# Dziennik Urzędowy C 317/2010

| | ISSN 1725-5228
  doi:10.3000/17255228.C_2010.317.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 317 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5320 listopada 2010 |

ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.C_2010.317.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 317

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5320 listopada 2010

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2010/C 317/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 301 z 6.11.2010 | 1 |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2010/C 317/02 | Złożenie ślubowania przez nowego członka Trybunału Sprawiedliwości | 2 |
| 2010/C 317/03 | Wybór prezesów izb | 2 |
| 2010/C 317/04 | Przydzielenie sędziów do izb | 2 |
| 2010/C 317/05 | Mianowanie pierwszego rzecznika generalnego | 3 |
| 2010/C 317/06 | Listy służące do ustalania składów orzekających | 3 |
| 2010/C 317/07 | Wyznaczenie izby do właściwej rozpoznawania spraw, o których mowa w art. 104b regulaminu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości | 4 |
| 2010/C 317/08 | Mianowanie sekretarza | 4 |
| | Sąd |
| 2010/C 317/09 | Złożenie ślubowania przez nowego członka Sądu | 5 |
| 2010/C 317/10 | Złożenie ślubowania przez nowego członka Sądu | 5 |
| 2010/C 317/11 | Przydział sędziego D. Gratsiasa do izb | 5 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2010/C 317/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 301 z 6.11.2010

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

Trybunał Sprawiedliwości

2010/C 317/02

Złożenie ślubowania przez nowego członka Trybunału Sprawiedliwości

2

2010/C 317/03

Wybór prezesów izb

2

2010/C 317/04

Przydzielenie sędziów do izb

2

2010/C 317/05

Mianowanie pierwszego rzecznika generalnego

3

2010/C 317/06

Listy służące do ustalania składów orzekających

3

2010/C 317/07

Wyznaczenie izby do właściwej rozpoznawania spraw, o których mowa w art. 104b regulaminu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości

4

2010/C 317/08

Mianowanie sekretarza

4

Sąd

2010/C 317/09

Złożenie ślubowania przez nowego członka Sądu

5

2010/C 317/10

Złożenie ślubowania przez nowego członka Sądu

5

2010/C 317/11

Przydział sędziego D. Gratsiasa do izb

5

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2010/C 317/12 | Sprawy połączone C-514/07 P, C-528/07 P i C-532/07 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 21 września 2010 r. — Królestwo Szwecji/Association de la presse internationale ASBL (API) i Komisja Europejska (C-514/07), Association de la presse internationale ASBL (API) przeciwko Komisji Europejskiej (C-528/07), Komisja Europejska przeciwko Association de la presse internationale ASBL (API) (C-532/07) (Odwołanie — Prawo dostępu do dokumentów instytucji — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Artykuł 4 ust. 2 tiret drugie i trzecie — Pisma procesowe złożone przez Komisję w ramach postępowania sądowego przed Trybunałem i przed Sądem — Decyzja Komisji odmawiająca dostępu do dokumentów) | 6 |
| 2010/C 317/13 | Sprawa C-581/08: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 30 września 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez VAT and Duties Tribunal, London Tribunal Centre) — EMI Group Ltd przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 5 ust. 6 zdanie drugie — Pojęcie próbka — Pojęcie prezent o małej wartości — Nagrania muzyczne — Bezpłatne rozpowszechnianie w celach promocyjnych) | 7 |
| 2010/C 317/14 | Sprawa C-104/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 30 września 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Hiszpania) — Pedro Manuel Roca Álvarez przeciwko Sesa Start España ETT SA (Polityka społeczna — Równe traktowanie pracowników płci męskiej i pracowników płci żeńskiej — Dyrektywa 76/207/EWG — Artykuły 2 i 5 — Prawo do przerwy w pracy matek będących pracownikami najemnymi — Możliwość wykorzystania przez matkę będącą pracownikiem najemnym lub przez ojca będącego pracownikiem najemnym — Matka niebędąca pracownikiem najemnym — Wyłączenie prawa do przerwy w pracy dla ojca będącego pracownikiem najemnym) | 8 |
| 2010/C 317/15 | Sprawa C-132/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 30 września 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Właściwość Trybunału — Statut Szkół Europejskich — Porozumienie w sprawie siedziby z 1962 r. — Konwencje z 1957 r. i z 1994 r. — Klauzula arbitrażowa — Artykuł 10 WE — Finansowanie szkół europejskich — Koszty umeblowania i pomocy dydaktycznych) | 8 |
| 2010/C 317/16 | Sprawa C-133/09: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 30 września 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Bíróság — Republika Węgierska) — József Uzonyi przeciwko Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve (Rolnictwo — Wspólna polityka rolna — Systemy wsparcia — Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 — Artykuł 143ba — Oddzielna płatność z tytułu cukru — Przyznanie — Decyzja nowych państw członkowskich — Przesłanki — Obiektywne i niedyskryminujące kryteria) | 9 |
| 2010/C 317/17 | Sprawa C-314/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 30 września 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof — Austria) — Stadt Graz przeciwko Strabag AG, Teerag-Asdag AG, Bauunternehmung Granit GesmbH (Dyrektywa 89/665/EWG — Zamówienia publiczne — Postępowania odwoławcze — Skarga o odszkodowanie — Niezgodne z prawem udzielenie zamówienia — Ustanowiona w prawie krajowym zasada odpowiedzialności oparta na domniemaniu winy instytucji zamawiającej) | 9 |
| 2010/C 317/18 | Sprawa C-392/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 30 września 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Baranya Megyei Bróg — Republika Węgierska) — Uszodaépítő Kft przeciwko APEH Központi Hivatal Hatósági Főosztály (Szósta dyrektywa VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Prawo do odliczenia podatku naliczonego — Nowe uregulowanie krajowe — Wymogi dotyczące treści faktury — Stosowanie ze skutkiem wstecznym — Utrata prawa do odliczenia) | 10 |
| 2010/C 317/19 | Sprawa C-395/09: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 30 września 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny Izba Finansowa Wydział I — Rzeczpospolita Polska) — Oasis East sp z o.o. przeciwko Ministrowi Finansów (Szósta dyrektywa VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Przystąpienie nowego państwa członkowskiego — Prawo do odliczenia podatku naliczonego — Przepisy krajowe wyłączające prawo do odliczenia podatku od niektórych usług — Partnerzy handlowi mający siedzibę na terytorium kwalifikowanym jako raj podatkowy — Uprawnienie do utrzymania przez państwa członkowskie wyłączeń prawa do odliczenia w chwili wejścia w życie szóstej dyrektywy VAT) | 10 |
| 2010/C 317/20 | Sprawa C-479/09 P: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 30 września 2010 r. — Evets Corp. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Słowny znak towarowy DANELECTRO — Graficzny znak towarowy QWIK TUNE — Wniosek o przedłużenie rejestracji znaku towarowego — Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego — Uchybienie terminowi do złożenia wniosku o przedłużenie rejestracji znaku towarowego) | 11 |
| 2010/C 317/21 | Sprawa C-481/09: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 30 września 2010 r. — Komisja przeciwko Republice Czeskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Środowisko naturalne — Dyrektywa 2006/7/WE — Jakość wody w kąpieliskach — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie) | 11 |
| 2010/C 317/22 | Sprawa C-24/10: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 23 września 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2006/46/WE — Sprawozdania roczne i sprawozdania skonsolidowane spółek — Brak transpozycji w przewidzianym terminie) | 12 |
| 2010/C 317/23 | Sprawa C-36/10: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 30 września 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywy 96/82/WE i 2003/105/WE — Kontrola niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi — Artykuł 12 ust. 1 akapit drugi — Nieprawidłowa transpozycja) | 12 |
| 2010/C 317/24 | Sprawa C-344/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Mora Kommun (Szwecja) w dniu 21 sierpnia 2009 r. — Dan Bengtsson przeciwko Tele2 Sverige AB, Telenor Sverige AB, TeliaSonera Mobile Networks AB, Teracom | 13 |
| 2010/C 317/25 | Sprawa C-378/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága (Republika Węgierska) w dniu 28 lipca 2010 r. — VALE Építésí Kft. | 13 |
| 2010/C 317/26 | Sprawa C-384/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie van België w dniu 29 lipca 2010 r. — Jan Voogsgeerd przeciwko Navimer SA | 14 |
| 2010/C 317/27 | Sprawa C-399/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 21 maja 2010 r. w sprawach połączonych T-425/04, T-444/04, T-450/04 i T-456/04 Francja i in. przeciwko Komisji, wniesione w dniu 4 sierpnia 2010 r. przez Bouygues SA i Bouygues Télécom SA | 14 |
| 2010/C 317/28 | Sprawa C-401/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 21 maja 2010 r. w sprawach połączonych T-425/04, T-444/04, T-450/04 i T-456/04 Francja i in. przeciwko Komisji, wniesione w dniu 5 sierpnia 2010 r. przez Komisję Europejską | 15 |
| 2010/C 317/29 | Sprawa C-421/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 25 sierpnia 2010 r. — Finanzamt Deggendorf przeciwko Markusowi Stoppelkampowi jako syndykowi w postępowaniu upadłościowym dotyczącym majątku Haralda Raaba | 16 |
| 2010/C 317/30 | Sprawa C-423/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 27 sierpnia 2010 r. — Delphi Deutschland GmbH przeciwko Hauptzollamt Düsseldorf | 16 |
| 2010/C 317/31 | Sprawa C-434/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad Sofia-grad (Bułgaria) w dniu 6 września 2010 r. — Peter Aladzhov przeciwko Zamestnik direktor na Stolichna direktsia na vatreshnite raboti kam Ministerstvo na vatreshnite raboti | 16 |
| 2010/C 317/32 | Sprawa C-435/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Centrale Raad van Beroep (Niderlandy) w dniu 13 września 2010 r. — J. C. van Ardennen przeciwko Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen | 18 |
| 2010/C 317/33 | Sprawa C-437/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judicial de Vieira do Minho (Portugalia) w dniu 13 września 2010 r. — Manuel Afonso Esteves przeciwko Axa — Seguros de Portugal SA | 18 |
| 2010/C 317/34 | Sprawa C-443/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal administratif de Limoges (Francja) w dniu 14 września 2010 r. — Philippe Bonnarde przeciwko Agence de Services et de Paiement | 19 |
| 2010/C 317/35 | Sprawa C-444/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 15 września 2010 r. — Finanzamt Lüdenscheid przeciwko Christel Schriever | 19 |
| 2010/C 317/36 | Sprawa C-448/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 1 lipca 2010 r. w sprawie T 62/08 ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni SpA przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 15 września 2010 r. przez ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni SpA | 20 |
| 2010/C 317/37 | Sprawa C-449/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 1 lipca 2010 r. w sprawie T-63/08 Cementir Italia Srl przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 15 września 2010 r. przez Cementir Italia Srl | 20 |
| 2010/C 317/38 | Sprawa C-450/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 1 lipca 2010 r. w sprawie T-64/08 Nuova Terni Industrie Chimiche SpA przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 15 września 2010 r. przez Nuova Terni Industrie Chimiche SpA | 21 |
| 2010/C 317/39 | Sprawa C-452/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 1 lipca 2010 r. w sprawie T-335/08 BNP Paribas i BNL przeciwko Komisji, wniesione w dniu 16 września 2010 r. przez BNP Paribas i Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) | 22 |
| 2010/C 317/40 | Sprawa C-454/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 17 września 2010 r. — Oliver Jestel przeciwko Hauptzollamt Aachen | 22 |
| 2010/C 317/41 | Sprawa C-459/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 8 lipca 2010 r. w sprawie T-396/08 Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 20 września 2010 r. przez Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt | 23 |
| 2010/C 317/42 | Sprawa C-461/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta domstolen (Szwecja) w dniu 20 września 2010 r. — Bonnier Audio AB, Earbooks AB, Norstedts Förlagsgrupp AB, Piratförlaget Aktiebolag, Storyside AB przeciwko Perfect Communication Sweden AB | 24 |
| 2010/C 317/43 | Sprawa C-462/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 8 lipca 2010 r. w sprawie T-331/06, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE przeciwko Europejskiej Agencji Środowiska (EEA), wniesione w dniu 24 września 2010 r. przez Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE | 24 |
| 2010/C 317/44 | Sprawa C-466/10: Skarga wniesiona w dniu 27 września 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej | 25 |
| | Sąd |
| 2010/C 317/45 | Sprawa T-378/07: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2010 r. — CNH Global przeciwko OHIM (Kombinacja kolorów czerwonego, czarnego i szarego umieszczonych na traktorze) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego składającego się z kombinacji kolorów czerwonego, czarnego i szarego umieszczonych na zewnętrznej powierzchni traktora — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 26 |
| 2010/C 317/46 | Sprawa T-200/08: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2010 r. — Interflon przeciwko OHIM — Illinois Tool Works (FOODLUBE) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy FOODLUBE — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Charakter odróżniający — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 52 ust 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 26 |
| 2010/C 317/47 | Sprawa T-201/08: Wyrok Sądu z dnia 28 września 2010 r. — Market Watch przeciwko OHIM — Ares Trading (Seroslim) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Seroslim — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy SEROSTIM — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 27 |
| 2010/C 317/48 | Sprawa T-247/08: Wyrok Sądu z dnia 28 września 2010 r. — C-Content przeciwko Komisji (Odpowiedzialność pozaumowna — Zamówienia publiczne na usługi — Wspólnotowe procedury przetargowe — Usługi publikacji elektronicznej — Nieprawidłowości i naruszenia prawa wspólnotowego, których rzekomo dopuścił się Urząd Publikacji — Terminy przedawnienia — Związek przyczynowy) | 27 |
| 2010/C 317/49 | Sprawa T-452/08: Wyrok Sądu z dnia 7 października 2010 r. — DHL Aviation i DHL Hub Leipzig przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Lotniczy przewóz towarów — Gwarancje dotyczące eksploatacji nowego europejskiego węzła komunikacyjnego spółki DHL w porcie lotniczym Leipzig-Halle — Decyzja stwierdzająca niezgodność pomocy ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie) | 28 |
| 2010/C 317/50 | Sprawa T-534/08: Wyrok Sądu z dnia 30 września 2010 r. — Granuband przeciwko OHIM — Granuflex (GRANUflex) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia — Graficzny wspólnotowy znak towarowy GRANUflex — Wcześniejsze firma i nazwa handlowa GRANUFLEX — Względna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 4 i art. 52 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 4 i art. 53 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 28 |
| 2010/C 317/51 | Sprawa T-47/09: Wyrok Sądu z dnia 7 października 2010 r. — Deutsche Behindertenhilfe — Aktion Mensch przeciwko OHIM (diegesellschafter.de) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego diegesellschafter.de — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 28 |
| 2010/C 317/52 | Sprawa T-85/09: Wyrok Sądu z dnia 30 września 2010 r. — Kadi przeciwko Komisji (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami — Rozporządzenie (WE) nr 881/2002 — Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych danej osoby w następstwie umieszczenia jej nazwiska w wykazie sporządzonym przez organ Narodów Zjednoczonych — Komitet ds. Sankcji — Późniejsze umieszczenie w załączniku I do rozporządzenia nr 881/2002 — Skarga o stwierdzenie nieważności — Prawa podstawowe — Prawo do bycia wysłuchanym, prawo do skutecznej kontroli sądowej i prawo do poszanowania własności) | 29 |
| 2010/C 317/53 | Sprawa T-92/09: Wyrok Sądu z dnia 5 października 2010 r. — Strategi Group przeciwko OHIM — RBI (STRATEGI) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego STRATEGI — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy Stratégies — Względna podstawa odmowy rejestracji — Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 43 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) I zasada 22 rozporządzenia (WE) nr 2868/95) | 29 |
| 2010/C 317/54 | Sprawa T-136/09: Wyrok Sądu z dnia 7 października 2010 r. — Komisja przeciwko Gal-Or (Klauzula arbitrażowa — Umowa przewidująca pomoc finansową zawarta w ramach specjalnego programu badań i rozwoju technologicznego w dziedzinie energii nuklearnej — Niedotrzymanie warunków umowy — Zwrot kwot wypłaconych tytułem zaliczki — Odsetki za zwłokę — Postępowanie zaoczne) | 30 |
| 2010/C 317/55 | Sprawa T-244/09: Wyrok Sądu z dnia 7 października 2010 r. — Accenture Global Services przeciwko OHIM — Silver Creek Properties (acsensa) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego acsensa — Wcześniejsze graficzne i słowne krajowe i wspólnotowe znaki towarowe ACCENTURE i accenture — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Brak podobieństwa oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 73 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009)) | 30 |
| 2010/C 317/56 | Sprawa T-270/09: Wyrok Sądu z dnia 30 września 2010 r. — PVS przeciwko OHIM — MeDiTA Medizinische Kurierdienst (medidata) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego medidata — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy MeDiTA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Podobieństwo usług — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 31 |
| 2010/C 317/57 | Sprawa T-388/09: Wyrok Sądu z dnia 28 września 2010 r. — Rosenruist przeciwko OHIM (Przedstawienie dwóch krzywych na kieszeni) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego dwie krzywe na kieszeni — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 31 |
| 2010/C 317/58 | Sprawa T-365/08: Postanowienie Sądu z dnia 27 września 2010 r. — Hidalgo przeciwko OHIM — Bodegas Hidalgo — La Gitana (HIDALGO) (Wspólnotowy znak towarowy — Unieważnienie rejestracji krajowego znaku towarowego, na który powołano się w sprzeciwie — Umorzenie postępowania) | 32 |
| 2010/C 317/59 | Sprawa T-498/09 P: Postanowienie Sądu z dnia 24 września 2010 r. — Kerstens przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Awans — Postępowanie w sprawie awansu za 2005 r. — Przyznanie punktów pierwszeństwa — Ciężar dowodu — Prawo do obrony — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne) | 32 |
| 2010/C 317/60 | Sprawa T-400/10: Skarga wniesiona w dniu 12 września 2010 r. — Hamas przeciwko Radzie | 32 |
| 2010/C 317/61 | Sprawa T-407/10: Skarga wniesiona w dniu 14 września 2010 r. — Węgry przeciwko Komisji | 33 |
| 2010/C 317/62 | Sprawa T-413/10: Skarga wniesiona w dniu 15 września 2010 r. — Socitrel przeciwko Komisji | 34 |
| 2010/C 317/63 | Sprawa T-414/10: Skarga wniesiona w dniu 15 września 2010 r. — Companhia Previdente przeciwko Komisji | 35 |
| 2010/C 317/64 | Sprawa T-422/10: Skarga wniesiona w dniu 15 września 2010 r. — Emme przeciwko Komisji | 35 |
| 2010/C 317/65 | Sprawa T-423/10: Skarga wniesiona w dniu 16 września 2010 r. — Redaelli Tecna przeciwko Komisji | 36 |
| 2010/C 317/66 | Sprawa T-424/10: Skarga wniesiona w dniu 18 września 2010 r. — Dosenbach-Ochsner przeciwko OHIM — Sisma (Przedstawienie prostokąta ze słoniem) | 36 |
| 2010/C 317/67 | Sprawa T-425/10: Skarga wniesiona w dniu 21 września 2010 r. — Häfele przeciwko OHIM (Mixfront) | 37 |
| 2010/C 317/68 | Sprawa T-426/10: Skarga wniesiona w dniu 16 września 2010 r. — Moreda-Riviere Trefilerías przeciwko Komisji | 37 |
| 2010/C 317/69 | Sprawa T-427/10: Skarga wniesiona w dniu 16 września 2010 r. — Trefilerías Quijano przeciwko Komisji | 38 |
| 2010/C 317/70 | Sprawa T-428/10: Skarga wniesiona w dniu 16 września 2010 r. — Trenzas y Cables de Acero przeciwko Komisji | 38 |
| 2010/C 317/71 | Sprawa T-430/10: Skarga wniesiona w dniu 17 września 2010 r. — Magnesitas de Rubián i in. przeciwko Komisji | 39 |
| 2010/C 317/72 | Sprawa T-431/10: Skarga wniesiona w dniu 24 września 2010 r. — Nencini przeciwko Parlamentowi | 40 |
| 2010/C 317/73 | Sprawa T-432/10: Skarga wniesiona w dniu 17 września 2010 r. — Vivendi przeciwko Komisji | 40 |
| 2010/C 317/74 | Sprawa T-433/10 P: Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 13 lipca 2010 r. w sprawie F-103/09, Allen i in. przeciwko Komisji, wniesione w dniu 20 września 2010 r. przez Allena i in. | 41 |
| 2010/C 317/75 | Sprawa T-436/10: Skarga wniesiona w dniu 15 września 2010 r. — Hit Groep przeciwko Komisji | 41 |
| 2010/C 317/76 | Sprawa T-437/10: Skarga wniesiona w dniu 22 września 2010 r. — Gasp SA granen & producten przeciwko Komisji | 43 |
| 2010/C 317/77 | Sprawa T-438/10: Skarga wniesiona w dniu 24 września 2010 r. — Forgital Italy przeciwko Radzie | 43 |
| 2010/C 317/78 | Sprawa T-444/10: Skarga wniesiona w dniu 28 września 2010 r. — ESGE przeciwko OHIM — Kenwood Appliances Luxembourg (KMIX) | 44 |
| 2010/C 317/79 | Sprawa T-445/10: Skarga wniesiona w dniu 28 września 2010 r. — HerkuPlast Kubern przeciwko OHIM — How (eco-pack) | 45 |
| 2010/C 317/80 | Sprawa T-450/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 9 lipca 2010 r. w sprawie F-91/09, Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 24 września 2010 r. przez Luigiego Marcuccio | 45 |
| 2010/C 317/81 | Sprawa T-451/10: Skarga wniesiona w dniu 28 września 2010 r. — Fuchshuber Agrarhandel przeciwko Komisji | 46 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2010/C 317/82 | Sprawa F-43/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 30 września 2010 r. — van Heuckelom przeciwko Europejskiemu Urzędowi Policji (Europolowi) (Służba publiczna — Regulamin pracowniczy mający zastosowanie do pracowników Europolu — Artykuł 29 — Przesunięcie o jeden stopień na podstawie sprawozdania z oceny — Zarzut niezgodności z prawem decyzji w sprawie polityki ustalania grup i stopni służbowych — Właściwość odpowiednio dyrektora i zarządu Europolu — Uznanie przysługujące dyrektorowi Europolu — Granice) | 47 |
| 2010/C 317/83 | Sprawa F-52/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 14 września 2010 r. — Da Silva Pinto Branco przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości (Służba publiczna — Urzędnicy — Zatrudnienie — Urzędnik w okresie próbnym — Rozwiązanie stosunku pracy po zakończeniu okresu próbnego — Prawo do obrony — Ocena przydatności — Kontrola sądowa) | 47 |
| 2010/C 317/84 | Sprawa F-79/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 14 września 2010 r. — AE przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Zabezpieczenie społeczne — Ubezpieczenie z tytułu wypadków i chorób zawodowych — Artykuł 73 regulaminu pracowniczego — Odmowa uznania zawodowego charakteru choroby — Nadwrażliwość na pola elektromagnetyczne) | 48 |
| 2010/C 317/85 | Sprawa F-85/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 14 września 2010 r. — Rossi Ferreras przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Postępowanie w sprawie oceny za rok 2001/2002 — Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej — Wykonanie wyroku stwierdzającego nieważność — Następstwa cofnięcia aktu — Określenie celów) | 48 |
| 2010/C 317/86 | Sprawa F-2/10: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 6 października 2010 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Zabezpieczenie społeczne — Ubezpieczenie zdrowotne — Wnioski o zwrot kosztów leczenia — Brak aktu niekorzystnego — Skarga oczywiście niedopuszczalna i oczywiście pozbawiona podstawy prawnej — Artykuł 94 regulaminu postępowania) | 48 |
| 2010/C 317/87 | Sprawa F-71/10: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2010 r. — Cantisani przeciwko Komisji | 49 |
| 2010/C 317/88 | Sprawa F-72/10: Skarga wniesiona w dniu 2 września 2010 r. — da Silva Tenreiro przeciwko Komisji | 49 |
| 2010/C 317/89 | Sprawa F-86/10: Skarga wniesiona w dniu 24 września 2010 r. — Dubus przeciwko Parlamentowi | 49 |
| 2010/C 317/90 | Sprawa F-88/10: Skarga wniesiona w dniu 27 września 2010 r. — Van Asbroeck przeciwko Komisji | 50 |
| 2010/C 317/91 | Sprawa F-8/05 i F-10/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 września 2010 r. — Block i in. i Knaul i in. przeciwko Komisji | 50 |
| 2010/C 317/92 | Sprawa F-45/06: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 września 2010 r. — Avendano i in. przeciwko Komisji | 50 |
| 2010/C 317/93 | Sprawa F-70/06: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 września 2010 r. — Baele i in. przeciwko Komisji | 50 |
| 2010/C 317/94 | Sprawa F-103/06: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 września 2010 r. — Blank i in. przeciwko Komisji | 51 |
| 2010/C 317/95 | Sprawa F-90/09: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 września 2010 r. — Ernotte przeciwko Komisji | 51 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2010/C 317/12

Sprawy połączone C-514/07 P, C-528/07 P i C-532/07 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 21 września 2010 r. — Królestwo Szwecji/Association de la presse internationale ASBL (API) i Komisja Europejska (C-514/07), Association de la presse internationale ASBL (API) przeciwko Komisji Europejskiej (C-528/07), Komisja Europejska przeciwko Association de la presse internationale ASBL (API) (C-532/07) (Odwołanie — Prawo dostępu do dokumentów instytucji — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Artykuł 4 ust. 2 tiret drugie i trzecie — Pisma procesowe złożone przez Komisję w ramach postępowania sądowego przed Trybunałem i przed Sądem — Decyzja Komisji odmawiająca dostępu do dokumentów)

6

2010/C 317/13

Sprawa C-581/08: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 30 września 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez VAT and Duties Tribunal, London Tribunal Centre) — EMI Group Ltd przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 5 ust. 6 zdanie drugie — Pojęcie próbka — Pojęcie prezent o małej wartości — Nagrania muzyczne — Bezpłatne rozpowszechnianie w celach promocyjnych)

7

2010/C 317/14

Sprawa C-104/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 30 września 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Hiszpania) — Pedro Manuel Roca Álvarez przeciwko Sesa Start España ETT SA (Polityka społeczna — Równe traktowanie pracowników płci męskiej i pracowników płci żeńskiej — Dyrektywa 76/207/EWG — Artykuły 2 i 5 — Prawo do przerwy w pracy matek będących pracownikami najemnymi — Możliwość wykorzystania przez matkę będącą pracownikiem najemnym lub przez ojca będącego pracownikiem najemnym — Matka niebędąca pracownikiem najemnym — Wyłączenie prawa do przerwy w pracy dla ojca będącego pracownikiem najemnym)

8

2010/C 317/15

Sprawa C-132/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 30 września 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Właściwość Trybunału — Statut Szkół Europejskich — Porozumienie w sprawie siedziby z 1962 r. — Konwencje z 1957 r. i z 1994 r. — Klauzula arbitrażowa — Artykuł 10 WE — Finansowanie szkół europejskich — Koszty umeblowania i pomocy dydaktycznych)

8

2010/C 317/16

Sprawa C-133/09: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 30 września 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Bíróság — Republika Węgierska) — József Uzonyi przeciwko Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve (Rolnictwo — Wspólna polityka rolna — Systemy wsparcia — Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 — Artykuł 143ba — Oddzielna płatność z tytułu cukru — Przyznanie — Decyzja nowych państw członkowskich — Przesłanki — Obiektywne i niedyskryminujące kryteria)

9

2010/C 317/17

Sprawa C-314/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 30 września 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof — Austria) — Stadt Graz przeciwko Strabag AG, Teerag-Asdag AG, Bauunternehmung Granit GesmbH (Dyrektywa 89/665/EWG — Zamówienia publiczne — Postępowania odwoławcze — Skarga o odszkodowanie — Niezgodne z prawem udzielenie zamówienia — Ustanowiona w prawie krajowym zasada odpowiedzialności oparta na domniemaniu winy instytucji zamawiającej)

9

2010/C 317/18

Sprawa C-392/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 30 września 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Baranya Megyei Bróg — Republika Węgierska) — Uszodaépítő Kft przeciwko APEH Központi Hivatal Hatósági Főosztály (Szósta dyrektywa VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Prawo do odliczenia podatku naliczonego — Nowe uregulowanie krajowe — Wymogi dotyczące treści faktury — Stosowanie ze skutkiem wstecznym — Utrata prawa do odliczenia)

10

2010/C 317/19

Sprawa C-395/09: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 30 września 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny Izba Finansowa Wydział I — Rzeczpospolita Polska) — Oasis East sp z o.o. przeciwko Ministrowi Finansów (Szósta dyrektywa VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Przystąpienie nowego państwa członkowskiego — Prawo do odliczenia podatku naliczonego — Przepisy krajowe wyłączające prawo do odliczenia podatku od niektórych usług — Partnerzy handlowi mający siedzibę na terytorium kwalifikowanym jako raj podatkowy — Uprawnienie do utrzymania przez państwa członkowskie wyłączeń prawa do odliczenia w chwili wejścia w życie szóstej dyrektywy VAT)

10

2010/C 317/20

Sprawa C-479/09 P: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 30 września 2010 r. — Evets Corp. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Słowny znak towarowy DANELECTRO — Graficzny znak towarowy QWIK TUNE — Wniosek o przedłużenie rejestracji znaku towarowego — Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego — Uchybienie terminowi do złożenia wniosku o przedłużenie rejestracji znaku towarowego)

11

2010/C 317/21

Sprawa C-481/09: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 30 września 2010 r. — Komisja przeciwko Republice Czeskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Środowisko naturalne — Dyrektywa 2006/7/WE — Jakość wody w kąpieliskach — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

11

2010/C 317/22

Sprawa C-24/10: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 23 września 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2006/46/WE — Sprawozdania roczne i sprawozdania skonsolidowane spółek — Brak transpozycji w przewidzianym terminie)

12

2010/C 317/23

Sprawa C-36/10: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 30 września 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywy 96/82/WE i 2003/105/WE — Kontrola niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi — Artykuł 12 ust. 1 akapit drugi — Nieprawidłowa transpozycja)

12

2010/C 317/24

Sprawa C-344/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Mora Kommun (Szwecja) w dniu 21 sierpnia 2009 r. — Dan Bengtsson przeciwko Tele2 Sverige AB, Telenor Sverige AB, TeliaSonera Mobile Networks AB, Teracom

13

2010/C 317/25

Sprawa C-378/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága (Republika Węgierska) w dniu 28 lipca 2010 r. — VALE Építésí Kft.

13

2010/C 317/26

Sprawa C-384/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie van België w dniu 29 lipca 2010 r. — Jan Voogsgeerd przeciwko Navimer SA

14

2010/C 317/27

Sprawa C-399/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 21 maja 2010 r. w sprawach połączonych T-425/04, T-444/04, T-450/04 i T-456/04 Francja i in. przeciwko Komisji, wniesione w dniu 4 sierpnia 2010 r. przez Bouygues SA i Bouygues Télécom SA

14

2010/C 317/28

Sprawa C-401/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 21 maja 2010 r. w sprawach połączonych T-425/04, T-444/04, T-450/04 i T-456/04 Francja i in. przeciwko Komisji, wniesione w dniu 5 sierpnia 2010 r. przez Komisję Europejską

15

2010/C 317/29

Sprawa C-421/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 25 sierpnia 2010 r. — Finanzamt Deggendorf przeciwko Markusowi Stoppelkampowi jako syndykowi w postępowaniu upadłościowym dotyczącym majątku Haralda Raaba

16

2010/C 317/30

Sprawa C-423/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 27 sierpnia 2010 r. — Delphi Deutschland GmbH przeciwko Hauptzollamt Düsseldorf

16

2010/C 317/31

Sprawa C-434/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad Sofia-grad (Bułgaria) w dniu 6 września 2010 r. — Peter Aladzhov przeciwko Zamestnik direktor na Stolichna direktsia na vatreshnite raboti kam Ministerstvo na vatreshnite raboti

16

2010/C 317/32

Sprawa C-435/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Centrale Raad van Beroep (Niderlandy) w dniu 13 września 2010 r. — J. C. van Ardennen przeciwko Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen

18

2010/C 317/33

Sprawa C-437/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judicial de Vieira do Minho (Portugalia) w dniu 13 września 2010 r. — Manuel Afonso Esteves przeciwko Axa — Seguros de Portugal SA

18

2010/C 317/34

Sprawa C-443/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal administratif de Limoges (Francja) w dniu 14 września 2010 r. — Philippe Bonnarde przeciwko Agence de Services et de Paiement

19

2010/C 317/35

Sprawa C-444/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 15 września 2010 r. — Finanzamt Lüdenscheid przeciwko Christel Schriever

19

2010/C 317/36

Sprawa C-448/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 1 lipca 2010 r. w sprawie T 62/08 ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni SpA przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 15 września 2010 r. przez ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni SpA

20

2010/C 317/37

Sprawa C-449/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 1 lipca 2010 r. w sprawie T-63/08 Cementir Italia Srl przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 15 września 2010 r. przez Cementir Italia Srl

20

2010/C 317/38

Sprawa C-450/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 1 lipca 2010 r. w sprawie T-64/08 Nuova Terni Industrie Chimiche SpA przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 15 września 2010 r. przez Nuova Terni Industrie Chimiche SpA

21

2010/C 317/39

Sprawa C-452/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 1 lipca 2010 r. w sprawie T-335/08 BNP Paribas i BNL przeciwko Komisji, wniesione w dniu 16 września 2010 r. przez BNP Paribas i Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL)

22

2010/C 317/40

Sprawa C-454/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 17 września 2010 r. — Oliver Jestel przeciwko Hauptzollamt Aachen

22

2010/C 317/41

Sprawa C-459/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 8 lipca 2010 r. w sprawie T-396/08 Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 20 września 2010 r. przez Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt

23

2010/C 317/42

Sprawa C-461/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta domstolen (Szwecja) w dniu 20 września 2010 r. — Bonnier Audio AB, Earbooks AB, Norstedts Förlagsgrupp AB, Piratförlaget Aktiebolag, Storyside AB przeciwko Perfect Communication Sweden AB

24

2010/C 317/43

Sprawa C-462/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 8 lipca 2010 r. w sprawie T-331/06, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE przeciwko Europejskiej Agencji Środowiska (EEA), wniesione w dniu 24 września 2010 r. przez Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE

24

2010/C 317/44

Sprawa C-466/10: Skarga wniesiona w dniu 27 września 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej

25

Sąd

2010/C 317/45

Sprawa T-378/07: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2010 r. — CNH Global przeciwko OHIM (Kombinacja kolorów czerwonego, czarnego i szarego umieszczonych na traktorze) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego składającego się z kombinacji kolorów czerwonego, czarnego i szarego umieszczonych na zewnętrznej powierzchni traktora — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

26

2010/C 317/46

Sprawa T-200/08: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2010 r. — Interflon przeciwko OHIM — Illinois Tool Works (FOODLUBE) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy FOODLUBE — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Charakter odróżniający — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 52 ust 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

26

2010/C 317/47

Sprawa T-201/08: Wyrok Sądu z dnia 28 września 2010 r. — Market Watch przeciwko OHIM — Ares Trading (Seroslim) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Seroslim — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy SEROSTIM — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

27

2010/C 317/48

Sprawa T-247/08: Wyrok Sądu z dnia 28 września 2010 r. — C-Content przeciwko Komisji (Odpowiedzialność pozaumowna — Zamówienia publiczne na usługi — Wspólnotowe procedury przetargowe — Usługi publikacji elektronicznej — Nieprawidłowości i naruszenia prawa wspólnotowego, których rzekomo dopuścił się Urząd Publikacji — Terminy przedawnienia — Związek przyczynowy)

27

2010/C 317/49

Sprawa T-452/08: Wyrok Sądu z dnia 7 października 2010 r. — DHL Aviation i DHL Hub Leipzig przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Lotniczy przewóz towarów — Gwarancje dotyczące eksploatacji nowego europejskiego węzła komunikacyjnego spółki DHL w porcie lotniczym Leipzig-Halle — Decyzja stwierdzająca niezgodność pomocy ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie)

28

2010/C 317/50

Sprawa T-534/08: Wyrok Sądu z dnia 30 września 2010 r. — Granuband przeciwko OHIM — Granuflex (GRANUflex) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia — Graficzny wspólnotowy znak towarowy GRANUflex — Wcześniejsze firma i nazwa handlowa GRANUFLEX — Względna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 4 i art. 52 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 4 i art. 53 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

28

2010/C 317/51

Sprawa T-47/09: Wyrok Sądu z dnia 7 października 2010 r. — Deutsche Behindertenhilfe — Aktion Mensch przeciwko OHIM (diegesellschafter.de) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego diegesellschafter.de — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

28

2010/C 317/52

Sprawa T-85/09: Wyrok Sądu z dnia 30 września 2010 r. — Kadi przeciwko Komisji (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami — Rozporządzenie (WE) nr 881/2002 — Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych danej osoby w następstwie umieszczenia jej nazwiska w wykazie sporządzonym przez organ Narodów Zjednoczonych — Komitet ds. Sankcji — Późniejsze umieszczenie w załączniku I do rozporządzenia nr 881/2002 — Skarga o stwierdzenie nieważności — Prawa podstawowe — Prawo do bycia wysłuchanym, prawo do skutecznej kontroli sądowej i prawo do poszanowania własności)

29

2010/C 317/53

Sprawa T-92/09: Wyrok Sądu z dnia 5 października 2010 r. — Strategi Group przeciwko OHIM — RBI (STRATEGI) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego STRATEGI — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy Stratégies — Względna podstawa odmowy rejestracji — Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 43 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) I zasada 22 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)

29

2010/C 317/54

Sprawa T-136/09: Wyrok Sądu z dnia 7 października 2010 r. — Komisja przeciwko Gal-Or (Klauzula arbitrażowa — Umowa przewidująca pomoc finansową zawarta w ramach specjalnego programu badań i rozwoju technologicznego w dziedzinie energii nuklearnej — Niedotrzymanie warunków umowy — Zwrot kwot wypłaconych tytułem zaliczki — Odsetki za zwłokę — Postępowanie zaoczne)

30

2010/C 317/55

Sprawa T-244/09: Wyrok Sądu z dnia 7 października 2010 r. — Accenture Global Services przeciwko OHIM — Silver Creek Properties (acsensa) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego acsensa — Wcześniejsze graficzne i słowne krajowe i wspólnotowe znaki towarowe ACCENTURE i accenture — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Brak podobieństwa oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 73 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009))

30

2010/C 317/56

Sprawa T-270/09: Wyrok Sądu z dnia 30 września 2010 r. — PVS przeciwko OHIM — MeDiTA Medizinische Kurierdienst (medidata) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego medidata — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy MeDiTA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Podobieństwo usług — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

31

2010/C 317/57

Sprawa T-388/09: Wyrok Sądu z dnia 28 września 2010 r. — Rosenruist przeciwko OHIM (Przedstawienie dwóch krzywych na kieszeni) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego dwie krzywe na kieszeni — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

31

2010/C 317/58

Sprawa T-365/08: Postanowienie Sądu z dnia 27 września 2010 r. — Hidalgo przeciwko OHIM — Bodegas Hidalgo — La Gitana (HIDALGO) (Wspólnotowy znak towarowy — Unieważnienie rejestracji krajowego znaku towarowego, na który powołano się w sprzeciwie — Umorzenie postępowania)

32

2010/C 317/59

Sprawa T-498/09 P: Postanowienie Sądu z dnia 24 września 2010 r. — Kerstens przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Awans — Postępowanie w sprawie awansu za 2005 r. — Przyznanie punktów pierwszeństwa — Ciężar dowodu — Prawo do obrony — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne)

32

2010/C 317/60

Sprawa T-400/10: Skarga wniesiona w dniu 12 września 2010 r. — Hamas przeciwko Radzie

32

2010/C 317/61

Sprawa T-407/10: Skarga wniesiona w dniu 14 września 2010 r. — Węgry przeciwko Komisji

33

2010/C 317/62

Sprawa T-413/10: Skarga wniesiona w dniu 15 września 2010 r. — Socitrel przeciwko Komisji

34

2010/C 317/63

Sprawa T-414/10: Skarga wniesiona w dniu 15 września 2010 r. — Companhia Previdente przeciwko Komisji

35

2010/C 317/64

Sprawa T-422/10: Skarga wniesiona w dniu 15 września 2010 r. — Emme przeciwko Komisji

35

2010/C 317/65

Sprawa T-423/10: Skarga wniesiona w dniu 16 września 2010 r. — Redaelli Tecna przeciwko Komisji

36

2010/C 317/66

Sprawa T-424/10: Skarga wniesiona w dniu 18 września 2010 r. — Dosenbach-Ochsner przeciwko OHIM — Sisma (Przedstawienie prostokąta ze słoniem)

36

2010/C 317/67

Sprawa T-425/10: Skarga wniesiona w dniu 21 września 2010 r. — Häfele przeciwko OHIM (Mixfront)

37

2010/C 317/68

Sprawa T-426/10: Skarga wniesiona w dniu 16 września 2010 r. — Moreda-Riviere Trefilerías przeciwko Komisji

37

2010/C 317/69

Sprawa T-427/10: Skarga wniesiona w dniu 16 września 2010 r. — Trefilerías Quijano przeciwko Komisji

38

2010/C 317/70

Sprawa T-428/10: Skarga wniesiona w dniu 16 września 2010 r. — Trenzas y Cables de Acero przeciwko Komisji

38

2010/C 317/71

Sprawa T-430/10: Skarga wniesiona w dniu 17 września 2010 r. — Magnesitas de Rubián i in. przeciwko Komisji

39

2010/C 317/72

Sprawa T-431/10: Skarga wniesiona w dniu 24 września 2010 r. — Nencini przeciwko Parlamentowi

40

2010/C 317/73

Sprawa T-432/10: Skarga wniesiona w dniu 17 września 2010 r. — Vivendi przeciwko Komisji

40

2010/C 317/74

Sprawa T-433/10 P: Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 13 lipca 2010 r. w sprawie F-103/09, Allen i in. przeciwko Komisji, wniesione w dniu 20 września 2010 r. przez Allena i in.

