztami podróży do miejsca rozmieszczenia i z powrotem, wynagrodzeniem, opieką medyczną oraz dodatkami innymi niż mające zastosowanie diety czy dodatki za trudne warunki pracy i za ponoszone ryzyko.

4.   EUJUST LEX–IRAQ może także, w zależności od potrzeb, zatrudniać na podstawie umów personel międzynarodowy i miejscowy, jeżeli wymagane funkcje nie są zapewnianie przez personel oddelegowany przez państwa członkowskie.

5.   Wszyscy członkowie personelu wykonują swoje obowiązki i czynności w interesie misji. Wszyscy członkowie personelu przestrzegają zasad bezpieczeństwa oraz norm minimalnych ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (2).

Artykuł 7

Status personelu

1.   Tam gdzie to wymagane, status personelu EUJUST LEX–IRAQ, w tym w stosownym przypadku przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do wypełnienia i sprawnego funkcjonowania misji, jest uzgadniany zgodnie z procedurą określoną w art. 37 Traktatu o Unii Europejskiej.

2.   Państwo lub instytucja Unii, które oddelegowały członka personelu, odpowiadają za wszelkie roszczenia związane z oddelegowaniem wniesione przez tego członka personelu lub go dotyczące. Dane państwo lub dana instytucja Unii odpowiadają za wnoszenie powództw przeciwko osobie oddelegowanej.

Artykuł 8

Struktura dowodzenia

1.   EUJUST LEX–IRAQ, jako operacja zarządzania kryzysowego, ma jednolitą strukturę dowodzenia.

2.   KPiB sprawuje z ramienia Rady i WP kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad EUJUST LEX–IRAQ.

3.   Cywilny dowódca operacji, pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym KPiB oraz ogólnym zwierzchnictwem WP, jest dowódcą EUJUST LEX–IRAQ na poziomie strategicznym i jako taki wydaje instrukcje szefowi misji oraz służy mu radą i wsparciem technicznym.

4.   Cywilny dowódca operacji składa sprawozdania Radzie za pośrednictwem WP.

5.   Szef misji sprawuje dowództwo i kontrolę nad EUJUST LEX–IRAQ w teatrze działań i odpowiada bezpośrednio przed cywilnym dowódcą operacji.

Artykuł 9

Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne

1.   KPiB sprawuje z ramienia Rady i WP kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad misją. Niniejszym Rada upoważnia KPiB do podejmowania w tym celu stosownych decyzji, zgodnie z art. 38 akapit trzeci Traktatu o Unii Europejskiej.

2.   Upoważnienie to obejmuje uprawnienia do zmian CONOPS i OPLAN. Obejmuje ono również uprawnienia do podejmowania decyzji dotyczących mianowania szefa misji. Rada zachowuje uprawnienia decyzyjne w odniesieniu do celów i zakończenia misji.

3.   KPiB składa Radzie sprawozdania w regularnych odstępach czasu.

4.   KPiB otrzymuje w regularnych odstępach czasu, stosownie do potrzeb, sprawozdania od cywilnego dowódcy operacji i od szefa misji na tematy objęte zakresem ich odpowiedzialności.

Artykuł 10

Bezpieczeństwo

1.   Cywilny dowódca operacji kieruje pracami szefa misji dotyczącymi planowania środków bezpieczeństwa dla EUJUST LEX–IRAQ i zapewnia ich właściwe i skuteczne wykonywanie zgodnie z art. 4 i 8, w koordynacji z Biurem ds. Bezpieczeństwa Rady.

2.   Szef misji odpowiada za bezpieczeństwo misji i za zapewnienie przestrzegania minimalnych wymogów bezpieczeństwa mających zastosowanie do misji zgodnie z polityką Unii Europejskiej dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy postanowień tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej i z dokumentami uzupełniającymi tę politykę.

3.   W odniesieniu do tych części misji, które prowadzi się w państwach członkowskich, przyjmujące państwo członkowskie podejmuje wszelkie niezbędne i odpowiednie kroki, aby zapewnić uczestnikom i szkoleniowcom bezpieczeństwo na swoim terytorium.

4.   W odniesieniu do biura koordynacyjnego w Brukseli niezbędne i odpowiednie kroki podejmuje Biuro ds. Bezpieczeństwa Sekretariatu Generalnego Rady (SGR) we współpracy z władzami przyjmującego państwa członkowskiego.

5.   Jeżeli szkolenie ma się odbyć w państwie trzecim, Unia – przy udziale zainteresowanych państw członkowskich – zwraca się do organów tego państwa trzeciego, by podjęło odpowiednie działania na rzecz zapewnienia uczestnikom, szkoleniowcom i ekspertom bezpieczeństwa na swoim terytorium.

6.   EUJUST LEX–IRAQ ma wyznaczonego funkcjonariusza ds. bezpieczeństwa misji, który podlega szefowi misji.

7.   Szef misji konsultuje się z KPiB w kwestiach bezpieczeństwa mających wpływ na rozmieszczenie misji zgodnie z instrukcjami WP.

8.   Przed rozmieszczeniem w Iraku lub podróżą do tego kraju członkowie personelu EUJUST LEX–IRAQ, szkoleniowcy i eksperci odbywają obowiązkowe szkolenie w zakresie bezpieczeństwa zorganizowane przez Biuro ds. Bezpieczeństwa SGR oraz w stosownych przypadkach przechodzą badania lekarskie.

9.   Państwa członkowskie dokładają starań, by zapewnić EUJUST LEX–IRAQ – w szczególności biurom w Iraku, personelowi, szkoleniowcom i ekspertom podróżującym do Iraku i po terytorium tego kraju – bezpieczne zakwaterowanie, kamizelki kuloodporne, ścisłą ochronę oraz w razie potrzeby by spełnić inne wymogi bezpieczeństwa na terytorium Iraku. W tym celu szef misji może w zależności od potrzeb zawierać stosowne uzgodnienia z państwami członkowskimi lub organami lokalnymi.

Artykuł 11

Ustalenia finansowe

1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją w okresie od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 czerwca 2011 r. wynosi 17 500 000 EUR.

2.   Decyzje w sprawie finansowej kwoty odniesienia w kolejnych okresach działalności misji podejmuje Rada.

3.   Wszelkimi wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i przepisami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

4.   Z uwagi na szczególną sytuację w Iraku pod względem bezpieczeństwa usługi w Bagdadzie i w Basrze świadczone są w ramach umów zawartych przez Zjednoczone Królestwo lub, w stosownych przypadkach, przez inne państwa członkowskie lub w ramach umów zawartych między władzami Iraku a przedsiębiorstwami świadczącymi te usługi i wystawiającymi za nie fakturę. Wydatki te pokrywane są z budżetu EUJUST LEX–IRAQ. Zjednoczone Królestwo lub inne odnośne państwa członkowskie przedstawiają Radzie, w porozumieniu z szefem misji, sprawozdania z odpowiednimi informacjami o tych wydatkach.

5.   W odniesieniu do działań podjętych w ramach swojej umowy szef misji w pełni podlega Komisji i jest przez nią nadzorowany.

6.   Ustalenia finansowe uwzględniają wymogi operacyjne EUJUST LEX–IRAQ włącznie z kompatybilnością sprzętu.

7.   Wydatki kwalifikują się od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji.

8.   Sprzęt i zaopatrzenie dla biura koordynacyjnego w Brukseli nabywa się lub wynajmuje w imieniu Unii.

Artykuł 12

Udział państw trzecich

1.   Nie naruszając decyzyjnej autonomii Unii ani jej jednolitych ram instytucjonalnych, państwa kandydujące i inne państwa trzecie mogą zostać zaproszone do udziału w EUJUST LEX-IRAQ według zasady, że ponoszą koszty wysłania oddelegowanych przez siebie ekspertów policyjnych lub pracowników cywilnych, w tym koszty wynagrodzenia, dodatków, opieki medycznej, ubezpieczenia od wysokiego ryzyka, koszty podróży do Iraku i z powrotem oraz że w stosownym przypadku wnoszą wkład w wydatki bieżące EUJUST LEX–IRAQ.

2.   Rada upoważnia niniejszym KPiB do podejmowania stosownych decyzji dotyczących akceptacji proponowanych wkładów.

3.   Państwa trzecie wnoszące wkład w EUJUST LEX–IRAQ mają te same prawa i obowiązki w zakresie bieżącego zarządzania misją jak państwa członkowskie biorące udział w misji.

4.   KPiB podejmuje stosowne działania w odniesieniu do uzgodnień dotyczących udziału państw trzecich oraz, o ile jest to wymagane, przedkłada Radzie wniosek wraz z postulatem ewentualnego udziału finansowego lub rzeczowego państw trzecich.

5.   Szczegółowe uzgodnienia dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umów, zgodnie z art. 37 Traktatu o Unii Europejskiej, oraz w razie konieczności podlegają dodatkowym uzgodnieniom technicznym. W przypadku gdy Unia i państwo trzecie zawarły umowę ustanawiającą ramy udziału tego państwa trzeciego w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez UE, postanowienia tej umowy mają zastosowanie w kontekście niniejszej misji.

Artykuł 13

Koordynacja

1.   Bez uszczerbku dla struktury dowodzenia, szef misji ściśle koordynuje swoje działania z delegaturą UE w Iraku, aby zapewnić spójność działań Unii wspierających Irak.

2.   Szef misji ściśle koordynuje swoje działania z szefami placówek dyplomatycznych odpowiednich państw członkowskich.

3.   Szef misji współpracuje z innymi podmiotami międzynarodowymi obecnymi w państwie, zwłaszcza z ONZ.

Artykuł 14

Udostępnianie informacji niejawnych

WP jest upoważniony do udostępniania państwu przyjmującemu i ONZ, w stosownych przypadkach i zgodnie z wymogami operacyjnymi misji, informacji i dokumentów niejawnych UE do poziomu „RESTREINT UE”, powstałych do celów misji, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa. W tym celu zostają dokonane uzgodnienia lokalne.

WP jest upoważniony do udostępniania państwom trzecim powiązanym z niniejszą decyzją dokumentów jawnych UE związanych z obradami Rady dotyczącymi misji, które są objęte tajemnicą zawodową na podstawie art. 6 ust. 1 regulaminu wewnętrznego Rady (3).

Artykuł 15

Monitorowanie wydarzeń

Do celów EUJUST LEX–IRAQ zostaje postawiona w stan gotowości komórka monitorująca.

Artykuł 16

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 czerwca 2012 r.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 14 czerwca 2010 r.

W imieniu Rady

C. ASHTON

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 62 z 9.3.2005, s. 37.

1

(2)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1.

2

(3)  Decyzja Rady 2009/937/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. dotycząca przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady (Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 35).

