# Dziennik Urzędowy C 58/2020

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 58 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6321 lutego 2020 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 58

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6321 lutego 2020

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 58/01 | Kursy walutowe euro — 20 lutego 2020 r. | 1 |
| 2020/C 58/02 | Komunikat Komisji | 2 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2020/C 58/01

Kursy walutowe euro — 20 lutego 2020 r.

1

2020/C 58/02

Komunikat Komisji

2

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 58/03 | Program HERKULES III Zaproszenie do składania wniosków – 2020 r. Pomoc techniczna | 3 |
| 2020/C 58/04 | Program Herkules III Zaproszenie do składania wniosków – 2020 r. Szkolenia, konferencje i wymiana pracowników w 2020 r. | 5 |
| 2020/C 58/05 | Program Herkules III Zaproszenie do składania wniosków – 2020 r. Szkolenia i analizy prawne – 2020 r. | 7 |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 58/06 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9684 — Parks Bottom/Omers/Accor/Fairmont Hotels) Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 9 |
| 2020/C 58/07 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9710 — Bertelsmann / Penguin Random House) Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 11 |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 58/08 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 | 12 |
| 2020/C 58/09 | Publikacja jednolitego dokumentu, o którym mowa w art. 94 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013, oraz odesłania do publikacji specyfikacji produktu objętego nazwą w sektorze wina | 21 |
| 2020/C 58/10 | Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie zatwierdzenia zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 | 27 |
| 2020/C 58/11 | Publikacja wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 30 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE

Komisja Europejska

2020/C 58/03

Program HERKULES III Zaproszenie do składania wniosków – 2020 r. Pomoc techniczna

3

2020/C 58/04

Program Herkules III Zaproszenie do składania wniosków – 2020 r. Szkolenia, konferencje i wymiana pracowników w 2020 r.

5

2020/C 58/05

Program Herkules III Zaproszenie do składania wniosków – 2020 r. Szkolenia i analizy prawne – 2020 r.

7

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2020/C 58/06

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9684 — Parks Bottom/Omers/Accor/Fairmont Hotels) Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

9

2020/C 58/07

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9710 — Bertelsmann / Penguin Random House) Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

11

INNE AKTY

Komisja Europejska

2020/C 58/08

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

12

2020/C 58/09

Publikacja jednolitego dokumentu, o którym mowa w art. 94 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013, oraz odesłania do publikacji specyfikacji produktu objętego nazwą w sektorze wina

21

2020/C 58/10

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie zatwierdzenia zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

27

2020/C 58/11

Publikacja wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

30

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 21.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 58/1 |
| --- | --- | --- | --- |

21.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 58/1

---

Kursy walutowe euro (1)

20 lutego 2020 r.

(2020/C 58/01)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,0790 |
| JPY | Jen | 120,86 |
| DKK | Korona duńska | 7,4681 |
| GBP | Funt szterling | 0,83840 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,5985 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,0616 |
| ISK | Korona islandzka | 138,10 |
| NOK | Korona norweska | 10,0455 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,037 |
| HUF | Forint węgierski | 338,00 |
| PLN | Złoty polski | 4,2825 |
| RON | Lej rumuński | 4,7979 |
| TRY | Lir turecki | 6,5806 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6294 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4304 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 8,3960 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,7046 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,5111 |
| KRW | Won | 1 301,79 |
| ZAR | Rand | 16,2966 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,5787 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,4495 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 14 790,39 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,5145 |
| PHP | Peso filipińskie | 54,725 |
| RUB | Rubel rosyjski | 68,8060 |
| THB | Bat tajlandzki | 33,924 |
| BRL | Real | 4,7341 |
| MXN | Peso meksykańskie | 20,1685 |
| INR | Rupia indyjska | 77,2745 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,0790

JPY

Jen

120,86

DKK

Korona duńska

7,4681

GBP

Funt szterling

0,83840

SEK

Korona szwedzka

10,5985

CHF

Frank szwajcarski

1,0616

ISK

Korona islandzka

138,10

NOK

Korona norweska

10,0455

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,037

HUF

Forint węgierski

338,00

PLN

Złoty polski

4,2825

RON

Lej rumuński

4,7979

TRY

Lir turecki

6,5806

AUD

Dolar australijski

1,6294

CAD

Dolar kanadyjski

1,4304

HKD

Dolar Hongkongu

8,3960

NZD

Dolar nowozelandzki

1,7046

SGD

Dolar singapurski

1,5111

KRW

Won

1 301,79

ZAR

Rand

16,2966

CNY

Yuan renminbi

7,5787

HRK

Kuna chorwacka

7,4495

IDR

Rupia indonezyjska

14 790,39

MYR

Ringgit malezyjski

4,5145

PHP

Peso filipińskie

54,725

RUB

Rubel rosyjski

68,8060

THB

Bat tajlandzki

33,924

BRL

Real

4,7341

MXN

Peso meksykańskie

20,1685

INR

Rupia indyjska

77,2745

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

| 21.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 58/2 |
| --- | --- | --- | --- |

21.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 58/2

---

Komunikat Komisji

(2020/C 58/02)

Europejskimi Stolicami Kultury 2024 będą Tartu (Estonia), Bad Ischl (Austria) i Bodø (Norwegia).

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE

Komisja Europejska

| 21.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 58/3 |
| --- | --- | --- | --- |

21.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 58/3

---

Program HERKULES III

Zaproszenie do składania wniosków – 2020 r.

Pomoc techniczna

(2020/C 58/03)

1.   Cele i opis

Podstawą niniejszego zawiadomienia o zaproszeniu do składania wniosków jest rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 250/2014 (1) ustanawiające program Herkules III, w szczególności jego art. 8 lit. a) („Działania kwalifikowalne”), a także decyzja w sprawie finansowania na 2020 r., dotycząca przyjęcia rocznego programu prac (2) w celu wdrożenia programu Herkules III w 2020 r., w szczególności sekcja 2.1.1 programu prac – „Pomoc techniczna”, działania 1–4. W decyzji w sprawie finansowania na 2020 r. przewidziano organizację zaproszenia do składania wniosków dotyczącego „Pomocy technicznej”.

2.   Kwalifikujący się wnioskodawcy

Organami kwalifikującymi się do otrzymania finansowania w ramach programu są organy administracji krajowej lub regionalnej („wnioskodawcy”) dowolnego państwa członkowskiego, które wspierają wzmacnianie unijnych działań zmierzających do ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej.

3.   Działania kwalifikowalne

Celem niniejszego zaproszenia do składania wniosków jest zaproszenie organów administracji krajowych i regionalnych do składania wniosków dotyczących działań w ramach jednego z czterech następujących tematów:

| 1. | Narzędzia i metody dochodzeniowe (temat 1) – zakup i utrzymanie narzędzi i metod dochodzeniowych, w tym specjalistyczne szkolenia w zakresie posługiwania się takimi narzędziami dochodzeniowymi. Możliwy jest zakup przystosowanych środków transportu. |
| --- | --- |

1.

Narzędzia i metody dochodzeniowe (temat 1) – zakup i utrzymanie narzędzi i metod dochodzeniowych, w tym specjalistyczne szkolenia w zakresie posługiwania się takimi narzędziami dochodzeniowymi. Możliwy jest zakup przystosowanych środków transportu.

| 2. | Narzędzia do wykrywania i identyfikacji (temat 2) – zakup i konserwacja urządzeń do kontroli kontenerów, ciężarówek, wagonów kolejowych i pojazdów („narzędzia do wykrywania”). |
| --- | --- |

2.

Narzędzia do wykrywania i identyfikacji (temat 2) – zakup i konserwacja urządzeń do kontroli kontenerów, ciężarówek, wagonów kolejowych i pojazdów („narzędzia do wykrywania”).

| 3. | Zautomatyzowane systemy rozpoznawania numerów tablic rejestracyjnych (ANPRS) (temat 3) – zakup, konserwacja i (transgraniczne) połączenie zautomatyzowanych systemów rozpoznawania numerów tablic rejestracyjnych (ANPRS) lub kodów kontenerów. |
| --- | --- |

3.

Zautomatyzowane systemy rozpoznawania numerów tablic rejestracyjnych (ANPRS) (temat 3) – zakup, konserwacja i (transgraniczne) połączenie zautomatyzowanych systemów rozpoznawania numerów tablic rejestracyjnych (ANPRS) lub kodów kontenerów.

| 4. | Analiza, przechowywanie i niszczenie skonfiskowanych towarów (temat 4) – zakup usług w zakresie analizy, przechowywania i niszczenia skonfiskowanych oryginalnych lub podrobionych papierosów i innych podrobionych towarów (3). |
| --- | --- |

4.

Analiza, przechowywanie i niszczenie skonfiskowanych towarów (temat 4) – zakup usług w zakresie analizy, przechowywania i niszczenia skonfiskowanych oryginalnych lub podrobionych papierosów i innych podrobionych towarów (3).

Wnioskodawcy mogą złożyć kilka wniosków dotyczących różnych projektów w ramach tego samego zaproszenia do składania wniosków. Wnioskodawcy powinni wybrać jeden główny temat. Informuje się, że wniosek może obejmować również elementy innych tematów.

4.   Budżet

Orientacyjny budżet dostępny w ramach niniejszego zaproszenia wynosi 10 000 000 EUR.

Wsparcie finansowe będzie miało formę dotacji. Przyznane wsparcie finansowe nie będzie przekraczało 80 % kosztów kwalifikowalnych. W wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach wsparcie finansowe może zostać zwiększone do maksymalnego poziomu 90 % kosztów kwalifikowalnych. W dokumentacji zaproszenia wymieniono kryteria, które zostaną zastosowane, aby ustalić, czy dany przypadek jest wyjątkowy i należycie uzasadniony.

Minimalny próg na projekt dotyczący „Pomocy technicznej” wynosi 100 000 EUR. Budżet projektu, w związku z którym wnioskodawca ubiega się o dotację, nie może być niższy niż ten próg.

Komisja zastrzega sobie prawo do nieprzyznania wszystkich dostępnych środków.

5.   Ostateczny termin składania wniosków

Termin składania wniosków upływa w czwartek 23 kwietnia 2020 r.
  o godz. 17.00 czasu środkowoeuropejskiego. Należy je składać wyłącznie za pośrednictwem portalu dla uczestników programu Herkules III:

https://ec.europa.eu/research/participants/portal/desktop/en/opportunities/herc/index.html

6.   Dodatkowe informacje

Wszystkie dokumenty związane z niniejszym zaproszeniem do składania wniosków można pobrać na portalu dla uczestników, o którym mowa w pkt 5 powyżej, lub na poniższej stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/anti-fraud/policy/hercule_en

Pytania lub wnioski o dodatkowe informacje związane z niniejszym zaproszeniem należy przekazywać za pośrednictwem portalu dla uczestników.

Pytania i odpowiedzi mogą zostać opublikowane anonimowo w przewodniku dla wnioskodawców udostępnionym na portalu dla uczestników oraz na stronie internetowej Komisji, jeżeli okażą się one przydatne dla innych wnioskodawców.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 250/2014 z dnia 26 lutego 2014 r. ustanawiające program na rzecz wspierania działalności w dziedzinie ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej (program Herkules III) i uchylające decyzję nr 804/2004/WE (Dz.U. L 84 z 20.3.2014, s. 6).

(2)  Decyzja Komisji w sprawie przyjęcia rocznego programu prac i finansowania programu Herkules III w 2020 r., C(2020) 28 final z dnia 16 stycznia 2020 r.

(3)  Możliwe jest składanie wniosków o pomoc finansową na zlecenie zniszczenia skonfiskowanych towarów zewnętrznemu usługodawcy. Niedozwolony jest zakup sprzętu do utworzenia, na przykład, spalarni.

---

| 21.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 58/5 |
| --- | --- | --- | --- |

21.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 58/5

---

Program HERKULES III

Zaproszenie do składania wniosków – 2020 r.

Szkolenia, konferencje i wymiana pracowników w 2020 r.

(2020/C 58/04)

1.   Cele i opis

Podstawą niniejszego zawiadomienia o zaproszeniu do składania wniosków jest rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 250/2014 (1) ustanawiające program Herkules III , w szczególności jego art. 8 lit. b) („Działania kwalifikowalne”), a także decyzja w sprawie finansowania na 2020 r., dotycząca przyjęcia rocznego programu prac (2) w celu wdrożenia programu Herkules III w 2020 r., w szczególności sekcja 2.2.1 programu prac – „Działania szkoleniowe”, działania 1–3. W decyzji w sprawie finansowania na 2020 r. przewidziano organizację zaproszenia do składania wniosków dotyczącego „Szkoleń, konferencji i wymiany pracowników w 2020 r.”.

2.   Kwalifikujący się wnioskodawcy

Organami kwalifikującymi się do otrzymania finansowania w ramach programu są:

| — | krajowe lub regionalne administracje dowolnego państwa członkowskiego, które wspierają wzmacnianie działań na poziomie Unii zmierzających do ochrony jej interesów finansowych,
  lub: |
| --- | --- |

—

krajowe lub regionalne administracje dowolnego państwa członkowskiego, które wspierają wzmacnianie działań na poziomie Unii zmierzających do ochrony jej interesów finansowych,

lub:

| — | instytuty badawcze i placówki oświatowe oraz podmioty o celu niezarobkowym, o ile zostały one założone i działają co najmniej od roku w dowolnym państwie członkowskim oraz wspierają wzmacnianie działań na poziomie Unii w celu ochrony jej interesów finansowych. |
| --- | --- |

—

instytuty badawcze i placówki oświatowe oraz podmioty o celu niezarobkowym, o ile zostały one założone i działają co najmniej od roku w dowolnym państwie członkowskim oraz wspierają wzmacnianie działań na poziomie Unii w celu ochrony jej interesów finansowych.

3.   Działania kwalifikowalne

Celem niniejszego zaproszenia do składania wniosków jest zaproszenie kwalifikujących się wnioskodawców do składania wniosków dotyczących działań w ramach jednego z trzech następujących tematów:

| 1. | Specjalistyczne szkolenia (temat 1) – opracowanie specjalistycznych szkoleń służących rozwijaniu umiejętności w zakresie dochodzeń dzięki nabyciu nowych zdolności i zdobyciu wiedzy w zakresie specjalistycznych metod i technik. |
| --- | --- |

1.

Specjalistyczne szkolenia (temat 1) – opracowanie specjalistycznych szkoleń służących rozwijaniu umiejętności w zakresie dochodzeń dzięki nabyciu nowych zdolności i zdobyciu wiedzy w zakresie specjalistycznych metod i technik.

| 2. | Konferencje, warsztaty i seminaria (temat 2) – organizowanie konferencji, warsztatów i seminariów między państwami członkowskimi, krajami kandydującymi, innymi państwami trzecimi i międzynarodowymi organizacjami publicznymi:






  a) | w celu ułatwienia wymiany informacji, doświadczeń i najlepszych praktyk; |
| --- | --- | --- |

2.

Konferencje, warsztaty i seminaria (temat 2) – organizowanie konferencji, warsztatów i seminariów między państwami członkowskimi, krajami kandydującymi, innymi państwami trzecimi i międzynarodowymi organizacjami publicznymi:

a)

w celu ułatwienia wymiany informacji, doświadczeń i najlepszych praktyk;

| b) | w celu utworzenia sieci i platform strukturalnych między państwami członkowskimi, krajami kandydującymi, innymi państwami trzecimi i międzynarodowymi organizacjami publicznymi. |
| --- | --- |

b)

w celu utworzenia sieci i platform strukturalnych między państwami członkowskimi, krajami kandydującymi, innymi państwami trzecimi i międzynarodowymi organizacjami publicznymi.

| 3. | Wymiana pracowników (temat 3) – organizowanie wymiany pracowników między organami administracji krajowej i regionalnej (w tym (potencjalnymi) kandydatami do członkostwa i państwami sąsiadującymi), co ma przyczynić się do dalszego rozwoju, poprawy i aktualizacji umiejętności i kompetencji pracowników w zakresie ochrony interesów finansowych Unii. |
| --- | --- |

3.

