# Dziennik Urzędowy C 315/2007

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 315 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5022 grudnia 2007 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 315

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5022 grudnia 2007

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Zawiadomienia |
| | ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2007/C 315/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
  Dz.U. C 297 z 8.12.2007. | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości

2007/C 315/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
  Dz.U. C 297 z 8.12.2007.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2007/C 315/02 | Sprawa C-507/03: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 13 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii (Zamówienia publiczne — Artykuły 43 WE i 49 WE — Dyrektywa 92/50/EWG — Udzielenie zamówienia publicznego poczcie irlandzkiej (An Post) bez ogłoszenia o zamówieniu (przetargu) — Przejrzystość — Pewny przedmiot zainteresowania o charakterze transgranicznym) | 2 |
| 2007/C 315/03 | Sprawa C-273/04: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 października 2007 r. — Rzeczpospolita Polska przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja Rady 2004/281/WE — Wspólna polityka rolna — Akt dotyczący warunków przystąpienia do Unii Europejskiej — Dostosowanie — Naruszenie zasady niedyskryminacji) | 2 |
| 2007/C 315/04 | Sprawa C-334/04: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 79/409/EWG — Załącznik I — Ochrona dzikiego ptactwa — Obszary specjalnej ochrony — IBA 2000 — Znaczenie — Jakość danych — Kryteria — Swoboda uznania — Klasyfikacja oczywiście niewystarczająca — Tereny podmokłe) | 3 |
| 2007/C 315/05 | Sprawa C-19/05: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 18 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Danii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Zasoby własne Wspólnot — Należności celne wymagane zgodnie z prawem, które nie zostały pokryte wskutek błędu organów celnych — Odpowiedzialność finansowa państw członkowskich) | 4 |
| 2007/C 315/06 | Sprawa C-20/05: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Forlì — Włochy) — Postępowanie karne przeciwko Karlowi Josefowi Wilhelmowi Schwibbertowi (Dyrektywa 98/34/WE — Procedura udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych — Obowiązek notyfikacji projektów przepisów technicznych — Krajowa ustawa nakładająca obowiązek umieszczania znaku wyróżniającego krajowej instytucji odpowiedzialnej za pobieranie opłat z tytułu praw autorskich na sprzedawanych płytach kompaktowych — Pojęcie przepis techniczny) | 4 |
| 2007/C 315/07 | Sprawa C-62/05 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 18 października 2007 r. — Nordspedizionieri di Danielis Livio & C. Snc w likwidacji, Livio Danielis i Domenico D'Alessandro przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Rozporządzenie (EWG) nr 1430/79 — Umorzenie należności celnych przywozowych — Ładunek papierosów przeznaczony do Hiszpanii — Oszustwo, którego dopuszczono się w ramach operacji tranzytu wspólnotowego) | 5 |
| 2007/C 315/08 | Sprawa C-112/05: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuł 56 WE — Przepisy ustawowe dotyczące spółki akcyjnej Volkswagen) | 5 |
| 2007/C 315/09 | Sprawa C-141/05: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 8 grudnia 2007 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Rybołówstwo — Rozporządzenie (WE) nr 27/2005 — Rozdział kwot połowowych między państwa członkowskie — Akt przystąpienia Królestwa Hiszpanii — Upływ okresu przejściowego — Wymóg względnej stabilności — Zasada niedyskryminacji — Nowe możliwości połowowe — Dopuszczalność) | 6 |
| 2007/C 315/10 | Sprawa C-248/05: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Ochrona wód podziemnych przed zanieczyszczeniem spowodowanym niebezpiecznymi substancjami — Dyrektywa 80/68/EWG) | 6 |
| 2007/C 315/11 | Sprawa C-374/05: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — Gintec International Import-Export GmbH przeciwko Verband Sozialer Wettbewerb eV (Dyrektywy 2001/83/EWG oraz 92/28/EWG — Przepisy krajowe zakazujące reklamy produktów leczniczych polegającej na oświadczeniach osób trzecich lub na losowaniu nagród — Podawanie ogólnie pozytywnych wyników przeprowadzonych wśród konsumentów ankiet oraz comiesięczne losowanie pozwalające na uzyskanie opakowania produktu leczniczego) | 7 |
| 2007/C 315/12 | Sprawa C-379/05: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof te Amsterdam — Niderlandy) — Amurta S.G.P.S. przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst (Artykuły 56 WE i 58 WE — Swobodny przepływ kapitału — Krajowe ustawodawstwo podatkowe przewidujące zwolnienie udziałów i akcji od podatku dochodowego od osób prawnych — Opodatkowanie dywidend — Podatek pobierany u źródła dochodu — Zwolnienie od podatku pobieranego u źródła dochodu — Stosowanie w stosunku do spółek otrzymujących dywidendy, które posiadają siedzibę lub stałe przedsiębiorstwo w państwie członkowskim przyznającym zwolnienie i których udziały lub akcje objęte są zwolnieniem od podatku dochodowego od osób prawnych — Odmowa stosowania zwolnienia od podatku pobieranego u źródła dochodu w stosunku do dywidend wypłacanych uprawnionej spółce, która nie ma ani siedziby, ani stałego przedsiębiorstwa w tym państwie członkowskim) | 8 |
| 2007/C 315/13 | Sprawa C-403/05: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 października 2007 r. — Parlament Europejski przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja Komisji zatwierdzająca projekt bezpieczeństwa granic na Filipinach — Decyzja wydana na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 443/92 — Uprawnienia wykonawcze Komisji — Granice) | 8 |
| 2007/C 315/14 | Sprawa C-427/05: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 25 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria regionale di Genova — Włochy) — Agenzia delle Entrate Ufficio Genova 1 przeciwko Porto Antico di Genova SpA (Fundusze strukturalne — Rozporządzenie Rady (EWG) nr 4253/88 — Artykuł 21 ust. 3 akapit drugi — Zakaz odliczeń — Obliczanie podstawy opodatkowania — Uwzględnienie przyznanej pomocy wspólnotowej) | 9 |
| 2007/C 315/15 | Sprawa C-440/05: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Skarga o stwierdzenie nieważności — Artykuł 31 ust. 1 lit. e) UE, art. 34 UE i 47 UE — Decyzja ramowa 2005/667/WSiSW — Zwalczanie zanieczyszczeń pochodzących ze statków — Sankcje karne — Kompetencja Wspólnoty — Podstawa prawna — Artykuł 80 ust. 2 WE) | 9 |
| 2007/C 315/16 | Sprawa C-457/05: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 4 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Wiesbaden — Niemcy) — Schutzverband der Spirituosen-Industrie eV przeciwko Diageo Deutschland GmbH (Swobodny przepływ towarów — Dyrektywa 75/106/EWG — Zbliżanie ustawodawstw państw członkowskich — Płyny w opakowaniach jednostkowych — Konfekcjonowanie opakowań jednostkowych o danej objętości — Artykuł 5 ust. 3 lit. b) i d) — Baileys Minis — Sprzedaż w opakowaniach jednostkowych o objętości nominalnej 0,071 l) | 10 |
| 2007/C 315/17 | Sprawa C-464/05: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 25 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Hasselt, Belgia) — Maria Geurts, Dennis Vogten przeciwko Administratie van de BTW, registratie en domeinen, Belgische Staat (Artykuły 43 WE i 53 WE — Krajowe uregulowanie podatkowe — Podatek od spadków — Spółka rodzinna — Zwolnienie — Przesłanki — Zatrudnienie określonej liczby pracowników w jednym z regionów państwa członkowskiego) | 11 |
| 2007/C 315/18 | Sprawy połączone C-11/06 i C-12/06: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Aachen — Niemcy) — Rhiannon Morgan (C-11/06) przeciwko Bezirksregierung Köln, Iris Bucher (C-12/06) przeciwko Landrat des Kreises Düren (Obywatelstwo Unii — Artykuły 17 WE i 18 WE — Odmowa przyznania stypendium edukacyjnego obywatelom państwa członkowskiego pobierającym naukę w innym państwie członkowskim — Wymóg, by kształcenie odbywane w innym państwie członkowskim było kontynuacją uprzednio odbytego kształcenia, trwającego przynajmniej rok w placówce edukacyjnej położonej na terytorium państwa członkowskiego pochodzenia) | 11 |
| 2007/C 315/19 | Sprawa C-97/06: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 18 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Madrid- Hiszpania) — Navicon SA przeciwko Administración del Estado (Szósta dyrektywa VAT — Zwolnienia — Artykuł 15 pkt 5 — Pojęcie czarteru statków morskich — Zgodność ustawy krajowej dopuszczającej wyłącznie zwolnienie czarteru całkowitego) | 12 |
| 2007/C 315/20 | Sprawa C-143/06: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg (Niemcy)) — Ludwigs — Apotheke München Internationale Apotheke przeciwko Juers Pharma Import-Export GmbH (Swobodny przepływ towarów — Artykuły 28 WE i 30 WE — Artykuły 13 i 13 Porozumienia EOG — Produkty lecznicze przywożone bez wydawanego przez państwo przywozu pozwolenia na dopuszczenie do obrotu — Zakaz reklamy — Dyrektywa 2001/83/WE) | 12 |
| 2007/C 315/21 | Sprawa C-167/06 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 25 października 2007 r. — Ermioni Komninou, Grigorios Ntokos, Donatos Pappas, Vassileios Pappas, Aristeidis Pappas, Eleftheria Pappa, Lamprini Pappa, Eirini Pappa, Alexandra Ntokou, Fotios Dimitriou, Zoïs Dimitriou, Petros Bolossis, Despoina Bolossi, Konstantinos Bolossis, Thomas Bolossis przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Odpowiedzialność pozaumowna Wspólnoty — Skarga na podstawie art. 226 WE — Traktowanie skarżących przez Komisję — Zasady dobrej administracji, uzasadnionych oczekiwań i pewności prawa — Zakres — Artykuł 21 WE — Prawo do wniesienia petycji — Zakres ustaleń Rzecznika Praw Obywatelskich) | 13 |
| 2007/C 315/22 | Sprawa C-173/06: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 18 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria regionale di Genova — Włochy) — Agrover srl przeciwko Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova (Wspólnotowy kodeks celny — Uszlachetnianie czynne — Układ stowarzyszeniowy — Uprzedni wywóz ryżu do państwa trzeciego związanego układem przyznającym preferencje celne — Artykuł 216 kodeksu celnego — Pokrycie retrospektywne należności celnych przywozowych — Artykuł 220 ust. 2 lit. b) kodeksu celnego) | 14 |
| 2007/C 315/23 | Sprawa C-174/06: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione, Włochy) — Ministero delle Finanze przeciwko CO.GE.P. srl (Szósta dyrektywa — Podatek VAT — Czynności zwolnione — Najem nieruchomości — Dobra będące własnością państwa) | 14 |
| 2007/C 315/24 | Sprawa C-195/06: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 18 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundeskommunikationssenat — Austria) — Kommunikationsbehörde Austria (KommAustria) przeciwko Österreichischer Rundfunk (ORF) (Swobodne świadczenie usług — Telewizyjna działalność nadawcza — Dyrektywy 89/552/EWG i 97/36/EWG — Pojęcia telezakupów i reklamy telewizyjnej — Konkurs z nagrodami) | 15 |
| 2007/C 315/25 | Sprawa C-221/06: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof, Austria) — Stadtgemeinde Frohnleiten, Gemeindebetriebe Frohnleiten GmbH przeciwko Bundesminister für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft (Odesłanie prejudycjalne — Podatek od długotrwałego składowania odpadów na składowisku — Podatek pobierany od zarządzającego składowiskiem i obliczany na podstawie ciężaru składowanych odpadów i stanu składowiska — Zwolnienie z podatku składowania odpadów pochodzących z austriackich miejsc skażonych — Brak zwolnienia odpadów pochodzących z miejsc skażonych położonych w innych państwach członkowskich — Artykuł 90 WE — Podatki krajowe — Dyskryminacja) | 16 |
| 2007/C 315/26 | Sprawa C-238/06 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 25 października 2007 r. — Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Trójwymiarowy znak towarowy — Kształt butelki z tworzywa sztucznego — Odmowa rejestracji — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Wcześniejszy krajowy znak towarowy — Konwencja paryska — Porozumienie TRIPS — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 16 |
| 2007/C 315/27 | Sprawa C-240/06: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 25 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus — Finlandia) — Postępowanie wszczęte przez Fortum Project Finance SA (Artykuł 56 ust. 1 WE — Dyrektywa 69/335/EWG — Artykuł 12 ust. 1 lit. a) i c) — Odstępstwo od zakazu podwójnego opodatkowania wkładów kapitałowych — Wkład kapitałowy w postaci akcji wniesiony do spółki z siedzibą w innym państwie członkowskim — Wymiana akcji — Podatek od przeniesienia aktywów) | 17 |
| 2007/C 315/28 | Sprawa C-251/06: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Linz (Austria)) — Firma Ing. Auer — Die Bausoftware GmbH przeciwko Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr (Podatki pośrednie — Gromadzenie kapitału — Przeniesienie siedziby statutowej spółki — Zniesienie podatku kapitałowego pobieranego od spółki) | 17 |
| 2007/C 315/29 | Sprawy połączone C-260/06 i C-261/06: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wnioski o wydanie orzeczeń w trybie prejudycjalnym złożone przez Cour d'appel de Montpellier — Francja) — Postępowania karne przeciwko Danielowi Escalierowi (C-260/06) i Jeanowi Bonnarelowi (C-261/06) (Środki ochrony roślin — Przywóz równoległy — Procedura udzielania zezwoleń na dopuszczenie do obrotu — Dopuszczalność — Warunki — Poszanowanie zasady proporcjonalności) | 18 |
| 2007/C 315/30 | Sprawa C-344/06 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 25 października 2007 r. — J. C. Blom przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Skarga o odszkodowanie — Odpowiedzialność pozaumowna — Mleko — Opłata dodatkowa — Ilość referencyjna — Producenci, którzy podjęli zobowiązanie do niewprowadzania do obrotu — Producenci SLOM 1983 — Niewznowienie produkcji z chwilą wygaśnięcia zobowiązania) | 18 |
| 2007/C 315/31 | Sprawa C-355/06: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 18 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof te Amsterdam, Niderlandy) — J. A. van der Steen przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht-Gooi/kantoor Utrecht (Szósta dyrektywa VAT — Samodzielna działalność gospodarcza — Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością — Wykonywanie czynności związanych z działalnością spółki przez osobę fizyczną będącą jej jedynym zarządzającym, udziałowcem i pracownikiem) | 19 |
| 2007/C 315/32 | Sprawa C-440/06: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 25 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 97/271/EWG — Zanieczyszczenia i substancje szkodliwe — Oczyszczanie ścieków komunalnych — Artykuły 3 i 4) | 19 |
| 2007/C 315/33 | Sprawa C-441/06: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 18 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (Pomoc państwa — Obowiązek odzyskania — Obowiązek współpracy) | 20 |
| 2007/C 315/34 | Sprawa C-464/06: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 18 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus — Finlandia) — Postępowanie wszczęte przez Avena Nordic Grain Oy (Rolnictwo — System refundacji wywozowych do produktów rolnych — Rozporządzenie (WE) nr 800/1999 — Artykuł 5 — Złożenie zgłoszenia wywozowego — Przesłanie faksem) | 20 |
| 2007/C 315/35 | Sprawa C-3/07: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 8 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2003/110/WE — Pomoc w przypadkach tranzytu — Deportacja drogą powietrzną — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie) | 21 |
| 2007/C 315/36 | Sprawa C-40/07: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 8 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2001/42/WE — 79/409/EWG — Ocena wpływu niektórych planów i programów na środowisko — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie) | 21 |
| 2007/C 315/37 | Sprawa C-60/07: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 8 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Czeskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2004/33/WE — Wymagania techniczne dotyczące krwi i składników krwi — Brak transpozycji w przewidzianym terminie) | 22 |
| 2007/C 315/38 | Sprawa C-75/07: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 8 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2004/28/WE — Weterynaryjne produkty lecznicze — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie) | 22 |
| 2007/C 315/39 | Sprawa C-114/07: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 25 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Czeskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Wspólnotowy kodeks dotyczący produktów leczniczych stosowanych u ludzi — Dyrektywa 2004/24/WE — Tradycyjne ziołowe produkty lecznicze — Brak dokonania transpozycji w przewidzianym terminie) | 23 |
| 2007/C 315/40 | Sprawa C-224/07: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 8 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2004/49/WE — Bezpieczeństwo kolei wspólnotowych — Niepełna transpozycja) | 23 |
| 2007/C 315/41 | Sprawa C-301/05 P: Postanowienie Trybunału z dnia 11 października 2007 r. — Hans-Peter Wilfer przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Słowne oznaczenie ROCKBASS — Odmowa rejestracji — Umorzenie postępowania) | 24 |
| 2007/C 315/42 | Sprawa C-225/06 P: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 11 września 2007 r. — Athinaïki Oikogeniaki Artopoiia AVEE przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Ferrero Deutschland GmbH (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) — Podobieństwo między dwoma znakami towarowymi — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego zawierającego element słowny FERRÓ — Sprzeciw uprawnionego do słownego krajowego znaku towarowego FERRERO — Częściowa odmowa rejestracji) | 24 |
| 2007/C 315/43 | Sprawa C-100/07 P: Postanowienie Trybunału z dnia 4 października 2007 r. — É.R. i in. przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Odpowiedzialność pozaumowna Wspólnoty — Gąbczasta encefalopatia bydła — Brak przyjęcia odpowiednich środków przez Radę i przez Komisję w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się choroby — Odwołanie oczywiście bezzasadne) | 24 |
| 2007/C 315/44 | Sprawa C-439/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Beroep te Brussel (Belgia) w dniu 24 września 2007 r. — Królestwo Belgii przeciwko KBC-Bank NV | 25 |
| 2007/C 315/45 | Sprawa C-456/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Republiki Słowackiej w dniu 9 października 2007 r. — Karol Mihal przeciwko Daňový úrad Košice V | 26 |
| 2007/C 315/46 | Sprawa C-460/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 11 października 2007 r. — Sandra Puffer przeciwko Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Linz | 26 |
| 2007/C 315/47 | Sprawa C-467/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Protodikeio Livadeias (Grecja) w dniu 22 października 2007 r. — Panayotis Koskovolis i Aikaterini Pappa przeciwko Koinotita Kyriakiou Viotias | 27 |
| 2007/C 315/48 | Sprawa C-470/07: Skarga wniesiona w dniu 24 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 29 |
| 2007/C 315/49 | Sprawa C-480/07: Skarga wniesiona w dniu 31 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii | 29 |
| 2007/C 315/50 | Sprawa C-490/07: Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Cypryjskiej | 30 |
| 2007/C 315/51 | Sprawa C-493/07: Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Słowackiej | 30 |
| 2007/C 315/52 | Sprawa C-175/06: Postanowienie prezesa czwartej izby Trybunału z dnia 27 września 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym Tribunale civile di Genova — Włochy) — Alessandro Tedesco przeciwko Tomasoni Fittings Srl, RWO Marine Equipment Ltd | 31 |
| 2007/C 315/53 | Sprawa C-426/06: Postanowienie prezesa ósmej izby Trybunału z dnia 21 września 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 31 |
| 2007/C 315/54 | Sprawa C-530/06: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 22 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 31 |
| 2007/C 315/55 | Sprawa C-21/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 8 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii | 31 |
| 2007/C 315/56 | Sprawa C-29/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 19 lipca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 31 |
| 2007/C 315/57 | Sprawa C-53/07: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 19 lipca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 32 |
| 2007/C 315/58 | Sprawa C-64/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 8 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii | 32 |
| 2007/C 315/59 | Sprawa C-77/07: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 2 sierpnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 32 |
| 2007/C 315/60 | Sprawa C-83/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 20 września 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 32 |
| | Sąd Pierwszej Instancji |
| 2007/C 315/61 | Sprawa T-38/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 listopada 2007 r. — Sunplus Technology przeciwko OHIM — Sun Microsystems (SUN PLUS) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego SUNPLUS — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy SUN — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo towarów — Podobieństwo oznaczeń) | 33 |
| 2007/C 315/62 | Sprawa T-194/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 listopada 2007 r. — Bavarian Lager przeciwko Komisji (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Dokumenty dotyczące postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom — Decyzja odmawiająca dostępu — Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania ich danych osobowych — Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 — Pojęcie prywatności) | 33 |
| 2007/C 315/63 | Sprawa T-234/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 listopada 2007 r. — Niderlandy przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja 2004/01/WE — Substancje niebezpieczne — Wymóg udzielenia przez Komisję zezwolenia w celu utrzymania notyfikowanych przepisów krajowych — Zajęcie przez Komisję stanowiska co do zakresu harmonizacji — Akt podlegający zaskarżeniu — Niedopuszczalność) | 34 |
| 2007/C 315/64 | Sprawa T-374/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 listopada 2007 r. — Niemcy przeciwko Komisji (Środowisko naturalne — Dyrektywa 2003/87/WE — System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych — Krajowy plan rozdziału uprawnień do emisji w Niemczech — Środki korygujące ex post uprawnienia przydzielone instalacjom — Decyzja Komisji o odrzuceniu — Równe traktowanie — Obowiązek uzasadnienia) | 34 |
| 2007/C 315/65 | Sprawa T-90/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 listopada 2007 r. — Omega przeciwko OHIM — Omega Engineering (Ω OMEGA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słowno-graficznego wspólnotowego znaku towarowego Ω OMEGA — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy OMEGA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Powołanie się przez zgłaszającego wspólnotowy znak towarowy na identyczny ze zgłoszonym krajowy znak towarowy wcześniejszy w stosunku do znaku, na który powołano się w sprzeciwie — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd) | 35 |
| 2007/C 315/66 | Sprawa T-407/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 listopada 2007 r. — SAEME przeciwko OHIM — Racke (REVIAN's) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie wspólnotowego graficznego znaku towarowego REVIAN's — Wcześniejsze niewspólnotowe znaki towarowe evian — Spóźnione przedstawienie tłumaczenia świadectwa rejestracji wcześniejszego znaku towarowego — Swoboda oceny wynikająca z art. 74 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 35 |
| 2007/C 315/67 | Sprawa T-459/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 listopada 2007 r. — MPDV Mikrolab przeciwko OHIM (manufacturing score card) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego manufacturing score card — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 36 |
| 2007/C 315/68 | Sprawa T-28/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 listopada 2007 r. — RheinfelsQuellen H. Hövelmann przeciwko OHIM (VOM URSPRUNG HER VOLLKOMMEN) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego VOM URSPRUNG HER VOLLKOMMEN — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 36 |
| 2007/C 315/69 | Sprawa T-57/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 listopada 2007 r. — Marly przeciwko OHIM — Erdal (Top iX) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego TOP iX — Wcześniejszy słowny znak towarowy TOFIX — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Żądanie przedstawienia dowodu rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego podniesione po raz pierwszy przed Sądem — Niedopuszczalność) | 37 |
| 2007/C 315/70 | Sprawa T-71/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 listopada 2007 r. — Enercon przeciwko OHIM (Przetwornik energii wietrznej) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego pokrycie kosza przetwornika energii wietrznej — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 37 |
| 2007/C 315/71 | Sprawa T-101/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 listopada 2007 r. — Castell des Remei przeciwko OHIM — Bodegas Roda (Castell del Remei ODA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego znaku towarowego Castell del Remei ODA — Wcześniejszy słowny międzynarodowy znak towarowy RODA i wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe RODA, RODA I, RODA II i BODEGAS RODA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 38 |
| 2007/C 315/72 | Sprawa T-169/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 listopaad 2007 r. — Charlott przeciwko OHIM — Charlo (Charlott France Entre Luxe et Tradition) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Charlott France Entre Luxe et Tradition — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Charlot — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 38 |
| 2007/C 315/73 | Sprawa T-310/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 listopada 2007 r. — Węgry przeciwko Komisji (Rolnictwo — Wspólna organizacja rynków w sektorze zbóż — Przejęcie zbóż przez agencje interwencyjne — Zaostrzenie kryteriów jakości kukurydzy — Wprowadzenie nowego kryterium ciężaru właściwego w odniesieniu do kukurydzy — Naruszenie uzasadnionych oczekiwań — Oczywisty błąd w ocenie) | 39 |
| 2007/C 315/74 | Sprawa T-69/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 19 października 2007 r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko EFSA (Umorzenie postępowania — Zamówienia publiczne — Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) — Unieważnienie procedury przetargowej — Bezprzedmiotowość skargi) | 39 |
| 2007/C 315/75 | Sprawa T-454/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 października 2007 r. — Sumitomo Chemical Agro Europe i Philagro France przeciwko Komisji (Środki ochrony roślin — Substancja czynna procymidon — Dyrektywa 91/414/EWG — Skarga o stwierdzenie nieważności — Skarga na bezczynność — Umorzenie postępowania — Skarga odszkodowawcza — Niedopuszczalność — Oczywista bezpodstawność skargi) | 40 |
| 2007/C 315/76 | Sprawa T-238/07 R: Postanowienie sędziego rozpatrującego wniosek o zastosowanie środków tymczasowych z dnia 18 października 2007 r. — Ristic i in. przeciwko Komisji (Postępowanie w sprawie środka tymczasowego — Wniosek o zawieszenie wykonania decyzji — Dyrektywa 96/23/WE — Brak pilnego charakteru — Wyważenie interesów) | 40 |
| 2007/C 315/77 | Sprawa T-385/07: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2007 r. — FIFA przeciwko Komisji | 41 |
| 2007/C 315/78 | Sprawa T-391/07: Skarga wniesiona w dniu 15 października 2007 r. — Alber przeciwko OHIM — (część uchwytu) | 41 |
| 2007/C 315/79 | Sprawa T-394/07: Skarga wniesiona w dniu 25 października 2007 r. — Algodonera del Sur przeciwko Radzie i Komisji | 42 |
| 2007/C 315/80 | Sprawa T-396/07: Skarga wniesiona w dniu 30 października 2007 r. — France Télécom przeciwko OHIM (UNIQUE) | 42 |
| 2007/C 315/81 | Sprawa T-399/07: Skarga wniesiona w dniu 31 października 2007 r. — Basell Polyolefine przeciwko Komisji | 43 |
| 2007/C 315/82 | Sprawa T-400/07: Skarga wniesiona w dniu 5 listopada 2007 r. — GretagMacbeth przeciwko OHIM (kolory w kwadratach) | 43 |
| 2007/C 315/83 | Sprawa T-231/07: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 listopada 2007 r. — ITT Manufacturing Enterprises przeciwko OHMI — ITT Trademark and Trade (I.T.T.) | 44 |
| 2007/C 315/84 | Sprawa T-287/07: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 października 2007 r. — cApStAn przeciwko Komisji | 44 |
| 2007/C 315/85 | Sprawa T-314/07 R: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 października 2007 r. — Simsalagrimm Filmproduktion przeciwko Komisji i EACEA | 44 |
| 2007/C 315/86 | Sprawa T-382/07 R: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 października 2007 r. — Francja przeciwko Radzie | 44 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej |
| 2007/C 315/87 | Sprawa F-125/06: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 8 listopada 2007 r. — Deffaa przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Zmiana regulaminu pracowniczego — Przeniesienie — Stanowisko dyrektora generalnego — Zaszeregowanie — Artykuł 7 ust. 1 regulaminu pracowniczego — Artykuł 29 ust. 1 regulaminu pracowniczego — Artykuł 44 akapit drugi regulaminu pracowniczego — Artykuł 45 ust. 1 regulaminu pracowniczego — Dodatek za zarządzanie) | 45 |
| 2007/C 315/88 | Sprawa F-103/07: Skarga wniesiona w dniu 5 października 2007 r. — Duta przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości | 45 |
| 2007/C 315/89 | Sprawa F-107/07: Skarga wniesiona w dniu 8 października 2007 r. — Daskalakis przeciwko Komisji | 46 |
| 2007/C 315/90 | Sprawa F-112/07: Skarga wniesiona w dniu 16 października 2007 r. — Doumas przeciwko Komisji | 46 |
| 2007/C 315/91 | Sprawa F-114/07: Skarga wniesiona w dniu 19 października 2007 r. — Wenning przeciwko Europolowi | 47 |
| 2007/C 315/92 | Sprawa F-115/07: Skarga wniesiona w dniu 22 października 2007 r. — Balieu-Steinmetz i Noworyta przeciwko Parlamentowi Europejskiemu | 48 |
| 2007/C 315/93 | Sprawa F-117/07: Skarga wniesiona w dniu 25 października 2007 r. — Kolountzios przeciwko Komisji | 48 |
| 2007/C 315/94 | Sprawa F-118/07: Skarga wniesiona w dniu 22 października 2007 r. — Strack przeciwko Komisji | 49 |
| 2007/C 315/95 | Sprawa F-120/07: Skarga wniesiona w dniu 22 października 2007 r. — Strack przeciwko Komisji | 50 |
| 2007/C 315/96 | Sprawa F-121/07: Skarga wniesiona w dniu 22 października 2007 r. — Strack przeciwko Komisji | 50 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2007/C 315/02

Sprawa C-507/03: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 13 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii (Zamówienia publiczne — Artykuły 43 WE i 49 WE — Dyrektywa 92/50/EWG — Udzielenie zamówienia publicznego poczcie irlandzkiej (An Post) bez ogłoszenia o zamówieniu (przetargu) — Przejrzystość — Pewny przedmiot zainteresowania o charakterze transgranicznym)

2

2007/C 315/03

Sprawa C-273/04: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 października 2007 r. — Rzeczpospolita Polska przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja Rady 2004/281/WE — Wspólna polityka rolna — Akt dotyczący warunków przystąpienia do Unii Europejskiej — Dostosowanie — Naruszenie zasady niedyskryminacji)

2

2007/C 315/04

Sprawa C-334/04: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 79/409/EWG — Załącznik I — Ochrona dzikiego ptactwa — Obszary specjalnej ochrony — IBA 2000 — Znaczenie — Jakość danych — Kryteria — Swoboda uznania — Klasyfikacja oczywiście niewystarczająca — Tereny podmokłe)

3

2007/C 315/05

Sprawa C-19/05: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 18 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Danii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Zasoby własne Wspólnot — Należności celne wymagane zgodnie z prawem, które nie zostały pokryte wskutek błędu organów celnych — Odpowiedzialność finansowa państw członkowskich)

4

2007/C 315/06

Sprawa C-20/05: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Forlì — Włochy) — Postępowanie karne przeciwko Karlowi Josefowi Wilhelmowi Schwibbertowi (Dyrektywa 98/34/WE — Procedura udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych — Obowiązek notyfikacji projektów przepisów technicznych — Krajowa ustawa nakładająca obowiązek umieszczania znaku wyróżniającego krajowej instytucji odpowiedzialnej za pobieranie opłat z tytułu praw autorskich na sprzedawanych płytach kompaktowych — Pojęcie przepis techniczny)

4

2007/C 315/07

Sprawa C-62/05 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 18 października 2007 r. — Nordspedizionieri di Danielis Livio & C. Snc w likwidacji, Livio Danielis i Domenico D'Alessandro przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Rozporządzenie (EWG) nr 1430/79 — Umorzenie należności celnych przywozowych — Ładunek papierosów przeznaczony do Hiszpanii — Oszustwo, którego dopuszczono się w ramach operacji tranzytu wspólnotowego)

5

2007/C 315/08

Sprawa C-112/05: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuł 56 WE — Przepisy ustawowe dotyczące spółki akcyjnej Volkswagen)

5

2007/C 315/09

Sprawa C-141/05: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 8 grudnia 2007 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Rybołówstwo — Rozporządzenie (WE) nr 27/2005 — Rozdział kwot połowowych między państwa członkowskie — Akt przystąpienia Królestwa Hiszpanii — Upływ okresu przejściowego — Wymóg względnej stabilności — Zasada niedyskryminacji — Nowe możliwości połowowe — Dopuszczalność)

6

2007/C 315/10

Sprawa C-248/05: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Ochrona wód podziemnych przed zanieczyszczeniem spowodowanym niebezpiecznymi substancjami — Dyrektywa 80/68/EWG)

6

2007/C 315/11

Sprawa C-374/05: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — Gintec International Import-Export GmbH przeciwko Verband Sozialer Wettbewerb eV (Dyrektywy 2001/83/EWG oraz 92/28/EWG — Przepisy krajowe zakazujące reklamy produktów leczniczych polegającej na oświadczeniach osób trzecich lub na losowaniu nagród — Podawanie ogólnie pozytywnych wyników przeprowadzonych wśród konsumentów ankiet oraz comiesięczne losowanie pozwalające na uzyskanie opakowania produktu leczniczego)

