# Dziennik Urzędowy C 197/2007

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 197 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5024 sierpnia 2007 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 197

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5024 sierpnia 2007

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | III   Akty przygotowawcze |
| | Komitet Regionów |
| | 70. sesja plenarna 6-7 czerwca 2007 r. |
| 2007/C 197/01 | Opinia Komitetu Regionów w sprawie Demograficzna przyszłość Europy | 1 |
| 2007/C 197/02 | Opinia Komitetu Regionów Pakiet rozszerzenia 2006 — Zdolność ue do przyjmowania nowych państw | 7 |
| 2007/C 197/03 | Opinia Komitetu Regionów Pakiet rozszerzenia 2006 — Kraje kandydujące | 12 |
| 2007/C 197/04 | Opinia Komitetu Regionów w sprawie Pakiet rozszerzenia 2006 — Potencjalne kraje kandydujące | 16 |
| 2007/C 197/05 | Opinia perspektywiczna Komitetu Regionów w sprawie Wkład władz lokalnych i regionalnych do strategii Unii Europejskiej na rzecz rozwoju zrównoważonego | 21 |
| 2007/C 197/06 | Opinia z inicjatywy własnej Komitetu Regionów w sprawie Ożywienie procesu reformowania Unii Europejskiej w perspektywie posiedzenia Rady Europejskiej w dniach 21-22 czerwca 2007 r. | 30 |
| 2007/C 197/07 | Opinia Komitetu Regionów w sprawie Wspólnotowych usług pocztowych | 37 |
| 2007/C 197/08 | Opinia Komitetu Regionów Strategia UE w zakresie wspierania państw członkowskich w ograniczaniu szkodliwych skutków spożywania alkoholu | 48 |
| 2007/C 197/09 | Opinia Komitetu Regionów Sposób sprawowania rządów w świetle konsensu europejskiego w sprawie polityki rozwoju | 52 |
| 2007/C 197/10 | Opinia Komitetu Regionów Regiony na rzecz zmian gospodarczych | 57 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

III   Akty przygotowawcze

Komitet Regionów

70. sesja plenarna 6-7 czerwca 2007 r.

2007/C 197/01

Opinia Komitetu Regionów w sprawie Demograficzna przyszłość Europy

1

2007/C 197/02

Opinia Komitetu Regionów Pakiet rozszerzenia 2006 — Zdolność ue do przyjmowania nowych państw

7

2007/C 197/03

Opinia Komitetu Regionów Pakiet rozszerzenia 2006 — Kraje kandydujące

12

2007/C 197/04

Opinia Komitetu Regionów w sprawie Pakiet rozszerzenia 2006 — Potencjalne kraje kandydujące

16

2007/C 197/05

Opinia perspektywiczna Komitetu Regionów w sprawie Wkład władz lokalnych i regionalnych do strategii Unii Europejskiej na rzecz rozwoju zrównoważonego

21

2007/C 197/06

Opinia z inicjatywy własnej Komitetu Regionów w sprawie Ożywienie procesu reformowania Unii Europejskiej w perspektywie posiedzenia Rady Europejskiej w dniach 21-22 czerwca 2007 r.

30

2007/C 197/07

Opinia Komitetu Regionów w sprawie Wspólnotowych usług pocztowych

37

2007/C 197/08

Opinia Komitetu Regionów Strategia UE w zakresie wspierania państw członkowskich w ograniczaniu szkodliwych skutków spożywania alkoholu

48

2007/C 197/09

Opinia Komitetu Regionów Sposób sprawowania rządów w świetle konsensu europejskiego w sprawie polityki rozwoju

52

2007/C 197/10

Opinia Komitetu Regionów Regiony na rzecz zmian gospodarczych

57

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

III Akty przygotowawcze

Komitet Regionów

70. sesja plenarna 6-7 czerwca 2007 r.

| 24.8.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/1 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/1

---

Opinia Komitetu Regionów w sprawie „Demograficzna przyszłość Europy”

(2007/C 197/01)

KOMITET REGIONÓW

| — | Podkreśla pilną potrzebę zróżnicowanej analizy przemian demograficznych na szczeblu regionów, miast i gmin, bo z jednej strony nawet w obrębie jednego państwa członkowskiego jednocześnie zachodzą całkowicie odmienne, a nawet sprzeczne ze sobą procesy, a z drugiej strony w różnych regionach Europy można zaobserwować pewne typowe wzorce tych przemian. Właściwe strategie polityczne i wytyczne dla regionów, miast i gmin w przyszłości muszą się opierać na realistycznych prognozach demograficznych. |
| --- | --- |

—

Podkreśla pilną potrzebę zróżnicowanej analizy przemian demograficznych na szczeblu regionów, miast i gmin, bo z jednej strony nawet w obrębie jednego państwa członkowskiego jednocześnie zachodzą całkowicie odmienne, a nawet sprzeczne ze sobą procesy, a z drugiej strony w różnych regionach Europy można zaobserwować pewne typowe wzorce tych przemian. Właściwe strategie polityczne i wytyczne dla regionów, miast i gmin w przyszłości muszą się opierać na realistycznych prognozach demograficznych.

| — | Jest zdania, że w każdym obszarze polityki należy uwzględniać rozwój demograficzny, aby zawczasu zapobiegać mogącym pojawić się na dłuższą metę niebezpieczeństwom, oraz by dostrzec i wykorzystać potencjalne szanse. Przy tym konieczne jest uznanie także niewygodnych prawd, a w publicznej debacie przyjęcie do wiadomości wszystkich faktów. Właściwe reakcje można opracowywać dopiero wtedy, gdy politycy i opinia publiczna zaczną traktować także kurczenie się liczby ludności — poza starzeniem się społeczeństwa — jako nieodwracalny fakt strukturalny. |
| --- | --- |

—

Jest zdania, że w każdym obszarze polityki należy uwzględniać rozwój demograficzny, aby zawczasu zapobiegać mogącym pojawić się na dłuższą metę niebezpieczeństwom, oraz by dostrzec i wykorzystać potencjalne szanse. Przy tym konieczne jest uznanie także niewygodnych prawd, a w publicznej debacie przyjęcie do wiadomości wszystkich faktów. Właściwe reakcje można opracowywać dopiero wtedy, gdy politycy i opinia publiczna zaczną traktować także kurczenie się liczby ludności — poza starzeniem się społeczeństwa — jako nieodwracalny fakt strukturalny.

| — | Podkreśla, że nie ma powodu, by jednoznacznie negatywnie postrzegać wyzwania wynikające z demografii. Z jednej strony rodzi się mniej dzieci niż to konieczne do utrzymania liczby ludności — co długookresowo stanie się problemem, dla którego społeczeństwo europejskie będzie musiało znaleźć rozwiązanie. Jednocześnie jednak ludzie żyją teraz coraz dłużej i cieszą się lepszym zdrowiem, co jest pocieszające. Co więcej, należy odnotować, że ludzie starsi mają potencjał ku temu, by wnieść prawdziwy wkład do społeczeństwa, i należy ten fakt uwzględnić w debacie. Świetnie prosperujące aglomeracje miejskie ciągle jeszcze przyciągają fale przyjezdnych, dzięki czemu udaje się zrekompensować zbyt niską liczbę urodzeń. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że nie ma powodu, by jednoznacznie negatywnie postrzegać wyzwania wynikające z demografii. Z jednej strony rodzi się mniej dzieci niż to konieczne do utrzymania liczby ludności — co długookresowo stanie się problemem, dla którego społeczeństwo europejskie będzie musiało znaleźć rozwiązanie. Jednocześnie jednak ludzie żyją teraz coraz dłużej i cieszą się lepszym zdrowiem, co jest pocieszające. Co więcej, należy odnotować, że ludzie starsi mają potencjał ku temu, by wnieść prawdziwy wkład do społeczeństwa, i należy ten fakt uwzględnić w debacie. Świetnie prosperujące aglomeracje miejskie ciągle jeszcze przyciągają fale przyjezdnych, dzięki czemu udaje się zrekompensować zbyt niską liczbę urodzeń.

I.   Zalecenia polityczne

Komunikat Komisji „Demograficzna przyszłość Europy — przekształcić wyzwania w nowe możliwości”

COM(2006) 571 wersja ostateczna

KOMITET REGIONÓW

Ogólne uwagi o komunikacie Komisji

| 1. | Z wielkim zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji, by kontynuować dyskusję nad Zieloną księgą „Wobec zmian demograficznych: nowa solidarność między pokoleniami” i zaakcentować zmianę sposobu patrzenia na te przemiany — nie jak na wyzwanie, lecz jak na szansę. Pomysł Komisji dotyczący wymiany doświadczeń oraz europejskiej dyskusji o podejściu do przemian demograficznych, której podsumowaniem byłoby organizowane co dwa lata forum nt. demograficznego rozwoju Europy, stanowi znaczącą pomoc dla państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych. Tworzenie i wspieranie sieci regionów na szczeblu europejskim oraz stosowanie i promowanie przykładów najlepszych praktyk wniesie ogromny wkład w konstruktywną i przyszłościową debatę na ten temat. |
| --- | --- |

1.

Z wielkim zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji, by kontynuować dyskusję nad Zieloną księgą „Wobec zmian demograficznych: nowa solidarność między pokoleniami” i zaakcentować zmianę sposobu patrzenia na te przemiany — nie jak na wyzwanie, lecz jak na szansę. Pomysł Komisji dotyczący wymiany doświadczeń oraz europejskiej dyskusji o podejściu do przemian demograficznych, której podsumowaniem byłoby organizowane co dwa lata forum nt. demograficznego rozwoju Europy, stanowi znaczącą pomoc dla państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych. Tworzenie i wspieranie sieci regionów na szczeblu europejskim oraz stosowanie i promowanie przykładów najlepszych praktyk wniesie ogromny wkład w konstruktywną i przyszłościową debatę na ten temat.

| 2. | Popiera zasadnicze strategie Komisji, zmierzające do stworzenia Europy, która:






  — | sprzyja odnowie demograficznej, ułatwiając rodzinom pragnącym dziecka spełnienie tego pragnienia oraz pogodzenie życia zawodowego z osobistym; |
| --- | --- | --- |

2.

Popiera zasadnicze strategie Komisji, zmierzające do stworzenia Europy, która:

—

sprzyja odnowie demograficznej, ułatwiając rodzinom pragnącym dziecka spełnienie tego pragnienia oraz pogodzenie życia zawodowego z osobistym;

| — | ceni pracę i nie zachęca do wcześniejszego przechodzenia na emeryturę, lecz sprzyja większemu zatrudnieniu i dłuższej aktywności o wyższej jakości poprzez strategie uczenia się przez całe życie, zakaz dyskryminacji ze względu na wiek i promowanie odpowiednich do wieku form organizacji pracy; |
| --- | --- |

—

ceni pracę i nie zachęca do wcześniejszego przechodzenia na emeryturę, lecz sprzyja większemu zatrudnieniu i dłuższej aktywności o wyższej jakości poprzez strategie uczenia się przez całe życie, zakaz dyskryminacji ze względu na wiek i promowanie odpowiednich do wieku form organizacji pracy;

| — | zapewnia obywatelom Europy podstawy dla większej wydajności i lepszych osiągnięć, aby także w czasie przemian demograficznych utrzymać konkurencyjność Europy. Zmieniona struktura demograficzna Europy nie musi bynajmniej oznaczać niebezpieczeństwa zapaści gospodarczej, lecz kryje w sobie także szansę dla nowych produktów i usług, mogących zdobywać nowe rynki; |
| --- | --- |

—

zapewnia obywatelom Europy podstawy dla większej wydajności i lepszych osiągnięć, aby także w czasie przemian demograficznych utrzymać konkurencyjność Europy. Zmieniona struktura demograficzna Europy nie musi bynajmniej oznaczać niebezpieczeństwa zapaści gospodarczej, lecz kryje w sobie także szansę dla nowych produktów i usług, mogących zdobywać nowe rynki;

| — | jest przygotowana na przyjęcie i integrację legalnych imigrantów, którzy po pierwsze zaspokajają zapotrzebowanie na dodatkową siłę roboczą, a po drugie przyczyniają się do trwałości systemów zabezpieczeń społecznych; |
| --- | --- |

—

jest przygotowana na przyjęcie i integrację legalnych imigrantów, którzy po pierwsze zaspokajają zapotrzebowanie na dodatkową siłę roboczą, a po drugie przyczyniają się do trwałości systemów zabezpieczeń społecznych;

| — | dzięki dobrej kondycji finansów publicznych potrafi stawić czoła zmieniającym się wymogom wobec systemów zabezpieczeń społecznych i zapobiega spychaniu coraz większego ciężaru na barki przyszłych pokoleń. |
| --- | --- |

—

dzięki dobrej kondycji finansów publicznych potrafi stawić czoła zmieniającym się wymogom wobec systemów zabezpieczeń społecznych i zapobiega spychaniu coraz większego ciężaru na barki przyszłych pokoleń.

| 3. | Jest zdania, że w każdym obszarze polityki należy uwzględniać rozwój demograficzny, aby zawczasu zapobiegać mogącym pojawić się na dłuższą metę niebezpieczeństwom, oraz by dostrzec i wykorzystać potencjalne szanse. Przy tym konieczne jest uznanie także niewygodnych prawd, a w publicznej debacie przyjęcie do wiadomości wszystkich faktów. Właściwe reakcje można opracowywać dopiero wtedy, gdy politycy i opinia publiczna zaczną traktować także kurczenie się liczby ludności — poza starzeniem się społeczeństwa — jako nieodwracalny fakt strukturalny. |
| --- | --- |

3.

Jest zdania, że w każdym obszarze polityki należy uwzględniać rozwój demograficzny, aby zawczasu zapobiegać mogącym pojawić się na dłuższą metę niebezpieczeństwom, oraz by dostrzec i wykorzystać potencjalne szanse. Przy tym konieczne jest uznanie także niewygodnych prawd, a w publicznej debacie przyjęcie do wiadomości wszystkich faktów. Właściwe reakcje można opracowywać dopiero wtedy, gdy politycy i opinia publiczna zaczną traktować także kurczenie się liczby ludności — poza starzeniem się społeczeństwa — jako nieodwracalny fakt strukturalny.

| 4. | Podkreśla, że nie ma powodu, by jednoznacznie negatywnie postrzegać wyzwania wynikające z demografii. Z jednej strony rodzi się mniej dzieci niż to konieczne do utrzymania liczby ludności — co długookresowo stanie się problemem, dla którego społeczeństwo europejskie będzie musiało znaleźć rozwiązanie. Jednocześnie jednak ludzie żyją teraz coraz dłużej i cieszą się lepszym zdrowiem, co jest pocieszające. Co więcej, należy uznać, że ludzie starsi mają potencjał ku temu, by wnieść prawdziwy wkład do społeczeństwa, i należy ten fakt uwzględnić w debacie. Świetnie prosperujące aglomeracje miejskie ciągle jeszcze przyciągają fale przyjezdnych, dzięki czemu udaje się zrekompensować zbyt niską liczbę urodzeń. Z drugiej strony, dla porównania, przemiany demograficzne zachodzą znacznie szybciej na wielu obszarach wiejskich ze względu na masowy odpływ ludzi młodych oraz, częściowo, przypływ osób starszych będących na emeryturze. Niemniej procesy te zaostrzają problemy w wyludniających się regionach, z których pochodzą nowi mieszkańcy tych aglomeracji. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla, że nie ma powodu, by jednoznacznie negatywnie postrzegać wyzwania wynikające z demografii. Z jednej strony rodzi się mniej dzieci niż to konieczne do utrzymania liczby ludności — co długookresowo stanie się problemem, dla którego społeczeństwo europejskie będzie musiało znaleźć rozwiązanie. Jednocześnie jednak ludzie żyją teraz coraz dłużej i cieszą się lepszym zdrowiem, co jest pocieszające. Co więcej, należy uznać, że ludzie starsi mają potencjał ku temu, by wnieść prawdziwy wkład do społeczeństwa, i należy ten fakt uwzględnić w debacie. Świetnie prosperujące aglomeracje miejskie ciągle jeszcze przyciągają fale przyjezdnych, dzięki czemu udaje się zrekompensować zbyt niską liczbę urodzeń. Z drugiej strony, dla porównania, przemiany demograficzne zachodzą znacznie szybciej na wielu obszarach wiejskich ze względu na masowy odpływ ludzi młodych oraz, częściowo, przypływ osób starszych będących na emeryturze. Niemniej procesy te zaostrzają problemy w wyludniających się regionach, z których pochodzą nowi mieszkańcy tych aglomeracji.

| 5. | Popiera pogląd Komisji, że należy przestrzegać praw każdego pokolenia, co zostało wyraźnie uznane także w komunikacie Komisji „Wspierać solidarność między pokoleniami” z 10 maja 2007 r. Dzieci i młodzież muszą mieć możliwość wielowymiarowego udziału w społeczeństwie. Wymaga to wspierania rodzin, tworzenia i utrzymywania wysokiej jakości żłobków, przedszkoli i szkół, nauki zawodu oraz perspektyw na pracę. Średnie pokolenia potrzebują pomocy i wsparcia w wychowywaniu dzieci i opiece nad nimi, ale także w opiece nad starszym pokoleniem. Wreszcie starsze pokolenie potrzebuje pomocy, by w zaawansowanym wieku możliwie niezależnie i aktywnie uczestniczyć w życiu społecznym. |
| --- | --- |

5.

Popiera pogląd Komisji, że należy przestrzegać praw każdego pokolenia, co zostało wyraźnie uznane także w komunikacie Komisji „Wspierać solidarność między pokoleniami” z 10 maja 2007 r. Dzieci i młodzież muszą mieć możliwość wielowymiarowego udziału w społeczeństwie. Wymaga to wspierania rodzin, tworzenia i utrzymywania wysokiej jakości żłobków, przedszkoli i szkół, nauki zawodu oraz perspektyw na pracę. Średnie pokolenia potrzebują pomocy i wsparcia w wychowywaniu dzieci i opiece nad nimi, ale także w opiece nad starszym pokoleniem. Wreszcie starsze pokolenie potrzebuje pomocy, by w zaawansowanym wieku możliwie niezależnie i aktywnie uczestniczyć w życiu społecznym.

| 6. | Za zasadnicze uznaje wymienione przez Komisję czynniki oddziałujące na rozwój demograficzny. Ogólne cechy rozwoju demograficznego Europy to: spadek średniej liczby dzieci przypadających na jedną kobietę, rosnący udział ludzi starszych i wręcz sędziwych w społeczeństwie, stale zwiększająca się średnia długość życia i tylko częściowe zrównoważenie tych zmian w strukturze społecznej przez imigrację. Jednak dane zgrupowane według poszczególnych państw członkowskich nie odzwierciedlają w pełni faktycznie zachodzących procesów. |
| --- | --- |

6.

Za zasadnicze uznaje wymienione przez Komisję czynniki oddziałujące na rozwój demograficzny. Ogólne cechy rozwoju demograficznego Europy to: spadek średniej liczby dzieci przypadających na jedną kobietę, rosnący udział ludzi starszych i wręcz sędziwych w społeczeństwie, stale zwiększająca się średnia długość życia i tylko częściowe zrównoważenie tych zmian w strukturze społecznej przez imigrację. Jednak dane zgrupowane według poszczególnych państw członkowskich nie odzwierciedlają w pełni faktycznie zachodzących procesów.

| 7. | Podkreśla pilną potrzebę zróżnicowanej analizy przemian demograficznych na szczeblu regionów, miast i gmin, bo z jednej strony nawet w obrębie jednego państwa członkowskiego jednocześnie zachodzą całkowicie odmienne, a nawet sprzeczne ze sobą procesy, a z drugiej strony w różnych regionach Europy można zaobserwować pewne typowe wzorce tych przemian. Właściwe strategie polityczne i wytyczne dla regionów, miast i gmin w przyszłości muszą się opierać na realistycznych prognozach demograficznych, dostosowanych do specyfiki danego ograniczonego obszaru i powinny zapewniać wszystkim równość szans. |
| --- | --- |

7.

Podkreśla pilną potrzebę zróżnicowanej analizy przemian demograficznych na szczeblu regionów, miast i gmin, bo z jednej strony nawet w obrębie jednego państwa członkowskiego jednocześnie zachodzą całkowicie odmienne, a nawet sprzeczne ze sobą procesy, a z drugiej strony w różnych regionach Europy można zaobserwować pewne typowe wzorce tych przemian. Właściwe strategie polityczne i wytyczne dla regionów, miast i gmin w przyszłości muszą się opierać na realistycznych prognozach demograficznych, dostosowanych do specyfiki danego ograniczonego obszaru i powinny zapewniać wszystkim równość szans.

| 8. | Powtórnie wyraża swoje stanowisko, zawarte już w opinii w sprawie zielonej księgi „Wobec zmian demograficznych: nowa solidarność między pokoleniami”. Komitet stwierdza, że w rozważaniach Komisji „Demograficzna przyszłość Europy — przekształcić wyzwania w nowe możliwości” oraz „Wspierać solidarność między pokoleniami” ujęto zasadnicze aspekty jego opinii. |
| --- | --- |

8.

Powtórnie wyraża swoje stanowisko, zawarte już w opinii w sprawie zielonej księgi „Wobec zmian demograficznych: nowa solidarność między pokoleniami”. Komitet stwierdza, że w rozważaniach Komisji „Demograficzna przyszłość Europy — przekształcić wyzwania w nowe możliwości” oraz „Wspierać solidarność między pokoleniami” ujęto zasadnicze aspekty jego opinii.

Uwagi o wnioskach Komisji

| 9. | Podziela pogląd Komisji, że to przede wszystkim w gestii państw członkowskich leży podejmowanie konkretnych działań w odpowiedzi na wyzwania demograficzne. Jednak podkreśla też szczególną odpowiedzialność samorządów lokalnych i regionalnych za rozwiązywanie problemów związanych z przemianami demograficznymi. Wszak przemiany te w szczególny sposób oddziałują właśnie na miasta i gminy. |
| --- | --- |

9.

Podziela pogląd Komisji, że to przede wszystkim w gestii państw członkowskich leży podejmowanie konkretnych działań w odpowiedzi na wyzwania demograficzne. Jednak podkreśla też szczególną odpowiedzialność samorządów lokalnych i regionalnych za rozwiązywanie problemów związanych z przemianami demograficznymi. Wszak przemiany te w szczególny sposób oddziałują właśnie na miasta i gminy.

| 10. | Zdecydowanie popiera zamierzenie Komisji Europejskiej, aby zawrzeć nowy pakt pomiędzy pokoleniami. Oznacza to, że:






  — | Należy zagwarantować prawa i interesy każdego pokolenia. Coraz bardziej znaczący staje się dostęp poszczególnych pokoleń do systemu edukacyjnego, rynku pracy i życia społecznego. Zwłaszcza dzieci i młodzież, których liczebność w stosunku do ogółu ludności spada, potrzebują dobrych i sprawdzonych możliwości uczestnictwa w starzejącym się społeczeństwie. Należy ogólnie intensyfikować wysiłki na rzecz poszczególnych grup wiekowych, w szczególny sposób uwzględniając sytuację życiową dzieci i młodzieży, ale także promując nowy i zróżnicowany wizerunek wieku. |
| --- | --- | --- |

10.

Zdecydowanie popiera zamierzenie Komisji Europejskiej, aby zawrzeć nowy pakt pomiędzy pokoleniami. Oznacza to, że:

—

Należy zagwarantować prawa i interesy każdego pokolenia. Coraz bardziej znaczący staje się dostęp poszczególnych pokoleń do systemu edukacyjnego, rynku pracy i życia społecznego. Zwłaszcza dzieci i młodzież, których liczebność w stosunku do ogółu ludności spada, potrzebują dobrych i sprawdzonych możliwości uczestnictwa w starzejącym się społeczeństwie. Należy ogólnie intensyfikować wysiłki na rzecz poszczególnych grup wiekowych, w szczególny sposób uwzględniając sytuację życiową dzieci i młodzieży, ale także promując nowy i zróżnicowany wizerunek wieku.

| — | Wymiana doświadczeń, wiedzy i wsparcia pomiędzy pokoleniami jest warunkiem zdolności społeczeństwa do rozwijania się i do solidarnego współżycia. Tego typu wymiana odbywa się przede wszystkim w ramach rodziny. Niemniej w związku z konieczną choćby na rynku pracy mobilnością i elastycznością oraz coraz większą liczbą osób żyjących pojedynczo, w procesie przemian demograficznych na znaczeniu zyskują pozarodzinne relacje międzypokoleniowe. Zjawisko to trzeba będzie wkrótce uwzględnić także na poziomie europejskim, ponieważ poprzez podejście międzypokoleniowe lepiej niż dotąd można wykorzystać istniejący potencjał na rzecz kształtowania przemian demograficznych. Dlatego w przyszłości należy bardziej wspierać sieci i inicjatywy oparte na podejściu międzypokoleniowym. |
| --- | --- |

—

Wymiana doświadczeń, wiedzy i wsparcia pomiędzy pokoleniami jest warunkiem zdolności społeczeństwa do rozwijania się i do solidarnego współżycia. Tego typu wymiana odbywa się przede wszystkim w ramach rodziny. Niemniej w związku z konieczną choćby na rynku pracy mobilnością i elastycznością oraz coraz większą liczbą osób żyjących pojedynczo, w procesie przemian demograficznych na znaczeniu zyskują pozarodzinne relacje międzypokoleniowe. Zjawisko to trzeba będzie wkrótce uwzględnić także na poziomie europejskim, ponieważ poprzez podejście międzypokoleniowe lepiej niż dotąd można wykorzystać istniejący potencjał na rzecz kształtowania przemian demograficznych. Dlatego w przyszłości należy bardziej wspierać sieci i inicjatywy oparte na podejściu międzypokoleniowym.

| — | Dlatego też na szczeblu europejskim należy opracować nowy pakt międzypokoleniowy, poświęcony stałej wymianie wiedzy i doświadczeń wraz z modelami sprawdzonych metod w zakresie rozwoju społecznego w warunkach przemian demograficznych. Dotyczy to także kontynuacji forum nt. demograficznego rozwoju Europy. W tym przejrzystym i otwartym dialogu powinny w jak największym stopniu uczestniczyć reprezentatywne stowarzyszenia społeczeństwa obywatelskiego. |
| --- | --- |

—

Dlatego też na szczeblu europejskim należy opracować nowy pakt międzypokoleniowy, poświęcony stałej wymianie wiedzy i doświadczeń wraz z modelami sprawdzonych metod w zakresie rozwoju społecznego w warunkach przemian demograficznych. Dotyczy to także kontynuacji forum nt. demograficznego rozwoju Europy. W tym przejrzystym i otwartym dialogu powinny w jak największym stopniu uczestniczyć reprezentatywne stowarzyszenia społeczeństwa obywatelskiego.

| 11. | Za konieczne uważa zwrócenie uwagi na reformy zainicjowane już na szczeblu krajowym i europejskim, takie jak: odnowiona strategia lizbońska na rzecz wzrostu i zatrudnienia, pakt stabilności i wzrostu, strategia zrównoważonego rozwoju, polityka spójności oraz otwarta metoda koordynacji w dziedzinie ochrony i integracji społecznej. Przypomina jednak, że do stworzenia ogólnych warunków dla potrzebnych działań na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym zdecydowanie nie wystarczy apel o dalsze usilne starania, nawet mimo podania pięciu zasadniczych kierunków politycznych. |
| --- | --- |

11.

Za konieczne uważa zwrócenie uwagi na reformy zainicjowane już na szczeblu krajowym i europejskim, takie jak: odnowiona strategia lizbońska na rzecz wzrostu i zatrudnienia, pakt stabilności i wzrostu, strategia zrównoważonego rozwoju, polityka spójności oraz otwarta metoda koordynacji w dziedzinie ochrony i integracji społecznej. Przypomina jednak, że do stworzenia ogólnych warunków dla potrzebnych działań na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym zdecydowanie nie wystarczy apel o dalsze usilne starania, nawet mimo podania pięciu zasadniczych kierunków politycznych.

| 12. | W komunikacie Komisji dostrzega brak analizy roli, jaką ma odgrywać polityka władz krajowych, regionalnych i lokalnych. Procesy demograficzne są w szczególnym stopniu procesami regionalnymi i lokalnymi. Wskutek tego, że w komunikacie połączono dane dotyczące poziomu krajowego i europejskiego, może powstać wrażenie, iż właśnie na tych szczeblach należy kwestie te rozwiązywać, co jest z punktu widzenia KR-u mylące. W ten sposób utrudni się raczej dostrzeżenie narastających dysproporcji pomiędzy regionami, w tym także tych spowodowanych migracją wewnętrzną w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

12.

W komunikacie Komisji dostrzega brak analizy roli, jaką ma odgrywać polityka władz krajowych, regionalnych i lokalnych. Procesy demograficzne są w szczególnym stopniu procesami regionalnymi i lokalnymi. Wskutek tego, że w komunikacie połączono dane dotyczące poziomu krajowego i europejskiego, może powstać wrażenie, iż właśnie na tych szczeblach należy kwestie te rozwiązywać, co jest z punktu widzenia KR-u mylące. W ten sposób utrudni się raczej dostrzeżenie narastających dysproporcji pomiędzy regionami, w tym także tych spowodowanych migracją wewnętrzną w państwach członkowskich.

| 13. | Z zadowoleniem przyjmuje zamierzenie Komisji, by co dwa lata organizować europejskie forum demograficzne, którego wyniki zostaną zawarte w rozdziale rocznego sprawozdania z postępów. Niemniej za niewłaściwe uważa jednostronne skupianie się na kwestii zwiększania przeciętnej długości życia obywateli. Należy raczej rozmaite aspekty przemian demograficznych traktować równorzędnie. |
| --- | --- |

13.

Z zadowoleniem przyjmuje zamierzenie Komisji, by co dwa lata organizować europejskie forum demograficzne, którego wyniki zostaną zawarte w rozdziale rocznego sprawozdania z postępów. Niemniej za niewłaściwe uważa jednostronne skupianie się na kwestii zwiększania przeciętnej długości życia obywateli. Należy raczej rozmaite aspekty przemian demograficznych traktować równorzędnie.

| 14. | Podkreśla, że przemiany demograficzne wiążą się z ogromną szansą, aby poprzez nowe produkty i usługi poprawić jakość życia osób starszych i w ten sposób tworzyć nowe miejsca pracy, zwiększyć wzrost gospodarczy oraz konkurencyjność Europy. Dotyczy to wszystkich dziedzin, które wspierają samodzielne i aktywne życie osób starszych — rzemiosła, przemysłu, handlu i stowarzyszeń społecznych, m.in. w branży turystycznej, kulturalnej, w usługach związanych z gospodarstwem domowym, mobilnością czy finansami. |
| --- | --- |

14.

Podkreśla, że przemiany demograficzne wiążą się z ogromną szansą, aby poprzez nowe produkty i usługi poprawić jakość życia osób starszych i w ten sposób tworzyć nowe miejsca pracy, zwiększyć wzrost gospodarczy oraz konkurencyjność Europy. Dotyczy to wszystkich dziedzin, które wspierają samodzielne i aktywne życie osób starszych — rzemiosła, przemysłu, handlu i stowarzyszeń społecznych, m.in. w branży turystycznej, kulturalnej, w usługach związanych z gospodarstwem domowym, mobilnością czy finansami.

| 15. | Popiera ideę, aby potrzeby osób starszych oraz szanse tzw. silver-economy w większym stopniu uwzględnić również na szczeblu UE, a tym samym ująć je także w strategii lizbońskiej. |
| --- | --- |

15.

Popiera ideę, aby potrzeby osób starszych oraz szanse tzw. silver-economy w większym stopniu uwzględnić również na szczeblu UE, a tym samym ująć je także w strategii lizbońskiej.

Uwagi i zalecenia Komitetu Regionów

| 16. | Stwierdza, że ogólne europejskie trendy demograficzne na szczeblu regionalnym znacznie się różnią. Przy tym zjawiska te nakładają się na siebie i powodują, że w Europie jedne regiony są górą (np. wielkomiejskie obszary Londynu i Monachium), a inne tracą (np. wschodnie regiony Niemiec lub ściana zachodnia w Polsce). W efekcie zagrożona jest spójność terytorialna. Poza zmianami demograficznymi, także migracje spoza Wspólnoty wpływają na obraz europejskiego społeczeństwa. Migracja wewnątrz Unii nasila tylko trendy panujące na większych obszarach, przy czym zwłaszcza świetnie prosperujące aglomeracje miejskie stają się coraz bardziej atrakcyjne. Skutkiem tych różnorodnych tendencji są zachodzące jednocześnie procesy przyrostu i kurczenia się ludności. |
| --- | --- |

16.

Stwierdza, że ogólne europejskie trendy demograficzne na szczeblu regionalnym znacznie się różnią. Przy tym zjawiska te nakładają się na siebie i powodują, że w Europie jedne regiony są górą (np. wielkomiejskie obszary Londynu i Monachium), a inne tracą (np. wschodnie regiony Niemiec lub ściana zachodnia w Polsce). W efekcie zagrożona jest spójność terytorialna. Poza zmianami demograficznymi, także migracje spoza Wspólnoty wpływają na obraz europejskiego społeczeństwa. Migracja wewnątrz Unii nasila tylko trendy panujące na większych obszarach, przy czym zwłaszcza świetnie prosperujące aglomeracje miejskie stają się coraz bardziej atrakcyjne. Skutkiem tych różnorodnych tendencji są zachodzące jednocześnie procesy przyrostu i kurczenia się ludności.

| 17. | Podziela pogląd Komisji, że w obliczu przemian demograficznych wzrasta znaczenie zależności między innowacyjnością a kwalifikacjami. W przyszłości trzeba lepiej umożliwić kobietom, szczególnie matkom, wykorzystywanie ich kwalifikacji według ich chęci i potrzeb. Ponadto systemy oświaty oraz przedsiębiorstwa już dziś stopniowo powinny nastawiać się na coraz większą liczbę osób starszych oraz migrantów i w ścisłej współpracy wdrażać nowe formy kształcenia ustawicznego. |
| --- | --- |

17.

Podziela pogląd Komisji, że w obliczu przemian demograficznych wzrasta znaczenie zależności między innowacyjnością a kwalifikacjami. W przyszłości trzeba lepiej umożliwić kobietom, szczególnie matkom, wykorzystywanie ich kwalifikacji według ich chęci i potrzeb. Ponadto systemy oświaty oraz przedsiębiorstwa już dziś stopniowo powinny nastawiać się na coraz większą liczbę osób starszych oraz migrantów i w ścisłej współpracy wdrażać nowe formy kształcenia ustawicznego.

| 18. | Kwestię godzenia życia rodzinnego z życiem zawodowym ocenia jako istotny element konkurencyjności danej lokalizacji, który należy wspierać także w ramach europejskiej polityki na rzecz zatrudnienia. Odgrywa on również ważną rolę w opracowywaniu strategii dla Europy sprzyjającej rozwojowi demograficznemu. |
| --- | --- |

18.

Kwestię godzenia życia rodzinnego z życiem zawodowym ocenia jako istotny element konkurencyjności danej lokalizacji, który należy wspierać także w ramach europejskiej polityki na rzecz zatrudnienia. Odgrywa on również ważną rolę w opracowywaniu strategii dla Europy sprzyjającej rozwojowi demograficznemu.

| 19. | Z zadowoleniem przyjmuje więc przedstawiony przez Komisję komunikat „Wspierać solidarność między pokoleniami”. Komitet przestrzega jednak przed traktowaniem działań służących wspieraniu rodziny i godzeniu życia prywatnego i zawodowego jako jedynej reakcji politycznej na zmiany demograficzne. Wiele regionów musi w bardzo konkretny sposób reagować na rozwój sytuacji demograficznej, dostosowując świadczenia i infrastrukturę — działania w zakresie polityki rodzinnej, choć są konieczne, powoli wpływają na zmiany demograficzne. Ponadto w wielu regionach odpływ wykwalifikowanych młodych ludzi stanowi większy problem niż faktyczny przyrost naturalny wśród tych, którzy pozostają w danym regionie. |
| --- | --- |

19.

Z zadowoleniem przyjmuje więc przedstawiony przez Komisję komunikat „Wspierać solidarność między pokoleniami”. Komitet przestrzega jednak przed traktowaniem działań służących wspieraniu rodziny i godzeniu życia prywatnego i zawodowego jako jedynej reakcji politycznej na zmiany demograficzne. Wiele regionów musi w bardzo konkretny sposób reagować na rozwój sytuacji demograficznej, dostosowując świadczenia i infrastrukturę — działania w zakresie polityki rodzinnej, choć są konieczne, powoli wpływają na zmiany demograficzne. Ponadto w wielu regionach odpływ wykwalifikowanych młodych ludzi stanowi większy problem niż faktyczny przyrost naturalny wśród tych, którzy pozostają w danym regionie.

| 20. | Z zadowoleniem przyjmuje zamiar stworzenia wspomnianego w komunikacie „Wspierać solidarność między pokoleniami”„przymierza dla rodziny” w celu wspierania koniecznej wymiany sprawdzonych rozwiązań i obszernych informacji. Usilnie radzi jednak, by tego „przymierza dla rodziny” nie postrzegać jedynie pod kątem zwiększania wskaźnika urodzeń, ale by widzieć w nim także narzędzie szeroko zakrojonego reagowania na rozwój demograficzny. Komitet Regionów i związane z nim władze lokalne i regionalne powinny zostać w pełni włączone w prace przymierza i podkreślają swą gotowość do konstruktywnej współpracy i przedstawiania propozycji co do dalszego kształtowania europejskiej polityki dotyczącej pokoleń. |
| --- | --- |

20.

Z zadowoleniem przyjmuje zamiar stworzenia wspomnianego w komunikacie „Wspierać solidarność między pokoleniami”„przymierza dla rodziny” w celu wspierania koniecznej wymiany sprawdzonych rozwiązań i obszernych informacji. Usilnie radzi jednak, by tego „przymierza dla rodziny” nie postrzegać jedynie pod kątem zwiększania wskaźnika urodzeń, ale by widzieć w nim także narzędzie szeroko zakrojonego reagowania na rozwój demograficzny. Komitet Regionów i związane z nim władze lokalne i regionalne powinny zostać w pełni włączone w prace przymierza i podkreślają swą gotowość do konstruktywnej współpracy i przedstawiania propozycji co do dalszego kształtowania europejskiej polityki dotyczącej pokoleń.

| 21. | Podkreśla regionalne różnice w rozwoju demograficznym. Regiony rozwijające się przyciągają przede wszystkim ludzi młodych, kobiety i imigrantów. Przy tym jednak w tych regionach nasila się zróżnicowanie społeczne w wyniku procesów segregacyjnych, co z jednej strony wyżej stawia poprzeczkę, jeśli chodzi o integrację, a z drugiej strony wymaga większych wysiłków w zakresie rozbudowy i ulepszania infrastruktury dostosowanej do wieku, aby nie dopuścić do nadmiernego wykluczenia społecznego. |
| --- | --- |

21.

Podkreśla regionalne różnice w rozwoju demograficznym. Regiony rozwijające się przyciągają przede wszystkim ludzi młodych, kobiety i imigrantów. Przy tym jednak w tych regionach nasila się zróżnicowanie społeczne w wyniku procesów segregacyjnych, co z jednej strony wyżej stawia poprzeczkę, jeśli chodzi o integrację, a z drugiej strony wymaga większych wysiłków w zakresie rozbudowy i ulepszania infrastruktury dostosowanej do wieku, aby nie dopuścić do nadmiernego wykluczenia społecznego.

| 22. | Stwierdza, że dla przyszłości społeczeństwa decydującą kwestią jest integracja imigrantów. Komitet wychodzi z założenia, że mimo wzmożonych wysiłków w zakresie edukacji mających na celu lepsze wykorzystanie potencjału młodych pokoleń, istnieje zapotrzebowanie na wysoko wykwalifikowanych pracowników spoza Europy. Ważna rywalizacja o wysoko wykwalifikowaną siłę roboczą wpłynie jednak tylko w ograniczonym stopniu na rozwój demograficzny. |
| --- | --- |

22.

Stwierdza, że dla przyszłości społeczeństwa decydującą kwestią jest integracja imigrantów. Komitet wychodzi z założenia, że mimo wzmożonych wysiłków w zakresie edukacji mających na celu lepsze wykorzystanie potencjału młodych pokoleń, istnieje zapotrzebowanie na wysoko wykwalifikowanych pracowników spoza Europy. Ważna rywalizacja o wysoko wykwalifikowaną siłę roboczą wpłynie jednak tylko w ograniczonym stopniu na rozwój demograficzny.

| 23. | Zwraca uwagę, że z regionów wyludniających się w pierwszej kolejności wyjeżdżają osoby młode (zwłaszcza z grupy wiekowej od 20 do 30 lat), kobiety oraz ludzie dobrze wykształceni. W przeciwieństwie do regionów rozwijających się, obszary te nie są też punktem docelowym dla imigrantów. W ten sposób w ramach jednakowych trendów obserwowanych w skali makro powstają na poziomie regionów Europy bardzo różniące się między sobą problemy. |
| --- | --- |

23.

Zwraca uwagę, że z regionów wyludniających się w pierwszej kolejności wyjeżdżają osoby młode (zwłaszcza z grupy wiekowej od 20 do 30 lat), kobiety oraz ludzie dobrze wykształceni. W przeciwieństwie do regionów rozwijających się, obszary te nie są też punktem docelowym dla imigrantów. W ten sposób w ramach jednakowych trendów obserwowanych w skali makro powstają na poziomie regionów Europy bardzo różniące się między sobą problemy.

| 24. | Dlatego Komitet zwraca uwagę na problem opieki w przyszłości. Regiony wyludniające się tracą nieproporcjonalnie dużo ludzi aktywnych. Wskaźnik obciążenia demograficznego, czyli liczba osób w wieku emerytalnym w stosunku do populacji w wieku produkcyjnym (old age dependency ratio) nie wzrasta równomiernie. Tym samym masowe wyjeżdżanie młodych ludzi w jeszcze jaskrawszym świetle stawia problem przyszłego wsparcia dla osób w podeszłym wieku, szczególnie jeśli wziąć pod uwagę prywatne usługi w zakresie opieki w domu. Z tego względu właśnie w regionach wyludniających się na znaczeniu zyska opieka społeczna świadczona przez sektor publiczny lub niezależne podmioty. |
| --- | --- |

24.

Dlatego Komitet zwraca uwagę na problem opieki w przyszłości. Regiony wyludniające się tracą nieproporcjonalnie dużo ludzi aktywnych. Wskaźnik obciążenia demograficznego, czyli liczba osób w wieku emerytalnym w stosunku do populacji w wieku produkcyjnym (old age dependency ratio) nie wzrasta równomiernie. Tym samym masowe wyjeżdżanie młodych ludzi w jeszcze jaskrawszym świetle stawia problem przyszłego wsparcia dla osób w podeszłym wieku, szczególnie jeśli wziąć pod uwagę prywatne usługi w zakresie opieki w domu. Z tego względu właśnie w regionach wyludniających się na znaczeniu zyska opieka społeczna świadczona przez sektor publiczny lub niezależne podmioty.

| 25. | Za konieczne uważa śledzenie na szczeblu regionalnym owych całkowicie przeciwstawnych procesów oraz opracowanie instrumentów statystycznych służących ich analizie. Przy tym w zestawieniach danych dotyczących szczebla lokalnego, regionalnego i krajowego trzeba zwracać uwagę na ich porównywalność. Taki społeczno-demograficzny monitoring powinien mieć charakter stały. |
| --- | --- |

25.

Za konieczne uważa śledzenie na szczeblu regionalnym owych całkowicie przeciwstawnych procesów oraz opracowanie instrumentów statystycznych służących ich analizie. Przy tym w zestawieniach danych dotyczących szczebla lokalnego, regionalnego i krajowego trzeba zwracać uwagę na ich porównywalność. Taki społeczno-demograficzny monitoring powinien mieć charakter stały.

| 26. | Podkreśla szczególny rozwój w państwach członkowskich Europy Środkowo-Wschodniej i w landach należących do byłej NRD. W tych regionach efekty spadku liczby urodzeń i przemian strukturalnych czynników demograficznych już teraz są najbardziej widoczne, a jednocześnie procesy te zachodzą w przyspieszonym tempie. Stan, w jakim dziś znajdują się te regiony, większość regionów Europy osiągnie dopiero po pewnym czasie albo w nieco mniejszym zakresie. Zdaniem KR-u, wsparcie tych regionów, np. w ramach inicjatywy Komisji „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” umożliwi opracowanie odpowiednich instrumentów, by stawić czoła przemianom demograficznym w całej Europie. |
| --- | --- |

26.

Podkreśla szczególny rozwój w państwach członkowskich Europy Środkowo-Wschodniej i w landach należących do byłej NRD. W tych regionach efekty spadku liczby urodzeń i przemian strukturalnych czynników demograficznych już teraz są najbardziej widoczne, a jednocześnie procesy te zachodzą w przyspieszonym tempie. Stan, w jakim dziś znajdują się te regiony, większość regionów Europy osiągnie dopiero po pewnym czasie albo w nieco mniejszym zakresie. Zdaniem KR-u, wsparcie tych regionów, np. w ramach inicjatywy Komisji „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” umożliwi opracowanie odpowiednich instrumentów, by stawić czoła przemianom demograficznym w całej Europie.

| 27. | Zwraca uwagę na problemy, jakie w obrębie państw członkowskich dotykają różnych kultur mniejszości szczególnie narażonych na wyzwania, jeśli chodzi o zachowanie własnej kultury i języków, w związku z przemieszczaniem się ludności oraz przemianami demograficznymi. Zmiany w składzie społeczności i rodzin prowadzą do zmian nawyków oraz sposobu użycia języków, co wymaga od społeczności przygotowania się i poczynienia planów. |
| --- | --- |

27.

Zwraca uwagę na problemy, jakie w obrębie państw członkowskich dotykają różnych kultur mniejszości szczególnie narażonych na wyzwania, jeśli chodzi o zachowanie własnej kultury i języków, w związku z przemieszczaniem się ludności oraz przemianami demograficznymi. Zmiany w składzie społeczności i rodzin prowadzą do zmian nawyków oraz sposobu użycia języków, co wymaga od społeczności przygotowania się i poczynienia planów.

| 28. | Stwierdza, że obecne wyzwania demograficzne są wyjątkowe w historii Europy. Dlatego nie ma żadnych gotowych i sprawdzonych recept, w jaki sposób społeczeństwo europejskie miałoby najlepiej na te zmiany reagować. Na świecie dotąd jedynie w Japonii zebrano pewne doświadczenia. KR z uznaniem przyjmuje więc otwarte podejście Komisji do tej problematyki. |
| --- | --- |

28.

Stwierdza, że obecne wyzwania demograficzne są wyjątkowe w historii Europy. Dlatego nie ma żadnych gotowych i sprawdzonych recept, w jaki sposób społeczeństwo europejskie miałoby najlepiej na te zmiany reagować. Na świecie dotąd jedynie w Japonii zebrano pewne doświadczenia. KR z uznaniem przyjmuje więc otwarte podejście Komisji do tej problematyki.

| 29. | W komunikacie Komisji Komitet dostrzega przesadne skupianie się na kwestii zwiększania średniej długości życia i konsekwencjach tego zjawiska. Nie wspomniano natomiast, jak radzić sobie ze skutkami kurczenia się liczby ludności i zmianą struktury w wyludniających się regionach, choć zagadnienia te są równie istotne. Wprawdzie problemy te należy rozwiązywać raczej na szczeblu krajowym i regionalnym, to jednak, choćby w odniesieniu do infrastruktury, stanowią one także temat potrzebnej debaty o przydzielaniu środków z funduszy strukturalnych. |
| --- | --- |

29.

W komunikacie Komisji Komitet dostrzega przesadne skupianie się na kwestii zwiększania średniej długości życia i konsekwencjach tego zjawiska. Nie wspomniano natomiast, jak radzić sobie ze skutkami kurczenia się liczby ludności i zmianą struktury w wyludniających się regionach, choć zagadnienia te są równie istotne. Wprawdzie problemy te należy rozwiązywać raczej na szczeblu krajowym i regionalnym, to jednak, choćby w odniesieniu do infrastruktury, stanowią one także temat potrzebnej debaty o przydzielaniu środków z funduszy strukturalnych.

| 30. | W związku z tym za konieczne uważa zrewidowanie europejskich strategii jednostronnie nastawionych na wzrost. Regiony wyludniające się powinny nastawić się na inne koncepcje rozwoju — muszą one zapewnić i utrzymać infrastrukturę dla mniejszej liczby mieszkańców oraz odpowiednio uwzględnić ich potrzeby w regionalnych koncepcjach rozwoju. Nie oznacza to wcale, że trzeba inwestować mniej, a raczej, że trzeba inwestować inaczej. Kwestie rozwoju gospodarki i społeczeństwa przy spadku zaludnienia i silnych dysproporcjach pomiędzy regionami mają przede wszystkim charakter jakościowy, a nie ilościowy. Oznacza to, że dotychczasową koncepcję polityki, nastawioną wyłącznie na wzrost, trzeba uzupełnić o aspekt wyludnienia i zmian. |
| --- | --- |

30.

W związku z tym za konieczne uważa zrewidowanie europejskich strategii jednostronnie nastawionych na wzrost. Regiony wyludniające się powinny nastawić się na inne koncepcje rozwoju — muszą one zapewnić i utrzymać infrastrukturę dla mniejszej liczby mieszkańców oraz odpowiednio uwzględnić ich potrzeby w regionalnych koncepcjach rozwoju. Nie oznacza to wcale, że trzeba inwestować mniej, a raczej, że trzeba inwestować inaczej. Kwestie rozwoju gospodarki i społeczeństwa przy spadku zaludnienia i silnych dysproporcjach pomiędzy regionami mają przede wszystkim charakter jakościowy, a nie ilościowy. Oznacza to, że dotychczasową koncepcję polityki, nastawioną wyłącznie na wzrost, trzeba uzupełnić o aspekt wyludnienia i zmian.

| 31. | Stwierdza, że trzeba spełnić następujące warunki polityczne, by dać sobie radę z wyzwaniami wynikającymi z przemian demograficznych:






  — | Należy przestać sprzyjać bezcelowej rywalizacji między miastami i regionami o nowych mieszkańców. Większe i silniejsze miasta i regiony, dzięki swej prężności i oferowanym korzyściom, przyciągają nowych mieszkańców. Dzieje się to jednak kosztem innych miast i regionów, gdzie sytuacja demograficzna dalej się pogarsza. |
| --- | --- | --- |

31.

Stwierdza, że trzeba spełnić następujące warunki polityczne, by dać sobie radę z wyzwaniami wynikającymi z przemian demograficznych:

—

Należy przestać sprzyjać bezcelowej rywalizacji między miastami i regionami o nowych mieszkańców. Większe i silniejsze miasta i regiony, dzięki swej prężności i oferowanym korzyściom, przyciągają nowych mieszkańców. Dzieje się to jednak kosztem innych miast i regionów, gdzie sytuacja demograficzna dalej się pogarsza.

| — | W poszukiwanie rozwiązań trzeba zawczasu zaangażować wyższe szczeble administracji. Regiony, w większym niż dotychczas stopniu, będą musiały wspólnie opracowywać kompleksowe strategie oparte na współpracy. |
| --- | --- |

—

W poszukiwanie rozwiązań trzeba zawczasu zaangażować wyższe szczeble administracji. Regiony, w większym niż dotychczas stopniu, będą musiały wspólnie opracowywać kompleksowe strategie oparte na współpracy.

| — | Poprzez informowanie o konsekwencjach przemian demograficznych, trzeba jak najwcześniej zaangażować całe społeczeństwo, aby wszystkie podmioty społeczne mogły dostosować swoje działanie do tych przemian. |
| --- | --- |

—

Poprzez informowanie o konsekwencjach przemian demograficznych, trzeba jak najwcześniej zaangażować całe społeczeństwo, aby wszystkie podmioty społeczne mogły dostosować swoje działanie do tych przemian.

| — | Rządy muszą stworzyć pewne warunki w celu spowolnienia procesu przemian demograficznych. Strategie we wszystkich państwach członkowskich powinny uwzględniać potrzeby młodych kobiet, które pragną kontynuować karierę i jednocześnie posiadać rodzinę; wymaga to wprowadzenia mechanizmów większego wsparcia społecznego. Podobne mechanizmy należy wprowadzić również dla ludzi starszych poprzez stworzenie bardziej elastycznej organizacji pracy. |
| --- | --- |

—

Rządy muszą stworzyć pewne warunki w celu spowolnienia procesu przemian demograficznych. Strategie we wszystkich państwach członkowskich powinny uwzględniać potrzeby młodych kobiet, które pragną kontynuować karierę i jednocześnie posiadać rodzinę; wymaga to wprowadzenia mechanizmów większego wsparcia społecznego. Podobne mechanizmy należy wprowadzić również dla ludzi starszych poprzez stworzenie bardziej elastycznej organizacji pracy.

| 32. | Za konieczne uważa więc wspieranie zróżnicowanych strategii, dostosowanych do specyfiki danego regionu, gwarantujących obywatelom możliwie łatwy dostęp do usług użyteczności publicznej, usług opartych na technologiach informacyjno-komunikacyjnych i do kształcenia. |
| --- | --- |

32.

Za konieczne uważa więc wspieranie zróżnicowanych strategii, dostosowanych do specyfiki danego regionu, gwarantujących obywatelom możliwie łatwy dostęp do usług użyteczności publicznej, usług opartych na technologiach informacyjno-komunikacyjnych i do kształcenia.

| 33. | Podkreśla, że przemiany demograficzne wymagają nowego spojrzenia na życie zawodowe obywateli. Zarówno w sektorze prywatnym, jak i w administracji ważne będzie korzystanie w większym stopniu z doświadczeń starszych pracowników. Osobom starszym należy koniecznie pozwolić na większą elastyczność w ostatnich latach ich życia zawodowego. Należy zaoferować takie podstawowe możliwości, jak praca w domu, ruchomy czas pracy oraz stopniowe przechodzenie na emeryturę, które mogą zachęcić starszych pracowników do dłuższej aktywności zawodowej. Społeczeństwa Europy, a przede wszystkim strony zbiorowych umów pracy powinny opracować inne modele podziału okresów aktywności zawodowej, aby z jednej strony młodym pracownikom umożliwić lepsze perspektywy zatrudnienia, a jednocześnie sprzyjać formom zatrudnienia dostosowanym do wieku. |
| --- | --- |

33.

Podkreśla, że przemiany demograficzne wymagają nowego spojrzenia na życie zawodowe obywateli. Zarówno w sektorze prywatnym, jak i w administracji ważne będzie korzystanie w większym stopniu z doświadczeń starszych pracowników. Osobom starszym należy koniecznie pozwolić na większą elastyczność w ostatnich latach ich życia zawodowego. Należy zaoferować takie podstawowe możliwości, jak praca w domu, ruchomy czas pracy oraz stopniowe przechodzenie na emeryturę, które mogą zachęcić starszych pracowników do dłuższej aktywności zawodowej. Społeczeństwa Europy, a przede wszystkim strony zbiorowych umów pracy powinny opracować inne modele podziału okresów aktywności zawodowej, aby z jednej strony młodym pracownikom umożliwić lepsze perspektywy zatrudnienia, a jednocześnie sprzyjać formom zatrudnienia dostosowanym do wieku.

| 34. | Apeluje o intensyfikację uczenia się przez całe życie jako prawa i obowiązku obywateli, by potrafili stawić czoła wciąż zmieniającym się wymogom gospodarki i życia społecznego. |
| --- | --- |

34.

Apeluje o intensyfikację uczenia się przez całe życie jako prawa i obowiązku obywateli, by potrafili stawić czoła wciąż zmieniającym się wymogom gospodarki i życia społecznego.

| 35. | Stwierdza, że w regionach wyludniających się trzeba dostosować usługi w zakresie zaspokajania potrzeb bytowych, infrastrukturę i życie społeczne, odpowiednio do liczby mieszkańców i do zmieniającego się, coraz mniejszego zapotrzebowania. Wyzwania, przed którymi stanęły państwa Europy Środkowo-Wschodniej po ostatniej fali rozszerzenia oraz wschodnie landy Niemiec pokazują, że koncepcje polityczne nastawione na ograniczenie i przebudowę infrastruktury staną się w przyszłości istotną kwestią dla konkurencyjności regionów. |
| --- | --- |

35.

Stwierdza, że w regionach wyludniających się trzeba dostosować usługi w zakresie zaspokajania potrzeb bytowych, infrastrukturę i życie społeczne, odpowiednio do liczby mieszkańców i do zmieniającego się, coraz mniejszego zapotrzebowania. Wyzwania, przed którymi stanęły państwa Europy Środkowo-Wschodniej po ostatniej fali rozszerzenia oraz wschodnie landy Niemiec pokazują, że koncepcje polityczne nastawione na ograniczenie i przebudowę infrastruktury staną się w przyszłości istotną kwestią dla konkurencyjności regionów.

| 36. | Za konieczne uważa ogólne przeanalizowanie funduszy strukturalnych i Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) pod kątem stawiania czoła konsekwencjom przemian demograficznych. Toteż Komitet z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź Komisji dotyczącą przyjęcia do końca 2008 r. komunikatu z propozycjami lepszego wyjścia naprzeciw specyficznym potrzebom starzejącego się społeczeństwa i zwrócenia szczególnej uwagi na potencjalną rolę funduszy strukturalnych w tym zakresie. |
| --- | --- |

36.

Za konieczne uważa ogólne przeanalizowanie funduszy strukturalnych i Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) pod kątem stawiania czoła konsekwencjom przemian demograficznych. Toteż Komitet z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź Komisji dotyczącą przyjęcia do końca 2008 r. komunikatu z propozycjami lepszego wyjścia naprzeciw specyficznym potrzebom starzejącego się społeczeństwa i zwrócenia szczególnej uwagi na potencjalną rolę funduszy strukturalnych w tym zakresie.

| 37. | Zachęca w związku z tym do przeanalizowania roli funduszy strukturalnych i EFRROW także pod kątem konieczności wystarczającego uwzględnienia w ich instrumentach regionów rozwijających się i regionów wyludniających się. Ponadto KR zwraca się z prośbą o zaplanowanie tej analizy czasowo w taki sposób, by jej wyniki były znane już w pierwszej połowie okresu finansowania. KR oczekuje, że Komisja wyeksponuje zagadnienie przemian demograficznych w priorytetach programów celu 3 oraz w programie INTERREG IVC. |
| --- | --- |

37.

Zachęca w związku z tym do przeanalizowania roli funduszy strukturalnych i EFRROW także pod kątem konieczności wystarczającego uwzględnienia w ich instrumentach regionów rozwijających się i regionów wyludniających się. Ponadto KR zwraca się z prośbą o zaplanowanie tej analizy czasowo w taki sposób, by jej wyniki były znane już w pierwszej połowie okresu finansowania. KR oczekuje, że Komisja wyeksponuje zagadnienie przemian demograficznych w priorytetach programów celu 3 oraz w programie INTERREG IVC.

| 38. | Zwraca uwagę na fakt, że regiony miejskie odnotowujące znaczny przypływ mieszkańców stoją przed ogromnymi problemami związanymi z integracją odmiennych społeczności. Procesy demograficzne w różnym stopniu dotyczą poszczególnych grup społecznych. Dlatego integracja młodych imigrantów będzie kwestią przyszłości europejskiego społeczeństwa. To zwłaszcza regiony miejskie doświadczą gwałtownej zmiany w demograficznej strukturze różnych grup składających się na społeczność ich mieszkańców. |
| --- | --- |

38.

Zwraca uwagę na fakt, że regiony miejskie odnotowujące znaczny przypływ mieszkańców stoją przed ogromnymi problemami związanymi z integracją odmiennych społeczności. Procesy demograficzne w różnym stopniu dotyczą poszczególnych grup społecznych. Dlatego integracja młodych imigrantów będzie kwestią przyszłości europejskiego społeczeństwa. To zwłaszcza regiony miejskie doświadczą gwałtownej zmiany w demograficznej strukturze różnych grup składających się na społeczność ich mieszkańców.

| 39. | W tym kontekście proponuje, by na szczeblu europejskim wskazać regiony i lokalne jednostki terytorialne, w których obserwuje się typowe problemy i procesy, wymagające jednak odrębnych rozwiązań i strategii. Przykłady podane w załączniku mają być pomocą w sporządzeniu tego typu listy. |
| --- | --- |

39.

W tym kontekście proponuje, by na szczeblu europejskim wskazać regiony i lokalne jednostki terytorialne, w których obserwuje się typowe problemy i procesy, wymagające jednak odrębnych rozwiązań i strategii. Przykłady podane w załączniku mają być pomocą w sporządzeniu tego typu listy.

Bruksela, 6 czerwca 2007 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Michel DELEBARRE

II.   Procedura

| Tytuł | Komunikat Komisji „Demograficzna przyszłość Europy — przekształcić wyzwania w nowe możliwości” |
| --- | --- |
| Sygnatura | COM(2006) 571 wersja ostateczna |
| Podstawa prawna | art. 265 ust. 1 TWE |
| Tryb postępowania | |
| Data wniosku Komisji | 12 października 2006 r. |
| Data decyzji Prezydium | 25 kwietnia 2006 r. |
| Komisja odpowiedzialna | Komisja Polityki Gospodarczej i Społecznej (ECOS) |
| Sprawozdawca | Dr. Gerd Harms, pełnomocnik kraju związkowego Brandenburgia ds. federacji i Europy, sekretarz stanu w kancelarii stanu (DE/SPE) |
| Notatka analityczna | 14 grudnia 2006 r. |
| Posiedzenie komisji | 2 lutego 2007 r. |
| Data przyjęcia przez komisję | 30 marca 2007 r. |
| Wynik głosowania komisji | Przyjęta większością głosów |
| Data przyjęcia na sesji plenarnej | 6-7 czerwca 2007 r., sesja z dn. 6 czerwca |
| Wcześniejsza opinia Komitetu | Opinia Komitetu Regionów w sprawie Zielonej księgi: „Wobec zmian demograficznych: nowa solidarność między pokoleniami”
  CdR 152/2005 fin  (1)— COM(2005) 94 końcowy |

Tytuł

Tytuł

Komunikat Komisji „Demograficzna przyszłość Europy — przekształcić wyzwania w nowe możliwości”

Sygnatura

Sygnatura

COM(2006) 571 wersja ostateczna

Podstawa prawna

Podstawa prawna

art. 265 ust. 1 TWE

Tryb postępowania

Tryb postępowania

Data wniosku Komisji

Data wniosku Komisji

12 października 2006 r.

Data decyzji Prezydium

Data decyzji Prezydium

25 kwietnia 2006 r.

Komisja odpowiedzialna

Komisja odpowiedzialna

Komisja Polityki Gospodarczej i Społecznej (ECOS)

Sprawozdawca

Sprawozdawca

Dr. Gerd Harms, pełnomocnik kraju związkowego Brandenburgia ds. federacji i Europy, sekretarz stanu w kancelarii stanu (DE/SPE)

Notatka analityczna

Notatka analityczna

14 grudnia 2006 r.

Posiedzenie komisji

Posiedzenie komisji

2 lutego 2007 r.

Data przyjęcia przez komisję

Data przyjęcia przez komisję

30 marca 2007 r.

Wynik głosowania komisji

Wynik głosowania komisji

Przyjęta większością głosów

Data przyjęcia na sesji plenarnej

Data przyjęcia na sesji plenarnej

6-7 czerwca 2007 r., sesja z dn. 6 czerwca

Wcześniejsza opinia Komitetu

Wcześniejsza opinia Komitetu

Opinia Komitetu Regionów w sprawie Zielonej księgi: „Wobec zmian demograficznych: nowa solidarność między pokoleniami”

CdR 152/2005 fin  (1)— COM(2005) 94 końcowy

1

---

(1)  Dz.U. C 115 z 16.5.06, s. 61.