Wymiana pracowników (temat 3) – organizowanie wymiany pracowników między organami administracji krajowej i regionalnej (w tym (potencjalnymi) kandydatami do członkostwa i państwami sąsiadującymi), co ma przyczynić się do dalszego rozwoju, poprawy i aktualizacji umiejętności i kompetencji pracowników w zakresie ochrony interesów finansowych Unii.

Wnioskodawcy mogą złożyć kilka wniosków dotyczących różnych projektów w ramach tego samego zaproszenia do składania wniosków. Wnioskodawcy powinni wybrać jeden główny temat. Informuje się, że wniosek może obejmować również elementy innych tematów.

4.   Budżet

Orientacyjny budżet dostępny w ramach niniejszego zaproszenia wynosi 750 000 EUR. Wsparcie finansowe będzie miało formę dotacji. Przyznane wsparcie finansowe nie będzie przekraczało 80 % kosztów kwalifikowalnych.

Minimalny próg na projekt wynosi 40 000 EUR. Budżet projektu, w związku z którym wnioskodawca ubiega się o dotację, nie może być niższy niż ten próg.

Komisja zastrzega sobie prawo do nieprzyznania wszystkich dostępnych środków.

5.   Ostateczny termin składania wniosków

Termin składania wniosków upływa w czwartek 30 kwietnia 2020 r. o godz. 17.00 czasu środkowoeuropejskiego; należy je składać wyłącznie za pośrednictwem portalu dla uczestników programu Herkules III:

https://ec.europa.eu/research/participants/portal/desktop/en/opportunities/herc/index.html

6.   Dodatkowe informacje

Wszystkie dokumenty związane z niniejszym zaproszeniem do składania wniosków można pobrać na portalu dla uczestników, o którym mowa w pkt 5 powyżej, lub na poniższej stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/anti-fraud/policy/hercule_en

Pytania lub wnioski o dodatkowe informacje związane z niniejszym zaproszeniem należy przekazywać za pośrednictwem portalu dla uczestników.

Pytania i odpowiedzi mogą zostać opublikowane anonimowo w przewodniku dla wnioskodawców udostępnionym na portalu dla uczestników oraz na stronie internetowej Komisji, jeżeli okażą się one przydatne dla innych wnioskodawców.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 250/2014 z dnia 26 lutego 2014 r. ustanawiające program na rzecz wspierania działalności w dziedzinie ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej (program Herkules III) i uchylające decyzję nr 804/2004/WE (Dz.U. L 84 z 20.3.2014, s. 6).

(2)  Decyzja Komisji w sprawie przyjęcia rocznego programu prac i finansowania programu Herkules III w 2020 r., C(2020) 28 final z dnia 16 stycznia 2020 r.

---

| 21.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 58/7 |
| --- | --- | --- | --- |

21.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 58/7

---

Program HERKULES III

Zaproszenie do składania wniosków – 2020 r.

Szkolenia i analizy prawne – 2020 r.

(2020/C 58/05)

1.   Cele i opis

Podstawą niniejszego zawiadomienia o zaproszeniu do składania wniosków jest rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 250/2014 (1) ustanawiające program Herkules III, w szczególności jego art. 8 lit. a) („Działania kwalifikowalne”), a także decyzja w sprawie finansowania na 2020 r., dotycząca przyjęcia rocznego programu prac (2) w celu wdrożenia programu Herkules III w 2020 r., w szczególności sekcja 2.2.1 programu prac – „Działania szkoleniowe”, działania 6 i 7. W decyzji w sprawie finansowania na 2020 r. przewidziano organizację zaproszenia do składania wniosków dotyczącego „Szkoleń i analiz prawnych”.

2.   Kwalifikujący się wnioskodawcy

Organami kwalifikującymi się do otrzymania finansowania w ramach programu są:

| — | krajowe lub regionalne administracje dowolnego państwa członkowskiego, które wspierają wzmacnianie działań na poziomie Unii zmierzających do ochrony jej interesów finansowych,
  lub: |
| --- | --- |

—

krajowe lub regionalne administracje dowolnego państwa członkowskiego, które wspierają wzmacnianie działań na poziomie Unii zmierzających do ochrony jej interesów finansowych,

lub:

| — | instytuty badawcze i placówki oświatowe oraz podmioty o celu niezarobkowym, o ile zostały one założone i działają co najmniej od roku w dowolnym państwie członkowskim oraz wspierają wzmacnianie działań na poziomie Unii w celu ochrony jej interesów finansowych. |
| --- | --- |

—

instytuty badawcze i placówki oświatowe oraz podmioty o celu niezarobkowym, o ile zostały one założone i działają co najmniej od roku w dowolnym państwie członkowskim oraz wspierają wzmacnianie działań na poziomie Unii w celu ochrony jej interesów finansowych.

3.   Działania kwalifikowalne

Celem niniejszego zaproszenia do składania wniosków jest zaproszenie kwalifikujących się wnioskodawców do składania wniosków dotyczących działań w ramach jednego z trzech następujących tematów:

| 1. | Analizy z zakresu prawa porównawczego i rozpowszechnianie ich wyników (temat 1) – prowadzenie zaawansowanych badań naukowych, obejmujących analizy z zakresu prawa porównawczego (i, w stosownych przypadkach, rozpowszechnianie wyników i konferencje podsumowujące). |
| --- | --- |

1.

Analizy z zakresu prawa porównawczego i rozpowszechnianie ich wyników (temat 1) – prowadzenie zaawansowanych badań naukowych, obejmujących analizy z zakresu prawa porównawczego (i, w stosownych przypadkach, rozpowszechnianie wyników i konferencje podsumowujące).

| 2. | Współpraca i rozwój sieci (temat 2) – zacieśnienie współpracy między prawnikami praktykami i pracownikami naukowymi oraz rozwój sieci stosowanych do celów ochrony interesów finansowych Unii, w tym wsparcie dla stowarzyszeń zajmujących się europejskim prawem karnym i ochroną interesów finansowych UE. |
| --- | --- |

2.

Współpraca i rozwój sieci (temat 2) – zacieśnienie współpracy między prawnikami praktykami i pracownikami naukowymi oraz rozwój sieci stosowanych do celów ochrony interesów finansowych Unii, w tym wsparcie dla stowarzyszeń zajmujących się europejskim prawem karnym i ochroną interesów finansowych UE.

| 3. | Publikacje okresowe (temat 3) – pogłębianie wiedzy pracowników sądownictwa i innych środowisk prawniczych na temat ochrony interesów finansowych Unii, w tym publikacja i upowszechnianie wiedzy naukowej. |
| --- | --- |

3.

Publikacje okresowe (temat 3) – pogłębianie wiedzy pracowników sądownictwa i innych środowisk prawniczych na temat ochrony interesów finansowych Unii, w tym publikacja i upowszechnianie wiedzy naukowej.

Wnioskodawcy mogą złożyć kilka wniosków dotyczących różnych projektów w ramach tego samego zaproszenia do składania wniosków. Wnioskodawcy powinni wybrać jeden główny temat. Informuje się, że wniosek może obejmować również elementy innych tematów.

4.   Budżet

Orientacyjny budżet dostępny w ramach niniejszego zaproszenia wynosi 500 000 EUR.

Wsparcie finansowe będzie miało formę dotacji. Przyznane wsparcie finansowe nie będzie przekraczało 80 % kosztów kwalifikowalnych. W wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach wsparcie finansowe może zostać zwiększone do maksymalnego poziomu 90 % kosztów kwalifikowalnych. W dokumentacji zaproszenia wymieniono kryteria, które zostaną zastosowane na potrzeby ustalenia, czy dany przypadek jest wyjątkowy i należycie uzasadniony.

Minimalny próg na projekt dotyczący „Szkoleń i analiz prawnych” wynosi 40 000 EUR. Budżet projektu, w związku z którym wnioskodawca ubiega się o dotację, nie może być niższy niż ten próg.

Komisja zastrzega sobie prawo do nieprzyznania wszystkich dostępnych środków.

5.   Ostateczny termin składania wniosków

Termin składania wniosków upływa w czwartek 7 maja 2020 r. o godz. 17.00 czasu środkowoeuropejskiego. Należy je składać wyłącznie za pośrednictwem portalu dla uczestników programu Herkules III:

https://ec.europa.eu/research/participants/portal/desktop/en/opportunities/herc/index.html

6.   Dodatkowe informacje

Wszystkie dokumenty związane z niniejszym zaproszeniem do składania wniosków można pobrać na portalu dla uczestników, o którym mowa w pkt 5 powyżej, lub na poniższej stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/anti-fraud/policy/hercule_en

Pytania lub wnioski o dodatkowe informacje związane z niniejszym zaproszeniem należy przekazywać za pośrednictwem portalu dla uczestników.

Pytania i odpowiedzi mogą zostać opublikowane anonimowo w przewodniku dla wnioskodawców udostępnionym na portalu dla uczestników oraz na stronie internetowej Komisji, jeżeli okażą się one przydatne dla innych wnioskodawców.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 250/2014 z dnia 26 lutego 2014 r. ustanawiające program na rzecz wspierania działalności w dziedzinie ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej (program Herkules III) i uchylające decyzję nr 804/2004/WE (Dz.U. L 84 z 20.3.2014, s. 6).

(2)  Decyzja Komisji w sprawie przyjęcia rocznego programu prac i finansowania programu Herkules III w 2020 r., C(2020) 28 final z dnia 16 stycznia 2020 r.

---

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 21.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 58/9 |
| --- | --- | --- | --- |

21.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 58/9

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.9684 — Parks Bottom/Omers/Accor/Fairmont Hotels)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 58/06)

1.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | Parks Bottom Co Real Estate Holdings Inc. („Parks Bottom”, Kanada), należące w całości do GIC (Realty) Private Limited („GIC Realty”, Singapur); |
| --- | --- |

—

Parks Bottom Co Real Estate Holdings Inc. („Parks Bottom”, Kanada), należące w całości do GIC (Realty) Private Limited („GIC Realty”, Singapur);

| — | OMERS Administration Corporation („OMERS”, Kanada); |
| --- | --- |

—

OMERS Administration Corporation („OMERS”, Kanada);

| — | Accor Management Canada Inc. („Accor”, Kanada); |
| --- | --- |

—

Accor Management Canada Inc. („Accor”, Kanada);

| — | Fairmont Banff Springs, Fairmont Chateau Lake Louise, Fairmont Jasper Park Lodge i Fairmont Chateau Whistler („Fairmont Hotels”, Kanada). |
| --- | --- |

—

Fairmont Banff Springs, Fairmont Chateau Lake Louise, Fairmont Jasper Park Lodge i Fairmont Chateau Whistler („Fairmont Hotels”, Kanada).

Przedsiębiorstwa Parks Bottom, OMERS i Accor przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) oraz art. 3 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwem Fairmont Hotels.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów/akcji, w drodze umowy oraz w drodze już obowiązującej umowy o zarządzaniu hotelem.

2.

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Parks Bottom: spółka pośrednio zależna od GIC Realty, utworzona w celu nabycia i przejęcia na własność przedsiębiorstwa Fairmont Hotels, prowadząca działalność w Kanadzie. GIC Realty specjalizuje się w posiadaniu aktywów w zakresie nieruchomości w imieniu rządu Singapuru; |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Parks Bottom: spółka pośrednio zależna od GIC Realty, utworzona w celu nabycia i przejęcia na własność przedsiębiorstwa Fairmont Hotels, prowadząca działalność w Kanadzie. GIC Realty specjalizuje się w posiadaniu aktywów w zakresie nieruchomości w imieniu rządu Singapuru;

| — | w przypadku przedsiębiorstwa OMERS: właściciel nieruchomości, inwestor, deweloper i podmiot zarządzający nieruchomościami na całym świecie; |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa OMERS: właściciel nieruchomości, inwestor, deweloper i podmiot zarządzający nieruchomościami na całym świecie;

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Accor: prowadzenie hoteli w Kanadzie; |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Accor: prowadzenie hoteli w Kanadzie;

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Fairmont Hotels: grupa czterech luksusowych hoteli kanadyjskich: Fairmont Banff Springs, Fairmont Chateau Lake Louise, Fairmont Jasper Park Lodge i Fairmont Chateau Whistler. |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Fairmont Hotels: grupa czterech luksusowych hoteli kanadyjskich: Fairmont Banff Springs, Fairmont Chateau Lake Louise, Fairmont Jasper Park Lodge i Fairmont Chateau Whistler.

3.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

4.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.9684 — Parks Bottom/Omers/Accor/Fairmont Hotels

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks +32 22964301

Adres pocztowy:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

1

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

2

---

| 21.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 58/11 |
| --- | --- | --- | --- |

21.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 58/11

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.9710 — Bertelsmann / Penguin Random House)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 58/07)

1.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | Bertelsmann SE & Co. KGaA („Bertelsmann”, Niemcy), |
| --- | --- |

—

Bertelsmann SE & Co. KGaA („Bertelsmann”, Niemcy),

| — | Penguin Random House („PRH”, Stany Zjednoczone). |
| --- | --- |

—

Penguin Random House („PRH”, Stany Zjednoczone).

Przedsiębiorstwo Bertelsmann przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, kontrolę nad całym przedsiębiorstwem PRH. Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów/akcji. Bertelsmann posiada obecnie 75 % udziałów w PRH.

2.

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Bertelsmann: telewizja i produkcja telewizyjna, działalność wydawnicza w zakresie beletrystyki i czasopism, usługi związane z zarządzaniem prawami do muzyki, |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Bertelsmann: telewizja i produkcja telewizyjna, działalność wydawnicza w zakresie beletrystyki i czasopism, usługi związane z zarządzaniem prawami do muzyki,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa PRH: przedsiębiorstwo medialne prowadzące działalność wydawniczą w zakresie beletrystyki. |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa PRH: przedsiębiorstwo medialne prowadzące działalność wydawniczą w zakresie beletrystyki.

