# Dziennik Urzędowy C 46/2020

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 46 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6311 lutego 2020 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 46

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6311 lutego 2020

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 46/01 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9602 — Banco Santander/Allianz Popular) (
  1
  ) | 1 |
| 2020/C 46/02 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9656 — CD&R/Anixter) (
  1
  ) | 2 |
| 2020/C 46/03 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9698 — Platinum Equity Group/Biscuit International) (
  1
  ) | 3 |
| 2020/C 46/04 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9615 — Glory/Grenke Bank/Cash Payment Solutions) (
  1
  ) | 4 |

Spis treści

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2020/C 46/01

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9602 — Banco Santander/Allianz Popular) (
  1
  )

1

1

2020/C 46/02

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9656 — CD&R/Anixter) (
  1
  )

1

2

2020/C 46/03

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9698 — Platinum Equity Group/Biscuit International) (
  1
  )

1

3

2020/C 46/04

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9615 — Glory/Grenke Bank/Cash Payment Solutions) (
  1
  )

1

4

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 46/05 | Kursy walutowe euro — 10 lutego 2020 r. | 5 |
| | Trybunał Obrachunkowy |
| 2020/C 46/06 | Sprawozdanie specjalne nr 5/2020 Zrównoważone stosowanie środków ochrony roślin – ograniczone postępy w zakresie pomiaru i zmniejszania ryzyka | 6 |
| | INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH |
| 2020/C 46/07 | Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez Państwa Członkowskie | 7 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2020/C 46/05

Kursy walutowe euro — 10 lutego 2020 r.

5

Trybunał Obrachunkowy

2020/C 46/06

Sprawozdanie specjalne nr 5/2020 Zrównoważone stosowanie środków ochrony roślin – ograniczone postępy w zakresie pomiaru i zmniejszania ryzyka

6

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2020/C 46/07

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez Państwa Członkowskie

7

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 46/08 | ZAWIADOMIENIE o zbliżającym się wygaśnięciu niektórych środków antydumpingowych | 8 |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 46/09 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9725 — Ardian/Groupe Cérélia) Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 9 |
| 2020/C 46/10 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9729 — Bouygues Telecom/Phoenix Tower International/JV) Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 11 |
| 2020/C 46/11 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9642 — Acerinox/VDM) Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 12 |
| 2020/C 46/12 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9768 – OLF/Trenitalia/ILSA) Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 13 |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 46/13 | Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu, która nie jest zmianą nieznaczną, zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 14 |
| 2020/C 46/14 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 | 31 |
| 2020/C 46/15 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 | 39 |
| 2020/C 46/16 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 | 48 |
| 2020/C 46/17 | Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie zatwierdzenia zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. | 56 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ

Komisja Europejska

2020/C 46/08

ZAWIADOMIENIE o zbliżającym się wygaśnięciu niektórych środków antydumpingowych

8

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2020/C 46/09

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9725 — Ardian/Groupe Cérélia) Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

9

2020/C 46/10

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9729 — Bouygues Telecom/Phoenix Tower International/JV) Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

11

2020/C 46/11

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9642 — Acerinox/VDM) Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

12

2020/C 46/12

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9768 – OLF/Trenitalia/ILSA) Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

13

INNE AKTY

Komisja Europejska

2020/C 46/13

Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu, która nie jest zmianą nieznaczną, zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

14

2020/C 46/14

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

31

2020/C 46/15

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

39

2020/C 46/16

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

48

2020/C 46/17

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie zatwierdzenia zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

56

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 11.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 46/1 |
| --- | --- | --- | --- |

11.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 46/1

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.9602 — Banco Santander/Allianz Popular)

(tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 46/01)

W dniu 8. stycznia.2020 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32020M9602. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32020M9602. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

| 11.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 46/2 |
| --- | --- | --- | --- |

11.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 46/2

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.9656 — CD&R/Anixter)

(tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 46/02)

W dniu 24.stycznia.2020 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32020M9656. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32020M9656. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

| 11.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 46/3 |
| --- | --- | --- | --- |

11.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 46/3

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.9698 — Platinum Equity Group/Biscuit International)

(tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 46/03)

W dniu 29.stycznia.2020 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32020M9698. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32020M9698. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

| 11.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 46/4 |
| --- | --- | --- | --- |

11.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 46/4

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.9615 — Glory/Grenke Bank/Cash Payment Solutions)

(tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 46/04)

W dniu 16 stycznia 2020 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32020M9615. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32020M9615. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 11.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 46/5 |
| --- | --- | --- | --- |

11.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 46/5

---

Kursy walutowe euro (1)

10 lutego 2020 r.

(2020/C 46/05)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,0951 |
| JPY | Jen | 120,18 |
| DKK | Korona duńska | 7,4724 |
| GBP | Funt szterling | 0,84628 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,5728 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,0700 |
| ISK | Korona islandzka | 137,90 |
| NOK | Korona norweska | 10,1188 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,026 |
| HUF | Forint węgierski | 337,37 |
| PLN | Złoty polski | 4,2656 |
| RON | Lej rumuński | 4,7663 |
| TRY | Lir turecki | 6,5897 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6373 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4580 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 8,5039 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,7108 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,5209 |
| KRW | Won | 1 301,41 |
| ZAR | Rand | 16,4786 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,6471 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,4550 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 15 037,15 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,5425 |
| PHP | Peso filipińskie | 55,657 |
| RUB | Rubel rosyjski | 70,1120 |
| THB | Bat tajlandzki | 34,277 |
| BRL | Real | 4,7210 |
| MXN | Peso meksykańskie | 20,5466 |
| INR | Rupia indyjska | 78,1070 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,0951

JPY

Jen

120,18

DKK

Korona duńska

7,4724

GBP

Funt szterling

0,84628

SEK

Korona szwedzka

10,5728

CHF

Frank szwajcarski

1,0700

ISK

Korona islandzka

137,90

NOK

Korona norweska

10,1188

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,026

HUF

Forint węgierski

337,37

PLN

Złoty polski

4,2656

RON

Lej rumuński

4,7663

TRY

Lir turecki

6,5897

AUD

Dolar australijski

1,6373

CAD

Dolar kanadyjski

1,4580

HKD

Dolar Hongkongu

8,5039

NZD

Dolar nowozelandzki

1,7108

SGD

Dolar singapurski

1,5209

KRW

Won

1 301,41

ZAR

Rand

16,4786

CNY

Yuan renminbi

7,6471

HRK

Kuna chorwacka

7,4550

IDR

Rupia indonezyjska

15 037,15

MYR

Ringgit malezyjski

4,5425

PHP

Peso filipińskie

55,657

RUB

Rubel rosyjski

70,1120

THB

Bat tajlandzki

34,277

BRL

Real

4,7210

MXN

Peso meksykańskie

20,5466

INR

Rupia indyjska

78,1070

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

Trybunał Obrachunkowy

| 11.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 46/6 |
| --- | --- | --- | --- |

11.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 46/6

---

Sprawozdanie specjalne nr 5/2020

„Zrównoważone stosowanie środków ochrony roślin – ograniczone postępy w zakresie pomiaru i zmniejszania ryzyka”

(2020/C 46/06)

Europejski Trybunał Obrachunkowy zawiadamia o publikacji sprawozdania specjalnego nr 5/2020 pt. „Zrównoważone stosowanie środków ochrony roślin – ograniczone postępy w zakresie pomiaru i zmniejszania ryzyka”.

Sprawozdanie to dostępne jest na stronie internetowej Europejskiego Trybunału Obrachunkowego: http://eca.europa.eu, gdzie można zapoznać się z jego treścią lub pobrać je w formie pliku.

---

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

| 11.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 46/7 |
| --- | --- | --- | --- |

11.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 46/7

---

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez Państwa Członkowskie

(2020/C 46/07)

Zgodnie z art. 35 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1) podjęto decyzję o zamknięciu łowiska, jak określono w tabeli poniżej:

| Data i godzina zamknięcia łowiska | 11.1.2020 godz. 11:00 czasu UTC |
| --- | --- |
| Czas trwania | 11.1.2020–31.12.2020 |
| Państwo członkowskie | Państwa członkowskie poławiające w ramach kwoty dla „innych państw członkowskich” |
| Stado lub grupa stad | COD/1/2B. |
| Gatunek | Dorsz atlantycki (Gadus morhua) |
| Obszar | 1 i 2b |
| Rodzaj(e) statków rybackich | --- |
| Numer referencyjny | 01/TQ123 |

Data i godzina zamknięcia łowiska

11.1.2020 godz. 11:00 czasu UTC

Czas trwania

11.1.2020–31.12.2020

Państwo członkowskie

Państwa członkowskie poławiające w ramach kwoty dla „innych państw członkowskich”

Stado lub grupa stad

COD/1/2B.

Gatunek

Dorsz atlantycki (Gadus morhua)

Obszar

1 i 2b

Rodzaj(e) statków rybackich

---

Numer referencyjny

01/TQ123

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ

Komisja Europejska

| 11.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 46/8 |
| --- | --- | --- | --- |

11.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 46/8

---

ZAWIADOMIENIE o zbliżającym się wygaśnięciu niektórych środków antydumpingowych

(2020/C 46/08)

1.   Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1), Komisja zawiadamia, iż o ile nie zostanie wszczęty przegląd zgodnie z przedstawioną dalej procedurą, wymienione poniżej środki antydumpingowe wygasną w terminie podanym w poniższej tabeli.

2.   Procedura

Producenci unijni mogą złożyć pisemny wniosek o dokonanie przeglądu. Wniosek ten musi zawierać wystarczające dowody na to, że wygaśnięcie środków prawdopodobnie doprowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody. Jeżeli Komisja postanowi dokonać przeglądu odnośnych środków, importerzy, eksporterzy, przedstawiciele państwa wywozu oraz producenci unijni będą mieli możliwość rozwinięcia, odparcia lub skomentowania argumentów przedstawionych we wniosku o wszczęcie tego przeglądu.

3.   Termin

Producenci unijni mogą przedłożyć pisemny wniosek o dokonanie przeglądu na podstawie określonej powyżej procedury, na adres: European Commission, Directorate-General for Trade (Unit H-1), CHAR 4/39, 1049 Brussels (2), w dowolnym terminie od dnia opublikowania niniejszego zawiadomienia, lecz nie później niż trzy miesiące przed datą podaną w poniższej tabeli.

4.   Niniejsze zawiadomienie zostaje opublikowane zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1036.

| Produkt | Państwo(-a) pochodzenia lub wywozu | Środki | Podstawa prawna | Data wygaśnięcia (3) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Acesulfam potasu | Chińska Republika Ludowa | Cło antydumpingowe | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1963 z dnia 30 października 2015 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz acesulfamu potasu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej
  (Dz.U. L 287 z 31.10.2015, s. 52) | 1 listopada 2020 |

Produkt

Państwo(-a) pochodzenia lub wywozu

Środki

Podstawa prawna

Data wygaśnięcia (3)

Acesulfam potasu

Chińska Republika Ludowa

Cło antydumpingowe

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1963 z dnia 30 października 2015 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz acesulfamu potasu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej

(Dz.U. L 287 z 31.10.2015, s. 52)

1 listopada 2020

---

(1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

(2)  TRADE-Defence-Complaints@ec.europa.eu

(3)  Środek wygasa o północy w dniu podanym w niniejszej kolumnie.

---

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 11.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 46/9 |
| --- | --- | --- | --- |

11.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 46/9

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.9725 — Ardian/Groupe Cérélia)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 46/09)

1.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | Ardian France SA („Ardian”, FRANCJA), |
| --- | --- |

—

Ardian France SA („Ardian”, FRANCJA),

| — | Groupe Cérélia (FRANCJA), via Osiris SAS. |
| --- | --- |

—

Groupe Cérélia (FRANCJA), via Osiris SAS.

Przedsiębiorstwo Ardian przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, kontrolę nad całym przedsiębiorstwem Groupe Cérélia.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów/akcji.

2.

| — | Ardian France jest przedsiębiorstwem prowadzącym inwestycje na niepublicznym rynku kapitałowym, które zarządza funduszami inwestycyjnymi posiadającymi udziały w różnych spółkach na całym świecie i doradza im. |
| --- | --- |

—

Ardian France jest przedsiębiorstwem prowadzącym inwestycje na niepublicznym rynku kapitałowym, które zarządza funduszami inwestycyjnymi posiadającymi udziały w różnych spółkach na całym świecie i doradza im.

| — | Groupe Cérélia jest międzynarodową grupą specjalizującą się w produkcji i wprowadzaniu do obrotu makaronu i produktów piekarskich. |
| --- | --- |

—

Groupe Cérélia jest międzynarodową grupą specjalizującą się w produkcji i wprowadzaniu do obrotu makaronu i produktów piekarskich.

3.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji Europejskiej w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

4.

Komisja Europejska musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.9725 — Ardian/Groupe Cérélia

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks: +32 22964301

Adres pocztowy:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 (rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw).

1

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

2

---

| 11.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 46/11 |
| --- | --- | --- | --- |

11.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 46/11

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.9729 — Bouygues Telecom/Phoenix Tower International/JV)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 46/10)

1.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | Phoenix Tower International Holdco LLC („PTI”, Stany Zjednoczone), należące do grupy Blackstone (Stany Zjednoczone), |
| --- | --- |

—

Phoenix Tower International Holdco LLC („PTI”, Stany Zjednoczone), należące do grupy Blackstone (Stany Zjednoczone),

| — | Bouygues Telecom („BYTEL”, Francja). |
| --- | --- |

—

Bouygues Telecom („BYTEL”, Francja).

Przedsiębiorstwa PTI i BYTEL przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) i art. 3 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad nowo utworzoną spółką będącą wspólnym przedsiębiorcą.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów w nowo utworzonej spółce będącej wspólnym przedsiębiorcą.

2.

| — | w przypadku przedsiębiorstwa PTI: dostawca usług hostingowych i sprzętu w zakresie telefonii komórkowej poza Francją, |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa PTI: dostawca usług hostingowych i sprzętu w zakresie telefonii komórkowej poza Francją,

| — | w przypadku BYTEL: operator telefonii stacjonarnej i komórkowej we Francji, |
| --- | --- |

—

w przypadku BYTEL: operator telefonii stacjonarnej i komórkowej we Francji,

| — | w przypadku BTI: dostawca usług hostingowych i sprzętu w zakresie telefonii komórkowej we Francji. |
| --- | --- |

—

w przypadku BTI: dostawca usług hostingowych i sprzętu w zakresie telefonii komórkowej we Francji.

3.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji Europejskiej w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

4.

Komisja Europejska musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M. 9729 — Bouygues Telecom/Phoenix Tower International/JV

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks +32 22964301

Adres pocztowy:

| Commission européenne |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

Commission européenne

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

1

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

2

---

| 11.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 46/12 |
| --- | --- | --- | --- |

11.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 46/12

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.9642 — Acerinox/VDM)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 46/11)

1.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | Acerinox, S.A. (Hiszpania, „Acerinox”), |
| --- | --- |

—

Acerinox, S.A. (Hiszpania, „Acerinox”),

| — | VDM Metals Holding GmbH (Niemcy, „VDM”) |
| --- | --- |

—

VDM Metals Holding GmbH (Niemcy, „VDM”)

Przedsiębiorstwo Acerinox przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad całym przedsiębiorstwem VDM.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów/akcji.

2.

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Acerinox: produkcja i dostawa stali nierdzewnej, |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Acerinox: produkcja i dostawa stali nierdzewnej,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa VDM: produkcja i dostawa stopów o wysokich parametrach technologicznych, takich jak stopy na bazie niklu. |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa VDM: produkcja i dostawa stopów o wysokich parametrach technologicznych, takich jak stopy na bazie niklu.

3.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

4.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.9642 — Acerinox/VDM

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks +32 22964301

Adres pocztowy:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

1

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

2

---

| 11.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 46/13 |
| --- | --- | --- | --- |

11.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 46/13

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.9768 – OLF/Trenitalia/ILSA)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 46/12)

1.

W dniu 4 lutego 2020 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | Trenitalia S.p.A. („Trenitalia”, Włochy); należące do Ferrovie dello Stato Italiane S.p.A.; |
| --- | --- |

—

Trenitalia S.p.A. („Trenitalia”, Włochy); należące do Ferrovie dello Stato Italiane S.p.A.;

| — | Operador Ferroviario de Levante, S.L. („OFL”, Hiszpania), należące do grupy Befemar; |
| --- | --- |

—

Operador Ferroviario de Levante, S.L. („OFL”, Hiszpania), należące do grupy Befemar;

| — | Intermodalidad de Levante, S.A. („ILSA”, Hiszpania). |
| --- | --- |

—

Intermodalidad de Levante, S.A. („ILSA”, Hiszpania).

Przedsiębiorstwa Trentialia i OFL przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) oraz art. 3 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwem ILSA.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów/akcji.

2.

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Trenitalia: włoskie przedsiębiorstwo kolejowe prowadzące działalność w zakresie dalekobieżnego i lokalnego przewozu osób oraz międzynarodowego przewozu osób; |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Trenitalia: włoskie przedsiębiorstwo kolejowe prowadzące działalność w zakresie dalekobieżnego i lokalnego przewozu osób oraz międzynarodowego przewozu osób;

| — | w przypadku przedsiębiorstwa OFL: hiszpańskie przedsiębiorstwo prowadzące przede wszystkim działalność z zakresu zarządzaniem aktywami oraz usług związanych z przewozem osób; |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa OFL: hiszpańskie przedsiębiorstwo prowadzące przede wszystkim działalność z zakresu zarządzaniem aktywami oraz usług związanych z przewozem osób;

| — | w przypadku przedsiębiorstwa ILSA: hiszpańskie przedsiębiorstwo, które będzie zajmowało się świadczeniem różnego rodzaju usług przewozu kolejowego osób w kontekście liberalizacji sektora kolejowego w Hiszpanii i w pozostałych państwach Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa ILSA: hiszpańskie przedsiębiorstwo, które będzie zajmowało się świadczeniem różnego rodzaju usług przewozu kolejowego osób w kontekście liberalizacji sektora kolejowego w Hiszpanii i w pozostałych państwach Unii Europejskiej.

3.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.9768 – OLF/Trenitalia/ILSA

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks +32 22964301

Adres pocztowy:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

1

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

2

---

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 11.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 46/14 |
| --- | --- | --- | --- |

11.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 46/14

---

Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu, która nie jest zmianą nieznaczną, zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2020/C 46/13)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1) w terminie trzech miesięcy od daty niniejszej publikacji.

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY W SPECYFIKACJI PRODUKTU OZNACZONEGO CHRONIONĄ NAZWĄ POCHODZENIA/CHRONIONYM OZNACZENIEM GEOGRAFICZNYM, GDY ZMIANA TA NIE JEST NIEZNACZNA

Wniosek o zatwierdzenie zmian zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

„CANTAL” / „FOURME DE CANTAL” / „CANTALET”

Nr UE: PDO-FR-0113-AM02 – 30 stycznia 2019

CHNP (X) ChOG ( )

1.   Grupa składająca wniosek i mająca uzasadniony interes

Comité Interprofessionnel des Fromages produits dans le département du Cantal et de ceux produits dans l’aire géographique de l’appellation d’origine „Cantal” (CIF)

Adres:

| 52 avenue des Pupilles de la Nation |
| --- |
| BP 124 |
| 15001 Aurillac cedex |
| FRANCE |
| Tel. +33 0471483994 |
| Email: info@aop-cantal.com |

52 avenue des Pupilles de la Nation

BP 124

15001 Aurillac cedex

FRANCE

Tel. +33 0471483994

Email: info@aop-cantal.com

Grupa składająca wniosek składa się z producentów mleka, zakładów przetwórczych i dojrzewalni i w związku z tym ma ona uzasadniony interes w złożeniu wniosku o zmianę specyfikacji.

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Francja

3.   Punkt w specyfikacji produktu, którego dotyczą zmiany

| ☒ | Opis produktu |
| --- | --- |

☒

Opis produktu

| ☒ | Nazwa produktu |
| --- | --- |

☒

Nazwa produktu

| ☒ | Obszar geograficzny |
| --- | --- |

☒

Obszar geograficzny

| ☒ | Dowód pochodzenia |
| --- | --- |

☒

Dowód pochodzenia

| ☒ | Metoda produkcji |
| --- | --- |

☒

Metoda produkcji

| ☒ | Związek |
| --- | --- |

☒

Związek

| ☒ | Etykietowanie |
| --- | --- |

☒

Etykietowanie

| ☒ | Inne: właściwy organ państwa członkowskiego, grupa składająca wniosek, organy kontrolne, wymogi krajowe |
| --- | --- |

☒

Inne: właściwy organ państwa członkowskiego, grupa składająca wniosek, organy kontrolne, wymogi krajowe

4.   Rodzaj zmian

| ☐ | Zmiana specyfikacji zarejestrowanego produktu oznaczonego ChNP lub ChOG, niekwalifikująca się do uznania za nieznaczną zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. |
| --- | --- |

☐

Zmiana specyfikacji zarejestrowanego produktu oznaczonego ChNP lub ChOG, niekwalifikująca się do uznania za nieznaczną zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

| ☒ | Zmiana specyfikacji zarejestrowanego produktu oznaczonego ChNP lub ChOG, dla których jednolity dokument (lub dokument mu równoważny) nie został opublikowany, niekwalifikująca się do uznania za nieznaczną zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. |
| --- | --- |

☒

Zmiana specyfikacji zarejestrowanego produktu oznaczonego ChNP lub ChOG, dla których jednolity dokument (lub dokument mu równoważny) nie został opublikowany, niekwalifikująca się do uznania za nieznaczną zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

5.   Zmiany

—   Punkt „Nazwa produktu”

Nazwy „Cantal lub Fourme de Cantal, Petit Cantal, Cantalet” zastępuje się nazwami „Cantal”/„Fourme de Cantal”. Rezygnuje się z nazwy „Cantalet”, ponieważ jest ona rzadko używana. Z nazwy produktu usuwa się oznaczenie „Petit Cantal”, ponieważ nie jest ono zarejestrowane jako ChNP. Zamiast tego w przypadku małych serów w punkcie „Etykietowanie” przewiduje się stosowanie określenia „mały”.

Zmiany te wprowadza się również w pkt 1 jednolitego dokumentu w odniesieniu do pkt 3 streszczenia.

—   Punkt „Opis produktu”

Akapit „Ser »Cantal« jest serem z masy prasowanej niegotowanej, z suchą skórką, zawierającym co najmniej 45 % tłuszczu w całkowitej suchej masie”

otrzymuje brzmienie:

„Ser »Cantal«/»Fourme de Cantal« jest serem o suchej skórce, której grubość zwiększa się w miarę dojrzewania, wytwarzanym wyłącznie z mleka krowiego zaprawionego podpuszczką, o masie twardej, niegotowanej, dwukrotnie prasowanej z rozdrabnianiem skrzepu między dwoma prasowaniami, solonej w całości, zawierającej co najmniej 45 % tłuszczu w całkowitej suchej masie. Po upływie minimalnego czasu dojrzewania sera »Cantal«/»Fourme de Cantal«, tj. po 30 dniach od dnia dodania podpuszczki, minimalna zawartość suchej masy wynosi 57 %”.

W ten sposób dodaje się informację, że grubość skórki sera „Cantal”/„Fourme de Cantal” zwiększa się w miarę dojrzewania, że ser wytwarza się wyłącznie z mleka krowiego zaprawionego podpuszczką oraz że jego masa jest twarda, dwukrotnie prasowana z rozdrabnianiem skrzepu między dwoma prasowaniami i solona w całości, ponieważ cechy te mają istotne znaczenie dla dokładnego opisu produktu.

Dodaje się również, że po upływie minimalnego czasu dojrzewania sera „Cantal”/„Fourme de Cantal”, tj. po 30 dniach od dnia dodania podpuszczki, minimalna zawartość suchej masy wynosi 57 %. Dodanie tego opisu właściwości analitycznych pozwala na lepsze określenie produktu.

| — | Następujące akapity:

  „Ma on kształt lekko ściętego walca o masie 35–45 kg i średnicy 36–42 cm”;

  „Nazwą pochodzenia mogą być objęte sery mniejszych rozmiarów zwane:






  — | »Petit Cantal« o masie 15–20 kg i średnicy 26–28 cm, |
| --- | --- | --- |

—

Następujące akapity:

„Ma on kształt lekko ściętego walca o masie 35–45 kg i średnicy 36–42 cm”;

„Nazwą pochodzenia mogą być objęte sery mniejszych rozmiarów zwane:

—

»Petit Cantal« o masie 15–20 kg i średnicy 26–28 cm,

| — | »Cantalet« o masie 8–10 kg i średnicy 20–22 cm” |
| --- | --- |

—

»Cantalet« o masie 8–10 kg i średnicy 20–22 cm”

zastępuje się akapitem:

„Ser »Cantal«/»Fourme de Cantal« ma charakterystyczny kształt regularnego walca, którego krawędzie są zaokrąglone, bez wybrzuszeń:

| — | o masie 35–45 kg w przypadku sera produkowanego w formach o średnicy 36–42 cm (duży rozmiar); |
| --- | --- |

—

o masie 35–45 kg w przypadku sera produkowanego w formach o średnicy 36–42 cm (duży rozmiar);

| — | albo o masie 8–10 kg w przypadku sera produkowanego w formach o średnicy 20–22 cm (mały rozmiar)”. |
| --- | --- |

—

albo o masie 8–10 kg w przypadku sera produkowanego w formach o średnicy 20–22 cm (mały rozmiar)”.

Uzupełnia się opis walcowatego kształtu sera: aby sera nie mylono z podobnymi produktami, odnoszące się do wyglądu określenie „lekko ścięty” zastępuje się informacją, że walec jest regularny, a jego krawędzie są zaokrąglone, bez wybrzuszeń.

Średnice sera (36–42 cm w przypadku dużego rozmiaru i 20–22 cm w przypadku małego rozmiaru) zastępuje się odpowiednimi średnicami form, ponieważ średnica sera może się nieznacznie zmieniać w trakcie dojrzewania.

Rzadko spotykany rozmiar 15–20 kg zastępuje się istniejącym rozmiarem o masie 8–10 kg, który określa się „małym rozmiarem” w odróżnieniu od „dużego rozmiaru” o masie 35–45 kg.

| — | Z podanych wyżej powodów następujące akapity, które znajdują się odpowiednio w pkt 5 lit. b) „Opis” i pkt 5 lit. e) „Metoda produkcji” streszczenia:

  „Ser z mleka krowiego, z masy prasowanej niegotowanej, z suchą skórką, w kształcie lekko ściętego walca, o masie 35–45 kg i średnicy 36–42 cm, ale występujący również w mniejszych formatach (20 kg lub 10 kg), o zawartości tłuszczu wynoszącej co najmniej 45 %”;


  „Ziarna skrzepu wytwarzanego wyłącznie z mleka krowiego zaprawionego podpuszczką zbiera się, prasuje i pozostawia do dojrzenia, a następnie rozdrabnia; masę z uzyskanych ziaren soli się, następnie umieszcza w formach, a później powtórnie prasuje, zaś dojrzewanie przeprowadza się przez co najmniej trzydzieści dni w chłodnym i wilgotnym pomieszczeniu” |
| --- | --- |

—

Z podanych wyżej powodów następujące akapity, które znajdują się odpowiednio w pkt 5 lit. b) „Opis” i pkt 5 lit. e) „Metoda produkcji” streszczenia:

„Ser z mleka krowiego, z masy prasowanej niegotowanej, z suchą skórką, w kształcie lekko ściętego walca, o masie 35–45 kg i średnicy 36–42 cm, ale występujący również w mniejszych formatach (20 kg lub 10 kg), o zawartości tłuszczu wynoszącej co najmniej 45 %”;

„Ziarna skrzepu wytwarzanego wyłącznie z mleka krowiego zaprawionego podpuszczką zbiera się, prasuje i pozostawia do dojrzenia, a następnie rozdrabnia; masę z uzyskanych ziaren soli się, następnie umieszcza w formach, a później powtórnie prasuje, zaś dojrzewanie przeprowadza się przez co najmniej trzydzieści dni w chłodnym i wilgotnym pomieszczeniu”

zastępuje się następującymi akapitami w pkt 3.2 jednolitego dokumentu:

„Ser »Cantal«/»Fourme de Cantal« jest serem o suchej skórce, której grubość zwiększa się w miarę dojrzewania, wytwarzanym wyłącznie z mleka krowiego zaprawionego podpuszczką, o masie twardej, niegotowanej, dwukrotnie prasowanej z rozdrabnianiem skrzepu między dwoma prasowaniami, solonej w całości, zawierającej co najmniej 45 % tłuszczu w całkowitej suchej masie. Po upływie minimalnego czasu dojrzewania sera »Cantal«/»Fourme de Cantal«, tj. po 30 dniach od dnia dodania podpuszczki, minimalna zawartość suchej masy wynosi 57 %”;

„Ser »Cantal«/»Fourme de Cantal« ma charakterystyczny kształt regularnego walca, którego krawędzie są zaokrąglone, bez wybrzuszeń:

| — | o masie 35–45 kg w przypadku sera produkowanego w formach o średnicy 36–42 cm (duży rozmiar); |
| --- | --- |

—

o masie 35–45 kg w przypadku sera produkowanego w formach o średnicy 36–42 cm (duży rozmiar);

| — | albo o masie 8–10 kg w przypadku sera produkowanego w formach o średnicy 20–22 cm (mały rozmiar)”. |
| --- | --- |

—

albo o masie 8–10 kg w przypadku sera produkowanego w formach o średnicy 20–22 cm (mały rozmiar)”.

| — | Dodaje się akapit w brzmieniu:
  „Sery »Cantal«/»Fourme de Cantal« oznacza się wzmianką »młody«, »średnio dojrzały« i »mocno dojrzały« w zależności od czasu dojrzewania i zawartości suchej masy określonych w następujący sposób:






  — | młody: dojrzewanie trwa od 30 do 60 dni, a zawartość suchej masy wynosi co najmniej 57 %; |
| --- | --- | --- |

—

Dodaje się akapit w brzmieniu:

„Sery »Cantal«/»Fourme de Cantal« oznacza się wzmianką »młody«, »średnio dojrzały« i »mocno dojrzały« w zależności od czasu dojrzewania i zawartości suchej masy określonych w następujący sposób:

—

młody: dojrzewanie trwa od 30 do 60 dni, a zawartość suchej masy wynosi co najmniej 57 %;

| — | średnio dojrzały: dojrzewanie trwa od 90 do 210 dni, a zawartość suchej masy wynosi co najmniej 58 %; |
| --- | --- |

—

średnio dojrzały: dojrzewanie trwa od 90 do 210 dni, a zawartość suchej masy wynosi co najmniej 58 %;

| — | mocno dojrzały: dojrzewanie trwa co najmniej 240 dni, a zawartość suchej masy wynosi co najmniej 60 %”. |
| --- | --- |

—

mocno dojrzały: dojrzewanie trwa co najmniej 240 dni, a zawartość suchej masy wynosi co najmniej 60 %”.