3

---

| 15.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 149/16 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 149/16

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 14 czerwca 2010 r.

zezwalająca na wprowadzenie do obrotu etylenodiaminotetraoctanu sodu-żelaza(III) jako nowego składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 3729)

(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)

(2010/331/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczące nowej żywności i nowych składników żywności (1), w szczególności jego art. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 4 września 2006 r. przedsiębiorstwo Akzo Nobel Chemicals GmbH zwróciło się do właściwych organów Zjednoczonego Królestwa o zezwolenie na dopuszczenie do obrotu etylenodiaminotetraoctanu sodu-żelaza(III) jako nowego składnika żywności. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 4 września 2006 r. przedsiębiorstwo Akzo Nobel Chemicals GmbH zwróciło się do właściwych organów Zjednoczonego Królestwa o zezwolenie na dopuszczenie do obrotu etylenodiaminotetraoctanu sodu-żelaza(III) jako nowego składnika żywności.

| (2) | W dniu 11 września 2006 r. właściwy organ Zjednoczonego Królestwa do spraw oceny żywności wydał sprawozdanie z wstępnej oceny. W sprawozdaniu tym stwierdzono, że konieczne jest przeprowadzenie dodatkowej oceny. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 11 września 2006 r. właściwy organ Zjednoczonego Królestwa do spraw oceny żywności wydał sprawozdanie z wstępnej oceny. W sprawozdaniu tym stwierdzono, że konieczne jest przeprowadzenie dodatkowej oceny.

| (3) | Komisja poinformowała wszystkie państwa członkowskie o wniosku w dniu 27 listopada 2006 r. Dnia 22 grudnia 2006 r. zwrócono się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) o dokonanie oceny. |
| --- | --- |

(3)

Komisja poinformowała wszystkie państwa członkowskie o wniosku w dniu 27 listopada 2006 r. Dnia 22 grudnia 2006 r. zwrócono się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) o dokonanie oceny.

| (4) | Dnia 26 listopada 2009 r. panel naukowy ds. dodatków do żywności i składników pokarmowych dodawanych do żywności (ANS) przyjął opinię, wydaną na wniosek Komisji, dotyczącą bezpieczeństwa etylenodiaminotetraoctanu sodu-żelaza(III). W opinii tej EFSA uznał, że EDTA nie stanowi zagrożenia, o ile jego dzienne pobranie nie przekracza 1,9 mg na kg masy ciała. |
| --- | --- |

(4)

Dnia 26 listopada 2009 r. panel naukowy ds. dodatków do żywności i składników pokarmowych dodawanych do żywności (ANS) przyjął opinię, wydaną na wniosek Komisji, dotyczącą bezpieczeństwa etylenodiaminotetraoctanu sodu-żelaza(III). W opinii tej EFSA uznał, że EDTA nie stanowi zagrożenia, o ile jego dzienne pobranie nie przekracza 1,9 mg na kg masy ciała.

| (5) | W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 953/2009 z dnia 13 października 2009 r. w sprawie substancji, które mogą być dodawane w szczególnych celach odżywczych do środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego (2), dyrektywie 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych (3) oraz rozporządzeniu (WE) nr 1925/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie dodawania do żywności witamin i składników mineralnych oraz niektórych innych substancji (4) ustanowiono szczegółowe przepisy dotyczące stosowania w żywności witamin, składników mineralnych oraz innych substancji. Stosowanie etylenodiaminotetraoctanu sodu-żelaza(III) powinno być dozwolone bez uszczerbku dla wymogów wyżej wymienionych przepisów. Limity ustanowione w załączniku II do niniejszej decyzji odnoszą się wyłącznie do EDTA i nie naruszają żadnych innych limitów dotyczących dodawania żelaza do żywności. Na podstawie oceny naukowej ustalono, że etylenodiaminotetraoctan sodu-żelaza(III) spełnia kryteria wymienione w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 258/97. |
| --- | --- |

(5)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 953/2009 z dnia 13 października 2009 r. w sprawie substancji, które mogą być dodawane w szczególnych celach odżywczych do środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego (2), dyrektywie 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych (3) oraz rozporządzeniu (WE) nr 1925/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie dodawania do żywności witamin i składników mineralnych oraz niektórych innych substancji (4) ustanowiono szczegółowe przepisy dotyczące stosowania w żywności witamin, składników mineralnych oraz innych substancji. Stosowanie etylenodiaminotetraoctanu sodu-żelaza(III) powinno być dozwolone bez uszczerbku dla wymogów wyżej wymienionych przepisów. Limity ustanowione w załączniku II do niniejszej decyzji odnoszą się wyłącznie do EDTA i nie naruszają żadnych innych limitów dotyczących dodawania żelaza do żywności. Na podstawie oceny naukowej ustalono, że etylenodiaminotetraoctan sodu-żelaza(III) spełnia kryteria wymienione w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 258/97.

| (6) | Aby mieć pewność, że pobranie EDTA u dzieci nie przekracza dopuszczalnego dziennego pobrania, należy ustanowić ograniczenia dotyczące dodawania EDTA do żywności. |
| --- | --- |

(6)

Aby mieć pewność, że pobranie EDTA u dzieci nie przekracza dopuszczalnego dziennego pobrania, należy ustanowić ograniczenia dotyczące dodawania EDTA do żywności.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zezwala się na dopuszczenie etylenodiaminotetraoctanu sodu-żelaza(III) do obrotu w Unii jako źródła żelaza zgodnie ze specyfikacją w załączniku I do stosowania w żywności jako nowy składnik żywności bez uszczerbku dla szczegółowych przepisów rozporządzenia (WE) nr 953/2009, dyrektywy 2002/46/WE lub rozporządzenia (WE) nr 1925/2006.

Maksymalną zawartość etylenodiaminotetraoctanu sodu-żelaza(III) (wyrażoną jako bezwodnik EDTA) w żywności ustanawia się w załączniku II.

Artykuł 2

Nowy składnik żywności, dopuszczony do obrotu na mocy niniejszej decyzji, jest oznaczany na etykiecie zawierających go środków spożywczych jako „Etylenodiaminotetraoctan sodu-żelaza(III)”.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Akzo Nobel Chemicals GmbH, Kreuzauer Strasse 46, D – 52355 Düren.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 czerwca 2010 r.

W imieniu Komisji

John DALLI

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 43 z 14.2.1997, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 269 z 14.10.2009, s. 9.

2

(3)  Dz.U. L 183 z 12.7.2002, s. 51.

3

(4)  Dz.U. L 404 z 30.12.2006, s. 26.

4

---

ZAŁĄCZNIK I

Specyfikacja etylenodiaminotetraoctanu sodu-żelaza(III)

OPIS

Etylenodiaminotetraoctan sodu-żelaza(III) jest żółtobrązowym, sypkim proszkiem bez zapachu, o czystości chemicznej przekraczającej 99 % (w/w). Dobrze rozpuszcza się w wodzie.

| Nr CAS | : | 18154-32-0 (postać bezwodna Nr CAS: 15708-41-5) |
| --- | --- | --- |
| Wzór chemiczny | : | C10H12FeN2NaO8 * 3H2O |
| Wzór strukturalny | : | |

Nr CAS

:

18154-32-0 (postać bezwodna Nr CAS: 15708-41-5)

Wzór chemiczny

:

C10H12FeN2NaO8 * 3H2O

Wzór strukturalny

:

Image

| Właściwości chemiczne etylenodiaminotetraoctanu sodu-żelaza(III) bez uszczerbku dla przepisów rozporządzenia (WE) nr 953/2009, dyrektywy 2002/46/WE lub rozporządzenia (WE) nr 1925/2006 |
| --- |
| pH 1 % roztworu | 3,5 do 5,5 |
| Żelazo | 12,5 % do 13,5 % |
| Sód | 5,5 % |
| Woda | 12,8 % |
| Substancje organiczne (CHNO) | 68,4 % |
| EDTA – kwas etylenodiaminotetraoctowy | 65,5 % do 70,5 % |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | nie więcej niż 0,1 % |
| Kwas nitrylotrioctowy | nie więcej niż 0,1 % |

Właściwości chemiczne etylenodiaminotetraoctanu sodu-żelaza(III) bez uszczerbku dla przepisów rozporządzenia (WE) nr 953/2009, dyrektywy 2002/46/WE lub rozporządzenia (WE) nr 1925/2006

pH 1 % roztworu

3,5 do 5,5

Żelazo

12,5 % do 13,5 %

Sód

5,5 %

Woda

12,8 %

Substancje organiczne (CHNO)

68,4 %

EDTA – kwas etylenodiaminotetraoctowy

65,5 % do 70,5 %

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

nie więcej niż 0,1 %

Kwas nitrylotrioctowy

nie więcej niż 0,1 %

---

ZAŁĄCZNIK II

Maksymalna zawartość etylenodiaminotetraoctanu sodu-żelaza(III) (wyrażona jako bezwodnik EDTA)

| Dodatki do żywności (zgodnie z dyrektywą 2002/46/WE) | Dzieci: 18 mg na dawkę dzienną stosownie do zaleceń producenta |
| --- | --- |
| Dorośli: 75 mg na dawkę dzienną stosownie do zaleceń producenta |
| Żywność dietetyczna (zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 953/2009) | 12 mg EDTA na 100 g gotowej żywności |
| Wzbogacona żywność (zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1925/2006) | 12 mg EDTA na 100 g gotowej żywności |

Dodatki do żywności (zgodnie z dyrektywą 2002/46/WE)

Dzieci: 18 mg na dawkę dzienną stosownie do zaleceń producenta

Dorośli: 75 mg na dawkę dzienną stosownie do zaleceń producenta

Żywność dietetyczna (zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 953/2009)

12 mg EDTA na 100 g gotowej żywności

Wzbogacona żywność (zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1925/2006)

12 mg EDTA na 100 g gotowej żywności

---

IV Akty przyjęte przed dniem 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu WE, Traktatu UE i Traktatu Euratom

| 15.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 149/20 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 149/20

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 10 grudnia 2008 r.

w sprawie pomocy państwa C 31/06 (ex N 621/05), którą Włochy wdrożyły w formie nadzwyczajnych środków na rzecz zapobiegania ptasiej grypie

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 7802)

(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)

(2010/332/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanym artykułem i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   PROCEDURA

| (1) | Pismem z dnia 9 grudnia 2005 r., zarejestrowanym w dniu 13 grudnia 2005 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej powiadomiło Komisję, na mocy art. 88 ust. 3 Traktatu, o art. 5 ustawy nr 244 z dnia 30 listopada 2005 r. (ustawy 244/05). |
| --- | --- |

(1)

Pismem z dnia 9 grudnia 2005 r., zarejestrowanym w dniu 13 grudnia 2005 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej powiadomiło Komisję, na mocy art. 88 ust. 3 Traktatu, o art. 5 ustawy nr 244 z dnia 30 listopada 2005 r. (ustawy 244/05).

| (2) | Faksem z dnia 14 lutego 2006 r. (nr ref. AGR 4535) i z dnia 20 marca 2006 r. (nr ref. 7800) Komisja zwróciła się o dodatkowe informacje. |
| --- | --- |

(2)

Faksem z dnia 14 lutego 2006 r. (nr ref. AGR 4535) i z dnia 20 marca 2006 r. (nr ref. 7800) Komisja zwróciła się o dodatkowe informacje.

