# Dziennik Urzędowy L 48/2010

| | ISSN 1725-5139
  doi:10.3000/17255139.L_2010.048.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 48 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5325 lutego 2010 |

ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2010.048.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 48

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5325 lutego 2010

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 151/2010 z dnia 22 lutego 2010 r. kończące częściowy przegląd okresowy środków antydumpingowych stosowanych w przywozie niektórych rodzajów elektrod wolframowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej | 1 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 152/2010 z dnia 23 lutego 2010 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej | 3 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 153/2010 z dnia 23 lutego 2010 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej | 5 |
| | | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 154/2010 z dnia 24 lutego 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 7 |
| | | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 155/2010 z dnia 24 lutego 2010 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 877/2009 na rok gospodarczy 2009/10 | 9 |
| | | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 156/2010 z dnia 24 lutego 2010 r. ustalające współczynnik akceptacji dla wydawania pozwoleń na wywóz, odrzucania wniosków o pozwolenie na wywóz i zawieszające składanie wniosków o pozwolenie na wywóz pozakwotowego cukru | 11 |
| | | DECYZJE |
| | | 2010/115/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 23 lutego 2010 r. zmieniająca załącznik II do dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 972)

   (
  1
  ) | 12 |
| | | 2010/116/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 24 lutego 2010 r. w sprawie zakończenia postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych kołowych mechanizmów segregatorowych pochodzących z Tajlandii | 17 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 151/2010 z dnia 22 lutego 2010 r. kończące częściowy przegląd okresowy środków antydumpingowych stosowanych w przywozie niektórych rodzajów elektrod wolframowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

1

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 152/2010 z dnia 23 lutego 2010 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

3

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 153/2010 z dnia 23 lutego 2010 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

5

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 154/2010 z dnia 24 lutego 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

7

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 155/2010 z dnia 24 lutego 2010 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 877/2009 na rok gospodarczy 2009/10

9

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 156/2010 z dnia 24 lutego 2010 r. ustalające współczynnik akceptacji dla wydawania pozwoleń na wywóz, odrzucania wniosków o pozwolenie na wywóz i zawieszające składanie wniosków o pozwolenie na wywóz pozakwotowego cukru

11

DECYZJE

2010/115/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 23 lutego 2010 r. zmieniająca załącznik II do dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 972)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 972)

1

12

2010/116/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 24 lutego 2010 r. w sprawie zakończenia postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych kołowych mechanizmów segregatorowych pochodzących z Tajlandii

17

| | | IV   Akty przyjęte przed dniem 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu WE, Traktatu o UE i Traktatu Euratom |
| --- | --- | --- |
| | * | Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 660/07/COL z dnia 12 grudnia 2007 r. w sprawie rekompensaty dla spółek Hurtigruten z tytułu wzrostu wysokości składek na ubezpieczenie społeczne (Norwegia) | 19 |
| | * | Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 433/09/COL z dnia 30 października 2009 r. zmieniająca po raz siedemdziesiąty trzeci zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa | 27 |

IV   Akty przyjęte przed dniem 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu WE, Traktatu o UE i Traktatu Euratom

*

Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 660/07/COL z dnia 12 grudnia 2007 r. w sprawie rekompensaty dla spółek Hurtigruten z tytułu wzrostu wysokości składek na ubezpieczenie społeczne (Norwegia)

19

*

Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 433/09/COL z dnia 30 października 2009 r. zmieniająca po raz siedemdziesiąty trzeci zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa

27

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 25.2.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 48/1 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 48/1

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 151/2010

z dnia 22 lutego 2010 r.

kończące częściowy przegląd okresowy środków antydumpingowych stosowanych w przywozie niektórych rodzajów elektrod wolframowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 3 i art. 9 ust. 1,

uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

1.1.   Obowiązujące środki

| (1) | Rozporządzeniem (WE) nr 260/2007 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów elektrod wolframowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. W przypadku trzech przedsiębiorstw objętych indywidualnymi stawkami celnymi stawki te wynoszą od 17 % do 38,8 %. Cło rezydualne wynosi 63,5 %. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem (WE) nr 260/2007 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów elektrod wolframowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. W przypadku trzech przedsiębiorstw objętych indywidualnymi stawkami celnymi stawki te wynoszą od 17 % do 38,8 %. Cło rezydualne wynosi 63,5 %.

1.2.   Wniosek o dokonanie przeglądu

| (2) | W maju 2008 r. Komisja otrzymała od jednego z producentów eksportujących niektóre rodzaje elektrod wolframowych pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej wniosek o przeprowadzenie częściowego przeglądu okresowego na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(2)

W maju 2008 r. Komisja otrzymała od jednego z producentów eksportujących niektóre rodzaje elektrod wolframowych pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej wniosek o przeprowadzenie częściowego przeglądu okresowego na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

| (3) | Wniosek został złożony przez Shandong Weldstone Tungsten Industry Co. Ltd. („SWT” lub „wnioskodawca”). |
| --- | --- |

(3)

Wniosek został złożony przez Shandong Weldstone Tungsten Industry Co. Ltd. („SWT” lub „wnioskodawca”).

| (4) | Wnioskodawca przedstawił dowody prima facie wskazujące, że na podstawie porównania skonstruowanych wartości normalnych z cenami eksportowymi stosowanymi w wywozie do Unii margines dumpingu wydaje się być znacznie niższy niż obecny poziom środka i dalsze stosowanie środka na obecnym poziomie nie jest już konieczne w celu zrównoważenia skutków dumpingu. |
| --- | --- |

(4)

Wnioskodawca przedstawił dowody prima facie wskazujące, że na podstawie porównania skonstruowanych wartości normalnych z cenami eksportowymi stosowanymi w wywozie do Unii margines dumpingu wydaje się być znacznie niższy niż obecny poziom środka i dalsze stosowanie środka na obecnym poziomie nie jest już konieczne w celu zrównoważenia skutków dumpingu.

1.3.   Wszczęcie postępowania

| (5) | Po konsultacji z Komitetem Doradczym i po ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie częściowego przeglądu okresowego, Komisja ogłosiła, w drodze publikacji zawiadomienia („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”) w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3), wszczęcie częściowego przeglądu okresowego, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, ograniczonego do zbadania dumpingu w odniesieniu do SWT. „Produkt objęty postępowaniem” to ten sam produkt, którego dotyczy rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2007, mianowicie spawalnicze elektrody wolframowe o zawartości wagowej wolframu co najmniej 94 %, inne niż otrzymane przez zwykłe spiekanie, przycięte na długość lub nie, objęte kodami CN ex 8101 99 10 i ex 8515 90 00 i pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej. |
| --- | --- |

(5)

Po konsultacji z Komitetem Doradczym i po ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie częściowego przeglądu okresowego, Komisja ogłosiła, w drodze publikacji zawiadomienia („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”) w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3), wszczęcie częściowego przeglądu okresowego, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, ograniczonego do zbadania dumpingu w odniesieniu do SWT. „Produkt objęty postępowaniem” to ten sam produkt, którego dotyczy rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2007, mianowicie spawalnicze elektrody wolframowe o zawartości wagowej wolframu co najmniej 94 %, inne niż otrzymane przez zwykłe spiekanie, przycięte na długość lub nie, objęte kodami CN ex 8101 99 10 i ex 8515 90 00 i pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej.

| (6) | Dochodzenie w sprawie dumpingu objęło okres od dnia 1 października 2007 r. do dnia 30 września 2008 r. |
| --- | --- |

(6)

Dochodzenie w sprawie dumpingu objęło okres od dnia 1 października 2007 r. do dnia 30 września 2008 r.

| (7) | Komisja oficjalnie powiadomiła wnioskodawcę, przedstawicieli przemysłu unijnego oraz przedstawicieli kraju wywozu o wszczęciu przeglądu. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. |
| --- | --- |

(7)

Komisja oficjalnie powiadomiła wnioskodawcę, przedstawicieli przemysłu unijnego oraz przedstawicieli kraju wywozu o wszczęciu przeglądu. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

2.   WYCOFANIE WNIOSKU I ZAKOŃCZENIE POSTĘPOWANIA

| (8) | Pismem z dnia 9 listopada 2009 r. skierowanym do Komisji SWT wycofało swój wniosek dotyczący wszczęcia częściowego przeglądu okresowego środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu niektórych rodzajów elektrod wolframowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. W świetle niedawnego kryzysu gospodarczego wnioskodawca ponownie rozważył ekonomiczną żywotność niektórych aspektów swojej działalności. |
| --- | --- |

(8)

Pismem z dnia 9 listopada 2009 r. skierowanym do Komisji SWT wycofało swój wniosek dotyczący wszczęcia częściowego przeglądu okresowego środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu niektórych rodzajów elektrod wolframowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. W świetle niedawnego kryzysu gospodarczego wnioskodawca ponownie rozważył ekonomiczną żywotność niektórych aspektów swojej działalności.

| (9) | Przedstawiciele przemysłu unijnego uznali, że powody wycofania wniosku przedstawione przez wnioskodawcę są nieistotne i nie do przyjęcia. |
| --- | --- |

(9)

Przedstawiciele przemysłu unijnego uznali, że powody wycofania wniosku przedstawione przez wnioskodawcę są nieistotne i nie do przyjęcia.

| (10) | Komisja jednak nie może uznać powodów wycofania wniosku za nieistotne, ponieważ wnioskodawca złożył wniosek już w maju 2008 r., a więc zanim zaczął się kryzys gospodarczy, i wycofał swój wniosek długo po rozpoczęciu się kryzysu, kiedy dochodzenie było jeszcze w toku i nie zostało zakończone. |
| --- | --- |

(10)

Komisja jednak nie może uznać powodów wycofania wniosku za nieistotne, ponieważ wnioskodawca złożył wniosek już w maju 2008 r., a więc zanim zaczął się kryzys gospodarczy, i wycofał swój wniosek długo po rozpoczęciu się kryzysu, kiedy dochodzenie było jeszcze w toku i nie zostało zakończone.

| (11) | Rozważono, czy kontynuowanie dochodzenia przeglądowego z urzędu byłoby uzasadnione. Służby Komisji uznały, że zakończenie dochodzenia nie wpłynie na same środki antydumpingowe; nie otrzymano też żadnych istotnych argumentów świadczących o tym, że byłoby to sprzeczne z interesem Unii. Z tych względów dochodzenie przeglądowe powinno zostać zakończone. |
| --- | --- |

(11)

Rozważono, czy kontynuowanie dochodzenia przeglądowego z urzędu byłoby uzasadnione. Służby Komisji uznały, że zakończenie dochodzenia nie wpłynie na same środki antydumpingowe; nie otrzymano też żadnych istotnych argumentów świadczących o tym, że byłoby to sprzeczne z interesem Unii. Z tych względów dochodzenie przeglądowe powinno zostać zakończone.

| (12) | Zainteresowane strony zostały poinformowane o zamiarze zakończenia dochodzenia przeglądowego i miały możliwość przedstawienia uwag. Nie otrzymano żadnych uwag dających podstawę do zmiany wniosków wymienionych w motywach 10 i 11. |
| --- | --- |

(12)

Zainteresowane strony zostały poinformowane o zamiarze zakończenia dochodzenia przeglądowego i miały możliwość przedstawienia uwag. Nie otrzymano żadnych uwag dających podstawę do zmiany wniosków wymienionych w motywach 10 i 11.

| (13) | Komisja stwierdza zatem, że przegląd dotyczący przywozu niektórych rodzajów elektrod wolframowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej powinien zostać zakończony bez zmiany obowiązujących środków antydumpingowych, |
| --- | --- |

(13)

Komisja stwierdza zatem, że przegląd dotyczący przywozu niektórych rodzajów elektrod wolframowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej powinien zostać zakończony bez zmiany obowiązujących środków antydumpingowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Częściowy przegląd tymczasowy środków antydumpingowych stosowanych w odniesieniu do przywozu niektórych rodzajów elektrod wolframowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, wszczęty na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, zostaje niniejszym zakończony bez zmiany obowiązujących środków antydumpingowych.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 lutego 2010 r.

W imieniu Rady

C. ASHTON

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

1

(2)  Dz.U. L 72 z 13.3.2007, s. 1.

2

(3)  Dz.U. C 309 z 4.12.2008, s. 11.

3

---

| 25.2.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 48/3 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 48/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 152/2010

z dnia 23 lutego 2010 r.

dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

| (2) | Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej, bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami Unii Europejskiej, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej, bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami Unii Europejskiej, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

| (3) | Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli. |
| --- | --- |

(3)

Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

| (4) | Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2). |
| --- | --- |

(4)

Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.

