# Dziennik Urzędowy C 44/2020

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 44 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6310 lutego 2020 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 44

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6310 lutego 2020

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 44/01 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9594 — CMA CGM/CIMC Neocontainer/JV) (
  1
  ) | 1 |
| 2020/C 44/02 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9593 — PTT GC/ALPLA TH/JV) (
  1
  ) | 2 |
| 2020/C 44/03 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9693 — Liberty/Aleris Divestment Business) (
  1
  ) | 3 |

Spis treści

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2020/C 44/01

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9594 — CMA CGM/CIMC Neocontainer/JV) (
  1
  )

1

1

2020/C 44/02

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9593 — PTT GC/ALPLA TH/JV) (
  1
  )

1

2

2020/C 44/03

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9693 — Liberty/Aleris Divestment Business) (
  1
  )

1

3

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 44/04 | Kursy walutowe euro — 7 lutego 2020 r. | 4 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2020/C 44/04

Kursy walutowe euro — 7 lutego 2020 r.

4

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 44/05 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Case M.9713 — EQT/Recover) Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 5 |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 44/06 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33. | 7 |
| 2020/C 44/07 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 | 15 |
| 2020/C 44/08 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33. | 23 |
| 2020/C 44/09 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33. | 29 |
| 2020/C 44/10 | Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu, która nie jest zmianą nieznaczną, zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 37 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2020/C 44/05

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Case M.9713 — EQT/Recover) Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

5

INNE AKTY

Komisja Europejska

2020/C 44/06

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33.

7

2020/C 44/07

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

15

2020/C 44/08

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33.

23

2020/C 44/09

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33.

29

2020/C 44/10

Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu, która nie jest zmianą nieznaczną, zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

37

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 10.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 44/1 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 44/1

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.9594 — CMA CGM/CIMC Neocontainer/JV)

(tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 44/01)

W dniu 30 stycznia 2020 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32020M9594. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32020M9594. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

| 10.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 44/2 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 44/2

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.9593 — PTT GC/ALPLA TH/JV)

(tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 44/02)

W dniu 10 stycznia 2020 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32020M9593. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32020M9593. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

| 10.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 44/3 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 44/3

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.9693 — Liberty/Aleris Divestment Business)

(tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 44/03)

W dniu 20 stycznia 2020 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32020M9693. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32020M9693. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 10.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 44/4 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 44/4

---

Kursy walutowe euro (1)

7 lutego 2020 r.

(2020/C 44/04)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,0969 |
| JPY | Jen | 120,51 |
| DKK | Korona duńska | 7,4724 |
| GBP | Funt szterling | 0,84720 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,5455 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,0705 |
| ISK | Korona islandzka | 137,90 |
| NOK | Korona norweska | 10,1673 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,030 |
| HUF | Forint węgierski | 338,15 |
| PLN | Złoty polski | 4,2653 |
| RON | Lej rumuński | 4,7613 |
| TRY | Lir turecki | 6,5688 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6417 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4604 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 8,5168 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,7094 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,5255 |
| KRW | Won | 1 309,78 |
| ZAR | Rand | 16,4204 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,6711 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,4550 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 15 063,25 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,5412 |
| PHP | Peso filipińskie | 55,816 |
| RUB | Rubel rosyjski | 70,0203 |
| THB | Bat tajlandzki | 34,333 |
| BRL | Real | 4,7078 |
| MXN | Peso meksykańskie | 20,5281 |
| INR | Rupia indyjska | 78,3625 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,0969

JPY

Jen

120,51

DKK

Korona duńska

7,4724

GBP

Funt szterling

0,84720

SEK

Korona szwedzka

10,5455

CHF

Frank szwajcarski

1,0705

ISK

Korona islandzka

137,90

NOK

Korona norweska

10,1673

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,030

HUF

Forint węgierski

338,15

PLN

Złoty polski

4,2653

RON

Lej rumuński

4,7613

TRY

Lir turecki

6,5688

AUD

Dolar australijski

1,6417

CAD

Dolar kanadyjski

1,4604

HKD

Dolar Hongkongu

8,5168

NZD

Dolar nowozelandzki

1,7094

SGD

Dolar singapurski

1,5255

KRW

Won

1 309,78

ZAR

Rand

16,4204

CNY

Yuan renminbi

7,6711

HRK

Kuna chorwacka

7,4550

IDR

Rupia indonezyjska

15 063,25

MYR

Ringgit malezyjski

4,5412

PHP

Peso filipińskie

55,816

RUB

Rubel rosyjski

70,0203

THB

Bat tajlandzki

34,333

BRL

Real

4,7078

MXN

Peso meksykańskie

20,5281

INR

Rupia indyjska

78,3625

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 10.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 44/5 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 44/5

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Case M.9713 — EQT/Recover)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 44/05)

1.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | EQT VIII („EQT”), kontrolowane przez EQT Fund Management S.à r.l. („EFMS”, Luksemburg). |
| --- | --- |

—

EQT VIII („EQT”), kontrolowane przez EQT Fund Management S.à r.l. („EFMS”, Luksemburg).

| — | Navie Oy (Finlandia). |
| --- | --- |

—

Navie Oy (Finlandia).

EFMS przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad Navie Oy.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów/akcji.

2.

| — | w przypadku EFMS: EQT to fundusz inwestycyjny, którego celem jest realizowanie inwestycji przede wszystkim w Europie, ze szczególnym uwzględnieniem Europy Północnej. EQT kontroluje przedsiębiorstwo Anticimex, które specjalizuje się w oferowaniu usług polegających na zapobieganiu inwazjom szkodników, ale również świadczy usługi z zakresu zapobiegania szkodom, takie jak osuszanie oraz kontrola wilgotności, |
| --- | --- |

—

w przypadku EFMS: EQT to fundusz inwestycyjny, którego celem jest realizowanie inwestycji przede wszystkim w Europie, ze szczególnym uwzględnieniem Europy Północnej. EQT kontroluje przedsiębiorstwo Anticimex, które specjalizuje się w oferowaniu usług polegających na zapobieganiu inwazjom szkodników, ale również świadczy usługi z zakresu zapobiegania szkodom, takie jak osuszanie oraz kontrola wilgotności,

| — | Navie Oy jest spółką dominującą w odniesieniu do spółek wchodzących w skład grupy Recover, które prowadzą działalność w zakresie świadczenia usług z zakresu zapobiegania szkodom, usług z zakresu ochrony środowiska, a także usług w zakresie rozbiórki i odwiertów budowlanych w Danii, Finlandii, Norwegii i Szwecji. |
| --- | --- |

—

Navie Oy jest spółką dominującą w odniesieniu do spółek wchodzących w skład grupy Recover, które prowadzą działalność w zakresie świadczenia usług z zakresu zapobiegania szkodom, usług z zakresu ochrony środowiska, a także usług w zakresie rozbiórki i odwiertów budowlanych w Danii, Finlandii, Norwegii i Szwecji.

3.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

4.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.9713 — EQT/Recover

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks +32 229-64301

Adres pocztowy:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

1

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

2

---

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 10.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 44/7 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 44/7

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33.

(2020/C 44/06)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA STANDARDOWEJ ZMIANY

„Coteaux de l’Aubance”

PDO-FR-A0149-AM02

Data przekazania informacji: 12 listopada 2019

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1.   Obszar geograficzny

Punkt dotyczący obszaru geograficznego otrzymuje następujące brzmienie: „Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin w departamencie Maine-et-Loire, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym (»code officiel géographique«) z 2018 r.: Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Brissac-Quincé, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Denée, Les Garennes sur Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Juigné-sur-Loire i Saint-Jean-des-Mauvrets), Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Saint-Melaine-sur-Aubance, Soulaines-sur-Aubance.

Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité)”.

Zmiana redakcyjna: nowy wykaz jednostek administracyjnych uwzględnia połączenia lub inne zmiany w podziale na strefy administracyjne, które nastąpiły od czasu zatwierdzenia specyfikacji produktu. W celu zwiększenia bezpieczeństwa prawnego opiera się on na obowiązującej wersji oficjalnego kodu geograficznego „code officiel géographique” redagowanego corocznie przez INSEE. Granice obszaru geograficznego pozostają niezmienione.

Ponadto wspomina się o dostępności na stronie internetowej INAO dokumentów kartograficznych przedstawiających obszar geograficzny w celu lepszego poinformowania opinii publicznej.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 6 jednolitego dokumentu dotyczący wyznaczonego obszaru geograficznego.

2.   Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

W rozdziale I pkt IV ppkt 3 wykaz gmin otrzymuje brzmienie:

„Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Mâchelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytoria gmin delegowanych Blaison-Gohier i Saint-Sulpice), Bouchemaine, Brissac-Loire-Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Les Alleuds, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne i Saulgé-l’Hôpital), Chalonnes-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chanzeaux i Valanjou), Doué-en-Anjou (dawne terytorium gminy delegowanej Brigné), Gennes-Valde-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Chênehutte-Trêves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gminy delegowanej Tigné), Parnay, Rochefort-sur-Loire, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Savennières, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes, Martigné-Briand i Notre-Dame-d’Allençon), Tuffalun (dawne terytoria gmin delegowanych Ambillou-Château, Louerre i Noyant-la-Plaine), Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay)”.

Zmiana ta pozwala uwzględnić poszczególne połączenia gmin, które nastąpiły od dnia wydania ostatniej wersji specyfikacji produktu. Granice obszaru bezpośredniego sąsiedztwa pozostają niezmienione.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 9 jednolitego dokumentu dotyczący warunków dodatkowych.

3.   Przepisy rolnośrodowiskowe

Przepisy rolnośrodowiskowe

W rozdziale I pkt VI ppkt 2 dodaje się następujący zapis: „Między rzędami musi znajdować się kontrolowana, dziko rosnąca lub zasiana pokrywa roślinna; w przypadku braku takiej pokrywy roślinnej podmiot gospodarczy przeprowadza prace gruntowe w celu zapewnienia kontroli dziko rosnącej roślinności lub uzasadnia zastosowanie produktów kontroli biologicznej zatwierdzonych przez organy publiczne ds. uprawy winorośli. W przypadku stosowania na działce herbicydów do celów kontroli biologicznej zabrania się stosowania innych herbicydów”.