41

2010/C 317/75

Sprawa T-436/10: Skarga wniesiona w dniu 15 września 2010 r. — Hit Groep przeciwko Komisji

41

2010/C 317/76

Sprawa T-437/10: Skarga wniesiona w dniu 22 września 2010 r. — Gasp SA granen & producten przeciwko Komisji

43

2010/C 317/77

Sprawa T-438/10: Skarga wniesiona w dniu 24 września 2010 r. — Forgital Italy przeciwko Radzie

43

2010/C 317/78

Sprawa T-444/10: Skarga wniesiona w dniu 28 września 2010 r. — ESGE przeciwko OHIM — Kenwood Appliances Luxembourg (KMIX)

44

2010/C 317/79

Sprawa T-445/10: Skarga wniesiona w dniu 28 września 2010 r. — HerkuPlast Kubern przeciwko OHIM — How (eco-pack)

45

2010/C 317/80

Sprawa T-450/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 9 lipca 2010 r. w sprawie F-91/09, Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 24 września 2010 r. przez Luigiego Marcuccio

45

2010/C 317/81

Sprawa T-451/10: Skarga wniesiona w dniu 28 września 2010 r. — Fuchshuber Agrarhandel przeciwko Komisji

46

Sąd do spraw Służby Publicznej

2010/C 317/82

Sprawa F-43/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 30 września 2010 r. — van Heuckelom przeciwko Europejskiemu Urzędowi Policji (Europolowi) (Służba publiczna — Regulamin pracowniczy mający zastosowanie do pracowników Europolu — Artykuł 29 — Przesunięcie o jeden stopień na podstawie sprawozdania z oceny — Zarzut niezgodności z prawem decyzji w sprawie polityki ustalania grup i stopni służbowych — Właściwość odpowiednio dyrektora i zarządu Europolu — Uznanie przysługujące dyrektorowi Europolu — Granice)

47

2010/C 317/83

Sprawa F-52/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 14 września 2010 r. — Da Silva Pinto Branco przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości (Służba publiczna — Urzędnicy — Zatrudnienie — Urzędnik w okresie próbnym — Rozwiązanie stosunku pracy po zakończeniu okresu próbnego — Prawo do obrony — Ocena przydatności — Kontrola sądowa)

47

2010/C 317/84

Sprawa F-79/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 14 września 2010 r. — AE przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Zabezpieczenie społeczne — Ubezpieczenie z tytułu wypadków i chorób zawodowych — Artykuł 73 regulaminu pracowniczego — Odmowa uznania zawodowego charakteru choroby — Nadwrażliwość na pola elektromagnetyczne)

48

2010/C 317/85

Sprawa F-85/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 14 września 2010 r. — Rossi Ferreras przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Postępowanie w sprawie oceny za rok 2001/2002 — Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej — Wykonanie wyroku stwierdzającego nieważność — Następstwa cofnięcia aktu — Określenie celów)

48

2010/C 317/86

Sprawa F-2/10: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 6 października 2010 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Zabezpieczenie społeczne — Ubezpieczenie zdrowotne — Wnioski o zwrot kosztów leczenia — Brak aktu niekorzystnego — Skarga oczywiście niedopuszczalna i oczywiście pozbawiona podstawy prawnej — Artykuł 94 regulaminu postępowania)

48

2010/C 317/87

Sprawa F-71/10: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2010 r. — Cantisani przeciwko Komisji

49

2010/C 317/88

Sprawa F-72/10: Skarga wniesiona w dniu 2 września 2010 r. — da Silva Tenreiro przeciwko Komisji

49

2010/C 317/89

Sprawa F-86/10: Skarga wniesiona w dniu 24 września 2010 r. — Dubus przeciwko Parlamentowi

49

2010/C 317/90

Sprawa F-88/10: Skarga wniesiona w dniu 27 września 2010 r. — Van Asbroeck przeciwko Komisji

50

2010/C 317/91

Sprawa F-8/05 i F-10/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 września 2010 r. — Block i in. i Knaul i in. przeciwko Komisji

50

2010/C 317/92

Sprawa F-45/06: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 września 2010 r. — Avendano i in. przeciwko Komisji

50

2010/C 317/93

Sprawa F-70/06: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 września 2010 r. — Baele i in. przeciwko Komisji

50

2010/C 317/94

Sprawa F-103/06: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 września 2010 r. — Blank i in. przeciwko Komisji

51

2010/C 317/95

Sprawa F-90/09: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 września 2010 r. — Ernotte przeciwko Komisji

51

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/1 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/1

---

2010/C 317/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 301 z 6.11.2010.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 288 z 23.10.2010.

Dz.U. C 274 z 9.10.2010.

Dz.U. C 260 z 25.9.2010.

Dz.U. C 246 z 11.9.2010.

Dz.U. C 234 z 28.8.2010.

Dz.U. C 221 z 14.8.2010.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

Trybunał Sprawiedliwości

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/2 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/2

---

Złożenie ślubowania przez nowego członka Trybunału Sprawiedliwości

2010/C 317/02

E. Jarašiūnas, mianowany na podstawie decyzji rządów państw członkowskich Unii Europejskiej z dnia 29 września 2010 r. (1) sędzią Trybunału Sprawiedliwości na okres od dnia 7 października 2010 r. do dnia 6 października 2012 r., złożył w dniu 6 października 2010 r. ślubowanie przed Trybunałem.

---

(1)  Dz.U. L 261 z 5.10.2010, s. 5.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/2 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/2

---

Wybór prezesów izb

2010/C 317/03

W dniu 5 października 2010 r. sędziowie Trybunału Sprawiedliwości wybrali, na podstawie art. 10 § 1 akapit drugi regulaminu postępowania, J.–J. Kasela, A. Arabadjieva, D. Šváby’ego i K. Schiemanna na prezesów odpowiednio piątej, szóstej, siódmej i ósmej izby orzekającej w składzie trzech sędziów, na okres roku, do dnia 6 października 2011 r.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/2 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/2

---

Przydzielenie sędziów do izb

2010/C 317/04

Podczas swojego posiedzenia w dniu 12 października 2010 r. Trybunał Sprawiedliwości postanowił przydzielić E. Jarašiūnasa do izby czwartej i ósmej.

W następstwie wyboru prezesów izb orzekających w składzie trzech sędziów i przydzielenia E. Jarašiūnasa do izby czwartej i ósmej, izby czwarta, piąta, szósta, siódma i ósma, mają następujący skład:

| | Czwarta izba | J.-C. Bonichot, prezes, |
| --- | --- | --- |

Czwarta izba

J.-C. Bonichot, prezes,

| | K. Schiemann, L. Bay Larsen, C. Toader, A. Prechal i E. Jarašiūnas, sędziowie |
| --- | --- |

K. Schiemann, L. Bay Larsen, C. Toader, A. Prechal i E. Jarašiūnas, sędziowie

| | Piąta izba | J.-J. Kasel, prezes, |
| --- | --- | --- |

Piąta izba

J.-J. Kasel, prezes,

| | A. Borg Barthet, M. Ilešič, E. Levits, M. Safjan i M. Berger, sędziowie |
| --- | --- |

A. Borg Barthet, M. Ilešič, E. Levits, M. Safjan i M. Berger, sędziowie

| | Szósta izba | A. Arabadjiev, prezes, |
| --- | --- | --- |

Szósta izba

A. Arabadjiev, prezes,

| | A. Rosas, U. Lõhmus, A. Ó Caoimh i P. Lindh, sędziowie |
| --- | --- |

A. Rosas, U. Lõhmus, A. Ó Caoimh i P. Lindh, sędziowie

| | Siódma izba | D. Šváby, prezes, |
| --- | --- | --- |

Siódma izba

D. Šváby, prezes,

| | R. Silva de Lapuerta, E. Juhász, G. Arestis, J. Malenovský i T. von Danwitz, sędziowie |
| --- | --- |

R. Silva de Lapuerta, E. Juhász, G. Arestis, J. Malenovský i T. von Danwitz, sędziowie

| | Ósma izba | K. Schiemann, prezes, |
| --- | --- | --- |

Ósma izba

K. Schiemann, prezes,

| | L. Bay Larsen, C. Toader, A. Prechal i E. Jarašiūnas, sędziowie |
| --- | --- |

L. Bay Larsen, C. Toader, A. Prechal i E. Jarašiūnas, sędziowie

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/3 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/3

---

Mianowanie pierwszego rzecznika generalnego

2010/C 317/05

Na podstawie art. 10 § 1 akapit trzeci regulaminu postępowania Trybunał Sprawiedliwości mianował na okres roku, do dnia 6 października 2011 r. Y. Bota pierwszym rzecznikiem generalnym.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/3 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/3

---

Listy służące do ustalania składów orzekających

2010/C 317/06

Na posiedzeniu w dniu 12 października 2010 r. Trybunał sporządził listę, o której mowa w art. 11b § 2 regulaminu postępowania, celem określenia składu wielkiej izby. Ma ona następującą postać:

| | A. Rosas |
| --- | --- |

A. Rosas

| | E. Jarašiūnas |
| --- | --- |

E. Jarašiūnas

| | R. Silva de Lapuerta |
| --- | --- |

R. Silva de Lapuerta

| | A. Prechal |
| --- | --- |

A. Prechal

| | K. Schiemann |
| --- | --- |

K. Schiemann

| | M. Berger |
| --- | --- |

M. Berger

| | E. Juhász |
| --- | --- |

E. Juhász

| | D. Šváby |
| --- | --- |

D. Šváby

| | G. Arestis |
| --- | --- |

G. Arestis

| | M. Safjan |
| --- | --- |

M. Safjan

| | A. Borg Barthet |
| --- | --- |

A. Borg Barthet

| | J.-J. Kasel |
| --- | --- |

J.-J. Kasel

| | M. Ilešič |
| --- | --- |

M. Ilešič

| | C. Toader |
| --- | --- |

C. Toader

| | J. Malenovský |
| --- | --- |

J. Malenovský

| | A. Arabadjiev |
| --- | --- |

A. Arabadjiev

| | U. Lõhmus |
| --- | --- |

U. Lõhmus

| | T. von Danwitz |
| --- | --- |

T. von Danwitz

| | E. Levits |
| --- | --- |

E. Levits

| | P. Lindh |
| --- | --- |

P. Lindh

| | A. Ó Caoimh |
| --- | --- |

A. Ó Caoimh

| | L. Bay Larsen |
| --- | --- |

L. Bay Larsen

Na posiedzeniu w dniu 12 października 2010 r. Trybunał sporządził listę, o której mowa w art. 11c § 2 akapit pierwszy regulaminu postępowania, celem określenia składu izb orzekających w składzie pięciu sędziów. Ma ona następującą postać:

Ósma izba

| | K. Schiemann |
| --- | --- |

K. Schiemann

| | E. Jarašiūnas |
| --- | --- |

E. Jarašiūnas

| | L. Bay Larsen |
| --- | --- |

L. Bay Larsen

| | A. Prechal |
| --- | --- |

A. Prechal

| | C. Toader |
| --- | --- |

C. Toader

Na posiedzeniu w dniu 12 października 2010 r. Trybunał sporządził listy, o których mowa w art. 11c § 2 akapit drugi regulaminu postępowania, celem określenia składu izb orzekających w składzie trzech sędziów. Mają one następującą postać:

Piąta izba

| | A. Borg Barthet |
| --- | --- |

A. Borg Barthet

| | M. Ilešič |
| --- | --- |

M. Ilešič

| | E. Levits |
| --- | --- |

E. Levits

| | M. Safjan |
| --- | --- |

M. Safjan

| | M. Berger |
| --- | --- |

M. Berger

Szósta izba

| | A. Rosas |
| --- | --- |

A. Rosas

| | U. Lõhmus |
| --- | --- |

U. Lõhmus

| | A. Ó Caoimh |
| --- | --- |

A. Ó Caoimh

| | P. Lindh |
| --- | --- |

P. Lindh

Siódma izba

| | R. Silva de Lapuerta |
| --- | --- |

R. Silva de Lapuerta

| | E. Juhász |
| --- | --- |

E. Juhász

| | G. Arestis |
| --- | --- |

G. Arestis

| | J. Malenovský |
| --- | --- |

J. Malenovský

| | T. von Danwitz |
| --- | --- |

T. von Danwitz

Ósma izba

| | L. Bay Larsen |
| --- | --- |

L. Bay Larsen

| | C. Toader |
| --- | --- |

C. Toader

| | A. Prechal |
| --- | --- |

A. Prechal

| | E. Jarašiūnas |
| --- | --- |

E. Jarašiūnas

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/4 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/4

---

Wyznaczenie izby do właściwej rozpoznawania spraw, o których mowa w art. 104b regulaminu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości

2010/C 317/07

Na posiedzeniu w dniu 28 września 2010 r. Trybunał Sprawiedliwości wyznaczył na okres roku, do dnia 6 października 2011 r., pierwszą izbę Trybunału na izbę, która zgodnie z art. 9 § 1 akapit drugi regulaminu postępowania będzie rozpoznawać sprawy, o których mowa w art. 104b tego regulaminu.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/4 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/4

---

Mianowanie sekretarza

2010/C 317/08

Pismem z dnia 11 czerwca 2010 r. sekretarz Trybunału Sprawiedliwości, Roger Grass, zwrócił się o uznanie jego służby na tym stanowisku za zakończoną z dniem 7 października 2010 r.

Na zgromadzeniu ogólnym w dniu 14 września 2010 r. Trybunał Sprawiedliwości na podstawie art. 12 regulaminu postępowania mianował sekretarzem Alfreda Calota Escobara na okres od dnia 7 października 2010 r. do dnia 6 października 2016 r.

A. Calot Escobar złożył ślubowanie zgodnie z art. 10 statutu Trybunału Unii Europejskiej na uroczystym posiedzeniu w dniu 6 października 2010 r.

---

Sąd

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/5 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/5

---

Złożenie ślubowania przez nowego członka Sądu

2010/C 317/09

M. van der Woude, mianowany decyzją przedstawicieli rządów państw członkowskich Unii Europejskiej z dnia 8 lipca 2010 r. (1) sędzią Sądu Unii Europejskiej na okres od dnia 1 września 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r., złożył w dniu 13 września 2010 r. ślubowanie przed Trybunałem.

---

(1)  Dz.U. L 186 z 20.7.2010.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/5 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/5

---

Złożenie ślubowania przez nowego członka Sądu

2010/C 317/09

M. van der Woude, mianowany decyzją przedstawicieli rządów państw członkowskich Unii Europejskiej z dnia 8 lipca 2010 r. (1) sędzią Sądu Unii Europejskiej na okres od dnia 1 września 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r., złożył w dniu 13 września 2010 r. ślubowanie przed Trybunałem.

---

(1)  Dz.U. L 186 z 20.7.2010.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/5 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/5

---

Przydział sędziego D. Gratsiasa do izb

2010/C 317/11

W związku z objęciem obowiązków sędziego przez D. Gratsiasa, na zgromadzeniu plenarnym w dniu 26 października 2010 r. Sąd postanowił wprowadzić następujące zmiany do decyzji zgromadzenia plenarnego z dnia 20 września 2010 r. o przydziale sędziów do izb.

Na okres od dnia 26 października 2010 r. do dnia podjęcia obowiązków przez członka z Bułgarii ustala się następujący przydział sędziów do izb:

| | Pierwsza izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:


  J. Azizi, prezes izby, E. Cremona, I. Labucka, S. Frimodt Nielsen i D. Gratsias, sędziowie. |
| --- | --- |

Pierwsza izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:

J. Azizi, prezes izby, E. Cremona, I. Labucka, S. Frimodt Nielsen i D. Gratsias, sędziowie.

| | Trzecia izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:


  O. Czúcz, prezes izby, E. Cremona, I. Labucka, S. Frimodt Nielsen i D. Gratsias, sędziowie. |
| --- | --- |

Trzecia izba powiększona, w składzie pięciu sędziów:

O. Czúcz, prezes izby, E. Cremona, I. Labucka, S. Frimodt Nielsen i D. Gratsias, sędziowie.

| | Trzecia izba w składzie trzech sędziów: | O. Czúcz, prezes izby; |
| --- | --- | --- |

Trzecia izba w składzie trzech sędziów:

O. Czúcz, prezes izby;

| | I. Labucka, sędzia ; |
| --- | --- |

I. Labucka, sędzia ;

| | D. Gratsias, sędzia. |
| --- | --- |

D. Gratsias, sędzia.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/6 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/6

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 21 września 2010 r. — Królestwo Szwecji/Association de la presse internationale ASBL (API) i Komisja Europejska (C-514/07), Association de la presse internationale ASBL (API) przeciwko Komisji Europejskiej (C-528/07), Komisja Europejska przeciwko Association de la presse internationale ASBL (API) (C-532/07)

(Sprawy połączone C-514/07 P, C-528/07 P i C-532/07 P) (1)

(Odwołanie - Prawo dostępu do dokumentów instytucji - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Artykuł 4 ust. 2 tiret drugie i trzecie - Pisma procesowe złożone przez Komisję w ramach postępowania sądowego przed Trybunałem i przed Sądem - Decyzja Komisji odmawiająca dostępu do dokumentów)

2010/C 317/12

Język postępowania: angielski

Strony

(C-514/07)

Wnoszący odwołanie: Królestwo Szwecji (przedstawiciele: S. Johannesson, A. Falk, K. Wistrand i K. Petkovska, pełnomocnicy)

Pozostali uczestnicy postępowania: Association de la presse internationale ASBL (API) (przedstawiciele: S. Völcker i Heithecker, Rechtsanwälte, F. Louis, adwokat, C. O’Daly, Solicitor) i Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Docksey, V. Kreuschitz i P. Aalto, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający wnoszącą odwołanie: Królestwo Danii (przedstawiciel: B. Weis Fogh, pełnomocnik), Republika Finlandii (przedstawiciel: J. Heliskoski, pełnomocnik)

(C-528/07)

Wnoszący odwołanie: Association de la presse internationale ASBL (API) (przedstawiciele: S. Völcker, Rechtsanwalt, F. Louis, adwokat, C. O’Daly, Solicitor)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Docksey, V. Kreuschitz i P. Aalto, pełnomocnicy)

Interwenient popierający drugą stronę postępowania: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: E. Jenkinson i S. Behzadi-Spencer, pełnomocnicy oraz J. Coppel, barrister)

(C-532/07)

Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Docksey, V. Kreuschitz i P. Aalto, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Association de la presse internationale ASBL (API) (przedstawiciele: S. Völcker, Rechtsanwalt, F. Louis, adwokat, C. O’Daly, Solicitor)

Interwenient popierający wnoszącą odwołanie: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: E. Jenkinson i S. Behzadi-Spencer, pełnomocnicy oraz J. Coppel, barrister)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (wielka izba) z dnia 12 września 2007 r. w sprawie T-36/04 API przeciwko Komisji, na mocy którego Sąd stwierdził częściową nieważność decyzji Komisji z dnia 20 listopada 2003 r. oddalającej wniosek złożony przez wnoszącą odwołanie w celu uzyskania dostępu do pism procesowych przekazanych przez Komisję Trybunałowi i Sądowi w ramach niektórych zawisłych przed nimi spraw

Sentencja

| 1) | Odwołania zostają oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołania zostają oddalone.

| 2) | Królestwo Szwecji pokrywa własne koszty i koszty poniesione przez Komisję Europejską związane z odwołaniem w sprawie C-514/07 P. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Szwecji pokrywa własne koszty i koszty poniesione przez Komisję Europejską związane z odwołaniem w sprawie C-514/07 P.

| 3) | Association de la presse internationale ASBL (API) pokrywa własne koszty i koszty poniesione przez Komisję Europejską związane z odwołaniem w sprawie C-528/07 P. |
| --- | --- |

3)

Association de la presse internationale ASBL (API) pokrywa własne koszty i koszty poniesione przez Komisję Europejską związane z odwołaniem w sprawie C-528/07 P.

| 4) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty i koszty poniesione przez Association de la presse internationale ASBL (API) związane z odwołaniem w sprawie C-532/07 P. |
| --- | --- |

4)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty i koszty poniesione przez Association de la presse internationale ASBL (API) związane z odwołaniem w sprawie C-532/07 P.

| 5) | Królestwo Danii, Republika Finlandii i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywają własne koszty związane z odwołaniami. |
| --- | --- |

5)

Królestwo Danii, Republika Finlandii i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywają własne koszty związane z odwołaniami.

---

(1)  Dz.U. C 51 z 23.02.2008

Dz.U. C 22 z 26.01.2008

Dz.U. C 32 z 07.02.2009

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/7 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/7

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 30 września 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez VAT and Duties Tribunal, London Tribunal Centre) — EMI Group Ltd przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

(Sprawa C-581/08) (1)

(Szósta dyrektywa VAT - Artykuł 5 ust. 6 zdanie drugie - Pojęcie „próbka” - Pojęcie „prezent o małej wartości” - Nagrania muzyczne - Bezpłatne rozpowszechnianie w celach promocyjnych)

2010/C 317/13

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

VAT and Duties Tribunal, London Tribunal Centre

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: EMI Group Ltd

Strona pozwana: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — VAT and Duties Tribunal, London — Wykładnia art. 5 ust. 6 dyrektywy 77/388/EWG: szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) — Przekazywanie towarów na potrzeby przedsiębiorstwa podatnika w celu wręczania prezentów o małej wartości oraz próbek — Pojęcie „próbka” — Istotne cechy charakterystyczne — Nagrania muzyczne w formie płyt kompaktowych dostarczane bezpłatnie w celach promocyjnych

Sentencja

| 1) | „Próbką” w rozumieniu art. 5 ust. 6 zdanie drugie szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku jest egzemplarz okazowy produktu, mający na celu promocję jego sprzedaży i pozwalający na ocenę jego cech i właściwości bez wykorzystania końcowego innego niż nieodłącznie powiązane z takimi działaniami promocyjnymi. Prawo krajowe nie może ograniczać tego pojęcia w sposób ogólny jedynie do egzemplarzy okazowych mających postać inną niż przeznaczona do sprzedaży lub jedynie do pierwszego z serii jednakowych egzemplarzy okazowych przekazywanych przez podatnika na rzecz tego samego odbiorcy bez uwzględniania charakteru przedstawianego produktu oraz okoliczności gospodarczych właściwych dla każdej czynności przekazania egzemplarzy okazowych. |
| --- | --- |

1)

„Próbką” w rozumieniu art. 5 ust. 6 zdanie drugie szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku jest egzemplarz okazowy produktu, mający na celu promocję jego sprzedaży i pozwalający na ocenę jego cech i właściwości bez wykorzystania końcowego innego niż nieodłącznie powiązane z takimi działaniami promocyjnymi. Prawo krajowe nie może ograniczać tego pojęcia w sposób ogólny jedynie do egzemplarzy okazowych mających postać inną niż przeznaczona do sprzedaży lub jedynie do pierwszego z serii jednakowych egzemplarzy okazowych przekazywanych przez podatnika na rzecz tego samego odbiorcy bez uwzględniania charakteru przedstawianego produktu oraz okoliczności gospodarczych właściwych dla każdej czynności przekazania egzemplarzy okazowych.

| 2) | Pojęcie „prezenty o małej wartości” w rozumieniu art. 5 ust. 6 zdanie drugie szóstej dyrektywy 77/388 należy rozumieć w ten sposób, że nie stoi ono na przeszkodzie temu, by przepisy krajowe przewidywały ograniczenie pieniężne, takie jak ograniczenie ustanowione w przepisach będących przedmiotem sporu przed sądem krajowym, to jest ograniczenie do kwoty 50 GBP, w odniesieniu do prezentów przekazywanych na rzecz tej samej osoby w okresie dwunastomiesięcznym lub też stanowiących część serii kolejnych prezentów. |
| --- | --- |

2)

Pojęcie „prezenty o małej wartości” w rozumieniu art. 5 ust. 6 zdanie drugie szóstej dyrektywy 77/388 należy rozumieć w ten sposób, że nie stoi ono na przeszkodzie temu, by przepisy krajowe przewidywały ograniczenie pieniężne, takie jak ograniczenie ustanowione w przepisach będących przedmiotem sporu przed sądem krajowym, to jest ograniczenie do kwoty 50 GBP, w odniesieniu do prezentów przekazywanych na rzecz tej samej osoby w okresie dwunastomiesięcznym lub też stanowiących część serii kolejnych prezentów.

| 3) | Artykuł 5 ust. 6 zdanie drugie szóstej dyrektywy 77/388 zakazuje, by przepisy krajowe przewidywały domniemanie, na mocy którego towary stanowiące „prezent o małej wartości” w rozumieniu tego przepisu, przekazane przez podatnika na rzecz różnych osób zatrudnionych przez tego samego pracodawcę należy uznawać za prezenty przekazane na rzecz tej samej osoby. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 5 ust. 6 zdanie drugie szóstej dyrektywy 77/388 zakazuje, by przepisy krajowe przewidywały domniemanie, na mocy którego towary stanowiące „prezent o małej wartości” w rozumieniu tego przepisu, przekazane przez podatnika na rzecz różnych osób zatrudnionych przez tego samego pracodawcę należy uznawać za prezenty przekazane na rzecz tej samej osoby.

| 4) | Status podatkowy odbiorcy próbek nie ma wpływu na odpowiedzi udzielone na pozostałe pytania. |
| --- | --- |

4)

Status podatkowy odbiorcy próbek nie ma wpływu na odpowiedzi udzielone na pozostałe pytania.

---

(1)  Dz.U. C 55 z 7.3.2009 r.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/8 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/8

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 30 września 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Hiszpania) — Pedro Manuel Roca Álvarez przeciwko Sesa Start España ETT SA

(Sprawa C-104/09) (1)

(Polityka społeczna - Równe traktowanie pracowników płci męskiej i pracowników płci żeńskiej - Dyrektywa 76/207/EWG - Artykuły 2 i 5 - Prawo do przerwy w pracy matek będących pracownikami najemnymi - Możliwość wykorzystania przez matkę będącą pracownikiem najemnym lub przez ojca będącego pracownikiem najemnym - Matka niebędąca pracownikiem najemnym - Wyłączenie prawa do przerwy w pracy dla ojca będącego pracownikiem najemnym)

2010/C 317/14

Język postępowania: hiszpański

Sąd krajowy

Tribunal Superior de Justicia de Galicia

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Pedro Manuel Roca Álvarez

Strona pozwana: Sesa Start España ETT SA

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Wykładnia art. 13 WE oraz dyrektywy Rady 76/207/EWG z dnia 9 lutego 1976 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w zakresie dostępu do zatrudnienia, kształcenia i awansu zawodowego oraz warunków pracy (Dz.U. L 39, s. 40), zmienionej dyrektywą 2002/73 (Dz.U. L 269, s. 25) — Przepisy krajowe przyznające prawo do płatnej przerwy na karmienie matce będącej pracownikiem najemnym, z którego może skorzystać matka lub ojciec w postaci skrócenia czasu pracy — Wyłączenie w przypadku, gdy matka jest osobą prowadzącą działalność na własny rachunek, a ojciec jest pracownikiem najemnym — Zasada równego traktowania

Sentencja

Artykuł 2 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 5 dyrektywy Rady 76/207/EWG z dnia 9 lutego 1976 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w zakresie dostępu do zatrudnienia, kształcenia i awansu zawodowego oraz warunków pracy należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one środkowi krajowemu takiemu jak będący przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, który przewiduje, iż pracownicy płci żeńskiej, matki dziecka posiadające status pracownika najemnego, mogą korzystać z przerwy na różne sposoby w ciągu pierwszych dziewięciu miesięcy po urodzeniu tego dziecka, podczas gdy pracownicy płci męskiej, ojcowie dziecka posiadający ten sam status, mogą korzystać z tej przerwy wyłącznie wtedy, gdy matka tego dziecka również posiada status pracownika najemnego.

---

(1)  Dz.U. C 141 z 20.6.2009.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/8 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/8

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 30 września 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii

(Sprawa C-132/09) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Właściwość Trybunału - Statut Szkół Europejskich - Porozumienie w sprawie siedziby z 1962 r. - Konwencje z 1957 r. i z 1994 r. - Klauzula arbitrażowa - Artykuł 10 WE - Finansowanie szkół europejskich - Koszty umeblowania i pomocy dydaktycznych)

2010/C 317/15

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: J.-P. Keppenne i B. Eggers, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwu Belgii (przedstawiciel: J.-C. Halleux, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 1 akapit trzeci porozumienia podpisanego w dniu 12 października 1962 r. między Zarządem Szkół Europejskich a Królestwem Belgii (zwanego dalej „porozumieniem w sprawie siedziby”) oraz art. 10 WE — Odmowa pokrycia kosztów umeblowania i pomocy dydaktycznych dla szkół europejskich przez władze belgijskie — Uzasadnienie wynikające z krajowego porządku prawnego — Brak późniejszych działań lub deklaracji stron w rozumieniu art. 31 ust. 3 lit. a) i b) Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów, które kwestionowałyby porozumienie w sprawie siedziby

Sentencja

| 1) | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie jest właściwy do orzekania w przedmiocie skargi Komisji, wniesionej na podstawie art. 226 WE, zarzucającej Królestwu Belgii uchybienie zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy porozumienia w sprawie siedziby zawartego w dniu 12 października 1962 r. między Zarządem Szkół Europejskich a Królestwem Belgii w związku z art. 10 WE. |
| --- | --- |

1)

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie jest właściwy do orzekania w przedmiocie skargi Komisji, wniesionej na podstawie art. 226 WE, zarzucającej Królestwu Belgii uchybienie zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy porozumienia w sprawie siedziby zawartego w dniu 12 października 1962 r. między Zarządem Szkół Europejskich a Królestwem Belgii w związku z art. 10 WE.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 153 z 4.7.2009.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/9 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/9

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 30 września 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Bíróság — Republika Węgierska) — József Uzonyi przeciwko Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

(Sprawa C-133/09) (1)

(Rolnictwo - Wspólna polityka rolna - Systemy wsparcia - Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 - Artykuł 143ba - Oddzielna płatność z tytułu cukru - Przyznanie - Decyzja nowych państw członkowskich - Przesłanki - Obiektywne i niedyskryminujące kryteria)

2010/C 317/16

Język postępowania: węgierski

Sąd krajowy

Fővárosi Bíróság

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: József Uzonyi

Strona pozwana: Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Fővárosi Bíróság — Wykładnia art. 143ba ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz.U. L 270, s. 1) — Spoczywający na państwach członkowskich obowiązek przyznania oddzielnej płatności z tytułu cukru na podstawie obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów — Przepisy krajowe ograniczające korzystanie z tej płatności jedynie do rolników posiadających prawo z tytułu umowy dostawy buraków zawartej bezpośrednio z cukrownią

Sentencja

Artykuł 143ba ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 319/2006 z dnia 20 lutego 2006 r., należy interpretować w taki sposób, że sprzeczny z nim jest przepis krajowy, taki jak ten rozpatrywany przez sąd krajowy, który wyklucza z korzystania z oddzielnej płatności z tytułu cukru nieposiadającego prawa z tytułu umowy dostawy rolnika, który dostarcza buraków cukrowych producentowi cukru za pośrednictwem przedsiębiorstwa skupu posiadającego takie prawo, podczas gdy przepis ten przyznaje prawo do oddzielnej płatności posiadającemu prawo z tytułu umowy dostawy rolnikowi, który dostarcza buraków bezpośrednio producentowi cukru, a także nieposiadającemu prawa z tytułu umowy dostawy rolnikowi będącemu członkiem stowarzyszenia plantatorów, który dostarcza buraków cukrowych producentowi cukru za pośrednictwem tego stowarzyszenia, posiadającego prawo z tytułu umowy dostawy.