1

---

| 24.8.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/7 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/7

---

Opinia Komitetu Regionów „Pakiet rozszerzenia 2006 — Zdolność ue do przyjmowania nowych państw”

(2007/C 197/02)

KOMITET REGIONÓW

| — | Uważa, że zdolność do integracji nowych państw jest wymagającym należytego uwzględnienia czynnikiem służącym określeniu tempa procesu rozszerzenia, a nie pretekstem do blokowania przystąpienia, i dotyczy przede wszystkim UE, a w dalszej kolejności państw kandydujących. |
| --- | --- |

—

Uważa, że zdolność do integracji nowych państw jest wymagającym należytego uwzględnienia czynnikiem służącym określeniu tempa procesu rozszerzenia, a nie pretekstem do blokowania przystąpienia, i dotyczy przede wszystkim UE, a w dalszej kolejności państw kandydujących.

| — | Uważa, że rozszerzenie UE oznacza przede wszystkim podzielanie wspólnego projektu politycznego, opartego na wartościach i zasadach, a nie tylko na wspólnych instytucjach i polityce, dlatego „zdolność do przyjmowania nowych państw” powinna być uważana za instrument mający chronić takie zasady i wartości, politykę UE i działanie jej instytucji wspólnotowych. Aby wspólny projekt polityczny nie rozmył się, należy umacniać go poprzez kolejne rozszerzenia. |
| --- | --- |

—

Uważa, że rozszerzenie UE oznacza przede wszystkim podzielanie wspólnego projektu politycznego, opartego na wartościach i zasadach, a nie tylko na wspólnych instytucjach i polityce, dlatego „zdolność do przyjmowania nowych państw” powinna być uważana za instrument mający chronić takie zasady i wartości, politykę UE i działanie jej instytucji wspólnotowych. Aby wspólny projekt polityczny nie rozmył się, należy umacniać go poprzez kolejne rozszerzenia.

| — | Przypomina, że rozszerzając się, UE musi umieć zachować własną zdolność do działania i podejmowania decyzji, by realizować skutecznie wspólną politykę. Musi zatem uzależnić swą politykę rozszerzenia od zdolności zachowania specyficznej struktury instytucjonalnej, finansowej i politycznej, która nie powinna zostać osłabiona z powodu rozszerzenia, a jej początkowe znaczenie i cel nie powinny zostać wypaczone. |
| --- | --- |

—

Przypomina, że rozszerzając się, UE musi umieć zachować własną zdolność do działania i podejmowania decyzji, by realizować skutecznie wspólną politykę. Musi zatem uzależnić swą politykę rozszerzenia od zdolności zachowania specyficznej struktury instytucjonalnej, finansowej i politycznej, która nie powinna zostać osłabiona z powodu rozszerzenia, a jej początkowe znaczenie i cel nie powinny zostać wypaczone.

| — | Podkreśla, że w każdym procesie rozszerzenia — który z trudem mógłby się odbyć na podstawie istniejących traktatów, a zwłaszcza bez modyfikacji traktatu z Nicei, i na podstawie niezmienionych perspektyw finansowych — należy wymagać wkładu każdej instytucji oraz organu europejskiego do oceny ewentualnych zmian. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że w każdym procesie rozszerzenia — który z trudem mógłby się odbyć na podstawie istniejących traktatów, a zwłaszcza bez modyfikacji traktatu z Nicei, i na podstawie niezmienionych perspektyw finansowych — należy wymagać wkładu każdej instytucji oraz organu europejskiego do oceny ewentualnych zmian.

| — | Uważa ponadto za konstruktywne włączenie go do reformy systemu finansowania UE, która powinna odbyć się jednocześnie z procesem reformy instytucjonalnej i nie może być prowadzona w oderwaniu od polityki rozszerzenia. Przypomina przy tej okazji swe przekonanie o niemożności osiągnięcia większej Europy mniejszym nakładem środków i o tym, że dla przyszłej struktury finansowej szczególnie istotne jest skoncentrowanie środków na obszarach wnoszących europejską wartość dodaną. |
| --- | --- |

—

Uważa ponadto za konstruktywne włączenie go do reformy systemu finansowania UE, która powinna odbyć się jednocześnie z procesem reformy instytucjonalnej i nie może być prowadzona w oderwaniu od polityki rozszerzenia. Przypomina przy tej okazji swe przekonanie o niemożności osiągnięcia większej Europy mniejszym nakładem środków i o tym, że dla przyszłej struktury finansowej szczególnie istotne jest skoncentrowanie środków na obszarach wnoszących europejską wartość dodaną.

I.   Zalecenia polityczne

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady — Strategia rozszerzenia i najważniejsze wyzwania w okresie 2006-2007, wraz ze sprawozdaniem specjalnym dotyczącym zdolności UE do przyjmowania nowych państw.

COM(2006) 649 wersja ostateczna

KOMITET REGIONÓW

Zdolność do przyjmowania nowych państw a władze lokalne i regionalne

| 1. | Uważa, że zdolność do integracji nowych państw jest wymagającym należytego uwzględnienia czynnikiem służącym określeniu tempa procesu rozszerzenia, a nie pretekstem do blokowania przystąpienia, i dotyczy przede wszystkim UE, a w dalszej kolejności państw kandydujących. |
| --- | --- |

1.

Uważa, że zdolność do integracji nowych państw jest wymagającym należytego uwzględnienia czynnikiem służącym określeniu tempa procesu rozszerzenia, a nie pretekstem do blokowania przystąpienia, i dotyczy przede wszystkim UE, a w dalszej kolejności państw kandydujących.

| 2. | Zgadza się zatem z wnioskami Rady Europejskiej z grudnia 2006 r., w których „zdolność do integracji nowych państw” ujęta jest jako jedna z kluczowych kwestii, zapewniająca polityce rozszerzenia odnowioną akceptację ze strony obywateli. |
| --- | --- |

2.

Zgadza się zatem z wnioskami Rady Europejskiej z grudnia 2006 r., w których „zdolność do integracji nowych państw” ujęta jest jako jedna z kluczowych kwestii, zapewniająca polityce rozszerzenia odnowioną akceptację ze strony obywateli.

| 3. | Przypomina, że zdolność do przyjmowania nowych państw do Unii Europejskiej wyraża się zwłaszcza w zdolności finansowej Unii do zarządzania swoją polityką, przede wszystkim wspólną polityką rolną i polityką spójności, w zdolności rynku pracy do przyjmowania nowych pracowników pochodzących z nowych państw członkowskich oraz w zdolności instytucji unijnych do wydajnego funkcjonowania mimo większej liczby państw członkowskich, zgodnie z zaleceniami Rady Europejskiej z Kopenhagi. |
| --- | --- |

3.

Przypomina, że zdolność do przyjmowania nowych państw do Unii Europejskiej wyraża się zwłaszcza w zdolności finansowej Unii do zarządzania swoją polityką, przede wszystkim wspólną polityką rolną i polityką spójności, w zdolności rynku pracy do przyjmowania nowych pracowników pochodzących z nowych państw członkowskich oraz w zdolności instytucji unijnych do wydajnego funkcjonowania mimo większej liczby państw członkowskich, zgodnie z zaleceniami Rady Europejskiej z Kopenhagi.

| 4. | Przypomina, że rozszerzając się, UE musi umieć zachować własną zdolność do działania i podejmowania decyzji, by realizować skutecznie wspólną politykę. Musi zatem uzależnić swą politykę rozszerzenia od zdolności zachowania specyficznej struktury instytucjonalnej, finansowej i politycznej, która nie powinna zostać osłabiona z powodu rozszerzenia, a jej początkowe znaczenie i cel nie powinny zostać wypaczone. |
| --- | --- |

4.

Przypomina, że rozszerzając się, UE musi umieć zachować własną zdolność do działania i podejmowania decyzji, by realizować skutecznie wspólną politykę. Musi zatem uzależnić swą politykę rozszerzenia od zdolności zachowania specyficznej struktury instytucjonalnej, finansowej i politycznej, która nie powinna zostać osłabiona z powodu rozszerzenia, a jej początkowe znaczenie i cel nie powinny zostać wypaczone.

| 5. | Uważa, że rozszerzenie UE oznacza przede wszystkim podzielanie wspólnego projektu politycznego, opartego na wartościach i zasadach, a nie tylko na wspólnych instytucjach i polityce, dlatego „zdolność do przyjmowania nowych państw” powinna być uważana za instrument mający chronić takie zasady i wartości, politykę UE i działanie jej instytucji wspólnotowych. Aby wspólny projekt polityczny nie rozmył się, należy umacniać go poprzez kolejne rozszerzenia. |
| --- | --- |

5.

Uważa, że rozszerzenie UE oznacza przede wszystkim podzielanie wspólnego projektu politycznego, opartego na wartościach i zasadach, a nie tylko na wspólnych instytucjach i polityce, dlatego „zdolność do przyjmowania nowych państw” powinna być uważana za instrument mający chronić takie zasady i wartości, politykę UE i działanie jej instytucji wspólnotowych. Aby wspólny projekt polityczny nie rozmył się, należy umacniać go poprzez kolejne rozszerzenia.

| 6. | Uważa, że obecna debata na temat „zdolności do przyjmowania nowych państw” jest spóźniona, jako że naprawdę powinna była odbyć się podczas negocjacji Agendy 2000, a następnie przed każdym kolejnym rozszerzeniem oraz w czasie negocjacji perspektyw finansowych na okres 2007-2013. |
| --- | --- |

6.

Uważa, że obecna debata na temat „zdolności do przyjmowania nowych państw” jest spóźniona, jako że naprawdę powinna była odbyć się podczas negocjacji Agendy 2000, a następnie przed każdym kolejnym rozszerzeniem oraz w czasie negocjacji perspektyw finansowych na okres 2007-2013.

| 7. | Zauważa brak równowagi w dokumencie Komisji w odniesieniu do debaty na temat „zdolności integracyjnej”, przedstawionej jako kwestia, za którą odpowiedzialność ponoszą raczej państwa kandydujące niż sama UE. |
| --- | --- |

7.

Zauważa brak równowagi w dokumencie Komisji w odniesieniu do debaty na temat „zdolności integracyjnej”, przedstawionej jako kwestia, za którą odpowiedzialność ponoszą raczej państwa kandydujące niż sama UE.

| 8. | Podkreśla, że w każdym procesie rozszerzenia, który z trudem mógłby się odbyć na podstawie istniejących traktatów, a zwłaszcza bez modyfikacji traktatu z Nicei, i na podstawie niezmienionych perspektyw finansowych, należy wymagać wkładu każdej instytucji oraz organu europejskiego do oceny ewentualnych zmian (na przykład w zakresie reguł rynku wewnętrznego, budżetu i finansów UE, a także jej działania instytucjonalnego), bo jest to niezbędne do odniesienia sukcesu. Władze lokalne i regionalne oraz parlamenty krajowe i społeczeństwo obywatelskie mają do odegrania ważną rolę w tej ocenie, zwłaszcza jeśli chodzi o „poczucie wspólnoty społecznej” (zdolność społeczeństwa do przyjęcia nowych obywateli europejskich, którzy podzielają te same wartości i tworzą wspólną tożsamość oraz wspólne obywatelstwo, skierowane na urzeczywistnianie coraz głębszej jedności między obywatelami Europy). |
| --- | --- |

8.

Podkreśla, że w każdym procesie rozszerzenia, który z trudem mógłby się odbyć na podstawie istniejących traktatów, a zwłaszcza bez modyfikacji traktatu z Nicei, i na podstawie niezmienionych perspektyw finansowych, należy wymagać wkładu każdej instytucji oraz organu europejskiego do oceny ewentualnych zmian (na przykład w zakresie reguł rynku wewnętrznego, budżetu i finansów UE, a także jej działania instytucjonalnego), bo jest to niezbędne do odniesienia sukcesu. Władze lokalne i regionalne oraz parlamenty krajowe i społeczeństwo obywatelskie mają do odegrania ważną rolę w tej ocenie, zwłaszcza jeśli chodzi o „poczucie wspólnoty społecznej” (zdolność społeczeństwa do przyjęcia nowych obywateli europejskich, którzy podzielają te same wartości i tworzą wspólną tożsamość oraz wspólne obywatelstwo, skierowane na urzeczywistnianie coraz głębszej jedności między obywatelami Europy).

| 9. | Uważa, że UE powinna być w stanie ocenić, podczas negocjacji z krajem kandydującym, czy „zdolność integracyjna” jest respektowana, czy nie, równolegle z oceną kryteriów kopenhaskich wobec każdego z państw kandydujących. Podziela zatem krytykę Parlamentu Europejskiego, który uznał odpowiedź Komisji za niezadowalającą, gdyż nie wchodzi ona w szczegóły obecnych negocjacji z punktu widzenia „zdolności integracyjnej” i nie przedstawia zasad, na których powinno się opierać tego rodzaju pojęcie. |
| --- | --- |

9.

Uważa, że UE powinna być w stanie ocenić, podczas negocjacji z krajem kandydującym, czy „zdolność integracyjna” jest respektowana, czy nie, równolegle z oceną kryteriów kopenhaskich wobec każdego z państw kandydujących. Podziela zatem krytykę Parlamentu Europejskiego, który uznał odpowiedź Komisji za niezadowalającą, gdyż nie wchodzi ona w szczegóły obecnych negocjacji z punktu widzenia „zdolności integracyjnej” i nie przedstawia zasad, na których powinno się opierać tego rodzaju pojęcie.

| 10. | Oczekuje się, że Komisja przeanalizuje, na etapie poprzedzającym następne rozszerzenia, wpływ rozszerzenia na obszary polityki, których ono dotyczy, i ich finansowanie, jak również na strukturę instytucjonalną Unii. Zadanie to powinno również obejmować analizę różnych procesów reform trwających w państwach kandydujących, zwłaszcza jeśli chodzi o zwiększony udział obywateli w owym procesie przystąpienia, a także o decentralizację administracyjną. |
| --- | --- |

10.

Oczekuje się, że Komisja przeanalizuje, na etapie poprzedzającym następne rozszerzenia, wpływ rozszerzenia na obszary polityki, których ono dotyczy, i ich finansowanie, jak również na strukturę instytucjonalną Unii. Zadanie to powinno również obejmować analizę różnych procesów reform trwających w państwach kandydujących, zwłaszcza jeśli chodzi o zwiększony udział obywateli w owym procesie przystąpienia, a także o decentralizację administracyjną.

| 11. | Sugeruje, by instytucje wspierały działania pozwalające obywatelom i ich stowarzyszeniom na publiczne wyrażanie i wymianę opinii na temat procesu integracji. |
| --- | --- |

11.

Sugeruje, by instytucje wspierały działania pozwalające obywatelom i ich stowarzyszeniom na publiczne wyrażanie i wymianę opinii na temat procesu integracji.

| 12. | W tym kontekście uważa za niezbędne szczegółowe przeanalizowanie przyszłości polityki spójności i podkreśla celowość przeprowadzenia symulacji w zależności od różnych możliwych scenariuszy rozszerzenia. Takie ćwiczenie „zdolności integracyjnej” jednej z ważniejszych polityk Unii, tak gospodarczo, jak i społecznie, a także ze względu na widoczność jej europejskiej wartości dodanej dla obywateli powinno odbyć się we współpracy z Komitetem Regionów. |
| --- | --- |

12.

W tym kontekście uważa za niezbędne szczegółowe przeanalizowanie przyszłości polityki spójności i podkreśla celowość przeprowadzenia symulacji w zależności od różnych możliwych scenariuszy rozszerzenia. Takie ćwiczenie „zdolności integracyjnej” jednej z ważniejszych polityk Unii, tak gospodarczo, jak i społecznie, a także ze względu na widoczność jej europejskiej wartości dodanej dla obywateli powinno odbyć się we współpracy z Komitetem Regionów.

| 13. | Z drugiej strony jest świadom trudności pomiaru „zdolności integracyjnej”, która z natury nie jest statyczna, ponieważ składają się na nią środki przeznaczone przez Unię na osiąganie celów, które także potencjalnie ulegają zmianom na przestrzeni lat. Stąd też wnosi o jaśniejszą definicję zdolności integracyjnej oraz sposobów jej pomiaru. |
| --- | --- |

13.

Z drugiej strony jest świadom trudności pomiaru „zdolności integracyjnej”, która z natury nie jest statyczna, ponieważ składają się na nią środki przeznaczone przez Unię na osiąganie celów, które także potencjalnie ulegają zmianom na przestrzeni lat. Stąd też wnosi o jaśniejszą definicję zdolności integracyjnej oraz sposobów jej pomiaru.

| 14. | Podkreśla, że władze lokalne i regionalne powinny być bezpośrednio zaangażowane w ocenę wpływu poszczególnych polityk europejskich, które ich dotyczą, jeśli ulegają one zmianom w wyniku rozszerzenia. Jest to zwłaszcza ważne dla regionów sąsiadujących z państwami kandydującymi. |
| --- | --- |

14.

Podkreśla, że władze lokalne i regionalne powinny być bezpośrednio zaangażowane w ocenę wpływu poszczególnych polityk europejskich, które ich dotyczą, jeśli ulegają one zmianom w wyniku rozszerzenia. Jest to zwłaszcza ważne dla regionów sąsiadujących z państwami kandydującymi.

| 15. | Popiera wniosek Parlamentu Europejskiego o możliwość wyrażenia swojej własnej „zgody” nie tylko na zakończenie negocjacji, ale również jeszcze przed ich otwarciem. |
| --- | --- |

15.

Popiera wniosek Parlamentu Europejskiego o możliwość wyrażenia swojej własnej „zgody” nie tylko na zakończenie negocjacji, ale również jeszcze przed ich otwarciem.

| 16. | Przypomina swą decyzję o utworzeniu grup roboczych (ds. Bałkanów Zachodnich, Chorwacji i Turcji), rozumianych jako pełnowartościowy instrument pomocy władzom lokalnym i regionalnym państw kandydujących w ich wysiłkach zmierzających do capacity building (budowania zdolności), aby rozwinąć konieczny dialog polityczny UE z państwami kandydującymi. Wyraża również życzenie, by przemieniły się we wspólne komitety konsultacyjne, tam gdzie przewidziane jest to w różnych umowach o stowarzyszeniu, i stały się rzecznikami władz lokalnych i regionalnych państw kandydujących podczas całej fazy negocjacyjnej. |
| --- | --- |

16.

Przypomina swą decyzję o utworzeniu grup roboczych (ds. Bałkanów Zachodnich, Chorwacji i Turcji), rozumianych jako pełnowartościowy instrument pomocy władzom lokalnym i regionalnym państw kandydujących w ich wysiłkach zmierzających do capacity building (budowania zdolności), aby rozwinąć konieczny dialog polityczny UE z państwami kandydującymi. Wyraża również życzenie, by przemieniły się we wspólne komitety konsultacyjne, tam gdzie przewidziane jest to w różnych umowach o stowarzyszeniu, i stały się rzecznikami władz lokalnych i regionalnych państw kandydujących podczas całej fazy negocjacyjnej.

| 17. | Podkreśla, że refleksja nad „zdolnością integracyjną” powinna również spowodować dojrzewanie alternatywnych ścieżek działania w razie nierozszerzenia na dany kraj kandydujący lub na inne kraje, które ubiegały się o członkostwo, lecz ich kandydatura została odrzucona, jak na przykład wzmocnienie europejskiej polityki sąsiedztwa (EPS) lub wprowadzenie logiki funkcjonalnej (np. wolna wymiana lub współpraca terytorialna) zdolnej doprowadzić do powstania zróżnicowanych form integracji i/lub uprzywilejowanego partnerstwa. |
| --- | --- |

17.

Podkreśla, że refleksja nad „zdolnością integracyjną” powinna również spowodować dojrzewanie alternatywnych ścieżek działania w razie nierozszerzenia na dany kraj kandydujący lub na inne kraje, które ubiegały się o członkostwo, lecz ich kandydatura została odrzucona, jak na przykład wzmocnienie europejskiej polityki sąsiedztwa (EPS) lub wprowadzenie logiki funkcjonalnej (np. wolna wymiana lub współpraca terytorialna) zdolnej doprowadzić do powstania zróżnicowanych form integracji i/lub uprzywilejowanego partnerstwa.

Reforma instytucjonalna i finansowa

| 18. | Zgadza się z wnioskami Rady Europejskiej z grudnia 2006 r. i podkreśla ze swojej strony potrzebę rozwiązania kwestii instytucjonalnych, zanim nastąpi jakiekolwiek kolejne rozszerzenie, i przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2009 r. Powtarza swój apel o znalezienie w procesie reform właściwej formuły nakierowanej na zapewnienie prawidłowego działania procedur decyzyjnych UE i na wzmocnienie uczestnictwa obywateli oraz władz lokalnych i regionalnych w europejskim procesie legislacyjnym, uznając potencjał wielopoziomowego sprawowania rządów w rozszerzonej Europie. |
| --- | --- |

18.

Zgadza się z wnioskami Rady Europejskiej z grudnia 2006 r. i podkreśla ze swojej strony potrzebę rozwiązania kwestii instytucjonalnych, zanim nastąpi jakiekolwiek kolejne rozszerzenie, i przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2009 r. Powtarza swój apel o znalezienie w procesie reform właściwej formuły nakierowanej na zapewnienie prawidłowego działania procedur decyzyjnych UE i na wzmocnienie uczestnictwa obywateli oraz władz lokalnych i regionalnych w europejskim procesie legislacyjnym, uznając potencjał wielopoziomowego sprawowania rządów w rozszerzonej Europie.

| 19. | Uważa ponadto za konstruktywne włączenie Komitetu Regionów do reformy systemu finansowania UE, która powinna zostać przeprowadzona jednocześnie z reformą instytucjonalną i nie może być prowadzona w oderwaniu od polityki rozszerzenia. Przypomina przy tej okazji swe przekonanie o niemożności osiągnięcia większej Europy mniejszym nakładem środków, a także o tym, że dla przyszłej struktury finansowej szczególnie istotne jest skoncentrowanie środków na obszarach wnoszących europejską wartość dodaną. |
| --- | --- |

19.

Uważa ponadto za konstruktywne włączenie Komitetu Regionów do reformy systemu finansowania UE, która powinna zostać przeprowadzona jednocześnie z reformą instytucjonalną i nie może być prowadzona w oderwaniu od polityki rozszerzenia. Przypomina przy tej okazji swe przekonanie o niemożności osiągnięcia większej Europy mniejszym nakładem środków, a także o tym, że dla przyszłej struktury finansowej szczególnie istotne jest skoncentrowanie środków na obszarach wnoszących europejską wartość dodaną.

Przejrzystość i komunikacja dla pozyskania poparcia opinii publicznej

| 20. | Z zadowoleniem przyjmuje propozycje Komisji odnoszące się do przejrzystości negocjacji akcesyjnych z państwami kandydującymi, aby umocnić umocowanie demokratyczne procesu rozszerzenia i zmniejszyć rozbieżność między obywatelami i ich przywódcami politycznymi zaangażowanymi w dokonywanie wyborów związanych z przystąpieniem i rozszerzeniem. Uważa też za słuszne — dla osiągnięcia tego samego celu oraz lepszej jakości negocjacji — aktywne włączenie w różne fazy procesu akcesyjnego społeczeństwa obywatelskiego, władz lokalnych i regionalnych państw kandydujących oraz Komitetu Regionów podczas procesu screeningu rozdziałów odnoszących się do polityki spójności i do decentralizacji. |
| --- | --- |

20.

Z zadowoleniem przyjmuje propozycje Komisji odnoszące się do przejrzystości negocjacji akcesyjnych z państwami kandydującymi, aby umocnić umocowanie demokratyczne procesu rozszerzenia i zmniejszyć rozbieżność między obywatelami i ich przywódcami politycznymi zaangażowanymi w dokonywanie wyborów związanych z przystąpieniem i rozszerzeniem. Uważa też za słuszne — dla osiągnięcia tego samego celu oraz lepszej jakości negocjacji — aktywne włączenie w różne fazy procesu akcesyjnego społeczeństwa obywatelskiego, władz lokalnych i regionalnych państw kandydujących oraz Komitetu Regionów podczas procesu screeningu rozdziałów odnoszących się do polityki spójności i do decentralizacji.

| 21. | Podkreśla, że zgodnie ze swoim podejściem opartym na przejrzystości i otwartości wobec obywateli Komisja powinna opublikować swój roczny raport na temat państw kandydujących i państw będących potencjalnymi kandydatami do UE w językach tych krajów w celu poprawy jakości procesu przystępowania do UE i umożliwienia udziału obywateli w dyskusji ogólnokrajowej na ten temat. |
| --- | --- |

21.

Podkreśla, że zgodnie ze swoim podejściem opartym na przejrzystości i otwartości wobec obywateli Komisja powinna opublikować swój roczny raport na temat państw kandydujących i państw będących potencjalnymi kandydatami do UE w językach tych krajów w celu poprawy jakości procesu przystępowania do UE i umożliwienia udziału obywateli w dyskusji ogólnokrajowej na ten temat.

| 22. | Podkreśla ponadto, że proces przystąpienia w obecnej postaci jest raczej narzucony odgórnie, a nie jest przedmiotem kontroli demokratycznej parlamentu krajowego czy władz lokalnych i regionalnych państw kandydujących w całym procesie przystąpienia oraz nie angażuje bezpośrednio obywateli, partii politycznych, społeczeństwa obywatelskiego czy władz lokalnych i regionalnych. Taka rzeczywistość sprawiła, że:






  a) | przyspieszenie narzucone przez modernizację i demokratyzację państw kandydujących nie zawsze szło w parze z poparciem ze strony obywateli; |
| --- | --- | --- |

22.

Podkreśla ponadto, że proces przystąpienia w obecnej postaci jest raczej narzucony odgórnie, a nie jest przedmiotem kontroli demokratycznej parlamentu krajowego czy władz lokalnych i regionalnych państw kandydujących w całym procesie przystąpienia oraz nie angażuje bezpośrednio obywateli, partii politycznych, społeczeństwa obywatelskiego czy władz lokalnych i regionalnych. Taka rzeczywistość sprawiła, że:

a)

przyspieszenie narzucone przez modernizację i demokratyzację państw kandydujących nie zawsze szło w parze z poparciem ze strony obywateli;

| b) | zmiany takie nie zawsze szły w parze z procesem decentralizacji administracji, który odgrywa jednakże rolę katalizatora czy to wobec demokratyzacji, czy wobec poparcia; |
| --- | --- |

b)

zmiany takie nie zawsze szły w parze z procesem decentralizacji administracji, który odgrywa jednakże rolę katalizatora czy to wobec demokratyzacji, czy wobec poparcia;

| c) | reformy wewnętrzne, polityczne i społeczne narzucone przez politykę rozszerzenia dotyczące struktur administracyjnych, zarówno krajowych jak i lokalnych lub regionalnych, wykazujących pewne słabości, powinny korzystać z wiedzy innych administracji europejskich oraz respektować zasady różnorodności i pomocniczości. |
| --- | --- |

c)

reformy wewnętrzne, polityczne i społeczne narzucone przez politykę rozszerzenia dotyczące struktur administracyjnych, zarówno krajowych jak i lokalnych lub regionalnych, wykazujących pewne słabości, powinny korzystać z wiedzy innych administracji europejskich oraz respektować zasady różnorodności i pomocniczości.

| 23. | Uważa zatem, że należy zaproponować bardziej zaangażowane podejście, realizowane między innymi poprzez takie narzędzie, jakim jest partnerstwo między miastami, które już wykazało swoje znaczenie dla wzajemnego poznawania się obywateli i wspomagania administracji państw kandydujących w walce z korupcją w administracji publicznej oraz dla zachęcania rządów lokalnych, regionalnych i krajowych do przeprowadzenia niezbędnych reform w administracji i sądownictwie. |
| --- | --- |

23.

Uważa zatem, że należy zaproponować bardziej zaangażowane podejście, realizowane między innymi poprzez takie narzędzie, jakim jest partnerstwo między miastami, które już wykazało swoje znaczenie dla wzajemnego poznawania się obywateli i wspomagania administracji państw kandydujących w walce z korupcją w administracji publicznej oraz dla zachęcania rządów lokalnych, regionalnych i krajowych do przeprowadzenia niezbędnych reform w administracji i sądownictwie.

| 24. | Zgadza się z podejściem podkreślonym przez Parlament Europejski i Komisję w sprawie roli odgrywanej przez władze lokalne i regionalne w komunikacji — polityce, która powinna w większym stopniu mieć charakter zdecentralizowany i otwarty na wkład społeczeństwa obywatelskiego w celu pozyskania akceptacji opinii publicznej, zarówno w państwach członkowskich, jak i w państwach kandydujących, oraz powinna wzmacniać przejrzystość i odpowiedzialność w procesie rozszerzenia, tak by w jak największym stopniu wzbudzić zaangażowanie w ten proces. Przyjmuje więc propozycje Komisji, ale jednocześnie uważa, że Komisja nie powinna zrzekać się swej odpowiedzialności politycznej wobec polityki komunikacji dotyczącej rozszerzenia. Dlatego też Komitet zachęca Komisję do promowania wśród władz lokalnych i regionalnych środków niezbędnych do uwieńczenia sukcesem tego wspólnego wysiłku. |
| --- | --- |

24.

Zgadza się z podejściem podkreślonym przez Parlament Europejski i Komisję w sprawie roli odgrywanej przez władze lokalne i regionalne w komunikacji — polityce, która powinna w większym stopniu mieć charakter zdecentralizowany i otwarty na wkład społeczeństwa obywatelskiego w celu pozyskania akceptacji opinii publicznej, zarówno w państwach członkowskich, jak i w państwach kandydujących, oraz powinna wzmacniać przejrzystość i odpowiedzialność w procesie rozszerzenia, tak by w jak największym stopniu wzbudzić zaangażowanie w ten proces. Przyjmuje więc propozycje Komisji, ale jednocześnie uważa, że Komisja nie powinna zrzekać się swej odpowiedzialności politycznej wobec polityki komunikacji dotyczącej rozszerzenia. Dlatego też Komitet zachęca Komisję do promowania wśród władz lokalnych i regionalnych środków niezbędnych do uwieńczenia sukcesem tego wspólnego wysiłku.

| 25. | Nakłania władze budżetowe UE do finansowego wkładu w wysiłek, który podejmują władze lokalne i regionalne państw członkowskich UE, poprzez udostępnienie środków na organizację kampanii informacyjnych na temat rozszerzenia na poziomie lokalnym i regionalnym, a także wspieranie administracji lokalnych i regionalnych państw członkowskich i państw kandydujących w przekazywaniu europejskich treści. |
| --- | --- |

25.

Nakłania władze budżetowe UE do finansowego wkładu w wysiłek, który podejmują władze lokalne i regionalne państw członkowskich UE, poprzez udostępnienie środków na organizację kampanii informacyjnych na temat rozszerzenia na poziomie lokalnym i regionalnym, a także wspieranie administracji lokalnych i regionalnych państw członkowskich i państw kandydujących w przekazywaniu europejskich treści.

Bruksela, 6 czerwca 2007 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Michel DELEBARRE

II.   Procedura

| Tytuł | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady — Strategia rozszerzenia i najważniejsze wyzwania w okresie 2006-2007, wraz ze sprawozdaniem specjalnym na temat zdolności UE do przyjmowania nowych państw |
| --- | --- |
| Sygnatura | COM(2006) 649 wersja ostateczna |
| Podstawa prawna | Art. 265, ust. 1 TWE |
| Tryb postępowania | |
| Data wniosku Komisji | 8.11.2006 |
| Data decyzji Prezydium | 25.4.2006 |
| Komisja odpowiedzialna | Komisja Stosunków Zewnętrznych i Współpracy Zdecentralizowanej (RELEX) |
| Sprawozdawca | Isidoro Gottardo (IT/EPP), radny Sacile (PN) |
| Notatka analityczna | 7.12.2006 |
| Posiedzenie komisji | 25.1.2007 |
| Data przyjęcia przez komisję | 29.3.2007 |
| Wynik głosowania komisji | Opinia przyjęta większością głosów |
| Data przyjęcia na sesji plenarnej | 6.6.2007 |
| Wcześniejsze opinie Komitetu | CdR 115/2006 fin
   (1), opinia w sprawie komunikatu Komisji „Bałkany Zachodnie na drodze do UE: umacnianie stabilności i dobrobytu”; COM (2006) 27 wersja ostateczna; sprawozdawca: Franz Schausberger (AT/PPE); przyjęta na sesji plenarnej KR-u 11.10.2006

  CdR 50/2006 fin
   (2), opinia w sprawie Komunikatu Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Dialog na temat społeczeństwa obywatelskiego między UE i krajami kandydującymi”, COM (2005) 290 końcowy; sprawozdawca Isidoro Gottardo (IT/PPE); przyjęta na sesji plenarnej KR-u 27.04.2006

  CdR 499/2004 fin
   (3), opinia w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zasad, priorytetów i warunków partnerstwa europejskiego z Chorwacją, COM(2004) 275 wersja ostateczna; sprawozdawca Isidoro Gottardo (IT/PPE); przyjęta na sesji plenarnej KR-u 13.10.2005

  CdR 495/2004 fin
   (4), opinia w sprawie zalecenia Komisji Europejskiej w sprawie postępów Turcji na drodze do członkostwa w UE, COM (2004) 656 wersja ostateczna; sprawozdawca Helene Lund (DK/PES); przyjęta na sesji plenarnej KR-u 6.7.2005 |

Tytuł

Tytuł

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady — Strategia rozszerzenia i najważniejsze wyzwania w okresie 2006-2007, wraz ze sprawozdaniem specjalnym na temat zdolności UE do przyjmowania nowych państw

Sygnatura

Sygnatura

COM(2006) 649 wersja ostateczna

Podstawa prawna

Podstawa prawna

Art. 265, ust. 1 TWE

Tryb postępowania

Tryb postępowania

Data wniosku Komisji

Data wniosku Komisji

8.11.2006

Data decyzji Prezydium

Data decyzji Prezydium

25.4.2006

Komisja odpowiedzialna

Komisja odpowiedzialna

Komisja Stosunków Zewnętrznych i Współpracy Zdecentralizowanej (RELEX)

Sprawozdawca

Sprawozdawca

Isidoro Gottardo (IT/EPP), radny Sacile (PN)

Isidoro Gottardo (IT/EPP)

Notatka analityczna

Notatka analityczna

7.12.2006

Posiedzenie komisji

Posiedzenie komisji

25.1.2007

Data przyjęcia przez komisję

Data przyjęcia przez komisję

29.3.2007

Wynik głosowania komisji

Wynik głosowania komisji

Opinia przyjęta większością głosów

Opinia przyjęta większością głosów

Data przyjęcia na sesji plenarnej

Data przyjęcia na sesji plenarnej

6.6.2007

Wcześniejsze opinie Komitetu

Wcześniejsze opinie Komitetu

CdR 115/2006 fin
   (1), opinia w sprawie komunikatu Komisji „Bałkany Zachodnie na drodze do UE: umacnianie stabilności i dobrobytu”; COM (2006) 27 wersja ostateczna; sprawozdawca: Franz Schausberger (AT/PPE); przyjęta na sesji plenarnej KR-u 11.10.2006

CdR 115/2006 fin

1

Franz Schausberger

CdR 50/2006 fin
   (2), opinia w sprawie Komunikatu Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Dialog na temat społeczeństwa obywatelskiego między UE i krajami kandydującymi”, COM (2005) 290 końcowy; sprawozdawca Isidoro Gottardo (IT/PPE); przyjęta na sesji plenarnej KR-u 27.04.2006

CdR 50/2006 fin

2

Isidoro Gottardo

CdR 499/2004 fin
   (3), opinia w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zasad, priorytetów i warunków partnerstwa europejskiego z Chorwacją, COM(2004) 275 wersja ostateczna; sprawozdawca Isidoro Gottardo (IT/PPE); przyjęta na sesji plenarnej KR-u 13.10.2005

CdR 499/2004 fin

3

Isidoro Gottardo

CdR 495/2004 fin
   (4), opinia w sprawie zalecenia Komisji Europejskiej w sprawie postępów Turcji na drodze do członkostwa w UE, COM (2004) 656 wersja ostateczna; sprawozdawca Helene Lund (DK/PES); przyjęta na sesji plenarnej KR-u 6.7.2005

CdR 495/2004 fin

4

Helene Lund

---

(1)  Dz.U. C 51 z 6.3.2007, s. 16.

1

(2)  Dz.U. C 206 z 29.8.2006, s. 23.

2

(3)  Dz.U. C 81 z 4.4.2006, s. 42.

3

(4)  Dz.U. C 31 z 7.2.2006, s. 11.

4

---

| 24.8.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/12 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/12

---

Opinia Komitetu Regionów „Pakiet rozszerzenia 2006 — Kraje kandydujące”

(2007/C 197/03)

KOMITET REGIONÓW

Przypomina, że rozszerzenie jest sukcesem Unii Europejskiej i ogólnie Europy.

| — | Podkreśla znaczenie perspektywy regionalnej i lokalnej dla procesu rozszerzenia i zapewnienia stabilności wewnętrznej. Demokracja na poziomie obywateli odgrywa w tym wypadku istotną rolę. |
| --- | --- |

—

Podkreśla znaczenie perspektywy regionalnej i lokalnej dla procesu rozszerzenia i zapewnienia stabilności wewnętrznej. Demokracja na poziomie obywateli odgrywa w tym wypadku istotną rolę.

| — | Podkreśla znaczenie dalszego wypełniania kryteriów politycznych z Kopenhagi ze szczególnym uwzględnieniem konieczności zwiększenia swobody wypowiedzi, swobody wyznania, praw kobiet, mniejszości i związków zawodowych oraz konieczności dalszego rozwoju ram instytucjonalnych dla praw człowieka. |
| --- | --- |

—

Podkreśla znaczenie dalszego wypełniania kryteriów politycznych z Kopenhagi ze szczególnym uwzględnieniem konieczności zwiększenia swobody wypowiedzi, swobody wyznania, praw kobiet, mniejszości i związków zawodowych oraz konieczności dalszego rozwoju ram instytucjonalnych dla praw człowieka.

| — | Podkreśla, że polityczne kontynuowanie procesu rozszerzenia na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym stanowi poważne wyzwanie, zważywszy na znaczenie tej kwestii dla przyszłości Unii Europejskiej. Dlatego też Komitet zdecydował się utworzyć grupę roboczą ds. Chorwacji oraz grupę roboczą ds. Turcji, które mają za zadanie krzewienie dialogu ze wszystkimi zainteresowanymi podmiotami w celu określenia swoich postaw politycznych. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że polityczne kontynuowanie procesu rozszerzenia na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym stanowi poważne wyzwanie, zważywszy na znaczenie tej kwestii dla przyszłości Unii Europejskiej. Dlatego też Komitet zdecydował się utworzyć grupę roboczą ds. Chorwacji oraz grupę roboczą ds. Turcji, które mają za zadanie krzewienie dialogu ze wszystkimi zainteresowanymi podmiotami w celu określenia swoich postaw politycznych.

| — | Z zadowoleniem przyjmuje poczynione przez Chorwację postępy w sferze gospodarczej i politycznej oraz w dziedzinie wspólnotowego dorobku prawnego (acquis), jak również postępy we wdrażaniu układu o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz dalsze wypełnianiu przez władze Chorwacji kopenhaskich kryteriów politycznych. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje poczynione przez Chorwację postępy w sferze gospodarczej i politycznej oraz w dziedzinie wspólnotowego dorobku prawnego (acquis), jak również postępy we wdrażaniu układu o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz dalsze wypełnianiu przez władze Chorwacji kopenhaskich kryteriów politycznych.

| — | Z zadowoleniem przyjmuje znaczące reformy wprowadzone przez Turcję, lecz w dalszym ciągu wyraża zaniepokojenie zmniejszeniem tempa zmian. Przypomina również, że powołanie wspólnego komitetu konsultacyjnego (WKK) z Turcją pozostaje politycznym celem Komitetu. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje znaczące reformy wprowadzone przez Turcję, lecz w dalszym ciągu wyraża zaniepokojenie zmniejszeniem tempa zmian. Przypomina również, że powołanie wspólnego komitetu konsultacyjnego (WKK) z Turcją pozostaje politycznym celem Komitetu.

| — | Z zadowoleniem przyjmuje nieustanne postępy reform i fakt, że Była Jugosłowiańska Republika Macedonii jest na dobrej drodze do spełnienia kopenhaskich kryteriów politycznych, lecz odnotowuje wolniejsze tempo reform w roku 2006. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje nieustanne postępy reform i fakt, że Była Jugosłowiańska Republika Macedonii jest na dobrej drodze do spełnienia kopenhaskich kryteriów politycznych, lecz odnotowuje wolniejsze tempo reform w roku 2006.

I.   Zalecenia polityczne

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady — Strategia rozszerzenia i najważniejsze wyzwania w okresie 2006-2007 wraz ze sprawozdaniem specjalnym dotyczącym zdolności UE do przyjmowania nowych państw

COM(2006) 649 wersja ostateczna

KOMITET REGIONÓW

Zalecenia o charakterze ogólnym

| 1. | Przypomina, że kolejne fale rozszerzenia były od początku kluczową częścią projektu integracji europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Przypomina, że kolejne fale rozszerzenia były od początku kluczową częścią projektu integracji europejskiej.

| 2. | Docenia istotne znaczenie procesu rozszerzenia dla stabilnego i demokratycznego rozwoju krajów przystępujących do UE, jak również dla stabilności obszaru Europy i bezpieczeństwa Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.

Docenia istotne znaczenie procesu rozszerzenia dla stabilnego i demokratycznego rozwoju krajów przystępujących do UE, jak również dla stabilności obszaru Europy i bezpieczeństwa Unii Europejskiej.

| 3. | Przypomina, że rozszerzenie jest sukcesem Unii Europejskiej i ogólnie Europy — pomogło przezwyciężyć podział Europy oraz przyczyniło się do pokoju i stabilności na całym kontynencie. |
| --- | --- |

3.

Przypomina, że rozszerzenie jest sukcesem Unii Europejskiej i ogólnie Europy — pomogło przezwyciężyć podział Europy oraz przyczyniło się do pokoju i stabilności na całym kontynencie.

| 4. | Podkreśla znaczenie perspektywy regionalnej i lokalnej dla procesu rozszerzenia i uznaje dużą wagę działań podejmowanych na szczeblu regionalnym i lokalnym dla zapewnienia stabilności wewnętrznej. Demokracja na poziomie obywateli odgrywa w tym wypadku istotną rolę. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla znaczenie perspektywy regionalnej i lokalnej dla procesu rozszerzenia i uznaje dużą wagę działań podejmowanych na szczeblu regionalnym i lokalnym dla zapewnienia stabilności wewnętrznej. Demokracja na poziomie obywateli odgrywa w tym wypadku istotną rolę.

| 5. | Podkreśla, że każdy kraj dążący do członkostwa w Unii Europejskiej musi być oceniany indywidualnie według tego, w jakim stopniu udało mu się spełnić rygorystyczne kryteria członkostwa. |
| --- | --- |

5.

Podkreśla, że każdy kraj dążący do członkostwa w Unii Europejskiej musi być oceniany indywidualnie według tego, w jakim stopniu udało mu się spełnić rygorystyczne kryteria członkostwa.

| 6. | Zaznacza, że dobre sprawowanie rządów na szczeblu europejskim, oparte na zasadach pomocniczości i proporcjonalności, może zostać osiągnięte dzięki decentralizacji, bez narzucania jednolitego wzorca. |
| --- | --- |

6.

Zaznacza, że dobre sprawowanie rządów na szczeblu europejskim, oparte na zasadach pomocniczości i proporcjonalności, może zostać osiągnięte dzięki decentralizacji, bez narzucania jednolitego wzorca.

| 7. | Zwraca uwagę, że równomierne przekazanie kompetencji i zasobów finansowych władzom niższego szczebla jest niezbędne dla wprowadzenia rzeczywistej demokracji lokalnej i regionalnej. |
| --- | --- |

7.

Zwraca uwagę, że równomierne przekazanie kompetencji i zasobów finansowych władzom niższego szczebla jest niezbędne dla wprowadzenia rzeczywistej demokracji lokalnej i regionalnej.

| 8. | Wzywa do podjęcia wysiłków na rzecz współpracy oraz wymiany doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań zdobytych w ramach przedakcesyjnej polityki realizowanej przez władze lokalne i regionalne w państwach członkowskich UE i krajach kandydujących. |
| --- | --- |

8.

Wzywa do podjęcia wysiłków na rzecz współpracy oraz wymiany doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań zdobytych w ramach przedakcesyjnej polityki realizowanej przez władze lokalne i regionalne w państwach członkowskich UE i krajach kandydujących.

Chorwacja

| 9. | Z zadowoleniem przyjmuje postępy w sferze gospodarczej i politycznej oraz w dziedzinie wspólnotowego dorobku prawnego (acquis), jak również postępy we wdrażaniu układu o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz dalsze wypełnianie kopenhaskich kryteriów politycznych. |
| --- | --- |

9.

Z zadowoleniem przyjmuje postępy w sferze gospodarczej i politycznej oraz w dziedzinie wspólnotowego dorobku prawnego (acquis), jak również postępy we wdrażaniu układu o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz dalsze wypełnianie kopenhaskich kryteriów politycznych.

| 10. | Podkreśla, że polityczne kontynuowanie procesu rozszerzenia na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym stanowi poważne wyzwanie, zważywszy na znaczenie tej kwestii dla przyszłości Unii Europejskiej. Dlatego też Komitet zdecydował się utworzyć grupę roboczą ds. Chorwacji, która ma za zadanie krzewienie dialogu ze wszystkimi zainteresowanymi podmiotami w celu określenia swoich postaw politycznych. |
| --- | --- |

10.

Podkreśla, że polityczne kontynuowanie procesu rozszerzenia na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym stanowi poważne wyzwanie, zważywszy na znaczenie tej kwestii dla przyszłości Unii Europejskiej. Dlatego też Komitet zdecydował się utworzyć grupę roboczą ds. Chorwacji, która ma za zadanie krzewienie dialogu ze wszystkimi zainteresowanymi podmiotami w celu określenia swoich postaw politycznych.

| 11. | Podkreśla, że przy pomocy tejże grupy roboczej zamierza wspierać stały dialog z politycznymi przedstawicielami w Chorwacji. Ponadto będzie stymulować i wspomagać organizowanie kampanii informacyjno-komunikacyjnych dotyczących procesu rozszerzenia w miastach i regionach w Unii Europejskiej i w Chorwacji. |
| --- | --- |

11.

Podkreśla, że przy pomocy tejże grupy roboczej zamierza wspierać stały dialog z politycznymi przedstawicielami w Chorwacji. Ponadto będzie stymulować i wspomagać organizowanie kampanii informacyjno-komunikacyjnych dotyczących procesu rozszerzenia w miastach i regionach w Unii Europejskiej i w Chorwacji.

| 12. | Zaznacza, że jednym ze sposobów zwiększenia dobrobytu i stabilności w Chorwacji i na Bałkanach Zachodnich jest aktywna współpraca transgraniczna pomiędzy władzami lokalnymi i regionalnymi. |
| --- | --- |

12.

Zaznacza, że jednym ze sposobów zwiększenia dobrobytu i stabilności w Chorwacji i na Bałkanach Zachodnich jest aktywna współpraca transgraniczna pomiędzy władzami lokalnymi i regionalnymi.

| 13. | Z zadowoleniem przyjmuje opracowywanie strategii mającej na celu reformę administracji publicznej i zwraca uwagę na potrzebę zajęcia się zagadnieniem wydajności administracji lokalnej i regionalnej. |
| --- | --- |

13.

Z zadowoleniem przyjmuje opracowywanie strategii mającej na celu reformę administracji publicznej i zwraca uwagę na potrzebę zajęcia się zagadnieniem wydajności administracji lokalnej i regionalnej.

| 14. | Uważa za istotne, że rząd rozpoczął wdrażanie strategii, których celem jest reforma sądownictwa i walka z korupcją i z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Chorwacja poczyniła postępy w sprawie mniejszości i powrotu uchodźców; podkreśla jednak konieczność dalszych zmian we wszystkich dziedzinach i zaleca przyspieszenie działań szczególnie w dwóch wspomnianych wyżej obszarach. |
| --- | --- |

14.

Uważa za istotne, że rząd rozpoczął wdrażanie strategii, których celem jest reforma sądownictwa i walka z korupcją i z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Chorwacja poczyniła postępy w sprawie mniejszości i powrotu uchodźców; podkreśla jednak konieczność dalszych zmian we wszystkich dziedzinach i zaleca przyspieszenie działań szczególnie w dwóch wspomnianych wyżej obszarach.

| 15. | Podkreśla znaczenie demokratycznych i zdecentralizowanych działań w celu sprostania potrzebom obywateli oraz istotną rolę władz lokalnych i regionalnych w przeprowadzaniu reform. |
| --- | --- |

15.

Podkreśla znaczenie demokratycznych i zdecentralizowanych działań w celu sprostania potrzebom obywateli oraz istotną rolę władz lokalnych i regionalnych w przeprowadzaniu reform.

| 16. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Chorwacja w dalszym ciągu w pełni współpracuje z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla Byłej Jugosławii (MTKJ) i podkreśla konieczność dalszych postępów w prowadzeniu procesów dotyczących zbrodni wojennych, w tym kwestii ochrony świadków. |
| --- | --- |

16.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Chorwacja w dalszym ciągu w pełni współpracuje z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla Byłej Jugosławii (MTKJ) i podkreśla konieczność dalszych postępów w prowadzeniu procesów dotyczących zbrodni wojennych, w tym kwestii ochrony świadków.

| 17. | Zaleca poczynienie postępów w dziedzinie zamówień publicznych, tak by zapewnić istnienie przejrzystych procedur na wszystkich szczeblach administracji. |
| --- | --- |

17.

Zaleca poczynienie postępów w dziedzinie zamówień publicznych, tak by zapewnić istnienie przejrzystych procedur na wszystkich szczeblach administracji.

| 18. | Z zadowoleniem przyjmuje ostatnie zmiany w polityce regionalnej i w koordynacji instrumentów strukturalnych, lecz zwraca uwagę na konieczność zwiększenia wydajności administracji w celu wykorzystania wsparcia finansowego ze strony UE. |
| --- | --- |

18.

Z zadowoleniem przyjmuje ostatnie zmiany w polityce regionalnej i w koordynacji instrumentów strukturalnych, lecz zwraca uwagę na konieczność zwiększenia wydajności administracji w celu wykorzystania wsparcia finansowego ze strony UE.

Turcja

| 19. | Z zadowoleniem przyjmuje znaczące reformy wprowadzone przez Turcję, lecz w dalszym ciągu wyraża zaniepokojenie zmniejszeniem tempa zmian. |
| --- | --- |

19.

Z zadowoleniem przyjmuje znaczące reformy wprowadzone przez Turcję, lecz w dalszym ciągu wyraża zaniepokojenie zmniejszeniem tempa zmian.

| 20. | Podkreśla, że polityczne kontynuowanie procesu rozszerzenia na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym stanowi poważne wyzwanie, zważywszy na znaczenie tej kwestii dla przyszłości Unii Europejskiej. Dlatego też Komitet zdecydował się utworzyć grupę roboczą ds. Turcji, która ma za zadanie krzewienie dialogu ze wszystkimi zainteresowanymi podmiotami w celu określenia swoich postaw politycznych. |
| --- | --- |

20.

Podkreśla, że polityczne kontynuowanie procesu rozszerzenia na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym stanowi poważne wyzwanie, zważywszy na znaczenie tej kwestii dla przyszłości Unii Europejskiej. Dlatego też Komitet zdecydował się utworzyć grupę roboczą ds. Turcji, która ma za zadanie krzewienie dialogu ze wszystkimi zainteresowanymi podmiotami w celu określenia swoich postaw politycznych.

| 21. | Przypomina, że powołanie wspólnego komitetu konsultacyjnego (WKK) z Turcją pozostaje politycznym celem Komitetu. |
| --- | --- |

21.

Przypomina, że powołanie wspólnego komitetu konsultacyjnego (WKK) z Turcją pozostaje politycznym celem Komitetu.

| 22. | Podkreśla, że z pomocą wspomnianej grupy roboczej zamierza wspierać stały dialog z politycznymi przedstawicielami w Turcji. Ponadto będzie stymulować i wspomagać organizowanie kampanii informacyjno-komunikacyjnych dotyczących procesu rozszerzenia w miastach i regionach w Unii Europejskiej i w Turcji. |
| --- | --- |

22.

Podkreśla, że z pomocą wspomnianej grupy roboczej zamierza wspierać stały dialog z politycznymi przedstawicielami w Turcji. Ponadto będzie stymulować i wspomagać organizowanie kampanii informacyjno-komunikacyjnych dotyczących procesu rozszerzenia w miastach i regionach w Unii Europejskiej i w Turcji.

| 23. | Podkreśla znaczenie dalszego wypełniania kryteriów politycznych z Kopenhagi ze szczególnym uwzględnieniem konieczności zwiększenia swobody wypowiedzi, swobody wyznania, praw kobiet, mniejszości i związków zawodowych oraz konieczności dalszego rozwoju ram instytucjonalnych dla praw człowieka. |
| --- | --- |

23.

Podkreśla znaczenie dalszego wypełniania kryteriów politycznych z Kopenhagi ze szczególnym uwzględnieniem konieczności zwiększenia swobody wypowiedzi, swobody wyznania, praw kobiet, mniejszości i związków zawodowych oraz konieczności dalszego rozwoju ram instytucjonalnych dla praw człowieka.

| 24. | Zwraca uwagę na znaczenie demokracji na poziomie obywateli i na istotną rolę, jaką odgrywają władze lokalne i regionalne we wprowadzaniu jej zasad. |
| --- | --- |

24.

Zwraca uwagę na znaczenie demokracji na poziomie obywateli i na istotną rolę, jaką odgrywają władze lokalne i regionalne we wprowadzaniu jej zasad.

| 25. | Podkreśla znaczenie administracji lokalnych i istotną rolę rad miejskich. |
| --- | --- |

25.

Podkreśla znaczenie administracji lokalnych i istotną rolę rad miejskich.

| 26. | Z zadowoleniem przyjmuje ostatnie postępy w ustanowieniu urzędu rzecznika praw obywatelskich, który ma zajmować się sprawami spornymi w dziedzinie administracji publicznej. |
| --- | --- |

26.

Z zadowoleniem przyjmuje ostatnie postępy w ustanowieniu urzędu rzecznika praw obywatelskich, który ma zajmować się sprawami spornymi w dziedzinie administracji publicznej.

| 27. | Podkreśla fakt, że usprawnienie ram prawnych dotyczących zamówień publicznych jest niezbędne do zagwarantowania przejrzystych i odpowiedzialnych działań władz lokalnych, dzięki czemu będzie można zapewnić obywatelom podstawowe usługi. |
| --- | --- |

27.

Podkreśla fakt, że usprawnienie ram prawnych dotyczących zamówień publicznych jest niezbędne do zagwarantowania przejrzystych i odpowiedzialnych działań władz lokalnych, dzięki czemu będzie można zapewnić obywatelom podstawowe usługi.

| 28. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt uchwalenia ustawy ustanawiającej agencje rozwoju regionalnego i postuluje zwiększenie przejrzystości i odpowiedzialności w zarządzaniu tymi agencjami. |
| --- | --- |

28.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt uchwalenia ustawy ustanawiającej agencje rozwoju regionalnego i postuluje zwiększenie przejrzystości i odpowiedzialności w zarządzaniu tymi agencjami.

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii

| 29. | Z zadowoleniem przyjmuje nieustanne postępy reform i fakt, że Była Jugosłowiańska Republika Macedonii jest na dobrej drodze do spełnienia kopenhaskich kryteriów politycznych, lecz odnotowuje wolniejsze tempo reform w roku 2006. |
| --- | --- |

29.

Z zadowoleniem przyjmuje nieustanne postępy reform i fakt, że Była Jugosłowiańska Republika Macedonii jest na dobrej drodze do spełnienia kopenhaskich kryteriów politycznych, lecz odnotowuje wolniejsze tempo reform w roku 2006.

| 30. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wybory w lipcu 2006 r. zostały przeprowadzone w zasadzie zgodnie ze standardami międzynarodowymi, lecz podkreśla, że konieczny jest znaczny wysiłek, aby wyeliminować pozostałe nieprawidłowości, tak by standardy te były w pełni przestrzegane w następnych wyborach. |
| --- | --- |

30.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wybory w lipcu 2006 r. zostały przeprowadzone w zasadzie zgodnie ze standardami międzynarodowymi, lecz podkreśla, że konieczny jest znaczny wysiłek, aby wyeliminować pozostałe nieprawidłowości, tak by standardy te były w pełni przestrzegane w następnych wyborach.

| 31. | Zaleca podjęcie wysiłków na rzecz zintensyfikowania walki z korupcją w celu zapewnienia przejrzystości i demokratycznej odpowiedzialności na wszystkich szczeblach oraz wdrożenie reformy policji i sądownictwa. |
| --- | --- |

31.

Zaleca podjęcie wysiłków na rzecz zintensyfikowania walki z korupcją w celu zapewnienia przejrzystości i demokratycznej odpowiedzialności na wszystkich szczeblach oraz wdrożenie reformy policji i sądownictwa.

| 32. | Podkreśla znaczenie pełnej realizacji porozumienia z Ohrid. |
| --- | --- |

32.

Podkreśla znaczenie pełnej realizacji porozumienia z Ohrid.

| 33. | Zwraca uwagę na znaczenie podstaw demokracji i na istotną rolę władz lokalnych i regionalnych, szczególnie jeśli chodzi o prawidłowe wdrożenie przepisów dotyczących ochrony mniejszości i wspierania dobrych stosunków międzyetnicznych. |
| --- | --- |

33.

Zwraca uwagę na znaczenie podstaw demokracji i na istotną rolę władz lokalnych i regionalnych, szczególnie jeśli chodzi o prawidłowe wdrożenie przepisów dotyczących ochrony mniejszości i wspierania dobrych stosunków międzyetnicznych.

| 34. | Z zadowoleniem przyjmuje wdrożenie ustawy o służbie cywilnej z 2000 r. i ostatnie działania na rzecz decentralizacji oraz zachęca władze gminne do aktywnego działania na rzecz ochrony swoich praw i kompetencji. |
| --- | --- |

34.

Z zadowoleniem przyjmuje wdrożenie ustawy o służbie cywilnej z 2000 r. i ostatnie działania na rzecz decentralizacji oraz zachęca władze gminne do aktywnego działania na rzecz ochrony swoich praw i kompetencji.

| 35. | Podkreśla konieczność zagwarantowania niezależności i profesjonalizmu pracowników administracji. |
| --- | --- |

35.

Podkreśla konieczność zagwarantowania niezależności i profesjonalizmu pracowników administracji.

| 36. | Wzywa rząd do podjęcia wysiłków na rzecz dostosowania prawodawstwa dotyczącego rozwoju regionalnego do wspólnotowego dorobku prawnego (acquis) oraz do zwiększenia wydajności administracyjnej w tej dziedzinie, tak by zapewnić skuteczną realizację polityki regionalnej. |
| --- | --- |

36.

Wzywa rząd do podjęcia wysiłków na rzecz dostosowania prawodawstwa dotyczącego rozwoju regionalnego do wspólnotowego dorobku prawnego (acquis) oraz do zwiększenia wydajności administracyjnej w tej dziedzinie, tak by zapewnić skuteczną realizację polityki regionalnej.

| 37. | Z zadowoleniem przyjmuje rozpoczęcie ze wszystkimi państwami w regionie negocjacji dotyczących ułatwień wizowych oraz zagadnienia readmisji i liczy na jak najszybsze ich zakończenie. Podpisanie tych umów zwiększy kontakty międzyludzkie pomiędzy UE a państwami na Bałkanach Zachodnich oraz stworzy więcej możliwości do podróżowania, zwłaszcza dla młodszych pokoleń. |
| --- | --- |

37.

Z zadowoleniem przyjmuje rozpoczęcie ze wszystkimi państwami w regionie negocjacji dotyczących ułatwień wizowych oraz zagadnienia readmisji i liczy na jak najszybsze ich zakończenie. Podpisanie tych umów zwiększy kontakty międzyludzkie pomiędzy UE a państwami na Bałkanach Zachodnich oraz stworzy więcej możliwości do podróżowania, zwłaszcza dla młodszych pokoleń.

| 38. | Wzywa Komisję Europejską do podjęcia koniecznych działań zmierzających do zapewnienia podstawy prawnej umożliwiającej stworzenie wspólnego komitetu konsultacyjnego z udziałem KR-u i rządu Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. |
| --- | --- |

38.

Wzywa Komisję Europejską do podjęcia koniecznych działań zmierzających do zapewnienia podstawy prawnej umożliwiającej stworzenie wspólnego komitetu konsultacyjnego z udziałem KR-u i rządu Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

Bruksela, 6 czerwca 2007 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Michel DELEBARRE

II.   Procedura

| Tytuł | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i do Rady — Strategia rozszerzenia i główne zadania na lata 2006-2007, zawierający w załączeniu raport specjalny o zdolności UE do przyjęcia nowych członków |
| --- | --- |
| Sygnatura | COM(2006) 649 wersja ostateczna |
| Podstawa prawna | art. 265 ust. 1 TWE |
| Tryb postępowania | |
| Data pisma Komisji | 8 listopada 2006 r. |
| Data decyzji Prezydium | 25 kwietnia 2006 r. |
| Komisja odpowiedzialna | Komisja ds. Stosunków Zewnętrznych i Współpracy Zdecentralizowanej (RELEX) |
| Sprawozdawca | Antti LIIKANEN, (FI/PSE), członek rady miejskiej Rovaniemi |
| Notatka analityczna | 7 grudnia 2006 r. |
| Posiedzenie komisji | 25 stycznia 2007 r. |
| Data przyjęcia przez komisję | 29 marca 2007 r. |
| Wynik głosowania komisji | Opinia przyjęta jednomyślnie. Procedura uproszczona art. 26. |
| Data przyjęcia na sesji plenarnej | 6 czerwca 2007 r. |
| Poprzednie opinie Komitetu Regionów | CdR 50/2006 fin
   (1), opinia w sprawie komunikatu Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: „Dialog na temat społeczeństwa obywatelskiego między UE i krajami kandydującymi”, COM(2005) 290 końcowy; sprawozdawca: Isidoro GOTTARDO (IT/PPE). Opinia przyjęta na sesji plenarnej KR-u 27 kwietnia 2006 r.

  CdR 499/2004 fin
   (2), opinia w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady dotyczącej zasad, priorytetów i warunków partnerstwa europejskiego z Chorwacją, COM(2004) 275 wersja ostateczna; sprawozdawca: Isidoro GOTTARDO (IT/PPE). Opinia przyjęta na sesji plenarnej KR-u 13 października 2005 r.

  CdR 495/2004 fin
   (3), opinia w sprawie: „Zalecenie Komisji Europejskiej w sprawie postępów Turcji na drodze do członkostwa w UE”, COM(2004) 656 wersja ostateczna; sprawozdawca: Helene LUND (DK/PES). Opinia przyjęta na sesji plenarnej KR-u 6 lipca 2005 r. |

Tytuł

Tytuł

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i do Rady — Strategia rozszerzenia i główne zadania na lata 2006-2007, zawierający w załączeniu raport specjalny o zdolności UE do przyjęcia nowych członków

Sygnatura

Sygnatura

COM(2006) 649 wersja ostateczna

Podstawa prawna

Podstawa prawna

art. 265 ust. 1 TWE

Tryb postępowania

Tryb postępowania

Data pisma Komisji

Data pisma Komisji

8 listopada 2006 r.

Data decyzji Prezydium

Data decyzji Prezydium

25 kwietnia 2006 r.

Komisja odpowiedzialna

Komisja odpowiedzialna

Komisja ds. Stosunków Zewnętrznych i Współpracy Zdecentralizowanej (RELEX)

Sprawozdawca

Sprawozdawca

Antti LIIKANEN, (FI/PSE), członek rady miejskiej Rovaniemi

Antti LIIKANEN, (FI/PSE)

Notatka analityczna

Notatka analityczna

7 grudnia 2006 r.

Posiedzenie komisji

Posiedzenie komisji

25 stycznia 2007 r.

Data przyjęcia przez komisję

Data przyjęcia przez komisję

29 marca 2007 r.

Wynik głosowania komisji

Wynik głosowania komisji

Opinia przyjęta jednomyślnie. Procedura uproszczona art. 26.