| (3) | Mailem z dnia 2 marca 2006 r., zarejestrowanym w dniu 3 marca 2006 r., władze włoskie przekazały Komisji art. 1a ust. 8 i 10–14 projektu ustawy z przekształcenia dekretu z mocą ustawy nr 2 z dnia 10 stycznia 2006 r. Wspomniany dekret z mocą ustawy został przekształcony w ustawę, ze zmianami, ustawą nr 81 z dnia 11 marca 2006 r. (ustawa 81/06). Ustawa ta wprowadza zmiany w art. 5 ustawy 244/05. Przepisy przewidziane w art. 1a, ustanawiające Fundusz na rzecz zwalczania nadzwyczajnego kryzysu w sektorze drobiu, zostały przeanalizowane w ramach dokumentacji pomocy państwa N 322/06. |
| --- | --- |

(3)

Mailem z dnia 2 marca 2006 r., zarejestrowanym w dniu 3 marca 2006 r., władze włoskie przekazały Komisji art. 1a ust. 8 i 10–14 projektu ustawy z przekształcenia dekretu z mocą ustawy nr 2 z dnia 10 stycznia 2006 r. Wspomniany dekret z mocą ustawy został przekształcony w ustawę, ze zmianami, ustawą nr 81 z dnia 11 marca 2006 r. (ustawa 81/06). Ustawa ta wprowadza zmiany w art. 5 ustawy 244/05. Przepisy przewidziane w art. 1a, ustanawiające Fundusz na rzecz zwalczania nadzwyczajnego kryzysu w sektorze drobiu, zostały przeanalizowane w ramach dokumentacji pomocy państwa N 322/06.

| (4) | Mailem z dnia 20 kwietnia 2006 r., zarejestrowanym w dniu 25 kwietnia 2006 r., władze włoskie dostarczyły dodatkowych informacji. |
| --- | --- |

(4)

Mailem z dnia 20 kwietnia 2006 r., zarejestrowanym w dniu 25 kwietnia 2006 r., władze włoskie dostarczyły dodatkowych informacji.

| (5) | Pismem z dnia 13 czerwca 2006 r. Komisja zwróciła się do władz włoskich o przedłużenie o 30 dni terminu określonego w art. 4 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (1) w celu umożliwienia jej podjęcia decyzji, tj. do dnia 26 lipca 2006 r., uwzględniając przy tym terminy tłumaczenia samej decyzji. |
| --- | --- |

(5)

Pismem z dnia 13 czerwca 2006 r. Komisja zwróciła się do władz włoskich o przedłużenie o 30 dni terminu określonego w art. 4 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (1) w celu umożliwienia jej podjęcia decyzji, tj. do dnia 26 lipca 2006 r., uwzględniając przy tym terminy tłumaczenia samej decyzji.

| (6) | Mailem z dnia 22 czerwca 2006 r., zarejestrowanym w dniu 23 czerwca 2006 r., władze włoskie wyraziły zgodę na przedłużenie terminu, o które zwróciła się Komisja. |
| --- | --- |

(6)

Mailem z dnia 22 czerwca 2006 r., zarejestrowanym w dniu 23 czerwca 2006 r., władze włoskie wyraziły zgodę na przedłużenie terminu, o które zwróciła się Komisja.

| (7) | Pismem z dnia 5 lipca 2006 r. Komisja poinformowała Włochy o decyzji o wszczęciu postępowania na mocy art. 88 ust. 2 Traktatu, wobec części odnośnych środków pomocy. |
| --- | --- |

(7)

Pismem z dnia 5 lipca 2006 r. Komisja poinformowała Włochy o decyzji o wszczęciu postępowania na mocy art. 88 ust. 2 Traktatu, wobec części odnośnych środków pomocy.

| (8) | Pismem z dnia 19 lipca 2006 r., zarejestrowanym w dniu 3 sierpnia 2006 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji uwagi władz włoskich dotyczące decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. |
| --- | --- |

(8)

Pismem z dnia 19 lipca 2006 r., zarejestrowanym w dniu 3 sierpnia 2006 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji uwagi władz włoskich dotyczące decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego.

| (9) | Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag na temat odnośnego środka pomocy. |
| --- | --- |

(9)

Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag na temat odnośnego środka pomocy.

| (10) | Komisja nie otrzymała od zainteresowanych stron uwag dotyczących tej kwestii. |
| --- | --- |

(10)

Komisja nie otrzymała od zainteresowanych stron uwag dotyczących tej kwestii.

| (11) | Pismem z dnia 7 maja 2008 r. Komisja zwróciła się do władz włoskich o dodatkowe informacje, które umożliwiłyby jej zamknięcie niniejszej sprawy. Władze włoskie nie udzieliły odpowiedzi. |
| --- | --- |

(11)

Pismem z dnia 7 maja 2008 r. Komisja zwróciła się do władz włoskich o dodatkowe informacje, które umożliwiłyby jej zamknięcie niniejszej sprawy. Władze włoskie nie udzieliły odpowiedzi.

| (12) | Pismem z dnia 30 października 2008 r. Komisja przesłała władzom włoskim przypomnienie. Pismami z dnia 4 listopada 2008 r. władze włoskie przekazały Komisji informacje, o które zwrócono się w piśmie z dnia 7 maja 2008 r., potwierdzając, że nie wprowadziły środków interwencyjnych, o których mowa w art. 5 ust. 1, 3a i 3c dekretu z mocą ustawy nr 202/2005, zmienionym art. 1a ust. 7 ustawy nr 81/06. |
| --- | --- |

(12)

Pismem z dnia 30 października 2008 r. Komisja przesłała władzom włoskim przypomnienie. Pismami z dnia 4 listopada 2008 r. władze włoskie przekazały Komisji informacje, o które zwrócono się w piśmie z dnia 7 maja 2008 r., potwierdzając, że nie wprowadziły środków interwencyjnych, o których mowa w art. 5 ust. 1, 3a i 3c dekretu z mocą ustawy nr 202/2005, zmienionym art. 1a ust. 7 ustawy nr 81/06.

II.   OPIS

| (13) | Nadzwyczajne środki na rzecz zapobiegania ptasiej grypie. |
| --- | --- |

(13)

Nadzwyczajne środki na rzecz zapobiegania ptasiej grypie.

| (14) | Artykuł 5 dekretu z mocą ustawy nr 202 (dekret z mocą ustawy 202/05) z dnia 1 października 2005 r., przekształconego w ustawę nr 244 (ustawa 244/05) (3) z dnia 30 listopada 2005 r., zmieniony art. 1a ust. 7 ustawy nr 81 (ustawa 81/06) z dnia 11 marca 2006 r. z przekształcenia dekretu z mocą ustawy nr 2 z dnia 10 stycznia 2006 r. |
| --- | --- |

(14)

Artykuł 5 dekretu z mocą ustawy nr 202 (dekret z mocą ustawy 202/05) z dnia 1 października 2005 r., przekształconego w ustawę nr 244 (ustawa 244/05) (3) z dnia 30 listopada 2005 r., zmieniony art. 1a ust. 7 ustawy nr 81 (ustawa 81/06) z dnia 11 marca 2006 r. z przekształcenia dekretu z mocą ustawy nr 2 z dnia 10 stycznia 2006 r.

| (15) | Dekret Ministerstwa Polityki Rolnej z dnia 13 stycznia 2006 r. (dekret z dnia 13 stycznia 2006 r.) ustanawiający szczegółowe zasady stosowania przepisów dotyczących wycofywania mięsa drobiowego z rynku w rozumieniu art. 5 ust. 1 i 2 ustawy (4) 244/2005. |
| --- | --- |

(15)

Dekret Ministerstwa Polityki Rolnej z dnia 13 stycznia 2006 r. (dekret z dnia 13 stycznia 2006 r.) ustanawiający szczegółowe zasady stosowania przepisów dotyczących wycofywania mięsa drobiowego z rynku w rozumieniu art. 5 ust. 1 i 2 ustawy (4) 244/2005.

| (16) | Artykuł 1a ust. 8, 10, 11 i 12 ustawy 81/06 (5). |
| --- | --- |

(16)

Artykuł 1a ust. 8, 10, 11 i 12 ustawy 81/06 (5).

| (17) | Zasoby służące do finansowania poszczególnych środków pochodzą z budżetu krajowego. Władze włoskie wyasygnowały z budżetu kwotę 120 mln EUR, podzieloną w następujący sposób: 20 mln EUR przeznaczone na pomoc żywnościową i 100 mln EUR na utworzenie Funduszu na rzecz Zwalczania Nadzwyczajnego Kryzysu w Sektorze Drobiowym. |
| --- | --- |

(17)

Zasoby służące do finansowania poszczególnych środków pochodzą z budżetu krajowego. Władze włoskie wyasygnowały z budżetu kwotę 120 mln EUR, podzieloną w następujący sposób: 20 mln EUR przeznaczone na pomoc żywnościową i 100 mln EUR na utworzenie Funduszu na rzecz Zwalczania Nadzwyczajnego Kryzysu w Sektorze Drobiowym.

| (18) | Celem władz włoskich było przyznanie pomocy do dnia 1 stycznia 2007 r. Do chwili obecnej nie przyznano jednak żadnej pomocy w ramach tego programu. |
| --- | --- |

(18)

Celem władz włoskich było przyznanie pomocy do dnia 1 stycznia 2007 r. Do chwili obecnej nie przyznano jednak żadnej pomocy w ramach tego programu.

| (19) | Fermy drobiu, ubojnie i zakłady przetwórcze mięsa drobiowego, hurtownie mięsa drobiowego i zakłady produkujące żywność dla drobiu. |
| --- | --- |

(19)

Fermy drobiu, ubojnie i zakłady przetwórcze mięsa drobiowego, hurtownie mięsa drobiowego i zakłady produkujące żywność dla drobiu.

| (20) | Artykuł 5 dekretu z mocą ustawy 202/05, zmieniony art. 1a ust. 7 ustawy 81/06 przewiduje:






  a) | skup przez AGEA 17 000 ton mięsa drobiowego i innych produktów drobiowych przeznaczonych na pomoc humanitarną (ust. 1 i 2); |
| --- | --- | --- |

(20)

Artykuł 5 dekretu z mocą ustawy 202/05, zmieniony art. 1a ust. 7 ustawy 81/06 przewiduje:

a)

skup przez AGEA 17 000 ton mięsa drobiowego i innych produktów drobiowych przeznaczonych na pomoc humanitarną (ust. 1 i 2);

| b) | zawieszenie płatności podatków, składek na ubezpieczenia społeczne i weksli dla podmiotów z sektora drobiowego (ust. 3a); |
| --- | --- |

b)

zawieszenie płatności podatków, składek na ubezpieczenia społeczne i weksli dla podmiotów z sektora drobiowego (ust. 3a);

| c) | przyznanie pomocy na pożyczki przeznaczone na restrukturyzację i przekształcenie zakładów drobiowych dotkniętych nadzwyczajnym kryzysem w sektorze drobiowym (ust. 3c). |
| --- | --- |

c)

przyznanie pomocy na pożyczki przeznaczone na restrukturyzację i przekształcenie zakładów drobiowych dotkniętych nadzwyczajnym kryzysem w sektorze drobiowym (ust. 3c).