Zmiana ta jest wynikiem obecnego rozwoju praktyk stosowanych przez podmioty gospodarcze w kierunku agroekologii w całym regionie winiarskim Andegawenii. Odzwierciedla ona rosnące zainteresowanie problematyką ochrony środowiska w procesach technicznych. Zachęcając do stosowania pokrywy roślinnej, mechanicznego odchwaszczania lub stosowania produktów kontroli biologicznej, prowadzi do ograniczenia stosowania herbicydów chemicznych. Tego rodzaju ograniczenie stosowania herbicydów ma zapewnić lepszą ochronę gleb wykorzystywanych do uprawy winorośli i zachowanie ich naturalnych właściwości (żyzność, różnorodność biologiczna, oczyszczanie biologiczne), co przyczynia się do poprawy jakości i autentyczności win oraz wzmacnia pojęcie obszaru.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

4.   Zezwolenie na rozpoczęcie zbiorów (fr. ban des vendanges)

Zezwolenie na rozpoczęcie zbiorów (fr. ban des vendanges)

W rozdziale I pkt VII ppkt 1 usuwa się zdanie „Datę rozpoczęcia zbiorów ustala się zgodnie z przepisami art. D. 645-6 kodeksu rolnictwa i rybołówstwa morskiego”.

Ustalanie daty rozpoczęcia zbiorów nie jest już obecnie konieczne, ponieważ podmioty gospodarcze dysponują teraz szerokim wachlarzem narzędzi umożliwiających dokładną ocenę dojrzałości winogron. Każdy podmiot dysponuje szeregiem urządzeń i sprzętem – zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo – które umożliwiają dokładne określenie optymalnej daty rozpoczęcia zbiorów na każdej działce w zależności od celów produkcji.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

5.   Minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu

Minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu

W pkt VI ppkt 2 lit. b) dodaje się następujące zdanie: „Naturalna objętościowa zawartość alkoholu w winach, które mogą być opatrzone określeniem »sélection de grains nobles« (z winogron porażonych szarą pleśnią), wynosi co najmniej 19 %”.

Celem tej zmiany jest dostosowanie w specyfikacji produktu minimalnej naturalnej objętościowej zawartości alkoholu, której nie uwzględniono w specyfikacji produktu, do zawartości cukrów (323 g w przypadku win opatrzonych określeniem „sélection de grains nobles”).

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

6.   Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy

Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy

W rozdziale I pkt IX ppkt 1 lit. c) zdanie: „Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy, jaką dysponuje każdy podmiot gospodarczy, jest równa co najmniej 1,4-krotności średnich zbiorów w gospodarstwie w ostatnich pięciu latach” otrzymuje brzmienie: „Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy, jaką dysponuje każdy podmiot gospodarczy, jest równa co najmniej 1,4-krotności średniej ilości wina wyprodukowanego w ostatnich pięciu latach”.

W specyfikacji produktu odnoszono się nie do wydajności objętościowej (wyrażonej w hl lub m3), lecz do zbiorów, tj. wielkości plonów podzielonej przez obszar produkcji (wyrażonej na przykład w hl/ha). Dzięki proponowanej zmianie usuwa się tę niespójność dotyczącą wielkości, nie wprowadzając żadnych zmian pod kątem merytorycznym (minimalna ilość pozostaje na poziomie 1,4-krotności średniej ilości wina wyprodukowanego przez gospodarstwo w poprzednich latach gospodarczych).

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

7.   Obrót winami

Obrót winami

Usuwa się rozdział I pkt IX ppkt 5 lit. b) dotyczący daty wprowadzenia win do obrotu między uprawnionymi właścicielami składów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

8.   Związek z obszarem geograficznym

Związek z obszarem geograficznym

Wprowadza się zmiany w opisie związku, aby zaktualizować liczbę odnośnych gmin (7 zamiast 10). W punkcie dotyczącym związku uściślono, że średnie temperatury są temperaturami rocznymi.

W rezultacie zmienia się odpowiednio pkt 8 jednolitego dokumentu dotyczący związku.

9.   Środek przejściowy

Środek przejściowy

Usuwa się informacje dotyczące środka przejściowego w pkt XI ppkt 1 specyfikacji produktu, ponieważ wygasł on w 2012 r.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

10.   Środek przejściowy

Środek przejściowy

W rozdziale I pkt XI dodaje się następujący zapis: „Przepisy dotyczące obowiązku występowania kontrolowanej, dziko rosnącej lub zasianej pokrywy roślinnej między rzędami lub, w przypadku braku takiej pokrywy roślinnej, obowiązku przeprowadzenia przez podmiot gospodarczy prac gruntowych bądź stosowania produktów kontroli biologicznej w celu zapewnienia kontroli dziko rosnącej roślinności nie mają zastosowania do obsadzonych winoroślą działek istniejących na dzień zatwierdzenia niniejszej specyfikacji produktu i w przypadku których odstęp między rzędami nie przekracza 1,70 metra”.

Środek przejściowy umożliwia nienakładanie sankcji na istniejące winnice, których obecny sposób prowadzenia nie jest dostosowany do przepisów rolnośrodowiskowych. W winnicach o dużej gęstości obsady, charakteryzujących się odstępem między rzędami nieprzekraczającym 1,70 metra, utrzymywanie stałego trawiastego podłoża lub przeprowadzanie prac gruntowych może bowiem stwarzać problemy techniczne (mechanizacja, urządzenia, narzędzia). W przypadku niskopiennych winorośli trawiaste podłoże zwiększa również ryzyko wiosennych przymrozków. Ponadto obecność pokrywy roślinnej stwarza tym większą konkurencję w zakresie dostarczania winoroślom wody, im większa jest gęstość nasadzeń. Natomiast w przypadku winorośli zasadzonych po zatwierdzeniu specyfikacji produktu konieczne będzie świadome stosowanie wprowadzonych przepisów rolnośrodowiskowych, niezależnie od gęstości obsady i odstępu między rzędami.

Ze specyfikacji produktu usunięto środki przejściowe, które wygasły.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

11.   Prowadzenie rejestrów

Prowadzenie rejestrów

W rozdziale II pkt II ppkt 3 słowo „potencjalna” zastępuje się słowem „naturalna”.

Zgodnie ze sposobem redagowania stosowanym we wszystkich specyfikacjach produktu z obszaru Anjou Saumur sformułowanie „naturalna objętościowa zawartość alkoholu” zastępuje wyrażenia „potencjalna zawartość” lub „zawartość”. Zmiany te poprawiają czytelność tych specyfikacji produktu. Celem harmonizacji przepisów dotyczących prowadzenia rejestrów jest ułatwienie sporządzania planu inspekcji i kontroli tych rejestrów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

12.   Główne punkty podlegające kontroli

Główne punkty podlegające kontroli

Zmieniono rozdział III w celu uspójnienia treści głównych punktów podlegających kontroli w specyfikacjach produktu z obszaru Anjou Saumur.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa produktu

Nazwa produktu

Coteaux de l’Aubance

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

Kategorie produktów sektora wina

1. Wino

4.   Opis wina lub win

Opis wina lub win

Białe wina niemusujące zawierające cukier resztkowy, produkowane z przejrzałych winogron. Harmonijne, rozwijają aromaty białych owoców, cytrusów, zapachy kwiatowe i aromaty przejrzałości – taką samą harmonię wyczuwa się w smaku (zawartość cukru, kwasowość, struktura). Leżakowanie pogłębia ich wykwintny i złożony charakter.

Charakteryzują się one:

naturalną objętościową zawartością alkoholu wynoszącą co najmniej 14 %;

naturalną objętościową zawartością alkoholu wynoszącą co najmniej 19 %, aby mogły być opatrzone określeniem „sélection de grains nobles”;

zawartością cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) po fermentacji wynoszącą co najmniej 34 g/l.

Kwasowość miareczkowa i całkowita zawartość dwutlenku siarki są zgodne z wartościami określonymi w przepisach wspólnotowych.

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) wynosi 10, z wyjątkiem win o naturalnej objętościowej zawartości alkoholu poniżej 18 %, lub 11.

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość miareczkowa | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | 25 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość miareczkowa

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

25

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5.   Praktyki winiarskie

Praktyki winiarskie

a)   Podstawowe praktyki enologiczne

Podstawowe praktyki enologiczne

Szczególne praktyki enologiczne

Szczególne praktyki enologiczne

Wzbogacanie jest dozwolone zgodnie z zasadami określonymi w specyfikacji produktu.

Niedopuszczalne jest wykorzystywanie kawałków drewna.

Dojrzewanie win odbywa się zgodnie z warunkami określonymi w specyfikacji produktu.

Poza wymienionymi powyżej zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

Gęstość

Gęstość

Praktyka uprawy

Minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 000 roślin/ha. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,50 m, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 m. Zbiory z działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin/ha, ale nie mniej niż 3 300 roślin/ha, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia, z zastrzeżeniem zgodności z przepisami dotyczącymi zasad odnoszących się do palikowania i wysokości ulistnienia określonymi w niniejszej specyfikacji produktu. Odstęp między rzędami winorośli na tych działkach nie może wynosić więcej niż 3 m, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 m.

Cięcie i palikowanie winorośli

Cięcie i palikowanie winorośli

Praktyka uprawy

Winorośl przycina się najpóźniej w dniu 30 kwietnia, stosując cięcie mieszane, na maksymalnie 12 oczek na roślinę i maksymalnie 4 oczka na długą łozę.

Wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu odpowiada co najmniej 0,6-krotności odstępu między rzędami, przy czym wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu mierzy się między dolną granicą ulistnienia ustaloną na co najmniej 0,40 metra nad powierzchnią ziemi a górną granicą cięcia wierzchołków pędów winorośli (fr. rognage) ustaloną na co najmniej 0,20 metra nad górnym drutem konstrukcji.

rognage

W przypadku działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 roślin na hektar, obowiązują ponadto następujące zasady dotyczące palikowania: minimalna wysokość słupków do palikowania nad powierzchnią ziemi wynosi 1,90 metra; konstrukcja składa się z 4 poziomów drutów; minimalna wysokość górnego drutu wynosi 1,85 metra nad powierzchnią ziemi.

Nawadnianie

Nawadnianie

Praktyka uprawy

Nawadnianie jest zabronione.

Zbiory

Zbiory

Praktyka uprawy

Wina produkuje się z przejrzałych winogron. W winach, które mogą być opatrzone określeniem „sélection de grains nobles”, występuje ponadto większa koncentracja cukru wskutek działania szlachetnej pleśni.

Winogrona zbiera się ręcznie metodą zbiorów sukcesywnych.

b)   Maksymalne zbiory

Maksymalne zbiory

40 hektolitrów z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

Wyznaczony obszar geograficzny

Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin w departamencie Maine-et-Loire, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2018 r.: Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Brissac-Quincé, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Denée, Les Garennes sur Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Juigné-sur-Loire i Saint-Jean-des-Mauvrets), Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Saint-Melaine-sur-Aubance, Soulaines-sur-Aubance.

Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité).

7.   Główne odmiany winorośli

Główne odmiany winorośli

chenin B

8.   Opis związku lub związków

Opis związku lub związków

1.   Informacje na temat obszaru geograficznego

Informacje na temat obszaru geograficznego

a)   Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Obszar geograficzny charakteryzuje się krajobrazem, na który składa się wiele małych, niezbyt stromych wzgórz o różnej ekspozycji, których wysokość waha się od 50 do 90 m, położonych na południowy zachód od miasta Angers. W 2018 r. obszar obejmował terytorium 7 gmin, przy czym jego zachodnia granica była wyznaczona przez ujście rzeki Aubance do Loary, wschodnia – przez płaskowyż z okresu kredy na skraju Basenu Paryskiego, północna – przez bieg Loary, zaś południowa – przez lasy Brissac i Beaulieu.

Aubance jest niewielkim dopływem Loary stanowiącym swoisty symbol przedmiotowego obszaru geograficznego, który płynie na północ od swojego źródła do gminy Brissac-Quincé słynącej z szesnastowiecznego zamku. Następnie skręca na północny zachód w kierunku gminy Mûrs-Erigné, po czym płynie równolegle do Loary na południowy zachód od miasta Angers.

Gleby, powstałe na podłożu łupkowym lub łupkowo-piaskowcowym Masywu Armorykańskiego, który stanowi płaskowyż łagodnie nachylony w kierunku Loary, są najczęściej niezbyt głębokie i charakteryzują się dobrymi właściwościami termicznymi i niewielkimi zapasami wody. W zachodniej części obszaru geograficznego gdzieniegdzie występują żyły wywodzące się z kwaśnych (ryolity) lub zasadowych (spility) formacji eruptywnych, które tworzą bardzo kamieniste gleby. Szczególną cechą gmin w północnej części obszaru geograficznego jest położenie na formacjach łupkowych. Przez setki lat wykorzystywano je do budowy ścian domów, dachów, podłóg, a nawet elementów wyposażenia wnętrz, takich jak zlewozmywaki, stoły czy schody, co potwierdza wyjątkowość tego terytorium. Elementy te występują bardzo często w krajobrazie i tworzą tożsamość winnicy.

Obszar geograficzny jest enklawą, w której występują niewielkie opady deszczu i na którą korzystny wpływ wywiera fen, chronioną przed wilgocią oceaniczną dzięki wyższemu położeniu Choletais i Mauges. Roczna suma opadów wynosi 585 mm, natomiast w Choletais blisko 800 mm. Wartości odnotowywane w Brissac-Quincé są najniższymi wartościami ze wszystkich stacji meteorologicznych w departamencie Maine-et-Loire. Podczas cyklu wegetacyjnego występuje również różnica w opadach deszczu w porównaniu z pozostałą częścią departamentu, wynosząca około 100 mm. Średnie temperatury roczne są stosunkowo wysokie (około 12 °C) i o 1 °C wyższe niż w całym departamencie Maine-et-Loire. Szczególny mezoklimat tego regionu podkreśla południowy charakter roślinności, która obejmuje dęby ostrolistne i sosny pinie.

b)   Opis czynnika ludzkiego mającego wpływ na związek z obszarem

Opis czynnika ludzkiego mającego wpływ na związek z obszarem

Niektóre symboliczne cechy winnicy „Coteaux de l’Aubance” mają bardzo dawne korzenie, sięgające końca XVI wieku. Winnica zyskuje własną tożsamość pod koniec XIX wieku, tuż po kryzysie wywołanym przez filokserę, na skutek którego zniszczeniu ulega ponad trzy czwarte regionu winiarskiego Andegawenii. Producenci wina z sąsiadującego regionu Layon szukają niedotkniętych filokserą działek z dala od swojego regionu winiarskiego i decydują się na tradycyjną odmianę winorośli chenin B. W 1922 r. na deklaracji zbiorów po raz pierwszy pojawia się nazwa „Coteaux de l’Aubance”, natomiast w 1925 r. powstaje „Syndicat des viticulteurs des Coteaux de l’Aubance”. Zgodnie ze statutem tego związku jego celem jest: „rozsławienie na całym świecie cenionych win z tego obszaru, które nie są znane poza tym regionem”.

Bliskość miasta Angers odgrywa ważną rolę w rozwoju winnicy, a region Aubance staje się źródłem zaopatrzenia dla wszystkich sprzedawców detalicznych napojów z okolicznych gmin, w szczególności gmin Mûrs-Erigné i Saint-Mélainesur-Aubance.

Chociaż w przeszłości winogrona zbierane w momencie osiągnięcia dojrzałości wykorzystywano do produkcji win wytrawnych lub półwytrawnych, szybko przyjęto praktyki stosowane w sąsiadującym regionie Layon polegające na zbieraniu przejrzałych winogron, w których naturalnie gromadzi się cukier, metodą zbiorów sukcesywnych, w celu produkcji wina półsłodkiego.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia „Coteaux de l’Aubance” uznano dekretem z dnia 18 lutego 1950 r. w odniesieniu do białego wina produkowanego z przejrzałych winogron zbieranych metodą zbiorów sukcesywnych. W 2009 r. winnica zajmowała powierzchnię 200 hektarów.

2.   Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktu

Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktu

Są to białe wina niemusujące zawierające cukry fermentacyjne.

Wina te są w pełni harmonijne. Przejawiają harmonię na poziomie węchowym – bardzo często charakteryzują się aromatami białych owoców i cytrusów zmieszanymi z nutami kwiatowymi, które łączą się z aromatami przejrzałości, takimi jak aromaty owoców suszonych lub kandyzowanych. W smaku również można odnaleźć harmonię między zawartością cukru, kwasowością a strukturą.

Leżakowanie, które może trwać nawet kilkadziesiąt lat, pogłębia ich wykwintny i złożony charakter.

3.   Związki przyczynowe

Związki przyczynowe

Połączenie zakładania winnic na działkach, których granice wytyczono z należytym uwzględnieniem stosowanych praktyk i na których występują niezbyt głębokie i kamieniste gleby, topografii wzgórz o bardzo łagodnych zboczach oraz bliskości Loary i Aubance, które utrzymują wilgotność powietrza sprzyjającą powstawaniu „szlachetnej pleśni”, stwarza na obszarze geograficznym warunki sprzyjające zbiorowi przejrzałych winogron, w których naturalnie gromadzi się cukier, dotkniętych lub niedotkniętych „szlachetną pleśnią”. Czynniki te wyjaśniają właściwości produktu, do którego producentom udało się dostosować stosowane techniki. Ręczne zbiory przejrzałych winogron metodą zbiorów sukcesywnych świadczą o dbałości producentów o jakość produktu.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Etykietowanie: tradycyjne określenie „Sélection de grains nobles”

Ramy prawne:

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Kontrolowaną nazwę pochodzenia „Coteaux de l’Aubance” można uzupełnić tradycyjnym określeniem „sélection de grains nobles” zgodnie z przepisami specyfikacji produktu. Wina opatrzone określeniem „sélection de grains nobles” wprowadza się obowiązkowo do obrotu z oznaczeniem rocznika.

Etykietowanie: określenia fakultatywne

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Wszystkie określenia fakultatywne umieszcza się na etykietach czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Etykietowanie: nazwa geograficzna „Val de Loire”

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami stosowania tej nazwy geograficznej określonymi w specyfikacji produktu. Czcionka, którą zapisana jest nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż dwie trzecie wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Etykietowanie: uściślenie mniejszej jednostki geograficznej

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Na etykiecie wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że: jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych; została ona podana w deklaracji zbiorów. Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości i szerokości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne:

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji, produkcji i dojrzewania wina, stanowi obszar następujących gmin w departamencie Maine-et-Loire, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym „code officiel géographique” z 2018 r.:

Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Mâchelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytoria gmin delegowanych Blaison-Gohier i Saint-Sulpice), Bouchemaine, Brissac-Loire-Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Les Alleuds, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne i Saulgé-l’Hôpital), Chalonnes-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chanzeaux i Valanjou), Doué-en-Anjou (dawne terytorium gminy delegowanej Brigné), Gennes-Valde-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Chênehutte-Trêves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gminy delegowanej Tigné), Parnay, Rochefort-sur-Loire, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Savennières, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes, Martigné-Briand i Notre-Dame-d’Allençon), Tuffalun (dawne terytoria gmin delegowanych Ambillou-Château, Louerre i Noyant-la-Plaine), Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay).