---

(1)  Dz.U. C 153 z 4.7.2009.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/9 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/9

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 30 września 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof — Austria) — Stadt Graz przeciwko Strabag AG, Teerag-Asdag AG, Bauunternehmung Granit GesmbH

(Sprawa C-314/09) (1)

(Dyrektywa 89/665/EWG - Zamówienia publiczne - Postępowania odwoławcze - Skarga o odszkodowanie - Niezgodne z prawem udzielenie zamówienia - Ustanowiona w prawie krajowym zasada odpowiedzialności oparta na domniemaniu winy instytucji zamawiającej)

2010/C 317/17

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Oberster Gerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Stadt Graz

Strona pozwana: Strabag AG, Teerag-Asdag AG, Bauunternehmung Granit GesmbH

Przy udziale: Land Steiermark

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Oberster Gerichtshof — Wykładnia art. 1 ust. 1 oraz art. 2 ust. 1 lit. c) i ust. 7 dyrektywy Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane (Dz.U. L 395, s. 33) — Udzielenie zamówienia publicznego zgodnie z wiążącym instytucję zamawiającą rozstrzygnięciem organu odwoławczego — Udzielenie zamówienia niezgodne z prawem ze względu na naruszenie przepisów krajowych — Przesłanki skargi o odszkodowanie — Zasada skuteczności

Sentencja

Dyrektywę Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane zmienioną dyrektywą Rady 92/50/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. należy interpretować w ten sposób, że przepis krajowy uzależniający prawo do zasądzenia odszkodowania i odsetek z tytułu naruszenia prawa zamówień publicznych przez instytucję zamawiającą od tego, czy naruszenie to było zawinione, jest z nią sprzeczny także wtedy, gdy stosowanie tego przepisu opiera się na domniemaniu winy tej instytucji zamawiającej oraz na braku możliwości powołania się przez tą ostatnią na brak indywidualnych umiejętności i, co za tym idzie — na brak subiektywnego elementu zawinienia zarzucanemu naruszeniu.

---

(1)  Dz.U. C 267 z 7.11.2009.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/10 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/10

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 30 września 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Baranya Megyei Bróg — Republika Węgierska) — Uszodaépítő Kft przeciwko APEH Központi Hivatal Hatósági Főosztály

(Sprawa C-392/09) (1)

(Szósta dyrektywa VAT - Dyrektywa 2006/112/WE - Prawo do odliczenia podatku naliczonego - Nowe uregulowanie krajowe - Wymogi dotyczące treści faktury - Stosowanie ze skutkiem wstecznym - Utrata prawa do odliczenia)

2010/C 317/18

Język postępowania: węgierski

Sąd krajowy

Baranya Megyei Bíróság

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Uszodaépítő Kft

Strona pozwana: APEH Központi Hivatal Hatósági Főosztály

Przedmiot

Wykładnia art. 17 i 20 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1), a także ogólnych zasad prawa wspólnotowego — Nowe uregulowanie krajowe w sprawie podatku VAT przyznające podatnikom prawo wyboru jego zastosowania nawet ze skutkiem wstecznym do transakcji niezakończonych w dacie wejścia w życie tego uregulowania — Zastosowanie ze skutkiem wstecznym, pod sankcją utraty prawa do odliczenia, nowych przepisów w sprawie wymogów dotyczących treści faktury

Sentencja

Artykuły 167, 168 i 178 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej powinny być interpretowane w ten sposób, iż sprzeciwiają się one stosowaniu z mocą wsteczną przepisów krajowych, które w ramach systemu odwrotnego obciążenia uzależniają odliczenie podatku VAT związanego z pracami budowlanymi od korekty faktur dotyczących rzeczonych transakcji oraz od złożenia dodatkowej deklaracji korygującej, wówczas gdy właściwy organ podatkowy posiada wszelkie informacje niezbędne dla ustalenia, iż podatnik jest zobowiązany do zapłaty podatku VAT jako odbiorca danych transakcji, oraz dla weryfikacji kwoty podatku podlegającego odliczeniu.

---

(1)  Dz.U. C 11 z 16.1.2010.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/10 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/10

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 30 września 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny Izba Finansowa Wydział I — Rzeczpospolita Polska) — Oasis East sp z o.o. przeciwko Ministrowi Finansów

(Sprawa C-395/09) (1)

(Szósta dyrektywa VAT - Dyrektywa 2006/112/WE - Przystąpienie nowego państwa członkowskiego - Prawo do odliczenia podatku naliczonego - Przepisy krajowe wyłączające prawo do odliczenia podatku od niektórych usług - Partnerzy handlowi mający siedzibę na terytorium kwalifikowanym jako „raj podatkowy” - Uprawnienie do utrzymania przez państwa członkowskie wyłączeń prawa do odliczenia w chwili wejścia w życie szóstej dyrektywy VAT)

2010/C 317/19

Język postępowania: polski

Sąd krajowy

Naczelny Sąd Administracyjny Izba Finansowa Wydział I

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Oasis East sp z o.o.

Strona pozwana: Minister Finansów

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Naczelny Sąd Administracyjny — Wykładnia art. 17 ust. 6 szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG) (Dz.U. L 145, s. 1) oraz art. 176 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) — Przepisy krajowe obowiązujące już przed przystąpieniem, wykluczające prawo do odliczenia podatku od usług, w związku z którymi zapłata jest dokonywana na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na obszarze jednego z terytoriów uznanych za „raje podatkowe”

Sentencja

Artykuł 17 ust. 6 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 95/7/WE z dnia 10 kwietnia 1995 r., którego treść została zasadniczo przejęta przez art. 176 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, należy interpretować w ten sposób, że przepis ten nie zezwala na utrzymanie w mocy przepisów krajowych — mających zastosowanie w chwili wejścia w życie szóstej dyrektywy 77/388 w danym państwie członkowskim — które w sposób ogólny wyłączają uprawnienie do odliczenia podatku od wartości dodanej naliczonego w przypadku nabycia importu usług, w związku z którymi zapłata należności jest dokonywana bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego siedzibę na obszarze jednego z krajów lub terytoriów określonych w tych przepisach jako „raje podatkowe”.

---

(1)  Dz.U. C 312 z 19.12.2009.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/11 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/11

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 30 września 2010 r. — Evets Corp. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

(Sprawa C-479/09 P) (1)

(Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Słowny znak towarowy DANELECTRO - Graficzny znak towarowy QWIK TUNE - Wniosek o przedłużenie rejestracji znaku towarowego - Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego - Uchybienie terminowi do złożenia wniosku o przedłużenie rejestracji znaku towarowego)

2010/C 317/20

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Evets Corp. (przedstawiciel: S. Ryan, solicitor)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 23 września 2009 r. w sprawach połączonych T-20/08 i T-21/08 Evets Corp. przeciwko OHIM, na mocy którego Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji R 603/2007-4 Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 5 lutego 2007 r. oddającej odwołanie od decyzji Wydziału Administracji Znakami Towarowymi i Prawnego i stwierdzającej, że wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego złożony przez skarżącego w celu przywrócenia mu jego praw dotyczących przedłużenia prawa z rejestracji słownego znaku towarowego „DANELECTRO” uznaje się za niezłożony w terminie — Uchybienie terminowi do złożenia wniosku o przedłużenie prawa z rejestracji znaków towarowych

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Evets Corp. Zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Evets Corp. Zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 30.1.2010.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/11 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/11

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 30 września 2010 r. — Komisja przeciwko Republice Czeskiej

(Sprawa C-481/09) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Środowisko naturalne - Dyrektywa 2006/7/WE - Jakość wody w kąpieliskach - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

2010/C 317/21

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Pardo Quintillán i M. Thomannová-Körnerová, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek i J. Jirkalová, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak przyjęcia lub poinformowania o przyjęciu w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych do wykonania dyrektywy 2006/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. dotyczącej zarządzania jakością wody w kąpieliskach i uchylającej dyrektywę 76/160/EWG (Dz.U. L 64, s. 37)

Sentencja

| 1) | Nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy 2006/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. dotyczącej zarządzania jakością wody w kąpieliskach i uchylającej dyrektywę 76/160/EWG, Republika Czeska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy 2006/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. dotyczącej zarządzania jakością wody w kąpieliskach i uchylającej dyrektywę 76/160/EWG, Republika Czeska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Republika Czeska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Czeska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 30.01.2010.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/12 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/12

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 23 września 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-24/10) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2006/46/WE - Sprawozdania roczne i sprawozdania skonsolidowane spółek - Brak transpozycji w przewidzianym terminie)

2010/C 317/22

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Karanasou Apostolopoulou i G. Braun, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Grecka (przedstawiciel: N. Dafniou, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak ustanowienia w przewidzianym terminie przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2006/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, 83/349/EWG w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych, 86/635/EWG w sprawie rocznych finansowych skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych oraz 91/674/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń (Dz.U. L 224, s. 1)

Sentencja

| 1) | Nie ustanawiając w przewidzianym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2006/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, 83/349/EWG w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych, 86/635/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych oraz 91/674/EWG w sprawie rocznych finansowych skonsolidowanych sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie ustanawiając w przewidzianym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2006/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, 83/349/EWG w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych, 86/635/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych oraz 91/674/EWG w sprawie rocznych finansowych skonsolidowanych sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 63 z 13.3.2010.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/12 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/12

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 30 września 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii

(Sprawa C-36/10) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywy 96/82/WE i 2003/105/WE - Kontrola niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi - Artykuł 12 ust. 1 akapit drugi - Nieprawidłowa transpozycja)

2010/C 317/23

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Sipos i J.-B. Laignelot, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Belgii (przedstawiciel: T. Materne, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak przyjęcia wszystkich niezbędnych przepisów w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 96/82/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi (Dz.U. 1997, L 10, s. 13), zmienionej dyrektywą 2003/105/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2003 r. (Dz.U. L 345, s. 97)

Sentencja

| 1) | Nie przyjmując w wyznaczonym terminie wszystkich przepisów w celu dokonania prawidłowej transpozycji art. 12 ust. 1 akapit drugi dyrektywy Rady 96/82/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi, zmienionej dyrektywą 2003/105/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2003 r., Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie przyjmując w wyznaczonym terminie wszystkich przepisów w celu dokonania prawidłowej transpozycji art. 12 ust. 1 akapit drugi dyrektywy Rady 96/82/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi, zmienionej dyrektywą 2003/105/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2003 r., Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Królestwo Belgii zostaje obciążone kosztami. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Belgii zostaje obciążone kosztami.

---

(1)  Dz.U. C 80 z 27.3.2010.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/13 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Mora Kommun (Szwecja) w dniu 21 sierpnia 2009 r. — Dan Bengtsson przeciwko Tele2 Sverige AB, Telenor Sverige AB, TeliaSonera Mobile Networks AB, Teracom

(Sprawa C-344/09)

()

2010/C 317/24

Język postępowania: szwedzki

Sąd krajowy

Mora Kommun

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Dan Bengtsson

Strona pozwana: Tele2 Sverige AB, Telenor Sverige AB, TeliaSonera Mobile Networks AB, Teracom

Pytania prejudycjalne

Komisja ds. środowiska i zdrowia gminy Mora wnosi do Trybunału o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczącego wykładni zalecenia Rady 1999/519/WE (1) w związku z art. 174 ust. 2 WE. Pytanie ma na celu ustalenie, czy poziomy odniesienia wartości pól elektromagnetycznych przewidziane w powyższym zaleceniu należy traktować jako wytyczne dla wdrożenia zasady ostrożności, czy też wspomniana zasada stanowi uzupełnienie omawianego zalecenia?

---

(1)  Zalecenie Rady 1999/519/WE z dnia 12 lipca 1999 r. w sprawie ograniczenia narażenia ludności na pola elektromagnetyczne (od 0 Hz do 300 GHz) (Dz.U. L 199, s. 59).

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/13 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága (Republika Węgierska) w dniu 28 lipca 2010 r. — VALE Építésí Kft.

(Sprawa C-378/10)

()

2010/C 317/25

Język postępowania: węgierski

Sąd krajowy

Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: VALE Építésí Kft.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy przyjmujące państwo członkowskie powinno uwzględniać art. 43WE u 48WE, w sytuacji gdy spółka utworzona w jednym państwie członkowskim (pochodzenia) przenosi swoją siedzibę do państwa przyjmującego i jednocześnie wykreśla swój wpis do rejestru w państwie członkowskim pochodzenia, wspólnicy spółki zawierają nowy akt utworzenia spółki zgodnie z prawem przyjmującego państwa członkowskiego a spółka występuje o wpis do rejestru handlowego przyjmującego państwa członkowskiego zgodnie z prawem rzeczonego państwa? |
| --- | --- |

1)

Czy przyjmujące państwo członkowskie powinno uwzględniać art. 43WE u 48WE, w sytuacji gdy spółka utworzona w jednym państwie członkowskim (pochodzenia) przenosi swoją siedzibę do państwa przyjmującego i jednocześnie wykreśla swój wpis do rejestru w państwie członkowskim pochodzenia, wspólnicy spółki zawierają nowy akt utworzenia spółki zgodnie z prawem przyjmującego państwa członkowskiego a spółka występuje o wpis do rejestru handlowego przyjmującego państwa członkowskiego zgodnie z prawem rzeczonego państwa?

| 2) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy w opisanej sytuacji art. 43 WE i 48WE należy interpretować w ten sposób, iż sprzeciwiają się one uregulowaniu lub praktyce państwa członkowskiego (przyjmującego), które zakazuje spółce utworzonej zgodnie z prawem w jakimkolwiek innym państwie członkowskim (pochodzenie) przenoszenia siedziby do przyjmującego państwa członkowskiego i kontynuowania tam działalności na podstawie prawa ostatniego z wymienionych państw? |
| --- | --- |

2)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy w opisanej sytuacji art. 43 WE i 48WE należy interpretować w ten sposób, iż sprzeciwiają się one uregulowaniu lub praktyce państwa członkowskiego (przyjmującego), które zakazuje spółce utworzonej zgodnie z prawem w jakimkolwiek innym państwie członkowskim (pochodzenie) przenoszenia siedziby do przyjmującego państwa członkowskiego i kontynuowania tam działalności na podstawie prawa ostatniego z wymienionych państw?

| 3) | Czy dla odpowiedzi na pytanie drugie ma znaczenie powód, dla którego przyjmujące państwo członkowskie odmawia wpisania spółki do rejestru handlowego, a w szczególności:






  — | Powód, iż w akcie utworzenia spółki sporządzonym w przyjmującym państwie członkowskim, spółka twierdzi, iż jest następcą prawnym spółki utworzonej w państwie członkowskim pochodzenia, której wpis do rejestru został wykreślony, i wnosi, o uczynienie wzmianki w rejestrze handlowym przyjmującego państwa członkowskiego o tej spółce jako o spółce będącej poprzednikiem prawnym? |
| --- | --- | --- |

3)

Czy dla odpowiedzi na pytanie drugie ma znaczenie powód, dla którego przyjmujące państwo członkowskie odmawia wpisania spółki do rejestru handlowego, a w szczególności:

—

Powód, iż w akcie utworzenia spółki sporządzonym w przyjmującym państwie członkowskim, spółka twierdzi, iż jest następcą prawnym spółki utworzonej w państwie członkowskim pochodzenia, której wpis do rejestru został wykreślony, i wnosi, o uczynienie wzmianki w rejestrze handlowym przyjmującego państwa członkowskiego o tej spółce jako o spółce będącej poprzednikiem prawnym?

| — | Okoliczność, czy w przypadku międzynarodowego przekształcenia wewnątrzwspólnotowego przy podejmowaniu orzeczenia w przyjmującym państwie członkowskim w przedmiocie wniosku o wpisanie spółki do rejestru handlowego państwo członkowskie ma obowiązek uwzględnienia aktu, którym państwo członkowskie pochodzenia zaznaczyło w swoim rejestrze handlowym fakt zmiany siedziby spółki, a w przypadku odpowiedzi twierdzącej, w jakim zakresie? |
| --- | --- |

—

Okoliczność, czy w przypadku międzynarodowego przekształcenia wewnątrzwspólnotowego przy podejmowaniu orzeczenia w przyjmującym państwie członkowskim w przedmiocie wniosku o wpisanie spółki do rejestru handlowego państwo członkowskie ma obowiązek uwzględnienia aktu, którym państwo członkowskie pochodzenia zaznaczyło w swoim rejestrze handlowym fakt zmiany siedziby spółki, a w przypadku odpowiedzi twierdzącej, w jakim zakresie?

| 4) | Czy przyjmujące państwo członkowskie ma prawo orzekać na podstawie swojego prawa spółek regulującego krajowe przekształcenia spółek w przedmiocie wniosku o wpisanie do rejestru handlowego tego państwa złożonego przez spółkę, która dokonuje międzynarodowego przekształcenia wewnątrzwspólnotowego, wymagając od tej spółki spełnienia wszystkich przesłanek ustanowionych w prawie spółek przyjmującego państwa członkowskiego dla przekształcenia krajowego (np. przygotowanie bilansu i inwentarza majątku), czy też przeciwnie, jest ono zobowiązane do dokonania rozróżnienia na podstawie art. 43WE i 48WE pomiędzy międzynarodowymi przekształceniami wewnątrzwspólnotowymi a przekształceniami krajowymi, a jeżeli tak, to w jakim zakresie? |
| --- | --- |

4)

Czy przyjmujące państwo członkowskie ma prawo orzekać na podstawie swojego prawa spółek regulującego krajowe przekształcenia spółek w przedmiocie wniosku o wpisanie do rejestru handlowego tego państwa złożonego przez spółkę, która dokonuje międzynarodowego przekształcenia wewnątrzwspólnotowego, wymagając od tej spółki spełnienia wszystkich przesłanek ustanowionych w prawie spółek przyjmującego państwa członkowskiego dla przekształcenia krajowego (np. przygotowanie bilansu i inwentarza majątku), czy też przeciwnie, jest ono zobowiązane do dokonania rozróżnienia na podstawie art. 43WE i 48WE pomiędzy międzynarodowymi przekształceniami wewnątrzwspólnotowymi a przekształceniami krajowymi, a jeżeli tak, to w jakim zakresie?

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/14 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie van België w dniu 29 lipca 2010 r. — Jan Voogsgeerd przeciwko Navimer SA

(Sprawa C-384/10)

()

2010/C 317/26

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hof van Cassatie van België

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Jan Voogsgeerd

Strona pozwana: Navimer SA

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy pod pojęciem państwa, w którym znajduje się przedsiębiorstwo, w którym pracownik został zatrudniony w rozumieniu art. 6 ust. 2 lit. b) Konwencji o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, otwartej do podpisu w Rzymie dnia 19 czerwca 1980 r. (1), należy rozumieć państwo, w którym znajduje się oddział pracodawcy, w którym pracownik został zatrudniony na podstawie umowy o pracę, czy też państwo, w którym znajduje się oddział pracodawcy, w którym pracownik jest faktycznie zatrudniony, nawet jeżeli zazwyczaj nie świadczy on pracy w jednym i tym samym państwie? |
| --- | --- |

1)

Czy pod pojęciem państwa, w którym znajduje się przedsiębiorstwo, w którym pracownik został zatrudniony w rozumieniu art. 6 ust. 2 lit. b) Konwencji o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, otwartej do podpisu w Rzymie dnia 19 czerwca 1980 r. (1), należy rozumieć państwo, w którym znajduje się oddział pracodawcy, w którym pracownik został zatrudniony na podstawie umowy o pracę, czy też państwo, w którym znajduje się oddział pracodawcy, w którym pracownik jest faktycznie zatrudniony, nawet jeżeli zazwyczaj nie świadczy on pracy w jednym i tym samym państwie?

| 2) | Czy miejsce, w którym zobowiązany jest się stawić pracownik, który zazwyczaj nie świadczy pracy w jednym i tym samym państwie, i gdzie otrzymuje on wskazówki i polecenia dotyczące wykonywanych przez niego czynności, należy uznać za miejsce faktycznego zatrudnienia w rozumieniu pytania pierwszego? |
| --- | --- |

2)

Czy miejsce, w którym zobowiązany jest się stawić pracownik, który zazwyczaj nie świadczy pracy w jednym i tym samym państwie, i gdzie otrzymuje on wskazówki i polecenia dotyczące wykonywanych przez niego czynności, należy uznać za miejsce faktycznego zatrudnienia w rozumieniu pytania pierwszego?

| 3) | Czy oddział pracodawcy, w którym faktycznie zatrudniony jest pracownik w rozumieniu pytania pierwszego, musi spełniać określone formalne wymagania, jak na przykład posiadanie własnej osobowości prawnej, czy też wystarczy tutaj istnienie faktycznej działalności przedsiębiorstwa? |
| --- | --- |

3)

Czy oddział pracodawcy, w którym faktycznie zatrudniony jest pracownik w rozumieniu pytania pierwszego, musi spełniać określone formalne wymagania, jak na przykład posiadanie własnej osobowości prawnej, czy też wystarczy tutaj istnienie faktycznej działalności przedsiębiorstwa?

| 4) | Czy przedsiębiorstwo innej spółki, z którą powiązana jest spółka pracodawcy, może zostać uznane za przedsiębiorstwo w rozumieniu pytania trzeciego także wtedy, gdy uprawnienie do wydawania poleceń nie zostało przeniesione na tę inną spółkę? |
| --- | --- |

4)

Czy przedsiębiorstwo innej spółki, z którą powiązana jest spółka pracodawcy, może zostać uznane za przedsiębiorstwo w rozumieniu pytania trzeciego także wtedy, gdy uprawnienie do wydawania poleceń nie zostało przeniesione na tę inną spółkę?

---

(1)  Dz.U. L 266, s. 1

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/14 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/14

---

Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 21 maja 2010 r. w sprawach połączonych T-425/04, T-444/04, T-450/04 i T-456/04 Francja i in. przeciwko Komisji, wniesione w dniu 4 sierpnia 2010 r. przez Bouygues SA i Bouygues Télécom SA

(Sprawa C-399/10 P)

()

2010/C 317/27

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszące odwołanie: Bouygues SA, Bouygues Télécom SA (przedstawiciele: adwokaci J. Vogel, F. Sureau i D. Theophile)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Republika Francuska, France Télécom SA, Association française des opérateurs de réseaux et services de télécommunications (AFORS Télécom)

Żądania wnoszących odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu wydanego w dniu 21 maja 2010 r. w sprawach połączonych T-425/04, T-444/04, T-450/04 i T-456/04, |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu wydanego w dniu 21 maja 2010 r. w sprawach połączonych T-425/04, T-444/04, T-450/04 i T-456/04,

| — | przy ponownym rozpoznaniu sprawy uwzględnienie żądań spółek Bouygues SA i Bouygues Télécom, mianowicie: 1) stwierdzenie nieważności art. 1 decyzji Komisji 2006/621/WE (1) wyłącznie w zakresie, w jakim Komisja odmówiła w nim w sposób dorozumiany lecz bezwzględny uznania za pomoc oświadczeń złożonych przez państwo francuskie w lipcu, we wrześniu i w październiku 2002 r.; 2) stwierdzenie nieważności art. 2 tejże decyzji, a skutkiem takiego stwierdzenia będzie zobowiązanie państwa francuskiego do odzyskania ustalonej pomocy od spółki France Télécom, |
| --- | --- |

—

przy ponownym rozpoznaniu sprawy uwzględnienie żądań spółek Bouygues SA i Bouygues Télécom, mianowicie: 1) stwierdzenie nieważności art. 1 decyzji Komisji 2006/621/WE (1) wyłącznie w zakresie, w jakim Komisja odmówiła w nim w sposób dorozumiany lecz bezwzględny uznania za pomoc oświadczeń złożonych przez państwo francuskie w lipcu, we wrześniu i w październiku 2002 r.; 2) stwierdzenie nieważności art. 2 tejże decyzji, a skutkiem takiego stwierdzenia będzie zobowiązanie państwa francuskiego do odzyskania ustalonej pomocy od spółki France Télécom,

| — | posiłkowo, gdyby Trybunał uznał, że stan postępowania nie pozwala na wydanie orzeczenia, skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd celem wydania nowego orzeczenia w sprawach połączonych T-425/04, T-444/04, T-450/04 i T-456/04 z uwzględnieniem stanowiska prawnego zajętego przez Trybunał, |
| --- | --- |

—

posiłkowo, gdyby Trybunał uznał, że stan postępowania nie pozwala na wydanie orzeczenia, skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd celem wydania nowego orzeczenia w sprawach połączonych T-425/04, T-444/04, T-450/04 i T-456/04 z uwzględnieniem stanowiska prawnego zajętego przez Trybunał,

| — | obciążenie Komisji, spółki France Télécom i państwa francuskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji, spółki France Télécom i państwa francuskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Bouygues i Bouygues Télécom podnoszą dwa zarzuty na poparcie ich odwołania.

W ramach zarzutu pierwszego, który składa się z trzech części, wnoszące odwołanie podnoszą, że Sąd naruszył prawo, jako że potwierdził dokonaną przez Komisję analizę, zgodnie z którą oświadczenia złożone przez państwo francuskie w lipcu, we wrześniu i w październiku 2002 r. nie stanowiły — rozpatrywane oddzielnie lub łącznie — jednego lub kilku przypadków pomocy państwa. Sąd naruszył pojęcie użycia zasobów państwowych w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, orzekając, iż oświadczenia w sprawie wsparcia mogły prowadzić do użycia zasobów publicznych tylko pod warunkiem, że określały formę i kwotę planowanego wsparcia, że ich realizacja była natychmiastowa i pewna oraz że były prawnie wiążące (pierwsza część). Ponadto Sąd wypaczył przedstawione przez Komisję przepisy prawa krajowego, wskazując, iż owe przepisy stanowiły z kolei, że aby obietnice wsparcia mogły mieć moc wiążącą, winny one być dokładne, jeśli chodzi o szczegółowe zasady i kwotę obiecanego wsparcia, a nie być uzależnione od niewykonania zobowiązań przez dłużnika, podczas gdy na gruncie prawa krajowego obietnica rezultatu wystarczy, by zobowiązać jej autora. Warunek dotyczący zaistnienia trudności finansowych nie stoi na przeszkodzie zobowiązaniu gwarancyjnemu, a fakt, iż państwo zachowuje się w sposób budzący przekonanie, że postąpi ono w określony sposób, prowadzi do powstania jego odpowiedzialności (druga część). Wreszcie, Sąd naruszył pojęcie użycia zasobów państwowych w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, orzekając, iż takie użycie nie może wynikać z reakcji rynków prowadzącej do powstania po stronie państwa faktycznego obowiązku zaradzenia problemom z finansowaniem France Télécom (trzecia część).

W ramach zarzutu drugiego, który składa się z dwóch części, wnoszące odwołanie podnoszą, że Sąd naruszył prawo w zakresie kwalifikacji pożyczki akcjonariusza udzielonej w grudniu 2002 r. France Télécom przez państwo w formie linii kredytowej w wysokości 9 mld EUR. Bouygues i Bouygues Télécom wskazują w tym względzie, po pierwsze, że Sąd naruszył pojęcie pomocy w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, orzekając, iż korzyść wynikająca z zapowiedzi otwarcia linii kredytowej nie jest wystarczająco związana z przeniesieniem zasobów wynikającym z tego otwarcia, aby można było stwierdzić istnienie pomocy państwa. Wnoszące odwołanie wskazują, że Sąd niesłusznie wymaga, by korzyść i użycie zasobów państwowych łączyły się.

Po drugie, wnoszące odwołanie podnoszą, że Sąd naruszył pojęcie korzyści w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, gdyż rozważył w oderwaniu fakt udostępnienia France Télécom kwoty 9 mld EUR i uznał, że nie implikował on żadnego przysporzenia korzyści własnej w formie zwiększenia środków finansowych pozostających w dyspozycji France Télécom, lecz nie wziął pod uwagę przy ocenie istnienia tej korzyści skutku w postaci uspokojenia rynków, który wynikał z tychże środków.

---

(1)  Decyzja Komisji 2006/621/WE z dnia 2 sierpnia 2004 r. dotycząca pomocy państwa wdrożonej przez Francję na rzecz France Télécom (Dz.U. L 257, s. 11).

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/15 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/15

---

Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 21 maja 2010 r. w sprawach połączonych T-425/04, T-444/04, T-450/04 i T-456/04 Francja i in. przeciwko Komisji, wniesione w dniu 5 sierpnia 2010 r. przez Komisję Europejską

(Sprawa C-401/10 P)

()

2010/C 317/28

Język postępowania: francuski

Strony

Wnosząca odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Giolito, D. Grespan i S. Thomas, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Republika Francuska, France Télécom SA, Bouygues SA, Bouygues Télécom SA, Association française des opérateurs de réseaux et services de télécommunications (AFORS Télécom)

Żądania wnoszącej odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej (trzecia izba w składzie powiększonym) z dnia 21 maja 2010 r. w sprawach połączonych T-425/04, T-444/04, T-450/04 i T-456/04, doręczonego Komisji faksem z dnia 25 maja 2010 r., w zakresie w jakim Sąd:






  — | stwierdził nieważność art. 1 decyzji Komisji 2006/621/WE z dnia 2 sierpnia 2004 r. dotyczącej pomocy państwa wdrożonej przez Francję na rzecz France Télécom (1); |
| --- | --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej (trzecia izba w składzie powiększonym) z dnia 21 maja 2010 r. w sprawach połączonych T-425/04, T-444/04, T-450/04 i T-456/04, doręczonego Komisji faksem z dnia 25 maja 2010 r., w zakresie w jakim Sąd:

—

stwierdził nieważność art. 1 decyzji Komisji 2006/621/WE z dnia 2 sierpnia 2004 r. dotyczącej pomocy państwa wdrożonej przez Francję na rzecz France Télécom (1);

| — | obciążył Komisję własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Republikę Francuską i przez France Télécom w sprawach T-425/04 i T-444/04; |
| --- | --- |

—

obciążył Komisję własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Republikę Francuską i przez France Télécom w sprawach T-425/04 i T-444/04;

| — | skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd; |
| --- | --- |

—

skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd;

| — | orzeczenie, że rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

—

orzeczenie, że rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja podnosi trzy zarzuty na poparcie swego odwołania.

W ramach zarzutu pierwszego Komisja twierdzi, że wyrok Sądu zawiera wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie odnośnie do kilku kwestii. Ma to miejsce zwłaszcza wówczas, gdy Sąd uznaje w zaskarżonym wyroku, iż oświadczenia — w tym zapowiedź pożyczki akcjonariusza z dnia 4 grudnia 2002 r. — mogą zostać ocenione razem, jeśli chodzi o ustalenie istnienia korzyści po stronie France Télécom; natomiast gdy chodzi o ustalanie zaangażowania zasobów państwowych, Sąd uznaje, że istnieje znaczny rozdźwięk między zapowiedzią pożyczki akcjonariusza a różnymi oświadczeniami złożonymi wcześniej przez państwo.

W ramach zarzutu drugiego, który składa się z czterech części, Komisja podnosi, że Sąd kilkakrotnie naruszył art. 87 ust. 1 WE w związku z art. 230 WE. Otóż Sąd naruszył pojęcie pomocy, gdyż wskazał na wymóg istnienia ścisłego związku między korzyścią a zaangażowaniem zasobów państwowych (pierwsza część), odmówił uznania, że zapowiedź i oferta umowy pożyczki akcjonariusza złożona przez państwo francuskie pod adresem France Télécom implikowały zaangażowanie zasobów państwowych (druga część), i nie zbadał kryterium rozważnego inwestora prywatnego, aby ustalić istnienie korzyści lub jej brak po stronie France Télécom (trzecia część). Ponadto Sąd naruszył zakres uznania, jakim dysponuje Komisja, gdy dokonuje ona złożonych analiz ekonomicznych, i przeprowadził kontrolę stosowności zaskarżonej decyzji (czwarta część).

W ramach zarzutu trzeciego Komisja twierdzi, że Sąd wypaczył zaskarżoną decyzję, gdyż uznał, iż Komisja winna była szerzej uzasadnić istnienie odrębnej korzyści wynikającej z oferty linii kredytowej w wysokości 9 mld EUR dla France Télécom, oraz stwierdził znaczny rozdźwięk między oświadczeniami złożonymi od lipca 2002 r. a zapowiedzią umowy pożyczki akcjonariusza z dnia 4 grudnia 2002 r.

---

(1)  Dz.U. L 257, s. 11.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/16 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 25 sierpnia 2010 r. — Finanzamt Deggendorf przeciwko Markusowi Stoppelkampowi jako syndykowi w postępowaniu upadłościowym dotyczącym majątku Haralda Raaba

(Sprawa C-421/10)

()

2010/C 317/29

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesfinanzhof (Niemcy).

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Finanzamt Deggendorf.

Strona pozwana: Markus Stoppelkamp jako syndyk w postępowaniu upadłościowym dotyczącym majątku Haralda Raaba.

Pytanie prejudycjalne

Czy podatnik jest „podatnikiem niezamieszkałym [niemającym siedziby] na terytorium danego kraju” w rozumieniu art. 21 ust. 1 lit. b) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (1), gdy siedziba jego działalności gospodarczej znajduje się za granicą, czy też dodatkowym wymogiem jest brak prywatnego miejsca zamieszkania w kraju?

---

(1)  Dz.U. L 145, s. 1

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/16 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 27 sierpnia 2010 r. — Delphi Deutschland GmbH przeciwko Hauptzollamt Düsseldorf

(Sprawa C-423/10)

()

2010/C 317/30

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht Düsseldorf

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Delphi Deutschland GmbH

Strona pozwana: Hauptzollamt Düsseldorf

Pytanie prejudycjalne

Czy opisane bliżej w postanowieniu elektryczne elementy połączeniowe objęte są podpozycją 8536 69 Nomenklatury Scalonej w brzmieniu rozporządzeń Komisji (WE) nr 1810/2004 z dnia 7 września 2004 r. (1), nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r. (2) oraz nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. (3), przyjętych w celu zmiany załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej?

---

(1)  Dz.U. L 327, s. 1.

(2)  Dz.U. L 286, s. 1.