| (21) | Artykuł 1a ust. 8, 10, 11 i 12 ustawy 81/06 stanowi utworzenie przy Ministerstwie Rolnictwa Funduszu na rzecz Zwalczania Nadzwyczajnego Kryzysu w Sektorze Drobiowym (zwanego „funduszem”), zasilonego pulą środków budżetowych w wysokości 100 mln EUR na rok 2006 r., do wykorzystania:






  a) | na pomoc przeznaczoną na ratowanie i restrukturyzację sektora drobiowego (zgodnie z wytycznymi wspólnotowymi dotyczącymi pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (6)); |
| --- | --- | --- |

(21)

Artykuł 1a ust. 8, 10, 11 i 12 ustawy 81/06 stanowi utworzenie przy Ministerstwie Rolnictwa Funduszu na rzecz Zwalczania Nadzwyczajnego Kryzysu w Sektorze Drobiowym (zwanego „funduszem”), zasilonego pulą środków budżetowych w wysokości 100 mln EUR na rok 2006 r., do wykorzystania:

a)

na pomoc przeznaczoną na ratowanie i restrukturyzację sektora drobiowego (zgodnie z wytycznymi wspólnotowymi dotyczącymi pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (6));

| b) | na rekompensatę dla hodowców z tytułu utraty dochodów lub dodatkowych wydatków poniesionych w ramach wdrożenia wspólnotowych, krajowych lub regionalnych programów zapobiegania ptasiej grypie i jej zwalczania oraz pośrednich szkód wynikających z ograniczeń przemieszczania zwierząt lub okresów wstrzymania produkcji, nałożonych przez władze sanitarne; |
| --- | --- |

b)

na rekompensatę dla hodowców z tytułu utraty dochodów lub dodatkowych wydatków poniesionych w ramach wdrożenia wspólnotowych, krajowych lub regionalnych programów zapobiegania ptasiej grypie i jej zwalczania oraz pośrednich szkód wynikających z ograniczeń przemieszczania zwierząt lub okresów wstrzymania produkcji, nałożonych przez władze sanitarne;

| c) | na pomoc związaną z zaprzestaniem działalności produkcyjnej (zgodnie z pkt 9 wytycznych Wspólnoty (7) dotyczących pomocy państwa dla sektora rolnego – „wytyczne”); |
| --- | --- |

c)

na pomoc związaną z zaprzestaniem działalności produkcyjnej (zgodnie z pkt 9 wytycznych Wspólnoty (7) dotyczących pomocy państwa dla sektora rolnego – „wytyczne”);

| d) | na inwestycje w gospodarstwach drobiarskich na rzecz środków bezpieczeństwa biologicznego i środków sanitarnych; |
| --- | --- |

d)

na inwestycje w gospodarstwach drobiarskich na rzecz środków bezpieczeństwa biologicznego i środków sanitarnych;

| e) | na ubój zwierząt, na żądanie władz sanitarnych, uzasadniony dobrostanem zwierząt w przypadku zagęszczenia struktur produkcyjnych lub zakazem przeładunku zwierząt. |
| --- | --- |

e)

na ubój zwierząt, na żądanie władz sanitarnych, uzasadniony dobrostanem zwierząt w przypadku zagęszczenia struktur produkcyjnych lub zakazem przeładunku zwierząt.

| (22) | Artykuł 1a ust. 12 ustawy 81/06 stanowi, że środki stosowania pomocy finansowanej przez fundusz zostaną przyjęte dekretami Ministerstwa Rolnictwa i Ministerstwa Zdrowia. Władze włoskie zobowiązały się w mailu z dnia 20 kwietnia 2006 r. do poinformowania Komisji, zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu, o wspomnianych dekretach. |
| --- | --- |

(22)

Artykuł 1a ust. 12 ustawy 81/06 stanowi, że środki stosowania pomocy finansowanej przez fundusz zostaną przyjęte dekretami Ministerstwa Rolnictwa i Ministerstwa Zdrowia. Władze włoskie zobowiązały się w mailu z dnia 20 kwietnia 2006 r. do poinformowania Komisji, zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu, o wspomnianych dekretach.

| (23) | Mailem z dnia 23 maja 2006 r., zarejestrowanym tego samego dnia, stałe przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej powiadomiło Komisję, zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu, o projekcie dekretu ministerialnego dotyczącego środków stosowania pomocy finansowanej przez fundusz. Środki te zostały zatwierdzone w ramach dokumentacji pomocy państwa N 322/06 (8). |
| --- | --- |

(23)

Mailem z dnia 23 maja 2006 r., zarejestrowanym tego samego dnia, stałe przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej powiadomiło Komisję, zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu, o projekcie dekretu ministerialnego dotyczącego środków stosowania pomocy finansowanej przez fundusz. Środki te zostały zatwierdzone w ramach dokumentacji pomocy państwa N 322/06 (8).

| (24) | Komisja wielokrotnie zalecała władzom włoskim niekontynuowanie środka, o którym mowa w art. 5 dekretu z mocą ustawy 202/05 dotyczącym skupu mięsa mrożonego na pomoc humanitarną (9). |
| --- | --- |

(24)

Komisja wielokrotnie zalecała władzom włoskim niekontynuowanie środka, o którym mowa w art. 5 dekretu z mocą ustawy 202/05 dotyczącym skupu mięsa mrożonego na pomoc humanitarną (9).

| (25) | Dekret z dnia 13 stycznia 2006 r., który porządkuje szczegółowe zasady, których AGEA musi przestrzegać przy skupie produktów drobiowych pochodzących ze Wspólnoty, przewiduje następujące ceny skupu:







  Tusze i kawałki mięsa | EUR/kg
  świeżego mięsa | EUR/kg
  mrożonego mięsa |
| --- | --- | --- | --- |
| Kurczęta Golden lub Livournais | 2,40 | 2,10 |
| Kurczęta „Vallespluga” | 2,40 | 2,10 |
| Kurczęta | 1,40 | 1,20 |
| Nogi kurcząt | 1,40 | 1,20 |
| Skrzydła kurcząt | 1,00 | 0,80 |
| Podudzia indyka | 1,00 | 0,80 |
| Nogi indyka | 1,10 | 0,90 |
| Skrzydła indyka | 1,00 | 0,80 |
| Indyk (piersi) | 1,30 | 1,10 |
| Perliczki i kaczki | 2,40 | 2,10 |

(25)

Dekret z dnia 13 stycznia 2006 r., który porządkuje szczegółowe zasady, których AGEA musi przestrzegać przy skupie produktów drobiowych pochodzących ze Wspólnoty, przewiduje następujące ceny skupu:

Tusze i kawałki mięsa

EUR/kg

świeżego mięsa

EUR/kg

mrożonego mięsa

Kurczęta Golden lub Livournais

2,40

2,10

Kurczęta „Vallespluga”

2,40

2,10

Kurczęta

1,40

1,20

Nogi kurcząt

1,40

1,20

Skrzydła kurcząt

1,00

0,80

Podudzia indyka

1,00

0,80

Nogi indyka

1,10

0,90

Skrzydła indyka

1,00

0,80

Indyk (piersi)

1,30

1,10

Perliczki i kaczki

2,40

2,10

| (26) | W ramach pomocy humanitarnej swoje produkty może zaoferować każda osoba fizyczna lub prawna działająca w sektorze hodowli i przetwarzania mięsa drobiowego od ponad 12 miesięcy od daty wejścia w życia dekretu z dnia 13 stycznia 2006 r. i wpisanych do rejestru przedsiębiorstw prowadzonego przez Izbę Handlową w zakresie tej działalności. |
| --- | --- |

(26)

W ramach pomocy humanitarnej swoje produkty może zaoferować każda osoba fizyczna lub prawna działająca w sektorze hodowli i przetwarzania mięsa drobiowego od ponad 12 miesięcy od daty wejścia w życia dekretu z dnia 13 stycznia 2006 r. i wpisanych do rejestru przedsiębiorstw prowadzonego przez Izbę Handlową w zakresie tej działalności.

III.   OPIS POWODÓW, KTÓRE SKŁONIŁY DO WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA

| (27) | Jeśli chodzi o środki, o których mowa w art. 1a ust. 8, 10, 11 i 12 ustawy 81/06, który ustanawia fundusz do wykorzystania w celu sfinansowania środków opisanych w motywie 21 lit. a)–e) niniejszej ostatecznej decyzji, zostały one przeanalizowane w ramach dokumentacji pomocy państwa N 322/06 i zostały uznane za zgodne ze wspólnym rynkiem (10), ponieważ spełniają istotne w tym względzie warunki pkt 4.1, 4.2, 9 i 11.4 wytycznych (11). |
| --- | --- |

(27)

Jeśli chodzi o środki, o których mowa w art. 1a ust. 8, 10, 11 i 12 ustawy 81/06, który ustanawia fundusz do wykorzystania w celu sfinansowania środków opisanych w motywie 21 lit. a)–e) niniejszej ostatecznej decyzji, zostały one przeanalizowane w ramach dokumentacji pomocy państwa N 322/06 i zostały uznane za zgodne ze wspólnym rynkiem (10), ponieważ spełniają istotne w tym względzie warunki pkt 4.1, 4.2, 9 i 11.4 wytycznych (11).

| (28) | Niniejsza decyzja odnosi się więc do środków, o których mowa w motywie 20 lit. a), b) i c), a które obejmują skup przez AGEA 17 000 ton mięsa drobiowego i innych produktów drobiowych przeznaczonych na pomoc humanitarną, zawieszenie płatności podatków, składek na ubezpieczenia społeczne i weksli dla podmiotów z sektora drobiowego oraz przyznanie pomocy na pożyczki przeznaczone na restrukturyzację i przekształcenie zakładów drobiowych dotkniętych kryzysem. |
| --- | --- |

(28)

Niniejsza decyzja odnosi się więc do środków, o których mowa w motywie 20 lit. a), b) i c), a które obejmują skup przez AGEA 17 000 ton mięsa drobiowego i innych produktów drobiowych przeznaczonych na pomoc humanitarną, zawieszenie płatności podatków, składek na ubezpieczenia społeczne i weksli dla podmiotów z sektora drobiowego oraz przyznanie pomocy na pożyczki przeznaczone na restrukturyzację i przekształcenie zakładów drobiowych dotkniętych kryzysem.

| (29) | Środki opisane w motywie 20 wydają się odpowiadać definicji pomocy państwa, ponieważ zostały przyznane przy użyciu zasobów państwowych, w formie rezygnacji z dochodów podatkowych przez władze publiczne lub w formie cen skupu mięsa drobiowego, a także mogą wpływać na wymianę handlową z powodu pozycji, jaką Włochy posiadają w odnośnej produkcji (Włochy były czwartym producentem mięsa drobiowego w Unii w 2004 r.). |
| --- | --- |

(29)