Link do specyfikacji produktu

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-1a1bfb71-a600-4f19-b01a-1149e052fe98

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

1

---

| 10.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 44/15 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 44/15

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2020/C 44/07)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1)

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA STANDARDOWEJ ZMIANY

„Côteaux de Saumur”

PDO-FR-A0179-AM01

Data przekazania informacji: 13 listopada 2019

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1.   Nazwa geograficzna

W rozdziale I pkt XII ppkt 2 lit. b) i w pkt II usuwa się termin „uzupełniająca” przed wyrażeniem „nazwa geograficzna”.

W pewnej liczbie specyfikacji produktów objętych nazwami z Doliny Loary (fr. Val de Loire) zezwolono na odnoszenie się do tego rozległego regionu poprzez stosowanie tak zwanej eponimicznej nazwy geograficznej, której umieszczanie na etykiecie podlega przepisom szczególnym określonym w specyfikacji produktu. W niektórych przypadkach przewidziano uzupełniające nazwy geograficzne, które odnoszą się do mniejszych jednostek geograficznych i bardziej restrykcyjnych warunków produkcji. W niniejszym przypadku, aby uniknąć nieporozumień, słowo „uzupełniająca” zostało usunięte.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 9 jednolitego dokumentu dotyczący warunków dodatkowych.

2.   Obszar geograficzny

Punkt dotyczący obszaru geograficznego otrzymuje następujące brzmienie: „Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym (»code officiel géographique«) z 2018 r.:

| — | w departamencie Deux-Sèvres: Saint-Martin-de-Mâcon, Tourtenay; |
| --- | --- |

—

w departamencie Deux-Sèvres: Saint-Martin-de-Mâcon, Tourtenay;

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Brézé, Chacé, Cizay-la-Madeleine, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Meigné i Les Verchers-sur-Layon), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Montsoreau, Parnay, Le Puy-Notre-Dame, Saint-Cyr-en-Bourg, Saumur, Souzay-Champigny, Turquant, Les Ulmes, Varrains, Vaudelnay; |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Brézé, Chacé, Cizay-la-Madeleine, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Meigné i Les Verchers-sur-Layon), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Montsoreau, Parnay, Le Puy-Notre-Dame, Saint-Cyr-en-Bourg, Saumur, Souzay-Champigny, Turquant, Les Ulmes, Varrains, Vaudelnay;

| — | w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers. |
| --- | --- |

—

w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers.

Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité)”.

Zmiana redakcyjna: nowy wykaz jednostek administracyjnych uwzględnia połączenia lub inne zmiany w podziale na strefy administracyjne, które nastąpiły od czasu zatwierdzenia specyfikacji produktu. W celu zwiększenia bezpieczeństwa prawnego opiera się on na obowiązującej wersji oficjalnego kodu geograficznego („code officiel géographique”) redagowanego corocznie przez INSEE. Granice obszaru geograficznego pozostają niezmienione.

Ponadto wspomina się o dostępności na stronie internetowej INAO dokumentów kartograficznych przedstawiających obszar geograficzny w celu lepszego poinformowania opinii publicznej.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 6 jednolitego dokumentu dotyczący wyznaczonego obszaru geograficznego.

3.   Wyznaczone działki rolne

W rozdziale I pkt IV ppkt 2 akapit pierwszy specyfikacji produktu ChNP „Coteaux de Saumur” po słowach „5 września 2007 r.” dodaje się słowa „oraz 19 stycznia 2017 r.”.

Zmiana ta ma na celu dodanie daty zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany dotyczącej działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji produktu objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

4.   Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

W rozdziale I pkt IV ppkt 3 wykaz gmin otrzymuje brzmienie: „Artannes-sur-Thouet, Brossay, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Doué-la-Fontaine, Forges i Montfort), Montreuil-Bellay, Rou-Marson, Saint-Just-sur-Dive”.

Zmiana ta pozwala uwzględnić poszczególne połączenia gmin, które nastąpiły od dnia wydania ostatniej wersji specyfikacji produktu. Granice obszaru bezpośredniego sąsiedztwa pozostają niezmienione.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 9 jednolitego dokumentu dotyczący warunków dodatkowych.

5.   Przepisy rolnośrodowiskowe

W rozdziale I pkt VI ppkt 2 dodaje się następujący zapis: „Między rzędami musi znajdować się kontrolowana, dziko rosnąca lub zasiana pokrywa roślinna; w przypadku braku takiej pokrywy roślinnej podmiot gospodarczy przeprowadza prace gruntowe w celu zapewnienia kontroli dziko rosnącej roślinności lub uzasadnia zastosowanie produktów kontroli biologicznej zatwierdzonych przez organy publiczne ds. uprawy winorośli. W przypadku stosowania na działce herbicydów do celów kontroli biologicznej zabrania się stosowania innych herbicydów”.

Zmiana ta jest wynikiem obecnego rozwoju praktyk stosowanych przez podmioty gospodarcze w kierunku agroekologii w całym regionie winiarskim Andegawenii. Odzwierciedla ona rosnące zainteresowanie problematyką ochrony środowiska w procesach technicznych. Zachęcając do stosowania pokrywy roślinnej, mechanicznego odchwaszczania lub stosowania produktów kontroli biologicznej, prowadzi do ograniczenia stosowania herbicydów chemicznych. Tego rodzaju ograniczenie stosowania herbicydów ma zapewnić lepszą ochronę gleb wykorzystywanych do uprawy winorośli i zachowanie ich naturalnych właściwości (żyzność, różnorodność biologiczna, oczyszczanie biologiczne), co przyczynia się do poprawy jakości i autentyczności win oraz wzmacnia pojęcie obszaru.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

6.   Zezwolenie na rozpoczęcie zbiorów (fr. ban des vendanges)

W rozdziale I pkt VII ppkt 1 usuwa się zdanie „Datę rozpoczęcia zbiorów ustala się zgodnie z przepisami art. D. 645-6 kodeksu rolnictwa i rybołówstwa morskiego”.

Ustalanie daty rozpoczęcia zbiorów nie jest już obecnie konieczne, ponieważ podmioty gospodarcze dysponują teraz szerokim wachlarzem narzędzi umożliwiających dokładną ocenę dojrzałości winogron. Każdy podmiot dysponuje szeregiem urządzeń i sprzętem – zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo – które umożliwiają dokładne określenie optymalnej daty rozpoczęcia zbiorów na każdej działce w zależności od celów produkcji.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

7.   Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy

W rozdziale I pkt IX ppkt 1 lit. c) zdanie: „Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy, jaką dysponuje każdy podmiot gospodarczy, jest równa co najmniej 1,4-krotności średnich zbiorów w gospodarstwie w ostatnich pięciu latach” otrzymuje brzmienie: „Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy, jaką dysponuje każdy podmiot gospodarczy, jest równa co najmniej 1,4-krotności średniej ilości wina wyprodukowanego w ostatnich pięciu latach”.

W specyfikacji produktu odnoszono się nie do wydajności objętościowej (wyrażonej w hl lub m3), lecz do zbiorów, tj. wielkości plonów podzielonej przez obszar produkcji (wyrażonej na przykład w hl/ha). Dzięki proponowanej zmianie usuwa się tę niespójność dotyczącą wielkości, nie wprowadzając żadnych zmian pod kątem merytorycznym (minimalna ilość pozostaje na poziomie 1,4-krotności średniej ilości wina wyprodukowanego przez gospodarstwo w poprzednich latach gospodarczych).

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

8.   Obrót winami

Usuwa się rozdział I pkt IX ppkt 5 lit. b) dotyczący daty wprowadzenia win do obrotu między uprawnionymi właścicielami składów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

9.   Związek z obszarem geograficznym

Wprowadza się zmiany w opisie związku, aby zaktualizować liczbę odnośnych gmin (19 zamiast 20 w departamencie Maine-et-Loire).

W rezultacie zmienia się odpowiednio pkt 8 jednolitego dokumentu dotyczący związku.

10.   Środki przejściowe

W rozdziale I pkt XI dodaje się następujący zapis: „Przepisy dotyczące obowiązku występowania kontrolowanej, dziko rosnącej lub zasianej pokrywy roślinnej między rzędami lub, w przypadku braku takiej pokrywy roślinnej, obowiązku przeprowadzenia przez podmiot gospodarczy prac gruntowych bądź stosowania produktów kontroli biologicznej w celu zapewnienia kontroli dziko rosnącej roślinności nie mają zastosowania do obsadzonych winoroślą działek istniejących na dzień zatwierdzenia niniejszej specyfikacji produktu i w przypadku których odstęp między rzędami nie przekracza 1,70 metra”.

Środek przejściowy umożliwia nienakładanie sankcji na istniejące winnice, których obecny sposób prowadzenia nie jest dostosowany do przepisów rolnośrodowiskowych. W winnicach o dużej gęstości obsady, charakteryzujących się odstępem między rzędami nieprzekraczającym 1,70 metra, utrzymywanie stałego trawiastego podłoża lub przeprowadzanie prac gruntowych może bowiem stwarzać problemy techniczne (mechanizacja, urządzenia, narzędzia). W przypadku niskopiennych winorośli trawiaste podłoże zwiększa również ryzyko wiosennych przymrozków. Ponadto obecność pokrywy roślinnej stwarza tym większą konkurencję w zakresie dostarczania winoroślom wody, im większa jest gęstość nasadzeń. Natomiast w przypadku winorośli zasadzonych po zatwierdzeniu specyfikacji produktu konieczne będzie świadome stosowanie wprowadzonych przepisów rolnośrodowiskowych, niezależnie od gęstości obsady i odstępu między rzędami.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

11.   Zasady dotyczące etykietowania

W pkt 1 dodaje się następujący zapis:

| „1. | Przepisy ogólne
  Wina, o których objęcie kontrolowaną nazwą pochodzenia »Coteaux de Saumur« wnosi się zgodnie z niniejszą specyfikacją produktu i które prezentuje się pod tą nazwą, nie mogą być zgłaszane po zbiorach, oferowane konsumentom, wysyłane, wprowadzane do obrotu ani sprzedawane bez podania w deklaracji zbiorów, w reklamach, na ulotkach, etykietach, fakturach i wszelkich opakowaniach wymienionej wyżej kontrolowanej nazwy pochodzenia”. |
| --- | --- |

„1.