Artykuł 2

Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 lutego 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Algirdas ŠEMETA

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

| Opis towarów | Klasyfikacja
  (kod CN) | Uzasadnienie |
| --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) |
| Artykuł składający się z ciemnozielonych kabli elektrycznych, zawierający 160 jasnych miniżarówek (1,5 V/0,5 W), połączonych razem tak, żeby utworzyć siatkę o wymiarach 320 × 150 cm (tak zwana „siatka lampek”). Poszczególne oka siatki mają wielkość 19 × 19 cm, tak aby odległość między każdą lampką wynosiła około 19 cm.
  Artykuł jest przedstawiany w opakowaniu do sprzedaży detalicznej wraz z 24 V przekształtnikiem, 8 przyssawkami z haczykami i 10 lampkami zapasowymi.
  Siatka lampek jest wytworzona do stosowania zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz.
  Artykuł przeznaczony jest do dekoracji, na przykład choinki bożonarodzeniowe lub okna. | 9405 30 00 | Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 9405 i 9405 30 00.
  Rozmiar siatki pozwala na łatwe umieszczenie jej na choince bożonarodzeniowej i pokrycie nią drzewka. Kolor kabli i wielkość pojedynczego oka 19 × 19 cm, które pozwalają na przeciągnięcie siatki do wewnątrz poprzez zewnętrzne końce gałęzi, zapewnia, że kiedy lampki są zapalone, przewody i lampki są ukryte, podczas gdy światło jest widoczne na zewnątrz, zapewniając jednolity efekt dekoracyjny.
  Mimo iż artykuł można zastosować w innych celach, jego rzeczywiste i możliwe do zidentyfikowania cechy charakterystyczne wskazują, że jest przeznaczony do dekoracji jako oświetlenie choinki bożonarodzeniowej.
  Artykuł należy zatem klasyfikować do kodu CN 9405 30 00 jako zestaw oświetleniowy w rodzaju stosowanych do choinek bożonarodzeniowych. |

Opis towarów

Klasyfikacja

(kod CN)

Uzasadnienie

(1)

(2)

(3)

Artykuł składający się z ciemnozielonych kabli elektrycznych, zawierający 160 jasnych miniżarówek (1,5 V/0,5 W), połączonych razem tak, żeby utworzyć siatkę o wymiarach 320 × 150 cm (tak zwana „siatka lampek”). Poszczególne oka siatki mają wielkość 19 × 19 cm, tak aby odległość między każdą lampką wynosiła około 19 cm.

Artykuł jest przedstawiany w opakowaniu do sprzedaży detalicznej wraz z 24 V przekształtnikiem, 8 przyssawkami z haczykami i 10 lampkami zapasowymi.

Siatka lampek jest wytworzona do stosowania zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz.

Artykuł przeznaczony jest do dekoracji, na przykład choinki bożonarodzeniowe lub okna.

9405 30 00

Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 9405 i 9405 30 00.

Rozmiar siatki pozwala na łatwe umieszczenie jej na choince bożonarodzeniowej i pokrycie nią drzewka. Kolor kabli i wielkość pojedynczego oka 19 × 19 cm, które pozwalają na przeciągnięcie siatki do wewnątrz poprzez zewnętrzne końce gałęzi, zapewnia, że kiedy lampki są zapalone, przewody i lampki są ukryte, podczas gdy światło jest widoczne na zewnątrz, zapewniając jednolity efekt dekoracyjny.

Mimo iż artykuł można zastosować w innych celach, jego rzeczywiste i możliwe do zidentyfikowania cechy charakterystyczne wskazują, że jest przeznaczony do dekoracji jako oświetlenie choinki bożonarodzeniowej.

Artykuł należy zatem klasyfikować do kodu CN 9405 30 00 jako zestaw oświetleniowy w rodzaju stosowanych do choinek bożonarodzeniowych.

---

| 25.2.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 48/5 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 48/5

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 153/2010

z dnia 23 lutego 2010 r.

dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

| (2) | Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej, bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami Unii Europejskiej, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej, bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami Unii Europejskiej, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

| (3) | Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł, towar opisany w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2., na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3. tej tabeli. |
| --- | --- |

(3)

Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł, towar opisany w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2., na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3. tej tabeli.

| (4) | Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2). |
| --- | --- |

(4)

Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Towar opisany w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2. tej tabeli.

Artykuł 2

Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 lutego 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Algirdas ŠEMETA

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

| Opis towarów | Klasyfikacja
  (kod CN) | Uzasadnienie |
| --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) |
| Produkt w postaci książki z rozkładającymi się obrazkami, zawierający zadrukowane kartonowe strony, dwie z nich z ograniczoną ilością tekstu związanego z zabawą.
  Książka ma sześć innych stron, które po otwarciu tworzą trójwymiarowy obraz kilku części stacji kosmicznej.
  Książka zawiera również stronę z wyciskanymi, podnoszącymi się figurkami wykonanymi z kartonu, które można wstawić w różne części stacji kosmicznej. | 9503 00 99 | Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1. i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 1 c) do działu 49 oraz brzmienie kodów CN 9503 00 i 9503 00 99.
  Ze względu na jego cechy charakterystyczne (budowa), zamierzonym użyciem produktu jest zasadniczo zabawa.
  Książki obrazkowe dla dzieci, zawierające podnoszące się lub ruchome figurki, lub wycinane fragmenty, należy klasyfikować do pozycji 4903 (książki obrazkowe dla dzieci, książki do rysowania lub kolorowania), chyba że artykuł jest zasadniczo zabawką. Artykuły będące zabawką wykluczone są z pozycji 4903 i należy je klasyfikować do działu 95 (zob. również Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS) pozycja 4903).
  Artykuły objęte działem 95 są wykluczone z działu 49 na mocy uwagi 1 c) do działu 49.
  Produkt ten należy zatem klasyfikować do pozycji 9503 jako zabawkę. |

Opis towarów

Klasyfikacja

(kod CN)

Uzasadnienie

(1)

(2)

(3)

Produkt w postaci książki z rozkładającymi się obrazkami, zawierający zadrukowane kartonowe strony, dwie z nich z ograniczoną ilością tekstu związanego z zabawą.

Książka ma sześć innych stron, które po otwarciu tworzą trójwymiarowy obraz kilku części stacji kosmicznej.

Książka zawiera również stronę z wyciskanymi, podnoszącymi się figurkami wykonanymi z kartonu, które można wstawić w różne części stacji kosmicznej.

9503 00 99

Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1. i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 1 c) do działu 49 oraz brzmienie kodów CN 9503 00 i 9503 00 99.

Ze względu na jego cechy charakterystyczne (budowa), zamierzonym użyciem produktu jest zasadniczo zabawa.

Książki obrazkowe dla dzieci, zawierające podnoszące się lub ruchome figurki, lub wycinane fragmenty, należy klasyfikować do pozycji 4903 (książki obrazkowe dla dzieci, książki do rysowania lub kolorowania), chyba że artykuł jest zasadniczo zabawką. Artykuły będące zabawką wykluczone są z pozycji 4903 i należy je klasyfikować do działu 95 (zob. również Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS) pozycja 4903).

Artykuły objęte działem 95 są wykluczone z działu 49 na mocy uwagi 1 c) do działu 49.

Produkt ten należy zatem klasyfikować do pozycji 9503 jako zabawkę.

---

| 25.2.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 48/7 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 48/7

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 154/2010

z dnia 24 lutego 2010 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 lutego 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 lutego 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | IL | 114,6 |
| JO | 88,1 |
| MA | 88,3 |
| TN | 123,7 |
| TR | 110,4 |
| ZZ | 105,0 |
| 0707 00 05 | EG | 216,8 |
| JO | 138,7 |
| TR | 148,0 |
| ZZ | 167,8 |
| 0709 90 70 | IL | 265,5 |
| MA | 132,0 |
| TR | 168,0 |
| ZZ | 188,5 |
| 0709 90 80 | EG | 82,2 |
| ZZ | 82,2 |
| 0805 10 20 | EG | 45,2 |
| IL | 53,4 |
| MA | 49,6 |
| TN | 56,7 |
| TR | 61,9 |
| ZZ | 53,4 |
| 0805 20 10 | EG | 65,1 |
| IL | 139,6 |
| MA | 89,2 |
| TR | 87,0 |
| ZZ | 95,2 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | CN | 56,8 |
| EG | 69,6 |
| IL | 97,7 |
| JM | 97,9 |
| MA | 111,7 |
| PE | 62,6 |
| PK | 34,1 |
| TR | 60,0 |
| ZZ | 73,8 |
| 0805 50 10 | EG | 76,3 |
| IL | 73,1 |
| MA | 68,6 |
| TR | 66,0 |
| ZZ | 71,0 |
| 0808 10 80 | CA | 77,1 |
| CL | 59,9 |
| CN | 68,5 |
| MK | 24,7 |
| US | 130,3 |
| ZZ | 72,1 |
| 0808 20 50 | AR | 83,8 |
| CL | 75,8 |
| CN | 75,8 |
| US | 92,0 |
| ZA | 101,0 |
| ZZ | 85,7 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

IL

114,6

JO

88,1

MA

88,3

TN

123,7

TR

110,4

ZZ

105,0

0707 00 05

EG

216,8

JO

138,7

TR

148,0

ZZ

167,8

0709 90 70

IL

265,5

MA

132,0

TR

168,0

ZZ

188,5

0709 90 80

EG

82,2

ZZ

82,2

0805 10 20

EG

45,2

IL

53,4

MA

49,6

TN

56,7

TR

61,9

ZZ

53,4

0805 20 10

EG

65,1

IL

139,6

MA

89,2

TR

87,0

ZZ

95,2

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

CN

56,8

EG

69,6

IL

97,7

JM

97,9

MA

111,7

PE

62,6

PK

34,1

TR

60,0

ZZ

73,8

0805 50 10

EG

76,3

IL

73,1

MA

68,6

TR

66,0

ZZ

71,0

0808 10 80

CA

77,1

CL

59,9

CN

68,5

MK

24,7

US

130,3

ZZ

72,1

0808 20 50

AR

83,8

CL

75,8

CN

75,8

US

92,0

ZA

101,0

ZZ

85,7

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 25.2.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 48/9 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 48/9

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 155/2010

z dnia 24 lutego 2010 r.

zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 877/2009 na rok gospodarczy 2009/10

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36 ust. 2 akapit drugi zdanie drugie,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2009/10 rozporządzeniem Komisji (WE) nr 877/2009 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 150/2010 (4). |
| --- | --- |

(1)

Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2009/10 rozporządzeniem Komisji (WE) nr 877/2009 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 150/2010 (4).

| (2) | Zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot, |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne mające zastosowanie w ramach przywozu produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone na rok gospodarczy 2009/10 rozporządzeniem (WE) nr 877/2009, zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 25 lutego 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 lutego 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

2

(3)  Dz.U. L 253 z 25.9.2009, s. 3.

3

(4)  Dz.U. L 47 z 24.2.2010, s. 14.

4

---

ZAŁĄCZNIK

Zmienione kwoty cen reprezentatywnych i dodatkowych należności celnych przywozowych dla cukru białego, cukru surowego oraz produktów objętych kodem CN 1702 90 95, obowiązujące od dnia 25 lutego 2010 r.

| (EUR) |
| --- |
| Kod CN | Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu | Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto produktu |
| 1701 11 10 (1) | 42,05 | 0,00 |
| 1701 11 90 (1) | 42,05 | 2,29 |
| 1701 12 10 (1) | 42,05 | 0,00 |
| 1701 12 90 (1) | 42,05 | 1,99 |
| 1701 91 00 (2) | 48,21 | 3,01 |
| 1701 99 10 (2) | 48,21 | 0,00 |
| 1701 99 90 (2) | 48,21 | 0,00 |
| 1702 90 95 (3) | 0,48 | 0,23 |

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto produktu

1701 11 10 (1)

42,05

0,00

1701 11 90 (1)

42,05

2,29

1701 12 10 (1)

42,05

0,00

1701 12 90 (1)

42,05

1,99

1701 91 00 (2)

48,21

3,01

1701 99 10 (2)

48,21

0,00

1701 99 90 (2)

48,21

0,00

1702 90 95 (3)

0,48

0,23

---

(1)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt III załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(2)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt II załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(3)  Stawka dla zawartości sacharozy wynoszącej 1 %.

---

| 25.2.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 48/11 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 48/11

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 156/2010

z dnia 24 lutego 2010 r.

ustalające współczynnik akceptacji dla wydawania pozwoleń na wywóz, odrzucania wniosków o pozwolenie na wywóz i zawieszające składanie wniosków o pozwolenie na wywóz pozakwotowego cukru

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 7e w związku z jego art. 9 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 61 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 cukier wyprodukowany w roku gospodarczym w ilościach przekraczających kwotę, o której mowa w art. 56 wymienionego rozporządzenia, może zostać wywieziony wyłącznie w ramach limitu ilościowego ustalonego przez Komisję. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 61 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 cukier wyprodukowany w roku gospodarczym w ilościach przekraczających kwotę, o której mowa w art. 56 wymienionego rozporządzenia, może zostać wywieziony wyłącznie w ramach limitu ilościowego ustalonego przez Komisję.

| (2) | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 94/2010 z dnia 3 lutego 2010 r. ustalające dodatkowy limit ilościowy na wywóz cukru pozakwotowego w odniesieniu do roku gospodarczego 2009/2010 (3) ustala wymieniony limit ilościowy. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 94/2010 z dnia 3 lutego 2010 r. ustalające dodatkowy limit ilościowy na wywóz cukru pozakwotowego w odniesieniu do roku gospodarczego 2009/2010 (3) ustala wymieniony limit ilościowy.

| (3) | Ilości cukru objęte wnioskami o pozwolenie na wywóz przekraczają limit ilościowy określony w rozporządzeniu (UE) nr 94/2010. Należy zatem ustalić współczynnik akceptacji dla ilości wnioskowanych od dnia 15 lutego 2010 r. do dnia 19 lutego 2010 r. Wszystkie wnioski o pozwolenie na wywóz cukru złożone po dniu 22 lutego 2010 r. należy zatem odrzucić, a składanie wniosków o pozwolenie na wywóz zawiesić, |
| --- | --- |

(3)

Ilości cukru objęte wnioskami o pozwolenie na wywóz przekraczają limit ilościowy określony w rozporządzeniu (UE) nr 94/2010. Należy zatem ustalić współczynnik akceptacji dla ilości wnioskowanych od dnia 15 lutego 2010 r. do dnia 19 lutego 2010 r. Wszystkie wnioski o pozwolenie na wywóz cukru złożone po dniu 22 lutego 2010 r. należy zatem odrzucić, a składanie wniosków o pozwolenie na wywóz zawiesić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Pozwolenia na wywóz pozakwotowego cukru, o które wnioski złożono w okresie od dnia 15 lutego 2010 r. do dnia 19 lutego 2010 r. są wydawane dla wnioskowanych ilości pomnożonych przez współczynnik akceptacji w wysokości 38,647912 %.