3.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

4.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.9710 — Bertelsmann / Penguin Random House

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks +32 22964301

Adres pocztowy:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

1

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

2

---

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 21.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 58/12 |
| --- | --- | --- | --- |

21.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 58/12

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2020/C 58/08)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

<

„Crémant de Loire”

PDO-FR-A0391-AM01

Data przekazania informacji: 22 listopada 2019

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1.   Obszar geograficzny

Punkt dotyczący obszaru geograficznego otrzymuje następujące brzmienie: „Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym (»code officiel géographique«) z 2018 r.:

| — | w departamencie Deux-Sèvres: Argenton-l’Église, Bouillé-Loretz, Brion-près-Thouet, Louzy, Mauzé-Thouarsais, Oiron, Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Radegonde, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars, Tourtenay, Val-en-Vignes (dawne terytoria gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul i Cersay); |
| --- | --- |

—

w departamencie Deux-Sèvres: Argenton-l’Église, Bouillé-Loretz, Brion-près-Thouet, Louzy, Mauzé-Thouarsais, Oiron, Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Radegonde, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars, Tourtenay, Val-en-Vignes (dawne terytoria gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul i Cersay);

| — | w departamencie Indre-et-Loire: Amboise, Anché, Artannes-sur-Indre, Athée-sur-Cher, Avoine, Avon-les-Roches, Azay-le-Rideau, Azay-sur-Cher, Beaumont-en-Véron, Benais, Bléré, Bossay-sur-Claise, Bourgueil, Brizay, Candes-Saint-Martin, Cangey, Chambray-lès-Tours, Chançay, Chanceaux-sur-Choisille, La Chapelle-sur-Loire, Chargé, Cheillé, Chemillé-sur-Indrois, Chenonceaux, Chinon, Chisseaux, Chouzé-sur-Loire, Cinais, Cinq-Mars-la-Pile, Civray-de-Touraine, Coteaux-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Ingrandes-de-Touraine, Saint-Michel-sur-Loire i Saint-Patrice), Couziers, Cravant-les-Côteaux, La Croix-en-Touraine, Crouzilles, Dierre, Draché, Épeigné-les-Bois, Esvres, Fondettes, Francueil, Genillé, Huismes, L’Île-Bouchard, Joué-lès-Tours, Langeais (dawne terytorium gminy delegowanej Langeais), Larçay, Lémeré, Lerné, Lignières-de-Touraine, Ligré, Limeray, Lussault-sur-Loire, Luynes, Luzillé, Marçay, Montlouis-sur-Loire, Montreuil-en-Touraine, Mosnes, Nazelles-Négron, Neuillé-le-Lierre, Noizay, Panzoult, Parçay-Meslay, Pocé-sur Cisse, Pont-de-Ruan, Razines, Restigné, Reugny, Rigny-Ussé, Rivarennes, Rivière, La Roche-Clermault, Rochecorbon, Saché, Saint-Avertin, Saint-Benoît-la-Forêt, Sainte-Maure-de-Touraine, Saint-Étienne-de-Chigny, Saint-Germain-sur-Vienne, Saint-Martin-le-Beau, Saint-Nicolas-de-Bourgueil, Saint-Ouen-les-Vignes, Saint-Règle, Savigny-en-Véron, Savonnières, Sazilly, Seuilly, Souvigny-de-Touraine, Tavant, Theneuil, Thilouze, Thizay, Tours, Vallères, Véretz, Vernou-sur-Brenne, Villaines-les-Rochers, Vouvray; |
| --- | --- |

—

w departamencie Indre-et-Loire: Amboise, Anché, Artannes-sur-Indre, Athée-sur-Cher, Avoine, Avon-les-Roches, Azay-le-Rideau, Azay-sur-Cher, Beaumont-en-Véron, Benais, Bléré, Bossay-sur-Claise, Bourgueil, Brizay, Candes-Saint-Martin, Cangey, Chambray-lès-Tours, Chançay, Chanceaux-sur-Choisille, La Chapelle-sur-Loire, Chargé, Cheillé, Chemillé-sur-Indrois, Chenonceaux, Chinon, Chisseaux, Chouzé-sur-Loire, Cinais, Cinq-Mars-la-Pile, Civray-de-Touraine, Coteaux-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Ingrandes-de-Touraine, Saint-Michel-sur-Loire i Saint-Patrice), Couziers, Cravant-les-Côteaux, La Croix-en-Touraine, Crouzilles, Dierre, Draché, Épeigné-les-Bois, Esvres, Fondettes, Francueil, Genillé, Huismes, L’Île-Bouchard, Joué-lès-Tours, Langeais (dawne terytorium gminy delegowanej Langeais), Larçay, Lémeré, Lerné, Lignières-de-Touraine, Ligré, Limeray, Lussault-sur-Loire, Luynes, Luzillé, Marçay, Montlouis-sur-Loire, Montreuil-en-Touraine, Mosnes, Nazelles-Négron, Neuillé-le-Lierre, Noizay, Panzoult, Parçay-Meslay, Pocé-sur Cisse, Pont-de-Ruan, Razines, Restigné, Reugny, Rigny-Ussé, Rivarennes, Rivière, La Roche-Clermault, Rochecorbon, Saché, Saint-Avertin, Saint-Benoît-la-Forêt, Sainte-Maure-de-Touraine, Saint-Étienne-de-Chigny, Saint-Germain-sur-Vienne, Saint-Martin-le-Beau, Saint-Nicolas-de-Bourgueil, Saint-Ouen-les-Vignes, Saint-Règle, Savigny-en-Véron, Savonnières, Sazilly, Seuilly, Souvigny-de-Touraine, Tavant, Theneuil, Thilouze, Thizay, Tours, Vallères, Véretz, Vernou-sur-Brenne, Villaines-les-Rochers, Vouvray;

| — | w departamencie Loir-et-Cher: Angé, Blois, Candé-sur-Beuvron, Cellettes, Chailles, Châteauvieux, Châtillon-sur-Cher, Chaumont-sur-Loire, Chémery, Cheverny, Chissay-en-Touraine, Chitenay, Choussy, Contres, Cormeray, Couddes, Couffy, Cour-Cheverny, Faverolles-sur-Cher, Feings, Fougères-sur-Bièvre, Fresnes, Huisseau-sur-Cosson, Mareuil-sur-Cher, Maslives, Méhers, Mesland, Meusnes, Monteaux, Monthou-sur-Bièvre, Monthou-sur-Cher, Les Montils, Montlivault, Mont-près-Chambord, Montrichard Val de Cher (dawne terytoria gmin delegowanych Bourré i Montrichard), Muides-sur-Loire, Noyers-sur-Cher, Oisly, Ouchamps, Pontlevoy, Pouillé, Rilly-sur-Loire, Saint-Aignan, Saint-Claude-de-Diray, Saint-Dyé-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Cher, Saint-Julien-de-Chédon, Saint-Laurent-Nouan, Saint-Romain-sur-Cher, Sambin, Sassay, Seigy, Seur, Soings-en-Sologne, Thenay, Thésée, Tour-en-Sologne, Valaire, Valencisse (dawne terytoria gmin delegowanych Chambon-sur-Cisse i Molineuf), Vallières-les-Grandes, Valloire-sur-Cisse (dawne terytorium gminy delegowanej Chouzy-sur-Cisse), Veuzain-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Onzain), Vineuil; |
| --- | --- |

—

w departamencie Loir-et-Cher: Angé, Blois, Candé-sur-Beuvron, Cellettes, Chailles, Châteauvieux, Châtillon-sur-Cher, Chaumont-sur-Loire, Chémery, Cheverny, Chissay-en-Touraine, Chitenay, Choussy, Contres, Cormeray, Couddes, Couffy, Cour-Cheverny, Faverolles-sur-Cher, Feings, Fougères-sur-Bièvre, Fresnes, Huisseau-sur-Cosson, Mareuil-sur-Cher, Maslives, Méhers, Mesland, Meusnes, Monteaux, Monthou-sur-Bièvre, Monthou-sur-Cher, Les Montils, Montlivault, Mont-près-Chambord, Montrichard Val de Cher (dawne terytoria gmin delegowanych Bourré i Montrichard), Muides-sur-Loire, Noyers-sur-Cher, Oisly, Ouchamps, Pontlevoy, Pouillé, Rilly-sur-Loire, Saint-Aignan, Saint-Claude-de-Diray, Saint-Dyé-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Cher, Saint-Julien-de-Chédon, Saint-Laurent-Nouan, Saint-Romain-sur-Cher, Sambin, Sassay, Seigy, Seur, Soings-en-Sologne, Thenay, Thésée, Tour-en-Sologne, Valaire, Valencisse (dawne terytoria gmin delegowanych Chambon-sur-Cisse i Molineuf), Vallières-les-Grandes, Valloire-sur-Cisse (dawne terytorium gminy delegowanej Chouzy-sur-Cisse), Veuzain-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Onzain), Vineuil;

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Machelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytoria gmin delegowanych Blaison-Gohier i Saint-Sulpice), Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brézé, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chacé, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Brigné, Concourson-sur-Layon, Doué-la-Fontaine, Forges, Meigné, Montfort, Saint-Georges-sur-Layon i Les Verchers-sur-Layon), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Les Garennes sur Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Juigné-sur-Loire i Saint-Jean-des-Mauvrets), Gennes-Val-de-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Chênehutte-Trêves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé, Ingrandes-Le Fresne sur Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Ingrandes), Jarzé Villages (dawne terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Cerqueux-sous-Passavant, La Fosse-de-Tigné, Nueil-sur-Layon, Tancoigné, Tigné, Trémont i Vihiers), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (dawne terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d’Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Saint-Cyr-en-Bourg, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saumur, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes, Martigné-Briand i Notre-Dame-d’Allençon), Tuffalun (dawne terytoria gmin delegowanych Ambillou-Château, Louerre i Noyant-la-Plaine), Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay), Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay, Villevêque; |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Machelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytoria gmin delegowanych Blaison-Gohier i Saint-Sulpice), Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brézé, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chacé, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Brigné, Concourson-sur-Layon, Doué-la-Fontaine, Forges, Meigné, Montfort, Saint-Georges-sur-Layon i Les Verchers-sur-Layon), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Les Garennes sur Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Juigné-sur-Loire i Saint-Jean-des-Mauvrets), Gennes-Val-de-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Chênehutte-Trêves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé, Ingrandes-Le Fresne sur Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Ingrandes), Jarzé Villages (dawne terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Cerqueux-sous-Passavant, La Fosse-de-Tigné, Nueil-sur-Layon, Tancoigné, Tigné, Trémont i Vihiers), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (dawne terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d’Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Saint-Cyr-en-Bourg, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saumur, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes, Martigné-Briand i Notre-Dame-d’Allençon), Tuffalun (dawne terytoria gmin delegowanych Ambillou-Château, Louerre i Noyant-la-Plaine), Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay), Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay, Villevêque;

| — | w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers. |
| --- | --- |

—

w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers.

Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité)”.

Zmiana redakcyjna: w nowym wykazie jednostek administracyjnych uwzględniono połączenia lub inne zmiany w podziale na strefy administracyjne, których dokonano od czasu zatwierdzenia specyfikacji produktu. W celu zwiększenia bezpieczeństwa prawnego wykaz oparto na obowiązującej wersji oficjalnego kodu geograficznego „code officiel géographique” redagowanego corocznie przez INSEE. Granice obszaru geograficznego pozostają niezmienione.

Ponadto zamieszcza się informację o dostępności na stronie internetowej INAO dokumentów kartograficznych przedstawiających obszar geograficzny w celu lepszego poinformowania opinii publicznej.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 6 jednolitego dokumentu dotyczący wyznaczonego obszaru geograficznego.

2.   Wyznaczone działki rolne

W rozdziale I pkt IV ppkt 2 akapit pierwszy specyfikacji produktu objętego ChNP „Crémant de Loire” po słowach „10 lutego 2011 r.” dodaje się słowa „oraz 20 czerwca 2018 r.”, a po słowach „5 września 2007 r.” dodaje się słowa „oraz 10 lipca 2014 r. i 19 stycznia 2017 r.”.

Zmiana ta ma na celu dodanie daty zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany powierzchni działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji produktu objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

3.   Przepisy rolnośrodowiskowe

W rozdziale I pkt VI ppkt 2 dodaje się następujące zdania: „Między rzędami musi znajdować się kontrolowana, dziko rosnąca lub zasiana pokrywa roślinna; w przypadku braku takiej pokrywy roślinnej podmiot gospodarczy przeprowadza prace gruntowe w celu zapewnienia kontroli dziko rosnącej roślinności lub uzasadnia zastosowanie środków kontroli biologicznej zatwierdzonych przez organy publiczne ds. uprawy winorośli. W przypadku stosowania na działce chwastobójczych środków kontroli biologicznej zabrania się stosowania innych środków chwastobójczych.

Przepisy te nie mają zastosowania do obsadzonych winoroślą działek, na których odstęp między rzędami nie przekracza 1,70 metra”.

Zmiana ta jest wynikiem obecnego rozwoju praktyk stosowanych przez podmioty gospodarcze w kierunku agroekologii w całym regionie winiarskim Andegawenii. Odzwierciedla ona rosnące zainteresowanie problematyką ochrony środowiska w procesach technicznych. Zachęcając do stosowania pokrywy roślinnej, mechanicznego odchwaszczania lub stosowania produktów kontroli biologicznej, prowadzi do ograniczenia stosowania herbicydów chemicznych. Tego rodzaju ograniczenie stosowania środków chwastobójczych ma zapewnić lepszą ochronę gleb wykorzystywanych do uprawy winorośli i zachowanie ich naturalnych właściwości (żyzność, różnorodność biologiczna, oczyszczanie biologiczne), co przyczynia się do poprawy jakości i autentyczności win oraz wzmacnia pojęcie obszaru.

W drodze tego przepisu wyłącza się z zakresu stosowania przepisów rolnośrodowiskowych te winnice, w których odstęp między rzędami nie przekracza 1,70 metra. Obszary produkcji win objętych kontrolowanymi nazwami pochodzenia „Crémant de Loire” i „Rosé de Loire” są bowiem rozległe, a stosowane na nich praktyki są dość różnorodne, co wynika ze zróżnicowania środowiska naturalnego. We wschodnich częściach winnic ryzyko występowania wiosennych przymrozków jest wyższe, a przepuszczalne piaszczyste gleby pogłębiają niedobór wody w winnicach w okresie letnim. W tym kontekście nałożenie obowiązku stosowania środków rolnośrodowiskowych w winnicach położonych na wąskich działkach i charakteryzujących się gęstą i niską obsadą nie wydawało się wskazane.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

4.   Punkt „Ogłoszenie rozpoczęcia zbiorów” (fr. ban des vendanges)

W rozdziale I pkt VII ppkt 1 skreśla się zdanie „Datę rozpoczęcia zbiorów ustala się zgodnie z przepisami art. D. 645-6 kodeksu rolnictwa i rybołówstwa morskiego”.

Ustalanie daty rozpoczęcia zbiorów nie jest już obecnie konieczne, ponieważ podmioty gospodarcze dysponują teraz szerokim wachlarzem narzędzi umożliwiających dokładną ocenę dojrzałości winogron. Każdy podmiot dysponuje szeregiem przyrządów i urządzeń – zarówno oddzielnych, jak i w zestawach – które umożliwiają dokładne określenie optymalnej daty rozpoczęcia zbiorów na każdej działce w zależności od celów produkcji.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

5.   Obrót winami

Uchyla się przepis rozdziału I pkt IX ppkt 5 lit. b) dotyczący daty wprowadzania win do obrotu między uprawnionymi właścicielami składów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

6.   Związek z obszarem geograficznym

Wprowadza się zmiany w opisie związku, aby zaktualizować liczbę odnośnych gmin (255 zamiast 318).

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 8 jednolitego dokumentu.

7.   Środki przejściowe

Usuwa się informacje dotyczące środków przejściowych zawarte w pkt XI ppkt 1 specyfikacji produktu ze względu na ich wygaśnięcie.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

8.   Prowadzenie rejestrów

W rozdziale II pkt II ppkt 3 słowo „potencjalna” zastępuje się słowem „naturalna”.

Zgodnie ze sposobem redagowania stosowanym we wszystkich specyfikacjach produktu z obszaru Anjou Saumur sformułowanie „naturalna objętościowa zawartość alkoholu” zastępuje wyrażenia „potencjalna zawartość” lub „zawartość”. Zmiany te poprawiają czytelność tych specyfikacji produktu. Celem harmonizacji przepisów dotyczących prowadzenia rejestrów jest ułatwienie sporządzania planu inspekcji i kontroli tych rejestrów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

9.   Główne punkty podlegające kontroli

Zmieniono rozdział III w celu uspójnienia treści głównych punktów podlegających kontroli w specyfikacjach produktu z obszaru Anjou Saumur.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa produktu

Crémant de Loire

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

| 5. | Gatunkowe wino musujące |
| --- | --- |

5.

4.   Opis wina lub win

Cechy charakterystyczne

Przedmiotowe wina to gatunkowe wina musujące różowe i białe.

Naturalna objętościowa zawartość alkoholu w tych winach wynosi co najmniej 9 %.

W przypadku win bazowych niepoddanych wzbogaceniu maksymalna rzeczywista zawartość alkoholu wynosi 12 %, a maksymalna zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) wynosi 24 gramy na litr.

W przypadku win bazowych poddanych wzbogaceniu zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) po fermentacji wynosi poniżej 5 gramów na litr.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach bazowych po wzbogacaniu nie przekracza 11,6 %.

Przed rozlaniem w winach występuje nadmiar ciśnienia dwutlenku węgla wynoszący co najmniej 4 bary mierzony w temperaturze 20 °C, a po rozlaniu całkowita zawartość dwutlenku siarki nie przekracza 150 miligramów na litr.

Kwasowość miareczkowa i lotna oraz całkowita zawartość dwutlenku siarki są zgodne z wartościami określonymi w przepisach wspólnotowych.

Przed fermentacją i dodaniem expedition liqueur oraz w przypadku wzbogacenia moszczu całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach nie przekracza 13 %.

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość miareczkowa | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość miareczkowa

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

Opis

Wina „Crémant de Loire” są to wina musujące; większość win objętych tą nazwą stanowią wina białe, a mniejszość – różowe. Posiada ono utrzymujący się musujący charakter, który nadają mu drobne, subtelne i trwałe perliste bąbelki. Bukiet aromatyczny przeważnie składa się z aromatów białych kwiatów połączonych z nutami owocowymi, takimi jak brzoskwinia lub morela. W smaku wino jest delikatne i wyważone, w wyjątkowy sposób łącząc w sobie uczucie świeżości ze słodkością.