7

2007/C 315/12

Sprawa C-379/05: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof te Amsterdam — Niderlandy) — Amurta S.G.P.S. przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst (Artykuły 56 WE i 58 WE — Swobodny przepływ kapitału — Krajowe ustawodawstwo podatkowe przewidujące zwolnienie udziałów i akcji od podatku dochodowego od osób prawnych — Opodatkowanie dywidend — Podatek pobierany u źródła dochodu — Zwolnienie od podatku pobieranego u źródła dochodu — Stosowanie w stosunku do spółek otrzymujących dywidendy, które posiadają siedzibę lub stałe przedsiębiorstwo w państwie członkowskim przyznającym zwolnienie i których udziały lub akcje objęte są zwolnieniem od podatku dochodowego od osób prawnych — Odmowa stosowania zwolnienia od podatku pobieranego u źródła dochodu w stosunku do dywidend wypłacanych uprawnionej spółce, która nie ma ani siedziby, ani stałego przedsiębiorstwa w tym państwie członkowskim)

8

2007/C 315/13

Sprawa C-403/05: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 października 2007 r. — Parlament Europejski przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja Komisji zatwierdzająca projekt bezpieczeństwa granic na Filipinach — Decyzja wydana na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 443/92 — Uprawnienia wykonawcze Komisji — Granice)

8

2007/C 315/14

Sprawa C-427/05: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 25 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria regionale di Genova — Włochy) — Agenzia delle Entrate Ufficio Genova 1 przeciwko Porto Antico di Genova SpA (Fundusze strukturalne — Rozporządzenie Rady (EWG) nr 4253/88 — Artykuł 21 ust. 3 akapit drugi — Zakaz odliczeń — Obliczanie podstawy opodatkowania — Uwzględnienie przyznanej pomocy wspólnotowej)

9

2007/C 315/15

Sprawa C-440/05: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Skarga o stwierdzenie nieważności — Artykuł 31 ust. 1 lit. e) UE, art. 34 UE i 47 UE — Decyzja ramowa 2005/667/WSiSW — Zwalczanie zanieczyszczeń pochodzących ze statków — Sankcje karne — Kompetencja Wspólnoty — Podstawa prawna — Artykuł 80 ust. 2 WE)

9

2007/C 315/16

Sprawa C-457/05: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 4 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Wiesbaden — Niemcy) — Schutzverband der Spirituosen-Industrie eV przeciwko Diageo Deutschland GmbH (Swobodny przepływ towarów — Dyrektywa 75/106/EWG — Zbliżanie ustawodawstw państw członkowskich — Płyny w opakowaniach jednostkowych — Konfekcjonowanie opakowań jednostkowych o danej objętości — Artykuł 5 ust. 3 lit. b) i d) — Baileys Minis — Sprzedaż w opakowaniach jednostkowych o objętości nominalnej 0,071 l)

10

2007/C 315/17

Sprawa C-464/05: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 25 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Hasselt, Belgia) — Maria Geurts, Dennis Vogten przeciwko Administratie van de BTW, registratie en domeinen, Belgische Staat (Artykuły 43 WE i 53 WE — Krajowe uregulowanie podatkowe — Podatek od spadków — Spółka rodzinna — Zwolnienie — Przesłanki — Zatrudnienie określonej liczby pracowników w jednym z regionów państwa członkowskiego)

11

2007/C 315/18

Sprawy połączone C-11/06 i C-12/06: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Aachen — Niemcy) — Rhiannon Morgan (C-11/06) przeciwko Bezirksregierung Köln, Iris Bucher (C-12/06) przeciwko Landrat des Kreises Düren (Obywatelstwo Unii — Artykuły 17 WE i 18 WE — Odmowa przyznania stypendium edukacyjnego obywatelom państwa członkowskiego pobierającym naukę w innym państwie członkowskim — Wymóg, by kształcenie odbywane w innym państwie członkowskim było kontynuacją uprzednio odbytego kształcenia, trwającego przynajmniej rok w placówce edukacyjnej położonej na terytorium państwa członkowskiego pochodzenia)

11

2007/C 315/19

Sprawa C-97/06: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 18 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Madrid- Hiszpania) — Navicon SA przeciwko Administración del Estado (Szósta dyrektywa VAT — Zwolnienia — Artykuł 15 pkt 5 — Pojęcie czarteru statków morskich — Zgodność ustawy krajowej dopuszczającej wyłącznie zwolnienie czarteru całkowitego)

12

2007/C 315/20

Sprawa C-143/06: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg (Niemcy)) — Ludwigs — Apotheke München Internationale Apotheke przeciwko Juers Pharma Import-Export GmbH (Swobodny przepływ towarów — Artykuły 28 WE i 30 WE — Artykuły 13 i 13 Porozumienia EOG — Produkty lecznicze przywożone bez wydawanego przez państwo przywozu pozwolenia na dopuszczenie do obrotu — Zakaz reklamy — Dyrektywa 2001/83/WE)

12

2007/C 315/21

Sprawa C-167/06 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 25 października 2007 r. — Ermioni Komninou, Grigorios Ntokos, Donatos Pappas, Vassileios Pappas, Aristeidis Pappas, Eleftheria Pappa, Lamprini Pappa, Eirini Pappa, Alexandra Ntokou, Fotios Dimitriou, Zoïs Dimitriou, Petros Bolossis, Despoina Bolossi, Konstantinos Bolossis, Thomas Bolossis przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Odpowiedzialność pozaumowna Wspólnoty — Skarga na podstawie art. 226 WE — Traktowanie skarżących przez Komisję — Zasady dobrej administracji, uzasadnionych oczekiwań i pewności prawa — Zakres — Artykuł 21 WE — Prawo do wniesienia petycji — Zakres ustaleń Rzecznika Praw Obywatelskich)

13

2007/C 315/22

Sprawa C-173/06: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 18 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria regionale di Genova — Włochy) — Agrover srl przeciwko Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova (Wspólnotowy kodeks celny — Uszlachetnianie czynne — Układ stowarzyszeniowy — Uprzedni wywóz ryżu do państwa trzeciego związanego układem przyznającym preferencje celne — Artykuł 216 kodeksu celnego — Pokrycie retrospektywne należności celnych przywozowych — Artykuł 220 ust. 2 lit. b) kodeksu celnego)

14

2007/C 315/23

Sprawa C-174/06: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione, Włochy) — Ministero delle Finanze przeciwko CO.GE.P. srl (Szósta dyrektywa — Podatek VAT — Czynności zwolnione — Najem nieruchomości — Dobra będące własnością państwa)

14

2007/C 315/24

Sprawa C-195/06: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 18 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundeskommunikationssenat — Austria) — Kommunikationsbehörde Austria (KommAustria) przeciwko Österreichischer Rundfunk (ORF) (Swobodne świadczenie usług — Telewizyjna działalność nadawcza — Dyrektywy 89/552/EWG i 97/36/EWG — Pojęcia telezakupów i reklamy telewizyjnej — Konkurs z nagrodami)

15

2007/C 315/25

Sprawa C-221/06: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof, Austria) — Stadtgemeinde Frohnleiten, Gemeindebetriebe Frohnleiten GmbH przeciwko Bundesminister für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft (Odesłanie prejudycjalne — Podatek od długotrwałego składowania odpadów na składowisku — Podatek pobierany od zarządzającego składowiskiem i obliczany na podstawie ciężaru składowanych odpadów i stanu składowiska — Zwolnienie z podatku składowania odpadów pochodzących z austriackich miejsc skażonych — Brak zwolnienia odpadów pochodzących z miejsc skażonych położonych w innych państwach członkowskich — Artykuł 90 WE — Podatki krajowe — Dyskryminacja)

16

2007/C 315/26

Sprawa C-238/06 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 25 października 2007 r. — Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Trójwymiarowy znak towarowy — Kształt butelki z tworzywa sztucznego — Odmowa rejestracji — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Wcześniejszy krajowy znak towarowy — Konwencja paryska — Porozumienie TRIPS — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

16

2007/C 315/27

Sprawa C-240/06: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 25 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus — Finlandia) — Postępowanie wszczęte przez Fortum Project Finance SA (Artykuł 56 ust. 1 WE — Dyrektywa 69/335/EWG — Artykuł 12 ust. 1 lit. a) i c) — Odstępstwo od zakazu podwójnego opodatkowania wkładów kapitałowych — Wkład kapitałowy w postaci akcji wniesiony do spółki z siedzibą w innym państwie członkowskim — Wymiana akcji — Podatek od przeniesienia aktywów)

17

2007/C 315/28

Sprawa C-251/06: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Linz (Austria)) — Firma Ing. Auer — Die Bausoftware GmbH przeciwko Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr (Podatki pośrednie — Gromadzenie kapitału — Przeniesienie siedziby statutowej spółki — Zniesienie podatku kapitałowego pobieranego od spółki)

17

2007/C 315/29

Sprawy połączone C-260/06 i C-261/06: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wnioski o wydanie orzeczeń w trybie prejudycjalnym złożone przez Cour d'appel de Montpellier — Francja) — Postępowania karne przeciwko Danielowi Escalierowi (C-260/06) i Jeanowi Bonnarelowi (C-261/06) (Środki ochrony roślin — Przywóz równoległy — Procedura udzielania zezwoleń na dopuszczenie do obrotu — Dopuszczalność — Warunki — Poszanowanie zasady proporcjonalności)

18

2007/C 315/30

Sprawa C-344/06 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 25 października 2007 r. — J. C. Blom przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Skarga o odszkodowanie — Odpowiedzialność pozaumowna — Mleko — Opłata dodatkowa — Ilość referencyjna — Producenci, którzy podjęli zobowiązanie do niewprowadzania do obrotu — Producenci SLOM 1983 — Niewznowienie produkcji z chwilą wygaśnięcia zobowiązania)

18

2007/C 315/31

Sprawa C-355/06: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 18 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof te Amsterdam, Niderlandy) — J. A. van der Steen przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht-Gooi/kantoor Utrecht (Szósta dyrektywa VAT — Samodzielna działalność gospodarcza — Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością — Wykonywanie czynności związanych z działalnością spółki przez osobę fizyczną będącą jej jedynym zarządzającym, udziałowcem i pracownikiem)

19

2007/C 315/32

Sprawa C-440/06: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 25 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 97/271/EWG — Zanieczyszczenia i substancje szkodliwe — Oczyszczanie ścieków komunalnych — Artykuły 3 i 4)

19

2007/C 315/33

Sprawa C-441/06: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 18 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (Pomoc państwa — Obowiązek odzyskania — Obowiązek współpracy)

20

2007/C 315/34

Sprawa C-464/06: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 18 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus — Finlandia) — Postępowanie wszczęte przez Avena Nordic Grain Oy (Rolnictwo — System refundacji wywozowych do produktów rolnych — Rozporządzenie (WE) nr 800/1999 — Artykuł 5 — Złożenie zgłoszenia wywozowego — Przesłanie faksem)

20

2007/C 315/35

Sprawa C-3/07: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 8 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2003/110/WE — Pomoc w przypadkach tranzytu — Deportacja drogą powietrzną — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

21

2007/C 315/36

Sprawa C-40/07: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 8 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2001/42/WE — 79/409/EWG — Ocena wpływu niektórych planów i programów na środowisko — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

21

2007/C 315/37

Sprawa C-60/07: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 8 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Czeskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2004/33/WE — Wymagania techniczne dotyczące krwi i składników krwi — Brak transpozycji w przewidzianym terminie)

22

2007/C 315/38

Sprawa C-75/07: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 8 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2004/28/WE — Weterynaryjne produkty lecznicze — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

22

2007/C 315/39

Sprawa C-114/07: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 25 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Czeskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Wspólnotowy kodeks dotyczący produktów leczniczych stosowanych u ludzi — Dyrektywa 2004/24/WE — Tradycyjne ziołowe produkty lecznicze — Brak dokonania transpozycji w przewidzianym terminie)

23

2007/C 315/40

Sprawa C-224/07: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 8 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2004/49/WE — Bezpieczeństwo kolei wspólnotowych — Niepełna transpozycja)

23

2007/C 315/41

Sprawa C-301/05 P: Postanowienie Trybunału z dnia 11 października 2007 r. — Hans-Peter Wilfer przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Słowne oznaczenie ROCKBASS — Odmowa rejestracji — Umorzenie postępowania)

24

2007/C 315/42

Sprawa C-225/06 P: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 11 września 2007 r. — Athinaïki Oikogeniaki Artopoiia AVEE przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Ferrero Deutschland GmbH (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) — Podobieństwo między dwoma znakami towarowymi — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego zawierającego element słowny FERRÓ — Sprzeciw uprawnionego do słownego krajowego znaku towarowego FERRERO — Częściowa odmowa rejestracji)

24

2007/C 315/43

Sprawa C-100/07 P: Postanowienie Trybunału z dnia 4 października 2007 r. — É.R. i in. przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Odpowiedzialność pozaumowna Wspólnoty — Gąbczasta encefalopatia bydła — Brak przyjęcia odpowiednich środków przez Radę i przez Komisję w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się choroby — Odwołanie oczywiście bezzasadne)

24

2007/C 315/44

Sprawa C-439/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Beroep te Brussel (Belgia) w dniu 24 września 2007 r. — Królestwo Belgii przeciwko KBC-Bank NV

25

2007/C 315/45

Sprawa C-456/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Republiki Słowackiej w dniu 9 października 2007 r. — Karol Mihal przeciwko Daňový úrad Košice V

26

2007/C 315/46

Sprawa C-460/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 11 października 2007 r. — Sandra Puffer przeciwko Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Linz

26

2007/C 315/47

Sprawa C-467/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Protodikeio Livadeias (Grecja) w dniu 22 października 2007 r. — Panayotis Koskovolis i Aikaterini Pappa przeciwko Koinotita Kyriakiou Viotias

27

2007/C 315/48

Sprawa C-470/07: Skarga wniesiona w dniu 24 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

29

2007/C 315/49

Sprawa C-480/07: Skarga wniesiona w dniu 31 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

29

2007/C 315/50

Sprawa C-490/07: Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Cypryjskiej

30

2007/C 315/51

Sprawa C-493/07: Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Słowackiej

30

2007/C 315/52

Sprawa C-175/06: Postanowienie prezesa czwartej izby Trybunału z dnia 27 września 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym Tribunale civile di Genova — Włochy) — Alessandro Tedesco przeciwko Tomasoni Fittings Srl, RWO Marine Equipment Ltd

31

2007/C 315/53

Sprawa C-426/06: Postanowienie prezesa ósmej izby Trybunału z dnia 21 września 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

31

2007/C 315/54

Sprawa C-530/06: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 22 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

31

2007/C 315/55

Sprawa C-21/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 8 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

31

2007/C 315/56

Sprawa C-29/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 19 lipca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

31

2007/C 315/57

Sprawa C-53/07: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 19 lipca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

32

2007/C 315/58

Sprawa C-64/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 8 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

32

2007/C 315/59

Sprawa C-77/07: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 2 sierpnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

32

2007/C 315/60

Sprawa C-83/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 20 września 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

32

Sąd Pierwszej Instancji

2007/C 315/61

Sprawa T-38/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 listopada 2007 r. — Sunplus Technology przeciwko OHIM — Sun Microsystems (SUN PLUS) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego SUNPLUS — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy SUN — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo towarów — Podobieństwo oznaczeń)

33

2007/C 315/62

Sprawa T-194/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 listopada 2007 r. — Bavarian Lager przeciwko Komisji (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Dokumenty dotyczące postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom — Decyzja odmawiająca dostępu — Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania ich danych osobowych — Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 — Pojęcie prywatności)

33

2007/C 315/63

Sprawa T-234/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 listopada 2007 r. — Niderlandy przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja 2004/01/WE — Substancje niebezpieczne — Wymóg udzielenia przez Komisję zezwolenia w celu utrzymania notyfikowanych przepisów krajowych — Zajęcie przez Komisję stanowiska co do zakresu harmonizacji — Akt podlegający zaskarżeniu — Niedopuszczalność)

34

2007/C 315/64

Sprawa T-374/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 listopada 2007 r. — Niemcy przeciwko Komisji (Środowisko naturalne — Dyrektywa 2003/87/WE — System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych — Krajowy plan rozdziału uprawnień do emisji w Niemczech — Środki korygujące ex post uprawnienia przydzielone instalacjom — Decyzja Komisji o odrzuceniu — Równe traktowanie — Obowiązek uzasadnienia)

34

2007/C 315/65

Sprawa T-90/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 listopada 2007 r. — Omega przeciwko OHIM — Omega Engineering (Ω OMEGA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słowno-graficznego wspólnotowego znaku towarowego Ω OMEGA — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy OMEGA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Powołanie się przez zgłaszającego wspólnotowy znak towarowy na identyczny ze zgłoszonym krajowy znak towarowy wcześniejszy w stosunku do znaku, na który powołano się w sprzeciwie — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd)

35

2007/C 315/66

Sprawa T-407/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 listopada 2007 r. — SAEME przeciwko OHIM — Racke (REVIAN's) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie wspólnotowego graficznego znaku towarowego REVIAN's — Wcześniejsze niewspólnotowe znaki towarowe evian — Spóźnione przedstawienie tłumaczenia świadectwa rejestracji wcześniejszego znaku towarowego — Swoboda oceny wynikająca z art. 74 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94)

35

2007/C 315/67

Sprawa T-459/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 listopada 2007 r. — MPDV Mikrolab przeciwko OHIM (manufacturing score card) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego manufacturing score card — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

36

2007/C 315/68

Sprawa T-28/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 listopada 2007 r. — RheinfelsQuellen H. Hövelmann przeciwko OHIM (VOM URSPRUNG HER VOLLKOMMEN) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego VOM URSPRUNG HER VOLLKOMMEN — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

36

2007/C 315/69

Sprawa T-57/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 listopada 2007 r. — Marly przeciwko OHIM — Erdal (Top iX) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego TOP iX — Wcześniejszy słowny znak towarowy TOFIX — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Żądanie przedstawienia dowodu rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego podniesione po raz pierwszy przed Sądem — Niedopuszczalność)

37

2007/C 315/70

Sprawa T-71/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 listopada 2007 r. — Enercon przeciwko OHIM (Przetwornik energii wietrznej) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego pokrycie kosza przetwornika energii wietrznej — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94)

37

2007/C 315/71

Sprawa T-101/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 listopada 2007 r. — Castell des Remei przeciwko OHIM — Bodegas Roda (Castell del Remei ODA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego znaku towarowego Castell del Remei ODA — Wcześniejszy słowny międzynarodowy znak towarowy RODA i wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe RODA, RODA I, RODA II i BODEGAS RODA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

38

2007/C 315/72

Sprawa T-169/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 listopaad 2007 r. — Charlott przeciwko OHIM — Charlo (Charlott France Entre Luxe et Tradition) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Charlott France Entre Luxe et Tradition — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Charlot — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94)

38

2007/C 315/73

Sprawa T-310/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 listopada 2007 r. — Węgry przeciwko Komisji (Rolnictwo — Wspólna organizacja rynków w sektorze zbóż — Przejęcie zbóż przez agencje interwencyjne — Zaostrzenie kryteriów jakości kukurydzy — Wprowadzenie nowego kryterium ciężaru właściwego w odniesieniu do kukurydzy — Naruszenie uzasadnionych oczekiwań — Oczywisty błąd w ocenie)

39

2007/C 315/74

Sprawa T-69/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 19 października 2007 r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko EFSA (Umorzenie postępowania — Zamówienia publiczne — Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) — Unieważnienie procedury przetargowej — Bezprzedmiotowość skargi)

39

2007/C 315/75

Sprawa T-454/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 października 2007 r. — Sumitomo Chemical Agro Europe i Philagro France przeciwko Komisji (Środki ochrony roślin — Substancja czynna procymidon — Dyrektywa 91/414/EWG — Skarga o stwierdzenie nieważności — Skarga na bezczynność — Umorzenie postępowania — Skarga odszkodowawcza — Niedopuszczalność — Oczywista bezpodstawność skargi)

40

2007/C 315/76

Sprawa T-238/07 R: Postanowienie sędziego rozpatrującego wniosek o zastosowanie środków tymczasowych z dnia 18 października 2007 r. — Ristic i in. przeciwko Komisji (Postępowanie w sprawie środka tymczasowego — Wniosek o zawieszenie wykonania decyzji — Dyrektywa 96/23/WE — Brak pilnego charakteru — Wyważenie interesów)

40

2007/C 315/77

Sprawa T-385/07: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2007 r. — FIFA przeciwko Komisji

41

2007/C 315/78

Sprawa T-391/07: Skarga wniesiona w dniu 15 października 2007 r. — Alber przeciwko OHIM — (część uchwytu)

41

2007/C 315/79

Sprawa T-394/07: Skarga wniesiona w dniu 25 października 2007 r. — Algodonera del Sur przeciwko Radzie i Komisji

42

2007/C 315/80

Sprawa T-396/07: Skarga wniesiona w dniu 30 października 2007 r. — France Télécom przeciwko OHIM (UNIQUE)

42

2007/C 315/81

Sprawa T-399/07: Skarga wniesiona w dniu 31 października 2007 r. — Basell Polyolefine przeciwko Komisji

43

2007/C 315/82

Sprawa T-400/07: Skarga wniesiona w dniu 5 listopada 2007 r. — GretagMacbeth przeciwko OHIM (kolory w kwadratach)

43

2007/C 315/83

Sprawa T-231/07: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 listopada 2007 r. — ITT Manufacturing Enterprises przeciwko OHMI — ITT Trademark and Trade (I.T.T.)

44

2007/C 315/84

Sprawa T-287/07: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 października 2007 r. — cApStAn przeciwko Komisji

44

2007/C 315/85

Sprawa T-314/07 R: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 października 2007 r. — Simsalagrimm Filmproduktion przeciwko Komisji i EACEA

44

2007/C 315/86

Sprawa T-382/07 R: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 października 2007 r. — Francja przeciwko Radzie

44

Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

2007/C 315/87

Sprawa F-125/06: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 8 listopada 2007 r. — Deffaa przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Zmiana regulaminu pracowniczego — Przeniesienie — Stanowisko dyrektora generalnego — Zaszeregowanie — Artykuł 7 ust. 1 regulaminu pracowniczego — Artykuł 29 ust. 1 regulaminu pracowniczego — Artykuł 44 akapit drugi regulaminu pracowniczego — Artykuł 45 ust. 1 regulaminu pracowniczego — Dodatek za zarządzanie)

45

2007/C 315/88

Sprawa F-103/07: Skarga wniesiona w dniu 5 października 2007 r. — Duta przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości

45

2007/C 315/89

Sprawa F-107/07: Skarga wniesiona w dniu 8 października 2007 r. — Daskalakis przeciwko Komisji

46

2007/C 315/90

Sprawa F-112/07: Skarga wniesiona w dniu 16 października 2007 r. — Doumas przeciwko Komisji

46

2007/C 315/91

Sprawa F-114/07: Skarga wniesiona w dniu 19 października 2007 r. — Wenning przeciwko Europolowi

47

2007/C 315/92

Sprawa F-115/07: Skarga wniesiona w dniu 22 października 2007 r. — Balieu-Steinmetz i Noworyta przeciwko Parlamentowi Europejskiemu

48

2007/C 315/93

Sprawa F-117/07: Skarga wniesiona w dniu 25 października 2007 r. — Kolountzios przeciwko Komisji

48

2007/C 315/94

Sprawa F-118/07: Skarga wniesiona w dniu 22 października 2007 r. — Strack przeciwko Komisji

49

2007/C 315/95

Sprawa F-120/07: Skarga wniesiona w dniu 22 października 2007 r. — Strack przeciwko Komisji

50

2007/C 315/96

Sprawa F-121/07: Skarga wniesiona w dniu 22 października 2007 r. — Strack przeciwko Komisji

50

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/1 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/1

---

(2007/C 315/01)

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 297 z 8.12.2007.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 283 z 24.11.2007.

Dz.U. C 269 z 10.11.2007.

Dz.U. C 247 z 20.10.2007.

Dz.U. C 235 z 6.10.2007.

Dz.U. C 223 z 22.9.2007.

Dz.U. C 211 z 8.9.2007.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

| | EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu |
| --- | --- |

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/2 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/2

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 13 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

(Sprawa C-507/03) (1)

(Zamówienia publiczne - Artykuły 43 WE i 49 WE - Dyrektywa 92/50/EWG - Udzielenie zamówienia publicznego poczcie irlandzkiej (An Post) bez ogłoszenia o zamówieniu (przetargu) - Przejrzystość - Pewny przedmiot zainteresowania o charakterze transgranicznym)

(2007/C 315/02)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: X. Lewis i K. Wiedner, pełnomocnicy, J. Flynn QC)

Strona pozwana: Irlandia (Przedstawiciele: D. O'Hagan, pełnomocnik, E. Regan i B. O'Moore, SC, C. O'Toole, Barrister)

Interwenienci popierający stronę pozwaną : Królestwo Danii (przedstawiciele: J. Molde i A. Jacobsen, pełnhomocnicy), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues, D. Petrausch i S. Ramet, pełnomocnicy), Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: H. G. Sevenster, C. Wissels i P. van Ginneken, pełnomocnicy), Republika Finlandii (przedstawiciel: A. Guimaraes-Purokoski, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 43 WE i 49 WE — Przetargi — Decyzja o udzieleniu zamówienia publicznego bez uprzedniego ogłoszenia o zamówieniu — Udzielenie poczcie irlandzkiej (An Post) zamówienia na mocy którego beneficjenci świadczeń socjalnych mogą podejmować należne im kwoty w oddziałach poczty

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 3) | Królestwo Danii, Republika Francuska, Królestwo Niderlandów i Republika Finlandii ponoszą własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Danii, Republika Francuska, Królestwo Niderlandów i Republika Finlandii ponoszą własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 35 z 7.2.2004.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/2 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/2

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 października 2007 r. — Rzeczpospolita Polska przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-273/04) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Decyzja Rady 2004/281/WE - Wspólna polityka rolna - Akt dotyczący warunków przystąpienia do Unii Europejskiej - Dostosowanie - Naruszenie zasady niedyskryminacji)

(2007/C 315/03)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: T. Nowakowski, E. Ośniecka-Tamecka, M. Szpunar, B. Majczyna, K. Rokicka i I. Niemirka, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Republika Łotewska (przedstawiciele: A. Zikmane i E. Balode-Buraka, pełnomocnicy, Republika Litewska (przedstawiciel: D. Kriaučiūnas, pełnomocnik), Republika Węgierska (przedstawiciele: P. Gottfried i R. Somssich, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: F. Ruggeri Laderchi, K. Zieleśkiewicz i F. Florindo Gijón, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: T. van Rijn, A. Stobiecka-Kuik i L. Visaggio, pełnomocnicy)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności art. 1 pkt 5 decyzji Rady 2004/281/WE z dnia 22 marca 2004 r. zmieniającej [dostosowującej] akt dotyczący warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej w następstwie reformy wspólnej polityki rolnej (Dz.U. L 93, str. 1) — Naruszenie zasady niedyskryminacji, równego traktowania i dobrej wiary

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Rzeczpospolita Polska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Rzeczpospolita Polska zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 3) | Republika Łotewska, Republika Litewska i Republika Węgierska oraz Komisja Wspólnot Europejskich pokrywają koszty własne. |
| --- | --- |

3)

Republika Łotewska, Republika Litewska i Republika Węgierska oraz Komisja Wspólnot Europejskich pokrywają koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 239 z 25.9.2004.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/3 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/3

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-334/04) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 79/409/EWG - Załącznik I - Ochrona dzikiego ptactwa - Obszary specjalnej ochrony - IBA 2000 - Znaczenie - Jakość danych - Kryteria - Swoboda uznania - Klasyfikacja oczywiście niewystarczająca - Tereny podmokłe)

(2007/C 315/04)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Patakia i M. van Beek,, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Grecka (przedstawiciel: E. Skandalou, pełnomocnik)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: N. Díaz Abad, pełnomocnik), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i C. Jurgensen-Mercier, pełnomocnicy), Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Fernandes i M. Lois, pełnomocnicy), Republika Finlandii (przedstawiciel: T. Pynnä, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak dokonania w wyznaczonym terminie transpozycji dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dz.U. L 103, str. 1) — Naruszenie art. 4 dyrektywy dotyczącego ustanowienia obszarów specjalnej ochrony — Niedostateczna liczba sklasyfikowanych obszarów w Grecji

Sentencja

| 1) | Republika Grecka






  — | klasyfikując jako obszary specjalnej ochrony tereny, których liczba i łączna powierzchnia jest oczywiście mniejsza od liczby i łącznej powierzchni terenów, które spełniają przesłanki klasyfikacji jako obszary specjalnej ochrony w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dz.U. L 103, str. 1), zmienionej między innymi dyrektywą Komisji 97/49/WE z dnia 29 lipca 1997, |
| --- | --- | --- |

1)

Republika Grecka

—

klasyfikując jako obszary specjalnej ochrony tereny, których liczba i łączna powierzchnia jest oczywiście mniejsza od liczby i łącznej powierzchni terenów, które spełniają przesłanki klasyfikacji jako obszary specjalnej ochrony w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dz.U. L 103, str. 1), zmienionej między innymi dyrektywą Komisji 97/49/WE z dnia 29 lipca 1997,

| — | nie ustanawiając obszaru specjalnej ochrony w celu zapewnienia ochrony gatunkowi kowalika tureckiego (Sitta krueperi) oraz |
| --- | --- |

—

nie ustanawiając obszaru specjalnej ochrony w celu zapewnienia ochrony gatunkowi kowalika tureckiego (Sitta krueperi) oraz

| — | klasyfikując jako obszary specjalnej ochrony tereny, na których gatunki kormorana czubatego (Phalacrocorax aristotelis desmarestii), ostrosępa brodatego (Gypaetus barbatus), sępa kasztanowatego (Aegypius monachus), orlika krzykliwego (Aquila pomarina), orła cesarskiego (Aquila heliaca), kurhannika (Buteo rufinus), orzełka południowego (Hieraaetus fasciatus), pustułeczki (Falco naumanni), sokoła skalnego (Falco eleonorae), raroga górskiego (Falco biarmicus) oraz trznadla zwyczajnego (Emberiza cineracea) nie występują w liczbie to uzasadniającej, |
| --- | --- |

—

klasyfikując jako obszary specjalnej ochrony tereny, na których gatunki kormorana czubatego (Phalacrocorax aristotelis desmarestii), ostrosępa brodatego (Gypaetus barbatus), sępa kasztanowatego (Aegypius monachus), orlika krzykliwego (Aquila pomarina), orła cesarskiego (Aquila heliaca), kurhannika (Buteo rufinus), orzełka południowego (Hieraaetus fasciatus), pustułeczki (Falco naumanni), sokoła skalnego (Falco eleonorae), raroga górskiego (Falco biarmicus) oraz trznadla zwyczajnego (Emberiza cineracea) nie występują w liczbie to uzasadniającej,

uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 4 ust. 1 i 2 dyrektywy 79/409, zmienionej dyrektywą 97/49.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 4) | Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Republika Portugalska oraz Republika Finlandii ponoszą własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Republika Portugalska oraz Republika Finlandii ponoszą własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 239 z 25.9.2004.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/4 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/4

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 18 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Danii

(Sprawa C-19/05) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Zasoby własne Wspólnot - Należności celne wymagane zgodnie z prawem, które nie zostały pokryte wskutek błędu organów celnych - Odpowiedzialność finansowa państw członkowskich)

(2007/C 315/05)

Język postępowania: duński

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: N. Rasmussen, G. Wilms oraz H.-P. Hartvig, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Danii (Przedstawiciel: J. Molde, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuł 10 WE oraz art. 2 i 8 decyzji Rady 94/728/WE, Euratom z dnia 31 października 1994 r. w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 293, str. 9) — Odpowiedzialność finansowa państw członkowskich z tytułu zasobów własnych — Brak udostępnienia Komisji kwoty 18 687 475 DKK, której organy celne błędnie nie pobrały od przedsiębiorstwa tytułem należności celnych

Sentencja

| 1) | Nie udostępniając Komisji Wspólnot Europejskich zasobów własnych w kwocie 18 687 475 DKK powiększonych o odsetki za zwłokę liczone od dnia 27 lipca 2000 r., Królestwo Danii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy prawa wspólnotowego, w szczególności na podstawie art. 2 i 8 decyzji Rady 94/728/WE, Euratom z dnia 31 października 1994 r. w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich. |
| --- | --- |

1)

Nie udostępniając Komisji Wspólnot Europejskich zasobów własnych w kwocie 18 687 475 DKK powiększonych o odsetki za zwłokę liczone od dnia 27 lipca 2000 r., Królestwo Danii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy prawa wspólnotowego, w szczególności na podstawie art. 2 i 8 decyzji Rady 94/728/WE, Euratom z dnia 31 października 1994 r. w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich.

| 2) | Królestwo Danii zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Danii zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 93 z 16.4.2005.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/4 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/4

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Forlì — Włochy) — Postępowanie karne przeciwko Karlowi Josefowi Wilhelmowi Schwibbertowi

(Sprawa C-20/05) (1)

(Dyrektywa 98/34/WE - Procedura udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych - Obowiązek notyfikacji projektów przepisów technicznych - Krajowa ustawa nakładająca obowiązek umieszczania znaku wyróżniającego krajowej instytucji odpowiedzialnej za pobieranie opłat z tytułu praw autorskich na sprzedawanych płytach kompaktowych - Pojęcie „przepis techniczny’)

(2007/C 315/06)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale di Forlì

Strona w postępowaniu karnym przed sądem krajowym

Karl Josef Wilhelm Schwibbert

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunale di Forlì — Wykładnia art. 3 WE i art. 23 — 27 WE oraz dyrektywy Rady 92/100/EWG z dnia 19 listopada 1992 r. w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej (Dz.U. L 346, str. 61) — Zgodność przepisów krajowych nakładających obowiązek opatrywania wszelkich nośników utworów kinematograficznych bądź audiowizualnych wystawionych do sprzedaży znakiem krajowego podmiotu odpowiedzialnego za egzekwowanie opłat z tytułu praw autorskich

Sentencja

Dyrektywę 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, zmienioną dyrektywą 98/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lipca 1998 r. należy interpretować w ten sposób, że takie przepisy krajowe, jak te będące przedmiotem sporu przed sądem krajowym, w zakresie w jakim ustanowiły one, po tym, jak zaczęto stosować dyrektywę Rady 83/189 z dnia 28 marca 1983 r. ustanawiającą procedurę przekazywania informacji dotyczących norm i przepisów technicznych, obowiązek umieszczania na płytach kompaktowych zawierających dzieła sztuki figuratywnej znak wyróżniający „SIAE”, w celu ich sprzedaży w danym państwie członkowskim, stanowią przepis techniczny, na który, wobec tego, że nie został notyfikowany Komisji, nie można się powoływać wobec jednostek.

