# Dziennik Urzędowy C 12/2011

| | ISSN 1725-5228
  doi:10.3000/17255228.C_2011.012.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 12 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5415 stycznia 2011 |

ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.C_2011.012.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 12

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5415 stycznia 2011

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2011/C 012/01 | Komunikat Komisji – Stosowanie art. 260 ust. 3 TFUE | 1 |
| | Europejski Bank Centralny |
| 2011/C 012/02 | Porozumienie z dnia 31 grudnia 2010 r. zawarte pomiędzy Eesti Pank a Europejskim Bankiem Centralnym w sprawie wierzytelności przyznawanej Eesti Pank przez Europejski Bank Centralny zgodnie z art. 30 ust. 3 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego | 6 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2011/C 012/01

Komunikat Komisji – Stosowanie art. 260 ust. 3 TFUE

1

Europejski Bank Centralny

2011/C 012/02

Porozumienie z dnia 31 grudnia 2010 r. zawarte pomiędzy Eesti Pank a Europejskim Bankiem Centralnym w sprawie wierzytelności przyznawanej Eesti Pank przez Europejski Bank Centralny zgodnie z art. 30 ust. 3 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego

6

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2011/C 012/03 | Kursy walutowe euro | 8 |
| 2011/C 012/04 | Decyzja Przewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 10 stycznia 2011 r. w sprawie mianowania członków na czwartą kadencję Europejskiej Grupy do spraw Etyki w Nauce i Nowych Technologiach | 9 |
| | INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH |
| 2011/C 012/05 | Dni wolne od pracy w 2011 r. | 10 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2011/C 012/03

Kursy walutowe euro

8

2011/C 012/04

Decyzja Przewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 10 stycznia 2011 r. w sprawie mianowania członków na czwartą kadencję Europejskiej Grupy do spraw Etyki w Nauce i Nowych Technologiach

9

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2011/C 012/05

Dni wolne od pracy w 2011 r.

10

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 15.1.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 12/1 |
| --- | --- | --- | --- |

15.1.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 12/1

---

Komunikat Komisji – Stosowanie art. 260 ust. 3 TFUE

2011/C 12/01

I.   WPROWADZENIE

| 1. | Możliwość nakładania kar pieniężnych na państwo członkowskie, które nie wykonało wyroku stwierdzającego uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego, wprowadzono w Traktacie z Maastricht, w którym zmieniono w tym celu art. 171 Traktatu EWG, który stał się art. 228 Traktatu WE, oraz art. 143 Traktatu Euratom (1). Dnia 13 grudnia 2005 r. Komisja przyjęła komunikat dotyczący stosowania art. 228 Traktatu WE (2) („komunikat z 2005 r.”), który zastąpił dwa poprzednie komunikaty z 1996 r. (3) i 1997 r. (4). |
| --- | --- |

1.

Możliwość nakładania kar pieniężnych na państwo członkowskie, które nie wykonało wyroku stwierdzającego uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego, wprowadzono w Traktacie z Maastricht, w którym zmieniono w tym celu art. 171 Traktatu EWG, który stał się art. 228 Traktatu WE, oraz art. 143 Traktatu Euratom (1). Dnia 13 grudnia 2005 r. Komisja przyjęła komunikat dotyczący stosowania art. 228 Traktatu WE (2) („komunikat z 2005 r.”), który zastąpił dwa poprzednie komunikaty z 1996 r. (3) i 1997 r. (4).

| 2. | W Traktacie z Lizbony zmieniono art. 228 Traktatu WE, który stał się art. 260 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w celu wzmocnienia dwóch aspektów jego postanowień. |
| --- | --- |

2.

W Traktacie z Lizbony zmieniono art. 228 Traktatu WE, który stał się art. 260 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w celu wzmocnienia dwóch aspektów jego postanowień.

| 3. | Po pierwsze, jeśli chodzi o procedurę przewidzianą w art. 260 ust. 2 (dawny art. 228 ust. 2 TWE), Traktatem z Lizbony usunięto etap poprzedzający skierowanie sprawy do Trybunału polegający na wydaniu przez Komisję uzasadnionej opinii. Od dnia wejścia w życie Traktatu z Lizbony Komisja, jeśli uzna, że państwo członkowskie nie wykonało odpowiednio wyroku Trybunału, musi przeprowadzić tylko jeden etap poprzedzający skierowanie sprawy do Trybunału, mianowicie wysłać wezwanie do usunięcia uchybienia, w którym państwo członkowskie proszone jest o przedstawienie uwag (5). Następnie, jeśli Komisja nie jest usatysfakcjonowana odpowiedzią państwa członkowskiego lub jeśli nie otrzyma od niego żadnej odpowiedzi, może skierować sprawę bezpośrednio do Trybunału Sprawiedliwości w trybie art. 260 ust. 2. W praktyce przyczyni się to do przyspieszenia procedury przewidzianej w art. 260 ust. 2, automatycznie skracając średni czas trwania procedury przewidziany w komunikacie z 2005 r. do 8–18 miesięcy (6). Ten orientacyjny czas trwania nie wyklucza tego, że w wyjątkowych przypadkach szczególne okoliczności mogą uzasadnić fakt dłuższego trwania procedury. Nie stoi on również na przeszkodzie pragnieniu Komisji doprowadzenia jak najszybciej do tego, by państwa członkowskie wykonały swoje zobowiązania. |
| --- | --- |

3.

Po pierwsze, jeśli chodzi o procedurę przewidzianą w art. 260 ust. 2 (dawny art. 228 ust. 2 TWE), Traktatem z Lizbony usunięto etap poprzedzający skierowanie sprawy do Trybunału polegający na wydaniu przez Komisję uzasadnionej opinii. Od dnia wejścia w życie Traktatu z Lizbony Komisja, jeśli uzna, że państwo członkowskie nie wykonało odpowiednio wyroku Trybunału, musi przeprowadzić tylko jeden etap poprzedzający skierowanie sprawy do Trybunału, mianowicie wysłać wezwanie do usunięcia uchybienia, w którym państwo członkowskie proszone jest o przedstawienie uwag (5). Następnie, jeśli Komisja nie jest usatysfakcjonowana odpowiedzią państwa członkowskiego lub jeśli nie otrzyma od niego żadnej odpowiedzi, może skierować sprawę bezpośrednio do Trybunału Sprawiedliwości w trybie art. 260 ust. 2. W praktyce przyczyni się to do przyspieszenia procedury przewidzianej w art. 260 ust. 2, automatycznie skracając średni czas trwania procedury przewidziany w komunikacie z 2005 r. do 8–18 miesięcy (6). Ten orientacyjny czas trwania nie wyklucza tego, że w wyjątkowych przypadkach szczególne okoliczności mogą uzasadnić fakt dłuższego trwania procedury. Nie stoi on również na przeszkodzie pragnieniu Komisji doprowadzenia jak najszybciej do tego, by państwa członkowskie wykonały swoje zobowiązania.

| 4. | Poza tym treść postanowień art. 260 ust. 2 TFUE całkowicie odpowiada treści postanowień dawnego art. 228 TWE. Komunikat Komisji z 2005 r. jest zatem nadal w pełni stosowany w odniesieniu do procedur regulowanych postanowieniami art. 260 ust. 2, jako że pominięcie etapu wydania uzasadnionej opinii nie wymagało wprowadzenia do niego żadnych zmian. |
| --- | --- |

4.

Poza tym treść postanowień art. 260 ust. 2 TFUE całkowicie odpowiada treści postanowień dawnego art. 228 TWE. Komunikat Komisji z 2005 r. jest zatem nadal w pełni stosowany w odniesieniu do procedur regulowanych postanowieniami art. 260 ust. 2, jako że pominięcie etapu wydania uzasadnionej opinii nie wymagało wprowadzenia do niego żadnych zmian.

| 5. | Druga, bardziej znacząca innowacja wprowadzona Traktatem z Lizbony ujęta została w art. 260 ust. 3, który brzmi:






  „— | Jeżeli Komisja wniesie skargę do Trybunału zgodnie z artykułem 258, uznając, że dane Państwo Członkowskie uchybiło obowiązkowi poinformowania o środkach podjętych w celu transpozycji dyrektywy przyjętej zgodnie z procedurą ustawodawczą, Komisja może, o ile uzna to za właściwe, wskazać kwotę ryczałtu lub okresowej kary pieniężnej do zapłacenia przez dane Państwo, jaką uzna za odpowiednią do okoliczności. |
| --- | --- | --- |

5.