W ten sposób określa się 3 etapy dojrzewania (ser młody, średnio dojrzały i mocno dojrzały) w zależności od czasu dojrzewania i minimalnej zawartości suchej masy (która zwiększa się w miarę dojrzewania) w celu zapewnienia lepszej czytelności i łatwiejszej identyfikacji przez konsumenta. Spożywanie sera „Cantal”/„Fourme de Cantal” na różnych etapach dojrzewania jest bowiem elementem tradycji. W zależności od czasu dojrzewania zmienia się wygląd zewnętrzny sera „Cantal”/„Fourme de Cantal” (skórka jest najpierw szaro-biała, później złotawa, a następnie brązowa) oraz jego masa (konsystencja staje się nieco bardziej krucha) i smak (zyskuje na intensywności).

Uzupełnienia te dodaje się również w pkt 3.2 jednolitego dokumentu.

| — | Dodaje się następujące zdanie: „Czas dojrzewania liczy się od dnia dodania podpuszczki”, ponieważ informacja ta jest przydatna do celów przeprowadzenia kontroli. |
| --- | --- |

—

Dodaje się następujące zdanie: „Czas dojrzewania liczy się od dnia dodania podpuszczki”, ponieważ informacja ta jest przydatna do celów przeprowadzenia kontroli.

Zdanie to dodaje się również w pkt 3.2 jednolitego dokumentu.

| — | Zdania „Masa o barwie od kremowej lub kości słoniowej do słomkowożółtej jest aksamitna i delikatna” i „Sucha skórka, która zmienia barwę od szaro-białej do ciemnej ochry wraz z upływem czasu dojrzewania” |
| --- | --- |

—

Zdania „Masa o barwie od kremowej lub kości słoniowej do słomkowożółtej jest aksamitna i delikatna” i „Sucha skórka, która zmienia barwę od szaro-białej do ciemnej ochry wraz z upływem czasu dojrzewania”

otrzymują brzmienie:

„Twarda masa o barwie od kości słoniowej do ciemnożółtej jest elastyczna w przypadku najmłodszych serów i może stać się lekko krucha w przypadku serów najbardziej dojrzałych” i „Wygląd suchej skórki zmienia się – najpierw skórka ma barwę szaro-białą, później złotawą, a następnie brązową, przy czym może być pokryta plamkami o barwie od ochry do brązowej”.

W oparciu o doświadczenie zgromadzone przez komisje degustacyjne zmienia się zatem opis masy serowej i skórki. Opis ten umożliwia lepsze odzwierciedlenie zmian produktu w trakcie dojrzewania.

Przytoczony powyżej nowy opis masy i skórki dodaje się w pkt 3.2 jednolitego dokumentu.

| — | Aby lepiej scharakteryzować produkt, dodaje się opis jego smaku: „Mleczny smak, który może być lekko kwaskowy na początku dojrzewania, stopniowo się rozwija i ostatecznie staje się owocowy, intensywny i trwały”. |
| --- | --- |

—

Aby lepiej scharakteryzować produkt, dodaje się opis jego smaku: „Mleczny smak, który może być lekko kwaskowy na początku dojrzewania, stopniowo się rozwija i ostatecznie staje się owocowy, intensywny i trwały”.

Opis ten dodaje się również w pkt 3.2 jednolitego dokumentu.

| — | Dodaje się zdania „Ser »Cantal«/»Fourme de Cantal« może być sprzedawany w kawałkach lub w postaci tartej” i „Z wyjątkiem pojedynczych porcji o masie poniżej 70 g, kostek lub postaci tartej, na serze musi znajdować się część skórki”. Przepisy te umożliwiają ustalenie ram w kontekście ciągłych zmian w formach sera oferowanych konsumentom. |
| --- | --- |

—

Dodaje się zdania „Ser »Cantal«/»Fourme de Cantal« może być sprzedawany w kawałkach lub w postaci tartej” i „Z wyjątkiem pojedynczych porcji o masie poniżej 70 g, kostek lub postaci tartej, na serze musi znajdować się część skórki”. Przepisy te umożliwiają ustalenie ram w kontekście ciągłych zmian w formach sera oferowanych konsumentom.

Dodaje się zdanie „Zabrania się mieszania tartego sera otrzymanego z sera »Cantal«/»Fourme de Cantal« o różnych oznaczeniach dojrzałości”, aby umożliwić wyraźne oznakowanie produktu w postaci tartej przy użyciu nazwy pochodzenia i odpowiedniego oznaczenia dojrzałości w celu lepszego informowania konsumentów.

Zdanie to dodaje się również w pkt 3.5 jednolitego dokumentu.

—   Punkt „Obszar geograficzny”

Punkt „Obszar geograficzny”

| — | Zdanie „Obszar produkcji obejmuje cały departament Cantal oraz sąsiadujące z nim kantony w następujących departamentach: Aveyron, Corrèze, Haute-Loire i Puy-de-Dôme (zob. wykaz gmin w art. 1 dekretu z dnia 29 grudnia 1986 r.)” |
| --- | --- |

—

Zdanie „Obszar produkcji obejmuje cały departament Cantal oraz sąsiadujące z nim kantony w następujących departamentach: Aveyron, Corrèze, Haute-Loire i Puy-de-Dôme (zob. wykaz gmin w art. 1 dekretu z dnia 29 grudnia 1986 r.)”

otrzymuje brzmienie:

„Produkcja mleka, wytwarzanie i dojrzewanie serów objętych nazwą pochodzenia »Cantal«/»Fourme de Cantal« odbywają się na obszarze geograficznym zatwierdzonym przez Krajowy Instytut ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et la qualité) podczas posiedzenia właściwego krajowego komitetu z dnia 21 marca 2018 r. Obszar ten obejmuje terytorium następujących gmin zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym (»Code officiel géographique«) z 2017 r.:[...]”. Po tym akapicie umieszcza się wykaz gmin lub części gmin wchodzących w skład obszaru geograficznego, który zastępuje poprzedni obszar. Proponowany obszar geograficzny, na którym odbywają się wszystkie czynności związane z produkcją i przygotowaniem produktu, obejmuje obszar 278 gmin, w tym dwóch częściowo, w 5 departamentach. W porównaniu z poprzednim obszarem geograficznym obszar zmniejszono o 3 gminy w departamencie Aveyron, 9 gmin w departamencie Cantal oraz łącznie 210 gmin w całości i część jednej gminy w departamencie Puy-de-Dôme. Uzupełniono go o część gminy w departamencie Corrèze i gminę w departamencie Haute-Loire.

Celem ogólnego zmniejszenia obszaru geograficznego jest zwiększenie jego spójności z elementami stanowiącymi związek z obszarem pochodzenia sera „Cantal”/„Fourme de Cantal”. Zmieniony obszar geograficzny odpowiada tradycyjnemu obszarowi produkcji i dojrzewania sera „Cantal”/„Fourme de Cantal”, który jest częścią historycznej wspólnoty Haute-Auvergne i departamentu Cantal oraz na którym od co najmniej trzydziestu lat zakorzenione są praktyki w zakresie skupu mleka, przetwarzania i dojrzewania sera „Cantal”/„Fourme de Cantal”. Obszar geograficzny łączy cechy chłodnego i wilgotnego środowiska gór średnich, które charakteryzują się minimalną wysokością wynoszącą 500 m n.p.m. lub znacznymi różnicami wysokości powyżej 15 %, i minimalną sumą opadów wynoszącą 700 mm rocznie, oraz roślinności charakterystycznej dla piętra pogórza i piętra alpejskiego; tereny te znajdują się na cokole hercyńskim i charakteryzują się występującymi gdzieniegdzie śródgórskimi basenami sedymentacyjnymi, a stosowane tutaj praktyki rolnicze są silnie ukierunkowane na produkcję zielonki.

W gminach usuniętych z obszaru geograficznego od około trzydziestu lat nie stosuje się już w sposób nieprzerwany praktyk w zakresie produkcji sera „Cantal”/„Fourme de Cantal”. Cechy środowiska naturalnego dodanych dwóch gmin lub części gmin w departamentach Corrèze i Haute-Loire są podobne do cech innych terenów znajdujących się na obszarze geograficznym oraz odpowiadają wieloletnim praktykom w zakresie jakości stosowanych w procesie dojrzewania sera „Cantal”/„Fourme de Cantal” po upływie minimalnego czasu dojrzewania wynoszącego 30 dni.

| — | Sformułowanie: „Cały departament Cantal oraz sąsiadujące z nim kantony w departamentach Aveyron, Corrèze, Haute-Loire i Puy-de-Dôme” w pkt 5 lit. c) streszczenia zastępuje się wykazem gmin lub części gmin stanowiących nowy obszar geograficzny w pkt 4 jednolitego dokumentu. |
| --- | --- |

—

Sformułowanie: „Cały departament Cantal oraz sąsiadujące z nim kantony w departamentach Aveyron, Corrèze, Haute-Loire i Puy-de-Dôme” w pkt 5 lit. c) streszczenia zastępuje się wykazem gmin lub części gmin stanowiących nowy obszar geograficzny w pkt 4 jednolitego dokumentu.

| — | Dodaje się następujące dwa zdania: „Krajowy Instytut ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et la qualité) składa w urzędach gmin częściowo objętych obszarem geograficznym dokumenty graficzne określające granice zatwierdzonego w ten sposób obszaru geograficznego. Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości”. Dzięki tej zmianie wskazano, w jaki sposób można zapoznać się z graficznym odwzorowaniem obszaru geograficznego. |
| --- | --- |

—

Dodaje się następujące dwa zdania: „Krajowy Instytut ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et la qualité) składa w urzędach gmin częściowo objętych obszarem geograficznym dokumenty graficzne określające granice zatwierdzonego w ten sposób obszaru geograficznego. Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości”. Dzięki tej zmianie wskazano, w jaki sposób można zapoznać się z graficznym odwzorowaniem obszaru geograficznego.

—   Punkt „Dowód pochodzenia”

Punkt „Dowód pochodzenia”

W związku ze zmianą systemu kontroli nazw pochodzenia dodaje się wszystkie przepisy zawarte w tym punkcie.

Dodaje się zatem informacje na temat kilku oświadczeń/zgłoszeń:

| — | zgłoszenie identyfikacyjne, którego dokonuje się przed udzieleniem pozwolenia podmiotom w celu potwierdzenia ich zdolności do spełnienia wymogów specyfikacji znaku towarowego, z posługiwania się którym chcą odnosić korzyści; |
| --- | --- |

—

zgłoszenie identyfikacyjne, którego dokonuje się przed udzieleniem pozwolenia podmiotom w celu potwierdzenia ich zdolności do spełnienia wymogów specyfikacji znaku towarowego, z posługiwania się którym chcą odnosić korzyści;

| — | składane z wyprzedzeniem oświadczenia o braku zamiaru prowadzenia produkcji i o wznowieniu produkcji, pozwalające na dokładne monitorowanie podmiotów gospodarczych, które chcą wycofać się tymczasowo ze stosowania nazwy pochodzenia, co ułatwia zarządzanie nazwą pochodzenia, w szczególności w odniesieniu do kontroli warunków produkcji i badań organoleptycznych; |
| --- | --- |

—

składane z wyprzedzeniem oświadczenia o braku zamiaru prowadzenia produkcji i o wznowieniu produkcji, pozwalające na dokładne monitorowanie podmiotów gospodarczych, które chcą wycofać się tymczasowo ze stosowania nazwy pochodzenia, co ułatwia zarządzanie nazwą pochodzenia, w szczególności w odniesieniu do kontroli warunków produkcji i badań organoleptycznych;

nazwą

| — | oświadczenia niezbędne do potwierdzenia posiadanej wiedzy na temat produktów przeznaczonych do wprowadzenia do obrotu pod nazwą pochodzenia oraz do ich monitorowania – dodaje się treść i zasady sporządzania tych oświadczeń. |
| --- | --- |

—

oświadczenia niezbędne do potwierdzenia posiadanej wiedzy na temat produktów przeznaczonych do wprowadzenia do obrotu pod nazwą pochodzenia oraz do ich monitorowania – dodaje się treść i zasady sporządzania tych oświadczeń.

Oświadczenia te pozwalają grupie na monitorowanie produktów objętych nazwą pochodzenia.

| — | Dodaje się wykaz „rejestracji związanych z identyfikowalnością, monitorowaniem i kontrolą warunków produkcji”, których muszą dokonać podmioty gospodarcze zajmujące się produkcją mleka, skupem, przetwarzaniem i dojrzewaniem, w celu ułatwienia kontroli identyfikowalności i warunków produkcji określonych w specyfikacji. |
| --- | --- |

—

Dodaje się wykaz „rejestracji związanych z identyfikowalnością, monitorowaniem i kontrolą warunków produkcji”, których muszą dokonać podmioty gospodarcze zajmujące się produkcją mleka, skupem, przetwarzaniem i dojrzewaniem, w celu ułatwienia kontroli identyfikowalności i warunków produkcji określonych w specyfikacji.

| — | Zdanie „Podczas produkcji na bocznej ściance każdego kawałka należy umieścić aluminiową plakietkę o naturalnym kolorze, która umożliwia identyfikację sera”, które znajduje się w punkcie „Etykietowanie” w obowiązującej specyfikacji produktu, |
| --- | --- |

—

Zdanie „Podczas produkcji na bocznej ściance każdego kawałka należy umieścić aluminiową plakietkę o naturalnym kolorze, która umożliwia identyfikację sera”, które znajduje się w punkcie „Etykietowanie” w obowiązującej specyfikacji produktu,

otrzymuje brzmienie:

„Identyfikacja sera jest obowiązkowa. Dokonuje się jej poprzez umieszczenie na serze znaku identyfikacyjnego podczas formowania bloku sera”.

W ten sposób bardziej precyzyjnie określa się moment umieszczenia znaku identyfikacyjnego („podczas formowania bloku sera” zamiast „podczas produkcji”), zachowując zgodność z praktykami. Skreśla się odniesienie do miejsca umieszczenia tego znaku na serze („na bocznej ściance”), ponieważ określenie to nie jest potrzebne do właściwej identyfikacji produktu.

W celu zwiększenia identyfikowalności dodaje się następujące zdanie: „Ten znak identyfikacyjny przeznaczony jest do jednorazowego użytku i nie może zostać ponownie wykorzystany”.

| — | Odniesienie do „aluminiowej plakietki o naturalnym kolorze” i zdanie „Znajdują się na niej dwie litery, a mianowicie »CA« w przypadku sera »Cantal«, »CP« w przypadku sera »Petit Cantal« i »CT« w przypadku sera »Cantalet«, oraz numer identyfikacyjny zakładu produkcyjnego”, które znajdują się w punkcie „Etykietowanie” w obowiązującej specyfikacji produktu, |
| --- | --- |

—

Odniesienie do „aluminiowej plakietki o naturalnym kolorze” i zdanie „Znajdują się na niej dwie litery, a mianowicie »CA« w przypadku sera »Cantal«, »CP« w przypadku sera »Petit Cantal« i »CT« w przypadku sera »Cantalet«, oraz numer identyfikacyjny zakładu produkcyjnego”, które znajdują się w punkcie „Etykietowanie” w obowiązującej specyfikacji produktu,

zastępuje się zdaniem:

„Rodzaj, kolor, wymiary i opis znaku identyfikacyjnego są zgodne z obowiązującymi przepisami”. Umożliwia to uwzględnienie zmian materiałów, technik znakowania produktów i informacji identyfikacyjnych umieszczanych na produkcie w celu zapewnienia i poprawienia identyfikowalności.

| — | Dodaje się następujące zdania:

  „Oprócz znaku identyfikacyjnego sery »Cantal«/»Fourme de Cantal« produkowane w gospodarstwach rolnych posiadają napis »Cantal Fermier«, którą wytłacza się na wierzchu i na spodzie produktu podczas formowania bloku sera. Sery można opatrzyć również napisem »Ferme de ...« (»Gospodarstwo rolne [...]«) wytłoczonym na wierzchu lub na spodzie podczas formowania bloku sera”. |
| --- | --- |

—

Dodaje się następujące zdania:

„Oprócz znaku identyfikacyjnego sery »Cantal«/»Fourme de Cantal« produkowane w gospodarstwach rolnych posiadają napis »Cantal Fermier«, którą wytłacza się na wierzchu i na spodzie produktu podczas formowania bloku sera. Sery można opatrzyć również napisem »Ferme de ...« (»Gospodarstwo rolne [...]«) wytłoczonym na wierzchu lub na spodzie podczas formowania bloku sera”.

Dzięki wytłoczonym napisom można zidentyfikować sery wyprodukowane w gospodarstwach rolnych.

| — | Dodaje się następujące zdania:

  „Znaki identyfikacyjne i wytłaczane znaki wydawane są wyłącznie przez grupę każdemu upoważnionemu producentowi. Grupa prowadzi aktualny rejestr przydzielania znaków identyfikacyjnych, do którego wgląd mają organy kontrolne. W razie zawieszenia lub cofnięcia zezwolenia, o którym powiadamiają organy kontrolne, grupa odbiera producentowi znaki identyfikacyjne i wytłaczane znaki. Przy wycofywaniu serów z wycofanych produktów usuwa się znaki identyfikacyjne i wytłoczone napisy zawierające nazwę »Cantal« zgodnie z zasadami przewidzianymi w planie kontroli”. |
| --- | --- |

—

Dodaje się następujące zdania:

„Znaki identyfikacyjne i wytłaczane znaki wydawane są wyłącznie przez grupę każdemu upoważnionemu producentowi. Grupa prowadzi aktualny rejestr przydzielania znaków identyfikacyjnych, do którego wgląd mają organy kontrolne. W razie zawieszenia lub cofnięcia zezwolenia, o którym powiadamiają organy kontrolne, grupa odbiera producentowi znaki identyfikacyjne i wytłaczane znaki. Przy wycofywaniu serów z wycofanych produktów usuwa się znaki identyfikacyjne i wytłoczone napisy zawierające nazwę »Cantal« zgodnie z zasadami przewidzianymi w planie kontroli”.

Przepisy te pozwalają zapewnić wydawanie znaków identyfikacyjnych i wytłaczanych znaków wszystkim producentom spełniającym specyfikację produktu oraz odbieranie ich od producentów, w przypadku których organy kontrolne cofnęły lub zawiesiły zezwolenie na produkcję. Powyższe przepisy umożliwiają również usunięcie z wycofanych serów znaków identyfikacyjnych i wytłoczonych napisów zawierających nazwę „Cantal”.

| — | Dodaje się akapit w brzmieniu: „W ramach kontroli właściwości produktu objętego nazwą pochodzenia przeprowadza się badanie analityczne i organoleptyczne, którego celem jest zapewnienie jakości i typowych cech charakterystycznych produktów poddawanych temu badaniu. Badanie to przeprowadza się poprzez pobranie próbek serów oznaczonych odpowiednio jako młode, średnio dojrzałe i mocno dojrzałe zgodnie z procedurami przewidzianymi w planie kontroli”. Zmiana ta umożliwia wskazanie zasad kontroli produktu, aby zapewnić jego zgodność z opisem produktu objętego nazwą pochodzenia. |
| --- | --- |

—

Dodaje się akapit w brzmieniu: „W ramach kontroli właściwości produktu objętego nazwą pochodzenia przeprowadza się badanie analityczne i organoleptyczne, którego celem jest zapewnienie jakości i typowych cech charakterystycznych produktów poddawanych temu badaniu. Badanie to przeprowadza się poprzez pobranie próbek serów oznaczonych odpowiednio jako młode, średnio dojrzałe i mocno dojrzałe zgodnie z procedurami przewidzianymi w planie kontroli”. Zmiana ta umożliwia wskazanie zasad kontroli produktu, aby zapewnić jego zgodność z opisem produktu objętego nazwą pochodzenia.

—   Punkt „Metoda produkcji”

Punkt „Metoda produkcji”

—   Produkcja mleka

Produkcja mleka

Dodaje się przepisy dotyczące warunków chowu, prowadzenia i żywienia stada mlecznego, aby uwzględnić tradycyjne praktyki.

| — | Dodaje się zdanie „Mleko wykorzystywane do produkcji sera »Cantal«/»Fourme de Cantal« pochodzi z gospodarstw o powierzchni co najmniej jednego hektara użytków rolnych na krowę”, aby zapewnić ekstensywny charakter produkcji mleka zgodnie z tradycyjną metodą produkcji na przedmiotowym obszarze geograficznym. |
| --- | --- |

—

Dodaje się zdanie „Mleko wykorzystywane do produkcji sera »Cantal«/»Fourme de Cantal« pochodzi z gospodarstw o powierzchni co najmniej jednego hektara użytków rolnych na krowę”, aby zapewnić ekstensywny charakter produkcji mleka zgodnie z tradycyjną metodą produkcji na przedmiotowym obszarze geograficznym.

Dodaje się zdania: „Termin »krowa« odnosi się do wszystkich krów mlecznych i krów mamek, które już się ocieliły i są obecne w gospodarstwie. Liczba hektarów użytków rolnych ściśle odpowiada powierzchni wykorzystywanej przez rolnika do żywienia wszystkich zwierząt w gospodarstwie” w celu wyjaśnienia, do jakiego rodzaju zwierząt i do których powierzchni odnosi się poprzedni przepis.

| — | Dodaje się następujące zdania:






  — | „Stado mleczne obejmuje wszystkie krowy mleczne i jałówki remontowe obecne w gospodarstwie. Krowy mleczne są to krowy w okresie laktacji i po zakończeniu laktacji, z wyjątkiem opasanych krów wybrakowanych. Jałówki są to zwierzęta w okresie między odsadzeniem a pierwszym porodem”; |
| --- | --- | --- |

—

Dodaje się następujące zdania:

—

„Stado mleczne obejmuje wszystkie krowy mleczne i jałówki remontowe obecne w gospodarstwie. Krowy mleczne są to krowy w okresie laktacji i po zakończeniu laktacji, z wyjątkiem opasanych krów wybrakowanych. Jałówki są to zwierzęta w okresie między odsadzeniem a pierwszym porodem”;

| — | „Całe stado mleczne w danym gospodarstwie spełnia warunki produkcji serów objętych nazwą pochodzenia »Cantal«/»Fourme de Cantal«”. |
| --- | --- |

—

„Całe stado mleczne w danym gospodarstwie spełnia warunki produkcji serów objętych nazwą pochodzenia »Cantal«/»Fourme de Cantal«”.

Przepisy te umożliwiają dokładne stwierdzenie, do których zwierząt mają zastosowanie warunki produkcji określone w specyfikacji produktu, a tym samym ułatwiają sprawowanie kontroli.

| — | Dodaje się następujące przepisy: „Mleko wykorzystywane do produkcji sera »Cantal«/»Fourme de Cantal« pochodzi od stad mlecznych złożonych z krów i jałówek urodzonych i chowanych na wyznaczonym obszarze geograficznym. Zabrania się wprowadzania do stad mlecznych krów lub jałówek urodzonych lub chowanych poza wyznaczonym obszarem geograficznym”. |
| --- | --- |

—

Dodaje się następujące przepisy: „Mleko wykorzystywane do produkcji sera »Cantal«/»Fourme de Cantal« pochodzi od stad mlecznych złożonych z krów i jałówek urodzonych i chowanych na wyznaczonym obszarze geograficznym. Zabrania się wprowadzania do stad mlecznych krów lub jałówek urodzonych lub chowanych poza wyznaczonym obszarem geograficznym”.

Lokalne rasy Salers i w mniejszym stopniu Aubrac, które jeszcze w latach 1950–1970 wykorzystywano do produkcji sera „Cantal”/„Fourme de Cantal”, są obecnie przeznaczone głównie do produkcji mięsa, a pogłowie każdej z tych ras posiadające potencjał mleczny jest bardzo małe. Większość stada mlecznego na obszarze geograficznym objętym ChNP „Cantal”/„Fourme de Cantal” składa się z krów ras Prim’Holstein i Montbéliarde. W związku z tym z chwilą zarejestrowania nazwy pochodzenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/96 specyfikacja produktu nie zawierała żadnego przepisu, który dotyczyłby ras bydła dopuszczonych do produkcji mleka przeznaczonego do wytwarzania sera „Cantal”/„Fourme de Cantal”. Wprowadzenie wymogu, zgodnie z którym krowy mleczne muszą urodzić się i być chowane na wyznaczonym obszarze geograficznym, umożliwia lepsze przystosowanie się zwierząt do warunków środowiskowych, a w szczególności do trudnych warunków klimatycznych, okresu utrzymania alkierzowego i sposobu żywienia.

Ponadto dodaje się następujące zdanie: „Ze względów sanitarnych lub w przypadku ras górskich o niskim pogłowiu, tj. Brune, Simmental Française, Abondance, Aubrac i Tarentaise, które występują na obszarze geograficznym i w przypadku których popyt na zwierzęta przekracza podaż zidentyfikowaną przez dyrektora Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości, dyrektor Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości może jednak przyznać odstępstwo od przepisów zawartych w trzech poprzednich akapitach”. W związku z tym możliwe jest przyznanie odstępstwa od obowiązku utrzymywania krów mlecznych urodzonych i chowanych na obszarze geograficznym w zależności od okoliczności i na czas określony przez właściwy organ krajowy wyłącznie w odniesieniu do niektórych ras (Brune, Simmental Française, Abondance, Aubrac i Tarentaise), aby umożliwić zainteresowanym producentom nabycie zwierząt tych ras poza obszarem geograficznym, jeżeli na obszarze geograficznym nie ma wystarczającej liczby zwierząt. Rasy, których dotyczy ten środek, występują obecnie na wyznaczonym obszarze geograficznym w kilku gospodarstwach rolnych (niskie całkowite pogłowie) i uznaje się je za przystosowane do warunków górskich, dzięki czemu spełniają one wymóg dotyczący przystosowania do środowiska geograficznego, nawet jeżeli krowy tych ras nie urodziły się na danym obszarze geograficznym lub były częściowo chowane poza tym obszarem geograficznym. Co więcej, krowy tych ras obecne w gospodarstwie produkującym ser objęty ChNP „Cantal” / „Fourme de Cantal” podlegają tym samym warunkom produkcji co krowy innych ras.

| — | Dodaje się następujące przepisy regulujące warunki żywienia zwierząt:

  „Podstawowa dawka pokarmowa stada mlecznego obejmuje wyłącznie pasze objętościowe pochodzące z obszaru geograficznego;”


  „Zielonka skarmiana na pastwisku lub konserwowana stanowi co najmniej 70 % suchej masy w ramach dziennej podstawowej dawki pokarmowej stada mlecznego;”


  „W okresie dostępu do zielonki, gdy warunki klimatyczne są sprzyjające, wypas krów w okresie laktacji jest obowiązkowy i odbywa się codziennie. Przez co najmniej 120 dni w roku wypas musi pokrywać co najmniej 70 % podstawowej dawki pokarmowej wyrażonej jako ilość suchej masy na krowę dziennie”;


  „Zabrania się zadawania bydłu świeżej zielonki w oborze”;


  „Zabrania się chowu krów bez zadawania paszy wyprodukowanej w gospodarstwie”;


  „W okresie, w którym wypas nie pozwala pokryć co najmniej 70 % podstawowej dawki pokarmowej, każda krowa mleczna w okresie laktacji otrzymuje co najmniej 5 kilogramów suchej masy siana dziennie. Przez siano rozumie się skoszoną i suszoną zielonkę, w której zawartość suchej masy przekracza 80 %”;


  „W przypadku krów mlecznych udział mieszanek paszowych uzupełniających o zawartości suchej masy przekraczającej 85 % nie może być większy niż 1 800 kilogramów brutto na krowę mleczną w roku kalendarzowym. W przypadku jałówek remontowych średni udział mieszanek paszowych uzupełniających w ujęciu rocznym nie może przekroczyć 30 % całkowitej dawki pokarmowej wyrażonej w suchej masie”. |
| --- | --- |

—

Dodaje się następujące przepisy regulujące warunki żywienia zwierząt:

„Podstawowa dawka pokarmowa stada mlecznego obejmuje wyłącznie pasze objętościowe pochodzące z obszaru geograficznego;”

„Zielonka skarmiana na pastwisku lub konserwowana stanowi co najmniej 70 % suchej masy w ramach dziennej podstawowej dawki pokarmowej stada mlecznego;”

„W okresie dostępu do zielonki, gdy warunki klimatyczne są sprzyjające, wypas krów w okresie laktacji jest obowiązkowy i odbywa się codziennie. Przez co najmniej 120 dni w roku wypas musi pokrywać co najmniej 70 % podstawowej dawki pokarmowej wyrażonej jako ilość suchej masy na krowę dziennie”;

„Zabrania się zadawania bydłu świeżej zielonki w oborze”;

„Zabrania się chowu krów bez zadawania paszy wyprodukowanej w gospodarstwie”;

„W okresie, w którym wypas nie pozwala pokryć co najmniej 70 % podstawowej dawki pokarmowej, każda krowa mleczna w okresie laktacji otrzymuje co najmniej 5 kilogramów suchej masy siana dziennie. Przez siano rozumie się skoszoną i suszoną zielonkę, w której zawartość suchej masy przekracza 80 %”;

„W przypadku krów mlecznych udział mieszanek paszowych uzupełniających o zawartości suchej masy przekraczającej 85 % nie może być większy niż 1 800 kilogramów brutto na krowę mleczną w roku kalendarzowym. W przypadku jałówek remontowych średni udział mieszanek paszowych uzupełniających w ujęciu rocznym nie może przekroczyć 30 % całkowitej dawki pokarmowej wyrażonej w suchej masie”.

Wprowadzenie tych przepisów pozwala zapewnić, aby pasza krów mlecznych pochodziła w co najmniej 70 % z obszaru geograficznego oraz by w paszy stad mlecznych przeważała świeża lub konserwowana zielonka.

Z tych samych względów w pkt 3.3. jednolitego dokumentu dodaje się akapity: „Podstawowa dawka pokarmowa stada mlecznego obejmuje wyłącznie pasze objętościowe pochodzące z obszaru geograficznego, w których zielonka skarmiana na pastwisku lub konserwowana stanowi co najmniej 70 % suchej masy. Przez co najmniej 120 dni w roku wypas krów w okresie laktacji musi pokrywać co najmniej 70 % podstawowej dawki pokarmowej wyrażonej jako ilość suchej masy na krowę dziennie” i „W przypadku krów mlecznych udział mieszanek paszowych uzupełniających o zawartości suchej masy przekraczającej 85 % nie może być większy niż 1 800 kilogramów brutto na krowę mleczną w roku kalendarzowym”.