---

(1)  Dz.U. C 93 z 16.4.2007.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/5 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/5

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 18 października 2007 r. — Nordspedizionieri di Danielis Livio & C. Snc w likwidacji, Livio Danielis i Domenico D'Alessandro przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa C-62/05 P) (1)

(Odwołanie - Rozporządzenie (EWG) nr 1430/79 - Umorzenie należności celnych przywozowych - Ładunek papierosów przeznaczony do Hiszpanii - Oszustwo, którego dopuszczono się w ramach operacji tranzytu wspólnotowego)

(2007/C 315/07)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Nordspedizionieri di Danielis Livio & C. Snc w likwidacji, Livio Danielis, Domenico D'Alessandro (przedstawiciel: G. Leone, avvocato)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: X. Lewis, pełnomocnik i G. Bambara, avocat)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) z dnia 14 grudnia 2004 roku w sprawie T-332/02 Nordspedizioneri di Danielis Livio i.in. przeciwko Komisji oddalającego wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 28 czerwca 2002 roku (sygn. akt: REM 14/01) wskazującej władzom włoskim, że nie ma podstaw do umorzenia należności celnych przywozowych od ładunku papierosów przeznaczonego do Hiszpanii, z tego względu, że oszustwo, którego dopuściły się osoby trzecie w ramach operacji tranzytu wspólnotowego nie stanowi szczególnej sytuacji uzasadniającej umorzenie należności celnych przywozowych.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Nordspedizionieri di Danielis Livio & C. Snc w likwidacji, oraz L. Danielis i D. D'Alessandro pokrywają koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

Nordspedizionieri di Danielis Livio & C. Snc w likwidacji, oraz L. Danielis i D. D'Alessandro pokrywają koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 2.4.2005 r.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/5 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/5

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-112/05) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Artykuł 56 WE - Przepisy ustawowe dotyczące spółki akcyjnej Volkswagen)

(2007/C 315/08)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: F. Benyon i G. Braun, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: M. Lumma, A. Dittrich, pełnomocnicy i H. Wissel, adwokat)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuły 43 i 56 CE — Warunki prywatyzacji Volkswagenwerk GmbH — Przyznanie szczególnych uprawnień niektórym akcjonariuszom — Obowiązkowe przedstawicielstwo organów władzy publicznej w radzie nadzorczej spółki, niezależnie od liczby posiadanych przez nie akcji

Sentencja

| 1) | Utrzymując w mocy art. 4 ust. 1 oraz art. 2 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 Gesetz über die Überführung der Anteilsrechte an der Volkswagenwerk Gesellschaft mit beschränkter Haftung in private Hand (ustawy z dnia 21 lipca 1960 r. w sprawie prywatyzacji udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością Volkswagenwerk), w brzmieniu znajdującym zastosowanie w niniejszej sprawie, Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 56 ust. 1 WE. |
| --- | --- |

1)

Utrzymując w mocy art. 4 ust. 1 oraz art. 2 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 Gesetz über die Überführung der Anteilsrechte an der Volkswagenwerk Gesellschaft mit beschränkter Haftung in private Hand (ustawy z dnia 21 lipca 1960 r. w sprawie prywatyzacji udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością Volkswagenwerk), w brzmieniu znajdującym zastosowanie w niniejszej sprawie, Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 56 ust. 1 WE.

| 2) | Skarga zostaje oddalona w pozostałej części. |
| --- | --- |

2)

Skarga zostaje oddalona w pozostałej części.

| 3) | Republika Federalna Niemiec zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Republika Federalna Niemiec zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 143 z 11.6.2005.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/6 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/6

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 8 grudnia 2007 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-141/05) (1)

(Rybołówstwo - Rozporządzenie (WE) nr 27/2005 - Rozdział kwot połowowych między państwa członkowskie - Akt przystąpienia Królestwa Hiszpanii - Upływ okresu przejściowego - Wymóg względnej stabilności - Zasada niedyskryminacji - Nowe możliwości połowowe - Dopuszczalność)

(2007/C 315/09)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: E. Braquehais Conesa i M. A. Sampol Pucurull, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: F. Florindo Gijón et A. De Gregorio Merino, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania pozwanej: Komisja Wspólnot Europejskich, (przedstawiciele: F. Jimen Fernández i T. van Rijn, pełnomocnicy)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalającego wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe (Dz.U. 2005, L 12, str. 1), w zakresie, w jakim rozporządzenie to nie przyznaje mu określonych kwot na wodach wspólnotowych Morza Północnego i Morza Bałtyckiego uwzględniając interesy Hiszpanii pomimo upływu okresu przejściowego — Dyskryminacja — Stosowanie art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (Dz.U. L 358, str. 59)

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.

| 3) | Komisja Wspólnot Europejskich pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Wspólnot Europejskich pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 115 z 14.5.2005.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/6 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/6

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

(Sprawa C-248/05) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Ochrona wód podziemnych przed zanieczyszczeniem spowodowanym niebezpiecznymi substancjami - Dyrektywa 80/68/EWG)

(2007/C 315/10)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: S. Pardo Quintillán i D. Recchia, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Irlandia (Przedstawiciel: D. O'Hagan, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 4, 5, 7, 8, 9, 10, 12 i 13 dyrektywy Rady 80/68/EWG z dnia 17 grudnia 1979 r. w sprawie ochrony wód gruntowych przed zanieczyszczeniem spowodowanym przez niektóre substancje niebezpieczne (Dz.U. 1980 L 20, str. 43) — Działanie składowiska odpadów w Ballymurtagh, hr. Wicklow, bez wymaganego zezwolenia — Zanieczyszczenie wód gruntowych w hrabstwie Wexford oraz w Killarney, hr. Kerry przez bezpośrednie zrzuty fosforu ze zbiorników na nieczystości ciekłe

Sentencja

| 1) | Nie podejmując wszelkich środków niezbędnych do zastosowania się do art. 4, 5, 7 i 10 dyrektywy Rady 80/68/EWG z dnia 17 grudnia 1979 r. w sprawie ochrony wód podziemnych przed zanieczyszczeniem spowodowanym przez niektóre substancje niebezpieczne w odniesieniu do miejskiego składowiska odpadów w Ballymurtagh (hrabstwo Wicklow) Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie podejmując wszelkich środków niezbędnych do zastosowania się do art. 4, 5, 7 i 10 dyrektywy Rady 80/68/EWG z dnia 17 grudnia 1979 r. w sprawie ochrony wód podziemnych przed zanieczyszczeniem spowodowanym przez niektóre substancje niebezpieczne w odniesieniu do miejskiego składowiska odpadów w Ballymurtagh (hrabstwo Wicklow) Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Irlandia zostaje obciążona dwiema trzecimi całości kosztów. Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona pozostałą jedna trzecią kosztów. |
| --- | --- |

3)

Irlandia zostaje obciążona dwiema trzecimi całości kosztów. Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona pozostałą jedna trzecią kosztów.

---

(1)  Dz.U. C 205 z 20.8.2005.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/7 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/7

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — Gintec International Import-Export GmbH przeciwko Verband Sozialer Wettbewerb eV

(Sprawa C-374/05) (1)

(Dyrektywy 2001/83/EWG oraz 92/28/EWG - Przepisy krajowe zakazujące reklamy produktów leczniczych polegającej na oświadczeniach osób trzecich lub na losowaniu nagród - Podawanie ogólnie pozytywnych wyników przeprowadzonych wśród konsumentów ankiet oraz comiesięczne losowanie pozwalające na uzyskanie opakowania produktu leczniczego)

(2007/C 315/11)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Gintec International Import-Export GmbH

Strona pozwana: Verband Sozialer Wettbewerb eV

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesgerichtshof — Wykładnia art. 87 ust. 3 i art. 90 lit. j) dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. L 311, str. 67) w brzmieniu nadanym dyrektywą 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającą dyrektywę 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. L 136, str. 34) oraz wykładnia art. 2 ust. 3 i art. 5 lit. j) dyrektywy Rady 92/28/EWG z dnia 31 marca 1992 r. w sprawie reklamowania produktów leczniczych przeznaczonych dla ludzi (Dz.U. L 113, str. 13) — Przepisy krajowe zakazujące reklamy produktów leczniczych polegającej na oświadczeniach osób trzecich niebędących specjalistami w danej dziedzinie lub na losowaniu nagród — Podawanie ogólnie pozytywnych wyników przeprowadzonych wśród konsumentów ankiet oraz comiesięczne losowanie zestawu produktów leczniczych

Sentencja

| 1) | Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, zmieniona dyrektywą 2004/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. dokonała pełnej harmonizacji w dziedzinie reklamy produktów leczniczych, gdyż przypadki, w których państwa członkowskie są uprawnione do przyjęcia przepisów stanowiących odstępstwo od zasad ustanowionych w tej dyrektywie, są wyraźnie wymienione. Wykładni rzeczonej dyrektywy należy dokonywać w ten sposób, że państwo członkowskie nie może ustanowić w ustawodawstwie krajowym całkowitego i bezwarunkowego zakazu wykorzystywania w reklamie produktów leczniczych adresowanej do ogółu społeczeństwa oświadczeń osób trzecich, podczas gdy ich wykorzystywanie, zgodnie z tą dyrektywą, może być ograniczone wyłącznie z uwagi na ich szczególną treść lub charakter osoby, od której pochodzą. |
| --- | --- |

1)

Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, zmieniona dyrektywą 2004/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. dokonała pełnej harmonizacji w dziedzinie reklamy produktów leczniczych, gdyż przypadki, w których państwa członkowskie są uprawnione do przyjęcia przepisów stanowiących odstępstwo od zasad ustanowionych w tej dyrektywie, są wyraźnie wymienione. Wykładni rzeczonej dyrektywy należy dokonywać w ten sposób, że państwo członkowskie nie może ustanowić w ustawodawstwie krajowym całkowitego i bezwarunkowego zakazu wykorzystywania w reklamie produktów leczniczych adresowanej do ogółu społeczeństwa oświadczeń osób trzecich, podczas gdy ich wykorzystywanie, zgodnie z tą dyrektywą, może być ograniczone wyłącznie z uwagi na ich szczególną treść lub charakter osoby, od której pochodzą.

| 2) | a) | Dyrektywa 2001/83 zmieniona dyrektywą 2004/27 zobowiązuje państwa członkowskie do ustanowienia w ich przepisach krajowych zakazu wykorzystywania w reklamie środków leczniczych skierowanej do ogółu społeczeństwa deklaracji osób trzech, jeżeli powołują się one w formie nieodpowiedniej, zatrważającej lub wprowadzającej w błąd na przypisywane właściwości uzdrawiające w rozumieniu art. 90 lit. j) dyrektywy 2001/83 zmienionej dyrektywą 2004/27, przy czym wykładni pojęcia „przypisywane właściwości uzdrawiające” należy dokonywać w ten sposób, że nie obejmuje ono powołania się na polepszenie dobrego samopoczucia osoby, o ile nie odniesiono się do skuteczności terapeutycznej produktu leczniczego polegającej na wyeliminowania szczególnej choroby. Artykuł 90 lit. c) dyrektywy 2001/83 zmienionej dyrektywą 2004/27 zobowiązuje również państwa członkowskie do ustanowienia w ich przepisach krajowych zakazu wykorzystywania w reklamie środków leczniczych skierowanej do ogółu społeczeństwa deklaracji osób trzech, jeżeli deklaracje te wywołują wrażenie, że stosowanie produktu leczniczego przyczynia się do poprawy ogólnego dobrego samopoczucia. |
| --- | --- | --- |

2)

a)

Dyrektywa 2001/83 zmieniona dyrektywą 2004/27 zobowiązuje państwa członkowskie do ustanowienia w ich przepisach krajowych zakazu wykorzystywania w reklamie środków leczniczych skierowanej do ogółu społeczeństwa deklaracji osób trzech, jeżeli powołują się one w formie nieodpowiedniej, zatrważającej lub wprowadzającej w błąd na przypisywane właściwości uzdrawiające w rozumieniu art. 90 lit. j) dyrektywy 2001/83 zmienionej dyrektywą 2004/27, przy czym wykładni pojęcia „przypisywane właściwości uzdrawiające” należy dokonywać w ten sposób, że nie obejmuje ono powołania się na polepszenie dobrego samopoczucia osoby, o ile nie odniesiono się do skuteczności terapeutycznej produktu leczniczego polegającej na wyeliminowania szczególnej choroby. Artykuł 90 lit. c) dyrektywy 2001/83 zmienionej dyrektywą 2004/27 zobowiązuje również państwa członkowskie do ustanowienia w ich przepisach krajowych zakazu wykorzystywania w reklamie środków leczniczych skierowanej do ogółu społeczeństwa deklaracji osób trzech, jeżeli deklaracje te wywołują wrażenie, że stosowanie produktu leczniczego przyczynia się do poprawy ogólnego dobrego samopoczucia.

| b) | Artykuł 87 ust. 3, art. 88 ust. 6 oraz art. 96 ust. 1 dyrektywy 2001/83 zmienionej dyrektywą 2004/27 zakazują reklamy produktu leczniczego w formie ogłoszonego w Internecie losowania nagród, w zakresie w jakim taka reklama sprzyja irracjonalnemu stosowaniu tego produktu leczniczego i prowadzi do bezpośredniej jego dystrybucji wśród odbiorców oraz rozprowadzania darmowych próbek. |
| --- | --- |

b)

Artykuł 87 ust. 3, art. 88 ust. 6 oraz art. 96 ust. 1 dyrektywy 2001/83 zmienionej dyrektywą 2004/27 zakazują reklamy produktu leczniczego w formie ogłoszonego w Internecie losowania nagród, w zakresie w jakim taka reklama sprzyja irracjonalnemu stosowaniu tego produktu leczniczego i prowadzi do bezpośredniej jego dystrybucji wśród odbiorców oraz rozprowadzania darmowych próbek.

| 3) | Na pierwsze i drugie pytania prejudycjalne należałoby udzielić takiej samej odpowiedzi, jeżeli zastosowanie znajdowałyby przepisy dyrektywy Rady 92/28 z dnia 31 marca 1992 r. w sprawie reklamowania produktów leczniczych przeznaczonych dla ludzi. |
| --- | --- |

3)

Na pierwsze i drugie pytania prejudycjalne należałoby udzielić takiej samej odpowiedzi, jeżeli zastosowanie znajdowałyby przepisy dyrektywy Rady 92/28 z dnia 31 marca 1992 r. w sprawie reklamowania produktów leczniczych przeznaczonych dla ludzi.

---

(1)  Dz.U. C 315 z 10.12.2005.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/8 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/8

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof te Amsterdam — Niderlandy) — Amurta S.G.P.S. przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst

(Sprawa C-379/05) (1)

(Artykuły 56 WE i 58 WE - Swobodny przepływ kapitału - Krajowe ustawodawstwo podatkowe przewidujące zwolnienie udziałów i akcji od podatku dochodowego od osób prawnych - Opodatkowanie dywidend - Podatek pobierany u źródła dochodu - Zwolnienie od podatku pobieranego u źródła dochodu - Stosowanie w stosunku do spółek otrzymujących dywidendy, które posiadają siedzibę lub stałe przedsiębiorstwo w państwie członkowskim przyznającym zwolnienie i których udziały lub akcje objęte są zwolnieniem od podatku dochodowego od osób prawnych - Odmowa stosowania zwolnienia od podatku pobieranego u źródła dochodu w stosunku do dywidend wypłacanych uprawnionej spółce, która nie ma ani siedziby, ani stałego przedsiębiorstwa w tym państwie członkowskim)

(2007/C 315/12)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Gerechtshof te Amsterdam

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Amurta S.G.P.S.

Strona pozwana: Inspecteur van de Belastingdienst

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Gerechtshof te Amsterdam — Wykładnia art. 56, 57 i 58 WE — Podatek dochodowy od osób prawnych — Zwolnienie od podatku dotyczące dywidend wypłacanych przez spółkę z siedzibą na terytorium kraju spółce z siedzibą na tym samym terytorium — Odmowa przyznania tego rodzaju zwolnienia w odniesieniu do dywidend wypłacanych przez spółkę z siedzibą na terytorium kraju spółce z siedzibą na terytorium innego państwa członkowskiego — Znaczenie istnienia, w tym innym państwie członkowskim, równoważnego zwolnienia od podatku od dywidend dla spółki z siedzibą w tymże państwie

Sentencja

| 1) | Artykuły 56 WE i 58 WE stoją na przeszkodzie stosowania przepisów państwa członkowskiego, które w przypadku, gdy nie został osiągnięty minimalny próg udziału spółki dominującej w kapitale spółki zależnej, ustanowiony w art. 5 ust. 1 dyrektywy Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich, przewidują pobranie podatku u źródła od dywidend wypłaconych przez spółkę z siedzibą w tym państwie członkowskim spółce z siedzibą w innym państwie członkowskim, zwalniając jednocześnie od tego podatku dywidendy wypłacone spółce podlegającej w tym pierwszym państwie członkowskim opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych lub posiadającej w tymże państwie członkowskim stałe przedsiębiorstwo, do którego należą udziały lub akcje spółki dokonującej wypłat. |
| --- | --- |

1)

Artykuły 56 WE i 58 WE stoją na przeszkodzie stosowania przepisów państwa członkowskiego, które w przypadku, gdy nie został osiągnięty minimalny próg udziału spółki dominującej w kapitale spółki zależnej, ustanowiony w art. 5 ust. 1 dyrektywy Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich, przewidują pobranie podatku u źródła od dywidend wypłaconych przez spółkę z siedzibą w tym państwie członkowskim spółce z siedzibą w innym państwie członkowskim, zwalniając jednocześnie od tego podatku dywidendy wypłacone spółce podlegającej w tym pierwszym państwie członkowskim opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych lub posiadającej w tymże państwie członkowskim stałe przedsiębiorstwo, do którego należą udziały lub akcje spółki dokonującej wypłat.

| 2) | Państwo członkowskie nie może powoływać się na możliwość pełnego zaliczenia na poczet podatku przyznaną w sposób jednostronny przez inne państwo członkowskie spółce otrzymującej dywidendy z siedzibą w tym ostatnim państwie członkowskim, w celu uniknięcia obowiązku zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu dywidend w znaczeniu ekonomicznym wynikającemu z wykonywania jego kompetencji podatkowych w sytuacji, gdy to pierwsze państwo członkowskie zapobiega podwójnemu opodatkowaniu dywidend w znaczeniu ekonomicznym wypłacanych spółkom z siedzibą na jego terytorium. W przypadku, gdy państwo członkowskie powołuje się na konwencję w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawartą z innym państwem członkowskim, zadaniem sądu krajowego jest ustalenie, czy w toczącym się przed nim postępowaniu należy uwzględnić tę konwencję, oraz ewentualnie zbadanie, czy pozwala ona na zneutralizowanie skutków ograniczenia w swobodnym przepływie kapitału. |
| --- | --- |

2)

Państwo członkowskie nie może powoływać się na możliwość pełnego zaliczenia na poczet podatku przyznaną w sposób jednostronny przez inne państwo członkowskie spółce otrzymującej dywidendy z siedzibą w tym ostatnim państwie członkowskim, w celu uniknięcia obowiązku zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu dywidend w znaczeniu ekonomicznym wynikającemu z wykonywania jego kompetencji podatkowych w sytuacji, gdy to pierwsze państwo członkowskie zapobiega podwójnemu opodatkowaniu dywidend w znaczeniu ekonomicznym wypłacanych spółkom z siedzibą na jego terytorium. W przypadku, gdy państwo członkowskie powołuje się na konwencję w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawartą z innym państwem członkowskim, zadaniem sądu krajowego jest ustalenie, czy w toczącym się przed nim postępowaniu należy uwzględnić tę konwencję, oraz ewentualnie zbadanie, czy pozwala ona na zneutralizowanie skutków ograniczenia w swobodnym przepływie kapitału.

---

(1)  Dz.U. C 22 z 28.1.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/8 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/8

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 października 2007 r. — Parlament Europejski przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa C-403/05) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Decyzja Komisji zatwierdzająca projekt bezpieczeństwa granic na Filipinach - Decyzja wydana na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 443/92 - Uprawnienia wykonawcze Komisji - Granice)

(2007/C 315/13)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Parlament Europejski (Przedstawiciele: R. Passos, E. Waldherr, K. Lindahl i G. Mazzini, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: C. Tufvesson i A. Bordes, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Królestwo Hiszpanii (Przedstawiciel: J. M. Rodrigues Cárcamo, pełnomocnik)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o zarządzeniu finansowania projektu dotyczącego bezpieczeństwa granic Filipin (ASIA/2004/016-924; linia budżetowa 19 10 02) wydanej w wykonaniu rozporządzenia Rady (EWG) nr 443/92 z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie finansowej i technicznej pomocy dla rozwijających się krajów Azji i Ameryki Łacińskiej oraz o współpracy gospodarczej z tymi krajami (Dz.U. L 52, str. 1)

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Wspólnot Europejskich zatwierdzającej projekt w sprawie bezpieczeństwa granic Republiki Filipin finansowanego z linii 19 10 02 budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Philippine Border Management Project, nr ASIA/2004/016-924). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Wspólnot Europejskich zatwierdzającej projekt w sprawie bezpieczeństwa granic Republiki Filipin finansowanego z linii 19 10 02 budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Philippine Border Management Project, nr ASIA/2004/016-924).

| 2) | Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 3) | Królestwo Hiszpanii pokryje własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Hiszpanii pokryje własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 10 z 14.1.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/9 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/9

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 25 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria regionale di Genova — Włochy) — Agenzia delle Entrate Ufficio Genova 1 przeciwko Porto Antico di Genova SpA

(Sprawa C-427/05) (1)

(Fundusze strukturalne - Rozporządzenie Rady (EWG) nr 4253/88 - Artykuł 21 ust. 3 akapit drugi - Zakaz odliczeń - Obliczanie podstawy opodatkowania - Uwzględnienie przyznanej pomocy wspólnotowej)

(2007/C 315/14)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Commissione tributaria regionale di Genova

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Agenzia delle Entrate Ufficio Genova 1

Strona pozwana: Porto Antico di Genova SpA

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Commissione tributaria regionale di Genova — Wykładnia art. 21 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2082/93 z dnia 20 lipca 1993 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 4253/88 z dnia ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2052/88 w odniesieniu do koordynacji działań różnych funduszy strukturalnych między nimi oraz z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi (Dz.U. L 193, str. 20) — Zgodność z prawem wspólnotowym przepisu krajowego uwzględniającego otrzymaną pomoc wspólnotową przy obliczaniu podstawy opodatkowania

Sentencja

Artykuł 21 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia Rady (EWG) nr 4253/88 z dnia 19 grudnia 1988 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2052/88 w odniesieniu do koordynacji działań różnych funduszy strukturalnych między sobą oraz z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi, zmienionego rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2082/93 z dnia 20 lipca 1993 r., należy interpretować w taki sposób, że krajowe przepisy podatkowe takie jak art. 55 ust. 3 lit. b) dekretu prezydenta Republiki nr 917 z dnia 22 grudnia 1986 r., zgodnie z którym pomoc ze wspólnotowych funduszy strukturalnych jest uwzględniana przy ustaleniu podstawy opodatkowania, są zgodne z tym rozporządzeniem.

---

(1)  Dz.U. C 36 z 11.2.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/9 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/9

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-440/05) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Artykuł 31 ust. 1 lit. e) UE, art. 34 UE i 47 UE - Decyzja ramowa 2005/667/WSiSW - Zwalczanie zanieczyszczeń pochodzących ze statków - Sankcje karne - Kompetencja Wspólnoty - Podstawa prawna - Artykuł 80 ust. 2 WE)

(2007/C 315/15)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: W. Bogensberger i R. Troosters, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Parlament Europejski (przedstawiciele: M. Gómez-Leal, J. Rodrigues i A. Auersperger Matić, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.C. Pirs, J. Schutte i K. Michoel)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Królestwo Belgii (przedstawiciel: M. Wimmer, pełnomocnik), Republika Czeska (przedstawiciel: T. Boček, pełnomocnik), Królestwo Danii (przedstawiciel: J. Molde, pełnomocnik), Republika Estońska (przedstawiciel: L. Uiba, pełnomocnik), Republika Grecka (przedstawiciele: S. Chala i A. Samoni-Rantou, pełnomocnicy), Republika Francuska (przedstawiciele: E. Belliard, G. de Bergues i S. Gasri, pełnomocnicy), Irlandia (przedstawiciele: D. O'Hagan i E. Fitzsimons oraz N. Hyland, pełnomocnicy), Republika Łotewska (przedstawiciele: E. Balode-Buraka i E. Broks, pełnomocnicy), Republika Litewska (przedstawiciel: D. Kriaučiūnas, pełnomocnik), Republika Węgierska (przedstawiciel: P. Gottfried, pełnomocnika), Republika Malty (przedstawiciel: S. Camilleri, pełnomocnik, P. Grech, Deputy Attorney General), Królestwo niderlandów (przedstawiciele: H.G. Sevenster i M. de Grave, pełnomocnicy), Republika Austrii (przedstawiciel: C. Pesendorfer, pełnomocnik), Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: E. Ośniecka-Tamecka, pełnomocnik), Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Fernandes i L. Duarte, pełnomocnicy), Republika Słowacka (przedstawiciel: R. Procházka, pełnomocnik), Republika Finlandii (przedstawiciel: E. Bygglin, pełnomocnik), Królestwo Szwecji (przedstawiciel: K. Wistrand, pełnomocnik), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: E. O'Neill, D.J. Rhee i D. Andersona, pełnomocnicy)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności decyzji ramowej Rady 2005/667/WSiSW z dnia 12 lipca 2005 r. w sprawie wzmocnienia uregulowań prawnokarnych w celu egzekwowania przepisów dotyczących zapobiegania zanieczyszczeniom pochodzącym ze statków (Dz.U. L 255, str. 164)

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji ramowej Rady 2005/667/WSiSW z dnia 12 lipca 2005 r. w sprawie wzmocnienia uregulowań prawnokarnych w celu egzekwowania przepisów dotyczących zapobiegania zanieczyszczeniom pochodzącym ze statków. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji ramowej Rady 2005/667/WSiSW z dnia 12 lipca 2005 r. w sprawie wzmocnienia uregulowań prawnokarnych w celu egzekwowania przepisów dotyczących zapobiegania zanieczyszczeniom pochodzącym ze statków.

| 2) | Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 3) | Królestwo Belgii, Republika Czeska, Królestwo Danii, Republika Estońska, Republika Grecka, Republika Francuska, Irlandia, Republika Łotewska, Republika Litewska, Republika Węgierska, Republika Malty, Królestwo Niderlandów, Republika Austrii, Rzeczpospolita Polska, Republika Portugalska, Republika Słowacka, Republika Finlandii, Królestwo Szwecji i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Parlament Europejski pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Belgii, Republika Czeska, Królestwo Danii, Republika Estońska, Republika Grecka, Republika Francuska, Irlandia, Republika Łotewska, Republika Litewska, Republika Węgierska, Republika Malty, Królestwo Niderlandów, Republika Austrii, Rzeczpospolita Polska, Republika Portugalska, Republika Słowacka, Republika Finlandii, Królestwo Szwecji i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Parlament Europejski pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 22 z 28.1.2006 r.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/10 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/10

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 4 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Wiesbaden — Niemcy) — Schutzverband der Spirituosen-Industrie eV przeciwko Diageo Deutschland GmbH

(Sprawa C-457/05) (1)

(Swobodny przepływ towarów - Dyrektywa 75/106/EWG - Zbliżanie ustawodawstw państw członkowskich - Płyny w opakowaniach jednostkowych - Konfekcjonowanie opakowań jednostkowych o danej objętości - Artykuł 5 ust. 3 lit. b) i d) - Baileys Minis - Sprzedaż w opakowaniach jednostkowych o objętości nominalnej 0,071 l)

(2007/C 315/16)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Landgericht Wiesbaden

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Schutzverband der Spirituosen-Industrie eV

Strona pozwana: Diageo Deutschland GmbH

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Landgericht Wiesbaden — Wykładnia art. 28 i 30 WE — Ważność art. 5 ust. 3 lit. b) akapit 2 zd. 2 w związku z art. 5 ust. 3 lit. d) oraz z załącznikiem III sekcja 4 dyrektywy Rady 75/106/EWG z dnia 19 grudnia 1974 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do objętościowego uzupełniania niektórych płynów w opakowaniach jednostkowych (Dz.U. L 042, str. 31) z późn. zm. — Zakaz sprzedaży w pozostałych państwach członkowskich napojów alkoholowych w opakowaniu o objętości 0,071 litra, legalnie wytwarzanych i wprowadzanych do obrotu w Irlandii i w Zjednoczonym Królestwie — Baileys Minis

Sentencja

Artykuł 5 ust. 3 lit. d) dyrektywy Rady 75/106/EWG z dnia 19 grudnia 1974 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do objętościowego uzupełniania niektórych płynów w opakowaniach jednostkowych, zmienionej aktem dotyczącym warunków przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że opakowania jednostkowe o objętości nominalnej 0,071 l, zawierające produkty wymienione w załączniku III sekcja 4 do tej dyrektywy, legalnie produkowane i sprzedawane w Irlandii lub w Zjednoczonym Królestwie mogą być również sprzedawane w pozostałych państwach członkowskich.

Artykuł 5 ust. 3 lit. b) akapit drugi, ostatnie zdanie dyrektywy 75/106 zmienionej ww. aktem, w związku z ust. 3 lit. d) tego artykułu jest nieważny w zakresie, w jakim wyklucza objętość nominalną 0,071 l spośród zharmonizowanych nominalnych objętości wspólnotowych, znajdujących się w załączniku III sekcja 4 kolumna I do tej dyrektywy.

---

(1)  Dz.U. C 131 z 3.6.2007.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/11 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/11

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 25 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Hasselt, Belgia) — Maria Geurts, Dennis Vogten przeciwko Administratie van de BTW, registratie en domeinen, Belgische Staat

(Sprawa C-464/05) (1)

(Artykuły 43 WE i 53 WE - Krajowe uregulowanie podatkowe - Podatek od spadków - Spółka rodzinna - Zwolnienie - Przesłanki - Zatrudnienie określonej liczby pracowników w jednym z regionów państwa członkowskiego)

(2007/C 315/17)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Rechtbank van eerste aanleg te Hasselt

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Maria Geurts, Dennis Vogten

Strona pozwana: Administratie van de BTW, registratie en domeinen, Belgische Staat

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Rechtbank van eerste aanleg te Hasselt — Wykładnia art. 43 WE i 56 WE — Otwarcie spadku w regionie państwa członkowskiego obejmującego udziały w spółce rodzinnej w innym państwie członkowskim oraz wierzytelności wobec tej spółki — Zwolnienie z podatku od spadków przysługujące, jeżeli spółka ta zatrudnia co najmniej pięciu pracowników w pełnym wymiarze czasu w tym regionie przez trzy lata poprzedzające śmierć

Sentencja

W braku przekonywającego uzasadnienia, art. 43 WE sprzeciwia się uregulowaniu podatkowemu państwa członkowskiego w dziedzinie podatku od dziedziczenia, które wyklucza zwolnienie z tego podatku przewidziane dla spółek rodzinnych w przypadku spółek rodzinnych, które zatrudniały w okresie trzech lat poprzedzających zgon spadkodawcy co najmniej pięciu pracowników w innym państwie członkowskim, podczas gdy przyznaje takie zwolnienie wówczas, gdy pracownicy są zatrudnieni w jednym z regionów pierwszego państwa członkowskiego.