Druga, bardziej znacząca innowacja wprowadzona Traktatem z Lizbony ujęta została w art. 260 ust. 3, który brzmi:

„—

Jeżeli Komisja wniesie skargę do Trybunału zgodnie z artykułem 258, uznając, że dane Państwo Członkowskie uchybiło obowiązkowi poinformowania o środkach podjętych w celu transpozycji dyrektywy przyjętej zgodnie z procedurą ustawodawczą, Komisja może, o ile uzna to za właściwe, wskazać kwotę ryczałtu lub okresowej kary pieniężnej do zapłacenia przez dane Państwo, jaką uzna za odpowiednią do okoliczności.

| — | Jeżeli Trybunał stwierdzi, że nastąpiło naruszenie prawa, może nałożyć na dane Państwo Członkowskie ryczałt lub okresową karę pieniężną w wysokości nie przekraczającej kwoty wskazanej przez Komisję. Zobowiązanie do zapłaty staje się skuteczne w terminie określonym w wyroku Trybunału”. |
| --- | --- |

—

Jeżeli Trybunał stwierdzi, że nastąpiło naruszenie prawa, może nałożyć na dane Państwo Członkowskie ryczałt lub okresową karę pieniężną w wysokości nie przekraczającej kwoty wskazanej przez Komisję. Zobowiązanie do zapłaty staje się skuteczne w terminie określonym w wyroku Trybunału”.

| 6. | W ustępie tym stworzono całkowicie nowy instrument: wraz z wniesieniem w trybie art. 258 (dawnego art. 226 TWE) skargi z powodu uchybienia zobowiązaniom Komisja może zaproponować Trybunałowi, aby tym samym wyrokiem, w którym stwierdza on uchybienie państwa członkowskiego obowiązkowi poinformowania o środkach podjętych w celu transpozycji dyrektywy przyjętej zgodnie z procedurą ustawodawczą, nałożył na to państwo ryczałt lub okresową karę pieniężną. |
| --- | --- |

6.

W ustępie tym stworzono całkowicie nowy instrument: wraz z wniesieniem w trybie art. 258 (dawnego art. 226 TWE) skargi z powodu uchybienia zobowiązaniom Komisja może zaproponować Trybunałowi, aby tym samym wyrokiem, w którym stwierdza on uchybienie państwa członkowskiego obowiązkowi poinformowania o środkach podjętych w celu transpozycji dyrektywy przyjętej zgodnie z procedurą ustawodawczą, nałożył na to państwo ryczałt lub okresową karę pieniężną.

| 7. | Celem tej innowacji wprowadzonej w Traktacie jest silniejsze zmotywowanie państw członkowskich do dokonywania transpozycji dyrektyw w terminach przewidzianych przez ustawodawcę i zapewnienie faktycznej skuteczności prawodawstwa Unii. Traktat z Lizbony odzwierciedla w ten sposób ogromne znaczenie terminowej transpozycji dyrektyw przez państwa członkowskie. Jest to nie tylko kwestia ochrony interesów ogólnych regulowanych przez prawodawstwo UE, w przypadku których opóźnienia są niedopuszczalne, ale również i przede wszystkim kwestia ochrony obywateli europejskich, których prawa podmiotowe znajdują swe źródło w tym właśnie prawodawstwie. Chodzi wreszcie także o wiarygodność całości prawa Unii, która zostaje podważona, jeżeli wywołanie pełnego skutku prawnego aktów w państwach członkowskich trwa lata. |
| --- | --- |

7.

Celem tej innowacji wprowadzonej w Traktacie jest silniejsze zmotywowanie państw członkowskich do dokonywania transpozycji dyrektyw w terminach przewidzianych przez ustawodawcę i zapewnienie faktycznej skuteczności prawodawstwa Unii. Traktat z Lizbony odzwierciedla w ten sposób ogromne znaczenie terminowej transpozycji dyrektyw przez państwa członkowskie. Jest to nie tylko kwestia ochrony interesów ogólnych regulowanych przez prawodawstwo UE, w przypadku których opóźnienia są niedopuszczalne, ale również i przede wszystkim kwestia ochrony obywateli europejskich, których prawa podmiotowe znajdują swe źródło w tym właśnie prawodawstwie. Chodzi wreszcie także o wiarygodność całości prawa Unii, która zostaje podważona, jeżeli wywołanie pełnego skutku prawnego aktów w państwach członkowskich trwa lata.

| 8. | W niniejszym komunikacie Komisja wyjaśnia, w jaki sposób będzie korzystać z tego nowego postanowienia wprowadzonego Traktatem z Lizbony. |
| --- | --- |

8.

W niniejszym komunikacie Komisja wyjaśnia, w jaki sposób będzie korzystać z tego nowego postanowienia wprowadzonego Traktatem z Lizbony.

| 9. | Komisja, jako strażnik traktatów, ma do odegrania decydującą rolę wstępną w odniesieniu do nowego art. 260 ust. 3: jest uprawniona do wszczęcia procedury przewidzianej w art. 258 i połączenia jej z wnioskiem na podstawie art. 260 ust. 3, proponując nałożenie ryczałtu i/albo okresowej kary pieniężnej w określonej wysokości. W takim przypadku, w odróżnieniu od procedury przewidzianej w art. 260 ust. 2, wysokość nałożonej kary zostanie ustalona przez Trybunał w granicach wskazanych przez Komisję. |
| --- | --- |

9.

Komisja, jako strażnik traktatów, ma do odegrania decydującą rolę wstępną w odniesieniu do nowego art. 260 ust. 3: jest uprawniona do wszczęcia procedury przewidzianej w art. 258 i połączenia jej z wnioskiem na podstawie art. 260 ust. 3, proponując nałożenie ryczałtu i/albo okresowej kary pieniężnej w określonej wysokości. W takim przypadku, w odróżnieniu od procedury przewidzianej w art. 260 ust. 2, wysokość nałożonej kary zostanie ustalona przez Trybunał w granicach wskazanych przez Komisję.

| 10. | Poszczególne przypadki zastosowania ogólnych zasad i kryteriów przedstawionych poniżej oraz rozwój orzecznictwa Trybunału w tej dziedzinie umożliwią Komisji kontynuowanie prac nad jej polityką w tym zakresie po przyjęciu niniejszego komunikatu. Ponieważ każda kara pieniężna musi być zawsze dostosowana do konkretnego przypadku, Komisja, w ramach korzystania ze swojej swobody oceny, zastrzega sobie prawo do odstąpienia od wspomnianych kryteriów ogólnych, podając w poszczególnych przypadkach szczegółowe powody. |
| --- | --- |

10.

Poszczególne przypadki zastosowania ogólnych zasad i kryteriów przedstawionych poniżej oraz rozwój orzecznictwa Trybunału w tej dziedzinie umożliwią Komisji kontynuowanie prac nad jej polityką w tym zakresie po przyjęciu niniejszego komunikatu. Ponieważ każda kara pieniężna musi być zawsze dostosowana do konkretnego przypadku, Komisja, w ramach korzystania ze swojej swobody oceny, zastrzega sobie prawo do odstąpienia od wspomnianych kryteriów ogólnych, podając w poszczególnych przypadkach szczegółowe powody.

| 11. | Artykuł 260 ust. 3 stanowi innowacyjny instrument, wprowadzony do Traktatu w celu udostępnienia skutecznego rozwiązania powszechnego problemu dotyczącego opóźnionej transpozycji dyrektyw, problemu, który niezmiennie budzi niepokój. W swoim corocznym sprawozdaniu dotyczącym stosowania prawa Unii Komisja szczegółowo zbada wyniki państw członkowskich w zakresie terminowej transpozycji dyrektyw w oparciu o dostępne dane statystyczne. Jeśli badanie to nie wykaże znaczącej poprawy, Komisja dostosuje swoje podejście i przystąpi do zmiany polityki przedstawionej w niniejszym komunikacie. |
| --- | --- |

11.

Artykuł 260 ust. 3 stanowi innowacyjny instrument, wprowadzony do Traktatu w celu udostępnienia skutecznego rozwiązania powszechnego problemu dotyczącego opóźnionej transpozycji dyrektyw, problemu, który niezmiennie budzi niepokój. W swoim corocznym sprawozdaniu dotyczącym stosowania prawa Unii Komisja szczegółowo zbada wyniki państw członkowskich w zakresie terminowej transpozycji dyrektyw w oparciu o dostępne dane statystyczne. Jeśli badanie to nie wykaże znaczącej poprawy, Komisja dostosuje swoje podejście i przystąpi do zmiany polityki przedstawionej w niniejszym komunikacie.

II.   ZASADY OGÓLNE

| 12. | Przede wszystkim Komisja pragnie przypomnieć trzy ogólne zasady, które muszą przyświecać wykonywaniu art. 260 ust. 3 i które są już stosowane przy wykonywaniu ust. 2 tego artykułu. |
| --- | --- |

12.

Przede wszystkim Komisja pragnie przypomnieć trzy ogólne zasady, które muszą przyświecać wykonywaniu art. 260 ust. 3 i które są już stosowane przy wykonywaniu ust. 2 tego artykułu.

| 13. | Po pierwsze, określenie kary musi być nastawione na osiągnięcie zasadniczego celu tego instrumentu, tj. zapewnienie terminowej transpozycji prawa Unii i zapobieganie kolejnym naruszeniom tego rodzaju. Określając wysokość kary, należy zdaniem Komisji wziąć pod uwagę trzy fundamentalne kryteria:






  — | powagę uchybienia, |
| --- | --- | --- |

13.