5.   Praktyki winiarskie

a.   Podstawowe praktyki enologiczne

Szczególne praktyki enologiczne

Gęstość obsady – odstępy

Praktyka uprawy

| a) | winnice położone na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Anjou”: minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 000 roślin na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,50 metra, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr. Zbiory z działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 roślin na hektar, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia, z zastrzeżeniem zgodności z przepisami szczególnymi dotyczącymi zasad odnoszących się do palikowania i wysokości ulistnienia określonymi w specyfikacji produktu. Odstęp między rzędami winorośli na tych obsadzonych winoroślą działkach nie może wynosić więcej niż 3 metry, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr. |
| --- | --- |

a)

winnice położone na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Anjou”: minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 000 roślin na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,50 metra, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr. Zbiory z działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 roślin na hektar, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia, z zastrzeżeniem zgodności z przepisami szczególnymi dotyczącymi zasad odnoszących się do palikowania i wysokości ulistnienia określonymi w specyfikacji produktu. Odstęp między rzędami winorośli na tych obsadzonych winoroślą działkach nie może wynosić więcej niż 3 metry, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr.

| b) | winnice położone na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Touraine”: minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 500 roślin na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,10 metra, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr. |
| --- | --- |

b)

winnice położone na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Touraine”: minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 500 roślin na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,10 metra, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr.

| c) | winnice położone na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Cheverny”: minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 500 roślin na hektar. Odległość między rzędami wynosi maksymalnie 2,10 metra. Odstęp między roślinami w tym samym rzędzie wynosi 0,90–1,20 metra. |
| --- | --- |

c)

winnice położone na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Cheverny”: minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 500 roślin na hektar. Odległość między rzędami wynosi maksymalnie 2,10 metra. Odstęp między roślinami w tym samym rzędzie wynosi 0,90–1,20 metra.

Zasady cięcia i palikowania winorośli

Praktyki uprawy

Winorośl przycina się najpóźniej w dniu 30 kwietnia zgodnie z zasadami określonymi w specyfikacji produktu, w których przewidziano maksymalną liczbę oczek na roślinę dla poszczególnych odmian winorośli.

| — | Winnice położone na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Anjou”: wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu odpowiada co najmniej 0,6-krotności odstępu między rzędami, przy czym wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu mierzy się między dolną granicą ulistnienia ustaloną na co najmniej 0,40 metra nad powierzchnią ziemi a górną granicą cięcia wierzchołków pędów winorośli (fr. rognage) ustaloną na co najmniej 0,20 metra nad górnym drutem konstrukcji. W przypadku działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 roślin na hektar, obowiązują ponadto następujące zasady dotyczące palikowania: minimalna wysokość słupków do palikowania nad powierzchnią ziemi wynosi 1,90 metra; konstrukcja składa się z 4 poziomów drutów; minimalna wysokość górnego drutu wynosi 1,85 metra nad powierzchnią ziemi. |
| --- | --- |

—

Winnice położone na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Anjou”: wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu odpowiada co najmniej 0,6-krotności odstępu między rzędami, przy czym wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu mierzy się między dolną granicą ulistnienia ustaloną na co najmniej 0,40 metra nad powierzchnią ziemi a górną granicą cięcia wierzchołków pędów winorośli (fr. rognage) ustaloną na co najmniej 0,20 metra nad górnym drutem konstrukcji. W przypadku działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 roślin na hektar, obowiązują ponadto następujące zasady dotyczące palikowania: minimalna wysokość słupków do palikowania nad powierzchnią ziemi wynosi 1,90 metra; konstrukcja składa się z 4 poziomów drutów; minimalna wysokość górnego drutu wynosi 1,85 metra nad powierzchnią ziemi.

| — | Winnice położone na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Touraine” i „Cheverny”: Wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu odpowiada co najmniej 0,6-krotności odstępu między rzędami, przy czym wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu mierzy się między dolną granicą ulistnienia ustaloną na co najmniej 0,30 metra nad powierzchnią ziemi a górną granicą cięcia wierzchołków pędów winorośli (fr. rognage) ustaloną na co najmniej 0,20 metra nad górnym drutem konstrukcji. |
| --- | --- |

—

Winnice położone na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Touraine” i „Cheverny”: Wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu odpowiada co najmniej 0,6-krotności odstępu między rzędami, przy czym wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu mierzy się między dolną granicą ulistnienia ustaloną na co najmniej 0,30 metra nad powierzchnią ziemi a górną granicą cięcia wierzchołków pędów winorośli (fr. rognage) ustaloną na co najmniej 0,20 metra nad górnym drutem konstrukcji.

Nawadnianie

Praktyka uprawy

Nawadnianie jest zabronione.

Zbiory

Praktyka uprawy

Wina produkuje się z zebranych ręcznie winogron. Zabrania się stosowania maszyny do zbioru winogron.

Winogrona transportuje się w nieszczelnych pojemnikach. Maksymalne wymiary pojemników wynoszą 1,20 metra długości i 1,20 metra szerokości, a maksymalny poziom, do którego pojemnik można wypełnić winogronami, wynosi 0,40 metra. Czas między zbiorem winogron a tłoczeniem nie może przekraczać 24 godzin.

Szczególne praktyki enologiczne

| a) | całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach bazowych po wzbogacaniu nie przekracza 11,6 %. Przed fermentacją i dodaniem expedition liqueur oraz w przypadku wzbogacenia moszczu całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach nie przekracza 13 %. |
| --- | --- |

a)

całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach bazowych po wzbogacaniu nie przekracza 11,6 %. Przed fermentacją i dodaniem expedition liqueur oraz w przypadku wzbogacenia moszczu całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach nie przekracza 13 %.

| b) | poza wymienionymi powyżej przepisami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego. |
| --- | --- |

b)

poza wymienionymi powyżej przepisami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

| c) | zakłady, w których odbywa się tłoczenie, muszą spełniać kryteria dotyczące odbioru zbiorów, pras oraz przebiegu tłoczenia, załadowywania pras, frakcjonowania soku oraz higieny określone w specyfikacji produktu.
  Winogrona wsypuje się do prasy w całości. Wina bazowe pozyskuje się z ilości maksymalnie 100 litrów moszczu na 150 kilogramów wykorzystanych winogron. |
| --- | --- |

c)

zakłady, w których odbywa się tłoczenie, muszą spełniać kryteria dotyczące odbioru zbiorów, pras oraz przebiegu tłoczenia, załadowywania pras, frakcjonowania soku oraz higieny określone w specyfikacji produktu.

Winogrona wsypuje się do prasy w całości. Wina bazowe pozyskuje się z ilości maksymalnie 100 litrów moszczu na 150 kilogramów wykorzystanych winogron.

b.   Maksymalne zbiory

80 hektolitrów z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2018 r.:

| — | w departamencie Deux-Sèvres: Argenton-l’Église, Bouillé-Loretz, Brion-près-Thouet, Louzy, Mauzé-Thouarsais, Oiron, Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Radegonde, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars, Tourtenay, Val-en-Vignes (dawne terytoria gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul i Cersay); |
| --- | --- |

—

w departamencie Deux-Sèvres: Argenton-l’Église, Bouillé-Loretz, Brion-près-Thouet, Louzy, Mauzé-Thouarsais, Oiron, Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Radegonde, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars, Tourtenay, Val-en-Vignes (dawne terytoria gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul i Cersay);

| — | w departamencie Indre-et-Loire: Amboise, Anché, Artannes-sur-Indre, Athée-sur-Cher, Avoine, Avon-les-Roches, Azay-le-Rideau, Azay-sur-Cher, Beaumont-en-Véron, Benais, Bléré, Bossay-sur-Claise, Bourgueil, Brizay, Candes-Saint-Martin, Cangey, Chambray-lès-Tours, Chançay, Chanceaux-sur-Choisille, La Chapelle-sur-Loire, Chargé, Cheillé, Chemillé-sur-Indrois, Chenonceaux, Chinon, Chisseaux, Chouzé-sur-Loire, Cinais, Cinq-Mars-la-Pile, Civray-de-Touraine, Coteaux-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Ingrandes-de-Touraine, Saint-Michel-sur-Loire i Saint-Patrice), Couziers, Cravant-les-Côteaux, La Croix-en-Touraine, Crouzilles, Dierre, Draché, Épeigné-les-Bois, Esvres, Fondettes, Francueil, Genillé, Huismes, L’Île-Bouchard, Joué-lès-Tours, Langeais (dawne terytorium gminy delegowanej Langeais), Larçay, Lémeré, Lerné, Lignières-de-Touraine, Ligré, Limeray, Lussault-sur-Loire, Luynes, Luzillé, Marçay, Montlouis-sur-Loire, Montreuil-en-Touraine, Mosnes, Nazelles-Négron, Neuillé-le-Lierre, Noizay, Panzoult, Parçay-Meslay, Pocé-sur Cisse, Pont-de-Ruan, Razines, Restigné, Reugny, Rigny-Ussé, Rivarennes, Rivière, La Roche-Clermault, Rochecorbon, Saché, Saint-Avertin, Saint-Benoît-la-Forêt, Sainte-Maure-de-Touraine, Saint-Étienne-de-Chigny, Saint-Germain-sur-Vienne, Saint-Martin-le-Beau, Saint-Nicolas-de-Bourgueil, Saint-Ouen-les-Vignes, Saint-Règle, Savigny-en-Véron, Savonnières, Sazilly, Seuilly, Souvigny-de-Touraine, Tavant, Theneuil, Thilouze, Thizay, Tours, Vallères, Véretz, Vernou-sur-Brenne, Villaines-les-Rochers, Vouvray; |
| --- | --- |

—

w departamencie Indre-et-Loire: Amboise, Anché, Artannes-sur-Indre, Athée-sur-Cher, Avoine, Avon-les-Roches, Azay-le-Rideau, Azay-sur-Cher, Beaumont-en-Véron, Benais, Bléré, Bossay-sur-Claise, Bourgueil, Brizay, Candes-Saint-Martin, Cangey, Chambray-lès-Tours, Chançay, Chanceaux-sur-Choisille, La Chapelle-sur-Loire, Chargé, Cheillé, Chemillé-sur-Indrois, Chenonceaux, Chinon, Chisseaux, Chouzé-sur-Loire, Cinais, Cinq-Mars-la-Pile, Civray-de-Touraine, Coteaux-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Ingrandes-de-Touraine, Saint-Michel-sur-Loire i Saint-Patrice), Couziers, Cravant-les-Côteaux, La Croix-en-Touraine, Crouzilles, Dierre, Draché, Épeigné-les-Bois, Esvres, Fondettes, Francueil, Genillé, Huismes, L’Île-Bouchard, Joué-lès-Tours, Langeais (dawne terytorium gminy delegowanej Langeais), Larçay, Lémeré, Lerné, Lignières-de-Touraine, Ligré, Limeray, Lussault-sur-Loire, Luynes, Luzillé, Marçay, Montlouis-sur-Loire, Montreuil-en-Touraine, Mosnes, Nazelles-Négron, Neuillé-le-Lierre, Noizay, Panzoult, Parçay-Meslay, Pocé-sur Cisse, Pont-de-Ruan, Razines, Restigné, Reugny, Rigny-Ussé, Rivarennes, Rivière, La Roche-Clermault, Rochecorbon, Saché, Saint-Avertin, Saint-Benoît-la-Forêt, Sainte-Maure-de-Touraine, Saint-Étienne-de-Chigny, Saint-Germain-sur-Vienne, Saint-Martin-le-Beau, Saint-Nicolas-de-Bourgueil, Saint-Ouen-les-Vignes, Saint-Règle, Savigny-en-Véron, Savonnières, Sazilly, Seuilly, Souvigny-de-Touraine, Tavant, Theneuil, Thilouze, Thizay, Tours, Vallères, Véretz, Vernou-sur-Brenne, Villaines-les-Rochers, Vouvray;

| — | w departamencie Loir-et-Cher: Angé, Blois, Candé-sur-Beuvron, Cellettes, Chailles, Châteauvieux, Châtillon-sur-Cher, Chaumont-sur-Loire, Chémery, Cheverny, Chissay-en-Touraine, Chitenay, Choussy, Contres, Cormeray, Couddes, Couffy, Cour-Cheverny, Faverolles-sur-Cher, Feings, Fougères-sur-Bièvre, Fresnes, Huisseau-sur-Cosson, Mareuil-sur-Cher, Maslives, Méhers, Mesland, Meusnes, Monteaux, Monthou-sur-Bièvre, Monthou-sur-Cher, Les Montils, Montlivault, Mont-près-Chambord, Montrichard Val de Cher (dawne terytoria gmin delegowanych Bourré i Montrichard), Muides-sur-Loire, Noyers-sur-Cher, Oisly, Ouchamps, Pontlevoy, Pouillé, Rilly-sur-Loire, Saint-Aignan, Saint-Claude-de-Diray, Saint-Dyé-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Cher, Saint-Julien-de-Chédon, Saint-Laurent-Nouan, Saint-Romain-sur-Cher, Sambin, Sassay, Seigy, Seur, Soings-en-Sologne, Thenay, Thésée, Tour-en-Sologne, Valaire, Valencisse (dawne terytoria gmin delegowanych Chambon-sur-Cisse i Molineuf), Vallières-les-Grandes, Valloire-sur-Cisse (dawne terytorium gminy delegowanej Chouzy-sur-Cisse), Veuzain-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Onzain), Vineuil; |
| --- | --- |

—

w departamencie Loir-et-Cher: Angé, Blois, Candé-sur-Beuvron, Cellettes, Chailles, Châteauvieux, Châtillon-sur-Cher, Chaumont-sur-Loire, Chémery, Cheverny, Chissay-en-Touraine, Chitenay, Choussy, Contres, Cormeray, Couddes, Couffy, Cour-Cheverny, Faverolles-sur-Cher, Feings, Fougères-sur-Bièvre, Fresnes, Huisseau-sur-Cosson, Mareuil-sur-Cher, Maslives, Méhers, Mesland, Meusnes, Monteaux, Monthou-sur-Bièvre, Monthou-sur-Cher, Les Montils, Montlivault, Mont-près-Chambord, Montrichard Val de Cher (dawne terytoria gmin delegowanych Bourré i Montrichard), Muides-sur-Loire, Noyers-sur-Cher, Oisly, Ouchamps, Pontlevoy, Pouillé, Rilly-sur-Loire, Saint-Aignan, Saint-Claude-de-Diray, Saint-Dyé-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Cher, Saint-Julien-de-Chédon, Saint-Laurent-Nouan, Saint-Romain-sur-Cher, Sambin, Sassay, Seigy, Seur, Soings-en-Sologne, Thenay, Thésée, Tour-en-Sologne, Valaire, Valencisse (dawne terytoria gmin delegowanych Chambon-sur-Cisse i Molineuf), Vallières-les-Grandes, Valloire-sur-Cisse (dawne terytorium gminy delegowanej Chouzy-sur-Cisse), Veuzain-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Onzain), Vineuil;

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Machelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytoria gmin delegowanych Blaison-Gohier i Saint-Sulpice), Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brézé, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chacé, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Brigné, Concourson-sur-Layon, Doué-la-Fontaine, Forges, Meigné, Montfort, Saint-Georges-sur-Layon i Les Verchers-sur-Layon), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Les Garennes sur Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Juigné-sur-Loire i Saint-Jean-des-Mauvrets), Gennes-Val-de-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Chênehutte-Trêves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé, Ingrandes-Le Fresne sur Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Ingrandes), Jarzé Villages (dawne terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Cerqueux-sous-Passavant, La Fosse-de-Tigné, Nueil-sur-Layon, Tancoigné, Tigné, Trémont i Vihiers), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (dawne terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d’Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Saint-Cyr-en-Bourg, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saumur, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes, Martigné-Briand i Notre-Dame-d’Allençon), Tuffalun (dawne terytoria gmin delegowanych Ambillou-Château, Louerre i Noyant-la-Plaine), Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay), Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay, Villevêque; |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Machelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytoria gmin delegowanych Blaison-Gohier i Saint-Sulpice), Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brézé, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chacé, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Brigné, Concourson-sur-Layon, Doué-la-Fontaine, Forges, Meigné, Montfort, Saint-Georges-sur-Layon i Les Verchers-sur-Layon), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Les Garennes sur Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Juigné-sur-Loire i Saint-Jean-des-Mauvrets), Gennes-Val-de-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Chênehutte-Trêves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé, Ingrandes-Le Fresne sur Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Ingrandes), Jarzé Villages (dawne terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Cerqueux-sous-Passavant, La Fosse-de-Tigné, Nueil-sur-Layon, Tancoigné, Tigné, Trémont i Vihiers), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (dawne terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d’Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Saint-Cyr-en-Bourg, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saumur, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes, Martigné-Briand i Notre-Dame-d’Allençon), Tuffalun (dawne terytoria gmin delegowanych Ambillou-Château, Louerre i Noyant-la-Plaine), Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay), Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay, Villevêque;

| — | w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers. |
| --- | --- |

—

w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers.

Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité)

7.   Główne odmiany winorośli

pinot noir N

chardonnay B

chenin B

grolleau gris G

grolleau N

cabernet franc N

cabernet-sauvignon N

pineau d’Aunis N

8.   Opis związku lub związków

1.   Informacje na temat obszaru geograficznego

| a) | Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem
  Obszar geograficzny obejmuje pagórkowaty płaskowyż, który geologicznie tworzą pierwotne formacje geologiczne zboczy Masywu Armorykańskiego oraz nowsze formacje powstałe w erze mezozoicznej i w mniejszym stopniu w trzeciorzędzie na południowo-zachodnim obrzeżu Basenu Paryskiego. Obszar geograficzny rozciąga się wzdłuż Loary i jej dopływów, rzek Vienne, Indre i Cher, na długości około 200 kilometrów. W 2018 r. obejmował terytorium 255 gmin, przy czym niektóre z nich słyną ze znajdujących się na ich terenie zamków.
  Na działkach wyznaczonych do zbioru winogron położonych w zachodniej części obszaru występują gleby łupkowe lub gliniasto-łupkowe, zaś w części wschodniej – gleby gliniasto-wapienne (cenoman, turon, senon i eocen). Wszystkie gleby występujące na wyznaczonym obszarze charakteryzują się umiarkowaną zdolnością zatrzymywania wody i dobrą przepuszczalnością.
  Kluczowe znaczenie w tym kontekście ma piętro turonu. Od niego właśnie pochodzi wapień typu tuffeau, którego pozyskiwanie w licznych kamieniołomach umożliwiło budowę zamków nad Loarą oraz, w ujęciu bardziej ogólnym, wszystkich budowli architektonicznych w regionie, co spowodowało powstanie licznych wyrobisk. Z kamieniołomów tych powstały jaskinie o stałej temperaturze i wilgotności, które wykorzystywano do uprawy grzybów i przechowywania wina.
  Na przedmiotowym obszarze panuje klimat oceaniczny z kilkoma cechami charakterystycznymi. Obrzeże wschodnie, odpowiadające regionowi winiarskiemu Sologne, pozostaje pod większym wpływem klimatu kontynentalnego – skumulowane roczne opady w tym regionie są nieznacznie wyższe niż w pozostałej części obszaru geograficznego i wynoszą 550–650 milimetrów. Na zachodzie, gdzie wpływ klimatu oceanicznego jest silniejszy, temperatury są regularne, zimy łagodne, a lata umiarkowanie gorące. Im dalej na wschód, tym zwiększają się jednak amplitudy temperatur. W tym ogólnym kontekście sieć rzeczna, jaką tworzą Loara i jej dopływy, pełni rolę regulatora termicznego. |
| --- | --- |

a)

Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Obszar geograficzny obejmuje pagórkowaty płaskowyż, który geologicznie tworzą pierwotne formacje geologiczne zboczy Masywu Armorykańskiego oraz nowsze formacje powstałe w erze mezozoicznej i w mniejszym stopniu w trzeciorzędzie na południowo-zachodnim obrzeżu Basenu Paryskiego. Obszar geograficzny rozciąga się wzdłuż Loary i jej dopływów, rzek Vienne, Indre i Cher, na długości około 200 kilometrów. W 2018 r. obejmował terytorium 255 gmin, przy czym niektóre z nich słyną ze znajdujących się na ich terenie zamków.

Na działkach wyznaczonych do zbioru winogron położonych w zachodniej części obszaru występują gleby łupkowe lub gliniasto-łupkowe, zaś w części wschodniej – gleby gliniasto-wapienne (cenoman, turon, senon i eocen). Wszystkie gleby występujące na wyznaczonym obszarze charakteryzują się umiarkowaną zdolnością zatrzymywania wody i dobrą przepuszczalnością.

Kluczowe znaczenie w tym kontekście ma piętro turonu. Od niego właśnie pochodzi wapień typu tuffeau, którego pozyskiwanie w licznych kamieniołomach umożliwiło budowę zamków nad Loarą oraz, w ujęciu bardziej ogólnym, wszystkich budowli architektonicznych w regionie, co spowodowało powstanie licznych wyrobisk. Z kamieniołomów tych powstały jaskinie o stałej temperaturze i wilgotności, które wykorzystywano do uprawy grzybów i przechowywania wina.

Na przedmiotowym obszarze panuje klimat oceaniczny z kilkoma cechami charakterystycznymi. Obrzeże wschodnie, odpowiadające regionowi winiarskiemu Sologne, pozostaje pod większym wpływem klimatu kontynentalnego – skumulowane roczne opady w tym regionie są nieznacznie wyższe niż w pozostałej części obszaru geograficznego i wynoszą 550–650 milimetrów. Na zachodzie, gdzie wpływ klimatu oceanicznego jest silniejszy, temperatury są regularne, zimy łagodne, a lata umiarkowanie gorące. Im dalej na wschód, tym zwiększają się jednak amplitudy temperatur. W tym ogólnym kontekście sieć rzeczna, jaką tworzą Loara i jej dopływy, pełni rolę regulatora termicznego.

| b) | Opis czynników ludzkich mających wpływ na związek z obszarem
  Tradycja uprawy winorośli sięga stosunkowo odległych czasów, co wiążą się z powstaniem licznych klasztorów i opactw, które wyjątkowo często funkcjonowały w regionie. Święty Grzegorz z Tours w swojej spisanej w VI wieku „Historii Franków” wspomina o szeroko zakrojonej uprawie winorośli w tym regionie i stosowaniu „odstraszaczy” (fr. traquettes) w celu przeganiania ptaków w czasie dojrzewania winogron. Rozkwit uprawy winorośli nastąpił w XVII i XVIII wieku dzięki wymianie handlowej rozwiniętej przez Holendrów. Wykorzystując swoją dużą flotę, Holendrzy docierali bowiem Loarą do miejscowości Ponts-de-Cé, Saumur i Vouvray, w których zaopatrywali się w szczególności w białe wina, rozwijając w ten sposób rynek zbytu dla win gatunkowych określanych mianem vin pour la mer (wino przeznaczone na wywóz drogą morską).
  Mając na uwadze historyczny fakt, że wina pochodzące z Saumur wytwarzane z odmiany winorośli chenin B były zdatne do drugiej fermentacji, można stwierdzić, że rozpoczęcie produkcji win musujących sięga początków XIX wieku. Świadomy wspomnianej właściwości tych win oraz ich podobieństwa do win pochodzących z Szampanii, Jean-Baptiste Ackerman bardzo szybko, bo już w 1811 r., rozwinął produkcję win musujących metodą tradycyjną. W 1838 r. komisja odpowiedzialna za ocenę produktów zgłoszonych na wystawę przemysłową w Angers stwierdziła: „Wina te są idealnie jasne i przejrzyste; posiadają białą, żywą, musującą piankę. Wykazano zatem możliwość wytworzenia win dorównujących tym pochodzącym z Szampanii”.
  Nie minęło nawet pięćdziesiąt lat, kiedy rywalizacja napędzana wyżej wspomnianymi pierwszymi rezultatami doprowadziła do tego, że liczni przedsiębiorcy postanowili skorzystać z zachęt komisji. Pojawili się wielcy producenci (fr. grandes maisons) tego typu wina znani pod nazwami „Veuve Amiot”, „Bouvet-Ladubay”, „Langlois-Château” i „Monmousseau”. Jaskinie wydrążone w celu wydobycia wapienia typu tuffeau stały się miejscami, które były szczególnie odpowiednie do produkcji win musujących. Niektóre korytarze drążono specjalnie w celu przechowywania butelek. W latach 1845–1875 dzięki wzrostowi poziomu życia we Francji i rozwojowi kolei producenci wina musującego zyskali nowe możliwości handlowe. W 1874 r. do Europy wysłano łącznie 4 miliony butelek, natomiast w XX wieku wzrosła popularność win musujących z Doliny Loary.
  Dekretem z dnia 17 października 1975 r. uznano kontrolowaną nazwę pochodzenia „Crémant de Loire”. Producenci już dawno wykazali zasadność przestrzegania zasad dotyczących surowca w produkcji win musujących. W zasadach dotyczących produkcji, które uchwalono wyżej wspomnianym dekretem, wskazano natomiast przywiązanie producentów do zbiorów ręcznych, umieszczania w prasie całych winogron, delikatnego tłoczenia oraz długiego czasu dojrzewania w butelce.
  W 2009 r. roczna produkcja wyniosła 13 milionów butelek. |
| --- | --- |

b)

Opis czynników ludzkich mających wpływ na związek z obszarem

Tradycja uprawy winorośli sięga stosunkowo odległych czasów, co wiążą się z powstaniem licznych klasztorów i opactw, które wyjątkowo często funkcjonowały w regionie. Święty Grzegorz z Tours w swojej spisanej w VI wieku „Historii Franków” wspomina o szeroko zakrojonej uprawie winorośli w tym regionie i stosowaniu „odstraszaczy” (fr. traquettes) w celu przeganiania ptaków w czasie dojrzewania winogron. Rozkwit uprawy winorośli nastąpił w XVII i XVIII wieku dzięki wymianie handlowej rozwiniętej przez Holendrów. Wykorzystując swoją dużą flotę, Holendrzy docierali bowiem Loarą do miejscowości Ponts-de-Cé, Saumur i Vouvray, w których zaopatrywali się w szczególności w białe wina, rozwijając w ten sposób rynek zbytu dla win gatunkowych określanych mianem vin pour la mer (wino przeznaczone na wywóz drogą morską).

Mając na uwadze historyczny fakt, że wina pochodzące z Saumur wytwarzane z odmiany winorośli chenin B były zdatne do drugiej fermentacji, można stwierdzić, że rozpoczęcie produkcji win musujących sięga początków XIX wieku. Świadomy wspomnianej właściwości tych win oraz ich podobieństwa do win pochodzących z Szampanii, Jean-Baptiste Ackerman bardzo szybko, bo już w 1811 r., rozwinął produkcję win musujących metodą tradycyjną. W 1838 r. komisja odpowiedzialna za ocenę produktów zgłoszonych na wystawę przemysłową w Angers stwierdziła: „Wina te są idealnie jasne i przejrzyste; posiadają białą, żywą, musującą piankę. Wykazano zatem możliwość wytworzenia win dorównujących tym pochodzącym z Szampanii”.

Nie minęło nawet pięćdziesiąt lat, kiedy rywalizacja napędzana wyżej wspomnianymi pierwszymi rezultatami doprowadziła do tego, że liczni przedsiębiorcy postanowili skorzystać z zachęt komisji. Pojawili się wielcy producenci (fr. grandes maisons) tego typu wina znani pod nazwami „Veuve Amiot”, „Bouvet-Ladubay”, „Langlois-Château” i „Monmousseau”. Jaskinie wydrążone w celu wydobycia wapienia typu tuffeau stały się miejscami, które były szczególnie odpowiednie do produkcji win musujących. Niektóre korytarze drążono specjalnie w celu przechowywania butelek. W latach 1845–1875 dzięki wzrostowi poziomu życia we Francji i rozwojowi kolei producenci wina musującego zyskali nowe możliwości handlowe. W 1874 r. do Europy wysłano łącznie 4 miliony butelek, natomiast w XX wieku wzrosła popularność win musujących z Doliny Loary.

Dekretem z dnia 17 października 1975 r. uznano kontrolowaną nazwę pochodzenia „Crémant de Loire”. Producenci już dawno wykazali zasadność przestrzegania zasad dotyczących surowca w produkcji win musujących. W zasadach dotyczących produkcji, które uchwalono wyżej wspomnianym dekretem, wskazano natomiast przywiązanie producentów do zbiorów ręcznych, umieszczania w prasie całych winogron, delikatnego tłoczenia oraz długiego czasu dojrzewania w butelce.

W 2009 r. roczna produkcja wyniosła 13 milionów butelek.

2.   Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktu

Wina „Crémant de Loire” są to wina musujące; większość win objętych tą nazwą stanowią wina białe, a mniejszość – różowe. Posiada ono utrzymujący się musujący charakter, który nadają mu drobne, subtelne i trwałe perliste bąbelki. Bukiet aromatyczny przeważnie składa się z aromatów białych kwiatów połączonych z nutami owocowymi, takimi jak brzoskwinia lub morela. W smaku wino jest delikatne i wyważone, w wyjątkowy sposób łącząc w sobie uczucie świeżości ze słodkością.

3.   Związki przyczynowe

Region winiarski rozwinął się pod wpływem sieci rzecznej Loary na długości wynoszącej niemal 200 kilometrów. Zróżnicowanie mezoklimatu na obszarze wyznaczonego obszaru geograficznego oraz różnorodne warunki glebowe pozwoliły producentom na dobór różnych odmian winorośli odpowiednio do ich właściwości. Takie zróżnicowanie warunków uprawy winorośli znacząco sprzyja mieszaniu win przy wytwarzaniu partii typu cuvée.

Głównie dzięki zdatności win wytworzonych z odmiany winorośli chenin B do drugiej fermentacji producenci, w szczególności ci z obszarów Saumur i Vouvray, opanowali technikę naturalnej fermentacji w butelce. Umocnieni tym sukcesem oraz świadomi faktu, że wytworzyli produkt cieszący się renomą, producenci stosowali i rozwijali techniki, które pozwalały na zapewnienie winom doskonałej jakości. Występowanie jaskiń wydrążonych w wapieniach typu tuffeau było wówczas czynnikiem sprzyjającym produkcji tego rodzaju win, do której niezbędne są obszerne przestrzenie o umiarkowanej temperaturze na potrzeby przechowywania wina i manipulowania nim.

Określone warunki produkcji związane ze zbiorami, a w szczególności z transportem zbiorów, mają na celu zachowanie nienaruszonych winogron aż do etapu tłoczenia oraz ograniczenie procesu utleniania. Tłoczenie przeprowadzone w przystosowanym do tego środowisku, za pomocą odpowiednich urządzeń i zgodnie z zasadami określającymi konkretny stosunek masy wykorzystanych zbiorów do objętości pozyskanych moszczów, gwarantują jakość i przejrzystość uzyskanych soków. Bogatsi o ponad stuletnie doświadczenie producenci win musujących doskonale opanowali umiejętności komponowania swoich cuvées. Długi okres dojrzewania pozwala winu rozwinąć właściwości aromatyczne oraz osiągnąć złożony i wykwintny charakter.

W latach 80. XX wieku pewien producent wina z regionu winiarskiego Andegawenii powiedział: „Wino »Crémant de Loire« jest owocem wykorzystania nowoczesnych technik w celu lepszego zachowania tradycji”. Renoma tych win musujących, białych i różowych, które w Dolinie Loary stały się produktem niezbędnym, sprzedawanym zarówno na rynku krajowym, jak i na rynkach zagranicznych, nieustannie rośnie.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Etykietowanie

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

dodatkowe przepisy dotyczące etykietowania

Opis wymogu:

Wszelkie określenia fakultatywne, których stosowanie – zgodnie z przepisami wspólnotowymi – mogą regulować państwa członkowskie, umieszcza się na etykietach czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”. Czcionka, którą zapisana jest ta nazwa geograficzna, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż dwie trzecie wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Kontrolowana nazwa pochodzenia jest umieszczona na korku, w części znajdującej się wewnątrz szyjki butelki.