---

(1)  Dz.U. C 74 z 25.3.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/11 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/11

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Aachen — Niemcy) — Rhiannon Morgan (C-11/06) przeciwko Bezirksregierung Köln, Iris Bucher (C-12/06) przeciwko Landrat des Kreises Düren

(Sprawy połączone C-11/06 i C-12/06) (1)

(Obywatelstwo Unii - Artykuły 17 WE i 18 WE - Odmowa przyznania stypendium edukacyjnego obywatelom państwa członkowskiego pobierającym naukę w innym państwie członkowskim - Wymóg, by kształcenie odbywane w innym państwie członkowskim było kontynuacją uprzednio odbytego kształcenia, trwającego przynajmniej rok w placówce edukacyjnej położonej na terytorium państwa członkowskiego pochodzenia)

(2007/C 315/18)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Verwaltungsgericht Aachen

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strony skarżące: Rhiannon Morgan (C-11/06), Iris Bucher (C-12/06)

Strony pozwane: Bezirksregierung Köln (C-11/06), Landrat des Kreises Düren (C-12/06)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Verwaltungsgericht Aachen — Wykładnia art. 17 i 18 traktatu WE — Odmowa przyznania własnemu obywatelowi, zamieszkującemu i pobierającemu naukę w innym państwie członkowskim, stypendium edukacyjnego („Ausbildungsförderung”) ze względu na to, że nie ukończył przynajmniej pierwszego roku studiów w placówce położonej na terytorium krajowym

Sentencja

Artykuły 17 WE i 18 CE stoją na przeszkodzie temu, by w okolicznościach takich jak w sprawach przed sądem krajowym, warunek zgodnie z którym, aby móc skorzystać ze stypendium edukacyjnego przyznawanego tytułem odbycia nauki w państwie członkowskim innym niż to, którego nauka ta powinna stanowić kontynuację kształcenia, trwającego przynajmniej rok odbytego na terytorium państwa członkowskiego pochodzenia tych ostatnich.

---

(1)  Dz.U. C 121 z 20.5.2006 r.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/12 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/12

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 18 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Madrid- Hiszpania) — Navicon SA przeciwko Administración del Estado

(Sprawa C-97/06) (1)

(Szósta dyrektywa VAT - Zwolnienia - Artykuł 15 pkt 5 - Pojęcie „czarteru statków morskich’ - Zgodność ustawy krajowej dopuszczającej wyłącznie zwolnienie czarteru całkowitego)

(2007/C 315/19)

Język postępowania: hiszpański

Sąd krajowy

Tribunal Superior de Justicia de Madrid

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Navicon SA

Strona pozwana: Administración del Estado

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunal Superior de Justicia de Madrid — Wykładnia art. 15 pkt 5 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, str. 1) — Zwolnienie czarteru statków morskich — Uwzględnienie lub nie czarteru częściowego — Zgodność z dyrektywą ustawy krajowej dopuszczającej wyłącznie zwolnienie czarteru całkowitego

Sentencja

| 1) | Artykuł 15 pkt 5 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 92/111/EWG z dnia 14 grudnia 1992 r. należy interpretować w taki sposób, że dotyczy on zarówno czarteru całkowitego, jak i czarteru częściowego statków używanych do żeglugi na pełnym morzu. Przepis ten sprzeciwia się zatem przepisom krajowym, takim jak te będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, które przyznają zwolnienie od podatku od wartości dodanej jedynie w przypadku czarteru całkowitego rzeczonych statków. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 15 pkt 5 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 92/111/EWG z dnia 14 grudnia 1992 r. należy interpretować w taki sposób, że dotyczy on zarówno czarteru całkowitego, jak i czarteru częściowego statków używanych do żeglugi na pełnym morzu. Przepis ten sprzeciwia się zatem przepisom krajowym, takim jak te będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, które przyznają zwolnienie od podatku od wartości dodanej jedynie w przypadku czarteru całkowitego rzeczonych statków.

| 2) | Do sądu odsyłającego należy ustalenie, czy umowa będąca przedmiotem toczącego się przed nim postępowania spełnia przesłanki umowy czarteru w rozumieniu art. 15 pkt 5 szóstej dyrektywy 77/388/EWG, zmienionej dyrektywą 92/111/EWG. |
| --- | --- |

2)

Do sądu odsyłającego należy ustalenie, czy umowa będąca przedmiotem toczącego się przed nim postępowania spełnia przesłanki umowy czarteru w rozumieniu art. 15 pkt 5 szóstej dyrektywy 77/388/EWG, zmienionej dyrektywą 92/111/EWG.

---

(1)  Dz.U. C 131 z 3.6.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/12 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/12

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg (Niemcy)) — Ludwigs — Apotheke München Internationale Apotheke przeciwko Juers Pharma Import-Export GmbH

(Sprawa C-143/06) (1)

(Swobodny przepływ towarów - Artykuły 28 WE i 30 WE - Artykuły 13 i 13 Porozumienia EOG - Produkty lecznicze przywożone bez wydawanego przez państwo przywozu pozwolenia na dopuszczenie do obrotu - Zakaz reklamy - Dyrektywa 2001/83/WE)

(2007/C 315/20)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Landgericht Hamburg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Ludwigs — Apotheke München Internationale Apotheke

Strona pozwana: Juers Pharma Import-Export GmbH

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalny — Landgericht Hamburg — Wykładnia art. 86 ust. 2 tiret trzecie dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. L 311, str. 67) zmienionej dyrektywą 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniająca dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu dotyczącego produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. L 136, str. 34) — Zakres stosowania — Ustawodawstwo krajowe zakazujące importerowi przesyłania do aptek cenników produktów leczniczych, które nie będąc objęte krajowym pozwoleniem na dopuszczenie do obrotu, mogą być jednakże przedmiotem przywozu

Sentencja

Oceny zakazu reklamy, takiego jak przewidziany w § 8 Heilmittelwerbegesetz (ustawy o reklamie w sektorze ochrony zdrowia), nie należy dokonywać w świetle dotyczących reklamy przepisów dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, zmienionej dyrektywą 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r., lecz w świetle art. 28 WE i 30 WE oraz w świetle art. 11 i 13 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r. Artykuł 28 WE i art. 11 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym stoją na przeszkodzie takiemu zakazowi, w zakresie w jakim ma on zastosowanie do rozprowadzania wśród farmaceutów wykazów nie zatwierdzonych produktów leczniczych, których przywóz z innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego będącego stroną Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym jest dozwolony w drodze wyjątku, a które to wykazy zawierają wyłącznie informacje dotyczące nazwy handlowej, rozmiarów opakowania, mocy i ceny tych produktów leczniczych.

---

(1)  Dz.U. C 121 z 20.5.2006 r.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/13 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/13

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 25 października 2007 r. — Ermioni Komninou, Grigorios Ntokos, Donatos Pappas, Vassileios Pappas, Aristeidis Pappas, Eleftheria Pappa, Lamprini Pappa, Eirini Pappa, Alexandra Ntokou, Fotios Dimitriou, Zoïs Dimitriou, Petros Bolossis, Despoina Bolossi, Konstantinos Bolossis, Thomas Bolossis przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa C-167/06 P) (1)

(Odwołanie - Odpowiedzialność pozaumowna Wspólnoty - Skarga na podstawie art. 226 WE - Traktowanie skarżących przez Komisję - Zasady dobrej administracji, uzasadnionych oczekiwań i pewności prawa - Zakres - Artykuł 21 WE - Prawo do wniesienia petycji - Zakres ustaleń Rzecznika Praw Obywatelskich)

(2007/C 315/21)

Język postępowania: grecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Ermioni Komninou, Grigorios Ntokos, Donatos Pappas, Vassileios Pappas, Aristeidis Pappas, Eleftheria Pappa, Lamprini Pappa, Eirini Pappa, Alexandra Ntokou, Fotios Dimitriou, Zoïs Dimitriou, Petros Bolossis, Despoina Bolossi, Konstantinos Bolossis, Thomas Bolossis (przedstawiciele: G. Dellis i G. Adonakopoulos, dikigoroi)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: M. Konstantinidis, pełnomocnik)

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) z dnia 13 stycznia 2006 r. w sprawie Komninou i in. przeciwko Komisji (T-42/04), którym Sąd oddalił jako bezzasadną skargę o odszkodowanie z tytułu szkód moralnych poniesionych rzekomo przez skarżących w wyniku postępowania Komisji w odpowiedzi na ich skargę dotyczącą finansowania wspólnotowego oczyszczalni ścieków w Preveza w Grecji

Sentencja

| 1) | Uchyla się postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) z dnia 13 stycznia 2006 r. w sprawie Komninou i in. przeciwko Komisji (T-42/04) w zakresie, w jakim Sąd nie rozpatrzył zarzutu dotyczącego naruszenia art. 21 ust. 2 i 3 WE. |
| --- | --- |

1)

Uchyla się postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) z dnia 13 stycznia 2006 r. w sprawie Komninou i in. przeciwko Komisji (T-42/04) w zakresie, w jakim Sąd nie rozpatrzył zarzutu dotyczącego naruszenia art. 21 ust. 2 i 3 WE.

| 2) | W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone.

| 3) | Skarga wniesiona do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich w zakresie, w jakim dotyczy naruszenia art. 21 ust. 2 i 3 WE, zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

Skarga wniesiona do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich w zakresie, w jakim dotyczy naruszenia art. 21 ust. 2 i 3 WE, zostaje oddalona.

| 4) | Ermioni Komninou, Grigorios Ntokos, Donatos Pappas, Vassileios Pappas, Aristeidis Pappas, Eleftheria Pappa, Lamprini Pappa, Eirini Pappa, Alexandra Ntokou, Fotios Dimitriou, Zoïs Dimitriou, Petros Bolossis, Despoina Bolossi, Konstantinos Bolossis i Thomas Bolossis zostają obciążeni kosztami postępowania drugiej instancji. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w pierwszej instancji, w którym zapadło postanowienie Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 13 stycznia 2006 r. w sprawie Komninou i in. przeciwko Komisji (T-42/04), zostaje utrzymane tak jak określono w pkt 2 sentencji tego postanowienia. |
| --- | --- |

4)

Ermioni Komninou, Grigorios Ntokos, Donatos Pappas, Vassileios Pappas, Aristeidis Pappas, Eleftheria Pappa, Lamprini Pappa, Eirini Pappa, Alexandra Ntokou, Fotios Dimitriou, Zoïs Dimitriou, Petros Bolossis, Despoina Bolossi, Konstantinos Bolossis i Thomas Bolossis zostają obciążeni kosztami postępowania drugiej instancji. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w pierwszej instancji, w którym zapadło postanowienie Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 13 stycznia 2006 r. w sprawie Komninou i in. przeciwko Komisji (T-42/04), zostaje utrzymane tak jak określono w pkt 2 sentencji tego postanowienia.

---

(1)  Dz.U. C 131 z 3.6.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/14 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/14

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 18 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria regionale di Genova — Włochy) — Agrover srl przeciwko Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova

(Sprawa C-173/06) (1)

(Wspólnotowy kodeks celny - Uszlachetnianie czynne - Układ stowarzyszeniowy - Uprzedni wywóz ryżu do państwa trzeciego związanego układem przyznającym preferencje celne - Artykuł 216 kodeksu celnego - Pokrycie retrospektywne należności celnych przywozowych - Artykuł 220 ust. 2 lit. b) kodeksu celnego)

(2007/C 315/22)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Commissione tributaria regionale di Genova

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Agrover srl

Strona pozwana: Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Commissione tributaria regionale di Genova — Wykładania art. 216 i 220 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz. U. L 302, str. 1) — Ryż wywieziony zgodnie z systemem czynnego uszlachetniania do państwa trzeciego, z którym zawarty został układ przyznający preferencje celne — Nałożenie ceł w przypadku przywozu produktu kompensacyjnego pochodzącego z państwa, z którym nie zawarto układu przyznającego preferencje celne

Sentencja

| 1) | Artykuł 216 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2700/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2000 r. znajduje zastosowanie do operacji uszlachetniania czynnego, o których mowa w art. 115 ust. 1 lit. b) wskazanego rozporządzenia, w których produkty kompensacyjne zostały wywiezione ze Wspólnoty Europejskiej przed przywozem towarów przeznaczonych do uszlachetnienia. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 216 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2700/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2000 r. znajduje zastosowanie do operacji uszlachetniania czynnego, o których mowa w art. 115 ust. 1 lit. b) wskazanego rozporządzenia, w których produkty kompensacyjne zostały wywiezione ze Wspólnoty Europejskiej przed przywozem towarów przeznaczonych do uszlachetnienia.

| 2) | Jeżeli w przypadku zakończenia operacji uszlachetniania czynnego (system zawieszeń) wraz z kompensacją ekwiwalentną i uprzednim wywozem, właściwe organy nie sprzeciwiły się na podstawie art. 216 rozporządzenia nr 2913/92 zmienionego rozporządzeniem nr 2700/2000, zwolnieniu z należności celnych przywozowych towarów pochodzących z państw trzecich, organy te powinny odstąpić od retrospektywnego zaksięgowania rzeczonych należności celnych przywozowych, na podstawie art. 220 ust. 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia, jeżeli spełnione zostały trzy kumulatywne przesłanki. Przede wszystkim, brak żądania uiszczenia należności celnych przywozowych musi wynikać z błędu właściwych organów, następnie, musi to być błąd, który nie mógł w racjonalny sposób zostać wykryty przez działającego w dobrej wierze płatnika, i wreszcie, zgłoszenie celne płatnika musi być zgodne z wszystkimi przepisami obowiązującymi w tym przedmiocie. Do sądu krajowego należy ocena, czy ma to miejsce w przypadku będącym przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności zawisłego przed nim sporu, a w szczególności dowodów przedłożonych w tym celu przez stronę skarżącą w postępowaniu przed tym sądem. |
| --- | --- |

2)

Jeżeli w przypadku zakończenia operacji uszlachetniania czynnego (system zawieszeń) wraz z kompensacją ekwiwalentną i uprzednim wywozem, właściwe organy nie sprzeciwiły się na podstawie art. 216 rozporządzenia nr 2913/92 zmienionego rozporządzeniem nr 2700/2000, zwolnieniu z należności celnych przywozowych towarów pochodzących z państw trzecich, organy te powinny odstąpić od retrospektywnego zaksięgowania rzeczonych należności celnych przywozowych, na podstawie art. 220 ust. 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia, jeżeli spełnione zostały trzy kumulatywne przesłanki. Przede wszystkim, brak żądania uiszczenia należności celnych przywozowych musi wynikać z błędu właściwych organów, następnie, musi to być błąd, który nie mógł w racjonalny sposób zostać wykryty przez działającego w dobrej wierze płatnika, i wreszcie, zgłoszenie celne płatnika musi być zgodne z wszystkimi przepisami obowiązującymi w tym przedmiocie. Do sądu krajowego należy ocena, czy ma to miejsce w przypadku będącym przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności zawisłego przed nim sporu, a w szczególności dowodów przedłożonych w tym celu przez stronę skarżącą w postępowaniu przed tym sądem.

---

(1)  Dz.U. C 143 z 17.6.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/14 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/14

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione, Włochy) — Ministero delle Finanze przeciwko CO.GE.P. srl

(Sprawa C-174/06) (1)

(Szósta dyrektywa - Podatek VAT - Czynności zwolnione - Najem nieruchomości - Dobra będące własnością państwa)

(2007/C 315/23)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Corte suprema di cassazione, Włochy

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Ministero delle Finanze

Strona pozwana: CO.GE.P. srl

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Carte suprema di Cassazione — Wykładnia art. 13 część B lit. b) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145) — Zwolnienie wynajmu nieruchomości — Przyznanie prawa do korzystania z dobra państwowego

Sentencja

Artykuł 13 część B lit. b) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że stosunek prawny taki jak sporny stosunek w postępowaniu przed sądem krajowym, w ramach którego osobie przyznane zostaje prawo do zajmowania i korzystania, w tym na zasadach wyłączności, z dobra publicznego, to znaczy ze stanowiących własność państwa stref nadbrzeżnych, przez czas określony i za wynagrodzeniem, należy do zakresu pojęcia „wynajem nieruchomości” w rozumieniu tego artykułu.

---

(1)  Dz.U. C 154 z 1.7.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/15 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/15

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 18 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundeskommunikationssenat — Austria) — Kommunikationsbehörde Austria (KommAustria) przeciwko Österreichischer Rundfunk (ORF)

(Sprawa C-195/06) (1)

(Swobodne świadczenie usług - Telewizyjna działalność nadawcza - Dyrektywy 89/552/EWG i 97/36/EWG - Pojęcia „telezakupów’ i „reklamy telewizyjnej’ - Konkurs z nagrodami)

(2007/C 315/24)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundeskommunikationssenat

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Kommunikationsbehörde Austria (KommAustria)

Strona pozwana: Österreichischer Rundfunk (ORF)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundeskommunikationssenat — Wykładnia art. 1 lit. c) i f) dyrektywy Rady 89/552/EWG z dnia 3 października 1989 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej [nadawczej] (Dz.U. L 298, str. 23) w brzmieniu nadanym dyrektywą 97/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1997 r. (Dz.U. L 202, str. 60) — Audycja telewizyjna, w której widz ma możliwość udziału w konkursie z wygraną poprzez wybranie komercyjnego numeru telefonicznego — Pojęcia „reklama telewizyjna” i „telezakupy”

Sentencja

Artykuł 1 dyrektywy Rady z dnia 3 października 1989 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej [nadawczej] (89/552/EWG) w wersji zmienionej dyrektywą 97/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1997 r. należy interpretować w ten sposób, że audycja lub część audycji, w której poprzez bezpośrednie wybranie komercyjnego numeru telefonicznego, a więc odpłatnie, widz uzyskuje od nadawcy telewizyjnego możliwość udziału w konkursie z nagrodami

| — | mieści się w zakresie definicji telezakupów ustanowionej w art. 1 lit. f) wskazanej dyrektywy, jeżeli audycja ta lub część audycji stanowi rzeczywistą ofertę świadczenia usług przy uwzględnieniu celu audycji, w ramach której odbywa się konkurs, jego znaczenia w ramach całej audycji w kontekście czasowym i w kontekście korzyści gospodarczych w odniesieniu do korzyści oczekiwanych od całej audycji, a także rodzaju pytań zadawanych kandydatom; |
| --- | --- |

—

mieści się w zakresie definicji telezakupów ustanowionej w art. 1 lit. f) wskazanej dyrektywy, jeżeli audycja ta lub część audycji stanowi rzeczywistą ofertę świadczenia usług przy uwzględnieniu celu audycji, w ramach której odbywa się konkurs, jego znaczenia w ramach całej audycji w kontekście czasowym i w kontekście korzyści gospodarczych w odniesieniu do korzyści oczekiwanych od całej audycji, a także rodzaju pytań zadawanych kandydatom;

| — | mieści się w zakresie definicji reklamy telewizyjnej ustanowionej w art. 1 lit. c) wskazanej dyrektywy, jeżeli ze względu na cel lub treść tego konkursu oraz sposobu, w jaki są prezentowane nagrody, stanowi on przekaz zmierzający do zachęcenia widza do nabycia towarów lub usług prezentowanych jako nagroda lub do pośredniego promowania programów nadawcy w formie autopromocji. |
| --- | --- |

—

mieści się w zakresie definicji reklamy telewizyjnej ustanowionej w art. 1 lit. c) wskazanej dyrektywy, jeżeli ze względu na cel lub treść tego konkursu oraz sposobu, w jaki są prezentowane nagrody, stanowi on przekaz zmierzający do zachęcenia widza do nabycia towarów lub usług prezentowanych jako nagroda lub do pośredniego promowania programów nadawcy w formie autopromocji.

---

(1)  Dz.U. C 243 z 1.10.2005.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/16 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/16

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof, Austria) — Stadtgemeinde Frohnleiten, Gemeindebetriebe Frohnleiten GmbH przeciwko Bundesminister für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft

(Sprawa C-221/06) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Podatek od długotrwałego składowania odpadów na składowisku - Podatek pobierany od zarządzającego składowiskiem i obliczany na podstawie ciężaru składowanych odpadów i stanu składowiska - Zwolnienie z podatku składowania odpadów pochodzących z austriackich miejsc skażonych - Brak zwolnienia odpadów pochodzących z miejsc skażonych położonych w innych państwach członkowskich - Artykuł 90 WE - Podatki krajowe - Dyskryminacja)

(2007/C 315/25)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Verwaltungsgerichtshof, Austria

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Stadtgemeinde Frohnleiten, Gemeindebetriebe Frohnleiten GmbH

Strona pozwana: Bundesminister für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Verwaltungsgerichtshof — Wykładnia art. 10, 12, 23, 25, 49 i 90 traktatu WE — Zwolnienie z podatku od składowania odpadów pochodzących z rekultywacji miejsc skażonych z nieczynnych składowisk (Altlasten) uzależnione od warunku, iż tereny te są wpisane do publicznego rejestru —Wyłączenie odpadów pochodzących z miejsc skażonych przez nieczynne składowiska odpadów położone na terytorium innego państwa członkowskiego

Sentencja

Artykuł 90 akapit pierwszy WE sprzeciwia się krajowemu przepisowi podatkowemu, takiemu jak art. 3 ust. 2 pkt 1 Altlastensanierungsgesetz (ustawy o rekultywacji miejsc skażonych) z dnia 7 czerwca 1989 r., który zwalnia z podatku ciążącego na trwałym składowaniu odpadów na krajowych składowiskach odpady pochodzące z rekultywacji lub zabezpieczania miejsc skażonych lub miejsc potencjalnie skażonych położonych wyłącznie na terytorium kraju, lecz wyłącza zwolnienie składowania odpadów pochodzących z rekultywacji lub zabezpieczania miejsc położonych w innych państwach członkowskich.

---

(1)  Dz.U. C 178 z 29.7.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/16 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/16

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 25 października 2007 r. — Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

(Sprawa C-238/06 P) (1)

(Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Trójwymiarowy znak towarowy - Kształt butelki z tworzywa sztucznego - Odmowa rejestracji - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Wcześniejszy krajowy znak towarowy - Konwencja paryska - Porozumienie TRIPS - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2007/C 315/26)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG (przedstawiciel: R. i H. Kunz-Hallstein, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie T-129/04 Develey Holding GmbH & Co Beteiligungs KG przeciwko OHIM, na mocy którego Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji odmawiającej rejestracji trójwymiarowego znaku towarowego dla towarów należących do klas 29, 30 i 32 w kształcie plastykowej butelki — Charakter odróżniający znaku towarowego

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 212 z 2.9.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/17 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/17

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 25 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus — Finlandia) — Postępowanie wszczęte przez Fortum Project Finance SA

(Sprawa C-240/06) (1)

(Artykuł 56 ust. 1 WE - Dyrektywa 69/335/EWG - Artykuł 12 ust. 1 lit. a) i c) - Odstępstwo od zakazu podwójnego opodatkowania wkładów kapitałowych - Wkład kapitałowy w postaci akcji wniesiony do spółki z siedzibą w innym państwie członkowskim - Wymiana akcji - Podatek od przeniesienia aktywów)

(2007/C 315/27)

Język postępowania: fiński

Sąd krajowy

Korkein hallinto-oikeus

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Fortum Project Finance SA

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Korkein hallinto-oikeus — Wykładnia art. 56 WE i art. 12 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz.U. L 249, str. 25) — Odstępstwo od zakazu podwójnego opodatkowania podatkiem kapitałowym — Wkład w postaci akcji wniesiony do spółki z siedzibą w innym państwie członkowskim — Podatek od przeniesienia akcji

Sentencja

Dyrektywę Rady 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącą podatków pośrednich od gromadzenia kapitału, w brzmieniu nadanym jej dyrektywą Rady 85/303/EWG z dnia 10 czerwca 1985 r., należy interpretować w ten sposób, że jej art. 12 ust. 1 lit. c) nie znajduje zastosowania do pobierania podatku takiego jak fiński podatek od przeniesienia aktywów (varainsiirtovero) w przypadku przeniesienia papierów wartościowych tytułem wkładu do spółki kapitałowej, która w zamian przekazuje nowe akcje własne. Pobieranie tego rodzaju podatku jest dopuszczalne na mocy art. 12 ust. 1 lit. a) tej dyrektywy.

---

(1)  Dz.U. C 178 z 29.7.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/17 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/17

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Linz (Austria)) — Firma Ing. Auer — Die Bausoftware GmbH przeciwko Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr

(Sprawa C-251/06) (1)

(Podatki pośrednie - Gromadzenie kapitału - Przeniesienie siedziby statutowej spółki - Zniesienie podatku kapitałowego pobieranego od spółki)

(2007/C 315/28)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Linz

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Firma Ing. Auer — Die Bausoftware GmbH

Strona pozwana: Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Unabhängiger Finanzsenat — Wykładnia art. 4 ust. 1 lit. a) i g), art. 4 ust. 3 lit. b) i art. 7 ust. 2 dyrektywy Rady 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz.U. L 269 z 28.10.1969, str. 12) zmienionej dyrektywą Rady 85/303/EWG z dnia 10 czerwca 1985 r. zmieniającą dyrektywę 69/335/EWG dotyczącą podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz.U. L 156 z 15.6.1985, str. 23) — Pobranie podatku kapitałowego od spółki, która przeniosła rzeczywiste centrum zarządzania z państwa członkowskiego, które zniosło podatek kapitałowy do państwa członkowskiego, które ten podatek utrzymało

Sentencja

Artykuł 4 ust. 1 lit. g) i ust. 3 lit. b) dyrektywy Rady z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału zmienionej dyrektywą Rady 85/303/EWG z dnia 10 czerwca 1985 r. i aktem dotyczącym warunków przystąpienia Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji oraz dostosowań w traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej, należy interpretować w ten sposób, że rezygnacja przez jedno państwo członkowskie z poboru podatku kapitałowego nie stanowi przeszkody dla tego, by spółka należąca do jednej z kategorii wskazanych w art. 3 ust. 1 lit. a) tej dyrektywy była kwalifikowana jako spółka kapitałowa do celów poboru podatku kapitałowego w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. g) tej dyrektywy przy przeniesieniu jej rzeczywistego centrum zarządzania z tego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego, w którym podatek ten jest nadal nakładany. Jednakże wykładnia taka nie może wspierać zachowań, które charakteryzują się tworzeniem sztucznych struktur w wyłącznym celu uzyskania korzyści podatkowej. Do sądu krajowego należy zbadanie, czy pośród okoliczności zawisłej przed nim sprawy nie kryją się obiektywne elementy wskazujące na praktykę stanowiącą nadużycie.

---

(1)  Dz.U. C 212 z 2.9.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/18 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/18

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 8 listopada 2007 r. (wnioski o wydanie orzeczeń w trybie prejudycjalnym złożone przez Cour d'appel de Montpellier — Francja) — Postępowania karne przeciwko Danielowi Escalierowi (C-260/06) i Jeanowi Bonnarelowi (C-261/06)

(Sprawy połączone C-260/06 i C-261/06) (1)

(Środki ochrony roślin - Przywóz równoległy - Procedura udzielania zezwoleń na dopuszczenie do obrotu - Dopuszczalność - Warunki - Poszanowanie zasady proporcjonalności)

(2007/C 315/29)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour d'appel de Montpellier

Strony w postępowaniach karnych przed sądem krajowym

Daniel Escalier (C-260/06) i Jean Bonnarel (C-261/06)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour d'appel de Montpellier — Wykładnia art. 28 i 30 traktatu WE oraz dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230, str. 1) — Uregulowania krajowe, które nakładają na rolnika dokonującego przywozu, wyłącznie na potrzeby jego gospodarstwa rolnego, środka ochrony roślin pochodzącego z innego państwa członkowskiego, w którym objęty jest on zezwoleniem na dopuszczenie do obrotu wydanym zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG, obowiązek uzyskania zezwolenia na dopuszczenie do obrotu w ramach uproszczonej procedury wydawania zezwoleń, która jest objęta opłatą w wysokości 800 EUR, w celu sprawdzenia, czy przywożony środek spełnia kryteria identyczności

Sentencja

Państwo członkowskie może uzależnić przywóz równoległy danego środka ochrony roślin pochodzącego z innego państwa członkowskiego, w którym ten środek jest już dopuszczony do obrotu, od uzyskania zezwolenia na dopuszczenie do obrotu w ramach uproszczonej procedury wydawania zezwoleń, jeżeli przywóz jest dokonywany przez rolnika wyłącznie na potrzeby jego gospodarstwa rolnego, a zezwolenie na dopuszczenie do obrotu udzielone w ten sposób ma charakter indywidualny w stosunku do każdego podmiotu gospodarczego. Udzielenie tego zezwolenia nie może być uzależnione od opatrzenia przywiezionego produktu własną marką danego podmiotu gospodarczego, jeżeli jest on rolnikiem dokonującym przywozu równoległego wyłącznie na potrzeby swojego gospodarstwa rolnego. Udzielenie tego zezwolenia nie może być również poddane obowiązkowi uiszczenia opłaty, która nie jest adekwatna do kosztów poniesionych w związku z kontrolą lub działaniami administracyjnymi wymaganymi do zbadania wniosku o udzielenie zezwolenia. Możliwe jest jednakże, z zastrzeżeniem poszanowania zasady proporcjonalności, zryczałtowane ujęcie takich kosztów.

---

(1)  Dz.U. C 212 z 2.9.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/18 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/18

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 25 października 2007 r. — J. C. Blom przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa C-344/06 P) (1)

(Odwołanie - Skarga o odszkodowanie - Odpowiedzialność pozaumowna - Mleko - Opłata dodatkowa - Ilość referencyjna - Producenci, którzy podjęli zobowiązanie do niewprowadzania do obrotu - Producenci SLOM 1983 - Niewznowienie produkcji z chwilą wygaśnięcia zobowiązania)

(2007/C 315/30)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Wnoszący odwołanie: J. C. Blom (przedstawiciele: Pijnacker Hordijk i S. C. H. Molin, advocaten)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciel: A.-M. Colaert, pełnomocnik), Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: T. van Rijn i M. van Heezik, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) wydanego w dniu 30 maja 2006 r. w sprawie T-87/94 Blom przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji, na mocy którego Sąd oddalił skargę o odszkodowanie, złożoną na podstawie art. 178 traktatu WE (obecnie art. 235 WE) i art. 215 akapit drugi traktatu WE (obecnie art. 288 akapit drugi WE), z tytułu szkody poniesionej rzekomo przez skarżącego z powodu uniemożliwienia mu wprowadzania do obrotu mleka na podstawie rozporządzenia Rady (EWG) nr 857/84 z dnia 31 marca 1984 r. dotyczącego zasad zastosowania opłaty zgodnie z art. 5c rozporządzenia (EWG) nr 804/68 w sektorze mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. L 90, str. 13), zmienionego rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1371/84 z dnia 16 maja 1984 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania dodatkowej opłaty wyrównawczej określonej w art. 5c rozporządzenia nr 804/68 (Dz.U. L 132, str. 11).

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | J. C. Blom zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

J. C. Blom zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 261 z 28.10.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/19 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/19

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 18 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof te Amsterdam, Niderlandy) — J. A. van der Steen przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht-Gooi/kantoor Utrecht

(Sprawa C-355/06) (1)

(Szósta dyrektywa VAT - Samodzielna działalność gospodarcza - Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - Wykonywanie czynności związanych z działalnością spółki przez osobę fizyczną będącą jej jedynym zarządzającym, udziałowcem i pracownikiem)

(2007/C 315/31)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Gerechtshof te Amsterdam

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: J. A. van der Steen

Strona pozwana: Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht-Gooi/kantoor Utrecht

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Gerechtshof te Amsterdam — Wykładnia art. 4 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, str. 1) — Pojęcie samodzielnej działalności gospodarczej — Osoba fizyczna, której jedną działalnością jest faktyczne wykonywanie wszystkich czynności spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jako jej jedyny zarządzający, udziałowiec i pracownik

Sentencja

W rozumieniu art. 4 ust. 4 akapit drugi szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku osoba fizyczna, która wykonuje wszystkie prace w imieniu i na rachunek spółki na podstawie umowy o pracę wiążącej ją z tą spółką, będąc ponadto jedynym wspólnikiem, zarządzającym i członkiem personelu pracowniczego tej spółki, sama nie jest podatnikiem w rozumieniu art. 4 ust. 1 tej dyrektywy.