Po pierwsze, określenie kary musi być nastawione na osiągnięcie zasadniczego celu tego instrumentu, tj. zapewnienie terminowej transpozycji prawa Unii i zapobieganie kolejnym naruszeniom tego rodzaju. Określając wysokość kary, należy zdaniem Komisji wziąć pod uwagę trzy fundamentalne kryteria:

—

powagę uchybienia,

| — | długość trwania uchybienia, |
| --- | --- |

—

długość trwania uchybienia,

| — | konieczność zapewnienia efektu odstraszającego kary w celu uniknięcia kolejnych uchybień. |
| --- | --- |

—

konieczność zapewnienia efektu odstraszającego kary w celu uniknięcia kolejnych uchybień.

| 14. | Po drugie, kary zaproponowane Trybunałowi przez Komisję muszą być przewidywalne dla państw członkowskich oraz obliczone z wykorzystaniem metody, która będzie przestrzegać zarówno zasady proporcjonalności, jak i zasady równego traktowania państw członkowskich. Stosowanie jasnej i jednolitej metody jest również ważne z tego względu, że Komisja będzie musiała uzasadniać swoje obliczenia przed Trybunałem. |
| --- | --- |

14.

Po drugie, kary zaproponowane Trybunałowi przez Komisję muszą być przewidywalne dla państw członkowskich oraz obliczone z wykorzystaniem metody, która będzie przestrzegać zarówno zasady proporcjonalności, jak i zasady równego traktowania państw członkowskich. Stosowanie jasnej i jednolitej metody jest również ważne z tego względu, że Komisja będzie musiała uzasadniać swoje obliczenia przed Trybunałem.

| 15. | Po trzecie, z punktu widzenia skuteczności kary ustalenie odpowiednich kwot jest ważne w celu zapewnienia jej odstraszającego skutku. Nakładanie kar czysto symbolicznych pozbawiłoby ten instrument wszelkiej użyteczności i stałoby w sprzeczności z celem, jakim jest zapewnienie terminowej transpozycji dyrektyw. |
| --- | --- |

15.

Po trzecie, z punktu widzenia skuteczności kary ustalenie odpowiednich kwot jest ważne w celu zapewnienia jej odstraszającego skutku. Nakładanie kar czysto symbolicznych pozbawiłoby ten instrument wszelkiej użyteczności i stałoby w sprzeczności z celem, jakim jest zapewnienie terminowej transpozycji dyrektyw.

III.   KORZYSTANIE Z NOWEGO INSTRUMENTU

| 16. | Zgodnie z art. 260 ust. 3 Komisja może skorzystać z nowej możliwości przewidzianej w tym artykule „o ile uzna to za właściwe”. Sformułowanie to należy rozumieć jako dające Komisji znaczną swobodę decyzyjną, analogiczną do swobody decydowania o wszczęciu postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w rozumieniu art. 258, którą posiada Komisja w oparciu o utrwalone orzecznictwo. |
| --- | --- |

16.

Zgodnie z art. 260 ust. 3 Komisja może skorzystać z nowej możliwości przewidzianej w tym artykule „o ile uzna to za właściwe”. Sformułowanie to należy rozumieć jako dające Komisji znaczną swobodę decyzyjną, analogiczną do swobody decydowania o wszczęciu postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w rozumieniu art. 258, którą posiada Komisja w oparciu o utrwalone orzecznictwo.

| 17. | W ramach korzystania z tejże swobody decyzyjnej Komisja uznaje za stosowne korzystanie z instrumentu przewidzianego w art. 260 ust. 3 co do zasady we wszystkich przypadkach uchybienia zobowiązaniom objętych tym postanowieniem, dotyczących transpozycji dyrektyw przyjętych zgodnie z procedurą ustawodawczą. Zapewnienie transpozycji przez państwa członkowskie w przewidzianym terminie jest tak samo ważne w przypadku wszystkich dyrektyw ustawodawczych, zasadniczo nie ma więc powodu wprowadzać między nie rozróżnienia. Komisja nie wyklucza jednak, że w pewnych szczególnych przypadkach może ona uznać, że proponowanie nałożenia kary na mocy art. 260 ust. 3 nie wydaje się właściwe. |
| --- | --- |

17.

W ramach korzystania z tejże swobody decyzyjnej Komisja uznaje za stosowne korzystanie z instrumentu przewidzianego w art. 260 ust. 3 co do zasady we wszystkich przypadkach uchybienia zobowiązaniom objętych tym postanowieniem, dotyczących transpozycji dyrektyw przyjętych zgodnie z procedurą ustawodawczą. Zapewnienie transpozycji przez państwa członkowskie w przewidzianym terminie jest tak samo ważne w przypadku wszystkich dyrektyw ustawodawczych, zasadniczo nie ma więc powodu wprowadzać między nie rozróżnienia. Komisja nie wyklucza jednak, że w pewnych szczególnych przypadkach może ona uznać, że proponowanie nałożenia kary na mocy art. 260 ust. 3 nie wydaje się właściwe.

| 18. | W przypadku braku transpozycji dyrektyw o charakterze nieustawodawczym stosowanie art. 260 ust. 3 nie jest możliwe. Komisja będzie zatem musiała nadal najpierw wnieść sprawę do Trybunału w ramach procedury przewidzianej w art. 258, a następnie, w przypadku gdy państwo członkowskie nie zastosuje się do wyroku stwierdzającego uchybienie zobowiązaniom, wnieść kolejną sprawę do Trybunału na mocy art. 260 ust. 2. |
| --- | --- |

18.

W przypadku braku transpozycji dyrektyw o charakterze nieustawodawczym stosowanie art. 260 ust. 3 nie jest możliwe. Komisja będzie zatem musiała nadal najpierw wnieść sprawę do Trybunału w ramach procedury przewidzianej w art. 258, a następnie, w przypadku gdy państwo członkowskie nie zastosuje się do wyroku stwierdzającego uchybienie zobowiązaniom, wnieść kolejną sprawę do Trybunału na mocy art. 260 ust. 2.

| 19. | Należy zauważyć, że uchybienie zobowiązaniom, o których mowa w art. 260 ust. 3, obejmuje zarówno całkowity brak informacji o środkach podjętych w celu transpozycji dyrektywy, jak i przypadki jedynie częściowego poinformowania o środkach transpozycji. Sytuacja taka może zajść, jeżeli środki podjęte w celu transpozycji, o których poinformowano, nie obejmują całego terytorium państwa członkowskiego lub gdy przekazane informacje są niekompletne w odniesieniu do środków transpozycji dotyczących części dyrektywy. Jeżeli państwo członkowskie przedłożyło wszelkie niezbędne wyjaśnienia na temat tego, jak – jego zdaniem – dokonało ono pełnej transpozycji dyrektywy, Komisja może uznać, że dane państwo członkowskie nie uchybiło obowiązkowi poinformowania o środkach transpozycji i że w związku z tym art. 260 ust. 3 nie ma zastosowania. Ewentualne spory dotyczące tego, czy środki podjęte w celu transpozycji, o których poinformowano, oraz przepisy istniejące w krajowym porządku prawnym są wystarczające, będą rozwiązywane w ramach zwykłej procedury dotyczącej prawidłowej transpozycji dyrektywy w trybie art. 258. |
| --- | --- |

19.

Należy zauważyć, że uchybienie zobowiązaniom, o których mowa w art. 260 ust. 3, obejmuje zarówno całkowity brak informacji o środkach podjętych w celu transpozycji dyrektywy, jak i przypadki jedynie częściowego poinformowania o środkach transpozycji. Sytuacja taka może zajść, jeżeli środki podjęte w celu transpozycji, o których poinformowano, nie obejmują całego terytorium państwa członkowskiego lub gdy przekazane informacje są niekompletne w odniesieniu do środków transpozycji dotyczących części dyrektywy. Jeżeli państwo członkowskie przedłożyło wszelkie niezbędne wyjaśnienia na temat tego, jak – jego zdaniem – dokonało ono pełnej transpozycji dyrektywy, Komisja może uznać, że dane państwo członkowskie nie uchybiło obowiązkowi poinformowania o środkach transpozycji i że w związku z tym art. 260 ust. 3 nie ma zastosowania. Ewentualne spory dotyczące tego, czy środki podjęte w celu transpozycji, o których poinformowano, oraz przepisy istniejące w krajowym porządku prawnym są wystarczające, będą rozwiązywane w ramach zwykłej procedury dotyczącej prawidłowej transpozycji dyrektywy w trybie art. 258.

IV.   DWA RODZAJE KAR

| 20. | Artykuł 260 ust. 3 umożliwia Trybunałowi nałożenie, na wniosek Komisji, „ryczałtu lub okresowej kary pieniężnej”. Zdaniem Komisji sformułowanie to, z uwagi na swój cel, podobnie jak analogiczne sformułowanie w ust. 2 tego artykułu, nie wyklucza możliwości łączenia obu rodzajów kar w jednym wyroku (7). |
| --- | --- |

20.

Artykuł 260 ust. 3 umożliwia Trybunałowi nałożenie, na wniosek Komisji, „ryczałtu lub okresowej kary pieniężnej”. Zdaniem Komisji sformułowanie to, z uwagi na swój cel, podobnie jak analogiczne sformułowanie w ust. 2 tego artykułu, nie wyklucza możliwości łączenia obu rodzajów kar w jednym wyroku (7).

| 21. | Jako że innowacja wprowadzona Traktatem z Lizbony umożliwi nakładanie kar za niepoinformowanie o środkach podjętych w celu transpozycji na dużo wcześniejszym etapie niż w przeszłości, Komisja ma nadzieję, że okresowa kara pieniężna okaże się zasadniczo wystarczająca, aby osiągnięty został cel tej innowacji, jakim jest silniejsze zmotywowanie państw członkowskich do dokonywania terminowej transpozycji dyrektyw. Od tej chwili w stosownych przypadkach, uzasadnionych okolicznościami, Komisja będzie jednak również proponować nakładanie ryczałtu. Co więcej, w zależności od zachowania państw członkowskich, Komisja nie zawaha się zmienić swojego podejścia i proponować nakładania ryczałtu we wszystkich przypadkach (zob. pkt 11 powyżej). |
| --- | --- |

21.