Środki opisane w motywie 20 wydają się odpowiadać definicji pomocy państwa, ponieważ zostały przyznane przy użyciu zasobów państwowych, w formie rezygnacji z dochodów podatkowych przez władze publiczne lub w formie cen skupu mięsa drobiowego, a także mogą wpływać na wymianę handlową z powodu pozycji, jaką Włochy posiadają w odnośnej produkcji (Włochy były czwartym producentem mięsa drobiowego w Unii w 2004 r.).

| (30) | Władze włoskie nie dostarczyły żadnych informacji mogących uzasadnić wspomniane środki w świetle zasad mających zastosowanie w zakresie pomocy państwa, w szczególności w świetle pkt 11.4 wytycznych (12) i wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (13). W konsekwencji Komisja nie mogła wykluczyć, że przewidziana pomoc stanowi pomoc na prowadzenie działalności, inaczej mówiąc pomoc, której celem jest zwolnienie przedsiębiorstwa z kosztów, jakie w normalnych warunkach przedsiębiorstwo musiałoby ponieść w związku z codziennym zarządzaniem lub zwykłą działalnością. |
| --- | --- |

(30)

Władze włoskie nie dostarczyły żadnych informacji mogących uzasadnić wspomniane środki w świetle zasad mających zastosowanie w zakresie pomocy państwa, w szczególności w świetle pkt 11.4 wytycznych (12) i wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (13). W konsekwencji Komisja nie mogła wykluczyć, że przewidziana pomoc stanowi pomoc na prowadzenie działalności, inaczej mówiąc pomoc, której celem jest zwolnienie przedsiębiorstwa z kosztów, jakie w normalnych warunkach przedsiębiorstwo musiałoby ponieść w związku z codziennym zarządzaniem lub zwykłą działalnością.

| (31) | Komisja wszczęła więc postępowanie, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu WE, ponieważ miała wątpliwości co do zgodności środków, o których mowa w art. 5 dekretu z mocą ustawy 202/05, zmienionego art. 1a ust. 7 ustawy nr 81/06. Zgodnie ze wspomnianym art. 87 za zgodną ze wspólnym rynkiem może zostać uznana pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. |
| --- | --- |

(31)

Komisja wszczęła więc postępowanie, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu WE, ponieważ miała wątpliwości co do zgodności środków, o których mowa w art. 5 dekretu z mocą ustawy 202/05, zmienionego art. 1a ust. 7 ustawy nr 81/06. Zgodnie ze wspomnianym art. 87 za zgodną ze wspólnym rynkiem może zostać uznana pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

IV.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

| (32) | Po wszczęciu postępowania Komisja nie otrzymała żadnych uwag. |
| --- | --- |

(32)

Po wszczęciu postępowania Komisja nie otrzymała żadnych uwag.

V.   UWAGI WŁOCH

| (33) | Władze włoskie przesłały swoje uwagi dotyczące wszczęcia postępowania pismem z dnia 19 lipca 2006 r., zarejestrowanym w dniu 3 sierpnia 2006 r. |
| --- | --- |

(33)

Władze włoskie przesłały swoje uwagi dotyczące wszczęcia postępowania pismem z dnia 19 lipca 2006 r., zarejestrowanym w dniu 3 sierpnia 2006 r.

| (34) | Na wstępie władze włoskie zwracają Komisji uwagę na fakt, że mimo nadzwyczajnej sytuacji szczególne środki nie zostały jeszcze przyjęte. |
| --- | --- |

(34)

Na wstępie władze włoskie zwracają Komisji uwagę na fakt, że mimo nadzwyczajnej sytuacji szczególne środki nie zostały jeszcze przyjęte.

| (35) | Następnie władze włoskie odnoszą się do pkt 18 decyzji o wszczęciu postępowania, który stanowi, że zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(35)

Następnie władze włoskie odnoszą się do pkt 18 decyzji o wszczęciu postępowania, który stanowi, że zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (36) | Wnioskują z tego, że zgodnie z wykładnią nadaną zgodnie z duchem i literą przepisów pomoc państwa nie jest zakazana w sposób systematyczny i bezwzględny, a wyłącznie w zakresie, w jakim zakłóca wymianę handlową i zapewnia przedsiębiorstwom będącym jej beneficjentami uprzywilejowaną pozycję na rynku. |
| --- | --- |

(36)

Wnioskują z tego, że zgodnie z wykładnią nadaną zgodnie z duchem i literą przepisów pomoc państwa nie jest zakazana w sposób systematyczny i bezwzględny, a wyłącznie w zakresie, w jakim zakłóca wymianę handlową i zapewnia przedsiębiorstwom będącym jej beneficjentami uprzywilejowaną pozycję na rynku.

| (37) | Władze włoskie uważają, że w niniejszym przypadku można uznać, że okoliczności te są jak najbardziej wykluczone, ponieważ intencją ustawodawcy było jednie ustanowienie programu częściowej rekompensaty a posteriori strat powstałych w wyniku kryzysu w sektorze. |
| --- | --- |

(37)

Władze włoskie uważają, że w niniejszym przypadku można uznać, że okoliczności te są jak najbardziej wykluczone, ponieważ intencją ustawodawcy było jednie ustanowienie programu częściowej rekompensaty a posteriori strat powstałych w wyniku kryzysu w sektorze.

| (38) | W tym względzie podkreślają w szczególności, że środki, o których mowa w lit. b) (zawieszenie płatności podatków, składek na ubezpieczenia społeczne i weksli dla podmiotów z sektora drobiowego (art. 1a ust. 7 pkt 3a ustawy 81/06)), miałyby zastosowanie jako pomoc de minimis, gdyby trzyletni budżet przyznany przez Włochy nie został w całości wykorzystany na inny środek. |
| --- | --- |

(38)

W tym względzie podkreślają w szczególności, że środki, o których mowa w lit. b) (zawieszenie płatności podatków, składek na ubezpieczenia społeczne i weksli dla podmiotów z sektora drobiowego (art. 1a ust. 7 pkt 3a ustawy 81/06)), miałyby zastosowanie jako pomoc de minimis, gdyby trzyletni budżet przyznany przez Włochy nie został w całości wykorzystany na inny środek.

| (39) | Władze włoskie przywołują pkt 22 decyzji o wszczęciu postępowania, który odnosi się do możliwości odstępstwa na mocy art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, zgodnie z którym za zgodną ze wspólnym rynkiem może zostać uznana pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. |
| --- | --- |

(39)

Władze włoskie przywołują pkt 22 decyzji o wszczęciu postępowania, który odnosi się do możliwości odstępstwa na mocy art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, zgodnie z którym za zgodną ze wspólnym rynkiem może zostać uznana pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

| (40) | W tym względzie władze precyzują, że niniejszy przypadek jest niepodważalnie powszechnie znaną sytuacją i że zgodnie z utrwalonymi zasadami doktryny i orzecznictwa powszechnie znanych okoliczności nie trzeba wykazywać w oparciu o dowody, ponieważ te ostatnie są niezbędne jedynie w sytuacjach, w których ustalenie okoliczności faktycznych wzbudza wątpliwości i ma niepewny charakter. |
| --- | --- |

(40)

W tym względzie władze precyzują, że niniejszy przypadek jest niepodważalnie powszechnie znaną sytuacją i że zgodnie z utrwalonymi zasadami doktryny i orzecznictwa powszechnie znanych okoliczności nie trzeba wykazywać w oparciu o dowody, ponieważ te ostatnie są niezbędne jedynie w sytuacjach, w których ustalenie okoliczności faktycznych wzbudza wątpliwości i ma niepewny charakter.

| (41) | Władze włoskie zwracają uwagę Komisji na fakt, że gdyby uznała ona, że art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu nie znajduje zastosowania w przypadku zaproponowanego środka, powinien on zostać dopuszczony w oparciu o art. 87 ust. 2 lit. b), który stanowi, że zgodna ze wspólnym rynkiem jest pomoc mająca na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi. |
| --- | --- |

(41)

Władze włoskie zwracają uwagę Komisji na fakt, że gdyby uznała ona, że art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu nie znajduje zastosowania w przypadku zaproponowanego środka, powinien on zostać dopuszczony w oparciu o art. 87 ust. 2 lit. b), który stanowi, że zgodna ze wspólnym rynkiem jest pomoc mająca na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi.

| (42) | Według władz, w przedmiotowej sprawie nadzwyczajny charakter zdarzenia został już w sposób wyraźny uznany przez Radę Ministrów z chwilą zatwierdzenia rozporządzenia (WE) nr 679/2006 z dnia 25 kwietnia 2006 r. zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 i (EWG) nr 2777/75 w zakresie stosowania nadzwyczajnych środków wspierania rynku (14). |
| --- | --- |

(42)

Według władz, w przedmiotowej sprawie nadzwyczajny charakter zdarzenia został już w sposób wyraźny uznany przez Radę Ministrów z chwilą zatwierdzenia rozporządzenia (WE) nr 679/2006 z dnia 25 kwietnia 2006 r. zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 i (EWG) nr 2777/75 w zakresie stosowania nadzwyczajnych środków wspierania rynku (14).

| (43) | Władze włoskie uważają bowiem, że tego samego zdarzenia, uznanego za nadzwyczajne do celów przyjęcia nadzwyczajnych środków wspierania rynku, nie można by uznać za zwyczajne do celów oceny pomocy państwa przeznaczonej na reakcję na tę samą nadzwyczajną sytuację. |
| --- | --- |

(43)

Władze włoskie uważają bowiem, że tego samego zdarzenia, uznanego za nadzwyczajne do celów przyjęcia nadzwyczajnych środków wspierania rynku, nie można by uznać za zwyczajne do celów oceny pomocy państwa przeznaczonej na reakcję na tę samą nadzwyczajną sytuację.

| (44) | Wspomniane władze zauważają również, że sama Komisja skądinąd uznała nadzwyczajny charakter zdarzenia, przyjmując rozporządzenie Komisji (WE) nr 1010/2006 z dnia 3 lipca 2006 r. dotyczące niektórych nadzwyczajnych środków wsparcia rynku w sektorze jaj i drobiu w niektórych państwach członkowskich (15). |
| --- | --- |

(44)

Wspomniane władze zauważają również, że sama Komisja skądinąd uznała nadzwyczajny charakter zdarzenia, przyjmując rozporządzenie Komisji (WE) nr 1010/2006 z dnia 3 lipca 2006 r. dotyczące niektórych nadzwyczajnych środków wsparcia rynku w sektorze jaj i drobiu w niektórych państwach członkowskich (15).