Data przyjęcia na sesji plenarnej

Data przyjęcia na sesji plenarnej

6 czerwca 2007 r.

Poprzednie opinie Komitetu Regionów

Poprzednie opinie Komitetu Regionów

CdR 50/2006 fin
   (1), opinia w sprawie komunikatu Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: „Dialog na temat społeczeństwa obywatelskiego między UE i krajami kandydującymi”, COM(2005) 290 końcowy; sprawozdawca: Isidoro GOTTARDO (IT/PPE). Opinia przyjęta na sesji plenarnej KR-u 27 kwietnia 2006 r.

CdR 50/2006 fin

1

Isidoro GOTTARDO

CdR 499/2004 fin
   (2), opinia w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady dotyczącej zasad, priorytetów i warunków partnerstwa europejskiego z Chorwacją, COM(2004) 275 wersja ostateczna; sprawozdawca: Isidoro GOTTARDO (IT/PPE). Opinia przyjęta na sesji plenarnej KR-u 13 października 2005 r.

CdR 499/2004 fin

2

Isidoro GOTTARDO

CdR 495/2004 fin
   (3), opinia w sprawie: „Zalecenie Komisji Europejskiej w sprawie postępów Turcji na drodze do członkostwa w UE”, COM(2004) 656 wersja ostateczna; sprawozdawca: Helene LUND (DK/PES). Opinia przyjęta na sesji plenarnej KR-u 6 lipca 2005 r.

CdR 495/2004 fin

3

Helene LUND

---

(1)  Dz.U. C 206 z 29.8.2006, s. 23.

1

(2)  Dz.U. C 81 z 4.4.2006, s. 42.

2

(3)  Dz.U. C 31 z 7.2.2006, s. 11.

3

---

| 24.8.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/16 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/16

---

Opinia Komitetu Regionów w sprawie „Pakiet rozszerzenia 2006 — Potencjalne kraje kandydujące”

(2007/C 197/04)

KOMITET REGIONÓW

| — | Zakłada, że przyszłość państw Bałkanów Zachodnich leży w Unii Europejskiej i uznaje postępy poczynione przez potencjalnych kandydatów w realizacji planu działań zmierzających do nadania perspektywie europejskiej konkretnego kształtu. |
| --- | --- |

—

Zakłada, że przyszłość państw Bałkanów Zachodnich leży w Unii Europejskiej i uznaje postępy poczynione przez potencjalnych kandydatów w realizacji planu działań zmierzających do nadania perspektywie europejskiej konkretnego kształtu.

| — | Wychodzi jednocześnie z założenia, że według realistycznej oceny istniejących uwarunkowań oraz wszystkich dotychczasowych postępów, zasadnicze obszary polityczne i gospodarcze oraz zagadnienie społeczeństwa obywatelskiego są nadal obciążone głęboko sięgającymi problemami, których rozwiązanie wymaga ogromnych wysiłków wszystkich zaangażowanych stron. |
| --- | --- |

—

Wychodzi jednocześnie z założenia, że według realistycznej oceny istniejących uwarunkowań oraz wszystkich dotychczasowych postępów, zasadnicze obszary polityczne i gospodarcze oraz zagadnienie społeczeństwa obywatelskiego są nadal obciążone głęboko sięgającymi problemami, których rozwiązanie wymaga ogromnych wysiłków wszystkich zaangażowanych stron.

| — | Chciałby zwrócić uwagę, że tempo przystępowania potencjalnych państw kandydujących do UE zależy przede wszystkim od wyników ich reform. Jednocześnie należy także wziąć pod uwagę zdolność UE do ich integracji. |
| --- | --- |

—

Chciałby zwrócić uwagę, że tempo przystępowania potencjalnych państw kandydujących do UE zależy przede wszystkim od wyników ich reform. Jednocześnie należy także wziąć pod uwagę zdolność UE do ich integracji.

| — | Podkreśla przy tym, że nie chodzi tu jedynie o kwestię „techniczną” — zdolność UE do integracji obejmuje nie tylko sprawne funkcjonowanie jej instytucji, ale również poparcie dla jej decyzji wśród społeczeństw państw członkowskich. |
| --- | --- |

—

Podkreśla przy tym, że nie chodzi tu jedynie o kwestię „techniczną” — zdolność UE do integracji obejmuje nie tylko sprawne funkcjonowanie jej instytucji, ale również poparcie dla jej decyzji wśród społeczeństw państw członkowskich.

| — | Podkreśla, że o ile współpraca pomiędzy UE a krajami Bałkanów Zachodnich koncentruje się na takich reformach jak liberalizacja rynku, prywatyzacja, reforma ustawodawstwa i promowanie inwestycji zagranicznych, o tyle nie ma jak dotąd jasnych ram współpracy na szczeblu lokalnym i regionalnym. Grupa robocza ds. Bałkanów Zachodnich, utworzona przy Komitecie Regionów w lutym 2006 r., ma za zadanie opracować takie ramy, które tamtejszemu rozwojowi społecznemu i gospodarczemu szczebla lokalnego i regionalnego zapewnią priorytetowość w polityce UE. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że o ile współpraca pomiędzy UE a krajami Bałkanów Zachodnich koncentruje się na takich reformach jak liberalizacja rynku, prywatyzacja, reforma ustawodawstwa i promowanie inwestycji zagranicznych, o tyle nie ma jak dotąd jasnych ram współpracy na szczeblu lokalnym i regionalnym. Grupa robocza ds. Bałkanów Zachodnich, utworzona przy Komitecie Regionów w lutym 2006 r., ma za zadanie opracować takie ramy, które tamtejszemu rozwojowi społecznemu i gospodarczemu szczebla lokalnego i regionalnego zapewnią priorytetowość w polityce UE.

| — | Przypomina, że monitorowanie procesu rozszerzenia na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym jest ogromnym wyzwaniem, jeśli weźmie się pod uwagę, jaką rolę odgrywa ta kwestia dla przyszłości UE oraz jak potrzebna jest stabilizacja regionu Bałkanów Zachodnich. Dlatego Komitet Regionów tak angażuje się w tworzenie politycznego forum na rzecz rozwoju procesu krzewienia dialogu z wszystkimi zainteresowanymi stronami, aby określić swoje stanowisko polityczne. |
| --- | --- |

—

Przypomina, że monitorowanie procesu rozszerzenia na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym jest ogromnym wyzwaniem, jeśli weźmie się pod uwagę, jaką rolę odgrywa ta kwestia dla przyszłości UE oraz jak potrzebna jest stabilizacja regionu Bałkanów Zachodnich. Dlatego Komitet Regionów tak angażuje się w tworzenie politycznego forum na rzecz rozwoju procesu krzewienia dialogu z wszystkimi zainteresowanymi stronami, aby określić swoje stanowisko polityczne.

I.   Zalecenia polityczne

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady — Strategia rozszerzenia i najważniejsze wyzwania w okresie 2006-2007 wraz ze sprawozdaniem specjalnym dotyczącym zdolności UE do przyjmowania nowych państw

COM(2006) 649 wersja ostateczna

KOMITET REGIONÓW

Strategia rozszerzenia i ogólne wyzwania

| 1. | Zakłada, że przyszłość państw Bałkanów Zachodnich leży w Unii Europejskiej, i uznaje postępy poczynione przez potencjalnych kandydatów w realizacji planu działań zmierzających do nadania perspektywie europejskiej konkretnego kształtu. |
| --- | --- |

1.

Zakłada, że przyszłość państw Bałkanów Zachodnich leży w Unii Europejskiej, i uznaje postępy poczynione przez potencjalnych kandydatów w realizacji planu działań zmierzających do nadania perspektywie europejskiej konkretnego kształtu.

| 2. | Wychodzi jednocześnie z założenia, że według realistycznej oceny istniejących uwarunkowań oraz wszystkich dotychczasowych postępów, zasadnicze obszary polityczne i gospodarcze oraz zagadnienie społeczeństwa obywatelskiego są nadal obciążone głęboko sięgającymi problemami, których rozwiązanie wymaga ogromnych wysiłków wszystkich zaangażowanych stron. |
| --- | --- |

2.

Wychodzi jednocześnie z założenia, że według realistycznej oceny istniejących uwarunkowań oraz wszystkich dotychczasowych postępów, zasadnicze obszary polityczne i gospodarcze oraz zagadnienie społeczeństwa obywatelskiego są nadal obciążone głęboko sięgającymi problemami, których rozwiązanie wymaga ogromnych wysiłków wszystkich zaangażowanych stron.

| 3. | Zdecydowanie opowiada się za kontynuacją procesów reform, niezbędnych dla stabilizacji całego regionu, jest przy tym świadom ryzyka związanego z odległą perspektywą integracji państw potencjalnie kandydujących, a mianowicie im bardziej nieosiągalny cel przystąpienia, tym większe niebezpieczeństwo spowolnienia procesu reform. Jednak nie może to prowadzić ani do złagodzenia kryteriów integracji, ani do odejścia od zasady bezwzględnej warunkowości. Zwraca uwagę, że należy stworzyć wystarczające zachęty i zapewnić pomoc, która przyczyni się do kontynuacji reform na wszystkich płaszczyznach. |
| --- | --- |

3.

Zdecydowanie opowiada się za kontynuacją procesów reform, niezbędnych dla stabilizacji całego regionu, jest przy tym świadom ryzyka związanego z odległą perspektywą integracji państw potencjalnie kandydujących, a mianowicie im bardziej nieosiągalny cel przystąpienia, tym większe niebezpieczeństwo spowolnienia procesu reform. Jednak nie może to prowadzić ani do złagodzenia kryteriów integracji, ani do odejścia od zasady bezwzględnej warunkowości. Zwraca uwagę, że należy stworzyć wystarczające zachęty i zapewnić pomoc, która przyczyni się do kontynuacji reform na wszystkich płaszczyznach.

| 4. | Z zadowoleniem przyjmuje wszelkie odpowiednie działania UE mające na celu stabilizację rozwoju poszczególnych krajów, zwłaszcza zwalczanie korupcji i zorganizowanej przestępczości oraz wspieranie tworzenia sprawnych struktur administracyjnych, w co koniecznie należy zaangażować również administrację szczebla lokalnego i regionalnego. Z zadowoleniem przyjmuje więc słuszne zamierzenia sprzyjające samodzielnym inicjatywom nawiązywania politycznej i gospodarczej współpracy w regionie. |
| --- | --- |

4.

Z zadowoleniem przyjmuje wszelkie odpowiednie działania UE mające na celu stabilizację rozwoju poszczególnych krajów, zwłaszcza zwalczanie korupcji i zorganizowanej przestępczości oraz wspieranie tworzenia sprawnych struktur administracyjnych, w co koniecznie należy zaangażować również administrację szczebla lokalnego i regionalnego. Z zadowoleniem przyjmuje więc słuszne zamierzenia sprzyjające samodzielnym inicjatywom nawiązywania politycznej i gospodarczej współpracy w regionie.

| 5. | Chciałby zwrócić uwagę, że tempo przystępowania potencjalnych państw kandydujących do UE zależy przede wszystkim od wyników ich reform. Jednocześnie należy także wziąć pod uwagę zdolność UE do ich integracji. |
| --- | --- |

5.

Chciałby zwrócić uwagę, że tempo przystępowania potencjalnych państw kandydujących do UE zależy przede wszystkim od wyników ich reform. Jednocześnie należy także wziąć pod uwagę zdolność UE do ich integracji.

| 6. | Podkreśla przy tym, że nie chodzi tu jedynie o kwestię „techniczną” — zdolność UE do integracji obejmuje nie tylko sprawne funkcjonowanie jej instytucji, ale również poparcie dla jej decyzji wśród społeczeństw państw członkowskich oraz przypomina przywódcom UE, jak ważne jest wsłuchiwanie się w opinię społeczeństwa, a także o roli przywództwa w zapewnianiu poparcia społecznego dla kolejnych rozszerzeń w przypadku pozytywnej oceny ogólnej rozszerzenia. |
| --- | --- |

6.

Podkreśla przy tym, że nie chodzi tu jedynie o kwestię „techniczną” — zdolność UE do integracji obejmuje nie tylko sprawne funkcjonowanie jej instytucji, ale również poparcie dla jej decyzji wśród społeczeństw państw członkowskich oraz przypomina przywódcom UE, jak ważne jest wsłuchiwanie się w opinię społeczeństwa, a także o roli przywództwa w zapewnianiu poparcia społecznego dla kolejnych rozszerzeń w przypadku pozytywnej oceny ogólnej rozszerzenia.

| 7. | Sugeruje, by instytucje wspólnotowe wzmocniły działania, tak aby obywatele i skupiające je stowarzyszenia mogły publicznie wyrażać i wymieniać opinie na temat procesu rozszerzenia. |
| --- | --- |

7.

Sugeruje, by instytucje wspólnotowe wzmocniły działania, tak aby obywatele i skupiające je stowarzyszenia mogły publicznie wyrażać i wymieniać opinie na temat procesu rozszerzenia.

| 8. | Dostrzega jednocześnie znaczenie, bogactwo i wartość, jakie Bałkany Zachodnie i ich poszczególne państwa i narody wniosą do Unii Europejskiej jako całości. |
| --- | --- |

8.

Dostrzega jednocześnie znaczenie, bogactwo i wartość, jakie Bałkany Zachodnie i ich poszczególne państwa i narody wniosą do Unii Europejskiej jako całości.

| 9. | W tym kontekście popiera wszelkie próby przybliżania i integrowania, z bezwzględnym zachowaniem ustalonych kryteriów. Procesy te, także ze względu na ewentualne konsekwencje dla wspólnej polityki, powinny być realizowane zgodnie z zasadą przejrzystości, aby umożliwić szeroko zakrojoną debatę polityczną na temat kolejnych rozszerzeń. Tylko w ten sposób uda się pozyskać niezbędną akceptację opinii publicznej. Komitet i jego członkowie będą również aktywnie uczestniczyli w tej debacie, mając świadomość, że to właśnie przyszłość państw Bałkanów Zachodnich jest ważnym sprawdzianem dla koncepcji wspólnej Europy. |
| --- | --- |

9.

W tym kontekście popiera wszelkie próby przybliżania i integrowania, z bezwzględnym zachowaniem ustalonych kryteriów. Procesy te, także ze względu na ewentualne konsekwencje dla wspólnej polityki, powinny być realizowane zgodnie z zasadą przejrzystości, aby umożliwić szeroko zakrojoną debatę polityczną na temat kolejnych rozszerzeń. Tylko w ten sposób uda się pozyskać niezbędną akceptację opinii publicznej. Komitet i jego członkowie będą również aktywnie uczestniczyli w tej debacie, mając świadomość, że to właśnie przyszłość państw Bałkanów Zachodnich jest ważnym sprawdzianem dla koncepcji wspólnej Europy.

| 10. | Wzywa wszystkie zaangażowane podmioty z tego regionu do aktywnego i konstruktywnego wkładu w rozwiązywanie kontrowersyjnych problemów, wciąż jeszcze przesłaniających wspólną perspektywę. Kwestia Kosowa ma tutaj z pewnością wyjątkowe znaczenie, ponieważ oddziałuje na cały region. |
| --- | --- |

10.

Wzywa wszystkie zaangażowane podmioty z tego regionu do aktywnego i konstruktywnego wkładu w rozwiązywanie kontrowersyjnych problemów, wciąż jeszcze przesłaniających wspólną perspektywę. Kwestia Kosowa ma tutaj z pewnością wyjątkowe znaczenie, ponieważ oddziałuje na cały region.

| 11. | Komitet zdecydowanie apeluje o podjęcie w okresie do przystąpienia do UE odpowiednich działań, które przyczynią się do trwałego zwiększenia szans na lepszy rozwój państw Bałkanów Zachodnich i poprawią, poprzez konkretne kroki, ich integrację z UE, z jednoczesnym bezwarunkowym utrzymaniem perspektywy akcesji. |
| --- | --- |

11.

Komitet zdecydowanie apeluje o podjęcie w okresie do przystąpienia do UE odpowiednich działań, które przyczynią się do trwałego zwiększenia szans na lepszy rozwój państw Bałkanów Zachodnich i poprawią, poprzez konkretne kroki, ich integrację z UE, z jednoczesnym bezwarunkowym utrzymaniem perspektywy akcesji.

| 12. | W tym kontekście dostrzega, jakie znaczenie ludność Bałkanów Zachodnich przypisuje przyszłym ułatwieniom w otrzymaniu wiz (visa free movement) i gorąco popiera chęć sprzyjania bezpośrednim kontaktom międzyludzkim, również poprzez udostępnienie większej liczby stypendiów dla studentów oraz dla młodzieży pracującej z tych krajów. |
| --- | --- |

12.

W tym kontekście dostrzega, jakie znaczenie ludność Bałkanów Zachodnich przypisuje przyszłym ułatwieniom w otrzymaniu wiz (visa free movement) i gorąco popiera chęć sprzyjania bezpośrednim kontaktom międzyludzkim, również poprzez udostępnienie większej liczby stypendiów dla studentów oraz dla młodzieży pracującej z tych krajów.

| 13. | Popiera odpowiednie działania na rzecz transgranicznej i międzyregionalnej współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi państw członkowskich, podobnie jak inicjatywy możliwie wieloaspektowej kooperacji pomiędzy państwami w regionie Bałkanów Zachodnich. |
| --- | --- |

13.

Popiera odpowiednie działania na rzecz transgranicznej i międzyregionalnej współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi państw członkowskich, podobnie jak inicjatywy możliwie wieloaspektowej kooperacji pomiędzy państwami w regionie Bałkanów Zachodnich.

| 14. | Podkreśla, że o ile współpraca pomiędzy UE a krajami Bałkanów Zachodnich koncentruje się na takich reformach jak liberalizacja rynku, prywatyzacja, reforma ustawodawstwa i promowanie inwestycji zagranicznych, o tyle nie ma jak dotąd jasnych ram współpracy na szczeblu lokalnym i regionalnym. Grupa robocza ds. Bałkanów Zachodnich, utworzona przy Komitecie Regionów w lutym 2006 r., ma za zadanie opracować takie ramy, które tamtejszemu rozwojowi społecznemu i gospodarczemu szczebla lokalnego i regionalnego zapewnią priorytetowość w polityce UE. |
| --- | --- |

14.

Podkreśla, że o ile współpraca pomiędzy UE a krajami Bałkanów Zachodnich koncentruje się na takich reformach jak liberalizacja rynku, prywatyzacja, reforma ustawodawstwa i promowanie inwestycji zagranicznych, o tyle nie ma jak dotąd jasnych ram współpracy na szczeblu lokalnym i regionalnym. Grupa robocza ds. Bałkanów Zachodnich, utworzona przy Komitecie Regionów w lutym 2006 r., ma za zadanie opracować takie ramy, które tamtejszemu rozwojowi społecznemu i gospodarczemu szczebla lokalnego i regionalnego zapewnią priorytetowość w polityce UE.

| 15. | Przypomina, że monitorowanie procesu rozszerzenia na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym jest ogromnym wyzwaniem, jeśli weźmie się pod uwagę, jaką rolę odgrywa ta kwestia dla przyszłości UE oraz jak potrzebna jest stabilizacja regionu Bałkanów Zachodnich. Komitet Regionów tak mocno angażuje się w tworzenie politycznego forum na rzecz rozwoju procesu krzewienia dialogu z wszystkimi zainteresowanymi stronami, aby określić swoje stanowisko polityczne. |
| --- | --- |

15.

Przypomina, że monitorowanie procesu rozszerzenia na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym jest ogromnym wyzwaniem, jeśli weźmie się pod uwagę, jaką rolę odgrywa ta kwestia dla przyszłości UE oraz jak potrzebna jest stabilizacja regionu Bałkanów Zachodnich. Komitet Regionów tak mocno angażuje się w tworzenie politycznego forum na rzecz rozwoju procesu krzewienia dialogu z wszystkimi zainteresowanymi stronami, aby określić swoje stanowisko polityczne.

| 16. | Podkreśla, że poprzez działalność grupy roboczej pragnie stale rozwijać dialog z lokalnymi i regionalnymi przedstawicielami życia politycznego krajów Bałkanów Zachodnich. Ponadto jego celem jest pobudzanie i wspieranie organizowania w gminach i regionach UE oraz Bałkanów Zachodnich kampanii informacyjnych dotyczących procesu rozszerzenia. |
| --- | --- |

16.

Podkreśla, że poprzez działalność grupy roboczej pragnie stale rozwijać dialog z lokalnymi i regionalnymi przedstawicielami życia politycznego krajów Bałkanów Zachodnich. Ponadto jego celem jest pobudzanie i wspieranie organizowania w gminach i regionach UE oraz Bałkanów Zachodnich kampanii informacyjnych dotyczących procesu rozszerzenia.

Albania

| 17. | Zwraca uwagę, że utrwalanie zdecentralizowanych struktur, będących niezbędnym warunkiem rozwoju lokalnej demokracji, nadal wymaga ogromnych wysiłków. Reforma i modernizacja administracji nie mogą prowadzić do ograniczania potencjału administracji lokalnej i regionalnej, lecz powinny ją wzmacniać. |
| --- | --- |

17.

Zwraca uwagę, że utrwalanie zdecentralizowanych struktur, będących niezbędnym warunkiem rozwoju lokalnej demokracji, nadal wymaga ogromnych wysiłków. Reforma i modernizacja administracji nie mogą prowadzić do ograniczania potencjału administracji lokalnej i regionalnej, lecz powinny ją wzmacniać.

| 18. | Z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione w zakresie ochrony mniejszości i jednocześnie jest zaniepokojony zbyt niskimi nakładami na zwalczanie handlu ludźmi. Poprawa powinna nastąpić szybko, zwłaszcza w odniesieniu do najsłabszych członków społeczeństwa, takich jak np. dzieci romskie. Komitet wskazuje na istotną rolę, jaką pełnią decydenci szczebla lokalnego i regionalnego we wdrażaniu ram prawnych, zwłaszcza w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

18.

Z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione w zakresie ochrony mniejszości i jednocześnie jest zaniepokojony zbyt niskimi nakładami na zwalczanie handlu ludźmi. Poprawa powinna nastąpić szybko, zwłaszcza w odniesieniu do najsłabszych członków społeczeństwa, takich jak np. dzieci romskie. Komitet wskazuje na istotną rolę, jaką pełnią decydenci szczebla lokalnego i regionalnego we wdrażaniu ram prawnych, zwłaszcza w tej dziedzinie.

| 19. | Mając na uwadze aktualne projekty ustaw dotyczących finansowania gmin, z zadowoleniem przyjmuje wszelkie działania nastawione na poprawę sytuacji finansowej samorządów lokalnych i regionalnych oraz poszerzanie zakresu ich działań we wspieraniu inwestycji na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

19.

Mając na uwadze aktualne projekty ustaw dotyczących finansowania gmin, z zadowoleniem przyjmuje wszelkie działania nastawione na poprawę sytuacji finansowej samorządów lokalnych i regionalnych oraz poszerzanie zakresu ich działań we wspieraniu inwestycji na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| 20. | Z zadowoleniem przyjmuje udoskonalenia w administracji publicznej, zwłaszcza w dziedzinie zamówień publicznych (także w tej dziedzinie opracowano projekt ustawy, nad którym obraduje obecnie parlament), gdzie dotąd brakowało przejrzystości, oraz proponuje większe zaangażowanie szczebla lokalnego i regionalnego w dalszy proces regulacyjny. |
| --- | --- |

20.

Z zadowoleniem przyjmuje udoskonalenia w administracji publicznej, zwłaszcza w dziedzinie zamówień publicznych (także w tej dziedzinie opracowano projekt ustawy, nad którym obraduje obecnie parlament), gdzie dotąd brakowało przejrzystości, oraz proponuje większe zaangażowanie szczebla lokalnego i regionalnego w dalszy proces regulacyjny.

| 21. | Z zadowoleniem przyjmuje widoczną poprawę sytuacji gospodarczej i oczekuje dalszych wysiłków zmierzających do spełnienia zobowiązań z podpisanego w 2006 r. Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu (USS). |
| --- | --- |

21.

Z zadowoleniem przyjmuje widoczną poprawę sytuacji gospodarczej i oczekuje dalszych wysiłków zmierzających do spełnienia zobowiązań z podpisanego w 2006 r. Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu (USS).

| 22. | Uwzględniając wyniki wyborów lokalnych z 18 lutego 2007 r., zwraca uwagę na wnioski misji obserwacyjnej OBWE i wzywa do skoncentrowania się w większym stopniu na zapewnieniu, że w przyszłości wybory będą odbywały się zgodnie z międzynarodowymi standardami. |
| --- | --- |

22.

Uwzględniając wyniki wyborów lokalnych z 18 lutego 2007 r., zwraca uwagę na wnioski misji obserwacyjnej OBWE i wzywa do skoncentrowania się w większym stopniu na zapewnieniu, że w przyszłości wybory będą odbywały się zgodnie z międzynarodowymi standardami.

| 23. | Z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione w takich dziedzinach jak zwalczanie korupcji oraz ochrona praw człowieka i liczy na to, że praca na rzecz poprawy sytuacji w tych dziedzinach będzie kontynuowana. |
| --- | --- |

23.

Z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione w takich dziedzinach jak zwalczanie korupcji oraz ochrona praw człowieka i liczy na to, że praca na rzecz poprawy sytuacji w tych dziedzinach będzie kontynuowana.

Bośnia i Hercegowina

| 24. | Zwraca uwagę na konieczność przeprowadzenia reformy konstytucyjnej oraz na wypełnienie zobowiązań wobec UE, wynikających z Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, aby także proces akcesji mógł w nadchodzących miesiącach bardziej zdecydowanie nabrać tempa. |
| --- | --- |

24.

Zwraca uwagę na konieczność przeprowadzenia reformy konstytucyjnej oraz na wypełnienie zobowiązań wobec UE, wynikających z Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, aby także proces akcesji mógł w nadchodzących miesiącach bardziej zdecydowanie nabrać tempa.

| 25. | Popiera wszelkie działania służące osiągnięciu stabilizacji w Bośni i Hercegowinie, przy czym szczególną rolę przypisuje wzmacnianiu lokalnej demokracji w obu częściach tego państwa. Związana z tym poprawa lokalnych stosunków politycznych mogłaby wydatnie wpłynąć na ustabilizowanie całej sytuacji. |
| --- | --- |

25.

Popiera wszelkie działania służące osiągnięciu stabilizacji w Bośni i Hercegowinie, przy czym szczególną rolę przypisuje wzmacnianiu lokalnej demokracji w obu częściach tego państwa. Związana z tym poprawa lokalnych stosunków politycznych mogłaby wydatnie wpłynąć na ustabilizowanie całej sytuacji.

| 26. | Z zadowoleniem przyjmuje sukcesy osiągnięte w zwalczaniu korupcji oraz w dziedzinie praw człowieka i ochrony mniejszości, a także apeluje, by jeszcze zwiększyć podejmowane dotąd w tym zakresie wysiłki. Żywa demokracja lokalna oraz silne społeczeństwo obywatelskie mogą tu wnieść znaczący wkład. |
| --- | --- |

26.

Z zadowoleniem przyjmuje sukcesy osiągnięte w zwalczaniu korupcji oraz w dziedzinie praw człowieka i ochrony mniejszości, a także apeluje, by jeszcze zwiększyć podejmowane dotąd w tym zakresie wysiłki. Żywa demokracja lokalna oraz silne społeczeństwo obywatelskie mogą tu wnieść znaczący wkład.

| 27. | Zdecydowanie domaga się intensywnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym w Hadze. |
| --- | --- |

27.

Zdecydowanie domaga się intensywnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym w Hadze.

| 28. | Popiera wszelkie działania na rzecz utworzenia w obrębie kraju prawdziwego rynku wewnętrznego, w czym jego zdaniem bardzo pomocne mogą okazać się inicjatywy szczebla lokalnego. |
| --- | --- |

28.

Popiera wszelkie działania na rzecz utworzenia w obrębie kraju prawdziwego rynku wewnętrznego, w czym jego zdaniem bardzo pomocne mogą okazać się inicjatywy szczebla lokalnego.

| 29. | Apeluje więc o instytucjonalne i finansowe wzmocnienie tego szczebla, co musi iść w parze z tworzeniem skutecznej administracji. |
| --- | --- |

29.

Apeluje więc o instytucjonalne i finansowe wzmocnienie tego szczebla, co musi iść w parze z tworzeniem skutecznej administracji.

| 30. | Wzywa obie części kraju do podjęcia faktycznych starań na rzecz konstruktywnej współpracy i z zadowoleniem przyjmuje efekty prac organizacji pozarządowych i organizacji non-profit zaangażowanych w strategię rozwoju nowej samorządności. |
| --- | --- |

30.

Wzywa obie części kraju do podjęcia faktycznych starań na rzecz konstruktywnej współpracy i z zadowoleniem przyjmuje efekty prac organizacji pozarządowych i organizacji non-profit zaangażowanych w strategię rozwoju nowej samorządności.

Czarnogóra

| 31. | Uznaje wysiłki podejmowane przez niepodległą Czarnogórę, aby stworzyć struktury państwa, oraz z zadowoleniem przyjmuje osiągnięte już w tej dziedzinie postępy. |
| --- | --- |

31.

Uznaje wysiłki podejmowane przez niepodległą Czarnogórę, aby stworzyć struktury państwa, oraz z zadowoleniem przyjmuje osiągnięte już w tej dziedzinie postępy.

| 32. | Z zadowoleniem przyjmuje zwłaszcza realizację reformy samorządów lokalnych, rozpoczętej wraz z wprowadzaniem wielu planowanych regulacji, których celem jest właściwe wzmocnienie lokalnych jednostek administracyjnych, zgodnie z programem działań na rzecz lepszej samorządności. |
| --- | --- |

32.

Z zadowoleniem przyjmuje zwłaszcza realizację reformy samorządów lokalnych, rozpoczętej wraz z wprowadzaniem wielu planowanych regulacji, których celem jest właściwe wzmocnienie lokalnych jednostek administracyjnych, zgodnie z programem działań na rzecz lepszej samorządności.

| 33. | Pochwala również zamiar stworzenia przez rząd organu koordynacji, który monitorowałby proces decentralizacji oraz dokładnie określał zakres kompetencji i przysługujących środków finansowych. |
| --- | --- |

33.

Pochwala również zamiar stworzenia przez rząd organu koordynacji, który monitorowałby proces decentralizacji oraz dokładnie określał zakres kompetencji i przysługujących środków finansowych.

| 34. | Z zadowoleniem przyjmuje wreszcie przyjęty nowy kodeks etyki dla urzędników administracji publicznej, obowiązujący również pracowników lokalnych jednostek administracyjnych. Przyczyni się on do tego, że w ramach reformy administracji publicznej bardziej zdecydowanie będą usuwane istniejące jeszcze braki, choćby w zakresie zwalczania korupcji. |
| --- | --- |

34.

Z zadowoleniem przyjmuje wreszcie przyjęty nowy kodeks etyki dla urzędników administracji publicznej, obowiązujący również pracowników lokalnych jednostek administracyjnych. Przyczyni się on do tego, że w ramach reformy administracji publicznej bardziej zdecydowanie będą usuwane istniejące jeszcze braki, choćby w zakresie zwalczania korupcji.

| 35. | Z uznaniem odnotowuje postępy w zwalczaniu korupcji i z zadowoleniem przyjmuje współpracę z Międzynarodowym Trybunałem Karnym w Hadze. |
| --- | --- |

35.

Z uznaniem odnotowuje postępy w zwalczaniu korupcji i z zadowoleniem przyjmuje współpracę z Międzynarodowym Trybunałem Karnym w Hadze.

| 36. | Apeluje o bardziej zdecydowane działania na rzecz ochrony praw mniejszości. Szczególnej uwagi wymaga zwłaszcza sytuacja Romów i uchodźców. |
| --- | --- |

36.

Apeluje o bardziej zdecydowane działania na rzecz ochrony praw mniejszości. Szczególnej uwagi wymaga zwłaszcza sytuacja Romów i uchodźców.

Serbia

| 37. | Zwraca uwagę na swą opinię z października 2006 r. w sprawie Bałkanów Zachodnich, w której stwierdza, że wszystkie kraje tego regionu są oczekiwane w gronie państw członkowskich UE. Komitet ponownie zapewnia o swej nieustannej współpracy z lokalnymi i regionalnymi władzami Serbii. |
| --- | --- |

37.

Zwraca uwagę na swą opinię z października 2006 r. w sprawie Bałkanów Zachodnich, w której stwierdza, że wszystkie kraje tego regionu są oczekiwane w gronie państw członkowskich UE. Komitet ponownie zapewnia o swej nieustannej współpracy z lokalnymi i regionalnymi władzami Serbii.

| 38. | Z ubolewaniem przyjmuje decyzję serbskiego parlamentu o odrzuceniu projektu raportu specjalnego wysłannika Narodów Zjednoczonych Marttiego Ahtisaariego w sprawie przyszłego statusu Kosowa, żywi jednak nadzieję, że w dalszych rozmowach dojdzie do konstruktywnego rozwiązania, akceptowanego przez wszystkie strony. Wzywa Belgrad do aktywnego i twórczego udziału w konsultacjach nad rozwiązaniem kwestii statusu Kosowa. |
| --- | --- |

38.

Z ubolewaniem przyjmuje decyzję serbskiego parlamentu o odrzuceniu projektu raportu specjalnego wysłannika Narodów Zjednoczonych Marttiego Ahtisaariego w sprawie przyszłego statusu Kosowa, żywi jednak nadzieję, że w dalszych rozmowach dojdzie do konstruktywnego rozwiązania, akceptowanego przez wszystkie strony. Wzywa Belgrad do aktywnego i twórczego udziału w konsultacjach nad rozwiązaniem kwestii statusu Kosowa.

| 39. | Z zadowoleniem przyjmuje osiągnięte postępy w tworzeniu i udoskonalaniu administracji publicznej i jednocześnie nawołuje do podjęcia wysiłków na rzecz rozbudowy zdecentralizowanych i lokalnych struktur administracji, zgodnie z zasadą pomocniczości. |
| --- | --- |

39.

Z zadowoleniem przyjmuje osiągnięte postępy w tworzeniu i udoskonalaniu administracji publicznej i jednocześnie nawołuje do podjęcia wysiłków na rzecz rozbudowy zdecentralizowanych i lokalnych struktur administracji, zgodnie z zasadą pomocniczości.

| 40. | Zaleca, by Komisja, pomagając tworzyć struktury administracji, w szczególny sposób uwzględniła możliwości władz lokalnych, a zwłaszcza wspierała stosowanie prawa oraz lepszą komunikację i współpracę pomiędzy władzami szczebla centralnego i lokalnego. |
| --- | --- |

40.

Zaleca, by Komisja, pomagając tworzyć struktury administracji, w szczególny sposób uwzględniła możliwości władz lokalnych, a zwłaszcza wspierała stosowanie prawa oraz lepszą komunikację i współpracę pomiędzy władzami szczebla centralnego i lokalnego.

| 41. | Nawołuje Serbię do możliwie szybkiej ratyfikacji Europejskiej konwencji samorządu terytorialnego. |
| --- | --- |

41.

Nawołuje Serbię do możliwie szybkiej ratyfikacji Europejskiej konwencji samorządu terytorialnego.

| 42. | Z zadowoleniem przyjmuje postępy w zwalczaniu korupcji i wzywa do dalszych wysiłków w tym zakresie. |
| --- | --- |

42.

Z zadowoleniem przyjmuje postępy w zwalczaniu korupcji i wzywa do dalszych wysiłków w tym zakresie.

| 43. | Nawołuje do pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym w Hadze. |
| --- | --- |

43.

Nawołuje do pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym w Hadze.

| 44. | Z zadowoleniem przyjmuje wyraźne postępy w negocjacjach dotyczących ułatwień wizowych i readmisji. |
| --- | --- |

44.

Z zadowoleniem przyjmuje wyraźne postępy w negocjacjach dotyczących ułatwień wizowych i readmisji.

Kosowo

| 45. | Z uznaniem przyjmuje wysiłki Marttiego Ahtisaariego, specjalnego wysłannika Narodów Zjednoczonych, zmierzające do określenia przyszłego statusu Kosowa i podkreśla, że już w najbliższej przyszłości należy znaleźć trwałe rozwiązanie tej kwestii, aby zagwarantować prawa całej ludności Kosowa. |
| --- | --- |

45.

Z uznaniem przyjmuje wysiłki Marttiego Ahtisaariego, specjalnego wysłannika Narodów Zjednoczonych, zmierzające do określenia przyszłego statusu Kosowa i podkreśla, że już w najbliższej przyszłości należy znaleźć trwałe rozwiązanie tej kwestii, aby zagwarantować prawa całej ludności Kosowa.

| 46. | Wzywa Prisztinę do aktywnego i twórczego udziału w konsultacjach nad rozwiązaniem kwestii statusu Kosowa. |
| --- | --- |

46.

Wzywa Prisztinę do aktywnego i twórczego udziału w konsultacjach nad rozwiązaniem kwestii statusu Kosowa.

| 47. | Z zadowoleniem przyjmuje sukcesy osiągnięte w zwalczaniu korupcji i uznaje podejmowane dotąd wysiłki w zakresie praw człowieka i ochrony mniejszości oraz apeluje o to, by je kontynuować. |
| --- | --- |

47.

Z zadowoleniem przyjmuje sukcesy osiągnięte w zwalczaniu korupcji i uznaje podejmowane dotąd wysiłki w zakresie praw człowieka i ochrony mniejszości oraz apeluje o to, by je kontynuować.

| 48. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że instytucje Kosowa opracowały ogólny program reformy administracji samorządowej z myślą o bezpieczeństwie i poprawie warunków życia w gminach. |
| --- | --- |

48.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że instytucje Kosowa opracowały ogólny program reformy administracji samorządowej z myślą o bezpieczeństwie i poprawie warunków życia w gminach.

| 49. | Podkreśla, że mimo wszelkich postępów zarządzanie na szczeblu lokalnym wciąż nie jest wystarczające, i to zarówno w odniesieniu do administracji, jak i do strategii oraz planowania. |
| --- | --- |

49.

Podkreśla, że mimo wszelkich postępów zarządzanie na szczeblu lokalnym wciąż nie jest wystarczające, i to zarówno w odniesieniu do administracji, jak i do strategii oraz planowania.

Bruksela, 6 czerwca 2007 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Michel DELEBARRE

II.   Procedura

| Tytuł | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady — Strategia rozszerzenia i najważniejsze wyzwania w okresie 2006-2007 wraz ze sprawozdaniem specjalnym dotyczącym zdolności UE do przyjmowania nowych państw |
| --- | --- |
| Sygnatura | COM(2006) 649 wersja ostateczna |
| Podstawa prawna | Art. 265 ust. 1 TWE |
| Tryb postępowania | |
| Data wniosku Komisji | 8.11.2006 |
| Data decyzji Prezydium | 25.4.2006 |
| Komisja odpowiedzialna | Komisja Stosunków Zewnętrznych i Współpracy Zdecentralizowanej (RELEX) |
| Sprawozdawca | Wolfgang Gibowski (DE/PPE), sekretarz stanu, pełnomocnik kraju związkowego Dolna Saksonia na szczeblu federalnym |
| Notatka analityczna | 7.12.2006 |
| Posiedzenie komisji | 25.1.2007 |
| Data przyjęcia przez komisję | 29.3.2007 |
| Wynik głosowania komisji | Opinia przyjęta większością głosów |
| Data przyjęcia na sesji plenarnej | 6.6.2007 |
| Wcześniejsza opinia Komitetu | CdR 115/2006 fin
   (1), opinia w sprawie komunikatu Komisji: „Bałkany Zachodnie na drodze do UE: umacnianie stabilności i dobrobytu”
  COM(2006) 27 wersja ostateczna
  Sprawozdawca: Franz Schausberger (AT/PPE), przyjęta na sesji plenarnej KR-u 14.6.2006 |

Tytuł

Tytuł

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady — Strategia rozszerzenia i najważniejsze wyzwania w okresie 2006-2007 wraz ze sprawozdaniem specjalnym dotyczącym zdolności UE do przyjmowania nowych państw

Sygnatura

Sygnatura

COM(2006) 649 wersja ostateczna

Podstawa prawna

Podstawa prawna

Art. 265 ust. 1 TWE

Tryb postępowania

Tryb postępowania

Data wniosku Komisji

Data wniosku Komisji

8.11.2006

Data decyzji Prezydium

Data decyzji Prezydium

25.4.2006

Komisja odpowiedzialna

Komisja odpowiedzialna

Komisja Stosunków Zewnętrznych i Współpracy Zdecentralizowanej (RELEX)

Sprawozdawca

Sprawozdawca

Wolfgang Gibowski (DE/PPE), sekretarz stanu, pełnomocnik kraju związkowego Dolna Saksonia na szczeblu federalnym

Notatka analityczna

Notatka analityczna

7.12.2006

Posiedzenie komisji

Posiedzenie komisji

25.1.2007

Data przyjęcia przez komisję

Data przyjęcia przez komisję

29.3.2007

Wynik głosowania komisji

Wynik głosowania komisji

Opinia przyjęta większością głosów

Data przyjęcia na sesji plenarnej

Data przyjęcia na sesji plenarnej

6.6.2007

Wcześniejsza opinia Komitetu

Wcześniejsza opinia Komitetu

CdR 115/2006 fin
   (1), opinia w sprawie komunikatu Komisji: „Bałkany Zachodnie na drodze do UE: umacnianie stabilności i dobrobytu”

CdR 115/2006 fin

1

COM(2006) 27 wersja ostateczna

Sprawozdawca: Franz Schausberger (AT/PPE), przyjęta na sesji plenarnej KR-u 14.6.2006

---

(1)  Dz.U. C 51 z 6.3.2007, s. 16.

1

---

| 24.8.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/21 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/21

---

Opinia perspektywiczna Komitetu Regionów w sprawie „Wkład władz lokalnych i regionalnych do strategii Unii Europejskiej na rzecz rozwoju zrównoważonego”

(2007/C 197/05)

KOMITET REGIONÓW

| — | By strategia na rzecz zrównoważonego rozwoju potwierdzała w praktyce przekrojowy i nadrzędny charakter rozwoju zrównoważonego, zaleca, by postanowienia artykułów 99 i 128 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, leżące u podstaw trzyletniego cyklu polityki i opracowywania zintegrowanych wytycznych w zakresie polityki gospodarczej i polityki zatrudnienia, były realizowane w kompleksowych ramach, zgodnie z którymi w zintegrowanym pakiecie wytycznych ujęte byłyby — oprócz aspektów gospodarczych i społecznych — również aspekty środowiskowe i instytucjonalne. |
| --- | --- |

—

By strategia na rzecz zrównoważonego rozwoju potwierdzała w praktyce przekrojowy i nadrzędny charakter rozwoju zrównoważonego, zaleca, by postanowienia artykułów 99 i 128 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, leżące u podstaw trzyletniego cyklu polityki i opracowywania zintegrowanych wytycznych w zakresie polityki gospodarczej i polityki zatrudnienia, były realizowane w kompleksowych ramach, zgodnie z którymi w zintegrowanym pakiecie wytycznych ujęte byłyby — oprócz aspektów gospodarczych i społecznych — również aspekty środowiskowe i instytucjonalne.

| — | Proponuje Komisji Europejskiej rozwinięcie, jako części składowej wieloletniego partnerstwa instytucjonalnego, zacieśnionej współpracy w celu oceny wkładu lokalnego i regionalnego szczebla sprawowania rządów do polityki na rzecz zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

—

Proponuje Komisji Europejskiej rozwinięcie, jako części składowej wieloletniego partnerstwa instytucjonalnego, zacieśnionej współpracy w celu oceny wkładu lokalnego i regionalnego szczebla sprawowania rządów do polityki na rzecz zrównoważonego rozwoju.

| — | Wnosi, by Komisja Europejska zaproponowała odpowiednie kierunki polityki, takie jak ustalenie dopuszczalnych pułapów produkcji niektórych substancji zanieczyszczających lub wykorzystania niektórych zasobów, między innymi w odniesieniu do praktyk rolniczych i rybołówczych, które towarzyszyłyby mechanizmom regulacji rynku oraz polityce podatkowej w dziedzinie środowiska. Co się tyczy polityki podatkowej w dziedzinie środowiska, istnieje pilna potrzeba wyeliminowania zakłóceń rynku spowodowanych pomocą finansową, która wspiera produkcję lub produkty o dużym wpływie na środowisko lub o wysokim stopniu ryzyka dla środowiska. |
| --- | --- |

—

Wnosi, by Komisja Europejska zaproponowała odpowiednie kierunki polityki, takie jak ustalenie dopuszczalnych pułapów produkcji niektórych substancji zanieczyszczających lub wykorzystania niektórych zasobów, między innymi w odniesieniu do praktyk rolniczych i rybołówczych, które towarzyszyłyby mechanizmom regulacji rynku oraz polityce podatkowej w dziedzinie środowiska. Co się tyczy polityki podatkowej w dziedzinie środowiska, istnieje pilna potrzeba wyeliminowania zakłóceń rynku spowodowanych pomocą finansową, która wspiera produkcję lub produkty o dużym wpływie na środowisko lub o wysokim stopniu ryzyka dla środowiska.

| — | Uważa, że strategia powinna precyzować, iż główny cel, czyli zerwanie związku między wzrostem gospodarczym a degradacją środowiska, wymaga kontroli, ograniczenia i ustabilizowania przepływu energii oraz materii, jak też związanych z tym odpadów, które zasilają system gospodarczy przed powróceniem do ekosystemu w formie mniej nadającej się do użycia. |
| --- | --- |

—

Uważa, że strategia powinna precyzować, iż główny cel, czyli zerwanie związku między wzrostem gospodarczym a degradacją środowiska, wymaga kontroli, ograniczenia i ustabilizowania przepływu energii oraz materii, jak też związanych z tym odpadów, które zasilają system gospodarczy przed powróceniem do ekosystemu w formie mniej nadającej się do użycia.

| — | Podkreśla znaczenie roli, jaką władze lokalne i regionalne mogą odgrywać w urzeczywistnieniu zrównoważonego rozwoju; zaleca propagowanie agendy lokalnej 21, między innymi w zakresie wykorzystania funduszy europejskich jako głównego instrumentu realizacji procesów szerokiego udziału społeczeństwa; zaleca promowanie na każdym szczeblu pełnej realizacji i poszerzenia postanowień konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji i dostępie do sprawiedliwości w odniesieniu do wszystkich dziedzin rozwoju zrównoważonego. |
| --- | --- |

—

Podkreśla znaczenie roli, jaką władze lokalne i regionalne mogą odgrywać w urzeczywistnieniu zrównoważonego rozwoju; zaleca propagowanie agendy lokalnej 21, między innymi w zakresie wykorzystania funduszy europejskich jako głównego instrumentu realizacji procesów szerokiego udziału społeczeństwa; zaleca promowanie na każdym szczeblu pełnej realizacji i poszerzenia postanowień konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji i dostępie do sprawiedliwości w odniesieniu do wszystkich dziedzin rozwoju zrównoważonego.

1.   Punkt widzenia Komitetu Regionów

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

| 1.1 | Odnosi się przychylnie do przyjęcia nowej strategii Unii Europejskiej na rzecz rozwoju zrównoważonego. |
| --- | --- |

1.1

Odnosi się przychylnie do przyjęcia nowej strategii Unii Europejskiej na rzecz rozwoju zrównoważonego.

| 1.2 | Wyraża zadowolenie, że nowa strategia potwierdza ponownie przekrojowy charakter działań dążących do rozwoju zrównoważonego, który jest celem nadrzędnym (1) i wpływa w sposób decydujący na wszystkie obszary polityki i działania Unii. |
| --- | --- |

1.2

Wyraża zadowolenie, że nowa strategia potwierdza ponownie przekrojowy charakter działań dążących do rozwoju zrównoważonego, który jest celem nadrzędnym (1) i wpływa w sposób decydujący na wszystkie obszary polityki i działania Unii.

| 1.3 | Podkreśla — podobnie do konkluzji Rady Europejskiej z 16 i 17 czerwca 2006 r. — że postępy poczynione od czasu przyjęcia strategii na rzecz rozwoju zrównoważonego w 2001 r. w Göteborgu są niewystarczające i wyraża swe zaniepokojenie z powodu braku odpowiedniego zgłębienia przyczyn tak niezadowalających postępów oraz negatywnych tendencji głównych zmiennych środowiskowych. |
| --- | --- |

1.3

Podkreśla — podobnie do konkluzji Rady Europejskiej z 16 i 17 czerwca 2006 r. — że postępy poczynione od czasu przyjęcia strategii na rzecz rozwoju zrównoważonego w 2001 r. w Göteborgu są niewystarczające i wyraża swe zaniepokojenie z powodu braku odpowiedniego zgłębienia przyczyn tak niezadowalających postępów oraz negatywnych tendencji głównych zmiennych środowiskowych.

| 1.4 | Zgadza się z Komisją, że należy obecnie dążyć do proaktywnego podejścia do rozwoju zrównoważonego i do konkretnych działań w terenie oraz do odegrania decydującej roli przez władze lokalne i regionalne w urzeczywistnieniu zrównoważonego modelu społeczeństwa zarówno w Unii Europejskiej, jak w pozostałej części świata. |
| --- | --- |

1.4

Zgadza się z Komisją, że należy obecnie dążyć do proaktywnego podejścia do rozwoju zrównoważonego i do konkretnych działań w terenie oraz do odegrania decydującej roli przez władze lokalne i regionalne w urzeczywistnieniu zrównoważonego modelu społeczeństwa zarówno w Unii Europejskiej, jak w pozostałej części świata.

| 1.5 | Podkreśla, jak zresztą uczynił już w swej poprzedniej opinii, wagę uwzględnienia i uwypuklenia rozwoju zrównoważonego we wszystkich obszarach polityki UE. Wciąż aktualny pozostaje dzisiaj postulat, by polityka spójności wspierała wymiar gospodarczy, ekologiczny, instytucjonalny i społeczny i by należycie oceniono długofalowe efekty wszystkich kierunków polityki. |
| --- | --- |

1.5

Podkreśla, jak zresztą uczynił już w swej poprzedniej opinii, wagę uwzględnienia i uwypuklenia rozwoju zrównoważonego we wszystkich obszarach polityki UE. Wciąż aktualny pozostaje dzisiaj postulat, by polityka spójności wspierała wymiar gospodarczy, ekologiczny, instytucjonalny i społeczny i by należycie oceniono długofalowe efekty wszystkich kierunków polityki.

| 1.6 | Podkreśla, że poczucie bezpieczeństwa wobec różnego rodzaju zagrożeń jest istotnym warunkiem dobrej jakości życia. Zapewnienie takiego poczucia bezpieczeństwa i ochrony to obok dobrej publicznej opieki zdrowotnej podstawowy cel starań o osiągnięcie rozwoju zrównoważonego. Potrzeba bezpieczeństwa i ochrony rozciąga się na wszystkie dziedziny, począwszy od następstw zmian klimatycznych i wojny po przemoc wobec kobiet i dzieci. Podkreśla także, że w staraniach o osiągnięcie rozwoju zrównoważonego należy uwzględnić perspektywę równouprawnienia. |
| --- | --- |

1.6

Podkreśla, że poczucie bezpieczeństwa wobec różnego rodzaju zagrożeń jest istotnym warunkiem dobrej jakości życia. Zapewnienie takiego poczucia bezpieczeństwa i ochrony to obok dobrej publicznej opieki zdrowotnej podstawowy cel starań o osiągnięcie rozwoju zrównoważonego. Potrzeba bezpieczeństwa i ochrony rozciąga się na wszystkie dziedziny, począwszy od następstw zmian klimatycznych i wojny po przemoc wobec kobiet i dzieci. Podkreśla także, że w staraniach o osiągnięcie rozwoju zrównoważonego należy uwzględnić perspektywę równouprawnienia.

| 1.7 | Przypomina różne dziedziny, w których władze lokalne i regionalne odgrywają decydującą rolę. Należy do nich gospodarka przestrzenna, w której wypadku wiele z potrzebnych środków na rzecz promowania rozwoju — od wykorzystania gruntów, przez zasoby wodne i gospodarkę odpadami po obszary polityki na rzecz środowiska miejskiego — dotyczy głównie władz lokalnych i regionalnych, a także uważa, że kluczowymi partnerami w procesie realizacji, monitoringu i rewizji strategii powinny być władze lokalne i regionalne. |
| --- | --- |

1.7

Przypomina różne dziedziny, w których władze lokalne i regionalne odgrywają decydującą rolę. Należy do nich gospodarka przestrzenna, w której wypadku wiele z potrzebnych środków na rzecz promowania rozwoju — od wykorzystania gruntów, przez zasoby wodne i gospodarkę odpadami po obszary polityki na rzecz środowiska miejskiego — dotyczy głównie władz lokalnych i regionalnych, a także uważa, że kluczowymi partnerami w procesie realizacji, monitoringu i rewizji strategii powinny być władze lokalne i regionalne.

| 1.8 | Potwierdza, że należy poświęcić uwagę uwzględnieniu wymogów ekologicznych w zamówieniach publicznych — w sektorze technologii, a zwłaszcza w zakresie odpadów, energii, transportu, zaopatrzenia w wodę, sieci kanalizacyjnej, ulic i innych infrastruktur — promowaniu green public procurement (proekologicznych zamówień publicznych) oraz rozpowszechnianiu na szczeblu lokalnym i w urzędach publicznych systemu eko-zarządzania i audytu (EMAS), który należy udoskonalić i dostosować do problemów oraz wymogów rozwoju zrównoważonego, uwzględniając wymiar gospodarczy, ekologiczny i społeczny. W związku z tym należy następnie rozważyć możliwość wzięcia pod uwagę korzyści ekologicznych związanych z wytwarzanymi lokalnie towarami i usługami. |
| --- | --- |

1.8

Potwierdza, że należy poświęcić uwagę uwzględnieniu wymogów ekologicznych w zamówieniach publicznych — w sektorze technologii, a zwłaszcza w zakresie odpadów, energii, transportu, zaopatrzenia w wodę, sieci kanalizacyjnej, ulic i innych infrastruktur — promowaniu green public procurement (proekologicznych zamówień publicznych) oraz rozpowszechnianiu na szczeblu lokalnym i w urzędach publicznych systemu eko-zarządzania i audytu (EMAS), który należy udoskonalić i dostosować do problemów oraz wymogów rozwoju zrównoważonego, uwzględniając wymiar gospodarczy, ekologiczny i społeczny. W związku z tym należy następnie rozważyć możliwość wzięcia pod uwagę korzyści ekologicznych związanych z wytwarzanymi lokalnie towarami i usługami.

| 1.9 | Uważa, że możliwość wymiany doświadczeń i zdobycia nowej wiedzy poprzez współpracę oraz interakcję między różnymi podmiotami stanowi istotną część wysiłków ukierunkowanych na rozwój zrównoważony. |
| --- | --- |

1.9

Uważa, że możliwość wymiany doświadczeń i zdobycia nowej wiedzy poprzez współpracę oraz interakcję między różnymi podmiotami stanowi istotną część wysiłków ukierunkowanych na rozwój zrównoważony.

Kluczowe cele

| 1.10 | Zgadza się z kluczowymi celami wytyczonymi w ramach nowej strategii, które muszą zostać w większym stopniu wyjaśnione i pogłębione. |
| --- | --- |

1.10

Zgadza się z kluczowymi celami wytyczonymi w ramach nowej strategii, które muszą zostać w większym stopniu wyjaśnione i pogłębione.

| 1.11 | Uważa, że należy sprecyzować, iż dla zerwania związku między wzrostem gospodarczym a degradacją środowiska konieczne jest, by stopień regeneracji zasobów odnawialnych był równy bądź wyższy od łącznego stopnia wykorzystania zasobów odnawialnych i nieodnawialnych i by wskaźnik produkcji odpadów był niższy od wskaźnika ich przetwarzania przez systemy naturalne. Strategie nie powinny być zatem ukierunkowane wyłącznie na unikanie pogorszenia się stanu ekosystemów, lecz, przede wszystkim, na umożliwienie pełnego przywrócenia ich funkcji, poprzez wspieranie tych sposobów gospodarowania, których celem jest odzyskanie i zachowanie integralności i dobrej kondycji ekosystemów; w związku z tym należy podjąć obowiązek dopasowania sposobów wykorzystania i zastosowania towarów i usług środowiskowych do socjoekologicznej funkcjonalności danego obszaru. |
| --- | --- |

1.11

Uważa, że należy sprecyzować, iż dla zerwania związku między wzrostem gospodarczym a degradacją środowiska konieczne jest, by stopień regeneracji zasobów odnawialnych był równy bądź wyższy od łącznego stopnia wykorzystania zasobów odnawialnych i nieodnawialnych i by wskaźnik produkcji odpadów był niższy od wskaźnika ich przetwarzania przez systemy naturalne. Strategie nie powinny być zatem ukierunkowane wyłącznie na unikanie pogorszenia się stanu ekosystemów, lecz, przede wszystkim, na umożliwienie pełnego przywrócenia ich funkcji, poprzez wspieranie tych sposobów gospodarowania, których celem jest odzyskanie i zachowanie integralności i dobrej kondycji ekosystemów; w związku z tym należy podjąć obowiązek dopasowania sposobów wykorzystania i zastosowania towarów i usług środowiskowych do socjoekologicznej funkcjonalności danego obszaru.

| 1.12 | Jest zdania, że postulat o ekologicznie efektywną gospodarkę nie jest wystarczający i że powinno mu towarzyszyć uściślenie, iż „ekoefektywność” oznacza, że dobrobyt wytworzony przez wzrost odpowiada kosztom społecznym i ekologicznym lub je przewyższa. |
| --- | --- |

1.12

Jest zdania, że postulat o ekologicznie efektywną gospodarkę nie jest wystarczający i że powinno mu towarzyszyć uściślenie, iż „ekoefektywność” oznacza, że dobrobyt wytworzony przez wzrost odpowiada kosztom społecznym i ekologicznym lub je przewyższa.

| 1.13 | Uważa za stosowne wyjaśnić, że w takim kontekście zrównoważony rozwój wymaga równowagi w wykorzystaniu zasobów i produkcji zanieczyszczeń. Wymiar globalny, w którym bogaty świat (11 % ludności na świecie) przywłaszcza sobie ponad 80 % zasobów naturalnych i adekwatną do tego część światowego dochodu, nie jest zgodny z zasadami zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

1.13

Uważa za stosowne wyjaśnić, że w takim kontekście zrównoważony rozwój wymaga równowagi w wykorzystaniu zasobów i produkcji zanieczyszczeń. Wymiar globalny, w którym bogaty świat (11 % ludności na świecie) przywłaszcza sobie ponad 80 % zasobów naturalnych i adekwatną do tego część światowego dochodu, nie jest zgodny z zasadami zrównoważonego rozwoju.

Zasady przewodnie polityki

| 1.14 | Zgadza się z zasadami przewodnimi określonymi w ramach nowej strategii, które powinny zostać w większym stopniu rozszerzone i wyjaśnione. |
| --- | --- |

1.14

Zgadza się z zasadami przewodnimi określonymi w ramach nowej strategii, które powinny zostać w większym stopniu rozszerzone i wyjaśnione.

| 1.15 | Co się tyczy udziału obywateli, przedsiębiorstw i partnerów społecznych, uważa, że należy odwołać się bardziej konkretnie do form partecipatory i deliberative democracy, czyli do sposobów czy mechanizmów partycypacji i podejmowania decyzji, które w różnych sytuacjach istnieją obok form tradycyjnej demokracji przedstawicielskiej, i że krzewienie odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw obejmuje wypróbowywanie form struktury własności przedsiębiorstw, takich jak na przykład spółdzielnia czy programy rozprowadzania akcji wśród pracowników oraz zainteresowanych społeczności. |
| --- | --- |

1.15

Co się tyczy udziału obywateli, przedsiębiorstw i partnerów społecznych, uważa, że należy odwołać się bardziej konkretnie do form partecipatory i deliberative democracy, czyli do sposobów czy mechanizmów partycypacji i podejmowania decyzji, które w różnych sytuacjach istnieją obok form tradycyjnej demokracji przedstawicielskiej, i że krzewienie odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw obejmuje wypróbowywanie form struktury własności przedsiębiorstw, takich jak na przykład spółdzielnia czy programy rozprowadzania akcji wśród pracowników oraz zainteresowanych społeczności.

| 1.16 | Zgadza się, że należy zapewnić spójność między obszarami polityki sprawowania rządów (governance), integrację obszarów polityki oraz wykorzystanie najlepszej dostępnej wiedzy, lecz jest zdania, że w obecnej sytuacji taka spójność nie istnieje, brak również integracji, a najlepsza wiedza odnosi się przede wszystkim do konkurencyjności i innowacji mających na celu wzrost gospodarczy oraz podbój nowych rynków, a w dużo mniejszym stopniu do wymogów rozwoju zrównoważonego. |
| --- | --- |

1.16

Zgadza się, że należy zapewnić spójność między obszarami polityki sprawowania rządów (governance), integrację obszarów polityki oraz wykorzystanie najlepszej dostępnej wiedzy, lecz jest zdania, że w obecnej sytuacji taka spójność nie istnieje, brak również integracji, a najlepsza wiedza odnosi się przede wszystkim do konkurencyjności i innowacji mających na celu wzrost gospodarczy oraz podbój nowych rynków, a w dużo mniejszym stopniu do wymogów rozwoju zrównoważonego.

| 1.17 | Uważa, że w tym celu należy wyjaśnić, iż rozwój zrównoważony odnosi się do jakości życia, która jest możliwa również wtedy, gdy nie następuje wzrost gospodarczy rozumiany jako większa produkcja towarów i usług, bądź jako wzrost produktu krajowego brutto (PKB) pro capita. Chodzi tu przede wszystkim o rozwój zrównoważony, który jest nastawiony na współczesne potrzeby, ale jednocześnie uwzględnia też potrzeby przyszłych pokoleń. |
| --- | --- |

1.17

Uważa, że w tym celu należy wyjaśnić, iż rozwój zrównoważony odnosi się do jakości życia, która jest możliwa również wtedy, gdy nie następuje wzrost gospodarczy rozumiany jako większa produkcja towarów i usług, bądź jako wzrost produktu krajowego brutto (PKB) pro capita. Chodzi tu przede wszystkim o rozwój zrównoważony, który jest nastawiony na współczesne potrzeby, ale jednocześnie uwzględnia też potrzeby przyszłych pokoleń.

| 1.18 | Zgadza się, że wszystkie instytucje europejskie i państwa członkowskie na każdym szczeblu powinny zagwarantować, iż główne decyzje polityczne będą oparte na propozycjach poddanych ocenie oddziaływania o wysokiej jakości, w której rozważony zostanie wymiar społeczny, ekologiczny, instytucjonalny i gospodarczy rozwoju zrównoważonego. |
| --- | --- |

1.18

Zgadza się, że wszystkie instytucje europejskie i państwa członkowskie na każdym szczeblu powinny zagwarantować, iż główne decyzje polityczne będą oparte na propozycjach poddanych ocenie oddziaływania o wysokiej jakości, w której rozważony zostanie wymiar społeczny, ekologiczny, instytucjonalny i gospodarczy rozwoju zrównoważonego.

| 1.19 | Jeśli chodzi o możliwe synergie między strategią lizbońską a göteborską, przypomina swoje uwagi z poprzedniej opinii, w której zaakcentował, że strategia lizbońska stanowi podstawę do odpowiedzi UE na wpływ globalizacji na konkurencję, gospodarkę i siłę roboczą w Europie, lecz że powinna ona również odzwierciedlać wpływ na rozwój zrównoważony w Europie i w skali międzynarodowej. |
| --- | --- |

1.19

Jeśli chodzi o możliwe synergie między strategią lizbońską a göteborską, przypomina swoje uwagi z poprzedniej opinii, w której zaakcentował, że strategia lizbońska stanowi podstawę do odpowiedzi UE na wpływ globalizacji na konkurencję, gospodarkę i siłę roboczą w Europie, lecz że powinna ona również odzwierciedlać wpływ na rozwój zrównoważony w Europie i w skali międzynarodowej.

| 1.20 | Pragnie podkreślić, że powiązanie między tymi dwoma strategiami spowodowało zatarcie się początkowych wytycznych, zgodnie z którymi strategia göteborska powinna była być syntezą strategii lizbońskiej, procesu rewizji piątego planu działań i opracowania szóstego planu działań w dziedzinie środowiska. |
| --- | --- |

1.20

Pragnie podkreślić, że powiązanie między tymi dwoma strategiami spowodowało zatarcie się początkowych wytycznych, zgodnie z którymi strategia göteborska powinna była być syntezą strategii lizbońskiej, procesu rewizji piątego planu działań i opracowania szóstego planu działań w dziedzinie środowiska.

| 1.21 | Ubolewa, że takiej syntezy nie przeprowadzono, że obie strategie są realizowane na różnej drodze decyzyjnej i że rozwój zrównoważony ograniczono w rzeczywistości wyłącznie do wymiaru ekologicznego, a strategia na rzecz rozwoju zrównoważonego została odsunięta na dalszy plan przez strategię lizbońską i jej kluczowe pojęcia: wzrost, konkurencyjność i innowację. |
| --- | --- |

1.21

Ubolewa, że takiej syntezy nie przeprowadzono, że obie strategie są realizowane na różnej drodze decyzyjnej i że rozwój zrównoważony ograniczono w rzeczywistości wyłącznie do wymiaru ekologicznego, a strategia na rzecz rozwoju zrównoważonego została odsunięta na dalszy plan przez strategię lizbońską i jej kluczowe pojęcia: wzrost, konkurencyjność i innowację.

| 1.22 | Stwierdza, że postulat o większą synergię wydaje się słaby i niezgodny ze sposobem zarządzania tymi dwoma procesami. Pierwszy z procesów (lizboński) opiera się na procedurach przewidzianych przez Traktat w artykułach 99 i 128. Wpływa on na kształtowanie kierunków polityki gospodarczej i polityki zatrudnienia różnych krajów oraz na decyzje podejmowane na posiedzeniach Rady, które definiują politykę Unii. |
| --- | --- |

1.22

Stwierdza, że postulat o większą synergię wydaje się słaby i niezgodny ze sposobem zarządzania tymi dwoma procesami. Pierwszy z procesów (lizboński) opiera się na procedurach przewidzianych przez Traktat w artykułach 99 i 128. Wpływa on na kształtowanie kierunków polityki gospodarczej i polityki zatrudnienia różnych krajów oraz na decyzje podejmowane na posiedzeniach Rady, które definiują politykę Unii.

| 1.23 | Ubolewa, że wiosenna Rada Europejska, która powinna była być okazją do oceny realizacji wewnętrznych i zewnętrznych zobowiązań w zakresie rozwoju zrównoważonego (2), została całkowicie poświęcona cyklowi lizbońskiej polityki gospodarczej i społecznej. |
| --- | --- |

1.23

Ubolewa, że wiosenna Rada Europejska, która powinna była być okazją do oceny realizacji wewnętrznych i zewnętrznych zobowiązań w zakresie rozwoju zrównoważonego (2), została całkowicie poświęcona cyklowi lizbońskiej polityki gospodarczej i społecznej.

| 1.24 | Przyjmuje do wiadomości zamiar Komisji, by przedstawić roczne sprawozdanie na temat środowiska, umożliwiające wniesienie wkładu do prac Rady Ministrów ds. Ochrony Środowiska na etapie przygotowującym do wiosennego szczytu. |
| --- | --- |

1.24

Przyjmuje do wiadomości zamiar Komisji, by przedstawić roczne sprawozdanie na temat środowiska, umożliwiające wniesienie wkładu do prac Rady Ministrów ds. Ochrony Środowiska na etapie przygotowującym do wiosennego szczytu.