Jako że innowacja wprowadzona Traktatem z Lizbony umożliwi nakładanie kar za niepoinformowanie o środkach podjętych w celu transpozycji na dużo wcześniejszym etapie niż w przeszłości, Komisja ma nadzieję, że okresowa kara pieniężna okaże się zasadniczo wystarczająca, aby osiągnięty został cel tej innowacji, jakim jest silniejsze zmotywowanie państw członkowskich do dokonywania terminowej transpozycji dyrektyw. Od tej chwili w stosownych przypadkach, uzasadnionych okolicznościami, Komisja będzie jednak również proponować nakładanie ryczałtu. Co więcej, w zależności od zachowania państw członkowskich, Komisja nie zawaha się zmienić swojego podejścia i proponować nakładania ryczałtu we wszystkich przypadkach (zob. pkt 11 powyżej).

| 22. | Zgodnie z logiką leżącą u podstaw tych dwóch rodzajów kar Komisja wycofa sprawę z Trybunału w tych przypadkach, w których zaproponowała nałożenie tylko okresowej kary pieniężnej, jeżeli państwo członkowskie poinformuje o środkach podjętych w celu transpozycji koniecznych do usunięcia uchybienia. Jednak w tych przypadkach, w których zaproponowała ona również nałożenie ryczałtu, Komisja nie wycofa sprawy tylko z powodu poinformowania przez państwo członkowskie o koniecznych środkach podjętych w celu transpozycji (8). |
| --- | --- |

22.

Zgodnie z logiką leżącą u podstaw tych dwóch rodzajów kar Komisja wycofa sprawę z Trybunału w tych przypadkach, w których zaproponowała nałożenie tylko okresowej kary pieniężnej, jeżeli państwo członkowskie poinformuje o środkach podjętych w celu transpozycji koniecznych do usunięcia uchybienia. Jednak w tych przypadkach, w których zaproponowała ona również nałożenie ryczałtu, Komisja nie wycofa sprawy tylko z powodu poinformowania przez państwo członkowskie o koniecznych środkach podjętych w celu transpozycji (8).

V.   OKREŚLENIE WYSOKOŚCI KWOTY OKRESOWEJ KARY PIENIĘŻNEJ I, W STOSOWNYCH PRZYPADKACH, KWOTY RYCZAŁTU

| 23. | Kwota okresowej kary pieniężnej, jaką Komisja będzie proponować zgodnie z art. 260 ust. 3, będzie obliczana z wykorzystaniem tej samej metody, którą stosuje się w przypadku wnoszenia spraw do Trybunału w trybie ust. 2 tego artykułu i którą wyjaśniono w pkt 14–18 komunikatu z 2005 r. |
| --- | --- |

23.

Kwota okresowej kary pieniężnej, jaką Komisja będzie proponować zgodnie z art. 260 ust. 3, będzie obliczana z wykorzystaniem tej samej metody, którą stosuje się w przypadku wnoszenia spraw do Trybunału w trybie ust. 2 tego artykułu i którą wyjaśniono w pkt 14–18 komunikatu z 2005 r.

| 24. | Kwotę okresowej kary pieniężnej naliczanej za każdy dzień opóźnienia oblicza się przez pomnożenie stawki bazowej (pkt 15 komunikatu z 2005 r. (9)) najpierw przez współczynnik wagi uchybienia i współczynnik czasu trwania uchybienia, a następnie przez współczynnik „n” ustalony dla każdego państwa w zależności od jego zdolności płatniczej (pkt 18 komunikatu z 2005 r. (10)). |
| --- | --- |

24.

Kwotę okresowej kary pieniężnej naliczanej za każdy dzień opóźnienia oblicza się przez pomnożenie stawki bazowej (pkt 15 komunikatu z 2005 r. (9)) najpierw przez współczynnik wagi uchybienia i współczynnik czasu trwania uchybienia, a następnie przez współczynnik „n” ustalony dla każdego państwa w zależności od jego zdolności płatniczej (pkt 18 komunikatu z 2005 r. (10)).

| 25. | Współczynnik wagi uchybienia będzie ustalany zgodnie z zasadami i kryteriami przewidzianymi w pkt 16–16.6 komunikatu z 2005 r. Komisja będzie nadal stosować te zasady i kryteria w ten sam sposób, w jaki stosowano je do tej pory w sprawach wniesionych w trybie dawnego art. 228 TWE dotyczących niepoinformowania o środkach podjętych w celu transpozycji dyrektyw. Szczególnie jeżeli zgodnie z zasadą lojalnej współpracy i bieżącą praktyką państwo członkowskie zasygnalizuje, że poinformowało częściowo o środkach podjętych w celu transpozycji, może to stanowić okoliczność łagodzącą prowadzącą do zastosowania niższego współczynnika wagi uchybienia niż miałoby to miejsce w przypadku całkowitego braku informacji o środkach transpozycji. |
| --- | --- |

25.

Współczynnik wagi uchybienia będzie ustalany zgodnie z zasadami i kryteriami przewidzianymi w pkt 16–16.6 komunikatu z 2005 r. Komisja będzie nadal stosować te zasady i kryteria w ten sam sposób, w jaki stosowano je do tej pory w sprawach wniesionych w trybie dawnego art. 228 TWE dotyczących niepoinformowania o środkach podjętych w celu transpozycji dyrektyw. Szczególnie jeżeli zgodnie z zasadą lojalnej współpracy i bieżącą praktyką państwo członkowskie zasygnalizuje, że poinformowało częściowo o środkach podjętych w celu transpozycji, może to stanowić okoliczność łagodzącą prowadzącą do zastosowania niższego współczynnika wagi uchybienia niż miałoby to miejsce w przypadku całkowitego braku informacji o środkach transpozycji.

| 26. | Przy okazji ewentualnej zmiany swojej polityki w tym obszarze (zob. pkt 11) Komisja poświęci szczególną uwagę zagadnieniu współczynników wagi uchybienia, uwzględniając rozwój orzecznictwa Trybunału. |
| --- | --- |

26.

Przy okazji ewentualnej zmiany swojej polityki w tym obszarze (zob. pkt 11) Komisja poświęci szczególną uwagę zagadnieniu współczynników wagi uchybienia, uwzględniając rozwój orzecznictwa Trybunału.

| 27. | Jeśli chodzi o ustalanie współczynnika czasu trwania uchybienia, obliczanego zgodnie z pkt 17 komunikatu z 2005 r., czas trwania uchybienia liczy się od następnego dnia po dniu upływu terminu transpozycji przewidzianego w danej dyrektywie (z zastrzeżeniem pkt 31). |
| --- | --- |

27.

Jeśli chodzi o ustalanie współczynnika czasu trwania uchybienia, obliczanego zgodnie z pkt 17 komunikatu z 2005 r., czas trwania uchybienia liczy się od następnego dnia po dniu upływu terminu transpozycji przewidzianego w danej dyrektywie (z zastrzeżeniem pkt 31).

| 28. | W przypadkach gdy Komisja zdecyduje się zaproponować również nałożenie ryczałtu, jego wysokość będzie obliczana z wykorzystaniem metody przedstawionej w pkt 19–24 komunikatu z 2005 r. z tym tylko zastrzeżeniem, że termin początkowy (11) należy okreslić jako następny dzień po upływie terminu transpozycji przewidzianego w dyrektywie. |
| --- | --- |

28.

W przypadkach gdy Komisja zdecyduje się zaproponować również nałożenie ryczałtu, jego wysokość będzie obliczana z wykorzystaniem metody przedstawionej w pkt 19–24 komunikatu z 2005 r. z tym tylko zastrzeżeniem, że termin początkowy (11) należy okreslić jako następny dzień po upływie terminu transpozycji przewidzianego w dyrektywie.

VI.   TERMIN, W KTÓRYM ZOBOWIĄZANIE DO ZAPŁACENIA KARY STAJE SIĘ SKUTECZNE

| 29. | Zgodnie z art. 260 ust. 3 akapit drugi, jeżeli Trybunał nakłada na dane państwo członkowskie karę, zobowiązanie do jej zapłaty „staje się skuteczne w terminie określonym w wyroku Trybunału”. Postanowienie to umożliwia Trybunałowi ustalenie, że zobowiązanie to staje się skuteczne w dniu ogłoszenia wyroku lub też w dniu późniejszym. Należy zauważyć, że Trybunał miał taką samą swobodę decyzyjną na mocy art. 228 TWE, mimo że nie zostało to w nim jasno sprecyzowane. Trybunał rzadko korzystał z niej w celu ustalenia terminu późniejszego niż dzień ogłoszenia wyroku (12), a w sprawach dotyczących niepoinformowania o środkach przyjętych w celu transpozycji nie nastąpiło to nigdy. |
| --- | --- |

29.