Na etykiecie wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że:

| — | jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych; |
| --- | --- |

—

jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych;

| — | została ona podana w deklaracji zbiorów. |
| --- | --- |

—

została ona podana w deklaracji zbiorów.

Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości i szerokości) połowy wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Pakowanie

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

pakowanie na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu:

Wina wytwarza się przy zastosowaniu metody drugiej fermentacji w szklanych butelkach.

Rozlanie do szklanych butelek, w których odbywa się druga fermentacja, ma miejsce począwszy od dnia 1 grudnia w roku, w którym odbyły się zbiory.

Czas dojrzewania w butelce na osadzie wynosi co najmniej 9 miesięcy.

Wina produkuje się i wprowadza na rynek w butelkach, wewnątrz których przeprowadzono proces fermentacji, z wyjątkiem win sprzedawanych w butelkach o pojemności nieprzekraczającej 37,5 centylitra lub przekraczającej 150 centylitrów.

Wina wprowadza się do obrotu z przeznaczeniem dla konsumentów po upływie minimalnego okresu dojrzewania wynoszącego 12 miesięcy, licząc od daty rozlania.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-baeb17d6-5e61-48e0-ab86-d4c28e387778

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---

| 21.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 58/21 |
| --- | --- | --- | --- |

21.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 58/21

---

Publikacja jednolitego dokumentu, o którym mowa w art. 94 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013, oraz odesłania do publikacji specyfikacji produktu objętego nazwą w sektorze wina

(2020/C 58/09)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 98 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (1) w terminie dwóch miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

„DELLE VENEZIE” / „BENEŠKIH OKOLIŠEV”

PDO-IT-02360

Data złożenia wniosku: 10 kwietnia 2017 r.

1.   Nazwa, która ma być zarejestrowana

„delle Venezie” / „Beneških okolišev”

2.   Państwo członkowskie

Włochy

3.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP

4.   Kategorie produktów sektora wina

| 1. | Wino |
| --- | --- |

1.

Wino

| 4. | Wino musujące |
| --- | --- |

4.

Wino musujące

| 5. | Gatunkowe wino musujące |
| --- | --- |

5.

Gatunkowe wino musujące

| 8. | Wino półmusujące |
| --- | --- |

8.

Wino półmusujące

5.   Opis wina lub win

Pinot Grigio „delle Venezie” / „Beneških okolišev” – kategoria: Wino

Barwa: od słomkowożółtej po złotożółtą, niekiedy miedziana lub różowa.

Aromat: charakterystyczny dla Pinot Grigio, czyli owocowy z nutami owoców o białym miąższu, na przykład od gruszek i jabłek po owoce tropikalne, intensywny, czasami z lekko aromatycznymi nutami białych kwiatów.

Smak: świeży i harmonijny, od wytrawnego po półwytrawny.

Minimalna całkowita objętościowa zawartość alkoholu (w % objętości): 11 %;

Minimalna zawartość ekstraktu bezcukrowego (g/l): 15 g/l.

Wszelkie parametry analityczne nieprzedstawione w poniższej tabeli są zgodne z ograniczeniami określonymi w przepisach krajowych i unijnych.

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość miareczkowa | 4,5 grama na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość miareczkowa

4,5 grama na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

Pinot Grigio Frizzante „delle Venezie” / „Beneških okolišev” (wino półmusujące)

Barwa: od słomkowożółtej po złotożółtą, niekiedy miedziana lub różowa.

Pianka: delikatna i ulotna.

Aromat: charakterystyczny dla Pinot Grigio, czyli owocowy z nutami owoców o białym miąższu, na przykład gruszek i jabłek po owoce tropikalne, intensywny, czasami z lekko aromatycznymi nutami białych kwiatów.

Smak: świeży o zrównoważonym składniku kwasowym, harmonijny, od wytrawnego po półwytrawny.

Minimalna całkowita objętościowa zawartość alkoholu (w % objętości): 11 %;

Minimalna zawartość ekstraktu bezcukrowego (g/l): 15 g/l

Wszelkie parametry analityczne nieprzedstawione w poniższej tabeli są zgodne z ograniczeniami określonymi w przepisach krajowych i unijnych.

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość miareczkowa | 4,5 grama na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość miareczkowa

4,5 grama na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

Pinot Grigio Spumante „delle Venezie” / „Beneških okolišev” (wino musujące)

Barwa: od słomkowożółtej po złotożółtą, niekiedy miedziana lub różowa.

Pianka: delikatna i utrzymująca się.

Aromat: charakterystyczny dla Pinot Grigio, czyli owocowy z nutami owoców o białym miąższu, takich jak gruszki i jabłka, a nawet owoce tropikalne, intensywny, czasami z lekko aromatycznymi nutami białych kwiatów i orzechów ze względu na proces z wykorzystaniem autoklawu.

Smak: świeży o zrównoważonym składniku kwasowym, harmonijny, w wersjach dosaggio zero po wytrawne.

Minimalna całkowita objętościowa zawartość alkoholu (w % objętości): 11,00 %;

Minimalna zawartość ekstraktu bezcukrowego (g/l): 14,0 g/l.

Wszelkie parametry analityczne nieprzedstawione w poniższej tabeli są zgodne z ograniczeniami określonymi w przepisach krajowych i unijnych.

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość miareczkowa | 5 gramów na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość miareczkowa

5 gramów na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

Pinot Grigio „delle Venezie” / Beneških okolišev „Gatunkowe wina musujące”

Barwa: od słomkowożółtej po złotożółtą, niekiedy miedziana lub różowa.

Pianka: delikatna i utrzymująca się.

Aromat: charakterystyczny dla Pinot Grigio, czyli owocowy z nutami owoców o białym miąższu, takich jak gruszki i jabłka, a nawet owoce tropikalne, intensywny, czasami z lekko aromatycznymi nutami białych kwiatów i orzechów ze względu na proces z wykorzystaniem autoklawu.

Smak: świeży o zrównoważonym składniku kwasowym, harmonijny, w wersjach dosaggio zero po wytrawne.

Minimalna całkowita objętościowa zawartość alkoholu (w % objętości): 11,00 %;

Minimalna zawartość ekstraktu bezcukrowego (g/l): 14,0 g/l.

Wszelkie parametry analityczne nieprzedstawione w poniższej tabeli są zgodne z ograniczeniami określonymi w przepisach krajowych i unijnych.

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość miareczkowa | 5 gramów na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość miareczkowa

5 gramów na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

Bianco (białe) „delle Venezie” / „Beneških okolišev” – kategoria: Wino

Barwa: od żółtawozielonej do złotożółtej.

Aromat: owocowy z nutami owoców o białym miąższu i dojrzałych owoców w zależności od składu odmianowego, czasami z lekko aromatycznymi nutami białych kwiatów.

Smak: od wytrawnego po półwytrawny, harmonijny, mający strukturę, czasami o świeżych nutach związanych ze składnikiem kwasowym.

Minimalna całkowita objętościowa zawartość alkoholu (w % objętości): 11,00 %;

Minimalna zawartość ekstraktu bezcukrowego (g/l): 14,0 g/l.

Wszelkie parametry analityczne nieprzedstawione w poniższej tabeli są zgodne z ograniczeniami określonymi w przepisach krajowych i unijnych.

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość miareczkowa | 4,5 grama na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość miareczkowa

4,5 grama na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

6.   Praktyki winiarskie

a)   Podstawowe praktyki enologiczne

Brak.

b)   Maksymalne zbiory

Bianco (kategoria: „Wino”); Pinot Grigio (kategorie: „Wino”, „Wino musujące”, „Gatunkowe wino musujące”, „Wino półmusujące”)

18 000 kg winogron z hektara

Bianco (kategoria: „Wino”); Pinot Grigio (kategorie: „Wino”, „Wino musujące”, „Gatunkowe wino musujące”, „Wino półmusujące”)

126 hektolitrów z hektara

7.   Wyznaczony obszar geograficzny

Wyznaczony obszar produkcji win objętych ChNP „delle Venezie” / „Beneških okolišev” składa się z Autonomicznej Prowincji Trydent oraz regionów Friuli-Wenecja Julijska i Wenecja Euganejska.

8.   Główne odmiany winorośli do produkcji wina

Chardonnay B.

Pinot Bianco B. – Pinot

Garganega B. – Garganego

Müller Thurgau B. – Riesling x Sylvaner

Verduzzo Friulano B. – Verduzzo

Verduzzo Trevigiano B. – Verduzzo

Tocai Friulano B. – Friulano

Tocai Friulano B. – Tai

Pinot Grigio – Pinot

Pinot Grigio – Pinot Gris

9.   Opis związku lub związków

„delle Venezie” / „Beneških okolišev” – kategorie: „Wino”, „Wino musujące”, „Gatunkowe wino musujące”, „Wino półmusujące”

Czynniki naturalne istotne z punktu widzenia związku: Obszar ChNP „delle Venezie” / „Beneških okolišev” obejmuje terytoria administracyjne Autonomicznej Prowincji Trydent oraz regionów Friuli-Wenecja Julijska i Wenecja Euganejska. Terytorium charakteryzuje się łukiem górskim na północy, który otacza i odgradza obszar produkcji, chroniąc go przed zimnymi prądami z północy i północnego-wschodu i jest poprzecinany licznymi znaczącymi rzekami i strumieniami o stałym przepływie wody: jest ono kolebką uprawy winorośli. Główne rzeki to: Adyga, Brenta, Piawa, Tagliamento i Socza. Klimat cechują średnie roczne temperatury w przedziale 10–14 °C. Najzimniejsze miesiące to grudzień i styczeń, natomiast lipiec i sierpień są najgorętsze, ze średnimi temperaturami sięgającymi 20–25 °C. Średnie roczne opady deszczu na tym obszarze wynoszą 700–1 300 mm. Pomimo wysokich opadów gleba ma odpowiednią zdolność drenowania. Dzięki opadom atmosferycznym i odpowiedniej dostępnej pojemności wodnej na obszarze tym nie występują problemy niedoboru wody. Innymi czynnikami charakteryzującymi klimat na terytorium ChNP „delle Venezie” / „Beneških okolišev” jest połączone działanie łagodzącego oddziaływania z regionu Alp i podnóży Alp na północy oraz Morza Adriatyckiego na południu, które ma znaczący wpływ na temperaturę, ograniczając jej ekstremalne poziomy latem i zimą. Na ruch mas powietrza wywiera wpływ Morze Adriatyckie i masywy górskie, które – regulując przepływ tych mas – regulują również wynikające z niego opady atmosferyczne. W szczególności zmiana kierunku wiatrów w ciągu dnia w sierpniu i wrześniu powoduje wahania temperatury optymalne dla procesu dojrzewania winogron. W związku z tym trzy elementy: region alpejski i podnóża Alp, Morze Adriatyckie oraz sieć rzek przecinających cały obszar z północy na południe przyczyniają się do tego, że wyznaczony obszar geograficzny jest w pełni jednorodny.

Pod względem gleb podnóża Alp i wzgórza składają się głównie z formacji wapiennych lub wapienno-dolomitowych z okresu mezozoiku o teksturze gleby odpowiedniej do drenowania wody.

Obszary nizinne składają się z osadów aluwialnych pochodzących z materiałów niesionych przez różne rzeki przecinające całe terytorium, a ich gleby mają teksturę od gliny piaszczystej po piaszczysty pył ilasty, czasami o gliniasto-ilastym osadzie i ogólnie charakteryzują się dobrą zdolnością drenowania i są szczególnie odpowiednie do uprawy winorośli.

Czynniki historyczne i ludzkie istotne z punktu widzenia związku: Pierwsze winnice w północno-wschodnich Włoszech datuje się na siódmy i piąty wiek p.n.e. Elementem wspólnym w historii uprawy winogron na wino „delle Venezie” / „Beneških okolišev” jest jednak istnienie Republiki Weneckiej. Początki współczesnej uprawy roślin można przypisać szkołom z San Michele all’Adige i Conegliano, które prowadziły szkolenia w zakresie nowych technik uprawy winorośli oraz technik enologicznych i rozpowszechniały te techniki. Kluczowe znaczenie miał wkład producentów winogron na wyznaczonym obszarze geograficznym, którzy wprowadzili innowacyjne procesy i metody zarządzania łączące zrównoważenie środowiskowe i stabilność gospodarczą. Dużą rolę odegrały również zajmujące się ulepszaniem gruntów spółdzielnie, które przez długi czas zarządzały istotnymi sieciami dystrybucji wody, zaradzając w sytuacjach wyjątkowych niedoborów opadów deszczu.

Pod koniec XIX wieku za sprawą wprowadzenia win Chardonnay i Pinot teren ten stał się głównym obszarem uprawy i produkcji w państwie zarówno w przypadku win niemusujących, jak i win półmusujących oraz musujących. Na obszarze „delle Venezie” / „Beneških okolišev” panują idealne warunki w szczególności dla Pinot Grigio, biorąc pod uwagę, że w tym środowisku cechy jakości winogron i ich szczególne enologiczne cechy charakterystyczne osiągają najwyższy poziom. Od 1977 r. do chwili obecnej producenci winogron wprowadzają na rynek przedmiotowe wina zasadniczo z oznaczeniem geograficznym „delle Venezie”, a mniejszość słoweńska jako „Beneških okolišev”.

„delle Venezie” / „Beneških okolišev” – kategorie: „Wino musujące” (4), „Gatunkowe wino musujące” (5), „Wino półmusujące” (8)

Informacje na temat jakości / cech charakterystycznych win, które można przypisać przede wszystkim środowisku geograficznemu:

Barwa win Pinot Grigio „delle Venezie” w kategorii „Wino musujące”, „Gatunkowe wino musujące” i „Wino półmusujące” zasadniczo waha się od słomkowożółtej do złotożółtej, czasami z refleksami o barwie miedzianej po różową (w tonie typowym dla danej odmiany). Pianka w winach półmusujących jest przede wszystkim delikatna i ulotna, natomiast w winach musujących – delikatna i utrzymująca się, również w odniesieniu do poszczególnych ciśnień.

Aromat wina jest charakterystyczny dla odmiany i jest owocowy z nutami owoców o białym miąższu, takich jak gruszki i jabłka, a nawet owoce tropikalne, intensywny, czasami z lekko aromatycznymi nutami białych kwiatów i orzechów ze względu na proces z wykorzystaniem autoklawu.

Pod względem smaku zarówno musujące, jak i półmusujące wersje wina są harmonijne, o świeżych nutach i zrównoważonym składniku kwasowym. Ponadto zawartość cukrów w winach z kategorii musujących waha się od „dosaggio zero” do „wytrawnego”, natomiast w kategorii półmusujących – od „wytrawnego” do „półwytrawnego”.

Związek przyczynowy między elementami obszaru geograficznego i jakością / cechami charakterystycznymi produktu, które można przypisać przede wszystkim środowisku geograficznemu:

Szczególne cechy charakterystyczne win musujących, gatunkowych win musujących i win półmusujących opisane powyżej wynikają z połączenia działania warunków glebowych i klimatycznych występujących na obszarze produkcji oraz czynników ludzkich, które miały wpływ na enologiczny potencjał winogron i technologii przetwarzania w przeszłości i obecnie.

W szczególności środowisko geograficzne obszaru produkcji charakteryzuje umiarkowany, chłodny i wietrzny klimat oraz dobrze drenowane grunty o wystarczającym i odpowiednio rozmieszczonym zaopatrzeniu w wodę, co umożliwia kiściom winogron równomierne dojrzewanie. Ponadto wyraźna różnica temperatur w dzień i w nocy w okresie dojrzewania kiści wydobywa i zachowuje kwasową i aromatyczną strukturę winogron oraz wynikającą z niej świeżość win.