(3)  Dz.U. L 301, s. 1.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/16 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad Sofia-grad (Bułgaria) w dniu 6 września 2010 r. — Peter Aladzhov przeciwko Zamestnik direktor na Stolichna direktsia na vatreshnite raboti kam Ministerstvo na vatreshnite raboti

(Sprawa C-434/10)

()

2010/C 317/31

Język postępowania: bułgarski

Sąd krajowy

Administrativen sad Sofia-grad

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Peter Aladzhov

Strona pozwana: Zamestnik direktor na Stolichna direktsia na vatreshnite raboti kam Ministerstvo na vatreshnite raboti

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy zakaz opuszczania terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, nałożony na obywatela tego państwa jako zarządcy spółki handlowej, zarejestrowanej zgodnie z prawem tego państwa, z powodu nieuregulowanych publicznoprawnych długów tej spółki musi odpowiadać przewidzianemu w art. 27 ust. 1 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG powodowi ochrony „porządku publicznego”, o ile w okolicznościach sprawy przed sądem krajowym występują jednocześnie następujące okoliczności:






  1.1 | w konstytucji tego państwa członkowskiego nie przewidziano ograniczenia swobody przemieszczania się osób fizycznych w celu ochrony porządku publicznego; |
| --- | --- | --- |

1)

Czy zakaz opuszczania terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, nałożony na obywatela tego państwa jako zarządcy spółki handlowej, zarejestrowanej zgodnie z prawem tego państwa, z powodu nieuregulowanych publicznoprawnych długów tej spółki musi odpowiadać przewidzianemu w art. 27 ust. 1 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG powodowi ochrony „porządku publicznego”, o ile w okolicznościach sprawy przed sądem krajowym występują jednocześnie następujące okoliczności:

1.1

w konstytucji tego państwa członkowskiego nie przewidziano ograniczenia swobody przemieszczania się osób fizycznych w celu ochrony porządku publicznego;

| 1.2 | powód „porządku publicznego” jako podstawa nałożenia wspomnianego zakazu zawarty jest w ustawie krajowej, która została uchwalona w celu transpozycji innego aktu prawnego Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

1.2

powód „porządku publicznego” jako podstawa nałożenia wspomnianego zakazu zawarty jest w ustawie krajowej, która została uchwalona w celu transpozycji innego aktu prawnego Unii Europejskiej;

| 1.3 | powód „porządku publicznego” w rozumieniu wspomnianego przepisu dyrektywy obejmuje również powód „ochrony praw innych obywateli”, jeżeli środek podejmowany jest w celu zapewnienia wpływów do budżetu tego państwa członkowskiego poprzez uregulowanie długów publicznoprawnych? |
| --- | --- |

1.3

powód „porządku publicznego” w rozumieniu wspomnianego przepisu dyrektywy obejmuje również powód „ochrony praw innych obywateli”, jeżeli środek podejmowany jest w celu zapewnienia wpływów do budżetu tego państwa członkowskiego poprzez uregulowanie długów publicznoprawnych?

| 2) | Czy z ograniczeń i warunków przewidzianych dla wykonywania swobody przemieszczania się obywateli Unii oraz ze środków podjętych w celu ich wykonania zgodnie z prawem Unii w okolicznościach sprawy przed sądem krajowym wynika, że dopuszczalne jest uregulowanie krajowe przewidujące, iż państwo członkowskie nakłada na jednego ze swoich obywateli jako zarządcę spółki handlowej zarejestrowanej zgodnie z prawem tego państwa z powodu nieuregulowanych długów publicznoprawnych wobec tego państwa, które w jego prawie kwalifikowane są jako „znaczne” długi, środek przymusu administracyjnego w postaci „zakazu opuszczania kraju”, jeżeli dla uregulowania tego długu dopuszczalne jest zastosowanie procedury współpracy między państwami członkowskimi zgodnie z dyrektywą Rady 2008/55/WE z dnia 26 maja 2008 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących niektórych opłat, ceł, podatków i innych obciążeń oraz rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1179/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. ustalającym szczegółowe zasady wdrożenia niektórych przepisów dyrektywy Rady 2008/55? |
| --- | --- |

2)

Czy z ograniczeń i warunków przewidzianych dla wykonywania swobody przemieszczania się obywateli Unii oraz ze środków podjętych w celu ich wykonania zgodnie z prawem Unii w okolicznościach sprawy przed sądem krajowym wynika, że dopuszczalne jest uregulowanie krajowe przewidujące, iż państwo członkowskie nakłada na jednego ze swoich obywateli jako zarządcę spółki handlowej zarejestrowanej zgodnie z prawem tego państwa z powodu nieuregulowanych długów publicznoprawnych wobec tego państwa, które w jego prawie kwalifikowane są jako „znaczne” długi, środek przymusu administracyjnego w postaci „zakazu opuszczania kraju”, jeżeli dla uregulowania tego długu dopuszczalne jest zastosowanie procedury współpracy między państwami członkowskimi zgodnie z dyrektywą Rady 2008/55/WE z dnia 26 maja 2008 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących niektórych opłat, ceł, podatków i innych obciążeń oraz rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1179/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. ustalającym szczegółowe zasady wdrożenia niektórych przepisów dyrektywy Rady 2008/55?

| 3) | Czy zasadę proporcjonalności oraz ograniczenia i warunki przewidziane dla wykonywania swobody przemieszczania się obywateli Unii względnie kryteria art. 27 ust. 1 i 2 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG w okolicznościach sprawy przed sądem krajowym należy interpretować w ten sposób, że w przypadku istnienia publicznoprawnego długu spółki handlowej zarejestrowanej zgodnie z prawem państwa członkowskiego, który w prawie tego kraju kwalifikowany jest jako „znaczny dług”, dopuszczają one nałożenie na osobę fizyczną będącą zarządcą takiej spółki zakazu opuszczania tego państwa członkowskiego, o ile jednocześnie występują następujące okoliczności:






  3.1 | istnienie „znacznego” długu publicznoprawnego jest postrzegane jako faktyczne, aktualne i poważne zagrożenie jednego z podstawowych interesów społeczeństwa, zgodnie z oceną, której dokonał ustawodawca poprzez wprowadzenie konkretnego środka administracyjnego w postaci „zakazu opuszczania kraju”; |
| --- | --- | --- |

3)

Czy zasadę proporcjonalności oraz ograniczenia i warunki przewidziane dla wykonywania swobody przemieszczania się obywateli Unii względnie kryteria art. 27 ust. 1 i 2 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG w okolicznościach sprawy przed sądem krajowym należy interpretować w ten sposób, że w przypadku istnienia publicznoprawnego długu spółki handlowej zarejestrowanej zgodnie z prawem państwa członkowskiego, który w prawie tego kraju kwalifikowany jest jako „znaczny dług”, dopuszczają one nałożenie na osobę fizyczną będącą zarządcą takiej spółki zakazu opuszczania tego państwa członkowskiego, o ile jednocześnie występują następujące okoliczności:

3.1

istnienie „znacznego” długu publicznoprawnego jest postrzegane jako faktyczne, aktualne i poważne zagrożenie jednego z podstawowych interesów społeczeństwa, zgodnie z oceną, której dokonał ustawodawca poprzez wprowadzenie konkretnego środka administracyjnego w postaci „zakazu opuszczania kraju”;

| 3.2 | nie przewidziano oceny okoliczności związanych z indywidualnym zachowaniem zarządcy i naruszeniem jego praw podstawowych, jak jego prawa do wykonywania działalności zawodowej wiążącej się z wyjazdami zagranicznymi w ramach innego stosunku prawnego; |
| --- | --- |

3.2

nie przewidziano oceny okoliczności związanych z indywidualnym zachowaniem zarządcy i naruszeniem jego praw podstawowych, jak jego prawa do wykonywania działalności zawodowej wiążącej się z wyjazdami zagranicznymi w ramach innego stosunku prawnego;

| 3.3 | skutki dla działalności handlowej dłużnej spółki i możliwości uregulowania długu publicznoprawnego nie są oceniane po nałożeniu zakazu; |
| --- | --- |

3.3

skutki dla działalności handlowej dłużnej spółki i możliwości uregulowania długu publicznoprawnego nie są oceniane po nałożeniu zakazu;

| 3.4 | zakaz nakładany jest na wniosek, który ma charakter wiążący, jeżeli poświadczono w nim, że istnieje „znaczny” dług publicznoprawny konkretnej spółki handlowej, że dług ten nie jest zabezpieczony w wysokości kwoty głównej i odsetek i że osoba, co do której wnioskuje się o nałożenie zakazu, jest organem zarządzającym tej spółki handlowej; |
| --- | --- |

3.4

zakaz nakładany jest na wniosek, który ma charakter wiążący, jeżeli poświadczono w nim, że istnieje „znaczny” dług publicznoprawny konkretnej spółki handlowej, że dług ten nie jest zabezpieczony w wysokości kwoty głównej i odsetek i że osoba, co do której wnioskuje się o nałożenie zakazu, jest organem zarządzającym tej spółki handlowej;

| 3.5 | zakaz jest ograniczony w czasie do chwili pełnego uregulowania lub zabezpieczenia długu publicznoprawnego, przy czym nie przewidziano kontroli tego zakazu na wniosek adresata przez organ, który go nałożył, ani uwzględnienia terminów przedawnienia długu? |
| --- | --- |

3.5

zakaz jest ograniczony w czasie do chwili pełnego uregulowania lub zabezpieczenia długu publicznoprawnego, przy czym nie przewidziano kontroli tego zakazu na wniosek adresata przez organ, który go nałożył, ani uwzględnienia terminów przedawnienia długu?

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/18 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Centrale Raad van Beroep (Niderlandy) w dniu 13 września 2010 r. — J. C. van Ardennen przeciwko Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen

(Sprawa C-435/10)

()

2010/C 317/32

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Centrale Raad van Beroep

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: J. C. van Ardennen

Strona pozwana: Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy dyrektywę upadłościową (1), w szczególności jej art. 4, 5 i 10, należy interpretować w ten sposób, że są z nią ogólnie niezgodne przepisy krajowe, które zobowiązują pracowników w przypadku upadłości ich pracodawcy, w celu (pełnego) dochodzenia ich prawa do przejęcia niewykonanych roszczeń o wynagrodzenie za pracę, do rejestracji jako osoba poszukująca pracy najpóźniej w pierwszym dniu roboczym następującym po dniu, w którym został wypowiedziany stosunek pracy lub zostałby wypowiedziany zgodnie z prawem? |
| --- | --- |

1)

Czy dyrektywę upadłościową (1), w szczególności jej art. 4, 5 i 10, należy interpretować w ten sposób, że są z nią ogólnie niezgodne przepisy krajowe, które zobowiązują pracowników w przypadku upadłości ich pracodawcy, w celu (pełnego) dochodzenia ich prawa do przejęcia niewykonanych roszczeń o wynagrodzenie za pracę, do rejestracji jako osoba poszukująca pracy najpóźniej w pierwszym dniu roboczym następującym po dniu, w którym został wypowiedziany stosunek pracy lub zostałby wypowiedziany zgodnie z prawem?

W przypadku odpowiedzi przeczącej:

| 2) | Czy dyrektywę upadłościową, w szczególności jej art. 4,5 i 10 należy interpretować w ten sposób, że jest z nią niezgodny przepis krajowy, który nakłada ten obowiązek rejestracji także na pracowników, którzy w okresie wypowiedzenia wykonują działalność we własnym przedsiębiorstwie lub zawód? |
| --- | --- |

2)

Czy dyrektywę upadłościową, w szczególności jej art. 4,5 i 10 należy interpretować w ten sposób, że jest z nią niezgodny przepis krajowy, który nakłada ten obowiązek rejestracji także na pracowników, którzy w okresie wypowiedzenia wykonują działalność we własnym przedsiębiorstwie lub zawód?

| 3) | Czy dyrektywę upadłościową, w szczególności jej art. 4,5 i 10 należy interpretować w ten sposób, że jest z nią niezgodny przepis krajowy, według którego, jeśli ten obowiązek rejestracji nie zostanie (w terminie) spełniony, może dojść do tego, iż świadczenie z tytułu upadłości częściowo nie zostanie wypłacone, przy czym wysokość i czas trwania środka zależy także od chwili, w której zobowiązanie to zostanie później spełnione? |
| --- | --- |

3)

Czy dyrektywę upadłościową, w szczególności jej art. 4,5 i 10 należy interpretować w ten sposób, że jest z nią niezgodny przepis krajowy, według którego, jeśli ten obowiązek rejestracji nie zostanie (w terminie) spełniony, może dojść do tego, iż świadczenie z tytułu upadłości częściowo nie zostanie wypłacone, przy czym wysokość i czas trwania środka zależy także od chwili, w której zobowiązanie to zostanie później spełnione?

---

(1)  Dyrektywa Rady 80/987/EWG z dnia 20 października 1980 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich dotyczących ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności pracodawcy (Dz.U. L 283, s. 23).

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/18 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judicial de Vieira do Minho (Portugalia) w dniu 13 września 2010 r. — Manuel Afonso Esteves przeciwko Axa — Seguros de Portugal SA

(Sprawa C-437/10)

()

2010/C 317/33

Język postępowania: portugalski

Sąd krajowy

Tribunal Judicial de Vieira do Minho

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Manuel Afonso Esteves.

Strona pozwana: Axa — Seguros de Portugal SA.

Pytania prejudycjalne

W razie zderzenia pojazdów, jeżeli wypadek, w wyniku którego szkodę na osobie i szkodę materialną poniósł jeden z kierujących (poszkodowany, który domaga się odszkodowania), nie może zostać przypisany żadnemu z kierujących na zasadzie winy, czy jest sprzeczna z prawem wspólnotowym, tj. art. 3 ust. 1 pierwszej dyrektywy (dyrektywy 72/166/EWG) (1), art. 2 ust. 1 drugiej dyrektywy (dyrektywy 84/5/EWG) (2) oraz art. 1 trzeciej dyrektywy (dyrektywy 90/232/EWG) (3) w świetle ich wykładni dokonanej przez Trybunał Sprawiedliwości, możliwość rozłożenia odpowiedzialności na zasadzie ryzyka [art. 506 ust 1 i 2 Código Civil (kodeksu cywilnego)], które to rozłożenie ma bezpośredni wpływ na wysokość odszkodowania — na rzecz rodziców ofiary (ponieważ takie rozłożenie odpowiedzialności na zasadzie ryzyka oznacza proporcjonalne obniżenie kwoty odszkodowania)?

---

(1)  Dyrektywa Rady 72/166/EWG z dnia 24 kwietnia 1972 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności (Dz.U. L 103, s. 1)

(2)  Dyrektywa Rady 84/5/EWG z dnia 30 grudnia 1983 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów silnikowych (Dz.U. L 8, s. 17)

(3)  Dyrektywa Rady 90/232/EWG z dnia 14 maja 1990 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych (Dz.U. L 129, s. 33)

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/19 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal administratif de Limoges (Francja) w dniu 14 września 2010 r. — Philippe Bonnarde przeciwko Agence de Services et de Paiement

(Sprawa C-443/10)

()

2010/C 317/34

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Tribunal administratif de Limoges

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Philippe Bonnarde

Strona pozwana: Agence de Services et de Paiement

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy przepisy prawa Unii Europejskiej, w szczególności postanowienia Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej mające na celu zapewnienie swobodnego przepływu, jak również wspomniane wyżej dyrektywy dotyczące dokumentów rejestracyjnych pojazdów, należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisom prawa państwa członkowskiego ustanawiającym dla potrzeb rejestracji pojazdów specjalny dokument, taki jak dowód rejestracyjny zawierający wzmiankę „pojazd demonstracyjny”, co do którego można przyjąć, że nie dotyczy on rejestracji tymczasowej w rozumieniu art. 1 dyrektywy Rady 1999/37/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r., a także w ten sposób, że zabraniają one w związku z tym uzależniania przyznania określonego świadczenia od okazania takiego dokumentu? |
| --- | --- |

1)

Czy przepisy prawa Unii Europejskiej, w szczególności postanowienia Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej mające na celu zapewnienie swobodnego przepływu, jak również wspomniane wyżej dyrektywy dotyczące dokumentów rejestracyjnych pojazdów, należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisom prawa państwa członkowskiego ustanawiającym dla potrzeb rejestracji pojazdów specjalny dokument, taki jak dowód rejestracyjny zawierający wzmiankę „pojazd demonstracyjny”, co do którego można przyjąć, że nie dotyczy on rejestracji tymczasowej w rozumieniu art. 1 dyrektywy Rady 1999/37/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r., a także w ten sposób, że zabraniają one w związku z tym uzależniania przyznania określonego świadczenia od okazania takiego dokumentu?

| 2) | W wypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie poprzedzające, czy wskazane przepisy prawa Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że wynika z nich, iż w odniesieniu do sytuacji, gdy nabycie pojazdu nastąpiło w innym państwie członkowskim, należy odmówić zastosowania przepisów prawa krajowego, które w takim wypadku uzależniają przyznanie świadczenia z tytułu nabycia uprzednio zarejestrowanego pojazdu ekologicznego od spełnienia wymogu, by zgodnie z przepisami prawa tego państwa członkowskiego dowód rejestracyjny zawierał wzmiankę „pojazd demonstracyjny” w sytuacji, gdy sprzedawca tego pojazdu sam nie mógł otrzymać tego świadczenia i gdy:






  — | nabywca przedstawi wystawiony przez inne państwo członkowskie specjalny dowód rejestracyjny dla pojazdów demonstracyjnych; albo |
| --- | --- | --- |

2)

W wypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie poprzedzające, czy wskazane przepisy prawa Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że wynika z nich, iż w odniesieniu do sytuacji, gdy nabycie pojazdu nastąpiło w innym państwie członkowskim, należy odmówić zastosowania przepisów prawa krajowego, które w takim wypadku uzależniają przyznanie świadczenia z tytułu nabycia uprzednio zarejestrowanego pojazdu ekologicznego od spełnienia wymogu, by zgodnie z przepisami prawa tego państwa członkowskiego dowód rejestracyjny zawierał wzmiankę „pojazd demonstracyjny” w sytuacji, gdy sprzedawca tego pojazdu sam nie mógł otrzymać tego świadczenia i gdy:

—

nabywca przedstawi wystawiony przez inne państwo członkowskie specjalny dowód rejestracyjny dla pojazdów demonstracyjnych; albo

| — | pojazd wykazuje cechy, w szczególności dotyczące daty jego pierwszego dopuszczenia do ruchu, wymagane przez przepisy prawa krajowego w celu jego zaklasyfikowania w charakterze pojazdu demonstracyjnego? |
| --- | --- |

—

pojazd wykazuje cechy, w szczególności dotyczące daty jego pierwszego dopuszczenia do ruchu, wymagane przez przepisy prawa krajowego w celu jego zaklasyfikowania w charakterze pojazdu demonstracyjnego?

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/19 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 15 września 2010 r. — Finanzamt Lüdenscheid przeciwko Christel Schriever

(Sprawa C-444/10)

()

2010/C 317/35

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Finanzamt Lüdenscheid

Strona pozwana: Christel Schriever

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy „przekazanie” całości aktywów w rozumieniu art. 5 ust. 8 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (1) następuje w sytuacji, gdy przedsiębiorca przenosi na nabywcę własność zapasu towarów oraz wyposażenia handlowego swego sklepu detalicznego, podczas gdy będący własnością tego przedsiębiorcy lokal sklepu zostaje jedynie oddany w najem wskazanej wyżej osobie? |
| --- | --- |

1)

Czy „przekazanie” całości aktywów w rozumieniu art. 5 ust. 8 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (1) następuje w sytuacji, gdy przedsiębiorca przenosi na nabywcę własność zapasu towarów oraz wyposażenia handlowego swego sklepu detalicznego, podczas gdy będący własnością tego przedsiębiorcy lokal sklepu zostaje jedynie oddany w najem wskazanej wyżej osobie?

| 2) | Czy w tym względzie ma znaczenie, czy lokal sklepu został oddany w użytkowanie na podstawie długoterminowej umowy najmu czy też na podstawie umowy najmu na czas nieokreślony, która może zostać wypowiedziana przez każdą ze stron z zachowaniem krótkiego terminu wypowiedzenia? |
| --- | --- |

2)

Czy w tym względzie ma znaczenie, czy lokal sklepu został oddany w użytkowanie na podstawie długoterminowej umowy najmu czy też na podstawie umowy najmu na czas nieokreślony, która może zostać wypowiedziana przez każdą ze stron z zachowaniem krótkiego terminu wypowiedzenia?

---

(1)  Dz.U. L 145, s. 1

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/20 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/20

---

Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 1 lipca 2010 r. w sprawie T 62/08 ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni SpA przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 15 września 2010 r. przez ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni SpA

(Sprawa C-448/10 P)

()

2010/C 317/36

Język postępowania: włoski

Strony

Wnosząca odwołanie ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni SpA (przedstawiciele: T. Salonico, G. Barone i A. Marega, adwokaci)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącej odwołanie

Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku (1) i stwierdzenie nieważności decyzji (2), w zakresie w jakim negują one odszkodowawczy i kompensacyjny charakter spornego środka, uznając go natomiast za pomoc państwa niezgodną z prawem i ze wspólnym rynkiem; lub |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku (1) i stwierdzenie nieważności decyzji (2), w zakresie w jakim negują one odszkodowawczy i kompensacyjny charakter spornego środka, uznając go natomiast za pomoc państwa niezgodną z prawem i ze wspólnym rynkiem; lub

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku w części, w której Sąd neguje, że nakaz odzyskania zawarty w decyzji jest sprzeczny z zasadą uzasadnionych oczekiwań, oraz w konsekwencji stwierdzenie nieważności decyzji w części, w której Komisja nakazuje Włochom niezwłoczne odzyskanie pomocy wraz z odsetkami; i |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku w części, w której Sąd neguje, że nakaz odzyskania zawarty w decyzji jest sprzeczny z zasadą uzasadnionych oczekiwań, oraz w konsekwencji stwierdzenie nieważności decyzji w części, w której Komisja nakazuje Włochom niezwłoczne odzyskanie pomocy wraz z odsetkami; i

| — | obciązenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciązenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie utrzymuje, że zaskarżony wyrok jest błędny oraz że w związku z tym powinien on zostać uchylony z następujących powodów:

| 1) | naruszenia art. 107 i 108 TFUE, wewnętrznie sprzecznego uzasadnienia i oczywistego błędu z powodu przeinaczenia dowodów dostarczonych w odniesieniu do wykładni spornego środka jako pomocy państwa, a nie jako środka kompensacyjnego na rzecz wnoszącej odwołanie. Sąd błędnie dokonał zawężającej wykładni krajowych przepisów i orzecznictwa przytoczonych przez wnoszącą odwołanie w pierwszej instancji, które wykazują, że sporny środek nie stanowi pomocy państwa, lecz że zachował on odszkodowawczy cel pierwotnie przewidziany przez ustawodawcę włoskiego w 1962 r. oraz uznany przez Komisję i Sąd; |
| --- | --- |

1)

naruszenia art. 107 i 108 TFUE, wewnętrznie sprzecznego uzasadnienia i oczywistego błędu z powodu przeinaczenia dowodów dostarczonych w odniesieniu do wykładni spornego środka jako pomocy państwa, a nie jako środka kompensacyjnego na rzecz wnoszącej odwołanie. Sąd błędnie dokonał zawężającej wykładni krajowych przepisów i orzecznictwa przytoczonych przez wnoszącą odwołanie w pierwszej instancji, które wykazują, że sporny środek nie stanowi pomocy państwa, lecz że zachował on odszkodowawczy cel pierwotnie przewidziany przez ustawodawcę włoskiego w 1962 r. oraz uznany przez Komisję i Sąd;

| 2) | naruszenia art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 (3), jak również wewnętrznie sprzecznego i niewystarczającego uzasadnienia, w zakresie w jakim Sąd doszedł do wniosku, że nakaz odzyskania zawarty w decyzji nie jest sprzeczny z zasadą uzasadnionych oczekiwań. Wyrok Sądu jest obarczony błędem i nie zawiera odpowiedniego uzasadnienia, w zakresie w jakim Sąd zanegował, że przedłużone milczenie Komisji w odniesieniu do wyjaśnień udzielonych przez władze włoskie pod koniec roku 1991 na temat tego, że pierwsze przedłużenie taryfy Terni zachowuje pierwotny odszkodowawczy cel, stanowi okoliczność, która może spowodować powstanie uzasadnionych oczekiwań po stronie wnoszącej odwołanie co do faktu, że przedłużenia taryfy Terni, w tym sporny środek, nie stanowią pomocy państwa. |
| --- | --- |

2)

naruszenia art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 (3), jak również wewnętrznie sprzecznego i niewystarczającego uzasadnienia, w zakresie w jakim Sąd doszedł do wniosku, że nakaz odzyskania zawarty w decyzji nie jest sprzeczny z zasadą uzasadnionych oczekiwań. Wyrok Sądu jest obarczony błędem i nie zawiera odpowiedniego uzasadnienia, w zakresie w jakim Sąd zanegował, że przedłużone milczenie Komisji w odniesieniu do wyjaśnień udzielonych przez władze włoskie pod koniec roku 1991 na temat tego, że pierwsze przedłużenie taryfy Terni zachowuje pierwotny odszkodowawczy cel, stanowi okoliczność, która może spowodować powstanie uzasadnionych oczekiwań po stronie wnoszącej odwołanie co do faktu, że przedłużenia taryfy Terni, w tym sporny środek, nie stanowią pomocy państwa.

---

(1)  Wyrok Sądu Unii Europejskiej (piąta izba) z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie T 62/08.

(2)  Decyzja Komisji 2008/408/WE z dnia 20 listopada 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 36/A/06 (ex NN 38/06) przyznanej przez Włochy na rzecz ThyssenKrupp, Cementir oraz Nuova Terni Industrie Chimiche (Dz.U. 2008, L 144, s. 37)

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. [88] traktatu WE (Dz.U. L 83, s. 1).

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/20 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/20

---

Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 1 lipca 2010 r. w sprawie T-63/08 Cementir Italia Srl przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 15 września 2010 r. przez Cementir Italia Srl

(Sprawa C-449/10 P)

()

2010/C 317/37

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Cementir Italia Srl (przedstawiciele: T. Salonico, G. Barone i A. Marega, adwokaci)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uchylenie zaskarżonego wyroku (1) i stwierdzenie nieważności decyzji (2) w zakresie, w jakim negują charakter odszkodowawczy i kompensacyjny spornego środka, uznając go natomiast za pomoc państwa nielegalną i niezgodną, lub |
| --- | --- |

—

Uchylenie zaskarżonego wyroku (1) i stwierdzenie nieważności decyzji (2) w zakresie, w jakim negują charakter odszkodowawczy i kompensacyjny spornego środka, uznając go natomiast za pomoc państwa nielegalną i niezgodną, lub

| — | Uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim neguje, iż nakaz odzyskania zawarty w decyzji jest sprzeczny z zasadą uzasadnionych oczekiwań, i w konsekwencji stwierdzenie nieważności decyzji w zakresie, w jakim nakazuje Republice Włoskiej niezwłoczne odzyskanie pomocy wraz z odsetkami; i |
| --- | --- |

—

Uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim neguje, iż nakaz odzyskania zawarty w decyzji jest sprzeczny z zasadą uzasadnionych oczekiwań, i w konsekwencji stwierdzenie nieważności decyzji w zakresie, w jakim nakazuje Republice Włoskiej niezwłoczne odzyskanie pomocy wraz z odsetkami; i

| — | obciążenie Komisji kosztami. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie utrzymuje, że zaskarżony wyrok jest wadliwy i powinien w konsekwencji zostać uchylony z następujących powodów:

| — | naruszenie art. 107 i 108 TFUE, a ponadto sprzeczne uzasadnienie i oczywisty błąd wynikający z wypaczenia dowodów przedstawionych w odniesieniu do interpretacji spornego środka jako pomocy państwa a nie jako środka kompensującego na rzecz wnoszącego odwołanie. Sąd błędnie dokonał zawężającej interpretacji przepisów i orzecznictwa krajowego przywołanego przez wnoszącego odwołanie w pierwszej instancji, które wykazują, że sporny środek nie stanowi pomocy państwa, lecz zachowuje charakter odszkodowawczy przewidziany pierwotnie przez ustawodawcę włoskiego w 1962 r. i uznany przez Komisję i Sąd. |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 107 i 108 TFUE, a ponadto sprzeczne uzasadnienie i oczywisty błąd wynikający z wypaczenia dowodów przedstawionych w odniesieniu do interpretacji spornego środka jako pomocy państwa a nie jako środka kompensującego na rzecz wnoszącego odwołanie. Sąd błędnie dokonał zawężającej interpretacji przepisów i orzecznictwa krajowego przywołanego przez wnoszącego odwołanie w pierwszej instancji, które wykazują, że sporny środek nie stanowi pomocy państwa, lecz zachowuje charakter odszkodowawczy przewidziany pierwotnie przez ustawodawcę włoskiego w 1962 r. i uznany przez Komisję i Sąd.

| — | Naruszenie art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 (3) oraz sprzeczne i niewystarczające uzasadnienie, jeżeli chodzi o stwierdzenie przez Sąd, że nakaz odzyskania zawarty w decyzji nie jest sprzeczny z zasadą uzasadnionych oczekiwań. Wyrok Sądu jest błędny i brak mu odpowiedniego uzasadnienia w zakresie, w którym neguje, iż przedłużające się milczenie Komisji co do wyjaśnień dostarczonych przez władze włoskie pod koniec roku 1991 odnośnie do faktu, że pierwsze przedłużenie taryfy Tereni zachowuje pierwotny charakter odszkodowawczy, stanowi okoliczność uzasadniającą powstanie u wnoszącego odwołanie uzasadnionego oczekiwania co do faktu, że przedłużenia taryfy Terni, wśród nich spornego środka, nie stanowią pomocy państwa. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 (3) oraz sprzeczne i niewystarczające uzasadnienie, jeżeli chodzi o stwierdzenie przez Sąd, że nakaz odzyskania zawarty w decyzji nie jest sprzeczny z zasadą uzasadnionych oczekiwań. Wyrok Sądu jest błędny i brak mu odpowiedniego uzasadnienia w zakresie, w którym neguje, iż przedłużające się milczenie Komisji co do wyjaśnień dostarczonych przez władze włoskie pod koniec roku 1991 odnośnie do faktu, że pierwsze przedłużenie taryfy Tereni zachowuje pierwotny charakter odszkodowawczy, stanowi okoliczność uzasadniającą powstanie u wnoszącego odwołanie uzasadnionego oczekiwania co do faktu, że przedłużenia taryfy Terni, wśród nich spornego środka, nie stanowią pomocy państwa.

---

(1)  Wyrok z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie T-63/08 Cementir Italia przeciwko Komisji.

(2)  Decyzja Komisji 2008/408/WE z dnia 20 listopada 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 36/A/06 (ex NN 38/06) przyznanej przez Włochy na rzecz ThyssenKrupp, Cementir oraz Nuova Terni Industrie Chimiche (Dz.U. L 144, s. 37).

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 traktatu WE (Dz.U. L 83, s. 1).

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/21 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/21

---

Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 1 lipca 2010 r. w sprawie T-64/08 Nuova Terni Industrie Chimiche SpA przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 15 września 2010 r. przez Nuova Terni Industrie Chimiche SpA

(Sprawa C-450/10 P)

()

2010/C 317/38

Język postępowania: włoski

Strony

Wnosząca odwołanie: Nuova Terni Industrie Chimiche SpA (przedstawiciele: adwokaci T. Salonico, G. Barone i A. Marega)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącej odwołanie

Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku (1) oraz stwierdzenie nieważności decyzji (2), w zakresie w jakim odmawiają uznania, że sporny środek ma charakter odszkodowawczy i rekompensacyjny, i uznają go, wprost przeciwnie, za bezprawnie przyznaną pomoc państwa niezgodną ze wspólnym rynkiem; lub |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku (1) oraz stwierdzenie nieważności decyzji (2), w zakresie w jakim odmawiają uznania, że sporny środek ma charakter odszkodowawczy i rekompensacyjny, i uznają go, wprost przeciwnie, za bezprawnie przyznaną pomoc państwa niezgodną ze wspólnym rynkiem; lub

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku, w zakresie w jakim Sąd nie uwzględnił twierdzenia, że nakaz odzyskania pomocy zawarty w decyzji jest sprzeczny z zasadą ochrony uzasadnionych oczekiwań, a w konsekwencji stwierdzenie nieważności decyzji w części, w jakiej Komisja nakazuje Włochom niezwłoczne odzyskanie pomocy wraz z odsetkami; i |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku, w zakresie w jakim Sąd nie uwzględnił twierdzenia, że nakaz odzyskania pomocy zawarty w decyzji jest sprzeczny z zasadą ochrony uzasadnionych oczekiwań, a w konsekwencji stwierdzenie nieważności decyzji w części, w jakiej Komisja nakazuje Włochom niezwłoczne odzyskanie pomocy wraz z odsetkami; i

| — | obciążenie Komisji kosztami. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie uważa, że zaskarżony wyrok jest wadliwy, w związku z czym winien zostać uchylony z następujących powodów:

| 1) | naruszenie art. 107 i 108 TFUE, jak również wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie i oczywisty błąd polegający na przeinaczeniu dowodów przedstawionych w odniesieniu do interpretacji spornego środka jako pomocy państwa, a nie jako środka mającego charakter rekompensaty na rzecz wnoszącej odwołanie. Sąd popełnił błąd, dokonując zawężającej wykładni przepisów i orzecznictwa krajowego wskazanych przez skarżącą w pierwszej instancji, które dowodzą tego, że sporny środek nie stanowi pomocy państwa, lecz utrzymał logikę odszkodowania przewidzianą początkowo przez prawodawcę włoskiego w 1962 r., przyjętą przez Komisję i Sąd; |
| --- | --- |

1)

naruszenie art. 107 i 108 TFUE, jak również wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie i oczywisty błąd polegający na przeinaczeniu dowodów przedstawionych w odniesieniu do interpretacji spornego środka jako pomocy państwa, a nie jako środka mającego charakter rekompensaty na rzecz wnoszącej odwołanie. Sąd popełnił błąd, dokonując zawężającej wykładni przepisów i orzecznictwa krajowego wskazanych przez skarżącą w pierwszej instancji, które dowodzą tego, że sporny środek nie stanowi pomocy państwa, lecz utrzymał logikę odszkodowania przewidzianą początkowo przez prawodawcę włoskiego w 1962 r., przyjętą przez Komisję i Sąd;

| 2) | naruszenie art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (3), jak również wewnętrznie sprzeczne i niewystarczające uzasadnienie, w zakresie w jakim Sąd uznał, iż nakaz odzyskania pomocy zawarty w decyzji nie jest sprzeczny z zasadą ochrony uzasadnionych oczekiwań. Wyrok Sądu jest wadliwy i niedostatecznie uzasadniony, w zakresie w jakim Sąd nie zgodził się z twierdzeniem, iż utrzymujące się milczenie Komisji w odniesieniu do wyjaśnień przedstawionych przez władze włoskie pod koniec 1991 r. co do tego, że pierwsze przedłużenie obowiązywania taryfy Terni realizowało pierwotny cel w postaci rekompensaty, stanowi okoliczność mogącą wzbudzić u wnoszącej odwołanie uzasadnione oczekiwanie, że przedłużenia obowiązywania taryfy Terni, w tym sporny środek, nie stanowiły pomocy państwa. |
| --- | --- |

2)

naruszenie art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (3), jak również wewnętrznie sprzeczne i niewystarczające uzasadnienie, w zakresie w jakim Sąd uznał, iż nakaz odzyskania pomocy zawarty w decyzji nie jest sprzeczny z zasadą ochrony uzasadnionych oczekiwań. Wyrok Sądu jest wadliwy i niedostatecznie uzasadniony, w zakresie w jakim Sąd nie zgodził się z twierdzeniem, iż utrzymujące się milczenie Komisji w odniesieniu do wyjaśnień przedstawionych przez władze włoskie pod koniec 1991 r. co do tego, że pierwsze przedłużenie obowiązywania taryfy Terni realizowało pierwotny cel w postaci rekompensaty, stanowi okoliczność mogącą wzbudzić u wnoszącej odwołanie uzasadnione oczekiwanie, że przedłużenia obowiązywania taryfy Terni, w tym sporny środek, nie stanowiły pomocy państwa.

---

(1)  Wyrok Sądu Unii Europejskiej (piąta izba) z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie T-64/08.

(2)  Decyzja Komisji 2008/408/WE z dnia 20 listopada 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 36/A/06 (ex NN 38/06) przyznanej przez Włochy na rzecz ThyssenKrupp, Cementir oraz Nuova Terni Industrie Chimiche (Dz.U. 2008, L 144, s. 37).

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. [88] WE (Dz.U. L 83, s. 1).

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/22 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/22

---

Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 1 lipca 2010 r. w sprawie T-335/08 BNP Paribas i BNL przeciwko Komisji, wniesione w dniu 16 września 2010 r. przez BNP Paribas i Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL)

(Sprawa C-452/10 P)

()

2010/C 317/39

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: BNP Paribas, Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) (przedstawiciele: R. Silvestri, G. Escalar i M. Todino, adwokaci)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszących odwołanie

Wnoszący odwołanie wnoszą do Trybunału o:

| — | uchylenie w całości wyroku Sądu Unii Europejskiej (piąta izba) z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie T-335/08 BNP Paribas i Banca Nazionale del Lavoro przeciwko Komisji Europejskiej doręczonej za pośrednictwem faksu w dniu 1 lipca 2010 r. (Dz.U. C 221 z 14.08.2010, s. 39), a w konsekwencji;






  (i) | uwzględnienie żądań przedstawionych w skardze w pierwszej instancji o stwierdzenie nieważności w całości decyzji 2008/711/WE wydanej przez Komisję Europejską w dniu 11 marca 2008 r. nr C(2008) 869 wersja ostateczna w sprawie pomocy państwa C 15/2007, (ex NN 20/2007) udzielonej przez Włochy w zakresie zachęt podatkowych dla niektórych instytucji kredytowych będących przedmiotem restrukturyzacji (Dz.U L 237, s. 70) lub |
| --- | --- | --- |

—

uchylenie w całości wyroku Sądu Unii Europejskiej (piąta izba) z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie T-335/08 BNP Paribas i Banca Nazionale del Lavoro przeciwko Komisji Europejskiej doręczonej za pośrednictwem faksu w dniu 1 lipca 2010 r. (Dz.U. C 221 z 14.08.2010, s. 39), a w konsekwencji;

(i)

uwzględnienie żądań przedstawionych w skardze w pierwszej instancji o stwierdzenie nieważności w całości decyzji 2008/711/WE wydanej przez Komisję Europejską w dniu 11 marca 2008 r. nr C(2008) 869 wersja ostateczna w sprawie pomocy państwa C 15/2007, (ex NN 20/2007) udzielonej przez Włochy w zakresie zachęt podatkowych dla niektórych instytucji kredytowych będących przedmiotem restrukturyzacji (Dz.U L 237, s. 70) lub

| (ii) | tytułem ewentualnym przesłanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania zgodnie z wyrokiem Trybunału. |
| --- | --- |

(ii)

tytułem ewentualnym przesłanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania zgodnie z wyrokiem Trybunału.