VI.   OCENA POMOCY

1.   Zakaz pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE

| (45) | Zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(45)

Zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (46) | Środki opisane w pkt 20 niniejszej decyzji odpowiadają definicji pomocy państwa, biorąc pod uwagę, że przyznają korzyść ekonomiczną (w formie braku zysków pod względem dochodów podatkowych dla państwa lub w formie cen skupu mięsa drobiowego, przy braku jakiegokolwiek rynku zbytu na rynku wspólnotowym z powodu ptasiej grypy) określonemu sektorowi (drobiowemu), że mamy do czynienia z finansowaniem pochodzącym z (krajowych) zasobów publicznych, a wspomniana pomoc może wpływać na wymianę handlową. |
| --- | --- |

(46)

Środki opisane w pkt 20 niniejszej decyzji odpowiadają definicji pomocy państwa, biorąc pod uwagę, że przyznają korzyść ekonomiczną (w formie braku zysków pod względem dochodów podatkowych dla państwa lub w formie cen skupu mięsa drobiowego, przy braku jakiegokolwiek rynku zbytu na rynku wspólnotowym z powodu ptasiej grypy) określonemu sektorowi (drobiowemu), że mamy do czynienia z finansowaniem pochodzącym z (krajowych) zasobów publicznych, a wspomniana pomoc może wpływać na wymianę handlową.

| (47) | Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wzmocnienie konkurencyjnej pozycji danego przedsiębiorstwa w oparciu o pomoc państwa zasadniczo wskazuje na zakłócenie konkurencji w stosunku do konkurencyjnych przedsiębiorstw, które nie są objęte takim wsparciem (16). Orzecznictwo wskazuje, że stosunkowo niewielkie znaczenie pomocy lub relatywnie mały rozmiar przedsiębiorstwa będącego jej beneficjentem z założenia nie wyklucza wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi (17). |
| --- | --- |

(47)

Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wzmocnienie konkurencyjnej pozycji danego przedsiębiorstwa w oparciu o pomoc państwa zasadniczo wskazuje na zakłócenie konkurencji w stosunku do konkurencyjnych przedsiębiorstw, które nie są objęte takim wsparciem (16). Orzecznictwo wskazuje, że stosunkowo niewielkie znaczenie pomocy lub relatywnie mały rozmiar przedsiębiorstwa będącego jej beneficjentem z założenia nie wyklucza wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi (17).

| (48) | Środek wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi, gdy utrudnia przywóz pochodzący z innych państw członkowskich lub ułatwia wywóz do innych państw członkowskich. Decydujący jest fakt, że wymiana wewnątrzwspólnotowa ewoluuje lub może ewoluować w inny sposób z powodu danego środka. |
| --- | --- |

(48)

Środek wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi, gdy utrudnia przywóz pochodzący z innych państw członkowskich lub ułatwia wywóz do innych państw członkowskich. Decydujący jest fakt, że wymiana wewnątrzwspólnotowa ewoluuje lub może ewoluować w inny sposób z powodu danego środka.

| (49) | Produkt objęty programem pomocy jest przedmiotem wymiany handlowej między państwami członkowskimi, jest więc przedmiotem konkurencji. |
| --- | --- |

(49)

Produkt objęty programem pomocy jest przedmiotem wymiany handlowej między państwami członkowskimi, jest więc przedmiotem konkurencji.

| (50) | Kryteria odnoszące się do wpływu na wymianę handlową i zakłócenie konkurencji nie są więc w pełni spełnione. |
| --- | --- |

(50)

Kryteria odnoszące się do wpływu na wymianę handlową i zakłócenie konkurencji nie są więc w pełni spełnione.

| (51) | Niniejszy środek stanowi więc pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust.1 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(51)

Niniejszy środek stanowi więc pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust.1 Traktatu WE.

| (52) | Fakt, że środek został pomyślany w celu zrekompensowania sektorowi drobiowemu strat wynikłych z ptasiej grypy, nie wpływa na charakter pomocy, jeśli środek spełnia warunki art. 87 ust.1, jak to ma miejsce w niniejszym przypadku. Wytyczne, które mają zastosowanie w niniejszym przypadku, biorąc pod uwagę, że został on zgłoszony w 2005 r., oraz nowe wytyczne (18) Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007–2013, przewidują natomiast w szczególności możliwość przyznania pomocy w celu naprawienia szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi, innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi lub chorobami zwierząt i roślin. |
| --- | --- |

(52)

Fakt, że środek został pomyślany w celu zrekompensowania sektorowi drobiowemu strat wynikłych z ptasiej grypy, nie wpływa na charakter pomocy, jeśli środek spełnia warunki art. 87 ust.1, jak to ma miejsce w niniejszym przypadku. Wytyczne, które mają zastosowanie w niniejszym przypadku, biorąc pod uwagę, że został on zgłoszony w 2005 r., oraz nowe wytyczne (18) Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007–2013, przewidują natomiast w szczególności możliwość przyznania pomocy w celu naprawienia szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi, innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi lub chorobami zwierząt i roślin.

2.   Ocena zgodności pomocy ze wspólnym rynkiem

| (53) | Zakaz, o którym mowa w art. 87 ust. 1 Traktatu WE, nie jest bezwarunkowy. Aby zaproponowany środek został uznany za zgodny ze wspólnym rynkiem, musi być objęty jednym z odstępstw, o których mowa w art. 87 ust. 2 i 3 Traktatu. Komisja przeanalizuje dalej warunki stosowania art. 87 ust. 2 lit. b) Traktatu WE oraz przepisów wytycznych dla sektora rolnego na lata 2000–2006 dotyczących chorób zwierząt, które obowiązywały w chwili zgłoszenia przedmiotowego środka w 2005 r. |
| --- | --- |

(53)

Zakaz, o którym mowa w art. 87 ust. 1 Traktatu WE, nie jest bezwarunkowy. Aby zaproponowany środek został uznany za zgodny ze wspólnym rynkiem, musi być objęty jednym z odstępstw, o których mowa w art. 87 ust. 2 i 3 Traktatu. Komisja przeanalizuje dalej warunki stosowania art. 87 ust. 2 lit. b) Traktatu WE oraz przepisów wytycznych dla sektora rolnego na lata 2000–2006 dotyczących chorób zwierząt, które obowiązywały w chwili zgłoszenia przedmiotowego środka w 2005 r.

| (54) | Władze włoskie odniosły się do art. 87 ust.2 lit. b) Traktatu WE, który stwierdza zgodność ze wspólnym rynkiem pomocy przeznaczonej na naprawienie szkód spowodowanych zdarzeniami nadzwyczajnymi. W odpowiedzi z dnia 19 lipca 2006 r. odnoszą się one do ptasiej grypy jako zdarzenia nadzwyczajnego. |
| --- | --- |

(54)

Władze włoskie odniosły się do art. 87 ust.2 lit. b) Traktatu WE, który stwierdza zgodność ze wspólnym rynkiem pomocy przeznaczonej na naprawienie szkód spowodowanych zdarzeniami nadzwyczajnymi. W odpowiedzi z dnia 19 lipca 2006 r. odnoszą się one do ptasiej grypy jako zdarzenia nadzwyczajnego.

| (55) | Ponieważ w Traktacie brak jest definicji pojęcia „zdarzenie nadzwyczajne” i „klęska żywiołowa”, należy sprawdzić, czy ptasia grypa, która wystąpiła we Włoszech, może zostać uznana za klęskę żywiołową w rozumieniu art. 87 ust. 2 lit. b) Traktatu. Jeśli chodzi o odstępstwa od ogólnej zasady niezgodności pomocy państwa ze wspólnym rynkiem, ustanowionej w art. 87 ust. 1 Traktatu, Komisja, zgodnie z przyjętą praktyką, przypisuje ścisłą wykładnię pojęciom „klęski żywiołowe” i „zdarzenia nadzwyczajne”, o których mowa w art. 87 ust. 2 lit. b) i które przywołano w pkt 11.2 wytycznych. |
| --- | --- |

(55)

Ponieważ w Traktacie brak jest definicji pojęcia „zdarzenie nadzwyczajne” i „klęska żywiołowa”, należy sprawdzić, czy ptasia grypa, która wystąpiła we Włoszech, może zostać uznana za klęskę żywiołową w rozumieniu art. 87 ust. 2 lit. b) Traktatu. Jeśli chodzi o odstępstwa od ogólnej zasady niezgodności pomocy państwa ze wspólnym rynkiem, ustanowionej w art. 87 ust. 1 Traktatu, Komisja, zgodnie z przyjętą praktyką, przypisuje ścisłą wykładnię pojęciom „klęski żywiołowe” i „zdarzenia nadzwyczajne”, o których mowa w art. 87 ust. 2 lit. b) i które przywołano w pkt 11.2 wytycznych.

| (56) | Konieczność ścisłej wykładni została potwierdzona w utrwalonym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości (19). |
| --- | --- |

(56)

Konieczność ścisłej wykładni została potwierdzona w utrwalonym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości (19).

| (57) | Do chwili obecnej Komisja uznała za klęski żywiołowe trzęsienia ziemi, lawiny, przypadki osunięcia się ziemi i powodzie. Do zdarzeń nadzwyczajnych zalicza się wojnę, zamieszki wewnętrzne lub strajki oraz, pod pewnymi warunkami i zależnie od rozmiaru, duże wypadki jądrowe lub przemysłowe i pożary powodujące rozległe straty. |
| --- | --- |

(57)

Do chwili obecnej Komisja uznała za klęski żywiołowe trzęsienia ziemi, lawiny, przypadki osunięcia się ziemi i powodzie. Do zdarzeń nadzwyczajnych zalicza się wojnę, zamieszki wewnętrzne lub strajki oraz, pod pewnymi warunkami i zależnie od rozmiaru, duże wypadki jądrowe lub przemysłowe i pożary powodujące rozległe straty.

| (58) | Co do zasady Komisja nie uznaje, że ogniska chorób zwierząt lub roślin mogły być utożsamiane z klęskami żywiołowymi lub zdarzeniami nadzwyczajnymi. W jednym przypadku uznała jednak, że znaczny wymiar, jakiego nabrała pewna choroba zwierząt, niespotykany dotychczas, stanowił zdarzenie nadzwyczajne (20). |
| --- | --- |

(58)

Co do zasady Komisja nie uznaje, że ogniska chorób zwierząt lub roślin mogły być utożsamiane z klęskami żywiołowymi lub zdarzeniami nadzwyczajnymi. W jednym przypadku uznała jednak, że znaczny wymiar, jakiego nabrała pewna choroba zwierząt, niespotykany dotychczas, stanowił zdarzenie nadzwyczajne (20).

| (59) | Przyjętą przez Komisję praktyką jest uznawanie ptasiej grypy za chorobę zwierząt (21) i stosowanie dawno ustanowionych zasad w wytycznych dotyczących zwalczania chorób zwierząt i roślin. |
| --- | --- |

(59)

Przyjętą przez Komisję praktyką jest uznawanie ptasiej grypy za chorobę zwierząt (21) i stosowanie dawno ustanowionych zasad w wytycznych dotyczących zwalczania chorób zwierząt i roślin.

| (60) | Co do zasady zdarzenie nadzwyczajne musi co najmniej posiadać cechy zdarzenia, które ze względu na swój charakter i wpływ na odnośne podmioty wyraźnie różni się od zwyczajnych warunków i nie mieści się w zakresie normalnych warunków funkcjonowania rynku. |
| --- | --- |

(60)

Co do zasady zdarzenie nadzwyczajne musi co najmniej posiadać cechy zdarzenia, które ze względu na swój charakter i wpływ na odnośne podmioty wyraźnie różni się od zwyczajnych warunków i nie mieści się w zakresie normalnych warunków funkcjonowania rynku.