Główne wyzwania

| 1.25 | Odnotowuje siedem głównych wyzwań wyłonionych w ramach tej strategii i odpowiadające im cele, cele operacyjne oraz działania, chociaż uznaje ryzyko, że zastosowany podział może doprowadzić do pominięcia głębokich, wzajemnych powiązań między różnymi, wytyczonymi obszarami działania, rozmywając zasadniczą kwestię zintegrowanej i kompleksowej kontroli przepływu materii i energii, który zasila system gospodarczy. |
| --- | --- |

1.25

Odnotowuje siedem głównych wyzwań wyłonionych w ramach tej strategii i odpowiadające im cele, cele operacyjne oraz działania, chociaż uznaje ryzyko, że zastosowany podział może doprowadzić do pominięcia głębokich, wzajemnych powiązań między różnymi, wytyczonymi obszarami działania, rozmywając zasadniczą kwestię zintegrowanej i kompleksowej kontroli przepływu materii i energii, który zasila system gospodarczy.

| 1.26 | Z niepokojem odnotowuje, że cele oraz cele operacyjne nie odnoszą się do precyzyjnie wyznaczonych priorytetów, co byłoby pożądane, lecz raczej do zasad lub wytycznych oraz zauważa, że cele związane z wyzwaniem, jakie stanowią zmiany klimatyczne, powinny zostać poddane przeglądowi w świetle wyników I i II grupy roboczej Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu oraz wytycznych z niedawnego posiedzenia Rady Europejskiej w marcu 2007 r. |
| --- | --- |

1.26

Z niepokojem odnotowuje, że cele oraz cele operacyjne nie odnoszą się do precyzyjnie wyznaczonych priorytetów, co byłoby pożądane, lecz raczej do zasad lub wytycznych oraz zauważa, że cele związane z wyzwaniem, jakie stanowią zmiany klimatyczne, powinny zostać poddane przeglądowi w świetle wyników I i II grupy roboczej Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu oraz wytycznych z niedawnego posiedzenia Rady Europejskiej w marcu 2007 r.

| 1.27 | Uważa, że promowanie wykorzystania biomasy w celu zróżnicowania źródeł zaopatrzenia w paliwa w UE należy ponownie rozważyć w świetle najnowszych badań. |
| --- | --- |

1.27

Uważa, że promowanie wykorzystania biomasy w celu zróżnicowania źródeł zaopatrzenia w paliwa w UE należy ponownie rozważyć w świetle najnowszych badań.

| 1.28 | Przyjmuje do wiadomości niedawny sondaż Eurobarometru, który wskazuje, że 61 % ludności europejskiej uważa, iż udział energii produkowanej przy pomocy technologii jądrowej powinien zostać ograniczony i jest zdania, że strategia powinna zwracać uwagę na potrzebę wyeliminowania zakłóceń rynku wynikających z przekazania z budżetu Unii Europejskiej wsparcia na energię jądrową (ponad 550 mln euro rocznie), czyli czterokrotnie razy więcej od wkładu w energie odnawialne i racjonalne zużycie energii (168 mln euro). |
| --- | --- |

1.28

Przyjmuje do wiadomości niedawny sondaż Eurobarometru, który wskazuje, że 61 % ludności europejskiej uważa, iż udział energii produkowanej przy pomocy technologii jądrowej powinien zostać ograniczony i jest zdania, że strategia powinna zwracać uwagę na potrzebę wyeliminowania zakłóceń rynku wynikających z przekazania z budżetu Unii Europejskiej wsparcia na energię jądrową (ponad 550 mln euro rocznie), czyli czterokrotnie razy więcej od wkładu w energie odnawialne i racjonalne zużycie energii (168 mln euro).

| 1.29 | Ubolewa, że jeśli chodzi o transport, cele ilościowe są ograniczone do cech samochodów i nie odnoszą się do rodzajów środków transportu. Należy wytyczyć szczegółowe cele, jeśli chodzi o powiązanie między różnymi środkami transportu, wprowadzić zasady rynkowe, które podnosiłyby konkurencyjność transportu kolejowego, między innymi poprzez wprowadzenie innowacyjnych instrumentów, takich jak na przykład ustalenie górnej granicy kilometrów przejechanych rocznie przez jeden środek transportu oraz wymienialne zezwolenia na transport towarowy. Określając cele, należy uwzględnić odmienne okoliczności związane z jednostkami, rodzinami, przedsiębiorstwami, gospodarką, różnego rodzaju położeniem czy zakresem istniejących obecnie możliwości komunikacyjnych i innego typu infrastruktury. |
| --- | --- |

1.29

Ubolewa, że jeśli chodzi o transport, cele ilościowe są ograniczone do cech samochodów i nie odnoszą się do rodzajów środków transportu. Należy wytyczyć szczegółowe cele, jeśli chodzi o powiązanie między różnymi środkami transportu, wprowadzić zasady rynkowe, które podnosiłyby konkurencyjność transportu kolejowego, między innymi poprzez wprowadzenie innowacyjnych instrumentów, takich jak na przykład ustalenie górnej granicy kilometrów przejechanych rocznie przez jeden środek transportu oraz wymienialne zezwolenia na transport towarowy. Określając cele, należy uwzględnić odmienne okoliczności związane z jednostkami, rodzinami, przedsiębiorstwami, gospodarką, różnego rodzaju położeniem czy zakresem istniejących obecnie możliwości komunikacyjnych i innego typu infrastruktury.

| 1.30 | Dokładnie rozważa rolę, jaką administracja lokalna może odgrywać, tak jak wskazuje strategia, w opracowywaniu i wdrażaniu planów oraz systemów transportu w zakresie strategii tematycznej dotyczącej środowiska miejskiego. |
| --- | --- |

1.30

Dokładnie rozważa rolę, jaką administracja lokalna może odgrywać, tak jak wskazuje strategia, w opracowywaniu i wdrażaniu planów oraz systemów transportu w zakresie strategii tematycznej dotyczącej środowiska miejskiego.

| 1.31 | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż przypisano właściwą wagę wyzwaniu związanemu ze światowym ubóstwem i rozwojem, lecz wyraża zaniepokojenie z powodu opóźnień w osiąganiu ustalonego poziomu pomocy dla krajów rozwijających się; uważa, że strategia powinna ponownie rozważyć sposób podejścia do pomocy dla krajów rozwijających się i do polityki handlowej zarówno ze względu na pogłębiające się różnice między bogatym a biednym światem, jak i na zagrożenie kryzysem ekologicznym. |
| --- | --- |

1.31

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż przypisano właściwą wagę wyzwaniu związanemu ze światowym ubóstwem i rozwojem, lecz wyraża zaniepokojenie z powodu opóźnień w osiąganiu ustalonego poziomu pomocy dla krajów rozwijających się; uważa, że strategia powinna ponownie rozważyć sposób podejścia do pomocy dla krajów rozwijających się i do polityki handlowej zarówno ze względu na pogłębiające się różnice między bogatym a biednym światem, jak i na zagrożenie kryzysem ekologicznym.

Kierunki polityki przekrojowej wspierającej społeczeństwo oparte na wiedzy

| 1.32 | Zgadza się, że edukacja jest podstawowym warunkiem propagowania zmian w modelach konsumpcji, a zatem — ogólnie mówiąc — modelach zachowania i ma świadomość, że mogą one odbiegać od wymogów zrównoważonego rozwoju, jeżeli nie podejmuje się działań w dziedzinach na nie wpływających lub wręcz o nich decydujących. Należy stworzyć system wartości, który byłby łatwiejszy do zaszczepienia w stylu życia (a zatem również w modelach produkcji i konsumpcji). |
| --- | --- |

1.32

Zgadza się, że edukacja jest podstawowym warunkiem propagowania zmian w modelach konsumpcji, a zatem — ogólnie mówiąc — modelach zachowania i ma świadomość, że mogą one odbiegać od wymogów zrównoważonego rozwoju, jeżeli nie podejmuje się działań w dziedzinach na nie wpływających lub wręcz o nich decydujących. Należy stworzyć system wartości, który byłby łatwiejszy do zaszczepienia w stylu życia (a zatem również w modelach produkcji i konsumpcji).

| 1.33 | Przyjmuje z zadowoleniem inicjatywy realizowane obecnie w związku z Dekadą Edukacji ONZ na temat Zrównoważonego Rozwoju, lecz ma świadomość, że edukacja jednakże nie wystarczy, by zagwarantować zachowania rynkowe zgodne z wymogami zrównoważonego rozwoju i że muszą im towarzyszyć mechanizmy regulacji oraz kontroli społecznej. |
| --- | --- |

1.33

Przyjmuje z zadowoleniem inicjatywy realizowane obecnie w związku z Dekadą Edukacji ONZ na temat Zrównoważonego Rozwoju, lecz ma świadomość, że edukacja jednakże nie wystarczy, by zagwarantować zachowania rynkowe zgodne z wymogami zrównoważonego rozwoju i że muszą im towarzyszyć mechanizmy regulacji oraz kontroli społecznej.

| 1.34 | Uważa, że należy rozróżnić dziedzinę edukacji i kształcenia od dziedziny szkoleń i że uczenie się przez całe życie jest jednym z najważniejszych instrumentów służących zapewnieniu wszystkim równych szans w społeczeństwie rynkowym, wzmacniającym filar społeczny działań na rzecz zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

1.34

Uważa, że należy rozróżnić dziedzinę edukacji i kształcenia od dziedziny szkoleń i że uczenie się przez całe życie jest jednym z najważniejszych instrumentów służących zapewnieniu wszystkim równych szans w społeczeństwie rynkowym, wzmacniającym filar społeczny działań na rzecz zrównoważonego rozwoju.

| 1.35 | Zgadza się z wymogiem, by badania na temat rozwoju zrównoważonego obejmowały projekty krótkoterminowe wspierające podejmowanie decyzji oraz projekty dotyczące długofalowych wizji, a także by rozwiązywały problemy regionalne i globalne. |
| --- | --- |

1.35

Zgadza się z wymogiem, by badania na temat rozwoju zrównoważonego obejmowały projekty krótkoterminowe wspierające podejmowanie decyzji oraz projekty dotyczące długofalowych wizji, a także by rozwiązywały problemy regionalne i globalne.

| 1.36 | Jest zdania, że pilnie potrzebne jest rozwinięcie nowych technologii, które wiązałyby się z większym poszanowaniem środowiska naturalnego. W tym kontekście przydatne wydają się cele 7. programu ramowego w dziedzinie badań oraz wymagające wzmocnienia środki wsparcia inicjatyw, które mogą zostać przełożone na działania promujące rozwój zrównoważony na szczeblu lokalnym, oraz promujące rozwój przedsiębiorstw poświęcających uwagę kwestiom ochrony środowiska, w tym szczególnie MŚP. |
| --- | --- |

1.36

Jest zdania, że pilnie potrzebne jest rozwinięcie nowych technologii, które wiązałyby się z większym poszanowaniem środowiska naturalnego. W tym kontekście przydatne wydają się cele 7. programu ramowego w dziedzinie badań oraz wymagające wzmocnienia środki wsparcia inicjatyw, które mogą zostać przełożone na działania promujące rozwój zrównoważony na szczeblu lokalnym, oraz promujące rozwój przedsiębiorstw poświęcających uwagę kwestiom ochrony środowiska, w tym szczególnie MŚP.

| 1.37 | Zgadza się z potrzebą propagowania interdyscyplinarnych wytycznych w świetle stałej ewolucji powiązań między różnymi systemami: gospodarczym, ekologicznym, społecznym i instytucjonalnym oraz uważa, że stopień niepewności dotyczący ewolucji systemów, liczne interesy związane z procesami decyzyjnymi i potrzeba udzielenia odpowiedzi na pytania dotyczące samego przedmiotu badań naukowych (z jakiej perspektywy prowadzić badania?) — oprócz ochrony zdrowia i jakości środowiska oraz zgodności procesów decyzyjnych z wartościami i zasadami etycznymi — wymagają również jak największej przejrzystości i uczestnictwa społecznego. |
| --- | --- |

1.37

Zgadza się z potrzebą propagowania interdyscyplinarnych wytycznych w świetle stałej ewolucji powiązań między różnymi systemami: gospodarczym, ekologicznym, społecznym i instytucjonalnym oraz uważa, że stopień niepewności dotyczący ewolucji systemów, liczne interesy związane z procesami decyzyjnymi i potrzeba udzielenia odpowiedzi na pytania dotyczące samego przedmiotu badań naukowych (z jakiej perspektywy prowadzić badania?) — oprócz ochrony zdrowia i jakości środowiska oraz zgodności procesów decyzyjnych z wartościami i zasadami etycznymi — wymagają również jak największej przejrzystości i uczestnictwa społecznego.

| 1.38 | Zgadza się co do potrzeby lepszego zrozumienia powiązań między generowaniem dochodu, jego wyliczaniem a dobrobytem. Uważa zwłaszcza, że obliczanie dochodu narodowego powinno zostać połączone z obliczaniem wskaźników mających na celu uwzględnienie przepływu energii i materii zasilającego system gospodarczy oraz zmierzenie całościowej skali działalności gospodarczej. |
| --- | --- |

1.38

Zgadza się co do potrzeby lepszego zrozumienia powiązań między generowaniem dochodu, jego wyliczaniem a dobrobytem. Uważa zwłaszcza, że obliczanie dochodu narodowego powinno zostać połączone z obliczaniem wskaźników mających na celu uwzględnienie przepływu energii i materii zasilającego system gospodarczy oraz zmierzenie całościowej skali działalności gospodarczej.

Instrumenty finansowe i ekonomiczne

| 1.39 | Jest zdania, że gama instrumentów polityki rozwoju zrównoważonego nie może się ograniczać do pojedynczych działań regulujących rynek, chociaż są one przydatne i niezbędne. Poszukiwania „godziwej ceny” — poprzez przejrzystość i działania korygujące — która byłaby odzwierciedleniem kosztów społecznych i środowiskowych nie uwzględniają faktu, że niemożliwe jest przewidzenie w wystarczająco precyzyjny sposób dynamiki zmian różnych systemów. |
| --- | --- |

1.39

Jest zdania, że gama instrumentów polityki rozwoju zrównoważonego nie może się ograniczać do pojedynczych działań regulujących rynek, chociaż są one przydatne i niezbędne. Poszukiwania „godziwej ceny” — poprzez przejrzystość i działania korygujące — która byłaby odzwierciedleniem kosztów społecznych i środowiskowych nie uwzględniają faktu, że niemożliwe jest przewidzenie w wystarczająco precyzyjny sposób dynamiki zmian różnych systemów.

| 1.40 | Zgadza się z potrzebą większej koordynacji między państwami członkowskimi i Komisją, by polepszyć wykorzystanie funduszy europejskich i w związku z tym wyraża obawę, że fundusze strukturalne na lata 2007-2013 mogą się przyczynić — jak podano w niedawnym sprawozdaniu CEE Bankwatch Network — do zwiększenia emisji CO2. |
| --- | --- |

1.40

Zgadza się z potrzebą większej koordynacji między państwami członkowskimi i Komisją, by polepszyć wykorzystanie funduszy europejskich i w związku z tym wyraża obawę, że fundusze strukturalne na lata 2007-2013 mogą się przyczynić — jak podano w niedawnym sprawozdaniu CEE Bankwatch Network — do zwiększenia emisji CO2.

Komunikacja, mobilizacja podmiotów i mnożenie sukcesów

| 1.41 | Zgadza się z potrzebą ułatwienia — przy pomocy odpowiednich środków komunikacji — działań informacyjnych i podnoszących świadomość na temat zrównoważonego rozwoju i że działania te powinny być zgodne ze stworzeniem spójnej i realistycznej wizji UE w odniesieniu do długofalowego rozwoju zrównoważonego. |
| --- | --- |

1.41

Zgadza się z potrzebą ułatwienia — przy pomocy odpowiednich środków komunikacji — działań informacyjnych i podnoszących świadomość na temat zrównoważonego rozwoju i że działania te powinny być zgodne ze stworzeniem spójnej i realistycznej wizji UE w odniesieniu do długofalowego rozwoju zrównoważonego.

| 1.42 | Zgadza się z rolą, jaką mogą odgrywać władze lokalne i regionalne w urzeczywistnianiu rozwoju zrównoważonego poprzez działania społeczności na obszarach miejskich i wiejskich. Agenda lokalna 21 jest głównym instrumentem realizacji kierunków polityki wytyczanych i wprowadzanych w życie za pomocą procesów szerokiego uczestnictwa, lecz uważa, że pełne powodzenie tych procesów nie będzie możliwe, jeżeli nie uzna się ich znaczenia w zarządzaniu budżetami odpowiednich szczebli rządu, zwłaszcza, gdy są one zasilane przez środki pochodzące z budżetu wspólnotowego. |
| --- | --- |

1.42

Zgadza się z rolą, jaką mogą odgrywać władze lokalne i regionalne w urzeczywistnianiu rozwoju zrównoważonego poprzez działania społeczności na obszarach miejskich i wiejskich. Agenda lokalna 21 jest głównym instrumentem realizacji kierunków polityki wytyczanych i wprowadzanych w życie za pomocą procesów szerokiego uczestnictwa, lecz uważa, że pełne powodzenie tych procesów nie będzie możliwe, jeżeli nie uzna się ich znaczenia w zarządzaniu budżetami odpowiednich szczebli rządu, zwłaszcza, gdy są one zasilane przez środki pochodzące z budżetu wspólnotowego.

| 1.43 | Jest zdania, że monitoring powinien koncentrować się nie tylko na określaniu i kontrolowaniu kształtowania się wskaźników, lecz również na kierunkach polityki i działaniach podejmowanych przez Unię Europejską i poszczególne państwa aż do szczebla lokalnego oraz regionalnego. |
| --- | --- |

1.43

Jest zdania, że monitoring powinien koncentrować się nie tylko na określaniu i kontrolowaniu kształtowania się wskaźników, lecz również na kierunkach polityki i działaniach podejmowanych przez Unię Europejską i poszczególne państwa aż do szczebla lokalnego oraz regionalnego.

| 1.44 | Uważa, że takie starania wymagają zmian w obecnym sposobie realizacji procesów decyzyjnych w sferze europejskiego zarządzania na rzecz rozwoju zrównoważonego. |
| --- | --- |

1.44

Uważa, że takie starania wymagają zmian w obecnym sposobie realizacji procesów decyzyjnych w sferze europejskiego zarządzania na rzecz rozwoju zrównoważonego.

| 1.45 | Wyraża przekonanie, że wymaga to radykalnej zmiany powiązań między procesem lizbońskim i göteborskim, czyli powrotu od obecnej praktyki do początkowych zamierzeń. By posłużyć się przykładem: wyniki strategii UE na rzecz rozwoju zrównoważonego nie muszą wnosić wkładu do prac podejmowanych w ramach strategii lizbońskiej, jak stwierdza pkt 38 strategii na rzecz rozwoju zrównoważonego, lecz raczej wyniki strategii lizbońskiej muszą przyczyniać się do osiągania celów rozwoju zrównoważonego. Wynika to z uznanego nadrzędnego charakteru rozwoju zrównoważonego w stosunku do obszarów polityki europejskiej. |
| --- | --- |

1.45

Wyraża przekonanie, że wymaga to radykalnej zmiany powiązań między procesem lizbońskim i göteborskim, czyli powrotu od obecnej praktyki do początkowych zamierzeń. By posłużyć się przykładem: wyniki strategii UE na rzecz rozwoju zrównoważonego nie muszą wnosić wkładu do prac podejmowanych w ramach strategii lizbońskiej, jak stwierdza pkt 38 strategii na rzecz rozwoju zrównoważonego, lecz raczej wyniki strategii lizbońskiej muszą przyczyniać się do osiągania celów rozwoju zrównoważonego. Wynika to z uznanego nadrzędnego charakteru rozwoju zrównoważonego w stosunku do obszarów polityki europejskiej.

| 1.46 | Podkreśla, że zaproponowane przez Komisję działania na rzecz rozwoju zrównoważonego muszą być przyjmowane i ustalane tak, by mogły być wdrażane na szczeblu lokalnym i regionalnym w 27 państwach członkowskich. Jest ważne, by proponowane działania mogły być realizowane w różnorodnych warunkach panujących w poszczególnych państwach członkowskich na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

1.46

Podkreśla, że zaproponowane przez Komisję działania na rzecz rozwoju zrównoważonego muszą być przyjmowane i ustalane tak, by mogły być wdrażane na szczeblu lokalnym i regionalnym w 27 państwach członkowskich. Jest ważne, by proponowane działania mogły być realizowane w różnorodnych warunkach panujących w poszczególnych państwach członkowskich na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| 1.47 | Wyraża zaniepokojenie z powodu wskazania Komisji, że kwestia zarządzania strategią na rzecz rozwoju zrównoważonego zostanie przekazana Radzie Europejskiej w grudniu. Takie rozwiązanie pogłębiłoby dystans między strategią göteborską a lizbońską, jak też przyczyniłoby się do większej marginalizacji zrównoważonego rozwoju w dziedzinie sprawowania rządów w Europie. |
| --- | --- |

1.47

Wyraża zaniepokojenie z powodu wskazania Komisji, że kwestia zarządzania strategią na rzecz rozwoju zrównoważonego zostanie przekazana Radzie Europejskiej w grudniu. Takie rozwiązanie pogłębiłoby dystans między strategią göteborską a lizbońską, jak też przyczyniłoby się do większej marginalizacji zrównoważonego rozwoju w dziedzinie sprawowania rządów w Europie.

| 1.48 | Przypomina w związku z tym, że na posiedzeniu Rady Europejskiej na wiosnę 2005 r., z okazji ożywienia strategii lizbońskiej, ponownie stwierdzono, że wpisuje się ona w szerszy kontekst wymogu rozwoju zrównoważonego. |
| --- | --- |

1.48

Przypomina w związku z tym, że na posiedzeniu Rady Europejskiej na wiosnę 2005 r., z okazji ożywienia strategii lizbońskiej, ponownie stwierdzono, że wpisuje się ona w szerszy kontekst wymogu rozwoju zrównoważonego.

2.   Zalecenia Komitetu Regionów

KOMITET REGIONÓW

| 2.1 | Wyraża pewność, że podejście do rozwoju zrównoważonego, które powinno obejmować aspekty gospodarcze, ekologiczne, społeczne i instytucjonalne, to warunek wstępny coraz większego dobrobytu, wysokiej jakości dużej liczby miejsc pracy i wzrostu gospodarczego nie pociągającego za sobą większych kosztów dla środowiska czy innymi słowy jedynie pozornego dobrobytu; powodzenie tego podejścia wymaga dogłębnego zreformowania europejskiego zarządzania rozwojem zrównoważonym. |
| --- | --- |

2.1

Wyraża pewność, że podejście do rozwoju zrównoważonego, które powinno obejmować aspekty gospodarcze, ekologiczne, społeczne i instytucjonalne, to warunek wstępny coraz większego dobrobytu, wysokiej jakości dużej liczby miejsc pracy i wzrostu gospodarczego nie pociągającego za sobą większych kosztów dla środowiska czy innymi słowy jedynie pozornego dobrobytu; powodzenie tego podejścia wymaga dogłębnego zreformowania europejskiego zarządzania rozwojem zrównoważonym.

| 2.2 | By strategia na rzecz zrównoważonego rozwoju potwierdzała w praktyce przekrojowy i nadrzędny charakter rozwoju zrównoważonego, zaleca, by postanowienia artykułów 99 i 128 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, leżące u podstaw trzyletniego cyklu polityki i opracowywania zintegrowanych wytycznych w zakresie polityki gospodarczej i polityki zatrudnienia, były realizowane w kompleksowych ramach, zgodnie z którymi w zintegrowanym pakiecie wytycznych ujęte byłyby — oprócz aspektów gospodarczych i społecznych — również aspekty środowiskowe i instytucjonalne. |
| --- | --- |

2.2

By strategia na rzecz zrównoważonego rozwoju potwierdzała w praktyce przekrojowy i nadrzędny charakter rozwoju zrównoważonego, zaleca, by postanowienia artykułów 99 i 128 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, leżące u podstaw trzyletniego cyklu polityki i opracowywania zintegrowanych wytycznych w zakresie polityki gospodarczej i polityki zatrudnienia, były realizowane w kompleksowych ramach, zgodnie z którymi w zintegrowanym pakiecie wytycznych ujęte byłyby — oprócz aspektów gospodarczych i społecznych — również aspekty środowiskowe i instytucjonalne.

| 2.3 | Zaleca ponadto, by taki zreformowany cykl na swych różnych etapach przewidywał udział władz lokalnych i regionalnych jako partnerów o kluczowym znaczeniu dla określenia i realizowania — również począwszy od szczebla lokalnego — całościowych celów i zmian potrzebnych do urzeczywistnienia zrównoważonego modelu społeczeństwa. Wobec tego należy zapewnić, by do sprawozdań na temat kierunków polityki gospodarczej i polityki zatrudnienia, które każde państwo członkowskie musi składać corocznie do października, dodano sprawozdanie dotyczące realizacji 6. planu działania na rzecz środowiska. Te trzy sprawozdania powinny być powiązane i ukazywać spójność oraz wkład każdego z kierunków polityki do celów rozwoju zrównoważonego wyznaczonych w ramach strategii na rzecz rozwoju zrównoważonego. |
| --- | --- |

2.3

Zaleca ponadto, by taki zreformowany cykl na swych różnych etapach przewidywał udział władz lokalnych i regionalnych jako partnerów o kluczowym znaczeniu dla określenia i realizowania — również począwszy od szczebla lokalnego — całościowych celów i zmian potrzebnych do urzeczywistnienia zrównoważonego modelu społeczeństwa. Wobec tego należy zapewnić, by do sprawozdań na temat kierunków polityki gospodarczej i polityki zatrudnienia, które każde państwo członkowskie musi składać corocznie do października, dodano sprawozdanie dotyczące realizacji 6. planu działania na rzecz środowiska. Te trzy sprawozdania powinny być powiązane i ukazywać spójność oraz wkład każdego z kierunków polityki do celów rozwoju zrównoważonego wyznaczonych w ramach strategii na rzecz rozwoju zrównoważonego.

| 2.4 | Uważa, że strategia powinna precyzować, iż główny cel, czyli zerwanie związku między wzrostem gospodarczym a degradacją środowiska, wymaga kontroli, ograniczenia i ustabilizowania przepływu energii oraz materii, jak też związanych z tym odpadów, które zasilają system gospodarczy przed powróceniem do ekosystemu w formie mniej nadającej się do użycia. |
| --- | --- |

2.4

Uważa, że strategia powinna precyzować, iż główny cel, czyli zerwanie związku między wzrostem gospodarczym a degradacją środowiska, wymaga kontroli, ograniczenia i ustabilizowania przepływu energii oraz materii, jak też związanych z tym odpadów, które zasilają system gospodarczy przed powróceniem do ekosystemu w formie mniej nadającej się do użycia.

| 2.5 | Zaleca, by dokumentom programowym towarzyszyła analiza takich przepływów w celu sprawdzenia ich znaczenia dla zerwania związku między wzrostem gospodarczym a oddziaływaniem na środowisko i by cele działań w dziedzinie spójności odnosiły się przede wszystkim do realizacji celów strategii na rzecz rozwoju zrównoważonego i — wyłącznie pod warunkiem poszanowania tejże strategii — do zintegrowanych wytycznych dotyczących wzrostu i zatrudnienia w ramach agendy lizbońskiej. |
| --- | --- |

2.5

Zaleca, by dokumentom programowym towarzyszyła analiza takich przepływów w celu sprawdzenia ich znaczenia dla zerwania związku między wzrostem gospodarczym a oddziaływaniem na środowisko i by cele działań w dziedzinie spójności odnosiły się przede wszystkim do realizacji celów strategii na rzecz rozwoju zrównoważonego i — wyłącznie pod warunkiem poszanowania tejże strategii — do zintegrowanych wytycznych dotyczących wzrostu i zatrudnienia w ramach agendy lizbońskiej.

| 2.6 | Apeluje zatem do Komisji o przedstawienie propozycji w tym względzie i do Rady oraz Parlamentu Europejskiego o jej szybkie rozważenie. |
| --- | --- |

2.6

Apeluje zatem do Komisji o przedstawienie propozycji w tym względzie i do Rady oraz Parlamentu Europejskiego o jej szybkie rozważenie.

| 2.7 | Wnosi, by Komisja Europejska zaproponowała odpowiednie kierunki polityki, takie jak ustalenie dopuszczalnych pułapów produkcji niektórych substancji zanieczyszczających lub wykorzystania niektórych zasobów, między innymi w odniesieniu do praktyk rolniczych i rybołówczych, które towarzyszyłyby mechanizmom regulacji rynku oraz polityce podatkowej w dziedzinie środowiska. Co się tyczy polityki podatkowej w dziedzinie środowiska, istnieje pilna potrzeba wyeliminowania zakłóceń rynku spowodowanych pomocą finansową, która wspiera produkcję lub produkty o dużym wpływie na środowisko lub o wysokim stopniu ryzyka dla środowiska. |
| --- | --- |

2.7

Wnosi, by Komisja Europejska zaproponowała odpowiednie kierunki polityki, takie jak ustalenie dopuszczalnych pułapów produkcji niektórych substancji zanieczyszczających lub wykorzystania niektórych zasobów, między innymi w odniesieniu do praktyk rolniczych i rybołówczych, które towarzyszyłyby mechanizmom regulacji rynku oraz polityce podatkowej w dziedzinie środowiska. Co się tyczy polityki podatkowej w dziedzinie środowiska, istnieje pilna potrzeba wyeliminowania zakłóceń rynku spowodowanych pomocą finansową, która wspiera produkcję lub produkty o dużym wpływie na środowisko lub o wysokim stopniu ryzyka dla środowiska.

| 2.8 | Zaleca, by w ramach strategii na rzecz rozwoju zrównoważonego wyznaczono jasno określone cele, zarówno pod względem ilościowym, jak i pod względem terminów, i apeluje do państw członkowskich o opracowanie strategii na rzecz rozwoju zrównoważonego, które byłyby zgodne ze strategią europejską i które wnosiłyby do niej wkład. W związku z tym zobowiązuje władze lokalne i regionalne do opracowania swych własnych strategii zgodnych ze strategicznymi celami wyznaczonymi na szczeblu krajowym i europejskim, którym towarzyszyłyby odpowiednie mechanizmy pozyskiwania informacji zwrotnych. |
| --- | --- |

2.8

Zaleca, by w ramach strategii na rzecz rozwoju zrównoważonego wyznaczono jasno określone cele, zarówno pod względem ilościowym, jak i pod względem terminów, i apeluje do państw członkowskich o opracowanie strategii na rzecz rozwoju zrównoważonego, które byłyby zgodne ze strategią europejską i które wnosiłyby do niej wkład. W związku z tym zobowiązuje władze lokalne i regionalne do opracowania swych własnych strategii zgodnych ze strategicznymi celami wyznaczonymi na szczeblu krajowym i europejskim, którym towarzyszyłyby odpowiednie mechanizmy pozyskiwania informacji zwrotnych.

| 2.9 | Wnosi, by Komisja rozważyła plan dostosowania do zmian klimatu, który obejmowałby aspekty związane z wpływem podniesienia się temperatury na rybołówstwo, ochronę wybrzeży oraz wód śródlądowych, jak również z wpływem zmian w opadach i wpływem innych niesprzyjających zjawisk na rolnictwo i hodowlę, akwakulturę, pożary lasów, susze, różnorodność biologiczną i lasy, turystykę, ochronę wybrzeży, zdrowie itp. |
| --- | --- |

2.9

Wnosi, by Komisja rozważyła plan dostosowania do zmian klimatu, który obejmowałby aspekty związane z wpływem podniesienia się temperatury na rybołówstwo, ochronę wybrzeży oraz wód śródlądowych, jak również z wpływem zmian w opadach i wpływem innych niesprzyjających zjawisk na rolnictwo i hodowlę, akwakulturę, pożary lasów, susze, różnorodność biologiczną i lasy, turystykę, ochronę wybrzeży, zdrowie itp.

| 2.10 | Zaleca opracowanie procedur i wzmocnienie zdolności instytucjonalnych w celu realizacji procedur oceny planów, programów i projektów pod względem zgodności z zasadami zrównoważonego rozwoju i wpływu na środowisko, tak by umożliwić faktyczne informowanie i uczestnictwo społeczeństwa. Uważa, że te procedury powinny przede wszystkim zmierzać do oceny zgodności przewidzianych działań z celami wyznaczonymi na każdym odpowiednim poziomie strategii na rzecz rozwoju zrównoważonego i ich wkładu w realizację tych celów. |
| --- | --- |

2.10

Zaleca opracowanie procedur i wzmocnienie zdolności instytucjonalnych w celu realizacji procedur oceny planów, programów i projektów pod względem zgodności z zasadami zrównoważonego rozwoju i wpływu na środowisko, tak by umożliwić faktyczne informowanie i uczestnictwo społeczeństwa. Uważa, że te procedury powinny przede wszystkim zmierzać do oceny zgodności przewidzianych działań z celami wyznaczonymi na każdym odpowiednim poziomie strategii na rzecz rozwoju zrównoważonego i ich wkładu w realizację tych celów.

| 2.11 | Podkreśla znaczenie roli, jaką władze lokalne i regionalne mogą odgrywać w urzeczywistnieniu zrównoważonego rozwoju; wnosi, by Komisja opracowała inicjatywy zmierzające do wsparcia regeneracji społecznej, miejskiej i ekologicznej peryferii miast; zaleca propagowanie agendy lokalnej 21, między innymi w zakresie wykorzystania funduszy europejskich jako głównego instrumentu realizacji procesów szerokiego udziału społeczeństwa; uważa, że w tym celu jest konieczne poszerzenie procesów udziału społeczeństwa zarówno, by zapewnić zgodność odpowiednich procesów decyzyjnych z systemem wartości, który reprezentują zainteresowane społeczności, co jest funkcją, której rynek ze względu na swój charakter nie może pełnić, jak i by podnieść jakość praktyki naukowej; zaleca promowanie na każdym szczeblu pełnej realizacji i poszerzenia postanowień konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji i dostępie do sprawiedliwości w odniesieniu do wszystkich dziedzin rozwoju zrównoważonego, gospodarki, społeczeństwa, środowiska i instytucji. |
| --- | --- |

2.11

Podkreśla znaczenie roli, jaką władze lokalne i regionalne mogą odgrywać w urzeczywistnieniu zrównoważonego rozwoju; wnosi, by Komisja opracowała inicjatywy zmierzające do wsparcia regeneracji społecznej, miejskiej i ekologicznej peryferii miast; zaleca propagowanie agendy lokalnej 21, między innymi w zakresie wykorzystania funduszy europejskich jako głównego instrumentu realizacji procesów szerokiego udziału społeczeństwa; uważa, że w tym celu jest konieczne poszerzenie procesów udziału społeczeństwa zarówno, by zapewnić zgodność odpowiednich procesów decyzyjnych z systemem wartości, który reprezentują zainteresowane społeczności, co jest funkcją, której rynek ze względu na swój charakter nie może pełnić, jak i by podnieść jakość praktyki naukowej; zaleca promowanie na każdym szczeblu pełnej realizacji i poszerzenia postanowień konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji i dostępie do sprawiedliwości w odniesieniu do wszystkich dziedzin rozwoju zrównoważonego, gospodarki, społeczeństwa, środowiska i instytucji.

| 2.12 | Jeśli chodzi o udział obywateli, przedsiębiorstw i partnerów społecznych, zaleca, by zapewniono bardziej konkretne odniesienie do form partecipatory i deliberative democracy, by wypróbowywano formy struktury własności, takie jak programy rozprowadzania akcji wśród pracowników i społeczności, oraz zwracano uwagę na spółdzielnie. |
| --- | --- |

2.12

Jeśli chodzi o udział obywateli, przedsiębiorstw i partnerów społecznych, zaleca, by zapewniono bardziej konkretne odniesienie do form partecipatory i deliberative democracy, by wypróbowywano formy struktury własności, takie jak programy rozprowadzania akcji wśród pracowników i społeczności, oraz zwracano uwagę na spółdzielnie.

| 2.13 | Apeluje o ponowne rozważenie: 1) wielkości i sposobów udzielania pomocy rozwojowej w wypadku, gdy podejście typu „trickle down”, zgodnie z którym bogacenie się jednostek podnosi poziom życia całego społeczeństwa, nie jest już możliwe ze względu na pogłębiające się różnice między krajami bogatymi a biednymi oraz coraz większe ograniczenia wzrostu gospodarczego spowodowane ograniczonym charakterem ekosystemu ii) modelu wzrostu wynikającego z globalizacji i jego zgodności z rozwojem zrównoważonym iii) powiązań między regionalnym rynkiem europejskim i jego kapitałem a rynkami i kapitałami międzynarodowymi oraz ich priorytetów iv) dążenia w czasie negocjacji WTO do sprywatyzowania usług publicznych i wspólnych dóbr, takich jak na przykład woda, i uważa, że należy zdecydowanie odrzucić zamiar sprywatyzowania dostaw wody v) pomocy finansowej, zachęt i innych środków stwarzających przeszkody handlowe dla krajów rozwijających się. |
| --- | --- |

2.13

Apeluje o ponowne rozważenie: 1) wielkości i sposobów udzielania pomocy rozwojowej w wypadku, gdy podejście typu „trickle down”, zgodnie z którym bogacenie się jednostek podnosi poziom życia całego społeczeństwa, nie jest już możliwe ze względu na pogłębiające się różnice między krajami bogatymi a biednymi oraz coraz większe ograniczenia wzrostu gospodarczego spowodowane ograniczonym charakterem ekosystemu ii) modelu wzrostu wynikającego z globalizacji i jego zgodności z rozwojem zrównoważonym iii) powiązań między regionalnym rynkiem europejskim i jego kapitałem a rynkami i kapitałami międzynarodowymi oraz ich priorytetów iv) dążenia w czasie negocjacji WTO do sprywatyzowania usług publicznych i wspólnych dóbr, takich jak na przykład woda, i uważa, że należy zdecydowanie odrzucić zamiar sprywatyzowania dostaw wody v) pomocy finansowej, zachęt i innych środków stwarzających przeszkody handlowe dla krajów rozwijających się.

| 2.14 | Wierzy, że w swej obecnie przeprowadzanej ocenie strategii na rzecz rozwoju zrównoważonego i w ramach swych prac nad programem działań, Komisja rozwinie i pogłębi dialog z władzami lokalnymi i regionalnymi; zamierza odgrywać aktywną rolę w staraniach na rzecz urzeczywistnienia zrównoważonego modelu społeczeństwa zarówno w Unii Europejskiej, jak i w pozostałej części świata. |
| --- | --- |

2.14

Wierzy, że w swej obecnie przeprowadzanej ocenie strategii na rzecz rozwoju zrównoważonego i w ramach swych prac nad programem działań, Komisja rozwinie i pogłębi dialog z władzami lokalnymi i regionalnymi; zamierza odgrywać aktywną rolę w staraniach na rzecz urzeczywistnienia zrównoważonego modelu społeczeństwa zarówno w Unii Europejskiej, jak i w pozostałej części świata.

| 2.15 | Proponuje Komisji Europejskiej rozwinięcie, jako części składowej wieloletniego partnerstwa instytucjonalnego, zacieśnionej współpracy w celu oceny wkładu lokalnego i regionalnego szczebla sprawowania rządów do polityki na rzecz zrównoważonego rozwoju. W ramach takiej współpracy Komitet Regionów opracuje m.in. (patrz załącznik 1) konkretne opinie na temat szeregu spraw znajdujących się w programie prac Komisji Europejskiej na okres trzyletni 2007-2009 i uznawanych za szczególnie istotne dla zrównoważonego rozwoju, poczynając od szczebla władz lokalnych i regionalnych, oraz zaproponuje również konkretne propozycje dotyczące realizacji wspólnych inicjatyw. |
| --- | --- |

2.15

Proponuje Komisji Europejskiej rozwinięcie, jako części składowej wieloletniego partnerstwa instytucjonalnego, zacieśnionej współpracy w celu oceny wkładu lokalnego i regionalnego szczebla sprawowania rządów do polityki na rzecz zrównoważonego rozwoju. W ramach takiej współpracy Komitet Regionów opracuje m.in. (patrz załącznik 1) konkretne opinie na temat szeregu spraw znajdujących się w programie prac Komisji Europejskiej na okres trzyletni 2007-2009 i uznawanych za szczególnie istotne dla zrównoważonego rozwoju, poczynając od szczebla władz lokalnych i regionalnych, oraz zaproponuje również konkretne propozycje dotyczące realizacji wspólnych inicjatyw.

Bruksela, 6 czerwca 2007 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Michel DELEBARRE

3.   Procedura

| Tytuł | Wkład władz lokalnych i regionalnych do strategii Unii Europejskiej na rzecz rozwoju zrównoważonego |
| --- | --- |
| Sygnatura | – |
| Podstawa prawna | art. 265 ust. 1 |
| Tryb postępowania | art. 40 ust. 2 regulaminu wewnętrznego |
| Data wniosku Komisji | 11.12.2006 |
| Data decyzji Przewodniczącego | 9.1.2007 |
| Komisja odpowiedzialna | Komisja Rozwoju Zrównoważonego (DEVE) |
| Sprawozdawca generalny | Nichi Vendola (IT/PSE), przewodniczący regionu Puglia |
| Notatka analityczna | 26.2.2007 |
| Posiedzenie komisji | – |
| Data przyjęcia przez komisję | – |
| Wynik głosowania komisji | – |
| Data przyjęcia na sesji plenarnej | 6.6.2007 |
| Wcześniejsza opinia Komitetu | Opinia w sprawie komunikatu Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego: „Przegląd Strategii Zrównoważonego Rozwoju UE na rok 2005: Wstępne podsumowanie i przyszłe kierunki realizacji”
  CdR 66/2005 fin  (3)— COM(2005) 37 końcowy |

Tytuł

Tytuł

Wkład władz lokalnych i regionalnych do strategii Unii Europejskiej na rzecz rozwoju zrównoważonego

Sygnatura

Sygnatura

–

Podstawa prawna

Podstawa prawna

art. 265 ust. 1

Tryb postępowania

Tryb postępowania

art. 40 ust. 2 regulaminu wewnętrznego

Data wniosku Komisji

Data wniosku Komisji

11.12.2006

Data decyzji Przewodniczącego

Data decyzji Przewodniczącego

9.1.2007

Komisja odpowiedzialna

Komisja odpowiedzialna

Komisja Rozwoju Zrównoważonego (DEVE)

Sprawozdawca generalny

Sprawozdawca generalny

Nichi Vendola (IT/PSE), przewodniczący regionu Puglia

Notatka analityczna

Notatka analityczna

26.2.2007

Posiedzenie komisji

Posiedzenie komisji

–

Data przyjęcia przez komisję

Data przyjęcia przez komisję

–

Wynik głosowania komisji

Wynik głosowania komisji

–

Data przyjęcia na sesji plenarnej

Data przyjęcia na sesji plenarnej

6.6.2007

Wcześniejsza opinia Komitetu

Wcześniejsza opinia Komitetu

Opinia w sprawie komunikatu Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego: „Przegląd Strategii Zrównoważonego Rozwoju UE na rok 2005: Wstępne podsumowanie i przyszłe kierunki realizacji”

CdR 66/2005 fin  (3)— COM(2005) 37 końcowy

3

---

(1)  CdR 66/2005 fin.

1

(2)  „Przypomina, że — zgodnie ze strategią rozwoju zrównoważonego przyjętą na Radzie Europejskiej w Göteborgu, na wiosennych posiedzeniach Rady Europejskiej omówione zostaną postępy poczynione w zakresie realizacji tej strategii i opracowane zostaną dalsze wytyczne polityczne dotyczące promowania zrównoważonego rozwoju; przypomina również, że Rada Europejska w Barcelonie zapoczątkuje to nowe podejście polityczne w oparciu o wyważoną i skoordynowaną analizę trzech wymiarów strategii (społecznego, gospodarczego i ekologicznego) w czasie opracowywania, analizowania, oceniania i kontrolowania strategicznych wytycznych politycznych Unii Europejskiej”, konkluzje prezydencji, Rada Europejska z Barcelony, 15-16 marca 2002 r.

2

(3)  Dz.U. C 81 z 4.4.2006, s. 18.

3

---

ZAŁĄCZNIK 1

„Mapa drogowa” Komitetu Regionów na temat strategii Unii Europejskiej na rzecz rozwoju zrównoważonego na okres 2007-2009

Rodzaje działań

1.   Działania doradcze

1a.   W perspektywie Rady Europejskiej w grudniu 2007 r.

| Sygnatura dokumentu Komisji Europejskiej | Tytuł dokumentu Komisji Europejskiej | Rodzaj wniosku | Możliwe przyjęcie przez KR |
| --- | --- | --- | --- |
| 2006/ENV/012 | Zielona księga w sprawie dostosowania do zmian klimatycznych | Wniosek poza-legislacyjny | listopad 2007 r. |

Sygnatura dokumentu Komisji Europejskiej

Tytuł dokumentu Komisji Europejskiej

Rodzaj wniosku

Możliwe przyjęcie przez KR

2006/ENV/012

Zielona księga w sprawie dostosowania do zmian klimatycznych

Wniosek poza-legislacyjny

listopad 2007 r.

1 b.   W perspektywie Rady Europejskiej w marcu 2008 r.

| Sygnatura dokumentu Komisji Europejskiej | Tytuł dokumentu Komisji Europejskiej | Rodzaj wniosku | Możliwe przyjęcie przez KR |
| --- | --- | --- | --- |
| 2006/ENV/012 | Zielona księga w sprawie dostosowania do zmian klimatycznych | Wniosek pozalegislacyjny | listopad 2007 r. |
| — | Opinia perspektywiczna w sprawie przyszłości wspólnej polityki rolnej | — | luty 2008 r. |
| 2007/EMPL/013 | Komunikat w sprawie śródokresowego przeglądu realizacji agendy społecznej (2005-2010) | Wniosek pozalegislacyjny | luty 2008 r. |

Sygnatura dokumentu Komisji Europejskiej

Tytuł dokumentu Komisji Europejskiej

Rodzaj wniosku

Możliwe przyjęcie przez KR

2006/ENV/012

Zielona księga w sprawie dostosowania do zmian klimatycznych

Wniosek pozalegislacyjny

listopad 2007 r.

—

Opinia perspektywiczna w sprawie przyszłości wspólnej polityki rolnej

—

luty 2008 r.

2007/EMPL/013

Komunikat w sprawie śródokresowego przeglądu realizacji agendy społecznej (2005-2010)

Wniosek pozalegislacyjny

luty 2008 r.

1 c.   Inne działania doradcze

| Sygnatura dokumentu Komisji Europejskiej | Tytuł dokumentu Komisji Europejskiej | Rodzaj wniosku | Możliwe przyjęcie przez KR |
| --- | --- | --- | --- |
| COM (2006) 571 wersja ostateczna | Komunikat Komisji: „Demograficzna przyszłość Europy — przekształcić wyzwania w nowe możliwości” | Wniosek pozalegislacyjny | czerwiec 2007 r. |
| — | Opinia perspektywiczna w sprawie sytuacji kobiet migrujących w Unii Europejskiej | — | październik 2007 r. |
| — | Opinia perspektywiczna w sprawie edukacji i rozwoju zrównoważonego | — | listopad 2007 r. |
| 2007/ENV/012 | Plan działań w sprawie zrównoważonej produkcji i konsumpcji | Wniosek pozalegislacyjny | luty 2008 r. |
| 2007/FISH/001 | Komunikat Komisji: „Przyszła unijna polityka morska: wnioski polityczne z konsultacji na temat zielonej księgi” | Wniosek pozalegislacyjny | luty 2008 r. |
| 2007/FISH/003 | Komunikat i wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie zaostrzenia walki z nielegalnymi, niedeklarowanymi i nieuregulowanymi połowami | Wniosek legislacyjny | luty 2008 r. |
| 2007/TREN/005 | Zielona księga w sprawie transportu miejskiego | Wniosek pozalegislacyjny | drugi kwartał 2008 r. |
| 2006/SANCO/004 | Biała księga w sprawie strategii w dziedzinie ochrony zdrowia | Wniosek pozalegislacyjny | drugi kwartał 2008 r. |
| 2006/SANCO/005 | Wspólnotowe ramy prawne w sprawie bezpiecznych i skutecznych usług zdrowotnych | Wniosek legislacyjny | drugi kwartał 2008 r. |

Sygnatura dokumentu Komisji Europejskiej

Tytuł dokumentu Komisji Europejskiej

Rodzaj wniosku

Możliwe przyjęcie przez KR

COM (2006) 571 wersja ostateczna

Komunikat Komisji: „Demograficzna przyszłość Europy — przekształcić wyzwania w nowe możliwości”

Wniosek pozalegislacyjny

czerwiec 2007 r.

—

Opinia perspektywiczna w sprawie sytuacji kobiet migrujących w Unii Europejskiej

—

październik 2007 r.

—

Opinia perspektywiczna w sprawie edukacji i rozwoju zrównoważonego

—

listopad 2007 r.

2007/ENV/012

Plan działań w sprawie zrównoważonej produkcji i konsumpcji

Wniosek pozalegislacyjny

luty 2008 r.

2007/FISH/001

Komunikat Komisji: „Przyszła unijna polityka morska: wnioski polityczne z konsultacji na temat zielonej księgi”

Wniosek pozalegislacyjny

luty 2008 r.

2007/FISH/003

Komunikat i wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie zaostrzenia walki z nielegalnymi, niedeklarowanymi i nieuregulowanymi połowami

Wniosek legislacyjny

luty 2008 r.

2007/TREN/005

Zielona księga w sprawie transportu miejskiego

Wniosek pozalegislacyjny

drugi kwartał 2008 r.

2006/SANCO/004

Biała księga w sprawie strategii w dziedzinie ochrony zdrowia

Wniosek pozalegislacyjny

drugi kwartał 2008 r.

2006/SANCO/005

Wspólnotowe ramy prawne w sprawie bezpiecznych i skutecznych usług zdrowotnych

Wniosek legislacyjny

drugi kwartał 2008 r.

2.   Działalność uzupełniająca działania doradcze

| Rodzaj działania | Możliwy termin wykonania |
| --- | --- |
| Analiza możliwości utworzenia wspólnego, stałego centrum monitorowania wkładu szczebla lokalnego i regionalnego do polityki zrównoważonego rozwoju (ewentualnie we współpracy z Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym) | druga połowa 2007 r. |
| Badania Komitetu Regionów na temat „Wkładu władz lokalnych i regionalnych do strategii na rzecz rozwoju zrównoważonego” | drugi kwartał 2008 r. |
| Dialog terytorialny 2009: włączenie do Platformy Wzajemnego Kształcenia w ramach strategii lizbońskiej istotnych aspektów strategii Unii Europejskiej na rzecz rozwoju zrównoważonego | pierwszy kwartał 2009 r. |
| Udział w konferencjach tematycznych i grupach roboczych związanych z rozwojem zrównoważonym | okres dwuletni 2007-2009 |

Rodzaj działania

Możliwy termin wykonania

Analiza możliwości utworzenia wspólnego, stałego centrum monitorowania wkładu szczebla lokalnego i regionalnego do polityki zrównoważonego rozwoju (ewentualnie we współpracy z Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym)

druga połowa 2007 r.

Badania Komitetu Regionów na temat „Wkładu władz lokalnych i regionalnych do strategii na rzecz rozwoju zrównoważonego”

drugi kwartał 2008 r.

Dialog terytorialny 2009: włączenie do Platformy Wzajemnego Kształcenia w ramach strategii lizbońskiej istotnych aspektów strategii Unii Europejskiej na rzecz rozwoju zrównoważonego

pierwszy kwartał 2009 r.

Udział w konferencjach tematycznych i grupach roboczych związanych z rozwojem zrównoważonym

okres dwuletni 2007-2009

---

| 24.8.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/30 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/30

---

Opinia z inicjatywy własnej Komitetu Regionów w sprawie „Ożywienie procesu reformowania Unii Europejskiej w perspektywie posiedzenia Rady Europejskiej w dniach 21-22 czerwca 2007 r.”

(2007/C 197/06)

KOMITET REGIONÓW

| — | Wyraża swe poparcie dla wysiłków prezydencji Unii na rzecz procesu reformowania Unii Europejskiej i uważa, iż konieczne jest zachowanie podstawowych treści traktatu konstytucyjnego podpisanego przez wszystkich szefów państw i rządów państw członkowskich UE dnia 29 października 2004 r. w Rzymie. |
| --- | --- |

—

Wyraża swe poparcie dla wysiłków prezydencji Unii na rzecz procesu reformowania Unii Europejskiej i uważa, iż konieczne jest zachowanie podstawowych treści traktatu konstytucyjnego podpisanego przez wszystkich szefów państw i rządów państw członkowskich UE dnia 29 października 2004 r. w Rzymie.

| — | Wzywa szefów państw i rządów, by na posiedzeniu Rady Europejskiej w dniach 21-22 czerwca 2007 r. zobowiązali się do szybkiego zakończenia procesu reformowania traktatów, nie rezygnując ze zdobyczy uzyskanych przez samorządy terytorialne i na ich rzecz, zwłaszcza w zakresie poszanowania zasady pomocniczości, zasady dobrego sprawowania rządów oraz zasady spójności terytorialnej Unii Europejskiej, oraz domaga się, aby wszystkie te przepisy zostały ujęte w przyszłym traktacie. |
| --- | --- |

—

Wzywa szefów państw i rządów, by na posiedzeniu Rady Europejskiej w dniach 21-22 czerwca 2007 r. zobowiązali się do szybkiego zakończenia procesu reformowania traktatów, nie rezygnując ze zdobyczy uzyskanych przez samorządy terytorialne i na ich rzecz, zwłaszcza w zakresie poszanowania zasady pomocniczości, zasady dobrego sprawowania rządów oraz zasady spójności terytorialnej Unii Europejskiej, oraz domaga się, aby wszystkie te przepisy zostały ujęte w przyszłym traktacie.

| — | Domaga się, by zasięgano jego opinii w sprawie „mapy drogowej”, którą ma zaproponować Rada Europejska w celu kontynuowania procesu reformowania Unii, i wyraża życzenie, by włączono go w fazę negocjacji, gdyż jego udział byłby korzystny w perspektywie podejścia lepiej uwzględniającego obywateli. |
| --- | --- |

—

Domaga się, by zasięgano jego opinii w sprawie „mapy drogowej”, którą ma zaproponować Rada Europejska w celu kontynuowania procesu reformowania Unii, i wyraża życzenie, by włączono go w fazę negocjacji, gdyż jego udział byłby korzystny w perspektywie podejścia lepiej uwzględniającego obywateli.

| — | Uważa, że brak traktatu konstytucyjnego byłby szkodliwy dla uznawania potencjału modelu integracji europejskiej, mającego na celu przestrzeganie i wzmacnianie różnorodności w łonie samej Unii Europejskiej, oraz stwierdza, że bez traktatu konstytucyjnego ani autonomia lokalna i regionalna nie byłaby uznawana za filar systemu demokratycznego w Unii Europejskiej, ani UE nie miałaby zdolności do działania, pozwalającej zapewniać spójność terytorialną i wzmacniać solidarność wspólnotową. |
| --- | --- |

—

Uważa, że brak traktatu konstytucyjnego byłby szkodliwy dla uznawania potencjału modelu integracji europejskiej, mającego na celu przestrzeganie i wzmacnianie różnorodności w łonie samej Unii Europejskiej, oraz stwierdza, że bez traktatu konstytucyjnego ani autonomia lokalna i regionalna nie byłaby uznawana za filar systemu demokratycznego w Unii Europejskiej, ani UE nie miałaby zdolności do działania, pozwalającej zapewniać spójność terytorialną i wzmacniać solidarność wspólnotową.

| — | Ponownie wyraża swe przekonanie o absolutnej konieczności promowania — za pomocą zdecentralizowanej polityki w zakresie komunikacji — refleksji na temat wspólnych wartości, dorobku integracji europejskiej i polityki wspólnotowej oraz zadań Unii Europejskiej na przyszłość, a także o konieczności stosowania podejścia dwukierunkowego, gdyż komunikacja z władzami lokalnymi i regionalnymi odbywa się obecnie w sposób zbyt jednostronny i odgórny. |
| --- | --- |

—

Ponownie wyraża swe przekonanie o absolutnej konieczności promowania — za pomocą zdecentralizowanej polityki w zakresie komunikacji — refleksji na temat wspólnych wartości, dorobku integracji europejskiej i polityki wspólnotowej oraz zadań Unii Europejskiej na przyszłość, a także o konieczności stosowania podejścia dwukierunkowego, gdyż komunikacja z władzami lokalnymi i regionalnymi odbywa się obecnie w sposób zbyt jednostronny i odgórny.

| — | Uważa, że polityka Unii Europejskiej w zakresie komunikacji będzie spójniejsza i skuteczniejsza, jeśli instytucje europejskie znajdą ramy lub podstawy prawne zdolne zapewnić wdrażanie rzeczywistego, wydzielonego programu wynikającego z tej polityki i wyposażonego w odpowiednie środki finansowe. |
| --- | --- |

—

Uważa, że polityka Unii Europejskiej w zakresie komunikacji będzie spójniejsza i skuteczniejsza, jeśli instytucje europejskie znajdą ramy lub podstawy prawne zdolne zapewnić wdrażanie rzeczywistego, wydzielonego programu wynikającego z tej polityki i wyposażonego w odpowiednie środki finansowe.

I.   Zalecenia polityczne

Dokument roboczy służb Komisji z 21 listopada 2006 r.: Koszt braku konstytucji

Plan D: rozszerzyć i pogłębić debatę w Europie — notatka informacyjna Margot Wallström dla Komisji z dnia 29 listopada 2006 r.

SEC(2006) 1553

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Wyraża swe poparcie dla wysiłków prezydencji Unii na rzecz procesu reformowania Unii Europejskiej i uważa, iż konieczne jest zachowanie podstawowych treści traktatu konstytucyjnego podpisanego przez wszystkich szefów państw i rządów państw członkowskich UE dnia 29 października 2004 r. w Rzymie. |
| --- | --- |

1.

Wyraża swe poparcie dla wysiłków prezydencji Unii na rzecz procesu reformowania Unii Europejskiej i uważa, iż konieczne jest zachowanie podstawowych treści traktatu konstytucyjnego podpisanego przez wszystkich szefów państw i rządów państw członkowskich UE dnia 29 października 2004 r. w Rzymie.

| 2. | Z zadowoleniem przyjmuje deklarację berlińską z 25 marca 2007 r., w której sformułowano, pięćdziesiąt lat po podpisaniu traktatów rzymskich, cel odnowienia wspólnego fundamentu Unii Europejskiej do czasu wyborów do Parlamentu Europejskiego w 2009 r. oraz zawarte w niej potwierdzenie uznania wymiaru terytorialnego Unii, a także istotnych dla Komitetu zasad i wartości. |
| --- | --- |

2.

Z zadowoleniem przyjmuje deklarację berlińską z 25 marca 2007 r., w której sformułowano, pięćdziesiąt lat po podpisaniu traktatów rzymskich, cel odnowienia wspólnego fundamentu Unii Europejskiej do czasu wyborów do Parlamentu Europejskiego w 2009 r. oraz zawarte w niej potwierdzenie uznania wymiaru terytorialnego Unii, a także istotnych dla Komitetu zasad i wartości.

| 3. | Potwierdza wyrażoną w swej Deklaracji dla Europy, przyjętej 23 marca 2007 r., w ramach obchodów pięćdziesięciolecia traktatów rzymskich, wolę działania na rzecz coraz bliższej unii między narodami Europy, na rzecz Unii silnej dzięki swym swobodom, wartościom i zasadom solidarności i odpowiedzialności, która prowadząc wspólną politykę i działania zachowywałaby różnorodność oraz tożsamość lokalną i regionalną, na mocy zasad pomocniczości i dobrego sprawowania rządów. |
| --- | --- |

3.

Potwierdza wyrażoną w swej Deklaracji dla Europy, przyjętej 23 marca 2007 r., w ramach obchodów pięćdziesięciolecia traktatów rzymskich, wolę działania na rzecz coraz bliższej unii między narodami Europy, na rzecz Unii silnej dzięki swym swobodom, wartościom i zasadom solidarności i odpowiedzialności, która prowadząc wspólną politykę i działania zachowywałaby różnorodność oraz tożsamość lokalną i regionalną, na mocy zasad pomocniczości i dobrego sprawowania rządów.

| 4. | Wzywa szefów państw i rządów, by na posiedzeniu Rady Europejskiej w dniach 21-22 czerwca 2007 r. zobowiązali się do szybkiego zakończenia procesu reformowania traktatów, nie rezygnując ze zdobyczy uzyskanych przez samorządy terytorialne i na ich rzecz, zwłaszcza w zakresie poszanowania zasady pomocniczości, zasady dobrego sprawowania rządów oraz zasady spójności terytorialnej Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

4.