Ponadto w jednolitym dokumencie dodaje się następujące zdania: „Wspomniane ograniczenia oznaczają, że co najmniej 70 % paszy dla krów mlecznych ma pochodzić z obszaru geograficznego. Niektóre pasze mogą bowiem pochodzić spoza tego obszaru geograficznego ze względu na ukształtowanie terenu, wysokość i klimat”.

| — | Dodaje się akapity w brzmieniu:

  „Zielonka konserwowana na mokro zadawana stadu mlecznemu pochodzi z zielonki wstępnie osuszanej”;


  „Kiszonki przechowuje się na betonowej lub smołowanej płycie, a pasze fermentowane inne niż kiszonki umieszcza się w zabetonowanych lub zabezpieczonych w inny sposób miejscach przed dniem 1 listopada każdego roku”;


  „Krowom mlecznym nie można podawać kiszonki kukurydzianej o pH 4,4 lub wyższym bądź zawartością suchej masy wynoszącą poniżej 30 %”;


  „Krowom mlecznym nie można podawać kiszonki z trawy o pH 4,4 lub wyższym bądź zawartością suchej masy wynoszącą poniżej 25 %”;


  „Zawartość suchej masy w zadawanej krowom mlecznym paszy w owiniętych belach zadawanej przekracza 50 %”;


  „Pasze te są poddawane systematycznej analizie, którą co roku przed dniem 1 listopada przeprowadza certyfikowane laboratorium na podstawie próbek zgromadzonych przez grupę”;

  „W żywieniu stada mlecznego zabrania się stosowania:






  — | pasz konserwowanych na mokro starszych niż 12 miesięcy, |
| --- | --- | --- |

—

Dodaje się akapity w brzmieniu:

„Zielonka konserwowana na mokro zadawana stadu mlecznemu pochodzi z zielonki wstępnie osuszanej”;

„Kiszonki przechowuje się na betonowej lub smołowanej płycie, a pasze fermentowane inne niż kiszonki umieszcza się w zabetonowanych lub zabezpieczonych w inny sposób miejscach przed dniem 1 listopada każdego roku”;

„Krowom mlecznym nie można podawać kiszonki kukurydzianej o pH 4,4 lub wyższym bądź zawartością suchej masy wynoszącą poniżej 30 %”;

„Krowom mlecznym nie można podawać kiszonki z trawy o pH 4,4 lub wyższym bądź zawartością suchej masy wynoszącą poniżej 25 %”;

„Zawartość suchej masy w zadawanej krowom mlecznym paszy w owiniętych belach zadawanej przekracza 50 %”;

„Pasze te są poddawane systematycznej analizie, którą co roku przed dniem 1 listopada przeprowadza certyfikowane laboratorium na podstawie próbek zgromadzonych przez grupę”;

„W żywieniu stada mlecznego zabrania się stosowania:

—

pasz konserwowanych na mokro starszych niż 12 miesięcy,

| — | pasz, które wpływają niekorzystnie na zapach lub smak mleka, takich jak por, kapusta, rzepak, seler, rzepa, liście buraka”; |
| --- | --- |

—

pasz, które wpływają niekorzystnie na zapach lub smak mleka, takich jak por, kapusta, rzepak, seler, rzepa, liście buraka”;

„Jako dodatki do kiszonki dopuszcza się jedynie enzymy i inokulanty bakteryjne”.

Wprowadzenie tych kryteriów dotyczących zbioru, przechowywania, pH i zawartości suchej masy w paszy (z systematyczną coroczną analizą) umożliwia zapewnienie właściwego przechowywania i jakości paszy zadawanej zwierzętom.

| — | Opracowano wykaz pozytywny zatwierdzonych mieszanek paszowych uzupełniających dopuszczonych w żywieniu stada mlecznego, aby wybrać te surowce, które najlepiej odpowiadają tradycyjnemu systemowi żywienia bydła, oraz by ułatwić kontrolę tego żywienia. |
| --- | --- |

—

Opracowano wykaz pozytywny zatwierdzonych mieszanek paszowych uzupełniających dopuszczonych w żywieniu stada mlecznego, aby wybrać te surowce, które najlepiej odpowiadają tradycyjnemu systemowi żywienia bydła, oraz by ułatwić kontrolę tego żywienia.

W związku z tym dodaje się akapity w brzmieniu:

„W dziennej dawce pokarmowej stada mlecznego dozwolone jest stosowanie wyłącznie następujących mieszanek paszowych uzupełniających:

| 1. | Zboża: jęczmień, kukurydza, pszenica, owies, żyto, pszenżyto; |
| --- | --- |

1.

Zboża: jęczmień, kukurydza, pszenica, owies, żyto, pszenżyto;

| 2. | Produkty uboczne zbóż: otręby i śruta pszenna, młóto z pszenicy, młóto z kukurydzy, pasza z glutenu kukurydzianego, gluten kukurydziany, gluten pszenny, śruta z zarodków kukurydzy, kiełki jęczmienne; |
| --- | --- |

2.

Produkty uboczne zbóż: otręby i śruta pszenna, młóto z pszenicy, młóto z kukurydzy, pasza z glutenu kukurydzianego, gluten kukurydziany, gluten pszenny, śruta z zarodków kukurydzy, kiełki jęczmienne;

| 3. | Susz paszowy suszony sztucznie i aglomerowany: suszona lucerna; |
| --- | --- |

3.

Susz paszowy suszony sztucznie i aglomerowany: suszona lucerna;

| 4. | Całe nasiona roślin wysokobiałkowych i oleisto-białkowych: soja, rzepak, słonecznik, len, bobik, łubin, groch; |
| --- | --- |

4.

Całe nasiona roślin wysokobiałkowych i oleisto-białkowych: soja, rzepak, słonecznik, len, bobik, łubin, groch;

| 5. | Produkty uboczne nasion roślin wysokobiałkowych i oleisto-białkowych: makuchy sojowe, rzepakowe, słonecznikowe, lniane, olej sojowy, rzepakowy, słonecznikowy; |
| --- | --- |

5.

Produkty uboczne nasion roślin wysokobiałkowych i oleisto-białkowych: makuchy sojowe, rzepakowe, słonecznikowe, lniane, olej sojowy, rzepakowy, słonecznikowy;

| 6. | Rośliny korzeniowe i bulwiaste oraz ich produkty uboczne: odwodnione wysłodki buraczane, melasa jako spoiwo o maksymalnej zawartości wynoszącej 5 % wyrażonej jako ilość suchej masy w mieszance paszowej; |
| --- | --- |

6.

Rośliny korzeniowe i bulwiaste oraz ich produkty uboczne: odwodnione wysłodki buraczane, melasa jako spoiwo o maksymalnej zawartości wynoszącej 5 % wyrażonej jako ilość suchej masy w mieszance paszowej;

| 7. | Składniki mineralne: dozwolone składniki mineralne wymienione w załączniku do dekretu 86-1037 z późniejszymi zmianami w sprawie stosowania ustawy z dnia 1 sierpnia 1905 r. o oszustwach i fałszerstwach dotyczących produktów lub usług w odniesieniu do produktów i substancji przeznaczonych do żywienia zwierząt; |
| --- | --- |

7.

Składniki mineralne: dozwolone składniki mineralne wymienione w załączniku do dekretu 86-1037 z późniejszymi zmianami w sprawie stosowania ustawy z dnia 1 sierpnia 1905 r. o oszustwach i fałszerstwach dotyczących produktów lub usług w odniesieniu do produktów i substancji przeznaczonych do żywienia zwierząt;

| 8. | Dodatki: dopuszczone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 sierpnia 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt oraz zgodnie z poniższym wykazem:






  — | emulgatory; |
| --- | --- | --- |

8.

Dodatki: dopuszczone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 sierpnia 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt oraz zgodnie z poniższym wykazem:

—

emulgatory;

| — | stabilizatory; |
| --- | --- |

—

stabilizatory;

| — | zagęszczacze; |
| --- | --- |

—

zagęszczacze;

| — | substancje żelujące; |
| --- | --- |

—

substancje żelujące;

| — | konserwanty; |
| --- | --- |

—

konserwanty;

| — | spoiwa; |
| --- | --- |

—

spoiwa;

| — | środki przeciwzbrylające; |
| --- | --- |

—

środki przeciwzbrylające;

| — | przeciwutleniacze pochodzenia naturalnego; |
| --- | --- |

—

przeciwutleniacze pochodzenia naturalnego;

| — | witaminy, prowitaminy i chemicznie dobrze zdefiniowane substancje o podobnym działaniu; |
| --- | --- |

—

witaminy, prowitaminy i chemicznie dobrze zdefiniowane substancje o podobnym działaniu;

| — | mieszanki pierwiastków śladowych”; |
| --- | --- |

—

mieszanki pierwiastków śladowych”;

„Jako paszę płynną dopuszcza się wyłącznie serwatkę pochodzącą z gospodarstwa”.

Dodaje się również zdanie: „Zawartość suchej masy w mieszankach paszowych uzupełniających wynosi powyżej 85 %, z wyjątkiem płynnej serwatki”, aby ułatwić kontrolę składu mieszanek paszowych uzupełniających.

W pkt 3.3 jednolitego dokumentu dodaje się zdanie: „Zatwierdzone mieszanki paszowe uzupełniające znajdują się w wykazie pozytywnym”.

| — | Poprzez dodanie akapitu „W żywieniu zwierząt dozwolone są jedynie rośliny, produkty uboczne i mieszanki paszowe uzupełniające pochodzące z produktów nietransgenicznych. Zakładanie upraw roślin transgenicznych jest zabronione na całej powierzchni gospodarstwa produkującego mleko, które przeznaczone do produkcji sera objętego nazwą pochodzenia »Cantal«/»Fourme de Cantal«. Zakaz ten dotyczy wszystkich gatunków roślin, które mogą być podawane jako pasza zwierzętom należącym do gospodarstwa, oraz wszystkich upraw gatunków roślin, które mogłyby je zanieczyścić” zabrania się stosowania paszy transgenicznej i upraw roślin transgenicznych. Celem tych przepisów jest zagwarantowanie tradycyjnego charakteru żywienia stada mlecznego. |
| --- | --- |

—

Poprzez dodanie akapitu „W żywieniu zwierząt dozwolone są jedynie rośliny, produkty uboczne i mieszanki paszowe uzupełniające pochodzące z produktów nietransgenicznych. Zakładanie upraw roślin transgenicznych jest zabronione na całej powierzchni gospodarstwa produkującego mleko, które przeznaczone do produkcji sera objętego nazwą pochodzenia »Cantal«/»Fourme de Cantal«. Zakaz ten dotyczy wszystkich gatunków roślin, które mogą być podawane jako pasza zwierzętom należącym do gospodarstwa, oraz wszystkich upraw gatunków roślin, które mogłyby je zanieczyścić” zabrania się stosowania paszy transgenicznej i upraw roślin transgenicznych. Celem tych przepisów jest zagwarantowanie tradycyjnego charakteru żywienia stada mlecznego.

W pkt 3.3 jednolitego dokumentu dodaje się przepis: „W żywieniu zwierząt dozwolone są jedynie rośliny, produkty uboczne i mieszanki paszowe uzupełniające wytworzone z produktów nietransgenicznych”.

| — | W celu umożliwienia kontroli dodaje się następujące akapity:

  „Mieszanki paszowe produkuje się wyłącznie z dopuszczonych surowców wymienionych w powyższym wykazie. Na każdym worku lub każdej dostawie mieszanki paszowej znajduje się etykieta, która zawiera m.in. wykaz znajdujących się w mieszance surowców i na której wskazano, że zawartość procentowa melasy wynosi mniej niż 5 % mieszanki paszowej wyrażonej w suchej masie”;


  „Wszystkie zebrane rośliny pastewne i mieszanki paszowe uzupełniające przeznaczone dla stada mlecznego przechowuje się w określonych miejscach”. |
| --- | --- |

—

W celu umożliwienia kontroli dodaje się następujące akapity:

„Mieszanki paszowe produkuje się wyłącznie z dopuszczonych surowców wymienionych w powyższym wykazie. Na każdym worku lub każdej dostawie mieszanki paszowej znajduje się etykieta, która zawiera m.in. wykaz znajdujących się w mieszance surowców i na której wskazano, że zawartość procentowa melasy wynosi mniej niż 5 % mieszanki paszowej wyrażonej w suchej masie”;

„Wszystkie zebrane rośliny pastewne i mieszanki paszowe uzupełniające przeznaczone dla stada mlecznego przechowuje się w określonych miejscach”.

| — | Dodaje się akapity w brzmieniu:
  „Aby zapobiec wszelkiemu ryzyku zanieczyszczenia paszy dla krów przez elementy zanieczyszczające w nawozowych substancjach organicznych, rozrzucanie tych nawozowych substancji organicznych w gospodarstwach produkujących ser objęty nazwą pochodzenia »Cantal«/»Fourme de Cantal« spełnia następujące warunki:






  — | pochodzenie: jedyne dozwolone nawozowe substancje organiczne pochodzą z obszaru geograficznego objętego nazwą pochodzenia »Cantal«/»Fourme de Cantal« i obejmują: kompost, obornik, gnojowicę, gnojówkę (pochodzenia rolniczego), jak również nawozowe substancje organiczne pochodzenia nierolniczego, takie jak osad ściekowy (lub jego produkty uboczne), i odpady zielone; |
| --- | --- | --- |

—

Dodaje się akapity w brzmieniu:

„Aby zapobiec wszelkiemu ryzyku zanieczyszczenia paszy dla krów przez elementy zanieczyszczające w nawozowych substancjach organicznych, rozrzucanie tych nawozowych substancji organicznych w gospodarstwach produkujących ser objęty nazwą pochodzenia »Cantal«/»Fourme de Cantal« spełnia następujące warunki:

—

pochodzenie: jedyne dozwolone nawozowe substancje organiczne pochodzą z obszaru geograficznego objętego nazwą pochodzenia »Cantal«/»Fourme de Cantal« i obejmują: kompost, obornik, gnojowicę, gnojówkę (pochodzenia rolniczego), jak również nawozowe substancje organiczne pochodzenia nierolniczego, takie jak osad ściekowy (lub jego produkty uboczne), i odpady zielone;

| — | monitorowanie jakości nawozowych substancji organicznych pochodzenia nierolniczego: przy rozrzucaniu nawozowych substancji organicznych pochodzenia nierolniczego przeprowadza się monitorowanie analityczne każdej partii (ładunku ciężarówki, cysterny itd.) pod kątem drobnoustrojów patogennych, metali ciężkich i śladowych elementów organicznych określonych w odpowiednich przepisach prawa; |
| --- | --- |

—

monitorowanie jakości nawozowych substancji organicznych pochodzenia nierolniczego: przy rozrzucaniu nawozowych substancji organicznych pochodzenia nierolniczego przeprowadza się monitorowanie analityczne każdej partii (ładunku ciężarówki, cysterny itd.) pod kątem drobnoustrojów patogennych, metali ciężkich i śladowych elementów organicznych określonych w odpowiednich przepisach prawa;

| — | warunki nawożenia nawozowymi substancjami organicznymi pochodzenia nierolniczego: dopuszcza się rozrzucanie nawozowych substancji organicznych pochodzenia nierolniczego na gruntach gospodarstwa, ale tylko pod warunkiem ich natychmiastowego przyorania oraz przestrzegania obowiązujących przepisów dotyczących szczególnych ograniczeń (dat, stref chronionych itd.) i ilości itd.; |
| --- | --- |

—

warunki nawożenia nawozowymi substancjami organicznymi pochodzenia nierolniczego: dopuszcza się rozrzucanie nawozowych substancji organicznych pochodzenia nierolniczego na gruntach gospodarstwa, ale tylko pod warunkiem ich natychmiastowego przyorania oraz przestrzegania obowiązujących przepisów dotyczących szczególnych ograniczeń (dat, stref chronionych itd.) i ilości itd.;

| — | jeżeli nawóz rozrzuca na łąkach i pastwiskach przeznaczonych do żywienia krów, których mleko wykorzystuje się do produkcji serów objętych nazwą pochodzenia »Cantal«/»Fourme de Cantal«, po rozrzuceniu nawozu należy zachować co najmniej ośmiotygodniową przerwę przed wykorzystaniem danej łąki/pastwiska. Podczas przerwy powierzchnie te użytkuje się w praktyce do innych celów niż produkcja pasz wykorzystywanych do wytwarzania sera objętego nazwą pochodzenia »Cantal«/»Fourme de Cantal«”. |
| --- | --- |

—

jeżeli nawóz rozrzuca na łąkach i pastwiskach przeznaczonych do żywienia krów, których mleko wykorzystuje się do produkcji serów objętych nazwą pochodzenia »Cantal«/»Fourme de Cantal«, po rozrzuceniu nawozu należy zachować co najmniej ośmiotygodniową przerwę przed wykorzystaniem danej łąki/pastwiska. Podczas przerwy powierzchnie te użytkuje się w praktyce do innych celów niż produkcja pasz wykorzystywanych do wytwarzania sera objętego nazwą pochodzenia »Cantal«/»Fourme de Cantal«”.

Celem dodania powyższych przepisów, które dotyczą rozrzucania nawozowych substancji organicznych, jest wyeliminowanie wszelkiego ryzyka zanieczyszczenia paszy dla krów przez elementy zanieczyszczające.

—   Udój i przechowywanie mleka

Udój i przechowywanie mleka

| — | Dodaje się następujące zdanie: „Kontrola działania instalacji udojowej odbywa się co roku i w każdym momencie, gdy jest to konieczne, a przeprowadza ją przedsiębiorstwo upoważnione do kontroli takich instalacji”, aby przyczynić się do zachowania jakości mleka wykorzystywanego do produkcji sera. |
| --- | --- |

—

Dodaje się następujące zdanie: „Kontrola działania instalacji udojowej odbywa się co roku i w każdym momencie, gdy jest to konieczne, a przeprowadza ją przedsiębiorstwo upoważnione do kontroli takich instalacji”, aby przyczynić się do zachowania jakości mleka wykorzystywanego do produkcji sera.

| — | Aby ograniczyć możliwość pogorszenia jakości mleka, a tym samym zachować właściwości sera, dodaje się akapity w brzmieniu:

  „Jeżeli chodzi o produkcję sera w mleczarni, po udoju mleko przeznaczone do produkcji sera »Cantal«/»Fourme de Cantal« przechowuje się w chłodzonym zbiorniku na mleko, który spełnia obowiązkowe normy. Mleka nie można przechowywać w gospodarstwie dłużej niż przez 48 godzin od pierwszego udoju”;


  „Jeżeli chodzi o produkcję sera w gospodarstwie, podpuszczkę dodaje się w ciągu 24 godzin od pierwszego udoju. Jeżeli dodanie podpuszczki nie następuje niezwłocznie po zakończeniu udoju, mleko przechowuje się w chłodzonym zbiorniku na mleko, który spełnia obowiązkowe normy”. |
| --- | --- |

—

Aby ograniczyć możliwość pogorszenia jakości mleka, a tym samym zachować właściwości sera, dodaje się akapity w brzmieniu:

„Jeżeli chodzi o produkcję sera w mleczarni, po udoju mleko przeznaczone do produkcji sera »Cantal«/»Fourme de Cantal« przechowuje się w chłodzonym zbiorniku na mleko, który spełnia obowiązkowe normy. Mleka nie można przechowywać w gospodarstwie dłużej niż przez 48 godzin od pierwszego udoju”;

„Jeżeli chodzi o produkcję sera w gospodarstwie, podpuszczkę dodaje się w ciągu 24 godzin od pierwszego udoju. Jeżeli dodanie podpuszczki nie następuje niezwłocznie po zakończeniu udoju, mleko przechowuje się w chłodzonym zbiorniku na mleko, który spełnia obowiązkowe normy”.

—   Produkcja

Produkcja

| — | Z punktu „Metoda produkcji” skreśla się zdanie: „Sery produkuje się wyłącznie z mleka krowiego zaprawionego podpuszczką”, ponieważ element ten dodano do punktu „Opis produktu”. |
| --- | --- |

—

Z punktu „Metoda produkcji” skreśla się zdanie: „Sery produkuje się wyłącznie z mleka krowiego zaprawionego podpuszczką”, ponieważ element ten dodano do punktu „Opis produktu”.

| — | Dodaje się akapity w brzmieniu:

  „Można używać mleka surowego lub poddanego obróbce cieplnej”;


  „W przypadku produkcji sera »Cantal«/»Fourme de Cantal« z mleka surowego lub produkcji sera »Cantal«/»Fourme de Cantal« w gospodarstwie całe mleko zaprawione podpuszczką jest surowe.”;


  „W przypadku produkcji z mleka poddanego obróbce cieplnej okres między początkiem zbiórki a dodaniem podpuszczki wynosi maksymalnie 48 godzin. Okres ten obejmuje czas odbioru, okres przechowywania mleka, normalizację oraz czas dojrzewania, który nie może przekraczać 24 godzin”;


  „W przypadku produkcji sera z mleka surowego w mleczarni mleko wykorzystuje się natychmiast po jego otrzymaniu”;


  „Do produkcji sera objętego nazwą pochodzenia »Cantal«/»Fourme de Cantal« można używać wyłącznie mleka produkowanego przez gospodarstwa spełniające opisane warunki, zbieranego i przechowywanego oddzielnie od innych rodzajów mleka”;


  „Zabrania się normalizacji mleka pod względem zawartości białka, natomiast dopuszcza się normalizację pod względem zawartości tłuszczu w celu skorygowania jego zawartości w mleku, aby uzyskać zawartość tłuszczu w suchej masie wynoszącą co najmniej 45 %”. |
| --- | --- |

—

Dodaje się akapity w brzmieniu:

„Można używać mleka surowego lub poddanego obróbce cieplnej”;

„W przypadku produkcji sera »Cantal«/»Fourme de Cantal« z mleka surowego lub produkcji sera »Cantal«/»Fourme de Cantal« w gospodarstwie całe mleko zaprawione podpuszczką jest surowe.”;

„W przypadku produkcji z mleka poddanego obróbce cieplnej okres między początkiem zbiórki a dodaniem podpuszczki wynosi maksymalnie 48 godzin. Okres ten obejmuje czas odbioru, okres przechowywania mleka, normalizację oraz czas dojrzewania, który nie może przekraczać 24 godzin”;

„W przypadku produkcji sera z mleka surowego w mleczarni mleko wykorzystuje się natychmiast po jego otrzymaniu”;

„Do produkcji sera objętego nazwą pochodzenia »Cantal«/»Fourme de Cantal« można używać wyłącznie mleka produkowanego przez gospodarstwa spełniające opisane warunki, zbieranego i przechowywanego oddzielnie od innych rodzajów mleka”;

„Zabrania się normalizacji mleka pod względem zawartości białka, natomiast dopuszcza się normalizację pod względem zawartości tłuszczu w celu skorygowania jego zawartości w mleku, aby uzyskać zawartość tłuszczu w suchej masie wynoszącą co najmniej 45 %”.

Wszystkie te przepisy umożliwiają lepsze uregulowanie czynności poprzedzających wykorzystanie mleka do produkcji zgodnie ze stosowanymi praktykami.

| — | Dodaje się kilka przepisów w celu uregulowania stosowania technik przetwórczych i dodatków do serów:

  „Poza surowcami mlecznymi jedynymi składnikami lub środkami pomocniczymi lub substancjami dodatkowymi dozwolonymi do mleka oraz w procesie produkcji są podpuszczka, kultury bakterii, drożdże i pleśnie o wykazanej nieszkodliwości oraz sól i chlorek wapnia”;


  „Zabrania się koncentracji mleka poprzez częściowe usunięcie części wodnej przed koagulacją”;


  „Zabrania się przechowywania surowców mlecznych, produktów w trakcie procesu produkcji, skrzepu lub świeżego sera w temperaturze ujemnej”;


  „Zabrania się przechowywania świeżych serów oraz serów w trakcie dojrzewania w atmosferze modyfikowanej”. |
| --- | --- |

—

Dodaje się kilka przepisów w celu uregulowania stosowania technik przetwórczych i dodatków do serów:

„Poza surowcami mlecznymi jedynymi składnikami lub środkami pomocniczymi lub substancjami dodatkowymi dozwolonymi do mleka oraz w procesie produkcji są podpuszczka, kultury bakterii, drożdże i pleśnie o wykazanej nieszkodliwości oraz sól i chlorek wapnia”;

„Zabrania się koncentracji mleka poprzez częściowe usunięcie części wodnej przed koagulacją”;

„Zabrania się przechowywania surowców mlecznych, produktów w trakcie procesu produkcji, skrzepu lub świeżego sera w temperaturze ujemnej”;

„Zabrania się przechowywania świeżych serów oraz serów w trakcie dojrzewania w atmosferze modyfikowanej”.

Zauważono, że nowe technologie, w tym niektóre dotyczące technik przetwórczych i dodatków, takie jak mikrofiltracja, częściowe zagęszczanie mleka czy stosowanie enzymów w procesie dojrzewania, mogą wpływać na właściwości sera „Cantal”/„Fourme de Cantal”. Zwłaszcza niektóre dodatki enzymatyczne uniemożliwiają zachowanie istotnych właściwości sera „Cantal”/„Fourme de Cantal”. Konieczne okazało się zatem dodanie w specyfikacji produktu przepisów odnoszących się do obecnych praktyk w zakresie stosowania obróbki i dodatków w mleku i procesie produkcji serów w celu uniknięcia sytuacji, w których przyszłe nieuregulowane praktyki miałyby niekorzystny wpływ na cechy charakterystyczne sera „Cantal”/„Fourme de Cantal”.

| — | W celu dokładniejszego opisania poszczególnych etapów produkcji sera akapit „Blok sera powstaje w wyniku połączenia ziaren skrzepu, prasowania i pozostawienia, aby dojrzały. Później następuje rozdrabnianie; masę z uzyskanych ziaren soli się, a następnie umieszcza w formach” |
| --- | --- |

—

W celu dokładniejszego opisania poszczególnych etapów produkcji sera akapit „Blok sera powstaje w wyniku połączenia ziaren skrzepu, prasowania i pozostawienia, aby dojrzały. Później następuje rozdrabnianie; masę z uzyskanych ziaren soli się, a następnie umieszcza w formach”

zastępuje się następującymi przepisami:

„Zaprawianie mleka odbywa się w temperaturze 30–34 °C wyłącznie przy użyciu podpuszczki”;

„W przypadku produkcji sera »Cantal«/»Fourme de Cantal« w gospodarstwie zaprawianie mleka podpuszczką może odbywać się w drewnianej kadzi zwanej »gerle«, której nie można wykorzystywać do przechowywania. W trakcie udoju można ją jednak wykorzystywać jako zbiornik do odbioru i transportu mleka”;

„Czas trwania koagulacji wynosi 22–45 minut. Odpowiedni czas oblicza się poprzez pomnożenie czas krzepnięcia przez współczynnik wynoszący od 1,5 do 3”;

„Krojenie i mieszanie skrzepu przeprowadza się ręcznie lub mechanicznie, aby uzyskać ziarna skrzepu o wielkości do ziarna pszenicy do ziarna kukurydzy”;

„Skrzep jest stopniowo prasowany w prasie. Blok sera, który stanowi spójną masę powstałą ze skrzepu, odwraca się co najmniej dwa razy. Czynność ta polega na pokrojeniu bloków sera po otwarciu prasy i ułożeniu otrzymanych kawałków w stos przed kolejnym prasowaniem. Dzięki prasowaniu można uzyskać zawartość suchej masy w bloku sera powyżej 48 % w czasie krótszym niż cztery godziny po zaprawieniu podpuszczką”;

„Po opisanym powyżej prasowaniu otrzymany blok sera przechodzi etap dojrzewania trwający co najmniej 10 godzin w pomieszczeniu, w którym temperatura wynosi 15–20 °C”;

„Blok sera, którego pH wynosi 5–5,4, jest następnie rozdrabniany i solony w całości. Czynność tę przeprowadza się po co najmniej trzynastu godzinach po zaprawieniu podpuszczką”;

„Temperatura rozdrobnionego i posolonego bloku sera wynosi 17–21 °C. Solenie odbywa się przy użyciu suchej soli. Ser znajduje się w soli przez co najmniej godzinę przed umieszczeniem w formie”;

„Ser umieszcza się w formach poprzez układanie kolejnych warstw, pomiędzy którymi następuje prasowanie ręczne lub mechaniczne”;

„Stosowanie formy do sera »Cantal«/»Fourme de Cantal« jest obowiązkowe. Ma ona kształt prostego walca o płaskim spodzie i wierzchu, które łączą się ze ścianami walca zaokrągleniem o wysokości poniżej 20 mm. Środkowy element formy składa się z jednej części”;

„Prasowanie odbywa się zatem stopniowo w płaszczyźnie pionowej lub poziomej. Trwa ono co najmniej 12 godzin w przypadku serów małego rozmiaru i 18 godzin w przypadku serów dużego rozmiaru”.

Czynności wytwórcze zostały znacznie szczegółowiej uregulowane, co pozwala zachować jakość serów i wiedzę fachową serowarów.

—   Dojrzewanie

Dojrzewanie

| — | Po przepisie „Dojrzewanie trwa co najmniej 30 dni” dodaje się zdanie: „Czas dojrzewania liczy się od dnia dodania podpuszczki”. Poprzez dodanie tego zdania określono zasadę obliczania czasu dojrzewania, co jest przydatne do celów kontroli. |
| --- | --- |

—

Po przepisie „Dojrzewanie trwa co najmniej 30 dni” dodaje się zdanie: „Czas dojrzewania liczy się od dnia dodania podpuszczki”. Poprzez dodanie tego zdania określono zasadę obliczania czasu dojrzewania, co jest przydatne do celów kontroli.

| — | Dodaje się przepisy opisujące warunki dojrzewania i zabiegi przeprowadzane podczas produkcji serów:

  „Ser dojrzewa w pomieszczeniach o wilgotności wynoszącej co najmniej 95 % i temperaturze wynoszącej 6–12 °C.Sery są regularnie nacierane lub szczotkowane i odwracane w celu uzyskania jednolitej skórki”;


  „Dojrzewanie w folii jest zabronione”. |
| --- | --- |

—

Dodaje się przepisy opisujące warunki dojrzewania i zabiegi przeprowadzane podczas produkcji serów:

„Ser dojrzewa w pomieszczeniach o wilgotności wynoszącej co najmniej 95 % i temperaturze wynoszącej 6–12 °C.Sery są regularnie nacierane lub szczotkowane i odwracane w celu uzyskania jednolitej skórki”;

„Dojrzewanie w folii jest zabronione”.