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

| 1) | Sąd nie dokonał ścisłej kontroli decyzji Komisji rezygnując ze sprawdzenia czy wybór Komisji o nieuwzględnieniu sytuacji instytucji przekazujących w celu ustalenia selektywnego charakteru zaskarżonego sytemu był zgodny z prawem; |
| --- | --- |

1)

Sąd nie dokonał ścisłej kontroli decyzji Komisji rezygnując ze sprawdzenia czy wybór Komisji o nieuwzględnieniu sytuacji instytucji przekazujących w celu ustalenia selektywnego charakteru zaskarżonego sytemu był zgodny z prawem;

| 2) | Sąd błędnie zinterpretował orzecznictwo Trybunału pozwalające na uzasadnienie specyfiki przepisu podatkowego w świetle logiki systemu opodatkowania na ogólnych zasadach przyjmując za parametry własnej oceny jedynie dane przedstawione przez Komisję w jej własnej decyzji; |
| --- | --- |

2)

Sąd błędnie zinterpretował orzecznictwo Trybunału pozwalające na uzasadnienie specyfiki przepisu podatkowego w świetle logiki systemu opodatkowania na ogólnych zasadach przyjmując za parametry własnej oceny jedynie dane przedstawione przez Komisję w jej własnej decyzji;

| 3) | Sąd błędnie zinterpretował orzecznictwo dotyczące przesłanki selektywności pomocy państwa, zgodnie z którą selektywność przepisu podatkowego należy oceniać uwzględniając po prostu skutki, jakie może on wywołać z punktu widzenia opodatkowania; |
| --- | --- |

3)

Sąd błędnie zinterpretował orzecznictwo dotyczące przesłanki selektywności pomocy państwa, zgodnie z którą selektywność przepisu podatkowego należy oceniać uwzględniając po prostu skutki, jakie może on wywołać z punktu widzenia opodatkowania;

| 4) | Sąd przeinaczył okoliczności faktyczne niewłaściwie orzekając, że system uzgodnień wartości podatkowych na ogólnych zasadach nie umożliwia przedsiębiorstwom uzgodnienia kosztu majątku związanego z przejętymi przedsiębiorstwami z wyższymi wartościami odnotowanymi w bilansie; |
| --- | --- |

4)

Sąd przeinaczył okoliczności faktyczne niewłaściwie orzekając, że system uzgodnień wartości podatkowych na ogólnych zasadach nie umożliwia przedsiębiorstwom uzgodnienia kosztu majątku związanego z przejętymi przedsiębiorstwami z wyższymi wartościami odnotowanymi w bilansie;

| 5) | W końcu Sąd niesłusznie zastąpił Komisję opracowując ex novo uzasadnienie na poparcie zaskarżonej decyzji Komisji. |
| --- | --- |

5)

W końcu Sąd niesłusznie zastąpił Komisję opracowując ex novo uzasadnienie na poparcie zaskarżonej decyzji Komisji.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/22 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/22

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 17 września 2010 r. — Oliver Jestel przeciwko Hauptzollamt Aachen

(Sprawa C-454/10)

()

2010/C 317/40

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Oliver Jestel

Strona pozwana: Hauptzollamt Aachen

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy dłużnikiem długu celnego staje się osoba, która „uczestniczyła” w nielegalnym wprowadzeniu towarów na obszar celny Unii Europejskiej w rozumieniu art. 202 ust. 3 tiret drugie rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (1), w sytuacji gdy osoba ta, nie będąc bezpośrednio zaangażowaną we wprowadzenie towarów, pośredniczy w zawieraniu umów sprzedaży, których towary te są przedmiotem, w związku z czym przewiduje możliwość dostarczenia przez sprzedawcę wskazanych towarów bądź ich części bez uiszczania należności przywozowych? |
| --- | --- |

1)

Czy dłużnikiem długu celnego staje się osoba, która „uczestniczyła” w nielegalnym wprowadzeniu towarów na obszar celny Unii Europejskiej w rozumieniu art. 202 ust. 3 tiret drugie rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (1), w sytuacji gdy osoba ta, nie będąc bezpośrednio zaangażowaną we wprowadzenie towarów, pośredniczy w zawieraniu umów sprzedaży, których towary te są przedmiotem, w związku z czym przewiduje możliwość dostarczenia przez sprzedawcę wskazanych towarów bądź ich części bez uiszczania należności przywozowych?

| 2) | Czy w stosownym przypadku wystarczy, że osoba ta przewiduje taką możliwość, czy też staje się ona dłużnikiem długu celnego tylko wówczas, gdy zakłada ona, że z pewnością tak się stanie? |
| --- | --- |

2)

Czy w stosownym przypadku wystarczy, że osoba ta przewiduje taką możliwość, czy też staje się ona dłużnikiem długu celnego tylko wówczas, gdy zakłada ona, że z pewnością tak się stanie?

---

(1)  Dz.U. L 302, s. 1.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/23 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/23

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 8 lipca 2010 r. w sprawie T-396/08 Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 20 września 2010 r. przez Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt

(Sprawa C-459/10 P)

()

2010/C 317/41

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt (przedstawiciele: A. Rosenfeld i I. Liebach, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszących odwołanie

Wnoszący odwołanie wnoszą o:

| 1) | uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie T-396/08 Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt przeciwko Komisji Europejskiej dotyczącej stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji 2008/878/WE z dnia 2 lipca 2008 r. w sprawie pomocy państwa, którą Niemcy zamierzają przyznać firmie DHL, oraz stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 1 decyzji Komisji 2008/878/WE z dnia 2 lipca 2008 r.; |
| --- | --- |

1)

uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie T-396/08 Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt przeciwko Komisji Europejskiej dotyczącej stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji 2008/878/WE z dnia 2 lipca 2008 r. w sprawie pomocy państwa, którą Niemcy zamierzają przyznać firmie DHL, oraz stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 1 decyzji Komisji 2008/878/WE z dnia 2 lipca 2008 r.;

| 2) | ewentualnie, uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej wskazanego w pkt 1 powyżej i przekazanie sprawy Sądowi Unii Europejskiej do ponownego rozpoznania; |
| --- | --- |

2)

ewentualnie, uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej wskazanego w pkt 1 powyżej i przekazanie sprawy Sądowi Unii Europejskiej do ponownego rozpoznania;

| 3) | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Odwołanie jest skierowane przeciwko wyrokowi Sądu, w którym skarga wnoszących odwołanie o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji 2008/878/WE z dnia 2 lipca 2008 r. została oddalona. W decyzji tej Komisja uznała za niezgodną ze wspólnym rynkiem znaczną część zgłoszonej pomocy szkoleniowej, jaką Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt chciały przyznać DHL.

W odwołaniu wnoszący odwołanie powołują się na następujące naruszenia prawa Unii popełnione przez Sąd:

| — | Sąd naruszył rozporządzenie nr 68/2001, dawny art. 87 ust. 3 lit. c) WE i zasadę równego traktowania, ponieważ badanie konieczności pomocy było błędne. Naruszenie rozporządzenia (WE) nr 68/2001 wynika stąd, że zbadane zostały materialne kryteria, które nie są określone w rozporządzeniu, co wyjątkowo jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy uzasadniają to szczególne okoliczności konkretnego przypadku. Do naruszenia dawnego art. 87 ust. 3 WE doszło dlatego, że Sąd błędnie nie uznał, iż pomoc szkoleniowa służyła bądź mogła służyć celom określonym w dawnym art. 87 ust. 3 lit. c) WE, oraz że powinno to było zostać uwzględnione przez Komisję w ramach konkretnego badania na podstawie art. 87 ust. 3 WE. Wreszcie wnoszący odwołanie twierdzą, że naruszona została zasada równego traktowania, ponieważ we wcześniejszych decyzjach w porównywalnych okolicznościach faktycznych Komisja ani nie badała, ani nie stwierdzała konieczności pomocy szkoleniowej. To nierówne traktowanie nie znajduje obiektywnego uzasadnienia. |
| --- | --- |

—

Sąd naruszył rozporządzenie nr 68/2001, dawny art. 87 ust. 3 lit. c) WE i zasadę równego traktowania, ponieważ badanie konieczności pomocy było błędne. Naruszenie rozporządzenia (WE) nr 68/2001 wynika stąd, że zbadane zostały materialne kryteria, które nie są określone w rozporządzeniu, co wyjątkowo jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy uzasadniają to szczególne okoliczności konkretnego przypadku. Do naruszenia dawnego art. 87 ust. 3 WE doszło dlatego, że Sąd błędnie nie uznał, iż pomoc szkoleniowa służyła bądź mogła służyć celom określonym w dawnym art. 87 ust. 3 lit. c) WE, oraz że powinno to było zostać uwzględnione przez Komisję w ramach konkretnego badania na podstawie art. 87 ust. 3 WE. Wreszcie wnoszący odwołanie twierdzą, że naruszona została zasada równego traktowania, ponieważ we wcześniejszych decyzjach w porównywalnych okolicznościach faktycznych Komisja ani nie badała, ani nie stwierdzała konieczności pomocy szkoleniowej. To nierówne traktowanie nie znajduje obiektywnego uzasadnienia.

| — | Nawet gdyby należało wyjść z założenia, że kryterium konieczności zostało słusznie zastosowane, doszło do naruszenia prawa. Wnoszące odwołanie powołują się na to, że Sąd pominął rozporządzenie nr 68/2001, wytyczne Komisji w sprawie pomocy na cele regionalne oraz dawny art. 87 ust. 3 lit. c) WE, ponieważ w ramach badania konieczności pomocy nie wziął pod uwagę zachęcających skutków dla wyboru lokalizacji. Z treści rozporządzenia nr 68/2001 wynika bowiem okoliczność, że pomoc szkoleniowa może zawierać przynajmniej także aspekty regionalne. Przyjęte przez Sąd założenie, że wspieranie zakładów na mniej uprzywilejowanych obszarach oraz zakładanie nowych przedsiębiorstw może następować jedynie w drodze pomocy regionalnej, jest nietrafne. |
| --- | --- |

—

Nawet gdyby należało wyjść z założenia, że kryterium konieczności zostało słusznie zastosowane, doszło do naruszenia prawa. Wnoszące odwołanie powołują się na to, że Sąd pominął rozporządzenie nr 68/2001, wytyczne Komisji w sprawie pomocy na cele regionalne oraz dawny art. 87 ust. 3 lit. c) WE, ponieważ w ramach badania konieczności pomocy nie wziął pod uwagę zachęcających skutków dla wyboru lokalizacji. Z treści rozporządzenia nr 68/2001 wynika bowiem okoliczność, że pomoc szkoleniowa może zawierać przynajmniej także aspekty regionalne. Przyjęte przez Sąd założenie, że wspieranie zakładów na mniej uprzywilejowanych obszarach oraz zakładanie nowych przedsiębiorstw może następować jedynie w drodze pomocy regionalnej, jest nietrafne.

| — | Ponadto Sąd naruszył rozporządzenie nr 68/2001, dawny art. 87 ust. 3 lit. c) WE oraz zasadę równego traktowania w ten sposób, że przy dokonywaniu oceny konieczności pomocy niezgodnie z prawem zastosował niewłaściwe kryteria. Z jednej strony nie mógł on przy tym uwzględnić praktyki i strategii gospodarczej beneficjenta pomocy, gdyż w ten sposób przedsiębiorstwa, które na podstawie wewnętrznych standardów ustalają wysoki poziom wykształcenia, byłyby z punktu widzenia prawa do pomocy w gorszej sytuacji w porównaniu z przedsiębiorstwami, w których jest niski poziom wykształcenia. Z drugiej strony pomocy nie można było uznać za niekonieczną z tego tylko powodu, że była ona przewidziana w przepisach prawa krajowego. Zdaniem wnoszących odwołanie prowadzi to do tego, że przedsiębiorstwa z państw członkowskich z wysokim poziomem wykształcenia nakazanym ustawowo znajdują się w gorszej sytuacji w stosunku do przedsiębiorstw z państw członkowskich z porównywalnie niskim poziomem wykształcenia. |
| --- | --- |

—

Ponadto Sąd naruszył rozporządzenie nr 68/2001, dawny art. 87 ust. 3 lit. c) WE oraz zasadę równego traktowania w ten sposób, że przy dokonywaniu oceny konieczności pomocy niezgodnie z prawem zastosował niewłaściwe kryteria. Z jednej strony nie mógł on przy tym uwzględnić praktyki i strategii gospodarczej beneficjenta pomocy, gdyż w ten sposób przedsiębiorstwa, które na podstawie wewnętrznych standardów ustalają wysoki poziom wykształcenia, byłyby z punktu widzenia prawa do pomocy w gorszej sytuacji w porównaniu z przedsiębiorstwami, w których jest niski poziom wykształcenia. Z drugiej strony pomocy nie można było uznać za niekonieczną z tego tylko powodu, że była ona przewidziana w przepisach prawa krajowego. Zdaniem wnoszących odwołanie prowadzi to do tego, że przedsiębiorstwa z państw członkowskich z wysokim poziomem wykształcenia nakazanym ustawowo znajdują się w gorszej sytuacji w stosunku do przedsiębiorstw z państw członkowskich z porównywalnie niskim poziomem wykształcenia.

| — | Wreszcie zdaniem wnoszących odwołanie Sąd naruszył także dawny art. 87 ust. 3 lit. c) WE, jako że niezgodnie z prawem nie uwzględnił pozytywnych skutków zewnętrznych spornych działań szkoleniowych. |
| --- | --- |

—

Wreszcie zdaniem wnoszących odwołanie Sąd naruszył także dawny art. 87 ust. 3 lit. c) WE, jako że niezgodnie z prawem nie uwzględnił pozytywnych skutków zewnętrznych spornych działań szkoleniowych.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/24 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/24

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta domstolen (Szwecja) w dniu 20 września 2010 r. — Bonnier Audio AB, Earbooks AB, Norstedts Förlagsgrupp AB, Piratförlaget Aktiebolag, Storyside AB przeciwko Perfect Communication Sweden AB

(Sprawa C-461/10)

()

2010/C 317/42

Język postępowania: szwedzki

Sąd krajowy

Högsta domstolen (sąd najwyższy Szwecji)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona powodowa: Bonnier Audio AB, Earbooks AB, Norstedts Förlagsgrupp AB, Piratförlaget Aktiebolag, Storyside AB

Strona pozwana: Perfect Communication Sweden AB

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy dyrektywa 2006/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie zatrzymywania generowanych lub przetwarzanych danych w związku ze świadczeniem ogólnie dostępnych usług łączności elektronicznej lub udostępnianiem publicznych sieci łączności oraz zmieniająca dyrektywę 2002/58/WE (1), a w szczególności jej art. 3, 4, 5 i 11 wykluczają stosowanie przepisu krajowego, opartego o art. 8 dyrektywy 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej (2), na mocy którego w postępowaniu cywilnym można, w celu zidentyfikowania określonego abonenta, nakazać dostawcy usług internetowych ujawnienie uprawnionemu z prawa autorskiego albo jego przedstawicielowi [Or. 10] informacji o abonencie, któremu dostawca usług internetowych udostępnił określony adres IP, przy użyciu którego miało zostać popełnione naruszenie? Pytanie niniejsze oparte jest o założenie, że powód uprawdopodobnił naruszenie konkretnego prawa autorskiego, a wydanie nakazu byłoby proporcjonalne. |
| --- | --- |

1)

Czy dyrektywa 2006/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie zatrzymywania generowanych lub przetwarzanych danych w związku ze świadczeniem ogólnie dostępnych usług łączności elektronicznej lub udostępnianiem publicznych sieci łączności oraz zmieniająca dyrektywę 2002/58/WE (1), a w szczególności jej art. 3, 4, 5 i 11 wykluczają stosowanie przepisu krajowego, opartego o art. 8 dyrektywy 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej (2), na mocy którego w postępowaniu cywilnym można, w celu zidentyfikowania określonego abonenta, nakazać dostawcy usług internetowych ujawnienie uprawnionemu z prawa autorskiego albo jego przedstawicielowi [Or. 10] informacji o abonencie, któremu dostawca usług internetowych udostępnił określony adres IP, przy użyciu którego miało zostać popełnione naruszenie? Pytanie niniejsze oparte jest o założenie, że powód uprawdopodobnił naruszenie konkretnego prawa autorskiego, a wydanie nakazu byłoby proporcjonalne.

| 2) | Czy okoliczność, że pomimo upływu wyznaczonego terminu państwo członkowskie nie wdrożyło dyrektywy 2006/24 ma wpływ na brzmienie odpowiedzi na pytanie pierwsze? |
| --- | --- |

2)

Czy okoliczność, że pomimo upływu wyznaczonego terminu państwo członkowskie nie wdrożyło dyrektywy 2006/24 ma wpływ na brzmienie odpowiedzi na pytanie pierwsze?

---

(1)  Dz.U. L 105, s. 24.

(2)  Dz.U. L 157, s. 45.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/24 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/24

---

Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 8 lipca 2010 r. w sprawie T-331/06, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE przeciwko Europejskiej Agencji Środowiska (EEA), wniesione w dniu 24 września 2010 r. przez Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE

(Sprawa C-462/10 P)

()

2010/C 317/43

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (przedstawiciel: N. Korogiannakis, Δικηγόρος)

Druga strona postępowania: Europejska Agencja Środowiska (EEA)

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uchylenie wyroku Sądu |
| --- | --- |

—

Uchylenie wyroku Sądu

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji EEA o odrzuceniu oferty wnoszącej odwołanie i przyznaniu zamówienia innemu oferentowi |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji EEA o odrzuceniu oferty wnoszącej odwołanie i przyznaniu zamówienia innemu oferentowi

| — | Obciążenie EEA kosztami postępowania poniesionymi przez wnoszącą odwołanie w związku ze skargą w sprawie T-331/06 i w związku z odwołaniem, nawet jeśli odwołanie zostanie oddalone |
| --- | --- |

—

Obciążenie EEA kosztami postępowania poniesionymi przez wnoszącą odwołanie w związku ze skargą w sprawie T-331/06 i w związku z odwołaniem, nawet jeśli odwołanie zostanie oddalone

Zarzuty i główne argumenty

| 1) | Wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd naruszył prawo dokonując błędnej wykładni lub nie stosując art. 97 rozporządzenia finansowego (1) i art. 138 przepisów wykonawczych w związku z tym, że ogłoszenie podkryteriów przed złożeniem ofert jest istotne dla umożliwienia oferentom przedłożenia swych najlepszych ofert. Sąd błędnie odrzucił argument wnoszącej odwołanie dotyczący pomylenia kryteriów wyboru i udzielania na tej podstawie, że został on podniesiony po terminie. Wnosząca odwołanie twierdzi, że nawet, gdyby podejście Sądu było prawidłowe, Sąd ten dokonał błędnej interpretacji specyfikacji warunków zamówienia przy badaniu, czy użycie indywidualnych CV na etapie udzielania naruszyło specyfikację warunków zamówienia. |
| --- | --- |

1)

Wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd naruszył prawo dokonując błędnej wykładni lub nie stosując art. 97 rozporządzenia finansowego (1) i art. 138 przepisów wykonawczych w związku z tym, że ogłoszenie podkryteriów przed złożeniem ofert jest istotne dla umożliwienia oferentom przedłożenia swych najlepszych ofert. Sąd błędnie odrzucił argument wnoszącej odwołanie dotyczący pomylenia kryteriów wyboru i udzielania na tej podstawie, że został on podniesiony po terminie. Wnosząca odwołanie twierdzi, że nawet, gdyby podejście Sądu było prawidłowe, Sąd ten dokonał błędnej interpretacji specyfikacji warunków zamówienia przy badaniu, czy użycie indywidualnych CV na etapie udzielania naruszyło specyfikację warunków zamówienia.

| 2) | Ponadto, wnosząca odwołanie podnosi, iż nie można jej zarzucać, że sprawozdanie z oceny zostało sformułowane w taki sposób, by nie wskazać rozumowania komisji oceniającej, które doprowadziło do przyjętego przez nią wniosku. Jeśli EEA nie zastosowała dalszych wskaźników korygujących do podkryteriów, powinno to skutkować bezpośrednio stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji ze względu na brak wystarczającego uzasadnienia, albowiem okoliczność, że „nie jest jasne” jakie kryteria zostały użyte jest objęta obowiązkiem uzasadnienia. |
| --- | --- |

2)

Ponadto, wnosząca odwołanie podnosi, iż nie można jej zarzucać, że sprawozdanie z oceny zostało sformułowane w taki sposób, by nie wskazać rozumowania komisji oceniającej, które doprowadziło do przyjętego przez nią wniosku. Jeśli EEA nie zastosowała dalszych wskaźników korygujących do podkryteriów, powinno to skutkować bezpośrednio stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji ze względu na brak wystarczającego uzasadnienia, albowiem okoliczność, że „nie jest jasne” jakie kryteria zostały użyte jest objęta obowiązkiem uzasadnienia.

| 3) | W zakresie dotyczącym polityki w dziedzinie środowiska podniesiono, że Sąd dopuścił się błędu stwierdzając, że kryterium przyznania sformułowane w tak ogólny sposób jest spełnione poprzez zwykłe przedłożenie certyfikatu, co stanowi jedynie jeden ze sposobów przeprowadzenia dowodu. Sąd dopuścił się również błędu nieuwzględniając faktu, że polityka w dziedzinie środowiska może być oceniana jedynie na etapie wyboru. |
| --- | --- |

3)

W zakresie dotyczącym polityki w dziedzinie środowiska podniesiono, że Sąd dopuścił się błędu stwierdzając, że kryterium przyznania sformułowane w tak ogólny sposób jest spełnione poprzez zwykłe przedłożenie certyfikatu, co stanowi jedynie jeden ze sposobów przeprowadzenia dowodu. Sąd dopuścił się również błędu nieuwzględniając faktu, że polityka w dziedzinie środowiska może być oceniana jedynie na etapie wyboru.

| 4) | Sąd błędnie nie stwierdził, że EEA naruszyła art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego i art. 149 ust. 2 przepisów wykonawczych nieujawniając pełnego sprawozdania z oceny oferentom, którzy złożyli odpowiedni wniosek celem umożliwienia dokonania oceny powodów odrzucenia ich ofert. |
| --- | --- |

4)

Sąd błędnie nie stwierdził, że EEA naruszyła art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego i art. 149 ust. 2 przepisów wykonawczych nieujawniając pełnego sprawozdania z oceny oferentom, którzy złożyli odpowiedni wniosek celem umożliwienia dokonania oceny powodów odrzucenia ich ofert.

| 5) | Ponadto, rozumowanie Sądu, poza tym, że jest błędne, jest również sprzeczne z ogólnym i istniejącym uprzednio obowiązkiem uzasadnienia, a ponadto z traktatem lizbońskim., który nadaje Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej moc równą traktatom, a w szczególności jej art. 41. |
| --- | --- |

5)

Ponadto, rozumowanie Sądu, poza tym, że jest błędne, jest również sprzeczne z ogólnym i istniejącym uprzednio obowiązkiem uzasadnienia, a ponadto z traktatem lizbońskim., który nadaje Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej moc równą traktatom, a w szczególności jej art. 41.

| 6) | Wreszcie wnosząca odwołanie podnosi, że zaskarżony wyrok nie tylko nie zawierał wystarczającego uzasadnienia oddalenia indywidualnych zarzutów dotyczących oczywistego błędu w ocenie, lecz również nie przeprowadzono w nim nawet ich osobnego badania. |
| --- | --- |

6)

Wreszcie wnosząca odwołanie podnosi, że zaskarżony wyrok nie tylko nie zawierał wystarczającego uzasadnienia oddalenia indywidualnych zarzutów dotyczących oczywistego błędu w ocenie, lecz również nie przeprowadzono w nim nawet ich osobnego badania.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich, Dz.U. L 248, s. 1

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/25 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/25

---

Skarga wniesiona w dniu 27 września 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-466/10)

()

2010/C 317/44

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Patakia i D. Kukovec)

Strona pozwana: Republika Grecka

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie że wykorzystując procedurę negocjacyjną bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o zamówieniu na gospodarowanie niebezpiecznymi odpadami medycznymi o charakterze zakaźnym (RMP-CI) przez placówki szpitalne objęte właściwością Dioikisi Ygeionomikis Perifereias Attikis (pierwszej dyrekcji sanitarnej dla regionu Attyka), Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom spoczywającym na niej na mocy art. 28 dyrektywy 2004/18/WE ponieważ nie były spełnione przesłanki żadnego z wyjątków przewidzianych w art. 31 tej dyrektywy a w szczególności warunki, o których mowa w art. 31 ust. 1 lit. c) uzasadniające odstępstwo od ogólnej zasady i skorzystanie z wyjątkowej procedury przewidzianej w omawianym artykule; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie że wykorzystując procedurę negocjacyjną bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o zamówieniu na gospodarowanie niebezpiecznymi odpadami medycznymi o charakterze zakaźnym (RMP-CI) przez placówki szpitalne objęte właściwością Dioikisi Ygeionomikis Perifereias Attikis (pierwszej dyrekcji sanitarnej dla regionu Attyka), Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom spoczywającym na niej na mocy art. 28 dyrektywy 2004/18/WE ponieważ nie były spełnione przesłanki żadnego z wyjątków przewidzianych w art. 31 tej dyrektywy a w szczególności warunki, o których mowa w art. 31 ust. 1 lit. c) uzasadniające odstępstwo od ogólnej zasady i skorzystanie z wyjątkowej procedury przewidzianej w omawianym artykule;

| — | obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

| 1) | Po otrzymaniu skargi Komisja Europejska przeprowadziła dochodzenie, którego przedmiotem było złożone przez komisję ds. świadczenia usług sanitarnych zaproszenie do uczestnictwa w przetargu odbywającym się według procedury negocjacyjnej bez publikacji ogłoszenia o zamówieniu na gospodarowanie niebezpiecznymi odpadami medycznymi o charakterze zakaźnym (RMP-CI) przez placówki szpitalne objęte właściwością Dioikisi Ygeionomikis Perifereias Attikis. |
| --- | --- |

1)

Po otrzymaniu skargi Komisja Europejska przeprowadziła dochodzenie, którego przedmiotem było złożone przez komisję ds. świadczenia usług sanitarnych zaproszenie do uczestnictwa w przetargu odbywającym się według procedury negocjacyjnej bez publikacji ogłoszenia o zamówieniu na gospodarowanie niebezpiecznymi odpadami medycznymi o charakterze zakaźnym (RMP-CI) przez placówki szpitalne objęte właściwością Dioikisi Ygeionomikis Perifereias Attikis.

| 2) | Komisja przypomina, że zgodnie z ogólną zasadą wymagane jest ogłoszenie o zamówieniu z jasno określonymi i zrozumiałymi warunkami, podczas gdy procedura negocjacyjna bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o zamówieniu jest dopuszczalna jedynie wyjątkowo, w bardzo szczególnych przypadkach określonych w art. 30 i art. 31 dyrektywy 2004/18/WE, które powinny być interpretowane ściśle, zaś ciężar dowodu rzeczywistego istnienia nadzwyczajnych okoliczności spoczywa na osobie powołującej się na omawiane przepisy. |
| --- | --- |

2)

Komisja przypomina, że zgodnie z ogólną zasadą wymagane jest ogłoszenie o zamówieniu z jasno określonymi i zrozumiałymi warunkami, podczas gdy procedura negocjacyjna bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o zamówieniu jest dopuszczalna jedynie wyjątkowo, w bardzo szczególnych przypadkach określonych w art. 30 i art. 31 dyrektywy 2004/18/WE, które powinny być interpretowane ściśle, zaś ciężar dowodu rzeczywistego istnienia nadzwyczajnych okoliczności spoczywa na osobie powołującej się na omawiane przepisy.

| 3) | Ponadto Komisja twierdzi, że z omawianego zaproszenia jasno wynika, że jakkolwiek instytucja zamawiająca powołała się na wyjątkową procedurę przewidzianą w art. 31 ust. 1 lit c) dyrektywy 2004/18/WE to nie dowiodła, iż zostały spełnione przewidziane w tym przepisie warunki uzasadniające skorzystanie z tej procedury. |
| --- | --- |

3)

Ponadto Komisja twierdzi, że z omawianego zaproszenia jasno wynika, że jakkolwiek instytucja zamawiająca powołała się na wyjątkową procedurę przewidzianą w art. 31 ust. 1 lit c) dyrektywy 2004/18/WE to nie dowiodła, iż zostały spełnione przewidziane w tym przepisie warunki uzasadniające skorzystanie z tej procedury.

| 4) | Komisja uważa, że instytucja zamawiająca wykorzystując procedurę negocjacyjną bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o zamówieniu uchybiła zobowiązaniom spoczywającym na niej na mocy art. 28 dyrektywy, ponieważ nie były spełnione przesłanki żadnego z wyjątków przewidzianych w art. 31 tej dyrektywy a w szczególności przesłanki, o których mowa w art. 31 ust. 1 lit. c) uzasadniające odstępstwo od ogólnej zasady i skorzystanie z wyjątkowej procedury przewidzianej w omawianym artykule. |
| --- | --- |

4)

Komisja uważa, że instytucja zamawiająca wykorzystując procedurę negocjacyjną bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o zamówieniu uchybiła zobowiązaniom spoczywającym na niej na mocy art. 28 dyrektywy, ponieważ nie były spełnione przesłanki żadnego z wyjątków przewidzianych w art. 31 tej dyrektywy a w szczególności przesłanki, o których mowa w art. 31 ust. 1 lit. c) uzasadniające odstępstwo od ogólnej zasady i skorzystanie z wyjątkowej procedury przewidzianej w omawianym artykule.

---

Sąd

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/26 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/26

---

Wyrok Sądu z dnia 29 września 2010 r. — CNH Global przeciwko OHIM (Kombinacja kolorów czerwonego, czarnego i szarego umieszczonych na traktorze)

(Sprawa T-378/07) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego składającego się z kombinacji kolorów czerwonego, czarnego i szarego umieszczonych na zewnętrznej powierzchni traktora - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2010/C 317/45

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: CNH Global NV (Amsterdam, Niderlandy) (przedstawiciele: M. Edenborough, barrister i R. Harrison, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 5 lipca 2007 r. (sprawa R 1642/2006-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia przedstawiającego traktor w kolorach czerwonym, czarnym i szarym jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | CNH Global NV zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

CNH Global NV zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 297 z 8.12.2007.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/26 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/26

---

Wyrok Sądu z dnia 29 września 2010 r. — Interflon przeciwko OHIM — Illinois Tool Works (FOODLUBE)

(Sprawa T-200/08) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy FOODLUBE - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Charakter odróżniający - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 52 ust 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2010/C 317/46

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Interflon BV (Rosendaal, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat S. Wertwijn)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Novais Gonçalves, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: llinois Tool Works, Inc. (Glenview, Illinois, Stany Zjednoczone)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 marca 2008 r. (sprawa R 638/2007-2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Interflon BV a Illinois Tool Works, Inc.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 3 marca 2008 r. (sprawa R 638/2007-2) w zakresie dotyczącym oddalenia odwołania w odniesieniu do produktów chemicznych przeznaczonych dla przemysłu, należących do klasy 1, oraz olejów i tłuszczy przemysłowych, jak również smarów, należących do klasy 4. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 3 marca 2008 r. (sprawa R 638/2007-2) w zakresie dotyczącym oddalenia odwołania w odniesieniu do produktów chemicznych przeznaczonych dla przemysłu, należących do klasy 1, oraz olejów i tłuszczy przemysłowych, jak również smarów, należących do klasy 4.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 183 z 19.7.2008.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/27 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/27

---

Wyrok Sądu z dnia 28 września 2010 r. — Market Watch przeciwko OHIM — Ares Trading (Seroslim)

(Sprawa T-201/08) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Seroslim - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy SEROSTIM - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2010/C 317/47

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Market Watch Franchise & Consulting, Inc. (Freeport, Bahamy) (przedstawiciel: adwokat J. Korab)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Ares Trading SA (Aubonne, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci M. De Justo Bailey i M. De Justo Vazquez)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 6 marca 2008 r. (sprawa R 805/2007-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Ares Trading SA a Market Watch Franchise & Consulting, Inc.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Market Watch Franchise & Consulting, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Market Watch Franchise & Consulting, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 197 z 2.8.2008.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/27 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/27

---

Wyrok Sądu z dnia 28 września 2010 r. — C-Content przeciwko Komisji

(Sprawa T-247/08) (1)

(Odpowiedzialność pozaumowna - Zamówienia publiczne na usługi - Wspólnotowe procedury przetargowe - Usługi publikacji elektronicznej - Nieprawidłowości i naruszenia prawa wspólnotowego, których rzekomo dopuścił się Urząd Publikacji - Terminy przedawnienia - Związek przyczynowy)

2010/C 317/48

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: C-Content BV (Bois-le-Duc, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat M. Meulenbelt)

Strona pozwana: Komisja Europejska: przedstawiciele początkowo E. Manhaeve i N. Bambara, pełnomocnicy, wspierani przez doradcę O. Soudryego i adwokata A. Nucarę, a następnie przez E. Manhaevego i N. Bambarę, wspieranych przez O. Soudryego i adwokat E. Petritsi)

Przedmiot

Skarga o odszkodowanie zmierzająca do naprawienia szkody poniesionej przez skarżącą wskutek nieprawidłowości i naruszeń prawa wspólnotowego, których rzekomo dopuścił się Urząd Publikacji Wspólnot Europejskich w ramach szeregu przetargów dotyczących usług publikacji elektronicznej.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje częściowo odrzucona jako niedopuszczalna i częściowo oddalona jako bezzasadna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje częściowo odrzucona jako niedopuszczalna i częściowo oddalona jako bezzasadna.

| 2) | C-Content BV zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

C-Content BV zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 209 z 15.8.2008.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/28 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/28

---

Wyrok Sądu z dnia 7 października 2010 r. — DHL Aviation i DHL Hub Leipzig przeciwko Komisji

(Sprawa T-452/08) (1)

(Pomoc państwa - Lotniczy przewóz towarów - Gwarancje dotyczące eksploatacji nowego europejskiego węzła komunikacyjnego spółki DHL w porcie lotniczym Leipzig-Halle - Decyzja stwierdzająca niezgodność pomocy ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie)

2010/C 317/49

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: DHL Aviation SA/NV (Zaventem, Belgia) i DHL Hub Leipzig GmbH (Schkeuditz, Niemcy) (przedstawiciele: A. Burnside, solicitor, i B. van de Walle de Ghelcke, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Gross, B. Martenczuk i E. Righini, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności części decyzji Komisji 2008/948/WE z dnia 23 lipca 2008 r. w sprawie środków przyjętych przez Niemcy na rzecz firmy DHL i portu lotniczego Lipsk/Halle (Dz.U. L 346, s. 1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | DHL Aviation SA/NV i DHL Hub Leipzig GmbH zostają obciążone kosztami. |
| --- | --- |

2)

DHL Aviation SA/NV i DHL Hub Leipzig GmbH zostają obciążone kosztami.

---

(1)  Dz.U. C 6 z 10.1.2009.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/28 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/28

---

Wyrok Sądu z dnia 30 września 2010 r. — Granuband przeciwko OHIM — Granuflex (GRANUflex)

(Sprawa T-534/08) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia - Graficzny wspólnotowy znak towarowy GRANUflex - Wcześniejsze firma i nazwa handlowa GRANUFLEX - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 4 i art. 52 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 4 i art. 53 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2010/C 317/50

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Granuband BV (Krommenie, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat M. Ellens)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: W. Verburg, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Granuflex Ipari és Kereskedelmi Kft (Budapeszt, Węgry) (przedstawiciel: adwokat K. Szamosi)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 września 2008 r. (sprawa R 1277/2007-2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia pomiędzy Granuflex Ipari és Kereskedelmi Kft a Granuband BV.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Granuband BV zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Granuband BV zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 44 z 21.2.2009.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/28 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/28

---

Wyrok Sądu z dnia 7 października 2010 r. — Deutsche Behindertenhilfe — Aktion Mensch przeciwko OHIM (diegesellschafter.de)

(Sprawa T-47/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego diegesellschafter.de - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2010/C 317/51

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Deutsche Behindertenhilfe — Aktion Mensch eV (Moguncja, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci V. Töbelmann i A. Piltz)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: A. Pohlmann, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 27 listopada 2008 r. (sprawa R 1094/2008-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego diegesellschafter.de jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Deutsche Behindertenhilfe — Aktion Mensch eV zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Deutsche Behindertenhilfe — Aktion Mensch eV zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 102 z 1.5.2009.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/29 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/29

---

Wyrok Sądu z dnia 30 września 2010 r. — Kadi przeciwko Komisji

(Sprawa T-85/09) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami - Rozporządzenie (WE) nr 881/2002 - Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych danej osoby w następstwie umieszczenia jej nazwiska w wykazie sporządzonym przez organ Narodów Zjednoczonych - Komitet ds. Sankcji - Późniejsze umieszczenie w załączniku I do rozporządzenia nr 881/2002 - Skarga o stwierdzenie nieważności - Prawa podstawowe - Prawo do bycia wysłuchanym, prawo do skutecznej kontroli sądowej i prawo do poszanowania własności)

2010/C 317/52

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Yassin Abdullah Kadi (Jeddah, Arabia Saudyjska) (przedstawiciele: D. Anderson, QC, M. Lester, barrister i G. Martin, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo P. Hetsch, P. Aalto i F. Hoffmeister, następnie P. Hetsch, F. Hoffmeister i E. Paasivirta, pełnomocnicy)

Interwenientci popierający stronę pozwaną: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bishop, E. Finnegan, R. Szostak, pełnomocnicy), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i L. Butel, pełnomocnicy), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: S. Behzadi-Spencer i E. Jenkinson, pełnomocnicy, wspierani przez D. Bearda, barrister)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 1190/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. zmieniającego po raz 101. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami (Dz.U. L 322, s.25) w zakresie, w jakim ten akt dotyczy skarżącego.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność rozporządzenia Komisji (WE) nr 1190/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. zmieniającego po raz 101. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami w zakresie, w jakim dotyczy Yassina Abdullaha Kadiego. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność rozporządzenia Komisji (WE) nr 1190/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. zmieniającego po raz 101. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami w zakresie, w jakim dotyczy Yassina Abdullaha Kadiego.

| 2) | Komisja Europejska, poza własnymi kosztami, pokrywa również koszty poniesione przez Y. Kadiego. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska, poza własnymi kosztami, pokrywa również koszty poniesione przez Y. Kadiego.

| 3) | Rada Unii Europejskiej, Republika Francuska oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej ponoszą swoje własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Rada Unii Europejskiej, Republika Francuska oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej ponoszą swoje własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 90 z 18.4.2009

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/29 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/29

---

Wyrok Sądu z dnia 5 października 2010 r. — Strategi Group przeciwko OHIM — RBI (STRATEGI)

(Sprawa T-92/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego STRATEGI - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy Stratégies - Względna podstawa odmowy rejestracji - Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 43 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) I zasada 22 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)

2010/C 317/53

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Strategi Group Ltd (Manchester, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: N. Saunders, barrister)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Botis, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Reed Business Information (RBI) (Issy-Les-Moulineaux, Francja) (przedstawiciel: adwokat A. Messas)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 18 grudnia 2008 r. (sprawa R 1581/2007-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Reed Business Information (RBI) a Strategi Group Ltd.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Strategi Group Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Strategi Group Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 113 z 16.5.2009.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/30 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/30

---

Wyrok Sądu z dnia 7 października 2010 r. — Komisja przeciwko Gal-Or

(Sprawa T-136/09) (1)

(Klauzula arbitrażowa - Umowa przewidująca pomoc finansową zawarta w ramach specjalnego programu badań i rozwoju technologicznego w dziedzinie energii nuklearnej - Niedotrzymanie warunków umowy - Zwrot kwot wypłaconych tytułem zaliczki - Odsetki za zwłokę - Postępowanie zaoczne)

2010/C 317/54

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: A.M. Rouchaud-Joët i F. Mirza, pełnomocnicy, wspierani początkowo przez adwokatów B. Katan i M. van der Woudego, następnie przez B. Katan)

Strona pozwana: Benjamin Gal-Or (Jupiter, Floryda, Stany Zjednoczone)

Przedmiot

Skarga oparta na klauzuli arbitrażowej mająca na celu zasądzenie od B. Gal-Ora zwrotu kwoty 205 611 EUR, jaką wypłaciła mu Komisja w ramach umowy IN/0042/97, wraz z odsetkami za zwłokę, oraz zapłatę odsetek za zwłokę od kwoty 9 231,25 EUR, która stanowi koszty postępowania wszczętego przez B. Gal-Ora przeciwko Komisji przed sądami niderlandzkimi.