Wzywa szefów państw i rządów, by na posiedzeniu Rady Europejskiej w dniach 21-22 czerwca 2007 r. zobowiązali się do szybkiego zakończenia procesu reformowania traktatów, nie rezygnując ze zdobyczy uzyskanych przez samorządy terytorialne i na ich rzecz, zwłaszcza w zakresie poszanowania zasady pomocniczości, zasady dobrego sprawowania rządów oraz zasady spójności terytorialnej Unii Europejskiej.

| 5. | Opowiada się w związku z tym za jak najszybszym zwołaniem nowej konferencji międzyrządowej o ściśle określonym mandacie i harmonogramie, której celem byłoby sporządzenie dla Unii Europejskiej nowego traktatu zachowującego podstawowe treści i równowagę osiągnięte w trakcie obrad Konwentu oraz w traktacie konstytucyjnym podpisanym w 2004 r. i cieszącego się jak największym poparciem w Europie. |
| --- | --- |

5.

Opowiada się w związku z tym za jak najszybszym zwołaniem nowej konferencji międzyrządowej o ściśle określonym mandacie i harmonogramie, której celem byłoby sporządzenie dla Unii Europejskiej nowego traktatu zachowującego podstawowe treści i równowagę osiągnięte w trakcie obrad Konwentu oraz w traktacie konstytucyjnym podpisanym w 2004 r. i cieszącego się jak największym poparciem w Europie.

| 6. | Ma świadomość, że dla wielu obywateli cel UE w XXI wieku przestał być jasny i zgodnie z duchem planu D uważa, że UE musi zdać sobie sprawę, iż nie można oczekiwać od obywateli czytania rozwlekłych, specjalistycznych traktatów i że UE musi umieć wyjaśnić dzisiejszym obywatelom oraz przyszłym pokoleniom swoją rację bytu w sposób przejrzysty i zwięzły. Dlatego też apeluje do przywódców UE, by przygotowali dla UE oficjalną, jednostronicową deklarację misji, która zachowywałaby swą aktualność w dłuższej perspektywie oraz uzupełniałaby jakikolwiek przyszły traktat i na którą instytucje UE mogłyby aktywnie zwracać uwagę obywateli zarówno teraz, jak i w przyszłości. |
| --- | --- |

6.

Ma świadomość, że dla wielu obywateli cel UE w XXI wieku przestał być jasny i zgodnie z duchem planu D uważa, że UE musi zdać sobie sprawę, iż nie można oczekiwać od obywateli czytania rozwlekłych, specjalistycznych traktatów i że UE musi umieć wyjaśnić dzisiejszym obywatelom oraz przyszłym pokoleniom swoją rację bytu w sposób przejrzysty i zwięzły. Dlatego też apeluje do przywódców UE, by przygotowali dla UE oficjalną, jednostronicową deklarację misji, która zachowywałaby swą aktualność w dłuższej perspektywie oraz uzupełniałaby jakikolwiek przyszły traktat i na którą instytucje UE mogłyby aktywnie zwracać uwagę obywateli zarówno teraz, jak i w przyszłości.

| 7. | Domaga się, by zasięgano jego opinii i w pełni włączono go w kolejne etapy procesu reformowania Unii Europejskiej, przeprowadzanego na podstawie „mapy drogowej”, którą ma zaproponować Rada Europejska, oraz oczekuje włączenia go w fazę negocjacji przyszłej konferencji międzyrządowej, gdyż jego udział sprzyjałby podejściu lepiej uwzględniającemu interesy obywateli. |
| --- | --- |

7.

Domaga się, by zasięgano jego opinii i w pełni włączono go w kolejne etapy procesu reformowania Unii Europejskiej, przeprowadzanego na podstawie „mapy drogowej”, którą ma zaproponować Rada Europejska, oraz oczekuje włączenia go w fazę negocjacji przyszłej konferencji międzyrządowej, gdyż jego udział sprzyjałby podejściu lepiej uwzględniającemu interesy obywateli.

Wkład KR-u w analizę politycznych kosztów nieprzyjęcia konstytucji

| 8. | Popiera podejście Komisji, jeśli chodzi o symboliczne znaczenie konstytucji w zakresie wzmocnienia poczucia obywatelstwa europejskiego wśród obywateli Unii na bazie wspólnych wartości i zamierzeń. |
| --- | --- |

8.

Popiera podejście Komisji, jeśli chodzi o symboliczne znaczenie konstytucji w zakresie wzmocnienia poczucia obywatelstwa europejskiego wśród obywateli Unii na bazie wspólnych wartości i zamierzeń.

| 9. | Uważa, że rezygnując z traktatu konstytucyjnego, Unia Europejska pozbawiłaby się znaczących zdobyczy w zakresie demokracji przedstawicielskiej i uczestniczącej oraz nie uzyskałaby stosownych ram prawnych ani mechanizmów decyzyjnych zwiększających jej zdolność do działania — w szczególności poprzez rozszerzenie zakresu stosowania głosowania większością kwalifikowaną — i do przyjmowania nowych krajów kandydujących. |
| --- | --- |

9.

Uważa, że rezygnując z traktatu konstytucyjnego, Unia Europejska pozbawiłaby się znaczących zdobyczy w zakresie demokracji przedstawicielskiej i uczestniczącej oraz nie uzyskałaby stosownych ram prawnych ani mechanizmów decyzyjnych zwiększających jej zdolność do działania — w szczególności poprzez rozszerzenie zakresu stosowania głosowania większością kwalifikowaną — i do przyjmowania nowych krajów kandydujących.

| 10. | Podkreśla, że rezygnując z traktatu konstytucyjnego, Unia pozbawiłaby się osobowości prawnej i wspólnego fundamentu dla swych praw podstawowych zawartych w wiążącej karcie, która stanowi rzeczywistą gwarancję prawną i demokratyczną dla obywateli Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

10.

Podkreśla, że rezygnując z traktatu konstytucyjnego, Unia pozbawiłaby się osobowości prawnej i wspólnego fundamentu dla swych praw podstawowych zawartych w wiążącej karcie, która stanowi rzeczywistą gwarancję prawną i demokratyczną dla obywateli Unii Europejskiej.

| 11. | Stwierdza, że bez traktatu konstytucyjnego autonomia lokalna i regionalna nie byłaby uznawana za filar systemu demokratycznego w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

11.

Stwierdza, że bez traktatu konstytucyjnego autonomia lokalna i regionalna nie byłaby uznawana za filar systemu demokratycznego w Unii Europejskiej.

| 12. | Uważa, że brak traktatu konstytucyjnego miałby szkodliwy wpływ na uznanie znaczenia potencjału modelu integracji europejskiej dla przestrzegania i wzmacniania różnorodności w łonie samej Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

12.

Uważa, że brak traktatu konstytucyjnego miałby szkodliwy wpływ na uznanie znaczenia potencjału modelu integracji europejskiej dla przestrzegania i wzmacniania różnorodności w łonie samej Unii Europejskiej.

| 13. | Przypomina, że rezygnując z traktatu konstytucyjnego, Unia pozbawiłaby się jaśniejszej klasyfikacji kompetencji i polityczno-prawnego narzędzia ułatwiającego stosowanie i przestrzeganie zasad pomocniczości i proporcjonalności, szczególnie jeśli chodzi o wyraźne uznanie wymiaru regionalnego i lokalnego, a w ten sposób zrezygnowałaby z lepszego uwzględnienia kompetencji władz regionalnych i lokalnych, z ich większego udziału w procesie decyzyjnym dzięki regularnemu włączaniu ich w fazę konsultacji przedlegislacyjnych oraz z prawnej gwarancji dla tego udziału, wyrażonej przede wszystkim przyznaniem Komitetowi Regionów prawa do wnoszenia skarg do Trybunału Sprawiedliwości, co wzmocniłoby przejrzystość i demokrację w Unii. |
| --- | --- |

13.

Przypomina, że rezygnując z traktatu konstytucyjnego, Unia pozbawiłaby się jaśniejszej klasyfikacji kompetencji i polityczno-prawnego narzędzia ułatwiającego stosowanie i przestrzeganie zasad pomocniczości i proporcjonalności, szczególnie jeśli chodzi o wyraźne uznanie wymiaru regionalnego i lokalnego, a w ten sposób zrezygnowałaby z lepszego uwzględnienia kompetencji władz regionalnych i lokalnych, z ich większego udziału w procesie decyzyjnym dzięki regularnemu włączaniu ich w fazę konsultacji przedlegislacyjnych oraz z prawnej gwarancji dla tego udziału, wyrażonej przede wszystkim przyznaniem Komitetowi Regionów prawa do wnoszenia skarg do Trybunału Sprawiedliwości, co wzmocniłoby przejrzystość i demokrację w Unii.

| 14. | Stwierdza, ze przyjmując traktat konstytucyjny Unia Europejska uzyskałaby stosowną zdolność do działania, pozwalającą zapewniać spójność terytorialną i wzmacniać solidarność wspólnotową. |
| --- | --- |

14.

Stwierdza, ze przyjmując traktat konstytucyjny Unia Europejska uzyskałaby stosowną zdolność do działania, pozwalającą zapewniać spójność terytorialną i wzmacniać solidarność wspólnotową.

| 15. | Podkreśla, że bez traktatu konstytucyjnego Europa pozbawiłaby się wspólnej polityki azylowej i konkretnych narzędzi zwalczania nielegalnej imigracji, co jest szczególnie istotne dla władz lokalnych i regionalnych, które muszą przyjmować na swoim terenie imigrantów. |
| --- | --- |

15.

Podkreśla, że bez traktatu konstytucyjnego Europa pozbawiłaby się wspólnej polityki azylowej i konkretnych narzędzi zwalczania nielegalnej imigracji, co jest szczególnie istotne dla władz lokalnych i regionalnych, które muszą przyjmować na swoim terenie imigrantów.

| 16. | Przypomina, że w razie braku traktatu konstytucyjnego Unia nie byłaby w stanie prowadzić polityki energetycznej na dużą skalę, co odbiłoby się niekorzystnie na zaangażowaniu samorządów terytorialnych na rzecz odnawialnych źródeł energii i wydajności energetycznej, a tym samym ograniczania skutków zmian klimatycznych. |
| --- | --- |

16.

Przypomina, że w razie braku traktatu konstytucyjnego Unia nie byłaby w stanie prowadzić polityki energetycznej na dużą skalę, co odbiłoby się niekorzystnie na zaangażowaniu samorządów terytorialnych na rzecz odnawialnych źródeł energii i wydajności energetycznej, a tym samym ograniczania skutków zmian klimatycznych.

Uwzględnienie wymiaru regionalnego i lokalnego w porozumieniu instytucjonalnym

| 17. | Domaga się, by w nowym traktacie uwzględnione zostały w każdym przypadku następujące kwestie:






  — | znaczenie nadane celom UE, wartościom i prawom podstawowym, w szczególności poszanowaniu autonomii lokalnej i regionalnej oraz uznaniu różnorodności kulturowej i językowej (art. I-3, I-5 i preambuła Karty praw podstawowych UE); |
| --- | --- | --- |

17.

Domaga się, by w nowym traktacie uwzględnione zostały w każdym przypadku następujące kwestie:

—

znaczenie nadane celom UE, wartościom i prawom podstawowym, w szczególności poszanowaniu autonomii lokalnej i regionalnej oraz uznaniu różnorodności kulturowej i językowej (art. I-3, I-5 i preambuła Karty praw podstawowych UE);

| — | nowa definicja zasady pomocniczości (art. I-11, ust. 3); |
| --- | --- |

—

nowa definicja zasady pomocniczości (art. I-11, ust. 3);

| — | uwzględnienie wpływu ustawodawstwa wspólnotowego na władze lokalne i regionalne (Protokół w sprawie stosowania zasady pomocniczości i proporcjonalności); |
| --- | --- |

—

uwzględnienie wpływu ustawodawstwa wspólnotowego na władze lokalne i regionalne (Protokół w sprawie stosowania zasady pomocniczości i proporcjonalności);

| — | uznanie zasady konsultacji, a co za tym idzie, ściślejsze włączenie władz lokalnych i regionalnych w opracowywanie, realizację i ocenę polityki wspólnotowej (Protokół dotyczący stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności); |
| --- | --- |

—

uznanie zasady konsultacji, a co za tym idzie, ściślejsze włączenie władz lokalnych i regionalnych w opracowywanie, realizację i ocenę polityki wspólnotowej (Protokół dotyczący stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności);

| — | umożliwienie parlamentom regionalnym posiadającym uprawnienia legislacyjne włączenia się w procedurę wczesnego ostrzegania, ustanowioną w mechanizmie kontroli ex ante w ramach stosowania zasady pomocniczości i proporcjonalności (art. 6 Protokołu dotyczącego stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności); |
| --- | --- |

—

umożliwienie parlamentom regionalnym posiadającym uprawnienia legislacyjne włączenia się w procedurę wczesnego ostrzegania, ustanowioną w mechanizmie kontroli ex ante w ramach stosowania zasady pomocniczości i proporcjonalności (art. 6 Protokołu dotyczącego stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności);

| — | przyznanie KR-owi prawa do wnoszenia skarg w obronie własnych uprawnień (art. III-365) i w przypadku nieprzestrzegania zasady pomocniczości (art. 8 Protokołu dotyczącego stosowania zasady pomocniczości i proporcjonalności); |
| --- | --- |

—

przyznanie KR-owi prawa do wnoszenia skarg w obronie własnych uprawnień (art. III-365) i w przypadku nieprzestrzegania zasady pomocniczości (art. 8 Protokołu dotyczącego stosowania zasady pomocniczości i proporcjonalności);

| — | zharmonizowanie kadencji członków Komitetu Regionów z kadencją deputowanych do Parlamentu Europejskiego i członków Komisji (art. III-386 ust. 2); |
| --- | --- |

—

zharmonizowanie kadencji członków Komitetu Regionów z kadencją deputowanych do Parlamentu Europejskiego i członków Komisji (art. III-386 ust. 2);

| — | nowe zasady określające liczbę i sposób mianowania członków i zastępców członków KR-u, zastępujące obecny system i wprowadzające system oparty na kryteriach politycznych i terytorialnych (art. III-386); |
| --- | --- |

—

nowe zasady określające liczbę i sposób mianowania członków i zastępców członków KR-u, zastępujące obecny system i wprowadzające system oparty na kryteriach politycznych i terytorialnych (art. III-386);

| — | uznanie znaczenia demokracji bliskiej obywatelom w UE (art. I-46); |
| --- | --- |

—

uznanie znaczenia demokracji bliskiej obywatelom w UE (art. I-46);

| — | nowe postanowienia dotyczące demokracji uczestniczącej, które zachęcają instytucje unijne do stwarzania przedstawicielskim organizacjom stowarzyszeniowym — wśród których należy uwzględnić organizacje o charakterze lokalnym i regionalnym — możliwości publicznego przedstawiania i wymiany własnych opinii we wszystkich dziedzinach działalności Unii oraz prowadzenia z nimi otwartego, przejrzystego i regularnego dialogu (art. I-47); |
| --- | --- |

—

nowe postanowienia dotyczące demokracji uczestniczącej, które zachęcają instytucje unijne do stwarzania przedstawicielskim organizacjom stowarzyszeniowym — wśród których należy uwzględnić organizacje o charakterze lokalnym i regionalnym — możliwości publicznego przedstawiania i wymiany własnych opinii we wszystkich dziedzinach działalności Unii oraz prowadzenia z nimi otwartego, przejrzystego i regularnego dialogu (art. I-47);

| — | włączenie spójności terytorialnej do celów Unii (art. I-3) oraz zobowiązań podjętych przez państwa członkowskie wobec promowania spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej (Protokół dotyczący spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej); |
| --- | --- |

—

włączenie spójności terytorialnej do celów Unii (art. I-3) oraz zobowiązań podjętych przez państwa członkowskie wobec promowania spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej (Protokół dotyczący spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej);

| — | uznanie szczególnego statusu regionów najbardziej oddalonych (art. III-424); |
| --- | --- |

—

uznanie szczególnego statusu regionów najbardziej oddalonych (art. III-424);

| — | uwzględnienie wymiaru regionalnego i lokalnego w dziedzinie ochrony ludności (art. III-284). |
| --- | --- |

—

uwzględnienie wymiaru regionalnego i lokalnego w dziedzinie ochrony ludności (art. III-284).

| 18. | Domaga się w związku z tym, by protokół dotyczący stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności został włączony do nowego traktatu lub utrzymany jako protokół nr 2, tuż po protokole nr 1, poświęconym roli parlamentów krajowych. |
| --- | --- |

18.

Domaga się w związku z tym, by protokół dotyczący stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności został włączony do nowego traktatu lub utrzymany jako protokół nr 2, tuż po protokole nr 1, poświęconym roli parlamentów krajowych.

| 19. | Uznaje konieczność uwzględnienia takich kwestii jak: zmiany klimatyczne, energia, europejski model społeczny w kontekście zmian demograficznych i globalizacji (1), polityka migracyjna, zwłaszcza w zakresie zwalczania nielegalnej imigracji, oraz polityka gospodarcza w strefie euro. Podkreśla, że działalność UE w tych dziedzinach będzie skuteczna tylko wtedy, gdy będzie oparta na władzach lokalnych i regionalnych. Postuluje w związku z tym, by w nowym traktacie przewidziano zasięganie opinii Komitetu w odniesieniu do tych nowych dziedzin polityki wspólnotowej. |
| --- | --- |

19.

Uznaje konieczność uwzględnienia takich kwestii jak: zmiany klimatyczne, energia, europejski model społeczny w kontekście zmian demograficznych i globalizacji (1), polityka migracyjna, zwłaszcza w zakresie zwalczania nielegalnej imigracji, oraz polityka gospodarcza w strefie euro. Podkreśla, że działalność UE w tych dziedzinach będzie skuteczna tylko wtedy, gdy będzie oparta na władzach lokalnych i regionalnych. Postuluje w związku z tym, by w nowym traktacie przewidziano zasięganie opinii Komitetu w odniesieniu do tych nowych dziedzin polityki wspólnotowej.

| 20. | Zwraca uwagę, że niezależnie od powracających wciąż problemów w zakresie komunikacji obywatele UE oczekują od instytucji unijnych i państw członkowskich polityki bardziej ukierunkowanej na ich interesy. Pytanie obywateli: „Co mi daje Unia Europejska?”, jest uzasadnione, a polityka europejska musi na nie udzielić przekonującej odpowiedzi. |
| --- | --- |

20.

Zwraca uwagę, że niezależnie od powracających wciąż problemów w zakresie komunikacji obywatele UE oczekują od instytucji unijnych i państw członkowskich polityki bardziej ukierunkowanej na ich interesy. Pytanie obywateli: „Co mi daje Unia Europejska?”, jest uzasadnione, a polityka europejska musi na nie udzielić przekonującej odpowiedzi.

| 21. | Domaga się — w wypadku, gdyby mandat konferencji międzyrządowej przewidywał ponowną analizę podstawy prawnej III części traktatu konstytucyjnego — by zasięganie jego opinii zostało przewidziane w przepisach odnoszących się do ochrony ludności (art. III-284), turystyki (art. III-281) i współpracy administracyjnej (art. III-285). |
| --- | --- |

21.

Domaga się — w wypadku, gdyby mandat konferencji międzyrządowej przewidywał ponowną analizę podstawy prawnej III części traktatu konstytucyjnego — by zasięganie jego opinii zostało przewidziane w przepisach odnoszących się do ochrony ludności (art. III-284), turystyki (art. III-281) i współpracy administracyjnej (art. III-285).

Dalsze zaangażowanie KR-u na rzecz planu „D jak decentralizacja”

| 22. | Stwierdza, że od początku okresu refleksji dała się zauważyć zgoda co do konieczności prowadzenia debaty na temat Europy na poziomie jak najbliższym ludności, dostosowanie treści informacji do szczebla regionalnego i lokalnego oraz precyzyjnego określenia jej zakresu. |
| --- | --- |

22.

Stwierdza, że od początku okresu refleksji dała się zauważyć zgoda co do konieczności prowadzenia debaty na temat Europy na poziomie jak najbliższym ludności, dostosowanie treści informacji do szczebla regionalnego i lokalnego oraz precyzyjnego określenia jej zakresu.

| 23. | Ponownie wyraża swe przekonanie o absolutnej konieczności promowania — za pomocą zdecentralizowanej polityki w zakresie komunikacji — refleksji na temat wspólnych wartości, dorobku integracji europejskiej i polityki wspólnotowej oraz zadań Unii Europejskiej na przyszłość. |
| --- | --- |

23.

Ponownie wyraża swe przekonanie o absolutnej konieczności promowania — za pomocą zdecentralizowanej polityki w zakresie komunikacji — refleksji na temat wspólnych wartości, dorobku integracji europejskiej i polityki wspólnotowej oraz zadań Unii Europejskiej na przyszłość.

| 24. | Podkreśla, że dodając do zaproponowanego przez Komisję Europejską Planu D: demokracja, dialog i debata, czwarte hasło: decentralizacja, dążył do wykazania znaczenia debaty politycznej i publicznej prowadzonej blisko obywateli oraz konieczności promowania zdecentralizowanej polityki w zakresie komunikacji na całym obszarze europejskim. |
| --- | --- |

24.

Podkreśla, że dodając do zaproponowanego przez Komisję Europejską Planu D: demokracja, dialog i debata, czwarte hasło: decentralizacja, dążył do wykazania znaczenia debaty politycznej i publicznej prowadzonej blisko obywateli oraz konieczności promowania zdecentralizowanej polityki w zakresie komunikacji na całym obszarze europejskim.

| 25. | Przypomina, że prowadzi w Brukseli program istotnych wydarzeń (Open Days — europejski tydzień regionów i miast, fora, tygodnie tematyczne), pozwalający instytucjom europejskim zaangażowanym w ich organizację wziąć udział w autentycznych platformach komunikacji z przedstawicielami władz regionalnych i lokalnych, z mediami regionalnymi i lokalnymi, z wydawcami publikacji redagowanych przez europejskie i krajowe stowarzyszenia samorządów terytorialnych. |
| --- | --- |

25.

Przypomina, że prowadzi w Brukseli program istotnych wydarzeń (Open Days — europejski tydzień regionów i miast, fora, tygodnie tematyczne), pozwalający instytucjom europejskim zaangażowanym w ich organizację wziąć udział w autentycznych platformach komunikacji z przedstawicielami władz regionalnych i lokalnych, z mediami regionalnymi i lokalnymi, z wydawcami publikacji redagowanych przez europejskie i krajowe stowarzyszenia samorządów terytorialnych.

| 26. | Wyraża ponadto zadowolenie z wszelkich inicjatyw podejmowanych przez swoje grupy polityczne oraz przez władze lokalne i regionalne w zakresie informowania o Europie, które wyszczególnił w swym pierwszym i drugim sprawozdaniu okresowym z wdrażania planu „D jak decentralizacja” (2), przyczyniając się w ten sposób do utworzenia publicznej przestrzeni dialogu i debaty, do której włączyła się prasa lokalna i regionalna. |
| --- | --- |

26.

Wyraża ponadto zadowolenie z wszelkich inicjatyw podejmowanych przez swoje grupy polityczne oraz przez władze lokalne i regionalne w zakresie informowania o Europie, które wyszczególnił w swym pierwszym i drugim sprawozdaniu okresowym z wdrażania planu „D jak decentralizacja” (2), przyczyniając się w ten sposób do utworzenia publicznej przestrzeni dialogu i debaty, do której włączyła się prasa lokalna i regionalna.

| 27. | Przypomina w związku z tym o konieczności stosowania podejścia dwukierunkowego, tak jak zaleca to Komisja Europejska w swej białej księdze poświęconej europejskiej polityce informacyjnej, gdyż komunikacja z władzami lokalnymi i regionalnymi odbywa się obecnie w sposób zbyt jednostronny i odgórny. |
| --- | --- |

27.

Przypomina w związku z tym o konieczności stosowania podejścia dwukierunkowego, tak jak zaleca to Komisja Europejska w swej białej księdze poświęconej europejskiej polityce informacyjnej, gdyż komunikacja z władzami lokalnymi i regionalnymi odbywa się obecnie w sposób zbyt jednostronny i odgórny.

| 28. | Zobowiązuje się, w perspektywie obecnych działań Komisji, do dalszego stosowania podejścia terytorialnego zapoczątkowanego planem „D jak decentralizacja” i zaleca, w celu wzmocnienia działań w zakresie komunikacji zdecentralizowanej, co następuje:






  — | utworzenie sieci biur prasowych samorządów lokalnych i regionalnych, która przekazywałaby wiadomości europejskie na tematy interesujące dla społeczności lokalnych, ułatwiając mediom lokalnym i regionalnym skuteczne wykorzystywanie informacji o Europie; |
| --- | --- | --- |

28.

Zobowiązuje się, w perspektywie obecnych działań Komisji, do dalszego stosowania podejścia terytorialnego zapoczątkowanego planem „D jak decentralizacja” i zaleca, w celu wzmocnienia działań w zakresie komunikacji zdecentralizowanej, co następuje:

—

utworzenie sieci biur prasowych samorządów lokalnych i regionalnych, która przekazywałaby wiadomości europejskie na tematy interesujące dla społeczności lokalnych, ułatwiając mediom lokalnym i regionalnym skuteczne wykorzystywanie informacji o Europie;

| — | zorganizowanie w poszczególnych państwach członkowskich, we współpracy z krajowymi stowarzyszeniami władz lokalnych i regionalnych, seminariów dla przedstawicieli władz regionalnych i gminnych w celu omówienia najtrudniejszych tematów w kontekście krajowym; |
| --- | --- |

—

zorganizowanie w poszczególnych państwach członkowskich, we współpracy z krajowymi stowarzyszeniami władz lokalnych i regionalnych, seminariów dla przedstawicieli władz regionalnych i gminnych w celu omówienia najtrudniejszych tematów w kontekście krajowym;

| — | organizacja, np. w Dniu Europy (9 maja), w radach regionalnych i gminnych specjalnej sesji poświęconej osiągnięciom procesu integracji europejskiej oraz procesowi reform instytucjonalnych w UE, otwartej dla deputowanych do Parlamentu Europejskiego oraz dla członków Komitetu Regionów pochodzących z danego okręgu wyborczego; |
| --- | --- |

—

organizacja, np. w Dniu Europy (9 maja), w radach regionalnych i gminnych specjalnej sesji poświęconej osiągnięciom procesu integracji europejskiej oraz procesowi reform instytucjonalnych w UE, otwartej dla deputowanych do Parlamentu Europejskiego oraz dla członków Komitetu Regionów pochodzących z danego okręgu wyborczego;

| — | organizacja konferencji połączonych z debatą w ramach Planu D przy okazji posiedzeń zamiejscowych komisji KR-u w celu nawiązywania ukierunkowanego dialogu między członkami KR-u a obywatelami; |
| --- | --- |

—

organizacja konferencji połączonych z debatą w ramach Planu D przy okazji posiedzeń zamiejscowych komisji KR-u w celu nawiązywania ukierunkowanego dialogu między członkami KR-u a obywatelami;

| — | opublikowanie standardowego tekstu na temat planu „D jak decentralizacja” na stronach internetowych poszczególnych władz lokalnych i regionalnych na obszarze UE, który określałby priorytety związane z informowaniem o Europie oraz udostępnienie adresów tych stron na uruchomionej przez Komitet stronie internetowej Going local i na stronie Komisji Europejskiej, co przyczyniłoby się do rozpowszechniania wzorcowych rozwiązań w dziedzinie komunikacji i informowania o UE na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

—

opublikowanie standardowego tekstu na temat planu „D jak decentralizacja” na stronach internetowych poszczególnych władz lokalnych i regionalnych na obszarze UE, który określałby priorytety związane z informowaniem o Europie oraz udostępnienie adresów tych stron na uruchomionej przez Komitet stronie internetowej Going local i na stronie Komisji Europejskiej, co przyczyniłoby się do rozpowszechniania wzorcowych rozwiązań w dziedzinie komunikacji i informowania o UE na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| 29. | Z zadowoleniem przyjmuje podejście Komisji Europejskiej wyrażone zorganizowaniem w Berlinie w dniach 18-19 stycznia 2007 r. konferencji mającej na celu rozwijanie partnerstwa w zakresie komunikacji pomiędzy instytucjami europejskimi a władzami lokalnymi i regionalnymi. |
| --- | --- |

29.

Z zadowoleniem przyjmuje podejście Komisji Europejskiej wyrażone zorganizowaniem w Berlinie w dniach 18-19 stycznia 2007 r. konferencji mającej na celu rozwijanie partnerstwa w zakresie komunikacji pomiędzy instytucjami europejskimi a władzami lokalnymi i regionalnymi.

| 30. | Zwraca szczególnie uwagę na propozycje zawarte we wnioskach z tej konferencji, czyli na to, by:






  — | zapewnić władzom lokalnym i regionalnym większe środki budżetowe, tak aby pozwolić im na udział w odnowionej polityce w zakresie informacji i komunikacji; |
| --- | --- | --- |

30.

Zwraca szczególnie uwagę na propozycje zawarte we wnioskach z tej konferencji, czyli na to, by:

—

zapewnić władzom lokalnym i regionalnym większe środki budżetowe, tak aby pozwolić im na udział w odnowionej polityce w zakresie informacji i komunikacji;

| — | włączyć do programów szkolnych zajęcia z europejskiego wychowania obywatelskiego; |
| --- | --- |

—

włączyć do programów szkolnych zajęcia z europejskiego wychowania obywatelskiego;

| — | promować, w ramach kampanii wyborczych na szczeblu regionalnym i lokalnym, poruszanie tematyki europejskiej w programach kandydatów, poprzez odpowiednie informowanie; |
| --- | --- |

—

promować, w ramach kampanii wyborczych na szczeblu regionalnym i lokalnym, poruszanie tematyki europejskiej w programach kandydatów, poprzez odpowiednie informowanie;

| — | rozpowszechniać wzorcowe rozwiązania w zakresie informowania w państwach członkowskich na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

—

rozpowszechniać wzorcowe rozwiązania w zakresie informowania w państwach członkowskich na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| 31. | Podziela stanowisko Komisji, zgodnie z którym należy w przyszłości adresować informacje do ściśle określonych grup ludności, np. do kobiet i do młodzieży. |
| --- | --- |

31.

Podziela stanowisko Komisji, zgodnie z którym należy w przyszłości adresować informacje do ściśle określonych grup ludności, np. do kobiet i do młodzieży.

| 32. | Uważa, że polityka Unii Europejskiej w zakresie komunikacji będzie spójniejsza i skuteczniejsza, jeśli instytucje europejskie znajdą ramy lub podstawy prawne zdolne zapewnić wdrażanie rzeczywistego, wydzielonego programu wynikającego z tej polityki i wyposażonego w odpowiednie środki finansowe. Władze regionalne i lokalne oraz ich sieci powinny kwalifikować się do uczestnictwa w tego typu programach finansowanych ze środków wspólnotowych. W związku z tym z zadowoleniem przyjmuje wytyczne Parlamentu Europejskiego wydane w ramach procedury budżetowej na rok 2008 w celu większego zaangażowania i opracowania nowych planów działania w zakresie komunikacji na rzecz lokalnych i regionalnych środków masowego przekazu. |
| --- | --- |

32.

Uważa, że polityka Unii Europejskiej w zakresie komunikacji będzie spójniejsza i skuteczniejsza, jeśli instytucje europejskie znajdą ramy lub podstawy prawne zdolne zapewnić wdrażanie rzeczywistego, wydzielonego programu wynikającego z tej polityki i wyposażonego w odpowiednie środki finansowe. Władze regionalne i lokalne oraz ich sieci powinny kwalifikować się do uczestnictwa w tego typu programach finansowanych ze środków wspólnotowych. W związku z tym z zadowoleniem przyjmuje wytyczne Parlamentu Europejskiego wydane w ramach procedury budżetowej na rok 2008 w celu większego zaangażowania i opracowania nowych planów działania w zakresie komunikacji na rzecz lokalnych i regionalnych środków masowego przekazu.

| 33. | Przyjmuje do wiadomości, że zarówno Komisja (3), jak i Parlament Europejski (4), uznają konieczność współpracy między instytucjami europejskimi w celu kierowania do obywateli jednolitego przekazu na temat Europy i wyraża zadowolenie z ożywienia współpracy z instytucjami regionalnymi i lokalnymi zmierzającej do wykazania stosowności i wpływu decyzji unijnych na życie obywateli. |
| --- | --- |

33.

Przyjmuje do wiadomości, że zarówno Komisja (3), jak i Parlament Europejski (4), uznają konieczność współpracy między instytucjami europejskimi w celu kierowania do obywateli jednolitego przekazu na temat Europy i wyraża zadowolenie z ożywienia współpracy z instytucjami regionalnymi i lokalnymi zmierzającej do wykazania stosowności i wpływu decyzji unijnych na życie obywateli.

| 34. | Popiera propozycję Parlamentu Europejskiego dotyczącą umowy międzyinstytucjonalnej określającej wspólne zasady co do współpracy między instytucjami w zakresie komunikacji i domaga się włączenia Komitetu do jej opracowania i wdrażania (5). |
| --- | --- |

34.

Popiera propozycję Parlamentu Europejskiego dotyczącą umowy międzyinstytucjonalnej określającej wspólne zasady co do współpracy między instytucjami w zakresie komunikacji i domaga się włączenia Komitetu do jej opracowania i wdrażania (5).

| 35. | Przyłącza się do propozycji Parlamentu Europejskiego dotyczącej oceny działań grupy międzyinstytucjonalnej ds. informacji (IGI) w celu określenia ewentualnych ulepszeń. Gdyby miał powstać zespół ds. koordynacji działań wdrażających wytyczne wskazane przez IGI, Komitet gotów jest w nim uczestniczyć (6). |
| --- | --- |

35.

Przyłącza się do propozycji Parlamentu Europejskiego dotyczącej oceny działań grupy międzyinstytucjonalnej ds. informacji (IGI) w celu określenia ewentualnych ulepszeń. Gdyby miał powstać zespół ds. koordynacji działań wdrażających wytyczne wskazane przez IGI, Komitet gotów jest w nim uczestniczyć (6).

| 36. | Wyraża ponadto zadowolenie z załączenia uzupełnienia do umowy o współpracy z Komisją Europejską, podpisanej w listopadzie 2005 r., dotyczącego polityki informacyjnej i komunikacyjnej oraz wzmacnia ten wymiar współpracy międzyinstytucjonalnej na rzecz autentycznie zdecentralizowanej polityki komunikacyjnej. |
| --- | --- |

36.

Wyraża ponadto zadowolenie z załączenia uzupełnienia do umowy o współpracy z Komisją Europejską, podpisanej w listopadzie 2005 r., dotyczącego polityki informacyjnej i komunikacyjnej oraz wzmacnia ten wymiar współpracy międzyinstytucjonalnej na rzecz autentycznie zdecentralizowanej polityki komunikacyjnej.

| 37. | Popiera działania w zakresie komunikacji prowadzone przez parlamenty regionalne i wnosi o udział członków Komitetu, a także członków parlamentów regionalnych i ich reprezentatywnych stowarzyszeń, w forach międzyparlamentarnych poświęconych przyszłości Unii. |
| --- | --- |

37.

Popiera działania w zakresie komunikacji prowadzone przez parlamenty regionalne i wnosi o udział członków Komitetu, a także członków parlamentów regionalnych i ich reprezentatywnych stowarzyszeń, w forach międzyparlamentarnych poświęconych przyszłości Unii.

| 38. | Z uznaniem przyjmuje inicjatywę Parlamentu Europejskiego, który proponuje utworzenie europejskiego funduszu dziennikarstwa w celu działania na rzecz przenoszenia tematyki europejskiej do różnorodnych kontekstów regionalnych i lokalnych (7). |
| --- | --- |

38.

Z uznaniem przyjmuje inicjatywę Parlamentu Europejskiego, który proponuje utworzenie europejskiego funduszu dziennikarstwa w celu działania na rzecz przenoszenia tematyki europejskiej do różnorodnych kontekstów regionalnych i lokalnych (7).

| 39. | Zobowiązuje swego przewodniczącego do przekazania niniejszej opinii członkom Rady Europejskiej, Radzie, Parlamentowi Europejskiemu, Komisji oraz Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu. |
| --- | --- |

39.

Zobowiązuje swego przewodniczącego do przekazania niniejszej opinii członkom Rady Europejskiej, Radzie, Parlamentowi Europejskiemu, Komisji oraz Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu.

Bruksela, 6 czerwca 2007 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Michel DELEBARRE

II. A.   Procedura

| Tytuł | Dokument roboczy służb Komisji z 21 listopada 2006 r.: Koszt braku konstytucji |
| --- | --- |
| Sygnatura | – |
| Podstawa prawna | Opinia z inicjatywy własnej (art. 265 ust. 5) |
| Tryb postępowania | – |
| Data decyzji Prezydium | 12.2.2007 |
| Komisja odpowiedzialna | Komisja Spraw Konstytucyjnych, Sprawowania Rządów w Europie oraz Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (CONST) |
| Sprawozdawca | António PAIVA, burmistrz miasta Tomar (PT/EPP) |
| Notatka analityczna | CdR 12/2007 |
| Posiedzenie komisji | 27.2.2007 |
| Data przyjęcia przez komisję | 3.5.2007 |
| Wynik głosowania komisji | Opinia przyjęta większością głosów |
| Data przyjęcia na sesji plenarnej | 6.6.2007 |
| Wcześniejsza opinia Komitetu | Opinia CdR 250/2005 z 13 października 2005 r. w sprawie „Czas do namysłu: struktura, zagadnienia i ramy oceny debaty nad Unią Europejską”, sprawozdawcy: Franz SCHAUSBERGER (AT/PPE) i lord Graham TOPE (UK/ALDE) (8) |

Tytuł

Tytuł

Dokument roboczy służb Komisji z 21 listopada 2006 r.: Koszt braku konstytucji

Sygnatura

Sygnatura

–

Podstawa prawna

Podstawa prawna

Opinia z inicjatywy własnej (art. 265 ust. 5)

Tryb postępowania

Tryb postępowania

–

Data decyzji Prezydium

Data decyzji Prezydium

12.2.2007

Komisja odpowiedzialna

Komisja odpowiedzialna

Komisja Spraw Konstytucyjnych, Sprawowania Rządów w Europie oraz Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (CONST)

Sprawozdawca

Sprawozdawca

António PAIVA, burmistrz miasta Tomar (PT/EPP)

António PAIVA

Notatka analityczna

Notatka analityczna

CdR 12/2007

Posiedzenie komisji

Posiedzenie komisji

27.2.2007

Data przyjęcia przez komisję

Data przyjęcia przez komisję

3.5.2007

Wynik głosowania komisji

Wynik głosowania komisji

Opinia przyjęta większością głosów

Data przyjęcia na sesji plenarnej

Data przyjęcia na sesji plenarnej

6.6.2007

Wcześniejsza opinia Komitetu

Wcześniejsza opinia Komitetu

Opinia CdR 250/2005 z 13 października 2005 r. w sprawie „Czas do namysłu: struktura, zagadnienia i ramy oceny debaty nad Unią Europejską”, sprawozdawcy: Franz SCHAUSBERGER (AT/PPE) i lord Graham TOPE (UK/ALDE) (8)

8

II. B.   Procedura

| Tytuł | Plan D: rozszerzyć i pogłębić debatę w Europie |
| --- | --- |
| Sygnatura | SEC(2006) 1553 |
| Podstawa prawna | Opinia z inicjatywy własnej (art. 265 ust. 5) |
| Tryb postępowania | – |
| Data decyzji Prezydium | 12.2.2007 |
| Komisja odpowiedzialna | Komisja Spraw Konstytucyjnych, Sprawowania Rządów w Europie oraz Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (CONST) |
| Sprawozdawca | António PAIVA, burmistrz miasta Tomar (PT/EPP) |
| Notatka analityczna | CdR 12/2007 |
| Posiedzenie komisji | 27.2.2007 |
| Data przyjęcia przez komisję | 3.5.2007 |
| Wynik głosowania komisji | Opinia przyjęta większością głosów |
| Data przyjęcia na sesji plenarnej | 6.6.2007 |
| Wcześniejsza opinia Komitetu | Opinia CdR 52/2006 z 15 czerwca 2006 r. w sprawie komunikatu Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów „Wkład Komisji w okres refleksji i plany na przyszłość: Plan D dla demokracji, dialogu i debaty” (COM(2005) 494 końcowy) oraz „Białej księgi w sprawie europejskiej polityki komunikacyjnej” (COM(2006) 35 końcowy), sprawozdawca: Mercedes BRESSO (IT/PES) (9) |

Tytuł

Tytuł

Plan D: rozszerzyć i pogłębić debatę w Europie

Sygnatura

Sygnatura

SEC(2006) 1553

Podstawa prawna

Podstawa prawna

Opinia z inicjatywy własnej (art. 265 ust. 5)

Tryb postępowania

Tryb postępowania

–

Data decyzji Prezydium

Data decyzji Prezydium

12.2.2007

Komisja odpowiedzialna

Komisja odpowiedzialna

Komisja Spraw Konstytucyjnych, Sprawowania Rządów w Europie oraz Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (CONST)

Sprawozdawca

Sprawozdawca

António PAIVA, burmistrz miasta Tomar (PT/EPP)

António PAIVA

Notatka analityczna

Notatka analityczna

CdR 12/2007

Posiedzenie komisji

Posiedzenie komisji

27.2.2007

Data przyjęcia przez komisję

Data przyjęcia przez komisję

3.5.2007

Wynik głosowania komisji

Wynik głosowania komisji

Opinia przyjęta większością głosów

Data przyjęcia na sesji plenarnej

Data przyjęcia na sesji plenarnej

6.6.2007

Wcześniejsza opinia Komitetu

Wcześniejsza opinia Komitetu

Opinia CdR 52/2006 z 15 czerwca 2006 r. w sprawie komunikatu Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów „Wkład Komisji w okres refleksji i plany na przyszłość: Plan D dla demokracji, dialogu i debaty” (COM(2005) 494 końcowy) oraz „Białej księgi w sprawie europejskiej polityki komunikacyjnej” (COM(2006) 35 końcowy), sprawozdawca: Mercedes BRESSO (IT/PES) (9)

9

---

(1)  Draft report on the roadmap for the Union's Constitutional Process (Projekt sprawozdania w sprawie mapy drogowej dla unijnego procesu konstytucyjnego) (2007/000(INI)), Komisja Spraw Konstytucyjnych Parlamentu Europejskiego; sprawozdawcy: Enrique Barón Crespo, Elmar Brok, pkt 8.

1

Draft report on the roadmap for the Union's Constitutional Process

(2)  Communiquer sur l'Europe dans les Régions et les villes, Mise en śuvre du Plan D „Décentralisation”, Premier rapport d'étape (Informowanie o Europie w regionach i miastach, Wprowadzanie w życie planu D jak „decentralizacja”, pierwsze sprawozdanie okresowe) (październik 2005-październik 2006).

2

Communiquer sur l'Europe dans les Régions et les villes, Mise en śuvre du Plan D „Décentralisation”, Premier rapport d'étape

(3)  SEC(2006) 1553 Plan D: rozszerzyć i pogłębić debatę w Europie, notatka informacyjna Margot Wallström dla Komisji z dnia 29 listopada 2006 r.

3

(4)  Rezolucja Parlamentu Europejskiego dotycząca białej księgi w sprawie europejskiej polityki komunikacyjnej (2006/2087(INI)), przyjęta 16 listopada 2006 r.

4

(5)  2006/2087(INI), pkt 9.

5

(6)  2006/2087(INI), pkt 44 i 48.

6

(7)  2006/2087(INI), pkt 33.

7

(8)  Dz.U. C 81 z 4.4.2006, s. 32.

8

(9)  Dz.U. C 229 z 22.9.2006, s. 67.

9

---

| 24.8.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/37 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/37

---

Opinia Komitetu Regionów w sprawie „Wspólnotowych usług pocztowych”

(2007/C 197/07)

KOMITET REGIONÓW

| — | Jest zdania, że należy zmienić harmonogram utworzenia wewnętrznego rynku usług pocztowych do roku 2009, co proponuje się w dyrektywie 2002/39 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r., zmieniającej dyrektywę 97/67/WE w zakresie dalszego otwarcia na konkurencję wspólnotowych usług pocztowych, przesuwając termin realizacji tego przedsięwzięcia na 31 grudnia 2010 r. oraz zezwolić na okres przejściowy do 2012 r. dla tych państw członkowskich, które uznają to za konieczne. Zagadnienia prawne związane z przedstawionymi możliwościami finansowania obowiązkowych usług powszechnych muszą zostać uprzednio wyjaśnione przez Komisję. W następnym sprawozdaniu, a najpóźniej 31 grudnia 2010 r., Komisja po szerokiej konsultacji z zainteresowanymi stronami i po przeprowadzeniu odpowiednich analiz oceni skuteczność metod finansowania zaproponowanych przez dyrektywę, jak również adekwatność zakresu usługi powszechnej do potrzeb użytkowników. |
| --- | --- |

—

Jest zdania, że należy zmienić harmonogram utworzenia wewnętrznego rynku usług pocztowych do roku 2009, co proponuje się w dyrektywie 2002/39 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r., zmieniającej dyrektywę 97/67/WE w zakresie dalszego otwarcia na konkurencję wspólnotowych usług pocztowych, przesuwając termin realizacji tego przedsięwzięcia na 31 grudnia 2010 r. oraz zezwolić na okres przejściowy do 2012 r. dla tych państw członkowskich, które uznają to za konieczne. Zagadnienia prawne związane z przedstawionymi możliwościami finansowania obowiązkowych usług powszechnych muszą zostać uprzednio wyjaśnione przez Komisję. W następnym sprawozdaniu, a najpóźniej 31 grudnia 2010 r., Komisja po szerokiej konsultacji z zainteresowanymi stronami i po przeprowadzeniu odpowiednich analiz oceni skuteczność metod finansowania zaproponowanych przez dyrektywę, jak również adekwatność zakresu usługi powszechnej do potrzeb użytkowników.

| — | Uważa, że sieć usług pocztowych jako całość, włączając w to placówki pocztowe działające na zasadzie franczyzy, nie tylko zapewni świadczenie usług pocztowych, lecz może stanowić platformę świadczenia innych usług użyteczności publicznej — taka możliwość zapewniłaby zaspokojenie potrzeb powszechnie występujących na obszarach wiejskich położonych w górach bądź w dużym oddaleniu, gwarantując dostęp do podstawowych usług drogą elektroniczną. |
| --- | --- |

—

Uważa, że sieć usług pocztowych jako całość, włączając w to placówki pocztowe działające na zasadzie franczyzy, nie tylko zapewni świadczenie usług pocztowych, lecz może stanowić platformę świadczenia innych usług użyteczności publicznej — taka możliwość zapewniłaby zaspokojenie potrzeb powszechnie występujących na obszarach wiejskich położonych w górach bądź w dużym oddaleniu, gwarantując dostęp do podstawowych usług drogą elektroniczną.

| — | Stwierdza, że nowi konkurenci doprowadzili do utworzenia nowych miejsc pracy na zliberalizowanych rynkach, a pośrednio również w przemysłach zależnych od sektora pocztowego. Niemniej wraz z liberalizacją rynku przesyłek pocztowych, istnieje zagrożenie, że w sektorze pocztowym, wcześniej regulowanym w oparciu o gwarancje społeczne dotyczące zatrudnienia i dochodów, nastąpi pogorszenie sytuacji w postaci większej niepewności zatrudnienia i obniżenia wynagrodzeń. |
| --- | --- |

—

Stwierdza, że nowi konkurenci doprowadzili do utworzenia nowych miejsc pracy na zliberalizowanych rynkach, a pośrednio również w przemysłach zależnych od sektora pocztowego. Niemniej wraz z liberalizacją rynku przesyłek pocztowych, istnieje zagrożenie, że w sektorze pocztowym, wcześniej regulowanym w oparciu o gwarancje społeczne dotyczące zatrudnienia i dochodów, nastąpi pogorszenie sytuacji w postaci większej niepewności zatrudnienia i obniżenia wynagrodzeń.

I.   Zalecenia dotyczące strategii działania

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 97/67/WE w sprawie pełnego urzeczywistnienia rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty

COM(2006) 594 wersja ostateczna — 2006/0196 (COD)

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Uważa, że dobrze funkcjonujące usługi pocztowe są niezbędne dla wszystkich rodzajów działalności gospodarczej i społecznej oraz że stanowią one istotny element komunikacji na terenie UE. |
| --- | --- |

1.

Uważa, że dobrze funkcjonujące usługi pocztowe są niezbędne dla wszystkich rodzajów działalności gospodarczej i społecznej oraz że stanowią one istotny element komunikacji na terenie UE.

| 2. | Podkreśla kluczową rolę usług pocztowych dla spójności terytorialnej i społecznej UE, a w szczególności rolę przepisów dotyczących usług powszechnych, które zapewniają dostępność usług pocztowych wysokiej jakości, wiarygodnych i w przystępnych cenach, niezależnie od warunków geograficznych lub finansowych. |
| --- | --- |

2.

Podkreśla kluczową rolę usług pocztowych dla spójności terytorialnej i społecznej UE, a w szczególności rolę przepisów dotyczących usług powszechnych, które zapewniają dostępność usług pocztowych wysokiej jakości, wiarygodnych i w przystępnych cenach, niezależnie od warunków geograficznych lub finansowych.

| 3. | Podkreśla swoje poparcie i zaangażowanie w zakończenie tworzenia jednolitego rynku europejskiego poprzez uregulowaną liberalizację runku usług pocztowych z trwałym zagwarantowaniem dostępności usług powszechnych. |
| --- | --- |

3.

Podkreśla swoje poparcie i zaangażowanie w zakończenie tworzenia jednolitego rynku europejskiego poprzez uregulowaną liberalizację runku usług pocztowych z trwałym zagwarantowaniem dostępności usług powszechnych.

| 4. | Jest zdania, że należy zmienić harmonogram utworzenia wewnętrznego rynku usług pocztowych do roku 2009, co proponuje się w dyrektywie 2002/39 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r., zmieniającej dyrektywę 97/67/WE w zakresie dalszego otwarcia na konkurencję wspólnotowych usług pocztowych, przesuwając termin realizacji tego przedsięwzięcia na 31 grudnia 2010 r. oraz zezwolić na okres przejściowy do 2012 r. dla tych państw członkowskich, które uznają to za konieczne. Zagadnienia prawne związane z przedstawionymi możliwościami finansowania obowiązkowych usług powszechnych muszą zostać uprzednio wyjaśnione przez Komisję. W następnym sprawozdaniu, a najpóźniej 31 grudnia 2010 r., Komisja po szerokiej konsultacji z zainteresowanymi stronami i po przeprowadzeniu odpowiednich analiz, oceni skuteczność metod finansowania zaproponowanych przez dyrektywę, jak również adekwatność zakresu usługi powszechnej do potrzeb użytkowników. |
| --- | --- |

4.

Jest zdania, że należy zmienić harmonogram utworzenia wewnętrznego rynku usług pocztowych do roku 2009, co proponuje się w dyrektywie 2002/39 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r., zmieniającej dyrektywę 97/67/WE w zakresie dalszego otwarcia na konkurencję wspólnotowych usług pocztowych, przesuwając termin realizacji tego przedsięwzięcia na 31 grudnia 2010 r. oraz zezwolić na okres przejściowy do 2012 r. dla tych państw członkowskich, które uznają to za konieczne. Zagadnienia prawne związane z przedstawionymi możliwościami finansowania obowiązkowych usług powszechnych muszą zostać uprzednio wyjaśnione przez Komisję. W następnym sprawozdaniu, a najpóźniej 31 grudnia 2010 r., Komisja po szerokiej konsultacji z zainteresowanymi stronami i po przeprowadzeniu odpowiednich analiz, oceni skuteczność metod finansowania zaproponowanych przez dyrektywę, jak również adekwatność zakresu usługi powszechnej do potrzeb użytkowników.

| 5. | Uważa, że europejskie i krajowe uregulowania operacji pocztowych muszą zawierać przepisy gwarantujące usługi powszechne dla konsumentów i zarazem zapewniające placówkom pocztowym możliwość elastycznego działania w obliczu zmieniających się rynków i zmieniających się potrzeb konsumentów. |
| --- | --- |

5.

Uważa, że europejskie i krajowe uregulowania operacji pocztowych muszą zawierać przepisy gwarantujące usługi powszechne dla konsumentów i zarazem zapewniające placówkom pocztowym możliwość elastycznego działania w obliczu zmieniających się rynków i zmieniających się potrzeb konsumentów.

| 6. | Zgadza się, że wpływ globalizacji, rynkowego popytu na usługi wysokiej jakości i postępu technologicznego oznacza, że usługi pocztowe stoją przed gwałtownymi zmianami. Komitet podkreśla, że nowoczesne i zaawansowane technologicznie powszechne usługi pocztowe wysokiej jakości są warunkiem koniecznym ukończenia procesu tworzenia jednolitego rynku, przyszłego wzrostu gospodarczego i integracji społecznej. Konsumenci i małe przedsiębiorstwa w odległych i odizolowanych obszarach miast są szczególnie uzależnieni od usług pocztowych. Niemniej nowoczesne technologie przyniosły ze sobą zarazem nowe sposoby przekazywania wiadomości, więc wymagania dotyczące zakresu powszechnych usług pocztowych powinny to uwzględniać. |
| --- | --- |

6.

Zgadza się, że wpływ globalizacji, rynkowego popytu na usługi wysokiej jakości i postępu technologicznego oznacza, że usługi pocztowe stoją przed gwałtownymi zmianami. Komitet podkreśla, że nowoczesne i zaawansowane technologicznie powszechne usługi pocztowe wysokiej jakości są warunkiem koniecznym ukończenia procesu tworzenia jednolitego rynku, przyszłego wzrostu gospodarczego i integracji społecznej. Konsumenci i małe przedsiębiorstwa w odległych i odizolowanych obszarach miast są szczególnie uzależnieni od usług pocztowych. Niemniej nowoczesne technologie przyniosły ze sobą zarazem nowe sposoby przekazywania wiadomości, więc wymagania dotyczące zakresu powszechnych usług pocztowych powinny to uwzględniać.

| 7. | Zwraca uwagę na zastępowanie tradycyjnych usług pocztowych nowymi formami komunikacji, co ma miejsce w kilku państwach członkowskich. Doprowadziło to do znaczącego zmniejszenia korzystania z usług pocztowych, co należy uwzględnić przy określaniu zakresu zobowiązania do świadczenia powszechnych usług pocztowych i sposobów jego finansowania. |
| --- | --- |

7.

Zwraca uwagę na zastępowanie tradycyjnych usług pocztowych nowymi formami komunikacji, co ma miejsce w kilku państwach członkowskich. Doprowadziło to do znaczącego zmniejszenia korzystania z usług pocztowych, co należy uwzględnić przy określaniu zakresu zobowiązania do świadczenia powszechnych usług pocztowych i sposobów jego finansowania.

| 8. | Zaleca zwrócenie większej uwagi na zagadnienie potencjalnej utraty miejsc pracy w procesie liberalizacji, mimo tego, że nowi konkurenci wchodzący na rynek powinni dodatkowo zapewnić również nowe możliwości, jeśli chodzi o miejsca pracy. |
| --- | --- |

8.

Zaleca zwrócenie większej uwagi na zagadnienie potencjalnej utraty miejsc pracy w procesie liberalizacji, mimo tego, że nowi konkurenci wchodzący na rynek powinni dodatkowo zapewnić również nowe możliwości, jeśli chodzi o miejsca pracy.

| 9. | Proponuje, aby państwa członkowskie i Komisja Europejska bardziej dogłębnie zajęły się możliwościami wprowadzenia programów przekwalifikowania dla pracowników placówek pocztowych, którzy mogą zostać zwolnieni, gdy monopole będą musiały stawić czoła nowym konkurentom na rynku. |
| --- | --- |

9.

Proponuje, aby państwa członkowskie i Komisja Europejska bardziej dogłębnie zajęły się możliwościami wprowadzenia programów przekwalifikowania dla pracowników placówek pocztowych, którzy mogą zostać zwolnieni, gdy monopole będą musiały stawić czoła nowym konkurentom na rynku.

| 10. | Stwierdza, że nowi konkurencji doprowadzili do utworzenia nowych miejsc pracy na zliberalizowanych rynkach, a pośrednio również w przemysłach zależnych od sektora pocztowego. Niemniej wraz z liberalizacją rynku przesyłek pocztowych, istnieje zagrożenie, że w sektorze pocztowym, wcześniej regulowanym w oparciu o gwarancje społeczne dotyczące zatrudnienia i dochodów, nastąpi pogorszenie sytuacji w postaci większej niepewności zatrudnienia i obniżenia wynagrodzeń. |
| --- | --- |

10.

Stwierdza, że nowi konkurencji doprowadzili do utworzenia nowych miejsc pracy na zliberalizowanych rynkach, a pośrednio również w przemysłach zależnych od sektora pocztowego. Niemniej wraz z liberalizacją rynku przesyłek pocztowych, istnieje zagrożenie, że w sektorze pocztowym, wcześniej regulowanym w oparciu o gwarancje społeczne dotyczące zatrudnienia i dochodów, nastąpi pogorszenie sytuacji w postaci większej niepewności zatrudnienia i obniżenia wynagrodzeń.

| 11. | Wzywa, aby państwa członkowskie i Komisja zbadały możliwości zastosowania umów franczyzy w sieci placówek pocztowych, co już zostało wypróbowane w niektórych krajach nordyckich i przyniosło bardzo pozytywne rezultaty. W krajach tych placówki pocztowe działające na zasadzie franczyzy w połączeniu z inną działalnością gospodarczą okazały się bardzo przyjaznym dla klienta sposobem świadczenia usług pocztowych. |
| --- | --- |

11.

Wzywa, aby państwa członkowskie i Komisja zbadały możliwości zastosowania umów franczyzy w sieci placówek pocztowych, co już zostało wypróbowane w niektórych krajach nordyckich i przyniosło bardzo pozytywne rezultaty. W krajach tych placówki pocztowe działające na zasadzie franczyzy w połączeniu z inną działalnością gospodarczą okazały się bardzo przyjaznym dla klienta sposobem świadczenia usług pocztowych.

| 12. | Uważa, że sieć usług pocztowych jako całość, włączając w to placówki pocztowe działające na zasadzie franczyzy, nie tylko zapewni świadczenie usług pocztowych, lecz może stanowić platformę świadczenia innych usług użyteczności publicznej — taka możliwość zapewniłaby zaspokojenie potrzeb powszechnie występujących na obszarach wiejskich położonych w górach bądź w dużym oddaleniu, gwarantując dostęp do podstawowych usług drogą elektroniczną. |
| --- | --- |

12.

Uważa, że sieć usług pocztowych jako całość, włączając w to placówki pocztowe działające na zasadzie franczyzy, nie tylko zapewni świadczenie usług pocztowych, lecz może stanowić platformę świadczenia innych usług użyteczności publicznej — taka możliwość zapewniłaby zaspokojenie potrzeb powszechnie występujących na obszarach wiejskich położonych w górach bądź w dużym oddaleniu, gwarantując dostęp do podstawowych usług drogą elektroniczną.

| 13. | Stwierdza, że w dalszym ciągu jest niejasne, czy informacje, o których mowa w art. 6 — informacje dotyczące usług powszechnych — odnoszą się do szczególnych funkcji usług powszechnych, ustalonych przez władze, czy też do warunków działania dostawców usług powszechnych. Artykuł ten należy zmienić tak, aby jasne było, które podmioty mają podlegać środkom podjętym przez państwa członkowskie. |
| --- | --- |

13.

Stwierdza, że w dalszym ciągu jest niejasne, czy informacje, o których mowa w art. 6 — informacje dotyczące usług powszechnych — odnoszą się do szczególnych funkcji usług powszechnych, ustalonych przez władze, czy też do warunków działania dostawców usług powszechnych. Artykuł ten należy zmienić tak, aby jasne było, które podmioty mają podlegać środkom podjętym przez państwa członkowskie.

| 14. | Stwierdza, że w dyrektywie w nowym art. 7 faktycznie proponuje się alternatywne rozwiązania polegające na wprowadzeniu bezpośrednich rekompensat z funduszy publicznych lub pośredniej pomocy poprzez wykorzystanie procedur zamówień publicznych. |
| --- | --- |

14.

Stwierdza, że w dyrektywie w nowym art. 7 faktycznie proponuje się alternatywne rozwiązania polegające na wprowadzeniu bezpośrednich rekompensat z funduszy publicznych lub pośredniej pomocy poprzez wykorzystanie procedur zamówień publicznych.

| 15. | Prosi o doprecyzowanie metod finansowania, proponowanych w art. 7.






  — | Ogólnie uważa, że propozycje Komisji dotyczące rozwiązań w zakresie finansowania nie zostały przeanalizowane pod kątem wykonalności lub skuteczności. |
| --- | --- | --- |

15.

Prosi o doprecyzowanie metod finansowania, proponowanych w art. 7.

—

Ogólnie uważa, że propozycje Komisji dotyczące rozwiązań w zakresie finansowania nie zostały przeanalizowane pod kątem wykonalności lub skuteczności.

| — | Podkreśla, że wydajność funduszu kompensacyjnego nie została udowodniona empirycznie w żadnym kraju świata. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że wydajność funduszu kompensacyjnego nie została udowodniona empirycznie w żadnym kraju świata.

| — | Zwraca uwagę, że w kontekście obostrzeń dotyczących budżetu publicznego nie można polegać na finansowaniu obowiązkowych usług powszechnych poprzez pomoc państwa. Konsekwencją liberalizacji rynku usług pocztowych nie może być obciążenie kosztami związanymi z zapewnieniem usług pocztowych na obszarach o niekorzystnych warunkach (jak np. obszary górskie czy obszary o wyjątkowo niskiej gęstości zaludnienia) wyłącznie sektora publicznego, podczas gdy korzyści przypadną prywatnym przedsiębiorstwom. Dodatkową trudnością jest zapewnienie zgodności wkładu finansowego państwa z warunkami dotyczącymi rekompensat określonymi w sprawie Altmark (sprawa C 280/00 Altmark Trans). |
| --- | --- |

—

Zwraca uwagę, że w kontekście obostrzeń dotyczących budżetu publicznego nie można polegać na finansowaniu obowiązkowych usług powszechnych poprzez pomoc państwa. Konsekwencją liberalizacji rynku usług pocztowych nie może być obciążenie kosztami związanymi z zapewnieniem usług pocztowych na obszarach o niekorzystnych warunkach (jak np. obszary górskie czy obszary o wyjątkowo niskiej gęstości zaludnienia) wyłącznie sektora publicznego, podczas gdy korzyści przypadną prywatnym przedsiębiorstwom. Dodatkową trudnością jest zapewnienie zgodności wkładu finansowego państwa z warunkami dotyczącymi rekompensat określonymi w sprawie Altmark (sprawa C 280/00 Altmark Trans).

| 16. | Uważa, że w art. 9 w niewystarczającym stopniu uwzględnia się różne okoliczności występujące w różnych państwach członkowskich, co ogranicza liczbę dostępnych rozwiązań. Komitet proponuje więc, aby dyrektywa dopuszczała łączenie i koordynację różnych procedur zezwoleń i koncesjonowania, przy uwzględnieniu warunków lokalnych w poszczególnych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

16.

Uważa, że w art. 9 w niewystarczającym stopniu uwzględnia się różne okoliczności występujące w różnych państwach członkowskich, co ogranicza liczbę dostępnych rozwiązań. Komitet proponuje więc, aby dyrektywa dopuszczała łączenie i koordynację różnych procedur zezwoleń i koncesjonowania, przy uwzględnieniu warunków lokalnych w poszczególnych państwach członkowskich.

| 17. | Uważa, że bezpieczeństwo i pewność operacyjna przedsiębiorstwa wyznaczonego na dostawcę usług powszechnych nie może być przedmiotem wymagań wyższych niż te stawiane ogólnie placówkom pocztowym. Jeżeli dostawcom usług powszechnych stawiane będą ostrzejsze warunki, pociągnie to za sobą dodatkowe koszty. |
| --- | --- |

17.