Przepisy te pozwalają uwzględnić tradycyjne zasady dojrzewania.

| — | Aby uwzględnić stosowane praktyki, dodaje się akapity w brzmieniu:

  „Sery, których czas dojrzewania wynosi 61–89 dni po dodaniu podpuszczki lub 211–239 dni po dodaniu podpuszczki, muszą pozostać w zakładach zatwierdzonych do celów dojrzewania serów »Cantal«/»Fourme de Cantal«.Sery sprzedaje się wyłącznie upoważnionym przedsiębiorstwom i wyłącznie pod nazwą »Cantal«/»Fourme de Cantal«”;


  „Zmiana oznaczenia może nastąpić wyłącznie wtedy, gdy produkt pozostaje w określonych powyżej warunkach dojrzewania w jednym lub większej liczbie zakładów zatwierdzonych do celów dojrzewania serów »Cantal«/»Fourme de Cantal«.Przeniesienie z jednego zatwierdzonego zakładu do innego zatwierdzonego zakładu nie stanowi naruszenia warunków dojrzewania, bez względu na to, czy z zakładów tych korzysta to samo przedsiębiorstwo, czy też inne przedsiębiorstwo”. |
| --- | --- |

—

Aby uwzględnić stosowane praktyki, dodaje się akapity w brzmieniu:

„Sery, których czas dojrzewania wynosi 61–89 dni po dodaniu podpuszczki lub 211–239 dni po dodaniu podpuszczki, muszą pozostać w zakładach zatwierdzonych do celów dojrzewania serów »Cantal«/»Fourme de Cantal«.Sery sprzedaje się wyłącznie upoważnionym przedsiębiorstwom i wyłącznie pod nazwą »Cantal«/»Fourme de Cantal«”;

„Zmiana oznaczenia może nastąpić wyłącznie wtedy, gdy produkt pozostaje w określonych powyżej warunkach dojrzewania w jednym lub większej liczbie zakładów zatwierdzonych do celów dojrzewania serów »Cantal«/»Fourme de Cantal«.Przeniesienie z jednego zatwierdzonego zakładu do innego zatwierdzonego zakładu nie stanowi naruszenia warunków dojrzewania, bez względu na to, czy z zakładów tych korzysta to samo przedsiębiorstwo, czy też inne przedsiębiorstwo”.

Sery „Cantal”/„Fourme de Cantal” można bowiem sprzedawać konsumentom końcowym lub przedsiębiorstwom, które nie zajmują się dojrzewaniem sera „Cantal”/„Fourme de Cantal”, wyłącznie na jednym z trzech wcześniej określonych etapów dojrzewania (młody, średnio dojrzały lub mocno dojrzały), stosując obowiązkowo odpowiedniego oznaczenie dojrzałości. Między tymi poszczególnymi etapami dojrzewania występują przerwy (od 61 do 89 dnia, a następnie od 211 do 239 dnia), podczas których sery dojrzewają, aby nabrać cech charakterystycznych dla danego etapu dojrzewania. Podczas tych przerw serów nie można sprzedawać konsumentowi końcowemu ani przedsiębiorstwu nieupoważnionemu do dojrzewania sera „Cantal”/„Fourme de Cantal”. Mogą natomiast zostać przeniesione z zakładu zatwierdzonego do celów dojrzewania sera „Cantal”/„Fourme de Cantal” do innego zatwierdzonego zakładu, bez względu na to, czy z zakładów tych korzysta to samo przedsiębiorstwo, czy też inne przedsiębiorstwo, które będzie kontynuowało dojrzewanie we wcześniej opisanych warunkach aż do zakończenia czasu dojrzewania, który umożliwia wprowadzenie do obrotu sera do spożycia w jednym z określonych etapów dojrzewania wraz odpowiednim oznaczeniem. W ramach obrotu produktami między zatwierdzonymi zakładami branżowymi, sery, które dojrzewają przez 61–89 dni lub 211–239 dni, noszą nazwę „Cantal”/„Fourme de Cantal” bez podawania etapu dojrzewania. Nie są one dostępne w sprzedaży dla konsumentów.

| — | Dodaje się następujący przepis: „Produkt uzyskuje swoją ostateczną nazwę w dniu wyjęcia z dojrzewalni w zatwierdzonym zakładzie przed wprowadzeniem go do sprzedaży dla konsumentów lub dystrybutorów, którzy prawdopodobnie nie będą korzystać z nazwy pochodzenia podczas dojrzewania”. Przepis ten dodaje się jako uzupełnienie poprzedzających go przepisów, aby wskazać, kiedy produkt uzyskuje ostateczną nazwę, w tym oznaczenie dotyczące etapu dojrzewania (młody, średnio dojrzały lub mocno dojrzały). |
| --- | --- |

—

Dodaje się następujący przepis: „Produkt uzyskuje swoją ostateczną nazwę w dniu wyjęcia z dojrzewalni w zatwierdzonym zakładzie przed wprowadzeniem go do sprzedaży dla konsumentów lub dystrybutorów, którzy prawdopodobnie nie będą korzystać z nazwy pochodzenia podczas dojrzewania”. Przepis ten dodaje się jako uzupełnienie poprzedzających go przepisów, aby wskazać, kiedy produkt uzyskuje ostateczną nazwę, w tym oznaczenie dotyczące etapu dojrzewania (młody, średnio dojrzały lub mocno dojrzały).

—   Punkt „Związek z obszarem geograficznym”

Punkt „Związek z obszarem geograficznym”

Punkty „Zarys historyczny” i „Związek z obszarem geograficznym” w obowiązującej specyfikacji produktu w całości przeredagowano w pkt 6 specyfikacji produktu „Elementy uzasadniające związek ze środowiskiem geograficznym” w celu lepszego podkreślenia związku sera „Cantal”/„Fourme de Cantal” z jego obszarem geograficznym, nie zmieniając przy tym istoty tego związku.

Na początku tego punktu wprowadza się dwa akapity, w których wyjaśniona została podstawa związku z obszarem geograficznym:

„Ser »Cantal«/»Fourme de Cantal« jest dobrze przechowującym się, dużym serem z mleka krowiego, o dwukrotnie prasowanej i solonej w całości masie, którego konsystencja, skórka i smak rozwijają się w zależności od stopnia dojrzałości.

Ze względu na surowy klimat, wysokość nad poziomem morza i ukształtowanie obszaru geograficznego, którego tereny przeznaczono pod użytki zielone, wypracowano szczególne umiejętności w zakresie prowadzenia stad, produkcji sera i dojrzewania, dzięki którym sery »Cantal«/»Fourme de Cantal« zyskują powyższe właściwości”.

Następnie punkt ten dzieli się na poniższe części:

| — | część „Specyfika obszaru geograficznego” dotyczy czynników naturalnych i podkreślono w nim surowe warunki panujące na wspomnianym obszarze gór średnich, co wyjaśnia przeznaczenie go pod użytki zielone; opisano w niej również czynniki ludzkie, wskazując historyczne początki produkcji sera „Cantal”/„Fourme de Cantal” i wyjaśniając, w jaki sposób historia produktu ukierunkowała techniki produkcji, aby przyczynić się do zachowania cech produktu; |
| --- | --- |

—

część „Specyfika obszaru geograficznego” dotyczy czynników naturalnych i podkreślono w nim surowe warunki panujące na wspomnianym obszarze gór średnich, co wyjaśnia przeznaczenie go pod użytki zielone; opisano w niej również czynniki ludzkie, wskazując historyczne początki produkcji sera „Cantal”/„Fourme de Cantal” i wyjaśniając, w jaki sposób historia produktu ukierunkowała techniki produkcji, aby przyczynić się do zachowania cech produktu;

| — | w części „Specyfika produktu” uwypuklono szczególne cechy produktu (duży rozmiar, dwukrotne prasowanie i solenie w całości, czas dojrzewania, zmiana właściwości organoleptycznych wraz z wydłużeniem czasu dojrzewania); |
| --- | --- |

—

w części „Specyfika produktu” uwypuklono szczególne cechy produktu (duży rozmiar, dwukrotne prasowanie i solenie w całości, czas dojrzewania, zmiana właściwości organoleptycznych wraz z wydłużeniem czasu dojrzewania);

| — | ponadto w części „Związek przyczynowy” wyjaśniono współzależności między czynnikami naturalnymi i ludzkimi oraz produktem. Usuwa się odniesienie do „rodzimych ras mlecznych Salers i Aubrac”, ponieważ pogłowie tych ras posiadające potencjał mleczny jest bardzo małe, jak wspomniano powyżej, i w rzeczywistości rasy te są w marginalnym stopniu wykorzystywane do produkcji mleka przeznaczonego do wytwarzania serów „Cantal”/„Fourme de Cantal”. |
| --- | --- |

—

ponadto w części „Związek przyczynowy” wyjaśniono współzależności między czynnikami naturalnymi i ludzkimi oraz produktem. Usuwa się odniesienie do „rodzimych ras mlecznych Salers i Aubrac”, ponieważ pogłowie tych ras posiadające potencjał mleczny jest bardzo małe, jak wspomniano powyżej, i w rzeczywistości rasy te są w marginalnym stopniu wykorzystywane do produkcji mleka przeznaczonego do wytwarzania serów „Cantal”/„Fourme de Cantal”.

Z wyżej wymienionych względów pkt 5 lit. d) „Zarys historyczny” i pkt 5 lit. f) „Związek” streszczenia zastępuje się pkt 5 jednolitego dokumentu.

—   Punkt „Etykietowanie”

Punkt „Etykietowanie”

| — | Zdanie „Etykieta musi zawierać nazwę pochodzenia” zastępuje się następującym akapitem, aby zapewnić konsumentowi pełniejsze informacje i zagwarantować czytelność nazwy pochodzenia, oznaczeń dojrzałości i określenia „mały” w przypadku serów małego rozmiaru:
  „Na etykiecie serów objętych nazwą pochodzenia »Cantal« / »Fourme de Cantal« należy obowiązkowo zamieścić następujące informacje:






  — | chronioną nazwę pochodzenia; |
| --- | --- | --- |

—

Zdanie „Etykieta musi zawierać nazwę pochodzenia” zastępuje się następującym akapitem, aby zapewnić konsumentowi pełniejsze informacje i zagwarantować czytelność nazwy pochodzenia, oznaczeń dojrzałości i określenia „mały” w przypadku serów małego rozmiaru:

„Na etykiecie serów objętych nazwą pochodzenia »Cantal« / »Fourme de Cantal« należy obowiązkowo zamieścić następujące informacje:

—

chronioną nazwę pochodzenia;

| — | określenie »jeune« (młody), »entre-deux« (średnio dojrzały) lub »vieux« (mocno dojrzały); |
| --- | --- |

—

określenie »jeune« (młody), »entre-deux« (średnio dojrzały) lub »vieux« (mocno dojrzały);

| — | określenie »petit« (mały) w przypadku sera małego rozmiaru przewidzianego w punkcie »Opis produktu«; |
| --- | --- |

—

określenie »petit« (mały) w przypadku sera małego rozmiaru przewidzianego w punkcie »Opis produktu«;

przy czym wszystkie powyższe informacje nanosi się czcionką o wielkości co najmniej równej dwóm trzecim największej czcionki użytej na etykiecie;

| — | symbol unijny ChNP umieszczony w tym samym polu widzenia, w którym znajduje się nazwa pochodzenia; |
| --- | --- |

—

symbol unijny ChNP umieszczony w tym samym polu widzenia, w którym znajduje się nazwa pochodzenia;

| — | określenia »fabriqué (par) [...]« (wyprodukowany przez [...]) i »affiné par [...]« (dojrzewanie przeprowadzone przez [...])”. |
| --- | --- |

—

określenia »fabriqué (par) [...]« (wyprodukowany przez [...]) i »affiné par [...]« (dojrzewanie przeprowadzone przez [...])”.

Akapit ten dodaje się również w pkt 3.6 jednolitego dokumentu.

| — | Skreśla się przepis dotyczący obowiązkowego dodawania określenia „appellation d’origine” (nazwa pochodzenia) w przypadku stosowania nazwy „Fourme de Cantal”, który znajduje się w obowiązującej specyfikacji produktu i w pkt 5 lit. h) streszczenia; stosuje się przepisy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. |
| --- | --- |

—

Skreśla się przepis dotyczący obowiązkowego dodawania określenia „appellation d’origine” (nazwa pochodzenia) w przypadku stosowania nazwy „Fourme de Cantal”, który znajduje się w obowiązującej specyfikacji produktu i w pkt 5 lit. h) streszczenia; stosuje się przepisy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

| — | W związku ze zmianami w przepisach krajowych skreśla się zdanie: „Należy obowiązkowo umieścić logo INAO, które musi zawierać nazwę pochodzenia, określenie »appellation d’origine contrôlée« (kontrolowana nazwa pochodzenia) i skrótowiec INAO”. Skreśla się również zdanie „Obowiązek umieszczania logo zawierającego skrótowiec INAO, określenia »Appellation d’Origine Contrôlée« (kontrolowana nazwa pochodzenia) i nazwy pochodzenia”, które znajduje się w pkt 5 lit. h) streszczenia. |
| --- | --- |

—

W związku ze zmianami w przepisach krajowych skreśla się zdanie: „Należy obowiązkowo umieścić logo INAO, które musi zawierać nazwę pochodzenia, określenie »appellation d’origine contrôlée« (kontrolowana nazwa pochodzenia) i skrótowiec INAO”. Skreśla się również zdanie „Obowiązek umieszczania logo zawierającego skrótowiec INAO, określenia »Appellation d’Origine Contrôlée« (kontrolowana nazwa pochodzenia) i nazwy pochodzenia”, które znajduje się w pkt 5 lit. h) streszczenia.

| — | Dodaje się akapit w brzmieniu:
  „Poza określeniami, których umieszczenie jest wymagane odpowiednimi przepisami w przypadku wszystkich serów, zabrania się zamieszczania jakichkolwiek określeń lub innych nazw towarzyszących nazwie pochodzenia na etykietach, w reklamach, w informacjach, na fakturach lub w dokumentach handlowych, z wyjątkiem:






  — | szczególnych marek własnych lub nazw handlowych; |
| --- | --- | --- |

—

Dodaje się akapit w brzmieniu:

„Poza określeniami, których umieszczenie jest wymagane odpowiednimi przepisami w przypadku wszystkich serów, zabrania się zamieszczania jakichkolwiek określeń lub innych nazw towarzyszących nazwie pochodzenia na etykietach, w reklamach, w informacjach, na fakturach lub w dokumentach handlowych, z wyjątkiem:

—

szczególnych marek własnych lub nazw handlowych;

| — | określeń »affiné à la ferme« (dojrzewający w gospodarstwie), »affiné en tunnel« (dojrzewający w tunelu), »fabriqué avec du lait issu de vaches de la race Salers« (w przypadku serów wyprodukowanych z mleka pochodzącego w 100 % od krów rasy Salers), »fabriqué (par) [...]« (wyprodukowany przez [...]) i »affiné par [...]« (dojrzewanie przeprowadzone przez [...]), zapisanych czcionką, której rozmiar nie przekracza dwóch trzecich rozmiaru czcionki zastosowanej do nazwy pochodzenia »Cantal« / »Fourme de Cantal«; |
| --- | --- |

—

określeń »affiné à la ferme« (dojrzewający w gospodarstwie), »affiné en tunnel« (dojrzewający w tunelu), »fabriqué avec du lait issu de vaches de la race Salers« (w przypadku serów wyprodukowanych z mleka pochodzącego w 100 % od krów rasy Salers), »fabriqué (par) [...]« (wyprodukowany przez [...]) i »affiné par [...]« (dojrzewanie przeprowadzone przez [...]), zapisanych czcionką, której rozmiar nie przekracza dwóch trzecich rozmiaru czcionki zastosowanej do nazwy pochodzenia »Cantal« / »Fourme de Cantal«;

| — | oznaczeń dojrzałości: »jeune« (młody), »entre-deux« (średnio dojrzały) lub »vieux« (mocno dojrzały); |
| --- | --- |

—

oznaczeń dojrzałości: »jeune« (młody), »entre-deux« (średnio dojrzały) lub »vieux« (mocno dojrzały);

| — | określenie »petit« (mały) w przypadku serów »Cantal« / »Fourme de Cantal« małego rozmiaru przewidzianego w punkcie »Opis produktu«; |
| --- | --- |

—

określenie »petit« (mały) w przypadku serów »Cantal« / »Fourme de Cantal« małego rozmiaru przewidzianego w punkcie »Opis produktu«;

| — | w stosownych przypadkach, gdy ser jest krojony, określeń wskazujących fizyczną formę sera lub obróbkę mechaniczną, jakiej został poddany”. |
| --- | --- |

—

w stosownych przypadkach, gdy ser jest krojony, określeń wskazujących fizyczną formę sera lub obróbkę mechaniczną, jakiej został poddany”.

W tym wykazie pozytywnym wskazano określenia stosowane w ramach etykietowania, które mogą towarzyszyć nazwie pochodzenia na etykietach, w reklamie, w informacjach, na fakturach lub w dokumentach handlowych poza określeniami, których umieszczenie jest wymagane odpowiednimi przepisami w przypadku wszystkich serów, w celu poprawienia czytelności dla konsumenta i ułatwienia kontroli. W szczególności stwierdza się, że określenie „wyprodukowany z mleka krów rasy Salers” można umieszczać wyłącznie, gdy sery produkuje się z mleka pochodzącego w 100 % od krów rasy Salers.

Akapit ten dodaje się również w pkt 3.6 jednolitego dokumentu.

| — | Dodaje się zdanie „Od 120. dnia dojrzewania, tj. po czwartym miesiącu po zaprawieniu podpuszczką, czas dojrzewania można określać w miesiącach”, aby umożliwić podmiotowi wybór sposobu wskazania czasu dojrzewania w dniach lub miesiącach po czwartym miesiącu, jednocześnie określając szczegółowe ramy. Zdanie to dodaje się również w pkt 3.6 jednolitego dokumentu. |
| --- | --- |

—

Dodaje się zdanie „Od 120. dnia dojrzewania, tj. po czwartym miesiącu po zaprawieniu podpuszczką, czas dojrzewania można określać w miesiącach”, aby umożliwić podmiotowi wybór sposobu wskazania czasu dojrzewania w dniach lub miesiącach po czwartym miesiącu, jednocześnie określając szczegółowe ramy. Zdanie to dodaje się również w pkt 3.6 jednolitego dokumentu.

—   Inne

Inne

| — | W punkcie „Właściwy organ państwa członkowskiego” aktualizuje się dane kontaktowe INAO. |
| --- | --- |

—

W punkcie „Właściwy organ państwa członkowskiego” aktualizuje się dane kontaktowe INAO.

| — | W punkcie „Grupa składająca wniosek”:






  — | aktualizuje się adres grupy i uzupełnia go o numer telefonu i adres poczty elektronicznej; |
| --- | --- | --- |

—

W punkcie „Grupa składająca wniosek”:

—

aktualizuje się adres grupy i uzupełnia go o numer telefonu i adres poczty elektronicznej;

| — | uzupełnia się skład grupy, dodając dojrzewalnie: sformułowanie otrzymuje brzmienie „Producenci i przetwórcy” otrzymuje brzmienie „Producenci, przetwórcy, dojrzewalnie”. Dojrzewalnie należą bowiem do podmiotów uczestniczących w wytwarzaniu produktu. |
| --- | --- |

—

uzupełnia się skład grupy, dodając dojrzewalnie: sformułowanie otrzymuje brzmienie „Producenci i przetwórcy” otrzymuje brzmienie „Producenci, przetwórcy, dojrzewalnie”. Dojrzewalnie należą bowiem do podmiotów uczestniczących w wytwarzaniu produktu.

| — | W punkcie „Odniesienie do organu kontrolnego” dokonuje się aktualizacji nazwy i danych kontaktowych organów kontrolnych. Określa się dane kontaktowe właściwych organów kontroli: Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité [INAO]) oraz Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji, Konsumpcji i Walki z Nadużyciami (Direction générale de la concurrence, de la consommation et de la répression des fraudes [DGCCRF]); dane te zastępują odniesienie do dokumentu przewodniego dotyczącego procedur zatwierdzania przetworów mlecznych, które stały się już nieaktualne. |
| --- | --- |

—

W punkcie „Odniesienie do organu kontrolnego” dokonuje się aktualizacji nazwy i danych kontaktowych organów kontrolnych. Określa się dane kontaktowe właściwych organów kontroli: Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité [INAO]) oraz Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji, Konsumpcji i Walki z Nadużyciami (Direction générale de la concurrence, de la consommation et de la répression des fraudes [DGCCRF]); dane te zastępują odniesienie do dokumentu przewodniego dotyczącego procedur zatwierdzania przetworów mlecznych, które stały się już nieaktualne.

Dodaje się następujący przepis: „Zgodnie z przepisami art. 37 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 kontrola zgodności ze specyfikacją produktu przed jego wprowadzeniem do obrotu dokonywana jest przez jednostkę certyfikującą produkty, której nazwa i dane kontaktowe są dostępne na stronie internetowej INAO i w bazie danych Komisji Europejskiej”. Poprzez wprowadzenie tego przepisu można uniknąć zmian specyfikacji produktu w przypadku zmiany organu kontrolnego.

| — | W punkcie „Wymogi krajowe” zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi dodaje się tabelę zawierającą najważniejsze elementy, które należy poddać kontroli, ich wartości odniesienia i metody oceny oraz skreśla się odniesienie do dekretu z dnia 29 grudnia 1986 r. |
| --- | --- |

—

W punkcie „Wymogi krajowe” zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi dodaje się tabelę zawierającą najważniejsze elementy, które należy poddać kontroli, ich wartości odniesienia i metody oceny oraz skreśla się odniesienie do dekretu z dnia 29 grudnia 1986 r.

JEDNOLITY DOKUMENT

„CANTAL” / „FOURME DE CANTAL”

„CANTAL” / „FOURME DE CANTAL”

Nr UE: PDO-FR-0113-AM02 – 30 stycznia 2019

Nr UE: PDO-FR-0113-AM02 – 30 stycznia 2019

ChNP (X) ChOG ( )

ChNP (X) ChOG ( )

1.   Nazwa lub nazwy

Nazwa lub nazwy

„Cantal”/„Fourme de Cantal”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Francja

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Typ produktu

Klasa 1.3. Sery

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Ser „Cantal”/„Fourme de Cantal” jest serem o suchej skórce, której grubość zwiększa się w miarę dojrzewania, wytwarzanym wyłącznie z mleka krowiego zaprawionego podpuszczką, o masie twardej, niegotowanej, dwukrotnie prasowanej z rozdrabnianiem skrzepu między dwoma prasowaniami, solonej w całości, zawierającej co najmniej 45 % tłuszczu w całkowitej suchej masie. Po upływie minimalnego czasu dojrzewania sera „Cantal”/„Fourme de Cantal”, tj. po 30 dniach od dnia dodania podpuszczki, minimalna zawartość suchej masy wynosi 57 %.

Ser „Cantal”/„Fourme de Cantal” ma charakterystyczny kształt regularnego walca, którego krawędzie są zaokrąglone, bez wybrzuszeń:

| — | o masie 35–45 kg w przypadku sera produkowanego w formach o średnicy 36–42 cm (duży rozmiar); |
| --- | --- |

—

o masie 35–45 kg w przypadku sera produkowanego w formach o średnicy 36–42 cm (duży rozmiar);

| — | albo o masie 8–10 kg w przypadku sera produkowanego w formach o średnicy 20–22 cm (mały rozmiar). |
| --- | --- |

—

albo o masie 8–10 kg w przypadku sera produkowanego w formach o średnicy 20–22 cm (mały rozmiar).

Sery „Cantal”/„Fourme de Cantal” oznacza się wzmianką „młody”, „średnio dojrzały” i „mocno dojrzały” w zależności od czasu dojrzewania i zawartości suchej masy określonych w następujący sposób:

| — | młody: dojrzewanie trwa od 30 do 60 dni, a zawartość suchej masy wynosi co najmniej 57 %; |
| --- | --- |

—

młody: dojrzewanie trwa od 30 do 60 dni, a zawartość suchej masy wynosi co najmniej 57 %;

| — | średnio dojrzały: dojrzewanie trwa od 90 do 210 dni, a zawartość suchej masy wynosi co najmniej 58 %; |
| --- | --- |

—

średnio dojrzały: dojrzewanie trwa od 90 do 210 dni, a zawartość suchej masy wynosi co najmniej 58 %;

| — | mocno dojrzały: dojrzewanie trwa co najmniej 240 dni, a zawartość suchej masy wynosi co najmniej 60 %. |
| --- | --- |

—

mocno dojrzały: dojrzewanie trwa co najmniej 240 dni, a zawartość suchej masy wynosi co najmniej 60 %.

Czas dojrzewania liczy się od dnia dodania podpuszczki.

Twarda masa o barwie od kości słoniowej do ciemnożółtej jest elastyczna w przypadku najmłodszych serów i może stać się lekko krucha w przypadku serów najbardziej dojrzałych.

Wygląd suchej skórki zmienia się – najpierw skórka ma barwę szaro-białą, później złotawą, a następnie brązową, przy czym może być pokryta plamkami o barwie od ochry do brązowej.

Mleczny smak, który może być lekko kwaskowy na początku dojrzewania, stopniowo się rozwija i ostatecznie staje się owocowy, intensywny i trwały.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Podstawowa dawka pokarmowa stada mlecznego obejmuje wyłącznie pasze objętościowe pochodzące z obszaru geograficznego, w których zielonka skarmiana na pastwisku lub konserwowana stanowi co najmniej 70 % suchej masy. Przez co najmniej 120 dni w roku wypas krów w okresie laktacji musi pokrywać co najmniej 70 % podstawowej dawki pokarmowej wyrażonej jako ilość suchej masy na krowę dziennie.

W przypadku krów mlecznych udział mieszanek paszowych uzupełniających o zawartości suchej masy przekraczającej 85 % nie może być większy niż 1 800 kg brutto na krowę mleczną w roku kalendarzowym. Zatwierdzone mieszanki paszowe uzupełniające znajdują się w wykazie pozytywnym.

Wspomniane ograniczenia oznaczają, że co najmniej 70 % paszy dla krów mlecznych ma pochodzić z obszaru geograficznego. Niektóre pasze mogą bowiem pochodzić spoza tego obszaru geograficznego ze względu na ukształtowanie terenu, wysokość i klimat.

W żywieniu zwierząt dozwolone są jedynie rośliny, produkty uboczne i mieszanki paszowe uzupełniające pochodzące z produktów nietransgenicznych.

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Produkcja mleka, wytwarzanie i dojrzewanie serów odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Ser objęty ChNP „Cantal”/„Fourme de Cantal” może być sprzedawany w kawałkach lub w postaci tartej. Z wyjątkiem pojedynczych porcji o masie poniżej 70 g, kostek lub postaci tartej, na serze musi znajdować się część skórki.

Zabrania się mieszania tartego sera otrzymanego z sera „Cantal”/„Fourme de Cantal” o różnych oznaczeniach dojrzałości.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Na etykiecie serów objętych nazwą pochodzenia „Cantal”/„Fourme de Cantal” należy obowiązkowo zamieścić następujące informacje:

| — | chronioną nazwę pochodzenia; |
| --- | --- |

—

chronioną nazwę pochodzenia;

| — | określenie „jeune” (młody), „entre-deux” (średnio dojrzały) lub „vieux” (mocno dojrzały); |
| --- | --- |

—

określenie „jeune” (młody), „entre-deux” (średnio dojrzały) lub „vieux” (mocno dojrzały);

| — | określenie „petit” (mały) w przypadku sera małego rozmiaru przewidzianego w punkcie „Opis produktu”; |
| --- | --- |

—

określenie „petit” (mały) w przypadku sera małego rozmiaru przewidzianego w punkcie „Opis produktu”;

przy czym wszystkie powyższe informacje nanosi się czcionką o wielkości co najmniej równej dwóm trzecim największej czcionki użytej na etykiecie;

| — | symbol unijny ChNP umieszczony w tym samym polu widzenia, w którym znajduje się nazwa pochodzenia; |
| --- | --- |

—

symbol unijny ChNP umieszczony w tym samym polu widzenia, w którym znajduje się nazwa pochodzenia;

| — | określenia „fabriqué (par) [...]” (wyprodukowany przez [...]) i „affiné par [...]” (dojrzewanie przeprowadzone przez [...]). |
| --- | --- |

—

określenia „fabriqué (par) [...]” (wyprodukowany przez [...]) i „affiné par [...]” (dojrzewanie przeprowadzone przez [...]).

Poza określeniami, których umieszczenie jest wymagane odpowiednimi przepisami w przypadku wszystkich serów, zabrania się zamieszczania jakichkolwiek określeń lub innych nazw towarzyszących nazwie pochodzenia na etykietach, w reklamach, w informacjach, na fakturach lub w dokumentach handlowych, z wyjątkiem:

| — | szczególnych marek własnych lub nazw handlowych; |
| --- | --- |

—

szczególnych marek własnych lub nazw handlowych;

| — | określeń „affiné à la ferme” (dojrzewający w gospodarstwie), „affiné en tunnel” (dojrzewający w tunelu), „fabriqué avec du lait issu de vaches de la race Salers” (w przypadku serów wyprodukowanych z mleka pochodzącego w 100 % od krów rasy Salers), „fabriqué (par) [...]” (wyprodukowany przez [...]) i „affiné par [...]” (dojrzewanie przeprowadzone przez [...]), zapisanych czcionką, której rozmiar nie przekracza dwóch trzecich rozmiaru czcionki zastosowanej do nazwy pochodzenia „Cantal”/„Fourme de Cantal”; |
| --- | --- |

—

określeń „affiné à la ferme” (dojrzewający w gospodarstwie), „affiné en tunnel” (dojrzewający w tunelu), „fabriqué avec du lait issu de vaches de la race Salers” (w przypadku serów wyprodukowanych z mleka pochodzącego w 100 % od krów rasy Salers), „fabriqué (par) [...]” (wyprodukowany przez [...]) i „affiné par [...]” (dojrzewanie przeprowadzone przez [...]), zapisanych czcionką, której rozmiar nie przekracza dwóch trzecich rozmiaru czcionki zastosowanej do nazwy pochodzenia „Cantal”/„Fourme de Cantal”;

| — | oznaczeń dojrzałości: „jeune” (młody), „entre-deux” (średnio dojrzały) lub „vieux” (mocno dojrzały); |
| --- | --- |

—

oznaczeń dojrzałości: „jeune” (młody), „entre-deux” (średnio dojrzały) lub „vieux” (mocno dojrzały);

| — | określenie „petit” (mały) w przypadku serów „Cantal”/„Fourme de Cantal” małego rozmiaru przewidzianego w pkt 3.2; |
| --- | --- |

—

określenie „petit” (mały) w przypadku serów „Cantal”/„Fourme de Cantal” małego rozmiaru przewidzianego w pkt 3.2;

| — | w stosownych przypadkach, gdy ser jest krojony, określeń wskazujących fizyczną formę sera lub obróbkę mechaniczną, jakiej został poddany. |
| --- | --- |

—

w stosownych przypadkach, gdy ser jest krojony, określeń wskazujących fizyczną formę sera lub obróbkę mechaniczną, jakiej został poddany.