Co więcej, wrażliwość odmiany Pinot Grigio na rośliny zarodnikowe, jak również czynniki środowiskowe i klimatyczne, takie jak nadmiar ciepła i brak równowagi wodnej, wymaga od operatorów znacznego zaangażowania, aby uzyskać winogrona, które są przede wszystkim zdrowe i zachowują odpowiednią równowagę między składnikiem cukrowym i aromatycznym, uwzględniając późniejsze przetwarzanie na wino musujące, gatunkowe wino musujące i wino półmusujące o odpowiednich wartościach kwasowości. Kluczowy jest wkład wnoszony przez operatorów pod względem sposobu zarządzania winnicą – od wyboru podkładki po metodę uprawy oraz od zarządzania ulistnieniem po regulację zaopatrzenia w wodę.

Wszystkie te czynniki są niezbędne, aby uzyskać winogrona odpowiednie do utworzenia partii, które zostaną przetworzone na wino musujące, gatunkowe wino musujące lub wino półmusujące, w celu produkcji win o organoleptycznych cechach charakterystycznych typowych dla danej odmiany.

Wino musujące, gatunkowe wino musujące i wino półmusujące „delle Venezie” / „Beneških okolišev” są również wynikiem innowacji technologicznej procesu z wykorzystaniem autoklawu, która pomogła zwiększyć skuteczność procesu przemiany drożdżowej, tym samym ulepszając profil aromatyczny i przyjemny charakter produkowanych win. Umożliwia to wydobycie szczególnych organoleptycznych cech charakterystycznych tych win, zwłaszcza poprzez uwolnienie świeżych i kwiatowych nut, które pochodzą przede wszystkim z winogron i odzwierciedlają środowisko idealne do produkcji win Pinot Grigio.

W związku z tym źródłem wyjątkowości i niepowtarzalności win musujących i półmusujących Pinot Grigio pochodzących z obszaru kontrolowanej nazwy pochodzenia jest równowaga kwasowo-zasadowa, która wydobywa przyjemny aromat i tym samym ogólną elegancję win, stanowiąc zwieńczenie właściwych procesów produkcji wina.

„delle Venezie” / „Beneških okolišev” – kategoria: Wino

Informacje na temat jakości / cech charakterystycznych win, które można przypisać przede wszystkim środowisku geograficznemu:

Barwa win Pinot Grigio „delle Venezie” / „Beneških okolišev” waha się od jasnej słomkowożółtej do odcieni, które na skutek procesu fermentacji czasami mogą mieć refleksy o barwie miedzianej po różową (w tonie typowym dla odmiany). Aromat wina ma nuty charakterystyczne dla danej odmiany – owocowe – które przypominają m.in. nuty owoców o białym miąższu, takich jak gruszki i jabłka, a nawet owoce tropikalne, jest intensywny, czasami z lekko aromatycznymi nutami białych kwiatów. Smak wina jest świeży i harmonijny, a wersje wahają się od wytrawnych po półwytrawne; wyróżnia go jego przyjemna świeżość cechująca się nutami kwasowości typowymi dla odmiany.

Jeżeli chodzi o warunki glebowe i klimatyczne na obszarze produkcji, wina odzwierciedlają typowe „świeże” nuty, które wynikają głównie ze znacznego składnika kwasowego i zrównoważonego składnika aromatycznego winogron, a tym samym produkowanego wina.

Barwa wina białego „delle Venezie” / „Beneških okolišev” waha się od żółtawozielonej do złotożółtej. Wino ma owocowy aromat i – w zależności od składu odmianowego – nuty owoców o białym miąższu i dojrzałych owoców. Zapach jest intensywny, czasami z lekko aromatycznymi nutami białych kwiatów. Smak jest harmonijny, od wytrawnego po półwytrawny, a wino ma strukturę, czasami o świeżych nutach związanych ze składnikiem kwasowym.

Związek przyczynowy między elementami obszaru geograficznego i jakością oraz cechami charakterystycznymi produktu, które można przypisać przede wszystkim środowisku geograficznemu:

Szczególne cechy charakterystyczne win Pinot Grigio i Bianco „delle Venezie” / „Beneških okolišev” opisane powyżej wynikają z połączenia działania warunków glebowych i klimatycznych występujących na obszarze produkcji oraz czynników ludzkich, które miały wpływ na enologiczny potencjał winogron i technologii przetwarzania w przeszłości i obecnie.

W szczególności środowisko geograficzne obszaru produkcji charakteryzuje umiarkowany, chłodny i wietrzny klimat oraz dobrze drenowane grunty o dobrym i odpowiednio rozmieszczonym zaopatrzeniu w wodę, co umożliwia kiściom winogron równomierne dojrzewanie, a tym samym uzyskiwanie winogron o wystarczającej kwasowości. Wyraźna różnica temperatur w dzień i w nocy w okresie dojrzewania kiści wydobywa i zachowuje kwasową i aromatyczną strukturę winogron oraz wynikającą z niej świeżość win.

Ponadto, biorąc pod uwagę, że odmiany wykorzystywane do produkcji przedmiotowych win są wrażliwe na rośliny zarodnikowe oraz czynniki klimatyczne i środowiskowe, wkład wnoszony przez operatorów pod względem sposobu zarządzania winnicą – od wyboru podkładki po metodę uprawy oraz zarządzanie ulistnieniem – jest istotny dla ostatecznego wyniku, tak aby uzyskać zdrowe winogrona i właściwą równowagę między składnikiem cukru, składnikiem kwasowym i aromatycznym.

Szczególne umiejętności producentów winogron mają znaczenie aż do momentu złożenia winogron w wytwórni win i przeprowadzenia operacji produkcji wina kluczowych dla zachowania szczególnych właściwości organoleptycznych win, a tym samym dla produkcji harmonijnych win o typowych świeżych nutach, które stanowią o niepowtarzalnym stylu win z wyznaczonego obszaru geograficznego „delle Venezie” / „Beneških okolišev”.

Pinot Grigio nie jest powszechną odmianą. W rzeczywistości w środowiskach, w których utrzymują się długotrwałe wysokie temperatury oraz mają miejsce niedobory wody w sezonie wegetacyjnym, typowe organoleptyczne cechy charakterystyczne odmiany nie zostaną w pełni uwidocznione.

Jeżeli chodzi o szczególne organoleptyczne cechy charakterystyczne winogron, czy to Pinot Grigio czy innych określonych odmian składających się na cuveé rodzaju Bianco, uzyskaniu win o cechach charakterystycznych opisanych powyżej służą cykle tłoczenia winogron, jak również określone temperatura i czas fermentacji.

W szczególności organoleptyczne cechy charakterystyczne wina Pinot Grigio „delle Venezie” / „Beneških okolišev”, które obecnie reprezentują referencyjny styl organoleptyczny, a tym samym czynnik sprawiający, że wino to jest wyjątkowe i wyróżniające się na tle win Pinot Grigio pochodzących z innych obszarów, są wynikiem interakcji między tymi czynnikami środowiskowymi i połączeniem czynników ludzkich wynikających z doświadczenia i wiedzy zdobytych z biegiem czasu przez producentów wina.

Nawet w przypadku wina Bianco „delle Venezie” / „Beneških okolišev” szczególne cechy jakości i organoleptyczne cechy charakterystyczne oraz zrównoważony profil kwasowy i aromatyczny, który wydobywa przyjemny aromat i tym samym ogólną elegancję win, są wynikiem interakcji między tymi czynnikami środowiskowymi i połączenia czynników ludzkich.

10.   Dodatkowe wymogi zasadnicze

Brak.

Link do specyfikacji produktu

https://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/12853

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

---

| 21.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 58/27 |
| --- | --- | --- | --- |

21.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 58/27

---

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie zatwierdzenia zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

(2020/C 58/10)

Komisja Europejska zatwierdziła niniejszą zmianę nieznaczną w rozumieniu art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 (1)

Wniosek o zatwierdzenie niniejszej zmiany nieznacznej jest dostępny w bazie danych Komisji eAmbrosia.

JEDNOLITY DOKUMENT

„KRAŠKA PANCETA”

Nr UE: PGI-SI-00833-AM01 – 23 stycznia 2019 r.

ChNP ( ) CHOG (X)

1.   Nazwa

„Kraška panceta”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Słowenia

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Klasa 1.2.Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.)

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

„Kraška panceta” jest tradycyjnym suszonym produktem mięsnym o charakterystycznym prostokątnym kształcie. Minimalna masa produktu końcowego wynosi 2,2 kg.

Produkt „Kraška panceta” wytwarza się z chudego boczku. Suszeniu poddaje się boczek ze skórą i bez żeber. Proces solenia na sucho wyłącznie przy użyciu soli morskiej oraz suszenie i dojrzewanie bez obróbki termicznej mają wpływ na szczególne organoleptyczne cechy charakterystyczne cienkich plastrów. Chuda część bekonu jest sucha i jędrna oraz zachowuje odpowiednią elastyczność pod naciskiem. Miejsca po żebrach są dość dobrze widoczne. Skóra jest twarda i gładka; usuwa się ją tuż przed spożyciem. W miarę dojrzewania chude części boczku zyskują charakterystyczny różowy kolor. Tłuszcz ma kolor kremowobiały. Plaster boczku „Kraška panceta” składa się głównie z części chudego mięsa poprzedzielanych warstwami tłuszczu. Do organoleptycznych cech charakterystycznych należy w szczególności wygląd cienko krojonego plastra, który musi być gładki w dotyku. Części chude i tłuste muszą być ze sobą ściśle połączone. Plaster musi mieć pełny, harmonijny zapach i słodki, niesłony smak.

Zawartość soli wynosi nie więcej niż 6 %, osiągnięty stopień wysuszenia musi wynosić co najmniej 33 %, wartość wskaźnika aw – nie więcej niż 0,92, zawartość białka – co najmniej 15 %, a zawartość tłuszczu – co najmniej 36 %.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Do produkcji bekonu „Kraška panceta” wybiera się boczek ze świń ras mięsnych. Kawałek boczku zawiera część mostka z widocznymi miejscami po przynajmniej dziewięciu żebrach. Boczek zawiera także mięso z łopatki. Charakterystyczną właściwością produktu „Kraška panceta” jest standardowy kształt prostokąta o rozmiarach 45–55 cm długości i 18–24 cm szerokości. Minimalna masa świeżego kawałka boczku wynosi 4 kg. Suszeniu poddaje się boczek ze skórą i bez żeber, o równo pokrojonych bokach; chude części mięsa i skóra muszą być całkowicie jednolite. Miękki tłuszcz ze środka jest usunięty.

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie etapy produkcji „Kraška panceta” (selekcja surowców, solenie, suszenie/dojrzewanie) muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Produkt „Kraška panceta” objęty chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG) sprzedaje się w postaci całych lub przepołowionych kawałków, których skóra jest z tyłu oznakowana logo „Kraška panceta”. W celu zwiększenia dostępności produktu wśród nabywców (poprzez sprzedaż w delikatesach) bekon można kroić na mniejsze kawałki jednakowej wielkości. Olbrzymie znaczenie dla zachowania szczególnych organoleptycznych cech charakterystycznych produktu oraz typowego czerwonego koloru chudych części i kremowobiałego koloru części tłustych ma szczegółowy nadzór technologiczny nad procesem krojenia i pakowania produktu „Kraška panceta”. Kontakt z powietrzem, który uruchamia procesy utleniania mięsa, może znacząco obniżyć jakość bekonu. Z tego powodu produkt „Kraška panceta” może być krojony i pakowany na potrzeby handlu wyłącznie w zarejestrowanych zakładach prowadzących produkcję bekonu „Kraška panceta”. Dzięki temu produkt może być pakowany natychmiast, co zapobiega utlenianiu spowodowanemu kontaktem z powietrzem lub przechowywaniem w nieodpowiednich temperaturach oraz umożliwia zapewnienie niezbędnego poziomu bezpieczeństwa mikrobiologicznego produktu. System ten zapewnia bieżący nadzór, pełną identyfikowalność i ochronę charakterystycznych właściwości produktu „Kraška panceta”, które mają zasadnicze znaczenie z punktu widzenia autentyczności i zaufania konsumentów.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Wszyscy producenci, którym przyznano certyfikaty zgodności ze specyfikacją produkcji, są upoważnieni do oznaczania swoich produktów nazwą i logo „Kraška panceta”. Logo zawiera stylizowany rysunek przedstawiający bekon i napis „Kraška panceta”. Numer rejestracyjny producenta umieszcza się obok logo. Stosowanie logo jest obowiązkowe dla wszystkich wprowadzanych do obrotu form tego boczku. Całe kawałki boczku są również oznakowane do celów identyfikacji na skórze.

Produkt „Kraška panceta” musi być również opatrzony informacją „zaščitena geografska označba” („chronione oznaczenie geograficzne”) oraz krajowym symbolem jakości.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Granicę obszaru produkcji wyrobu „Kraška panceta” wyznacza linia biegnąca z miejscowości Kostanjevica na Krasu do miejscowości Opatje selo, stamtąd do granicy słoweńsko-włoskiej i wzdłuż tej granicy do przejścia granicznego Lipica, następnie wzdłuż drogi do miejscowości Lokev, następnie wzdłuż drogi do miejscowości Divača, a stamtąd w linii prostej do wsi Vrabče i dalej do wsi Štjak, Selo, Krtinovica, Kobdilj, następnie w linii prostej przez Mali Dol do Škrbiny, dalej do Lipy i Temnicy i z powrotem do miejscowości Kostanjevica na Krasu. Wszystkie wyżej wspomniane miejscowości należą do wyznaczonego obszaru geograficznego.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Kras jest jednym z najbardziej rozległych obszarów krajobrazowych w Słowenii. Jest to pofałdowany płaskowyż wapienny z typowym terenem krasowym (dolinami, lejami krasowymi, dolinami dopływowymi, rozpadlinami i podziemnymi jaskiniami). Gleba wapienna jest charakterystyczna dla regionu Kras; na tym podłożu ukształtowała się słynna czerwona gleba regionu Kras, często zwana terra rossa. Na powierzchni, w większości skalistej, jest niewiele gleby, choć w niektórych miejscach występują trawy, krzewy i rzadkie lasy. Największy wpływ na klimat w regionie Kras ma bliskość morza.

Umiarkowany klimat śródziemnomorski spotyka się tu z zimnym kontynentalnym powietrzem. W regionie Kras często występują gwałtowne wahania temperatury związane z napływem do obszaru śródziemnomorskiego zimnego kontynentalnego powietrza w postaci wiatru bora charakterystycznego dla regionu Kras. Bliskość morza wiąże się z częstymi nagłymi wzrostami temperatury w środku zimy po dniach lodowatych wiatrów bora. Ilekroć spadnie śnieg, szybko się topi. Bliskość morza ma istotne znaczenie latem, kiedy przeważa ciepła, piękna pogoda. Zróżnicowanie płaskowyżu Kras i bezpośrednie sąsiedztwo morza wiążą się ze stałą obecnością wiatru lub bryzy, co sprzyja stosunkowo niskiemu poziomowi wilgotności względnej na omawianym obszarze geograficznym.

Warunki naturalne obszaru geograficznego sprzyjają powstaniu mikroklimatu korzystnego dla suszenia mięsa, z czego lokalna ludność korzysta od niepamiętnych czasów. Mieszkańcy odpowiednio dobierają temperaturę i wilgotność, korzystając z różnych pomieszczeń w występujących w regionie Kras domach o grubych ścianach. Rolnicy przenoszą pršut (szynki), panceta (tłusty bekon), vratovina (karkówkę), kiełbasy i inne produkty z jednego pomieszczenia do drugiego, nieustannie poszukując odpowiednich warunków wilgotności i temperatury dla poszczególnych technologicznych etapów procesu dojrzewania. W ten sposób techniczne umiejętności i wiedza praktyczna rozwijały się wraz ze zdobywanym doświadczeniem i utrwaliły się wśród ludności miejscowej.

Oznaczenie geograficzne „Kraška panceta” opiera się na tradycji produkcji oraz na renomie wyrobu.

W regionie Kras umiarkowany klimat śródziemnomorski spotyka się z zimnym kontynentalnym powietrzem. Zróżnicowanie płaskowyżu Kras i bezpośrednie sąsiedztwo morza wiążą się ze stałą obecnością wiatru lub bryzy, co sprzyja stosunkowo niskiemu poziomowi wilgotności względnej na omawianym obszarze geograficznym. Warunki sprzyjające naturalnemu suszeniu oraz popyt na rynku skłoniły ludność miejscową do zaspokojenia tego popytu poprzez produkcję bekonu.