2.   Wnioski o pozwolenie na wywóz pozakwotowego cukru złożone w dniach 22, 23, 24, 25 i 26 lutego 2010 r. zostają odrzucone.

3.   Składanie wniosków o pozwolenie na wywóz pozakwotowego cukru zawiesza się na okres od dnia 1 marca 2010 r. do dnia 30 września 2010 r.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 lutego 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

2

(3)  Dz.U. L 32 z 4.2.2010, s. 2.

3

---

DECYZJE

| 25.2.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 48/12 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 48/12

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 23 lutego 2010 r.

zmieniająca załącznik II do dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 972)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2010/115/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (1), w szczególności jej art. 4 ust. 2 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywą 2000/53/WE wprowadzono zakaz stosowania ołowiu, rtęci, kadmu i sześciowartościowego chromu w materiałach i częściach pojazdów wprowadzanych na rynek po dniu 1 lipca 2003 r., z wyjątkiem przypadków wymienionych w załączniku II do tej dyrektywy i na określonych w nim warunkach. Na mocy art. 4 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2000/53/WE załącznik II do tej dyrektywy ma być regularnie aktualizowany przez Komisję w celu jego dostosowania do postępu naukowo-technicznego. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywą 2000/53/WE wprowadzono zakaz stosowania ołowiu, rtęci, kadmu i sześciowartościowego chromu w materiałach i częściach pojazdów wprowadzanych na rynek po dniu 1 lipca 2003 r., z wyjątkiem przypadków wymienionych w załączniku II do tej dyrektywy i na określonych w nim warunkach. Na mocy art. 4 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2000/53/WE załącznik II do tej dyrektywy ma być regularnie aktualizowany przez Komisję w celu jego dostosowania do postępu naukowo-technicznego.

| (2) | W załączniku II do dyrektywy 2000/53/WE wymieniono materiały i części pojazdów, w stosunku do których nie obowiązuje zakaz, o którym mowa w jej art. 4 ust. 2 lit. a). Pojazdy wprowadzone na rynek przed datą wygaśnięcia danego zwolnienia mogą zawierać ołów, rtęć, kadm lub sześciowartościowy chrom w materiałach i częściach wymienionych w załączniku II do dyrektywy 2000/53/WE. Decyzja Komisji 2008/689/WE z dnia 1 sierpnia 2008 r. zmieniająca załącznik II do dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (2) stanowi, że w przypadku stopu lutowniczego używanego w obwodach elektronicznych i innych zastosowaniach elektrycznych, z wyjątkiem szkła, o którym mowa w pozycji 8a, oraz stopu lutowniczego w zastosowaniach elektrycznych na szkle, o którym mowa w pozycji 8b, przegląd zwolnień należy przeprowadzić w 2009 r. |
| --- | --- |

(2)

W załączniku II do dyrektywy 2000/53/WE wymieniono materiały i części pojazdów, w stosunku do których nie obowiązuje zakaz, o którym mowa w jej art. 4 ust. 2 lit. a). Pojazdy wprowadzone na rynek przed datą wygaśnięcia danego zwolnienia mogą zawierać ołów, rtęć, kadm lub sześciowartościowy chrom w materiałach i częściach wymienionych w załączniku II do dyrektywy 2000/53/WE. Decyzja Komisji 2008/689/WE z dnia 1 sierpnia 2008 r. zmieniająca załącznik II do dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (2) stanowi, że w przypadku stopu lutowniczego używanego w obwodach elektronicznych i innych zastosowaniach elektrycznych, z wyjątkiem szkła, o którym mowa w pozycji 8a, oraz stopu lutowniczego w zastosowaniach elektrycznych na szkle, o którym mowa w pozycji 8b, przegląd zwolnień należy przeprowadzić w 2009 r.

| (3) | Ocena naukowo-techniczna wykazała, że te dwa zwolnienia należy podzielić na dziesięć dalszych, bardziej szczegółowych zastosowań. Z tej grupy pięć materiałów i części zawierających ołów powinno nadal podlegać czasowemu zwolnieniu z zakazu ustanowionego w art. 4 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2000/53/WE, ponieważ wykorzystania tych substancji w tych konkretnych materiałach i częściach nadal nie można uniknąć ze względów technicznych lub naukowych. Należy zatem przesunąć datę wygaśnięcia tych wyłączeń, do czasu kiedy będzie można uniknąć wykorzystania zakazanych substancji. |
| --- | --- |

(3)

Ocena naukowo-techniczna wykazała, że te dwa zwolnienia należy podzielić na dziesięć dalszych, bardziej szczegółowych zastosowań. Z tej grupy pięć materiałów i części zawierających ołów powinno nadal podlegać czasowemu zwolnieniu z zakazu ustanowionego w art. 4 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2000/53/WE, ponieważ wykorzystania tych substancji w tych konkretnych materiałach i częściach nadal nie można uniknąć ze względów technicznych lub naukowych. Należy zatem przesunąć datę wygaśnięcia tych wyłączeń, do czasu kiedy będzie można uniknąć wykorzystania zakazanych substancji.

| (4) | Pięć pozostałych materiałów i części zawierających ołów powinno nadal podlegać bezterminowemu zwolnieniu z zakazu ustanowionego w art. 4 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2000/53/WE, ponieważ wykorzystania tych substancji w tych konkretnych materiałach i częściach nie można uniknąć ze względów technicznych lub naukowych, a w bliskiej przyszłości nie przewiduje się powstania realnych rozwiązań alternatywnych. Przegląd tych zwolnień należy przeprowadzić w 2014 r. w kontekście postępu naukowo-technicznego w celu dokonania oceny, kiedy pojawi się możliwość uniknięcia stosowania tych substancji. Zwolnienie dotyczące ołowiu w stopach lutowniczych w zastosowaniach elektrycznych na szkle, z wyjątkiem lutowania w szkle wielowarstwowym, należy poddać przeglądowi do dnia 1 stycznia 2012 r., ponieważ pojawiły się zamienniki dla tego zastosowania, jednak ich parametry techniczne należy poddać dalszym badaniom i potwierdzić. |
| --- | --- |

(4)

Pięć pozostałych materiałów i części zawierających ołów powinno nadal podlegać bezterminowemu zwolnieniu z zakazu ustanowionego w art. 4 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2000/53/WE, ponieważ wykorzystania tych substancji w tych konkretnych materiałach i częściach nie można uniknąć ze względów technicznych lub naukowych, a w bliskiej przyszłości nie przewiduje się powstania realnych rozwiązań alternatywnych. Przegląd tych zwolnień należy przeprowadzić w 2014 r. w kontekście postępu naukowo-technicznego w celu dokonania oceny, kiedy pojawi się możliwość uniknięcia stosowania tych substancji. Zwolnienie dotyczące ołowiu w stopach lutowniczych w zastosowaniach elektrycznych na szkle, z wyjątkiem lutowania w szkle wielowarstwowym, należy poddać przeglądowi do dnia 1 stycznia 2012 r., ponieważ pojawiły się zamienniki dla tego zastosowania, jednak ich parametry techniczne należy poddać dalszym badaniom i potwierdzić.

| (5) | W przypadku ołowiu i związków ołowiu w komponentach środków wiążących elastomery w układach napędowych o zawartości ołowiu w masie nieprzekraczającej 0,5 %, zwolnienia nie należy przedłużać, ponieważ istnieje możliwość uniknięcia wykorzystania ołowiu w takich zastosowaniach. |
| --- | --- |

(5)

W przypadku ołowiu i związków ołowiu w komponentach środków wiążących elastomery w układach napędowych o zawartości ołowiu w masie nieprzekraczającej 0,5 %, zwolnienia nie należy przedłużać, ponieważ istnieje możliwość uniknięcia wykorzystania ołowiu w takich zastosowaniach.

| (6) | Załącznik II do dyrektywy 2000/53/WE stanowi, że części zamienne wprowadzane na rynek po dniu 1 lipca 2003 r. wykorzystywane w pojazdach wprowadzonych na rynek przed dniem 1 lipca 2003 r. są zwolnione z zakazu ustanowionego w art. 4 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2000/53/WE. Zwolnienie to umożliwia naprawę pojazdów wprowadzonych na rynek przed wejściem w życie zakazu, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. a), z wykorzystaniem części zamiennych spełniających takie same wymogi jakościowe i wymogi bezpieczeństwa jak części fabrycznie zamontowane w tych pojazdach. |
| --- | --- |

(6)

Załącznik II do dyrektywy 2000/53/WE stanowi, że części zamienne wprowadzane na rynek po dniu 1 lipca 2003 r. wykorzystywane w pojazdach wprowadzonych na rynek przed dniem 1 lipca 2003 r. są zwolnione z zakazu ustanowionego w art. 4 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2000/53/WE. Zwolnienie to umożliwia naprawę pojazdów wprowadzonych na rynek przed wejściem w życie zakazu, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. a), z wykorzystaniem części zamiennych spełniających takie same wymogi jakościowe i wymogi bezpieczeństwa jak części fabrycznie zamontowane w tych pojazdach.

| (7) | Części zamienne do pojazdów wprowadzonych na rynek po dniu 1 lipca 2003 r., lecz przed wygaśnięciem danego zwolnienia określonego w załączniku II do dyrektywy 2000/53/WE, nie są objęte takim zwolnieniem. W związku z tym części zamienne do tych pojazdów muszą być wolne od metali ciężkich, nawet jeśli są wykorzystywane w celu wymiany części pierwotnie zawierających metale ciężkie. |
| --- | --- |

(7)

Części zamienne do pojazdów wprowadzonych na rynek po dniu 1 lipca 2003 r., lecz przed wygaśnięciem danego zwolnienia określonego w załączniku II do dyrektywy 2000/53/WE, nie są objęte takim zwolnieniem. W związku z tym części zamienne do tych pojazdów muszą być wolne od metali ciężkich, nawet jeśli są wykorzystywane w celu wymiany części pierwotnie zawierających metale ciężkie.

| (8) | W niektórych przypadkach nie jest możliwa z technicznego punktu widzenia naprawa pojazdów z wykorzystaniem części zamiennych innych niż oryginalne, gdyż wymagałoby to zmian wymiarów i właściwości funkcjonalnych całych układów pojazdu. Takie części zamienne nie pasują do układów pojazdów fabrycznie wyprodukowanych przy użyciu części zawierających metale ciężkie, więc pojazdy takie nie mogą być naprawiane i może być konieczne ich przedwczesne złomowanie. Ze względu na bezpieczeństwo konsumentów i korzyści dla środowiska wynikające z wydłużenia cyklu życia produktów należy umożliwić naprawę takich elementów pojazdów przy użyciu oryginalnych części zamiennych. |
| --- | --- |

(8)

W niektórych przypadkach nie jest możliwa z technicznego punktu widzenia naprawa pojazdów z wykorzystaniem części zamiennych innych niż oryginalne, gdyż wymagałoby to zmian wymiarów i właściwości funkcjonalnych całych układów pojazdu. Takie części zamienne nie pasują do układów pojazdów fabrycznie wyprodukowanych przy użyciu części zawierających metale ciężkie, więc pojazdy takie nie mogą być naprawiane i może być konieczne ich przedwczesne złomowanie. Ze względu na bezpieczeństwo konsumentów i korzyści dla środowiska wynikające z wydłużenia cyklu życia produktów należy umożliwić naprawę takich elementów pojazdów przy użyciu oryginalnych części zamiennych.

| (9) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2000/53/WE. |
| --- | --- |

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2000/53/WE.

| (10) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 18 ust. 1 dyrektywy 2006/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie odpadów (3), |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 18 ust. 1 dyrektywy 2006/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie odpadów (3),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik II do dyrektywy 2000/53/WE otrzymuje brzmienie zgodne z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 lutego 2010 r.

W imieniu Komisji

Janez POTOČNIK

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 269 z 21.10.2000, s. 34.

1

(2)  Dz.U. L 225 z 23.8.2008, s. 10.

2

(3)  Dz.U. L 114 z 27.4.2006, s. 9.

3

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK II

Materiały i części, w stosunku do których nie obowiązuje art. 4 ust. 2 lit. a)

| Materiały i części | Zakres i data wygaśnięcia zwolnienia | Mają być oznakowane lub rozpoznawalne zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) ppkt (iv) |
| --- | --- | --- |
| Ołów jako składnik stopów |
| 1. | Stal do obróbki skrawaniem i stal galwanizowana zawierająca w masie do 0,35 % ołowiu |

Materiały i części

Zakres i data wygaśnięcia zwolnienia

Mają być oznakowane lub rozpoznawalne zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) ppkt (iv)

Ołów jako składnik stopów

1.

Stal do obróbki skrawaniem i stal galwanizowana zawierająca w masie do 0,35 % ołowiu

| 2a. | Aluminium do obróbki skrawaniem zawierające w masie do 2 % ołowiu |
| --- | --- |

2a.