Uważa, że bezpieczeństwo i pewność operacyjna przedsiębiorstwa wyznaczonego na dostawcę usług powszechnych nie może być przedmiotem wymagań wyższych niż te stawiane ogólnie placówkom pocztowym. Jeżeli dostawcom usług powszechnych stawiane będą ostrzejsze warunki, pociągnie to za sobą dodatkowe koszty.

| 18. | Zgadza się, że w całkowicie konkurencyjnym środowisku, zarówno ze względu na równowagę finansową usługi powszechnej, jak i na ograniczanie zniekształceń rynku, ważne jest, aby od zasady, że ceny odzwierciedlają normalne warunki i koszty komercyjne, odstępowano jedynie w celu ochrony interesu publicznego lub w celu działania na rzecz zobowiązania do świadczenia usług powszechnych określonego w odpowiednich ustawach krajowych. Podkreśla to fakt, że państwa członkowskie powinny w miarę możliwości w dalszym ciągu utrzymywać jednolite taryfy dla poczty objętej taryfą jednoskładnikową, usługi, z której konsumenci oraz małe przedsiębiorstwa korzystają najczęściej. Ponadto, zasady te nie powinny uniemożliwić dostawcom usługi powszechnej zastosowania w sposób dobrowolny jednolitych taryf w zakresie usługi powszechnej. |
| --- | --- |

18.

Zgadza się, że w całkowicie konkurencyjnym środowisku, zarówno ze względu na równowagę finansową usługi powszechnej, jak i na ograniczanie zniekształceń rynku, ważne jest, aby od zasady, że ceny odzwierciedlają normalne warunki i koszty komercyjne, odstępowano jedynie w celu ochrony interesu publicznego lub w celu działania na rzecz zobowiązania do świadczenia usług powszechnych określonego w odpowiednich ustawach krajowych. Podkreśla to fakt, że państwa członkowskie powinny w miarę możliwości w dalszym ciągu utrzymywać jednolite taryfy dla poczty objętej taryfą jednoskładnikową, usługi, z której konsumenci oraz małe przedsiębiorstwa korzystają najczęściej. Ponadto, zasady te nie powinny uniemożliwić dostawcom usługi powszechnej zastosowania w sposób dobrowolny jednolitych taryf w zakresie usługi powszechnej.

| 19. | Uważa za szczególnie istotne, aby zasady ustalania cen na usługi powszechne były zgodne z art. 12 i aby były uregulowane w sposób wystarczająco jasny i jednoznaczny. |
| --- | --- |

19.

Uważa za szczególnie istotne, aby zasady ustalania cen na usługi powszechne były zgodne z art. 12 i aby były uregulowane w sposób wystarczająco jasny i jednoznaczny.

| 20. | Zaleca wyjaśnienie, co ma oznaczać „określanie cen w zależności od kosztów” i zasada polegająca na tym, że ceny stymulują wzrost wydajności. W dyrektywie i w jej preambule należy ponadto wyraźnie stwierdzić, że wymagania cenowe dotyczące usług powszechnych nie powinny zmuszać przedsiębiorstw świadczących te usługi do obniżania cen tylko dlatego, że zwiększona wydajność uczyniła ich działania bardziej zyskownymi. |
| --- | --- |

20.

Zaleca wyjaśnienie, co ma oznaczać „określanie cen w zależności od kosztów” i zasada polegająca na tym, że ceny stymulują wzrost wydajności. W dyrektywie i w jej preambule należy ponadto wyraźnie stwierdzić, że wymagania cenowe dotyczące usług powszechnych nie powinny zmuszać przedsiębiorstw świadczących te usługi do obniżania cen tylko dlatego, że zwiększona wydajność uczyniła ich działania bardziej zyskownymi.

| 21. | Uważa za szczególnie ważne, aby wymagania dotyczące racjonalności cen i ich uzależnienia od kosztów usług powszechnych były uregulowane wystarczająco jasno, tak aby nie były wykorzystywane jako narzędzie do kontroli cen, lecz postrzegane w perspektywie zasad prawa o konkurencji. |
| --- | --- |

21.

Uważa za szczególnie ważne, aby wymagania dotyczące racjonalności cen i ich uzależnienia od kosztów usług powszechnych były uregulowane wystarczająco jasno, tak aby nie były wykorzystywane jako narzędzie do kontroli cen, lecz postrzegane w perspektywie zasad prawa o konkurencji.

| 22. | Uważa, że ceny usług innych niż usługi powszechne nie powinny podlegać bezpośredniemu uregulowaniu. |
| --- | --- |

22.

Uważa, że ceny usług innych niż usługi powszechne nie powinny podlegać bezpośredniemu uregulowaniu.

| 23. | Stwierdza, że art. 14 ust. 2, w którym jest mowa o proponowanych systemach ewidencji kosztów, jest bardziej jednolity niż obecne rozporządzenia, gdyż nie ma potrzeby rozróżniania usług powszechnych w rachunkowości lub księgowaniu kosztów, jeśli przedsiębiorstwo pocztowe nie otrzymuje finansowania z zewnątrz na rzecz świadczenia usług powszechnych. |
| --- | --- |

23.

Stwierdza, że art. 14 ust. 2, w którym jest mowa o proponowanych systemach ewidencji kosztów, jest bardziej jednolity niż obecne rozporządzenia, gdyż nie ma potrzeby rozróżniania usług powszechnych w rachunkowości lub księgowaniu kosztów, jeśli przedsiębiorstwo pocztowe nie otrzymuje finansowania z zewnątrz na rzecz świadczenia usług powszechnych.

| 24. | Uważa, że dyrektywa powinna w jasny sposób wskazywać na zasadę, że przedsiębiorstwo pocztowe nie jest odpowiedzialne za zróżnicowanie kosztów usług powszechnych, jeśli państwo członkowskie nie wprowadziło systemu finansowania usług powszechnych lub jeśli pozostawiło je działaniu sił rynkowych. |
| --- | --- |

24.

Uważa, że dyrektywa powinna w jasny sposób wskazywać na zasadę, że przedsiębiorstwo pocztowe nie jest odpowiedzialne za zróżnicowanie kosztów usług powszechnych, jeśli państwo członkowskie nie wprowadziło systemu finansowania usług powszechnych lub jeśli pozostawiło je działaniu sił rynkowych.

| 25. | Za zbędną uważa zasadę przedstawioną w art. 14 ust. 8, że krajowy organ regulacyjny może podjąć decyzję o niestosowaniu wymogów tego artykułu, na przykład w celu zobowiązania przedsiębiorstw do zachowywania różnic w rachunkowości. Uważa również, że należy usunąć zapis o możliwości podjęcia decyzji o niestosowaniu wymogów art. 14 przez krajowy organ regulacyjny. Zamiast tego we fragmencie tym powinno się wyjaśnić, że wymóg osobnego księgowania nie będzie obowiązywał, jeśli państwo członkowskie nie stworzy mechanizmu finansowego zgodnego z art. 7 albo jeśli nie wyznaczono dostawcy usług powszechnych. |
| --- | --- |

25.

Za zbędną uważa zasadę przedstawioną w art. 14 ust. 8, że krajowy organ regulacyjny może podjąć decyzję o niestosowaniu wymogów tego artykułu, na przykład w celu zobowiązania przedsiębiorstw do zachowywania różnic w rachunkowości. Uważa również, że należy usunąć zapis o możliwości podjęcia decyzji o niestosowaniu wymogów art. 14 przez krajowy organ regulacyjny. Zamiast tego we fragmencie tym powinno się wyjaśnić, że wymóg osobnego księgowania nie będzie obowiązywał, jeśli państwo członkowskie nie stworzy mechanizmu finansowego zgodnego z art. 7 albo jeśli nie wyznaczono dostawcy usług powszechnych.

| 26. | Za konieczne uważa ustalenie i uwzględnienie kosztów usług publicznych, jeśli prawdopodobne jest, że przedsiębiorstwo wyznaczone do świadczenia usług powszechnych będzie stosowało metodę określania cen w zależności od kosztów. |
| --- | --- |

26.

Za konieczne uważa ustalenie i uwzględnienie kosztów usług publicznych, jeśli prawdopodobne jest, że przedsiębiorstwo wyznaczone do świadczenia usług powszechnych będzie stosowało metodę określania cen w zależności od kosztów.

II.   Zalecenia dotyczące poprawek

Poprawka 1

Motyw 12 dyrektywy 97/67/WE

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| (12) | Pełne otwarcie rynku pomoże zwiększyć ogólne rozmiary rynków pocztowych; przyczyni się to dodatkowo do utrzymania trwałości i jakości zatrudnienia przez operatorów świadczących usługę powszechną, a także ułatwi tworzenie nowych miejsc pracy przez innych operatorów, nowych uczestników rynku oraz podmioty prowadzące powiązaną działalność gospodarczą. Niniejsza dyrektywa nie narusza kompetencji państw członkowskich w zakresie regulacji warunków zatrudnienia w sektorze usług pocztowych |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

(12)

Pełne otwarcie rynku pomoże zwiększyć ogólne rozmiary rynków pocztowych; przyczyni się to dodatkowo do utrzymania trwałości i jakości zatrudnienia przez operatorów świadczących usługę powszechną, a także ułatwi tworzenie nowych miejsc pracy przez innych operatorów, nowych uczestników rynku oraz podmioty prowadzące powiązaną działalność gospodarczą. Niniejsza dyrektywa nie narusza kompetencji państw członkowskich w zakresie regulacji warunków zatrudnienia w sektorze usług pocztowych

| (12) | Pełne otwarcie rynku pomoże zwiększyć ogólne rozmiary rynków pocztowych; przyczyni się to dodatkowo do utrzymania trwałości i jakości zatrudnienia przez operatorów świadczących usługę powszechną, a także ułatwi tworzenie nowych miejsc pracy przez innych operatorów, nowych uczestników rynku oraz podmioty prowadzące powiązaną działalność gospodarczą. Niniejsza dyrektywa nie narusza kompetencji państw członkowskich w zakresie regulacji warunków zatrudnienia w sektorze usług pocztowych |
| --- | --- |

(12)

Pełne otwarcie rynku pomoże zwiększyć ogólne rozmiary rynków pocztowych; przyczyni się to dodatkowo do utrzymania trwałości i jakości zatrudnienia przez operatorów świadczących usługę powszechną, a także ułatwi tworzenie nowych miejsc pracy przez innych operatorów, nowych uczestników rynku oraz podmioty prowadzące powiązaną działalność gospodarczą. Niniejsza dyrektywa nie narusza kompetencji państw członkowskich w zakresie regulacji warunków zatrudnienia w sektorze usług pocztowych

Uzasadnienie

We wniosku legislacyjnym Komisji Europejskiej nie można przewidzieć skutków pełnego otwarcia rynku. Jednak drugie zdanie tego motywu jest jasnym stwierdzeniem prawnym.

Poprawka 2

Motyw 17 dyrektywy 97/67/WE

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| (17) | W świetle przeprowadzonych badań i w celu uwolnienia pełnego potencjału rynku wewnętrznego usług pocztowych, właściwe jest zaprzestanie stosowania zastrzeżonego obszaru i szczególnych praw jako sposobów zapewnienia finansowania usługi powszechnej |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

(17)

W świetle przeprowadzonych badań i w celu uwolnienia pełnego potencjału rynku wewnętrznego usług pocztowych, właściwe jest zaprzestanie stosowania zastrzeżonego obszaru i szczególnych praw jako sposobów zapewnienia finansowania usługi powszechnej

| (17) | W świetle przeprowadzonych badań i w celu podjęcia się trwałego i gwarantowanego finansowania usługi powszechnej, z jednoczesnym uwolnieniem
  pełnego potencjału rynku wewnętrznego usług pocztowych, właściwe jest utrzymanie opcji
  zaprzestanie stosowania zastrzeżonego obszaru i szczególnych praw jako sposobów zapewnienia finansowania usługi powszechnej przez wszystkie państwa członkowskie, które uznają to za konieczne. Jednak możliwość taka powinna istnieć jedynie w okresie przejściowym do roku 2012 |
| --- | --- |

(17)

W świetle przeprowadzonych badań i w celu podjęcia się trwałego i gwarantowanego finansowania usługi powszechnej, z jednoczesnym uwolnieniem
  pełnego potencjału rynku wewnętrznego usług pocztowych, właściwe jest utrzymanie opcji
  zaprzestanie stosowania zastrzeżonego obszaru i szczególnych praw jako sposobów zapewnienia finansowania usługi powszechnej przez wszystkie państwa członkowskie, które uznają to za konieczne. Jednak możliwość taka powinna istnieć jedynie w okresie przejściowym do roku 2012

Poprawka 3

Motyw 24 dyrektywy 97/67/WE

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| (24) | Zarówno ze względu na równowagę finansową usługi powszechnej, jak i na ograniczanie zniekształceń rynku w całkowicie konkurencyjnym środowisku ważne jest, aby od zasady, że ceny odzwierciedlają normalne warunki i koszty komercyjne, odstępowano jedynie w celu ochrony interesu publicznego. Cel ten osiąga się poprzez zezwalanie państwom członkowskim na dalsze utrzymywanie jednolitych taryf dla poczty objętej taryfą jednoskładnikową, usługi z której konsumenci oraz małe i średnie przedsiębiorstwa korzystają najczęściej. Poszczególne państwa członkowskie mogą również utrzymać jednolite taryfy dla niektórych innych przesyłek w celu ochrony ogólnego interesu publicznego, takich jak dostęp do kultury, spójność regionalna i społeczna |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

(24)

Zarówno ze względu na równowagę finansową usługi powszechnej, jak i na ograniczanie zniekształceń rynku w całkowicie konkurencyjnym środowisku ważne jest, aby od zasady, że ceny odzwierciedlają normalne warunki i koszty komercyjne, odstępowano jedynie w celu ochrony interesu publicznego. Cel ten osiąga się poprzez zezwalanie państwom członkowskim na dalsze utrzymywanie jednolitych taryf dla poczty objętej taryfą jednoskładnikową, usługi z której konsumenci oraz małe i średnie przedsiębiorstwa korzystają najczęściej. Poszczególne państwa członkowskie mogą również utrzymać jednolite taryfy dla niektórych innych przesyłek w celu ochrony ogólnego interesu publicznego, takich jak dostęp do kultury, spójność regionalna i społeczna

| (24) | Zarówno ze względu na równowagę finansową usługi powszechnej, jak i na ograniczanie zniekształceń rynku W całkowicie
  konkurencyjnym środowisku zaostrzonej konkurencji ważne jest, aby świadczący usługę powszechną mogli korzystać z elastycznych taryf, koniecznych dla świadczenia rentownych usług powszechnych. Należy zatem z jednej strony zwrócić uwagę na to, by państwa członkowskie stosowały taryfy odstępujące od zasady, że ceny odzwierciedlają normalne warunki i koszty komercyjne, odstępowano jedynie w celu ochrony interesu publicznego. Cel ten osiąga się poprzez zezwalanie państwom członkowskim na dalsze utrzymywanie jednolitych taryf dla poczty objętej taryfą jednoskładnikową, usługi z której konsumenci oraz małe i średnie przedsiębiorstwa korzystają najczęściej. Poszczególne państwa członkowskie mogą również utrzymać jednolite taryfy dla niektórych innych przesyłek w celu ochrony ogólnego interesu publicznego, takich jak dostęp do kultury, spójność regionalna i społeczna. Zasada korelowania cen z kosztami nie przeszkodzi operatorom usługi powszechnej w stosowaniu jednolitych taryf na czynności świadczone w ramach usługi powszechnej |
| --- | --- |

(24)

Zarówno ze względu na równowagę finansową usługi powszechnej, jak i na ograniczanie zniekształceń rynku W całkowicie
  konkurencyjnym środowisku zaostrzonej konkurencji ważne jest, aby świadczący usługę powszechną mogli korzystać z elastycznych taryf, koniecznych dla świadczenia rentownych usług powszechnych. Należy zatem z jednej strony zwrócić uwagę na to, by państwa członkowskie stosowały taryfy odstępujące od zasady, że ceny odzwierciedlają normalne warunki i koszty komercyjne, odstępowano jedynie w celu ochrony interesu publicznego. Cel ten osiąga się poprzez zezwalanie państwom członkowskim na dalsze utrzymywanie jednolitych taryf dla poczty objętej taryfą jednoskładnikową, usługi z której konsumenci oraz małe i średnie przedsiębiorstwa korzystają najczęściej. Poszczególne państwa członkowskie mogą również utrzymać jednolite taryfy dla niektórych innych przesyłek w celu ochrony ogólnego interesu publicznego, takich jak dostęp do kultury, spójność regionalna i społeczna. Zasada korelowania cen z kosztami nie przeszkodzi operatorom usługi powszechnej w stosowaniu jednolitych taryf na czynności świadczone w ramach usługi powszechnej

Uzasadnienie

Należy przeanalizować konsekwencje wyboru stopniowej liberalizacji zasad taryfowych stosowanych do świadczących usługę powszechną. Powinna jej bowiem towarzyszyć konieczna elastyczność, tak aby świadczący usługę powszechną mogli stawić czoło konkurencji i mieli możliwość dostosować się do rynkowego popytu.

Poprawka 4

Artykuł 3 dyrektywy 97/67/WE

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1. | Państwa członkowskie zapewnią, by użytkownicy korzystali z prawa do usług powszechnych obejmujących ciągłe świadczenie usług pocztowych o określonej jakości we wszystkich punktach na swoich obszarach, po przystępnych cenach dla wszystkich użytkowników |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.

Państwa członkowskie zapewnią, by użytkownicy korzystali z prawa do usług powszechnych obejmujących ciągłe świadczenie usług pocztowych o określonej jakości we wszystkich punktach na swoich obszarach, po przystępnych cenach dla wszystkich użytkowników

| 2. | W tym celu państwa członkowskie podejmą działania w celu zapewnienia, by gęstość punktów kontaktowych i punktów dostępu uwzględniała potrzeby użytkowników |
| --- | --- |

2.

W tym celu państwa członkowskie podejmą działania w celu zapewnienia, by gęstość punktów kontaktowych i punktów dostępu uwzględniała potrzeby użytkowników

| 3. | Podejmą one kroki w celu zapewnienia, że usługa powszechna zagwarantowana jest w każdy dzień roboczy i nie mniej niż pięć dni w tygodniu, o ile okoliczności lub warunki geograficzne nie zostaną uznane za wyjątkowe przez krajowe organy regulacyjne, i że obejmuje ona co najmniej:






  — | jedno przyjmowanie, |
| --- | --- | --- |

3.

Podejmą one kroki w celu zapewnienia, że usługa powszechna zagwarantowana jest w każdy dzień roboczy i nie mniej niż pięć dni w tygodniu, o ile okoliczności lub warunki geograficzne nie zostaną uznane za wyjątkowe przez krajowe organy regulacyjne, i że obejmuje ona co najmniej:

—

jedno przyjmowanie,

| — | jedno doręczenie do domu lub siedziby każdej osoby fizycznej lub prawnej lub, w wyniku derogacji, na podstawie warunków ustalonych przez krajowy organ regulacyjny, jedno doręczenie do odpowiednich instalacji |
| --- | --- |

—

jedno doręczenie do domu lub siedziby każdej osoby fizycznej lub prawnej lub, w wyniku derogacji, na podstawie warunków ustalonych przez krajowy organ regulacyjny, jedno doręczenie do odpowiednich instalacji

O jakimkolwiek wyjątku lub derogacji przyznanej przez krajowy organ regulacyjny zgodnie z niniejszym ustępem należy powiadomić Komisję oraz wszystkie krajowe organy regulacyjne

| 4. | Każde państwo członkowskie podejmie działania konieczne do zapewnienia, by usługi powszechne obejmowały przynajmniej następujące świadczenia:






  — | przyjmowanie, sortowanie, przemieszczanie i doręczanie przesyłek pocztowych do dwóch kilogramów, |
| --- | --- | --- |

4.

Każde państwo członkowskie podejmie działania konieczne do zapewnienia, by usługi powszechne obejmowały przynajmniej następujące świadczenia:

—

przyjmowanie, sortowanie, przemieszczanie i doręczanie przesyłek pocztowych do dwóch kilogramów,

| — | przyjmowanie, sortowanie, przemieszczanie i doręczanie paczek pocztowych do 10 kilogramów, |
| --- | --- |

—

przyjmowanie, sortowanie, przemieszczanie i doręczanie paczek pocztowych do 10 kilogramów,

| — | usługi obejmujące przesyłki polecone i przesyłki wartościowe |
| --- | --- |

—

usługi obejmujące przesyłki polecone i przesyłki wartościowe

| 5. | Krajowe organy regulacyjne mogą podwyższyć limit wagowy w ramach usług powszechnych dla paczek pocztowych do dowolnej wagi nieprzekraczającej 20 kilogramów oraz mogą określić specjalne zasady dostarczania takich paczek „od drzwi do drzwi”
  Z zastrzeżeniem limitu wagowego w ramach usług powszechnych dla paczek pocztowych, przyjętego przez państwo członkowskie, państwa członkowskie zapewnią doręczanie na ich obszarach paczek pocztowych otrzymywanych od innego państwa członkowskiego i ważących do 20 kilogramów |
| --- | --- |

5.

Krajowe organy regulacyjne mogą podwyższyć limit wagowy w ramach usług powszechnych dla paczek pocztowych do dowolnej wagi nieprzekraczającej 20 kilogramów oraz mogą określić specjalne zasady dostarczania takich paczek „od drzwi do drzwi”

Z zastrzeżeniem limitu wagowego w ramach usług powszechnych dla paczek pocztowych, przyjętego przez państwo członkowskie, państwa członkowskie zapewnią doręczanie na ich obszarach paczek pocztowych otrzymywanych od innego państwa członkowskiego i ważących do 20 kilogramów

| 1. | Państwa członkowskie zapewnią, by użytkownicy korzystali z prawa do usług powszechnych obejmujących ciągłe świadczenie usług pocztowych o określonej jakości we wszystkich punktach na swoich obszarach,
  ze szczególnym uwzględnieniem specyficznych potrzeb obszarów wiejskich i górskich
  — po przystępnych cenach dla wszystkich użytkowników |
| --- | --- |

1.

Państwa członkowskie zapewnią, by użytkownicy korzystali z prawa do usług powszechnych obejmujących ciągłe świadczenie usług pocztowych o określonej jakości we wszystkich punktach na swoich obszarach,
  ze szczególnym uwzględnieniem specyficznych potrzeb obszarów wiejskich i górskich
  — po przystępnych cenach dla wszystkich użytkowników

| 2. | W tym celu państwa członkowskie podejmą działania w celu zapewnienia, by gęstość punktów kontaktowych i punktów dostępu uwzględniała potrzeby użytkowników, szczególnie zaś tych zamieszkujących obszary wiejskie i górskie |
| --- | --- |

2.

W tym celu państwa członkowskie podejmą działania w celu zapewnienia, by gęstość punktów kontaktowych i punktów dostępu uwzględniała potrzeby użytkowników, szczególnie zaś tych zamieszkujących obszary wiejskie i górskie

| 3. | Podejmą one kroki w celu zapewnienia, że usługa powszechna zagwarantowana jest w każdy dzień roboczy i nie mniej niż pięć dni w tygodniu, o ile okoliczności lub warunki geograficzne nie zostaną uznane za wyjątkowe przez krajowe organy regulacyjne, i że obejmuje ona co najmniej:






  — | jedno przyjmowanie, |
| --- | --- | --- |

3.

Podejmą one kroki w celu zapewnienia, że usługa powszechna zagwarantowana jest w każdy dzień roboczy i nie mniej niż pięć dni w tygodniu, o ile okoliczności lub warunki geograficzne nie zostaną uznane za wyjątkowe przez krajowe organy regulacyjne, i że obejmuje ona co najmniej:

—

jedno przyjmowanie,

| — | jedno doręczenie do domu lub siedziby każdej osoby fizycznej lub prawnej lub, w wyniku derogacji, na podstawie warunków ustalonych przez krajowy organ regulacyjny, jedno doręczenie do odpowiednich instalacji |
| --- | --- |

—

jedno doręczenie do domu lub siedziby każdej osoby fizycznej lub prawnej lub, w wyniku derogacji, na podstawie warunków ustalonych przez krajowy organ regulacyjny, jedno doręczenie do odpowiednich instalacji

O jakimkolwiek wyjątku lub derogacji przyznanej przez krajowy organ regulacyjny zgodnie z niniejszym ustępem należy powiadomić Komisję oraz wszystkie krajowe organy regulacyjne

| 4. | Każde państwo członkowskie podejmie działania konieczne do zapewnienia, by usługi powszechne obejmowały przynajmniej następujące świadczenia:






  — | przyjmowanie, sortowanie, przemieszczanie i doręczanie przesyłek pocztowych do dwóch kilogramów, |
| --- | --- | --- |

4.

Każde państwo członkowskie podejmie działania konieczne do zapewnienia, by usługi powszechne obejmowały przynajmniej następujące świadczenia:

—

przyjmowanie, sortowanie, przemieszczanie i doręczanie przesyłek pocztowych do dwóch kilogramów,

| — | przyjmowanie, sortowanie, przemieszczanie i doręczanie paczek pocztowych do 10 kilogramów, |
| --- | --- |

—

przyjmowanie, sortowanie, przemieszczanie i doręczanie paczek pocztowych do 10 kilogramów,

| — | usługi obejmujące przesyłki polecone i przesyłki wartościowe |
| --- | --- |

—

usługi obejmujące przesyłki polecone i przesyłki wartościowe

| 5. | Krajowe organy regulacyjne mogą podwyższyć limit wagowy w ramach usług powszechnych dla paczek pocztowych do dowolnej wagi nieprzekraczającej 20 kilogramów oraz mogą określić specjalne zasady dostarczania takich paczek „od drzwi do drzwi”
  Z zastrzeżeniem limitu wagowego w ramach usług powszechnych dla paczek pocztowych, przyjętego przez państwo członkowskie, państwa członkowskie zapewnią doręczanie na ich obszarach paczek pocztowych otrzymywanych od innego państwa członkowskiego i ważących do 20 kilogramów |
| --- | --- |

5.

Krajowe organy regulacyjne mogą podwyższyć limit wagowy w ramach usług powszechnych dla paczek pocztowych do dowolnej wagi nieprzekraczającej 20 kilogramów oraz mogą określić specjalne zasady dostarczania takich paczek „od drzwi do drzwi”

Z zastrzeżeniem limitu wagowego w ramach usług powszechnych dla paczek pocztowych, przyjętego przez państwo członkowskie, państwa członkowskie zapewnią doręczanie na ich obszarach paczek pocztowych otrzymywanych od innego państwa członkowskiego i ważących do 20 kilogramów

Poprawka 5

Artykuł 4 ust. 2 dyrektywy 97/67/WE

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2. | Państwa członkowskie mogą wyznaczyć jedno lub więcej przedsiębiorstw jako operatorów świadczących usługę powszechną dla części lub całości terytorium kraju i w odniesieniu do różnych elementów usługi powszechnej. W takiej sytuacji, państwa członkowskie ustalają zgodnie z prawem wspólnotowym przypisane im prawa i obowiązki oraz i podają je do wiadomości publicznej. W szczególności państwa członkowskie podejmują środki w celu zapewnienia, że warunki powierzania świadczenia usługi powszechnej oparte są na zasadach obiektywizmu, niedyskryminacji, proporcjonalności i minimalizacji zniekształcenia rynku oraz że wyznaczenie przedsiębiorstw jako operatorów świadczących usługę powszechną jest ograniczone w czasie. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tożsamości wyznaczonych operatorów świadczących usługę powszechną |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

2.

Państwa członkowskie mogą wyznaczyć jedno lub więcej przedsiębiorstw jako operatorów świadczących usługę powszechną dla części lub całości terytorium kraju i w odniesieniu do różnych elementów usługi powszechnej. W takiej sytuacji, państwa członkowskie ustalają zgodnie z prawem wspólnotowym przypisane im prawa i obowiązki oraz i podają je do wiadomości publicznej. W szczególności państwa członkowskie podejmują środki w celu zapewnienia, że warunki powierzania świadczenia usługi powszechnej oparte są na zasadach obiektywizmu, niedyskryminacji, proporcjonalności i minimalizacji zniekształcenia rynku oraz że wyznaczenie przedsiębiorstw jako operatorów świadczących usługę powszechną jest ograniczone w czasie. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tożsamości wyznaczonych operatorów świadczących usługę powszechną

| 2. | Państwa członkowskie mogą wyznaczyć jedno lub więcej przedsiębiorstw jako operatorów świadczących usługę powszechną dla części lub całości terytorium kraju i w odniesieniu do różnych elementów usługi powszechnej, jeśli uznają, że jest to konieczne dla zapewnienia świadczenia usługi powszechnej. W takiej sytuacji, państwa członkowskie ustalają zgodnie z prawem wspólnotowym przypisane im prawa i obowiązki oraz i podają je do wiadomości publicznej. W szczególności państwa członkowskie podejmują środki w celu zapewnienia, że warunki powierzania świadczenia usługi powszechnej oparte są na zasadach obiektywizmu, niedyskryminacji, proporcjonalności i minimalizacji zniekształcenia rynku oraz że wyznaczenie przedsiębiorstw jako operatorów świadczących usługę powszechną jest ograniczone w czasie. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tożsamości wyznaczonych operatorów świadczących usługę powszechną |
| --- | --- |

2.

Państwa członkowskie mogą wyznaczyć jedno lub więcej przedsiębiorstw jako operatorów świadczących usługę powszechną dla części lub całości terytorium kraju i w odniesieniu do różnych elementów usługi powszechnej, jeśli uznają, że jest to konieczne dla zapewnienia świadczenia usługi powszechnej. W takiej sytuacji, państwa członkowskie ustalają zgodnie z prawem wspólnotowym przypisane im prawa i obowiązki oraz i podają je do wiadomości publicznej. W szczególności państwa członkowskie podejmują środki w celu zapewnienia, że warunki powierzania świadczenia usługi powszechnej oparte są na zasadach obiektywizmu, niedyskryminacji, proporcjonalności i minimalizacji zniekształcenia rynku oraz że wyznaczenie przedsiębiorstw jako operatorów świadczących usługę powszechną jest ograniczone w czasie. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tożsamości wyznaczonych operatorów świadczących usługę powszechną

Uzasadnienie

Wyjaśnienie, że państwa członkowskie nie muszą koniecznie wyznaczać dostawcy usługi powszechnej, jeśli ustali się, że siły rynkowe zapewnią jej świadczenie.

Poprawka 6

Artykuł 7 dyrektywy 97/67/WE

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1. | Od dnia 1 stycznia 2009 r. państwa członkowskie nie udzielają ani nie utrzymują w mocy wyłącznych i szczególnych praw w zakresie ustanawiania lub świadczenia usług pocztowych. Państwa członkowskie mogą finansować świadczenie usług powszechnych zgodnie z co najmniej jednym sposobem określonym w ust. 2, 3 i 4, lub z wszelkimi innymi sposobami zgodnymi z traktatem WE |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.

Od dnia 1 stycznia 2009 r. państwa członkowskie nie udzielają ani nie utrzymują w mocy wyłącznych i szczególnych praw w zakresie ustanawiania lub świadczenia usług pocztowych. Państwa członkowskie mogą finansować świadczenie usług powszechnych zgodnie z co najmniej jednym sposobem określonym w ust. 2, 3 i 4, lub z wszelkimi innymi sposobami zgodnymi z traktatem WE

| 2. | Państwa członkowskie mogą zapewniać świadczenie usług powszechnych poprzez zamówienie takich usług zgodnie z odnośnymi zasadami zamówień publicznych |
| --- | --- |

2.

Państwa członkowskie mogą zapewniać świadczenie usług powszechnych poprzez zamówienie takich usług zgodnie z odnośnymi zasadami zamówień publicznych

| 3. | Jeżeli państwo członkowskie ustali, że obowiązki świadczenia usługi powszechnej określone niniejszą dyrektywą pociągają za sobą koszt netto i stanowią nieuzasadnione obciążenie finansowe dla operatorów świadczących usługę powszechną, może wówczas:






  a) | Wprowadzić mechanizm rekompensat dla takich przedsiębiorstw z funduszy publicznych; |
| --- | --- | --- |

3.

Jeżeli państwo członkowskie ustali, że obowiązki świadczenia usługi powszechnej określone niniejszą dyrektywą pociągają za sobą koszt netto i stanowią nieuzasadnione obciążenie finansowe dla operatorów świadczących usługę powszechną, może wówczas:

a)

Wprowadzić mechanizm rekompensat dla takich przedsiębiorstw z funduszy publicznych;

| b) | Podzielić koszt netto obowiązku świadczenia usługi powszechnej między operatorów usług i/lub użytkowników |
| --- | --- |

b)

Podzielić koszt netto obowiązku świadczenia usługi powszechnej między operatorów usług i/lub użytkowników

| 4. | Jeżeli koszt netto zostaje podzielony zgodnie z ust. 3, lit. b, państwa członkowskie mogą ustanowić fundusz kompensacyjny, który może być finansowany z opłat wnoszonych przez operatorów usług i/lub użytkowników i zarządzany jest w tym celu przez jednostkę niezależną od beneficjenta lub beneficjentów. Państwa członkowskie mogą uzależnić udzielanie zezwoleń operatorom świadczącym usługę zgodnie z art. 9 ust. 2 od zobowiązania wniesienia finansowej składki do powyższego funduszu lub od zgodności z obowiązkiem świadczenia usługi powszechnej. W ten sposób finansowane mogą być jedynie usługi określone w art. 3 |
| --- | --- |

4.

Jeżeli koszt netto zostaje podzielony zgodnie z ust. 3, lit. b, państwa członkowskie mogą ustanowić fundusz kompensacyjny, który może być finansowany z opłat wnoszonych przez operatorów usług i/lub użytkowników i zarządzany jest w tym celu przez jednostkę niezależną od beneficjenta lub beneficjentów. Państwa członkowskie mogą uzależnić udzielanie zezwoleń operatorom świadczącym usługę zgodnie z art. 9 ust. 2 od zobowiązania wniesienia finansowej składki do powyższego funduszu lub od zgodności z obowiązkiem świadczenia usługi powszechnej. W ten sposób finansowane mogą być jedynie usługi określone w art. 3

| 5. | Państwa członkowskie zapewniają poszanowanie zasad przejrzystości, niedyskryminacji i proporcjonalności przy ustanawianiu funduszu kompensacyjnego oraz ustalaniu poziomu wkładów finansowych, o których mowa w ust. 3 i 4. Decyzje podjęte na podstawie ust. 3 i 4 oparte są na obiektywnych i weryfikowalnych kryteriach oraz są podawane do wiadomości publicznej |
| --- | --- |

5.

Państwa członkowskie zapewniają poszanowanie zasad przejrzystości, niedyskryminacji i proporcjonalności przy ustanawianiu funduszu kompensacyjnego oraz ustalaniu poziomu wkładów finansowych, o których mowa w ust. 3 i 4. Decyzje podjęte na podstawie ust. 3 i 4 oparte są na obiektywnych i weryfikowalnych kryteriach oraz są podawane do wiadomości publicznej

| 1. | Od dnia 1 stycznia 2009 r.
  31 grudnia 2010 r. państwa członkowskie nie udzielają ani nie utrzymują w mocy wyłącznych i szczególnych praw w zakresie ustanawiania lub świadczenia usług pocztowych. Państwa członkowskie mogą finansować świadczenie usług powszechnych zgodnie z co najmniej jednym sposobem określonym w ust. 2, 3 i 4, lub z wszelkimi innymi sposobami zgodnymi z traktatem WE |
| --- | --- |

1.

Od dnia 1 stycznia 2009 r.
  31 grudnia 2010 r. państwa członkowskie nie udzielają ani nie utrzymują w mocy wyłącznych i szczególnych praw w zakresie ustanawiania lub świadczenia usług pocztowych. Państwa członkowskie mogą finansować świadczenie usług powszechnych zgodnie z co najmniej jednym sposobem określonym w ust. 2, 3 i 4, lub z wszelkimi innymi sposobami zgodnymi z traktatem WE

| 2. | Państwa członkowskie mogą zapewniać świadczenie usług powszechnych poprzez zamówienie takich usług zgodnie z odnośnymi zasadami zamówień publicznych |
| --- | --- |

2.

Państwa członkowskie mogą zapewniać świadczenie usług powszechnych poprzez zamówienie takich usług zgodnie z odnośnymi zasadami zamówień publicznych

| 3. | Jeżeli państwo członkowskie ustali, że obowiązki świadczenia usługi powszechnej określone niniejszą dyrektywą pociągają za sobą koszt netto i stanowią nieuzasadnione obciążenie finansowe dla operatorów świadczących usługę powszechną, może wówczas:






  a) | Wprowadzić mechanizm rekompensat dla takich przedsiębiorstw z funduszy publicznych; |
| --- | --- | --- |

3.

Jeżeli państwo członkowskie ustali, że obowiązki świadczenia usługi powszechnej określone niniejszą dyrektywą pociągają za sobą koszt netto i stanowią nieuzasadnione obciążenie finansowe dla operatorów świadczących usługę powszechną, może wówczas:

a)

Wprowadzić mechanizm rekompensat dla takich przedsiębiorstw z funduszy publicznych;

| b) | Podzielić koszt netto obowiązku świadczenia usługi powszechnej między operatorów usług i/lub użytkowników |
| --- | --- |

b)

Podzielić koszt netto obowiązku świadczenia usługi powszechnej między operatorów usług i/lub użytkowników

| 4. | Jeżeli koszt netto zostaje podzielony zgodnie z ust. 3, lit. b, państwa członkowskie mogą ustanowić fundusz kompensacyjny, który może być finansowany z opłat wnoszonych przez operatorów usług i/lub użytkowników i zarządzany jest w tym celu przez jednostkę niezależną od beneficjenta lub beneficjentów. Państwa członkowskie mogą uzależnić udzielanie zezwoleń operatorom świadczącym usługę zgodnie z art. 9 ust. 2 od zobowiązania wniesienia finansowej składki do powyższego funduszu lub od zgodności z obowiązkiem świadczenia usługi powszechnej. W ten sposób finansowane mogą być jedynie usługi określone w art. 3 |
| --- | --- |

4.

Jeżeli koszt netto zostaje podzielony zgodnie z ust. 3, lit. b, państwa członkowskie mogą ustanowić fundusz kompensacyjny, który może być finansowany z opłat wnoszonych przez operatorów usług i/lub użytkowników i zarządzany jest w tym celu przez jednostkę niezależną od beneficjenta lub beneficjentów. Państwa członkowskie mogą uzależnić udzielanie zezwoleń operatorom świadczącym usługę zgodnie z art. 9 ust. 2 od zobowiązania wniesienia finansowej składki do powyższego funduszu lub od zgodności z obowiązkiem świadczenia usługi powszechnej. W ten sposób finansowane mogą być jedynie usługi określone w art. 3

| 5. | Państwa członkowskie zapewniają poszanowanie zasad przejrzystości, niedyskryminacji i proporcjonalności przy ustanawianiu funduszu kompensacyjnego oraz ustalaniu poziomu wkładów finansowych, o których mowa w ust. 3 i 4. Decyzje podjęte na podstawie ust. 3 i 4 oparte są na obiektywnych i weryfikowalnych kryteriach oraz są podawane do wiadomości publicznej |
| --- | --- |

5.

Państwa członkowskie zapewniają poszanowanie zasad przejrzystości, niedyskryminacji i proporcjonalności przy ustanawianiu funduszu kompensacyjnego oraz ustalaniu poziomu wkładów finansowych, o których mowa w ust. 3 i 4. Decyzje podjęte na podstawie ust. 3 i 4 oparte są na obiektywnych i weryfikowalnych kryteriach oraz są podawane do wiadomości publicznej

| 6. | Jeżeli dane państwo członkowskie uzna, że żadne ze wspomnianych wcześniej rozwiązań nie gwarantuje stałego finansowania kosztów netto usługi powszechnej, może w okresie przejściowym nadal zastrzec pewne usługi dla wyznaczonego dostawcy usługi powszechnej. Zastrzeżone mogą zostać usługi, takie jak przyjmowanie, sortowanie, transport i doręczanie zwykłych przesyłek poczty wewnętrznej i zagranicznej poczty przychodzącej, tak za pomocą usługi przyspieszonego doręczenia, jak i zwykłej, zgodnie z podanymi poniżej limitami wagowymi i cenowymi

  Limit wagowy wynosi 50 gramów począwszy od 1 stycznia 2009 r. Nie jest stosowany, jeżeli cena jest równa lub przekracza dwu- i półkrotnie taryfę publiczną stosowaną do wysyłki korespondencji w pierwszym przedziale wagowym najszybszej kategorii


  W przypadku zwolnionych z opłat usług pocztowych dla osób niewidomych i niedowidzących, można dopuścić odstępstwa od limitów wagowych i cenowych


  W stopniu niezbędnym do zapewnienia świadczeń usług powszechnych i w zależności od specyfiki usług pocztowych danego państwa członkowskiego, poczta zagraniczna wychodząca może nadal być zastrzeżona w ramach takich samych limitów wagowych i cenowych |
| --- | --- |

6.

Limit wagowy wynosi 50 gramów począwszy od 1 stycznia 2009 r. Nie jest stosowany, jeżeli cena jest równa lub przekracza dwu- i półkrotnie taryfę publiczną stosowaną do wysyłki korespondencji w pierwszym przedziale wagowym najszybszej kategorii

W przypadku zwolnionych z opłat usług pocztowych dla osób niewidomych i niedowidzących, można dopuścić odstępstwa od limitów wagowych i cenowych

W stopniu niezbędnym do zapewnienia świadczeń usług powszechnych i w zależności od specyfiki usług pocztowych danego państwa członkowskiego, poczta zagraniczna wychodząca może nadal być zastrzeżona w ramach takich samych limitów wagowych i cenowych

| 7. | Komisja przeprowadzi badanie oceniające skuteczność wszystkich środków finansowania w zależności od praktyk wprowadzonych w życie przez państwa członkowskie, oraz stopnia dostosowania usługi powszechnej do potrzeb użytkowników. Na podstawie wniosków z tego badania Komisja przedstawi, przed 31 grudnia 2010 r., i po przeprowadzeniu szerokiej konsultacji z wszystkimi zainteresowanymi podmiotami, sprawozdanie dla Parlamentu Europejskiego i Rady, któremu towarzyszyć będzie propozycja potwierdzająca, w zależności od sytuacji, rok 2012 jako datę pełnego urzeczywistnienia rynku wewnętrznego usług pocztowych |
| --- | --- |

7.

Uzasadnienie

Ta poprawka zapewnia spójność z zaleceniem 2 dotyczącym motywu 17 dyrektywy 97/67/WE. Konieczne jest, by Komisja przygotowała sprawozdanie na temat skuteczności różnych alternatywnych środków finansowania. Sektor zastrzeżony powinien zostać utrzymany na takich samych zasadach, jak w dyrektywie 97/67/WE do 2012 r. dla tych państw członkowskich, które uznają to za niezbędne.

Poprawka 7

Artykuł 9 dyrektywy 97/67/WE

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1. | W odniesieniu do usług znajdujących się poza zakresem usługi powszechnej zdefiniowanym w art. 3, państwa członkowskie mogą wprowadzić zezwolenia ogólne w stopniu niezbędnym do zagwarantowania zgodności z wymogami podstawowymi |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.

W odniesieniu do usług znajdujących się poza zakresem usługi powszechnej zdefiniowanym w art. 3, państwa członkowskie mogą wprowadzić zezwolenia ogólne w stopniu niezbędnym do zagwarantowania zgodności z wymogami podstawowymi

| 2. | W odniesieniu do usług objętych zakresem usługi powszechnej zdefiniowanym w art. 3, państwa członkowskie mogą wprowadzić procedury zezwoleń, w tym koncesje indywidualne, w stopniu niezbędnym do zagwarantowania zgodności z wymogami podstawowymi i zabezpieczenia usługi powszechnej.
  Udzielane zezwolenia mogą:






  — | w razie potrzeby, być powiązane z obowiązkiem świadczenia usługi powszechnej, |
| --- | --- | --- |

2.

W odniesieniu do usług objętych zakresem usługi powszechnej zdefiniowanym w art. 3, państwa członkowskie mogą wprowadzić procedury zezwoleń, w tym koncesje indywidualne, w stopniu niezbędnym do zagwarantowania zgodności z wymogami podstawowymi i zabezpieczenia usługi powszechnej.

Udzielane zezwolenia mogą:

—

w razie potrzeby, być powiązane z obowiązkiem świadczenia usługi powszechnej,

| — | jeżeli będzie istniała taka konieczność, narzucać wymagania dotyczące jakości, dostępności i świadczenia określonych usług, |
| --- | --- |

—

jeżeli będzie istniała taka konieczność, narzucać wymagania dotyczące jakości, dostępności i świadczenia określonych usług,

| — | w razie potrzeby, być powiązane z obowiązkiem wnoszenia wkładu finansowego na rzecz mechanizmów współdzielenia, o których mowa w art. 7 |
| --- | --- |

—

w razie potrzeby, być powiązane z obowiązkiem wnoszenia wkładu finansowego na rzecz mechanizmów współdzielenia, o których mowa w art. 7

O ile nie dotyczą one przedsiębiorstw wyznaczonych na operatorów świadczących usługę powszechną zgodnie z art. 4., udzielane zezwolenia nie mogą:

| — | być ograniczone pod względem liczby, |
| --- | --- |

—

być ograniczone pod względem liczby,

| — | dla wymogów dotyczących takiej samej jakości, dostępności i realizacji, nakładać na operatora usług obowiązku świadczenia usługi powszechnej oraz, jednocześnie, konieczności wnoszenia wkładu finansowego na rzecz mechanizmu współdzielenia, |
| --- | --- |

—

dla wymogów dotyczących takiej samej jakości, dostępności i realizacji, nakładać na operatora usług obowiązku świadczenia usługi powszechnej oraz, jednocześnie, konieczności wnoszenia wkładu finansowego na rzecz mechanizmu współdzielenia,

| — | powielać warunków mających zastosowanie do przedsiębiorstw na mocy innych niż właściwe dla branży przepisy ustawodawstwa krajowego, |
| --- | --- |

—

powielać warunków mających zastosowanie do przedsiębiorstw na mocy innych niż właściwe dla branży przepisy ustawodawstwa krajowego,

| — | nakładać warunków technicznych lub operacyjnych innych niż niezbędne do wypełnienia zobowiązań wynikających z niniejszej dyrektywy |
| --- | --- |

—

nakładać warunków technicznych lub operacyjnych innych niż niezbędne do wypełnienia zobowiązań wynikających z niniejszej dyrektywy

| 1. | W odniesieniu do usług znajdujących się poza zakresem usługi powszechnej zdefiniowanym w art. 3, państwa członkowskie mogą wprowadzić zezwolenia ogólne w stopniu niezbędnym do zagwarantowania zgodności z wymogami podstawowymi |
| --- | --- |

1.

W odniesieniu do usług znajdujących się poza zakresem usługi powszechnej zdefiniowanym w art. 3, państwa członkowskie mogą wprowadzić zezwolenia ogólne w stopniu niezbędnym do zagwarantowania zgodności z wymogami podstawowymi

| 2. | W odniesieniu do usług objętych zakresem usługi powszechnej zdefiniowanym w art. 3, państwa członkowskie mogą wprowadzić procedury zezwoleń, w tym koncesje indywidualne, w stopniu niezbędnym do zagwarantowania zgodności z wymogami podstawowymi i zabezpieczenia usługi powszechnej.
  Udzielane zezwolenia mogą:






  — | w razie potrzeby, być powiązane z obowiązkiem świadczenia usługi powszechnej, |
| --- | --- | --- |

2.

W odniesieniu do usług objętych zakresem usługi powszechnej zdefiniowanym w art. 3, państwa członkowskie mogą wprowadzić procedury zezwoleń, w tym koncesje indywidualne, w stopniu niezbędnym do zagwarantowania zgodności z wymogami podstawowymi i zabezpieczenia usługi powszechnej.

Udzielane zezwolenia mogą:

—

w razie potrzeby, być powiązane z obowiązkiem świadczenia usługi powszechnej,

| — | jeżeli będzie istniała taka konieczność, narzucać wymagania dotyczące jakości, dostępności i świadczenia określonych usług
  , |
| --- | --- |

—

jeżeli będzie istniała taka konieczność, narzucać wymagania dotyczące jakości, dostępności i świadczenia określonych usług
  ,

| — | w razie potrzeby, być powiązane z obowiązkiem wnoszenia wkładu finansowego na rzecz mechanizmów współdzielenia, o których mowa w art. 7. |
| --- | --- |

—

w razie potrzeby, być powiązane z obowiązkiem wnoszenia wkładu finansowego na rzecz mechanizmów współdzielenia, o których mowa w art. 7.

| — | narzucać wymagania dotyczące jakości, dostępności i świadczenia określonych usług; wymogi te, o ile są zgodne z prawem wspólnotowym, mogą w szczególności być związane z kwestiami społecznymi i ekologicznymi, |
| --- | --- |

—

narzucać wymagania dotyczące jakości, dostępności i świadczenia określonych usług; wymogi te, o ile są zgodne z prawem wspólnotowym, mogą w szczególności być związane z kwestiami społecznymi i ekologicznymi,

| — | być powiązane z obowiązkiem wnoszenia wkładu finansowego na rzecz mechanizmów współdzielenia, o których mowa w art. 7. |
| --- | --- |

—

być powiązane z obowiązkiem wnoszenia wkładu finansowego na rzecz mechanizmów współdzielenia, o których mowa w art. 7.

| — | być powiązane z obowiązkiem zapewnienia personelowi zatrudnionemu wcześniej do świadczenia tych usług praw, z których korzystałby on, gdyby przeniesienie odbywało się w sensie dyrektywy 77/187/EWG; odpowiedni organ powinien udostępnić listę pracowników i szczegóły dotyczące praw wynikających z ich umów. |
| --- | --- |

—

być powiązane z obowiązkiem zapewnienia personelowi zatrudnionemu wcześniej do świadczenia tych usług praw, z których korzystałby on, gdyby przeniesienie odbywało się w sensie dyrektywy 77/187/EWG; odpowiedni organ powinien udostępnić listę pracowników i szczegóły dotyczące praw wynikających z ich umów.

O ile nie dotyczą one przedsiębiorstw wyznaczonych na operatorów świadczących usługę powszechną zgodnie z art. 4., udzielane zezwolenia nie mogą:

| — | być ograniczone pod względem liczby, |
| --- | --- |

—

być ograniczone pod względem liczby,

| — | dla wymogów dotyczących takiej samej jakości, dostępności i realizacji, nakładać na operatora usług obowiązku świadczenia usługi powszechnej oraz, jednocześnie, konieczności wnoszenia wkładu finansowego na rzecz mechanizmu współdzielenia, |
| --- | --- |

—

dla wymogów dotyczących takiej samej jakości, dostępności i realizacji, nakładać na operatora usług obowiązku świadczenia usługi powszechnej oraz, jednocześnie, konieczności wnoszenia wkładu finansowego na rzecz mechanizmu współdzielenia,

| — | powielać warunków mających zastosowanie do przedsiębiorstw na mocy innych niż właściwe dla branży przepisy ustawodawstwa krajowego, |
| --- | --- |

—

powielać warunków mających zastosowanie do przedsiębiorstw na mocy innych niż właściwe dla branży przepisy ustawodawstwa krajowego,

| — | nakładać warunków technicznych lub operacyjnych innych niż niezbędne do wypełnienia zobowiązań wynikających z niniejszej dyrektywy |
| --- | --- |

—

nakładać warunków technicznych lub operacyjnych innych niż niezbędne do wypełnienia zobowiązań wynikających z niniejszej dyrektywy

Uzasadnienie

Do końca roku 2009 Komisja opublikuje nowe badania mające na celu ustalenie, w jaki sposób w przyszłości użytkownikom zamieszkującym tereny wiejskie i miejskie w Europie świadczone będą usługi powszechne. Tymczasem utrzymany zostanie stan dotychczasowy, w tym obszar zastrzeżony.

Poprawka 8

Artykuł 19 dyrektywy 97/67/WE

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Państwa członkowskie zapewniają, że przedsiębiorstwa świadczące usługi pocztowe udostępniają przejrzyste, proste i niekosztowne procedury obsługi reklamacji użytkowników usług pocztowych, w szczególności w przypadkach wiążących się z zaginięciem, kradzieżą, uszkodzeniem lub brakiem zgodności z normami jakości usługi (w tym procedury określające, kto ponosi odpowiedzialność w sprawach, w których występuje więcej niż jeden operator) | Państwa członkowskie zapewniają, że wszystkie przedsiębiorstwa świadczące usługi pocztowe udostępniają przejrzyste, proste i niekosztowne procedury obsługi reklamacji użytkowników usług pocztowych, w szczególności w przypadkach wiążących się z zaginięciem, kradzieżą, uszkodzeniem lub brakiem zgodności z normami jakości usługi (w tym procedury określające, kto ponosi odpowiedzialność w sprawach, w których występuje więcej niż jeden operator) |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie zapewniają, że przedsiębiorstwa świadczące usługi pocztowe udostępniają przejrzyste, proste i niekosztowne procedury obsługi reklamacji użytkowników usług pocztowych, w szczególności w przypadkach wiążących się z zaginięciem, kradzieżą, uszkodzeniem lub brakiem zgodności z normami jakości usługi (w tym procedury określające, kto ponosi odpowiedzialność w sprawach, w których występuje więcej niż jeden operator)

Państwa członkowskie zapewniają, że wszystkie przedsiębiorstwa świadczące usługi pocztowe udostępniają przejrzyste, proste i niekosztowne procedury obsługi reklamacji użytkowników usług pocztowych, w szczególności w przypadkach wiążących się z zaginięciem, kradzieżą, uszkodzeniem lub brakiem zgodności z normami jakości usługi (w tym procedury określające, kto ponosi odpowiedzialność w sprawach, w których występuje więcej niż jeden operator)

Uzasadnienie

Ważne jest zaznaczenie, że ta sama procedura będzie miała zastosowanie we wszystkich przedsiębiorstwach świadczących usługi pocztowe, a nie tylko w przedsiębiorstwach świadczących usługi powszechne.

Poprawka 9

Artykuł 21 dyrektywy 97/67/WE

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1. | Komisję wspomaga komitet |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.

Komisję wspomaga komitet

| 1. | Komisję wspomaga komitet. Komitet składa się z przedstawicieli każdego państwa członkowskiego i przedstawicieli władz lokalnych i regionalnych z każdego państwa członkowskiego |
| --- | --- |

1.

Komisję wspomaga komitet. Komitet składa się z przedstawicieli każdego państwa członkowskiego i przedstawicieli władz lokalnych i regionalnych z każdego państwa członkowskiego

Uzasadnienie

Komitet ustanowiony na mocy art. 21 jest informowany i monitoruje ewolucję środków ustanowionych przez państwa członkowskie w celu zapewnienia świadczenia usługi powszechnej. Ważne jest, aby w skład komitetu wchodzili przedstawiciele władz lokalnych i regionalnych, gdyż ich opinie mogą się różnić od opinii państw członkowskich.

Poprawka 10

Artykuł 22 a dyrektywy 97/67/WE

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1. | Państwa członkowskie zapewniają, że przedsiębiorstwa świadczące usługi pocztowe udzielają wszelkich informacji, w tym informacji finansowych oraz informacji o świadczeniu usługi powszechnej, niezbędnych w następujących celach:






  a) | krajowym organom regulacyjnym do zapewnienia zgodności z przepisami niniejszej dyrektywy lub decyzjami wydanymi zgodnie z nią; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.

Państwa członkowskie zapewniają, że przedsiębiorstwa świadczące usługi pocztowe udzielają wszelkich informacji, w tym informacji finansowych oraz informacji o świadczeniu usługi powszechnej, niezbędnych w następujących celach:

a)

krajowym organom regulacyjnym do zapewnienia zgodności z przepisami niniejszej dyrektywy lub decyzjami wydanymi zgodnie z nią;

| b) | do jasno określonych celów statystycznych |
| --- | --- |

b)

do jasno określonych celów statystycznych

| 2. | Przedsiębiorstwa bezzwłocznie udzielają takich informacji na żądanie, a także w ramach czasowych i w stopniu uszczegółowienia wymaganym przez krajowy organ regulacyjny. Zakres informacji wymaganych przez krajowy organ regulacyjny jest proporcjonalny do realizacji jego zadań. Krajowy organ regulacyjny podaje uzasadnienie żądania udzielenia informacji |
| --- | --- |

2.

Przedsiębiorstwa bezzwłocznie udzielają takich informacji na żądanie, a także w ramach czasowych i w stopniu uszczegółowienia wymaganym przez krajowy organ regulacyjny. Zakres informacji wymaganych przez krajowy organ regulacyjny jest proporcjonalny do realizacji jego zadań. Krajowy organ regulacyjny podaje uzasadnienie żądania udzielenia informacji

| 1. | Państwa członkowskie zapewniają, że przedsiębiorstwa świadczące usługi pocztowe w rozsądnym wymiarze udzielają wszelkich
  odpowiednich informacji dotyczących usług powszechnych, w tym informacji finansowych oraz informacji o świadczeniu usługi powszechnej, niezbędnych w następujących celach:






  a) | krajowym organom regulacyjnym do zapewnienia zgodności z przepisami niniejszej dyrektywy lub decyzjami wydanymi zgodnie z nią; |
| --- | --- | --- |

1.

Państwa członkowskie zapewniają, że przedsiębiorstwa świadczące usługi pocztowe w rozsądnym wymiarze udzielają wszelkich
  odpowiednich informacji dotyczących usług powszechnych, w tym informacji finansowych oraz informacji o świadczeniu usługi powszechnej, niezbędnych w następujących celach:

a)

krajowym organom regulacyjnym do zapewnienia zgodności z przepisami niniejszej dyrektywy lub decyzjami wydanymi zgodnie z nią;

| b) | do jasno określonych celów statystycznych |
| --- | --- |

b)

do jasno określonych celów statystycznych

| 2. | Przedsiębiorstwa bezzwłocznie udzielają takich informacji na żądanie, a także w ramach czasowych i w stopniu uszczegółowienia wymaganym przez krajowy organ regulacyjny. Zakres informacji wymaganych przez krajowy organ regulacyjny jest proporcjonalny do realizacji jego zadań. Krajowy organ regulacyjny podaje uzasadnienie żądania udzielenia informacji |
| --- | --- |

2.

Przedsiębiorstwa bezzwłocznie udzielają takich informacji na żądanie, a także w ramach czasowych i w stopniu uszczegółowienia wymaganym przez krajowy organ regulacyjny. Zakres informacji wymaganych przez krajowy organ regulacyjny jest proporcjonalny do realizacji jego zadań. Krajowy organ regulacyjny podaje uzasadnienie żądania udzielenia informacji

Uzasadnienie

Tekst powinien być sformułowany tak, aby wskazywać na racjonalność i istotność nałożonego zobowiązania z perspektywy placówki pocztowej oraz na fakt, że obowiązek udzielania informacji dotyczy tylko usług należących do usług powszechnych.

Poprawka 11

Artykuł 23 dyrektywy 97/67/WE

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Co trzy lata, przy czym po raz pierwszy nie później niż dnia 31 grudnia 2011 r., Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące stosowania niniejszej dyrektywy, w tym odpowiednie informacje o rozwoju sytuacji w sektorze, szczególnie w odniesieniu do aspektów gospodarczych, społecznych, związanych z zatrudnieniem i technologią, a także jakością usług. Do sprawozdania dołączane są, w razie potrzeby, wnioski dla Parlamentu Europejskiego i Rady | Co trzy lata, przy czym po raz pierwszy nie później niż dnia 31 grudnia 2011 r., Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące stosowania niniejszej dyrektywy, w tym odpowiednie informacje o rozwoju sytuacji w sektorze, szczególnie w odniesieniu do aspektów gospodarczych, społecznych, związanych z zatrudnieniem i technologią, a także jakością usług. Do sprawozdania, które będzie również zawierać szczegółową analizę bieżących i możliwych przyszłych skutków liberalizacji dla regionów — ze szczególnym uwzględnieniem regionów górskich, których potrzeby są specyficzne w porównaniu z innymi regionami
  — dołączane są, w razie potrzeby, wnioski dla Parlamentu Europejskiego i Rady |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Co trzy lata, przy czym po raz pierwszy nie później niż dnia 31 grudnia 2011 r., Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące stosowania niniejszej dyrektywy, w tym odpowiednie informacje o rozwoju sytuacji w sektorze, szczególnie w odniesieniu do aspektów gospodarczych, społecznych, związanych z zatrudnieniem i technologią, a także jakością usług. Do sprawozdania dołączane są, w razie potrzeby, wnioski dla Parlamentu Europejskiego i Rady

Co trzy lata, przy czym po raz pierwszy nie później niż dnia 31 grudnia 2011 r., Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące stosowania niniejszej dyrektywy, w tym odpowiednie informacje o rozwoju sytuacji w sektorze, szczególnie w odniesieniu do aspektów gospodarczych, społecznych, związanych z zatrudnieniem i technologią, a także jakością usług. Do sprawozdania, które będzie również zawierać szczegółową analizę bieżących i możliwych przyszłych skutków liberalizacji dla regionów — ze szczególnym uwzględnieniem regionów górskich, których potrzeby są specyficzne w porównaniu z innymi regionami
  — dołączane są, w razie potrzeby, wnioski dla Parlamentu Europejskiego i Rady

Uzasadnienie

Ważne jest, że raport nie dotyczy jedynie oddziaływania dyrektywy na szczeblu państw członkowskich, lecz że uwzględnia również skutki regionalne.

Bruksela, 6 czerwca 2007 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Michel DELEBARRE

III.   Procedura

| Tytuł | Wniosek w sprawie dyrektywy zmieniającej dyrektywę 97/67/WE w sprawie pełnego urzeczywistnienia rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty |
| --- | --- |
| Sygnatura | COM(2006) 594 wersja ostateczna — 2005/0196 (COD) |
| Podstawa prawna | Art. 265, ustęp pierwszy |
| Tryb postępowania | |
| Data wniosku Rady | 22.11.2006 |
| Data decyzji Przewodniczącego | 9.1.2007 |
| Komisja odpowiedzialna | Komisja Polityki Gospodarczej i Społecznej (ECOS) |
| Sprawozdawca | Sprawozdawca: Elina Lehto, burmistrz Lohjan (FIN/PES) |
| Notatka analityczna | 5.2.2007 |
| Data analizy przez komisję | 30.3.2007 |
| Data przyjęcia przez komisję | 30.3.2007 |
| Wynik głosowania komisji | Opinia przyjęta większością głosów |
| Data przyjęcia na sesji plenarnej | 6.6.2007 |
| Wcześniejsza opinia Komitetu | Opinia w sprawie wniosku Komisji Europejskiej dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 97/67/WE w zakresie dalszego otwarcia na konkurencję wspólnotowych usług pocztowych (COM(2000) 319 wersja ostateczna, CdR 309/2000 fin (1))
  Opinia w sprawie europejskiego wniosku w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych przepisów w zakresie rozwijania wspólnotowych usług pocztowych i poprawy jakości usług (COM(95) 227 wersja ostateczna, CdR 422/1995 fin (2)) |

Tytuł

Tytuł

Wniosek w sprawie dyrektywy zmieniającej dyrektywę 97/67/WE w sprawie pełnego urzeczywistnienia rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty

Sygnatura

Sygnatura

COM(2006) 594 wersja ostateczna — 2005/0196 (COD)

Podstawa prawna

Podstawa prawna

Art. 265, ustęp pierwszy

Tryb postępowania

Tryb postępowania

Data wniosku Rady

Data wniosku Rady

22.11.2006

Data decyzji Przewodniczącego

Data decyzji Przewodniczącego

9.1.2007

Komisja odpowiedzialna

Komisja odpowiedzialna

Komisja Polityki Gospodarczej i Społecznej (ECOS)

Sprawozdawca

Sprawozdawca

Sprawozdawca: Elina Lehto, burmistrz Lohjan (FIN/PES)

Notatka analityczna

Notatka analityczna

5.2.2007

Data analizy przez komisję

Data analizy przez komisję

30.3.2007

Data przyjęcia przez komisję

Data przyjęcia przez komisję

30.3.2007

Wynik głosowania komisji

Wynik głosowania komisji

Opinia przyjęta większością głosów

Data przyjęcia na sesji plenarnej

Data przyjęcia na sesji plenarnej

6.6.2007

Wcześniejsza opinia Komitetu

Wcześniejsza opinia Komitetu

Opinia w sprawie wniosku Komisji Europejskiej dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 97/67/WE w zakresie dalszego otwarcia na konkurencję wspólnotowych usług pocztowych (COM(2000) 319 wersja ostateczna, CdR 309/2000 fin (1))

1

Opinia w sprawie europejskiego wniosku w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych przepisów w zakresie rozwijania wspólnotowych usług pocztowych i poprawy jakości usług (COM(95) 227 wersja ostateczna, CdR 422/1995 fin (2))

2

---

(1)  Dz.U. C 144 z 16.5.2001, s. 20.