Przepisy ogólne

Wina, o których objęcie kontrolowaną nazwą pochodzenia »Coteaux de Saumur« wnosi się zgodnie z niniejszą specyfikacją produktu i które prezentuje się pod tą nazwą, nie mogą być zgłaszane po zbiorach, oferowane konsumentom, wysyłane, wprowadzane do obrotu ani sprzedawane bez podania w deklaracji zbiorów, w reklamach, na ulotkach, etykietach, fakturach i wszelkich opakowaniach wymienionej wyżej kontrolowanej nazwy pochodzenia”.

Zmiana ta ma na celu dodanie pominiętej zasady zawartej we wszystkich specyfikacjach produktu.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

12.   Prowadzenie rejestrów

W rozdziale II pkt II ppkt 3 słowo „potencjalna” zastępuje się słowem „naturalna”.

Zgodnie ze sposobem redagowania stosowanym we wszystkich specyfikacjach produktu z obszaru Anjou Saumur sformułowanie „naturalna objętościowa zawartość alkoholu” zastępuje wyrażenia „potencjalna zawartość” lub „zawartość”. Zmiany te poprawiają czytelność tych specyfikacji produktu. Celem harmonizacji przepisów dotyczących prowadzenia rejestrów jest ułatwienie sporządzania planu inspekcji i kontroli tych rejestrów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

13.   Główne punkty podlegające kontroli

Zmieniono rozdział III w celu uspójnienia treści głównych punktów podlegających kontroli w specyfikacjach produktu z obszaru Anjou Saumur.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa produktu

Côteaux de Saumur

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

| 1. | Wino |
| --- | --- |

1.

4.   Opis wina lub win

Są to białe wina niemusujące produkowane z przejrzałych winogron posiadające poniższe główne analityczne cechy charakterystyczne.

| — | Naturalna objętościowa zawartość alkoholu w tych winach wynosi co najmniej 15 %. |
| --- | --- |

—

Naturalna objętościowa zawartość alkoholu w tych winach wynosi co najmniej 15 %.

| — | Zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winach po fermentacji wynosi co najmniej 34 gramy na litr. |
| --- | --- |

—

Zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winach po fermentacji wynosi co najmniej 34 gramy na litr.

| — | Kwasowość miareczkowa i całkowita zawartość dwutlenku siarki są zgodne z wartościami określonymi w przepisach wspólnotowych. |
| --- | --- |

—

Kwasowość miareczkowa i całkowita zawartość dwutlenku siarki są zgodne z wartościami określonymi w przepisach wspólnotowych.

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) wynosi 10, z wyjątkiem win o naturalnej objętościowej zawartości alkoholu poniżej 18 %, lub 11.

Wina charakteryzują się wykwintnością łączącą często subtelne aromaty białych kwiatów lub świeżych bądź kandyzowanych owoców. Przywołują na myśl łagodność krajobrazu w Dolinie Loary. Ich smak, wyróżniający się odpowiednią równowagą między nutami świeżości i słodyczy, wyczuwalny mimo pewnej delikatności, łączy w sobie elegancki i złożony charakter. Ta zrównoważona struktura gwarantuje, że wino doskonale nadaje się do starzenia, który to proces pozwala często uzyskać nuty wosku pszczelego i miodu.

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość miareczkowa | 25 |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość miareczkowa

25

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5.   Praktyki winiarskie

a)   Podstawowe praktyki enologiczne

Szczególne praktyki enologiczne

Zabrania się przeprowadzania jakichkolwiek czynności mających na celu wzbogacenie.

Zabrania się stosowania kawałków drewna.

Wina dojrzewają co najmniej do dnia 15 lutego roku następującego po roku zbiorów.

Poza wymienionymi powyżej zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

Gęstość

Praktyka uprawy

Minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 000 roślin na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,50 metra, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr.

Zbiory z działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 roślin na hektar, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia, z zastrzeżeniem zgodności z przepisami dotyczącymi zasad odnoszących się do palikowania i wysokości ulistnienia określonymi w specyfikacji produktu. Odstęp między rzędami winorośli na tych obsadzonych winoroślą działkach nie może wynosić więcej niż 3 metry, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr.

Cięcie i palikowanie winorośli

Praktyka uprawy

Winorośl przycina się najpóźniej w dniu 30 kwietnia, stosując cięcie mieszane na maksymalnie 12 oczek na roślinę. W stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom liczba gałązek owocujących w roku na roślinę nie przekracza 10.

Wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu odpowiada co najmniej 0,6-krotności odstępu między rzędami, przy czym wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu mierzy się między dolną granicą ulistnienia ustaloną na co najmniej 0,40 metra nad powierzchnią ziemi a górną granicą cięcia wierzchołków pędów winorośli (fr. rognage) ustaloną na co najmniej 0,20 metra nad górnym drutem konstrukcji.

W przypadku działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 roślin na hektar, obowiązują ponadto następujące zasady dotyczące palikowania: minimalna wysokość słupków do palikowania nad powierzchnią ziemi wynosi 1,90 metra; konstrukcja składa się z 4 poziomów drutów; minimalna wysokość górnego drutu wynosi 1,85 metra nad powierzchnią ziemi.

Nawadnianie

Praktyka uprawy

Nawadnianie jest zabronione.

Praktyka uprawy

Wina produkuje się z przejrzałych winogron. Winogrona zbiera się ręcznie metodą zbiorów sukcesywnych.

b)   Maksymalne zbiory

40 hektolitrów z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2018 r.:

| — | w departamencie Deux-Sèvres: Saint-Martin-de-Mâcon, Tourtenay; |
| --- | --- |

—

w departamencie Deux-Sèvres: Saint-Martin-de-Mâcon, Tourtenay;

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Brézé, Chacé, Cizay-la-Madeleine, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Meigné i Les Verchers-sur-Layon), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Montsoreau, Parnay, Le Puy-Notre-Dame, Saint-Cyr-en-Bourg, Saumur, Souzay-Champigny, Turquant, Les Ulmes, Varrains, Vaudelnay; |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Brézé, Chacé, Cizay-la-Madeleine, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Meigné i Les Verchers-sur-Layon), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Montsoreau, Parnay, Le Puy-Notre-Dame, Saint-Cyr-en-Bourg, Saumur, Souzay-Champigny, Turquant, Les Ulmes, Varrains, Vaudelnay;

| — | w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers. |
| --- | --- |

—

w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers.

Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité).

7.   Główne odmiany winorośli

chenin B

8.   Opis związku lub związków

1.   Informacje na temat obszaru geograficznego

a)   – Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Obszar geograficzny odpowiada wapiennym wzgórzom, na których wytwarza się produkty objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Saumur”. W 2018 r. obszar obejmował terytorium 19 gmin należących do departamentu Maine-et-Loire, 2 gminy należące do departamentu Deux-Sèvres i 9 gmin należących do departamentu Vienne. Z południa na północ obszar, którego północną granicę stanowi Loara, przecina dolina rzeki Thouet i jej dopływu – Dive. Ta sieć rzeczna uformowała krajobraz, tworząc ciąg wzgórz o różnych ekspozycjach, których wysokość waha się od 40 do 110 metrów.

Krajobraz został ukształtowany przez uprawę winorośli, która skolonizowała obszary o korzystnej ekspozycji, pozwalając jednak na utrzymanie na szczytach pagórków lasów, w których występują różne gatunki drzew, lecz dominują dęby i kasztanowce. W centralnej części działek, na których uprawia się winorośle, znajduje się komin wentylacyjny ogromnych wyrobisk, z których wydobywano kamienie do budowy domów i które wykorzystywano następnie jako tereny do uprawy grzybów. Krajobraz ten wyróżnia się harmonią między winnicami a budowlami architektonicznymi, wzajemnym oddziaływaniem między miejscowościami, w których wytwarza się wino, oraz winnicami przylegającymi do posiadłości mieszczańskich o fasadach zdobionych rzeźbami, które zachwycają swoją białą barwą i są swoistym symbolem „Andegawenii białej”, które to elementy przyczyniły się do utworzenia w tym miejscu regionalnego parku przyrody i wpisania tego regionu na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Gleby na działkach specjalnie wyznaczonych do zbioru winogron rozwinęły się na różnych formacjach turonu: są to rędziny i wapienne gleby brunatne o zróżnicowanej grubości, pokryte lokalnie, na wierzchołkach wzgórz, piaskami i iłami powstałymi na nowszych formacjach, takich jak senon lub eocen. Gleby te charakteryzują się dobrymi właściwościami termicznymi i umiarkowanymi zasobami wodnymi oraz nie wykazują żadnych oznak zalegania wody.

W regionie Saumur panuje klimat oceaniczny. Położone na zachód od regionu winiarskiego masywy Mauges łagodzą wpływ klimatu oceanicznego poprzez działanie fenu. Średnie roczne opady wynoszą 600 milimetrów i są charakterystyczne dla obszaru chronionego przed wilgotnymi wiatrami, zaś na wzgórzach Mauges przekraczają 800 milimetrów. Powyższa różnica w ilości opadów jest jeszcze bardziej widoczna w trakcie cyklu wegetacyjnego winorośli, zwłaszcza od czerwca do okresu zbiorów. Loara i jej dopływy również odgrywają kluczową rolę, ponieważ sprzyjają występowaniu porannych mgieł w okresie zbiorów. Położony na południu obszaru geograficznego „Seuil du Poitou” nadaje obszarowi pewne cechy klimatu południowego, które przekładają się na obecność roślinności nietypowej dla brzegów Loary (dęby ostrolistne, drzewa oliwne, migdałowce itp.). Średnie roczne temperatury są stosunkowo wysokie (około 12 °C).

b)   – Opis czynnika ludzkiego mającego wpływ na związek z obszarem

Uprawa winorośli w Saumur, która istniała już w IX wieku, rozwinęła się głównie w XVI wieku wraz z przybyciem na te tereny holenderskich kupców, którzy, wykorzystując potencjał tych win do przewozu drogą morską, sprawili, że właściwości odmiany winorośli chenin B doceniono także poza granicami regionu. Od tego czasu różne rodzaje przedmiotowych win otrzymywano poprzez zróżnicowanie sposobów prowadzenia winorośli: winorośle, z których produkowano wina „zamorskie”, były przycinane na krótką łozę, w przeciwieństwie do winorośli przeznaczonych do produkcji win „dla Paryża”. Wydaje się, że przedmiotowa odmiana winorośli pochodzi właśnie z tej winnicy. Potencjał tej odpornej odmiany różni się znacznie w zależności od rodzaju gleby, na której jest uprawiana.