Aluminium do obróbki skrawaniem zawierające w masie do 2 % ołowiu

Jako części zamienne do pojazdów wprowadzonych na rynek przed dniem 1 lipca 2005 r.

| 2b. | Aluminium zawierające w masie do 1,5 % ołowiu |
| --- | --- |

2b.

Aluminium zawierające w masie do 1,5 % ołowiu

Jako części zamienne do pojazdów wprowadzonych na rynek przed dniem 1 lipca 2008 r.

| 2c. | Aluminium zawierające w masie do 0,4 % ołowiu |
| --- | --- |

2c.

Aluminium zawierające w masie do 0,4 % ołowiu

| 3. | Stop miedzi zawierający w masie do 4 % ołowiu |
| --- | --- |

3.

Stop miedzi zawierający w masie do 4 % ołowiu

| 4a. | Panewki i tuleje łożysk |
| --- | --- |

4a.

Panewki i tuleje łożysk

Jako części zamienne do pojazdów wprowadzonych na rynek przed dniem 1 lipca 2008 r.

| 4b. | Panewki i tuleje łożysk w silnikach, skrzyniach biegów i sprężarkach klimatyzacji |
| --- | --- |

4b.

Panewki i tuleje łożysk w silnikach, skrzyniach biegów i sprężarkach klimatyzacji

Począwszy od dnia 1 lipca 2011 r. i po tym terminie jako części zamienne do pojazdów wprowadzonych na rynek przed dniem 1 lipca 2011 r.

Ołów i związki ołowiu w częściach

| 5. | Akumulatory |
| --- | --- |

5.

Akumulatory

X

| 6. | Amortyzatory |
| --- | --- |

6.

Amortyzatory

X

| 7a. | Środki wulkanizujące i stabilizatory elastomerów stosowanych w przewodach hamulcowych, przewodach paliwowych, przewodach wentylacyjnych, elastomerowo-metalowych częściach podwozia oraz w elementach zawieszenia silnika |
| --- | --- |

7a.

Środki wulkanizujące i stabilizatory elastomerów stosowanych w przewodach hamulcowych, przewodach paliwowych, przewodach wentylacyjnych, elastomerowo-metalowych częściach podwozia oraz w elementach zawieszenia silnika

Jako części zamienne do pojazdów wprowadzonych na rynek przed dniem 1 lipca 2005 r.

| 7b. | Środki wulkanizujące i stabilizatory elastomerów stosowanych w przewodach hamulcowych, przewodach paliwowych, przewodach wentylacyjnych, elastomerowo-metalowych częściach podwozia oraz w elementach zawieszenia silnika, o zawartości ołowiu w masie nieprzekraczającej 0,5 % |
| --- | --- |

7b.

Środki wulkanizujące i stabilizatory elastomerów stosowanych w przewodach hamulcowych, przewodach paliwowych, przewodach wentylacyjnych, elastomerowo-metalowych częściach podwozia oraz w elementach zawieszenia silnika, o zawartości ołowiu w masie nieprzekraczającej 0,5 %

Jako części zamienne do pojazdów wprowadzonych na rynek przed dniem 1 lipca 2006 r.

| 7c. | Środki wiążące elastomery stosowane w układach napędowych o zawartości ołowiu w masie nieprzekraczającej 0,5 % |
| --- | --- |

7c.

Środki wiążące elastomery stosowane w układach napędowych o zawartości ołowiu w masie nieprzekraczającej 0,5 %

Jako części zamienne do pojazdów wprowadzonych na rynek przed dniem 1 lipca 2009 r.

| 8a. | Ołów w stopach lutowniczych do łączenia elementów elektrycznych i elektronicznych z obwodami elektronicznymi oraz ołów w pokryciach styków elementów innych niż aluminiowe kondensatory elektrolityczne, na stykach elementów i obwodów elektronicznych |
| --- | --- |

8a.

Ołów w stopach lutowniczych do łączenia elementów elektrycznych i elektronicznych z obwodami elektronicznymi oraz ołów w pokryciach styków elementów innych niż aluminiowe kondensatory elektrolityczne, na stykach elementów i obwodów elektronicznych

Pojazdy homologowane przed dniem 1 stycznia 2016 r. oraz części zamienne do tych pojazdów

X (1)

| 8b. | Ołów w stopach lutowniczych w zastosowaniach elektrycznych innych niż lutowanie na obwodach elektronicznych lub na szkle |
| --- | --- |

8b.

Ołów w stopach lutowniczych w zastosowaniach elektrycznych innych niż lutowanie na obwodach elektronicznych lub na szkle

Pojazdy homologowane przed dniem 1 stycznia 2011 r. oraz części zamienne do tych pojazdów

X (1)

| 8c. | Ołów w pokryciach styków aluminiowych kondensatorów elektrolitycznych |
| --- | --- |

8c.

Ołów w pokryciach styków aluminiowych kondensatorów elektrolitycznych

Pojazdy homologowane przed dniem 1 stycznia 2013 r. oraz części zamienne do tych pojazdów

X (1)

| 8d. | Ołów wykorzystywany do lutowania na szkle w czujnikach masowego przepływu powietrza |
| --- | --- |

8d.

Ołów wykorzystywany do lutowania na szkle w czujnikach masowego przepływu powietrza

Pojazdy homologowane przed dniem 1 stycznia 2015 r. oraz części zamienne do tych pojazdów

X (1)

| 8e. | Ołów w stopach lutowniczych o wysokiej temperaturze topnienia (tj. stopach na bazie ołowiu zawierających w masie nie mniej niż 85 % ołowiu) |
| --- | --- |

8e.

Ołów w stopach lutowniczych o wysokiej temperaturze topnienia (tj. stopach na bazie ołowiu zawierających w masie nie mniej niż 85 % ołowiu)

(2)

X (1)

| 8f. | Ołów stosowany w złączach stykowych |
| --- | --- |

8f.

Ołów stosowany w złączach stykowych

(2)

X (1)

| 8g. | Ołów w stopach lutowniczych służących do zakończenia trwałego połączenia elektrycznego pomiędzy urządzeniem półprzewodnikowym a nośnikiem w ramach obwodów scalonych typu flip-chip. |
| --- | --- |

8g.

Ołów w stopach lutowniczych służących do zakończenia trwałego połączenia elektrycznego pomiędzy urządzeniem półprzewodnikowym a nośnikiem w ramach obwodów scalonych typu flip-chip.

(2)

X (1)

| 8h. | Ołów w stopach lutowniczych służących do łączenia wymiennika ciepła z radiatorem w półprzewodnikowych elementach mocy z obszarem emitującym ciepło o wielkości co najmniej 1 cm2 i pracujących przy gęstości prądu co najmniej 1 A/mm2 układu scalonego |
| --- | --- |

8h.

Ołów w stopach lutowniczych służących do łączenia wymiennika ciepła z radiatorem w półprzewodnikowych elementach mocy z obszarem emitującym ciepło o wielkości co najmniej 1 cm2 i pracujących przy gęstości prądu co najmniej 1 A/mm2 układu scalonego

(2)

X (1)

| 8i. | Ołów w stopach lutowniczych w zastosowaniach elektrycznych na szkle z wyjątkiem lutowania w szkle wielowarstwowym |
| --- | --- |

8i.

Ołów w stopach lutowniczych w zastosowaniach elektrycznych na szkle z wyjątkiem lutowania w szkle wielowarstwowym

Pojazdy homologowane przed dniem 1 stycznia 2013 r. oraz części zamienne do tych pojazdów (3)

X (1)

| 8j. | Ołów w stopach lutowniczych służących do lutowania w szkle wielowarstwowym |
| --- | --- |

8j.

Ołów w stopach lutowniczych służących do lutowania w szkle wielowarstwowym

(2)

X (1)

| 9. | Gniazda zaworów |
| --- | --- |

9.

Gniazda zaworów

Jako części zamienne do silników skonstruowanych przed dniem 1 lipca 2003 r.

| 10. | Elementy elektryczne zawierające ołów w szklanych lub ceramicznych składnikach matryc, z wyjątkiem szkła z żarówek i porcelany z korpusów świec zapłonowych |
| --- | --- |

10.

Elementy elektryczne zawierające ołów w szklanych lub ceramicznych składnikach matryc, z wyjątkiem szkła z żarówek i porcelany z korpusów świec zapłonowych

X (4) (dotyczy elementów innych niż piezoelektryczne w silnikach)

| 11. | Pirotechniczne środki inicjujące |
| --- | --- |

11.

Pirotechniczne środki inicjujące

Pojazdy homologowane przed dniem 1 lipca 2006 r. oraz części zamienne do tych pojazdów

Sześciowartościowy chrom

| 12a. | Powłoki antykorozyjne |
| --- | --- |

12a.

Powłoki antykorozyjne

Jako części zamienne do pojazdów wprowadzonych na rynek przed dniem 1 lipca 2007 r.

| 12b. | Powłoki antykorozyjne związane ze stosowanymi w podwoziach zespołami mocowanymi za pomocą śrub i nakrętek |
| --- | --- |

12b.

Powłoki antykorozyjne związane ze stosowanymi w podwoziach zespołami mocowanymi za pomocą śrub i nakrętek

Jako części zamienne do pojazdów wprowadzonych na rynek przed dniem 1 lipca 2008 r.

| 13. | Chłodziarki absorpcyjne samochodowych przyczep turystycznych |
| --- | --- |

13.

Chłodziarki absorpcyjne samochodowych przyczep turystycznych

Rtęć

| 14a. | Lampy wyładowcze do reflektorów |
| --- | --- |

14a.

Lampy wyładowcze do reflektorów

Pojazdy homologowane przed dniem 1 lipca 2012 r. oraz części zamienne do tych pojazdów

| 14b. | Lampy fluorescencyjne wskaźników deski rozdzielczej |
| --- | --- |

14b.

Lampy fluorescencyjne wskaźników deski rozdzielczej

Pojazdy homologowane przed dniem 1 lipca 2012 r. oraz części zamienne do tych pojazdów

Kadm

| 15. | Akumulatory do pojazdów z napędem elektrycznym |
| --- | --- |

15.

Akumulatory do pojazdów z napędem elektrycznym

Jako części zamienne do pojazdów wprowadzonych na rynek przed dniem 31 grudnia 2008 r.

Uwagi:

Dopuszczalna jest maksymalna zawartość w masie, w jednorodnym materiale, nieprzekraczająca 0,1 % ołowiu, sześciowartościowego chromu i rtęci oraz 0,01 % kadmu.

Ponowne użycie części pojazdów, które były już na rynku w dniu wygaśnięcia zwolnienia, jest dozwolone bez ograniczeń, ponieważ nie jest objęte art. 4 ust. 2 lit. a).

Przepisy art. 4 ust. 2 lit. a) nie obowiązują w stosunku do części zamiennych wprowadzonych na rynek po dniu 1 lipca 2003 r., wykorzystywanych w pojazdach wprowadzonych na rynek przed dniem 1 lipca 2003 r. (5).

---

(1)  Demontaż, jeśli w powiązaniu z pozycją 10 została przekroczona średnia wartość progowa wynosząca 60 gramów na pojazd. Dla zastosowania tej klauzuli nie uwzględnia się urządzeń elektronicznych, które nie zostały zainstalowane przez producenta na linii produkcyjnej.

1

(2)  Niniejsze zwolnienie zostanie poddane przeglądowi w 2014 r.

2

(3)  Niniejsze zwolnienie zostanie poddane przeglądowi przed dniem 1 stycznia 2012 r.

3

(4)  Demontaż, jeśli w powiązaniu z pozycjami 8a i 8j została przekroczona średnia wartość progowa wynosząca 60 gramów na pojazd. Dla zastosowania tej klauzuli nie uwzględnia się urządzeń elektronicznych, które nie zostały zainstalowane przez producenta na linii produkcyjnej.

4

(5)  Niniejsza klauzula nie ma zastosowania do obciążników kół, szczotek węglowych do silników elektrycznych oraz okładzin hamulców.”