---

(1)  Dz.U. C 294 z 2.12.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/19 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/19

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 25 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-440/06) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 97/271/EWG - Zanieczyszczenia i substancje szkodliwe - Oczyszczanie ścieków komunalnych - Artykuły 3 i 4)

(2007/C 315/32)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: S. Pardo Quintillán i M. Konstantinidis, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Grecka (przedstawiciel: E. Skandalou, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 3 i 4 dyrektywy Rady 97/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych (Dz.U. L 135, str. 40) — Niezapewnienie odpowiedniego oczyszczania ścieków komunalnych w 24 aglomeracjach

Sentencja

| 1) | Nie zapewniając by aglomeracje Artemidy, Chrysoupoli, Ingoumenitsy, Heraklionu (Kreta), Katerini, Korpi, Lefkimmi, Litochoro (Pierie), Malii, Markopoulo, Megary, Nea Kydonii (Kreta), Naupaktosu, Nea Makri, Parikii (Paros), Paros-Galatas, Rafiny, Tesalonik (strefa turystyczna), Tropili, Zante, Aleksandrii (Ematia), Edessy, i Kalymnosu były wyposażone, w zależności od przypadku, w systemy zbierania ścieków komunalnych zgodne z wymogami art. 3 dyrektywy Rady 97/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych i/lub w systemy oczyszczania ścieków komunalnych zgodne z wymogami art. 4 tej dyrektywy, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tych artykułów. |
| --- | --- |

1)

Nie zapewniając by aglomeracje Artemidy, Chrysoupoli, Ingoumenitsy, Heraklionu (Kreta), Katerini, Korpi, Lefkimmi, Litochoro (Pierie), Malii, Markopoulo, Megary, Nea Kydonii (Kreta), Naupaktosu, Nea Makri, Parikii (Paros), Paros-Galatas, Rafiny, Tesalonik (strefa turystyczna), Tropili, Zante, Aleksandrii (Ematia), Edessy, i Kalymnosu były wyposażone, w zależności od przypadku, w systemy zbierania ścieków komunalnych zgodne z wymogami art. 3 dyrektywy Rady 97/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych i/lub w systemy oczyszczania ścieków komunalnych zgodne z wymogami art. 4 tej dyrektywy, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tych artykułów.

| 2) | Skarga zostaje oddalona w pozostałym zakresie. |
| --- | --- |

2)

Skarga zostaje oddalona w pozostałym zakresie.

| 3) | Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 310 z 16.12.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/20 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/20

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 18 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-441/06) (1)

(Pomoc państwa - Obowiązek odzyskania - Obowiązek współpracy)

(2007/C 315/33)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: C.Giolito, pełnomocnik)

Strona pozwana: Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i S. Ramet, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Niewykonanie w wyznaczonym terminie decyzji Komisji 2005/709/WE z dnia 2 sierpnia 2004 r. dotyczącej pomocy państwa przyznanej przez Francję na rzecz France Télécom (Dz.U. L 269, str. 30) — Naruszenie art. 2 i 3 wspomnianej decyzji oraz art. 10 i 249 akapit czwarty WE — Obowiązek odzyskania pomocy uznanej za bezprawną — Brak wpływu praktycznych trudności w obliczeniu dokładnej kwoty pomocy podlegającej odzyskaniu na ten obowiązek i skarga na decyzję Komisji uznającą pomoc za bezprawną

Sentencja

| 1) | Nie wykonując w wyznaczonym terminie decyzji Komisji 2005/709/WE z dnia 2 sierpnia 2004 r. dotyczącej pomocy państwa przyznanej przez Francję na rzecz France Télécom, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 2 i 3 tej decyzji, art. 249 ust. 4. WE oraz art. 10 WE. |
| --- | --- |

1)

Nie wykonując w wyznaczonym terminie decyzji Komisji 2005/709/WE z dnia 2 sierpnia 2004 r. dotyczącej pomocy państwa przyznanej przez Francję na rzecz France Télécom, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 2 i 3 tej decyzji, art. 249 ust. 4. WE oraz art. 10 WE.

| 2) | Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 310 z 16.12.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/20 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/20

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 18 października 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus — Finlandia) — Postępowanie wszczęte przez Avena Nordic Grain Oy

(Sprawa C-464/06) (1)

(Rolnictwo - System refundacji wywozowych do produktów rolnych - Rozporządzenie (WE) nr 800/1999 - Artykuł 5 - Złożenie zgłoszenia wywozowego - Przesłanie faksem)

(2007/C 315/34)

Język postępowania: fiński.

Sąd krajowy

Korkein hallinto-oikeus

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Avena Nordic Grain Oy

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Korkein hallinto-oikeus — Wykładnia art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz.U. L 102, str. 11) — Nieuwzględnienie zgłoszenia wywozowego przesłanego faksem, którego oryginał dotarł do właściwych władz dopiero po załadunku —Zasady proporcjonalności i dobrej administracji

Sentencja

Artykuł 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie temu, aby właściwe organy celne przyjęły zgłoszenie wywozu produktów rolnych przesłane telefaksem przed ich załadunkiem w celu wywozu, jeżeli przesłane w ten sposób zgłoszenie zawiera wszystkie dane konieczne dla przeprowadzenia fizycznej kontroli wywożonych towarów, a dana operacja wywozu nie jest związana z oszustwem lub próbą oszustwa. Ma to miejsce, jeżeli towary objęte zgłoszeniem wywozowym przesłanym telefaksem dotarły do państwa trzeciego będącego krajem przeznaczenia, a przesłany później oryginał zgłoszenia odpowiada dokładnie zgłoszeniu przesłanemu telefaksem. Zadaniem sądu krajowego jest zbadanie na podstawie posiadanych akt, czy warunki te są spełnione w zawisłej przed nim sprawie.

---

(1)  Dz.U. C 326 z 31.12.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/21 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/21

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 8 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii

(Sprawa C-3/07) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2003/110/WE - Pomoc w przypadkach tranzytu - Deportacja drogą powietrzną - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

(2007/C 315/35)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Condou-Durande oraz R. Troosters, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Belgii (przedstawiciel: S. Raskin, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak przyjęcia w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną (Dz. U. L 321, str. 26)

Sentencja

| 1) | Nie przyjmując w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu pełnego dostosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną, z wyjątkiem art. 5 ust. 2 tej dyrektywy, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, które ciążą na nim na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie przyjmując w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu pełnego dostosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną, z wyjątkiem art. 5 ust. 2 tej dyrektywy, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, które ciążą na nim na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Skarga zostaje oddalona w zakresie braku transpozycji art. 5 ust. 2 dyrektywy 2003/110. |
| --- | --- |

2)

Skarga zostaje oddalona w zakresie braku transpozycji art. 5 ust. 2 dyrektywy 2003/110.

| 3) | Królestwo Belgii zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Belgii zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 69 z 24.3.2007.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/21 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/21

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 8 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-40/07) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2001/42/WE - 79/409/EWG - Ocena wpływu niektórych planów i programów na środowisko - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

(2007/C 315/36)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: D. Recchia i J.-B. Laignelot, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Włoska (przedstawiciel: I. M. Braguglia, pełnomocnik i S. Fiorentino, adwokat)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak dokonania w wyznaczonym terminie transpozycji dyrektywy 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko (Dz.U. L 197, str. 30)

Sentencja

| 1) | Nie ustanawiając w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie ustanawiając w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 14.4.2007.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/22 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/22

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 8 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Czeskiej

(Sprawa C-60/07) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2004/33/WE - Wymagania techniczne dotyczące krwi i składników krwi - Brak transpozycji w przewidzianym terminie)

(2007/C 315/37)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: M. Šimerdová i L. Pignataro, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika czeska (Przedstawiciel: T. Boček, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak przyjęcia w przewidzianym terminie przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2004/33/WE z dnia 22 marca 2004 r. wykonującej dyrektywę 2002/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie niektórych wymagań technicznych dotyczących krwi i składników krwi (Dz.U. L 91, str. 25)

Sentencja

| 1) | Nie przyjmując w przewidzianym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2004/33/WE z dnia 22 marca 2004 r. wykonującej dyrektywę 2002/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie niektórych wymagań technicznych dotyczących krwi i składników krwi, Republika Czeska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie przyjmując w przewidzianym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2004/33/WE z dnia 22 marca 2004 r. wykonującej dyrektywę 2002/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie niektórych wymagań technicznych dotyczących krwi i składników krwi, Republika Czeska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Republika Czeska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Czeska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 69 z 24.3.2007.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/22 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/22

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 8 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-75/07) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2004/28/WE - Weterynaryjne produkty lecznicze - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

(2007/C 315/38)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: B. Stromsky, pełnomocnik)

Strona pozwana: Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues oraz R. Loosli-Surrans, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak przyjęcia w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2004/28/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/82/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych (Dz. U. L 136, str. 58)

Sentencja

| 1) | Nie przyjmując w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/28/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/82/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych, Republika Francuska uchybiła swoim zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy art. 3 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie przyjmując w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/28/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/82/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych, Republika Francuska uchybiła swoim zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy art. 3 tej dyrektywy.

| 2) | Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 95 z 28.4.2007.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/23 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/23

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 25 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Czeskiej

(Sprawa C-114/07) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Wspólnotowy kodeks dotyczący produktów leczniczych stosowanych u ludzi - Dyrektywa 2004/24/WE - Tradycyjne ziołowe produkty lecznicze - Brak dokonania transpozycji w przewidzianym terminie)

(2007/C 315/39)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: B. Stromsky i M. Šimerdová, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Czeska (Przedstawiciel: T. Boček, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak ustanowienia w przewidzianym terminie wszelkich przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu dotyczącego produktów leczniczych stosowanych u ludzi, w odniesieniu do tradycyjnych ziołowych produktów leczniczych (Dz.U. L 136, str. 85)

Sentencja

| 1) | Nie przyjmując w przewidzianym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu dotyczącego produktów leczniczych stosowanych u ludzi, w odniesieniu do tradycyjnych ziołowych produktów leczniczych, Republika Czeska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie przyjmując w przewidzianym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu dotyczącego produktów leczniczych stosowanych u ludzi, w odniesieniu do tradycyjnych ziołowych produktów leczniczych, Republika Czeska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Republika Czeska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Czeska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 95 z 28.4.2007.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/23 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/23

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 8 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

(Sprawa C-224/07) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2004/49/WE - Bezpieczeństwo kolei wspólnotowych - Niepełna transpozycja)

(2007/C 315/40)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: N. Yerrell i P. Dejmek, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Wielkie Księstwo Luksemburga (Przedstawiciel: C. Schiltz, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak ustanowienia w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 95/18/WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym, oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz certyfikacji w zakresie bezpieczeństwa (Dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei) (Dz.U. L 164, str. 44)

Sentencja

| 1) | Nie wprowadzając w życie wszelkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 95/18/WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym, oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz certyfikacji w zakresie bezpieczeństwa (Dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei) Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie wprowadzając w życie wszelkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 95/18/WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym, oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz certyfikacji w zakresie bezpieczeństwa (Dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei) Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Wielkie Księstwo Luksemburga zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Wielkie Księstwo Luksemburga zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 155 z 7.7.2007.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/24 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/24

---

Postanowienie Trybunału z dnia 11 października 2007 r. — Hans-Peter Wilfer przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

(Sprawa C-301/05 P) (1)

(Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Słowne oznaczenie „ROCKBASS’ - Odmowa rejestracji - Umorzenie postępowania)

(2007/C 315/41)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Hans-Peter Wilfer (przedstawiciel: A. Kockläuner, Rechtsanwalt)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (przedstawiciele: D. Schennen, O. Montalto i G. Schneider, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) z dnia 8 czerwca 2005 r. w sprawie T-315/03 Hans-Peter Wilfer przeciwko OHIM, na mocy którego Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji odmawiającej rejestracji znaku towarowego „ROCKBASS” — Opisowy charakter znaku towarowego

Sentencja

| 1) | Postępowanie w przedmiocie odwołania wniesionego przez H.P. Wilfera zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie odwołania wniesionego przez H.P. Wilfera zostaje umorzone.

| 2) | H.P. Wilfer zostaje obciążony kosztami postępowania w niniejszej instancji. |
| --- | --- |

2)

H.P. Wilfer zostaje obciążony kosztami postępowania w niniejszej instancji.

---

(1)  Dz.U. C 281 z 12.11.2005.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/24 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/24

---

Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 11 września 2007 r. — Athinaïki Oikogeniaki Artopoiia AVEE przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Ferrero Deutschland GmbH

(Sprawa C-225/06 P) (1)

(Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) - Podobieństwo między dwoma znakami towarowymi - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego zawierającego element słowny „FERRÓ’ - Sprzeciw uprawnionego do słownego krajowego znaku towarowego FERRERO - Częściowa odmowa rejestracji)

(2007/C 315/42)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Athinaïki Oikogeniaki Artopoiia AVEE (przedstawiciel: A. Tsavdaridis, dikigoros)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: Novais Gonçalves, pełnomocnik), Ferrero Deutschland GmbH, która wstąpiła w prawa Ferrero GmbH (przedstawciel: M. Schaeffer, Rechtsanwalt)

Przedmiot sprawy

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie T-35/04 Athinaïki Oikogeniaki Artopoiia przeciwko OHIM, w którym Sąd oddalił skargę wniesioną przez zgłaszającego graficzny znak towarowy „FERRÓ” dla towarów z klas 29, 30 i 42 o stwierdzenie nieważności decyzji R 460/2002-1 wydanej przez Pierwszą Izbę Odwoławczą Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) w dniu 1 grudnia 2003 r., oddalającej odwołanie od decyzji Wydziału Sprzeciwów, w której odmówiono częściowo rejestracji tego znaku towarowego w wyniku sprzeciwu wniesionego przez uprawnionego do słownego krajowego znaku towarowego „FERRERO” dla towarów z klas 5, 29, 30, 32 i 33.

Sentencja postanowienia

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Athinaïki Oikogeniaki Artopoiia AVEE zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Athinaïki Oikogeniaki Artopoiia AVEE zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 212 z 2.9.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/24 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/24

---

Postanowienie Trybunału z dnia 4 października 2007 r. — É.R. i in. przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa C-100/07 P) (1)

(Odwołanie - Odpowiedzialność pozaumowna Wspólnoty - Gąbczasta encefalopatia bydła - Brak przyjęcia odpowiednich środków przez Radę i przez Komisję w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się choroby - Odwołanie oczywiście bezzasadne)

(2007/C 315/43)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: É.R., O. O., J. R., A. R., B. P. R., T. D., J. D., D. D., V. D., D. E., É. E., C. R., H. R., M. S. R., I. R., B. R., M. R., C. S. (przedstawiciel: F. Honnorat, adwokat)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: F. Florindo Gijón i Z. Kupčová, pełnomocnicy), Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: T. van Rijn i G. Berscheid, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 13 grudnia 2006 r. w sprawie T-138/03 É.A. i in. przeciwko Radzie i Komisji, w którym Sąd odrzucił w części jako niedopuszczalną i oddalił w pozostałym zakresie jako bezzasadną skargę stron wnoszących odwołanie o odszkodowanie na podstawie art. 235 WE i 288 akapit drugi WE zmierzającą do uzyskania zadośćuczynienia za szkody doznane rzekomo wskutek zakażenia i następującej po nim śmierci członków rodzin wnoszących odwołanie, u których wystąpiła nowa odmiana choroby Creutzfeldta-Jakoba, pozostająca w związku z pojawianiem się i rozprzestrzenianiem w Europie gąbczastej encefalopatii bydła za co odpowiedzialność miałaby ponosić Rada i Komisja — Przesłanki powstania odpowiedzialności pozaumownej Wspólnoty.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | É.R., O. O., J. R., A. R., B. P. R., T. D., J. D., D. D., V. D., D. E., É. E., C. R., H. R., M. S. R., I. R., B. R., M. R. i C. S. zostają obciążeni kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

É.R., O. O., J. R., A. R., B. P. R., T. D., J. D., D. D., V. D., D. E., É. E., C. R., H. R., M. S. R., I. R., B. R., M. R. i C. S. zostają obciążeni kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 9.6.2007.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/25 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/25

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Beroep te Brussel (Belgia) w dniu 24 września 2007 r. — Królestwo Belgii przeciwko KBC-Bank NV

(Sprawa C-439/07)

(2007/C 315/44)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hof van Beroep te Brussel (Belgia).

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Królestwo Belgii.

Strona pozwana: KBC-Bank NV.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy dyrektywę Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich (1), w szczególności jej art. 4 ust. 1 tiret pierwsze należy interpretować w ten sposób, że nie dopuszcza ona, by państwo członkowskie zwalniało z opodatkowania wypłacony zysk, który spółka z tego państwa członkowskiego uzyskała od spółki zależnej z innego państwa członkowskiego inaczej aniżeli w wyniku likwidacji spółki zależnej, w ten sposób, iż najpierw wlicza wypłacony zysk w pełnej wysokości do podstawy wymiaru podatku, by następnie odliczyć go od podstawy wymiaru podatku w 95 %, odliczenie to ogranicza jednak do zysku uzyskanego w okresie podatkowym, w którym nastąpiła wypłata zysku (po odliczeniu pewnych, ustawowo określonych kwot) (art. 205 § 2 WIB w związku z art. 77 KB/WIB), ponieważ takie ograniczenie odliczenia wypłaconego zysku skutkuje tym, że spółka dominująca zostaje opodatkowana z tytułu tej wypłaty zysku w późniejszym okresie podatkowym, jeśli nie uzyska żadnego zysku albo uzyska niewystarczający zysk podlegający opodatkowaniu w okresie podatkowym, w którym otrzymała wypłaty zysku, a co najmniej tym, że straty poniesione w okresie podatkowym są pokrywane wypłatami zysku, które na podstawie art. 4 ust. 1 tiret pierwsze w związku z art. 4 ust. 2 tej dyrektywy muszą pozostać zwolnione od opodatkowania w wysokości 95 % i z tego powodu tym, że straty te, w wysokości uzyskanych przez spółkę dominującą wypłat zysku, nie mogą zostać przeniesione na późniejszy okres podatkowy? |
| --- | --- |

1)

Czy dyrektywę Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich (1), w szczególności jej art. 4 ust. 1 tiret pierwsze należy interpretować w ten sposób, że nie dopuszcza ona, by państwo członkowskie zwalniało z opodatkowania wypłacony zysk, który spółka z tego państwa członkowskiego uzyskała od spółki zależnej z innego państwa członkowskiego inaczej aniżeli w wyniku likwidacji spółki zależnej, w ten sposób, iż najpierw wlicza wypłacony zysk w pełnej wysokości do podstawy wymiaru podatku, by następnie odliczyć go od podstawy wymiaru podatku w 95 %, odliczenie to ogranicza jednak do zysku uzyskanego w okresie podatkowym, w którym nastąpiła wypłata zysku (po odliczeniu pewnych, ustawowo określonych kwot) (art. 205 § 2 WIB w związku z art. 77 KB/WIB), ponieważ takie ograniczenie odliczenia wypłaconego zysku skutkuje tym, że spółka dominująca zostaje opodatkowana z tytułu tej wypłaty zysku w późniejszym okresie podatkowym, jeśli nie uzyska żadnego zysku albo uzyska niewystarczający zysk podlegający opodatkowaniu w okresie podatkowym, w którym otrzymała wypłaty zysku, a co najmniej tym, że straty poniesione w okresie podatkowym są pokrywane wypłatami zysku, które na podstawie art. 4 ust. 1 tiret pierwsze w związku z art. 4 ust. 2 tej dyrektywy muszą pozostać zwolnione od opodatkowania w wysokości 95 % i z tego powodu tym, że straty te, w wysokości uzyskanych przez spółkę dominującą wypłat zysku, nie mogą zostać przeniesione na późniejszy okres podatkowy?

| 2) | Jeżeli dyrektywę 90/435/EWG należy interpretować w ten sposób, że uregulowanie prawa belgijskiego jest niezgodne z art. 4 ust. 1 tiret pierwsze dyrektywy w odniesieniu do wypłat zysku, które belgijska spółka dominująca otrzymała od spółki zależnej mającej siedzibę w UE, to czy ten przepis dyrektywy stoi na przeszkodzie również stosowaniu przepisu prawa belgijskiego do wypłat zysku otrzymywanych przez belgijska spółkę dominująca od belgijskiej spółki zależnej, gdy, tak jak w niniejszym przypadku, dokonując transpozycji dyrektywy do prawa belgijskiego ustawodawca belgijski postanowił traktować czysto krajowe stany faktyczne w taki sam sposób jak stany faktyczne regulowane przez dyrektywę i z tego względu dopasował prawo belgijskie do dyrektywy również dla czysto krajowych stanów faktycznych? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli dyrektywę 90/435/EWG należy interpretować w ten sposób, że uregulowanie prawa belgijskiego jest niezgodne z art. 4 ust. 1 tiret pierwsze dyrektywy w odniesieniu do wypłat zysku, które belgijska spółka dominująca otrzymała od spółki zależnej mającej siedzibę w UE, to czy ten przepis dyrektywy stoi na przeszkodzie również stosowaniu przepisu prawa belgijskiego do wypłat zysku otrzymywanych przez belgijska spółkę dominująca od belgijskiej spółki zależnej, gdy, tak jak w niniejszym przypadku, dokonując transpozycji dyrektywy do prawa belgijskiego ustawodawca belgijski postanowił traktować czysto krajowe stany faktyczne w taki sam sposób jak stany faktyczne regulowane przez dyrektywę i z tego względu dopasował prawo belgijskie do dyrektywy również dla czysto krajowych stanów faktycznych?

| 3) | Jeżeli dyrektywę 90/435/EWG należy interpretować w ten sposób, że uregulowanie prawa belgijskiego jest niezgodne z art. 4 ust. 1 tiret pierwsze dyrektywy w odniesieniu do wypłat zysku, które belgijska spółka dominująca otrzymała od spółki zależnej mającej siedzibę w UE, i jeżeli rozstrzygnięciem wyroku Trybunału z dnia 17 lipca 1997 r. w sprawie C-281/95 Leur-Bloem zostaną objęte również wypłaty zysku przez spółkę zależną mającą siedzibę w Belgii, to czy w takim przypadku niezgodne z art. 56 ust. 1 WE jest stosowanie w Belgii spornego uregulowania nadal, w niezmienionej treści, do wypłat dywidend przez spółkę zależną mającą siedzibę w państwie trzecim, jako że w takim wypadku dywidendy te są traktowane mniej korzystnie aniżeli dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w kraju lub w UE? |
| --- | --- |

3)

Jeżeli dyrektywę 90/435/EWG należy interpretować w ten sposób, że uregulowanie prawa belgijskiego jest niezgodne z art. 4 ust. 1 tiret pierwsze dyrektywy w odniesieniu do wypłat zysku, które belgijska spółka dominująca otrzymała od spółki zależnej mającej siedzibę w UE, i jeżeli rozstrzygnięciem wyroku Trybunału z dnia 17 lipca 1997 r. w sprawie C-281/95 Leur-Bloem zostaną objęte również wypłaty zysku przez spółkę zależną mającą siedzibę w Belgii, to czy w takim przypadku niezgodne z art. 56 ust. 1 WE jest stosowanie w Belgii spornego uregulowania nadal, w niezmienionej treści, do wypłat dywidend przez spółkę zależną mającą siedzibę w państwie trzecim, jako że w takim wypadku dywidendy te są traktowane mniej korzystnie aniżeli dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w kraju lub w UE?

| 4) | Czy art. 43 WE stoi na przeszkodzie uregulowaniu ustawowemu państwa członkowskiego, zgodnie z którym na potrzeby określenia wymiaru podatku od osób fizycznych zwolnienie z opodatkowania wypłat zysku, które w okresie podatkowym spółka otrzymała od położonej w innym państwie członkowskim spółki zależnej, jest ograniczone w opodatkowującym państwie członkowskim do wysokości zysku osiągniętego w tym okresie podatkowym [OR 12], w którym nastąpiła wypłata zysku (po odliczeniu pewnych, ustawowo określonych kwot), podczas gdy całkowite zwolnienie z opodatkowania wypłat zysku byłoby możliwe, gdyby spółka ta założyła stały zakład w innym państwie członkowskim? |
| --- | --- |

4)

Czy art. 43 WE stoi na przeszkodzie uregulowaniu ustawowemu państwa członkowskiego, zgodnie z którym na potrzeby określenia wymiaru podatku od osób fizycznych zwolnienie z opodatkowania wypłat zysku, które w okresie podatkowym spółka otrzymała od położonej w innym państwie członkowskim spółki zależnej, jest ograniczone w opodatkowującym państwie członkowskim do wysokości zysku osiągniętego w tym okresie podatkowym [OR 12], w którym nastąpiła wypłata zysku (po odliczeniu pewnych, ustawowo określonych kwot), podczas gdy całkowite zwolnienie z opodatkowania wypłat zysku byłoby możliwe, gdyby spółka ta założyła stały zakład w innym państwie członkowskim?

---

(1)  Dz.U. L 225, str. 6.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/26 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/26

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Republiki Słowackiej w dniu 9 października 2007 r. — Karol Mihal przeciwko Daňový úrad Košice V

(Sprawa C-456/07)

(2007/C 315/45)

Język postępowania: słowacki

Sąd krajowy

Najvyšší súd Republiki Słowackiej.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Karol Mihal.

Strona pozwana: Daňový úrad Košice V.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 4 ust. 5 akapit pierwszy szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (zwanej dalej „szóstą dyrektywą”) można interpretować w ten sposób, że dotyczy on wyłącznie podmiotów prawa publicznego będących osobami prawnymi, a nie dotyczy podmiotów prawa publicznego będących osobami fizycznymi, to znaczy w ten sposób, że podmioty prawa publicznego będące osobami prawnymi nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują i transakcjami, które zawierają jako organy władzy publicznej, lecz za podatników są uważane podmioty prawa publicznego będące osobami fizycznymi? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 4 ust. 5 akapit pierwszy szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (zwanej dalej „szóstą dyrektywą”) można interpretować w ten sposób, że dotyczy on wyłącznie podmiotów prawa publicznego będących osobami prawnymi, a nie dotyczy podmiotów prawa publicznego będących osobami fizycznymi, to znaczy w ten sposób, że podmioty prawa publicznego będące osobami prawnymi nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują i transakcjami, które zawierają jako organy władzy publicznej, lecz za podatników są uważane podmioty prawa publicznego będące osobami fizycznymi?

| 2) | Czy w zakresie w jakim przepis prawa wewnętrznego ogranicza krąg osób, które nie są uważane za podatników (nie podlegają podatkowi od wartości dodanej) w świetle art. 4 ust. 5 akapit pierwszy szóstej dyrektywy, postanowienia art. 4 ust. 5 akapit pierwszy szóstej dyrektywy można uznać za podlegające bezpośredniemu stosowaniu? |
| --- | --- |

2)

Czy w zakresie w jakim przepis prawa wewnętrznego ogranicza krąg osób, które nie są uważane za podatników (nie podlegają podatkowi od wartości dodanej) w świetle art. 4 ust. 5 akapit pierwszy szóstej dyrektywy, postanowienia art. 4 ust. 5 akapit pierwszy szóstej dyrektywy można uznać za podlegające bezpośredniemu stosowaniu?

| 3) | Czy działalność osoby fizycznej, taka jak działalność komornika sądowego w rozpatrywanej sprawie, wykonującego czynności z zakresu władzy publicznej i kwalifikowanego w wewnętrznym porządku prawnym jako funkcjonariusz publiczny, można uznać za działalność podmiotu prawa publicznego, to jest nie uznawać go za podatnika w związku z działalnością, którą podejmuje i transakcjami, które zawiera jako organ władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 5 akapit 1 szóstej dyrektywy? |
| --- | --- |

3)

Czy działalność osoby fizycznej, taka jak działalność komornika sądowego w rozpatrywanej sprawie, wykonującego czynności z zakresu władzy publicznej i kwalifikowanego w wewnętrznym porządku prawnym jako funkcjonariusz publiczny, można uznać za działalność podmiotu prawa publicznego, to jest nie uznawać go za podatnika w związku z działalnością, którą podejmuje i transakcjami, które zawiera jako organ władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 5 akapit 1 szóstej dyrektywy?

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/26 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/26

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 11 października 2007 r. — Sandra Puffer przeciwko Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Linz

(Sprawa C-460/07)

(2007/C 315/46)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Verwaltungsgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Sandra Puffer

Strona pozwana: Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Linz

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy szósta dyrektywa 77/388/EWG Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (1) (zwana dalej „szóstą dyrektywą”), w szczególności jej art. 17, narusza prawa podstawowe określone w prawie wspólnotowym (prawnowspólnotową zasadę równego traktowania), ponieważ skutkuje ona tym, że podatnicy mogą nabyć własność budynków mieszkalnych wykorzystywanych na ich prywatne potrzeby mieszkaniowe (konsumpcję) o 5 % taniej niż inni obywatele Unii Europejskiej, przy czym całkowita kwota tej ulgi rośnie bez ograniczeń, proporcjonalnie do wysokości kosztów nabycia oraz budowy budynku mieszkalnego? Czy naruszenie takie ma miejsce również wówczas, gdy podatnicy mogą nabyć własność budynku mieszkalnego przeznaczonego na ich prywatne potrzeby mieszkaniowe, który wykorzystują oni co najmniej w niewielkim zakresie na potrzeby ich przedsiębiorstwa, o 5 % taniej niż inni podatnicy, którzy nie wykorzystują ich budynków mieszkalnych w co najmniej niewielkim zakresie na potrzeby ich przedsiębiorstwa ? |
| --- | --- |

1)

Czy szósta dyrektywa 77/388/EWG Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (1) (zwana dalej „szóstą dyrektywą”), w szczególności jej art. 17, narusza prawa podstawowe określone w prawie wspólnotowym (prawnowspólnotową zasadę równego traktowania), ponieważ skutkuje ona tym, że podatnicy mogą nabyć własność budynków mieszkalnych wykorzystywanych na ich prywatne potrzeby mieszkaniowe (konsumpcję) o 5 % taniej niż inni obywatele Unii Europejskiej, przy czym całkowita kwota tej ulgi rośnie bez ograniczeń, proporcjonalnie do wysokości kosztów nabycia oraz budowy budynku mieszkalnego? Czy naruszenie takie ma miejsce również wówczas, gdy podatnicy mogą nabyć własność budynku mieszkalnego przeznaczonego na ich prywatne potrzeby mieszkaniowe, który wykorzystują oni co najmniej w niewielkim zakresie na potrzeby ich przedsiębiorstwa, o 5 % taniej niż inni podatnicy, którzy nie wykorzystują ich budynków mieszkalnych w co najmniej niewielkim zakresie na potrzeby ich przedsiębiorstwa ?

| 2) | Czy przepis krajowy przyjęty w celu dokonania transpozycji szóstej dyrektywy, w szczególności jej art. 17, narusza art. 87 WE, ponieważ wprawdzie przyznaje on ulgę, o której mowa w pytaniu pierwszym, dotyczącą budynków mieszkalnych wykorzystywanych przez podatników do celów prywatnych, tym podatnikom, którzy wykonują czynności opodatkowane, lecz nie przyznaje takiej ulgi podatnikom wykonującym czynności zwolnione od podatku? |
| --- | --- |

2)

Czy przepis krajowy przyjęty w celu dokonania transpozycji szóstej dyrektywy, w szczególności jej art. 17, narusza art. 87 WE, ponieważ wprawdzie przyznaje on ulgę, o której mowa w pytaniu pierwszym, dotyczącą budynków mieszkalnych wykorzystywanych przez podatników do celów prywatnych, tym podatnikom, którzy wykonują czynności opodatkowane, lecz nie przyznaje takiej ulgi podatnikom wykonującym czynności zwolnione od podatku?

| 3) | Czy art. 17 ust. 6 szóstej dyrektywy zachowuje skuteczność, jeśli ustawodawca krajowy zmienia przepis prawa krajowego dotyczący wyłączenia możliwości odliczenia podatku naliczonego (w niniejszym przypadku § 12 ust. 2 pkt 1 UStG 1994), który był utrzymany w mocy na podstawie art. 17 ust. 6 szóstej dyrektywy, z wyraźnym zamiarem zachowania rzeczonego wyłączenia odliczenia podatku naliczonego, a z krajowej ustawy o podatku obrotowym wynika również utrzymanie w mocy wyłączenia odliczenia podatku naliczonego, przy czym ustawodawca krajowy z powodu błędu w zakresie wykładni prawa wspólnotowego [w niniejszym przypadku art. 13 część B lit. b) szóstej dyrektywy], który został dostrzeżony później, przyjął regulację, która — rozpatrywana samodzielnie — zezwala zgodnie z prawem wspólnotowym (stosownie do wykładni art. 13 część B lit. b) szóstej dyrektywy dokonanej w wyroku w sprawie Seeling) na odliczenie podatku naliczonego? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 17 ust. 6 szóstej dyrektywy zachowuje skuteczność, jeśli ustawodawca krajowy zmienia przepis prawa krajowego dotyczący wyłączenia możliwości odliczenia podatku naliczonego (w niniejszym przypadku § 12 ust. 2 pkt 1 UStG 1994), który był utrzymany w mocy na podstawie art. 17 ust. 6 szóstej dyrektywy, z wyraźnym zamiarem zachowania rzeczonego wyłączenia odliczenia podatku naliczonego, a z krajowej ustawy o podatku obrotowym wynika również utrzymanie w mocy wyłączenia odliczenia podatku naliczonego, przy czym ustawodawca krajowy z powodu błędu w zakresie wykładni prawa wspólnotowego [w niniejszym przypadku art. 13 część B lit. b) szóstej dyrektywy], który został dostrzeżony później, przyjął regulację, która — rozpatrywana samodzielnie — zezwala zgodnie z prawem wspólnotowym (stosownie do wykładni art. 13 część B lit. b) szóstej dyrektywy dokonanej w wyroku w sprawie Seeling) na odliczenie podatku naliczonego?

| 4) | W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie trzecie:
  Czy na ważność wyłączenia odliczenia podatku naliczonego [w niniejszym przypadku § 12 ust. 2 pkt 2 lit. a) UStG 1994] utrzymanego w mocy na podstawie „klauzuli standstill” określonej w art. 17 ust. 6 szóstej dyrektywy ma wpływ to, że ustawodawca krajowy zmienia i w rezultacie uchyla jedno z dwóch określonych w prawie krajowym wyłączeń odliczenia podatku naliczonego, których zakresy zachodzą na siebie [w niniejszym przypadku § 12 ust. 2 pkt 2 lit. a) UStG 1994 oraz § 12 ust. 2 pkt 1 UStG 1994], ponieważ był on w błędzie co do stosowania prawa? |
| --- | --- |

4)

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie trzecie:

Czy na ważność wyłączenia odliczenia podatku naliczonego [w niniejszym przypadku § 12 ust. 2 pkt 2 lit. a) UStG 1994] utrzymanego w mocy na podstawie „klauzuli standstill” określonej w art. 17 ust. 6 szóstej dyrektywy ma wpływ to, że ustawodawca krajowy zmienia i w rezultacie uchyla jedno z dwóch określonych w prawie krajowym wyłączeń odliczenia podatku naliczonego, których zakresy zachodzą na siebie [w niniejszym przypadku § 12 ust. 2 pkt 2 lit. a) UStG 1994 oraz § 12 ust. 2 pkt 1 UStG 1994], ponieważ był on w błędzie co do stosowania prawa?