Od 120. dnia dojrzewania, tj. po czwartym miesiącu po zaprawieniu podpuszczką, czas dojrzewania można określać w miesiącach.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar geograficzny obejmuje terytorium następujących gmin lub części gmin:

w departamencie Aveyron: Brommat, Lacroix-Barrez, Mur-de-Barrez, Taussac, Thérondels;

w departamencie Cantal: wszystkich gmin, z wyjątkiem Anterrieux, Chaudes-Aigues, Deux-Verges, Espinasse, Jabrun, Lieutades, Saint-Rémy-de-Chaudes-Aigues, Saint-Urcize, La Trinitat;

w departamencie Corrèze: Auriac, Latronche, Neuvic, Pandrignes (częściowo), Rilhac-Xaintrie, Saint-Julien-aux-Bois, Saint-Privat, Soursac;

w departamencie Haute-Loire: Ally, Lubilhac;

w departamencie Puy-de-Dôme: Anzat-le-Luguet, Besse-et-Saint-Anastaise, La Bourboule, Chambon-sur-Lac, Chastreix, Compains, Égliseneuve-d’Entraigues, Espinchal, La Godivelle, Laqueuille, Mazoires, Mont-Dore, Murat-le-Quaire, Picherande, Roche-Charles-la-Mayrand, Saint-Alyre-ès-Montagne, Saint-Donat, Saint-Genès-Champespe, Saint-Pierre-Colamine, Saint-Sauves-d’Auvergne, Saint-Victor-la-Rivière, Sayat (częściowo), Tauves, Tour-d’Auvergne, Valbeleix.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Związek z obszarem geograficznym

Ser „Cantal”/„Fourme de Cantal” jest dobrze przechowującym się, dużym serem z mleka krowiego, o dwukrotnie prasowanej i solonej w całości masie, którego konsystencja, skórka i smak rozwijają się w zależności od stopnia dojrzałości.

Ze względu na surowy klimat, wysokość nad poziomem morza i ukształtowanie obszaru geograficznego, którego tereny przeznaczono pod użytki zielone, wypracowano szczególne umiejętności w zakresie prowadzenia stad, produkcji sera i dojrzewania, dzięki którym sery „Cantal”/„Fourme de Cantal” zyskują powyższe właściwości.

Obszar geograficzny produkcji sera „Cantal”/„Fourme de Cantal” obejmuje większą część departamentu o tej samej nazwie (Cantal), jak również szereg gmin w sąsiadujących departamentach Puy-de-Dôme, Corrèze, Aveyron i Haute-Loire.

Tereny te stanowią obszar gór średnich, na którym panują chłodne i wilgotne warunki i który charakteryzuje się pewną surowością. Obszar charakteryzuje się minimalną wysokością wynoszącą 500 m n.p.m. lub znacznymi różnicami wysokości powyżej 15 %; panuje na nim klimat kontynentalny z dużym wpływem klimatu oceanicznego i dużymi opadami deszczu wynoszącymi co najmniej 700 mm rocznie. W jego centrum znajduje się wulkaniczny obszar Monts du Cantal, którego najwyższy szczyt, Plomb du Cantal, mierzy 1858 m. Obrzeża obszaru spoczywają na cokole hercyńskim, który zbudowany jest ze skał magmowych i metamorficznych, oraz charakteryzują się występującymi gdzieniegdzie śródgórskimi basenami sedymentacyjnymi.

Połączenie takich czynników jak rodzaj gleb, wysokość nad poziomem morza, ukształtowanie terenu i klimat tłumaczy, dlaczego tereny gmin wchodzących w skład obszaru geograficznego zostały przeznaczone pod użytki zielone.

Zgodnie ze stosowanymi obecnie praktykami w zakresie chowu zasoby te wykorzystuje się do produkcji mleka, które przeznaczone jest do produkcji sera „Cantal” / „Fourme de Cantal”. W związku z tym wypas krów w okresie laktacji jest przez część roku obowiązkowy, a podstawowa dawka pokarmowa stada mlecznego obejmuje wyłącznie pasze objętościowe pochodzące z obszaru geograficznego, w których zielonka stanowi co najmniej 70 %, przy ograniczeniu udziału mieszanek paszowych uzupełniających.

O długiej historii sera „Cantal”/„Fourme de Cantal”, który stanowi element tożsamości historycznej wspólnoty regionu Haute-Auvergne i departamentu Cantal, świadczą liczne odniesienia historyczne. Jego renomę poświadczają autorzy z XVI i XVII wieku. W XVIII wieku produkcję tego sera przedstawiono na rycinach w słynnej encyklopedii Diderota i Alemberta. Nazwę „Cantal”/„Fourme de Cantal” uznano za nazwę pochodzenia na mocy wyroku sądu cywilnego w Saint-Flour z dnia 17 maja 1956 r., a następnie za kontrolowaną nazwę pochodzenia na mocy dekretu z dnia 19 lutego 1980 r.

Ser „Cantal” / „Fourme de Cantal” był początkowo serem produkowanym z mleka od dużych stad, które wypędzano na hale masywu Monts du Cantal od maja do października – dzięki bogatym zasobom zielonki o tej porze roku ich znaczne pogłowie umożliwiało produkcję mleka w takiej ilości, która była niezbędna do wytwarzania tego dużego sera. Sery produkowano i przechowywano w chatach pasterskich zwanych „buron”, tj. kamiennych, masywnych konstrukcjach, które służyły również jako mieszkania, a jesienią zwożono do dolin, aby sprzedać je przedsiębiorstwom handlowym na różnych rynkach. Przedsiębiorstwa te zajmowały się dalszym dojrzewaniem tych serów i ich wysyłką. W wielu dokumentach archiwalnych ser „Cantal”/„Fourme de Cantal” wymienia się jako produkt będący przedmiotem handlu między regionami uprawy winorośli na południu Francji a regionem Haute-Auvergne. Od początku konieczne było zatem stosowanie takiej metody produkcji, która pozwalałaby na przechowywanie produktu, tak aby można było go transportować na duże odległości i spożywać na różnych etapach jego dojrzewania przez cały rok, co sprawiło, że ser „Cantal” / „Fourme de Cantal” nadaje się do długiego przechowywania.

Pod koniec XIX wieku zaczęto rezygnować z produkcji w chatach buron na rzecz produkcji w mleczarniach z wykorzystaniem mleka zebranego od wielu gospodarstw – dzięki temu ser „Cantal”/„Fourme de Cantal” można było produkować cały rok, a obszar geograficzny produkcji rozszerzył się na obrzeża masywu Cantal. Większość zakładów produkcyjnych powstałych w tym okresie nie posiadała jednak wiedzy technicznej, pomieszczeń i środków niezbędnych do zajmowania się dojrzewaniem serów, w związku z czym powierzano to zadanie wyspecjalizowanym podmiotom.

buron

Podmioty te wypracowały umiejętności w zakresie dojrzewania poprzez kontrolę warunków otoczenia (chłodne i wilgotne piwnice) i zabiegi przeprowadzane podczas produkcji serów (nacieranie lub szczotkowanie i regularne odwracanie), co zawsze umożliwiało im wprowadzanie do obrotu sera „Cantal”/„Fourme de Cantal” na różnych etapach dojrzewania, określanych obecnie jako „młody”, „średnio dojrzały” lub „mocno dojrzały”.

Obecne techniki produkcji opierają się na dawnych technikach, które stosowali w praktyce hodowcy bydła podczas produkcji w chatach buron w celu kontrolowania parametrów pozwalających na długie przechowywanie produktu. Prasowanie skrzepu za pomocą tradycyjnego narzędzia, jakim jest prasa, pomaga w jego odsączeniu i zwiększa zawartość suchej masy. Długie dojrzewanie bloku sera pozwala na jego zakwaszenie. Rozdrabnianie bloku między dwoma prasowaniami nadaje konsystencję masie sera „Cantal” / „Fourme de Cantal”. Solenie w całości zapewnia dobre rozprowadzenie soli, gwarantując odpowiednie warunki przed dojrzewaniem. Drugie prasowanie nadaje serowi jego kształt.

buron

Ser „Cantal”/„Fourme de Cantal” jest dużym serem z mleka krowiego, o dwukrotnie prasowanej i solonej w całości masie. Czas dojrzewania sera oznaczonego jako „młody” wynosi 30–60 dni po zaprawieniu podpuszczką, a zawartość suchej masy wynosi co najmniej 57 %. Czas dojrzewania serów oznaczonych jako „średnio dojrzały” i „mocno dojrzały” wynosi odpowiednio 90–210 dni i co najmniej 240 dni, a zawartość suchej masy wynosi odpowiednio co najmniej 58 % i co najmniej 60 %.

Konsystencja masy jest elastyczna w przypadku najmłodszych serów i może stać się lekko krucha w przypadku serów najbardziej dojrzałych. Wygląd suchej skórki zmienia się – najpierw skórka ma barwę szaro-białą, później złotawą, a następnie brązową, przy czym może być pokryta plamkami o barwie od ochry do brązowej. Mleczny smak, który może być lekko kwaskowy na początku dojrzewania, stopniowo się rozwija i ostatecznie staje się owocowy, intensywny i trwały.

Połączenie takich czynników jak surowy i deszczowy klimat oraz zróżnicowane ukształtowanie terenu, które uzasadnia przeznaczenie obszaru geograficznego pod użytki zielone, ukierunkowało produkcję rolną na chów bydła mlecznego – dzięki stosowanym praktykom taki rodzaj produkcji umożliwia najlepsze wykorzystanie zasobów paszy zielonej na obszarze geograficznym do produkcji mleka, które przeznaczone jest do wytwarzania sera „Cantal”/„Fourme de Cantal”.

Surowy klimat, trudności w przemieszczaniu się, które wynikały z ukształtowania terenu i warunków klimatycznych panujących w zimie, oraz znaczna produkcja mleka przyczyniły się do wypracowania wspólnej wiedzy fachowej w zakresie produkcji sera „Cantal”/„Fourme de Cantal”, dobrze rozpoznawalnego dużego sera nadającego się do długiego przechowywania, który stanowił zawsze dostępny zapas żywności i produkt handlowy odpowiedni do transportu na duże odległości.

Stosowane obecnie techniki produkcji (podwójne prasowanie, długie zakwaszanie, solenie w całości) czerpią ze szczególnych tradycyjnych umiejętności, dzięki którym – ze względu na wysoką zawartość suchej masy – ser ten można sprzedawać na różnych etapach dojrzewania i przechowywać przez długi czas.

Szczególne cechy sera „Cantal”/„Fourme de Cantal”, zwłaszcza jego skórka, konsystencja masy i smak, rozwijają się w trakcie dojrzewania dzięki warunkom otoczenia i specjalnym zabiegom przeprowadzanym przez dojrzewalnie.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-a68e7228-d4ac-4896-beb3-7272baf7b6e6

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

---

| 11.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 46/31 |
| --- | --- | --- | --- |

11.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 46/31

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2020/C 46/14)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1)

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA STANDARDOWEJ ZMIANY

„Anjou Villages Brissac”

PDO-FR-A0259-AM01

Data przekazania informacji: 14 listopada 2019

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1.   Obszar geograficzny

Podpunkt dotyczący obszaru geograficznego otrzymuje następujące brzmienie: „Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin w departamencie Maine-et-Loire, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym (»code officiel géographique«) z 2018 r.: Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Brissac-Quincé, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Denée, Les Garennes sur Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Juigné-sur-Loire i Saint-Jean-des-Mauvrets), Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Saint-Melaine-sur-Aubance, Soulaines-sur-Aubance.

Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité)”.

Zmiana redakcyjna: nowy wykaz jednostek administracyjnych uwzględnia połączenia lub inne zmiany w podziale na strefy administracyjne, które nastąpiły od czasu zatwierdzenia specyfikacji produktu. W celu zwiększenia bezpieczeństwa prawnego opiera się on na obowiązującej wersji oficjalnego kodu geograficznego „code officiel géographique” redagowanego corocznie przez INSEE. Granice obszaru geograficznego pozostają niezmienione.

Ponadto wspomina się o dostępności na stronie internetowej INAO dokumentów kartograficznych przedstawiających obszar geograficzny w celu lepszego poinformowania opinii publicznej.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 6 jednolitego dokumentu dotyczący wyznaczonego obszaru geograficznego.

2.   Wyznaczone działki rolne

W rozdziale I pkt IV ppkt 2 specyfikacji produktu po słowach „14 lutego 2002 r.” dodaje się słowa „oraz posiedzenia stałej komisji krajowego komitetu z dnia 19 stycznia 2017 r.”.

Zmiana ta ma na celu dodanie daty zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany powierzchni działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji produktu objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

3.   Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

W rozdziale I pkt IV ppkt 3 wykaz gmin otrzymuje brzmienie:

| „– | w departamencie Deux-Sèvres: Argenton-l’Église, Bouillé-Loretz, Brion-près-Thouet, Louzy, Mauzé-Thouarsais, Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Radegonde, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars, Tourtenay, Val en Vignes (dawne terytoria gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul i Cersay); |
| --- | --- |

„–

w departamencie Deux-Sèvres: Argenton-l’Église, Bouillé-Loretz, Brion-près-Thouet, Louzy, Mauzé-Thouarsais, Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Radegonde, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars, Tourtenay, Val en Vignes (dawne terytoria gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul i Cersay);

| — | w departamencie Indre-et-Loire: Saint-Nicolas-de-Bourgueil; |
| --- | --- |

—

w departamencie Indre-et-Loire: Saint-Nicolas-de-Bourgueil;

| — | w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet; |
| --- | --- |

—

w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet;

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Mâchelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytoria gmin delegowanych Blaison-Gohier i Saint-Sulpice), Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brézé, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Les Alleuds, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne i Saulgé-l’Hôpital), Brossay, Cernusson, Chacé, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Brigné, Concourson-sur-Layon, Doué-la-Fontaine, Forges, Meigné, Montfort, Saint-Georges-sur-Layon i Les Verchers-sur-Layon), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Gennes-Val-de-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Chênehutte-Trèves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé, Ingrandes-Le Fresne sur Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Ingrandes), Jarzé Villages (dawne terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Les Cerqueux-sous-Passavant, La Fosse-de-Tigné, Nueil-sur-Layon, Tancoigné, Tigné, Trémont i Vihiers), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Marillais, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (dawne terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Orée d’Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré, Saint-Laurent-des-Autels i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Saint-Cyr-en-Bourg, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Martin-du-Fouilloux, Saint-Sigismond, Saumur, Savennières, Soucelles, Souzay-Champigny, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes, Martigné-Briand i Notre-Dame-d’Allençon), Tuffalun (dawne terytoria gmin delegowanych Ambillou-Château, Louerre i Noyant-la-Plaine), Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay), Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay, Verrie, Verrières-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Pellouailles-les-Vignes i Saint-Sylvain-d’Anjou), Villevêque; |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Mâchelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytoria gmin delegowanych Blaison-Gohier i Saint-Sulpice), Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brézé, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Les Alleuds, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne i Saulgé-l’Hôpital), Brossay, Cernusson, Chacé, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Brigné, Concourson-sur-Layon, Doué-la-Fontaine, Forges, Meigné, Montfort, Saint-Georges-sur-Layon i Les Verchers-sur-Layon), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Gennes-Val-de-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Chênehutte-Trèves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé, Ingrandes-Le Fresne sur Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Ingrandes), Jarzé Villages (dawne terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Les Cerqueux-sous-Passavant, La Fosse-de-Tigné, Nueil-sur-Layon, Tancoigné, Tigné, Trémont i Vihiers), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Marillais, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (dawne terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Orée d’Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré, Saint-Laurent-des-Autels i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Saint-Cyr-en-Bourg, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Martin-du-Fouilloux, Saint-Sigismond, Saumur, Savennières, Soucelles, Souzay-Champigny, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes, Martigné-Briand i Notre-Dame-d’Allençon), Tuffalun (dawne terytoria gmin delegowanych Ambillou-Château, Louerre i Noyant-la-Plaine), Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay), Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay, Verrie, Verrières-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Pellouailles-les-Vignes i Saint-Sylvain-d’Anjou), Villevêque;

| — | w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers”. |
| --- | --- |

—

w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers”.

Zmiana ta pozwala uwzględnić poszczególne połączenia gmin, które nastąpiły od dnia wydania ostatniej wersji specyfikacji produktu. Granice obszaru bezpośredniego sąsiedztwa pozostają niezmienione.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 9 jednolitego dokumentu dotyczący warunków dodatkowych.

4.   Przepisy rolnośrodowiskowe

W rozdziale I pkt VI ppkt 2 dodaje się następujący zapis: „Między rzędami musi znajdować się kontrolowana, dziko rosnąca lub zasiana pokrywa roślinna; w przypadku braku takiej pokrywy roślinnej podmiot gospodarczy przeprowadza prace gruntowe w celu zapewnienia kontroli dziko rosnącej roślinności lub uzasadnia zastosowanie produktów kontroli biologicznej zatwierdzonych przez organy publiczne ds. uprawy winorośli. W przypadku stosowania na działce herbicydów do celów kontroli biologicznej zabrania się stosowania innych herbicydów”.

Zmiana ta jest wynikiem obecnego rozwoju praktyk stosowanych przez podmioty gospodarcze w kierunku agroekologii w całym regionie winiarskim Andegawenii. Odzwierciedla ona rosnące zainteresowanie problematyką ochrony środowiska w procesach technicznych. Zachęcając do stosowania pokrywy roślinnej, mechanicznego odchwaszczania lub stosowania produktów kontroli biologicznej, prowadzi do ograniczenia stosowania herbicydów chemicznych. Tego rodzaju ograniczenie stosowania herbicydów ma zapewnić lepszą ochronę gleb wykorzystywanych do uprawy winorośli i zachowanie ich naturalnych właściwości (żyzność, różnorodność biologiczna, oczyszczanie biologiczne), co przyczynia się do poprawy jakości i autentyczności win oraz wzmacnia pojęcie obszaru.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

5.   Ogłoszenie rozpoczęcia zbiorów (fr. ban des vendanges)

W rozdziale I pkt VII ppkt 1 usuwa się zdanie „Datę rozpoczęcia zbiorów ustala się zgodnie z przepisami art. D. 645-6 kodeksu rolnictwa i rybołówstwa morskiego”.

Ustalanie daty rozpoczęcia zbiorów nie jest już obecnie konieczne, ponieważ podmioty gospodarcze dysponują teraz szerokim wachlarzem narzędzi umożliwiających dokładną ocenę dojrzałości winogron. Każdy podmiot dysponuje szeregiem urządzeń i sprzętem – zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo – które umożliwiają dokładne określenie optymalnej daty rozpoczęcia zbiorów na każdej działce w zależności od celów produkcji.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

6.   Zawartość cukrów

W rozdziale I pkt IX ppkt 1 lit. b) po sformułowaniu „glukoza i fruktoza” dodaje się zapis: „w winach po fermentacji”.

Zmiany tej dokonano w celu uniknięcia pomyłki z zawartością cukru przed fermentacją – istotne jest bowiem sprecyzowanie, że zawartość tę należy sprawdzić po fermentacji.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

7.   Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy

W rozdziale I pkt IX ppkt 1 lit. d) zdanie: „Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy, jaką dysponuje każdy podmiot gospodarczy, jest równa co najmniej 1,4-krotności średnich zbiorów w gospodarstwie w ostatnich pięciu latach” otrzymuje brzmienie: „Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy, jaką dysponuje każdy podmiot gospodarczy, jest równa co najmniej 1,4-krotności średniej ilości wina wyprodukowanego w ostatnich pięciu latach”.

W specyfikacji produktu odnoszono się nie do wydajności objętościowej (wyrażonej w hl lub m3), lecz do zbiorów, tj. wielkości plonów podzielonej przez powierzchnię obszaru produkcji (wyrażonej na przykład w hl/ha). Dzięki proponowanej zmianie usuwa się tę niespójność dotyczącą wielkości, nie wprowadzając żadnych zmian pod kątem merytorycznym (minimalna ilość pozostaje na poziomie 1,4-krotności średniej ilości wina wyprodukowanego przez gospodarstwo w poprzednich latach gospodarczych).

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

8.   Obrót winami

Usuwa się rozdział I pkt IX ppkt 5 lit. b) dotyczący daty wprowadzenia win do obrotu między uprawnionymi właścicielami składów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

9.   Związek z obszarem geograficznym

Wprowadza się zmiany w opisie związku, aby zaktualizować liczbę odnośnych gmin (7 zamiast 10). W punkcie dotyczącym związku uściślono, że średnie temperatury są temperaturami rocznymi.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 8 jednolitego dokumentu dotyczący nazwy.

10.   Środek przejściowy

W rozdziale I pkt XI dodaje się następujący zapis: „Przepisy dotyczące obowiązku występowania kontrolowanej, dziko rosnącej lub zasianej pokrywy roślinnej między rzędami lub, w przypadku braku takiej pokrywy roślinnej, obowiązku przeprowadzenia przez podmiot gospodarczy prac gruntowych bądź stosowania produktów kontroli biologicznej w celu zapewnienia kontroli dziko rosnącej roślinności nie mają zastosowania do obsadzonych winoroślą działek istniejących na dzień zatwierdzenia niniejszej specyfikacji produktu i w przypadku których odstęp między rzędami nie przekracza 1,70 metra”.

Środek przejściowy umożliwia niekaranie istniejących winnic, których obecny sposób prowadzenia nie jest dostosowany do przepisów rolnośrodowiskowych. W winnicach o dużej gęstości obsady, charakteryzujących się odstępem między rzędami nieprzekraczającym 1,70 metra, utrzymywanie stałego trawiastego podłoża lub przeprowadzanie prac gruntowych może bowiem stwarzać problemy techniczne (mechanizacja, urządzenia, narzędzia). W przypadku niskopiennych winorośli trawiaste podłoże zwiększa również ryzyko wiosennych przymrozków. Ponadto obecność pokrywy roślinnej stwarza tym większą konkurencję w zakresie dostarczania winoroślom wody, im większa jest gęstość nasadzeń. Natomiast w przypadku winorośli zasadzonych po zatwierdzeniu specyfikacji produktu konieczne będzie świadome stosowanie wprowadzonych przepisów rolnośrodowiskowych, niezależnie od gęstości obsady i odstępu między rzędami.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

11.   Prowadzenie rejestrów

W rozdziale II pkt II ppkt 3 słowo „potencjalna” zastępuje się słowem „naturalna”.

Zgodnie ze sposobem redagowania stosowanym we wszystkich specyfikacjach produktu z obszaru Anjou Saumur sformułowanie „naturalna objętościowa zawartość alkoholu” zastępuje wyrażenia „potencjalna zawartość” lub „zawartość”. Zmiany te poprawiają czytelność tych specyfikacji produktu. Celem harmonizacji przepisów dotyczących prowadzenia rejestrów jest ułatwienie sporządzania planu inspekcji i kontroli tych rejestrów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

12.   Główne punkty podlegające kontroli

Zmieniono rozdział III w celu uspójnienia treści głównych punktów podlegających kontroli w specyfikacjach produktu z obszaru Anjou Saumur.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa produktu

Anjou Villages Brissac

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

1. Wino

4.   Opis wina lub win

Są to wina czerwone niemusujące posiadające poniższe główne analityczne cechy charakterystyczne.

Naturalna objętościowa zawartość alkoholu w tych winach wynosi co najmniej 11 %.

Fermentacja jabłkowo-mlekowa musi zostać zakończona. Zawartość kwasu jabłkowego w winach gotowych do wprowadzenia do obrotu luzem lub na etapie pakowania nie przekracza 0,4 grama na litr.

Maksymalna zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winach po fermentacji wynosi 3 gramy na litr.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 12,5 %.

Kwasowość lotna, kwasowość miareczkowa, całkowita zawartość dwutlenku siarki są zgodne z wartościami określonymi w przepisach wspólnotowych.

Wina dojrzewają w piwnicy winiarskiej co najmniej do dnia 30 czerwca roku następującego po roku zbiorów.

Przedmiotowe wino jest winem czerwonym produkowanym z odmian winorośli cabernet franc N i cabernet sauvignon N. Na bogaty charakter produktu wskazuje chociażby jego intensywna szata. Właściwości aromatyczne są zazwyczaj złożone, stanowiąc połączenie czerwonych owoców (czereśni, truskawki, maliny, porzeczki) lub czarnych owoców i aromatów przypraw, dziczyzny, a nawet aromatów drzewnych. W smaku wino jest pełne i aksamitne, zachowując jednocześnie bogactwo aromatyczne. Silnie wyczuwalne taniny są dobrze wyważone i zapewniają długi finisz.

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość miareczkowa | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość miareczkowa

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5.   Praktyki winiarskie

a)   
  Podstawowe praktyki enologiczne

Szczególne praktyki enologiczne

Gęstość obsady – odstępy

Praktyki uprawy

Minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 000 roślin na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,50 metra, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr. Zbiory z działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 roślin na hektar, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia, z zastrzeżeniem zgodności z przepisami dotyczącymi zasad odnoszących się do palikowania i wysokości ulistnienia określonymi w niniejszej specyfikacji produktu. Odstęp między rzędami winorośli na tych obsadzonych winoroślą działkach nie może wynosić więcej niż 3 metry, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr.

Nawadnianie

Praktyki uprawy

Nawadnianie jest zabronione.

Szczególne praktyki enologiczne

Zezwala się na stosowanie substraktywnych technik wzbogacania przy maksymalnym progu częściowego stężenia względem objętości przed wzbogacaniem wynoszącym 10 %. Niedopuszczalne jest wykorzystywanie kawałków drewna. Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 12,5 %.

Poza wymienionymi powyżej zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

b)   
  Maksymalne zbiory

56 hektolitrów z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin w departamencie Maine-et-Loire, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2018 r.: Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Brissac-Quincé, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Denée, Les Garennes sur Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Juigné-sur-Loire i Saint-Jean-des-Mauvrets), Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Saint-Melaine-sur-Aubance, Soulaines-sur-Aubance.

Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité)

7.   Główne odmiany winorośli

cabernet-sauvignon N

cabernet franc N

8.   Opis związku lub związków

1.   Informacje na temat obszaru geograficznego

a)   Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Obszar geograficzny kontrolowanej nazwy pochodzenia „Anjou Villages Brissac” znajduje się na rozległym płaskowyżu łupkowym lub łupkowo-piaskowcowym należącym do Masywu Armorykańskiego, którego poziom łagodnie opada w kierunku Loary. Krajobrazy charakteryzują się licznymi małymi wzgórzami o zróżnicowanej ekspozycji, których wysokość wynosi 50–90 metrów. W 2018 r. obszar ten pokrywał się z obszarem kontrolowanej nazwy pochodzenia „Coteaux de l’Aubance” i obejmował 7 gmin na południowy zachód od miasta Angers.

Zachodnia granica obszaru geograficznego jest wyznaczona przez ujście rzeki Aubance do Loary, wschodnia – przez płaskowyż z okresu kredy, na którym rozwinęły się gleby wapienne (granica Basenu Paryskiego), północna – przez bieg Loary, zaś południowa – przez lasy Brissac i Beaulieu. Aubance jest niewielkim dopływem Loary stanowiącym swoisty symbol przedmiotowego obszaru geograficznego, który płynie na północ od swojego źródła do gminy Brissac-Quincé słynącej z szesnastowiecznego zamku. Następnie skręca na północny zachód w kierunku gminy Mûrs-Erigné, po czym płynie równolegle do Loary.

Gleby powstałe na podłożu łupkowym są najczęściej niezbyt głębokie i charakteryzują się dobrymi właściwościami termicznymi i niewielkimi zapasami wody. W zachodniej części obszaru geograficznego gdzieniegdzie występują żyły wywodzące się z kwaśnych (ryolity) lub zasadowych (spility) formacji eruptywnych, które tworzą bardzo kamieniste gleby. Szczególną cechą gmin w północnej części obszaru geograficznego jest położenie na formacjach łupkowych. Przez setki lat ludność wykorzystywała je do budowy ścian domów, kładzenia dachów, układania płytek, a nawet do produkcji elementów wyposażenia wnętrz, takich jak zlewozmywaki, stoły czy schody, co potwierdza wyjątkowość tego terytorium. Elementy te występują bardzo często w krajobrazie i tworzą tożsamość winnicy. Wschodnia część obszaru geograficznego jest z kolei położona na formacjach z cenomanu pokrywających podłoże prekambryjskie.

Obszar geograficzny jest enklawą, w której występują niewielkie opady deszczu i na którą korzystny wpływ wywiera fen, chronioną przed wilgocią oceaniczną dzięki wyższemu położeniu Choletais i Mauges. Roczna suma opadów wynosi 585 milimetrów, natomiast w Choletais blisko 800 milimetrów. Wartości odnotowywane w Brissac-Quincé są najniższymi wartościami ze wszystkich stacji meteorologicznych w departamencie Maine-et-Loire. Podczas cyklu wegetacyjnego występuje również różnica w opadach deszczu w porównaniu z pozostałą częścią departamentu, wynosząca około 100 milimetrów. Średnie temperatury roczne są stosunkowo wysokie (około 12 °C) i o 1 °C wyższe niż w całym departamencie Maine-et-Loire. O szczególnym mezoklimacie panującym w tym regionie świadczy południowy charakter roślinności, która obejmuje dęby bezszypułkowe i sosny pinie.

b)   Opis czynnika ludzkiego mającego wpływ na związek z obszarem

Korzenie niektórych symbolicznych cech przedmiotowego regionu winiarskiego sięgają aż 1865 roku, kiedy to Guillory starszy wskazał w „Bulletin de la Société Agricole et Industrielle d’Angers” (Biuletyn Towarzystwa Rolniczego i Przemysłowego w Angers), że w gminie Saint-Melaine-sur-Aubance uprawia się „sadzonki bretońskie” (sadzonki, których nazwa pochodzi stąd, że przybyły one statkiem przez estuarium Loary znajdujące się wówczas w Bretanii). Wspomniana sadzonka to zwyczajnie odmiana winorośli cabernet franc N. Szybszy rozwój winnic, w których uprawiano tę odmianę, nastąpił po kryzysie wywołanym przez filokserę, na skutek którego zniszczeniu uległo ponad trzy czwarte regionu winiarskiego Andegawenii.