5

---

| 25.2.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 48/17 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 48/17

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 24 lutego 2010 r.

w sprawie zakończenia postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych kołowych mechanizmów segregatorowych pochodzących z Tajlandii

(2010/116/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1), w szczególności jego art. 9,

po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   PROCEDURA

| (1) | W dniu 11 listopada 2008 r. Komisja otrzymała skargę dotyczącą dumpingu wyrządzającego szkodę w odniesieniu do przywozu niektórych kołowych mechanizmów segregatorowych pochodzących z Tajlandii. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 11 listopada 2008 r. Komisja otrzymała skargę dotyczącą dumpingu wyrządzającego szkodę w odniesieniu do przywozu niektórych kołowych mechanizmów segregatorowych pochodzących z Tajlandii.

| (2) | Skargę złożył producent unijny Ring Alliance Ringbuchtechnik GmbH, reprezentujący większą część, w tym przypadku ponad 50 %, łącznej unijnej produkcji niektórych kołowych mechanizmów segregatorowych zgodnie z art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 (2) („rozporządzenie podstawowe”). |
| --- | --- |

(2)

Skargę złożył producent unijny Ring Alliance Ringbuchtechnik GmbH, reprezentujący większą część, w tym przypadku ponad 50 %, łącznej unijnej produkcji niektórych kołowych mechanizmów segregatorowych zgodnie z art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 (2) („rozporządzenie podstawowe”).

| (3) | Wspomniana skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na przywóz dumpingowy i wynikającą z niego znaczną szkodę, które uznano za wystarczające do wszczęcia postępowania antydumpingowego. |
| --- | --- |

(3)

Wspomniana skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na przywóz dumpingowy i wynikającą z niego znaczną szkodę, które uznano za wystarczające do wszczęcia postępowania antydumpingowego.

| (4) | Komisja, po konsultacji, poprzez opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3) zawiadomienie, wszczęła odpowiednio postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu do Unii Europejskiej niektórych kołowych mechanizmów segregatorowych objętych obecnie kodem CN ex 8305 10 00 i pochodzących z Tajlandii. |
| --- | --- |

(4)

Komisja, po konsultacji, poprzez opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3) zawiadomienie, wszczęła odpowiednio postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu do Unii Europejskiej niektórych kołowych mechanizmów segregatorowych objętych obecnie kodem CN ex 8305 10 00 i pochodzących z Tajlandii.

| (5) | Komisja rozesłała kwestionariusze do przedstawicieli przemysłu unijnego oraz do wszystkich znanych zrzeszeń producentów w Unii Europejskiej, do eksporterów/producentów w Tajlandii, do wszystkich zrzeszeń eksporterów/producentów, do importerów, do wszystkich znanych zrzeszeń importerów oraz do władz odnośnego kraju wywozu. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. |
| --- | --- |

(5)

Komisja rozesłała kwestionariusze do przedstawicieli przemysłu unijnego oraz do wszystkich znanych zrzeszeń producentów w Unii Europejskiej, do eksporterów/producentów w Tajlandii, do wszystkich zrzeszeń eksporterów/producentów, do importerów, do wszystkich znanych zrzeszeń importerów oraz do władz odnośnego kraju wywozu. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

| (6) | Uwzględniając potrzebę dalszego zbadania niektórych aspektów dochodzenia, zdecydowano o jego kontynuacji bez wprowadzenia środków tymczasowych. W dniu 16 września 2009 r. wszystkim zainteresowanym stronom dostarczono dokument informacyjny zawierający szczegółowe dane dotyczące wstępnych ustaleń na danym etapie dochodzenia oraz zaproszono strony do przedstawiania uwag na temat wymienionych ustaleń. |
| --- | --- |

(6)

Uwzględniając potrzebę dalszego zbadania niektórych aspektów dochodzenia, zdecydowano o jego kontynuacji bez wprowadzenia środków tymczasowych. W dniu 16 września 2009 r. wszystkim zainteresowanym stronom dostarczono dokument informacyjny zawierający szczegółowe dane dotyczące wstępnych ustaleń na danym etapie dochodzenia oraz zaproszono strony do przedstawiania uwag na temat wymienionych ustaleń.

B.   WYCOFANIE SKARGI I ZAKOŃCZENIE POSTĘPOWANIA

| (7) | Przedsiębiorstwo Ring Alliance Ringbuchtechnik GmbH oficjalnie wycofało skargę skierowanym do Komisji pismem z dnia 18 grudnia 2009 r. |
| --- | --- |

(7)

Przedsiębiorstwo Ring Alliance Ringbuchtechnik GmbH oficjalnie wycofało skargę skierowanym do Komisji pismem z dnia 18 grudnia 2009 r.

| (8) | Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w przypadku wycofania skargi postępowanie może zostać zakończone, o ile nie jest to sprzeczne z interesem Unii. |
| --- | --- |

(8)

Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w przypadku wycofania skargi postępowanie może zostać zakończone, o ile nie jest to sprzeczne z interesem Unii.

| (9) | Komisja uznała, że obecne postępowanie powinno zostać zakończone, ponieważ dochodzenie nie ujawniło żadnych okoliczności wskazujących, iż takie zakończenie nie leżałoby w interesie Unii. Zainteresowane strony zostały odpowiednio poinformowane i umożliwiono im przedstawienie uwag. Nie wpłynęły żadne uwagi wskazujące, że takie zakończenie nie leżałoby w interesie Unii. |
| --- | --- |

(9)

Komisja uznała, że obecne postępowanie powinno zostać zakończone, ponieważ dochodzenie nie ujawniło żadnych okoliczności wskazujących, iż takie zakończenie nie leżałoby w interesie Unii. Zainteresowane strony zostały odpowiednio poinformowane i umożliwiono im przedstawienie uwag. Nie wpłynęły żadne uwagi wskazujące, że takie zakończenie nie leżałoby w interesie Unii.

| (10) | Komisja stwierdza zatem, że należy zakończyć postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu do Unii Europejskiej niektórych kołowych mechanizmów segregatorowych pochodzących z Tajlandii, |
| --- | --- |

(10)

Komisja stwierdza zatem, że należy zakończyć postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu do Unii Europejskiej niektórych kołowych mechanizmów segregatorowych pochodzących z Tajlandii,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu niektórych kołowych mechanizmów segregatorowych objętych obecnie kodem CN ex 8305 10 00 i pochodzących z Tajlandii zostaje niniejszym zakończone.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 lutego 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

1

(2)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1.

2

(3)  Dz.U. C 322 z 17.12.2008, s. 13.

3

---

IV Akty przyjęte przed dniem 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu WE, Traktatu o UE i Traktatu Euratom

| 25.2.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 48/19 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 48/19

---

DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA

NR 660/07/COL

z dnia 12 grudnia 2007 r.

w sprawie rekompensaty dla spółek „Hurtigruten” z tytułu wzrostu wysokości składek na ubezpieczenie społeczne (Norwegia)

URZĄD NADZORU EFTA (1),

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2), w szczególności jego art. 59 ust. 2 oraz art. 61–63, a także protokół 26,

uwzględniając Porozumienie pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (3), w szczególności jego art. 24,

uwzględniając art. 1 ust. 2 części I oraz art. 14 części II protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale,

uwzględniając wytyczne Urzędu (4) w sprawie zastosowania i interpretacji art. 61 i 62 Porozumienia EOG, w szczególności rozdział dotyczący pomocy dla transportu morskiego,

uwzględniając decyzję Urzędu nr 417/01/COL z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie rekompensaty za usługi transportu morskiego na mocy „Porozumienia Hurtigruten” (5),

uwzględniając decyzję Urzędu nr 172/02/COL z dnia 25 września 2002 r. w sprawie zaproponowania Norwegii właściwych środków w odniesieniu do pomocy państwa w postaci zróżnicowanych regionalnie składek na ubezpieczenie społeczne,

uwzględniając decyzję Urzędu nr 218/03/COL z dnia 12 listopada 2003 r. w sprawie trzyletniego okresu przejściowego w strefach 3 i 4 w zakresie zróżnicowanych regionalnie składek na ubezpieczenie społeczne,

uwzględniając decyzję Stałego Komitetu Państw EFTA nr 2/2003/SC z dnia 1 lipca 2003 r., na mocy której uznano zróżnicowane regionalnie składki na ubezpieczenie społeczne w strefie 5 za zgodne z Porozumieniem EOG ze względu na wyjątkowe warunki, panujące w tej strefie,

uwzględniając decyzję Urzędu nr 215/05/COL z dnia 5 lipca 2006 r. o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, przewidzianego w art. 6 części II protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale,

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z wymienionymi przepisami (6),

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   FAKTY

1.   Postępowanie

Dnia 2 sierpnia 2004 r. Urząd wystosował do władz norweskich wniosek o udzielenie informacji dotyczących płatności na rzecz spółek Ofotens og Vesteraalens Dampskibsselskap ASA i Troms Fylkes Dampskibsselskap ASA (7) z tytułu rekompensaty za zmiany w norweskim systemie zróżnicowanych regionalnie składek na ubezpieczenie społeczne (zdarzenie nr 289240).

Władze norweskie odpowiedziały pismem Ministerstwa Handlu i Przemysłu z dnia 1 września 2004 r., przekazującym pismo Ministerstwa Transportu i Komunikacji z tego samego dnia, otrzymanym i zarejestrowanym przez Urząd dnia 1 września 2004 r. (zdarzenie nr 291435).

W piśmie z dnia 12 października 2004 r. Urząd zwrócił się o dodatkowe informacje (zdarzenie nr 294990). W piśmie tym Dyrekcja ds. Konkurencji i Pomocy Państwa przy Urzędzie wyraziła pogląd, że ponieważ środek nie został zgłoszony Urzędowi, ale najwyraźniej został już wprowadzony w życie, płatność należy uznać za pomoc niezgodną z prawem w rozumieniu art. 1 lit. f) części II protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale.

Władze norweskie odpowiedziały pismem misji Norwegii przy UE z dnia 18 listopada 2004 r., przekazującym pisma Ministerstwa Modernizacji z dnia 17 listopada 2004 r. oraz Ministerstwa Transportu i Komunikacji z dnia 16 listopada 2004 r., otrzymanym i zarejestrowanym przez Urząd dnia 22 listopada 2004 r. (zdarzenie nr 300326).

Pismem z dnia 26 października 2005 r. Dyrekcja ds. Konkurencji i Pomocy Państwa przy Urzędzie poinformowała władze norweskie o swoich wątpliwościach dotyczących zgodności płatności na rzecz spółek Hurtigruten z funkcjonowaniem Porozumienia EOG (zdarzenie nr 329347).

Władze norweskie odpowiedziały pismem misji Norwegii przy UE z dnia 22 grudnia 2005 r., przekazującym pisma Ministerstwa Modernizacji oraz Ministerstwa Transportu i Komunikacji, oba z dnia 15 grudnia 2005 r., otrzymanym i zarejestrowanym przez Urząd dnia 3 stycznia 2006 r. (zdarzenie nr 355950).

W piśmie z dnia 9 marca 2006 r. Urząd ustosunkował się do odpowiedzi władz norweskich (zdarzenie nr 364024). Władze norweskie odpowiedziały pismem misji Norwegii przy UE z dnia 29 marca 2006 r., przekazującym pisma Ministerstwa Administracji Rządowej i Reformy z dnia 27 marca 2006 r. oraz Ministerstwa Transportu i Komunikacji z dnia 24 marca 2006 r., otrzymanym i zarejestrowanym przez Urząd dnia 30 marca 2006 r. (zdarzenie nr 368446).

Urząd decyzją nr 215/06/COL z dnia 5 lipca 2006 r. postanowił wszcząć formalne postępowanie wyjaśniające, przewidziane w art. 6 części II protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale. Rząd Norwegii poproszono o przedstawienie uwag dotyczących decyzji. Władze norweskie przedstawiły swoje uwagi w piśmie z dnia 12 października 2006 r., otrzymanym i zarejestrowanym przez Urząd dnia 13 października 2006 r. (zdarzenie nr 393258).

Decyzja Urzędu o wszczęciu postępowania została opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz w Suplemencie EOG (8). Urząd wezwał zainteresowane strony do przedstawienia uwag. Urząd nie otrzymał żadnych uwag od zainteresowanych stron.

W piśmie z dnia 3 grudnia 2007 r., otrzymanym i zarejestrowanym przez Urząd tego samego dnia (zdarzenie nr 455223), władze norweskie przedstawiły dodatkowe informacje.

2.   Informacje podstawowe

Spółki Hurtigruten świadczą usługi w zakresie transportu morskiego wzdłuż wybrzeża Norwegii na odcinku od Bergen do Kirkenes.

Od dnia 1 stycznia 2002 r. do 31 grudnia 2004 r. obsługa linii żeglugowej Hurtigruten podlegała porozumieniu pomiędzy władzami norweskimi a spółkami Hurtigruten, dotyczącego świadczenia usług w zakresie transportu morskiego wzdłuż wybrzeża Norwegii (9). Porozumienie Hurtigruten zostało zgłoszone Urzędowi przez władze norweskie w lipcu 2000 r. i zatwierdzone przez Urząd dnia 19 grudnia 2001 r. (10).

Zgodnie z porozumieniem Hurtigruten spółki Hurtigruten miały obowiązek codziennego świadczenia usług transportowych, obejmujących transport zarówno osób, jak i towarów między Bergen a Kirkenes według ustalonego harmonogramu. Obowiązek ten oznaczał, że spółki Hurtigruten obsługiwały 11 statków zawijających codziennie do 34 portów na wybrzeżu. W 2004 r. około 8 % obrotu pochodziło z transportu towarów, a 92 % z transportu pasażerów.

Spółki Hurtigruten prowadziły także działalność komercyjną, niewchodzącą w zakres obsługi linii żeglugowej Hurtigruten, np. obsługiwały szybkie promy. Trasy objęte żeglugą Hurtigruten same w sobie są po części ekonomicznie opłacalne, zwłaszcza w sezonie letnim. Niemniej jednak uważa się, że trasy te, obsługiwane z częstotliwością wymaganą na mocy porozumienia Hurtigruten, nie są ekonomicznie opłacalne w sezonie zimowym.

W decyzji z 2001 r. Urząd stwierdził, że rekompensatę przyznaną na podstawie porozumienia Hurtigruten może uznać za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG, ponieważ usługi nią objęte uważane były za usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym oraz zachowano zgodność z warunkami określonymi w art. 59 ust. 2 Porozumienia EOG.