---

(1)  Dz.U. L 145 str. 1.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/27 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/27

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Protodikeio Livadeias (Grecja) w dniu 22 października 2007 r. — Panayotis Koskovolis i Aikaterini Pappa przeciwko Koinotita Kyriakiou Viotias

(Sprawa C-467/07)

(2007/C 315/47)

Język postępowania: grecki

Sąd krajowy

Protodikeio Livadeias

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Panayotis Koskovolis et Aikaterini Pappa.

Strona pozwana: Koinotita Kyriakiou Viotias.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy klauzulę 5 oraz klauzulę 8 ust. 1 i 3 porozumienia ramowego ETUC, UNICE i CEEP w sprawie pracy na czas określony, stanowiącego integralną część dyrektywy Rady 1999/70/EWG (Dz.U. L 175, str. 42), należy interpretować w ten sposób, że prawo wspólnotowe nie zezwala państwu członkowskiemu, na przyjęcie w ramach wykonania tego porozumienia ramowego przepisów, gdy






  a) | w ramach krajowego porządku prawnego istnieją już, ustanowione przed wejściem w życie tej dyrektywy, równoważne rozwiązania prawne, w rozumieniu klauzuli 5 ust. 1 porozumienia ramowego, |
| --- | --- | --- |

1)

Czy klauzulę 5 oraz klauzulę 8 ust. 1 i 3 porozumienia ramowego ETUC, UNICE i CEEP w sprawie pracy na czas określony, stanowiącego integralną część dyrektywy Rady 1999/70/EWG (Dz.U. L 175, str. 42), należy interpretować w ten sposób, że prawo wspólnotowe nie zezwala państwu członkowskiemu, na przyjęcie w ramach wykonania tego porozumienia ramowego przepisów, gdy

a)

w ramach krajowego porządku prawnego istnieją już, ustanowione przed wejściem w życie tej dyrektywy, równoważne rozwiązania prawne, w rozumieniu klauzuli 5 ust. 1 porozumienia ramowego,

| b) | wskutek przepisów ustanowionych w wykonaniu porozumienia ramowego, dochodzi do obniżenia ogólnego poziomu ochrony pracowników zatrudnionych na czas określony zagwarantowanego w krajowym porządku prawnym. |
| --- | --- |

b)

wskutek przepisów ustanowionych w wykonaniu porozumienia ramowego, dochodzi do obniżenia ogólnego poziomu ochrony pracowników zatrudnionych na czas określony zagwarantowanego w krajowym porządku prawnym.

| 2) | W razie odpowiedzi twierdzącej na pierwsze pytanie, czy w sytuacji gdy w krajowym porządku prawnym, w chwili wejścia w życie dyrektywy 1999/70/WE istniały już równoważne rozwiązania prawne w rozumieniu klauzuli 5 ust. 1 porozumienia ramowego, takie jak rozpatrywany w postępowaniu przed sądem krajowym art. 8 ust. 3 ustawy 2112/1920, ustanowienie przepisu prawnego uzasadnione wykonaniem porozumienia ramowego, takiego jak rozpatrywany w postępowaniu przed sądem krajowym art. 11 dekretu prezydenckiego nr 164/2001, stanowi niedopuszczalne obniżenie ogólnego poziomu ochrony pracowników zatrudnionych na czas określony, w rozumieniu klauzuli 8 ust 1 i 3 porozumienia ramowego, zagwarantowanego w krajowym porządku prawnym:






  a) | gdy przepis prawa mający na celu wykonanie porozumienia ramowego, zostanie ustanowiony po upływie terminu na dokonanie transpozycji dyrektywy 1999/70/WE, lecz jego zakresem stosowania rationae temporis objęte są wyłącznie umowy o pracę i stosunki pracy obowiązujące w czasie jego wejścia w życie lub które wygasły we wskazanym okresie przed jego wejściem w życie, ale po upływie terminu na transpozycję dyrektywy, podczas gdy wcześniejsze równoważne rozwiązania prawne nie mają ograniczonego czasowo zakresu stosowania i obejmują wszystkie umowy o pracę na czas określony, które zostały zawarte, obowiązywały, lub wygasły w dniu wejścia w życie dyrektywy 1999/70/WE i upływu terminu na jej transpozycję, |
| --- | --- | --- |

2)

W razie odpowiedzi twierdzącej na pierwsze pytanie, czy w sytuacji gdy w krajowym porządku prawnym, w chwili wejścia w życie dyrektywy 1999/70/WE istniały już równoważne rozwiązania prawne w rozumieniu klauzuli 5 ust. 1 porozumienia ramowego, takie jak rozpatrywany w postępowaniu przed sądem krajowym art. 8 ust. 3 ustawy 2112/1920, ustanowienie przepisu prawnego uzasadnione wykonaniem porozumienia ramowego, takiego jak rozpatrywany w postępowaniu przed sądem krajowym art. 11 dekretu prezydenckiego nr 164/2001, stanowi niedopuszczalne obniżenie ogólnego poziomu ochrony pracowników zatrudnionych na czas określony, w rozumieniu klauzuli 8 ust 1 i 3 porozumienia ramowego, zagwarantowanego w krajowym porządku prawnym:

a)

gdy przepis prawa mający na celu wykonanie porozumienia ramowego, zostanie ustanowiony po upływie terminu na dokonanie transpozycji dyrektywy 1999/70/WE, lecz jego zakresem stosowania rationae temporis objęte są wyłącznie umowy o pracę i stosunki pracy obowiązujące w czasie jego wejścia w życie lub które wygasły we wskazanym okresie przed jego wejściem w życie, ale po upływie terminu na transpozycję dyrektywy, podczas gdy wcześniejsze równoważne rozwiązania prawne nie mają ograniczonego czasowo zakresu stosowania i obejmują wszystkie umowy o pracę na czas określony, które zostały zawarte, obowiązywały, lub wygasły w dniu wejścia w życie dyrektywy 1999/70/WE i upływu terminu na jej transpozycję,

| b) | gdy ramami zastosowania takiego przepisu mającego na celu wykonanie porozumienia ramowego, objęte są wyłącznie umowy o pracę lub stosunki pracy na czas określony, które by zostać uznane za kolejne w rozumieniu wspomnianych uregulowań muszą spełnić kumulatywnie następujące przesłanki:






  i) | upływ między nimi okresu nie przekraczającego trzech miesięcy, |
| --- | --- | --- |

b)

gdy ramami zastosowania takiego przepisu mającego na celu wykonanie porozumienia ramowego, objęte są wyłącznie umowy o pracę lub stosunki pracy na czas określony, które by zostać uznane za kolejne w rozumieniu wspomnianych uregulowań muszą spełnić kumulatywnie następujące przesłanki:

i)

upływ między nimi okresu nie przekraczającego trzech miesięcy,

| ii) | ich łączny czas trwania wynosi co najmniej 24 miesiące w chwili wejścia w życie tych przepisów, niezależnie od tego ile razy były ponownie zawierane lub łączny okres zatrudnienia na ich podstawie w wymiarze co najmniej 18 miesięcy w okresie 24 miesięcy liczonym od umowy pierwotnej, w przypadku co najmniej trzykrotnego ponownego zawarcia umowy po umowie pierwotnej, podczas gdy wcześniejsze równoważne rozwiązania prawne nie przewidywały takich warunków obejmując wszystkie (kolejne) umowy o pracę na czas określony, niezależnie od minimalnego okresu zatrudnienia i minimalnej liczby dotyczącej ponownego zawierania umowy, |
| --- | --- |

ii)

ich łączny czas trwania wynosi co najmniej 24 miesiące w chwili wejścia w życie tych przepisów, niezależnie od tego ile razy były ponownie zawierane lub łączny okres zatrudnienia na ich podstawie w wymiarze co najmniej 18 miesięcy w okresie 24 miesięcy liczonym od umowy pierwotnej, w przypadku co najmniej trzykrotnego ponownego zawarcia umowy po umowie pierwotnej, podczas gdy wcześniejsze równoważne rozwiązania prawne nie przewidywały takich warunków obejmując wszystkie (kolejne) umowy o pracę na czas określony, niezależnie od minimalnego okresu zatrudnienia i minimalnej liczby dotyczącej ponownego zawierania umowy,

| c) | gdy omawiany przepis prawny mający na celu wykonanie porozumienia ramowego przewiduje, jako konsekwencję prawną w celu ochrony pracowników zatrudnionych na czas określony i zapobiegania nadużyciom w rozumieniu porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, kwalifikację umów o pracę na czas określony jako umów na czas nieokreślony ze skutkiem ex nunc, podczas gdy wcześniejsze równoważne rozwiązania prawne przewidują kwalifikację umów o pracę na czas określony jako umów na czas nieokreślony ze skutkiem od momentu ich pierwotnego zawarcia (ex tunc)? |
| --- | --- |

c)

gdy omawiany przepis prawny mający na celu wykonanie porozumienia ramowego przewiduje, jako konsekwencję prawną w celu ochrony pracowników zatrudnionych na czas określony i zapobiegania nadużyciom w rozumieniu porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, kwalifikację umów o pracę na czas określony jako umów na czas nieokreślony ze skutkiem ex nunc, podczas gdy wcześniejsze równoważne rozwiązania prawne przewidują kwalifikację umów o pracę na czas określony jako umów na czas nieokreślony ze skutkiem od momentu ich pierwotnego zawarcia (ex tunc)?

| 3) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pierwsze pytanie, gdy w krajowym porządku prawnym istniały przed wejściem w życie dyrektywy 1999/70/WE równoważne rozwiązania prawne w rozumieniu klauzuli 5 ust. 1 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, które stanowi integralną część tej dyrektywy, takie jak rozpatrywany w sprawie przed sądem krajowym art. 8 ust. 3 ustawy nr 2112/1920, czy przyjęcie przepisu uzasadnione wykonaniem porozumienia ramowego, takiego jak rozpatrywany przed sądem krajowym art. 7 dekretu prezydenckiego nr 164/2004, gdy przewiduje on jako jedyny środek ochrony pracowników zatrudnionych na czas określony, przed nadużyciami, obowiązek wypłaty przez pracodawcę wynagrodzenia i odprawy w przypadku zatrudnienia z naruszeniem prawa na podstawie kolejnych umów o pracę na czas określony, uwzględniając okoliczność, że






  a) | obowiązek wypłaty wynagrodzenia i odprawy jest przewidziany w prawie krajowym dla każdego stosunku pracy i nie ma w szczególności na celu przeciwdziałania nadużyciom w rozumieniu porozumienia ramowego, oraz |
| --- | --- | --- |

3)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pierwsze pytanie, gdy w krajowym porządku prawnym istniały przed wejściem w życie dyrektywy 1999/70/WE równoważne rozwiązania prawne w rozumieniu klauzuli 5 ust. 1 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, które stanowi integralną część tej dyrektywy, takie jak rozpatrywany w sprawie przed sądem krajowym art. 8 ust. 3 ustawy nr 2112/1920, czy przyjęcie przepisu uzasadnione wykonaniem porozumienia ramowego, takiego jak rozpatrywany przed sądem krajowym art. 7 dekretu prezydenckiego nr 164/2004, gdy przewiduje on jako jedyny środek ochrony pracowników zatrudnionych na czas określony, przed nadużyciami, obowiązek wypłaty przez pracodawcę wynagrodzenia i odprawy w przypadku zatrudnienia z naruszeniem prawa na podstawie kolejnych umów o pracę na czas określony, uwzględniając okoliczność, że

a)

obowiązek wypłaty wynagrodzenia i odprawy jest przewidziany w prawie krajowym dla każdego stosunku pracy i nie ma w szczególności na celu przeciwdziałania nadużyciom w rozumieniu porozumienia ramowego, oraz

| b) | zastosowanie obowiązującego wcześniej równoważnego rozwiązania prawnego ma skutek prawny w postaci uznania kolejnych umów o pracę na czas określony za umowę na czas nieokreślony, stanowi niedopuszczalne obniżenie ogólnego poziomu ochrony pracowników zatrudnionych na czas określony w krajowym porządku prawnym, w rozumieniu klauzuli 8 ust. 1 i 3 porozumienia ramowego? |
| --- | --- |

b)

zastosowanie obowiązującego wcześniej równoważnego rozwiązania prawnego ma skutek prawny w postaci uznania kolejnych umów o pracę na czas określony za umowę na czas nieokreślony, stanowi niedopuszczalne obniżenie ogólnego poziomu ochrony pracowników zatrudnionych na czas określony w krajowym porządku prawnym, w rozumieniu klauzuli 8 ust. 1 i 3 porozumienia ramowego?

| 4) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na poprzednie pytania czy dokonując interpretacji prawa krajowego w sposób zgodny z dyrektywą 1999/70/WE sąd krajowy musi odmówić stosowania przepisów sprzecznych z taką dyrektywą, zawartych w uregulowaniu ustawodawczym przyjętym w wykonaniu porozumienia ramowego, które jednakże przewiduje obniżenie ogólnego poziomu ochrony, w krajowym porządku prawnym, pracowników zatrudnionych na czas określony, takich jak art. 7 i 11 dekretu prezydenckiego nr 164/2004, i zastosować w ich miejsce przepisy zawarte w równoważnych uregulowaniach krajowych, istniejących przed wejściem w życie dyrektywy, takie jak art. 8 ust. 3 ustawy nr 2112/1920? |
| --- | --- |

4)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na poprzednie pytania czy dokonując interpretacji prawa krajowego w sposób zgodny z dyrektywą 1999/70/WE sąd krajowy musi odmówić stosowania przepisów sprzecznych z taką dyrektywą, zawartych w uregulowaniu ustawodawczym przyjętym w wykonaniu porozumienia ramowego, które jednakże przewiduje obniżenie ogólnego poziomu ochrony, w krajowym porządku prawnym, pracowników zatrudnionych na czas określony, takich jak art. 7 i 11 dekretu prezydenckiego nr 164/2004, i zastosować w ich miejsce przepisy zawarte w równoważnych uregulowaniach krajowych, istniejących przed wejściem w życie dyrektywy, takie jak art. 8 ust. 3 ustawy nr 2112/1920?

| 5) | W razie uznania przez sąd krajowy, że co do zasady, w odniesieniu do pracy na czas określony ma zastosowanie przepis (w niniejszej sprawie art. 8 ust. 3 ustawy nr 2112/1920) który stanowi równoważne rozwiązanie prawne, w rozumieniu klauzuli 5 ust. 1 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, będącego integralną częścią dyrektywy 1999/70/WE, i na podstawie tego przepisu, stwierdzenie że zawarcie umów o pracę nastąpiło na czas określony bez obiektywnego powodu związanego z naturą, typem lub charakterystyką umowy lub świadczonych czynności, prowadzi do uznania, że umowa taka jest umową o pracę na czas nieokreślony:






  a) | czy wykładania i stosowanie prawa krajowego przez sąd krajowy, w świetle których okoliczność, że jako podstawa prawna umowy o pracę na czas określony został wskazany przepis o zatrudnieniu na podstawie umów o pracę na czas określony w celu zaspokojenia sezonowych, periodycznych, tymczasowych, wyjątkowych i dodatkowych potrzeb socjalnych, w każdym wypadku stanowi obiektywny powód zawarcia umów o pracę na czas określony, nawet jeśli w rzeczywistości zaspokojone potrzeby są „zwyczajne i stałe”, są zgodne jest z prawem wspólnotowym; |
| --- | --- | --- |

5)

W razie uznania przez sąd krajowy, że co do zasady, w odniesieniu do pracy na czas określony ma zastosowanie przepis (w niniejszej sprawie art. 8 ust. 3 ustawy nr 2112/1920) który stanowi równoważne rozwiązanie prawne, w rozumieniu klauzuli 5 ust. 1 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, będącego integralną częścią dyrektywy 1999/70/WE, i na podstawie tego przepisu, stwierdzenie że zawarcie umów o pracę nastąpiło na czas określony bez obiektywnego powodu związanego z naturą, typem lub charakterystyką umowy lub świadczonych czynności, prowadzi do uznania, że umowa taka jest umową o pracę na czas nieokreślony:

a)

czy wykładania i stosowanie prawa krajowego przez sąd krajowy, w świetle których okoliczność, że jako podstawa prawna umowy o pracę na czas określony został wskazany przepis o zatrudnieniu na podstawie umów o pracę na czas określony w celu zaspokojenia sezonowych, periodycznych, tymczasowych, wyjątkowych i dodatkowych potrzeb socjalnych, w każdym wypadku stanowi obiektywny powód zawarcia umów o pracę na czas określony, nawet jeśli w rzeczywistości zaspokojone potrzeby są „zwyczajne i stałe”, są zgodne jest z prawem wspólnotowym;

| b) | czy wykładnia i stosowanie prawa krajowego przez sąd krajowy, w świetle których przepis zakazujący przekształcenia umowy o pracę zawartej w sektorze publicznym na czas określony w umowę o pracę na czas nieokreślony, należy interpretować w ten sposób, że w sektorze publicznym jest w każdym wypadku bezwzględnie zabronione przekształcenie umowy o pracę lub stosunku pracy na czas określony w umowę o pracę lub stosunek pracy na czas nieokreślony, również gdy został on z naruszeniem prawa zawarty na czas określony, jako że w rzeczywistości zaspokajane nim potrzeby są „zwyczajne i stałe”, a sąd krajowy nie ma możliwości w takim wypadku wskazania rzeczywistego charakteru spornego stosunku prawnego oraz prawidłowej jego kwalifikacji jako umowy na czas nieokreślony, są zgodne z prawem wspólnotowym? Czy też zakaz taki powinien zostać ograniczony wyłącznie do umów o pracę na czas określony, które zostały rzeczywiście zawarte w celu zaspokojenia tymczasowych, nieprzewidzianych, niecierpiących zwłoki, wyjątkowych lub podobnych potrzeb, z wyłączeniem przypadków, gdy w rzeczywistości umowy zostały zawarte w celu zaspokojenia „zwyczajnych i stałych” potrzeb? |
| --- | --- |

b)

czy wykładnia i stosowanie prawa krajowego przez sąd krajowy, w świetle których przepis zakazujący przekształcenia umowy o pracę zawartej w sektorze publicznym na czas określony w umowę o pracę na czas nieokreślony, należy interpretować w ten sposób, że w sektorze publicznym jest w każdym wypadku bezwzględnie zabronione przekształcenie umowy o pracę lub stosunku pracy na czas określony w umowę o pracę lub stosunek pracy na czas nieokreślony, również gdy został on z naruszeniem prawa zawarty na czas określony, jako że w rzeczywistości zaspokajane nim potrzeby są „zwyczajne i stałe”, a sąd krajowy nie ma możliwości w takim wypadku wskazania rzeczywistego charakteru spornego stosunku prawnego oraz prawidłowej jego kwalifikacji jako umowy na czas nieokreślony, są zgodne z prawem wspólnotowym? Czy też zakaz taki powinien zostać ograniczony wyłącznie do umów o pracę na czas określony, które zostały rzeczywiście zawarte w celu zaspokojenia tymczasowych, nieprzewidzianych, niecierpiących zwłoki, wyjątkowych lub podobnych potrzeb, z wyłączeniem przypadków, gdy w rzeczywistości umowy zostały zawarte w celu zaspokojenia „zwyczajnych i stałych” potrzeb?

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/29 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/29

---

Skarga wniesiona w dniu 24 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-470/07)

(2007/C 315/48)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: G Zavvos i N. Yerrell)

Strona pozwana: Republika Grecka

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy 2004/54/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych wymagań bezpieczeństwa dla tuneli w transeuropejskiej sieci drogowej, a w każdym razie nie przekazując ich Komisji, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy 2004/54/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych wymagań bezpieczeństwa dla tuneli w transeuropejskiej sieci drogowej, a w każdym razie nie przekazując ich Komisji, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy,

| — | obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin wyznaczony na dokonanie transpozycji dyrektywy 2004/54/WE do prawa wewnętrznego upłynął w dniu 30 kwietnia 2006 r.

---

(1)  Dz.U. L 167 z 30.4.2004 r, str. 39.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/29 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/29

---

Skarga wniesiona w dniu 31 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

(Sprawa C-480/07)

(2007/C 315/49)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: K. Simonsson i R. Vidal Puig)

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie sporządzając, uchwalając lub realizując we wszystkich swoich portach planów zagospodarowania odpadów, Królestwo Hiszpanii uchybiło swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 5 ust. 1 i art. 16 ust. 1 dyrektywy 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku (1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie sporządzając, uchwalając lub realizując we wszystkich swoich portach planów zagospodarowania odpadów, Królestwo Hiszpanii uchybiło swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 5 ust. 1 i art. 16 ust. 1 dyrektywy 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku (1);

| — | obciążenie Królestwo Hiszpanii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwo Hiszpanii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgodnie z art. 5 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 dyrektywy 2000/59 Królestwo Hiszpanii było zobowiązane do wydania do dnia 28 grudnia 2002 r. przepisów niezbędnych do zapewnienia, że dla każdego portu hiszpańskiego zostanie sporządzony i zrealizowany odpowiedni plan zagospodarowania odpadów.

Z przekazanych dotychczas przez władze hiszpańskie informacji wynika, że dla wszystkich portów państwowych mających znaczenie publiczne oraz dla portów podlegających właściwości autonomicznego regionu Galicji plany zagospodarowania odpadów zostały już sporządzone i zrealizowane. Z informacji tych wynika natomiast, że plany takie nie zostały jeszcze sporządzone lub przyjęte dla wszystkich portów podlegających właściwości pozostałych nadmorskich regionów autonomicznych, tj. Katalonii, Balearów, Walencji, Murcji, Andaluzji, Kanarów, Asturii, Kantabrii i Kraju Basków.

---

(1)  Dz.U. L 332, str. 81.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/30 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/30

---

Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Cypryjskiej

(Sprawa C-490/07)

(2007/C 315/50)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Patakia, A. Alcover San Pedro)

Strona pozwana: Republika Cypryjska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając systemu promującego odzysk, recykling, regenerację oraz niszczenie substancji regulowanych, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając systemu promującego odzysk, recykling, regenerację oraz niszczenie substancji regulowanych,

| — | stosując system zarządzania substancjami regulowanymi działający w oparciu o składowanie starych urządzeń zawierających substancje regulowane używane przy budowie odpowiednich instalacji lub do wysyłki w celu umieszczenia zagranicą, |
| --- | --- |

—

stosując system zarządzania substancjami regulowanymi działający w oparciu o składowanie starych urządzeń zawierających substancje regulowane używane przy budowie odpowiednich instalacji lub do wysyłki w celu umieszczenia zagranicą,

| — | nie wskazując ilości zużytych substancji regulowanych odzyskanych, poddanych recyklingowi, regeneracji lub zniszczonych, |
| --- | --- |

—

nie wskazując ilości zużytych substancji regulowanych odzyskanych, poddanych recyklingowi, regeneracji lub zniszczonych,

| — | stosując programy szkolenia, które są dobrowolne, bez przyjęcia odpowiednich ram prawnych, określających minimalne wymagania kwalifikacyjne dla personelu zajmującego się recyklingiem zużytych substancji zawartych w urządzeniach chłodniczych, klimatyzacyjnych oraz pompach cieplnych, urządzeniach zawierających rozpuszczalniki, systemach przeciwpożarowych i gaśnicach, |
| --- | --- |

—

stosując programy szkolenia, które są dobrowolne, bez przyjęcia odpowiednich ram prawnych, określających minimalne wymagania kwalifikacyjne dla personelu zajmującego się recyklingiem zużytych substancji zawartych w urządzeniach chłodniczych, klimatyzacyjnych oraz pompach cieplnych, urządzeniach zawierających rozpuszczalniki, systemach przeciwpożarowych i gaśnicach,

| — | nie przyjmując wszystkich środków prewencyjnych możliwych w praktyce, aby stacjonarne urządzenia zawierające płyn chłodniczy w ilości powyżej 3 kg były kontrolowane corocznie pod kątem wycieków oraz nie określając minimalnych wymagań kwalifikacyjnych dla zaangażowanego personelu Republika Cypryjska uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy art. 16 ust. 1, art. 16 ust. 5 zdanie pierwsze i drugie oraz art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową. |
| --- | --- |

—

nie przyjmując wszystkich środków prewencyjnych możliwych w praktyce, aby stacjonarne urządzenia zawierające płyn chłodniczy w ilości powyżej 3 kg były kontrolowane corocznie pod kątem wycieków oraz nie określając minimalnych wymagań kwalifikacyjnych dla zaangażowanego personelu Republika Cypryjska uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy art. 16 ust. 1, art. 16 ust. 5 zdanie pierwsze i drugie oraz art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową.

| — | obciążenie Republiki Cypryjskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Cypryjskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

| 1. | W dniu 6 kwietnia 2005 r. władze Republiki Cypryjskiej przedłożyły Komisji sprawozdanie dotyczące stosowania art. 16 i 17 rozporządzenia nr 2037/2000/WE w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową. |
| --- | --- |

1.

W dniu 6 kwietnia 2005 r. władze Republiki Cypryjskiej przedłożyły Komisji sprawozdanie dotyczące stosowania art. 16 i 17 rozporządzenia nr 2037/2000/WE w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową.

| 2. | Komisja po zbadaniu wskazanego sprawozdania ustaliła, że Republika Cypryjska nie ustanowiła systemu środków mających promować odzysk, recykling, regenerację oraz niszczenie substancji regulowanych, w tym odpowiednich instalacji, jak też nie ustanowiła ram prawnych definiujących odpowiedzialność za zbieranie i usunięcie czy też wycofywanie substancji regulowanych. |
| --- | --- |

2.

Komisja po zbadaniu wskazanego sprawozdania ustaliła, że Republika Cypryjska nie ustanowiła systemu środków mających promować odzysk, recykling, regenerację oraz niszczenie substancji regulowanych, w tym odpowiednich instalacji, jak też nie ustanowiła ram prawnych definiujących odpowiedzialność za zbieranie i usunięcie czy też wycofywanie substancji regulowanych.

| 3. | Komisja stwierdziła ponadto, że nie istnieją niezbędne kompletne ramy prawne, określające minimalne wymagania kwalifikacyjne dla personelu zajmującego się recyklingiem substancji regulowanych oraz że istniejące programy szkolenia są dobrowolne. |
| --- | --- |

3.

Komisja stwierdziła ponadto, że nie istnieją niezbędne kompletne ramy prawne, określające minimalne wymagania kwalifikacyjne dla personelu zajmującego się recyklingiem substancji regulowanych oraz że istniejące programy szkolenia są dobrowolne.

| 4. | Komisja stwierdziła wreszcie, że w odniesieniu do obowiązku rocznej kontroli urządzeń zawierających płyn chłodniczy w ilości powyżej 3 kg i obowiązku określenia minimalnych wymagań kwalifikacyjnych dla zaangażowanego personelu, przyjęcie odpowiednich przepisów krajowych pozostaje w zawieszeniu. |
| --- | --- |

4.

Komisja stwierdziła wreszcie, że w odniesieniu do obowiązku rocznej kontroli urządzeń zawierających płyn chłodniczy w ilości powyżej 3 kg i obowiązku określenia minimalnych wymagań kwalifikacyjnych dla zaangażowanego personelu, przyjęcie odpowiednich przepisów krajowych pozostaje w zawieszeniu.

| 5. | Komisja twierdzi zatem, że Republika Cypryjska uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy art. 16 ust. 1, art. 16 ust. 5 zdanie pierwsze i drugie oraz art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 2037/2000 w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową. |
| --- | --- |

5.

Komisja twierdzi zatem, że Republika Cypryjska uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy art. 16 ust. 1, art. 16 ust. 5 zdanie pierwsze i drugie oraz art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 2037/2000 w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/30 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/30

---

Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Słowackiej

(Sprawa C-493/07)

(2007/C 315/51)

Język postępowania: słowacki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: G. Braun oraz J. Javorský, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Słowacka

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, iż nie zapewniając, że przedsiębiorstwa, które prowadzą publiczne sieci telefoniczne, udostępnią władzom zajmującym się ratownictwem informacje o miejscu przebywania osoby wywołującej, w odniesieniu do wywołań jednego europejskiego numeru alarmowego „112”, Republika Słowacka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 26 ust. 3 dyrektywy 2002/22/WE (1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, iż nie zapewniając, że przedsiębiorstwa, które prowadzą publiczne sieci telefoniczne, udostępnią władzom zajmującym się ratownictwem informacje o miejscu przebywania osoby wywołującej, w odniesieniu do wywołań jednego europejskiego numeru alarmowego „112”, Republika Słowacka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 26 ust. 3 dyrektywy 2002/22/WE (1);

| — | obciążenie Republiki Słowackiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Słowackiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 24 czerwca 2003 r.

---

(1)  Dyrektywa 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej) Dz. U. L 108, str. 51.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/31 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/31

---

Postanowienie prezesa czwartej izby Trybunału z dnia 27 września 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym Tribunale civile di Genova — Włochy) — Alessandro Tedesco przeciwko Tomasoni Fittings Srl, RWO Marine Equipment Ltd

(Sprawa C-175/06) (1)

(2007/C 315/52)

Język postępowania: włoski

Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 154 z 1.7.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/31 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/31

---

Postanowienie prezesa ósmej izby Trybunału z dnia 21 września 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-426/06) (1)

(2007/C 315/53)

Język postępowania: grecki

Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 326 z 30.12.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/31 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/31

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 22 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-530/06) (1)

(2007/C 315/54)

Język postępowania: włoski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 42 z 24.2.2007.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/31 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/31

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 8 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

(Sprawa C-21/07) (1)

(2007/C 315/55)

Język postępowania: angielski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 56 z 10.3.2007.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/31 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/31

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 19 lipca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-29/07) (1)

(2007/C 315/56)

Język postępowania: grecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 56 z 10.3.2007.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/32 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/32

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 19 lipca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-53/07) (1)

(2007/C 315/57)

Język postępowania: grecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 69 z 24.3.2007.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/32 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/32

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 8 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

(Sprawa C-64/07) (1)

(2007/C 315/58)

Język postępowania: angielski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 69 z 24.3.2007.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/32 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/32

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 2 sierpnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-77/07) (1)

(2007/C 315/59)

Język postępowania: grecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 69 z 23.4.2005.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/32 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/32

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 20 września 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-83/07) (1)

(2007/C 315/60)

Język postępowania: grecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 69 z 24.3.2007.