Sentencja

| 1) | Benjamin Gal-Or zapłaci na rzecz Komisji Europejskiej kwotę główną 205 611 EUR wraz z odsetkami w wysokości:






  — | 2,75 % od dnia 2 marca 2003 r.; |
| --- | --- | --- |

1)

Benjamin Gal-Or zapłaci na rzecz Komisji Europejskiej kwotę główną 205 611 EUR wraz z odsetkami w wysokości:

—

2,75 % od dnia 2 marca 2003 r.;

| — | 2,50 % od dnia 7 marca 2003 r.; |
| --- | --- |

—

2,50 % od dnia 7 marca 2003 r.;

| — | 2,00 % od dnia 6 czerwca 2003 r.; |
| --- | --- |

—

2,00 % od dnia 6 czerwca 2003 r.;

| — | 2,25 % od dnia 6 grudnia 2005 r.; |
| --- | --- |

—

2,25 % od dnia 6 grudnia 2005 r.;

| — | 2,50 % od dnia 8 marca 2006 r.; |
| --- | --- |

—

2,50 % od dnia 8 marca 2006 r.;

| — | 2,75 % od dnia 15 czerwca 2006 r.; |
| --- | --- |

—

2,75 % od dnia 15 czerwca 2006 r.;

| — | 3,00 % od dnia 9 sierpnia 2006 r.; |
| --- | --- |

—

3,00 % od dnia 9 sierpnia 2006 r.;

| — | 3,25 % od dnia 11 października 2006 r.; |
| --- | --- |

—

3,25 % od dnia 11 października 2006 r.;

| — | 3,50 % od dnia 13 grudnia 2006 r.; |
| --- | --- |

—

3,50 % od dnia 13 grudnia 2006 r.;

| — | 3,75 % od dnia 14 marca 2007 r.; |
| --- | --- |

—

3,75 % od dnia 14 marca 2007 r.;

| — | 4,00 % od dnia 13 czerwca 2007 r.; |
| --- | --- |

—

4,00 % od dnia 13 czerwca 2007 r.;

| — | 4,25 % od dnia 9 lipca 2008 r.; |
| --- | --- |

—

4,25 % od dnia 9 lipca 2008 r.;

| — | 3,75 % od dnia 15 października 2008 r.; |
| --- | --- |

—

3,75 % od dnia 15 października 2008 r.;

| — | 3,25 % od dnia 12 listopada 2008 r.; |
| --- | --- |

—

3,25 % od dnia 12 listopada 2008 r.;

| — | 2,50 % od dnia 10 grudnia 2008 r.; |
| --- | --- |

—

2,50 % od dnia 10 grudnia 2008 r.;

| — | 2,00 % od dnia 21 stycznia 2009 r.; |
| --- | --- |

—

2,00 % od dnia 21 stycznia 2009 r.;

| — | 1,50 % od dnia 11 marca 2009 r.; |
| --- | --- |

—

1,50 % od dnia 11 marca 2009 r.;

| — | 1,25 % od dnia 8 kwietnia 2009 r.; |
| --- | --- |

—

1,25 % od dnia 8 kwietnia 2009 r.;

| — | 1,00 % od dnia 13 maja 2009 r. |
| --- | --- |

—

1,00 % od dnia 13 maja 2009 r.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje odrzucona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje odrzucona.

| 3) | B. Gal-Or zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

B. Gal-Or zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 141 z 20.6.2009.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/30 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/30

---

Wyrok Sądu z dnia 7 października 2010 r. — Accenture Global Services przeciwko OHIM — Silver Creek Properties (acsensa)

(Sprawa T-244/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego acsensa - Wcześniejsze graficzne i słowne krajowe i wspólnotowe znaki towarowe ACCENTURE i accenture - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Brak podobieństwa oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 73 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009))

2010/C 317/55

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Accenture Global Services GmbH (Schaffhausen, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat R. Niebel)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowego i wzory) (przedstawiciel: O. Mondéjar Ortuño, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Silver Creek Properties SA (Panama, Panama)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 20 marca 2009 r. (sprawa R 802/2008-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Accenture Global Services GmbH a Silver Creek Properties SA.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Accenture Global Services GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Accenture Global Services GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 193 z 15.8.2009.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/31 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/31

---

Wyrok Sądu z dnia 30 września 2010 r. — PVS przeciwko OHIM — MeDiTA Medizinische Kurierdienst (medidata)

(Sprawa T-270/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego medidata - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy MeDiTA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Podobieństwo usług - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2010/C 317/56

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: PVS — Privatärztliche Verrechnungsstelle Rhein-Ruhr GmbH (Mülheim an der Ruhr, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat F. Lindberg)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Pohlmann, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: MeDiTA Medizinische Kurierdienst- und Handelsgesellschaft mbH (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T. Schulte-Beckhausen)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 14 maja 2009 r. (sprawa R 1724/2007-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy MeDiTA Medizinische Kurierdienst- und Handelsgesellschaft mbH a PVS — Privatärztliche Verrechnungsstelle Rhein-Ruhr GmbH.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | PVS — Privatärztliche Verrechnungsstelle Rhein-Ruhr GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

PVS — Privatärztliche Verrechnungsstelle Rhein-Ruhr GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 220 z 12.9.2009.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/31 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/31

---

Wyrok Sądu z dnia 28 września 2010 r. — Rosenruist przeciwko OHIM (Przedstawienie dwóch krzywych na kieszeni)

(Sprawa T-388/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego dwie krzywe na kieszeni - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2010/C 317/57

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Rosenruist — Gestão e serviços, Lda (Funchal, Portugalia) (przedstawiciele: adwokaci S. Rizzo i S. González Malabia)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 18 czerwca 2009 r. (sprawa R 237/2009-2) dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego przedstawiającego dwie krzywe na kieszeni jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Rosenruist — Gestão e serviços, Lda zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Rosenruist — Gestão e serviços, Lda zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 282 z 21.11.2009.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/32 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/32

---

Postanowienie Sądu z dnia 27 września 2010 r. — Hidalgo przeciwko OHIM — Bodegas Hidalgo — La Gitana (HIDALGO)

(Sprawa T-365/08) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Unieważnienie rejestracji krajowego znaku towarowego, na który powołano się w sprzeciwie - Umorzenie postępowania)

2010/C 317/58

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Emilio Hidalgo, SA (Jerez de la Frontera, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat M. Esteve Sanz)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Bodegas Hidalgo — La Gitana, SA (Sanlucar de Barrameda, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci S. Rivero Galán, J.M. Sanjuán de Coca)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 czerwca 2008 r. (sprawa R 1329/2007-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Emilio Hidalgo SA a Bodegas Hidalgo — La Gitana SA.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 272 z 25.10.2008.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/32 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/32

---

Postanowienie Sądu z dnia 24 września 2010 r. — Kerstens przeciwko Komisji

(Sprawa T-498/09 P) (1)

(Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Awans - Postępowanie w sprawie awansu za 2005 r. - Przyznanie punktów pierwszeństwa - Ciężar dowodu - Prawo do obrony - Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne)

2010/C 317/59

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Petrus Kerstens (Overijse, Belgia) (przedstawiciel: adwokat C. Mourato)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Berardis-Kayser i G. Berscheid, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (druga izba) z dnia 29 września 2009 r. w sprawie F-102/07 Kerstens przeciwko Komisji (dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze) mające na celu uchylenie tego wyroku.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje częściowo odrzucone i częściowo oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje częściowo odrzucone i częściowo oddalone.

| 2) | Petrus Kerstens pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w niniejszej instancji. |
| --- | --- |

2)

Petrus Kerstens pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w niniejszej instancji.

---

(1)  Dz.U C 51 z 27.2.2010.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/32 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/32

---

Skarga wniesiona w dniu 12 września 2010 r. — Hamas przeciwko Radzie

(Sprawa T-400/10)

()

2010/C 317/60

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Hamas (przedstawiciel: adwokat L Glock)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności zawiadomienia Rady C 188/13 z dnia 13 lipca 2010 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zawiadomienia Rady C 188/13 z dnia 13 lipca 2010 r.;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2010/386/WPZiB z dnia 12 lipca 2010 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2010/386/WPZiB z dnia 12 lipca 2010 r.;

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 610/2010 z dnia 12 lipca 2010 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 610/2010 z dnia 12 lipca 2010 r.;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności zawiadomienia Rady 2010/C 188/09 (1), decyzji Rady 2010/386/WPZiB (2) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady nr 610/2010 (3) w zakresie, w jakim utrzymano nazwę strony skarżącej w wykazie osób, grup i podmiotów, których fundusze i zasoby gospodarcze są zamrożone na podstawie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB (4) i art. 2 ust. 3 rozporządzenia nr 2580/2001 w ramach zwalczania terroryzmu.

W uzasadnieniu swojej skargi strona skarżąca powołuje się na siedem zarzutów dotyczących w odniesieniu do zawiadomienia Rady 2010/C 188/09:

| — | naruszenia art. 297 ust. 2 akapit trzeci TFUE ze względu na to, że stronie skarżącej to zawiadomienie nie zostało notyfikowane, a samo umieszczenie zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie może być uważane za takie notyfikowanie aktu; |
| --- | --- |

—

naruszenia art. 297 ust. 2 akapit trzeci TFUE ze względu na to, że stronie skarżącej to zawiadomienie nie zostało notyfikowane, a samo umieszczenie zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie może być uważane za takie notyfikowanie aktu;

| — | naruszenia art. 41 ust. 2 lit. b) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, jako że wspomniane zawiadomienie było prawie niedostępne dla strony skarżącej; |
| --- | --- |

—

naruszenia art. 41 ust. 2 lit. b) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, jako że wspomniane zawiadomienie było prawie niedostępne dla strony skarżącej;

| — | naruszenia art. 6 ust. 3 lit. a) europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wartości (EKPC) dotyczącego prawa oskarżonego do niezwłocznego otrzymania szczegółowej informacji w języku dla niego zrozumiałym o istocie i przyczynie skierowanego przeciwko niemu oskarżeniu; |
| --- | --- |

—

naruszenia art. 6 ust. 3 lit. a) europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wartości (EKPC) dotyczącego prawa oskarżonego do niezwłocznego otrzymania szczegółowej informacji w języku dla niego zrozumiałym o istocie i przyczynie skierowanego przeciwko niemu oskarżeniu;

a w odniesieniu do decyzji 2010/386/WPZiB i rozporządzenia nr 610/2010:

| — | oczywistego błędu w ocenie, gdyż Hamas jako zgodnie z prawem wybrany rząd nie może zostać wpisany do wykazu terrorystów według zasady nieingerencji w wewnętrzne sprawy państwa; |
| --- | --- |

—

oczywistego błędu w ocenie, gdyż Hamas jako zgodnie z prawem wybrany rząd nie może zostać wpisany do wykazu terrorystów według zasady nieingerencji w wewnętrzne sprawy państwa;

| — | naruszenia praw podstawowych strony skarżącej poprzez naruszenie:






  — | jej prawa do obrony oraz prawa do dobrej administracji, gdyż decyzja o utrzymaniu strony skarżącej w wykazie osób, grup i podmiotów, których fundusze i zasoby gospodarcze są zamrożone, nie została poprzedzona przedstawieniem dowodów ją obciążających, a stronie skarżącej nie umożliwiono skutecznego przedstawienia jej punktu widzenia w przedmiocie tych dowodów; i |
| --- | --- | --- |

—

naruszenia praw podstawowych strony skarżącej poprzez naruszenie:

—

jej prawa do obrony oraz prawa do dobrej administracji, gdyż decyzja o utrzymaniu strony skarżącej w wykazie osób, grup i podmiotów, których fundusze i zasoby gospodarcze są zamrożone, nie została poprzedzona przedstawieniem dowodów ją obciążających, a stronie skarżącej nie umożliwiono skutecznego przedstawienia jej punktu widzenia w przedmiocie tych dowodów; i

| — | naruszenia prawa własności ze względu na to, że zamrożenie funduszy strony skarżącej stanowi nieuzasadnione ograniczenie jej prawa własności; |
| --- | --- |

—

naruszenia prawa własności ze względu na to, że zamrożenie funduszy strony skarżącej stanowi nieuzasadnione ograniczenie jej prawa własności;

| — | naruszenia obowiązku uzasadnienia wynikającego z art. 296 TFUE ze względu na to, że Rada nie zawarła wyraźnego uzasadnienia ani w decyzji 2010/386/WPZiB, ani w rozporządzeniu 610/2010. |
| --- | --- |

—

naruszenia obowiązku uzasadnienia wynikającego z art. 296 TFUE ze względu na to, że Rada nie zawarła wyraźnego uzasadnienia ani w decyzji 2010/386/WPZiB, ani w rozporządzeniu 610/2010.

---

(1)  Zawiadomienie Rady 2010/C 188/09 z dnia 13 lipca 2010 r. dla osób, grup i podmiotów umieszczonych w wykazie przewidzianym w art. 2 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu (Dz.U. C 188, s. 13).

(2)  Decyzja Rady 2010/386/WPZiB z dnia 12 lipca 2010 r. aktualizująca wykaz osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu (Dz.U. L 178, s. 28).

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 610/2010 z dnia 12 lipca 2010 r. wykonujące art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1285/20 (Dz.U. L 178, s. 1).

(4)  Wspólne stanowisko Rady 2001/931/WPZiB z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu (Dz.U. L 344, s. 93).

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/33 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/33

---

Skarga wniesiona w dniu 14 września 2010 r. — Węgry przeciwko Komisji

(Sprawa T-407/10)

()

2010/C 317/61

Język postępowania: węgierski

Strony

Strona skarżąca: Republika Węgierska (przedstawiciele: M. Fehér i K. Szíjjártó, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 3 i 4 oraz załącznika II do decyzji Komisji C(2010) 4593 z dnia 8 lipca 2010 r. dotyczącej dużego projektu „Roboty związane ze zmianą linii kolejowej Budapeszt Kelenföld Székesfehérvár Boba, część I, faza 1” będącego częścią programu operacyjnego „Transport” przeznaczonego na pomoc strukturalną z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Funduszu Spójności w zakresie, w jakim omawiane przepisy ustanawiają górną kwotę, do której ma zastosowanie stopa współfinansowania, w taki sposób, że wyłączają z wydatków kwalifikowalnych płatności z tytułu VAT, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 3 i 4 oraz załącznika II do decyzji Komisji C(2010) 4593 z dnia 8 lipca 2010 r. dotyczącej dużego projektu „Roboty związane ze zmianą linii kolejowej Budapeszt Kelenföld Székesfehérvár Boba, część I, faza 1” będącego częścią programu operacyjnego „Transport” przeznaczonego na pomoc strukturalną z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Funduszu Spójności w zakresie, w jakim omawiane przepisy ustanawiają górną kwotę, do której ma zastosowanie stopa współfinansowania, w taki sposób, że wyłączają z wydatków kwalifikowalnych płatności z tytułu VAT,

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca podważa w części decyzję Komisji C(2010) 4593 z dnia 8 lipca 2010 r. dotyczącą dużego projektu „Roboty związane ze zmianą linii kolejowej Budapeszt Kelenföld Székesfehérvár Boba, część I, faza 1” będącego częścią programu operacyjnego „Transport” dotyczącego przyznanej w ramach Celu Konwergencja pomocy strukturalnej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Funduszu Spójności. W omawianej decyzji Komisja zatwierdziła płatność wkładu na rzecz omawianego dużego projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Funduszu Spójności. Ponadto Komisja uznała, że kwota podlegająca odzyskaniu z tytułu VAT nie może zostać włączona do górnej kwoty, do której ma zastosowanie stopa priorytetowego współfinansowania programu operacyjnego w przypadku omawianego dużego projektu.

W skardze skarżąca podnosi, że Komisja wydała zaskarżoną decyzję naruszając przepisy prawa Unii obowiązujące w tej dziedzinie, a w szczególności art. 56 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 (1) i art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1084/2006 (2).

Skarżąca uważa, że art. 3 lit. e) rozporządzenia nr 1084/2006 wyraźnie stanowi, iż podatek VAT podlegający zwrotowi nie kwalifikuje się do wsparcia finansowego ze środków Funduszu Spójności. Zdaniem skarżącej z przepisu tego bezsprzecznie wynika, że jest natomiast wydatkiem kwalifikowalnym podatek od wartości dodanej niepodlegający zwrotowi. W związku z powyższym i uwzględniając, że w kontekście przepisów Unii lub przepisów krajowych dotyczących podatku VAT beneficjent dużego projektu, którego dotyczy zaskarżona decyzja (Nemzeti Infrastruktúra Fejlesztő Zrt.), nie jest podatnikiem, a zatem nie może żądać zwrotu kwoty naliczonego podatku, skarżąca podnosi, że Komisja nie powinna wyłączyć w zaskarżonej decyzji z zakresu pomocy wydatków przeznaczonych na rzeczony podatek.

Ponadto skarżąca zarzuca, że Komisja nie uznając za kwalifikowalne wydatków, które w rozporządzeniu nr 1084/2006 nie zostały wymienione wśród wydatków niekwalifikowalnych i które we właściwych przepisach krajowych zostały wyraźnie uznane za kwalifikowane, pozbawiła państwa członkowskie w zaskarżonej decyzji uprawnień przysługujących im na podstawie art. 56 ust. 4 rozporządzenia nr 1083/2006.

Skarżąca twierdzi także, że kryterium ustanowione przez Komisję, zgodnie z którym podatek VAT naliczony przez beneficjenta „podlega odzyskaniu” w ramach podatku VAT, który zarządca infrastruktury zbudowanej przez beneficjenta odzyskuje z pobieranych opłat, stanowi bardzo szeroką interpretację pojęcia „podlegającego zwrotowi podatku od towarów i usług” zawartego w art. 3 lit. e) rozporządzenia nr 1084/2006, która nie mieści się w zakresie tego przepisu i jest sprzeczna z przepisami Unii dotyczącymi podatku VAT. Zdaniem skarżącej beneficjent wykonujący roboty budowlane i podmioty zarządzające zbudowaną infrastrukturą są od siebie niezależne i są ze sobą powiązane jedynie pośrednio zgodnie z odpowiednimi przepisami prawnymi, a zatem nie poprzez działalność gospodarczą. W tym względzie skarżąca twierdzi, że beneficjent jest zobowiązany ponieść w rzeczywistości i ostatecznie ciężar naliczonego podatku VAT.

W końcu skarżąca twierdzi, że ani rozporządzenie nr 1083/2006, ani rozporządzenie nr 1084/2006 nie umożliwiają interpretacji, zgodnie z którą Komisja może oprzeć swą decyzję na wydatkach kwalifikowanych, do których zaliczono kwalifikowalny VAT, na okoliczności faktycznej, że państwo członkowskie mogło wybrać inne rozwiązanie prawne dotyczące rozwoju projektu i zarządzania infrastrukturą. W tym względzie skarżąca twierdzi, że organizowanie zarządzania infrastrukturą krajową i związanymi z nią usługami publicznymi jest zasadniczo kompetencją państw członkowskich. Skarżąca uważa również, że pod warunkiem, iż spełnione są przesłanki przewidziane w uregulowaniach Unii, Komisja musi zaakceptować rozwiązanie wybrane przez państwo członkowskie, wraz z konsekwencjami wynikającymi w odniesieniu do uznania wydatków za kwalifikowalne z okoliczności, że beneficjent jest podatnikiem podatku VAT lub nim nie jest.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U. L 210, s. 25).

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1084/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające Fundusz Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1164/94 (Dz.U. L 210, s. 79).

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/34 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/34

---

Skarga wniesiona w dniu 15 września 2010 r. — Socitrel przeciwko Komisji

(Sprawa T-413/10)

()

2010/C 317/62

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Socitrel — Sociedade Industrial de Trefilaria, S.A. (São Romão de Coronado, Portugalia) (przedstawiciele: F. Proença de Carvalho i T. de Faria, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności w części art. 1 i 2 decyzji Komisji z dnia 30 czerwca 2010 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG (sprawa COMP/38.344 — Stal sprężająca) w zakresie dotyczącym skarżącej, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności w części art. 1 i 2 decyzji Komisji z dnia 30 czerwca 2010 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG (sprawa COMP/38.344 — Stal sprężająca) w zakresie dotyczącym skarżącej,

| — | znaczne obniżenie kwoty nałożonej grzywny, |
| --- | --- |

—

znaczne obniżenie kwoty nałożonej grzywny,

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Decyzja zaskarżona przez skarżącą w ramach niniejszego postępowania jest tożsama z decyzją stanowiącą przedmiot skargi w sprawie T-385/10 ArcelorMittal Wire France i in. przeciwko Komisji.

W swej skardze skarżąca podnosi, że:

| (i) | zaskarżona decyzja zawiera istotne braki w uzasadnieniu powodujące naruszenie art. 296 TFUE; miało miejsce naruszenie zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań ze względu na zastosowanie nałożonej grzywny, co z kolei stanowiło naruszenie prawa do obrony przysługującego skarżącej dotyczącego obliczenia omawianej grzywny; |
| --- | --- |

(i)

zaskarżona decyzja zawiera istotne braki w uzasadnieniu powodujące naruszenie art. 296 TFUE; miało miejsce naruszenie zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań ze względu na zastosowanie nałożonej grzywny, co z kolei stanowiło naruszenie prawa do obrony przysługującego skarżącej dotyczącego obliczenia omawianej grzywny;

| (ii) | ze względu na zbyt długi czas trwania postępowania administracyjnego wszczętego przez Komisję zostało naruszone prawo do obrony Socitrel; zostało również zakwestionowane prawo do procesu w rozsądnym terminie przewidziane w art. 6 ust. 1 Europejskiej konwencji praw człowieka; |
| --- | --- |

(ii)

ze względu na zbyt długi czas trwania postępowania administracyjnego wszczętego przez Komisję zostało naruszone prawo do obrony Socitrel; zostało również zakwestionowane prawo do procesu w rozsądnym terminie przewidziane w art. 6 ust. 1 Europejskiej konwencji praw człowieka;

oraz tytułem ewentualnym:

| (iii) | naruszenie art. 101 TFUE i oczywisty błąd w ocenie, ponieważ uznano, że Socitrel nie działał na rynku w sposób autonomiczny; |
| --- | --- |

(iii)

naruszenie art. 101 TFUE i oczywisty błąd w ocenie, ponieważ uznano, że Socitrel nie działał na rynku w sposób autonomiczny;

| (iv) | skarżąca zarzuca, iż Komisja dopuściła się również oczywistego błędu w ocenie włączając do całkowitego obrotu przy ustalaniu granicy 10 % obrotu w celu obliczenia grzywien obrót uzyskany przez przedsiębiorstwa Emesa, Galycas i ITC, które nie należały do grupy Previdente w momencie popełnienia naruszenia oraz |
| --- | --- |

(iv)

skarżąca zarzuca, iż Komisja dopuściła się również oczywistego błędu w ocenie włączając do całkowitego obrotu przy ustalaniu granicy 10 % obrotu w celu obliczenia grzywien obrót uzyskany przez przedsiębiorstwa Emesa, Galycas i ITC, które nie należały do grupy Previdente w momencie popełnienia naruszenia oraz

| (v) | przy ustalaniu kwoty grzywny Komisja naruszyła zasady proporcjonalności i niedyskryminacji oraz ochrony uzasadnionych oczekiwań. |
| --- | --- |

(v)

przy ustalaniu kwoty grzywny Komisja naruszyła zasady proporcjonalności i niedyskryminacji oraz ochrony uzasadnionych oczekiwań.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/35 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/35

---

Skarga wniesiona w dniu 15 września 2010 r. — Companhia Previdente przeciwko Komisji

(Sprawa T-414/10)

()

2010/C 317/63

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Companhia Previdente — Sociedade de Controle de Participações Financeiras, S.A. (Lizbona, Portugalia) (przedstawiciele: D. Proença de Carvalho i J. Caimoto Duarte, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności w części art. 1 i 2 decyzji Komisji z dnia 30 czerwca 2010 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG (sprawa COMP/38.344 — Stal sprężająca) w zakresie dotyczącym skarżącej, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności w części art. 1 i 2 decyzji Komisji z dnia 30 czerwca 2010 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG (sprawa COMP/38.344 — Stal sprężająca) w zakresie dotyczącym skarżącej,

| — | stwierdzenie, że jakiekolwiek obniżenie grzywny nałożonej na Socitrel w ramach innych skarg dotyczących naruszeń, za które Companhia Previdente odpowiada solidarnie, musi spowodować automatyczne równoważne obniżenie grzywny nałożonej solidarnie na Companhia Previdente. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że jakiekolwiek obniżenie grzywny nałożonej na Socitrel w ramach innych skarg dotyczących naruszeń, za które Companhia Previdente odpowiada solidarnie, musi spowodować automatyczne równoważne obniżenie grzywny nałożonej solidarnie na Companhia Previdente.

Zarzuty i główne argumenty

Decyzja zaskarżona przez skarżącą w ramach niniejszego postępowania jest tożsama z decyzją stanowiącą przedmiot skargi w sprawie T-385/10 ArcelorMittal Wire France i in. przeciwko Komisji.

W swej skardze skarżąca podnosi, że:

| (i) | doszło do naruszenia art. 101 TFUE oraz zasady odpowiedzialności indywidualnej za czyn zabroniony w świetle art. 6 Europejskiej konwencji praw człowieka oraz w świetle art. 23 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (1). Zaskarżona decyzja jest wadliwa ze względu na oczywisty błąd w ocenie dotyczący uznania Companhia Previdente solidarnie odpowiedzialną za naruszenia popełnione przez Socitrel w zakresie, w jakim przekroczono w niej górną granicę grzywny określoną w art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003. |
| --- | --- |

(i)

doszło do naruszenia art. 101 TFUE oraz zasady odpowiedzialności indywidualnej za czyn zabroniony w świetle art. 6 Europejskiej konwencji praw człowieka oraz w świetle art. 23 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (1). Zaskarżona decyzja jest wadliwa ze względu na oczywisty błąd w ocenie dotyczący uznania Companhia Previdente solidarnie odpowiedzialną za naruszenia popełnione przez Socitrel w zakresie, w jakim przekroczono w niej górną granicę grzywny określoną w art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003.

| (ii) | doszło do naruszenia art. 296 TFUE w zakresie w jakim nie obalono argumentów skarżącej, nie wykluczono zasadniczo domniemania wywierania przez Companhia Previdente decydującego wpływu na Socitrel w okresie od 1998 do 2002 r. w celu obciążenia odpowiedzialnością solidarną i w celu obliczenia grzywny ani też nie wyjaśniono w należyty sposób na czym opiera się wniosek, że istniał tego rodzaju wpływ w poprzednim okresie od 1994 do 1998 r. w odniesieniu do którego zasadniczo nie ma zastosowania takie domniemanie. |
| --- | --- |

(ii)

doszło do naruszenia art. 296 TFUE w zakresie w jakim nie obalono argumentów skarżącej, nie wykluczono zasadniczo domniemania wywierania przez Companhia Previdente decydującego wpływu na Socitrel w okresie od 1998 do 2002 r. w celu obciążenia odpowiedzialnością solidarną i w celu obliczenia grzywny ani też nie wyjaśniono w należyty sposób na czym opiera się wniosek, że istniał tego rodzaju wpływ w poprzednim okresie od 1994 do 1998 r. w odniesieniu do którego zasadniczo nie ma zastosowania takie domniemanie.

Tytułem ewentualnym skarżąca podnosi, że:

| (iii) | doszło do naruszenia art. 101 TFUE ust. 1, art. 53 Porozumienia EOG i art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003 jak również zasady proporcjonalności ze względu na przekroczenie górnej granicy grzywny, jaką można było nałożyć na Companhia Previdente. |
| --- | --- |

(iii)

doszło do naruszenia art. 101 TFUE ust. 1, art. 53 Porozumienia EOG i art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003 jak również zasady proporcjonalności ze względu na przekroczenie górnej granicy grzywny, jaką można było nałożyć na Companhia Previdente.

| (iv) | miało miejsce naruszenie zasad proporcjonalności i niedyskryminacji z uwagi na nieuwzględnienie kontekstu gospodarczego obecnego kryzysu i braku zdolności zapłacenia grzywny przez Companhia Previdente. |
| --- | --- |

(iv)

miało miejsce naruszenie zasad proporcjonalności i niedyskryminacji z uwagi na nieuwzględnienie kontekstu gospodarczego obecnego kryzysu i braku zdolności zapłacenia grzywny przez Companhia Previdente.

---

(1)  Dz.U. 2003, L 1, s. 1.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/35 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/35

---

Skarga wniesiona w dniu 15 września 2010 r. — Emme przeciwko Komisji

(Sprawa T-422/10)

()

2010/C 317/64

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Emme Holding SpA (Pescara, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci G.Visconti, E. Vassallo di Castiglione, M. Siragusa, M. Beretta i P. Ferrari)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | Uchylenie lub obniżenie grzywny nałożonej przez Komisję na spółkę Emme Holding decyzją z dnia 30 czerwca 2010 r. (sprawa COMP/38.344 — Stal sprężająca); |
| --- | --- |

—

Uchylenie lub obniżenie grzywny nałożonej przez Komisję na spółkę Emme Holding decyzją z dnia 30 czerwca 2010 r. (sprawa COMP/38.344 — Stal sprężająca);

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej sprawie zaskarżono tę samą decyzję, która jest przedmiotem postępowania w sprawie T-385/10 ArcellorMittal Wire France i in. przeciwko Komisji.

Skarżąca podnosi w szczególności, że:

| — | obciążenie skarżącej odpowiedzialnością za jednolite i ciągłe naruszenie popełnione przez wszystkie europejskie kartele (Club Europa) oraz wszystkie krajowe/regionalne kartele (Club Italiano, Club España i Accordo Meridionale) jest nieuzasadnione. W rzeczywistości skarżąca nigdy nie uczestniczyła (czynnie ani biernie) w zarzucanym naruszeniu na szczeblu europejskim. Również spółka Trame nie była świadoma tego, że którykolwiek z karteli regionalnych lub krajowych działał w krajach innych niż Włochy. |
| --- | --- |

—

obciążenie skarżącej odpowiedzialnością za jednolite i ciągłe naruszenie popełnione przez wszystkie europejskie kartele (Club Europa) oraz wszystkie krajowe/regionalne kartele (Club Italiano, Club España i Accordo Meridionale) jest nieuzasadnione. W rzeczywistości skarżąca nigdy nie uczestniczyła (czynnie ani biernie) w zarzucanym naruszeniu na szczeblu europejskim. Również spółka Trame nie była świadoma tego, że którykolwiek z karteli regionalnych lub krajowych działał w krajach innych niż Włochy.

| — | w decyzji uwzględniono zarówno przewody splatane z 7 drutów, jak i przewody splatane z 2–3 drutów. Skarżąca twierdzi jednak, że przewody splatane z 2–3 drutów nigdy nie były przedmiotem kartelu w ramach Club Italia. Obrót wygenerowany dzięki temu produktowi nie powinien zatem zostać uwzględniony przy obliczaniu grzywny. |
| --- | --- |

—

w decyzji uwzględniono zarówno przewody splatane z 7 drutów, jak i przewody splatane z 2–3 drutów. Skarżąca twierdzi jednak, że przewody splatane z 2–3 drutów nigdy nie były przedmiotem kartelu w ramach Club Italia. Obrót wygenerowany dzięki temu produktowi nie powinien zatem zostać uwzględniony przy obliczaniu grzywny.

Skarżąca domaga się także obniżenia grzywny na tej podstawie, że jej udział w zarzucanym naruszeniu był marginalny. Twierdzi również, że nie ma możliwości zapłaty tak wysokiej grzywny.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/36 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/36

---

Skarga wniesiona w dniu 16 września 2010 r. — Redaelli Tecna przeciwko Komisji

(Sprawa T-423/10)

()

2010/C 317/65

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Redaelli Tecna SpA (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci R. Zaccà, M. Todino i E. Cruellas Sada)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim uznano w niej, że spółka Redaelli uczestniczyła w kartelu, o którym mowa w tej decyzji, w latach 1984–1992; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim uznano w niej, że spółka Redaelli uczestniczyła w kartelu, o którym mowa w tej decyzji, w latach 1984–1992;

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim odrzucono w niej wniosek Redaelli o złagodzenie sankcji, a w konsekwencji stosowne obniżenie grzywny ze względu na współpracę Redaelli z Komisją w ramach dochodzenia, którą skarżąca podjęła składając ten wniosek; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim odrzucono w niej wniosek Redaelli o złagodzenie sankcji, a w konsekwencji stosowne obniżenie grzywny ze względu na współpracę Redaelli z Komisją w ramach dochodzenia, którą skarżąca podjęła składając ten wniosek;

| — | dalsze obniżenie grzywny nałożonej na Redaelli, zgodnie z zasadą sprawiedliwości, tytułem odszkodowania za przewlekłość postępowania. |
| --- | --- |

—

dalsze obniżenie grzywny nałożonej na Redaelli, zgodnie z zasadą sprawiedliwości, tytułem odszkodowania za przewlekłość postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej sprawie zaskarżono tę samą decyzję, która jest przedmiotem postępowania w sprawie T-385/10 ArcellorMittal Wire France i in. przeciwko Komisji.

Skarżąca podnosi w szczególności, że:

| — | Komisja dopuściła się ciężkiego naruszenia zasady równego traktowania, gdyż zastosowała podwyższone kryteria oceny jedynie w odniesieniu do Redaelli i odmówiła tej spółce złagodzenia sankcji, mimo że zgodziła się na to w przypadku innych przedsiębiorstw, których wnioski o złagodzenie sankcji stanowiły, ze względu na swą zawartość, znacznie mniejszą „wartość dodaną” niż wartość dodana wniesiona przez skarżącą. Komisja naruszyła tym samym także zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań, ponieważ zignorowała zasadniczo uzasadnione oczekiwanie skarżącej co do tego, że jej wniosek zostanie oceniony w świetle kryteriów wypracowanych w praktyce Komisji w czasie właściwym dla jego złożenia i zapisanych w komunikacie z 2002 r. |
| --- | --- |

—

Komisja dopuściła się ciężkiego naruszenia zasady równego traktowania, gdyż zastosowała podwyższone kryteria oceny jedynie w odniesieniu do Redaelli i odmówiła tej spółce złagodzenia sankcji, mimo że zgodziła się na to w przypadku innych przedsiębiorstw, których wnioski o złagodzenie sankcji stanowiły, ze względu na swą zawartość, znacznie mniejszą „wartość dodaną” niż wartość dodana wniesiona przez skarżącą. Komisja naruszyła tym samym także zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań, ponieważ zignorowała zasadniczo uzasadnione oczekiwanie skarżącej co do tego, że jej wniosek zostanie oceniony w świetle kryteriów wypracowanych w praktyce Komisji w czasie właściwym dla jego złożenia i zapisanych w komunikacie z 2002 r.

| — | Komisja błędnie twierdzi, że strony uczestniczyły w kartelu w latach 1984–1992, nie przedstawiając wystarczających dowodów na to, że kartel ten istniał we wspomnianym okresie. |
| --- | --- |

—

Komisja błędnie twierdzi, że strony uczestniczyły w kartelu w latach 1984–1992, nie przedstawiając wystarczających dowodów na to, że kartel ten istniał we wspomnianym okresie.

| — | Nadmierne wydłużenie czasu trwania postępowania administracyjnego doprowadziło do naruszenia prawa skarżącej do obrony, gdyż wezwano ją do uzyskania przemawiających na jej korzyść materiałów dowodowych w czasie, gdy nie były one już dostępne. Wpłynęło to także negatywnie na rzeczywistą ocenę wniosku skarżącej o złagodzenie sankcji. |
| --- | --- |

—

Nadmierne wydłużenie czasu trwania postępowania administracyjnego doprowadziło do naruszenia prawa skarżącej do obrony, gdyż wezwano ją do uzyskania przemawiających na jej korzyść materiałów dowodowych w czasie, gdy nie były one już dostępne. Wpłynęło to także negatywnie na rzeczywistą ocenę wniosku skarżącej o złagodzenie sankcji.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/36 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/36

---

Skarga wniesiona w dniu 18 września 2010 r. — Dosenbach-Ochsner przeciwko OHIM — Sisma (Przedstawienie prostokąta ze słoniem)

(Sprawa T-424/10)

()

2010/C 317/66

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Dosenbach-Ochsner AG Schuhe und Sport (Dietikon, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat O. Rauscher)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Sisma SpA (Mantua, Włochy)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 15 lipca 2010 r. w sprawie R 1638/2008-4; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 15 lipca 2010 r. w sprawie R 1638/2008-4;

| — | obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Graficzny znak towarowy przedstawiający prostokąt ze słoniem dla towarów należących do klas 10, 16, 21, 24 i 25

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: SISMA S.p.A.