Na początku XX wieku produkcja wina ukierunkowana była głównie na wytwarzanie lekkiego wina serwowanego w kawiarniach, nazywanych lokalnie „rouget”. W XX wieku – w tym samym czasie, w którym powstała spółdzielcza wytwórnia wina w Brissac – rozpoczęto również produkcję wina czerwonego. W tym okresie powstały również uprawy odmiany winorośli cabernet-sauvignon N będącej później dojrzewającą odmianą winorośli przeznaczoną do gleb powierzchniowych.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia „Anjou Villages” uznano w dniu 14 listopada 1991 r. z inicjatywy i pod wpływem – od 1979 r. – producentów z regionu Brissac w 46 gminach leżących na obszarze geograficznym kontrolowanej nazwy pochodzenia „Anjou”, ze szczegółowo wyznaczonymi granicami działek i rygorystycznymi zasadami produkcji wprowadzonymi w odniesieniu do produkcji odznaczającego się dobrą strukturą wina czerwonego wprowadzanego do obrotu wczesnym latem, po dojrzewaniu zapewniającym dobrą ekstrakcję tanin.

Specjaliści z regionu Brissac zawsze byli jednak przekonani, że dysponują terytorium i umiejętnościami, dzięki którym mogą podkreślić oryginalność produkowanych przez nich win czerwonych. Bezinteresownie, szukając najlepszego dostosowania odmiany winorośli do miejsca jej uprawy, optymalnie dostosowując techniki przycinania i prowadzenia winorośli, przeprowadzając zbiory po uzyskaniu przez winogrona optymalnej dojrzałości oraz wprowadzając udoskonalenia techniczne w zakresie kontroli temperatur i czasu maceracji, wspomniani producenci otrzymali uznanie kontrolowanej nazwy pochodzenia „Anjou Villages Brissac” w dniu 17 lutego 1998 r.

2.   Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktów

Przedmiotowe wino jest winem czerwonym produkowanym z odmian winorośli cabernet franc N i cabernet-sauvignon N.

Na bogaty charakter produktu wskazuje chociażby jego intensywna szata. Właściwości aromatyczne są zazwyczaj złożone, stanowiąc połączenie czerwonych owoców (czereśni, truskawki, maliny, porzeczki) lub czarnych owoców i aromatów przypraw, dziczyzny, a nawet aromatów drzewnych. W smaku wino jest pełne i aksamitne, zachowując jednocześnie bogactwo aromatyczne. Silnie wyczuwalne taniny są dobrze wyważone i zapewniają długi finisz.

Jest to bogate wino, które najlepiej degustować po pięciu lub sześciu latach dojrzewania.

3.   Związki przyczynowe

Dzięki połączeniu płytkich gleb na wyznaczonych działkach, których granice wytyczono z należytym uwzględnieniem stosowanych praktyk, z topografią umożliwiającą doskonałą ekspozycję i sprzyjającą regularnemu zaopatrzeniu w wodę odmiany winorośli cabernet franc N i cabernet-sauvignon N mogły w pełni rozwinąć swoją głębię i oryginalność. Tego rodzaju warunki uprawy winorośli wymagają optymalnego zarządzania rośliną i jej potencjałem produkcyjnym, które znajduje odzwierciedlenie w metodzie prowadzenia winorośli oraz rygorystycznych zasadach dotyczących przycinania. Obserwacja i analiza zachowania winorośli prowadzone przez producentów wina umożliwiają im wyznaczenie odpowiedniego miejsca zasadzenia winorośli sprzyjającego uprawie odmiany winorośli cabernet-sauvignon N na glebach powierzchniowych, podczas gdy odmiana cabernet franc N jest zarezerwowana głównie dla gleb gliniasto-wapiennych z cenomanu lub gleb brunatnych powstałych na podłożu łupkowym charakteryzujących się większymi rezerwami wodnymi.

Umiejętności podmiotów gospodarczych zapewniają zbiór winogron o minimalnej zawartości cukru wynoszącej 189 gramów na litr w optymalnym stadium dojrzałości pod względem składników fenolowych. Dzięki umiejętnościom udoskonalanym z pokolenia na pokolenie podmioty gospodarcze potrafią wydobyć z winogron to, co najlepsze, dostosowując swoje techniki produkcji wina. Bardzo szybko okazało się, że niezbędny jest okres dojrzewania w kadzi po fermentacji – nie tylko po to, by uzyskać wino o złożonych aromatach, lecz przede wszystkim po to, by taniny stały się krągłe i jedwabiste. Aby osiągnąć te cele, w specyfikacji produktu określono minimalny czas dojrzewania wina do dnia 30 czerwca w roku następującym po roku zbiorów.

Wszystkie te elementy sprawiają, że wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Anjou Villages Brissac” są jedną z perełek wśród win z regionu Andegawenii. Wybory „cuvée ambassadeur” – tj. degustacja, podczas której producenci wina oraz specjaliści z branży winiarskiej wybierają wino najbardziej reprezentatywne dla kontrolowanej nazwy pochodzenia „Anjou Villages Brissac” – stały się zatem kluczowym wydarzeniem, które decyduje o renomie win czerwonych z regionu Andegawenii w obrębie degustowanego rocznika.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne:

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu:

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji, produkcji i dojrzewania wina, stanowi obszar następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym „code officiel géographique” z 2018 r.:

| — | w departamencie Deux-Sèvres: Argenton-l’Église, Bouillé-Loretz, Brion-près-Thouet, Louzy, Mauzé-Thouarsais, Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Radegonde, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars, Tourtenay, Val en Vignes (dawne terytoria gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul i Cersay); |
| --- | --- |

—

w departamencie Deux-Sèvres: Argenton-l’Église, Bouillé-Loretz, Brion-près-Thouet, Louzy, Mauzé-Thouarsais, Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Radegonde, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars, Tourtenay, Val en Vignes (dawne terytoria gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul i Cersay);

| — | w departamencie Indre-et-Loire: Saint-Nicolas-de-Bourgueil; |
| --- | --- |

—

w departamencie Indre-et-Loire: Saint-Nicolas-de-Bourgueil;

| — | w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet; |
| --- | --- |

—

w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet;

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Mâchelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytoria gmin delegowanych Blaison-Gohier i Saint-Sulpice), Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brézé, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Les Alleuds, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne i Saulgé-l’Hôpital), Brossay, Cernusson, Chacé, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Brigné, Concourson-sur-Layon, Doué-la-Fontaine, Forges, Meigné, Montfort, Saint-Georges-sur-Layon i Les Verchers-sur-Layon), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Gennes-Val-de-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Chênehutte-Trèves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé, Ingrandes-Le Fresne sur Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Ingrandes), Jarzé Villages (dawne terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Les Cerqueux-sous-Passavant, La Fosse-de-Tigné, Nueil-sur-Layon, Tancoigné, Tigné, Trémont i Vihiers), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Marillais, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (dawne terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Orée d’Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré, Saint-Laurent-des-Autels i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Saint-Cyr-en-Bourg, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Martin-du-Fouilloux, Saint-Sigismond, Saumur, Savennières, Soucelles, Souzay-Champigny, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes, Martigné-Briand i Notre-Dame-d’Allençon), Tuffalun (dawne terytoria gmin delegowanych Ambillou-Château, Louerre i Noyant-la-Plaine), Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay), Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay, Verrie, Verrières-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Pellouailles-les-Vignes i Saint-Sylvain-d’Anjou), Villevêque; |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Mâchelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytoria gmin delegowanych Blaison-Gohier i Saint-Sulpice), Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brézé, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Les Alleuds, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne i Saulgé-l’Hôpital), Brossay, Cernusson, Chacé, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Brigné, Concourson-sur-Layon, Doué-la-Fontaine, Forges, Meigné, Montfort, Saint-Georges-sur-Layon i Les Verchers-sur-Layon), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Gennes-Val-de-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Chênehutte-Trèves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé, Ingrandes-Le Fresne sur Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Ingrandes), Jarzé Villages (dawne terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Les Cerqueux-sous-Passavant, La Fosse-de-Tigné, Nueil-sur-Layon, Tancoigné, Tigné, Trémont i Vihiers), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Marillais, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (dawne terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Orée d’Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré, Saint-Laurent-des-Autels i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Saint-Cyr-en-Bourg, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Martin-du-Fouilloux, Saint-Sigismond, Saumur, Savennières, Soucelles, Souzay-Champigny, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes, Martigné-Briand i Notre-Dame-d’Allençon), Tuffalun (dawne terytoria gmin delegowanych Ambillou-Château, Louerre i Noyant-la-Plaine), Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay), Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay, Verrie, Verrières-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Pellouailles-les-Vignes i Saint-Sylvain-d’Anjou), Villevêque;

| — | w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers. |
| --- | --- |

—

w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers.

Etykietowanie

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu:

Wszystkie określenia fakultatywne umieszcza się na etykietach czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami określonymi w specyfikacji produktu.

Czcionka, którą zapisana jest nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż dwie trzecie wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Na etykiecie wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych oraz że została ona podana w deklaracji zbiorów. Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości i szerokości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-0a43e4f9-b0f4-400f-b86a-ed65865455b8

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---

| 11.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 46/39 |
| --- | --- | --- | --- |

11.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 46/39

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2020/C 46/15)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1)

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA STANDARDOWEJ ZMIANY

„Rosé de Loire”

PDO-FR-A0150-AM01

Data przekazania informacji: 14 listopada 2019

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1.   Obszar geograficzny

Punkt dotyczący obszaru geograficznego otrzymuje następujące brzmienie:

„Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym (»code officiel géographique«) z 2018 r.:

– w departamencie Deux-Sèvres: Argenton-l’Église, Bouillé-Loretz, Brion-près-Thouet, Louzy, Mauzé-Thouarsais, Oiron, Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Radegonde, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars, Tourtenay, Val-en-Vignes (dawne terytoria gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul i Cersay);

– w departamencie Indre-et-Loire: Amboise, Anché, Artannes-sur-Indre, Athée-sur-Cher, Avoine, Avon-les-Roches, Azay-le-Rideau, Azay-sur-Cher, Beaumont-en-Véron, Benais, Bléré, Bossay-sur-Claise, Bourgueil, Brizay, Candes-Saint-Martin, Cangey, Chambray-lès-Tours, Chançay, Chanceaux-sur-Choisille, La Chapelle-sur-Loire, Chargé, Cheillé, Chemillé-sur-Indrois, Chenonceaux, Chinon, Chisseaux, Chouzé-sur-Loire, Cinais, Cinq-Mars-la-Pile, Civray-de-Touraine, Coteaux-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Ingrandes-de-Touraine, Saint-Michel-sur-Loire i Saint-Patrice), Couziers, Cravant-les-Côteaux, La Croix-en-Touraine, Crouzilles, Dierre, Draché, Épeigné-les-Bois, Esvres, Fondettes, Francueil, Genillé, Huismes, L’Île-Bouchard, Joué-lès-Tours, Langeais (dawne terytorium gminy delegowanej Langeais), Larçay, Lémeré, Lerné, Lignières-de-Touraine, Ligré, Limeray, Lussault-sur-Loire, Luynes, Luzillé, Marçay, Montlouis-sur-Loire, Montreuil-en-Touraine, Mosnes, Nazelles-Négron, Neuillé-le-Lierre, Noizay, Panzoult, Parçay-Meslay, Pocé-sur Cisse, Pont-de-Ruan, Razines, Restigné, Reugny, Rigny-Ussé, Rivarennes, Rivière, La Roche-Clermault, Rochecorbon, Saché, Saint-Avertin, Saint-Benoît-la-Forêt, Sainte-Maure-de-Touraine, Saint-Étienne-de-Chigny, Saint-Germain-sur-Vienne, Saint-Martin-le-Beau, Saint-Nicolas-de-Bourgueil, Saint-Ouen-les-Vignes, Saint-Règle, Savigny-en-Véron, Savonnières, Sazilly, Seuilly, Souvigny-de-Touraine, Tavant, Theneuil, Thilouze, Thizay, Tours, Vallères, Véretz, Vernou-sur-Brenne, Villaines-les-Rochers, Vouvray;

– w departamencie Loir-et-Cher: Angé, Blois, Chailles, Châteauvieux, Châtillon-sur-Cher, Chaumont-sur-Loire, Chémery, Chissay-en-Touraine, Choussy, Contres, Couddes, Couffy, Faverolles-sur-Cher, Mareuil-sur-Cher, Méhers, Mesland, Meusnes, Monteaux, Monthou-sur-Bièvre, Monthou-sur-Cher, Montrichard Val de Cher (dawne terytoria gmin delegowanych Bourré i Montrichard), Noyers-sur-Cher, Oisly, Pontlevoy, Pouillé, Rilly-sur-Loire, Saint-Aignan, Saint-Georges-sur-Cher, Saint-Julien-de-Chédon, Saint-Romain-sur-Cher, Sassay, Seigy, Soings-en-Sologne, Thenay, Thésée, Valaire, Valencisse (dawne terytoria gmin delegowanych Chambon-sur-Cisse i Molineuf), Vallières-les-Grandes, Valloire-sur-Cisse (dawne terytorium gminy delegowanej Chouzy-sur-Cisse), Veuzain-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Onzain);

– w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Mâchelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytoria gmin delegowanych Blaison-Gohier i Saint-Sulpice), Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brézé, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Les Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chacé, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Brigné, Concourson-sur-Layon, Doué-la-Fontaine, Forges, Meigné, Montfort, Saint-Georges-sur-Layon i Les Verchers-sur-Layon), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Les Garennes sur Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Juigné-sur-Loire i Saint-Jean-des-Mauvrets), Gennes-Val-de-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Chênehutte-Trèves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé, Ingrandes-Le Fresne sur Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Ingrandes), Jarzé Villages (dawne terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Les Cerqueux-sous-Passavant, La Fosse-de-Tigné, Nueil-sur-Layon, Tancoigné, Tigné, Trémont i Vihiers), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (dawne terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d’Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Saint-Cyr-en-Bourg, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saumur, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes, Martigné-Briand i Notre-Dame-d’Allençon), Tuffalun (dawne terytoria gmin delegowanych Ambillou-Château, Louerre i Noyant-la-Plaine), Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay), Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay, Villevêque;

– w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers.

Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszary geograficzne są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité)”.

Zmiana redakcyjna: nowy wykaz jednostek administracyjnych uwzględnia połączenia lub inne zmiany w podziale na strefy administracyjne, które nastąpiły od czasu zatwierdzenia specyfikacji produktu. W celu zwiększenia bezpieczeństwa prawnego opiera się on na obowiązującej wersji oficjalnego kodu geograficznego „code officiel géographique” redagowanego corocznie przez INSEE. Granice obszaru geograficznego pozostają niezmienione.

Ponadto wspomina się o dostępności na stronie internetowej INAO dokumentów kartograficznych przedstawiających obszar geograficzny w celu lepszego poinformowania opinii publicznej.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 6 jednolitego dokumentu dotyczący wyznaczonego obszaru geograficznego.

2.   Wyznaczone działki rolne

Wyznaczone działki rolne

W rozdziale I pkt IV ppkt 2 akapit pierwszy specyfikacji produktu objętego ChNP „Rosé de Loire” po słowach „10 lutego 2011 r.” dodaje się słowa „oraz 20 czerwca 2018 r.”, a po słowach „5 września 2007 r.” dodaje się słowa „oraz 19 stycznia 2017 r.”.

Zmiana ta ma na celu dodanie dat zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany dotyczącej działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji produktu objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

3.   Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

W rozdziale I pkt IV ppkt 3 wykaz gmin otrzymuje brzmienie:

| — | w departamencie Indre: Faverolles-en-Berry, Fontguenand, Lye, La Vernelle, Veuil, Villentrois; |
| --- | --- |

—

w departamencie Indre: Faverolles-en-Berry, Fontguenand, Lye, La Vernelle, Veuil, Villentrois;

| — | w departamencie Indre-et-Loire: Chaveignes, Chezelles, Crissay-sur-Manse, Saint-Nicolas-de-Bourgueil; |
| --- | --- |

—

w departamencie Indre-et-Loire: Chaveignes, Chezelles, Crissay-sur-Manse, Saint-Nicolas-de-Bourgueil;

| — | w departamencie Loir-et-Cher: Candé-sur-Beuvron, Cheverny, Cormeray, Feings, Fresnes, Fougères-sur-Bièvre, Les Montils, Mont-près-Chambord, Ouchamps, Sambin; |
| --- | --- |

—

w departamencie Loir-et-Cher: Candé-sur-Beuvron, Cheverny, Cormeray, Feings, Fresnes, Fougères-sur-Bièvre, Les Montils, Mont-près-Chambord, Ouchamps, Sambin;

| — | w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet; |
| --- | --- |

—

w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet;

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Orée d’Anjou (dawne terytorium gminy delegowanej Saint-Laurent-des-Autels), Saint-Martin-du-Fouilloux. |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Orée d’Anjou (dawne terytorium gminy delegowanej Saint-Laurent-des-Autels), Saint-Martin-du-Fouilloux.

Zmiana ta pozwala uwzględnić poszczególne połączenia gmin, które nastąpiły od dnia wydania ostatniej wersji specyfikacji produktu. Granice obszaru bezpośredniego sąsiedztwa pozostają niezmienione.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 9 jednolitego dokumentu dotyczący warunków dodatkowych.

4.   Przepisy rolnośrodowiskowe

Przepisy rolnośrodowiskowe

W rozdziale I pkt VI ppkt 2 dodaje się następujący zapis: „Między rzędami musi znajdować się kontrolowana, dziko rosnąca lub zasiana pokrywa roślinna; w przypadku braku takiej pokrywy roślinnej podmiot gospodarczy przeprowadza prace gruntowe w celu zapewnienia kontroli dziko rosnącej roślinności lub uzasadnia zastosowanie produktów kontroli biologicznej zatwierdzonych przez organy publiczne ds. uprawy winorośli. W przypadku stosowania na działce herbicydów do celów kontroli biologicznej zabrania się stosowania innych herbicydów.

Przepisy te nie mają zastosowania do obsadzonych winoroślą działek, na których odstęp między rzędami nie przekracza 1,7 metra”.

Zmiana ta jest wynikiem obecnego rozwoju praktyk stosowanych przez podmioty gospodarcze w kierunku agroekologii w całym regionie winiarskim Andegawenii. Odzwierciedla ona rosnące zainteresowanie problematyką ochrony środowiska w procesach technicznych. Zachęcając do stosowania pokrywy roślinnej, mechanicznego odchwaszczania lub stosowania produktów kontroli biologicznej, prowadzi do ograniczenia stosowania herbicydów chemicznych. Tego rodzaju ograniczenie stosowania herbicydów ma zapewnić lepszą ochronę gleb wykorzystywanych do uprawy winorośli i zachowanie ich naturalnych właściwości (żyzność, różnorodność biologiczna, oczyszczanie biologiczne), co przyczynia się do poprawy jakości i autentyczności win oraz wzmacnia pojęcie obszaru.

Przepis szczególny wyłącza z zakresu stosowania przepisów rolnośrodowiskowych winnice, w których odstęp między rzędami nie przekracza 1,70 metra. Obszary produkcji win objętych kontrolowanymi nazwami pochodzenia „Crémant de Loire” i „Rosé de Loire” są bowiem rozległe, a stosowane na nich praktyki są dość różnorodne, co wynika ze zróżnicowania środowiska naturalnego. We wschodniej części winnicy ryzyko występowania wiosennych przymrozków jest wyższe, a przepuszczalne piaszczyste gleby pogłębiają niedobór wody w winnicy w okresie letnim. W tym kontekście nałożenie obowiązku stosowania środków rolnośrodowiskowych w wąskich, na ogół gęstszych i niższych winnicach, nie wydawało się wskazane.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

5.   Ogłoszenie rozpoczęcia zbiorów (fr. ban des vendanges)

Ogłoszenie rozpoczęcia zbiorów (fr. ban des vendanges

W rozdziale I pkt VII ppkt 1 usuwa się zdanie „Datę rozpoczęcia zbiorów ustala się zgodnie z przepisami art. D. 645-6 kodeksu rolnictwa i rybołówstwa morskiego”.

Ustalanie daty rozpoczęcia zbiorów nie jest już obecnie konieczne, ponieważ podmioty gospodarcze dysponują teraz szerokim wachlarzem narzędzi umożliwiających dokładną ocenę dojrzałości winogron. Każdy podmiot dysponuje szeregiem urządzeń i sprzętem – zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo – które umożliwiają dokładne określenie optymalnej daty rozpoczęcia zbiorów na każdej działce w zależności od celów produkcji.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

6.   Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy

Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy

W rozdziale I pkt IX ppkt 1 lit. c) zdanie: „Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy, jaką dysponuje każdy podmiot gospodarczy, jest równa co najmniej 1,4-krotności średnich zbiorów w gospodarstwie w ostatnich pięciu latach” otrzymuje brzmienie: „Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy, jaką dysponuje każdy podmiot gospodarczy, jest równa co najmniej 1,4-krotności średniej ilości wina wyprodukowanego w ostatnich pięciu latach”.

W specyfikacji produktu odnoszono się nie do wydajności objętościowej (wyrażonej w hl lub m3), lecz do zbiorów, tj. wielkości plonów podzielonej przez powierzchnię obszaru produkcji (wyrażonej na przykład w hl/ha). Dzięki proponowanej zmianie usuwa się tę niespójność dotyczącą wielkości, nie wprowadzając żadnych zmian pod kątem merytorycznym (minimalna ilość pozostaje na poziomie 1,4-krotności średniej ilości wina wyprodukowanego przez gospodarstwo w poprzednich latach gospodarczych).

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

7.   Obrót winami

Obrót winami

Usuwa się rozdział I pkt IX ppkt 4 lit. b) dotyczący daty wprowadzenia win do obrotu między uprawnionymi właścicielami składów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

8.   Związek z obszarem geograficznym

Związek z obszarem geograficznym

Wprowadza się zmiany w opisie związku, aby zaktualizować liczbę odnośnych gmin (232 zamiast 294). W punkcie dotyczącym związku uściślono, że średnie opady są opadami rocznymi.

W rezultacie zmienia się odpowiednio pkt 8 jednolitego dokumentu dotyczący związku.

9.   Środek przejściowy

Środek przejściowy

Usuwa się informacje dotyczące środków przejściowych zawarte w pkt XI ppkt 1 specyfikacji produktu ze względu na ich wygaśnięcie.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

10.   Prowadzenie rejestrów

Prowadzenie rejestrów

W rozdziale II pkt II ppkt 3 słowo „potencjalna” zastępuje się słowem „naturalna”.

Zgodnie ze sposobem redagowania stosowanym we wszystkich specyfikacjach produktu z obszaru Anjou Saumur sformułowanie „naturalna objętościowa zawartość alkoholu” zastępuje wyrażenia „potencjalna zawartość” lub „zawartość”. Zmiany te poprawiają czytelność tych specyfikacji produktu. Celem harmonizacji przepisów dotyczących prowadzenia rejestrów jest ułatwienie sporządzania planu inspekcji i kontroli tych rejestrów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

11.   Główne punkty podlegające kontroli

Główne punkty podlegające kontroli

Zmieniono rozdział III w celu uspójnienia treści głównych punktów podlegających kontroli w specyfikacjach produktu z obszaru Anjou Saumur.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa produktu

Nazwa produktu

Rosé de Loire

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

Kategorie produktów sektora wina

1. Wino

4.   Opis wina lub win

Opis wina lub win

Są to niemusujące wytrawne wina różowe posiadające poniższe główne analityczne cechy charakterystyczne. – Naturalna objętościowa zawartość alkoholu w tych winach wynosi co najmniej 9,5 %. – Zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winach po fermentacji wynosi poniżej 3 gramów na litr. – Przed pakowaniem kwasowość miareczkowa win nie przekracza 91,84 miliekwiwalentu na litr. – Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 12,5 %. Kwasowość lotna i całkowita zawartość dwutlenku siarki są zgodne z wartościami określonymi w przepisach wspólnotowych.

„Rosé de Loire” jest winem wytrawnym. Szata wina ma zwykle barwę łososioworóżową. Jego lekkie aromaty przypominają często wiśnię i truskawkę. W smaku wino jest mocne, świeże, krągłe i harmonijne. Dzięki rześkiemu i orzeźwiającemu smakowi wino przywodzi na myśl chrupkie dojrzałe owoce, a jego oryginalne walory uwydatnione są najlepiej wówczas, gdy wino jest młode.

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość miareczkowa | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość miareczkowa

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5.   Praktyki winiarskie

Praktyki winiarskie

a)   
  podstawowe praktyki enologiczne

podstawowe praktyki enologiczne

Szczególne praktyki enologiczne

Szczególne praktyki enologiczne

Gęstość obsady – odstępy

Gęstość obsady – odstępy

Praktyka uprawy

Minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 000 roślin na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,50 metra, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr. Zbiory z działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 roślin na hektar, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia, z zastrzeżeniem zgodności z przepisami dotyczącymi zasad odnoszących się do palikowania i wysokości ulistnienia określonymi w specyfikacji produktu. Odstęp między rzędami winorośli na tych obsadzonych winoroślą działkach nie może wynosić więcej niż 3 metry, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr.

Zasady cięcia i palikowania winorośli

Zasady cięcia i palikowania winorośli

Praktyka uprawy

Winorośl przycina się najpóźniej w dniu 30 kwietnia, stosując cięcie mieszane, na maksymalnie 12 oczek na roślinę i maksymalnie 7 oczek na długą łozę.

Wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu odpowiada co najmniej 0,6-krotności odstępu między rzędami, przy czym wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu mierzy się między dolną granicą ulistnienia ustaloną na co najmniej 0,40 metra nad powierzchnią ziemi a górną granicą cięcia wierzchołków pędów winorośli (fr. rognage) ustaloną na co najmniej 0,20 metra nad górnym drutem konstrukcji.

rognage

W przypadku działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 roślin na hektar, obowiązują ponadto następujące zasady dotyczące palikowania: minimalna wysokość słupków do palikowania nad powierzchnią ziemi wynosi 1,90 metra; konstrukcja składa się z 4 poziomów drutów; minimalna wysokość górnego drutu wynosi 1,85 metra nad powierzchnią ziemi.

Nawadnianie

Nawadnianie

Praktyka uprawy

Nawadnianie jest zabronione.

Szczególne praktyki enologiczne

Szczególne praktyki enologiczne

Jeżeli chodzi o produkcję win, wykorzystywanie węgla do celów enologicznych, samego lub w mieszankach stosowanych w preparatach, jest zabronione.

Wykorzystywanie kawałków drewna jest zabronione.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 12,5 %.