Producenci wina bardzo szybko zrozumieli również, że winogrona tej odmiany należy zbierać po osiągnięciu przez nie zaawansowanego stopnia dojrzałości, stosując określone techniki. W 1845 r. hrabia Odart stwierdza w swoim „Traité des cépages” (Traktat o odmianach winorośli): „Konieczne jest również dodanie warunku, że zbiory należy przeprowadzać dopiero wówczas, gdy winogrona będą przejrzałe, co następuje w okolicach dnia Wszystkich Świętych, kiedy zmiękczona przez deszcze skórka odchodzi”. Przejrzałość jest zatem nieodłącznym warunkiem przeprowadzania zbiorów. W 1816 r. Jullien w „Topographie de tous les vignobles connus” (Topografia wszystkich znanych winnic) uściśla, że: „W dobrych winnicach klasy crus zbiory przeprowadza się kilkukrotnie; wina z pierwszych dwóch zbiorów, podczas których zbiera się wyłącznie najbardziej dojrzałe winogrona, wysyła się za granicę; wina, które produkuje się z winogron zebranych podczas trzecich zbiorów, konsumowane są w kraju (...)”.

Chociaż nazwa „Coteaux de Saumur” sięga średniowiecza, początkowo określała obszar geograficzny obejmujący gminy graniczące z Loarą, od Saumur (po połączeniu z gminą Dampierre) do Montsoreau. Obszar został poszerzony o gminy położone na prawym brzegu rzeki Thouet dopiero w późniejszym okresie. W 1865 r. P.-A. Millet de la Turtaudière w swoim opracowaniu zatytułowanym „Indicateur de Maine-et-Loire” (Informacje na temat Maine-et-Loire) stwierdził: „Winogrona, z których produkuje się wina białe z Coteaux de Saumur, zbiera się w szczególności w gminach Dampierre, Souzay, Parnay, Turquant i Montsoreau. Ponieważ jednak wina tego samego koloru z Chacé, Varrains, Brézé i Saint Cyr posiadają równie doskonałe właściwości, powinny one znaleźć się w tej samej kategorii”. Definicja ta jest zapowiedzią powiększenia obszaru geograficznego, którego dokonano w dekrecie dotyczącym uznania kontrolowanej nazwy pochodzenia „Coteaux de Saumur”.

2.   Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktu

Wina „Coteaux de Saumur” charakteryzują się wykwintnością łączącą często subtelne aromaty białych kwiatów lub świeżych bądź kandyzowanych owoców. Przywołują na myśl łagodność krajobrazu w Dolinie Loary. Ich smak, wyróżniający się odpowiednią równowagą między nutami świeżości i słodyczy, wyczuwalny mimo pewnej delikatności, łączy w sobie elegancki i złożony charakter. Ta zrównoważona struktura gwarantuje, że wino doskonale nadaje się do starzenia, który to proces pozwala często uzyskać nuty wosku pszczelego i miodu.

3.   Związki przyczynowe

Połączenie stosunkowo ciepłego i suchego klimatu oraz wapiennych, kredowych gleb umożliwiających dobre odwadnianie, które sprzyjają regularnemu, ale nie nadmiernemu zaopatrzeniu w wodę, pozwoliło lokalnej odmianie winorośli chenin B zadomowić się na wzgórzach o najlepszej ekspozycji. Topografia ta, stanowiąca istotny czynnik w produkcji wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia „Coteaux de Saumur”, zapewnia dobrą wentylację winogron, a tym samym sprzyja koncentracji cukru i rozwojowi szlachetnej pleśni. Loara i jej dopływy również odgrywają kluczową rolę, ponieważ sprzyjają występowaniu w okresie zbiorów porannych mgieł, które są niezbędne dla rozwoju botrytis cinerea.

Producenci wina szybko zrozumieli zalety kontroli odmiany winorośli chenin B. W 1876 r. J. Guyot w swoim opracowaniu „Viticulture de la France” (Uprawa winorośli we Francji) opisał tę odmianę winorośli uprawianą w Saumur w następujący sposób: „Nie można tutaj ignorować wpływu przycinania na jakość wina; należy jednak od razu zauważyć, że drobne krzewy winorośli nie zawdzięczają swojego charakteru wyłącznie przycinaniu, lecz również glebie i miejscu uprawy (...)”.

Zgodnie ze stosowanymi praktykami wśród wyznaczonych działek rolnych uwzględnia się zatem wyłącznie działki położone na wzgórzach. Położenie to wymaga optymalnego zarządzania winoroślą, kontroli jej dynamiki i potencjału produkcyjnego, a także stosowania praktyki niskich plonów związanych z odpowiednim przycinaniem. Zgodnie z tradycją winogrona zbiera się ręcznie metodą zbiorów sukcesywnych, po osiągnięciu przez nie stanu przejrzałości uzyskiwanego wskutek działania szlachetnej pleśni lub poprzez naturalną koncentrację cukru.

O renomie win z regionu Saumur świadczy wiele tekstów pisanych. W 1529 r. Bourdigné określa winnicę mianem „arcydzieła Noego”. Przywołuje w szczególności przywiązanie Bretończyków i Normandczyków do tych produktów. Z kolei w 1618 r. Jean Hiret nie waha się sklasyfikować ich wśród „najlepszych francuskich win białych”. Podczas gdy poeci są urzeczeni winami z Saumur, Kapetyngowie (zwłaszcza Ludwik Święty) i dynastia Plantagenetów są ich doskonałymi patronami. Dzięki wpływom królestwa Henryka II i Eleonory Akwitańskiej wina te docierają do najzamożniejszych odbiorców. W 1816 r. Jullien w „Topographie de tous les vignobles connus” (Topografia wszystkich znanych winnic) klasyfikuje wina z Saumur w pierwszej kategorii i stwierdza: „Na dobrze wyeksponowanych wzgórzach na terytorium Saumur produkuje się cieliste wina białe o dużej zawartości alkoholu, które dobrze znoszą przewóz drogą morską; charakteryzują się one subtelnością i dobrym smakiem”. Dodaje również: „Produkty wysyłane do Maine i Normandii transportuje się częściowo rzeką Mayenne; w przypadku wysyłki do Paryża i Orleanu transportuje się je w górę rzeki Loary; natomiast w przypadku wysyłki za granicę produkty transportuje się najpierw w dół tej rzeki do Nantes, a następnie docierają one do celu drogą morską”.

Region winiarski Saumur, którego rozwój wiąże się z prowadzonym na tym terenie handlem rzecznym, jest ukierunkowany na produkcję oryginalnych win gatunkowych. Wspomniane dążenie do uzyskania wysokiej jakości win znajduje odzwierciedlenie w wielu tekstach pisanych, w tym już w „Traité des cépages” (Traktat o odmianach winorośli) hrabiego Odarta z 1845 r. oraz w „Ampélographie Française” (Ampelografia francuska) Victora Rendu z 1857 r., w których wspomina się o późnych zbiorach winorośli odmiany chenin B przeprowadzanych metodą zbiorów sukcesywnych, przypisując tym samym renomę dobrym winom białym znad Loary. W 2010 r. wino „Coteaux de Saumur” cieszy się w dalszym ciągu dużą renomą. Jest to rzadki i drogi produkt wprowadzany do obrotu głównie w ramach sprzedaży bezpośredniej niewielkiemu gronu świadomych konsumentów będących pasjonatami wina.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne:

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji, produkcji i dojrzewania wina, stanowi obszar następujących gmin w departamencie Maine-et-Loire, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2018 r.: Artannes-sur-Thouet, Brossay, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Doué-la-Fontaine, Forges i Montfort), Montreuil-Bellay, Rou-Marson, Saint-Just-sur-Dive.

Etykietowanie

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

| — | Wszystkie określenia fakultatywne umieszcza się na etykietach czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia. |
| --- | --- |

—

Wszystkie określenia fakultatywne umieszcza się na etykietach czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

| — | Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami stosowania tej nazwy geograficznej określonymi w specyfikacji produktu. Czcionka, którą zapisana jest nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż dwie trzecie wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia. |
| --- | --- |

—

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami stosowania tej nazwy geograficznej określonymi w specyfikacji produktu. Czcionka, którą zapisana jest nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż dwie trzecie wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

| — | Na etykiecie wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że: |
| --- | --- |

—

Na etykiecie wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że:

| — | jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych; |
| --- | --- |

—

jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych;

| — | została ona podana w deklaracji zbiorów. |
| --- | --- |

—

została ona podana w deklaracji zbiorów.

Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości i szerokości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-c4b2e678-3a96-45e9-8ed0-5fe4f53729b3

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---

| 10.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 44/23 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 44/23

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33.

(2020/C 44/08)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA STANDARDOWEJ ZMIANY

„Savennières Roche aux Moines”

PDO-FR-A0982-AM01

Data przekazania informacji: 14 listopada 2019

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1.   Obszar geograficzny

W rozdziale I pkt IV ppkt 1 zdanie „Zbiór winogron, fermentacja, produkcja wina i jego dojrzewanie odbywają się na obszarze następującej gminy w departamencie Maine-et-Loire:” otrzymuje brzmienie: „Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następującej gminy w departamencie Maine-et-Loire, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym (»code officiel géographique«) z 2018 r.:”. Dodaje się również następujące zdanie: „Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité)”.