Zgodnie z art. 260 ust. 3 akapit drugi, jeżeli Trybunał nakłada na dane państwo członkowskie karę, zobowiązanie do jej zapłaty „staje się skuteczne w terminie określonym w wyroku Trybunału”. Postanowienie to umożliwia Trybunałowi ustalenie, że zobowiązanie to staje się skuteczne w dniu ogłoszenia wyroku lub też w dniu późniejszym. Należy zauważyć, że Trybunał miał taką samą swobodę decyzyjną na mocy art. 228 TWE, mimo że nie zostało to w nim jasno sprecyzowane. Trybunał rzadko korzystał z niej w celu ustalenia terminu późniejszego niż dzień ogłoszenia wyroku (12), a w sprawach dotyczących niepoinformowania o środkach przyjętych w celu transpozycji nie nastąpiło to nigdy.

| 30. | Zdaniem Komisji w kontekście art. 260 ust. 3 terminem, w którym zobowiązanie do zapłacenia kary staje się skuteczne, powinien być zasadniczo dzień ogłoszenia wyroku. W szczególności oznaczałoby to, że termin zapłaty okresowej kary pieniężnej naliczanej za każdy dzień rozpoczynałby swój bieg od dnia ogłoszenia wyroku. |
| --- | --- |

30.

Zdaniem Komisji w kontekście art. 260 ust. 3 terminem, w którym zobowiązanie do zapłacenia kary staje się skuteczne, powinien być zasadniczo dzień ogłoszenia wyroku. W szczególności oznaczałoby to, że termin zapłaty okresowej kary pieniężnej naliczanej za każdy dzień rozpoczynałby swój bieg od dnia ogłoszenia wyroku.

VII.   POSTANOWIENIE PRZEJŚCIOWE

| 31. | Nowy instrument przewidziany w art. 260 ust. 3 oraz zasady i kryteria jego wykonywania przedstawione w niniejszym komunikacie Komisja będzie stosować w odniesieniu do procedur wszczętych na podstawie art. 258 po opublikowaniu niniejszego komunikatu, a także do procedur wszczętych przed jego publikacją z wyjątkiem tych, w przypadku których wniosła ona już sprawę do Trybunału. W przypadku procedur, w ramach których wydano już uzasadnioną opinię, Komisja wyda dodatkową uzasadnioną opinię, w której uprzedzi państwo członkowskie, że jeśli sprawa zostanie wniesiona do Trybunału, to Komisja złoży wniosek na podstawie art. 260 ust. 3. Jeśli chodzi o ustalanie wysokości kwot kar oraz określanie czasu trwania uchybienia, Komisja nie będzie uwzględniać okresu sprzed dnia 1 grudnia 2009 r., dnia wejścia w życie Traktatu z Lizbony. |
| --- | --- |

31.

Nowy instrument przewidziany w art. 260 ust. 3 oraz zasady i kryteria jego wykonywania przedstawione w niniejszym komunikacie Komisja będzie stosować w odniesieniu do procedur wszczętych na podstawie art. 258 po opublikowaniu niniejszego komunikatu, a także do procedur wszczętych przed jego publikacją z wyjątkiem tych, w przypadku których wniosła ona już sprawę do Trybunału. W przypadku procedur, w ramach których wydano już uzasadnioną opinię, Komisja wyda dodatkową uzasadnioną opinię, w której uprzedzi państwo członkowskie, że jeśli sprawa zostanie wniesiona do Trybunału, to Komisja złoży wniosek na podstawie art. 260 ust. 3. Jeśli chodzi o ustalanie wysokości kwot kar oraz określanie czasu trwania uchybienia, Komisja nie będzie uwzględniać okresu sprzed dnia 1 grudnia 2009 r., dnia wejścia w życie Traktatu z Lizbony.

---

(1)  Niniejszy komunikat stosuje się również do Traktatu Euratom w zakresie, w jakim na mocy jego nowego artykułu 106a artykuł 260 TFUE ma zastosowanie do tego Traktatu.

(2)  Dokument SEC(2005) 1658.

(3)  Dz.U. C 242 z 21.8.1996, s. 6.

(4)  Dz.U. C 63 z 28.2.1997, s. 2.

(5)  W okresie przejściowym, w przypadkach, gdy wezwanie do usunięcia uchybienia wysłano zanim Traktat z Lizbony wszedł w życie, dane państwo członkowskie otrzymuje dodatkowe pismo w tej sprawie informujące je, że kolejnym krokiem nie będzie wydanie uzasadnionej opinii przez Komisję, lecz wniesienie skargi do Trybunału.

(6)  Zob. sekcja III pkt 3 akapit szósty komunikatu Komisji „Skuteczna Europa – stosowanie prawa wspólnotowego” (COM(2007) 502 wersja ostateczna), gdzie Komisja stwierdza w odniesieniu do procedury w trybie dawnego art. 228 TWE, że „analogiczny okres w postępowaniach dotyczących zapewnienia stosowania wcześniejszego orzeczenia Trybunału powinien wynosić od 12 do 24 miesięcy, z zastrzeżeniem szczególnych okoliczności w wyjątkowych przypadkach”. Szczególne okoliczności mogą obejmować zwłaszcza przypadki, w których wykonanie wcześniejszego wyroku wiąże się z zastosowaniem środków mających na celu opracowanie lub rozwój infrastruktury w terenie lub wypełnienie zobowiązań rezultatu.

(7)  Wyrok Trybunału Komisja/Francja (C-304/02, Zb.Orz. 2005, s. I-6263).

(8)  Zob. również pkt 11 komunikatu z 2005 r.

(9)  Zaktualizowanego komunikatem z dnia 20 lipca 2010 r. (SEC(2010) 923).

(10)  Porównaj: przypis 9.

(11)  Dzień, od którego biegnie termin, który należy uwzględnić przy obliczaniu wysokości kwoty ryczałtu (zob. pkt 22 komunikatu z 2005 r.).

(12)  Z dziewięciu wydanych w trybie art. 228 wyroków nakładających kary tylko w trzech przypadkach Trybunał zdecydował, że pierwszy termin zapłaty kary przypadnie na dzień późniejszy niż dzień wydania wyroku, zob. sprawy: C-278/01, Komisja/Hiszpania, Rec. 2003, s. I-14141; C-304/02, Komisja/Francja, Zb.Orz. 2005, s. I-6263; C-369/07, Komisja/Grecja (jeszcze nieopublikowana).

---

Europejski Bank Centralny

| 15.1.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 12/6 |
| --- | --- | --- | --- |

15.1.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 12/6

---

POROZUMIENIE

z dnia 31 grudnia 2010 r.

zawarte pomiędzy Eesti Pank a Europejskim Bankiem Centralnym w sprawie wierzytelności przyznawanej Eesti Pank przez Europejski Bank Centralny zgodnie z art. 30 ust. 3 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego

2011/C 12/02

EESTI PANK ORAZ EUROPEJSKI BANK CENTRALNY,

mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 3 ust. 1 decyzji 2011/23/UE z dnia 31 grudnia 2010 r. w sprawie opłacenia przez Eesti Pank kapitału, przekazania aktywów rezerwy walutowej oraz wniesienia wkładu na poczet rezerw kapitałowych i celowych Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2010/34) (1), równowartość w euro całkowitej kwoty rezerwy walutowej, którą Eesti Pank jest zobowiązany przekazać Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC) z dniem 1 stycznia 2011 r. na podstawie art. 48 ust. 1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej „Statutem ESBC”), wynosi 145 853 596,60 EUR. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 3 ust. 1 decyzji 2011/23/UE z dnia 31 grudnia 2010 r. w sprawie opłacenia przez Eesti Pank kapitału, przekazania aktywów rezerwy walutowej oraz wniesienia wkładu na poczet rezerw kapitałowych i celowych Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2010/34) (1), równowartość w euro całkowitej kwoty rezerwy walutowej, którą Eesti Pank jest zobowiązany przekazać Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC) z dniem 1 stycznia 2011 r. na podstawie art. 48 ust. 1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej „Statutem ESBC”), wynosi 145 853 596,60 EUR.

| (2) | Zgodnie z art. 30 ust. 3 Statutu ESBC oraz art. 4 ust. 1 decyzji 2011/23/UE (EBC/2010/34), z dniem 1 stycznia 2011 r. EBC jest zobowiązany przyznać Eesti Pank wyrażoną w euro wierzytelność stanowiącą równowartość całkowitej kwoty w euro przekazywanej przez Eesti Pank rezerwy walutowej, zgodnie ze wskazaniami zawartymi w art. 3 wspomnianej decyzji. EBC oraz Eesti Pank ustalają wysokość wierzytelności przysługującej Eesti Pank wobec EBC na kwotę 103 115 678,01 EUR – tak, aby stosunek pomiędzy wyrażoną w euro wierzytelnością przyznaną Eesti Pank a całkowitą wartością w euro wierzytelności przyznanych innym krajowym bankom centralnym państw członkowskich, których walutą jest euro (zwanym dalej „pozostałymi KBC”) był równy stosunkowi pomiędzy przypisaną Eesti Pank wagą w kluczu kapitałowym EBC a całkowitą wagą pozostałych KBC w tym kluczu. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 30 ust. 3 Statutu ESBC oraz art. 4 ust. 1 decyzji 2011/23/UE (EBC/2010/34), z dniem 1 stycznia 2011 r. EBC jest zobowiązany przyznać Eesti Pank wyrażoną w euro wierzytelność stanowiącą równowartość całkowitej kwoty w euro przekazywanej przez Eesti Pank rezerwy walutowej, zgodnie ze wskazaniami zawartymi w art. 3 wspomnianej decyzji. EBC oraz Eesti Pank ustalają wysokość wierzytelności przysługującej Eesti Pank wobec EBC na kwotę 103 115 678,01 EUR – tak, aby stosunek pomiędzy wyrażoną w euro wierzytelnością przyznaną Eesti Pank a całkowitą wartością w euro wierzytelności przyznanych innym krajowym bankom centralnym państw członkowskich, których walutą jest euro (zwanym dalej „pozostałymi KBC”) był równy stosunkowi pomiędzy przypisaną Eesti Pank wagą w kluczu kapitałowym EBC a całkowitą wagą pozostałych KBC w tym kluczu.