---

Sąd Pierwszej Instancji

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/33 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/33

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 listopada 2007 r. — Sunplus Technology przeciwko OHIM — Sun Microsystems (SUN PLUS)

(Sprawa T-38/04) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego SUNPLUS - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy SUN - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo towarów - Podobieństwo oznaczeń)

(2007/C 315/61)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Sunplus Technology Co. Ltd (Hsinchu, Tajwan) (przedstawiciele: adwokaci H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder, C. Niklas-Falter, M. Kinkeldey, K. Brandt, A. Franke, U. Stephani, B. Allekotte, E. Pfrang, K. Lochner, B. Ertle, C. Neuhierl i S. Prückner)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą był również, interwenient przed Sądem: Sun Microsystems, Inc. (Palo Alto, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat M. Graf)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 października 2003 r. (sprawa R 642/2000-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Sun Microsystems, Inc. a Sunplus Technology Co. Ltd.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Sunplus Technology Co. Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Sunplus Technology Co. Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 94 z 17.4.2004.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/33 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/33

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 listopada 2007 r. — Bavarian Lager przeciwko Komisji

(Sprawa T-194/04) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom - Decyzja odmawiająca dostępu - Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania ich danych osobowych - Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 - Pojęcie prywatności)

(2007/C 315/62)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: The Bavarian Lager Co. Ltd (Clitheroe, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: poczatkowo J. Pearson i C. Bright, a następnie J. Webber i M. Readings, solicitors)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: pełnomocnicy C. Docksey i P. Aalto)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 18 marca 2004 r., oddalającej wniosek złożony przez skarżącą w celu uzyskania dostępu do kompletnego protokołu spotkania, jakie odbyło się w ramach postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom oraz wniosek mający na celu stwierdzenie, że Komisja błędnie zakończyła postępowanie wszczęte przeciwko rządowi Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej na podstawie art. 169 traktatu WE (obecnie art. 226 WE).

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji z dnia 18 marca 2004 r. oddalającej wniosek złożony przez skarżącą w celu uzyskania dostępu do kompletnego i zawierającego wszystkie nazwiska protokołu spotkania, jakie odbyło się w dniu 11 października 1996 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji z dnia 18 marca 2004 r. oddalającej wniosek złożony przez skarżącą w celu uzyskania dostępu do kompletnego i zawierającego wszystkie nazwiska protokołu spotkania, jakie odbyło się w dniu 11 października 1996 r.

| 2) | Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania poniesionymi przez The Bavarian Lager Co. Ltd. |
| --- | --- |

2)

Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania poniesionymi przez The Bavarian Lager Co. Ltd.

| 3) | Europejski Inspektor Ochrony Danych (EIOD) pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Europejski Inspektor Ochrony Danych (EIOD) pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 201 z 7.8.2004.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/34 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/34

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 listopada 2007 r. — Niderlandy przeciwko Komisji

(Sprawa T-234/04) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Decyzja 2004/01/WE - Substancje niebezpieczne - Wymóg udzielenia przez Komisję zezwolenia w celu utrzymania notyfikowanych przepisów krajowych - Zajęcie przez Komisję stanowiska co do zakresu harmonizacji - Akt podlegający zaskarżeniu - Niedopuszczalność)

(2007/C 315/63)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: H. Sevenster, J. van Bakel oraz M. de Grave, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: F. Simonetti oraz M. van Beek, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Królestwo Danii (przedstawiciel: J. Molde, pełnomocnik)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2004/1/WE z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie przepisów krajowych dotyczących stosowania krótkołańcuchowych chlorowanych parafin notyfikowanych przez Królestwo Niderlandów na podstawie art. 95 ust. 4 [WE] (Dz.U. L 1, str. 20) w zakresie, w jakim zdaniem Komisji zgodnie z art. 95 ust. 6 WE niezbędne jest zatwierdzenie przez nią utrzymania w mocy przepisów krajowych dotyczących wykorzystywania krótkołańcuchowych chlorowanych parafin (SCCPs) niewymienionych w dyrektywie 2002/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. zmieniającej po raz dwudziesty dyrektywę Rady 76/769/EWG w zakresie ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych (krótkołańcuchowych chlorowanych parafin) (Dz.U. L 177, str. 21)

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Królestwo Niderlandów pokrywa koszty poniesione przez Komisję oraz koszty własne. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Niderlandów pokrywa koszty poniesione przez Komisję oraz koszty własne.

| 3) | Królestwo Danii pokrywa koszty własne. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Danii pokrywa koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 94 z 17.4.2004 (poprzednio sprawa C-103/04).

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/34 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/34

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 listopada 2007 r. — Niemcy przeciwko Komisji

(Sprawa T-374/04) (1)

(Środowisko naturalne - Dyrektywa 2003/87/WE - System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych - Krajowy plan rozdziału uprawnień do emisji w Niemczech - Środki korygujące ex post uprawnienia przydzielone instalacjom - Decyzja Komisji o odrzuceniu - Równe traktowanie - Obowiązek uzasadnienia)

(2007/C 315/64)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: początkowo C.-D. Quassowski, A. Tiemann oraz C. Schulze-Bahr, a następnie C. Schulze-Bahr oraz M. Lumma, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów D. Sellnera oraz U. Karpensteina)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: U. Wölker, pełnomocnik)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji C (2004) 2515/2 wersja ostateczna z dnia 7 lipca 2004 r. w sprawie krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych zgłoszonego przez Republikę Federalna Niemiec zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami [uprawnieniami do] emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275, str. 32), w zakresie w jakim decyzja ta odrzuca pewne korekty ex post rozdziału uprawnień, uznając je za niezgodne z kryteriami nr 5 i 10 załącznika III do dyrektywy 2003/87.

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Komisji C (2004) 2515/2 wersja ostateczna z dnia 7 lipca 2004 r. w sprawie krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych notyfikowanego przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Komisji C (2004) 2515/2 wersja ostateczna z dnia 7 lipca 2004 r. w sprawie krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych notyfikowanego przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE.

| 2) | Stwierdza się nieważność art. 2 lit. a)-c) powyższej decyzji, w zakresie w jakim nakazuje on Republice Federalnej Niemiec, po pierwsze, uchylenie środków korekcyjnych ex post, o których jest w nim mowa i po drugie, powiadomienie Komisji o tym uchyleniu. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność art. 2 lit. a)-c) powyższej decyzji, w zakresie w jakim nakazuje on Republice Federalnej Niemiec, po pierwsze, uchylenie środków korekcyjnych ex post, o których jest w nim mowa i po drugie, powiadomienie Komisji o tym uchyleniu.

| 3) | Komisja pokrywa koszty postępowania. |
| --- | --- |

3)

Komisja pokrywa koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 284 z 20.11.2004.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/35 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/35

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 listopada 2007 r. — Omega przeciwko OHIM — Omega Engineering (Ω OMEGA)

(Sprawa T-90/05) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słowno-graficznego wspólnotowego znaku towarowego Ω OMEGA - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy OMEGA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Powołanie się przez zgłaszającego wspólnotowy znak towarowy na identyczny ze zgłoszonym krajowy znak towarowy wcześniejszy w stosunku do znaku, na który powołano się w sprzeciwie - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd)

(2007/C 315/65)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Omega SA (Bienne, Szwajcaria) (przedstawiciele: początkowo adwokaci P. González-Bueno Catalán de Ocón i E. Armijo Chávarri, następnie adwokat P. González-Bueno Catalán de Ocón)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: Omega Engineering, Inc. (Stamford, Connecticut, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: C. Algar, solicitor)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 grudnia 2004 r. (sprawa R 330/2002-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Omega Engineering, Inc. a Omega SA.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Omega SA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Omega SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 115 z 14.5.2005.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/35 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/35

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 listopada 2007 r. — SAEME przeciwko OHIM — Racke (REVIAN's)

(Sprawa T-407/05) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie wspólnotowego graficznego znaku towarowego REVIAN's - Wcześniejsze niewspólnotowe znaki towarowe evian - Spóźnione przedstawienie tłumaczenia świadectwa rejestracji wcześniejszego znaku towarowego - Swoboda oceny wynikająca z art. 74 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2007/C 315/66)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Société anonyme des eaux minérales d'Évian (SAEME) (Évian-les-Bains, Francja) (przedstawiciel: adwokat C. Hertz-Eichenrode)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: A. Racke GmbH & Co. OHG (Bingen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat N. Schindler)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 22 lipca 2005 r. (sprawa R 82/2002-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Société anonyme des eaux minérales d'Évian (SAEME) a A. Racke GmbH & Co. OHG, a także na decyzję nr 2754/2001 wydaną przez Wydział Sprzeciwów OHIM w dniu 23 listopada 2001 r.

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 22 lipca 2005 r. (sprawa R 82/2002-4). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 22 lipca 2005 r. (sprawa R 82/2002-4).

| 2) | OHIM ponosi własne koszty, jak również koszty skarżącej. |
| --- | --- |

2)

OHIM ponosi własne koszty, jak również koszty skarżącej.

| 3) | Interwenient ponosi własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Interwenient ponosi własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 22 z 28.1.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/36 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/36

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 listopada 2007 r. — MPDV Mikrolab przeciwko OHIM (manufacturing score card)

(Sprawa T-459/05) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego manufacturing score card - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2007/C 315/67)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor (Mosbach, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat W. Göpfert)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 19 października 2005 r. (sprawa R 1059/2004-2), dotyczącą zgłoszenia słownego znaku towarowego manufacturing score card do rejestracji w charakterze wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 60 z 11.3.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/36 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/36

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 listopada 2007 r. — RheinfelsQuellen H. Hövelmann przeciwko OHIM (VOM URSPRUNG HER VOLLKOMMEN)

(Sprawa T-28/06) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego VOM URSPRUNG HER VOLLKOMMEN - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2007/C 315/68)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: RheinfelsQuellen H. Hövelmann GmbH & Co. KG (Duisburg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci W. Kellenter i A. Lambrecht)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 listopada 2005 r. (sprawa R 1179/2004-2), dotyczącą zgłoszenia do rejestracji słownego znaku towarowego VOM URSPRUNG HER VOLLKOMMEN jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | RheinfelsQuellen H. Hövelmann GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

RheinfelsQuellen H. Hövelmann GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 86 z 8.4.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/37 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/37

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 listopada 2007 r. — Marly przeciwko OHIM — Erdal (Top iX)

(Sprawa T-57/06) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego TOP iX - Wcześniejszy słowny znak towarowy TOFIX - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Żądanie przedstawienia dowodu rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego podniesione po raz pierwszy przed Sądem - Niedopuszczalność)

(2007/C 315/69)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: NV Marly SA (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci B. Mouffe i O. Rodesch)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: S. Petrequin i A. Rassat, pełnomocnicy)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą był również, interwenient przed Sądem: Erdal GmbH (Hallein, Austria) (przedstawiciele: adwokaci M. Thewes i V. Wiot)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 14 grudnia 2005 r. (sprawa R 1147/2004-2) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Erdal GmbH a NV Marly SA.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | NV Marly SA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

NV Marly SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 96 z 22.4.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/37 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/37

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 listopada 2007 r. — Enercon przeciwko OHIM (Przetwornik energii wietrznej)

(Sprawa T-71/06) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego pokrycie kosza przetwornika energii wietrznej - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2007/C 315/70)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Enercon GmbH (Aurich, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat R. Böhm)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 listopada 2005 r. (sprawa R 179/2005-2), w której odmówiono rejestracji trójwymiarowego znaku towarowego (część przetwornika energii wietrznej w postaci piłki do futbolu amerykańskiego) w charakterze wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Enercon GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Enercon GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 108 z 6.5.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/38 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/38

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 listopada 2007 r. — Castell des Remei przeciwko OHIM — Bodegas Roda (Castell del Remei ODA)

(Sprawa T-101/06) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego znaku towarowego Castell del Remei ODA - Wcześniejszy słowny międzynarodowy znak towarowy RODA i wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe RODA, RODA I, RODA II i BODEGAS RODA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2007/C 315/71)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Castell del Remei, SL (Castell del Remei, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci F. de Vissher, E. Cornu, D. Moreau, J. Grau Mora, A. Angulo Lafora, M. Ferrándiz Avendaño, M. Baylos Morales i A. Velázquez Ibáñez)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. García Murillo, pełnomocnik)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: Bodegas Roda, SA (La Rioja, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci M. López Camba, B. García Peces i J. Grimau Muñoz)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 stycznia 2006 r. (sprawa R 263/2005-1), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Bodegas Roda, SA a Castell del Remei, SL.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 121 z 20.5.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/38 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/38

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 listopaad 2007 r. — Charlott przeciwko OHIM — Charlo (Charlott France Entre Luxe et Tradition)

(Sprawa T-169/06) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Charlott France Entre Luxe et Tradition - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Charlot - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2007/C 315/72)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Charlott SARL (Chaponost, France) (przedstawiciele: adwokaci L. Conrad, T. Parisot et L. Tremeaud)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą był również, interwenient przed Sądem: Charlo — Confecções para Homens, Artigos de Lã e Outros SA.

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 24 kwietnia 2006 r. (sprawa R 223/2005-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Charlo — Confecções para Homens, Artigos de Lã e Outros SA a Charlott SARL.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Charlott SARL zostaje obciążona kosztami postępowania, z wyjątkiem kosztów poniesionych przez interwenienta. |
| --- | --- |

2)

Charlott SARL zostaje obciążona kosztami postępowania, z wyjątkiem kosztów poniesionych przez interwenienta.

| 3) | Charlo — Confecções para Homens, Artigos de Lã e Outros SA. pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Charlo — Confecções para Homens, Artigos de Lã e Outros SA. pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 212 z 2.9.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/39 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/39

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 listopada 2007 r. — Węgry przeciwko Komisji

(Sprawa T-310/06) (1)

(Rolnictwo - Wspólna organizacja rynków w sektorze zbóż - Przejęcie zbóż przez agencje interwencyjne - Zaostrzenie kryteriów jakości kukurydzy - Wprowadzenie nowego kryterium ciężaru właściwego w odniesieniu do kukurydzy - Naruszenie uzasadnionych oczekiwań - Oczywisty błąd w ocenie)

(2007/C 315/73)

Język postępowania: węgierski

Strony

Strona skarżąca: Republika Węgierska (przedstawiciele: J. Fazekas, R. Somssich i K. Szíjjártó, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: F. Clotuche-Duvieusart i Z. Patakia, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności niektórych przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1572/2006 z dnia 18 października 2006 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 824/2000 ustanawiające procedury przejęcia zbóż przez agencje interwencyjne oraz metody analizy do oznaczania jakości zbóż (Dz.U. L 290, str. 29)

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność następujących przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1572/2006 z dnia 18 października 2006 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 824/2000 ustanawiające procedury przejęcia zbóż przez agencje interwencyjne oraz metody analizy do oznaczania jakości zbóż odnoszących się do kryterium ciężaru właściwego dla kukurydzy:






  — | w art. 1 pkt 1 słów „a w przypadku kukurydzy są to metody tradycyjnie stosowane”; |
| --- | --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność następujących przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1572/2006 z dnia 18 października 2006 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 824/2000 ustanawiające procedury przejęcia zbóż przez agencje interwencyjne oraz metody analizy do oznaczania jakości zbóż odnoszących się do kryterium ciężaru właściwego dla kukurydzy:

—

w art. 1 pkt 1 słów „a w przypadku kukurydzy są to metody tradycyjnie stosowane”;

| — | w art. 1 pkt 3 lit. b) słów „73 kg/hl dla kukurydzy”; |
| --- | --- |

—

w art. 1 pkt 3 lit. b) słów „73 kg/hl dla kukurydzy”;

| — | w rubryce „E. Minimalny ciężar właściwy (kg/hl)” punktu 1 załącznika wartości „71” odnoszącej się do kukurydzy; |
| --- | --- |

—

w rubryce „E. Minimalny ciężar właściwy (kg/hl)” punktu 1 załącznika wartości „71” odnoszącej się do kukurydzy;

| — | w tabeli III punktu 2 załącznika wartości redukcji ceny interwencyjnej odnoszącej się do kukurydzy. |
| --- | --- |

—

w tabeli III punktu 2 załącznika wartości redukcji ceny interwencyjnej odnoszącej się do kukurydzy.

| 2) | Komisja pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez skarżącą, w tym koszty postępowania w przedmiocie środków tymczasowych. |
| --- | --- |

2)

Komisja pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez skarżącą, w tym koszty postępowania w przedmiocie środków tymczasowych.

---

(1)  Dz.U. C 326 z 30.12.2006 r.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/39 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/39

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 19 października 2007 r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko EFSA

(Sprawa T-69/05) (1)

(Umorzenie postępowania - Zamówienia publiczne - Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) - Unieważnienie procedury przetargowej - Bezprzedmiotowość skargi)

(2007/C 315/74)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: N. Korogiannakis)

Strona pozwana: Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) (przedstawiciele: początkowo A. Cuvillier i D. Detken, następnie A. Cuvillier i S. Gabbi, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata J. Stuycka)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) z dnia 3 grudnia 2004 r., w której odrzucono ofertę przedstawioną przez skarżącą w ramach procedury przetargowej dotyczącej świadczenia usług informatycznych służących utworzeniu sieci Extranet między krajowymi agencjami państw członkowskich, EFSA a Komisją, a także decyzji o udzieleniu zamówienia innemu uczestnikowi przetargu.

Sentencja postanowienia

| 1) | Postępowanie w sprawie umarza się. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w sprawie umarza się.

| 2) | EFTA ponosi koszty własne. |
| --- | --- |

2)

EFTA ponosi koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 106 z 30.4.2005.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/40 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/40

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 października 2007 r. — Sumitomo Chemical Agro Europe i Philagro France przeciwko Komisji

(Sprawa T-454/05) (1)

(Środki ochrony roślin - Substancja czynna procymidon - Dyrektywa 91/414/EWG - Skarga o stwierdzenie nieważności - Skarga na bezczynność - Umorzenie postępowania - Skarga odszkodowawcza - Niedopuszczalność - Oczywista bezpodstawność skargi)

(2007/C 315/75)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Sumitomo Chemical Agro Europe SAS (Lyon, Francja) i Philagro France SAS (Lyon) (przedstawiciele: K. Van Maldegem i C. Mereu, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: B. Doherty, pełnomocnik)

Przedmiot sprawy

Po pierwsze, tytułem żądania głównego — stwierdzenia nieważności decyzji Komisji zawartej w piśmie z dnia 20 października 2005 r. dotyczącej dopuszczenia do obrady substancji aktywnej procymidonu na podstawie dyrektywy Rady 91/414 z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230, str. 1), po drugie tytułem żądania ewentualnego, w odniesieniu do skargi o stwierdzenie nieważności — skarga na bezczynność zmierzająca do stwierdzenia, że Komisja wstrzymała się niezgodnie z prawem od ustanowienia przepisów, o których ustanowienie wnosiły w piśmie z dnia 5 września 2005 r. Sumitomo Chemical Agro Europe SAS i jej spółki córki, a po trzecie, skarga odszkodowawcza zmierzająca do naprawienia szkody poniesionej przez skarżące po pierwsze w wyniku wydania przez Komisję decyzji zawartej w piśmie z dnia 20 października 2005 r., a po drugie w wyniku braku ustanowienia przez Komisję przepisów, o których ustanowienie wnoszono w piśmie z 5 września 2005 r.

Sentencja postanowienia

| 1) | Postępowanie w przedmiocie skargi o stwierdzenie nieważności i skargi na bezczynność umarza się. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie skargi o stwierdzenie nieważności i skargi na bezczynność umarza się.

| 2) | Skarga odszkodowawcza zostaje odrzucona jako niedopuszczalna, ponieważ zmierza ona do uzyskania odszkodowania za szkodę poniesioną przez Sumitomo Chemical Agro Europe SAS i Philagro France SAS wskutek wydania przez Komisję spornej decyzji zawartej w piśmie z dnia 20 października 2005 r. |
| --- | --- |

2)

Skarga odszkodowawcza zostaje odrzucona jako niedopuszczalna, ponieważ zmierza ona do uzyskania odszkodowania za szkodę poniesioną przez Sumitomo Chemical Agro Europe SAS i Philagro France SAS wskutek wydania przez Komisję spornej decyzji zawartej w piśmie z dnia 20 października 2005 r.

| 3) | Skarga odszkodowawcza podlega oddaleniu jako oczywiście bezpodstawna, ponieważ zmierza ona do uzyskania naprawienia szkody poniesionej przez Sumitomo Chemical Agro Europe SAS i Philagro France SAS wskutek braku ustanowienia przepisów, o których ustanowienie wnosiły w piśmie z dnia 5 września 2005 r. Sumitomo Chemical Agro Europe SAS i Philagro France SAS. |
| --- | --- |

3)

Skarga odszkodowawcza podlega oddaleniu jako oczywiście bezpodstawna, ponieważ zmierza ona do uzyskania naprawienia szkody poniesionej przez Sumitomo Chemical Agro Europe SAS i Philagro France SAS wskutek braku ustanowienia przepisów, o których ustanowienie wnosiły w piśmie z dnia 5 września 2005 r. Sumitomo Chemical Agro Europe SAS i Philagro France SAS.

| 4) | Sumitomo Chemical Agro Europe SAS i Philagro France SAS pokrywają swe własne koszty jak i koszty poniesione przez Komisje. |
| --- | --- |

4)

Sumitomo Chemical Agro Europe SAS i Philagro France SAS pokrywają swe własne koszty jak i koszty poniesione przez Komisje.

---

(1)  Dz.U. C 60 z 11.3.2006.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/40 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/40

---

Postanowienie sędziego rozpatrującego wniosek o zastosowanie środków tymczasowych z dnia 18 października 2007 r. — Ristic i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-238/07 R) (1)

(Postępowanie w sprawie środka tymczasowego - Wniosek o zawieszenie wykonania decyzji - Dyrektywa 96/23/WE - Brak pilnego charakteru - Wyważenie interesów)

(2007/C 315/76)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Ristic AG (Burgthann, Niemcy); Piratic Meeresfrüchte Import GmbH (Burgthann); Prime Catch Seafood GmbH (Burgthann); i Rainbow Export Processing SA (Puntarenas, Kostaryka) (przedstawiciel: H. Schmidt, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: F. Erlbacher i A. Szmytkowska, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji 2007/362/WE z dnia 16 maja 2007 r. zmieniającej decyzję 2004/432/WE w sprawie zatwierdzenia przedłożonych przez kraje trzecie zgodnie z dyrektywą Rady 96/23/WE planów w zakresie kontroli pozostałości (Dz.U. L 138, str. 18).

Sentencja postanowienia

| 1) | Wniosek zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek zostaje oddalony.

| 2) | Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

(1)  Dz.U. C ...

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/41 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/41

---

Skarga wniesiona w dniu 4 października 2007 r. — FIFA przeciwko Komisji

(Sprawa T-385/07)

(2007/C 315/77)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Fédération Internationale de Football Association (FIFA) (przedstawiciele: R. Denton, E. Batchelor i F. Young, solicitors)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji, w szczególności jej art. 1 i 2; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji, w szczególności jej art. 1 i 2;

| — | obciążenie Komisji jej własnymi kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi przez FIFA w związku z postępowaniem. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji jej własnymi kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi przez FIFA w związku z postępowaniem.

Zarzuty i główne argumenty

Na podstawie art. 3a dyrektywy Rady 89/552/EWG (1) każde państwo członkowskie może sporządzić wykaz wydarzeń sportowych lub innego rodzaju, które uznaje się za wydarzenia „mające doniosłe znaczenie dla społeczeństwa”. Wydarzenia wymienione w wykazie nie mogą być przedmiotem transmisji na prawach wyłączności, które pozbawiają znaczną część widowni w państwach członkowskich możliwości oglądania tych wydarzeń w bezpośrednim przekazie lub w retransmisji w ogólnie dostępnej telewizji.

Strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2007/479/WE z dnia 25 czerwca 2007 r. (2), na mocy której Komisja uznała, że wykaz sporządzony przez Belgię stosownie do art. 3a ust. 1 dyrektywy Rady 89/552/EWG był zgodny z prawem wspólnotowym.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podnosi, że belgijski wykaz ogranicza swobodę świadczenia usług w związku z pozbawieniem strony skarżącej możliwości udzielania koncesji zagranicznym nadawcom wyłącznych praw do bezpośredniej transmisji pucharu świata FIFA w odniesieniu do rynku belgijskiego, i że zawarcie w wykazie wszystkich meczy rozgrywanych w ramach pucharu świata FIFA, bez względu na ich popularność, nie jest uzasadnione ani proporcjonalne, ani konieczne.

Ponadto strona skarżąca twierdzi, że belgijski wykaz ogranicza swobodę przedsiębiorczości w związku z pozbawieniem strony skarżącej możliwości udzielania koncesji nowym podmiotom, które chciałyby skorzystać z premiowych transmisji sportowych celem prowadzenia działalności na rynku belgijskim.

Ponadto strona skarżąca utrzymuje, że belgijski wykaz narusza prawo własności strony skarżącej w związku z pozbawieniem jej wyłączności w odniesieniu do praw do transmisji, uznanych według strony skarżącej przez prawo wspólnotowe za istotę ochrony własności intelektualnej.

Wreszcie strona skarżąca twierdzi, że sprzecznie z art. 3a ust. 1 dyrektywy Rady 89/552/EWG, wykaz belgijski nie został sporządzony w jawny i przejrzysty sposób.

---

(1)  Dyrektywa Rady 89/552/EWG z dnia 3 października 1989 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej (Dz. U. 1989 L 298, str. 23).

(2)  Decyzja Komisji 2007/479/WE z dnia 25 czerwca 2007 r. w sprawie zgodności z prawem wspólnotowym środków przyjętych przez Belgię na mocy art. 3a ust. 1 dyrektywy Rady 89/552/EWG w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej (Dz. U. 2007 L 180, str. 24).

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/41 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/41

---

Skarga wniesiona w dniu 15 października 2007 r. — Alber przeciwko OHIM — (część uchwytu)

(Sprawa T-391/07)

(2007/C 315/78)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Alfons Alber (Vöran, Włochy) (przedstawiciel: adwokat S. Schneller)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 16 sierpnia 2007 r. oraz decyzji Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 16 stycznia 2007 r. w zakresie, w jakim odmówiono rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 4396727 w odniesieniu do towarów „uruchamiane ręcznie urządzenia ręczne używane do robót rolnych, ogrodniczych i leśniczych, włączając w to nożyce; postrzygarki ręczne”; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 16 sierpnia 2007 r. oraz decyzji Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 16 stycznia 2007 r. w zakresie, w jakim odmówiono rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 4396727 w odniesieniu do towarów „uruchamiane ręcznie urządzenia ręczne używane do robót rolnych, ogrodniczych i leśniczych, włączając w to nożyce; postrzygarki ręczne”;

| — | przeprowadzenie rozprawy przed Sądem Pierwszej Instancji; |
| --- | --- |

—

przeprowadzenie rozprawy przed Sądem Pierwszej Instancji;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania;

| — | posiłkowo, przekazanie sprawy Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego celem ponownego rozpoznania. |
| --- | --- |

—

posiłkowo, przekazanie sprawy Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego celem ponownego rozpoznania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Trójwymiarowy znak towarowy „część uchwytu” dla towarów z klas 6 i 8 (znak nr 4 396 727)

Decyzja eksperta: Częściowa odmowa rejestracji

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie zasady badania z urzędu określonej w art. 74 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1) i naruszenie art. 7 tego rozporządzenia. Posiłkowo brak uzasadnienia na podstawie art. 73 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 40/94.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1).

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/42 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/42

---

Skarga wniesiona w dniu 25 października 2007 r. — Algodonera del Sur przeciwko Radzie i Komisji

(Sprawa T-394/07)

(2007/C 315/79)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Algodonera del Sur (Lebrija, Hiszpania) (przedstawiciel: L. Ortiz Blanco, adwokat)

Strona pozwana: Rada i Komisja

Żądania strony skarżącej

| — | wydanie wyroku uwzględniającego niniejszą skargę o odszkodowanie na podstawie art. 288 WE, stwierdzającego prawo skarżącej do uzyskania odszkodowania pieniężnego solidarnie od Rady i Komisji w całkowitej wysokości miliona dwudziestu dziewięciu tysięcy ośmiuset dwudziestu pięciu EUR (EUR 1 029 825), i |
| --- | --- |

—

wydanie wyroku uwzględniającego niniejszą skargę o odszkodowanie na podstawie art. 288 WE, stwierdzającego prawo skarżącej do uzyskania odszkodowania pieniężnego solidarnie od Rady i Komisji w całkowitej wysokości miliona dwudziestu dziewięciu tysięcy ośmiuset dwudziestu pięciu EUR (EUR 1 029 825), i

| — | obciążenie Rady i Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady i Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty podniesione już zostały w sprawie T-217/07 Las Palmeras przeciwko Radzie i Komisji

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/42 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/42

---

Skarga wniesiona w dniu 30 października 2007 r. — France Télécom przeciwko OHIM (UNIQUE)

(Sprawa T-396/07)

(2007/C 315/80)

Język skargi: francuski

Strony

Strona skarżąca: France Télécom (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat B. Potot)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 września 2007 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 września 2007 r.;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „UNIQUE” dla towarów i usług z klas 9, 35 i 38 (zgłoszenie nr 5 312 392)

Decyzja eksperta: Częściowa odmowa rejestracji

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 40/94 (1), z uwagi na to, że — w ocenie skarżącej — wbrew zawartym w zaskarżonej decyzji ustaleniom określenie „UNIQUE” nie jest pozbawione charakteru odróżniającego.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1).

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/43 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/43

---

Skarga wniesiona w dniu 31 października 2007 r. — Basell Polyolefine przeciwko Komisji

(Sprawa T-399/07)

(2007/C 315/81)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Basell Polyolefine GmbH (Wesseling, Niemcy) (przedstawiciele: D. Seeliger, E. Wagner i I. Liebach, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 23 sierpnia 2007 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 23 sierpnia 2007 r.;

| — | ewentualnie, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 23 sierpnia 2007 r. w zakresie, w jakim skarżącej odmówiono także częściowego dostępu do dokumentów oraz |
| --- | --- |

—

ewentualnie, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 23 sierpnia 2007 r. w zakresie, w jakim skarżącej odmówiono także częściowego dostępu do dokumentów oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca kwestionuje decyzję Komisji z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie odmowy przyznania skarżącej dostępu do dokumentów Komisji dotyczących decyzji w sprawie COMP/E-2/37.857 — Nadtlenki organiczne.

W pierwszej kolejności skarżąca wskazuje na naruszenie art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1). Skarżąca stwierdza, że jako osoba prawna z siedzibą w państwie członkowskim ma ona prawo dostępu do dokumentów Komisji, które na podstawie art. 2 ust. 3 rozporządzenia nr 1049/2001 odnosi się również do dokumentów uzyskanych w ramach postępowania w zakresie prawa konkurencji.

Skarżąca wskazuje również na naruszenie art. 4 ust. 2 tiret pierwsze i trzecie rozporządzenia nr 1049/2001 w związku z tym, że dostęp do dokumentów nie naruszałby podlegających ochronie interesów handlowych, a obecnie nie jest prowadzone żadne dochodzenie w sprawie spornego kartelu. Podnosi ona ponadto, że nadrzędny interes publiczny uzasadnia ujawnienie żądanych dokumentów.

Skarżąca dodaje, że odmowa dostępu do żądanych dokumentów narusza art. 255 ust. 1 WE. Decyzja ta narusza także art. 6 ust. 2 UE w związku z art. 42 Karty Praw Podstawowych UE.

Skarżąca wskazuje następnie na naruszenie art. 4 ust. 6 w związku z art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 1049/2001, ponieważ ma ona prawo przynajmniej do częściowego dostępu do żądanych dokumentów. Powyższe przepisy zostały naruszone również z tego powodu, że Komisja nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku konkretnego i indywidualnego rozpatrzenia każdego dokumentu.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, str. 43).

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/43 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/43

---

Skarga wniesiona w dniu 5 listopada 2007 r. — GretagMacbeth przeciwko OHIM (kolory w kwadratach)

(Sprawa T-400/07)

(2007/C 315/82)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: GretagMacbeth LLC (New Windsor, Stany Zjednoczone Ameryki) (przedstawiciel: adwokat J. Weiser)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 30 sierpnia 2007 r. w sprawie R 30/2007-4 dotyczącej zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 4 634 572; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 30 sierpnia 2007 r. w sprawie R 30/2007-4 dotyczącej zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 4 634 572;

| — | obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Kolorowy znak towarowy „kolory w kwadratach” dla towarów i usług z klas 9, 16 i 42 (zgłoszenie nr 4 634 572)

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1), ponieważ niesłusznie stwierdzono, że zgłoszony znak nie ma charakteru odróżniającego w odniesieniu do wskazanych towarów i usług.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1).