Proponowane brzmienie punktu odnoszącego się do obszaru geograficznego ma na celu uproszczenie prezentacji i usunięcie wszelkich niejasności dotyczących określania etapów (fermentacja, produkcja wina, dojrzewanie itp.).

Zmiana redakcyjna: nowy wykaz jednostek administracyjnych uwzględnia połączenia lub inne zmiany w podziale na strefy administracyjne, które nastąpiły od czasu zatwierdzenia specyfikacji produktu. W celu zwiększenia bezpieczeństwa prawnego opiera się on na obowiązującej wersji oficjalnego kodu geograficznego „code officiel géographique” redagowanego corocznie przez INSEE. Granice obszaru geograficznego pozostają niezmienione.

Ponadto wspomina się o dostępności na stronie internetowej INAO dokumentów kartograficznych przedstawiających obszar geograficzny w celu lepszego poinformowania opinii publicznej.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 6 jednolitego dokumentu dotyczący wyznaczonego obszaru geograficznego.

2.   Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

W rozdziale I pkt IV ppkt 3 wykaz gmin otrzymuje brzmienie:

Beaulieu-sur-Layon, Chaudefonds-sur-Layon, Rochefort-sur-Loire, Val-du-Layon (dawne terytorium gminy delegowanej Saint-Aubin-de-Luigné).

Zmiana ta pozwala uwzględnić poszczególne połączenia gmin, które nastąpiły od dnia wydania ostatniej wersji specyfikacji produktu. Granice obszaru bezpośredniego sąsiedztwa pozostają niezmienione.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 9 jednolitego dokumentu dotyczący warunków dodatkowych.

3.   Ogłoszenie rozpoczęcia zbiorów (fr. ban des vendanges)

W rozdziale I pkt VII ppkt 1 lit. a) usuwa się zdanie „Datę rozpoczęcia zbiorów ustala się zgodnie z przepisami art. D. 645-6 kodeksu rolnictwa i rybołówstwa morskiego”.

Ustalanie daty rozpoczęcia zbiorów nie jest już obecnie konieczne, ponieważ podmioty gospodarcze dysponują teraz szerokim wachlarzem narzędzi umożliwiających dokładną ocenę dojrzałości winogron. Każdy podmiot dysponuje szeregiem urządzeń i sprzętem – zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo – które umożliwiają dokładne określenie optymalnej daty rozpoczęcia zbiorów na każdej działce w zależności od celów produkcji.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

4.   Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy

W rozdziale I pkt IX ppkt 1 lit. e) zdanie: „Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy, jaką dysponuje każdy podmiot gospodarczy, jest równa co najmniej 1,4-krotności średnich zbiorów w gospodarstwie w ostatnich pięciu latach” otrzymuje brzmienie: „Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy, jaką dysponuje każdy podmiot gospodarczy, jest równa co najmniej 1,4-krotności średniej ilości wina wyprodukowanego w ostatnich pięciu latach”.

W specyfikacji produktu odnoszono się nie do wydajności objętościowej (wyrażonej w hl lub m3), lecz do zbiorów, tj. wielkości plonów podzielonej przez powierzchnię obszaru produkcji (wyrażonej na przykład w hl/ha). Dzięki proponowanej zmianie usuwa się tę niespójność dotyczącą wielkości, nie wprowadzając żadnych zmian pod kątem merytorycznym (minimalna ilość pozostaje na poziomie 1,4-krotności średniej ilości wina wyprodukowanego przez gospodarstwo w poprzednich latach gospodarczych).

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

5.   Związek z obszarem geograficznym

W tytule czasopisma „Société Agricole et Industrielle d’Angers” dodaje się słowo „Agricole”, ponieważ tytuł ten był niepełny. Proponowana poprawka umożliwia skorygowanie tego pominięcia.

W rezultacie zmienia się odpowiednio pkt 8 jednolitego dokumentu dotyczący związku.

6.   Prowadzenie rejestrów

W rozdziale II pkt II ppkt 3 słowo „potencjalna” zastępuje się słowem „naturalna”.

Zgodnie ze sposobem redagowania stosowanym we wszystkich specyfikacjach produktu z obszaru Anjou Saumur sformułowanie „naturalna objętościowa zawartość alkoholu” zastępuje wyrażenia „potencjalna zawartość” lub „zawartość”. Zmiany te poprawiają czytelność tych specyfikacji produktu. Celem harmonizacji przepisów dotyczących prowadzenia rejestrów jest ułatwienie sporządzania planu inspekcji i kontroli tych rejestrów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

7.   Główne punkty podlegające kontroli

Zmieniono rozdział III w celu uspójnienia treści głównych punktów podlegających kontroli w specyfikacjach produktu z obszaru Anjou Saumur.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa produktu

Savennières Roche aux Moines

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

1. Wino

4.   Opis wina lub win

Są to wina białe niemusujące, wytrawne, półsłodkie lub słodkie, posiadające następujące główne analityczne cechy charakterystyczne: – minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu w winach wytrawnych wynosi 12,5 %; – minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu w pozostałych winach wynosi 15,5 %; – zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winach wytrawnych po fermentacji nie przekracza 4 gramów na litr. Zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winach półsłodkich po fermentacji wynosi co najmniej 30 gramów na litr; – kwasowość lotna, kwasowość miareczkowa i całkowita zawartość dwutlenku siarki są zgodne z wartościami określonymi w przepisach wspólnotowych. Są to wina białe, najczęściej wytrawne. Ich bladożółta szata, niekiedy złotawa z zielonymi refleksami, wyróżnia się niespotykaną elegancją. Złożony i subtelny zapach łączy w sobie często aromaty kwiatowe z bardziej owocowymi nutami podkreślonymi przez mineralny posmak. Wina te charakteryzują się pełnym, miłym smakiem z żywym akcentem, który eliminuje wszelką ciężkość. Jeżeli w danym roku możliwe jest rozwinięcie się szlachetnej pleśni, producenci mają możliwość produkcji win długo dojrzewających zawierających cukry fermentacyjne, które wykształcają z czasem szczególny i złożony bukiet związany z rozwojem botrytis cinerea.

| OGÓLNE ANALITYCZNE CECHY CHARAKTERYSTYCZNE |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | 11,5 |
| Minimalna kwasowość miareczkowa | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

OGÓLNE ANALITYCZNE CECHY CHARAKTERYSTYCZNE

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

11,5

Minimalna kwasowość miareczkowa

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5.   Praktyki winiarskie

a)   Podstawowe praktyki enologiczne

Szczególne praktyki enologiczne

Winogrona wsypuje się do prasy w całości.

Zabrania się stosowania pras ślimakowych.

Zabrania się przeprowadzania jakichkolwiek czynności mających na celu wzbogacenie. Zabrania się wszelkiej obróbki termicznej zbiorów lub wina, w ramach której stosuje się temperaturę poniżej -5 °C lub powyżej 40 °C. Zabrania się przeprowadzania wszelkiej obróbki polegającej na częściowej dezalkoholizacji win. Zabrania się stosowania kawałków drewna. Poza wymienionymi powyżej zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

Wina dojrzewają co najmniej do dnia 15 czerwca roku następującego po roku zbiorów.

Praktyka uprawy

Minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 5 000 roślin na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2 metry, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr. Winorośl przycina się najpóźniej w dniu 30 kwietnia, stosując albo cięcie mieszane na maksymalnie 10 oczek na roślinę, albo cięcie w formie sznura skośnego Royat na maksymalnie 12 oczek na roślinę. W stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom liczba gałązek owocujących w roku na roślinę nie przekracza 8.

Wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu odpowiada co najmniej 0,6-krotności odstępu między rzędami, przy czym wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu mierzy się między dolną granicą ulistnienia ustaloną na co najmniej 0,40 metra nad powierzchnią ziemi a górną granicą cięcia wierzchołków pędów winorośli (fr. rognage) ustaloną na co najmniej 0,20 metra nad górnym drutem konstrukcji.

Nawadnianie jest zabronione.

Winogrona zbiera się ręcznie, dokonując co najmniej dwukrotnej selekcji kiści na łodydze. Zabrania się stosowania maszyny do zbioru winogron.

Zabrania się stosowania skrzyń ładunkowych z przenośnikiem śrubowym (fr. benne à vis).

b)   maksymalne zbiory

wina wytrawne

35 hektolitrów z hektara

wina półsłodkie i słodkie

30 hektolitrów z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następującej gminy w departamencie Maine-et-Loire, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2018 r.: Savennières.

7.   Główne odmiany winorośli

chenin B

8.   Opis związku lub związków

1.   Informacje na temat obszaru geograficznego

a)   Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Roche aux Moines to miejscowość słynąca z win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia „Savennières”. Położona około dwunastu kilometrów na zachód od Angers, od zawsze uznawana jest za jedną z kolebek tej kontrolowanej nazwy pochodzenia. Obszar położony jest na wysuniętym, spiczastym wzgórzu, które można określić mianem prawdziwego występu skalnego zbudowanego z podłoża Masywu Armorykańskiego dominującego nad Loarą. Wschodnią granicę obszaru wyznacza winnica „Coulée de Serrant”, a zachodnią – dolina, z której roztacza się widok na miejscowość les Forges oddzielającą obszar od wzgórza „Moulin du Gué”. Powierzchnia wyznaczonego obszaru wynosi około 35 hektarów. Górna część wzgórza jest nachylona łagodnie w kierunku południowym. Zbocze staje się bardziej strome w dolnej i zachodniej części, wyeksponowanej w kierunku „Moulin du Gué”.