| (61) | Podsumowując, dane przedstawione przez Włochy nie pozwalają orzec o nadzwyczajnym charakterze wspomnianej choroby, a raczej wskazują na powtarzające się zjawisko. |
| --- | --- |

(61)

Podsumowując, dane przedstawione przez Włochy nie pozwalają orzec o nadzwyczajnym charakterze wspomnianej choroby, a raczej wskazują na powtarzające się zjawisko.

| (62) | Według władz włoskich nadzwyczajny charakter zdarzenia zostały już w sposób wyraźny uznany przez Radę Ministrów z chwilą zatwierdzenia rozporządzeń (WE) nr 679/2006 oraz (WE) nr 1010/2006. |
| --- | --- |

(62)

Według władz włoskich nadzwyczajny charakter zdarzenia zostały już w sposób wyraźny uznany przez Radę Ministrów z chwilą zatwierdzenia rozporządzeń (WE) nr 679/2006 oraz (WE) nr 1010/2006.

| (63) | W powyższych przypadkach kryzys związany z ptasią grypą został wywołany spadkiem spożycia drobiu i jaj w niektórych państwach członkowskich, prowadząc do znacznego obniżenia cen. Przepisy, które regulowały rynek jaj i drobiu, zezwalały Unii Europejskiej na dofinansowanie środków wyrównawczych wyłącznie w przypadku wystąpienia ptasiej grupy w gospodarstwie lub ograniczenia przewozu zwierząt nałożonego na hodowcę z polecenia służb weterynaryjnych. Nie ma możliwości przyznania pomocy wspólnotowej w ramach reakcji na problemy rynku wynikające ze spadku sprzedaży w związku z utratą zaufania konsumentów. Ze względu na znaczenie kryzysu na rynku w niektórych krajach w 2006 r. Komisja zezwoliła na dofinansowanie w wysokości 50 % kosztów środków wspierania rynku, pozostała część była finansowania z budżetów krajowych. |
| --- | --- |

(63)

W powyższych przypadkach kryzys związany z ptasią grypą został wywołany spadkiem spożycia drobiu i jaj w niektórych państwach członkowskich, prowadząc do znacznego obniżenia cen. Przepisy, które regulowały rynek jaj i drobiu, zezwalały Unii Europejskiej na dofinansowanie środków wyrównawczych wyłącznie w przypadku wystąpienia ptasiej grupy w gospodarstwie lub ograniczenia przewozu zwierząt nałożonego na hodowcę z polecenia służb weterynaryjnych. Nie ma możliwości przyznania pomocy wspólnotowej w ramach reakcji na problemy rynku wynikające ze spadku sprzedaży w związku z utratą zaufania konsumentów. Ze względu na znaczenie kryzysu na rynku w niektórych krajach w 2006 r. Komisja zezwoliła na dofinansowanie w wysokości 50 % kosztów środków wspierania rynku, pozostała część była finansowania z budżetów krajowych.

| (64) | Komisja pragnie podkreślić, że spadek cen, jaki nastąpił w sektorze, nie jest sam w sobie zdarzeniem nadzwyczajnym w rozumieniu Traktatu. Jest to raczej dobrze znana sytuacja koniunkturalna niektórych sektorów rolnych, za którą stoi wiele czynników, takich jak nieprawidłowe planowanie podaży w stosunku do popytu (cykliczne spadki cen w sektorze wieprzowym są tego dowodem) lub czysto handlowe czynniki, których pochodzenia nie sposób uznać za zdarzenie nadzwyczajne (na przykład zmiana preferencji konsumentów w kierunku substytutów). Podobnie samo istnienie dobrze znanej obecnie choroby, takiej jak ptasia grypa, nie może stanowić zdarzenia nadzwyczajnego. Przeciwnie, rozprzestrzenienie się choroby i kryzys sektora drobiowego, który z niego wynika, mogłyby w niektórych przypadkach być nawet skutkiem braku ścisłego zastosowania się władz krajowych do przewidzianych norm bezpieczeństwa i zapobiegania chorobie, niezbędnych w celu jej kontroli. |
| --- | --- |

(64)

Komisja pragnie podkreślić, że spadek cen, jaki nastąpił w sektorze, nie jest sam w sobie zdarzeniem nadzwyczajnym w rozumieniu Traktatu. Jest to raczej dobrze znana sytuacja koniunkturalna niektórych sektorów rolnych, za którą stoi wiele czynników, takich jak nieprawidłowe planowanie podaży w stosunku do popytu (cykliczne spadki cen w sektorze wieprzowym są tego dowodem) lub czysto handlowe czynniki, których pochodzenia nie sposób uznać za zdarzenie nadzwyczajne (na przykład zmiana preferencji konsumentów w kierunku substytutów). Podobnie samo istnienie dobrze znanej obecnie choroby, takiej jak ptasia grypa, nie może stanowić zdarzenia nadzwyczajnego. Przeciwnie, rozprzestrzenienie się choroby i kryzys sektora drobiowego, który z niego wynika, mogłyby w niektórych przypadkach być nawet skutkiem braku ścisłego zastosowania się władz krajowych do przewidzianych norm bezpieczeństwa i zapobiegania chorobie, niezbędnych w celu jej kontroli.

| (65) | Za pomocą środków wsparcia rynku zaproponowanych we wspomnianych rozporządzeniach Komisja chciała stawić czoła problemowi negatywnych skutków kryzysu ptasiej grypy dla rynku. Uciekając się do takiego instrumentu, Komisja wyraziła zdecydowaną chęć interwencji wobec kryzysu, wykluczając całkowicie wszelkie inne interwencje uznane za zmieniające warunki wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. |
| --- | --- |

(65)

Za pomocą środków wsparcia rynku zaproponowanych we wspomnianych rozporządzeniach Komisja chciała stawić czoła problemowi negatywnych skutków kryzysu ptasiej grypy dla rynku. Uciekając się do takiego instrumentu, Komisja wyraziła zdecydowaną chęć interwencji wobec kryzysu, wykluczając całkowicie wszelkie inne interwencje uznane za zmieniające warunki wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

| (66) | Władze włoskie nie przedstawiły natomiast żadnych powodów, dla których niniejszy przypadek wyróżniałby się na tle innych przypadków ptasiej grypy, które nie zostały uznane za zdarzenia nadzwyczajne. W konsekwencji pomoc zaproponowana przez władze włoskie nie jest dozwolona w oparciu o tę podstawą prawną: odstępstwa, o których mowa w art. 87 ust. 2 nie mają zastosowania. W szczególności nie mają zastosowania przepisy lit. b), które stwierdzają zgodność ze wspólnym rynkiem pomocy przeznaczonej na naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi. |
| --- | --- |

(66)

Władze włoskie nie przedstawiły natomiast żadnych powodów, dla których niniejszy przypadek wyróżniałby się na tle innych przypadków ptasiej grypy, które nie zostały uznane za zdarzenia nadzwyczajne. W konsekwencji pomoc zaproponowana przez władze włoskie nie jest dozwolona w oparciu o tę podstawą prawną: odstępstwa, o których mowa w art. 87 ust. 2 nie mają zastosowania. W szczególności nie mają zastosowania przepisy lit. b), które stwierdzają zgodność ze wspólnym rynkiem pomocy przeznaczonej na naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi.

| (67) | Należy przeanalizować, czy zaproponowany środek może zostać uznany za zgodny ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu. W szczególności właściwe w niniejszym przypadku są przepisy lit. c), zgodnie z którymi za zgodną ze wspólnym rynkiem może zostać uznana pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. |
| --- | --- |

(67)

Należy przeanalizować, czy zaproponowany środek może zostać uznany za zgodny ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu. W szczególności właściwe w niniejszym przypadku są przepisy lit. c), zgodnie z którymi za zgodną ze wspólnym rynkiem może zostać uznana pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

| (68) | W pkt 11.4 wytycznych uregulowana jest pomoc państwa z tytułu odszkodowana dla rolników za straty poniesione z powodu chorób zwierząt. |
| --- | --- |

(68)

W pkt 11.4 wytycznych uregulowana jest pomoc państwa z tytułu odszkodowana dla rolników za straty poniesione z powodu chorób zwierząt.

| (69) | Zgodnie z wytycznymi w rozumieniu Traktatu nie można uznać za klęskę żywiołową czy zdarzenie nadzwyczajne przypadku, gdy rolnik traci żywy inwentarz wskutek choroby zwierząt, lub gdy jego uprawy atakuje choroba roślin. W podobnym przypadku pomoc z tytułu odszkodowań za poniesione straty i pomoc przeznaczona na zapobieganie późniejszym stratom może zostać zatwierdzona przez Komisję wyłącznie w oparciu o art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu. Artykuł ten stanowi, że za zgodną ze wspólnym rynkiem może zostać uznana przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. |
| --- | --- |

(69)

Zgodnie z wytycznymi w rozumieniu Traktatu nie można uznać za klęskę żywiołową czy zdarzenie nadzwyczajne przypadku, gdy rolnik traci żywy inwentarz wskutek choroby zwierząt, lub gdy jego uprawy atakuje choroba roślin. W podobnym przypadku pomoc z tytułu odszkodowań za poniesione straty i pomoc przeznaczona na zapobieganie późniejszym stratom może zostać zatwierdzona przez Komisję wyłącznie w oparciu o art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu. Artykuł ten stanowi, że za zgodną ze wspólnym rynkiem może zostać uznana przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

| (70) | Aby to odstępstwo miało zastosowanie, państwo członkowskie musi wykazać, że warunki zgodności odnośnych środków ze wspólnym rynkiem są spełnione. |
| --- | --- |

(70)

Aby to odstępstwo miało zastosowanie, państwo członkowskie musi wykazać, że warunki zgodności odnośnych środków ze wspólnym rynkiem są spełnione.

| (71) | Zgodnie z pkt 11.4 wytycznych Komisja stoi na stanowisku, że wypłatę pomocy rolnikom w celu zrekompensowania im strat poniesionych wskutek chorób zwierząt lub roślin można uznać wyłącznie w przypadku, gdy jest ona realizowana w ramach odpowiedniego programu na poziomie wspólnotowym, krajowym albo regionalnym, ukierunkowanego na zapobieganie, kontrolę bądź zwalczanie danej choroby. Pomoc, której celem jest wyłącznie zrekompensowanie strat poniesionych przez rolników, której nie towarzyszy żaden środek mający na celu zaradzenie stojącemu u źródeł problemowi, należy uznać za pomoc na prowadzenie działalności, niezgodną ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(71)

Zgodnie z pkt 11.4 wytycznych Komisja stoi na stanowisku, że wypłatę pomocy rolnikom w celu zrekompensowania im strat poniesionych wskutek chorób zwierząt lub roślin można uznać wyłącznie w przypadku, gdy jest ona realizowana w ramach odpowiedniego programu na poziomie wspólnotowym, krajowym albo regionalnym, ukierunkowanego na zapobieganie, kontrolę bądź zwalczanie danej choroby. Pomoc, której celem jest wyłącznie zrekompensowanie strat poniesionych przez rolników, której nie towarzyszy żaden środek mający na celu zaradzenie stojącemu u źródeł problemowi, należy uznać za pomoc na prowadzenie działalności, niezgodną ze wspólnym rynkiem.