Poza wymienionymi powyżej zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

b)   
  maksymalne zbiory

maksymalne zbiory

72 hektolitry z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

Wyznaczony obszar geograficzny

Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2018 r.:

| — | w departamencie Deux-Sèvres: Argenton-l’Église, Bouillé-Loretz, Brion-près-Thouet, Louzy, Mauzé-Thouarsais, Oiron, Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Radegonde, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars, Tourtenay, Val-en-Vignes (dawne terytoria gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul i Cersay); |
| --- | --- |

—

w departamencie Deux-Sèvres: Argenton-l’Église, Bouillé-Loretz, Brion-près-Thouet, Louzy, Mauzé-Thouarsais, Oiron, Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Radegonde, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars, Tourtenay, Val-en-Vignes (dawne terytoria gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul i Cersay);

| — | w departamencie Indre-et-Loire: Amboise, Anché, Artannes-sur-Indre, Athée-sur-Cher, Avoine, Avon-les-Roches, Azay-le-Rideau, Azay-sur-Cher, Beaumont-en-Véron, Benais, Bléré, Bossay-sur-Claise, Bourgueil, Brizay, Candes-Saint-Martin, Cangey, Chambray-lès-Tours, Chançay, Chanceaux-sur-Choisille, La Chapelle-sur-Loire, Chargé, Cheillé, Chemillé-sur-Indrois, Chenonceaux, Chinon, Chisseaux, Chouzé-sur-Loire, Cinais, Cinq-Mars-la-Pile, Civray-de-Touraine, Coteaux-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Ingrandes-de-Touraine, Saint-Michel-sur-Loire i Saint-Patrice), Couziers, Cravant-les-Côteaux, La Croix-en-Touraine, Crouzilles, Dierre, Draché, Épeigné-les-Bois, Esvres, Fondettes, Francueil, Genillé, Huismes, L’Île-Bouchard, Joué-lès-Tours, Langeais (dawne terytorium gminy delegowanej Langeais), Larçay, Lémeré, Lerné, Lignières-de-Touraine, Ligré, Limeray, Lussault-sur-Loire, Luynes, Luzillé, Marçay, Montlouis-sur-Loire, Montreuil-en-Touraine, Mosnes, Nazelles-Négron, Neuillé-le-Lierre, Noizay, Panzoult, Parçay-Meslay, Pocé-sur Cisse, Pont-de-Ruan, Razines, Restigné, Reugny, Rigny-Ussé, Rivarennes, Rivière, La Roche-Clermault, Rochecorbon, Saché, Saint-Avertin, Saint-Benoît-la-Forêt, Sainte-Maure-de-Touraine, Saint-Étienne-de-Chigny, Saint-Germain-sur-Vienne, Saint-Martin-le-Beau, Saint-Nicolas-de-Bourgueil, Saint-Ouen-les-Vignes, Saint-Règle, Savigny-en-Véron, Savonnières, Sazilly, Seuilly, Souvigny-de-Touraine, Tavant, Theneuil, Thilouze, Thizay, Tours, Vallères, Véretz, Vernou-sur-Brenne, Villaines-les-Rochers, Vouvray; |
| --- | --- |

—

w departamencie Indre-et-Loire: Amboise, Anché, Artannes-sur-Indre, Athée-sur-Cher, Avoine, Avon-les-Roches, Azay-le-Rideau, Azay-sur-Cher, Beaumont-en-Véron, Benais, Bléré, Bossay-sur-Claise, Bourgueil, Brizay, Candes-Saint-Martin, Cangey, Chambray-lès-Tours, Chançay, Chanceaux-sur-Choisille, La Chapelle-sur-Loire, Chargé, Cheillé, Chemillé-sur-Indrois, Chenonceaux, Chinon, Chisseaux, Chouzé-sur-Loire, Cinais, Cinq-Mars-la-Pile, Civray-de-Touraine, Coteaux-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Ingrandes-de-Touraine, Saint-Michel-sur-Loire i Saint-Patrice), Couziers, Cravant-les-Côteaux, La Croix-en-Touraine, Crouzilles, Dierre, Draché, Épeigné-les-Bois, Esvres, Fondettes, Francueil, Genillé, Huismes, L’Île-Bouchard, Joué-lès-Tours, Langeais (dawne terytorium gminy delegowanej Langeais), Larçay, Lémeré, Lerné, Lignières-de-Touraine, Ligré, Limeray, Lussault-sur-Loire, Luynes, Luzillé, Marçay, Montlouis-sur-Loire, Montreuil-en-Touraine, Mosnes, Nazelles-Négron, Neuillé-le-Lierre, Noizay, Panzoult, Parçay-Meslay, Pocé-sur Cisse, Pont-de-Ruan, Razines, Restigné, Reugny, Rigny-Ussé, Rivarennes, Rivière, La Roche-Clermault, Rochecorbon, Saché, Saint-Avertin, Saint-Benoît-la-Forêt, Sainte-Maure-de-Touraine, Saint-Étienne-de-Chigny, Saint-Germain-sur-Vienne, Saint-Martin-le-Beau, Saint-Nicolas-de-Bourgueil, Saint-Ouen-les-Vignes, Saint-Règle, Savigny-en-Véron, Savonnières, Sazilly, Seuilly, Souvigny-de-Touraine, Tavant, Theneuil, Thilouze, Thizay, Tours, Vallères, Véretz, Vernou-sur-Brenne, Villaines-les-Rochers, Vouvray;

| — | w departamencie Loir-et-Cher: Angé, Blois, Chailles, Châteauvieux, Châtillon-sur-Cher, Chaumont-sur-Loire, Chémery, Chissay-en-Touraine, Choussy, Contres, Couddes, Couffy, Faverolles-sur-Cher, Mareuil-sur-Cher, Méhers, Mesland, Meusnes, Monteaux, Monthou-sur-Bièvre, Monthou-sur-Cher, Montrichard Val de Cher (dawne terytoria gmin delegowanych Bourré i Montrichard), Noyers-sur-Cher, Oisly, Pontlevoy, Pouillé, Rilly-sur-Loire, Saint-Aignan, Saint-Georges-sur-Cher, Saint-Julien-de-Chédon, Saint-Romain-sur-Cher, Sassay, Seigy, Soings-en-Sologne, Thenay, Thésée, Valaire, Valencisse (dawne terytoria gmin delegowanych Chambon-sur-Cisse i Molineuf), Vallières-les-Grandes, Valloire-sur-Cisse (dawne terytorium gminy delegowanej Chouzy-sur-Cisse), Veuzain-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Onzain); |
| --- | --- |

—

w departamencie Loir-et-Cher: Angé, Blois, Chailles, Châteauvieux, Châtillon-sur-Cher, Chaumont-sur-Loire, Chémery, Chissay-en-Touraine, Choussy, Contres, Couddes, Couffy, Faverolles-sur-Cher, Mareuil-sur-Cher, Méhers, Mesland, Meusnes, Monteaux, Monthou-sur-Bièvre, Monthou-sur-Cher, Montrichard Val de Cher (dawne terytoria gmin delegowanych Bourré i Montrichard), Noyers-sur-Cher, Oisly, Pontlevoy, Pouillé, Rilly-sur-Loire, Saint-Aignan, Saint-Georges-sur-Cher, Saint-Julien-de-Chédon, Saint-Romain-sur-Cher, Sassay, Seigy, Soings-en-Sologne, Thenay, Thésée, Valaire, Valencisse (dawne terytoria gmin delegowanych Chambon-sur-Cisse i Molineuf), Vallières-les-Grandes, Valloire-sur-Cisse (dawne terytorium gminy delegowanej Chouzy-sur-Cisse), Veuzain-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Onzain);

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Mâchelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytoria gmin delegowanych Blaison-Gohier i Saint-Sulpice), Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brézé, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Les Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chacé, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Brigné, Concourson-sur-Layon, Doué-la-Fontaine, Forges, Meigné, Montfort, Saint-Georges-sur-Layon i Les Verchers-sur-Layon), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Les Garennes sur Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Juigné-sur-Loire i Saint-Jean-des-Mauvrets), Gennes-Val-de-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Chênehutte-Trèves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé, Ingrandes-Le Fresne sur Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Ingrandes), Jarzé Villages (dawne terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Les Cerqueux-sous-Passavant, La Fosse-de-Tigné, Nueil-sur-Layon, Tancoigné, Tigné, Trémont i Vihiers), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (dawne terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d’Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Saint-Cyr-en-Bourg, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saumur, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes, Martigné-Briand et Notre-Dame-d’Allençon), Tuffalun (dawne terytoria gmin delegowanych Ambillou-Château, Louerre et Noyant-la-Plaine), Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay), Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay, Villevêque; |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Mâchelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytoria gmin delegowanych Blaison-Gohier i Saint-Sulpice), Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brézé, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Les Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chacé, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Brigné, Concourson-sur-Layon, Doué-la-Fontaine, Forges, Meigné, Montfort, Saint-Georges-sur-Layon i Les Verchers-sur-Layon), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Les Garennes sur Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Juigné-sur-Loire i Saint-Jean-des-Mauvrets), Gennes-Val-de-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Chênehutte-Trèves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé, Ingrandes-Le Fresne sur Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Ingrandes), Jarzé Villages (dawne terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Les Cerqueux-sous-Passavant, La Fosse-de-Tigné, Nueil-sur-Layon, Tancoigné, Tigné, Trémont i Vihiers), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (dawne terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d’Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Saint-Cyr-en-Bourg, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saumur, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes, Martigné-Briand et Notre-Dame-d’Allençon), Tuffalun (dawne terytoria gmin delegowanych Ambillou-Château, Louerre et Noyant-la-Plaine), Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay), Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay, Villevêque;

| — | w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers. |
| --- | --- |

—

w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers.

7.   Główne odmiany winorośli

Główne odmiany winorośli

gamay N

grolleau N

cabernet franc N

cabernet-sauvignon N

pineau d’Aunis N

pinot noir N

grolleau gris G

8.   Opis związku lub związków

Opis związku lub związków

1.   Informacje na temat obszaru geograficznego

Informacje na temat obszaru geograficznego

a)   Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Obszar geograficzny obejmuje pagórkowaty płaskowyż odpowiadający pod względem geologicznym formacjom podstawowym tworzącym zbocza Masywu Armorykańskiego oraz nowszym formacjom powstałym w erze mezozoicznej i w mniejszym stopniu w trzeciorzędzie, na południowo-zachodnim obrzeżu Basenu Paryskiego. Obszar geograficzny rozciąga się wzdłuż Loary i jej dopływów, rzek Vienne, Indre i Cher, na długości około 200 kilometrów. W 2018 r. obejmował terytorium 232 gmin, przy czym niektóre z nich słyną ze znajdujących się na ich terenie zamków.

W części zachodniej działek wyznaczonych do zbioru winogron występują gleby łupkowe lub gliniasto-łupkowe, zaś w części wschodniej gleby gliniasto-wapienne (cenoman, turon, senon i eocen). Kluczowe znaczenie w tym kontekście ma piętro turonu. Od niego właśnie pochodzi tuf, którego pozyskiwanie w licznych kamieniołomach umożliwiło budowę zamków nad Loarą oraz, w ujęciu bardziej ogólnym, wszystkich budowli architektonicznych w regionie, powodując powstanie licznych wyrobisk. Z kamieniołomów tych powstały jaskinie, o stałej temperaturze i wilgotności, przeznaczone do uprawy grzybów i przechowywania wina. Wszystkie gleby występujące na wyznaczonym obszarze charakteryzują się umiarkowaną zdolnością zatrzymywania i dobrą przepuszczalnością wody.

Na przedmiotowym obszarze panuje klimat oceaniczny. Obrzeże wschodnie, odpowiadające regionowi winiarskiemu Sologne, pozostaje jednak pod większym wpływem klimatu kontynentalnego – skumulowane roczne opady w tym regionie są nieznacznie wyższe niż w pozostałej części obszaru geograficznego i wynoszą 550–650 milimetrów. Na zachodzie, gdzie wpływ klimatu oceanicznego jest silniejszy, temperatury są regularne, zimy łagodne, a lata umiarkowanie gorące. Im dalej na wschód, tym zwiększają się jednak amplitudy temperatur. W tym ogólnym kontekście sieć rzeczna, jaką tworzą Loara i jej dopływy, pełni rolę regulatora termicznego.

b)   Opis czynnika ludzkiego mającego wpływ na związek z obszarem

Opis czynnika ludzkiego mającego wpływ na związek z obszarem

Winnica ma stosunkowo dawne korzenie, które wiążą się z rozwojem licznych klasztorów i opactw. Święty Grzegorz z Tours w swojej spisanej w VI wieku „Historii Francji” wspomina o rozległej uprawie winorośli w tym regionie i stosowaniu „odstraszaczy” (fr. traquettes) w celu przeganiania ptaków w czasie dojrzewania winogron. W XV wieku, wraz z pojawieniem się odmiany „breton”, która jest faktycznie odmianą cabernet franc N, pochodzącej z regionu Bordeaux, producenci zaczęli wytwarzać nowe wino różowe, nazywane wówczas „clairet”, które wyróżnia się charakterystycznymi aromatami czerwonych owoców (czereśni, truskawki, maliny, porzeczki). Pierwsze wzmianki historyczne dotyczą daru złożonego Janowi V, księciu Bretanii, przez mieszkańców Saumur w formie dwóch beczek (tj. 536 litrów) wina „clairet”.

traquettes

Nieco dalej na wschód wina różowe były również produkowane w Turenii. Z produkcji tych win słynęło zresztą kilka gmin położonych na prawym brzegu Loary. W winnicach w Blois, w Azay-le-Rideau lub w Mesland wina produkowano na szeroką skalę. Uznanie zdobyły wina produkowane w gminie Cinq-Mars-La-Pile, a lokalna odmiana, grolleau N, zaczęła się szybko rozwijać. Na początku XIX wieku odmiana ta występowała powszechnie w Andegawenii, zwłaszcza w kantonach Thouarcé i Brissac.

Rozległy obszar geograficzny, o zróżnicowanych glebach i zróżnicowanym klimacie, sprzyja różnorodności odmian winorośli. W Andegawenii sadzono głównie odmiany cabernet franc N, cabernet-sauvignon N, grolleau N i grolleau gris G. W Turenii, na prawym brzegu Loary, najpowszechniejszą odmianą była odmiana grolleau N. Odmiana gamay N również była uprawiana na całym terenie winnicy wraz z odmianą pineau d’Aunis N, którą uprawiano jednak w mniejszym zakresie, i bardziej lokalną odmianą pinot noir N.

Z początkiem XX wieku nastąpił rozwój produkcji wina różowego na szeroką skalę, które w Andegawenii określane było mianem „rouget”, zaś w Turenii – „vin gris”. Na początku lat 70. XX wieku producenci z Doliny Loary (fr. Val de Loire), chcąc ugruntować renomę tego wytrawnego wina różowego i zachować jego tożsamość, złożyli wniosek o jego objęcie kontrolowaną nazwą pochodzenia. Kontrolowaną nazwę pochodzenia „Rosé de Loire” uznano w 1974 r.

2.   Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktu

Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktu

„Rosé de Loire” jest winem wytrawnym. Szata wina ma zwykle barwę łososioworóżową. Jego lekkie aromaty przypominają często wiśnię i truskawkę. W smaku wino jest mocne, świeże, krągłe i harmonijne. Dzięki rześkiemu i orzeźwiającemu smakowi wino przywodzi na myśl chrupkie dojrzałe owoce, a jego oryginalne walory uwydatnione są najlepiej wówczas, gdy wino jest młode.

3.   Związki przyczynowe

Związki przyczynowe

Rozległa sieć rzeczna, którą tworzą Loara, Vienne, Cher i Indre, w znacznym stopniu ukształtowała na przestrzeni lat pagórkowaty płaskowyż, na którym występują twarde skały z pierwszorzędu oraz miękkie skały z drugo- i trzęciorzędu. Dzięki wpływowi Kościoła winorośl zaczęto uprawiać się na tym obszarze już w średniowieczu, a winnice w Andegawenii i Turenii rozwijały się wzdłuż rzeki i jej dopływów na odcinku blisko 200 kilometrów.

Z czasem w części zachodniej obszaru geograficznego producenci skupili się na uprawie odmian cabernet franc N i grolleau N, natomiast w części wschodniej sadzili oni zwłaszcza odmiany gamay N i pineau d’Aunis N. Wybory te wyjaśnia ukształtowanie obszaru geograficznego i panujący na nim klimat oceaniczny. Wybór odmian winorośli był naturalną konsekwencją zróżnicowanych warunków uprawy winorośli, z którymi borykali się producenci. Zgodnie ze stosowanymi praktykami obszar działek wyznaczonych do zbiorów winogron może obejmować tylko te działki, na których występują gleby przepuszczalne na podłożu gliniasto-wapiennym lub łupkowym.

Produkcja świeżego, oryginalnego, giętkiego wina „rouget” i „vin gris” o niewielkiej objętościowej zawartości alkoholu zaczęła się zatem rozwijać na początku XX wieku. Na przestrzeni lat producenci wypracowali szczególną metodę produkcji, wyróżniającą się z jednej strony umiejętnym łączeniem odmian winorośli umożliwiającym rozwój ich potencjału aromatycznego, a z drugiej strony optymalnym zarządzaniem winoroślą i jej potencjałem produkcyjnym, które znajduje odzwierciedlenie w rygorystycznej metodzie prowadzenia tej rośliny.

Ukoronowaniem sukcesu tej metody produkcji było uznanie kontrolowanej nazwy pochodzenia „Rosé de Loire” w 1974 r. Dynamika i umiejętności producentów, a także ich historyczne przywiązanie do krajobrazu winnic w Dolinie Loary ugruntowują renomę tej kontrolowanej nazwy pochodzenia, która odnosi prawdziwy sukces od czasu jej uznania.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Etykietowanie

Etykietowanie

Ramy prawne:

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Wszystkie określenia fakultatywne umieszcza się na etykietach czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami określonymi w specyfikacji produktu. Czcionka, którą zapisana jest nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż dwie trzecie wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Na etykiecie wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że: – jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych; – została ona podana w deklaracji zbiorów. Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości i szerokości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne:

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji i produkcji wina, stanowi obszar następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym „code officiel géographique” z 2018 r.:

| — | w departamencie Indre: Faverolles-en-Berry, Fontguenand, Lye, La Vernelle, Veuil, Villentrois; |
| --- | --- |

—

w departamencie Indre: Faverolles-en-Berry, Fontguenand, Lye, La Vernelle, Veuil, Villentrois;

| — | w departamencie Indre-et-Loire: Chaveignes, Chezelles, Crissay-sur-Manse, Saint-Nicolas-de-Bourgueil; |
| --- | --- |

—

w departamencie Indre-et-Loire: Chaveignes, Chezelles, Crissay-sur-Manse, Saint-Nicolas-de-Bourgueil;

| — | w departamencie Loir-et-Cher: Candé-sur-Beuvron, Cheverny, Cormeray, Feings, Fresnes, Fougères-sur-Bièvre, Les Montils, Mont-près-Chambord, Ouchamps, Sambin; |
| --- | --- |

—

w departamencie Loir-et-Cher: Candé-sur-Beuvron, Cheverny, Cormeray, Feings, Fresnes, Fougères-sur-Bièvre, Les Montils, Mont-près-Chambord, Ouchamps, Sambin;

| — | w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet; |
| --- | --- |

—

w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet;

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Orée d’Anjou (dawne terytorium gminy delegowanej Saint-Laurent-des-Autels), Saint-Martin-du-Fouilloux. |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Orée d’Anjou (dawne terytorium gminy delegowanej Saint-Laurent-des-Autels), Saint-Martin-du-Fouilloux.

Link do specyfikacji produktu

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-92621e99-82b3-4528-9773-4d35d2805177

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

1

---

| 11.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 46/48 |
| --- | --- | --- | --- |

11.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 46/48

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2020/C 46/16)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1)

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA STANDARDOWEJ ZMIANY

„Muscadet Côtes de Grandlieu”

PDO-FR-A0496-AM01

Data przekazania informacji: 14 listopada 2019

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1   Obszar geograficzny

Zmiana obszaru geograficznego produkcji wina objętego nazwą „Muscadet Côtes de Grandlieu” skutkuje:

| — | włączeniem dwóch gmin (Geneston, La Planche) i czterech części gmin (Le Bignon, Montbert, Les Sorinières, Vieillevigne), które należą do obszaru geograficznego nazwy regionalnej „Muscadet”; |
| --- | --- |

—

włączeniem dwóch gmin (Geneston, La Planche) i czterech części gmin (Le Bignon, Montbert, Les Sorinières, Vieillevigne), które należą do obszaru geograficznego nazwy regionalnej „Muscadet”;

| — | wyłączeniem dwóch gmin (Bouguenais, Touvois) i dwóch części gmin (Legé, Sainte-Pazanne) w następstwie prac mających na celu zawężenie regionu winiarskiego do sektorów, w których utrzymano wysoką jakość upraw winorośli. |
| --- | --- |

—

wyłączeniem dwóch gmin (Bouguenais, Touvois) i dwóch części gmin (Legé, Sainte-Pazanne) w następstwie prac mających na celu zawężenie regionu winiarskiego do sektorów, w których utrzymano wysoką jakość upraw winorośli.

W celu zwiększenia bezpieczeństwa prawnego nowy wykaz jednostek administracyjnych opiera się na obowiązującej wersji oficjalnego kodu geograficznego „code officiel géographique” redagowanego corocznie przez INSEE.

W związku z tym zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą wyznaczonego obszaru geograficznego.

2   Wyznaczone działki rolne

W rozdziale I pkt IV ppkt 2 specyfikacji produktu po słowach „5 września 2007 r.” dodaje się słowa „oraz 19 stycznia 2017 r.”.

Zmiana ta ma na celu dodanie daty zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany dotyczącej działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji produktu objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

3   Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Zaktualizowano obszar bezpośredniego sąsiedztwa z powodu połączenia gmin i zmiany obszaru geograficznego. Zmianie nie ulega ogólny obszar produkcji wina objętego nazwą.

W związku z tym zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą warunków dodatkowych.

4   Praktyki winiarskie

W rozdziale I pkt IX ppkt 1 dodaje się zdanie: „W momencie pakowania lub pierwszej wysyłki poza piwnice winiarskie dojrzewają one nadal na cienkim osadzie winiarskim”.

Dojrzewanie win na cienkim osadzie pozwala nadać im wszystkie cechy, dzięki którym stają się one krągłe. Umożliwia to potwierdzenie i wzmocnienie segmentacji poszczególnych nazw Muscadet.

W związku z tym zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą praktyk winiarskich.

5   Obróbka termiczna

Usuwa się zakaz stosowania obróbki termicznej wina w temperaturach powyżej 40 °C. Celem zmiany jest zapewnienie podmiotom gospodarczym wszelkich możliwych środków technicznych służących opanowaniu skutków trudnych roczników, które wykazują cechy odchyleń organoleptycznych, takich jak „ziemisty smak pleśni”. Technika ogrzewania moszczu, zwana termowinifikacją, okazuje się znacznie mniej szkodliwa dla win pod względem wychudzenia i zubożenia struktury niż technika polegająca na stosowaniu mezoporowatego węgla do celów enologicznych.

W związku z tym zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą praktyk winiarskich.

6   Pakowanie

Termin zakończenia procesu pakowania win opatrzonych określeniem „sur lies” zmieniono z dnia 30 listopada na dzień 31 grudnia. Zmiana ta pozwala na wydłużenie o jeden miesiąc okresu butelkowania win opatrzonych określeniem „sur lie”, aby zoptymalizować okres wprowadzania tej kategorii do obrotu, nie wpływając jednak na krągłość wina związaną z lekką perlistością odpowiadającą temu określeniu.

W związku z tym zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą warunków dodatkowych.

7   Obrót winami

Usuwa się rozdział I pkt IX ppkt 4 lit. b) dotyczący daty wprowadzenia win do obrotu między uprawnionymi właścicielami składów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

8   Związek

Zmieniono opis związku w celu uwzględnienia zmiany liczby gmin, poprawienia błędu (poprawną nazwą jest Zatoka Bourgneuf, a nie Zatoka Bourgneuf-en-Retz), jak również w celu zaktualizowania ppkt 1 akapit ostatni dotyczącego liczby producentów i wielkości produkcji.

W rezultacie zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą związku z obszarem geograficznym.

9   Etykietowanie

W pkt XI dodaje się lit. c) w brzmieniu: „c) na etykiecie win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że:

| — | jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych; |
| --- | --- |

—

jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych;

| — | została ona podana w deklaracji zbiorów. |
| --- | --- |

—

została ona podana w deklaracji zbiorów.

Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości, szerokości i grubości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia. Umieszcza się ją w tym samym polu widzenia, w którym znajduje się kontrolowana nazwa pochodzenia.

W związku z tym zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą warunków dodatkowych.

10   Obowiązki w zakresie składania deklaracji

Termin zgłoszenia produktów do objęcia nazwą zmieniono z dnia 15 grudnia na dzień 31 grudnia.

Informacje dotyczące wcześniejszego zgłoszenia transakcji zastąpiono informacjami dotyczącymi wcześniejszego zgłoszenia wysyłki.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

11   Wycofanie

Uściślono warunki składania oświadczeń o wycofaniu (fr. déclaration de repli) w celu poprawy możliwości ich kontroli.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

12   Rejestr

Dokonano korekt redakcyjnych dotyczących prowadzenia rejestrów.

| — | W rozdziale II pkt II ppkt 2: |
| --- | --- |

—

W rozdziale II pkt II ppkt 2:

| — | w lit. b) usuwa się słowa „do dnia zgłoszenia produktów do objęcia nazwą” oraz „i kwasowość moszczu”; |
| --- | --- |

—

w lit. b) usuwa się słowa „do dnia zgłoszenia produktów do objęcia nazwą” oraz „i kwasowość moszczu”;

| — | w lit. c) słowo „księga” zastępuje się słowem „rejestr”; |
| --- | --- |

—

w lit. c) słowo „księga” zastępuje się słowem „rejestr”;

| — | w lit. d) słowo „księga” zastępuje się słowem „rejestr” i usuwa się sformułowanie: „lub dopuszczając do konsumpcji niepakowane wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia”. |
| --- | --- |

—

w lit. d) słowo „księga” zastępuje się słowem „rejestr” i usuwa się sformułowanie: „lub dopuszczając do konsumpcji niepakowane wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia”.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

13   Główne punkty podlegające kontroli

Zmieniono rozdział III w celu uspójnienia treści głównych punktów podlegających kontroli w specyfikacjach produktu z obszaru Pays Nantais.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa produktu

Muscadet Côtes de Grandlieu

2   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3   Kategorie produktów sektora wina

1. Wino

4   Opis wina lub win

Przedmiotowe wina są białymi, wytrawnymi winami niemusującymi.

Wina te charakteryzują się:

| — | naturalną objętościową zawartością alkoholu wynoszącą co najmniej 10 %; |
| --- | --- |

—

naturalną objętościową zawartością alkoholu wynoszącą co najmniej 10 %;

| — | maksymalną zawartością cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) wynoszącą 3 gramy na litr; |
| --- | --- |

—

maksymalną zawartością cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) wynoszącą 3 gramy na litr;

| — | maksymalną kwasowością lotną wynoszącą 10 miliekwiwalentów na litr; |
| --- | --- |

—

maksymalną kwasowością lotną wynoszącą 10 miliekwiwalentów na litr;

| — | całkowitą objętościową zawartością alkoholu po wzbogaceniu wynoszącą maksymalnie 12 %. |
| --- | --- |

—

całkowitą objętościową zawartością alkoholu po wzbogaceniu wynoszącą maksymalnie 12 %.

Kwasowość miareczkowa, całkowita zawartość dwutlenku siarki w winach oraz rzeczywista całkowita zawartość alkoholu są zgodne z progami określonymi w przepisach wspólnotowych. Przedmiotowe wina są białymi, wytrawnymi winami niemusującymi.

Charakteryzują się intensywnymi, głównie owocowymi aromatami, niekiedy z nutami jodowymi, oraz równowagą smakową, w której zasadniczo dominuje świeżość.

Wydłużone dojrzewanie może zapewnić im większe bogactwo smakowe i sprawić, że wina te będą się doskonale nadawały do starzenia.

Pakuje się je starannie w butelki, aby zachować i wzmocnić ich bogactwo aromatyczne.

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość miareczkowa | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość miareczkowa

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5   Praktyki winiarskie

a)   Podstawowe praktyki enologiczne

Szczególne praktyki enologiczne

Praktyka uprawy

Minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 6 500 roślin na hektar.

Odstęp między rzędami nie przekracza 1,50 m, a odstęp między roślinami w tym samym rzędzie wynosi 0,9–1,1 m.

Winorośl przycina się na maksymalnie 12 oczek na roślinę według następujących technik:

| — | cięcie krótkie czopowe, w przypadku którego pozostawia się maksymalnie 5 czopów na łozę; albo |
| --- | --- |

—

cięcie krótkie czopowe, w przypadku którego pozostawia się maksymalnie 5 czopów na łozę; albo

| — | jednoramienny lub dwuramienny sznur Guyota. |
| --- | --- |

—

jednoramienny lub dwuramienny sznur Guyota.

Proces przycinania należy zakończyć przed rozwinięciem pąków lub osiągnięciem przez roślinę etapu 5 w skali Eichhorna i Lorenza.

Niezależnie od metody cięcia winorośl można przycinać, pozostawiając 4 dodatkowe oczka na roślinę, pod warunkiem że w stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom liczba gałązek owocujących w roku na roślinę nie będzie przekraczała 12.

Szczególne praktyki enologiczne

Zakazana jest wszelka obróbka termiczna winogron, w ramach której stosuje się temperaturę poniżej -5 °C.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 12 %.

Dojrzewają one na cienkim osadzie winiarskim od momentu zakończenia fermentacji alkoholowej co najmniej do dnia 1 marca roku następującego po roku zbiorów. W momencie pakowania lub pierwszej wysyłki poza piwnice winiarskie dojrzewają one nadal na cienkim osadzie winiarskim.

Poza powyższymi zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów przewidzianych w przepisach wspólnotowych oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

b)   Maksymalne zbiory

66 hektolitrów z hektara

6   Wyznaczony obszar geograficzny

Wszystkie etapy produkcji odbywają się na obszarze geograficznym zatwierdzonym przez Krajowy Instytut ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et la qualité) podczas posiedzenia właściwego komitetu krajowego, które odbyło się w dniu 15 czerwca 2017 r. W dniu zatwierdzenia niniejszej specyfikacji produktu przez właściwy krajowy komitet obszar ten obejmuje terytorium następujących gmin lub części gmin zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2018 r.:

| — | w departamencie Loire-Atlantique: Le Bignon (część), Bouaye, Brains, La Chevrolière, Corcoué-sur-Logne, Geneston, Legé (część), La Limouzinière, La Planche, Montbert (część), Pont-Saint-Martin, Port-SaintPère, Saint-Aignan-Grandlieu, Saint-Colomban, Sainte-Pazanne (część), Saint-Léger-les-Vignes, Saint-Lumine-de-Coutais, Saint-Mars-de-Coutais, Saint-Philbert-de-Grand-Lieu, Les Sorinières (część), Vieillevigne (część); |
| --- | --- |

—

w departamencie Loire-Atlantique: Le Bignon (część), Bouaye, Brains, La Chevrolière, Corcoué-sur-Logne, Geneston, Legé (część), La Limouzinière, La Planche, Montbert (część), Pont-Saint-Martin, Port-SaintPère, Saint-Aignan-Grandlieu, Saint-Colomban, Sainte-Pazanne (część), Saint-Léger-les-Vignes, Saint-Lumine-de-Coutais, Saint-Mars-de-Coutais, Saint-Philbert-de-Grand-Lieu, Les Sorinières (część), Vieillevigne (część);

| — | w departamencie Vendée: Rocheservière, Saint-Philbert-de-Bouaine. |
| --- | --- |

—

w departamencie Vendée: Rocheservière, Saint-Philbert-de-Bouaine.

7   Główne odmiany winorośli

melon B

8   Opis związku lub związków

1.   Informacje na temat obszaru geograficznego

a)   Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Winnica, w której wytwarza się produkty objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Muscadet Côtes de Grandlieu”, znajduje się zasadniczo na wzgórzach otaczających jezioro Grandlieu i na stokach położonych nad zasilającymi to jezioro ciekami wodnymi, w tym nad rzekami Logne, Boulogne i Ognon, a także na zboczach położonych nad rzeką Acheneau, która pełni rolę ujścia i łączy się z estuarium Loary między Nantes a Saint-Nazaire. Obszar geograficzny obejmuje część terytorium departamentów Loire-Atlantique i Vendée, na południe od Nantes, niedaleko wybrzeży Oceanu Atlantyckiego. Stanowi on najbardziej na zachód wysuniętą część obszaru geograficznego kontrolowanej nazwy pochodzenia „Muscadet”. Region winiarski podzielony jest na wyodrębnione kompleksy winiarskie (fr. îlots) o najkorzystniejszym położeniu, które często wyróżniają się w krajobrazie, w którym dominują gospodarstwa prowadzące chów i uprawy.

Na obszarze geograficznym panuje szczególnie umiarkowany klimat oceaniczny charakteryzujący się bardzo niskimi rocznymi amplitudami temperatur ze względu na bliskość wybrzeża. Zimą jezioro Grandlieu stanowi największy zbiornik słodkowodny we Francji kontynentalnej, który wzmacnia wpływ łagodnego powietrza, znacznie zmniejszając częstotliwość występowania przymrozków. Brak wysokich wzniesień między wybrzeżem a winnicą sprzyja szybkiej cyrkulacji powietrza znad oceanu powodującego napływ chmur, dzięki czemu na obszarze tym odnotowuje się niższe opady i większe nasłonecznienie niż w głębi lądu. Latem temperatury pozostają na ogół łagodne, a wilgotne masy powietrza napływające znad jeziora Grandlieu łagodzą występujące rzadko upały.

Szkielet geologiczny obszaru geograficznego tworzą przede wszystkim skały metamorficzne, głównie łupki mikowe i gnejsy, a także rozległe żyły wywodzące się ze skał zasadowych, amfibolitów, eklogitów i prazynitów. W niższych partiach, położonych na obrzeżach jeziora Grandlieu, pierwotne podłoże pokrywają niekiedy osady trzeciorzędowe składające się głównie z piasków o zmiennej proporcji iłów i otoczaków. Gleby, które rozwijają się na tych różnych formacjach, są na ogół zdrowymi, nośnymi i przepuszczalnymi glebami brunatnymi. Zgodnie ze stosowanymi praktykami działki rolne wyznaczone do zbioru winogron pokrywają się ściśle z terenami wzgórz, na których występują otwarte przestrzenie, głównie lub tradycyjnie obsadzonymi winoroślą, oraz działkami, na których występują niezbyt głębokie i umiarkowanie żyzne gleby charakteryzujące się dużym potencjałem do nagrzewania się i ograniczoną zdolnością zatrzymywania wody.

b)   Opis czynnika ludzkiego mającego wpływ na związek z obszarem

Obszar produkcji wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia „Muscadet Côtes de Grandlieu” może poszczycić się wielowiekową tradycją winiarską. Już w średniowieczu szlak solny z zatoki Bourgneuf i wyspy Noirmoutier przebiegał przez jezioro Grandlieu, zapewniając dostawy wina. Od tego czasu trwa aktywna wymiana handlowa z Irlandią i krajami celtyckimi. Średniowieczna winnica rozrasta się następnie pod wpływem opactw Buzay (na brzegach Acheneau) i Villeneuve (na brzegu Ognon).