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: Graficzne międzynarodowe i krajowe znaki towarowe przedstawiające słonia i słowny krajowy znak towarowy „elefanten” dla towarów należących do klas 24 i 25

Decyzja Wydziału Unieważnień: Oddalenie wniosku o unieważnienie

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1) w związku z jego art. 8 ust. 1 lit. b) i ust. 2 lit. a), ponieważ kolidujące ze sobą znaki towarowe są do siebie podobne pod względem pojęciowym, wizualnym i fonetycznym oraz dlatego, że skarżąca wyraźnie wskazała, że należące do niej znaki towarowe uzyskały w wysokim stopniu charakter odróżniający w następstwie ich używania na dużą skalę i ze względu na ich renomę

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/37 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/37

---

Skarga wniesiona w dniu 21 września 2010 r. — Häfele przeciwko OHIM (Mixfront)

(Sprawa T-425/10)

()

2010/C 317/67

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Häfele GmbH & Co. KG (Nagold, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Eck i J. Dönch)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 30 czerwca 2010 r. w sprawie R 338/2010-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 30 czerwca 2010 r. w sprawie R 338/2010-1;

| — | obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „Mixfront” dla towarów z klas 6 i 20.

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b), c) i d) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), ponieważ sporny wspólnotowy znak towarowy ma charakter odróżniający, nie jest opisowy i nie stanowi oznaczenia, które weszło do języka potocznego.

---

(1)  Rozporządzenie Rady z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/37 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/37

---

Skarga wniesiona w dniu 16 września 2010 r. — Moreda-Riviere Trefilerías przeciwko Komisji

(Sprawa T-426/10)

()

2010/C 317/68

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Moreda-Riviere Trefilerías, SA (Gijón, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci F. González Díaz i A. Tresandi Blanco)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności, na mocy art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, decyzji Komisji C(2010) 4387 wersja ostateczna z dnia 30 czerwca 2010 r. w sprawie COMP/38.344 — Stal do sprężania; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności, na mocy art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, decyzji Komisji C(2010) 4387 wersja ostateczna z dnia 30 czerwca 2010 r. w sprawie COMP/38.344 — Stal do sprężania;

| — | tytułem żądania ewentualnego uchylenie lub obniżenie, na podstawie art. 261 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, grzywny nałożonej we wspomnianej decyzji; oraz |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego uchylenie lub obniżenie, na podstawie art. 261 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, grzywny nałożonej we wspomnianej decyzji; oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zaskarżona w niniejszym postępowaniu decyzja jest już przedmiotem skargi w sprawie T-385/10 ArcelorMittal przeciwko Komisji.

Skarżąca podnosi zasadniczo:

| — | błędne zastosowanie art. 101 TFUE w zakresie dotyczącym przypisania MRT odpowiedzialności za domniemane naruszenie wspomnianego artykułu, ponieważ z jednej strony to TYCSA (PSC), a nie MRT, jest odpowiedzialna za domniemany udział TYCSA S.L. w zachowaniach opisanych w zaskarżonej decyzji i z drugiej strony TYCSA S.L. nie była członkiem tej samej jednostki gospodarczej co GSW/TYCSA. W rezultacie MRT nie można przypisywać jakiejkolwiek odpowiedzialności za zachowanie TYCSA S.L. i TYCSA PSC. |
| --- | --- |

—

błędne zastosowanie art. 101 TFUE w zakresie dotyczącym przypisania MRT odpowiedzialności za domniemane naruszenie wspomnianego artykułu, ponieważ z jednej strony to TYCSA (PSC), a nie MRT, jest odpowiedzialna za domniemany udział TYCSA S.L. w zachowaniach opisanych w zaskarżonej decyzji i z drugiej strony TYCSA S.L. nie była członkiem tej samej jednostki gospodarczej co GSW/TYCSA. W rezultacie MRT nie można przypisywać jakiejkolwiek odpowiedzialności za zachowanie TYCSA S.L. i TYCSA PSC.

| — | błędna ocena, zarówno pod względem faktycznym, jak i prawnym, zarzucanych skarżącej zachowań, ponieważ Komisja mylnie stwierdziła, że ogół porozumień i spotkań, które miały miejsce w różnych państwach członkowskich, stanowi jednolite i ciągłe naruszenie art. 101 TFUE. Ponadto wykazane porozumienia nie stanowią żadnego spójnego zbioru działań mających na celu osiągnięcie pojedynczego celu. |
| --- | --- |

—

błędna ocena, zarówno pod względem faktycznym, jak i prawnym, zarzucanych skarżącej zachowań, ponieważ Komisja mylnie stwierdziła, że ogół porozumień i spotkań, które miały miejsce w różnych państwach członkowskich, stanowi jednolite i ciągłe naruszenie art. 101 TFUE. Ponadto wykazane porozumienia nie stanowią żadnego spójnego zbioru działań mających na celu osiągnięcie pojedynczego celu.

Tytułem ewentualnym skarżąca wnosi o uchylenie lub obniżenie grzywny z uwagi na naruszenie zasad proporcjonalności, uzasadnionych oczekiwań, niedziałania prawa wstecz i pewności prawa, zważywszy na to, że przy obliczaniu wysokości grzywny nie zastosowano wytycznych z 1998 r., nie uwzględniono określonych okoliczności łagodzących, dopuszczono się naruszenia prawa do obrony i nie dopełniono obowiązku uzasadnienia.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/38 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/38

---

Skarga wniesiona w dniu 16 września 2010 r. — Trefilerías Quijano przeciwko Komisji

(Sprawa T-427/10)

()

2010/C 317/69

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Trefilerías Quijano, SA (Los Corrales de Buelna, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci E. González Díaz i A. Tresandí Blanco)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności, na mocy art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, decyzji Komisji C(2010) 4387 wersja ostateczna z dnia 30 czerwca 2010 r. w sprawie COMP/38.344 — Stal do sprężania; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności, na mocy art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, decyzji Komisji C(2010) 4387 wersja ostateczna z dnia 30 czerwca 2010 r. w sprawie COMP/38.344 — Stal do sprężania;

| — | tytułem żądania ewentualnego uchylenie lub obniżenie, na podstawie art. 261 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, grzywny nałożonej we wspomnianej decyzji; oraz |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego uchylenie lub obniżenie, na podstawie art. 261 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, grzywny nałożonej we wspomnianej decyzji; oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zaskarżona w niniejszym postępowaniu decyzja jest już przedmiotem skargi w sprawie T-426/10 Moreda-Riviere Trefilerías przeciwko Komisji.

Zarzuty i główne argumenty pokrywają się z tymi przedstawionymi w wyżej wskazanej sprawie.

Skarżąca sprzeciwia się przypisaniu jej odpowiedzialności za domniemane naruszenie art. 101 TFUE.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/38 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/38

---

Skarga wniesiona w dniu 16 września 2010 r. — Trenzas y Cables de Acero przeciwko Komisji

(Sprawa T-428/10)

()

2010/C 317/70

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Trenzas y Cables de Acero PSC, SL (Santander, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci E. González Díaz i A. Tresandí Blanco)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności, na mocy art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, decyzji Komisji C(2010) 4387 wersja ostateczna z dnia 30 czerwca 2010 r. w sprawie COMP/38.344 — Stal do sprężania; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności, na mocy art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, decyzji Komisji C(2010) 4387 wersja ostateczna z dnia 30 czerwca 2010 r. w sprawie COMP/38.344 — Stal do sprężania;

| — | tytułem żądania ewentualnego uchylenie lub obniżenie, na podstawie art. 261 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, grzywny nałożonej we wspomnianej decyzji; oraz |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego uchylenie lub obniżenie, na podstawie art. 261 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, grzywny nałożonej we wspomnianej decyzji; oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zaskarżona w niniejszym postępowaniu decyzja jest już przedmiotem skargi w sprawie T-426/10 Moreda-Riviere Trefilerías przeciwko Komisji.

Zarzuty i główne argumenty pokrywają się z tymi przedstawionymi w wyżej wskazanej sprawie.

Skarżąca zarzuca Komisji błędne zastosowanie, zarówno pod względem faktycznym, jak i prawnym, art. 101 TFUE w zakresie dotyczącym przypisania TYCSA odpowiedzialności za domniemane naruszenie wspomnianego artykułu, ponieważ Komisja przypisała TYCSA odpowiedzialność za zachowanie opisane w zaskarżonej decyzji jako domniemanemu członkowi jednostki gospodarczej tworzonej przez rozmaite podmioty prawne (GSW, TQ, MRT i samą TYCSA PSC) od dnia 30 listopada 1992 r. do dnia 19 września 2002 r.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/39 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/39

---

Skarga wniesiona w dniu 17 września 2010 r. — Magnesitas de Rubián i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-430/10)

()

2010/C 317/71

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Magnesitas de Rubián, SA (Incio, Hiszpania), Magnesitas Navarras, SA (Zubiri, Hiszpania), Ellinikoi Lefkolithoi Anonimos Metalleftiki Viomichaniki Naftiliaki kai Emporiki Etaireia (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: H. Brokelmann i P. Martínez Lage Sobredo, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | Tytułem żądania głównego stwierdzenie nieważności części 3 dokumentu referencyjnego w sprawie najlepszych dostępnych technik w przemyśle cementowym, przemyśle wapienniczym i przemyśle tlenku magnezu (Dz.U. C 166 z 25.6.2010), jak również odniesień do przemysłu tlenku magnezu występujących w innych częściach tego dokumentu; |
| --- | --- |

—

Tytułem żądania głównego stwierdzenie nieważności części 3 dokumentu referencyjnego w sprawie najlepszych dostępnych technik w przemyśle cementowym, przemyśle wapienniczym i przemyśle tlenku magnezu (Dz.U. C 166 z 25.6.2010), jak również odniesień do przemysłu tlenku magnezu występujących w innych częściach tego dokumentu;

| — | tytułem żądania ewentualnego i w przypadku gdy Sąd nie stwierdzi nieważności w całości części 3 omawianego aktu, stwierdzenie nieważności jego części 3.5.5.4 w szczególności łącznie z limitami emisji określonymi w tabeli 3.11 oraz |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego i w przypadku gdy Sąd nie stwierdzi nieważności w całości części 3 omawianego aktu, stwierdzenie nieważności jego części 3.5.5.4 w szczególności łącznie z limitami emisji określonymi w tabeli 3.11 oraz

| — | w każdym razie, obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

w każdym razie, obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga jest skierowana przeciwko aktowi przyjętemu przez Komisję w ramach dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/1/WE z dnia 15 stycznia 2008 r. dotyczącej zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli (1), która ustanawia system kontroli zanieczyszczeń i przewiduje mechanizm pozwolenia dla określonych instalacji przemysłowych.

W omawianym akcie rozważa się jako najlepszą dostępną technikę (NDT) ograniczanie emisji SOx pochodzących z wytwarzanych gazów i ustala się limity emisji SOx, które, poza tym, że są niższe niż w jakimkolwiek innym sektorze, są jedynie możliwe do osiągnięcia zdaniem skarżących poprzez wykorzystanie metod, które wywołują poważne szkody środowiskowe. Z drugiej strony, skarżące twierdzą, że rzeczone limity zostały ustalone na podstawie danych przedstawionych przez tylko jedno przedsiębiorstwo z pominięciem ustanowionego w tym celu postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżące podnoszą cztery zarzuty.

| — | Brak uprawnień Komisji Europejskiej.
  W tym względzie skarżące twierdzą, że Komisja nie posiadała uprawnień do włączenia wytwarzania tlenku magnezu do zaskarżonego aktu. |
| --- | --- |

—

Brak uprawnień Komisji Europejskiej.

W tym względzie skarżące twierdzą, że Komisja nie posiadała uprawnień do włączenia wytwarzania tlenku magnezu do zaskarżonego aktu.

| — | Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych
  Zdaniem skarżących zaskarżony akt dotknięty jest trzema istotnymi wymogami proceduralnymi:






  — | Nieprzekazaniem skarżącym informacji o rozpoczęciu postępowania opracowywania zaskarżonego aktu i ich opóźnionym w nim udziale; |
| --- | --- | --- |

—

Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych

Zdaniem skarżących zaskarżony akt dotknięty jest trzema istotnymi wymogami proceduralnymi:

—

Nieprzekazaniem skarżącym informacji o rozpoczęciu postępowania opracowywania zaskarżonego aktu i ich opóźnionym w nim udziale;

| — | nieuwzględnieniem w zaskarżonym akcie „split views” przedstawionych przez skarżące oraz |
| --- | --- |

—

nieuwzględnieniem w zaskarżonym akcie „split views” przedstawionych przez skarżące oraz

| — | niezachowaniem terminu ustanowionego na ocenę ostatecznego projektu zaskarżonego aktu. |
| --- | --- |

—

niezachowaniem terminu ustanowionego na ocenę ostatecznego projektu zaskarżonego aktu.

| — | Naruszenie art. 1 dyrektywy 2008/1/WE dotyczącej zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli z tego względu, że zaskarżony akt narusza cel ustanowiony w art. 1 omawianej dyrektywy tzn. ochronę środowiska jako całość. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 1 dyrektywy 2008/1/WE dotyczącej zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli z tego względu, że zaskarżony akt narusza cel ustanowiony w art. 1 omawianej dyrektywy tzn. ochronę środowiska jako całość.

| — | Naruszenie ogólnej zasady równego traktowania.
  Skarżące uważają, że zaskarżony akt narusza zasadę równego traktowania traktując w taki sam sposób przedsiębiorstwa znajdujące się w odmiennych sytuacjach. |
| --- | --- |

—

Naruszenie ogólnej zasady równego traktowania.

Skarżące uważają, że zaskarżony akt narusza zasadę równego traktowania traktując w taki sam sposób przedsiębiorstwa znajdujące się w odmiennych sytuacjach.

---

(1)  Dz.U. L 24 s. 8.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/40 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/40

---

Skarga wniesiona w dniu 24 września 2010 r. — Nencini przeciwko Parlamentowi

(Sprawa T-431/10)

()

2010/C 317/72

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Riccardo Nencini (Florencja, Włochy) (przedstawiciel: adwokat F. Bertini)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania strony skarżącej

| — | zasadniczo: z powodów przedstawionych w skardze stwierdzenie nieważności decyzji Sekretariatu Generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lipca 2010 r. zaadresowanej do Roberto Nenciniego; pisma dyrektora generalnego Dyrekcji generalnej ds. finansów Parlamentu Europejskiego nr 312331 z dnia 4 sierpnia 2010 r. zaadresowanego do Roberto Nenciniego i w razie potrzeby innych aktów z nimi związanych; |
| --- | --- |

—

zasadniczo: z powodów przedstawionych w skardze stwierdzenie nieważności decyzji Sekretariatu Generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lipca 2010 r. zaadresowanej do Roberto Nenciniego; pisma dyrektora generalnego Dyrekcji generalnej ds. finansów Parlamentu Europejskiego nr 312331 z dnia 4 sierpnia 2010 r. zaadresowanego do Roberto Nenciniego i w razie potrzeby innych aktów z nimi związanych;

| — | ewentualnie: stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji poprzez odesłanie sprawy do Sekretariatu Generalnego Parlamentu Europejskiego w celu należnego ustalenia zakwestionowanej kwoty; |
| --- | --- |

—

ewentualnie: stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji poprzez odesłanie sprawy do Sekretariatu Generalnego Parlamentu Europejskiego w celu należnego ustalenia zakwestionowanej kwoty;

| — | w każdym razie, obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

w każdym razie, obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi, skarżący, który był posłem do Parlamentu Europejskiego w trakcie kadencji 1994-1999 podnosi następujące zarzuty:

| — | naruszenie przepisów Unii Europejskiej z zakresu znajdujących zastosowanie języków i w efekcie naruszenie zasady rzetelnego postępowania oraz zasady skutecznej ochrony w zakresie w jakim dwa zaskarżone akty powinny były zostać sporządzone w języku włoskim, czyli języku państwa członkowskiego, którego obywatelem jest skarżący; |
| --- | --- |

—

naruszenie przepisów Unii Europejskiej z zakresu znajdujących zastosowanie języków i w efekcie naruszenie zasady rzetelnego postępowania oraz zasady skutecznej ochrony w zakresie w jakim dwa zaskarżone akty powinny były zostać sporządzone w języku włoskim, czyli języku państwa członkowskiego, którego obywatelem jest skarżący;

| — | niedopuszczalność żądania kredytowego ze względu na przedawnienie prawa do wniesienia żądania w tym zakresie; |
| --- | --- |

—

niedopuszczalność żądania kredytowego ze względu na przedawnienie prawa do wniesienia żądania w tym zakresie;

| — | naruszenie zasady kontradyktoryjności i skuteczności ochrony. W tym względzie zostało podniesione, że w przypadku skarżącego Sekretariat Generalny Parlamentu Europejskiego podjął ostateczną decyzje w oparciu o okoliczności faktyczne i ocenę prawną, które po części różnią się od podjętych wcześniej w tym zakresie ustaleń i o których skarżący został powiadomiony; |
| --- | --- |

—

naruszenie zasady kontradyktoryjności i skuteczności ochrony. W tym względzie zostało podniesione, że w przypadku skarżącego Sekretariat Generalny Parlamentu Europejskiego podjął ostateczną decyzje w oparciu o okoliczności faktyczne i ocenę prawną, które po części różnią się od podjętych wcześniej w tym zakresie ustaleń i o których skarżący został powiadomiony;

| — | naruszenie przepisów dotyczących dodatków dla posłów do Parlamentu Europejskiego, w niniejszym przypadku dodatku na podróż poprzez pominiecie okoliczności, że w trakcie pełnienia mandatu posła do PE miejscem zamieszkania skarżącego był Rzym. To bowiem w tym mieście, będącym stolicą Włoch i stanowiącym centrum polityki krajowej Riccardo Nencini stale prowadził działalność polityczną w charakterze krajowego przywódcy partii politycznej; |
| --- | --- |

—

naruszenie przepisów dotyczących dodatków dla posłów do Parlamentu Europejskiego, w niniejszym przypadku dodatku na podróż poprzez pominiecie okoliczności, że w trakcie pełnienia mandatu posła do PE miejscem zamieszkania skarżącego był Rzym. To bowiem w tym mieście, będącym stolicą Włoch i stanowiącym centrum polityki krajowej Riccardo Nencini stale prowadził działalność polityczną w charakterze krajowego przywódcy partii politycznej;

| — | naruszenie przepisów dotyczących dodatków dla posłów do Parlamentu Europejskiego, w niniejszym przypadku dodatku na zatrudnienie asystentów w sekretariacie. Skarżący wyjaśnia, że zapewnił, iż wszystkie dodatki z tego zakresu zostały przekazane osobom zatrudnionym w jego sekretariacie i że nie zatrzymał on dla siebie żadnej z tych kwot; |
| --- | --- |

—

naruszenie przepisów dotyczących dodatków dla posłów do Parlamentu Europejskiego, w niniejszym przypadku dodatku na zatrudnienie asystentów w sekretariacie. Skarżący wyjaśnia, że zapewnił, iż wszystkie dodatki z tego zakresu zostały przekazane osobom zatrudnionym w jego sekretariacie i że nie zatrzymał on dla siebie żadnej z tych kwot;

| — | skarżący podnosi wreszcie naruszenie zasady proporcjonalności. |
| --- | --- |

—

skarżący podnosi wreszcie naruszenie zasady proporcjonalności.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/40 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/40

---

Skarga wniesiona w dniu 17 września 2010 r. — Vivendi przeciwko Komisji

(Sprawa T-432/10)

()

2010/C 317/73

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Vivendi (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci M. Struys, O. Fréget i J.Y. Ollier)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 2 lipca 2010 r. wydanej w sprawie COMP/C-1/39.653 — Vivendi & Iliad przeciwko France Télécom, w której Komisja nie uwzględniła skargi z dnia 2 marca 2009 r. złożonej do Komisji przez Vivendi na podstawie art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003, dotyczącej praktyk France Télécom uznanych za sprzeczne z art. 102 TFUE; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 2 lipca 2010 r. wydanej w sprawie COMP/C-1/39.653 — Vivendi & Iliad przeciwko France Télécom, w której Komisja nie uwzględniła skargi z dnia 2 marca 2009 r. złożonej do Komisji przez Vivendi na podstawie art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003, dotyczącej praktyk France Télécom uznanych za sprzeczne z art. 102 TFUE;

| — | obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przed Sądem przez skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przed Sądem przez skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

| — | Skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2010) 4730 z dnia 2 lipca 2010 r., nieuwzględniającej, ze względu na brak interesu wspólnotowego, skargi złożonej przez skarżącą do Komisji przeciwko France Télécom, dotyczącej rzekomych nadużyć pozycji dominującej, z naruszeniem art. 102 TFUE, na francuskim rynku usług szerokopasmowych i abonamentu telefonicznego, wynikających według skarżącej ze stosowania przez France Télécom dyskryminacji strukturalnej przy ustalaniu ceny usług hurtowych na rzecz detalicznej części jej przedsiębiorstwa i utrzymywaniu zawyżonej ceny rekurencyjnego dostępu do pętli lokalnej. |
| --- | --- |

—

Skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2010) 4730 z dnia 2 lipca 2010 r., nieuwzględniającej, ze względu na brak interesu wspólnotowego, skargi złożonej przez skarżącą do Komisji przeciwko France Télécom, dotyczącej rzekomych nadużyć pozycji dominującej, z naruszeniem art. 102 TFUE, na francuskim rynku usług szerokopasmowych i abonamentu telefonicznego, wynikających według skarżącej ze stosowania przez France Télécom dyskryminacji strukturalnej przy ustalaniu ceny usług hurtowych na rzecz detalicznej części jej przedsiębiorstwa i utrzymywaniu zawyżonej ceny rekurencyjnego dostępu do pętli lokalnej.

Na poparcie swojej skargi skarżąca podnosi szereg zarzutów dotyczących w szczególności:

| — | naruszeń prawa, oczywistych błędów w ocenie i uchybień obowiązkowi dokładnego zbadania przy ocenie zagrożeń, które zarzucane praktyki powodują dla funkcjonowania rynku wewnętrznego, ponieważ Komisja ograniczyła się i) do zbadania wyłącznie średniego poziomu cen usług szerokopasmowych na rynku detalicznym, bez zbadania, czy ów poziom cen rzeczywiście mógł wykazać istnienie zarzucanych praktyk, oraz ii) do subiektywnej oceny przestarzałego charakteru świadczenia usługi abonamentu telefonicznego; |
| --- | --- |

—

naruszeń prawa, oczywistych błędów w ocenie i uchybień obowiązkowi dokładnego zbadania przy ocenie zagrożeń, które zarzucane praktyki powodują dla funkcjonowania rynku wewnętrznego, ponieważ Komisja ograniczyła się i) do zbadania wyłącznie średniego poziomu cen usług szerokopasmowych na rynku detalicznym, bez zbadania, czy ów poziom cen rzeczywiście mógł wykazać istnienie zarzucanych praktyk, oraz ii) do subiektywnej oceny przestarzałego charakteru świadczenia usługi abonamentu telefonicznego;

| — | niewystarczającego uzasadnienia, naruszeń prawa, błędów faktycznych i oczywistych błędów w ocenie, ponieważ Komisja uznała możliwość stwierdzenia wystąpienia naruszenia za bardzo ograniczoną, gdyż:






  — | nie zbadała kwestii dyskryminacyjnego charakteru rzeczywiście stosowanych cen w odniesieniu do rzeczywiście wyświadczonych usług i błędnie stwierdziła, że postępowanie wstępne nie wykazało istnienia poszlak ani dowodów; |
| --- | --- | --- |

—

niewystarczającego uzasadnienia, naruszeń prawa, błędów faktycznych i oczywistych błędów w ocenie, ponieważ Komisja uznała możliwość stwierdzenia wystąpienia naruszenia za bardzo ograniczoną, gdyż:

—

nie zbadała kwestii dyskryminacyjnego charakteru rzeczywiście stosowanych cen w odniesieniu do rzeczywiście wyświadczonych usług i błędnie stwierdziła, że postępowanie wstępne nie wykazało istnienia poszlak ani dowodów;

| — | stwierdziła, że metoda obliczeń wykorzystywana przez France Télécom w celu ustalenia cen dostępu do pętli lokalnej została zatwierdzona przez Autorité de régulation des communications électroniques et des postes (francuski organ regulacji komunikacji i poczty) (ARCEP) i uznała, że fakt, iż France Télécom przekazała ARCEP błędne informacje, bez próby ich sprostowania, ze względu na użytą metodę pozbawiony jest znaczenia; |
| --- | --- |

—

stwierdziła, że metoda obliczeń wykorzystywana przez France Télécom w celu ustalenia cen dostępu do pętli lokalnej została zatwierdzona przez Autorité de régulation des communications électroniques et des postes (francuski organ regulacji komunikacji i poczty) (ARCEP) i uznała, że fakt, iż France Télécom przekazała ARCEP błędne informacje, bez próby ich sprostowania, ze względu na użytą metodę pozbawiony jest znaczenia;

| — | zniekształciła przedmiot przedstawionych przez skarżącą testów na wykluczenie, jakim było ustalenie skutków zarzucanych praktyk; |
| --- | --- |

—

zniekształciła przedmiot przedstawionych przez skarżącą testów na wykluczenie, jakim było ustalenie skutków zarzucanych praktyk;

| — | pominięcia gwarancji mających zastosowanie do badania skarg i do decyzji umarzających postępowanie w sprawie nadużycia pozycji dominującej, ponieważ skarżąca i) nie miała natychmiastowego dostępu do pism strony przeciwnej i do akt sprawy oraz ii) nie miała czasu na przedstawienie swoich uwag dotyczących tych dokumentów. |
| --- | --- |

—

pominięcia gwarancji mających zastosowanie do badania skarg i do decyzji umarzających postępowanie w sprawie nadużycia pozycji dominującej, ponieważ skarżąca i) nie miała natychmiastowego dostępu do pism strony przeciwnej i do akt sprawy oraz ii) nie miała czasu na przedstawienie swoich uwag dotyczących tych dokumentów.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/41 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/41

---

Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 13 lipca 2010 r. w sprawie F-103/09, Allen i in. przeciwko Komisji, wniesione w dniu 20 września 2010 r. przez Allena i in.

(Sprawa T-433/10 P)

()

2010/C 317/74

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: John Allen (Horspath, Zjednoczone Królestwo) i in. (przedstawiciele: K. Lasok, QC i B. Lask, Barristers)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uwzględnienie odwołania; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie odwołania;

| — | uchylenie postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 13 lipca 2010 r. w sprawie F-103/09; |
| --- | --- |

—

uchylenie postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 13 lipca 2010 r. w sprawie F-103/09;

| — | oddalenie pierwszego i drugiego zarzutu niedopuszczalności podniesionych przez drugą stronę postępowania; |
| --- | --- |

—

oddalenie pierwszego i drugiego zarzutu niedopuszczalności podniesionych przez drugą stronę postępowania;

| — | obciążenie drugiej strony postępowania kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie drugiej strony postępowania kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

W drodze niniejszego odwołania wnoszący je dążą do uchylenia postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (SSP) z dnia 13 lipca 2010 r. w sprawie F-103/09 Allen i in. przeciwko Komisji, którym SSP odrzucił jako niedopuszczalną skargę o odszkodowanie i o stwierdzenie nieważności decyzji o odmowie naprawienia szkody związanej z okolicznością, że wnoszący odwołanie nie zostali zatrudnieni jako członkowie personelu tymczasowego w okresie, podczas którego pracowali we wspólnym przedsiębiorstwie Joint European Torus (JET).

Na poparcie odwołania wnoszący je podnoszą, że stwierdzając, iż obowiązek podjęcia działań w rozsądnym terminie znajduje zastosowanie do niniejszego przypadku, tudzież nawet gdyby tak było poprzez swoje ustalenia w przedmiocie początku biegu i czasu trwania tego terminu SSP orzekł niezgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości i z podstawowymi zasadami prawa UE.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/41 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/41

---

Skarga wniesiona w dniu 15 września 2010 r. — Hit Groep przeciwko Komisji

(Sprawa T-436/10)

()

2010/C 317/75

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Hit Groep BV (Haarlem, Niderlandy) (przedstawiciele: G. van der Wal, G. Oosterhuis i H. Albers, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jaki dotyczy ona skarżącej, a w szczególności — jej art. 1 pkt 9 lit. b), art. 2 pkt 9, oraz art. 4 pkt 22, oraz, tytułem żądania ewentualnego, uchylenie grzywny nałożonej na skarżącą w art. 2 pkt 9 tej decyzji lub też zmniejszenie jej kwoty w sposób zgodny z zasadą słuszności; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jaki dotyczy ona skarżącej, a w szczególności — jej art. 1 pkt 9 lit. b), art. 2 pkt 9, oraz art. 4 pkt 22, oraz, tytułem żądania ewentualnego, uchylenie grzywny nałożonej na skarżącą w art. 2 pkt 9 tej decyzji lub też zmniejszenie jej kwoty w sposób zgodny z zasadą słuszności;

| — | obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przez skarżącą w ramach niniejszego postępowania, w tym także kosztami porad prawnych. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przez skarżącą w ramach niniejszego postępowania, w tym także kosztami porad prawnych.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga dotyczy skierowanej do skarżącej decyzji Komisji z dnia 30 czerwca 2010 r. C(2010) 4387 wersja ostateczna w sprawie COMP/38.344 — Stal sprężająca.

Skarżąca opiera swą skargę na pięciu zarzutach.

| — | Po pierwsze, Komisja zdaniem skarżącej błędnie i z naruszeniem prawa stwierdziła w art. 1 zaskarżonej decyzji, że ta ostatnia naruszała art. 101 TFUE oraz art. 53 porozumienia EOG w okresie od dnia 1 stycznia 1998 r. do dnia 17 stycznia 2002 r., lub co najmniej nie uzasadniła tego stwierdzenia w wystarczający sposób.
  W jej opinii Komisja w niedostatecznie uzasadniła przyczyny, dla których naruszyła ona art. 101 TFUE i dla których została ona przez Komisję włączona do tej sprawy w charakterze innym niż „akcjonariusz o decydującym wpływie” w okresie od dnia 1 stycznia 1998 r. do dnia 17 stycznia 2002 r. |
| --- | --- |

—

Po pierwsze, Komisja zdaniem skarżącej błędnie i z naruszeniem prawa stwierdziła w art. 1 zaskarżonej decyzji, że ta ostatnia naruszała art. 101 TFUE oraz art. 53 porozumienia EOG w okresie od dnia 1 stycznia 1998 r. do dnia 17 stycznia 2002 r., lub co najmniej nie uzasadniła tego stwierdzenia w wystarczający sposób.

W jej opinii Komisja w niedostatecznie uzasadniła przyczyny, dla których naruszyła ona art. 101 TFUE i dla których została ona przez Komisję włączona do tej sprawy w charakterze innym niż „akcjonariusz o decydującym wpływie” w okresie od dnia 1 stycznia 1998 r. do dnia 17 stycznia 2002 r.

| — | Po drugie, Komisja zdaniem skarżącej błędnie i z naruszeniem prawa naruszyła na skarżącą grzywnę. W jej opinii fakt nałożenia w decyzji z dnia 30 czerwca 2010 r. grzywny na przedsiębiorstwo takie jak skarżąca, które nie prowadzi działalności od dnia 1 listopada 2004 r., jest sprzeczne z celem art. 101 TFUE, wspólnotową polityką w dziedzinie stosowania grzywien oraz zasadą proporcjonalności. |
| --- | --- |

—

Po drugie, Komisja zdaniem skarżącej błędnie i z naruszeniem prawa naruszyła na skarżącą grzywnę. W jej opinii fakt nałożenia w decyzji z dnia 30 czerwca 2010 r. grzywny na przedsiębiorstwo takie jak skarżąca, które nie prowadzi działalności od dnia 1 listopada 2004 r., jest sprzeczne z celem art. 101 TFUE, wspólnotową polityką w dziedzinie stosowania grzywien oraz zasadą proporcjonalności.

| — | Po trzecie, Komisja zdaniem skarżącej błędnie i z naruszeniem prawa stwierdziła w art. 1 pkt 9 zaskarżonej decyzji, że skarżąca naruszyła art. 101 TFUE oraz art. 53 porozumienia EOG i nałożyła z tego względu na skarżącą grzywnę w wysokości 6 934 000 EUR, ponieważ, zdaniem Komisji, skarżąca była solidarnie ze spółką Nedri Spanstaal odpowiedzialna naruszenie w okresie od dnia 1 stycznia 1998 r. do dnia 17 stycznia 2002 r.
  Skarżąca twierdzi, że w okresie od dnia 1 stycznia 1998 r. do dnia 17 stycznia 2002 r. była ona finansową spółką holdingową, która nie wywierała „decydującego wpływu” na spółkę Nedri Spanstaal i która nie mogła wobec tego być uznaną za odpowiedzialną za naruszenie prawa konkurencji popełnione przez spółkę Nedri Spanstaal. |
| --- | --- |

—

Po trzecie, Komisja zdaniem skarżącej błędnie i z naruszeniem prawa stwierdziła w art. 1 pkt 9 zaskarżonej decyzji, że skarżąca naruszyła art. 101 TFUE oraz art. 53 porozumienia EOG i nałożyła z tego względu na skarżącą grzywnę w wysokości 6 934 000 EUR, ponieważ, zdaniem Komisji, skarżąca była solidarnie ze spółką Nedri Spanstaal odpowiedzialna naruszenie w okresie od dnia 1 stycznia 1998 r. do dnia 17 stycznia 2002 r.

Skarżąca twierdzi, że w okresie od dnia 1 stycznia 1998 r. do dnia 17 stycznia 2002 r. była ona finansową spółką holdingową, która nie wywierała „decydującego wpływu” na spółkę Nedri Spanstaal i która nie mogła wobec tego być uznaną za odpowiedzialną za naruszenie prawa konkurencji popełnione przez spółkę Nedri Spanstaal.

| — | Po czwarte, tytułem ewentualnym, skarżąca podnosi, że Komisja błędnie i z naruszeniem prawa nałożyła na nią grzywnę w wysokości 6 934 000 EUR, podczas gdy powinna była nie nakładać grzywny lub nałożyć grzywnę w znacznie niższej kwocie.






  — | W opinii skarżącej Komisja nie powinna była przyjmować wielkości jej obrotów w 2003 r. jako podstawy dla ustalenie pułapu 10 % dla nałożonej na skarżącą grzywny, a, w przypadku odejścia od ustanowionej w art. 23 ust. 2 rozporządzenia (CE) nr 1/2003 zasady ogólnej, Komisja powinna była co najmniej przewidzieć konsekwencje, jakie, w świetle celów tego uregulowania, odejście to będzie miało w tym konkretnym przypadku. Grzywna ta nie jest zatem proporcjonalna do znaczenia przedsiębiorstwa i nie spełnia warunków określonych w orzecznictwie. |
| --- | --- | --- |

—

Po czwarte, tytułem ewentualnym, skarżąca podnosi, że Komisja błędnie i z naruszeniem prawa nałożyła na nią grzywnę w wysokości 6 934 000 EUR, podczas gdy powinna była nie nakładać grzywny lub nałożyć grzywnę w znacznie niższej kwocie.