| (72) | Komisja uznaje, że władze włoskie nie dostarczyły dostatecznych dowodów, by uzasadnić zastosowanie takiego odstępstwa w świetle zasad mających zastosowanie w zakresie pomocy państwa, w szczególności zasad wspomnianego pkt 11.4 wytycznych. |
| --- | --- |

(72)

Komisja uznaje, że władze włoskie nie dostarczyły dostatecznych dowodów, by uzasadnić zastosowanie takiego odstępstwa w świetle zasad mających zastosowanie w zakresie pomocy państwa, w szczególności zasad wspomnianego pkt 11.4 wytycznych.

| (73) | W konsekwencji pomoc zaproponowana przez władze włoskie nie jest dozwolona na tej podstawie prawnej. |
| --- | --- |

(73)

W konsekwencji pomoc zaproponowana przez władze włoskie nie jest dozwolona na tej podstawie prawnej.

| (74) | Władze włoskie nie wskazały innych przepisów jako podstawy prawnej pomocy. |
| --- | --- |

(74)

Władze włoskie nie wskazały innych przepisów jako podstawy prawnej pomocy.

| (75) | Mimo że władze włoskie nie powołały się nigdy na stosowanie wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji przedsiębiorstw, Komisja bada, w celu zapewnienia pełnej analizy, czy wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (22) nie mają zastosowania w niniejszym przypadku. Pierwszym warunkiem, by móc skorzystać z pomocy w celu ratowania i restrukturyzacji przedsiębiorstw, jest, by dane przedsiębiorstwo zostało uznane za przedsiębiorstwo zagrożone w rozumieniu wspomnianych wytycznych. Z informacji posiadanych przez Komisję nie wynika, by odnośne przedsiębiorstwa były zagrożone w rozumieniu wspomnianych wytycznych. |
| --- | --- |

(75)

Mimo że władze włoskie nie powołały się nigdy na stosowanie wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji przedsiębiorstw, Komisja bada, w celu zapewnienia pełnej analizy, czy wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (22) nie mają zastosowania w niniejszym przypadku. Pierwszym warunkiem, by móc skorzystać z pomocy w celu ratowania i restrukturyzacji przedsiębiorstw, jest, by dane przedsiębiorstwo zostało uznane za przedsiębiorstwo zagrożone w rozumieniu wspomnianych wytycznych. Z informacji posiadanych przez Komisję nie wynika, by odnośne przedsiębiorstwa były zagrożone w rozumieniu wspomnianych wytycznych.

| (76) | Jakkolwiek by było, Komisja pragnie podkreślić, że aby uczynić zadość obowiązkowi współpracy z Komisją, na państwie członkowskim, którego pomoc dotyczy, ciąży obowiązek przedstawienia wszystkich dowodów, które mogłyby tej instytucji pozwolić na ustalenie, że spełnione zostały wszystkie warunki niezbędne do zastosowania odstępstwa, o które się to państwo zwraca (23). Władze włoskie nigdy nie dostarczyły żadnego dokumentu pozwalającego Komisji przeanalizować dane w świetle wytycznych i to mimo zaleceń zawartych przez Komisję w pkt 24 decyzji o wszczęciu postępowania (pkt 30 ostatecznej decyzji). |
| --- | --- |

(76)

Jakkolwiek by było, Komisja pragnie podkreślić, że aby uczynić zadość obowiązkowi współpracy z Komisją, na państwie członkowskim, którego pomoc dotyczy, ciąży obowiązek przedstawienia wszystkich dowodów, które mogłyby tej instytucji pozwolić na ustalenie, że spełnione zostały wszystkie warunki niezbędne do zastosowania odstępstwa, o które się to państwo zwraca (23). Władze włoskie nigdy nie dostarczyły żadnego dokumentu pozwalającego Komisji przeanalizować dane w świetle wytycznych i to mimo zaleceń zawartych przez Komisję w pkt 24 decyzji o wszczęciu postępowania (pkt 30 ostatecznej decyzji).

VII.   WNIOSEK

| (77) | W związku z powyższym Komisja może stwierdzić, że pomoc, którą Włochy planują wdrożyć na rzecz sektora drobiowego, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1, która nie może zostać objęta żadnym odstępstwem określonym w art. 87 ust. 2 i 3. |
| --- | --- |

(77)

W związku z powyższym Komisja może stwierdzić, że pomoc, którą Włochy planują wdrożyć na rzecz sektora drobiowego, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1, która nie może zostać objęta żadnym odstępstwem określonym w art. 87 ust. 2 i 3.

| (78) | Biorąc pod uwagę, że środek został zgłoszony zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu i że władze włoskie nie wprowadziły go, nie ma konieczności żądania zwrotu pomocy, |
| --- | --- |

(78)

Biorąc pod uwagę, że środek został zgłoszony zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu i że władze włoskie nie wprowadziły go, nie ma konieczności żądania zwrotu pomocy,

PRZYMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Pomoc państwa, którą Włochy planują wdrożyć na rzecz zapobiegania ptasiej grypie, nie jest zgodna ze wspólnym rynkiem.

Nie zezwala się tym samym na wdrożenie wspomnianej pomocy.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

1

(2)  Dz.U. C 233 z 28.9.2006, s. 5.

2

(3)  Dziennik Urzędowy Republiki Włoskiej z 30.11.2005, seria ogólna nr 279, s. 44.

3

(4)  Dziennik Urzędowy Republiki Włoskiej z 26.1.2006, seria ogólna nr 21, s. 50.

4

(5)  Dziennik Urzędowy Republiki Włoskiej z 11.3.2006, dodatek zwyczajny nr 58.

5

(6)  Dz.U. C 244 z 1.10.2004, s. 2.

6

(7)  Dz.U. C 28 z 1.2.2000, s. 2.

7

(8)  W odniesieniu do części A pismem C(2007) 3249 z dnia 10.7.2007 r., a w odniesieniu do partii B pismem D(2008) 13797 z dnia 13.5.2008 r. (nr ref. AGR 11275).

8

(9)  Pismem D(2005) 38372 z dnia 12.12.2005 r. (nr ref. AGR 31606), faksem D(2006) 9256 z dnia 20.3.2006 r. (nr ref. AGRI 7800) i pismem D(2006) 1927 z dnia 12.4.2006 (Dyrekcja Generalna ds. Rozwoju).

9

(10)  Zob. przypis 7.

10

(11)  Zob. przypis 6.

11

(12)  Zob. przypis 6.

12

(13)  Zob. przypis 5.

13

(14)  Dz.U. L 119 z 4.5.2006, s. 1.

14

(15)  Dz.U. L 180 z 4.7.2006, s. 3.

15

(16)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 17 września 1980 r. w sprawie C-730/79, Rec. 1980, s. 2671, pkt 11 i 12.

16

(17)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 marca 1990 r. w sprawie C-142/87, Rec. 1990, s. I-959, pkt 43 i wyrok z dnia 14 września 1994 r. w sprawach połączonych C-278/92 i C-280/92, Rec. 1994, s. I-4103, pkt 40–42.

17

(18)  Dz.U. C 319 z 27.12.2006, s. 1.

18

(19)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 11 listopada 2004 r. w sprawie C-73/03, Hiszpania przeciwko Komisji, pkt 37 i wyrok z dnia 23 lutego 2006 r. w sprawach połączonych C-346/03 i C-529/03 Giuseppe Atzeni e.a., pkt 79.

19

Hiszpania przeciwko Komisji

(20)  W szczególności w przypadku pomocy na rzecz hodowców dotkniętych kryzysem BSE – zob. pismo D(2001) 290558 z dnia 27.7.2001 r. (nr ref. AGR 25807) pomoc NN46/01, pismo D(2001) 292096 z dnia 9.11.2001 r. (nr ref. AGR 37860) pomoc N 657/01 i pismo D(2001) 290526 z dnia 27.7.2001 r. (nr ref. AGR 25798) pomoc N 437/01.

20

(21)  Choroba ta została zresztą umieszczona wśród „Chorób z listy Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt – OIE”.

21

(22)  Zob. przypis 5.

22

(23)  Wyrok Trybunału z dnia 15 czerwca 2005 r. T-171/02, Regione autonoma della Sardegna przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2005, s. II-2123, pkt 129.

23

Regione autonoma della Sardegna przeciwko Komisji

---

Sprostowania

| 15.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 149/27 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 149/27

---

Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 287 z dnia 31 października 2009 r.
  )

| 1. | Strona 6, sekcja XII: |
| --- | --- |

1.

Strona 6, sekcja XII:

zamiast:

„Obuwie, nakrycia głowy; parasole, parasole przeciwsłoneczne, laski, stołki myśliwskie, bicze, szpicruty i ich części; pióra preparowane i artykuły z nich; kwiaty sztuczne; artykuły z włosów ludzkich”,

powinno być:

„Obuwie, nakrycia głowy, parasole, parasole przeciwsłoneczne, laski, stołki myśliwskie, bicze, szpicruty i ich części; pióra preparowane i artykuły z nich; kwiaty sztuczne; artykuły z włosów ludzkich”.

| 2. | Strona 171, wiersz poniżej kodu 2204 29 82, w kolumnie 3:







  skreśla się | : | „l”. |
| --- | --- | --- | --- |

2.

Strona 171, wiersz poniżej kodu 2204 29 82, w kolumnie 3:

skreśla się

:

„l”.

| 3. | Strona 313, w kolumnie 3:






  a) | kod 4412 99 40:







  zamiast | : | „10 (1)”, |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| powinno być | : | „10”; |

3.

Strona 313, w kolumnie 3:

a)

kod 4412 99 40:

zamiast

:

„10 (1)”,

1

powinno być

:

„10”;

| b) | kod 4412 99 50:







  zamiast | : | „10 (1)”, |
| --- | --- | --- | --- |
| powinno być | : | „10”. |

b)

kod 4412 99 50:

zamiast

:

„10 (1)”,

1

powinno być

:

„10”.

| 4. | Strona 809, w kolumnie 1: |
| --- | --- |

4.

Strona 809, w kolumnie 1:

zamiast:

„3003 90 10”,

powinno być:

„3003 90 00”.

| 5. | Strona 809, w kolumnie 1: |
| --- | --- |

5.

Strona 809, w kolumnie 1:

zamiast:

„3003 90 90”,

powinno być:

„3003 90 00”.

| 6. | Strona 811, w kolumnie 1: |
| --- | --- |

6.

Strona 811, w kolumnie 1:

zamiast:

„3907 20 21”,

powinno być:

„3907 20 20”.

| 7. | Strona 811, w kolumnie 1: |
| --- | --- |

7.

Strona 811, w kolumnie 1:

zamiast:

„3907 99 19”,

powinno być:

„3907 99 90”.

| 8. | Strona 812, w kolumnie 1: |
| --- | --- |

8.

Strona 812, w kolumnie 1:

zamiast:

„3912 39 80”,

powinno być:

„3912 39 85”.

---