Począwszy od XIV wieku dzięki obecności w Zatoce Bourgneuf flot północnoeuropejskich winnica nabiera handlowego charakteru. W XVI wieku popyt ze strony holenderskich kupców zachęcał do produkcji win białych. Odmiana winorośli melon B zadomowiła się wówczas w regionie, w którym od połowy XVII wieku znana była pod nazwą „muscadet”. Pod koniec XVIII wieku w parafii Saint-Philbertde-Grand-Lieu już jedna trzecia gruntów była obsadzona winoroślą. Za czasów II Cesarstwa winnica w tej gminie zajmowała powierzchnię nawet do 750 hektarów.

Po zaatakowaniu winnic przez filokserę odtwarzano je z wykorzystaniem roślin szczepionych, przyjmując kilka nowych technik, takich jak sznur Guyota i nasadzenia szeregowe. Od tego czasu umiejętności w zakresie produkcji są wyraźnie ujednolicone i obejmują wybór jednej odmiany melon B, utrzymanie wysokiej gęstości nasadzeń, kontrolę ilości winogron z danej winorośli i kontrolę plonów oraz zbiór winogron po osiągnięciu pełnej dojrzałości.

W celu produkcji bogatych i złożonych win podmioty gospodarcze przyjęły „metodę z Nantes” będącą szczególną techniką produkcji wina polegającą na dojrzewaniu win na cienkim osadzie winiarskim przez co najmniej jedną zimę bez przeprowadzania procesu ściągania znad osadu, wywodzącą się ze zwyczaju producentów, którzy stosowali technikę dojrzewania na osadzie w odniesieniu do beczki swojego najlepszego wina, by następnie raczyć się tym trunkiem podczas nachodzących uroczystości. Powyższa metoda dojrzewania nadaje winom krągłość i głębię, wzbogacając je zwłaszcza o mannoproteiny i inne związki będące wynikiem autolizy ścian komórkowych drożdży. Ponadto metoda ta, która opiera się na braku manipulowania winami i ich utrzymywaniu w atmosferze zawierającej dwutlenek węgla przy znacznym ograniczeniu zjawiska utleniania i uwalniania związków lotnych, umożliwia zachowanie do wiosny, a nawet dłużej, aromatów powstałych podczas fermentacji alkoholowej. W trakcie dojrzewania w winach kształtują się również aromaty trzeciorzędne. Winogrona odmiany melon B oraz moszcz i wina produkowane z winogron tej odmiany charakteryzują się bowiem wysokim stężeniem prekursorów aromatów glikozydowych. Cząsteczki te, zbudowane z aglikonów związanych z cukrami, są bezwonne. Zerwanie wiązań β-glukozydowych pod wpływem różnych procesów chemicznych i enzymatycznych powoduje następnie powstawanie związków o silnym zapachu, głównie monoterpenów i C13-noryzoprenoidów, wraz z tworzeniem w szczególności β-damaskonu, substancji znanej z roli, jaką odgrywa we wzmacnianiu owocowych aromatów win. Podmioty gospodarcze wypracowały szczególne umiejętności w zakresie ochrony win przed wszelkim utlenianiem w kadzi i ich uważnego pakowania w butelki, tak aby uwalnianie tych nut zapachowych trwało możliwie najdłużej, a wina zyskiwały coraz większą złożoność.

W 1937 r. wina produkowane na terenach o najlepszej ekspozycji w obrębie przedmiotowego obszaru geograficznego objęto kontrolowaną nazwą pochodzenia „Muscadet”. Aby jednak lepiej wypromować wina produkowane na najlepszych wzgórzach, producenci już w 1955 r. złożyli wniosek o uznanie kontrolowanej nazwy pochodzenia, a następnie powtórzyli go w 1979 r. Kontrolowaną nazwę pochodzenia „Muscadet Côtes de Grandlieu” ostatecznie uznano dekretem z dnia 29 grudnia 1994 r. Wina mogą być opatrzone tradycyjnym określeniem „sur lie” (poddawane dojrzewaniu na osadzie), uregulowanym od 1977 r. w odniesieniu do wina „Muscadet”, co przekłada się na butelkowanie win w roku następującym po zbiorach w samych piwnicach winiarskich, aby ograniczyć ściąganie znad osadu i przelewanie wina.

W 2016 r. powierzchnia obszaru produkcji obejmowała w przybliżeniu 250 hektarów uprawianych przez około 80 producentów. W ciągu roku do obrotu wprowadza się około 12 000 hektolitrów wina, przy czym zdecydowana większość tych win jest opatrzona określeniem „sur lie”.

2.   Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktu

Wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Muscadet Côtes de Grandlieu” są białymi wytrawnymi winami niemusującymi. Charakteryzują się one intensywnymi, głównie owocowymi aromatami, niekiedy z nutami jodowymi, oraz równowagą smakową, w której zasadniczo dominuje świeżość. Wydłużone dojrzewanie może zapewnić im większe bogactwo smakowe i sprawić, że wina te będą się doskonale nadawały do starzenia. Pakuje się je starannie w butelki, aby zachować i wzmocnić ich bogactwo aromatyczne.

Wina opatrzone określeniem „sur lie” w smaku charakteryzują się zazwyczaj równowagą zmierzającą ku krągłości, bardziej złożonym bukietem zapachowym i mogą charakteryzować się lekką perlistością wskutek pozostałości dwutlenku węgla powstałego podczas fermentacji alkoholowej. Aby zachować świeżość, bogactwo aromatyczne i endogeniczny dwutlenek węgla, chroni się je przed utlenianiem podczas dojrzewania. Ponieważ zawierają one zbyt dużo dwutlenku węgla, aby można było je pakować w miękkie pojemniki, pakuje się je w butelki, przy czym czynność tę należy przeprowadzać z najwyższą starannością.

3.   Związki przyczynowe

Na klimat występujący na obszarze geograficznym, charakteryzujący się bardzo łagodnymi zimami, bezpośredni wpływ wywierają pobliski Ocean Atlantycki i jezioro Grandlieu. Klimat ten – w połączeniu z wyraźnie piaszczystymi glebami, które występują na zdecydowanej większości działek – zapewnia bardzo wczesny cykl wegetacyjny winorośli, które korzystają z długich, słonecznych dni przez cały okres wzrostu, dzięki czemu winogrona osiągają dojrzałość przed jesiennymi deszczami. Wczesne dojrzewanie winogron znajduje odzwierciedlenie w otwartym i rozwiniętym charakterze win od bardzo młodego wieku.

Powstawanie szczelin w skałach metamorficznych tworzących podłoże geologiczne oraz gruboziarnista struktura gleb umożliwiają głębokie zakorzenienie się winorośli, które korzystają z umiarkowanego i regularnego zaopatrzenia w wodę sprzyjającego dojrzewaniu winogron. Niskie temperatury w okresie letnim zapewniają odpowiednie zachowanie prekursorów delikatnych aromatów obecnych w winogronach odmiany melon B. Winogrona, chronione przed chorobami przez morską bryzę, mogą być zbierane po osiągnięciu pełnej dojrzałości, co nadaje winom owocowy charakter i delikatnie jodowy zapach.

Chociaż na obszarze geograficznym istnieje wielowiekowa tradycja uprawy winorośli, od dawna prowadzi się na nim mieszaną działalność rolniczą, w ramach której dominuje działalność związana z chowem. Droga obrana przez podmioty gospodarcze w celu doprowadzenia do uznania kontrolowanej nazwy pochodzenia „Muscadet Côtes de Grandlieu” skłoniła je do połączenia stosowanych praktyk winiarskich. Połączone umiejętności pozwalają zatem producentom zoptymalizować wydajność winorośli i dojrzałość winogron.

Wina produkowane zgodnie z lokalnymi praktykami dojrzewają na cienkim osadzie winiarskim aż do chwili ich zapakowania, bez przeprowadzania procesu ściągania znad osadu. Dzięki łagodnym temperaturom panującym na obszarze geograficznym w okresie zimowym, które sprzyjają przenikaniu do wina związków zawartych w osadzie, wina zyskują nieprzerwanie na jakości w trakcie dojrzewania, a wiosną kolejnego roku wykształcają większe bogactwo smakowe. Staranne butelkowanie pozwala zachować istotne cechy win, przy czym niektóre aromaty nadal rozwijają się po zapakowaniu. Powyższe umiejętności, które idealnie uwzględniają potencjał środowiska naturalnego i odmiany winorośli melon B, pozwalają na pełne rozwinięcie się w winach cząsteczek zapachowych powstających podczas fermentacji i prekursorów aromatów glikozydowych.

Pakowane w butelki w roku następującym po zbiorach wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia, które opatruje się określeniem „sur lie”, zachowują swoją charakterystyczną świeżość podkreśloną lekką perlistością, której źródłem są pozostałości dwutlenku węgla powstałego podczas produkcji wina. Aby uniknąć wszelkiego utleniania, wina te pakuje się bezpośrednio w piwnicach winiarskich. Taka tradycyjna praktyka minimalizująca manipulowanie produktami umożliwia zachowanie delikatnych związków zapachowych w winach.

Bliskość nadmorskich miejscowości turystycznych na obszarze geograficznym sprzyjała rozwojowi bezpośredniej sprzedaży win. W przypadku przedmiotowych win odsetek produktów sprzedawanych luzem na potrzeby wymiany handlowej jest zatem raczej niski, w przeciwieństwie do większości produktów z regionu „Muscadet”. Dzięki tej dynamice handlowej i jakości win niemal wszystkie wyprodukowane wina opatruje się określeniem „sur lie” – zarówno wina wywożone poza granice kraju, jak i wina sprzedawane klientom indywidualnym czy też wina serwowane w restauracjach w nadmorskich kurortach na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego, gdzie świeżość win łączy się harmonijnie z mięczakami, skorupiakami, rybami i innymi owocami morza.

9   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji, wytwarzania, dojrzewania i pakowania win, które mogą być opatrzone określeniem „sur lie”, stanowi obszar następujących gmin lub części gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym „code officiel géographique” z 2018 r.:

| — | w departamencie Loire-Atlantique: Aigrefeuille-sur-Maine, Ancenis, Basse-Goulaine, La Bernerie-en-Retz, Le Bignon (część), La Boissière-du-Doré, Bouguenais, Boussay, Carquefou, Le Cellier, La Chapelle-Heulin, Château-Thébaud, Chaumes-en-Retz, Chauvé, Cheix-en-Retz, Clisson, Couffé, Divatte-sur-Loire, Frossay, Gétigné, Gorges, La Haie-Fouassière, Haute-Goulaine, Le Landreau, Legé (część), Ligné, Loireauxence (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Sauveur i Varades), Le Loroux-Bottereau, Machecoul-Saint-Même, Maisdon-sur-Sèvre, La Marne, Mauves-sur-Loire, Mésanger, Monnières, Montbert (część), Montrelais, Les Moutiers-en-Retz, Mouzillon, Oudon, Le Pallet, Paulx, Le Pellerin, Pornic, La Regrippière, La Remaudière, Remouillé, Rezé, Rouans, Sainte-Pazanne (część), Saint-Étienne-de-Mer-Morte, Saint-Fiacre-sur-Maine, Saint-Géréon, Saint-Hilaire-de-Chaléons, Saint-Hilaire-de-Clisson, Saint-Julien-de-Concelles, Saint-Lumine-de-Clisson, Saint-Père-en-Retz, Saint-Viaud, Les Sorinières (część), Thouaré-sur-Loire, Touvois, Vair-sur-Loire, Vallet, Vertou, Vieillevigne (część), Villeneuve-en-Retz, Vue; |
| --- | --- |

—

w departamencie Loire-Atlantique: Aigrefeuille-sur-Maine, Ancenis, Basse-Goulaine, La Bernerie-en-Retz, Le Bignon (część), La Boissière-du-Doré, Bouguenais, Boussay, Carquefou, Le Cellier, La Chapelle-Heulin, Château-Thébaud, Chaumes-en-Retz, Chauvé, Cheix-en-Retz, Clisson, Couffé, Divatte-sur-Loire, Frossay, Gétigné, Gorges, La Haie-Fouassière, Haute-Goulaine, Le Landreau, Legé (część), Ligné, Loireauxence (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Sauveur i Varades), Le Loroux-Bottereau, Machecoul-Saint-Même, Maisdon-sur-Sèvre, La Marne, Mauves-sur-Loire, Mésanger, Monnières, Montbert (część), Montrelais, Les Moutiers-en-Retz, Mouzillon, Oudon, Le Pallet, Paulx, Le Pellerin, Pornic, La Regrippière, La Remaudière, Remouillé, Rezé, Rouans, Sainte-Pazanne (część), Saint-Étienne-de-Mer-Morte, Saint-Fiacre-sur-Maine, Saint-Géréon, Saint-Hilaire-de-Chaléons, Saint-Hilaire-de-Clisson, Saint-Julien-de-Concelles, Saint-Lumine-de-Clisson, Saint-Père-en-Retz, Saint-Viaud, Les Sorinières (część), Thouaré-sur-Loire, Touvois, Vair-sur-Loire, Vallet, Vertou, Vieillevigne (część), Villeneuve-en-Retz, Vue;

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Beaupréau-en-Mauges (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Beaupréau i Gesté), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Le Fresne-sur-Loire), Mauges-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Marillais i Saint-Florent-le-Vieil), Montrevault-sur-Èvre (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych La Boissière-sur-Èvre, La Chaussaire, Le Fief-Sauvin, Le Fuilet, Montrevault, Le Puiset-Doré, Saint-Pierre-Montlimart i Saint-Rémy-en-Mauges), Orée d’Anjou, Sèvremoine (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Montfaucon-Montigné, Saint-Crespin-sur-Moine, Saint-Germain-sur-Moine i Tillières); |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Beaupréau-en-Mauges (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Beaupréau i Gesté), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Le Fresne-sur-Loire), Mauges-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Marillais i Saint-Florent-le-Vieil), Montrevault-sur-Èvre (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych La Boissière-sur-Èvre, La Chaussaire, Le Fief-Sauvin, Le Fuilet, Montrevault, Le Puiset-Doré, Saint-Pierre-Montlimart i Saint-Rémy-en-Mauges), Orée d’Anjou, Sèvremoine (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Montfaucon-Montigné, Saint-Crespin-sur-Moine, Saint-Germain-sur-Moine i Tillières);

| — | w departamencie Vendée: Cugand, Montaigu, Saint-Étienne-du-Bois, Saint-Hilaire-de-Loulay. |
| --- | --- |

—

w departamencie Vendée: Cugand, Montaigu, Saint-Étienne-du-Bois, Saint-Hilaire-de-Loulay.

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

pakowanie na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Wina, które mogą być opatrzone określeniem „sur lie”, pakuje się na wyznaczonym obszarze.

Aby zachować właściwości wina uzyskane dzięki metodzie jego produkcji i dojrzewania, a w szczególności świeżość, bogactwo aromatów (niektóre z nich kształtują się dopiero po zapakowaniu wina), jak również lekką perlistość wynikającą z zawartości endogenicznego dwutlenku węgla, oraz ograniczyć konieczność przelewania, wina, które mogą być opatrzone określeniem „sur lie”, pakuje się w butelki w piwnicach winiarskich w dniach od 1 marca do 31 grudnia roku następującego po roku zbiorów.

Powyższa szczególna metoda dojrzewania nadaje winom krągłość i głębię, wzbogacając je zwłaszcza o mannoproteiny i inne związki będące wynikiem autolizy ścian komórkowych drożdży. Metoda ta opiera się na braku manipulowania winami i ich utrzymywaniu w atmosferze zawierającej dwutlenek węgla przy znacznym ograniczeniu zjawiska utleniania i uwalniania związków lotnych.

Ponieważ zawierają one zbyt dużo dwutlenku węgla, aby można było je pakować w miękkie pojemniki, pakuje się je w butelki, przy czym czynność tę należy przeprowadzać z najwyższą starannością.

W momencie pakowania lub pierwszej wysyłki poza piwnice winiarskie wina nadal dojrzewają na cienkim osadzie winiarskim.

Ramy prawne:

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy krajowe

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić określeniem „sur lie” (poddane dojrzewaniu na osadzie) w przypadku win, które spełniają warunki produkcji wskazane dla tego określenia w specyfikacji produktu.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami stosowania tej nazwy geograficznej określonymi w specyfikacji produktu.

Wymiary czcionki, którą zapisane są określenie „sur lie” oraz nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie mogą przekraczać (pod względem wysokości, szerokości i grubości) wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Wina opatrzone określeniem „sur lie” wprowadza się do obrotu ze wskazaniem rocznika.

Na etykiecie wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że:

| — | jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych; |
| --- | --- |

—

jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych;

| — | została ona podana w deklaracji zbiorów. |
| --- | --- |

—

została ona podana w deklaracji zbiorów.

Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości, szerokości i grubości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia. Umieszcza się ją w tym samym polu widzenia, w którym znajduje się kontrolowana nazwa pochodzenia.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-82f0846a-250f-4d39-a81d-0232a960a3a6

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---

| 11.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 46/56 |
| --- | --- | --- | --- |

11.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 46/56

---

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie zatwierdzenia zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

(2020/C 46/17)

Komisja Europejska zatwierdziła niniejszą zmianę nieznaczną w rozumieniu art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 (1) z dnia 18 grudnia 2013 r.

Wniosek o zatwierdzenie niniejszej zmiany nieznacznej jest dostępny w bazie danych Komisji e-Ambrosia.

JEDNOLITY DOKUMENT

„MIELE VARESINO”

Nr UE: PDO-IT-0990-AM01– 9.7.2019

CHNP (X) CHOG ( )

1.   Nazwa lub nazwy

„Miele Varesino”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Klasa 1.4. Inne produkty pochodzenia zwierzęcego (jaja, miód, różne produkty mleczne z wyjątkiem masła itp.)

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

„Miele Varesino” to miód jednokwiatowy akacjowy (Robinia Pseudoacacia L.).

Właściwości fizykochemiczne

„Miele Varesino”, niezależnie od typu, musi posiadać następujące właściwości fizykochemiczne: zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF), w momencie wprowadzania do obrotu, musi wynosić mniej niż 15 mg/kg, a zawartość wody nie może przekraczać 17,5 %.

Cechy organoleptyczne

Cechy organoleptyczne miodu „Miele Varesino” są następujące:

barwa: przezroczysty, od niemal bezbarwnego po słomkowożółty;

zapach: charakterystyczny zapach miodu, lekki i delikatny, pozbawiony innych wyraźnych zapachów;

smak: bardzo słodki, delikatny, kandyzowany i waniliowy;

postać: konsystencja zasadniczo płynna; krystalizacja występuje rzadko i po długim czasie.

Właściwości melisopalinologiczne

„Miele Varesino” otrzymywany jest z nektaru zebranego przez pszczoły z kwiatów robinii akacjowej (Robinia pseudoacacia L). Pyłek tej rośliny jest wykrywalny w melisopalinologicznym badaniu jakościowym.

Zawartość pyłku z robinii akacjowej w „Miele Varesino” musi wynosić ponad 25 % całego spektrum pyłków nektarodajnych, do obliczenia którego pomija się pyłki gatunków nienektarodajnych i pyłki traktowane jako zanieczyszczenia.

Klasa reprezentatywności PK/10 g poniżej 20 000 (średnia: 9 500).

Przeważający skład pyłków występujących obok pyłku robinii akacjowej jest następujący: gatunki nienektarodajne: Palme Trachycarpus fortunei, Ilex aquifolium, Graminaceae, Fraxinus, Quercus robur, Rumex, Sambucus nigra, Chelidonium, Luzula, Actinidia, Pinaceae. gatunki nektarodajne: Acer, Prunus f., Salix, Trifolium repens i Castanea sativa (zawsze obecny w spektrum pyłków), Aesculus, Gleditsia, Liriodendron.

„Miele Varesino” nie może zawierać pyłków następujących roślin: Loranthus europaeus, Hedysarum coronarium, Onobrychis.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

W celu dokarmiania pszczół białkiem zabronione jest stosowanie pyłku pochodzącego ze źródeł innych niż lokalna produkcja.

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie etapy produkcji, zarówno zbiór na polu jaki i odwirowywanie plastrów i przygotowanie do spożycia, odbywają się w prowincji Varese

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Miód jest produktem żywym, bardzo uzależnionym od środowiska. Dlatego dobrze jest, by dojrzewanie – dekantacja miodu i pakowanie odbywało się na obszarze produkcji, a miód nie był transportowany aż do zakończenia etapu pakowania; w przeciwnym razie może pogorszyć się jego jakość, świeżość i zdatność do przechowywania.

Miód „Miele Varesino” jest pakowany w opakowania szklane, zamykane metalową pokrywką, na której umieszcza się naklejkę z logo produktu.

Miód może również być pakowany w woreczkach, na tackach lub w słoiczkach wykonanych z odpowiedniego materiału i zawierających pojedynczą porcję, których etykieta musi być zgodna z obowiązującymi przepisami.

Pakowanie we wszelkie materiały określone w obowiązujących przepisach jest dozwolone jedynie dla „Miele Varesino”, który nie jest przeznaczony dla konsumenta końcowego.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Na etykiecie należy podać następujące informacje:

| — | nazwa „Miele Varesino”; |
| --- | --- |

—

nazwa „Miele Varesino”;

| — | akronim „DOP” (ChNP) lub całe wyrażenie „Denominazione di origine protetta” (chroniona nazwa pochodzenia); |
| --- | --- |

—

akronim „DOP” (ChNP) lub całe wyrażenie „Denominazione di origine protetta” (chroniona nazwa pochodzenia);

| — | symbol Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

—

symbol Unii Europejskiej;

| — | logo identyfikujące produkt; |
| --- | --- |

—

logo identyfikujące produkt;

Logo miodu akacjowego „Miele Varesino”, przedstawione poniżej, składa się z następujących elementów: na środku rysunek na białym tle składający się z trzech sześciokątów koloru pomarańczowego, nad którymi „rozkwita” pięciopłatkowy „kwiat-pszczoła”, a obok znajduje się wystylizowany rysunek trzech wzniesień górskich w jasnoniebieskim kolorze, pod którymi znajduje się sześć kresek, również w kolorze jasnoniebieskim, o stopniowo zmniejszającej się grubości, które symbolizują jezioro; środkowy rysunek otoczony jest żółtym pasem w kształcie okręgu, na którym umieszczony jest niebieską czcionką napis „MIELE VARESINO D.O.P” oraz „di acacia” (akacjowy); pomarańczowy pas stanowi okrągłe obramowanie logo.

Image 1

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Geograficzny obszar produkcji rozciąga się u stóp Alp, między rzekami Ticino i Olona oraz między jeziorami Maggiore i Lugano. Obszar ten pokrywa się z terytorium prowincji Varese.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Na określonym obszarze geograficznym panuje umiarkowany klimat kontynentalny, w którym występują ograniczone wahania temperatury, zarówno latem jak i zimą, dzięki łagodzącemu oddziaływaniu jezior. Takie warunki determinują specyficzny charakter tego obszaru, ponieważ sprzyjają występowaniu gatunków drzew leśnych, w tym również egzotycznego pochodzenia.

Klimat łagodzi obecność jezior, dzięki którym wiosna rozpoczyna się tu wcześniej niż w rejonie Mediolanu; w związku z tym możliwe jest długotrwałe i obfite kwitnienie roślin na łagodnych nasłonecznionych zboczach.

Na obszarze prowincji Varese robinia akacjowa, dominujący gatunek miododajny, jest powszechnie obecna i stanowi zarówno gatunek, którym obsadza się gleby marginalne na terenach rolnych, jak i gatunek drzewa przeważający w lasach w wielu miejscach wyznaczonego obszaru.

W okresie kwitnienia tego gatunku drzew na terenie prowincji Varese inne gatunki nektarodajne nie kwitną równie obficie. Można stwierdzić, że kwitnienie robinii akacjowej na większości terytorium prowincji jest stopniowe i długotrwałe dzięki obecności dolin, które ciągną się w kierunku południa, takich jak doliny rzek Ticino i Olona, oraz nasłonecznionych i osłoniętych od wiatrów zboczy pagórków.

Roślinność na terytorium prowincji Varese stanowi zatem wynik interakcji czynników topograficznych, klimatycznych i glebowych w połączeniu ze skutkami działalności człowieka.

Na tym obszarze geograficznym w okresie od XVII w. do XX w. powstały liczne wille otoczone rozległymi parkami, których roślinność wzbogacano egzotycznymi gatunkami ozdobnymi, które z czasem – dzięki sprzyjającemu klimatowi – rozpowszechniły się na tyle, że były uważane za inwazyjne w parkach i ogrodach oraz zachwaszczające lokalne poszycie.

Na obszarze prowincji Varese hodowla pszczół zawsze była rozpowszechniona, a zajmowali się nią głównie chłopi, zakonnicy należący do różnych zgromadzeń religijnych obecnych na tym terenie lub przedstawiciele mieszczaństwa pasjonujący się badaniami naukowymi.

Na początku ubiegłego stulecia szybki rozwój i rozpowszechnianie się robinii akacjowej na obszarach leśnych, wynikające ze sprzyjających czynników środowiskowych panujących w prowincji Varese, spowodowały, że miejscowi pszczelarze zaczęli specjalizować się w produkcji miodu akacjowego, który ze względu na swoje szczególne właściwości organoleptyczne i fizyczne wyróżniał się spośród innych miodów produkowanych dotąd na tym terenie.

Od tamtego okresu pszczelarstwo w prowincji Varese osiągnęło wysoki stopień specjalizacji w produkcji miodów, a w szczególności miodu akacjowego, który stał się najpowszechniej produkowanym w tym rejonie.

Przejście do pszczelarstwa profesjonalnego w tej prowincji odbywało się stopniowo wraz z rozpoczęciem doświadczeń z nowymi typami uli i nowymi metodami produkcji.

Tym, co sprzyjało rozwojowi metod produkcji, było przejście od pszczelarstwa wiejskiego do racjonalnego, poprzez zastąpienie tradycyjnych uli wiejskich racjonalnymi ulami i miodarkami, co pozwoliło na uzyskiwanie miodów jednokwiatowych i opróżnianie plastrów miodu osadzonych na ruchomych konstrukcjach, nie niszcząc ich.

Wreszcie również stała selekcja ras pszczół, ukierunkowana na wybór ras najbardziej produktywnych i odpornych na różne choroby, przyczyniła się dodatkowo zarówno do poprawy jakości, jak i do zwiększenia ilości miodu produkowanego przez pszczelarzy w prowincji Varese.

„Miele Varesino” jest jednokwiatowym miodem akacjowym o wysokim stopniu czystości pod względem pochodzenia nektaru, charakteryzującym się zawartością nektaru i pyłku z robinii akacjowej oraz pyłków roślin ozdobnych.

W osadach tego miodu występują pyłki z gatunków nektarodajnych i nienektarodajnych, które wymieniono w pkt 3.2.

Miód jest szczególnie płynny i ma barwę jasną, od przezroczystej po słomkowożółtą, zapach subtelny i delikatny, pozbawiony innych wyraźnych zapachów oraz jest bardzo słodki. Aromat jest delikatny, kandyzowany i waniliowy.

Inną specyfiką miodu „Miele Varesino” jest brak pyłków sparcety (Onobrychis) i siekiernicy (Hedysarum coronarium), a przede wszystkim gązewnika europejskiego (Loranthus europaeus), co potwierdzają badania renomowanych botaników, którzy stwierdzają brak obecności gązewnika na obszarze produkcji tego miodu.

Długotrwałe i obfite kwitnienie robinii akacjowej na tym rozległym obszarze geograficznym od co najmniej półtora wieku wpływa na zainteresowanie uprawianiem pszczelarstwa i pomyślne wyniki produkcji miodu „Miele Varesino”. Liczna obecność robinii akacjowej w lasach prowincji Varese przyczyniła się do rozwoju i transformacji miejscowego pszczelarstwa poprzez poprawę technik produkcji, hodowli i selekcji ras pszczół.

Z biegiem czasu bowiem coraz więcej pszczelarzy zaczęło zajmować się tą działalnością albo jako główną działalnością zawodową, albo traktując ja jako hobby lub półprofesjonalnie, o czym świadczy stopniowe zwiększanie się w lasach regionu Varese liczby uli w okresie kwitnienia robinii akacjowej. Ten wzrost liczebności wynika z faktu, że – w odróżnieniu od innych obszarów produkcji miodu akacjowego – w prowincji Varese nie ma upraw rolnych ani innych naturalnie rosnących gatunków roślin, których kwitnienie wpływałoby na jakość produktu, dzięki czemu jest on czysty i posiada wszystkie najlepsze typowe cechy miodu akacjowego.

Ponadto specyfika obszaru geograficznego, a w szczególności cechy jego klimatu i środowiska, sprawiają, że możliwe jest wyprodukowanie miodu akacjowego odróżniającego się od innych miodów. Dzięki obecności roślin ozdobnych tradycyjnie uprawianych w celach dekoracyjnych w ogrodach i parkach „Miele Varesino” w odróżnieniu od innych lombardzkich miodów akacjowych charakteryzuje się zawartością pyłków egzotycznych gatunków ozdobnych, dobrze dostosowanych do środowiska. Obecność tych gatunków wpływa na cechy organoleptyczne miodu „Miele Varesino”, a w szczególności na jego aromat, który zawdzięcza obecności pyłków z roślin wiecznie zielonych (Ilex aquifolium, Trachycarpus fortunei).

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

Skonsolidowany tekst specyfikacji produkcji jest dostępny na następującej stronie internetowej: http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

lub

bezpośrednio na stronie internetowej Ministerstwa Polityki Rolnej, Żywnościowej i Leśnej (www.politicheagricole.it) po otwarciu zakładki „Qualità” (Jakość) u góry po prawej stronie ekranu, kliknięciu odnośnika „Prodotti DOP IGP STG” (Produkty CHOP, CHOG i GTS) po lewej stronie ekranu, a następnie „Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE” (Specyfikacje produktów rozpatrywane przez UE).

---

(1)  Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 17.

---