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/44 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/44

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 listopada 2007 r. — ITT Manufacturing Enterprises przeciwko OHMI — ITT Trademark and Trade (I.T.T.)

(Sprawa T-231/07) (1)

(2007/C 315/83)

Język postępowania: angielski

Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 199 z 25.8.2007.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/44 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/44

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 października 2007 r. — cApStAn przeciwko Komisji

(Sprawa T-287/07) (1)

(2007/C 315/84)

Język postępowania: francuski

Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 223 z 22.9.2007.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/44 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/44

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 października 2007 r. — Simsalagrimm Filmproduktion przeciwko Komisji i EACEA

(Sprawa T-314/07 R)

(2007/C 315/85)

Język postępowania: niemiecki

Prezes Sądu zarządził wykreślenie sprawy.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/44 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/44

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 października 2007 r. — Francja przeciwko Radzie

(Sprawa T-382/07 R)

(2007/C 315/86)

Język postępowania: francuski

Prezes Sądu zarządził wykreślenie sprawy.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/45 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/45

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 8 listopada 2007 r. — Deffaa przeciwko Komisji

(Sprawa F-125/06) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Zmiana regulaminu pracowniczego - Przeniesienie - Stanowisko dyrektora generalnego - Zaszeregowanie - Artykuł 7 ust. 1 regulaminu pracowniczego - Artykuł 29 ust. 1 regulaminu pracowniczego - Artykuł 44 akapit drugi regulaminu pracowniczego - Artykuł 45 ust. 1 regulaminu pracowniczego - Dodatek za zarządzanie)

(2007/C 315/87)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Walter Deffaa (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal, avocats)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Currall i H. Kraemer, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji Przewodniczącego Komisji z dnia 12 stycznia 2006 r. awansującej skarżącego na stanowisko dyrektora generalnego w zakresie, w jakim dokonuje ona jego zaszeregowania do grupy A*15 stopień 4 ze skutkiem od dnia 1 sierpnia 2004 r.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron poniesie koszty własne. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron poniesie koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 310 z 16.12.2006 r., str. 32.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/45 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/45

---

Skarga wniesiona w dniu 5 października 2007 r. — Duta przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości

(Sprawa F-103/07)

(2007/C 315/88)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Radu Duta (Luksemburg, Luksemburg) [przedstawiciel: F. Krieg, avocat]

Strona pozwana: Trybunał Sprawiedliwości

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji;

| — | odesłanie sprawy do rozpatrzenia przez właściwy organ; |
| --- | --- |

—

odesłanie sprawy do rozpatrzenia przez właściwy organ;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W swojej skardze skarżący kwestionuje odrzucenie jego kandydatury na stanowisko referendarza w gabinecie sędziego Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich. Odrzucenie miało miejsce w drodze okólnika z dnia 24 stycznia 2007 r., chociaż sam sędzia był wcześniej żywo zainteresowany kandydaturą skarżącego.

Skarżący podnosi po pierwsze nieważność decyzji o oddaleniu jego zażalenia. Było ono rozpatrywane przez „komisję Sądu Pierwszej Instancji właściwą w zakresie rozpatrywania zażaleń”, której skład nie odpowiada wymogom rzetelnego procesu, zdefiniowanego w art. 6 ust. 1 Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Członkowie Sądu zasiadający w tej komisji nie mogą zachować całkowitej bezstronności przy orzekaniu w sprawach dotyczących jednego z ich kolegów.

Po drugie skarżący podnosi, że był dyskryminowany. Sędzia, w którego gabinecie miał być zatrudniony nie skorzystał w racjonalny sposób ze swej swobody uznania.

Wreszcie skarżący uważa, że w każdym razie zaskarżone decyzje naruszyły zasady ogólne przejrzystości, dobrej wiary i ochrony uzasadnionych oczekiwań.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/46 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/46

---

Skarga wniesiona w dniu 8 października 2007 r. — Daskalakis przeciwko Komisji

(Sprawa F-107/07)

(2007/C 315/89)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Constantin Daskalakis (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: S. A. Pappas, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 28 czerwca 2007 r. w zakresie, w jakim decyzja ta nie przyznaje skarżącemu dodatku wyrównawczego przewidzianego w art. 7 ust. 2 regulaminu pracowniczego na okresu dłuższy niż rok; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 28 czerwca 2007 r. w zakresie, w jakim decyzja ta nie przyznaje skarżącemu dodatku wyrównawczego przewidzianego w art. 7 ust. 2 regulaminu pracowniczego na okresu dłuższy niż rok;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący, będący urzędnikiem powołanym tymczasowo na stanowisko szefa wydziału, kwestionuje decyzję, w której Komisja, dokonując obliczenia jego wynagrodzenia odmówiła wzięcia pod uwagę dodatku wyrównawczego, który został mu przyznany jako szefowi wydziału ad interim, w oparciu o uzasadnienie, że zgodnie z art. 7 ust. 2 regulaminu pracowniczego dodatek ten może zostać przyznany tylko na okres jednego roku, nawet jeśli skarżący zajmował stanowisko szefa wydziału po upływie tego okresu.

Skarżący argumentuje, że przedział czasowy określony w przywoływanym przepisie dotyczy jedynie okresu tymczasowego zajmowania stanowiska i nie ma wpływu na odpowiadające mu wynagrodzenie, jeżeli tymczasowe objęcie stanowiska zostaje przedłużone ponad okres jednego roku. Zdaniem skarżącego, jeśli administracja nie była w stanie obsadzić wakującego stanowiska w ciągu roku to nie może powoływać się na własną nieskuteczność względem urzędnika, który zajmuje to stanowisko ad interim przez dłuższy okres.

Ponadto skarżący podnosi naruszenie obowiązku uwzględnienia dobra urzędnika i zasady dobrej administracji. Jego zdaniem Komisja powinna była wziąć pod uwagę nie tylko interes służby, ale również urzędnika, którego sprawa dotyczy.

Pomocniczo skarżący podkreśla, że został powołany na stanowisko szefa wydziału ad interim, ponieważ bezwzględnie obowiązujący plan mobilności zobowiązywał osobę zajmującą to stanowisko do przeniesienia się na inne. Z tego względu skarżący twierdzi, że sytuacja ta powinna być objęta zakresem akapitu drugiego przepisu art. 7 ust. 2 regulaminu pracowniczego, zgodnie z którym okres tymczasowego objęcia stanowiska jest ograniczony do jednego roku, z wyjątkiem przypadków gdy bezpośrednim lub pośrednim celem tego objęcia jest zastąpienie urzędnika oddelegowanego na inne stanowisko w interesie służby.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/46 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/46

---

Skarga wniesiona w dniu 16 października 2007 r. — Doumas przeciwko Komisji

(Sprawa F-112/07)

(2007/C 315/90)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Georgios Doumas (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal,, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji oddalającej wniosek skarżącego z dnia 24 listopada 2006 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji oddalającej wniosek skarżącego z dnia 24 listopada 2006 r.;

| — | zobowiązanie Komisji do wypłaty na rzecz skarżącego wynagrodzenia, które powinien był otrzymać począwszy od dnia 1 listopada 2003 r. do dnia 16 września 2007 r., dnia swojego rzeczywistego powrotu do służby, tytułem naprawienia poniesionych przez niego szkód, |
| --- | --- |

—

zobowiązanie Komisji do wypłaty na rzecz skarżącego wynagrodzenia, które powinien był otrzymać począwszy od dnia 1 listopada 2003 r. do dnia 16 września 2007 r., dnia swojego rzeczywistego powrotu do służby, tytułem naprawienia poniesionych przez niego szkód,

| — | zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącego, z zastrzeżeniem podwyższenia lub obniżenia kwoty w trakcie postępowania w niniejszej instancji, kwoty 200 000 EUR tytułem naprawienia szkody poniesionej przez skarżącego w postaci opóźnienia kariery i utraty szansy rozwoju kariery (awans, stopień, system emerytalny ...) oraz tytułem naprawienia krzywd doznanych przez skarżącego, w szczególności pogorszenia jego stanu zdrowia ze względu na stan niepewności dotyczący rozwoju jego kariery, w którym skarżący znajduje się od ponad trzech lat w konsekwencji błędów popełnionych przez organ powołujący; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącego, z zastrzeżeniem podwyższenia lub obniżenia kwoty w trakcie postępowania w niniejszej instancji, kwoty 200 000 EUR tytułem naprawienia szkody poniesionej przez skarżącego w postaci opóźnienia kariery i utraty szansy rozwoju kariery (awans, stopień, system emerytalny ...) oraz tytułem naprawienia krzywd doznanych przez skarżącego, w szczególności pogorszenia jego stanu zdrowia ze względu na stan niepewności dotyczący rozwoju jego kariery, w którym skarżący znajduje się od ponad trzech lat w konsekwencji błędów popełnionych przez organ powołujący;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący, będący urzędnikiem w grupie zaszeregowania A5, stopień 03, w piśmie z dnia 1 sierpnia 2003 r., na trzy miesiące przed końcem urlopu z przyczyn osobistych (CCP) trwającego od dnia 1 października 2002 r. do dnia 31 października 2003 r., wyraził zamiar nieprzedłużania tego urlopu. W dniu 24 listopada 2006 r. skarżący wniósł do organu powołującego po pierwsze o przywrócenie go do służby na pierwsze z brzegu wakujące stanowisko w jego grupie zaszeregowania i po drugie o naprawienie szkody, którą poniósł w związku z nieprzywróceniem go do służby w wyniku błędów popełnionych przez Komisję, które to przywrócenie do służby w charakterze administratora stało się możliwe dopiero począwszy od dnia 16 września 2007 r.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi w szczególności naruszenie art. 40 regulaminu pracowniczego, art. 4 i następnych decyzji Komisji z dnia 5 września 1988 r., mających zastosowanie na końcu CCP skarżącego i art. 8 nowej decyzji Komisji z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie CCP, która weszła w życie w dniu 1 maja 2004 r.

Ponadto skarżący podnosi, że decyzja Komisji o nieprzywróceniu go do służby jest całkowicie pozbawiona uzasadnienia.

Skarżący podnosi w szczególności, że powtarzanie błędów, które spowodowały doznanie przez niego poważnej szkody stanowi nękanie psychiczne w rozumieniu art. 12 a regulaminu pracowniczego.

W końcu skarżący stwierdza, że Komisja naruszyła art. 40 ust. 4 regulaminu pracowniczego oraz zasadę dobrej administracji.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/47 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/47

---

Skarga wniesiona w dniu 19 października 2007 r. — Wenning przeciwko Europolowi

(Sprawa F-114/07)

(2007/C 315/91)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Rainer Wenning (Haga, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci G. Vandersanden, C. Ronzi)

Strona pozwana: Europol

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora Europolu z dnia 21 grudnia 2006 r. o nieprzedłużaniu umowy o pracę ze skarżącym i jego reintegracji w Europolu od dnia 1 października 2007 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora Europolu z dnia 21 grudnia 2006 r. o nieprzedłużaniu umowy o pracę ze skarżącym i jego reintegracji w Europolu od dnia 1 października 2007 r.;

| — | w rezultacie stwierdzenie nieważności formularzu rozwoju i oceny personelu, na którym została oparta zaskarżona decyzja; |
| --- | --- |

—

w rezultacie stwierdzenie nieważności formularzu rozwoju i oceny personelu, na którym została oparta zaskarżona decyzja;

| — | zasądzenie na rzecz skarżącego odszkodowania i zadośćuczynienia za krzywdę; |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz skarżącego odszkodowania i zadośćuczynienia za krzywdę;

| — | obciążenie Europolu kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Europolu kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Decyzja o nieprzedłużaniu umowy o pracę ze skarżącym narusza obowiązek uzasadnienia, ponieważ nie wymienia przyczyn ją uzasadniających. Oparta została na nieważnym formularzu rozwoju i oceny personelu.

Sprawozdanie z oceny skarżącego zostało sporządzone z naruszeniem uregulowań dotyczących procesu rozwoju i oceny personelu Europolu (art. 28 regulaminu pracowniczego Europolu oraz wytycznych w sprawie rozwoju i oceny personelu) i zawiera wiele błędów w ocenie, które doprowadziły do błędu co do prawa.

Proces oceny, zamiast dokonania oceny pracy skarżącego, został wykorzystany przez jego przełożonych w celu rozwiązania z nim umowy o pracę. Stanowi to również nadużycie władzy.

Jedynym celem przełożonych skarżącego było nieprzedłużanie z nim umowy o pracę, bez względu na dobrą jakość jego pracy oraz to, że zapewniono go, że otrzyma lepszą ocenę niż w poprzednim roku, jeśli w dalszym ciągu będzie następować poprawa wyników pracy. Skarżący miał uzasadnione oczekiwania, że jego umowa o pracę zostanie zamieniona na umowę na czas nieokreślony lub co najmniej przedłużona.

Zaskarżona decyzja oraz okoliczności, w jakich została wydana również nie są zgodne z zasadą dobrej administracji i z obowiązkiem staranności, którego każda administracja musi przestrzegać wobec własnego personelu.

Zatrzymanie skarżącego jako pracownika Europolu byłoby zgodne zarówno z interesem służby jak i z interesem członka personelu. W istocie zadania, za które odpowiedzialny był skarżący będą w dalszym ciągu wykonywane. Skarżący niezmiennie przez lata wykazywał, że mógł je wykonywać dobrze, ku satysfakcji jego współpracowników oraz osób spoza Europolu.

Skarżący był dyskryminowany w porównaniu z innymi kolegami, którzy pracowali w ten sam sposób jak on, a uzyskali przedłużenie umowy o pracę.

Wreszcie skarżący wnosi o naprawienie poniesionej szkody oraz zadośćuczynienie za doznaną krzywdę w związku z zaskarżoną decyzją.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/48 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/48

---

Skarga wniesiona w dniu 22 października 2007 r. — Balieu-Steinmetz i Noworyta przeciwko Parlamentowi Europejskiemu

(Sprawa F-115/07)

(2007/C 315/92)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Marie-Thérèse Balieu-Steinmetz (Sanem, Luksemburg) i Lidia Noworyta (Bruksela, Belgia) [przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal, avocats]

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania strony skarżącej

| — | uznanie za niezgodny z prawem art. 1 regulaminu wewnętrznego przyjętego przez organ powołujący w sprawie zryczałtowanego dodatku za godziny nadliczbowe, o którym mowa w art. 3 załącznika VI do regulaminu pracowniczego, obowiązującego od 1 maja 2004 r., ustalający warunek zgodności godzin nadliczbowych z prawem; |
| --- | --- |

—

uznanie za niezgodny z prawem art. 1 regulaminu wewnętrznego przyjętego przez organ powołujący w sprawie zryczałtowanego dodatku za godziny nadliczbowe, o którym mowa w art. 3 załącznika VI do regulaminu pracowniczego, obowiązującego od 1 maja 2004 r., ustalający warunek zgodności godzin nadliczbowych z prawem;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 18 grudnia 2006 r. oddalającej wniosek L. Noworyty z dnia 6 lipca 2006 r. oraz decyzji oddalającej w sposób dorozumiany z dnia 13 listopada 2006 r. wniosek M.-T. Balieu-Steinmetz z dnia 13 lipca 2006; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 18 grudnia 2006 r. oddalającej wniosek L. Noworyty z dnia 6 lipca 2006 r. oraz decyzji oddalającej w sposób dorozumiany z dnia 13 listopada 2006 r. wniosek M.-T. Balieu-Steinmetz z dnia 13 lipca 2006;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu swojej skargi skarżące podnoszą najpierw naruszenie praw podstawowych, zasad ogólnych oraz Europejskiej Karty Społecznej, zgodnie z którymi wszyscy pracownicy mają prawo do odpowiednich warunków pracy, w szczególności w zakresie czasu pracy oraz wynagrodzenia lub odszkodowania za przepracowane godziny nadliczbowe lub ze względu na szczególne cechy organizacji czasu pracy.

Ponadto twierdzą, że w odróżnieniu od art. 56a i 56b regulaminu pracowniczego, art. 3 załącznika VI do regulaminu pracowniczego nie uzależnia możliwości przyznania zryczałtowanego dodatku za przepracowane godziny nadliczbowe w szczególnych warunkach pracy od tego, czy godziny te zostały przepracowane w sposób prawidłowy. Według skarżących, organ powołujący dopuścił się błędu co do prawa poprzez dodanie tego warunku do regulaminu wewnętrznego w sprawie zryczałtowanego dodatku za godziny nadliczbowe.

Organ powołujący dopuścił się również oczywistego błędu co do prawa poprzez wskazanie, że urzędnicy zatrudnieni po dniu 1 maja 2004 r. nie mogą korzystać z takiego dodatku, chociaż możliwość taka została wyraźnie przewidziana w art. 1 regulaminu wewnętrznego.

Ponadto skarżące podnoszą, że decyzja o odmowie jakiegokolwiek wynagrodzenia czy odszkodowania za szczególne warunki pracy naruszyła art. 56a i 56b regulaminu pracowniczego, jak również zasadę równości traktowania.

Wreszcie według skarżących, stanowisko Parlamentu nie jest spójne, ponieważ dyrektor generalny dyrekcji generalnej ds. Urzędu Przewodniczącego potwierdził, że osoba pracująca w centrali telefonicznej nie świadczy godzin nadliczbowych zgodnie z prawem, podczas gdy organ powołujący stwierdził, że robione są badania na temat możliwości harmonizacji warunków pracy w rozpatrywanej służbie ze względu właśnie na praktykowane atypowe rozkłady czasu pracy, poza ogólnymi/ normalnymi godzinami pracy.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/48 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/48

---

Skarga wniesiona w dniu 25 października 2007 r. — Kolountzios przeciwko Komisji

(Sprawa F-117/07)

(2007/C 315/93)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Kolountzios (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 11 maja 2007 r. oddalającej żądanie skarżącego dotyczące obliczenia wartości uprawnień emerytalnych nabytych przez skarżącego przed wstąpieniem do służby Komisji w drachmach, w greckich zakładach ubezpieczeń społecznych TMSEDE i ELPP, w oparciu o zaktualizowaną średnią stawkę przeliczeniową określoną przez Komisję w celu uwzględniania fluktuacji drachmy w okresie składkowym; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 11 maja 2007 r. oddalającej żądanie skarżącego dotyczące obliczenia wartości uprawnień emerytalnych nabytych przez skarżącego przed wstąpieniem do służby Komisji w drachmach, w greckich zakładach ubezpieczeń społecznych TMSEDE i ELPP, w oparciu o zaktualizowaną średnią stawkę przeliczeniową określoną przez Komisję w celu uwzględniania fluktuacji drachmy w okresie składkowym;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi skarżący, urzędnik w grupie zaszeregowania AD 12, stopień 4, podnosi trzy zarzuty, z których pierwszy dotyczy niezgodności z prawem ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego (w szczególności art. 7 ust. 3) i w razie potrzeby niezgodności z prawem tego przepisu regulaminu pracowniczego.

Zarzut drugi dotyczy naruszenia art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1103/97 z dnia 17 czerwca 1997 r. w sprawie niektórych przepisów dotyczących wprowadzenia euro (Dz.U. L 162, str. 1).

Zarzut trzeci dotyczy naruszenia zasad pewności prawa, równości traktowania oraz niedyskryminacji.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/49 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/49

---

Skarga wniesiona w dniu 22 października 2007 r. — Strack przeciwko Komisji

(Sprawa F-118/07)

(2007/C 315/94)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Guido Strack (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciel: H. Tettenborn Rechtsanwalt)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | Zasądzenie od pozwanego na rzecz skarżącego zadośćuczynienia w wysokości 1 000 EUR za krzywdę, włączając w to uszczerbek na zdrowiu w okresie od dnia 8 września 2006 r. do dnia 7 października 2006 r., wyrządzonych mu przez to, że do tego ostatniego dnia Komisja nie zdołała wydać zgodnej z prawem decyzji w sprawie jego wniosku z dnia 7 marca 2005 r. o stwierdzenie, że jego choroba jest chorobą zawodową i uchylić w tym zakresie sprzeczne z tym decyzje Komisji z dnia 12 stycznia 2007 r., z dnia 26 lutego 2007 r. oraz z dnia 20 lipca 2007 r.; |
| --- | --- |

—

Zasądzenie od pozwanego na rzecz skarżącego zadośćuczynienia w wysokości 1 000 EUR za krzywdę, włączając w to uszczerbek na zdrowiu w okresie od dnia 8 września 2006 r. do dnia 7 października 2006 r., wyrządzonych mu przez to, że do tego ostatniego dnia Komisja nie zdołała wydać zgodnej z prawem decyzji w sprawie jego wniosku z dnia 7 marca 2005 r. o stwierdzenie, że jego choroba jest chorobą zawodową i uchylić w tym zakresie sprzeczne z tym decyzje Komisji z dnia 12 stycznia 2007 r., z dnia 26 lutego 2007 r. oraz z dnia 20 lipca 2007 r.;

| — | Zasądzenie od pozwanego odszkodowania w wysokości nie niższej niż 10 000 EUR za szkodę majątkową i niemajątkową, włączając w to uszczerbek na zdrowiu, jakiego skarżący doznał pomiędzy dniem 1 listopada 2006 r. a dniem 31 grudnia 2006 r., jako rezultat niezgodnego z prawem postępowania Komisji i w tym zakresie stwierdzenie nieważności stwierdzających inaczej decyzji Komisji z dnia 12 stycznia 2007 r., z dnia 26 lutego 2007 r. i z dnia 20 lipca 2007 r.; |
| --- | --- |

—

Zasądzenie od pozwanego odszkodowania w wysokości nie niższej niż 10 000 EUR za szkodę majątkową i niemajątkową, włączając w to uszczerbek na zdrowiu, jakiego skarżący doznał pomiędzy dniem 1 listopada 2006 r. a dniem 31 grudnia 2006 r., jako rezultat niezgodnego z prawem postępowania Komisji i w tym zakresie stwierdzenie nieważności stwierdzających inaczej decyzji Komisji z dnia 12 stycznia 2007 r., z dnia 26 lutego 2007 r. i z dnia 20 lipca 2007 r.;

| — | Zasądzenie od pozwanego odsetek za opóźnienie w wypłacie wyżej wymienionych należnych kwot za okres od dnia 26 lutego 2007 r. do dnia zapłaty, w wysokości wyższej o 2 % rocznie od stopy głównych operacji refinansowych ustalonych przez Europejski Bank Centralny za dany okres; |
| --- | --- |

—

Zasądzenie od pozwanego odsetek za opóźnienie w wypłacie wyżej wymienionych należnych kwot za okres od dnia 26 lutego 2007 r. do dnia zapłaty, w wysokości wyższej o 2 % rocznie od stopy głównych operacji refinansowych ustalonych przez Europejski Bank Centralny za dany okres;

| — | Obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swej skargi o odszkodowanie, skarżący wskazuje na fakt, że Komisja i Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) popełnili szereg błędów administracyjnych i dopuścili się niezgodnych z prawem działań w stosunku do niego w latach 2000-2006. Dotyczy to w szczególności jego środowiska pracy i mobbingu w miejscu pracy, traktowania jego 'whistle-blowing', sposobu w jaki były prowadzone postępowania w sprawie oceny i awansu, bezprawnego ujawnienia jego danych osobowych, utrudniania jego prób uzyskania wyjaśnień i dowodów na te naruszenia prawa, a także okoliczności towarzyszące bezprawnemu i spóźnionemu nadaniu biegu jego wnioskom w oparciu o art. 73 i 78 regulaminu pracowniczego Urzędników Wspólnot Europejskich (regulamin pracowniczy).

Skarżący twierdzi, że pozwany naruszył w ten sposób normy dotyczące ochrony zdrowia, art. 255 WE, art. 1, 3, 8 i art. 41 i nast. Karty Praw Podstawowych, art. 8 i 13 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka, rozporządzeń nr 1049/2001 i nr 45/2001, art. 11a, 12, 22a, 22b, 24, 25, 26, 26a, 43, 45, 73 i 78 regulaminu pracowniczego, instrumentów prawnych, w oparciu o które utworzono OLAF, a w szczególności obowiązku staranności ciążącego na administracji i zakazu arbitralnego działania.

Skarżący wyrządzić miał tym samym szkodę majątkową i niemajątkową, ponieważ, jak pozwany przyznał w międzyczasie w ramach postępowania z art. 73 i 78 regulaminu pracowniczego, skarżący zachorował wskutek tych administracyjnych błędów i w końcu został inwalidą. Bezprawne i opóźnione przeprowadzenie powyższego postępowania wyrządziło mu dodatkową szkodę niemajątkową.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/50 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/50

---

Skarga wniesiona w dniu 22 października 2007 r. — Strack przeciwko Komisji

(Sprawa F-120/07)

(2007/C 315/95)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Guido Strack (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciel: H. Tettenborn, Rechtsanwalt)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 maja 2005 r. z dnia 25 października 2005 r., z dnia 15 marca 2007 r. i z dnia 20 lipca 2007 r. w zakresie, w jakim ograniczają one do 12 liczbę dni niewykorzystanego urlopu za 2004 r., jaką skarżący mógł przenieść na następny rok i tym samym ograniczają wysokość rekompensaty za niewykorzystany urlop wypłacanej skarżącemu w momencie zakończenia służby; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 maja 2005 r. z dnia 25 października 2005 r., z dnia 15 marca 2007 r. i z dnia 20 lipca 2007 r. w zakresie, w jakim ograniczają one do 12 liczbę dni niewykorzystanego urlopu za 2004 r., jaką skarżący mógł przenieść na następny rok i tym samym ograniczają wysokość rekompensaty za niewykorzystany urlop wypłacanej skarżącemu w momencie zakończenia służby;

| — | zasądzenie od Komisji Europejskiej rekompensaty za 26,5 dnia niewykorzystanego urlopu, za które żadna rekompensata nie została wypłacona stosownie do art. 4 ust. 2 załącznika V do regulaminu pracowniczego wraz z odsetkami liczonymi od dnia 1 kwietnia 2005 r. w wysokości 2 % ponad stopę ustalaną przez Europejski Bank Centralny dla podstawowych operacji refinansowych dla tego okresu; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji Europejskiej rekompensaty za 26,5 dnia niewykorzystanego urlopu, za które żadna rekompensata nie została wypłacona stosownie do art. 4 ust. 2 załącznika V do regulaminu pracowniczego wraz z odsetkami liczonymi od dnia 1 kwietnia 2005 r. w wysokości 2 % ponad stopę ustalaną przez Europejski Bank Centralny dla podstawowych operacji refinansowych dla tego okresu;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swej skargi skarżący podnosi naruszenie art. 4 ust. 1 i 2 załącznika V do regulaminu pracowniczego oraz Administrative Notice nr 66-2002 pozwanego. Zgodnie z tymi przepisami, uprawniony był on do przeniesienia w całości na 2005 r. części swego urlopu rocznego za 2004 r., której ze względu na wymagania służby nie był w stanie wykorzystać przed końcem roku kalendarzowego 2004, czego zaskarżona decyzja pozwanego mu odmówiła. Nie był w stanie wykorzystać swego urlopu z powodu choroby, którą pozwany w międzyczasie uznał za chorobę zawodową.

Skarżący twierdzi także, że z akcesoryjnego roszczenia odszkodowawczego wynika, że pozwana bezprawnie odmówiła wypłaty rekompensaty należnej skarżącemu stosownie do art. 4 ust. 2 załącznika do regulaminu pracowniczego, w czasie gdy skarżący zakończył czynną służbę.

---

| 22.12.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 315/50 |
| --- | --- | --- | --- |

22.12.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 315/50

---

Skarga wniesiona w dniu 22 października 2007 r. — Strack przeciwko Komisji

(Sprawa F-121/07)

(2007/C 315/96)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Guido Strack (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciel: H. Tottenborn, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 12 stycznia 2007 r., z dnia 26 lutego 2007 r. i z dnia 20 lipca 2007 r. w zakresie, w jakim odmawiają one skarżącemu natychmiastowego i pełnego dostępu do danych i dokumentów go dotyczących będących w posiadaniu pozwanej, włączając w to na obecnym etapie i w ich obecnym brzmieniu przesłanie pełnych ich kopii, najlepiej w formie elektronicznej, ewentualnie pełnego dostępu z możliwością sporządzenia kopii i robienia notatek:






  — | jego normalnych akt osobowych, co odpowiada wymogom art. 26 regulaminu pracowniczego, a także równoległych spraw w toku, włączając w to w formie elektronicznej (Sysper 2); |
| --- | --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 12 stycznia 2007 r., z dnia 26 lutego 2007 r. i z dnia 20 lipca 2007 r. w zakresie, w jakim odmawiają one skarżącemu natychmiastowego i pełnego dostępu do danych i dokumentów go dotyczących będących w posiadaniu pozwanej, włączając w to na obecnym etapie i w ich obecnym brzmieniu przesłanie pełnych ich kopii, najlepiej w formie elektronicznej, ewentualnie pełnego dostępu z możliwością sporządzenia kopii i robienia notatek:

—

jego normalnych akt osobowych, co odpowiada wymogom art. 26 regulaminu pracowniczego, a także równoległych spraw w toku, włączając w to w formie elektronicznej (Sysper 2);

| — | wszelkich dokumentów w sprawie postępowania i decyzji dotyczących jego oceny i awansu począwszy od dnia 1 stycznia 2002 r.; |
| --- | --- |

—

wszelkich dokumentów w sprawie postępowania i decyzji dotyczących jego oceny i awansu począwszy od dnia 1 stycznia 2002 r.;

| — | akt OLAF w sprawie postępowania OF/2002/0356; |
| --- | --- |

—

akt OLAF w sprawie postępowania OF/2002/0356;

| — | akt dotyczących postępowania w sprawie jego wniosku z dnia 7 marca 2005 r.; |
| --- | --- |

—

akt dotyczących postępowania w sprawie jego wniosku z dnia 7 marca 2005 r.;

| — | sprawozdania IDOC w tym samym postępowaniu, akt IDOC leżących u jego podstaw, a także wszelkich dokumentów dotyczących lub wspominających skarżącego; |
| --- | --- |

—

sprawozdania IDOC w tym samym postępowaniu, akt IDOC leżących u jego podstaw, a także wszelkich dokumentów dotyczących lub wspominających skarżącego;

| — | jego akt medycznych, możliwość odczytania których winna zapewnić Komisja; |
| --- | --- |

—

jego akt medycznych, możliwość odczytania których winna zapewnić Komisja;

| — | wszelkich innych dokumentów medycznych, sprawozdań lub podobnych dokumentów go dotyczących; |
| --- | --- |

—

wszelkich innych dokumentów medycznych, sprawozdań lub podobnych dokumentów go dotyczących;

| — | wszelkich innych akt, dokumentów lub korespondencji znajdującej się w posiadaniu Komisji mających związek z okolicznościami lub indywidualnymi postępowaniami opisanymi w niniejszej skardze, włączając w to postępowania w sprawie zażalenia do mediatora i CEPD; |
| --- | --- |

—

wszelkich innych akt, dokumentów lub korespondencji znajdującej się w posiadaniu Komisji mających związek z okolicznościami lub indywidualnymi postępowaniami opisanymi w niniejszej skardze, włączając w to postępowania w sprawie zażalenia do mediatora i CEPD;

| — | zasądzenie od Komisji stosownego zadośćuczynienia nie niższego niż 10 000 EUR za krzywdę, szkody niematerialne i uszczerbek na zdrowiu, jakie zostały mu wyrządzone decyzjami, stwierdzenia nieważności których się niniejszym domaga, wraz z odsetkami za opóźnienie począwszy od wniesienia niniejszej skargi powiększonymi o 2 % rocznie w stosunku do odsetek stosowanych w tym okresie przez EBC dla głównych operacji refinansowych; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji stosownego zadośćuczynienia nie niższego niż 10 000 EUR za krzywdę, szkody niematerialne i uszczerbek na zdrowiu, jakie zostały mu wyrządzone decyzjami, stwierdzenia nieważności których się niniejszym domaga, wraz z odsetkami za opóźnienie począwszy od wniesienia niniejszej skargi powiększonymi o 2 % rocznie w stosunku do odsetek stosowanych w tym okresie przez EBC dla głównych operacji refinansowych;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący na poparcie swej skargi przywołuje naruszenie obowiązku staranności, zasady dobrej administracji, a także zakazu nadużycia władzy oraz oczywiście błędną ocenę, jaką dotknięta jest zaskarżona decyzja. Zdaniem skarżącego decyzje te naruszyły art. 25 ust. 2 zdanie drugie, art. 26 ust. 7 i art. 26a regulaminu pracowniczego urzędników i stanowią zamach na jego prawa wynikające z art. 255 WE, rozporządzenia nr 1049/2001 i podstawowego prawa do ochrony danych w związku z rozporządzeniem nr 45/2001.

---