—

W opinii skarżącej Komisja nie powinna była przyjmować wielkości jej obrotów w 2003 r. jako podstawy dla ustalenie pułapu 10 % dla nałożonej na skarżącą grzywny, a, w przypadku odejścia od ustanowionej w art. 23 ust. 2 rozporządzenia (CE) nr 1/2003 zasady ogólnej, Komisja powinna była co najmniej przewidzieć konsekwencje, jakie, w świetle celów tego uregulowania, odejście to będzie miało w tym konkretnym przypadku. Grzywna ta nie jest zatem proporcjonalna do znaczenia przedsiębiorstwa i nie spełnia warunków określonych w orzecznictwie.

| — | Komisja powinna była przyznać skarżącej takie samo zmniejszenie kwoty grzywny z tytułu współpracy, jakie przyznała spółce Nedri Spanstaal. |
| --- | --- |

—

Komisja powinna była przyznać skarżącej takie samo zmniejszenie kwoty grzywny z tytułu współpracy, jakie przyznała spółce Nedri Spanstaal.

| — | Komisja błędnie przeprowadziła odrębne obliczenie grzywny skarżącej, a powinna była ograniczyć tą grzywnę do ułamka grzywny nałożonej na spółkę Nedri Spanstaal. Skierowanie decyzji do skarżącej wynika z tego, że miała ona w spółce Nedri Spanstaal udział wynoszący 48/224 w łącznym okresie, w trakcie którego ta ostatnia spółka popełniła naruszenie; grzywna ta narusza zatem zasadę proporcjonalności. |
| --- | --- |

—

Komisja błędnie przeprowadziła odrębne obliczenie grzywny skarżącej, a powinna była ograniczyć tą grzywnę do ułamka grzywny nałożonej na spółkę Nedri Spanstaal. Skierowanie decyzji do skarżącej wynika z tego, że miała ona w spółce Nedri Spanstaal udział wynoszący 48/224 w łącznym okresie, w trakcie którego ta ostatnia spółka popełniła naruszenie; grzywna ta narusza zatem zasadę proporcjonalności.

| — | Komisja naruszyła zasadę proporcjonalności nie uwzględniając, po zastosowaniu pułapu 10 %, stosunkowo ograniczonego okresu w odniesieniu do którego skarżąca została odpowiedzialna za naruszenie popełnione przez spółkę Nedri Spanstaal, stosunkowo ograniczonego charakteru jej odpowiedzialności oraz ograniczonej wielkości jej obrotów. |
| --- | --- |

—

Komisja naruszyła zasadę proporcjonalności nie uwzględniając, po zastosowaniu pułapu 10 %, stosunkowo ograniczonego okresu w odniesieniu do którego skarżąca została odpowiedzialna za naruszenie popełnione przez spółkę Nedri Spanstaal, stosunkowo ograniczonego charakteru jej odpowiedzialności oraz ograniczonej wielkości jej obrotów.

| — | Komisja naruszyła zasadę równości traktowania nie uwzględniając, po zastosowaniu pułapu 10 %, stosunkowo ograniczonego okresu, w odniesieniu do którego skarżąca została odpowiedzialna za naruszenie popełnione przez spółkę Nedri Spanstaal. Z orzecznictwa wynika, że wymiar grzywny jest także uzależniony od okresu, w jakim ukarane przedsiębiorstwo było solidarnie odpowiedzialne za naruszenie. Fakt, że kwota grzywny nałożonej na skarżącą jest wyższa od kwoty grzywny nałożonej na spółkę Nedri Spanstaal, jest sprzeczny z tą zasadą. |
| --- | --- |

—

Komisja naruszyła zasadę równości traktowania nie uwzględniając, po zastosowaniu pułapu 10 %, stosunkowo ograniczonego okresu, w odniesieniu do którego skarżąca została odpowiedzialna za naruszenie popełnione przez spółkę Nedri Spanstaal. Z orzecznictwa wynika, że wymiar grzywny jest także uzależniony od okresu, w jakim ukarane przedsiębiorstwo było solidarnie odpowiedzialne za naruszenie. Fakt, że kwota grzywny nałożonej na skarżącą jest wyższa od kwoty grzywny nałożonej na spółkę Nedri Spanstaal, jest sprzeczny z tą zasadą.

| — | Po piąte, tytułem ewentualnym, skarżąca twierdzi, że Komisja uchybiła swemu obowiązkowi wydania decyzji w rozsądnym terminie zgodnie z art 6 ust. 1 EKPC oraz art. 41 ust. 1 karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Przy określaniu kwoty grzywny Komisja błędnie nie wzięła pod uwagę przekroczenia rozsądnego terminu. W niniejszym przypadku rozpatrywane postępowanie trwało 94 miesiące, co stanowi zdaniem skarżącej nierozsądnie długi okres czasu. |
| --- | --- |

—

Po piąte, tytułem ewentualnym, skarżąca twierdzi, że Komisja uchybiła swemu obowiązkowi wydania decyzji w rozsądnym terminie zgodnie z art 6 ust. 1 EKPC oraz art. 41 ust. 1 karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Przy określaniu kwoty grzywny Komisja błędnie nie wzięła pod uwagę przekroczenia rozsądnego terminu. W niniejszym przypadku rozpatrywane postępowanie trwało 94 miesiące, co stanowi zdaniem skarżącej nierozsądnie długi okres czasu.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/43 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/43

---

Skarga wniesiona w dniu 22 września 2010 r. — Gasp SA granen & producten przeciwko Komisji

(Sprawa T-437/10)

()

2010/C 317/76

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Gasp SA granen & producten (Zoersel, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci C. Ronse i A. Hansebout)

Strona pozwana: Unia Europejska, reprezentowana przez Komisję Europejską

Żądania strony skarżącej

Skarżąca wnosi o stwierdzenie pozaumownej odpowiedzialności Unii Europejskiej i nakazanie jej naprawienia szkody poniesionej przez skarżącą, w szczególności zapłaty kwoty 295 690,43 EUR wraz z belgijskimi odsetkami ustawowymi od chwili, w której uiściła dane należności przywozowe, i nakazanie Unii zapłaty tymczasowej kwoty 30 000 EUR wraz z belgijskimi odsetkami ustawowymi za pozostałą poniesioną przez nią szkodę.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca domaga się naprawienia szkody, którą zgodnie z jej wyjaśnieniami poniosła w wyniku tego, że Komisja Europejska przy ustalaniu należności przywozowych od pszenicy twardej, a mianowicie w ramach rozporządzenia Komisji (WE) nr 919/2009 z dnia 1 października 2009 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 915/2009 ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 października 2009 r. (Dz.U. L 259, s. 5), dopuściła się bezprawnych działań i przyjęła za podstawę błędne ceny rynkowe i ceny frachtu.

W uzasadnieniu skargi odszkodowawczej skarżąca podnosi, że Komisja naruszyła art. 4 rozporządzenia nr 1249/96 (1) i jej ogólny obowiązek dochowania staranności w ten sposób, że dokonując wymiaru i obliczenia należności przywozowych przyjęła za podstawę błędne ceny rynkowe i koszty frachtu.

Zdaniem skarżącej naruszenie art. 4 rozporządzenia nr 1249/96 jest wystarczająco istotne, gdyż Komisja nie dysponowała zakresem uznania przy przyjęciu rozporządzenia nr 919/2009. Poza tym samo naruszenie obowiązku staranności również stanowi wystarczająco istotne naruszenie.

W końcu skarżąca twierdzi, że jej szkoda powstała w wyniku bezprawnie pobranej i błędnie naliczonej należności, której dokładna kwota wynika z przedłożonego przez nią dowodu. Poza tym jej szkoda powstała z powodu czasu, który musiała poświęcić tej sprawie, i kosztów adwokackich, które musiała ponieść.

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 (Dz.U. L 161, s. 125).

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/43 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/43

---

Skarga wniesiona w dniu 24 września 2010 r. — Forgital Italy przeciwko Radzie

(Sprawa T-438/10)

()

2010/C 317/77

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Forgital Italy SpA (Velo d’Astico, Włochy) (przedstawiciele: V. Turinetti di Priero i R. Mastroianni, avvocati)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

Skarżąca zwraca się do Sądu z wnioskiem o:

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 566/2010 z dnia 29 czerwca 2010 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1255/96 zawieszające czasowo cła autonomiczne Wspólnej taryfy celnej na niektóre produkty przemysłowe, rolne i rybne, ze szczególnym wskazaniem na art. 1 ust. 1 i załącznik w zakresie w jakim zmienia opis kodu CN 8108 20 00 tego rozporządzenia, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 566/2010 z dnia 29 czerwca 2010 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1255/96 zawieszające czasowo cła autonomiczne Wspólnej taryfy celnej na niektóre produkty przemysłowe, rolne i rybne, ze szczególnym wskazaniem na art. 1 ust. 1 i załącznik w zakresie w jakim zmienia opis kodu CN 8108 20 00 tego rozporządzenia,

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżącą w niniejszej sprawie jest spółka z siedzibą we Włoszech, która specjalizuje się w obróbce metalu. Wniosła ona skargę na rozporządzenie nr 566/2010 — zmieniające obowiązujące przepisy dotyczące czasowego zawieszenia ceł autonomicznych we Wspólnej Taryfie Celnej — w zakresie w jakim jedna z wprowadzonych zmian dotyczy kodu CN 8108 20 00, TARIC 20, którego brzmienie jest następujące: „Nieoczyszczone wlewki ze stopienia tytanu i stopów tytanu, o średnicy nie większej niż 380 mm”

W wyniku tej zmiany, wlewki o średnicy powyżej 380 mm, które do tej pory były zwolnione z należności celnych na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, zostały objęte z dniem 1 lipca 2010 r. obowiązkiem zapłaty należności wynikających ze Wspólnej Taryfy Celnej. Natomiast, wlewki o średnicy do 380 mm będą nadal zwolnione z należności celnych do dnia 31 grudnia 2013 r.

Na poparcie swej skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty:

| 1) | Brak uzasadnienia lub niewystarczający charakter uzasadnienia decyzji. W tym zakresie skarżąca stwierdza, że w zaskarżonym rozporządzeniu brak jest odpowiedniego uzasadnienia wskazującego powody zmiany opisu produktu objętego kodem CN 8108 20 00, TARIC 20, ograniczając się do stwierdzenia, że zmiana jest konieczna „aby zapewnić uwzględnienie zmian technicznych i gospodarczych”. Wbrew wymogom wynikającym z orzecznictwa takie brzmienie nie pozwala skarżącej na zapoznanie się z uzasadnieniem przepisów w sposób pozwalający na obronę jej praw i nie umożliwia sądom Unii wykonywania ich uprawnień kontrolnych. |
| --- | --- |

1)

Brak uzasadnienia lub niewystarczający charakter uzasadnienia decyzji. W tym zakresie skarżąca stwierdza, że w zaskarżonym rozporządzeniu brak jest odpowiedniego uzasadnienia wskazującego powody zmiany opisu produktu objętego kodem CN 8108 20 00, TARIC 20, ograniczając się do stwierdzenia, że zmiana jest konieczna „aby zapewnić uwzględnienie zmian technicznych i gospodarczych”. Wbrew wymogom wynikającym z orzecznictwa takie brzmienie nie pozwala skarżącej na zapoznanie się z uzasadnieniem przepisów w sposób pozwalający na obronę jej praw i nie umożliwia sądom Unii wykonywania ich uprawnień kontrolnych.

| 2) | Naruszenie zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań skarżącej. Zdaniem skarżącej, w zakresie w jakim zaskarżone rozporządzenie dotyczy danego opisu produktu, nie jest ono zgodne z zasadą pewności prawa, gdyż zmienione przepisy nie były możliwe do przewidzenia w świetle wcześniejszej praktyki i wytycznych zawartych w komunikacie Komisji dotyczącym autonomicznych zawieszeń i kontyngentów taryfowych (Dz.U. 1998, C 128, s. 2). To pociąga za sobą również naruszenie zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań skarżącej, która w dobrej wierze powzięła zaufanie do: (i) poprzedniego opisu i okresu obowiązywania zawieszenia taryfowego w odniesieniu do omawianych produktów, zgodnie z przepisami obowiązującymi przed zmianą, i (ii) kryteriów określonych przez dotychczasową praktykę i ww. komunikat jako podstawa wszelkich ewentualnych zmian w opisie lub wcześniejszego zawieszenia cła. |
| --- | --- |

2)

Naruszenie zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań skarżącej. Zdaniem skarżącej, w zakresie w jakim zaskarżone rozporządzenie dotyczy danego opisu produktu, nie jest ono zgodne z zasadą pewności prawa, gdyż zmienione przepisy nie były możliwe do przewidzenia w świetle wcześniejszej praktyki i wytycznych zawartych w komunikacie Komisji dotyczącym autonomicznych zawieszeń i kontyngentów taryfowych (Dz.U. 1998, C 128, s. 2). To pociąga za sobą również naruszenie zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań skarżącej, która w dobrej wierze powzięła zaufanie do: (i) poprzedniego opisu i okresu obowiązywania zawieszenia taryfowego w odniesieniu do omawianych produktów, zgodnie z przepisami obowiązującymi przed zmianą, i (ii) kryteriów określonych przez dotychczasową praktykę i ww. komunikat jako podstawa wszelkich ewentualnych zmian w opisie lub wcześniejszego zawieszenia cła.

| 3) | Naruszenie zasady równego traktowania. Zdaniem skarżącej, zaskarżone rozporządzenie wprowadza, bez przedstawienia jakiegokolwiek zasadnego uzasadnienia, różnicę w traktowaniu między importerami wylewki ze stopu tytanu o średnicy mniejszej niż 380 mm (którzy korzystają z zawieszenia taryfowego) i importerami wlewek o większej średnicy. |
| --- | --- |

3)

Naruszenie zasady równego traktowania. Zdaniem skarżącej, zaskarżone rozporządzenie wprowadza, bez przedstawienia jakiegokolwiek zasadnego uzasadnienia, różnicę w traktowaniu między importerami wylewki ze stopu tytanu o średnicy mniejszej niż 380 mm (którzy korzystają z zawieszenia taryfowego) i importerami wlewek o większej średnicy.

| 4) | Naruszenie zasady proporcjonalności. Skarżąca utrzymuje w tym względzie, że w odniesieniu do danego produktu zaskarżone rozporządzenie jest nieproporcjonalne w stosunku do wskazanej potrzeby „uwzględnieni[a] zmian technicznych i gospodarczych” w zakresie w jakim: (i) brak było istotnych zmian gospodarczych lub technicznych w sektorze wylewek ze stopu tytanu, które wymagałyby zmiany reżimu przywozu wprowadzonego przez rozporządzenie oraz (ii) drastyczny i niespodziewany charakter tych zmian, którym nie towarzyszył żaden okres przejściowy, jest niezgodny z celami tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

4)

Naruszenie zasady proporcjonalności. Skarżąca utrzymuje w tym względzie, że w odniesieniu do danego produktu zaskarżone rozporządzenie jest nieproporcjonalne w stosunku do wskazanej potrzeby „uwzględnieni[a] zmian technicznych i gospodarczych” w zakresie w jakim: (i) brak było istotnych zmian gospodarczych lub technicznych w sektorze wylewek ze stopu tytanu, które wymagałyby zmiany reżimu przywozu wprowadzonego przez rozporządzenie oraz (ii) drastyczny i niespodziewany charakter tych zmian, którym nie towarzyszył żaden okres przejściowy, jest niezgodny z celami tego rozporządzenia.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/44 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/44

---

Skarga wniesiona w dniu 28 września 2010 r. — ESGE przeciwko OHIM — Kenwood Appliances Luxembourg (KMIX)

(Sprawa T-444/10)

()

2010/C 317/78

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: ESGE AG (Bussnang, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat J. Klink)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Kenwood Appliances Luxembourg SA (Luksemburg, Luksemburg)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 14 lipca 2010 r. w sprawie R 1249/2009-2; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 14 lipca 2010 r. w sprawie R 1249/2009-2;

| — | zmiana decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 14 lipca 2010 r. w sprawie R 1249/2009-2 poprzez uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 21 sierpnia 2008 r. w sprawie B 1252958; |
| --- | --- |

—

zmiana decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 14 lipca 2010 r. w sprawie R 1249/2009-2 poprzez uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 21 sierpnia 2008 r. w sprawie B 1252958;

| — | obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania przed Izbą Odwoławczą.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Kenwood Appliances Luxembourg SA

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „KMIX” dla towarów z klas 7 i 11

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny znak towarowy „BAMIX” dla towarów z klas 7 i 40.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), ponieważ w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowy istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

---

(1)  Rozporządzenie Rady z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/45 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/45

---

Skarga wniesiona w dniu 28 września 2010 r. — HerkuPlast Kubern przeciwko OHIM — How (eco-pack)

(Sprawa T-445/10)

()

2010/C 317/79

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: HerkuPlast Kubern GmbH (Ering, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci G. Würtenberger i R. Kunze)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Heidi A. T. How (Harrow, Zjednoczone Królestwo)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 27 lipca 2010 r. w sprawie R 1014/2009-4; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 27 lipca 2010 r. w sprawie R 1014/2009-4;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Heidi A. T. How

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy zawierający element słowny „eco-pack” dla towarów z klasy 16

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Niemiecki słowny znak towarowy oraz międzynarodowa rejestracja „ECOPAK” dla towarów z klasy 20.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), ponieważ w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, jak również naruszenie art. 75 i 76 rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ Izba Odwoławcza z góry wykluczyła prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, jej uzasadnienie jest w kilku miejscach sprzeczne, a ponadto rzeczowe i mające wpływ na rozstrzygnięcie argumenty skarżącej uznała ona za nieistotne dla sprawy.

---

(1)  Rozporządzenie Rady z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/45 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/45

---

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 9 lipca 2010 r. w sprawie F-91/09, Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 24 września 2010 r. przez Luigiego Marcuccio

(Sprawa T-450/10 P)

()

2010/C 317/80

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | w każdym wypadku: stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia w całości; |
| --- | --- |

—

w każdym wypadku: stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia w całości;

| — | stwierdzenie, że skarga wniesiona w pierwszej instancji, w przedmiocie której wydane zostało zaskarżone postanowienie była całkowicie dopuszczalna; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że skarga wniesiona w pierwszej instancji, w przedmiocie której wydane zostało zaskarżone postanowienie była całkowicie dopuszczalna;

| — | przede wszystkim: uwzględnienie w całości żądań wnoszącego odwołanie przedstawionych w pierwszej instancji; |
| --- | --- |

—

przede wszystkim: uwzględnienie w całości żądań wnoszącego odwołanie przedstawionych w pierwszej instancji;

| — | obciążenie drugiej strony postępowania wszystkimi kosztami poniesionymi dotychczas przez wnoszącego odwołanie; |
| --- | --- |

—

obciążenie drugiej strony postępowania wszystkimi kosztami poniesionymi dotychczas przez wnoszącego odwołanie;

| — | ewentualnie: odesłanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej aby w zmienionym składzie wydał nowe rozstrzygnięcie co do istoty |
| --- | --- |

—

ewentualnie: odesłanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej aby w zmienionym składzie wydał nowe rozstrzygnięcie co do istoty

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsze odwołanie dotyczy postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej (SSP) z dnia 9 lipca 2010 r. Postanowieniem tym skarga mająca na celu przede wszystkim naprawienie szkody jaką wnoszący odwołanie miał ponieść w związku z koniecznością poddania się określonym badaniom lekarskim w celu ewentualnego stwierdzenia jego niezdolności do pracy została częściowo odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna i częściowo oddalona jako oczywiście bezzasadna.

Na poparcie swoich żądań wnoszący odwołanie podnosi całkowity brak uzasadnienia zawartych w zaskarżonym postanowieniu ustaleń dotyczących niedopuszczalności żądania odszkodowawczego.

Wnoszący odwołanie podnosi również dokonanie błędnej i nieracjonalnej wykładni oraz błędne i nieracjonalne zastosowanie art. 270 TFUE, art. 90 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, zasady pewności prawa, prawa do ochrony sądowej, hierarchii źródeł prawa, podziału władz i związania sądu przepisami prawnymi.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/46 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/46

---

Skarga wniesiona w dniu 28 września 2010 r. — Fuchshuber Agrarhandel przeciwko Komisji

(Sprawa T-451/10)

()

2010/C 317/81

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Fuchshuber Agrarhandel GmbH (Hörsching, Austria) (przedstawiciel: adwokat G. Lehner)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | Przeprowadzenie rozprawy ustnej; |
| --- | --- |

—

Przeprowadzenie rozprawy ustnej;

| — | obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich obowiązkiem zapłaty na rzecz skarżącej w terminie 14 dni kwoty 2 623 281,31 EUR powiększonej o odsetki w wysokości 6 % rocznie od kwoty 1 641 372,50 EUR od dnia 24 września 2007 r. oraz o odsetki w wysokości 6 % rocznie od kwoty 981 909,81 EUR od dnia 16 października 2007 r.; |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich obowiązkiem zapłaty na rzecz skarżącej w terminie 14 dni kwoty 2 623 281,31 EUR powiększonej o odsetki w wysokości 6 % rocznie od kwoty 1 641 372,50 EUR od dnia 24 września 2007 r. oraz o odsetki w wysokości 6 % rocznie od kwoty 981 909,81 EUR od dnia 16 października 2007 r.;

| — | stwierdzenie, że Komisja Wspólnot Europejskich zobowiązana jest do wyrównania wszelkich innych szkód poniesionych przez skarżącą w związku z nabyciem na aukcji w dniu 3 września 2007 r. partii towaru KUK459 oraz nabyciem na aukcji w dniu 17 września 2007 r., partii towaru KUK465; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że Komisja Wspólnot Europejskich zobowiązana jest do wyrównania wszelkich innych szkód poniesionych przez skarżącą w związku z nabyciem na aukcji w dniu 3 września 2007 r. partii towaru KUK459 oraz nabyciem na aukcji w dniu 17 września 2007 r., partii towaru KUK465;

| — | orzeczenie, że Komisja Wspólnot Europejskich zobowiązana jest do zapłaty w terminie 14 dni, do rąk przedstawiciela skarżącej, poniesionych przez nią kosztów postępowania. |
| --- | --- |

—

orzeczenie, że Komisja Wspólnot Europejskich zobowiązana jest do zapłaty w terminie 14 dni, do rąk przedstawiciela skarżącej, poniesionych przez nią kosztów postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca żąda wyrównania szkód, które poniosła przez to, że węgierski organ interwencyjny nie pozostawił do jej dyspozycji w odpowiednich magazynach określonych ilości kukurydzy nabytej w2007 r. w ramach dwóch aukcji.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi między innymi, że Komisja nie skorzystała ze swych uprawnień kontrolnych względem węgierskiego płatnika, ani nie przymusiła go do wykonania ciążących na nim zobowiązań. Skarżąca twierdzi ponadto, że gdyby Komisja sformułowała, w sensie prawnym i faktycznym, bardziej surowe i bardziej dokładne wymogi oraz mechanizmy kontroli w odniesieniu do kwalifikacji i rzetelności osoby prowadzącej magazyn, w odniesieniu do kwestii zdatności magazynu, a także w odniesieniu do inwentaryzacji, identyfikacji i przechowywania towarów interwencyjnych, skarżąca nie poniosłaby szkód.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/47 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/47

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 30 września 2010 r. — van Heuckelom przeciwko Europejskiemu Urzędowi Policji (Europolowi)

(Sprawa F-43/09) (1)

(Służba publiczna - Regulamin pracowniczy mający zastosowanie do pracowników Europolu - Artykuł 29 - Przesunięcie o jeden stopień na podstawie sprawozdania z oceny - Zarzut niezgodności z prawem decyzji w sprawie polityki ustalania grup i stopni służbowych - Właściwość odpowiednio dyrektora i zarządu Europolu - Uznanie przysługujące dyrektorowi Europolu - Granice)

2010/C 317/82

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Carlo van Heuckelom (Haga, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci W. J. Dammingh i N. D. Dane)

Strona pozwana: Europejski Urząd Policji (Europol) (przedstawiciele: D. Neumann i D. El Khoury, pełnomocnicy, wspierani początkowo przez adwokatów B. Wägenbaura i R. Van der Houta a następnie przez adwokata B. Wägenbaura)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 14 lipca 2008 r. o przyznaniu skarżącemu zaledwie jednego stopnia w ramach zaszeregowania do grupy oraz decyzji z dnia 19 stycznia 2009 r. oddalającej zażalenie złożone na pierwszą z decyzji.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga C. van Heuckeloma zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga C. van Heuckeloma zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 180 z 1.8.2009, s. 63.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/47 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/47

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 14 września 2010 r. — Da Silva Pinto Branco przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości

(Sprawa F-52/09) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Zatrudnienie - Urzędnik w okresie próbnym - Rozwiązanie stosunku pracy po zakończeniu okresu próbnego - Prawo do obrony - Ocena przydatności - Kontrola sądowa)

2010/C 317/83

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Delfina Da Silva Pinto Branco (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaci M. Erniquin i C. Defago)

Strona pozwana: Trybunał Sprawiedliwości (przedstawiciel: A.V. Placco, pełnomocnik)

Przedmiot sprawy

Po pierwsze, żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o rozwiązaniu stosunku pracy ze skarżącą, po drugie, żądanie mianowania jej urzędnikiem lub ewentualnie przywrócenia jej na stanowisko urzędnika w trakcie okresu próbnego i po trzecie, żądanie zadośćuczynienia za krzywdę jaką skarżąca miała ponieść

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | D. Da Silva Pinto Branco zostaje obciążona całością kosztów postępowania. |
| --- | --- |

2)

D. Da Silva Pinto Branco zostaje obciążona całością kosztów postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 244 z 10.10.2009, s. 16.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/48 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/48

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 14 września 2010 r. — AE przeciwko Komisji

(Sprawa F-79/09)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Zabezpieczenie społeczne - Ubezpieczenie z tytułu wypadków i chorób zawodowych - Artykuł 73 regulaminu pracowniczego - Odmowa uznania zawodowego charakteru choroby - Nadwrażliwość na pola elektromagnetyczne)

2010/C 317/84

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: AE (Muchamiel, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i M. Vandenbussche)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo J. Currall i D. Martin, pełnomocnicy, następnie J. Currall i J. Baquero Cruz, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Po pierwsze, żądanie stwierdzenia nieważności decyzji organu powołującego z dnia 15 grudnia 2008 r., otrzymanej w dniu 16 stycznia 2009 r., oddalającej wniosek skarżącego o uznanie za chorobę zawodową w rozumieniu art. 73 regulaminu pracowniczego dolegliwości, która go dotknęła, a po drugie, w razie potrzeby, żądanie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 11 czerwca 2009 r. oddalającej zażalenie skarżącego. Żądanie zapłaty 12 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Sentencja wyroku

| 1) | Komisja Europejska zostaje obciążona zapłatą na rzecz AE kwoty 2 000 EUR. |
| --- | --- |

1)

Komisja Europejska zostaje obciążona zapłatą na rzecz AE kwoty 2 000 EUR.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa, poza własnymi kosztami, jedną czwartą kosztów poniesionych przez skarżącego. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa, poza własnymi kosztami, jedną czwartą kosztów poniesionych przez skarżącego.

| 4) | Skarżący pokrywa trzy czwarte swoich kosztów. |
| --- | --- |

4)

Skarżący pokrywa trzy czwarte swoich kosztów.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/48 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/48

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 14 września 2010 r. — Rossi Ferreras przeciwko Komisji

(Sprawa F-85/09) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Postępowanie w sprawie oceny za rok 2001/2002 - Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej - Wykonanie wyroku stwierdzającego nieważność - Następstwa cofnięcia aktu - Określenie celów)

2010/C 317/85

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Francisco Rossi Ferreras (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat F. Frabetti)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Berscheid i C. Berardis-Kayser, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącego za okres od dnia 1 czerwca 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga Francisca Rossiego Ferrerasa zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga Francisca Rossiego Ferrerasa zostaje oddalona.

| 2) | F. Rossi Ferreras zostaje obciążony całością kosztów postępowania. |
| --- | --- |

2)

F. Rossi Ferreras zostaje obciążony całością kosztów postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 312 z 19.12.2009, s. 45.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/48 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/48

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 6 października 2010 r. — Marcuccio przeciwko Komisji

(Sprawa F-2/10) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Zabezpieczenie społeczne - Ubezpieczenie zdrowotne - Wnioski o zwrot kosztów leczenia - Brak aktu niekorzystnego - Skarga oczywiście niedopuszczalna i oczywiście pozbawiona podstawy prawnej - Artykuł 94 regulaminu postępowania)

2010/C 317/86

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

Strona pozwana: Komisji (przedstawiciele: J. Currall i C. Berardis-Kayser, pełnomocnicy, wspomagani przez adwokata A. Dal Ferro)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji odmownej w sprawie pokrycia 100 % kosztów leczenia skarżącego.

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga L. Marcuccia zostaje w części odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna, a w części oddalona jako oczywiście bezzasadna. |
| --- | --- |

1)

Skarga L. Marcuccia zostaje w części odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna, a w części oddalona jako oczywiście bezzasadna.

| 2) | L. Marcuccio zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

L. Marcuccio zostaje obciążony kosztami postępowania.

| 3) | Zasądza się od L. Marcuccia zwrot na rzecz Sądu kwoty 1 500 EUR. |
| --- | --- |

3)

Zasądza się od L. Marcuccia zwrot na rzecz Sądu kwoty 1 500 EUR.

---

(1)  JO C 63 z 13.03.2010, s. 53.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/49 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/49

---

Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2010 r. — Cantisani przeciwko Komisji

(Sprawa F-71/10)

()

2010/C 317/87

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Nicola Cantisani (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat S. de Lannoy)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej oddalającej złożony przez stronę skarżącą wniosek o wsparcie w związku z mobbingiem oraz żądanie naprawienia szkody i zadośćuczynienia za krzywdę

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora dyrekcji generalnej Komisji ds. personelu i administracji z dnia 9 października 2009 r. (ADMIN.B2/JJ/jm 0(09)), w drodze której administracja oddaliła wniosek o wsparcie wniesiony przez skarżącą do Komisji w dniu 29 stycznia 2009 r. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora dyrekcji generalnej Komisji ds. personelu i administracji z dnia 9 października 2009 r. (ADMIN.B2/JJ/jm 0(09)), w drodze której administracja oddaliła wniosek o wsparcie wniesiony przez skarżącą do Komisji w dniu 29 stycznia 2009 r.

| — | zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia z tytułu szkody i krzywdy doznanych wskutek mobbingu. |
| --- | --- |

—

zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia z tytułu szkody i krzywdy doznanych wskutek mobbingu.

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/49 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/49

---

Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2010 r. — Cantisani przeciwko Komisji

(Sprawa F-71/10)

()

2010/C 317/87

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Nicola Cantisani (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat S. de Lannoy)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej oddalającej złożony przez stronę skarżącą wniosek o wsparcie w związku z mobbingiem oraz żądanie naprawienia szkody i zadośćuczynienia za krzywdę

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora dyrekcji generalnej Komisji ds. personelu i administracji z dnia 9 października 2009 r. (ADMIN.B2/JJ/jm 0(09)), w drodze której administracja oddaliła wniosek o wsparcie wniesiony przez skarżącą do Komisji w dniu 29 stycznia 2009 r. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora dyrekcji generalnej Komisji ds. personelu i administracji z dnia 9 października 2009 r. (ADMIN.B2/JJ/jm 0(09)), w drodze której administracja oddaliła wniosek o wsparcie wniesiony przez skarżącą do Komisji w dniu 29 stycznia 2009 r.

| — | zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia z tytułu szkody i krzywdy doznanych wskutek mobbingu. |
| --- | --- |

—

zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia z tytułu szkody i krzywdy doznanych wskutek mobbingu.

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/49 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/49

---

Skarga wniesiona w dniu 24 września 2010 r. — Dubus przeciwko Parlamentowi

(Sprawa F-86/10)

()

2010/C 317/89

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Charles Dubus (Tervuren, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci E. Boigelot i S. Woog)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej o nieumieszczeniu skarżącego na liście urzędników, którzy otrzymali awans z grupy zaszeregowania AST3 do grupy zaszeregowania AST4 w ramach postępowania w sprawie awansów za 2009 r.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu o nieumieszczeniu skarżącego na liście urzędników, którzy otrzymali awans z grupy zaszeregowania AST3 do grupy zaszeregowania AST4 w ramach postępowania w sprawie awansów za 2009 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu o nieumieszczeniu skarżącego na liście urzędników, którzy otrzymali awans z grupy zaszeregowania AST3 do grupy zaszeregowania AST4 w ramach postępowania w sprawie awansów za 2009 r.;

| — | w efekcie tego stwierdzenia nieważności przeprowadzenie nowej analizy porównawczej wyników w pracy skarżącego i innych kandydatów w ramach postępowania w sprawie awansów za 2009 r. i przyznanie skarżącemu awansu do grupy AST4 ze skutkiem wstecznym od dnia 1 stycznia 2009 r. wraz z odsetkami za zaległe wynagrodzenie w wysokości ustalonej przez Europejski Bank Centralny dla podstawowych operacji refinansowania naliczanymi od dnia 1 stycznia 2009 r. powiększonymi o dwa punkty procentowe; |
| --- | --- |

—

w efekcie tego stwierdzenia nieważności przeprowadzenie nowej analizy porównawczej wyników w pracy skarżącego i innych kandydatów w ramach postępowania w sprawie awansów za 2009 r. i przyznanie skarżącemu awansu do grupy AST4 ze skutkiem wstecznym od dnia 1 stycznia 2009 r. wraz z odsetkami za zaległe wynagrodzenie w wysokości ustalonej przez Europejski Bank Centralny dla podstawowych operacji refinansowania naliczanymi od dnia 1 stycznia 2009 r. powiększonymi o dwa punkty procentowe;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/50 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/50

---

Skarga wniesiona w dniu 27 września 2010 r. — Van Asbroeck przeciwko Komisji

(Sprawa F-88/10)

()

2010/C 317/90

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Marc Van Asbroeck (Dilbeek, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Rodrigues, A. Blot i C. Bernard-Glanz)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej oddalającej wniosek skarżącego o częściowe uchylenie stosowania decyzji Komisji z dnia 22 października 2008 r. dotyczącej wprowadzenia rekompensaty na rzecz urzędników, którzy zmienili kategorię przed dniem 1 maja 2004 r., o zmianę jego zaklasyfikowania ze skutkiem wstecznym od dnia 1 maja 2004 r. do grupy zaszeregowania D*4/8 oraz o odtworzenie ścieżki jego kariery z uwzględnieniem awansów, corocznych waloryzacji i przeniesień na wyższy stopień dotyczących go od tego czasu.

Żądania strony skarżącej

| — | wezwanie strony pozwanej do wyraźnego zajęcia stanowiska w odniesieniu do tabeli, którą skarżący sporządził w celu porównania wzrostu wysokości jego rzeczywistego wynagrodzenia ze wzrostem wysokości wynagrodzenia, które powinien był otrzymywać, gdyby nie zmienił kategorii przed 1 maja 2004 r.; |
| --- | --- |

—

wezwanie strony pozwanej do wyraźnego zajęcia stanowiska w odniesieniu do tabeli, którą skarżący sporządził w celu porównania wzrostu wysokości jego rzeczywistego wynagrodzenia ze wzrostem wysokości wynagrodzenia, które powinien był otrzymywać, gdyby nie zmienił kategorii przed 1 maja 2004 r.;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji oddalającej wniosek o częściowe uchylenie stosowania art. 1 ust. 3 decyzji Komisji z dnia 22 października 2008 r. dotyczącej wprowadzenia rekompensaty na rzecz urzędników, którzy zmienili kategorię przed dniem 1 maja 2004 r., o zmianę jego zaklasyfikowania ze skutkiem wstecznym od dnia 1 maja 2004 r. do grupy zaszeregowania D*4/8 oraz o odtworzenie ścieżki jego kariery z uwzględnieniem awansów, corocznych waloryzacji i przeniesień na wyższy stopień dotyczących go od tego czasu, a także w razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji oddalającej zażalenie; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji oddalającej wniosek o częściowe uchylenie stosowania art. 1 ust. 3 decyzji Komisji z dnia 22 października 2008 r. dotyczącej wprowadzenia rekompensaty na rzecz urzędników, którzy zmienili kategorię przed dniem 1 maja 2004 r., o zmianę jego zaklasyfikowania ze skutkiem wstecznym od dnia 1 maja 2004 r. do grupy zaszeregowania D*4/8 oraz o odtworzenie ścieżki jego kariery z uwzględnieniem awansów, corocznych waloryzacji i przeniesień na wyższy stopień dotyczących go od tego czasu, a także w razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji oddalającej zażalenie;

| — | zasądzenie od pozwanej kwoty ustalonej tymczasowo na 13 218,24 EUR tytułem odszkodowania za szkodę pieniężną wraz z ustalonymi w przepisach odsetkami za zwłokę naliczanymi od dnia wydania wyroku; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej kwoty ustalonej tymczasowo na 13 218,24 EUR tytułem odszkodowania za szkodę pieniężną wraz z ustalonymi w przepisach odsetkami za zwłokę naliczanymi od dnia wydania wyroku;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/50 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/50

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 września 2010 r. — Block i in. i Knaul i in. przeciwko Komisji

(Sprawa F-8/05 i F-10/05) (1)

()

2010/C 317/91

Język postępowania: francuski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 115 z 14.5.2005, s. 33 i 36.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/50 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/50

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 września 2010 r. — Avendano i in. przeciwko Komisji

(Sprawa F-45/06) (1)

()

2010/C 317/92

Język postępowania: francuski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 143 z 17.6.2006, s. 39.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/50 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/50

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 września 2010 r. — Baele i in. przeciwko Komisji

(Sprawa F-70/06) (1)

()

2010/C 317/93

Język postępowania: francuski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 190 z 12.8.2006, s. 36.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/51 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/51

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 września 2010 r. — Blank i in. przeciwko Komisji

(Sprawa F-103/06) (1)

()

2010/C 317/94

Język postępowania: francuski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 261 z 28.10.2006, s. 35.

---

| 20.11.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/51 |
| --- | --- | --- | --- |

20.11.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/51

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 września 2010 r. — Ernotte przeciwko Komisji

(Sprawa F-90/09) (1)

()

2010/C 317/95

Język postępowania: francuski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy w następstwie zawarcia ugody.

---

(1)  Dz.U. C 11 z 16.1.2010, s. 41.

---