Tradycja produkcji bekonu jest bardzo długa i sięga roku 1689. Wraz z upływem czasu, nabierając doświadczenia, rozwinięto bardziej zaawansowane umiejętności techniczne, które trwale ugruntowały się wśród ludności miejscowej i były przekazywane z pokolenia na pokolenie. Dzięki swojej pracy mieszkańcy regionu Kras stworzyli rozpoznawalny standardowy kształt produktu oraz opracowali recepturę nadającą produktowi „Kraška panceta” typowe organoleptyczne cechy charakterystyczne.

Szczególną cechą produktu „Kraška panceta” jest jego prostokątny przekrój, a także fakt, że zawiera część boczku z widocznymi miejscami po przynajmniej dziewięciu żebrach oraz część łopatki. Taki rozbiór zapewnia interesujące proporcje między chudym mięsem i tłuszczem. Bekon charakteryzuje się wysoką zawartością mięsa w stosunku do zawartości tłuszczu. Inną cechą charakterystyczną jest wyłączne stosowanie metody solenia na sucho z solą morską. Podobnie etap suszenia/dojrzewania odbywa się bez obróbki termicznej, w temperaturze poniżej 18 °C, co zapobiega alteracji białka spowodowanej ciepłem i pozwala zachować jędrność tkanki tłuszczowej.

W połączeniu ze skrupulatną kontrolą procesu suszenia i dojrzewania, procedury te wpływają na charakterystyczną jakość, za którą produkt „Kraška panceta” jest wysoko ceniony przez konsumentów i która przyczyniła się do jego sukcesu komercyjnego.

W przeciwieństwie do mieszkańców innych regionów Słowenii ludność Krasu zawsze stosowała wyłącznie solenie na sucho i wykorzystywała umiarkowane ilości soli przy produkcji produktu „Kraška panceta”. Na innych obszarach Słowenii używa się solanki albo łączy solenie na sucho z soleniem na mokro. Proces solenia na sucho oraz stosunkowo długi okres dojrzewania w niskich temperaturach mają znaczny wpływ na organoleptyczne cechy charakterystyczne produktu „Kraška panceta”. Dzięki dojrzałości i charakterystycznemu zapachowi i smakowi produkt „Kraška panceta” jest specjalnością gastronomiczną, która, podobnie jak produkt „Kraški pršut”, stała się tradycyjną przystawką podawaną przy okazji różnych uroczystości.

Nowa era w produkcji wyrobu „Kraška panceta” nastała w 1977 r., kiedy producenci zaczęli prowadzić jednostki produkcyjne wyposażone w specjalistyczne technologie.

O renomie produktu „Kraška panceta” świadczą rozmaite dzieła literackie, broszury, ulotki itp. W 1978 r. produkt „Kraška panceta” przedstawiono w ulotce reklamowej jednego z producentów. Dr Stanislav Renčelj przedstawił produkt „Kraška panceta” w książkach Suhe mesnine narodne posebnosti (Suszone produkty mięsne – krajowe specjały) (1991 r.), Kraška kuhinja (Kuchnia Krasu) (1999 r.), Suhe mesnine na Slovenskem (Słoweńskie suszone produkty mięsne) (2008 r.) oraz Okusi Krasa (Smaki Krasu) (2009 r.). Produkt „Kraška panceta” przedstawiono jako słoweńską specjalność gastronomiczną w książce Okusiti Slovenijo (Skosztuj Słowenii), której autorem jest Dr Janez Bogataj (2007 r.). Produkt przedstawiono również w szeregu publikacji promocyjnych, takich jak trójjęzyczna publikacja Do odličnosti za dober okus, Slovenija (z 1998 r.) (Rise to Excellence for the Gourmet, Slovenia, Dem Exzellenten Genuß Entgegen, Slowenien), Edamus, Bibamus, Gaudeamus (projekt Interreg III, 2006 r.), Kras in Kraške posebnosti (Kras i jego specjalności) (program Phare), Pomlad Kraških dobrot (Rozkwit kuchni Krasu) (projekt pilotażowy Krasu, 2001 r.), Dobrote Krasa in Brkinov (Przysmaki Krasu i regionów Brkini) (gmina Sežana, 2010 r.) itp.

Producenci wyrobu „Kraška panceta” biorą udział w Międzynarodowych Targach Rolno-Spożywczych w mieście Gornja Radgona, na których przez ostatnie dziesięć lat produktowi temu przyznawano wysokie wyróżnienia i nagrody.

Odesłanie do publikacji specyfikacji produktu

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

http://www.mkgp.gov.si/si/delovna_podrocja/kmetijstvo/zascita_kmetijskih_pridelkov_oziroma_zivil/specifikacije_kmetijskih_pridelkov_in_zivil_zascitenih_pri_evropski_komisiji/specifikacije_v_postopku_potrditve_pri_eu_komisiji/

---

(1)  Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 17.

---

| 21.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 58/30 |
| --- | --- | --- | --- |

21.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 58/30

---

Publikacja wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2020/C 58/11)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1) w terminie trzech miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

„POMME DE TERRE DE NOIRMOUTIER”

Nr UE: PGI-FR-02434 – 11 września 2018

CHNP ( ) CHOG (X)

1.   Nazwa lub nazwy

„Pomme de terre de Noirmoutier”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Francja

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Klasa 1.6. Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

„Pomme de terre de Noirmoutier” to warzywo jadalne bulwiaste, świeże i delikatne, zbierane do dnia 31 sierpnia po okresie uprawy polowej trwającym nie dłużej niż 130 dni.

ChOG jest produkowane z odmian wywodzących się z Solanum tuberosum L. i ich krzyżówek ujętych w wykazie odmian wybranych przez grupę producentów zgodnie z odpowiednią procedurą dopuszczania i wykluczania. Procedura ta ma na celu zapewnienie zgodności zatwierdzonych odmian z następującymi kryteriami selekcji: proporcjonalna zawartość poszczególnych dopuszczalnych wielkości bulw, maksymalna zawartość suchej masy, szybkie tempo tuberyzacji. Po każdej zmianie wykaz odmian jest przekazywany producentom, jednostce certyfikującej i właściwym organom nadzoru.

Szczególne cechy „Pomme de terre de Noirmoutier” są następujące:

| — | barwa miąższu przeważnie żółta, |
| --- | --- |

—

barwa miąższu przeważnie żółta,

| — | cienka skóra, która łatwo odrywa się przed gotowaniem (bez obierania), |
| --- | --- |

—

cienka skóra, która łatwo odrywa się przed gotowaniem (bez obierania),

| — | bulwy o rozmiarze nie mniejszym niż 17 mm i nie większym niż 70 mm, przy czym w pojedynczym opakowaniu dopuszczalna różnica nie może wynosić więcej niż 25 mm, |
| --- | --- |

—

bulwy o rozmiarze nie mniejszym niż 17 mm i nie większym niż 70 mm, przy czym w pojedynczym opakowaniu dopuszczalna różnica nie może wynosić więcej niż 25 mm,

| — | maksymalna zawartość suchej masy (≤ 22 %). |
| --- | --- |

—

maksymalna zawartość suchej masy (≤ 22 %).

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Przygotowanie i sadzenie roślin, zbieranie, sortowanie i podział według wielkości produktu odbywa się na obszarze geograficznym.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Maksymalny czas wysyłki ziemniaków po zakończeniu pakowania wynosi 5 dni roboczych. Ziemniaki są oferowane konsumentowi w opakowaniach o masie od 0,25 do 5 kg. Dla punktów sprzedaży detalicznej samoobsługowej lub do restauracji są one pakowane w opakowania o masie nie większej niż 15 kg.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Opakowania jednostkowe ziemniaków zawierają, poza obowiązkowymi informacjami określonymi w przepisach dotyczących etykietowania i prezentacji środków spożywczych, następujące elementy:

| — | zarejestrowaną nazwę produktu i symbol ChOG Unii Europejskiej umieszczony w tym samym polu, |
| --- | --- |

—

zarejestrowaną nazwę produktu i symbol ChOG Unii Europejskiej umieszczony w tym samym polu,

| — | nazwę i adres podmiotu pakującego, |
| --- | --- |

—

nazwę i adres podmiotu pakującego,

| — | akronim i adres grupy Vendée Qualité. |
| --- | --- |

—

akronim i adres grupy Vendée Qualité.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar geograficzny ChOG „Pomme de terre de Noirmutier” obejmuje następujące gminy w departamencie Wandea (fr. Vendée): Noirmoutier en l’Ile, L’Epine, La Guérinière i Barbâtre.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Szczególny charakter chronionego oznaczenia geograficznego „Pomme de terre de Noirmutier” opiera się w głównej mierze na zasłużenie zdobytej wyjątkowej renomie oraz na wiedzy fachowej producentów, która połączona ze specyficznym i sprzyjającym środowiskiem naturalnym uczyniła ten produkt jednym z najbardziej znanych ziemniaków we Francji.

Wyspa Noirmoutier, o powierzchni 48 km2, leży na niewielkiej wysokości nad poziomem morza i charakteryzuje się przeważnie płaskim ukształtowaniem terenu. Wyspa położona jest na granitowo-wapiennym podłożu, na którym z biegiem czasu odkładały się osady aluwialne nanoszone przez prądy morskie. Gleby uprawne na wyspie to przeważnie gleby od piaszczystych po piaszczysto-gliniaste, przepuszczalne i łatwo nagrzewające się.

Na wyspie panuje klimat oceaniczny łagodny i wilgotny zimą, charakteryzujący się częstymi wiatrami morskimi (zachodnimi i południowo-zachodnimi), znacznie łagodniejszymi temperaturami zimą i wiosną w porównaniu z sąsiadującym kontynentem oraz letnimi suszami rozpoczynającymi się w maju. Liczba godzin nasłonecznienia jest wysoka (2 200 godzin rocznie) i dużo wyższa niż na kontynencie (+ 300 godzin), zwłaszcza wiosną.

Pierwsze uprawy ziemniaków na wyspie Noirmoutier datowane są na koniec XVIII w. Od 1796 r. władze wyspy zachęcały mieszkańców, by uprawiali ziemniaki nie tylko w ogrodach, ale na polach, których gleby okazały się sprzyjające tej produkcji. Jak wynika z archiwów departamentu Wendea, w 1860 r. na wyspie znajdowało się 300 ha upraw już wówczas specjalizujących się w produkcji „wczesnego” typu.

Począwszy od 1875 r. rolnicy z Noirmoutier zaczęli sprzedawać ten renomowany i rzadki produkt na rynkach Saint-Nazaire, Nantes i w Anglii (1500 ton w 1881 r.), prowadząc rejestry dostaw począwszy od maja. Renoma była tak wielka, że w latach 80. XIX w. firmy angielskie osiedliły się na wyspie w celu produkcji ziemniaków.

Stała troska o utrzymanie i poprawę jakości produktu zaowocowała w latach 20. XX w. powstaniem słynnej odmiany „Bonnotte de Noirmoutier”, która od 1938 r. stała się punktem odniesienia dla ziemniaków wysokiej jakości (Jean Feytaud, La pomme de terre, Que Sais-je, 1949, s. 66).

W 1939 r. powołano stowarzyszenie na rzecz ochrony rolnictwa w związku z konfliktami na tle cen, jakie pojawiły się między kupcami a producentami. Stowarzyszenie to stanowiło podwaliny spółdzielni rolniczej producentów ziemniaków na wyspie Noirmoutier, która od 1950 r. zrzesza producentów wczesnych ziemniaków, którzy łącznie produkują 4 tys. ton ziemniaków tego typu.

Około trzydziestu producentów należących do tej spółdzielni, nazywanych lokalnie „Pataquous”, posiada małe gospodarstwa (o rozmiarach niemal dwukrotnie mniejszych niż średnia krajowa) specjalizujące się w uprawie ziemniaków. Ci drobni producenci przekazują, często z pokolenia na pokolenie, zdobyte doświadczenie, ale także ulepszają techniki produkcji, pracując w atmosferze charakteryzującej się silną spójnością społeczną i wzajemną pomocą.

Ich umiejętności wyrażają się w szczególności we wczesnym przygotowywaniu gleby przez orkę w ostrą skibę, instalacji systemów nawadniających, selekcji odmian o przede wszystkim żółtej barwie miąższu i dostosowanych do warunków panujących na wyspie oraz systematycznej obróbce roślin przed kiełkowaniem (wstępne kiełkowanie). Jest to również zarządzanie i kontrola karczowania od połowy marca, a także sposób transportu i przygotowania w celu zabezpieczenia świeżości i wrażliwości produktu przed wysyłką.

Warto wspomnieć, że „Pomme de terre de Noirmoutier” ma swoje święto obchodzone co roku od ponad 20 lat od końca kwietnia do początku maja, które przyciąga wiele tysięcy osób. Spółdzielnia rolnicza utworzyła również klub miłośników „Pomme de terre de Noirmoutier”, który zrzesza konsumentów oraz autorów blogów kulinarnych i wielu kucharzy uznanych we Francji i za granicą.

Ziemniaki „Pommes de terre de Noirmoutier” zbierane są do końca sierpnia po krótkim okresie uprawy polowej. Są one również jednymi z pierwszych ziemniaków wprowadzanych do obrotu we Francji wczesną wiosną. Mają cienką skórkę, łatwo odrywającą się przed gotowaniem i ograniczoną zawartość suchej masy.

Renoma „Pomme de terre de Noirmoutier” utrwalała się przez ponad dwieście lat dzięki atrakcyjności produktu zarówno dla konsumentów lokalnych jak i zagranicznych. Jego cechy, takie jak wczesne zbiory pierwszych bulw, krótki okres uprawy polowej, delikatność skórki i maksymalna zawartość suchej masy, są bezpośrednio związane z właściwościami lekkich i przepuszczalnych gleb, które łatwo się nagrzewają, zapewniając szybki rozwój bulw. Na charakterystyczny okres wegetacyjny i cykl produkcji ma również wpływ temperatury i nasłonecznienie (szczególnie wiosną) – znacznie wyższe na wyspie niż na sąsiadującym kontynencie.

Fachowa wiedza i umiejętności oraz kolektywne realizowanie takich etapów produkcji, jak wstępne kiełkowanie, przygotowanie gleby przez orkę w ostrą skibę czy stała selekcja odmian, pozwoliły na wypracowanie nigdy niesłabnącej renomy produkcji ziemniaków na wyspie Noirmoutier. W procesie uprawy decydujące znaczenie ma właśnie kontekst wyspiarski, cechujący się zbiorową współpracą i spójnością społeczną.

Zdatność ziemniaków z Noirmoutier do zastosowań kulinarnych (gotowanie na parze, podsmażanie itp.) jest od wielu lat doceniana przez konsumentów i zawodowych kucharzy. Na przykład w 1996 r., podczas aukcji w Hôtel Drouot prowadzonej przez Pierre’a Cornette’a de Saint-Cyr, pierwsza pięciokilowa partia ziemniaków z Noirmoutier osiągnęła cenę 15 tys. franków! Więcej niż trufla...

Średnia cena „Pomme de terre de Noirmoutier” jest dzisiaj na ogół od 2 do 5 razy wyższa niż innych ziemniaków sprzedawanych w tym samym okresie, przy czym ilościowo stanowią one mniej niż 10 % tego rynku.

„Pomme de terre de Noirmoutier”, prawdziwie istotny element dziedzictwa wyspy i podstawowa gałąź jej gospodarki rolnej, wpływa – podobnie jak turystyka, rybołówstwo i obecność panwi solnych – na życie wyspy Noirmoutier i stanowi o jej tożsamości. Obecnie renoma „Pomme de terre de Noirmoutier” jest nadal nienaruszona, a ostatnie badania opinii plasują wyspę wśród najbardziej cenionych we Francji miejsc uprawy wczesnych odmian ziemniaka.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

https://extranet.inao.gouv.fr/fichier/CDC-PDTNoirmoutier.pdf

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

---