1

(2)  Dz.U. C 337 z 11.11.1996, s. 28.

2

---

| 24.8.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/48 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/48

---

Opinia Komitetu Regionów „Strategia UE w zakresie wspierania państw członkowskich w ograniczaniu szkodliwych skutków spożywania alkoholu”

(2007/C 197/08)

KOMITET REGIONÓW

| — | Wyraża zadowolenie z faktu, że Komisja nie ma zamiaru zastępować działaniem Wspólnoty strategii krajowych, które zostały już wprowadzone przez większość państw członkowskich, ani opracowywać jednolitych przepisów w dziedzinie zapobiegania szkodliwości alkoholu. Podziela zdanie Komisji, że strategie krajowe, wprowadzone już przez większość państw członkowskich, zgodnie z artykułem 152 Traktatu WE i z zasadą pomocniczości należą do kompetencji krajowych. |
| --- | --- |

—

Wyraża zadowolenie z faktu, że Komisja nie ma zamiaru zastępować działaniem Wspólnoty strategii krajowych, które zostały już wprowadzone przez większość państw członkowskich, ani opracowywać jednolitych przepisów w dziedzinie zapobiegania szkodliwości alkoholu. Podziela zdanie Komisji, że strategie krajowe, wprowadzone już przez większość państw członkowskich, zgodnie z artykułem 152 Traktatu WE i z zasadą pomocniczości należą do kompetencji krajowych.

| — | Zwraca uwagę na fakt, że zamierzone przez Komisję porównanie środków wprowadzonych już przez państwa członkowskie i ustalenie najlepszych wzorców, w szczególności zaś wskazywanie obszarów, w których zdaniem Komisji można osiągnąć dalsze postępy, powinno ograniczać się do traktatowych celów i kompetencji Komisji. |
| --- | --- |

—

Zwraca uwagę na fakt, że zamierzone przez Komisję porównanie środków wprowadzonych już przez państwa członkowskie i ustalenie najlepszych wzorców, w szczególności zaś wskazywanie obszarów, w których zdaniem Komisji można osiągnąć dalsze postępy, powinno ograniczać się do traktatowych celów i kompetencji Komisji.

| — | Podziela opinię Komisji, że według art. 152 Traktatu WE w dziedzinie polityki zdrowotnej istnieje wyraźny podział zadań między Unią Europejską a państwami członkowskimi, zgodnie z którym pole działania Unii ogranicza się do uzupełniania strategii poszczególnych państw członkowskich. |
| --- | --- |

—

Podziela opinię Komisji, że według art. 152 Traktatu WE w dziedzinie polityki zdrowotnej istnieje wyraźny podział zadań między Unią Europejską a państwami członkowskimi, zgodnie z którym pole działania Unii ogranicza się do uzupełniania strategii poszczególnych państw członkowskich.

| — | Nie podziela zdania Komisji, że do zapobiegania nadmiernemu spożywaniu alkoholu i ograniczania tego zjawiska niezbędna jest również wspólna definicja „jednorazowego spożywania alkoholu w nadmiernych ilościach”. |
| --- | --- |

—

Nie podziela zdania Komisji, że do zapobiegania nadmiernemu spożywaniu alkoholu i ograniczania tego zjawiska niezbędna jest również wspólna definicja „jednorazowego spożywania alkoholu w nadmiernych ilościach”.

| — | Wyraża poważną wątpliwość, czy zbadanie zróżnicowania spożycia alkoholu ze względu na kraj, wiek i płeć przyniesie jakieś korzyści. Dotyczy to również proponowanego systemu elastycznych, lecz zestandaryzowanych definicji danych o alkoholu, jak i przeprowadzania powtarzających się, porównawczych analiz spożycia alkoholu, których wartość poznawcza, biorąc pod uwagę stwierdzone wszak przez Komisję różnice w kulturze spożywania alkoholu w państwach członkowskich, może być bardzo ograniczona. |
| --- | --- |

—

Wyraża poważną wątpliwość, czy zbadanie zróżnicowania spożycia alkoholu ze względu na kraj, wiek i płeć przyniesie jakieś korzyści. Dotyczy to również proponowanego systemu elastycznych, lecz zestandaryzowanych definicji danych o alkoholu, jak i przeprowadzania powtarzających się, porównawczych analiz spożycia alkoholu, których wartość poznawcza, biorąc pod uwagę stwierdzone wszak przez Komisję różnice w kulturze spożywania alkoholu w państwach członkowskich, może być bardzo ograniczona.

I.   Zalecenia polityczne

Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: „Strategia UE w zakresie wspierania państw członkowskich w ograniczaniu szkodliwych skutków spożywania alkoholu”

COM(2006) 625 wersja ostateczna

KOMITET REGIONÓW

Odnośnie do komunikatu Komisji

| 1. | Zwraca uwagę na fakt, że zagrożenia dla zdrowia wynikające ze szkodliwego i niebezpiecznego spożycia alkoholu są przedmiotem debaty społecznej i politycznej już od długiego czasu. W tym kontekście jest zrozumiałe, że Komisja Europejska zajmuje się tym zagadnieniem i koncentruje się w szczególności na zapobieganiu poważnemu nadużywaniu alkoholu i ograniczaniu tego zjawiska, a także na problemie spożywania alkoholu przez osoby nieletnie, na wypadkach drogowych spowodowanych przez nietrzeźwych oraz na alkoholowym zespole płodowym. |
| --- | --- |

1.

Zwraca uwagę na fakt, że zagrożenia dla zdrowia wynikające ze szkodliwego i niebezpiecznego spożycia alkoholu są przedmiotem debaty społecznej i politycznej już od długiego czasu. W tym kontekście jest zrozumiałe, że Komisja Europejska zajmuje się tym zagadnieniem i koncentruje się w szczególności na zapobieganiu poważnemu nadużywaniu alkoholu i ograniczaniu tego zjawiska, a także na problemie spożywania alkoholu przez osoby nieletnie, na wypadkach drogowych spowodowanych przez nietrzeźwych oraz na alkoholowym zespole płodowym.

| 2. | Ze względu na to, że kultura spożywania alkoholu jest różna w różnych państwach członkowskich, za istotny uważa fakt, że przedmiotem komunikatu Komisji nie jest spożycie alkoholu jako takie, lecz jego nadużywanie i szkodliwe skutki jego spożycia. |
| --- | --- |

2.

Ze względu na to, że kultura spożywania alkoholu jest różna w różnych państwach członkowskich, za istotny uważa fakt, że przedmiotem komunikatu Komisji nie jest spożycie alkoholu jako takie, lecz jego nadużywanie i szkodliwe skutki jego spożycia.

| 3. | Następnie wyraża zadowolenie z faktu, że Komisja nie ma zamiaru zastępować działaniem Wspólnoty strategii krajowych, które zostały już wprowadzone przez większość państw członkowskich, ani opracowywać jednolitych przepisów w dziedzinie zapobiegania szkodliwości alkoholu. Podziela zdanie Komisji, że strategie krajowe, wprowadzone już przez większość państw członkowskich, zgodnie z artykułem 152 Traktatu WE i z zasadą pomocniczości należą do kompetencji krajowych. |
| --- | --- |

3.

Następnie wyraża zadowolenie z faktu, że Komisja nie ma zamiaru zastępować działaniem Wspólnoty strategii krajowych, które zostały już wprowadzone przez większość państw członkowskich, ani opracowywać jednolitych przepisów w dziedzinie zapobiegania szkodliwości alkoholu. Podziela zdanie Komisji, że strategie krajowe, wprowadzone już przez większość państw członkowskich, zgodnie z artykułem 152 Traktatu WE i z zasadą pomocniczości należą do kompetencji krajowych.

| 4. | W tym kontekście zwraca uwagę na fakt, że zamierzone przez Komisję porównanie środków wprowadzonych już przez państwa członkowskie i ustalenie najlepszych wzorców, w szczególności zaś wskazywanie obszarów, w których zdaniem Komisji można osiągnąć dalsze postępy, powinno ograniczać się do traktatowych celów i kompetencji Komisji. |
| --- | --- |

4.

W tym kontekście zwraca uwagę na fakt, że zamierzone przez Komisję porównanie środków wprowadzonych już przez państwa członkowskie i ustalenie najlepszych wzorców, w szczególności zaś wskazywanie obszarów, w których zdaniem Komisji można osiągnąć dalsze postępy, powinno ograniczać się do traktatowych celów i kompetencji Komisji.

| 5. | Docenia fakt, że Komisja analizując działania, które wspierają i uzupełniają strategie polityczne państw członkowskich, wyraźnie uwzględnia istniejące poważne różnice w przyzwyczajeniach konsumpcyjnych i różnice kulturowe w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

5.

Docenia fakt, że Komisja analizując działania, które wspierają i uzupełniają strategie polityczne państw członkowskich, wyraźnie uwzględnia istniejące poważne różnice w przyzwyczajeniach konsumpcyjnych i różnice kulturowe w Unii Europejskiej.

Odnośnie do mandatu do działania

| 6. | Podziela opinię Komisji, że według art. 152 Traktatu WE w dziedzinie polityki zdrowotnej istnieje wyraźny podział zadań między Unią Europejską a państwami członkowskimi, zgodnie z którym pole działania Unii ogranicza się do uzupełniania strategii poszczególnych państw członkowskich. |
| --- | --- |

6.

Podziela opinię Komisji, że według art. 152 Traktatu WE w dziedzinie polityki zdrowotnej istnieje wyraźny podział zadań między Unią Europejską a państwami członkowskimi, zgodnie z którym pole działania Unii ogranicza się do uzupełniania strategii poszczególnych państw członkowskich.

| 7. | Podziela pogląd Komisji, że wiele państw członkowskich dysponuje szeroko zakrojonymi strategiami walki z negatywnymi dla zdrowia skutkami szkodliwego i niebezpiecznego spożywania alkoholu, a w większości państw członkowskich już podjęto środki mające na celu ograniczenie szkód związanych z alkoholem. |
| --- | --- |

7.

Podziela pogląd Komisji, że wiele państw członkowskich dysponuje szeroko zakrojonymi strategiami walki z negatywnymi dla zdrowia skutkami szkodliwego i niebezpiecznego spożywania alkoholu, a w większości państw członkowskich już podjęto środki mające na celu ograniczenie szkód związanych z alkoholem.

| 8. | Z zadowoleniem przyjmuje strategię Komisji w zakresie wspierania państw członkowskich w ograniczaniu szkodliwych skutków spożywania alkoholu, nie uważa jednak, z punktu widzenia zasady pomocniczości, ale również ze względu na wspomniane przez Komisję w komunikacie różnice kulturowe w spożywaniu alkoholu, aby problemy, które mogą być podobne w różnych państwach członkowskich, wymagały zasadniczo rozstrzygnięć na szczeblu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

8.

Z zadowoleniem przyjmuje strategię Komisji w zakresie wspierania państw członkowskich w ograniczaniu szkodliwych skutków spożywania alkoholu, nie uważa jednak, z punktu widzenia zasady pomocniczości, ale również ze względu na wspomniane przez Komisję w komunikacie różnice kulturowe w spożywaniu alkoholu, aby problemy, które mogą być podobne w różnych państwach członkowskich, wymagały zasadniczo rozstrzygnięć na szczeblu Unii Europejskiej.

Odnośnie do argumentów za podjęciem działań

| 9. | Podziela zdanie Komisji, że szkodliwe i niebezpieczne spożywanie alkoholu ma istotny wpływ na zdrowie publiczne, a przez to wiąże się z kosztami opieki zdrowotnej, ubezpieczenia zdrowotnego, egzekwowania prawa i porządku publicznego oraz z kosztami w miejscu pracy, przez co wywiera negatywny wpływ na rozwój gospodarczy i na społeczeństwo jako całość. Szczególnie zagrożona jest młodzież. W tym kontekście strategie mające na celu zapobieganie szkodliwym skutkom spożywania alkoholu i walkę z nimi są jak najbardziej rozsądne. |
| --- | --- |

9.

Podziela zdanie Komisji, że szkodliwe i niebezpieczne spożywanie alkoholu ma istotny wpływ na zdrowie publiczne, a przez to wiąże się z kosztami opieki zdrowotnej, ubezpieczenia zdrowotnego, egzekwowania prawa i porządku publicznego oraz z kosztami w miejscu pracy, przez co wywiera negatywny wpływ na rozwój gospodarczy i na społeczeństwo jako całość. Szczególnie zagrożona jest młodzież. W tym kontekście strategie mające na celu zapobieganie szkodliwym skutkom spożywania alkoholu i walkę z nimi są jak najbardziej rozsądne.

Odnośnie do tematów priorytetowych i najlepszych wzorców

| 10. | Podobnie jak Komisja jest zdania, że szkodliwe spożycie alkoholu przez młodych ludzi ma negatywny wpływ nie tylko na ich zdrowie i funkcjonowanie w społeczeństwie, ale również na osiągnięcia w szkole i na ich udział w życiu społecznym i demokratycznym społeczności, do której należą. Ponadto w wielu państwach członkowskich dostrzega wśród młodzieży wzrastającą tendencję do nadmiernego spożywania alkoholu i niewłaściwych zachowań z tym związanych. W związku z tym szczególnie istotna wydaje się debata w państwach członkowskich poświęcona środkom prawnym, które przeciwdziałałyby konsumpcji alkoholu przez nieletnich i rozprzestrzenianiu się szkodliwych zachowań, przy czym wyjątkowo dokładnie należy przemyśleć i przygotować środki prawne, czerpiąc z dotychczasowych doświadczeń innych państw członkowskich, tak aby ich represyjny charakter nie utrudniał dostępu do osób dotkniętych tym problemem. |
| --- | --- |

10.

Podobnie jak Komisja jest zdania, że szkodliwe spożycie alkoholu przez młodych ludzi ma negatywny wpływ nie tylko na ich zdrowie i funkcjonowanie w społeczeństwie, ale również na osiągnięcia w szkole i na ich udział w życiu społecznym i demokratycznym społeczności, do której należą. Ponadto w wielu państwach członkowskich dostrzega wśród młodzieży wzrastającą tendencję do nadmiernego spożywania alkoholu i niewłaściwych zachowań z tym związanych. W związku z tym szczególnie istotna wydaje się debata w państwach członkowskich poświęcona środkom prawnym, które przeciwdziałałyby konsumpcji alkoholu przez nieletnich i rozprzestrzenianiu się szkodliwych zachowań, przy czym wyjątkowo dokładnie należy przemyśleć i przygotować środki prawne, czerpiąc z dotychczasowych doświadczeń innych państw członkowskich, tak aby ich represyjny charakter nie utrudniał dostępu do osób dotkniętych tym problemem.

| 11. | Podziela zdanie Komisji, że skuteczne egzekwowanie krajowych i regionalnych środków przeciwdziałających prowadzeniu pojazdu pod wpływem alkoholu może znacznie ograniczyć ilość wypadków drogowych ze skutkiem śmiertelnym, a także zmniejszyć liczbę obrażeń i przypadków kalectwa. |
| --- | --- |

11.

Podziela zdanie Komisji, że skuteczne egzekwowanie krajowych i regionalnych środków przeciwdziałających prowadzeniu pojazdu pod wpływem alkoholu może znacznie ograniczyć ilość wypadków drogowych ze skutkiem śmiertelnym, a także zmniejszyć liczbę obrażeń i przypadków kalectwa.

| 12. | Wyraża zadowolenie, że Komisja poprzez planowane w komunikacie utworzenie wspólnej bazy danych naukowych na szczeblu wspólnotowym zamierza podjąć próbę oszacowania skutków umiarkowanego spożywania alkoholu i ustalenia wspólnej definicji „spożywania alkoholu w sposób szkodliwy i niebezpieczny”. |
| --- | --- |

12.

Wyraża zadowolenie, że Komisja poprzez planowane w komunikacie utworzenie wspólnej bazy danych naukowych na szczeblu wspólnotowym zamierza podjąć próbę oszacowania skutków umiarkowanego spożywania alkoholu i ustalenia wspólnej definicji „spożywania alkoholu w sposób szkodliwy i niebezpieczny”.

| 13. | Nie podziela zdania Komisji, że do zapobiegania nadmiernemu spożywaniu alkoholu i ograniczania tego zjawiska niezbędna jest również wspólna definicja „jednorazowego spożywania alkoholu w nadmiernych ilościach”. |
| --- | --- |

13.

Nie podziela zdania Komisji, że do zapobiegania nadmiernemu spożywaniu alkoholu i ograniczania tego zjawiska niezbędna jest również wspólna definicja „jednorazowego spożywania alkoholu w nadmiernych ilościach”.

| 14. | Wyraża zadowolenie z faktu, że ma być realizowana inicjatywa badawcza mająca na celu ustalenie korzyści i kosztów opcji strategicznych, gdyż może to pomóc w ocenie powodzenia różnych kampanii na rzecz ograniczania szkodliwych skutków spożywania alkoholu. |
| --- | --- |

14.

Wyraża zadowolenie z faktu, że ma być realizowana inicjatywa badawcza mająca na celu ustalenie korzyści i kosztów opcji strategicznych, gdyż może to pomóc w ocenie powodzenia różnych kampanii na rzecz ograniczania szkodliwych skutków spożywania alkoholu.

| 15. | Wyraża poważną wątpliwość, czy zbadanie zróżnicowania spożycia alkoholu ze względu na kraj, wiek i płeć przyniesie jakieś korzyści. Dotyczy to również proponowanego systemu elastycznych, lecz zestandaryzowanych definicji danych o alkoholu, jak i przeprowadzania powtarzających się, porównawczych analiz spożycia alkoholu, których wartość poznawcza, biorąc pod uwagę stwierdzone wszak przez Komisję różnice w kulturze spożywania alkoholu w państwach członkowskich, może być bardzo ograniczona. |
| --- | --- |

15.

Wyraża poważną wątpliwość, czy zbadanie zróżnicowania spożycia alkoholu ze względu na kraj, wiek i płeć przyniesie jakieś korzyści. Dotyczy to również proponowanego systemu elastycznych, lecz zestandaryzowanych definicji danych o alkoholu, jak i przeprowadzania powtarzających się, porównawczych analiz spożycia alkoholu, których wartość poznawcza, biorąc pod uwagę stwierdzone wszak przez Komisję różnice w kulturze spożywania alkoholu w państwach członkowskich, może być bardzo ograniczona.

| 16. | Niezależnie od tego wyraźnie podkreśla, że realizacja strategii UE w zakresie wspierania państw członkowskich w ograniczaniu szkodliwych skutków spożywania alkoholu nie może obciążać finansowo władz regionalnych i lokalnych. |
| --- | --- |

16.

Niezależnie od tego wyraźnie podkreśla, że realizacja strategii UE w zakresie wspierania państw członkowskich w ograniczaniu szkodliwych skutków spożywania alkoholu nie może obciążać finansowo władz regionalnych i lokalnych.

Odnośnie do poziomów działań

| 17. | Przyjmuje z zadowoleniem zaproponowany przez Komisję pomysł podjęcia i wspierania na trzech płaszczyznach środków przeciwko szkodliwym dla zdrowia skutkom niebezpiecznego spożycia alkoholu w kontekście jasnego uznania przez Komisję pełnych kompetencji państw członkowskich w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

17.

Przyjmuje z zadowoleniem zaproponowany przez Komisję pomysł podjęcia i wspierania na trzech płaszczyznach środków przeciwko szkodliwym dla zdrowia skutkom niebezpiecznego spożycia alkoholu w kontekście jasnego uznania przez Komisję pełnych kompetencji państw członkowskich w tej dziedzinie.

| 18. | Zasadniczo zgadza się, że należy wspierać strategie walki ze spożywaniem alkoholu przez młodzież, szczególnie we współpracy z państwami członkowskimi i zajmuje pozytywne stanowisko w stosunku do planowanego przez Komisję utworzenia forum ds. alkoholu i zdrowia jako części unijnej platformy środków w związku z żywnością, aktywnością fizyczną i zdrowiem w celu zapewnienia spójności między środkami i jednocześnie przyczynienia się do wielokrotnie postulowanej przez Komisję redukcji biurokracji i liczby gremiów. Działania na szczeblu UE w związku z alkoholem i zdrowiem powinny — uwzględniając środki już podjęte na szczeblu regionalnym i lokalnym — skupiać się na wymianie odpowiednich doświadczeń i wzorcowych procedur. |
| --- | --- |

18.

Zasadniczo zgadza się, że należy wspierać strategie walki ze spożywaniem alkoholu przez młodzież, szczególnie we współpracy z państwami członkowskimi i zajmuje pozytywne stanowisko w stosunku do planowanego przez Komisję utworzenia forum ds. alkoholu i zdrowia jako części unijnej platformy środków w związku z żywnością, aktywnością fizyczną i zdrowiem w celu zapewnienia spójności między środkami i jednocześnie przyczynienia się do wielokrotnie postulowanej przez Komisję redukcji biurokracji i liczby gremiów. Działania na szczeblu UE w związku z alkoholem i zdrowiem powinny — uwzględniając środki już podjęte na szczeblu regionalnym i lokalnym — skupiać się na wymianie odpowiednich doświadczeń i wzorcowych procedur.

| 19. | Aprobuje koncepcję Komisji, aby w ramach siódmego ramowego programu badań i rozwoju technologicznego przeanalizować, w jaki sposób badania na poziomie europejskim wnoszą wartość dodaną w strategię UE na rzecz wspierania państw członkowskich w ograniczaniu szkodliwych skutków spożywania alkoholu. |
| --- | --- |

19.

Aprobuje koncepcję Komisji, aby w ramach siódmego ramowego programu badań i rozwoju technologicznego przeanalizować, w jaki sposób badania na poziomie europejskim wnoszą wartość dodaną w strategię UE na rzecz wspierania państw członkowskich w ograniczaniu szkodliwych skutków spożywania alkoholu.

| 20. | Z wielkim zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja zapoznała się ze środkami i strategiami ograniczania nadmiernego spożycia alkoholu stosowanymi w poszczególnych państwach członkowskich i je uwzględniła w komunikacie. Podziela tutaj zdanie Komisji, że konkretne środki przyjęte przez państwa członkowskie w celu ograniczenia szkodliwych skutków spożywania alkoholu są opracowane w oparciu o ich własne uwarunkowania kulturowe. |
| --- | --- |

20.

Z wielkim zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja zapoznała się ze środkami i strategiami ograniczania nadmiernego spożycia alkoholu stosowanymi w poszczególnych państwach członkowskich i je uwzględniła w komunikacie. Podziela tutaj zdanie Komisji, że konkretne środki przyjęte przez państwa członkowskie w celu ograniczenia szkodliwych skutków spożywania alkoholu są opracowane w oparciu o ich własne uwarunkowania kulturowe.

| 21. | Podziela w szczególności przekonanie Komisji, że strategie krajowe mogą być bardziej skuteczne, jeśli są wspierane przez działania prowadzone na szczeblu lokalnym oraz organizowane przez społeczność lokalną. Z zadowoleniem odnotowuje, że Unia Europejska w ramach swojej działalności zgodnie z art. 152 Traktatu WE angażuje podmioty regionalne i lokalne. |
| --- | --- |

21.

Podziela w szczególności przekonanie Komisji, że strategie krajowe mogą być bardziej skuteczne, jeśli są wspierane przez działania prowadzone na szczeblu lokalnym oraz organizowane przez społeczność lokalną. Z zadowoleniem odnotowuje, że Unia Europejska w ramach swojej działalności zgodnie z art. 152 Traktatu WE angażuje podmioty regionalne i lokalne.

| 22. | Podziela pogląd Komisji, że społeczności lokalne mogłyby przyczynić się do zapobiegania szkodliwym skutkom spożywania alkoholu i promować strategie mające chronić przed nimi obywateli, podkreśla jednak, że takie działania są już w wielu miejscach realizowane i z tego powodu przyjmuje z zadowoleniem strategię Komisji na rzecz wspierania władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

22.

Podziela pogląd Komisji, że społeczności lokalne mogłyby przyczynić się do zapobiegania szkodliwym skutkom spożywania alkoholu i promować strategie mające chronić przed nimi obywateli, podkreśla jednak, że takie działania są już w wielu miejscach realizowane i z tego powodu przyjmuje z zadowoleniem strategię Komisji na rzecz wspierania władz lokalnych i regionalnych.

| 23. | Jeśli chodzi o koordynację działań na szczeblu Unii Europejskiej, zwraca uwagę na końcowe uregulowanie w art. 152 Traktatu WE, które w dziedzinie polityki zdrowotnej przewiduje wyraźny podział zadań między Unią Europejską a państwami członkowskimi, zgodnie z którym pole działania Unii ogranicza się do uzupełniania strategii poszczególnych państw członkowskich. Próba zwiększenia spójności decyzji politycznych, podjęta przez Komisję, nie może prowadzić do zlekceważenia tego wyraźnego podziału kompetencji. W związku z tym odrzuca również wprowadzenie jednolitych komunikatów ostrzegawczych na etykietach, czego Komisja w swoim komunikacie nie wyklucza; natomiast udziela pełnego wsparcia inicjatywom samoregulacji w przemyśle reklamowym. |
| --- | --- |

23.

Jeśli chodzi o koordynację działań na szczeblu Unii Europejskiej, zwraca uwagę na końcowe uregulowanie w art. 152 Traktatu WE, które w dziedzinie polityki zdrowotnej przewiduje wyraźny podział zadań między Unią Europejską a państwami członkowskimi, zgodnie z którym pole działania Unii ogranicza się do uzupełniania strategii poszczególnych państw członkowskich. Próba zwiększenia spójności decyzji politycznych, podjęta przez Komisję, nie może prowadzić do zlekceważenia tego wyraźnego podziału kompetencji. W związku z tym odrzuca również wprowadzenie jednolitych komunikatów ostrzegawczych na etykietach, czego Komisja w swoim komunikacie nie wyklucza; natomiast udziela pełnego wsparcia inicjatywom samoregulacji w przemyśle reklamowym.

Odnośnie do wniosków

| 24. | Podobnie jak Komisja uważa, że jej główny wkład do tej strategii powinien opierać się na wsparciu polityk i strategii krajowych w tym zakresie. O tym stanowi zresztą art. 152 Traktatu WE. Przyjmuje z dużym zadowoleniem fakt, że Komisja, zgodnie z jasnym podziałem kompetencji między Unią Europejską a państwami członkowskimi, nie zamierza składać żadnych nowych wniosków legislacyjnych. |
| --- | --- |

24.

Podobnie jak Komisja uważa, że jej główny wkład do tej strategii powinien opierać się na wsparciu polityk i strategii krajowych w tym zakresie. O tym stanowi zresztą art. 152 Traktatu WE. Przyjmuje z dużym zadowoleniem fakt, że Komisja, zgodnie z jasnym podziałem kompetencji między Unią Europejską a państwami członkowskimi, nie zamierza składać żadnych nowych wniosków legislacyjnych.

| 25. | Ponadto wyraża zadowolenie, że przy wdrażaniu strategii Komisja wyraźnie podkreśla zasadę pomocniczości i uproszczenie administracji. |
| --- | --- |

25.

Ponadto wyraża zadowolenie, że przy wdrażaniu strategii Komisja wyraźnie podkreśla zasadę pomocniczości i uproszczenie administracji.

Bruksela, 6 czerwca 2007 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Michel DELEBARRE

II.   Procedura

| Tytuł | Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: „Strategia UE w zakresie wspierania państw członkowskich w ograniczaniu szkodliwych skutków spożywania alkoholu” |
| --- | --- |
| Sygnatura | COM(2006) 625 wersja ostateczna |
| Podstawa prawna | Artykuł 265 ust. 1 TWE |
| Tryb postępowania | — |
| Data wniosku Komisji Europejskiej | 24.10.2006 |
| Data decyzji Prezydium | 25.4.2006 |
| Komisja odpowiedzialna | Komisja Rozwoju Zrównoważonego (DEVE) |
| Sprawozdawca | Volker Hoff, minister kraju związkowego Hesja do spraw federalnych i europejskich (DE/EVP) |
| Notatka analityczna | 22.12.2006 |
| Posiedzenie komisji | 6.3.2007 |
| Data przyjęcia przez komisję | 6.3.2007 |
| Wynik głosowania komisji | Opinia przyjęta większością głosów |
| Data przyjęcia na sesji plenarnej | 6.6.2007 |
| Wcześniejsza opinia Komitetu | — |

Tytuł

Tytuł

Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: „Strategia UE w zakresie wspierania państw członkowskich w ograniczaniu szkodliwych skutków spożywania alkoholu”

Sygnatura

Sygnatura

COM(2006) 625 wersja ostateczna

Podstawa prawna

Podstawa prawna

Artykuł 265 ust. 1 TWE

Tryb postępowania

Tryb postępowania

—

Data wniosku Komisji Europejskiej

Data wniosku Komisji Europejskiej

24.10.2006

Data decyzji Prezydium

Data decyzji Prezydium

25.4.2006

Komisja odpowiedzialna

Komisja odpowiedzialna

Komisja Rozwoju Zrównoważonego (DEVE)

Sprawozdawca

Sprawozdawca

Volker Hoff, minister kraju związkowego Hesja do spraw federalnych i europejskich (DE/EVP)

Notatka analityczna

Notatka analityczna

22.12.2006

Posiedzenie komisji

Posiedzenie komisji

6.3.2007

Data przyjęcia przez komisję

Data przyjęcia przez komisję

6.3.2007

Wynik głosowania komisji

Wynik głosowania komisji

Opinia przyjęta większością głosów

Data przyjęcia na sesji plenarnej

Data przyjęcia na sesji plenarnej

6.6.2007

Wcześniejsza opinia Komitetu

Wcześniejsza opinia Komitetu

—

---

| 24.8.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/52 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/52

---

Opinia Komitetu Regionów „Sposób sprawowania rządów w świetle konsensu europejskiego w sprawie polityki rozwoju”

(2007/C 197/09)

KOMITET REGIONÓW

| — | Uważa, że demokratyczny sposób sprawowania rządów jest podstawą realizacji milenijnych celów rozwoju i powinien wchodzić w zakres szerokiej koncepcji oraz że lepszy sposób sprawowania rządów jest kluczem do udanej polityki rozwojowej, a jego podstawowym elementem jest uznanie faktu, że najlepsze decyzje są podejmowane na szczeblu możliwie jak najbliższym obywateli. |
| --- | --- |

—

Uważa, że demokratyczny sposób sprawowania rządów jest podstawą realizacji milenijnych celów rozwoju i powinien wchodzić w zakres szerokiej koncepcji oraz że lepszy sposób sprawowania rządów jest kluczem do udanej polityki rozwojowej, a jego podstawowym elementem jest uznanie faktu, że najlepsze decyzje są podejmowane na szczeblu możliwie jak najbliższym obywateli.

| — | Uważa, że odnotowanie „ważnej roli, jaką może odegrać administracja lokalna w realizacji milenijnych celów rozwoju” jest w dużym stopniu niewystarczające, gdyż sprawowanie rządów wymaga również, na wszystkich szczeblach władzy danego kraju, sposobów zarządzania opartych na zasadach przejrzystości i uczestnictwa ludności, z poszanowaniem pomocniczości. |
| --- | --- |

—

Uważa, że odnotowanie „ważnej roli, jaką może odegrać administracja lokalna w realizacji milenijnych celów rozwoju” jest w dużym stopniu niewystarczające, gdyż sprawowanie rządów wymaga również, na wszystkich szczeblach władzy danego kraju, sposobów zarządzania opartych na zasadach przejrzystości i uczestnictwa ludności, z poszanowaniem pomocniczości.

| — | Uważa w tych warunkach za najważniejsze, zwłaszcza dla krajów basenu Morza Śródziemnego (z których wiele objętych jest ponadto strategią na rzecz Afryki), przypomnienie zalecenia, które zawarł wcześniej w opinii z dnia 13 października, przy okazji 10. rocznicy partnerstwa eurośródziemnomorskiego i powtórzył w konkluzjach seminarium w Walencji 20 kwietnia 2007 r., zalecającego wdrożenie forum eurośródziemnomorskiego samorządów lokalnych. |
| --- | --- |

—

Uważa w tych warunkach za najważniejsze, zwłaszcza dla krajów basenu Morza Śródziemnego (z których wiele objętych jest ponadto strategią na rzecz Afryki), przypomnienie zalecenia, które zawarł wcześniej w opinii z dnia 13 października, przy okazji 10. rocznicy partnerstwa eurośródziemnomorskiego i powtórzył w konkluzjach seminarium w Walencji 20 kwietnia 2007 r., zalecającego wdrożenie forum eurośródziemnomorskiego samorządów lokalnych.

| — | Zwraca uwagę na wsparcie finansowe, którego należy udzielić sprawowaniu rządów na szczeblu lokalnym: przeznaczenie, tak jak zaznaczono w rozporządzeniu 10. EFR, maksymalnej ilości 15 % pomocy budżetowej jednocześnie na wsparcie dla społeczeństwa obywatelskiego, współpracy technicznej i sprawowania rządów — gdy nie jest ono kluczową dziedziną — wydaje się wyraźnie niewystarczające. Kwota ta powinna zostać zwiększona przynajmniej do 25 %, tak by pokryć zarówno wymiar krajowy, jak i lokalny. |
| --- | --- |

—

Zwraca uwagę na wsparcie finansowe, którego należy udzielić sprawowaniu rządów na szczeblu lokalnym: przeznaczenie, tak jak zaznaczono w rozporządzeniu 10. EFR, maksymalnej ilości 15 % pomocy budżetowej jednocześnie na wsparcie dla społeczeństwa obywatelskiego, współpracy technicznej i sprawowania rządów — gdy nie jest ono kluczową dziedziną — wydaje się wyraźnie niewystarczające. Kwota ta powinna zostać zwiększona przynajmniej do 25 %, tak by pokryć zarówno wymiar krajowy, jak i lokalny.

| — | Wzywa Komisję Europejską, zgodnie z celami umowy o współpracy na rzecz rozwoju i promowania współpracy zdecentralizowanej, do zapewnienia wsparcia technicznego i finansowego oraz do współpracy na rzecz utworzenia giełdy współpracy zdecentralizowanej w celu ułatwienia i lepszej koordynacji rozwoju działań w ramach współpracy zdecentralizowanej między władzami lokalnymi i regionalnymi UE a ich odpowiednikami w rozwijających się krajach trzecich. |
| --- | --- |

—

Wzywa Komisję Europejską, zgodnie z celami umowy o współpracy na rzecz rozwoju i promowania współpracy zdecentralizowanej, do zapewnienia wsparcia technicznego i finansowego oraz do współpracy na rzecz utworzenia giełdy współpracy zdecentralizowanej w celu ułatwienia i lepszej koordynacji rozwoju działań w ramach współpracy zdecentralizowanej między władzami lokalnymi i regionalnymi UE a ich odpowiednikami w rozwijających się krajach trzecich.

I.   Zalecenia polityczne

Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego oraz do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i do Komitetu Regionów „Sposób sprawowania rządów w świetle konsensusu europejskiego w sprawie polityki rozwoju. W stronę zharmonizowanego podejścia w Unii Europejskiej”

COM(2006) 421 wersja ostateczna — SEC(2006) 1020, SEC(2006) 1021, SEC(2006) 1022

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Zgadza się z większością zasadniczych punktów zawartych w komunikacie Komisji, według których:






  a) | demokratyczny sposób sprawowania rządów jest podstawą realizacji milenijnych celów rozwoju i powinien wchodzić w zakres szerokiej koncepcji, zgodnie z którą sprawowanie rządów nie ogranicza się do walki z korupcją, lecz wynika z interakcji pomiędzy różnymi elementami, których sprawne funkcjonowanie wpływa na życie i na postępy kraju dla wspólnego dobra; |
| --- | --- | --- |

1.

Zgadza się z większością zasadniczych punktów zawartych w komunikacie Komisji, według których:

a)

demokratyczny sposób sprawowania rządów jest podstawą realizacji milenijnych celów rozwoju i powinien wchodzić w zakres szerokiej koncepcji, zgodnie z którą sprawowanie rządów nie ogranicza się do walki z korupcją, lecz wynika z interakcji pomiędzy różnymi elementami, których sprawne funkcjonowanie wpływa na życie i na postępy kraju dla wspólnego dobra;

| b) | proces zaangażowania i dialog polityczny powinno przedkładać się nad warunki narzucone z zewnątrz, które mogą mieć negatywny wpływ na społeczeństwo; |
| --- | --- |

b)

proces zaangażowania i dialog polityczny powinno przedkładać się nad warunki narzucone z zewnątrz, które mogą mieć negatywny wpływ na społeczeństwo;

| c) | należy wyposażyć, w duchu Deklaracji paryskiej z 2 marca 2005 r., wszystkich donatorów europejskich we wspólne punkty odniesienia dotyczące realizacji zasady sprawowania demokratycznych rządów w ich działaniach. |
| --- | --- |

c)

należy wyposażyć, w duchu Deklaracji paryskiej z 2 marca 2005 r., wszystkich donatorów europejskich we wspólne punkty odniesienia dotyczące realizacji zasady sprawowania demokratycznych rządów w ich działaniach.

| 2. | Pragnie potwierdzić zasadę, którą wyraził w zaleceniach do swej opinii z inicjatywy własnej w sprawie miejsca współpracy zdecentralizowanej w reformie polityki rozwojowej (CdR 224/2005), zgodnie z którą lepszy sposób sprawowania rządów jest kluczem do udanej polityki rozwojowej, a jego podstawowym elementem jest uznanie faktu, że najlepsze decyzje są podejmowane na szczeblu możliwie jak najbliższym obywateli. |
| --- | --- |

2.

Pragnie potwierdzić zasadę, którą wyraził w zaleceniach do swej opinii z inicjatywy własnej w sprawie miejsca współpracy zdecentralizowanej w reformie polityki rozwojowej (CdR 224/2005), zgodnie z którą lepszy sposób sprawowania rządów jest kluczem do udanej polityki rozwojowej, a jego podstawowym elementem jest uznanie faktu, że najlepsze decyzje są podejmowane na szczeblu możliwie jak najbliższym obywateli.

| 3. | Uważa w związku z tym, iż skuteczne wdrożenie demokratycznego sposobu sprawowania rządów wymaga, aby zasad wyrażonych przez Komisję nie ograniczać do szczebla krajowego i międzyrządowego oraz aby określić znaczenie decentralizacji i praktyki demokratycznej na szczeblu lokalnym. Zaleca więc, aby nie postrzegać interakcji jedynie między różnymi sektorami życia danego kraju, lecz również jako poszukiwanie dobrych relacji między szczeblem krajowym rządów a szczeblami lokalnymi. |
| --- | --- |

3.

Uważa w związku z tym, iż skuteczne wdrożenie demokratycznego sposobu sprawowania rządów wymaga, aby zasad wyrażonych przez Komisję nie ograniczać do szczebla krajowego i międzyrządowego oraz aby określić znaczenie decentralizacji i praktyki demokratycznej na szczeblu lokalnym. Zaleca więc, aby nie postrzegać interakcji jedynie między różnymi sektorami życia danego kraju, lecz również jako poszukiwanie dobrych relacji między szczeblem krajowym rządów a szczeblami lokalnymi.

| 4. | Uważa, że odnotowanie „ważnej roli, jaką może odegrać administracja lokalna w realizacji milenijnych celów rozwoju” jest w dużym stopniu niewystarczające, gdyż sprawowanie rządów wymaga również, na wszystkich szczeblach władzy danego kraju, sposobów zarządzania opartych na zasadach przejrzystości i uczestnictwa ludności, z poszanowaniem pomocniczości; dlatego też wprowadzenie w życie komunikatu Komisji powinno się opierać na następujących zasadach:






  a) | Sprawowanie rządów powinno się przekładać na utworzenie wiarygodnych i kompetentnych władz lokalnych, które mogą stanowić dla swych współobywateli ucieleśnienie postępów demokratycznej decentralizacji, korzystnej dla poszanowania ich praw i zaspokojenia ich potrzeb. |
| --- | --- | --- |

4.

Uważa, że odnotowanie „ważnej roli, jaką może odegrać administracja lokalna w realizacji milenijnych celów rozwoju” jest w dużym stopniu niewystarczające, gdyż sprawowanie rządów wymaga również, na wszystkich szczeblach władzy danego kraju, sposobów zarządzania opartych na zasadach przejrzystości i uczestnictwa ludności, z poszanowaniem pomocniczości; dlatego też wprowadzenie w życie komunikatu Komisji powinno się opierać na następujących zasadach:

a)

Sprawowanie rządów powinno się przekładać na utworzenie wiarygodnych i kompetentnych władz lokalnych, które mogą stanowić dla swych współobywateli ucieleśnienie postępów demokratycznej decentralizacji, korzystnej dla poszanowania ich praw i zaspokojenia ich potrzeb.

| b) | Wszystkie nurty polityki i programy współpracy UE — zarówno Komisji, jak i państw członkowskich — powinny należycie uwzględniać konieczność dostarczenia władzom lokalnym krajów rozwijających się i krajów znajdujących się w okresie transformacji środków odpowiadających spoczywającym na nich obowiązkom oraz przyznania europejskim samorządom lokalnym środków służących wsparciu tychże władz poprzez ich doświadczenie i wiedzę specjalistyczną. |
| --- | --- |

b)

Wszystkie nurty polityki i programy współpracy UE — zarówno Komisji, jak i państw członkowskich — powinny należycie uwzględniać konieczność dostarczenia władzom lokalnym krajów rozwijających się i krajów znajdujących się w okresie transformacji środków odpowiadających spoczywającym na nich obowiązkom oraz przyznania europejskim samorządom lokalnym środków służących wsparciu tychże władz poprzez ich doświadczenie i wiedzę specjalistyczną.

| c) | Postępy w zakresie sprawowania rządów na szczeblu lokalnym i przeszkody, które mogą stanąć na jego drodze, powinny stanowić przedmiot stałych ocen na szczeblu krajowym. Zdobyta wiedza powinna być gromadzona w regionalnych centrach monitorowania pojmowanych jako ośrodki wymiany między przedstawicielami samorządów lokalnych z różnych krajów oraz rozpowszechniania wzorcowych rozwiązań. Te centra monitorowałyby również — tak jak czyni to Centrum Monitorowania Współpracy Zdecentralizowanej UE-Ameryka Łacińska w Barcelonie — stosunki między samorządami lokalnymi danego regionu a samorządami lokalnymi w Unii Europejskiej lub — ewentualnie — w innych regionach; z tego też względu priorytetem na dziś powinno być ustanowienie drugiego centrum do monitorowania stosunków między afrykańskimi samorządami lokalnymi. |
| --- | --- |

c)

Postępy w zakresie sprawowania rządów na szczeblu lokalnym i przeszkody, które mogą stanąć na jego drodze, powinny stanowić przedmiot stałych ocen na szczeblu krajowym. Zdobyta wiedza powinna być gromadzona w regionalnych centrach monitorowania pojmowanych jako ośrodki wymiany między przedstawicielami samorządów lokalnych z różnych krajów oraz rozpowszechniania wzorcowych rozwiązań. Te centra monitorowałyby również — tak jak czyni to Centrum Monitorowania Współpracy Zdecentralizowanej UE-Ameryka Łacińska w Barcelonie — stosunki między samorządami lokalnymi danego regionu a samorządami lokalnymi w Unii Europejskiej lub — ewentualnie — w innych regionach; z tego też względu priorytetem na dziś powinno być ustanowienie drugiego centrum do monitorowania stosunków między afrykańskimi samorządami lokalnymi.

| d) | Ogólnie rzecz ujmując, proces decentralizacji w krajach rozwijających się powinien stać się przedmiotem szczególnej uwagi przy opracowywaniu każdego dokumentu strategii krajowej. |
| --- | --- |

d)

Ogólnie rzecz ujmując, proces decentralizacji w krajach rozwijających się powinien stać się przedmiotem szczególnej uwagi przy opracowywaniu każdego dokumentu strategii krajowej.

| 5. | Zaleca, aby przewidziano trudności, które może napotkać wdrożenie zasady zaangażowania, stanowiącej podstawę strategii rozwoju Unii Europejskiej w jej relacjach z rządami państw otrzymujących pomoc wspólnotową, gdy uwzględnione zostaną szczeble terytorialne rządu. |
| --- | --- |

5.

Zaleca, aby przewidziano trudności, które może napotkać wdrożenie zasady zaangażowania, stanowiącej podstawę strategii rozwoju Unii Europejskiej w jej relacjach z rządami państw otrzymujących pomoc wspólnotową, gdy uwzględnione zostaną szczeble terytorialne rządu.

Odnośnie do samorządów terytorialnych w krajach rozwijających się, przede wszystkim w krajach AKP oraz krajach afrykańskich

Kraje AKP

| 6. | Zaleca przede wszystkim zadbanie o to, by w pełni wdrożyć nowy art. 4 zmienionego porozumienia z Kotonu i zorganizować skuteczne konsultacje ze zdecentralizowanymi władzami lokalnymi w celu udoskonalenia programów pomocowych UE wynegocjowanych z rządem danego kraju. |
| --- | --- |

6.

Zaleca przede wszystkim zadbanie o to, by w pełni wdrożyć nowy art. 4 zmienionego porozumienia z Kotonu i zorganizować skuteczne konsultacje ze zdecentralizowanymi władzami lokalnymi w celu udoskonalenia programów pomocowych UE wynegocjowanych z rządem danego kraju.

| 7. | Uważa, że informacje na temat procedur przeprowadzania konsultacji i ich wpływu muszą zostać udostępnione stowarzyszeniom skupiającym przedstawicieli samorządów lokalnych danego kraju. |
| --- | --- |

7.

Uważa, że informacje na temat procedur przeprowadzania konsultacji i ich wpływu muszą zostać udostępnione stowarzyszeniom skupiającym przedstawicieli samorządów lokalnych danego kraju.

| 8. | Przyjmuje w tym względzie z zadowoleniem rozpowszechnienie — zgodnie z zaleceniami zawartymi w swej opinii CdR 224/2005 — wytycznych wśród przedstawicielstw Komisji, tak by podnieść ich świadomość na temat wymiaru lokalnego działań Unii Europejskiej, szczególnie w odniesieniu do sprawowania rządów, ale żałuje, iż nie otrzymał informacji o tych dokumentach. |
| --- | --- |

8.

Przyjmuje w tym względzie z zadowoleniem rozpowszechnienie — zgodnie z zaleceniami zawartymi w swej opinii CdR 224/2005 — wytycznych wśród przedstawicielstw Komisji, tak by podnieść ich świadomość na temat wymiaru lokalnego działań Unii Europejskiej, szczególnie w odniesieniu do sprawowania rządów, ale żałuje, iż nie otrzymał informacji o tych dokumentach.

| 9. | Uważa, że niezbędny jest przegląd struktury „profilu sposobu sprawowania rządów”, której koncepcja w małym stopniu wypływa z zasady zaangażowania i która nie wnosi żadnego postępu w kwestii promowania demokratycznego sprawowania rządów na szczeblu lokalnym: zamiast stanowić wymiar sam w sobie, sprawowanie rządów pojawia się w nim w sposób niepełny i rozproszony na dziewięć dziedzin (1); odwrotnie, zdecentralizowany wymiar wielu dziedzin (na przykład państwo prawa, zarządzanie gospodarką) zasługiwałby na oddzielne ujęcie. |
| --- | --- |

9.

Uważa, że niezbędny jest przegląd struktury „profilu sposobu sprawowania rządów”, której koncepcja w małym stopniu wypływa z zasady zaangażowania i która nie wnosi żadnego postępu w kwestii promowania demokratycznego sprawowania rządów na szczeblu lokalnym: zamiast stanowić wymiar sam w sobie, sprawowanie rządów pojawia się w nim w sposób niepełny i rozproszony na dziewięć dziedzin (1); odwrotnie, zdecentralizowany wymiar wielu dziedzin (na przykład państwo prawa, zarządzanie gospodarką) zasługiwałby na oddzielne ujęcie.

| 10. | Zaleca jednakże, by „inicjatywy dotyczące sposobu sprawowania rządów” — wsparcie finansowe mające na celu „wywołanie rzeczywistych zmian oraz znaczącego postępu w dziedzinie demokratycznego sposobu sprawowania rządów” — zostały szeroko wykorzystane w celu wsparcia powiązań między szczeblem krajowym a lokalnym rządu, z poszanowaniem zasad równości, przejrzystości i udziału obywateli i by takiej pomocy nie przyznawano rządom nieprzekazującym samorządom środków związanych ze spoczywającymi na nich obowiązkami. |
| --- | --- |

10.

Zaleca jednakże, by „inicjatywy dotyczące sposobu sprawowania rządów” — wsparcie finansowe mające na celu „wywołanie rzeczywistych zmian oraz znaczącego postępu w dziedzinie demokratycznego sposobu sprawowania rządów” — zostały szeroko wykorzystane w celu wsparcia powiązań między szczeblem krajowym a lokalnym rządu, z poszanowaniem zasad równości, przejrzystości i udziału obywateli i by takiej pomocy nie przyznawano rządom nieprzekazującym samorządom środków związanych ze spoczywającymi na nich obowiązkami.

| 11. | Zwraca uwagę na wsparcie finansowe, którego należy udzielić sprawowaniu rządów na szczeblu lokalnym: przeznaczenie, tak jak zaznaczono w rozporządzeniu 10. EFR, maksymalnej ilości 15 % pomocy budżetowej jednocześnie na wsparcie dla społeczeństwa obywatelskiego, współpracy technicznej i sprawowania rządów — gdy nie jest ono kluczową dziedziną — wydaje się wyraźnie niewystarczające. Kwota ta powinna zostać zwiększona przynajmniej do 25 %, tak by pokryć zarówno wymiar krajowy, jak i lokalny. |
| --- | --- |

11.

Zwraca uwagę na wsparcie finansowe, którego należy udzielić sprawowaniu rządów na szczeblu lokalnym: przeznaczenie, tak jak zaznaczono w rozporządzeniu 10. EFR, maksymalnej ilości 15 % pomocy budżetowej jednocześnie na wsparcie dla społeczeństwa obywatelskiego, współpracy technicznej i sprawowania rządów — gdy nie jest ono kluczową dziedziną — wydaje się wyraźnie niewystarczające. Kwota ta powinna zostać zwiększona przynajmniej do 25 %, tak by pokryć zarówno wymiar krajowy, jak i lokalny.

Afryka

| 12. | Wyraża zadowolenie, że sprawozdania z „Afrykańskiego Mechanizmu Wzajemnej Oceny” (APRM), opracowanego i kierowanego przez państwa afrykańskie w ramach Nowego Partnerstwa dla Rozwoju Afryki (NEPAD), mogą posłużyć za podstawę określenia profilu sposobu sprawowania władzy. |
| --- | --- |

12.

Wyraża zadowolenie, że sprawozdania z „Afrykańskiego Mechanizmu Wzajemnej Oceny” (APRM), opracowanego i kierowanego przez państwa afrykańskie w ramach Nowego Partnerstwa dla Rozwoju Afryki (NEPAD), mogą posłużyć za podstawę określenia profilu sposobu sprawowania władzy.

| 13. | Pragnąłby, aby uwaga i pomoc, której Unia Europejska gotowa jest udzielić wykonaniu tej krajowej samooceny, przyczyniła się do wzmocnienia uczestnictwa władz lokalnych i do postępów decentralizacji oraz by jej efektem był krajowy program działań mający zaradzić zaobserwowanym niedociągnięciom. |
| --- | --- |

13.

Pragnąłby, aby uwaga i pomoc, której Unia Europejska gotowa jest udzielić wykonaniu tej krajowej samooceny, przyczyniła się do wzmocnienia uczestnictwa władz lokalnych i do postępów decentralizacji oraz by jej efektem był krajowy program działań mający zaradzić zaobserwowanym niedociągnięciom.

| 14. | Potwierdza fakt, że dla przeprowadzenia decentralizacji władzy, którą obywatele mogliby postrzegać jako prawdziwy postęp, całkowicie priorytetowym zadaniem jest wzmocnienie potencjału władz lokalnych. Działania na tym polu mogą przyjąć różne formy, na przykład:






  a) | większego wsparcia dla sieci przedstawicieli samorządów lokalnych, które miałyby charakter krajowy, regionalny czy kontynentalny (na przykład utworzenia CCRA, afrykańskiej filii UCLG); powodzenie spotkań okresowych Africities, które zostało potwierdzone we wrześniu 2006 r. w Nairobi, pokazuje, że przedstawiciele samorządów lokalnych mają duże oczekiwania w tym względzie; |
| --- | --- | --- |

14.

Potwierdza fakt, że dla przeprowadzenia decentralizacji władzy, którą obywatele mogliby postrzegać jako prawdziwy postęp, całkowicie priorytetowym zadaniem jest wzmocnienie potencjału władz lokalnych. Działania na tym polu mogą przyjąć różne formy, na przykład:

a)

większego wsparcia dla sieci przedstawicieli samorządów lokalnych, które miałyby charakter krajowy, regionalny czy kontynentalny (na przykład utworzenia CCRA, afrykańskiej filii UCLG); powodzenie spotkań okresowych Africities, które zostało potwierdzone we wrześniu 2006 r. w Nairobi, pokazuje, że przedstawiciele samorządów lokalnych mają duże oczekiwania w tym względzie;

| b) | wzmocnienia środków mogących zwiększyć skuteczność organizacji, które — tak jak na przykład MDP, czyli Municipal Development Program (Program Rozwoju Miejskiego), którego siedziba mieści się w Kotonu) — oferują wsparcie techniczne dla przedstawicieli samorządów lokalnych oraz umożliwiają im wymianę przemyśleń i rozwiązań; |
| --- | --- |

b)

wzmocnienia środków mogących zwiększyć skuteczność organizacji, które — tak jak na przykład MDP, czyli Municipal Development Program (Program Rozwoju Miejskiego), którego siedziba mieści się w Kotonu) — oferują wsparcie techniczne dla przedstawicieli samorządów lokalnych oraz umożliwiają im wymianę przemyśleń i rozwiązań;

| c) | udostępnienia przedstawicielom samorządów lokalnych skutecznej technologii informacyjnej, szczególnie przy pomocy inicjatywy „solidarność cyfrowa”. |
| --- | --- |

c)

udostępnienia przedstawicielom samorządów lokalnych skutecznej technologii informacyjnej, szczególnie przy pomocy inicjatywy „solidarność cyfrowa”.

| 15. | Zaleca włączenie organizacji skupiających przedstawicieli samorządów lokalnych i odzwierciedlających ich troski do struktur dialogu politycznego między UE a wymienionymi tu krajami, w szczególności zaś do szczytu UE-Afryka planowanego na drugą połowę 2007 r. |
| --- | --- |

15.

Zaleca włączenie organizacji skupiających przedstawicieli samorządów lokalnych i odzwierciedlających ich troski do struktur dialogu politycznego między UE a wymienionymi tu krajami, w szczególności zaś do szczytu UE-Afryka planowanego na drugą połowę 2007 r.

Odnośnie do innych regionów świata

| 16. | Wyraża zadowolenie, że w Ameryce Łacińskiej decentralizacja wydaje się elementem modernizacji państwa, i domaga się informacji o postępach w realizacji programu na rzecz sprawowania rządów zapowiedzianego na 2008 r. dla regionu Azji. |
| --- | --- |

16.

Wyraża zadowolenie, że w Ameryce Łacińskiej decentralizacja wydaje się elementem modernizacji państwa, i domaga się informacji o postępach w realizacji programu na rzecz sprawowania rządów zapowiedzianego na 2008 r. dla regionu Azji.

| 17. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że „Instrument wspierania sprawowania rządów” zapowiedziany w komunikacie Komisji pojawia się w instrumencie finansowym towarzyszącym europejskiej polityce sąsiedztwa, i domaga się włączenia go od 2008 r. w realizację programu współpracy między władzami lokalnymi i regionalnymi krajów partnerskich oraz krajów UE spoza obszarów transgranicznych, według przewidywań programu międzyregionalnego na lata 2007-2010. |
| --- | --- |

17.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że „Instrument wspierania sprawowania rządów” zapowiedziany w komunikacie Komisji pojawia się w instrumencie finansowym towarzyszącym europejskiej polityce sąsiedztwa, i domaga się włączenia go od 2008 r. w realizację programu współpracy między władzami lokalnymi i regionalnymi krajów partnerskich oraz krajów UE spoza obszarów transgranicznych, według przewidywań programu międzyregionalnego na lata 2007-2010.

| 18. | Ubolewa jednakże, że wszelkie porozumienia podpisane pomiędzy UE a każdym z krajów, którego dotyczy polityka sąsiedztwa, nie poświęcają w ogóle miejsca lokalnemu wymiarowi sprawowania rządów. |
| --- | --- |

18.

Ubolewa jednakże, że wszelkie porozumienia podpisane pomiędzy UE a każdym z krajów, którego dotyczy polityka sąsiedztwa, nie poświęcają w ogóle miejsca lokalnemu wymiarowi sprawowania rządów.

| 19. | Uważa w tych warunkach za najważniejsze, zwłaszcza dla krajów basenu Morza Śródziemnego (z których wiele objętych jest ponadto strategią na rzecz Afryki), przypomnienie zalecenia, które zawarł wcześniej w opinii CdR 142/2005 z dnia 13 października, przy okazji 10. rocznicy partnerstwa eurośródziemnomorskiego i powtórzył w konkluzjach seminarium w Walencji 20 kwietnia 2007 r. (CdR 59/2007), zalecającego wdrożenie forum eurośródziemnomorskiego samorządów lokalnych. |
| --- | --- |

19.

Uważa w tych warunkach za najważniejsze, zwłaszcza dla krajów basenu Morza Śródziemnego (z których wiele objętych jest ponadto strategią na rzecz Afryki), przypomnienie zalecenia, które zawarł wcześniej w opinii CdR 142/2005 z dnia 13 października, przy okazji 10. rocznicy partnerstwa eurośródziemnomorskiego i powtórzył w konkluzjach seminarium w Walencji 20 kwietnia 2007 r. (CdR 59/2007), zalecającego wdrożenie forum eurośródziemnomorskiego samorządów lokalnych.

Odnośnie do samorządów UE

| 20. | Przypomina przede wszystkim swą poprzednią opinię (CdR 224/2005) postulującą, by należycie uwzględniono samorządy UE w kierunkach europejskiej polityki rozwojowej i by organizacje, w ramach których zabierają one głos na szczeblu międzynarodowym oraz europejskim, mogły prowadzić skuteczny dialog z instytucjami europejskimi. |
| --- | --- |

20.

Przypomina przede wszystkim swą poprzednią opinię (CdR 224/2005) postulującą, by należycie uwzględniono samorządy UE w kierunkach europejskiej polityki rozwojowej i by organizacje, w ramach których zabierają one głos na szczeblu międzynarodowym oraz europejskim, mogły prowadzić skuteczny dialog z instytucjami europejskimi.

| 21. | W instytucjach europejskich zamierza w pełni odgrywać rolę organu reprezentującego samorządy lokalne, które zarówno gwarantują, jak i utożsamiają demokratyczne sprawowanie rządów wśród obywateli. Pragnie zostać włączony do dialogu politycznego UE z różnymi regionami świata, zwłaszcza w Afryce, i uważa, że następny szczyt UE-Afryka powinien stworzyć ku temu pierwszą okazję. |
| --- | --- |

21.

W instytucjach europejskich zamierza w pełni odgrywać rolę organu reprezentującego samorządy lokalne, które zarówno gwarantują, jak i utożsamiają demokratyczne sprawowanie rządów wśród obywateli. Pragnie zostać włączony do dialogu politycznego UE z różnymi regionami świata, zwłaszcza w Afryce, i uważa, że następny szczyt UE-Afryka powinien stworzyć ku temu pierwszą okazję.

| 22. | Pragnie szczególnie zaangażować się w dialog z władzami lokalnymi omawianych krajów w celu wymiany doświadczeń z zakresu przeprowadzania decentralizacji i bieżących rozwiązań sprzyjających postępom w demokratycznym sprawowaniu rządów; dlatego też, z okazji kolejnej rewizji porozumienia z Kotonu, uważa, że ramy instytucjonalne powinny poświęcać zdecentralizowanym władzom taką samą uwagę jak środowiskom gospodarczym i społecznym i że w wyniku tego mógłby skorzystać z ram analogicznych do tych, które obecnie przewiduje protokół nr 1.4 na korzyść Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego. |
| --- | --- |

22.

Pragnie szczególnie zaangażować się w dialog z władzami lokalnymi omawianych krajów w celu wymiany doświadczeń z zakresu przeprowadzania decentralizacji i bieżących rozwiązań sprzyjających postępom w demokratycznym sprawowaniu rządów; dlatego też, z okazji kolejnej rewizji porozumienia z Kotonu, uważa, że ramy instytucjonalne powinny poświęcać zdecentralizowanym władzom taką samą uwagę jak środowiskom gospodarczym i społecznym i że w wyniku tego mógłby skorzystać z ram analogicznych do tych, które obecnie przewiduje protokół nr 1.4 na korzyść Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego.

| 23. | Potwierdza, że europejskie samorządy lokalne pragną podzielić się swym doświadczeniem i wiedzą specjalistyczną ze swymi odpowiednikami w innych regionach świata; czynią już tak obecnie, między innymi w dziedzinie pokoju, na przykład poprzez „dyplomację miast”, lecz polityka sprawowania rządów powinna skorzystać z ich pomocy na różne sposoby, poprzez:






  a) | wspieranie zbliżenia i wymiany między krajowymi stowarzyszeniami demokratycznie wybranych przedstawicieli z Europy i innych regionów świata; |
| --- | --- | --- |

23.

Potwierdza, że europejskie samorządy lokalne pragną podzielić się swym doświadczeniem i wiedzą specjalistyczną ze swymi odpowiednikami w innych regionach świata; czynią już tak obecnie, między innymi w dziedzinie pokoju, na przykład poprzez „dyplomację miast”, lecz polityka sprawowania rządów powinna skorzystać z ich pomocy na różne sposoby, poprzez:

a)

wspieranie zbliżenia i wymiany między krajowymi stowarzyszeniami demokratycznie wybranych przedstawicieli z Europy i innych regionów świata;

| b) | wzmocnienie istniejących już kontaktów między samorządami w zakresie współpracy zdecentralizowanej i, w stosownych przypadkach, skupienie ich w sieć wokół jednego zagadnienia bądź obszaru; |
| --- | --- |

b)

wzmocnienie istniejących już kontaktów między samorządami w zakresie współpracy zdecentralizowanej i, w stosownych przypadkach, skupienie ich w sieć wokół jednego zagadnienia bądź obszaru;

| c) | ułatwienie nowych kontaktów poprzez stworzenie programów twinningowych między samorządami z Europy i innych regionów świata. |
| --- | --- |

c)

ułatwienie nowych kontaktów poprzez stworzenie programów twinningowych między samorządami z Europy i innych regionów świata.

| 24. | Wzywa Komisję Europejską, zgodnie z celami umowy o współpracy na rzecz rozwoju i promowania współpracy zdecentralizowanej, do zapewnienia wsparcia technicznego i finansowego oraz do współpracy na rzecz utworzenia giełdy współpracy zdecentralizowanej w celu ułatwienia i lepszej koordynacji rozwoju działań w ramach współpracy zdecentralizowanej między władzami lokalnymi i regionalnymi UE a ich odpowiednikami w rozwijających się krajach trzecich. Taka giełda współpracy mogłaby przyjąć formę usługi on-line, w ramach której jedna strona zgłaszałaby potrzebę lub wniosek o wsparcie, a druga wyrażałaby swoje zainteresowanie lub składałaby ofertę. |
| --- | --- |

24.