| (3) | Różnica pomiędzy kwotami wskazanymi w motywach 1 i 2 preambuły wynika: a) z pomnożenia wartości aktywów rezerwy walutowej już przekazanych przez Eesti Pank zgodnie z art. 30 ust. 1 Statutu ESBC przez „obowiązujące kursy walut”, o których mowa w art. 48 ust. 1 Statutu ESBC, oraz b) ze zmian wierzytelności przysługujących na podstawie art. 30 ust. 3 Statutu ESBC pozostałym KBC spowodowanych zmianami klucza kapitałowego EBC dokonanymi z dniem 1 stycznia 2004 r. oraz 1 stycznia 2009 r. na podstawie art. 29 ust. 3 Statutu ESBC oraz rozszerzeniem klucza kapitałowego EBC dokonanym z dniem 1 maja 2004 r. i 1 stycznia 2007 r. na podstawie art. 48 ust. 3 Statutu ESBC. |
| --- | --- |

(3)

Różnica pomiędzy kwotami wskazanymi w motywach 1 i 2 preambuły wynika: a) z pomnożenia wartości aktywów rezerwy walutowej już przekazanych przez Eesti Pank zgodnie z art. 30 ust. 1 Statutu ESBC przez „obowiązujące kursy walut”, o których mowa w art. 48 ust. 1 Statutu ESBC, oraz b) ze zmian wierzytelności przysługujących na podstawie art. 30 ust. 3 Statutu ESBC pozostałym KBC spowodowanych zmianami klucza kapitałowego EBC dokonanymi z dniem 1 stycznia 2004 r. oraz 1 stycznia 2009 r. na podstawie art. 29 ust. 3 Statutu ESBC oraz rozszerzeniem klucza kapitałowego EBC dokonanym z dniem 1 maja 2004 r. i 1 stycznia 2007 r. na podstawie art. 48 ust. 3 Statutu ESBC.

| (4) | W związku z powyższą różnicą EBC oraz Eesti Pank uzgadniają, że – w przypadku, gdy wierzytelność Eesti Pank przekraczać będzie kwotę 103 115 678,01 EUR – wierzytelność przysługująca Eesti Pank może zostać obniżona w drodze jej potrącenia z kwotą, jaką Eesti Pank jest zobowiązany przekazać na poczet rezerw kapitałowych i celowych EBC na podstawie art. 48 ust. 2 Statutu ESBC oraz art. 5 ust. 1 decyzji 2011/23/UE (EBC/2010/34). |
| --- | --- |

(4)

W związku z powyższą różnicą EBC oraz Eesti Pank uzgadniają, że – w przypadku, gdy wierzytelność Eesti Pank przekraczać będzie kwotę 103 115 678,01 EUR – wierzytelność przysługująca Eesti Pank może zostać obniżona w drodze jej potrącenia z kwotą, jaką Eesti Pank jest zobowiązany przekazać na poczet rezerw kapitałowych i celowych EBC na podstawie art. 48 ust. 2 Statutu ESBC oraz art. 5 ust. 1 decyzji 2011/23/UE (EBC/2010/34).

| (5) | Ponadto, w związku z faktem, że – w zależności od wahań kursów walutowych – konieczne może być podwyższenie, a nie obniżenie wierzytelności do kwoty wskazanej w motywie drugim preambuły, EBC oraz Eesti Pank powinny uzgodnić inne warunki przyznania wierzytelności na rzecz Eesti Pank. |
| --- | --- |

(5)

Ponadto, w związku z faktem, że – w zależności od wahań kursów walutowych – konieczne może być podwyższenie, a nie obniżenie wierzytelności do kwoty wskazanej w motywie drugim preambuły, EBC oraz Eesti Pank powinny uzgodnić inne warunki przyznania wierzytelności na rzecz Eesti Pank.

| (6) | Rada Prezesów wyraziła zgodę na przystąpienie przez EBC do niniejszego porozumienia, co nastąpiło w drodze decyzji podjętej na podstawie art. 30 Statutu ESBC, zgodnie z art. 10 ust. 3 Statutu ESBC i określoną w nim procedurą, |
| --- | --- |

(6)

Rada Prezesów wyraziła zgodę na przystąpienie przez EBC do niniejszego porozumienia, co nastąpiło w drodze decyzji podjętej na podstawie art. 30 Statutu ESBC, zgodnie z art. 10 ust. 3 Statutu ESBC i określoną w nim procedurą,

UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Warunki przyznania wierzytelności na rzecz Eesti Pank

1.   Jeżeli w końcowej dacie, w której EBC otrzyma aktywa rezerwy walutowej od Eesti Pank na podstawie art. 3 decyzji 2011/23/UE (EBC/2010/34), kwota wierzytelności, jaką EBC ma obowiązek przyznać Eesti Pank na podstawie art. 30 ust. 3 Statutu ESBC oraz art. 4 ust. 1 decyzji 2011/23/UE (EBC/2010/34) (zwanej dalej „wierzytelnością”) będzie wyższa niż 103 115 678,01 EUR, wówczas wysokość wierzytelności podlega z tą datą obniżeniu do kwoty 103 115 678,01 EUR. Takie obniżenie kwoty wierzytelności zostanie dokonane w drodze jej potrącenia z kwotą, którą Eesti Pank ma obowiązek przekazać na poczet rezerw kapitałowych i celowych EBC z dniem 1 stycznia 2011 r. na podstawie art. 48 ust. 2 Statutu ESBC oraz art. 5 ust. 1 decyzji 2011/23/UE (EBC/2010/34). Potrąconą kwotę traktuje się jako przedterminowe przekazanie wkładu na poczet rezerw kapitałowych i celowych EBC na podstawie art. 48 ust. 2 Statutu ESBC oraz art. 5 ust. 1 decyzji 2011/23/UE (EBC/2010/34), przy czym przekazanie takie uważa się za dokonane w dacie, w której nastąpi potrącenie.

2.   Jeżeli kwota, którą Eesti Pank ma obowiązek przekazać na poczet rezerw kapitałowych i celowych EBC na podstawie art. 48 ust. 2 Statutu ESBC oraz art. 5 ust. 1 decyzji 2011/23/UE (EBC/2010/34), będzie niższa niż różnica pomiędzy kwotą wierzytelności przysługującej Eesti Pank a kwotą 103 115 678,01 EUR, wówczas kwota wierzytelności ulega obniżeniu do wysokości 103 115 678,01 EUR: a) w drodze potrącenia dokonanego zgodnie z ust. 1; oraz b) w drodze zapłaty przez EBC na rzecz Eesti Pank kwoty w euro równej kwocie niedoboru pozostającego po dokonaniu takiego potrącenia. Kwota, jaką EBC zobowiązany będzie zapłacić na podstawie niniejszego ustępu, będzie wymagalna z dniem 1 stycznia 2011 r. EBC wyda w odpowiednim czasie polecenie przelewu takiej należnej kwoty wraz z naliczonymi od niej odsetkami netto, który zostanie wykonany za pośrednictwem transeuropejskiego zautomatyzowanego systemu rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym (TARGET 2). Należne oprocentowanie naliczone zostanie w oparciu o okresy dzienne, przy użyciu metody naliczania przyjmującej, że rok wynosi 360 dni oraz przy zastosowaniu stopy procentowej równej krańcowej stopie procentowej zastosowanej przez Eurosystem w ostatniej przeprowadzonej przez niego podstawowej operacji refinansującej.

3.   Jeżeli w końcowej dacie, w której EBC otrzyma aktywa rezerwy walutowej od Eesti Pank na podstawie art. 3 decyzji 2011/23/UE (EBC/2010/34), wierzytelność przysługująca Eesti Pank będzie niższa niż 103 115 678,01 EUR, wówczas wysokość tej wierzytelności podlega we wskazanej dacie podwyższeniu do kwoty 103 115 678,01 EUR, a Eesti Pank zapłaci EBC kwotę w euro odpowiadającą wysokości wskazanej różnicy. Kwota, jaką Eesti Pank będzie zobowiązany zapłacić na podstawie niniejszego ustępu będzie wymagalna z dniem 1 stycznia 2011 r. oraz podlega zapłacie zgodnie z procedurą określoną w art. 5 ust. 4 i 5 decyzji 2011/23/UE (EBC/2010/34).