Dnia 25 września 2002 r. Urząd postanowił zaproponować Norwegii właściwe środki w odniesieniu do norweskiego systemu zróżnicowanych regionalnie składek na ubezpieczenie społeczne (11). W swoim piśmie Urząd zaproponował Norwegii podjęcie wszelkich środków legislacyjnych, administracyjnych i innych, niezbędnych do eliminacji pomocy państwa wynikającej z systemu zróżnicowanych regionalnie składek na ubezpieczenie społeczne lub zapewnienia zgodności takiej pomocy z Porozumieniem EOG ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2004 r. Właściwe środki przewidują jednak także, że Urząd może zgodzić się na termin późniejszy, jeżeli uzna to za obiektywnie konieczne i uzasadnione w celu zapewnienia zainteresowanym przedsiębiorstwom właściwego okresu przejściowego na dostosowanie się do zmienionych okoliczności. Dnia 31 października 2002 r. Norwegia przyjęła propozycję podjęcia właściwych środków.

Dnia 12 listopada 2003 r. Urząd zatwierdził trzyletni okres przejściowy na stosowanie zróżnicowanych regionalnie składek na ubezpieczenie społeczne w strefach 3 i 4 w celu ułatwienia stopniowego wycofywania systemu (12).

Jesienią 2003 r. parlament norweski zatwierdził zmiany w systemie zróżnicowanych regionalnie składek na ubezpieczenie społeczne, które weszły w życie dnia 1 stycznia 2004 r. Zmiany te spowodowały zwiększenie ponoszonych przez spółki Hurtigruten kosztów ubezpieczeń społecznych. Decyzja Urzędu z dnia 12 listopada 2003 r. dotyczyła natomiast części, a nie całości wzrostu kosztów.

Sekcja 10 porozumienia Hurtigruten zawierała klauzulę, zgodnie z którą w razie istotnej zmiany przesłanek, na których opiera się porozumienie, obie jego strony mogą wystąpić z wnioskiem o rozpoczęcie procedury renegocjacji. Zgodnie z ustaleniami porozumienie Hurtigruten wygasło dnia 31 grudnia 2004 r. Obsługa linii żeglugowej w okresie od dnia 1 stycznia 2005 r. do 31 grudnia 2012 r. było przedmiotem procedury przetargowej w czerwcu 2004 r. Spółki Hurtigruten wygrały przetarg i połączyły się w marcu 2006 r., tworząc podmiot obecnie obsługujący linię żeglugową – spółkę Hurtigruten ASA.

3.   Opis środka

Obecna sprawa dotyczy płatności na rzecz spółek Hurtigruten określonej w pozycji 70, rozdział 1330 (Særskilte transporttiltak) norweskiego budżetu państwa na 2004 r., zgodnie z którą spółki Hurtigruten miały otrzymać do 8,5 mln NOK (ok. 1,1 mln EUR) w ramach rekompensaty z tytułu zmian w norweskim systemie zróżnicowanych składek na ubezpieczenie społeczne (13).

Płatność ta stanowiłaby rekompensatę na rzecz spółek Hurtigruten w odniesieniu do tej części wzrostu składek na ubezpieczenie społeczne, która nie została już zrekompensowana w rezultacie programu związanego z trzyletnim okresem przejściowym, zatwierdzonego przez Urząd decyzją z dnia 12 listopada 2003 r.

Wypłata rekompensaty przyznanej spółkom Hurtigruten miała na celu całkowite pokrycie wzrostu kosztów ubezpieczeń społecznych w 2004 r. Nie wprowadzono rozróżnienia pomiędzy częścią kosztów ubezpieczeń społecznych związaną z działalnością komercyjną spółek a częścią tych kosztów związaną z działalnością, którą można uznać za usługę publiczną w rozumieniu art. 59 ust. 2 Porozumienia EOG.

W związku z tym w 2004 r. kwota 7,352 mln NOK (ok. 900 tys. EUR) została rzeczywiście wypłacona spółkom Hurtigruten. Odpowiada to wzrostowi kosztów ponoszonych przez spółki w związku ze zmianami w systemie zróżnicowanych składek na ubezpieczenie społeczne.

4.   Decyzja o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego

W decyzji nr 215/06/COL o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Urząd przedstawił wstępny wniosek, że rekompensata z tytułu wzrostu składek na ubezpieczenie społeczne stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG.

Urząd wyraził wątpliwość, czy stosowany przez państwo norweskie środek wsparcia można uznać za zgodny z funkcjonowaniem Porozumienia EOG, w szczególności czy ten środek pomocy jest zgodny z art. 59 ust. 2 Porozumienia EOG. Wątpliwości te odnosiły się w szczególności do kwestii, czy pomoc udzielona spółkom Hurtigruten była im niezbędna do wypełnienia obowiązków świadczenia usługi publicznej.

5.   Uwagi władz norweskich

Władze norweskie są zdania, że rekompensata mieściła się w granicach rekompensaty zatwierdzonej przez Urząd w decyzji z 2001 r. i dlatego powinna zostać zaklasyfikowana jako „istniejąca pomoc” zgodnie z definicją zawartą w art. 1 lit. b) ppkt (ii) części II protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale.

Władze norweskie uważają, że płatność objęta była porozumieniem Hurtigruten obowiązującym w czasie, kiedy ją przyznano. W tym względzie opierają się na sekcji 10 porozumienia Hurtigruten, zawierającej klauzulę, zgodnie z którą w razie istotnej zmiany przesłanek, na których opiera się porozumienie, obie jego strony mogą zażądać renegocjacji. Władze norweskie stwierdzają, że ich zdaniem zmiany w systemie zróżnicowanych składek na ubezpieczenie społeczne spełniają to kryterium. Nie mogły one zostać przewidziane przez spółki Hurtigruten. W wyniku negocjacji ze spółkami wysokość rekompensaty z tytułu tych kosztów ustalono na 7,352 mln NOK na 2004 r., tzn. kwotę odpowiadającą faktycznemu wzrostowi kosztów w wyniku zmian w systemie ubezpieczeń społecznych. Celem rekompensaty z tytułu zmian w systemie ubezpieczeń społecznych było według władz norweskich zabezpieczenie status quo w odniesieniu do uzgodnionego standardu transportu wzdłuż wybrzeża Norwegii poprzez umożliwienie spółkom Hurtigruten dalszego wypełniania obowiązku świadczenia usługi publicznej, powierzonego im na mocy porozumienia.

Władze norweskie stoją na stanowisku, że sekcja 10 porozumienia Hurtigruten stanowi podstawę prawną do renegocjacji porozumienia oraz że klauzula ta została uznana przez Urząd w decyzji z 2001 r. W związku z tym rekompensata z tytułu wzrostu składek na ubezpieczenie społeczne, zdaniem władz norweskich, nie stanowi nowej pomocy, pod warunkiem że jest ona zgodna z postanowieniami Porozumienia EOG dotyczącymi pomocy państwa.

W kwestii zgodności pomocy z zasadami pomocy państwa władze norweskie twierdzą, że rekompensata z tytułu zmian w systemie ubezpieczeń społecznych została przyznana spółkom Hurtigruten w celu utrzymania standardu transportu określonego przez parlament norweski. Bez rekompensaty standard świadczonej przez nie usługi publicznej uległby pogorszeniu na skutek pobierania wyższych opłat lub ograniczenia częstotliwości kursów. W tym kontekście władze norweskie uważają rekompensatę za niezbędną.

Władze norweskie powołują się na sekcję 1 porozumienia Hurtigruten, na mocy której istotna część zysków osiąganych przez spółki Hurtigruten w sezonie letnim powinna być wykorzystywana na finansowanie nierentownej działalności w sezonie zimowym. Rekompensata w związku ze świadczeniem usługi publicznej powinna być zatem obliczana na podstawie całorocznej rentowności. Władze norweskie są zdania, że Urząd, uznając zasadę zawartą w sekcji 1 porozumienia Hurtigruten, zaakceptował brak wyraźnego oddzielenia działalności komercyjnej spółek Hurtigruten od ich działalności niekomercyjnej. Według władz norweskich system wykorzystywania w sezonie nierentownym zysków z sezonu rentownego stawiał spółki Hurtigruten w sytuacji niekorzystnej w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami świadczącymi usługi transportu morskiego, gdyż zwiększał on ryzyko zebrania profitów przez inne spółki w sezonie rentownym. Ryzyko było dodatkowo większe w wyniku zmian w systemie ubezpieczeń społecznych, więc władze norweskie uznały za zasadne przeciwdziałanie mu poprzez zwiększenie rekompensaty.

Ponadto władze norweskie wyraziły pogląd, że oddzielenie usług rentownych od nierentownych nie jest decydujące, kiedy subsydiowanie krzyżowe ma na celu tak wyraźne wspieranie usług nierentownych, jak w tym przypadku. Władze norweskie powołują się tutaj na sprawozdanie roczne spółek Hurtigruten za 2004 r. oraz wyniki miesięczne, wskazujące, że w miesiącach zimowych, po uwzględnieniu rekompensaty z tytułu świadczenia usługi publicznej, wystąpił deficyt wynoszący ok. 211 mln NOK. Całkowity deficyt wynosił ok. 45 mln NOK. Ponadto władze norweskie podkreślają, że rekompensata przyznana za 2004 r. nie zmienia faktu, że usługi komercyjne objęte porozumieniem Hurtigruten wspierają działalność związaną ze spoczywającym na spółkach Hurtigruten obowiązkiem świadczenia usługi publicznej.

Poza tym władze norweskie zwracają uwagę na fakt, że po procedurze przetargowej w 2004 r. średnia roczna rekompensata za okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do 31 grudnia 2012 r. wynosi 237,5 mln NOK, a zatem jest znacząco wyższa niż w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do 31 grudnia 2004 r. Według władz norweskich świadczy to o tym, że poziom rekompensaty w 2004 r. był niezbędny i proporcjonalny.

Oprócz tego władze norweskie utrzymują, że 4,29 mln NOK przyznanej rekompensaty odnosi się do zwiększonych składek na ubezpieczenie społeczne za sezon zimowy, podczas gdy pozostałe 3,06 mln NOK stanowi dodatkową rekompensatę z tytułu świadczenia usługi publicznej za ten sam sezon, gdyż okazało się, że obowiązek świadczenia usługi publicznej wiąże się z ponoszeniem przez spółki Hurtigruten kosztów wyższych, niż oczekiwały obie strony porozumienia Hurtigruten. Pogląd ten podtrzymuje Ministerstwo Transportu i Komunikacji, pomimo że w budżecie państwa na 2004 r. rekompensatę określono jako „ewentualną rekompensatę z tytułu zmian w systemie zróżnicowanych składek na ubezpieczenie społeczne” (14). Według władz norweskich przy ocenie zgodności rekompensaty z prawem nazwa, jaką określono składki w budżecie państwa, nie powinna być decydująca.

II.   OCENA

1.   Występowanie pomocy państwa w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG

Artykuł 61 ust. 1 Porozumienia EOG stanowi, co następuje:

„Z zastrzeżeniem innych postanowień niniejszego Porozumienia, wszelka pomoc przyznawana przez państwa członkowskie, państwa EFTA lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z funkcjonowaniem niniejszego Porozumienia w zakresie, w jakim wpływa na handel między Umawiającymi się Stronami”.

Rekompensata przyznana spółkom Hurtigruten z tytułu wzrostu składek na ubezpieczenie społeczne finansowana jest bezpośrednio poprzez przydział środków budżetowych, a zatem przyznawana jest przez państwo. Ponadto rekompensata zwalnia spółki ze składek na ubezpieczenie społeczne, które musiałyby płacić w toku zwykłej działalności, co wzmacnia pozycję tych przedsiębiorstw w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami prowadzącymi wymianę handlową na obszarze EOG. Ponadto spółki Hurtigruten działają na rynkach transportu pasażerów i towarów, a także na rynku turystycznym, w szczególności oferując rejsy/wycieczki w obie strony wzdłuż wybrzeża Norwegii. Żegluga Hurtigruten w dużym stopniu przyciąga zagranicznych turystów, co oznacza, że spółki Hurtigruten konkurują pod względem przyciągania takich klientów z innymi przedsiębiorstwami oferującymi podobne usługi. Dlatego też rekompensata przyznana spółkom Hurtigruten może mieć wpływ na konkurencję na tych rynkach oraz na wymianę handlową między Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG.

Urząd uznaje zatem, że płatność kwoty 7,352 mln NOK (ok. 900 tys. EUR) na rzecz spółek Hurtigruten stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG.

2.   Nowa czy istniejąca pomoc

Nowa czy istniejąca pomoc

Zgodnie z art. 1 lit. c) części II protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale „nowa pomoc” oznacza „każdą pomoc, czyli programy pomocowe i pomoc indywidualną, która nie jest pomocą istniejącą, włącznie ze zmianami istniejącej pomocy”.

W swojej decyzji z 2001 r. Urząd uznał, że rekompensata przyznana na podstawie porozumienia Hurtigruten spółkom Hurtigruten może zostać uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG, ponieważ usługi nią objęte uważane były za usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym oraz zachowano zgodność z warunkami określonymi w art. 59 ust. 2 Porozumienia EOG.

Pomoc zatwierdzona przez Urząd jest pomocą istniejącą. Niemniej jednak w 2004 r. władze norweskie przyznały spółkom Hurtigruten dodatkową kwotę 7,352 mln NOK. Pomoc ta została przyznana spółkom jako rekompensata z tytułu wzrostu składek na ubezpieczenie społeczne w 2004 r. i nie stanowiła części pomocy na rzecz spółek Hurtigruten zatwierdzonej przez Urząd decyzją z 2001 r.