Wzywa Komisję Europejską, zgodnie z celami umowy o współpracy na rzecz rozwoju i promowania współpracy zdecentralizowanej, do zapewnienia wsparcia technicznego i finansowego oraz do współpracy na rzecz utworzenia giełdy współpracy zdecentralizowanej w celu ułatwienia i lepszej koordynacji rozwoju działań w ramach współpracy zdecentralizowanej między władzami lokalnymi i regionalnymi UE a ich odpowiednikami w rozwijających się krajach trzecich. Taka giełda współpracy mogłaby przyjąć formę usługi on-line, w ramach której jedna strona zgłaszałaby potrzebę lub wniosek o wsparcie, a druga wyrażałaby swoje zainteresowanie lub składałaby ofertę.

Bruksela, 7 czerwca 2007 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Michel DELEBARRE

II.   Procedura

| Tytuł | Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego oraz do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i do Komitetu Regionów — Sposób sprawowania rządów w świetle konsensusu europejskiego w sprawie polityki rozwoju. W stronę zharmonizowanego podejścia w Unii Europejskiej |
| --- | --- |
| Sygnatura | COM(2006) 421 wersja ostateczna — 2006/1020 (SEC) 2006/1021 (SEC) 2006/1022 (SEC) |
| Podstawa prawna | Art. 265 ust. 1 TWE |
| Tryb postępowania | |
| Data wniosku Rady | 30.8.2006 |
| Data decyzji Przewodniczącego | 20.11.2006 |
| Komisja odpowiedzialna | Komisja Stosunków Zewnętrznych i Współpracy Zdecentralizowanej (RELEX) |
| Sprawozdawca | Juliette Soulabaille, radna miasta Corps-Nuds (FR/PSE) |
| Notatka analityczna | 30.11.2006 |
| Posiedzenie komisji | 25.1.2007 |
| Data przyjęcia przez komisję | 29.3.2007 |
| Wynik głosowania komisji | Przyjęty jednogłośnie, procedura uproszczona, art. 26 |
| Data przyjęcia na sesji plenarnej | 7.6.2007 |
| Wcześniejsza opinia Komitetu | CdR 224/2005 fin (2), „Miejsce współpracy zdecentralizowanej w reformie polityki rozwojowej Unii Europejskiej” Sprawozdawca Juliette Soulabaille (FR/PSE) przyjęta na sesji plenarnej dn. 16.11.2005 r.
  CdR 142/2005 fin (3), opinia KR-u w sprawie komunikatu Komisji: „Dziesiąta rocznica partnerstwa eurośródziemnomorskiego: program pracy mający na celu sprostanie wyzwaniom najbliższych pięciu lat” (COM(2005) 139 końcowy) Sprawozdawca Anna Terron i Cusi (ES/PSE) przyjęta w dn. 13.10.2005 r.
  CdR 327/2003 fin (4)„Partnerstwo Eurośródziemnomorskie a władze lokalne i regionalne: potrzeba koordynacji i odrębnego instrumentu na rzecz współpracy zdecentralizowanej” Sprawozdawcy: Jacques Blanc (FR/PPE) i Gianfranco Lamberti (IT/PSE) |

Tytuł

Tytuł

Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego oraz do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i do Komitetu Regionów — Sposób sprawowania rządów w świetle konsensusu europejskiego w sprawie polityki rozwoju. W stronę zharmonizowanego podejścia w Unii Europejskiej

Sygnatura

Sygnatura

COM(2006) 421 wersja ostateczna — 2006/1020 (SEC) 2006/1021 (SEC) 2006/1022 (SEC)

Podstawa prawna

Podstawa prawna

Art. 265 ust. 1 TWE

Tryb postępowania

Tryb postępowania

Data wniosku Rady

Data wniosku Rady

30.8.2006

Data decyzji Przewodniczącego

Data decyzji Przewodniczącego

20.11.2006

Komisja odpowiedzialna

Komisja odpowiedzialna

Komisja Stosunków Zewnętrznych i Współpracy Zdecentralizowanej (RELEX)

Sprawozdawca

Sprawozdawca

Juliette Soulabaille, radna miasta Corps-Nuds (FR/PSE)

Notatka analityczna

Notatka analityczna

30.11.2006

Posiedzenie komisji

Posiedzenie komisji

25.1.2007

Data przyjęcia przez komisję

Data przyjęcia przez komisję

29.3.2007

Wynik głosowania komisji

Wynik głosowania komisji

Przyjęty jednogłośnie, procedura uproszczona, art. 26

Data przyjęcia na sesji plenarnej

Data przyjęcia na sesji plenarnej

7.6.2007

Wcześniejsza opinia Komitetu

Wcześniejsza opinia Komitetu

CdR 224/2005 fin (2), „Miejsce współpracy zdecentralizowanej w reformie polityki rozwojowej Unii Europejskiej” Sprawozdawca Juliette Soulabaille (FR/PSE) przyjęta na sesji plenarnej dn. 16.11.2005 r.

2

CdR 142/2005 fin (3), opinia KR-u w sprawie komunikatu Komisji: „Dziesiąta rocznica partnerstwa eurośródziemnomorskiego: program pracy mający na celu sprostanie wyzwaniom najbliższych pięciu lat” (COM(2005) 139 końcowy) Sprawozdawca Anna Terron i Cusi (ES/PSE) przyjęta w dn. 13.10.2005 r.

3

CdR 327/2003 fin (4)„Partnerstwo Eurośródziemnomorskie a władze lokalne i regionalne: potrzeba koordynacji i odrębnego instrumentu na rzecz współpracy zdecentralizowanej” Sprawozdawcy: Jacques Blanc (FR/PPE) i Gianfranco Lamberti (IT/PSE)

4

---

(1)  1) rządy polityczne/demokratyczne, 2) rządy polityczne/państwo prawa (sądownictwo i system karny), 3) opanowanie korupcji, 4) skuteczność władz publicznych, 5) zarządzanie gospodarką, 6) bezpieczeństwo wewnętrzne i zewnętrzne, 7) zarządzanie socjalne, 8) kontekst międzynarodowy i regionalny, 9) jakość partnerstwa.

1

(2)  Dz.U. C 115 z 16.5.2006, s. 42.

2

(3)  Dz.U. C 81 z 4.4.2006, s. 46.

3

(4)  Dz.U. C 121 z 30.4.2004, s. 18.

4

---

| 24.8.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 197/57 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 197/57

---

Opinia Komitetu Regionów „Regiony na rzecz zmian gospodarczych”

(2007/C 197/10)

KOMITET REGIONÓW

| — | Zaznacza, iż pomimo faktu, że od momentu opublikowania 8 listopada 2006 r. inicjatywa „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” jest prowadzona w nowych warunkach — tzn. zrezygnowano z podejścia odgórnego Komisji Europejskiej na rzecz podejścia oddolnego realizowanego przez władze lokalne i regionalne — Komisja Europejska nie wydała na ten temat oficjalnego komunikatu. W każdym razie niniejsza opinia uwzględnia te zmiany. |
| --- | --- |

—

Zaznacza, iż pomimo faktu, że od momentu opublikowania 8 listopada 2006 r. inicjatywa „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” jest prowadzona w nowych warunkach — tzn. zrezygnowano z podejścia odgórnego Komisji Europejskiej na rzecz podejścia oddolnego realizowanego przez władze lokalne i regionalne — Komisja Europejska nie wydała na ten temat oficjalnego komunikatu. W każdym razie niniejsza opinia uwzględnia te zmiany.

| — | Podkreśla, że Komitet Regionów ma możliwość aktywnego uczestnictwa w monitoringu programów operacyjnych w ramach INTERREG IV i URBACT II dzięki roli konsultacyjnej w odnośnych komitetach monitorujących. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że Komitet Regionów ma możliwość aktywnego uczestnictwa w monitoringu programów operacyjnych w ramach INTERREG IV i URBACT II dzięki roli konsultacyjnej w odnośnych komitetach monitorujących.

| — | Wyraża nadzieję na osiągnięcie synergii pomiędzy platformą monitoringu strategii lizbońskiej a inicjatywą „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” przy zachowaniu właściwych im wartości. Platforma monitoringu strategii lizbońskiej stanowi okazję do przekazania doświadczenia służącego jako wkład do wzmocnienia polityki spójności i agendy lizbońskiej. |
| --- | --- |

—

Wyraża nadzieję na osiągnięcie synergii pomiędzy platformą monitoringu strategii lizbońskiej a inicjatywą „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” przy zachowaniu właściwych im wartości. Platforma monitoringu strategii lizbońskiej stanowi okazję do przekazania doświadczenia służącego jako wkład do wzmocnienia polityki spójności i agendy lizbońskiej.

| — | Kładzie nacisk na rolę komunikacji i rozpowszechniania informacji na szczeblu europejskim, co stanowi klucz do sukcesu inicjatywy „Regiony na rzecz zmian gospodarczych”. W tej kwestii Komitetowi Regionów przypada ważna rola współdziałania z Komisją Europejską. |
| --- | --- |

—

Kładzie nacisk na rolę komunikacji i rozpowszechniania informacji na szczeblu europejskim, co stanowi klucz do sukcesu inicjatywy „Regiony na rzecz zmian gospodarczych”. W tej kwestii Komitetowi Regionów przypada ważna rola współdziałania z Komisją Europejską.

| — | Wnosi, by inicjatywa ta została zorganizowana w sposób ułatwiający ustalenie najlepszych rozwiązań na szczeblu regionalnym i stworzenie prostych mechanizmów ich rozpowszechniania w innych regionach Unii. Inicjatywa „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” powinna być siłą napędową oraz katalizatorem dobrych pomysłów i przedsięwzięć, podobnie jak niektóre inicjatywy wspólnotowe podejmowane w przeszłości. |
| --- | --- |

—

Wnosi, by inicjatywa ta została zorganizowana w sposób ułatwiający ustalenie najlepszych rozwiązań na szczeblu regionalnym i stworzenie prostych mechanizmów ich rozpowszechniania w innych regionach Unii. Inicjatywa „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” powinna być siłą napędową oraz katalizatorem dobrych pomysłów i przedsięwzięć, podobnie jak niektóre inicjatywy wspólnotowe podejmowane w przeszłości.

I.   Zalecenia polityczne

Komunikat Komisji: „Regiony na rzecz zmian gospodarczych”

COM(2006) 675 wersja ostateczna

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

| 1. | Pozytywnie ocenia zamiar Komisji Europejskiej, by za pośrednictwem inicjatywy „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” zwiększyć skuteczność działań w zakresie rozwoju lokalnego i regionalnego, wykorzystując zasadniczo pomyślne doświadczenia lokalne i regionalne oraz wspierając ich rozpowszechnienie, wymianę i dostosowanie do odmiennych warunków poprzez działania w sieci, które powinny zostać wzmożone jako instrumenty polityki wspólnotowej na rzecz modernizacji gospodarki i zwiększenia konkurencyjności. |
| --- | --- |

1.

Pozytywnie ocenia zamiar Komisji Europejskiej, by za pośrednictwem inicjatywy „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” zwiększyć skuteczność działań w zakresie rozwoju lokalnego i regionalnego, wykorzystując zasadniczo pomyślne doświadczenia lokalne i regionalne oraz wspierając ich rozpowszechnienie, wymianę i dostosowanie do odmiennych warunków poprzez działania w sieci, które powinny zostać wzmożone jako instrumenty polityki wspólnotowej na rzecz modernizacji gospodarki i zwiększenia konkurencyjności.

| 2. | Uznaje, że inicjatywa ta jest ściśle związana z rolą instytucjonalną Komitetu Regionów; w tym względzie uważa zatem, że należy zwrócić się do Komitetu w celu spożytkowania jego możliwości działania i zaangażowania oraz apeluje o wykorzystanie jego roli jako wspólnego przedstawiciela systemów lokalnych i regionalnych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.

Uznaje, że inicjatywa ta jest ściśle związana z rolą instytucjonalną Komitetu Regionów; w tym względzie uważa zatem, że należy zwrócić się do Komitetu w celu spożytkowania jego możliwości działania i zaangażowania oraz apeluje o wykorzystanie jego roli jako wspólnego przedstawiciela systemów lokalnych i regionalnych Unii Europejskiej.

| 3. | Podkreśla, że w Komitecie Regionów utworzono platformę monitoringu strategii lizbońskiej skupiającą władze lokalne i regionalne, które oceniają i eksponują realizację tej strategii na szczeblu terytorialnym. |
| --- | --- |

3.

Podkreśla, że w Komitecie Regionów utworzono platformę monitoringu strategii lizbońskiej skupiającą władze lokalne i regionalne, które oceniają i eksponują realizację tej strategii na szczeblu terytorialnym.

| 4. | Odnotowuje, że jest to jedyny program wyraźnie poświęcony krzewieniu współpracy tematycznej między podmiotami lokalnymi i regionalnymi, bez warunku wstępnego związanego z geografią: podmioty lokalne i regionalne nie muszą należeć do tej samej strefy granicznej ani do tego samego obszaru ponadnarodowego. Program ten może być najbardziej elastycznym instrumentem europejskiej integracji regionów, który ponadto powinien przyczynić się do wzmocnienia polityki regionalnej coraz bardziej skutecznej, zintegrowanej i ambitnej. |
| --- | --- |

4.

Odnotowuje, że jest to jedyny program wyraźnie poświęcony krzewieniu współpracy tematycznej między podmiotami lokalnymi i regionalnymi, bez warunku wstępnego związanego z geografią: podmioty lokalne i regionalne nie muszą należeć do tej samej strefy granicznej ani do tego samego obszaru ponadnarodowego. Program ten może być najbardziej elastycznym instrumentem europejskiej integracji regionów, który ponadto powinien przyczynić się do wzmocnienia polityki regionalnej coraz bardziej skutecznej, zintegrowanej i ambitnej.

| 5. | Podziela zamiar Komisji, by za pomocą „Regionów na rzecz zmian gospodarczych” wymieniać i rozpowszechniać między europejskimi samorządami terytorialnymi doświadczenia oraz sprawdzone rozwiązania w dziedzinie rozwoju i spójności, w kontekście strategii lizbońskiej. W tym celu akcentuje znaczenie skutecznego i bezpośredniego włączenia organów zarządzających regionalnymi programami operacyjnymi do sieci propagowanych przez tę inicjatywę. |
| --- | --- |

5.

Podziela zamiar Komisji, by za pomocą „Regionów na rzecz zmian gospodarczych” wymieniać i rozpowszechniać między europejskimi samorządami terytorialnymi doświadczenia oraz sprawdzone rozwiązania w dziedzinie rozwoju i spójności, w kontekście strategii lizbońskiej. W tym celu akcentuje znaczenie skutecznego i bezpośredniego włączenia organów zarządzających regionalnymi programami operacyjnymi do sieci propagowanych przez tę inicjatywę.

| 6. | Przyjmuje do wiadomości, że inicjatywa Komisji Europejskiej „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” jest zgodna z zasadą pomocniczości i że została zaplanowana jako proces uczenia się, tworzenia wzajemnych relacji i przyjmowania najlepszych rozwiązań, które szczebel lokalny i regionalny wypracował dzięki współpracy terytorialnej, by osiągnąć cele lizbońskie i göteborskie. Niemniej jednak uważa, że wzmocnienia tego szczebla na płaszczyźnie politycznej nie można oddzielić od powodzenia europejskiej polityki regionalnej. |
| --- | --- |

6.

Przyjmuje do wiadomości, że inicjatywa Komisji Europejskiej „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” jest zgodna z zasadą pomocniczości i że została zaplanowana jako proces uczenia się, tworzenia wzajemnych relacji i przyjmowania najlepszych rozwiązań, które szczebel lokalny i regionalny wypracował dzięki współpracy terytorialnej, by osiągnąć cele lizbońskie i göteborskie. Niemniej jednak uważa, że wzmocnienia tego szczebla na płaszczyźnie politycznej nie można oddzielić od powodzenia europejskiej polityki regionalnej.

| 7. | Proponuje więc Komisji Europejskiej, by w ramach wspólnych corocznych konferencji z Komitetem Regionów analizować postępy i zagadnienia tej inicjatywy. |
| --- | --- |

7.

Proponuje więc Komisji Europejskiej, by w ramach wspólnych corocznych konferencji z Komitetem Regionów analizować postępy i zagadnienia tej inicjatywy.

Rola miast i regionów

| 8. | Zwraca uwagę, że inicjatywę „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” trzeba traktować jako uzupełnienie istniejących form współpracy międzyregionalnej, tym bardziej, że współpraca ta została wzmocniona w ramach nowego celu polityki regionalnej „europejska współpraca terytorialna”. Należy przy tym zagwarantować, aby także w przyszłości zainicjowane z programu INTERREG III C wsparcie współpracy regionów, miast oraz innych władz lokalnych Europy zostało utrzymane na wystarczającym poziomie. |
| --- | --- |

8.

Zwraca uwagę, że inicjatywę „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” trzeba traktować jako uzupełnienie istniejących form współpracy międzyregionalnej, tym bardziej, że współpraca ta została wzmocniona w ramach nowego celu polityki regionalnej „europejska współpraca terytorialna”. Należy przy tym zagwarantować, aby także w przyszłości zainicjowane z programu INTERREG III C wsparcie współpracy regionów, miast oraz innych władz lokalnych Europy zostało utrzymane na wystarczającym poziomie.

| 9. | Uważa, że konieczne jest objaśnienie procedur współpracy między regionami i miastami, jako że oba szczeble instytucjonalne są cytowane i omawiane w dostępnych dokumentach Komisji, lecz odniesienia czyni się głównie do sieci regionów. Jest zatem zdania, że w tym względzie należy podkreślić, iż zarówno regiony, jak i miasta to podmioty kwalifikujące się do obu programów: INTERREG IV C i URBACT 2007-2013, chociaż konieczne będzie uznanie, że w wypadku pierwszego programu siłą napędową są regiony, a w wypadku drugiego — miasta. Ponadto uważa, że szczególnie użyteczne i konstruktywne byłoby wspieranie zaangażowania — w roli partnerów — dynamicznych podmiotów i instytucji działających w regionach i miastach. |
| --- | --- |

9.

Uważa, że konieczne jest objaśnienie procedur współpracy między regionami i miastami, jako że oba szczeble instytucjonalne są cytowane i omawiane w dostępnych dokumentach Komisji, lecz odniesienia czyni się głównie do sieci regionów. Jest zatem zdania, że w tym względzie należy podkreślić, iż zarówno regiony, jak i miasta to podmioty kwalifikujące się do obu programów: INTERREG IV C i URBACT 2007-2013, chociaż konieczne będzie uznanie, że w wypadku pierwszego programu siłą napędową są regiony, a w wypadku drugiego — miasta. Ponadto uważa, że szczególnie użyteczne i konstruktywne byłoby wspieranie zaangażowania — w roli partnerów — dynamicznych podmiotów i instytucji działających w regionach i miastach.

| 10. | Zachęca Komisję do wykazania się większą przejrzystością niż w przeszłości. Program prac działających już sieci powinien zostać przynajmniej rozpowszechniony w internecie, podobnie jak podsumowanie różnych odbytych spotkań, wyników, dobrych doświadczeń z przeszłości i danych kontaktowych dotyczących wiodącego partnera w sieci, tak aby podmioty zainteresowane miały dostęp do wyników i mogły je wykorzystywać. Wskazane byłoby również, aby Komisja rozważyła utworzenie strony internetowej, gdzie strony zainteresowane mogłyby poszukiwać partnerów i innych istotnych informacji. |
| --- | --- |

10.

Zachęca Komisję do wykazania się większą przejrzystością niż w przeszłości. Program prac działających już sieci powinien zostać przynajmniej rozpowszechniony w internecie, podobnie jak podsumowanie różnych odbytych spotkań, wyników, dobrych doświadczeń z przeszłości i danych kontaktowych dotyczących wiodącego partnera w sieci, tak aby podmioty zainteresowane miały dostęp do wyników i mogły je wykorzystywać. Wskazane byłoby również, aby Komisja rozważyła utworzenie strony internetowej, gdzie strony zainteresowane mogłyby poszukiwać partnerów i innych istotnych informacji.

Opcja szybkiej ścieżki

| 11. | Zauważa, że w następstwie spotkań i rozmów odbytych 31 stycznia i 16 marca 2007 r. w ramach komisji COTER, Komisja Europejska zaktualizowała i uściśliła swoje stanowisko wobec inicjatywy „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” w stosunku do projektu opinii przyjętego na ostatnim posiedzeniu. W szczególności zaznacza się, że mimo braku do tej pory oficjalnego dokumentu Komisji Europejskiej, jasne jest, iż przy wyborze działań do opcji szybkiej ścieżki zostanie przyjęte podejście oddolne. Ponadto realizacja tych działań będzie zgodna z funkcjonowaniem PO INTERREG IVC i URBACT II oraz właściwymi rozporządzeniami wykonawczymi. W ten sposób powinien zostać zapewniony dostęp do inicjatywy na równych warunkach dla wszystkich regionów i miast europejskich oraz osiągnięta oczekiwana kompleksowa przejrzystość inicjatywy. |
| --- | --- |

11.

Zauważa, że w następstwie spotkań i rozmów odbytych 31 stycznia i 16 marca 2007 r. w ramach komisji COTER, Komisja Europejska zaktualizowała i uściśliła swoje stanowisko wobec inicjatywy „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” w stosunku do projektu opinii przyjętego na ostatnim posiedzeniu. W szczególności zaznacza się, że mimo braku do tej pory oficjalnego dokumentu Komisji Europejskiej, jasne jest, iż przy wyborze działań do opcji szybkiej ścieżki zostanie przyjęte podejście oddolne. Ponadto realizacja tych działań będzie zgodna z funkcjonowaniem PO INTERREG IVC i URBACT II oraz właściwymi rozporządzeniami wykonawczymi. W ten sposób powinien zostać zapewniony dostęp do inicjatywy na równych warunkach dla wszystkich regionów i miast europejskich oraz osiągnięta oczekiwana kompleksowa przejrzystość inicjatywy.

| 12. | Zaleca także równoległe opublikowanie zgłoszeń wyrażających zainteresowanie udziałem na stronie internetowej Komisji, jak również na stronie Komitetu Regionów oraz przesłanie informacji do biur regionów w Brukseli lub osób odpowiedzialnych za sprawy regionalne w stałych przedstawicielstwach państw członkowskich w UE, tak by informacja ta została szybko rozpowszechniona i dotarła niezwłocznie do regionów i miast. Można wreszcie korzystać z sieci przekazu informacji, jaką Komisja dysponuje w niemal wszystkich regionach UE, jak również z sieci informacyjnej i promocyjnej utworzonej w państwach członkowskich na potrzeby Podstaw Wsparcia Wspólnoty (CSF). |
| --- | --- |

12.

Zaleca także równoległe opublikowanie zgłoszeń wyrażających zainteresowanie udziałem na stronie internetowej Komisji, jak również na stronie Komitetu Regionów oraz przesłanie informacji do biur regionów w Brukseli lub osób odpowiedzialnych za sprawy regionalne w stałych przedstawicielstwach państw członkowskich w UE, tak by informacja ta została szybko rozpowszechniona i dotarła niezwłocznie do regionów i miast. Można wreszcie korzystać z sieci przekazu informacji, jaką Komisja dysponuje w niemal wszystkich regionach UE, jak również z sieci informacyjnej i promocyjnej utworzonej w państwach członkowskich na potrzeby Podstaw Wsparcia Wspólnoty (CSF).

| 13. | Proponuje ponadto opracowanie dla Komitetu Regionów procedury aktywnego uczestnictwa (konsultacja w odpowiedzi na zaproszenie/propozycję Komisji?) w przygotowywaniu programów operacyjnych bądź utworzenie kanału komunikacji w celu przekazywania uwag Komitetu strukturom, które je opracowują. |
| --- | --- |

13.

Proponuje ponadto opracowanie dla Komitetu Regionów procedury aktywnego uczestnictwa (konsultacja w odpowiedzi na zaproszenie/propozycję Komisji?) w przygotowywaniu programów operacyjnych bądź utworzenie kanału komunikacji w celu przekazywania uwag Komitetu strukturom, które je opracowują.

Wykorzystanie sieci w omawianej inicjatywie

| 14. | Rozumie, że Komisja dostrzega potrzebę rozpowszechnienia i poszerzenia obecnych sieci oraz że podejście tematyczne ma pierwszeństwo wobec geograficznego; uważa niemniej, że te dwa podejścia mają w rzeczywistości charakter uzupełniający, który należy wykorzystać: ze względu na to, że dostrzega się potrzebę ochrony i odzwierciedlenia różnorodności, przy opracowywaniu tematów należy uwzględnić ich wymiar terytorialny; co więcej, kluczowym celem, do którego należy dążyć, jest synergia między różnymi sieciami, odzwierciedlająca ich komplementarność zarówno na płaszczyźnie tematycznej, jak i terytorialnej. W związku z tym przypomina, że należytą uwagę należy poświęcić obszarom osłabionym i dotkniętym marginalizacją. |
| --- | --- |

14.

Rozumie, że Komisja dostrzega potrzebę rozpowszechnienia i poszerzenia obecnych sieci oraz że podejście tematyczne ma pierwszeństwo wobec geograficznego; uważa niemniej, że te dwa podejścia mają w rzeczywistości charakter uzupełniający, który należy wykorzystać: ze względu na to, że dostrzega się potrzebę ochrony i odzwierciedlenia różnorodności, przy opracowywaniu tematów należy uwzględnić ich wymiar terytorialny; co więcej, kluczowym celem, do którego należy dążyć, jest synergia między różnymi sieciami, odzwierciedlająca ich komplementarność zarówno na płaszczyźnie tematycznej, jak i terytorialnej. W związku z tym przypomina, że należytą uwagę należy poświęcić obszarom osłabionym i dotkniętym marginalizacją.

| 15. | Podkreśla potrzebę stworzenia większej przestrzeni dla inicjatyw oddolnych. Jako przedstawiciele samorządów lokalnych i regionalnych członkowie Komitetu mogą takie działania przyjąć jedynie z zadowoleniem; zamierzają zatem poczynić starania, by to „otwarcie” nie skończyło się „zamknięciem” na szczeblu krajowym. Komitet zamierza podjąć działania w celu zapewnienia, że inicjatywa ta będzie istotnie wspierać i uznawać sieci utrzymywane przez te regiony i miasta, które pragną współpracować, by rozpropagować najlepsze innowacje w zakresie rozwoju gospodarczego, społecznego oraz ekologicznego. |
| --- | --- |

15.

Podkreśla potrzebę stworzenia większej przestrzeni dla inicjatyw oddolnych. Jako przedstawiciele samorządów lokalnych i regionalnych członkowie Komitetu mogą takie działania przyjąć jedynie z zadowoleniem; zamierzają zatem poczynić starania, by to „otwarcie” nie skończyło się „zamknięciem” na szczeblu krajowym. Komitet zamierza podjąć działania w celu zapewnienia, że inicjatywa ta będzie istotnie wspierać i uznawać sieci utrzymywane przez te regiony i miasta, które pragną współpracować, by rozpropagować najlepsze innowacje w zakresie rozwoju gospodarczego, społecznego oraz ekologicznego.

| 16. | Podkreśla kwestię zrównoważonego rozwoju sieci, która polega zarówno na możliwości kontynuowania zainicjowanej wymiany przez wystarczająco długi czas (z czym wiąże się problem zasobów), jak i na zdolności ułatwienia zaangażowania instytucji i interakcji między nimi (rzeczywiste zaangażowanie zainteresowanych podmiotów instytucjonalnych) oraz między regionami (zaangażowanie różnych europejskich szczebli lokalnych i regionalnych oraz związanych z nimi podmiotów lokalnych i regionalnych, które mogą faktycznie skorzystać ze wspólnego doświadczenia). |
| --- | --- |

16.

Podkreśla kwestię zrównoważonego rozwoju sieci, która polega zarówno na możliwości kontynuowania zainicjowanej wymiany przez wystarczająco długi czas (z czym wiąże się problem zasobów), jak i na zdolności ułatwienia zaangażowania instytucji i interakcji między nimi (rzeczywiste zaangażowanie zainteresowanych podmiotów instytucjonalnych) oraz między regionami (zaangażowanie różnych europejskich szczebli lokalnych i regionalnych oraz związanych z nimi podmiotów lokalnych i regionalnych, które mogą faktycznie skorzystać ze wspólnego doświadczenia).

Selekcja priorytetowych tematów

| 17. | Zachęca Komisję, by zagwarantowała zaangażowanie różnych rodzajów regionów i władz lokalnych w celu odzwierciedlenia różnorodności, oryginalności i wartości przyjętych przez nie odmiennych rozwiązań w zakresie rozwoju. Przedsięwzięcia, które należy zrealizować w ramach inicjatywy „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” i w ramach działań przyspieszonych, powinny uwzględniać te różne doświadczenia, a także interakcje między wymiarem regionalnym i lokalnym w odniesieniu do uprzednio wybranych tematów. Komitet Regionów zamierza skutecznie reprezentować integrację tych dwóch wymiarów zarówno przy opracowywaniu ogólnych wytycznych tematycznych w zakresie tej inicjatywy i sposobów jej realizacji, jak i przy opracowywaniu oraz realizowaniu programów, które bezpośrednio się do niej odnoszą (INTERREG IV C i URBACT 2007-2013). |
| --- | --- |

17.

Zachęca Komisję, by zagwarantowała zaangażowanie różnych rodzajów regionów i władz lokalnych w celu odzwierciedlenia różnorodności, oryginalności i wartości przyjętych przez nie odmiennych rozwiązań w zakresie rozwoju. Przedsięwzięcia, które należy zrealizować w ramach inicjatywy „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” i w ramach działań przyspieszonych, powinny uwzględniać te różne doświadczenia, a także interakcje między wymiarem regionalnym i lokalnym w odniesieniu do uprzednio wybranych tematów. Komitet Regionów zamierza skutecznie reprezentować integrację tych dwóch wymiarów zarówno przy opracowywaniu ogólnych wytycznych tematycznych w zakresie tej inicjatywy i sposobów jej realizacji, jak i przy opracowywaniu oraz realizowaniu programów, które bezpośrednio się do niej odnoszą (INTERREG IV C i URBACT 2007-2013).

| 18. | Obawia się, że procedury jednoznacznego wyboru priorytetowych tematów, chociaż tematy te będą wystarczająco obszerne i będą się wyraźnie wpisywać w odnowioną agendę lizbońską, mogą się okazać zbyt sztywne (1), jak w wypadku znaczenia przemysłu dla rozwoju regionalnego, które nie zostało uwzględnione w obecnie proponowanych tematach. Należy zatem sprecyzować i opracować procedurę, dzięki której te tematy mogą zostać uzupełnione i zrewidowane, gwarantując w ten sposób maksymalną przejrzystość procesu decyzyjnego w synergii i we współpracy z regionami oraz władzami lokalnymi. Co więcej, autonomia regionów i władz lokalnych w zarządzaniu ich własnymi sieciami musi pozostać nienaruszona, nawet jeżeli sieci te będą się koncentrować na tematach wybranych przez Komisję. Komitet zastanawia się ponadto nad spójnością między niektórymi ze wskazanych tematów a priorytetami wyznaczonymi w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (2). W tym kontekście należy sprecyzować, czy dopuszczalne są tematy bezpośrednio związane z Europejskim Funduszem Społecznym. |
| --- | --- |

18.

Obawia się, że procedury jednoznacznego wyboru priorytetowych tematów, chociaż tematy te będą wystarczająco obszerne i będą się wyraźnie wpisywać w odnowioną agendę lizbońską, mogą się okazać zbyt sztywne (1), jak w wypadku znaczenia przemysłu dla rozwoju regionalnego, które nie zostało uwzględnione w obecnie proponowanych tematach. Należy zatem sprecyzować i opracować procedurę, dzięki której te tematy mogą zostać uzupełnione i zrewidowane, gwarantując w ten sposób maksymalną przejrzystość procesu decyzyjnego w synergii i we współpracy z regionami oraz władzami lokalnymi. Co więcej, autonomia regionów i władz lokalnych w zarządzaniu ich własnymi sieciami musi pozostać nienaruszona, nawet jeżeli sieci te będą się koncentrować na tematach wybranych przez Komisję. Komitet zastanawia się ponadto nad spójnością między niektórymi ze wskazanych tematów a priorytetami wyznaczonymi w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (2). W tym kontekście należy sprecyzować, czy dopuszczalne są tematy bezpośrednio związane z Europejskim Funduszem Społecznym.

Ramy finansowe inicjatywy

| 19. | Uznaje, że — ogólnie rzecz ujmując — dla osiągnięcia większej skuteczności i wydajności w wykorzystaniu zasobów finansowych przewidzianych na politykę spójności niezbędne jest nie tylko zaangażowanie władz krajowych i regionalnych, ale również bardziej bezpośrednia rola Komisji Europejskiej, oraz opracowywanie w oparciu o zasadę dobrowolności nowych sposobów interakcji, wymiany i współpracy między regionami, władzami lokalnymi oraz Komisją. |
| --- | --- |

19.

Uznaje, że — ogólnie rzecz ujmując — dla osiągnięcia większej skuteczności i wydajności w wykorzystaniu zasobów finansowych przewidzianych na politykę spójności niezbędne jest nie tylko zaangażowanie władz krajowych i regionalnych, ale również bardziej bezpośrednia rola Komisji Europejskiej, oraz opracowywanie w oparciu o zasadę dobrowolności nowych sposobów interakcji, wymiany i współpracy między regionami, władzami lokalnymi oraz Komisją.

| 20. | Za przydatne uważa ponadto dokładniejsze zdefiniowanie głównych finansowych ram odniesienia przewidywanych dla tej inicjatywy, uważając zwłaszcza, że środki powinny pochodzić z różnych źródeł: z ewentualnych pozostałych środków dostępnych w ramach programów 2000-2006, dwóch nowych programów operacyjnych (pewien procent, który musi zostać jeszcze określony w odpowiednich projektach budżetu), głównych programów regionalnych i bezpośrednio dostępnych środków na pomoc techniczną Komisji Europejskiej. W tym kontekście środki finansowe pochodzące z instrumentów: INTERREG IV C i URBACT 2007-2013 mogą być tylko impulsem dla realizacji programów zasadniczych. Główną część finansowania inicjatyw należy więc zapewnić poprzez programy zasadnicze. Należy ponadto określić kwotę dofinansowania krajowego z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z konieczności utrzymania stabilności budżetowej w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

20.

Za przydatne uważa ponadto dokładniejsze zdefiniowanie głównych finansowych ram odniesienia przewidywanych dla tej inicjatywy, uważając zwłaszcza, że środki powinny pochodzić z różnych źródeł: z ewentualnych pozostałych środków dostępnych w ramach programów 2000-2006, dwóch nowych programów operacyjnych (pewien procent, który musi zostać jeszcze określony w odpowiednich projektach budżetu), głównych programów regionalnych i bezpośrednio dostępnych środków na pomoc techniczną Komisji Europejskiej. W tym kontekście środki finansowe pochodzące z instrumentów: INTERREG IV C i URBACT 2007-2013 mogą być tylko impulsem dla realizacji programów zasadniczych. Główną część finansowania inicjatyw należy więc zapewnić poprzez programy zasadnicze. Należy ponadto określić kwotę dofinansowania krajowego z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z konieczności utrzymania stabilności budżetowej w państwach członkowskich.

Procedury realizacji i udziału w inicjatywie

| 21. | Uważa, że inicjatywę tę zależy zorganizować w taki sposób, by ułatwić ustalenie najlepszych rozwiązań na szczeblu regionalnym i stworzyć proste mechanizmy ich rozpowszechniania w innych regionach Unii. Krótko mówiąc, inicjatywa „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” powinna być siłą napędową oraz katalizatorem dobrych pomysłów i przedsięwzięć, podobnie jak niektóre inicjatywy wspólnotowe podejmowane w przeszłości. |
| --- | --- |

21.

Uważa, że inicjatywę tę zależy zorganizować w taki sposób, by ułatwić ustalenie najlepszych rozwiązań na szczeblu regionalnym i stworzyć proste mechanizmy ich rozpowszechniania w innych regionach Unii. Krótko mówiąc, inicjatywa „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” powinna być siłą napędową oraz katalizatorem dobrych pomysłów i przedsięwzięć, podobnie jak niektóre inicjatywy wspólnotowe podejmowane w przeszłości.

| 22. | Podkreśla znaczenie prezentacji i popularyzacji omawianej inicjatywy dla zapewnienia jej skuteczności. Należy dowieść wartości przedsięwzięcia „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” poprzez jego dynamikę, w tym szczególnie pokazując, że można doprowadzić do włączenia najlepszych projektów do programów zasadniczych (mainstream) polityki spójności, by zapewnić ich finansowanie. |
| --- | --- |

22.

Podkreśla znaczenie prezentacji i popularyzacji omawianej inicjatywy dla zapewnienia jej skuteczności. Należy dowieść wartości przedsięwzięcia „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” poprzez jego dynamikę, w tym szczególnie pokazując, że można doprowadzić do włączenia najlepszych projektów do programów zasadniczych (mainstream) polityki spójności, by zapewnić ich finansowanie.

| 23. | W kontekście polityki komunikacyjnej związanej z tą inicjatywą pozytywnie ocenia informacje przekazane przez DG ds. Polityki Regionalnej w czasie posiedzenia komisji COTER w dniu 31 stycznia 2006 r., dotyczące udziału członka Komitetu Regionów w komisji przyznającej coroczne nagrody za innowację przewidziane w ramach „Regionów na rzecz zmian gospodarczych”. |
| --- | --- |

23.

W kontekście polityki komunikacyjnej związanej z tą inicjatywą pozytywnie ocenia informacje przekazane przez DG ds. Polityki Regionalnej w czasie posiedzenia komisji COTER w dniu 31 stycznia 2006 r., dotyczące udziału członka Komitetu Regionów w komisji przyznającej coroczne nagrody za innowację przewidziane w ramach „Regionów na rzecz zmian gospodarczych”.

| 24. | Podkreśla, że komunikacja i rozpowszechnianie informacji są niezbędne do rozpropagowania tej inicjatywy. Zaplanowane coroczne konferencje powinny dotyczyć przedstawienia najlepszych rozwiązań i możliwości ich powielenia w europejskich regionach i miastach. Komitet Regionów deklaruje w tym względzie swą gotowość do współpracy z Komisją, zwłaszcza w zakresie wymiany danych z platformą monitoringu strategii lizbońskiej. Uważa, że należy rozpowszechnić więcej informacji na temat tej inicjatywy już na bieżącym etapie przygotowań. Ze względu na to, że niektóre z dokumentów źródłowych — takich jak dokument roboczy służb Komisji zawierający zaproponowane tematy (3) — są obecnie dostępne jedynie w języku angielskim i francuskim, sugeruje, by je rozpowszechnić także w innych językach wspólnotowych. |
| --- | --- |

24.

Podkreśla, że komunikacja i rozpowszechnianie informacji są niezbędne do rozpropagowania tej inicjatywy. Zaplanowane coroczne konferencje powinny dotyczyć przedstawienia najlepszych rozwiązań i możliwości ich powielenia w europejskich regionach i miastach. Komitet Regionów deklaruje w tym względzie swą gotowość do współpracy z Komisją, zwłaszcza w zakresie wymiany danych z platformą monitoringu strategii lizbońskiej. Uważa, że należy rozpowszechnić więcej informacji na temat tej inicjatywy już na bieżącym etapie przygotowań. Ze względu na to, że niektóre z dokumentów źródłowych — takich jak dokument roboczy służb Komisji zawierający zaproponowane tematy (3) — są obecnie dostępne jedynie w języku angielskim i francuskim, sugeruje, by je rozpowszechnić także w innych językach wspólnotowych.

| 25. | Wyraża zadowolenie z powodu trzech konferencji już zorganizowanych przez Komisję w ramach inicjatywy „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” i uważa, że stosowne jest zalecenie uruchomienia dalszych inicjatyw w zakresie komunikacji i dialogu (rzeczywistych bądź wirtualnych miejsc spotkań, konferencji oraz forów itp.) oprócz tych, które już wskazano, a przede wszystkim włączenie działań komunikacyjnych, promocyjnych i popularyzujących do skoordynowanego planu komunikacji, co dzięki planowaniu działań w perspektywie wieloletniej pozwoli stworzyć ramy koordynacji obejmujące wysiłki, których oczekuje się ze strony działów informacyjnych Komisji i innych zaangażowanych podmiotów, wśród których szczególną rolę powinien odgrywać Komitet Regionów, wyrażający swą gotowość do dostarczenia potrzebnych szczegółów w tym zakresie. |
| --- | --- |

25.

Wyraża zadowolenie z powodu trzech konferencji już zorganizowanych przez Komisję w ramach inicjatywy „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” i uważa, że stosowne jest zalecenie uruchomienia dalszych inicjatyw w zakresie komunikacji i dialogu (rzeczywistych bądź wirtualnych miejsc spotkań, konferencji oraz forów itp.) oprócz tych, które już wskazano, a przede wszystkim włączenie działań komunikacyjnych, promocyjnych i popularyzujących do skoordynowanego planu komunikacji, co dzięki planowaniu działań w perspektywie wieloletniej pozwoli stworzyć ramy koordynacji obejmujące wysiłki, których oczekuje się ze strony działów informacyjnych Komisji i innych zaangażowanych podmiotów, wśród których szczególną rolę powinien odgrywać Komitet Regionów, wyrażający swą gotowość do dostarczenia potrzebnych szczegółów w tym zakresie.

| 26. | Proponuje, by organom zarządzającym programami celu 3 udostępniono dodatkowe środki finansowe, tak by inicjatywa ta umożliwiła promowanie działalności sieci współpracy terytorialnej w zakresie realizacji strategii lizbońskiej, zwłaszcza na rzecz obywateli, w ramach planu D Komisji Europejskiej (4). |
| --- | --- |

26.

Proponuje, by organom zarządzającym programami celu 3 udostępniono dodatkowe środki finansowe, tak by inicjatywa ta umożliwiła promowanie działalności sieci współpracy terytorialnej w zakresie realizacji strategii lizbońskiej, zwłaszcza na rzecz obywateli, w ramach planu D Komisji Europejskiej (4).

| 27. | Popiera propozycje Komisji Europejskiej, aby w ramach tej inicjatywy organizować okresowe konferencje tematyczne, a w ramach opcji szybkiej ścieżki włączać do programów zasadniczych funduszy strukturalnych szczególnie udane koncepcje polityki strukturalnej. |
| --- | --- |

27.

Popiera propozycje Komisji Europejskiej, aby w ramach tej inicjatywy organizować okresowe konferencje tematyczne, a w ramach opcji szybkiej ścieżki włączać do programów zasadniczych funduszy strukturalnych szczególnie udane koncepcje polityki strukturalnej.

| 28. | Zastanawia się nad ilością czasu potrzebną do uruchomienia tej inicjatywy. Należy zauważyć, że będzie ona w pełni funkcjonować dopiero w drugiej połowie 2007 r. Komisja deklaruje faktycznie zamiar zapoczątkowania już teraz niektórych przyspieszonych działań przy pomocy ewentualnych środków dostępnych w ramach obecnie realizowanych programów (INTERREG III C i obecny URBACT), tak by przyspieszyć realizację nowych programów. Ze tego względu uważa, że użyteczne byłoby ściślenie ogólnych przewidzianych terminów. |
| --- | --- |

28.

Zastanawia się nad ilością czasu potrzebną do uruchomienia tej inicjatywy. Należy zauważyć, że będzie ona w pełni funkcjonować dopiero w drugiej połowie 2007 r. Komisja deklaruje faktycznie zamiar zapoczątkowania już teraz niektórych przyspieszonych działań przy pomocy ewentualnych środków dostępnych w ramach obecnie realizowanych programów (INTERREG III C i obecny URBACT), tak by przyspieszyć realizację nowych programów. Ze tego względu uważa, że użyteczne byłoby ściślenie ogólnych przewidzianych terminów.

| 29. | Proponuje, by w komitetach monitorujących program INTERREG IVC i program URBACT 2007-2013 w roli konsultanta zasiadał członek Komitetu Regionów, by zapewnić stałą i prawidłową interakcję oraz współpracę w zakresie funkcjonowania inicjatywy „Regiony na rzecz zmian gospodarczych”, a także ukazać, że rola przedstawicielska władz lokalnych i regionalnych na szczeblu europejskim to prerogatywa Komitetu Regionów. |
| --- | --- |

29.

Proponuje, by w komitetach monitorujących program INTERREG IVC i program URBACT 2007-2013 w roli konsultanta zasiadał członek Komitetu Regionów, by zapewnić stałą i prawidłową interakcję oraz współpracę w zakresie funkcjonowania inicjatywy „Regiony na rzecz zmian gospodarczych”, a także ukazać, że rola przedstawicielska władz lokalnych i regionalnych na szczeblu europejskim to prerogatywa Komitetu Regionów.

| 30. | Sugeruje, by instytucje prowadziły regularny dialog ze stowarzyszeniami skupiającymi obywateli oraz ze społeczeństwem obywatelskim, umacniając w ten sposób demokrację uczestniczącą. |
| --- | --- |

30.

Sugeruje, by instytucje prowadziły regularny dialog ze stowarzyszeniami skupiającymi obywateli oraz ze społeczeństwem obywatelskim, umacniając w ten sposób demokrację uczestniczącą.

| 31. | Wzywa Komisję do przedstawienia większej ilości informacji na temat procedur zarządzania tym przedsięwzięciem. Istotne jest uściślenie procedur współpracy zaangażowanych dyrekcji generalnych Komisji z regionami i miastami, a także procedur współpracy Komisji z Komitetem Regionów. |
| --- | --- |

31.

Wzywa Komisję do przedstawienia większej ilości informacji na temat procedur zarządzania tym przedsięwzięciem. Istotne jest uściślenie procedur współpracy zaangażowanych dyrekcji generalnych Komisji z regionami i miastami, a także procedur współpracy Komisji z Komitetem Regionów.

| 32. | Wzywa, by komitet monitorujący programu podejmował wszelkie decyzje w sprawie przyjęcia innowacyjnych działań w ramach programu operacyjnego realizowanego w zakresie sieci obejmującej dany region. |
| --- | --- |

32.

Wzywa, by komitet monitorujący programu podejmował wszelkie decyzje w sprawie przyjęcia innowacyjnych działań w ramach programu operacyjnego realizowanego w zakresie sieci obejmującej dany region.

| 33. | Podkreśla, że celem inicjatywy jest zasilenie zasadniczych programów najlepszymi pomysłami powstałymi dzięki sieciom. Zwraca się zatem o objaśnienie procesu selekcji najlepszych rozwiązań, a tym samym ich monitoringu na etapie podsumowania; proponuje, by wraz z przedstawieniem dobrowolnych kandydatur przez regiony, miasta oraz inne władze lokalne wprowadzono możliwość przekazania przez nie Komisji — zgodnie ze skodyfikowaną, prostą i elastyczną procedurą — sugestii i uwag na temat szczególnie interesujących doświadczeń, które mogą mieć wartość dla tworzenia lub poszerzania sieci w zakresie tematów opracowanych w ramach tej inicjatywy. |
| --- | --- |

33.

Podkreśla, że celem inicjatywy jest zasilenie zasadniczych programów najlepszymi pomysłami powstałymi dzięki sieciom. Zwraca się zatem o objaśnienie procesu selekcji najlepszych rozwiązań, a tym samym ich monitoringu na etapie podsumowania; proponuje, by wraz z przedstawieniem dobrowolnych kandydatur przez regiony, miasta oraz inne władze lokalne wprowadzono możliwość przekazania przez nie Komisji — zgodnie ze skodyfikowaną, prostą i elastyczną procedurą — sugestii i uwag na temat szczególnie interesujących doświadczeń, które mogą mieć wartość dla tworzenia lub poszerzania sieci w zakresie tematów opracowanych w ramach tej inicjatywy.

| 34. | Apeluje również do Komisji Europejskiej o wyjaśnienie sposobu organizacji i finansowania pomocy technicznej dla tej inicjatywy, która jest jego zdaniem bardzo istotna dla skutecznego wykorzystania najlepszych rozwiązań; uważa szczególnie, że potrzebne jest wsparcie metodologiczne, by ocenić faktyczne innowacje i wyłonić te, które są możliwe do przeniesienia lub rozwinięcia. Komitet proponuje więc, aby Komisja podjęła się tej roli, we współpracy z ewaluatorami zewnętrznymi przy każdym działaniu tematycznym, zgodnie z decyzjami komitetu monitorującego. |
| --- | --- |

34.

Apeluje również do Komisji Europejskiej o wyjaśnienie sposobu organizacji i finansowania pomocy technicznej dla tej inicjatywy, która jest jego zdaniem bardzo istotna dla skutecznego wykorzystania najlepszych rozwiązań; uważa szczególnie, że potrzebne jest wsparcie metodologiczne, by ocenić faktyczne innowacje i wyłonić te, które są możliwe do przeniesienia lub rozwinięcia. Komitet proponuje więc, aby Komisja podjęła się tej roli, we współpracy z ewaluatorami zewnętrznymi przy każdym działaniu tematycznym, zgodnie z decyzjami komitetu monitorującego.

| 35. | Wyraża niepewność, czy nazwa nadana tej inicjatywie jest odpowiednia i kompletna. Zastanawia się, czy nazwa „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” jest istotnie najbardziej właściwa lub czy wręcz przeciwnie nie istnieje ryzyko, że będzie ona mylona z innymi przedsięwzięciami (na przykład z „Regionami wiedzy” czy grupą lizbońską). Uważa, że ze względu na skuteczność komunikacji wskazane byłoby nazwanie inicjatywy: „Regiony i miasta na rzecz zmian gospodarczych”, uznając jednakże, że pojemna nazwa „Regiony” została wybrana w znaczeniu obejmującym różne szczeble instytucjonalne wymiaru terytorialnego. |
| --- | --- |

35.

Wyraża niepewność, czy nazwa nadana tej inicjatywie jest odpowiednia i kompletna. Zastanawia się, czy nazwa „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” jest istotnie najbardziej właściwa lub czy wręcz przeciwnie nie istnieje ryzyko, że będzie ona mylona z innymi przedsięwzięciami (na przykład z „Regionami wiedzy” czy grupą lizbońską). Uważa, że ze względu na skuteczność komunikacji wskazane byłoby nazwanie inicjatywy: „Regiony i miasta na rzecz zmian gospodarczych”, uznając jednakże, że pojemna nazwa „Regiony” została wybrana w znaczeniu obejmującym różne szczeble instytucjonalne wymiaru terytorialnego.

Platforma monitoringu strategii lizbońskiej

| 36. | Podkreśla, że Komitet Regionów uruchomił „Platformę monitoringu strategii lizbońskiej”, którą uważa za instrument działania dla władz lokalnych i regionalnych w celu uwypuklenia wkładu tych szczebli administracyjnych do strategii lizbońskiej i zwiększenia poczucia współodpowiedzialności za tę strategię na szczeblu lokalnym oraz regionalnym. Platforma interaktywna działa od 2006 r. Obecnie bierze w niej udział 100 regionów i miast. Głównym celem platformy jest pomoc regionom w dotrzymaniu kroku tendencjom modernizacyjnym pojawiającym się w Europie i wyjście poza czysto krajową perspektywę. Instrumentami platformy są monitoring (ocena potrzeb), analiza porównawcza (przejrzystość na szczeblu europejskim) oraz wymiana w grupach roboczych i interakcyjność (wymiana przez internet). |
| --- | --- |

36.

Podkreśla, że Komitet Regionów uruchomił „Platformę monitoringu strategii lizbońskiej”, którą uważa za instrument działania dla władz lokalnych i regionalnych w celu uwypuklenia wkładu tych szczebli administracyjnych do strategii lizbońskiej i zwiększenia poczucia współodpowiedzialności za tę strategię na szczeblu lokalnym oraz regionalnym. Platforma interaktywna działa od 2006 r. Obecnie bierze w niej udział 100 regionów i miast. Głównym celem platformy jest pomoc regionom w dotrzymaniu kroku tendencjom modernizacyjnym pojawiającym się w Europie i wyjście poza czysto krajową perspektywę. Instrumentami platformy są monitoring (ocena potrzeb), analiza porównawcza (przejrzystość na szczeblu europejskim) oraz wymiana w grupach roboczych i interakcyjność (wymiana przez internet).

| 37. | Zwraca się do Komisji Europejskiej z życzeniem, by prace przebiegały w jak najbardziej uproszczony sposób ze względu na ryzyko komplikacji. Zaleca zachowanie synergii i komplementarności z polityką regionalną. Oznacza to, że przydatne byłoby znalezienie wspólnej płaszczyzny między inicjatywą „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” a platformą monitoringu strategii lizbońskiej utworzoną przez Komitet Regionów. |
| --- | --- |

37.

Zwraca się do Komisji Europejskiej z życzeniem, by prace przebiegały w jak najbardziej uproszczony sposób ze względu na ryzyko komplikacji. Zaleca zachowanie synergii i komplementarności z polityką regionalną. Oznacza to, że przydatne byłoby znalezienie wspólnej płaszczyzny między inicjatywą „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” a platformą monitoringu strategii lizbońskiej utworzoną przez Komitet Regionów.

| 38. | Proponuje zwłaszcza ułatwienie — poprzez najbardziej stosowne i skuteczne procedury — wzajemnego oddziaływania między inicjatywą a platformą monitoringu strategii lizbońskiej, zważywszy na rolę platformy jako forum dyskusji i konfrontacji doświadczeń europejskich miast i regionów. Celem tego działania byłoby ułatwienie procesu selekcji międzyregionalnych sieci regionów na rzecz zmian gospodarczych, w szczególności w odniesieniu do opcji szybkiej ścieżki, oraz zasilenie go pomysłami i propozycjami. Jednocześnie platforma powinna zachować i optymalnie wykorzystać swą rolę w zakresie monitorowania aspektów sprawowania rządów i ukierunkowania politycznego w odniesieniu do planowania i realizacji strategii lizbońskiej. W tym celu Komitet Regionów wyraża swą gotowość do stworzenia potrzebnych synergii na płaszczyźnie instytucjonalnej i operacyjnej z Komisją i programami INTERREG IVC oraz URBACT 2007-2013. |
| --- | --- |

38.

Proponuje zwłaszcza ułatwienie — poprzez najbardziej stosowne i skuteczne procedury — wzajemnego oddziaływania między inicjatywą a platformą monitoringu strategii lizbońskiej, zważywszy na rolę platformy jako forum dyskusji i konfrontacji doświadczeń europejskich miast i regionów. Celem tego działania byłoby ułatwienie procesu selekcji międzyregionalnych sieci regionów na rzecz zmian gospodarczych, w szczególności w odniesieniu do opcji szybkiej ścieżki, oraz zasilenie go pomysłami i propozycjami. Jednocześnie platforma powinna zachować i optymalnie wykorzystać swą rolę w zakresie monitorowania aspektów sprawowania rządów i ukierunkowania politycznego w odniesieniu do planowania i realizacji strategii lizbońskiej. W tym celu Komitet Regionów wyraża swą gotowość do stworzenia potrzebnych synergii na płaszczyźnie instytucjonalnej i operacyjnej z Komisją i programami INTERREG IVC oraz URBACT 2007-2013.

Rola Komitetu Regionów polegająca na reprezentacji, współpracy i wsparciu

| 39. | Konkludując w oparciu o wcześniejsze uwagi oraz rolę i znaczenie „Regionów na rzecz zmian gospodarczych”, proponuje, by zgodnie ze swymi własnymi celami instytucjonalnymi Komitet Regionów przyjął w czasie realizacji tej inicjatywy rolę, która może mieć decydujące znaczenie, polegającą na reprezentacji, współpracy i wsparciu. W szczególności przypomina konkretne instrumenty służące odgrywaniu tej roli, zaproponowane przez Komitet Regionów w niniejszej opinii:






  a) | zaangażowanie w opracowywanie nowych programów operacyjnych INTERREG IV C i URBACT 2007-2013 zgodnie z odpowiednimi procedurami i formami konsultacji i/lub uczestnictwa; |
| --- | --- | --- |

39.

Konkludując w oparciu o wcześniejsze uwagi oraz rolę i znaczenie „Regionów na rzecz zmian gospodarczych”, proponuje, by zgodnie ze swymi własnymi celami instytucjonalnymi Komitet Regionów przyjął w czasie realizacji tej inicjatywy rolę, która może mieć decydujące znaczenie, polegającą na reprezentacji, współpracy i wsparciu. W szczególności przypomina konkretne instrumenty służące odgrywaniu tej roli, zaproponowane przez Komitet Regionów w niniejszej opinii:

a)

zaangażowanie w opracowywanie nowych programów operacyjnych INTERREG IV C i URBACT 2007-2013 zgodnie z odpowiednimi procedurami i formami konsultacji i/lub uczestnictwa;

| b) | odgrywanie skutecznej roli na rzecz łączenia wymiaru regionalnego z lokalnym w zakresie uprzednio wybranych tematów w czasie opracowywania ogólnych wytycznych tematycznych, procedur realizacji i programów, które odnoszą się bezpośrednio do inicjatywy (INTERREG IV C i URBACT 2007-2013); zachowanie w tym celu stałego przepływu informacji z organami zarządzającymi tymi programami poprzez ewentualne zaplanowanie ich okresowego wysłuchania w Komitecie Regionów, a także sporządzanie przez nie regularnego sprawozdania skierowanego do Komitetu Regionów; |
| --- | --- |

b)

odgrywanie skutecznej roli na rzecz łączenia wymiaru regionalnego z lokalnym w zakresie uprzednio wybranych tematów w czasie opracowywania ogólnych wytycznych tematycznych, procedur realizacji i programów, które odnoszą się bezpośrednio do inicjatywy (INTERREG IV C i URBACT 2007-2013); zachowanie w tym celu stałego przepływu informacji z organami zarządzającymi tymi programami poprzez ewentualne zaplanowanie ich okresowego wysłuchania w Komitecie Regionów, a także sporządzanie przez nie regularnego sprawozdania skierowanego do Komitetu Regionów;

| c) | zapewnienie obustronnego udziału przedstawicieli Komisji Europejskiej i Komitetu Regionów w organizowanych przez nich wydarzeniach w celu dzielenia się informacjami na temat doświadczeń zdobytych w ramach „Regionów na rzecz zmian gospodarczych”; |
| --- | --- |

c)

zapewnienie obustronnego udziału przedstawicieli Komisji Europejskiej i Komitetu Regionów w organizowanych przez nich wydarzeniach w celu dzielenia się informacjami na temat doświadczeń zdobytych w ramach „Regionów na rzecz zmian gospodarczych”;

| d) | udział w realizacji programów INTERREG IV C i URBACT 2007-2013 poprzez rolę doradczą i powołanie członka wskazanego przez Komitet Regionów do komitetu monitorującego każdego z programów; |
| --- | --- |

d)

udział w realizacji programów INTERREG IV C i URBACT 2007-2013 poprzez rolę doradczą i powołanie członka wskazanego przez Komitet Regionów do komitetu monitorującego każdego z programów;

| e) | współpraca mająca na celu promowanie — między innymi poprzez wstępne badanie — wykorzystania w przyszłych sieciach europejskiego ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT), które jest nowym instrumentem utworzonym w celu ukierunkowania i ułatwienia współpracy lokalnej oraz regionalnej; |
| --- | --- |

e)

współpraca mająca na celu promowanie — między innymi poprzez wstępne badanie — wykorzystania w przyszłych sieciach europejskiego ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT), które jest nowym instrumentem utworzonym w celu ukierunkowania i ułatwienia współpracy lokalnej oraz regionalnej;

| f) | aktywne uczestnictwo w działaniach dotyczących prezentacji i popularyzacji w ramach skoordynowanego planu komunikacji, zgodnie z procedurami, które należy uzgodnić w czasie przygotowywania tegoż planu; |
| --- | --- |

f)

aktywne uczestnictwo w działaniach dotyczących prezentacji i popularyzacji w ramach skoordynowanego planu komunikacji, zgodnie z procedurami, które należy uzgodnić w czasie przygotowywania tegoż planu;

| g) | ustanowienie oddziaływania opartego na synergii i komplementarności między inicjatywą „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” a platformą monitoringu strategii lizbońskiej Komitetu Regionów. |
| --- | --- |

g)

ustanowienie oddziaływania opartego na synergii i komplementarności między inicjatywą „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” a platformą monitoringu strategii lizbońskiej Komitetu Regionów.

| 40. | Podkreśla, że konieczna będzie analiza i ocena postępów oraz zagadnień tej inicjatywy w ramach wspólnej corocznej konferencji. |
| --- | --- |

40.

Podkreśla, że konieczna będzie analiza i ocena postępów oraz zagadnień tej inicjatywy w ramach wspólnej corocznej konferencji.

Bruksela, 7 czerwca 2007 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Michel DELEBARRE

II.   Procedura

| Tytuł | Komunikat Komisji: „Regiony na rzecz zmian gospodarczych” |
| --- | --- |
| Sygnatura | COM(2006) 675 wersja ostateczna |
| Podstawa prawna | Konsultacja fakultatywna, art. 265, ust. 1 |
| Tryb postępowania | |
| Data wniosku Rady/Data pisma Komisji Europejskiej | 8.11.2006 r. |
| Data decyzji Przewodniczącego/Prezydium | 9.1.2007 r. |
| Komisja odpowiedzialna | Komisja Polityki Spójności Terytorialnej (COTER) |
| Sprawozdawca | Alvaro ANCISI — członek Rady Miasta Ravenna (IT/PPE) |
| Notatka analityczna | 16.1.2007 r. |
| Posiedzenie komisji | 16.3.2007 r. |
| Data przyjęcia przez komisję | 16.3.2007 r. |
| Wynik głosowania komisji | Opinia przyjęta jednomyślnie |
| Data przyjęcia na sesji plenarnej | 6-7.6.2007 r. |
| Wcześniejsza opinia Komitetu | |

Tytuł

Tytuł

Komunikat Komisji: „Regiony na rzecz zmian gospodarczych”

Sygnatura

Sygnatura

COM(2006) 675 wersja ostateczna

Podstawa prawna

Podstawa prawna

Konsultacja fakultatywna, art. 265, ust. 1

Tryb postępowania

Tryb postępowania

Data wniosku Rady/Data pisma Komisji Europejskiej

Data wniosku Rady/Data pisma Komisji Europejskiej

8.11.2006 r.

Data decyzji Przewodniczącego/Prezydium

Data decyzji Przewodniczącego/Prezydium

9.1.2007 r.

Komisja odpowiedzialna

Komisja odpowiedzialna

Komisja Polityki Spójności Terytorialnej (COTER)

Sprawozdawca

Sprawozdawca

Alvaro ANCISI — członek Rady Miasta Ravenna (IT/PPE)

Notatka analityczna

Notatka analityczna

16.1.2007 r.

Posiedzenie komisji

Posiedzenie komisji

16.3.2007 r.

Data przyjęcia przez komisję

Data przyjęcia przez komisję

16.3.2007 r.

Wynik głosowania komisji

Wynik głosowania komisji

Opinia przyjęta jednomyślnie

Data przyjęcia na sesji plenarnej

Data przyjęcia na sesji plenarnej

6-7.6.2007 r.

Wcześniejsza opinia Komitetu

Wcześniejsza opinia Komitetu

---

(1)  Por. dokument roboczy służb Komisji, SEC(2006) 1432 z 8.11.2006 r.

1

(2)  Por. rozporządzenie (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, unieważniające rozporządzenie (WE) nr 1783/1999, art. 4, 5 i 6.

2

(3)  Ibidem.

3

(4)  Chodzi o plan Komisji Europejskiej Debate Europe, Demokracja — Dialog — Debata: Przyszłość Europy, zapoczątkowany w 2005 r.

4

---