Artykuł 2

Postanowienia końcowe

1.   Niniejsze porozumienie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.

2.   Niniejsze porozumienie zostało sporządzone w dwóch odpowiednio podpisanych egzemplarzach oryginalnych w języku angielskim. EBC oraz Eesti Pank otrzymują po jednym egzemplarzu oryginalnym.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 31 grudnia 2010 r.

W imieniu Eesti Pank

Andres LIPSTOK

Prezes Eesti Pank

W imieniu Europejskiego Banku Centralnego

Jean-Claude TRICHET

Prezes EBC

---

(1)  Dz.U. L 11 z 15.1.2011.

1

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 15.1.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 12/8 |
| --- | --- | --- | --- |

15.1.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 12/8

---

Kursy walutowe euro (1)

14 stycznia 2011 r.

2011/C 12/03

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,3349 |
| JPY | Jen | 110,71 |
| DKK | Korona duńska | 7,4498 |
| GBP | Funt szterling | 0,84220 |
| SEK | Korona szwedzka | 8,9765 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,2915 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 7,8500 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 24,384 |
| HUF | Forint węgierski | 276,60 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,7019 |
| PLN | Złoty polski | 3,8800 |
| RON | Lej rumuński | 4,2652 |
| TRY | Lir turecki | 2,0730 |
| AUD | Dolar australijski | 1,3528 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,3300 |
| HKD | Dolar hong kong | 10,3796 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,7396 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,7222 |
| KRW | Won | 1 493,78 |
| ZAR | Rand | 9,2959 |
| CNY | Yuan renminbi | 8,7970 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,3985 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 12 030,62 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,0886 |
| PHP | Peso filipińskie | 59,202 |
| RUB | Rubel rosyjski | 40,1143 |
| THB | Bat tajlandzki | 40,687 |
| BRL | Real | 2,2524 |
| MXN | Peso meksykańskie | 16,2500 |
| INR | Rupia indyjska | 60,6595 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,3349

JPY

Jen

110,71

DKK

Korona duńska

7,4498

GBP

Funt szterling

0,84220

SEK

Korona szwedzka

8,9765

CHF

Frank szwajcarski

1,2915

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

7,8500

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

24,384

HUF

Forint węgierski

276,60

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7019

PLN

Złoty polski

3,8800

RON

Lej rumuński

4,2652

TRY

Lir turecki

2,0730

AUD

Dolar australijski

1,3528

CAD

Dolar kanadyjski

1,3300

HKD

Dolar hong kong

10,3796

NZD

Dolar nowozelandzki

1,7396

SGD

Dolar singapurski

1,7222

KRW

Won

1 493,78

ZAR

Rand

9,2959

CNY

Yuan renminbi

8,7970

HRK

Kuna chorwacka

7,3985

IDR

Rupia indonezyjska

12 030,62

MYR

Ringgit malezyjski

4,0886

PHP

Peso filipińskie

59,202

RUB

Rubel rosyjski

40,1143

THB

Bat tajlandzki

40,687

BRL

Real

2,2524

MXN

Peso meksykańskie

16,2500

INR

Rupia indyjska

60,6595

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

---

| 15.1.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 12/9 |
| --- | --- | --- | --- |

15.1.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 12/9

---

DECYZJA PRZEWODNICZĄCEGO KOMISJI EUROPEJSKIEJ

z dnia 10 stycznia 2011 r.

w sprawie mianowania członków na czwartą kadencję Europejskiej Grupy do spraw Etyki w Nauce i Nowych Technologiach

2011/C 12/04

PRZEWODNICZĄCY KOMISJI EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając decyzję Komisji z dnia 16 grudnia 1997 r. (SEC(97) 2404) w sprawie utworzenia Europejskiej Grupy do spraw Etyki w Nauce i Nowych Technologiach (EGE) oraz upoważnienia Przewodniczącego Komisji Europejskiej do mianowania jej członków,

uwzględniając decyzję Komisji z dnia 26 marca 2001 r. (C(2001) 691) w sprawie zmiany mandatu Europejskiej Grupy do spraw Etyki w Nauce i Nowych Technologiach,

uwzględniając decyzję Komisji z dnia 11 maja 2005 r. (2005/383/WE) w sprawie odnowienia mandatu Europejskiej Grupy do spraw Etyki w Nauce i Nowych Technologiach, przedłużonego decyzją Komisji 2009/757/WE (1),

uwzględniając decyzję Komisji 2010/1/UE z dnia 23 grudnia 2009 r. (2) w sprawie przedłużenia mandatu Europejskiej Grupy ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologiach,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | EGE jest niezależnym, multidyscyplinarnym organem konsultacyjnym przy Komisji Europejskiej, składającym się maksymalnie z 15 członków. |
| --- | --- |

(1)

EGE jest niezależnym, multidyscyplinarnym organem konsultacyjnym przy Komisji Europejskiej, składającym się maksymalnie z 15 członków.

| (2) | W odpowiedzi na zaproszenie do wyrażenia zainteresowania (3) nadesłane zostały 152 podania. Czternastu spośród ustępujących członków EGE spełnia warunki wymagane do ponownego wyboru (4), przy czym dwunastu z nich wyraziło zainteresowanie ponownym mianowaniem. |
| --- | --- |

(2)

W odpowiedzi na zaproszenie do wyrażenia zainteresowania (3) nadesłane zostały 152 podania. Czternastu spośród ustępujących członków EGE spełnia warunki wymagane do ponownego wyboru (4), przy czym dwunastu z nich wyraziło zainteresowanie ponownym mianowaniem.

| (3) | Konieczne jest zapewnienie w składzie EGE odpowiedniego zakresu umiejętności zawodowych oraz doświadczenia. |
| --- | --- |

(3)

Konieczne jest zapewnienie w składzie EGE odpowiedniego zakresu umiejętności zawodowych oraz doświadczenia.

| (4) | Członków mianuje się ad personam na podstawie ich osobistych kwalifikacji i zalet, |
| --- | --- |

(4)

Członków mianuje się ad personam na podstawie ich osobistych kwalifikacji i zalet,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Przedłuża się na okres pięciu lat mandat wymienionych poniżej ustępujących członków EGE:

| 1) | Emmanuel Agius |
| --- | --- |

1)

Emmanuel Agius

| 2) | Inez de Beaufort |
| --- | --- |

2)

Inez de Beaufort

| 3) | Hille Haker |
| --- | --- |

3)

Hille Haker

| 4) | Julian Kinderlerer |
| --- | --- |

4)

Julian Kinderlerer

| 5) | Linda Nielsen |
| --- | --- |

5)

Linda Nielsen

| 6) | Paula Martinho da Silva |
| --- | --- |

6)

Paula Martinho da Silva

| 7) | Pere Puigdoménech Rosell |
| --- | --- |

7)

Pere Puigdoménech Rosell

| 8) | Günter Virt |
| --- | --- |

8)

Günter Virt

Artykuł 2

Następujące osoby mianuje się członkami EGE na okres pięciu lat:

| 1) | Peter Dabrock |
| --- | --- |

1)

Peter Dabrock

| 2) | Andrzej Górski |
| --- | --- |

2)

Andrzej Górski

| 3) | Ritva Tuulikki Halila |
| --- | --- |

3)

Ritva Tuulikki Halila

| 4) | Herman Nys |
| --- | --- |

4)

Herman Nys

| 5) | Siobhán Marie O'Sullivan |
| --- | --- |

5)

Siobhán Marie O'Sullivan

| 6) | Laura Palazzani |
| --- | --- |

6)

Laura Palazzani

| 7) | Marie-Jo Thiel |
| --- | --- |

7)

Marie-Jo Thiel

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 stycznia 2011 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 270 z 15.10.2009, s. 18.

1

(2)  Dz.U. L 1 z 5.1.2010, s. 8.

2

(3)  Zob. art. 3 ust. 2 tiret czwarte decyzji 2010/1/UE: „Wyznaczenie i wybór członków Grupy EGE nastąpi na podstawie otwartego zaproszenia do wyrażania zainteresowania.”.

3

(4)  Zob. art. 3 ust. 2 tiret trzecie decyzji 2010/1/UE: „Każdy członek Grupy EGE mianowany jest na okres pięciu lat. Mandat może być odnawiany maksymalnie na kolejne dwie kadencje.”.

4

---

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

| 15.1.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 12/10 |
| --- | --- | --- | --- |

15.1.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 12/10

---

DNI WOLNE OD PRACY W 2011 r.