Władze norweskie argumentują, że rekompensata była zgodna z decyzją Urzędu z 2001 r., gdyż sekcja 10 Porozumienia Hurtigruten zawierała klauzulę, zgodnie z którą w razie istotnej zmiany przesłanek, na których opiera się porozumienie, obie jego strony mogą wszcząć procedurę renegocjacji. Władze norweskie stwierdziły, że ich zdaniem zmiany w systemie zróżnicowanych składek na ubezpieczenie społeczne stanowią istotną zmianę. Według władz norweskich rekompensata powinna zatem zostać uznana za istniejącą pomoc.

Urząd pragnie zwrócić uwagę na fakt, że zatwierdził on roczną rekompensatę w wysokości 170 mln NOK, według cen z 1999 r., przyznaną na mocy porozumienia Hurtigruten. Decyzja Urzędu nie dotyczyła natomiast sekcji 10 porozumienia Hurtigruten jako takiej, a decyzja Urzędu w żaden sposób nie wskazywała, że przyszłe zmiany porozumienia Hurtigruten oparte na tej klauzuli zostaną, jak twierdzą władze norweskie, automatycznie uznane za zgodne z postanowieniami porozumienia EOG dotyczącymi pomocy państwa.

Sekcja 10 porozumienia jedynie dopuszcza możliwość wprowadzenia zmian do umowy ze względu na niemożliwe do przewidzenia istotne zmiany okoliczności. Nie nakazuje ona automatycznego zwiększenia rekompensaty na rzecz spółek Hurtigruten w przypadku wzrostu kosztów, a jedynie dopuszcza możliwość wszczęcia przez obie strony porozumienia Hurtigruten procedury renegocjacji, bez przesądzania o ich wyniku. Ponadto nie wymienia się w niej wyraźnie wzrostu kosztów w wyniku zwiększenia obciążeń podatkowych jako powodu do renegocjacji, a tym bardziej jako powodu automatycznej zmiany porozumienia o dokładną kwotę wynikającą z takiego zwiększenia obciążeń podatkowych. Zmiana sytuacji podatkowej jednej z umawiających się stron zwykle nie jest czynnikiem, który druga ze stron ma obowiązek uwzględnić. Dlatego też nawet jeżeli pierwotne porozumienie Hurtigruten zostało w całości zgłoszone Urzędowi w 2000 r. i zatwierdzone w 2001 r., nie można było w sposób zasadny oczekiwać, że Urząd przewidzi wszystkie możliwe skutki tej klauzuli, a brak odniesienia do niej w decyzji z 2001 r. nie oznacza, że wszystkie późniejsze zastosowania tej klauzuli będą automatycznie do przyjęcia z punktu widzenia pomocy państwa.

Zdaniem Urzędu istnienie klauzuli umownej należy oddzielić od odrębnej kwestii, a mianowicie tego, czy zmiana, na którą się zdecydowano, jest zgodna z Porozumieniem EOG, a w szczególności z jego postanowieniami dotyczącymi pomocy państwa. Każdą kwestię należy oceniać z punktu widzenia jej szczególnego znaczenia dla każdej zmiany, a tylko pierwsza kwestia odnosi się do tego, czy mamy do czynienia z pomocą nową czy istniejącą.

Urząd pragnie zauważyć, że w związku ze zwiększeniem kosztów ubezpieczeń społecznych spółkom Hurtigruten wypłacono w 2004 r. dodatkową kwotę 7,352 mln NOK. Oznaczało to zwiększenie, a zatem także zmianę pomocy państwa na rzecz spółek Hurtigruten, zatwierdzonej przez Urząd decyzją z 2001 r. Urząd uznaje zatem tę pomoc za nową pomoc w rozumieniu art. 1 lit. c) części II protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale.

3.   Wymogi proceduralne

Wymogi proceduralne

Zgodnie z art. 1 ust. 3 części I protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale „Urząd Nadzoru EFTA jest informowany, w czasie umożliwiającym mu przedstawienie swych uwag, o wszelkich planach przyznania lub zmiany pomocy [...]. Zainteresowane państwo nie wprowadza proponowanych środków w życie, dopóki procedura nie zostanie zakończona ostateczną decyzją”.

Jak stwierdzono powyżej, Urząd uważa pomoc na rzecz spółek Hurtigruten za nową pomoc w rozumieniu art. 1 lit. c) części II protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale. Oznacza to, że rekompensata powinna zostać zgłoszona Urzędowi zgodnie z art. 1 ust. 3 części I oraz art. 2 części II protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale oraz nie powinna zostać wprowadzona w życie bez zatwierdzenia przez Urząd. Władze norweskie postanowiły jednak przyznać rekompensatę, nie zważając na powyższy obowiązek. Rekompensatę uznaje się zatem za „pomoc niezgodną z prawem” w rozumieniu art. 1 lit. f) części II protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale.

4.   Zgodność pomocy

Zgodność pomocy

4.1.   Wprowadzenie

Wprowadzenie

Bezpośrednia pomoc przeznaczona na pokrycie strat operacyjnych zasadniczo nie jest zgodna z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. Ponieważ zwiększona rekompensata przyznana spółkom Hurtigruten obejmuje koszty związane z codzienną obsługą linii żeglugowej Hurtigruten, płatność tę należy uznać za pomoc operacyjną. Taka pomoc operacyjna może zostać wyjątkowo zatwierdzona w razie spełnienia warunków określonych postanowieniami Porozumienia EOG dotyczącymi odstępstw.

W decyzji z 2001 r. Urząd wyraził pogląd, że pomoc na rzecz spółek Hurtigruten nie kwalifikuje się jako wyłączenie spod ogólnego zakazu pomocy państwa zawartego w art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG na podstawie art. 61 ust. 2 lub 3 Porozumienia EOG. Niemniej jednak Urząd uznał pomoc za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG, ponieważ zachowano zgodność z warunkami określonymi w art. 59 ust. 2 Porozumienia EOG.

W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego w obecnej sprawie Urząd wyraził wątpliwości, czy zwiększona pomoc przyznana spółkom Hurtigruten jest zgodna z art. 59 ust. 2 Porozumienia EOG.

W trakcie postępowania Urząd doszedł do wniosku, że zgodność pomocy przyznanej spółkom Hurtigruten w charakterze rekompensaty za zwiększone koszty wynikające ze zmian w systemie ubezpieczeń społecznych powinna być w pierwszej kolejności oceniona na podstawie art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG.

4.2.   Podstawa prawna oceny zgodności

Podstawa prawna oceny zgodności

Artykuł 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG stanowi, że pomoc może zostać uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG, jeżeli przeznaczona jest na wsparcie rozwoju określonych rodzajów działalności gospodarczej, o ile pomoc taka nie wpływa niekorzystnie na warunki wymiany handlowej między Umawiającymi się Stronami w stopniu sprzecznym ze wspólnym interesem. Urząd wydał wytyczne dotyczące zastosowania art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG w odniesieniu do pomocy państwa dla transportu morskiego (zwane dalej „wytycznymi w sprawie transportu morskiego”).

Sekcja 3.2 wytycznych w sprawie transportu morskiego dotyczy pomocy państwa na pokrycie kosztów pracy. Zgodnie z ust. 1 sekcji 3.2 środki wsparcia dla sektora transportu morskiego powinny mieć na celu przede wszystkim obniżenie kosztów i obciążeń fiskalnych i innych ponoszonych przez armatorów i marynarzy w EOG do poziomu zgodnego z normami światowymi.

Zgodnie z ust. 2 wspomnianej sekcji w odniesieniu do żeglugi morskiej w EOG dopuszczone powinny być następujące działania dotyczące kosztów zatrudnienia:

| — | obniżenie wysokości składek na ubezpieczenie społeczne marynarzy z EOG zatrudnionych na statkach zarejestrowanych w państwie EOG, |
| --- | --- |

—

obniżenie wysokości składek na ubezpieczenie społeczne marynarzy z EOG zatrudnionych na statkach zarejestrowanych w państwie EOG,

| — | obniżenie stawek podatku dochodowego dla marynarzy z EOG zatrudnionych na statkach zarejestrowanych w państwie EOG. |
| --- | --- |

—

obniżenie stawek podatku dochodowego dla marynarzy z EOG zatrudnionych na statkach zarejestrowanych w państwie EOG.

Do celów powyższych przepisów „marynarzy z EOG” definiuje się jako:

| — | obywateli państw EOG, w przypadku marynarzy pracujących na statkach (w tym promach typu ro-ro (15)) świadczących usługi rozkładowego transportu pasażerskiego między portami EOG, |
| --- | --- |

—

obywateli państw EOG, w przypadku marynarzy pracujących na statkach (w tym promach typu ro-ro (15)) świadczących usługi rozkładowego transportu pasażerskiego między portami EOG,

15

| — | wszystkich marynarzy podlegających opodatkowaniu lub obowiązkowi opłaty składek na ubezpieczenie społeczne w państwie EOG, we wszystkich pozostałych przypadkach. |
| --- | --- |

—

wszystkich marynarzy podlegających opodatkowaniu lub obowiązkowi opłaty składek na ubezpieczenie społeczne w państwie EOG, we wszystkich pozostałych przypadkach.

Następnie w ust. 3 wyjaśnia się, że niektóre państwa EOG mogą, z przyczyn wewnętrznych związanych z opodatkowaniem, preferować wstrzymanie się od zastosowania wspomnianych powyżej obniżonych stawek, a zamiast tego zwracać armatorom część lub całość kosztów wynikających z takich opłat. Podejście takie można zasadniczo uznać za równoważne z systemem obniżonych stawek opisanym powyżej, pod warunkiem że zachodzi wyraźny związek z tymi opłatami, nie ma elementów nadmiernej rekompensaty oraz że system jest przejrzysty i niepodatny na nadużycia.

4.3.   Ocena

Ocena

Jak opisano w sekcji I.3 powyżej, spółkom Hurtigruten wypłacono kwotę 7,352 mln NOK (ok. 900 tys. EUR) z tytułu rekompensaty za zwiększone koszty składek na ubezpieczenie społeczne w 2004 r. Zgodnie z budżetem państwa na 2004 r. to wsparcie dla spółek Hurtigruten stanowiło rekompensatę „z tytułu zmian w systemie zróżnicowanych składek na ubezpieczenie społeczne” (16).

16

Z powyższego wynika, że spółkom Hurtigruten udzielono pomocy w celu zrekompensowania im zwiększonych kosztów składek na ubezpieczenie społeczne, poniesionych przez nie w 2004 r. Zgodnie z ust. 2 i 3 sekcji 3.2 wytycznych w sprawie transportu morskiego przyznaną pomoc należy zatem uznać za zwrot składek na ubezpieczenie społeczne marynarzy.

Ustęp 2 sekcji 3.2 wytycznych w sprawie transportu morskiego dopuszcza jedynie pomoc w postaci obniżonych składek na ubezpieczenie społeczne marynarzy z EOG zatrudnionych na statkach zarejestrowanych w państwie EOG.

Władze norweskie potwierdziły, że wszystkie statki wykorzystywane w 2004 r. do obsługi linii żeglugowej Hurtigruten były zarejestrowane w Norwegii. Urząd uważa zatem warunek rejestracji za spełniony.

Co do warunku, że ubezpieczenia społeczne muszą dotyczyć „marynarzy z EOG”, to termin ten jest definiowany na dwa sposoby i może oznaczać: obywateli państw EOG, w przypadku marynarzy pracujących na statkach (w tym promach typu ro-ro) świadczących usługi rozkładowego transportu pasażerskiego między portami EOG lub wszystkich marynarzy podlegających opodatkowaniu lub obowiązkowi opłaty składek na ubezpieczenie społeczne w państwie EOG, we wszystkich pozostałych przypadkach.

W porozumieniu Hurtigruten obsługę linii żeglugowej Hurtigruten opisano jako usługi transportu zarówno osób, jak i towarów między Bergen a Kirkenes. Jak wynika z informacji przedstawionych przez władze norweskie, około 92 % obrotu spółek Hurtigruten w 2004 r. pochodziło z transportu osób, natomiast około 8 % z transportu towarów. Niektóre ze statków Hurtigruten wyposażone są w urządzenia umożliwiające samochodom osobowym wjeżdżanie na statek i zjeżdżanie z niego. Możliwości wjazdu na statki i zjazdu z nich nie miały jednak pojazdy użytkowe (ciężarówki, przyczepy itd.). Ponadto obsługę linii żeglugowej Hurtigruten, jak wyjaśniono w sekcji I.2 powyżej, obejmowała rozkładowe usługi transportowe wzdłuż wybrzeża Norwegii, a zatem w granicach EOG.

Na tej podstawie Urząd uznaje, że statki spółek Hurtigruten należy traktować jako objęte pierwszą z powyższych dwóch alternatywnych definicji, tzn. statki świadczące usługi rozkładowego transportu pasażerskiego między portami EOG. Oznacza to, że rekompensata z tytułu wzrostu składek na ubezpieczenie społeczne przyznana spółkom Hurtigruten jest zgodna z sekcją 3.2 wytycznych w sprawie transportu morskiego jedynie w zakresie, w jakim przyznano ją w odniesieniu do marynarzy będących obywatelami państwa EOG.

Władze norweskie przedstawiły informacje, z których wynika, że wszyscy pracownicy zatrudnieni na statkach wykorzystywanych do obsługę linii żeglugowej Hurtigruten w 2004 r. byli obywatelami państwa EOG.