2011/C 12/05

| Belgique/België | 1.1, 24.4, 25.4, 1.5, 2.6, 3.6, 12.6, 13.6, 21.7, 22.7, 15.8, 31.10, 1.11, 2.11, 11.11, 15.11, 25.12, 26.12, 27.12, 28.12, 29.12, 30.12, 31.12 |
| --- | --- |
| България | 1.1, 3.3, 22.4, 23.4, 24.4, 25.4, 1.5, 6.5, 24.5, 6.9, 22.9, 1.11, 24.12, 25.12, 26.12 |
| Česká republika | 1.1, 25.4, 1.5, 8.5, 5.7, 6.7, 28.9, 28.10, 17.11, 24.12, 25.12, 26.12 |
| Danmark | 1.1, 21.4, 22.4, 24.4, 25.4, 20.5, 2.6, 12.6, 13.6, 25.12, 26.12 |
| Deutschland | 1.1, 22.4, 25.4, 1.5, 2.6, 13.6, 3.10, 25.12, 26.12 |
| Eesti | 1.1, 24.2, 22.4, 1.5, 12.6, 23.6, 24.6, 20.8, 24.12, 25.12, 26.12 |
| Éire/Ireland | 3.1, 17.3, 22.4, 25.4, 2.5, 6.6, 1.8, 31.10, 26.12, 27.12 |
| Ελλάδα | 1.1, 6.1, 7.3, 25.3, 22.4, 25.4, 1.5, 13.6, 15.8, 28.10, 25.12, 26.12 |
| España | 21.4, 22.4, 25.4, 9.5, 2.6, 3.6, 13.6, 21.7, 1.11, 26.12, 27.12, 28.12, 29.12, 30.12 |
| France | 1.1, 25.4, 1.5, 2.6, 13.6, 14.7, 21.7, 15.8, 1.11, 11.11, 25.12 |
| Italia | 1.1, 22.4, 25.4, 1.5, 2.6, 13.6, 21.7, 15.8, 1.11, 25.12, 26.12 |
| Κύπρος/Kıbrıs | 1.1, 25.3, 22.4, 25.4, 1.5, 9.5, 2.6, 3.6, 13.6, 21.7, 15.8, 1.10, 1.11, 23.12, 26.12 |
| Latvija | 1.1, 22.4, 24.4, 25.4. 1.5, 4.5, 8.5, 12.6, 23.6, 24.6, 18.11, 24.12, 25.12, 26.12, 31.12 |
| Lietuva | 1.1, 16.2, 11.3, 24.4, 25.4, 1.5, 5.6, 24.6, 6.7, 15.8, 1.11, 25.12, 26.12 |
| Luxembourg | 25.4, 2.6, 13.6, 23.6, 15.8, 1.11, 26.12 |
| Magyarország | 1.1, 15.3, 24.4, 25.4, 1.5, 12.6, 13.6, 20.8, 23.10, 1.11, 25.12, 26.12 |
| Malta | 1.1, 10.2, 19.3, 31.3, 22.4, 1.5, 7.6, 29.6, 15.8, 8.9, 21.9, 8.12, 13.12, 25.12 |
| Nederland | 1.1, 25.4, 30.4, 5.5, 2.6, 13.6, 25.12, 26.12 |
| Österreich | 1.1, 6.1, 25.4, 1.5, 2.6, 13.6, 23.6, 15.8, 26.10, 1.11, 8.12, 25.12, 26.12 |
| Polska | 1.1, 6.1, 24.4, 25.4, 1.5, 3.5, 12.6, 23.6, 15.8, 1.11, 11.11, 25.12, 26.12 |
| Portugal | 1.1, 22.4, 24.4, 25.4, 1.5, 10.6, 23.6, 15.8, 5.10, 1.11, 1.12, 8.12, 25.12 |
| România | 1.1, 2.1, 24.4, 25.4, 1.5, 12.6, 13.6, 15.8, 1.12, 25.12, 26.12 |
| Slovenija | 1.1, 2.1, 8.2, 24.4, 25.4, 27.4, 1.5, 2.5, 12.6, 25.6, 15.8, 31.10, 1.11, 25.12, 26.12 |
| Slovensko | 1.1, 6.1, 22.4, 25.4, 1.5, 8.5, 5.7, 29.8, 1.9, 15.9, 1.11, 17.11, 24.12, 25.12, 26.12 |
| Suomi/Finland | 1.1, 6.1, 22.4, 24.4, 25.4, 1.5, 2.6, 12.6, 25.6, 5.11, 6.12, 25.12, 26.12 |
| Sverige | 1.1, 6.1, 22.4, 24.4, 25.4, 1.5, 2.6, 6.6, 12.6, 25.6, 5.11, 25.12, 26.12 |
| United Kingdom | Wales and England: 3.1, 22.4, 25.4, 29.4, 2.5, 30.5, 29.8, 26.12, 27.12, 28.12
  Northern Ireland: 3.1, 17.3, 22.4, 25.4, 29.4, 2.5, 30.5, 12.7, 29.8, 26.12, 27.12, 28.12
  Scotland: 3.1, 4.1, 22.4, 29.4, 2.5, 30.5, 1.8, 30.11, 26.12, 27.12, 28.12 |

Belgique/België

1.1, 24.4, 25.4, 1.5, 2.6, 3.6, 12.6, 13.6, 21.7, 22.7, 15.8, 31.10, 1.11, 2.11, 11.11, 15.11, 25.12, 26.12, 27.12, 28.12, 29.12, 30.12, 31.12

България

1.1, 3.3, 22.4, 23.4, 24.4, 25.4, 1.5, 6.5, 24.5, 6.9, 22.9, 1.11, 24.12, 25.12, 26.12

Česká republika

1.1, 25.4, 1.5, 8.5, 5.7, 6.7, 28.9, 28.10, 17.11, 24.12, 25.12, 26.12

Danmark

1.1, 21.4, 22.4, 24.4, 25.4, 20.5, 2.6, 12.6, 13.6, 25.12, 26.12

Deutschland

1.1, 22.4, 25.4, 1.5, 2.6, 13.6, 3.10, 25.12, 26.12

Eesti

1.1, 24.2, 22.4, 1.5, 12.6, 23.6, 24.6, 20.8, 24.12, 25.12, 26.12

Éire/Ireland

3.1, 17.3, 22.4, 25.4, 2.5, 6.6, 1.8, 31.10, 26.12, 27.12

Ελλάδα

1.1, 6.1, 7.3, 25.3, 22.4, 25.4, 1.5, 13.6, 15.8, 28.10, 25.12, 26.12

España

21.4, 22.4, 25.4, 9.5, 2.6, 3.6, 13.6, 21.7, 1.11, 26.12, 27.12, 28.12, 29.12, 30.12

France

1.1, 25.4, 1.5, 2.6, 13.6, 14.7, 21.7, 15.8, 1.11, 11.11, 25.12

Italia

1.1, 22.4, 25.4, 1.5, 2.6, 13.6, 21.7, 15.8, 1.11, 25.12, 26.12

Κύπρος/Kıbrıs

1.1, 25.3, 22.4, 25.4, 1.5, 9.5, 2.6, 3.6, 13.6, 21.7, 15.8, 1.10, 1.11, 23.12, 26.12

Latvija

1.1, 22.4, 24.4, 25.4. 1.5, 4.5, 8.5, 12.6, 23.6, 24.6, 18.11, 24.12, 25.12, 26.12, 31.12

Lietuva

1.1, 16.2, 11.3, 24.4, 25.4, 1.5, 5.6, 24.6, 6.7, 15.8, 1.11, 25.12, 26.12

Luxembourg

25.4, 2.6, 13.6, 23.6, 15.8, 1.11, 26.12

Magyarország

1.1, 15.3, 24.4, 25.4, 1.5, 12.6, 13.6, 20.8, 23.10, 1.11, 25.12, 26.12

Malta

1.1, 10.2, 19.3, 31.3, 22.4, 1.5, 7.6, 29.6, 15.8, 8.9, 21.9, 8.12, 13.12, 25.12

Nederland

1.1, 25.4, 30.4, 5.5, 2.6, 13.6, 25.12, 26.12

Österreich

1.1, 6.1, 25.4, 1.5, 2.6, 13.6, 23.6, 15.8, 26.10, 1.11, 8.12, 25.12, 26.12

Polska

1.1, 6.1, 24.4, 25.4, 1.5, 3.5, 12.6, 23.6, 15.8, 1.11, 11.11, 25.12, 26.12

Portugal

1.1, 22.4, 24.4, 25.4, 1.5, 10.6, 23.6, 15.8, 5.10, 1.11, 1.12, 8.12, 25.12

România

1.1, 2.1, 24.4, 25.4, 1.5, 12.6, 13.6, 15.8, 1.12, 25.12, 26.12

Slovenija

1.1, 2.1, 8.2, 24.4, 25.4, 27.4, 1.5, 2.5, 12.6, 25.6, 15.8, 31.10, 1.11, 25.12, 26.12

Slovensko

1.1, 6.1, 22.4, 25.4, 1.5, 8.5, 5.7, 29.8, 1.9, 15.9, 1.11, 17.11, 24.12, 25.12, 26.12

Suomi/Finland

1.1, 6.1, 22.4, 24.4, 25.4, 1.5, 2.6, 12.6, 25.6, 5.11, 6.12, 25.12, 26.12

Sverige

1.1, 6.1, 22.4, 24.4, 25.4, 1.5, 2.6, 6.6, 12.6, 25.6, 5.11, 25.12, 26.12

United Kingdom

Wales and England: 3.1, 22.4, 25.4, 29.4, 2.5, 30.5, 29.8, 26.12, 27.12, 28.12

Northern Ireland: 3.1, 17.3, 22.4, 25.4, 29.4, 2.5, 30.5, 12.7, 29.8, 26.12, 27.12, 28.12

Scotland: 3.1, 4.1, 22.4, 29.4, 2.5, 30.5, 1.8, 30.11, 26.12, 27.12, 28.12

---