W budżecie państwa stwierdzono wprost, ze dodatkowa pomoc została przyznana spółkom Hurtigruten na pokrycie dodatkowych kosztów ubezpieczeń społecznych. Dlatego też istniał oczywisty związek między przyznanym wsparciem a składkami na ubezpieczenie społeczne. Ponadto wielkość przyznanego wsparcia odpowiadała dokładnie wzrostowi kosztów ubezpieczeń społecznych ponoszonych przez spółki. Jak zostanie wykazane w sekcji II.4.4 poniżej, przyznane wsparcie nie stanowiło nadmiernej rekompensaty. Ponadto pomoc stanowiła płatność jednorazową, wykazaną w budżecie państwa. Oznacza to, że pomoc przyznano w sposób przejrzysty i niepodatny na nadużycia. Wynika z tego, że spełniono warunki uznania zwrotu składek na ubezpieczenie społeczne za równoważny wobec systemu obniżonych składek.

Na tej podstawie Urząd stwierdza, że pomoc przyznana spółkom Hurtigruten z tytułu wzrostu składek na ubezpieczenie społeczne w 2004 r. jest zgodna z sekcją 3.2 wytycznych w sprawie transportu morskiego.

4.4.   Nadmierna rekompensata i kumulacja

Nadmierna rekompensata i kumulacja

Zgodnie z sekcją 11 ust. 2 wytycznych w sprawie transportu morskiego, obniżenie składek na ubezpieczenie społeczne marynarzy z EOG może zostać przyznane do pułapu 100 %, tzn. obniżenia składek na ubezpieczenie społeczne do zera. W przedmiotowej sprawie spółki Hurtigruten w 2004 r. musiały zapłacić składki na ubezpieczenie społeczne wyższe od składek w latach poprzednich.

Urząd uważa, że kwota pomocy przyznanej zgodnie z sekcjami 3-6 wytycznych w sprawie transportu morskiego nie przekroczyła łącznej kwoty podatków i składek na ubezpieczenie społeczne pobieranych od morskiej działalności transportowej i marynarzy oraz że kryterium zawarte w sekcji 11 ust. 2 wspomnianych wytycznych zostało spełnione.

Oprócz pomocy na pokrycie kosztów pracy przyznanej spółkom Hurtigruten na podstawie wytycznych w sprawie transportu morskiego, spółki Hurtigruten otrzymały także pomoc zgodnie z porozumieniem Hurtigruten w sprawie zakupu usług transportowych oraz zgodnie z decyzją Urzędu z dnia 12 listopada 2003 r. w sprawie zatwierdzenia okresu przejściowego na stosowanie zróżnicowanych składek na ubezpieczenie społeczne pracowników. W celu potwierdzenia, że nie doszło do nadmiernej rekompensaty, należy sprawdzić, czy spółki Hurtigruten nie otrzymały rekompensaty tych samych kosztów w ramach każdego z tych środków.

Pod tym względem Urząd zaznacza, że wzrost ponoszonych przez spółki kosztów ubezpieczeń społecznych był wynikiem decyzji Urzędu nr 172/02/COL w sprawie zaproponowania Norwegii właściwych środków w odniesieniu do norweskiego systemu zróżnicowanych składek na ubezpieczenie społeczne. Państwo norweskie zgłosiło plan dokonania przejścia na system niezróżnicowanych składek na ubezpieczenie społeczne. Plan został zatwierdzony przez Urząd decyzją z dnia 12 listopada 2003 r. i wynikało z niego, że ponoszone przez spółki Hurtigruten koszty ubezpieczeń społecznych wzrosły w 2004 r. w porównaniu z sytuacją, kiedy negocjowano porozumienie Hurtigruten. Jest więc jasne, że dodatkowe koszty ubezpieczenia społecznego, poniesione przez spółki Hurtigruten w 2004 r. nie były objęte porozumieniem Hurtigruten, tzn. rekompensata wypłacona na podstawie porozumienia Hurtigruten nie obejmowała takich dodatkowych kosztów. Ponadto przekazanie dodatkowych środków w 2004 r. stanowiłoby jedynie rekompensatę na rzecz spółek Hurtigruten za część wzrostu składek na ubezpieczenie społeczne, który nie został już zrekompensowany w rezultacie programu związanego z trzyletnim okresem przejściowym. W rezultacie rekompensata z tytułu wzrostu kosztów ubezpieczeń społecznych za 2004 r., przyznana na podstawie wytycznych w sprawie transportu morskiego, nie skutkowała nadmierną rekompensatą.

Na podstawie powyższych ustaleń Urząd stwierdza, że rekompensata z tytułu dodatkowych kosztów ubezpieczeń społecznych przyznana spółkom Hurtigruten za 2004 r. jest zgodna z art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG w powiązaniu z wytycznymi w sprawie transportu morskiego.

5.   Wniosek

Wniosek

W świetle powyższych rozważań Urząd uznaje, że rekompensata w kwocie 7,352 mln NOK (ok. 900 tys. EUR) przyznana spółkom Hurtigruten jest zgodna z art. 61 ust. 3) lit. c) Porozumienia EOG.

Urząd wyraża jednak ubolewanie, że władze norweskie nie wywiązały się ze swoich zobowiązań wynikających z art. 1 ust. 3 części I protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale, dotyczących zgłoszenia środka i powstrzymania się od wprowadzenia go w życie do czasu zatwierdzenia go przez Urząd,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Rekompensata wynosząca 7,352 mln NOK przyznana spółkom Hurtigruten stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG. Pomoc ta została przyznana z naruszeniem wymogów proceduralnych wynikających z art. 1 ust. 3 części I protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale. Pomoc jest zgodna z art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG w powiązaniu z wytycznymi w sprawie transportu morskiego.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Norwegii.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja jest autentyczna w języku angielskim.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2007 r.

W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

Kristján A. STEFÁNSSON

Członek Kolegium

Kurt JÄGER

Członek Kolegium

---

(1)  Zwany dalej „Urzędem”.

1

(2)  Zwane dalej „Porozumieniem EOG”.

2

(3)  Zwane dalej „Porozumieniem o Nadzorze i Trybunale”.

3

(4)  Wytyczne w sprawie stosowania i interpretacji art. 61 i 62 Porozumienia EOG oraz art. 1 protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale, przyjęte i wydane przez Urząd Nadzoru EFTA dnia 19 stycznia 1994 r., opublikowane w Dz.U. L 231 z 3.9.1994, s. 1, Suplementy EOG nr 32 z 3.9.1994. Wspomniane wytyczne zostały ostatnio zmienione dnia 3 maja 2007 r. i zwane są dalej „wytycznymi w sprawie pomocy państwa”.

4

(5)  Decyzje Urzędu dostępne są pod adresem: http://www.eftasurv.int/

5

(6)  Dz.U. C 314 z 21.12.2006, s. 115, Suplement EOG nr 63/2006, s. 33.

6

(7)  Zwane dalej „spółkami Hurtigruten”.

7

(8)  Zob. przypis 6.

8

(9)  Zwanego dalej „porozumieniem Hurtigruten”.

9

(10)  Decyzja nr 417/01/COL, zwana dalej „decyzją z 2001 r.”

10

(11)  Decyzja nr 172/02/COL.

11

(12)  Decyzja nr 218/03/COL. Okres przejściowy nie miał zastosowania do części Norwegii wysuniętej najdalej na północ (strefa 5 w systemie składek na ubezpieczenia społeczne), gdyż decyzją nr 2/2003/SC z dnia 1 lipca 2003 r. państwa EFTA uznały zróżnicowane regionalnie składki na ubezpieczenia społeczne na tym obszarze za zgodne z Porozumieniem EOG ze względu na panujące w tej strefie wyjątkowe warunki.

12

(13)  Uwaga do pozycji 70 miała następujące brzmienie: „Av budsjettforslaget på 200,8 mill. kr for 2004, er 192,3 mill. kr direkte relatert til den gjeldende avtalen med hurtigruterederiene. Restbeløpet på 8,5 mill. kr er knyttet til ev. kompensasjon som følge av endringer i ordningen med differensiert arbeidsgiveravgift. Endelig kompensasjonsbeløp vil bli bestemt når forhandlingene mellom hurtigruteselskapene og departementet er avsluttet”. [Nieoficjalne tłumaczenie Urzędu: Z zaproponowanej w budżecie kwoty 200,8 mln NOK na 2004 r. kwota 192,3 mln NOK ma bezpośredni związek z obowiązującym porozumieniem zawartym ze spółkami Hurtigruten. Pozostała kwota 8,5 mln NOK dotyczy ewentualnej rekompensaty z tytułu zmian w systemie zróżnicowanych składek na ubezpieczenia społeczne. Ostateczna wysokość rekompensaty zostanie ustalona po zakończeniu negocjacji między spółkami Hurtigruten a ministerstwem].

13

Av budsjettforslaget på 200,8 mill. kr for 2004, er 192,3 mill. kr direkte relatert til den gjeldende avtalen med hurtigruterederiene. Restbeløpet på 8,5 mill. kr er knyttet til ev. kompensasjon som følge av endringer i ordningen med differensiert arbeidsgiveravgift. Endelig kompensasjonsbeløp vil bli bestemt når forhandlingene mellom hurtigruteselskapene og departementet er avsluttet

(14)  Tłumaczenie Urzędu, por. przypis 13.

14

(15)  Prom typu ro-ro definiuje się jako „morski statek pasażerski z urządzeniami umożliwiającymi wjazd na prom i wyjazd z niego pojazdów drogowych oraz kolejowych i przewożący więcej niż 12 pasażerów”, por. przypis 22 do wytycznych, odnoszący się do dyrektywy Rady 1999/35/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie systemu obowiązkowych przeglądów dla bezpiecznej, regularnej żeglugi promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich (Dz.U. L 138 z 1.6.1999, s. 1), włączony w pkt 56 ca) załącznika XIII do Porozumienia EOG.

15

(16)  Tłumaczenie Urzędu, por. przypis 13.

16

---

| 25.2.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 48/27 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 48/27

---

DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA

NR 433/09/COL

z dnia 30 października 2009 r.

zmieniająca po raz siedemdziesiąty trzeci zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa

URZĄD NADZORU EFTA,

UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 61–63 oraz Protokół 26 do Porozumienia,

UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (2), w szczególności jego art. 24 oraz art. 5 ust. 2 lit. b),

mając na uwadze, że zgodnie z art. 24 Porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd Nadzoru EFTA wprowadza w życie postanowienia Porozumienia EOG dotyczące pomocy państwa,

mając na uwadze, że zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b) Porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd Nadzoru EFTA wydaje zawiadomienia oraz wskazówki w kwestiach objętych Porozumieniem EOG, jeśli porozumienie to lub porozumienie o nadzorze i Trybunale wyraźnie tak stanowi lub jeśli Urząd Nadzoru EFTA uznaje to za konieczne,

przywołując zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa (3) przyjęte przez Urząd Nadzoru EFTA w dniu 19 stycznia 1994 r. (4),

mając na uwadze, że rozdział wytycznych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (5) Urzędu Nadzoru EFTA przestanie obowiązywać dnia 30 listopada 2009 r. (6),

mając na uwadze, że rozdział ten odpowiada Wytycznym wspólnotowym dotyczącym pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (7), które przestaną obowiązywać w dniu 9 października 2009 r. (8),

mając na uwadze, że w dniu 9 lipca 2009 r. Komisja Europejska przyjęła komunikat w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw do dnia 9 października 2012 r., który został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 9 lipca 2009 r.,

mając na uwadze, że komunikat Komisji Europejskiej w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw ma znaczenie również dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego,

mając na uwadze, że należy zapewnić jednolite stosowanie zasad EOG w zakresie pomocy państwa w całym Europejskim Obszarze Gospodarczym,

mając na uwadze, że zgodnie z pkt II części OGÓLNE, zamieszczonej na końcu załącznika XV do Porozumienia EOG, Urząd Nadzoru EFTA przyjmie, po konsultacji z Komisją, akty prawne odpowiadające tym, które zostały przyjęte przez Komisję Europejską,

mając na uwadze, że obowiązujący obecnie rozdział dotyczący pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację zagrożonych przedsiębiorstw przestanie obowiązywać w dniu 30 listopada 2009 r., istnieje potrzeba przedłużenia okresu obowiązywania wspomnianego rozdziału,

po konsultacji z Komisją Europejską,

po konsultacji z państwami EFTA,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Okres obowiązywania rozdziału wytycznych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw Urzędu Nadzoru EFTA zostaje przedłużony do dnia 30 listopada 2012 r.

Artykuł 2

Jedynie wersja w języku angielskim jest autentyczna.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2009 r.

W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

Per SANDERUD

Przewodniczący

Kristján Andri STEFÁNSSON

Członek Kolegium

---

(1)  Zwane dalej Porozumieniem EOG.

1

(2)  Zwane dalej Porozumieniem o nadzorze i Trybunale.

2

(3)  Zwane dalej wytycznymi w sprawie pomocy państwa.

3

(4)  Pierwotnie opublikowane w Dz.U. L 231 z 3.9.1994, s. 1 oraz w Suplemencie EOG nr 32 z 3.9.1994, s. 1.

4

(5)  Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 305/04/COL, opublikowana w Dz.U. L 107 z 28.4.2005, s. 28, Suplement EOG nr 21 z 28.4.2005, s. 1.

5

(6)  Ustęp 89 decyzji nr 305/04/COL, zob. odniesienie w przypisie nr 5.

6

(7)  Dz.U. C 244 z 1.10.2004, s. 2.

7

(8)  Ustęp 102 w dokumencie, do którego odniesienie znajduje się w przypisie nr 7.

8

---