Formacje geologiczne należą do Masywu Armorykańskiego. Gleby pochodzą w większości od formacji łupkowych i łupkowo-piaszczystych powstałych w epokach od ordowika górnego do dewonu wczesnego. Lokalnie występują także żyły wulkaniczne, których pierwotny materiał kwasowy doprowadził do powstania ryolitów. W pewnym miejscu na zboczu wzgórza ta twarda skała, od której pochodzi nazwa obszaru, jest wyraźnie odsłonięta. Na kilku działkach położonych na początku płaskowyżu występują gleby lekko pokryte piaskami eolicznymi z epoki czwartorzędu. Na zboczach skała macierzysta znajduje się zazwyczaj bardzo blisko powierzchni. Gleby są na ogół płytkie, niezbyt żyzne i bardzo kamieniste. Charakteryzują się dobrą przepuszczalnością wody, a ich rezerwy wodne są niewielkie.

Klimat panujący w Roche aux Moines wpisuje się w kontekst klimatyczny winnic Andegawenii, to znaczy klimat oceaniczny. Położone na zachodzie masywy Mauges łagodzą te cechy klimatu oceanicznego dzięki wpływowi fenu. Średnie roczne opady wynoszą 600 milimetrów i są charakterystyczne dla terenu osłoniętego przed wilgotnymi wiatrami, zaś na wzgórzach Mauges przekraczają 800 milimetrów. Powyższa różnica w ilości opadów jest jeszcze bardziej widoczna w trakcie cyklu wegetacyjnego winorośli, zwłaszcza od czerwca do okresu zbiorów. Średnie roczne temperatury są stosunkowo wysokie (około 12 °C). Cechy te są wyraźniejsze na poziomie mezoklimatu. Strome, zwrócone na południe stoki zapewniają optymalną ilość światła słonecznego, ograniczają wilgotność powietrza i gwarantują dobrą aerację działek.

Loara dobrze spełnia swoją rolę, regulując temperaturę panującą na pobliskim zboczu znajdującym się pod wpływem dominujących wiatrów, utrzymując tym samym wysokie temperatury nocą. Rzeka odgrywa również ważną rolę, sprzyjając występowaniu w okresie zbiorów porannych mgieł, które są niezbędne dla rozwoju botrytis cinerea.

b)   Opis czynnika ludzkiego mającego wpływ na związek z obszarem

Korzenie nazwy „Roche aux Moines” sięgają XII wieku i jest ona od tego czasu nieprzerwanie stosowana. Pojawiła się około 1130 r., kiedy to domenę rycerza Buharda przekazano mnichom z opactwa Saint-Nicolas d’Angers, którzy zasadzili na jej terenie winorośl. Pierwsza z bitew pod Bouvines rozegrała się dnia 2 lipca 1214 r. Rycerze angielscy, spowolnieni przez posadzone gęsto winorośle, zostali pokonani przez wojska Ludwika VIII. Na wzgórzu „Roche aux Moines”, które pozostało własnością klasztorną, uprawa winorośli była dostosowywana do potrzeb zakonników aż do czasu rewolucji. Ten prestiżowy obszar został wówczas przejęty przez właścicieli, których aspiracją była produkcja wysokiej jakości wina.

Pierre Guillory (1796–1878), który nieustannie dążył do rozwoju winnicy, znacząco wpłynął na sposób jej prowadzenia. Dzięki poszukiwaniu nowości technicznych i chęci dzielenia się wynikami swojej pracy przyczynił się on do popularności „Roche aux Moines”. Odtworzył na tym wzgórzu terasy, które odkrył na brzegach Jeziora Lemańskiego. Eksperymentował również z budowaniem rusztowań na drutach i palikach łupkowych, które umożliwiają wentylację kiści winogron odmiany chenin B. Pracował także nad wykorzystaniem siarki i metodą wczesnego usuwania pączków liściowych. Wyniki jego badań w dziedzinie technik zbioru i tłoczenia zostały szybko uznane przez pozostałych producentów. W 1861 r. w „Biuletynie Stowarzyszenia Rolniczego i Przemysłowego w Angers” („Bulletin de la Société Agricole et Industrielle d’Angers”) napisał on zresztą: „Zbiory, z rzadkimi wyjątkami, odbywają się w październiku, kiedy zostanie uznane, że winogrona osiągnęły idealną dojrzałość i że co najmniej jedna czwarta winogron jest spleśniała”. Jego wypowiedź potwierdza zresztą opinię hrabiego Odarta, który w 1845 r. w swoim „Traktacie o odmianach winorośli” („Traité des cépages”) stwierdził, że: „Konieczne jest również dodanie warunku, że zbiory należy przeprowadzać dopiero wówczas, gdy winogrona będą przejrzałe, co następuje w okolicach dnia Wszystkich Świętych, kiedy zmiękczona przez deszcze skórka odchodzi”. Tutejsi producenci bardzo szybko zrozumieli znaczenie przeprowadzania zbiorów tej odmiany po osiągnięciu przez owoce zaawansowanego stopnia dojrzałości i zwracania szczególnej uwagi na każdą kiść.

2.   Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktu

Są to wina białe, najczęściej wytrawne.

Ich bladożółta szata, niekiedy złotawa z zielonymi refleksami, wyróżnia się niespotykaną elegancją. Złożony i subtelny zapach łączy w sobie często aromaty kwiatowe z bardziej owocowymi nutami podkreślonymi przez mineralny posmak. Wina te charakteryzują się pełnym, miłym smakiem z żywym akcentem, który eliminuje wszelką ciężkość.

Jeżeli w danym roku możliwe jest rozwinięcie się szlachetnej pleśni, producenci mają możliwość produkcji win długo dojrzewających zawierających cukry fermentacyjne, które wykształcają z czasem szczególny i złożony bukiet związany z rozwojem botrytis cinerea.

3.   Związki przyczynowe

Najlepszym sposobem wykorzystania wyjątkowych cech tego stromego, górującego nad Loarą zbocza, na którym występują gleby kamieniste i szkieletowe, jest uprawa winorośli. Zbocze to zapewnia odmianie chenin B znakomitą przestrzeń, o ile jest winnica jest dobrze prowadzona przez producentów (cięcie krótkie, zbiory ustalone na 30 hektolitrów z hektara, precyzyjne zbiory dzięki szczegółowej selekcji kiści). Topografia, która charakteryzuje się występowaniem płytkich gleb, wiąże się z koniecznością mechanicznej pielęgnacji gruntów lub obsiewania działek trawą oraz opanowania sposobów stosowania środków ochrony winorośli, które mogą zniszczyć podglebie i uniemożliwić uprawę winorośli na wyznaczonych działkach.

Stosowane praktyki, zwłaszcza w zakresie zbioru, świadczą o doświadczeniu zdobytym przez producentów. Ustalenie wielkości zbiorów zgodnie z potencjałem gleby i wykluczenie wszelkich praktyk wzbogacania dowodzą chęci potwierdzenia silnej tożsamości win. Zachowanie oryginalnego charakteru tego wyjątkowego, delikatnego białego wina wymaga najwyższej staranności, zarówno jeśli chodzi o techniki tłoczenia, w celu zachowania wszystkich właściwości surowca, jak i tradycyjną winifikację, w celu zagwarantowania końcowych właściwości produktu.

W 1956 r. w swojej książce „Les Vins de Loire” (Wina znad Loary) Pierre Bréjoux w następujący sposób opisał wina „Roche aux Moines”: „To prawdziwy diament Loary, a nawet jedna z perełek francuskiego dziedzictwa winiarskiego”. Producenci, świadomi swojego obowiązku zapewnienia i ugruntowania jakości i renomy kontrolowanej nazwy pochodzenia „Savennières Roche aux Moines”, podejmują wspólnie wytężone wysiłki, aby wino to stało się prawdziwym klejnotem wśród francuskich win.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne:

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji, produkcji i dojrzewania wina, stanowi obszar następujących gmin w departamencie Maine-et-Loire, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym „code officiel géographique” z 2018 r.: Beaulieu-sur-Layon, Chaudefonds-sur-Layon, Rochefort-sur-Loire, Val-du-Layon (dawne terytorium gminy delegowanej Saint-Aubin-de-Luigné).

Etykietowanie

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Określenia fakultatywne, których stosowanie – zgodnie z przepisami wspólnotowymi – mogą regulować państwa członkowskie, umieszcza się na etykietach czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami określonymi w specyfikacji produktu. Czcionka, którą zapisana jest nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż dwie trzecie wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

W dokumentach handlowych, dokumentach przewozowych i na etykietach win o zawartości cukrów fermentacyjnych wynoszącej co najmniej 30 gramów na litr obowiązkowo umieszcza się określenie „półsłodkie” lub „słodkie” odpowiadające zawartości cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winie zgodnie z definicją zawartą w przepisach wspólnotowych. Na etykietach określenia te umieszcza się w tym samym polu widzenia co kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-24d5c8a6-052c-4f0b-83a4-14034aaad14c

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---

| 10.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 44/29 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 44/29

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33.

(2020/C 44/09)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA STANDARDOWEJ ZMIANY

„Anjou Villages”

Numer referencyjny PDO-FR-A0493-AM01

Data przekazania informacji: 14 listopada 2019

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1.   Obszar geograficzny

Punkt dotyczący obszaru geograficznego otrzymuje następujące brzmienie: „Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym (»code officiel géographique«) z 2018 r.:

| — | w departamencie Deux-Sèvres: Bouillé-Loretz, Val en Vignes (dawne terytoria gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul i Cersay); |
| --- | --- |

—

w departamencie Deux-Sèvres: Bouillé-Loretz, Val en Vignes (dawne terytoria gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul i Cersay);

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Mâchelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytorium gminy delegowanej Blaison-Gohier), Bouchemaine, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance i Coutures), Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cléré-sur-Layon, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Brigné, Concourson-sur-Layon, Saint-Georges-sur-Layon i Les Verchers-sur-Layon), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Ingrandes), Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych La Fosse-de-Tigné, Nueil-sur-Layon, Tancoigné, Tigné i Trémont), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire i La Pommeraye), Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Rochefort-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Savennières, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes, Martigné-Briand i Notre-Dame-d’Allençon), Tuffalun (dawne terytorium gminy delegowanej Ambillou-Château), Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay). |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Mâchelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytorium gminy delegowanej Blaison-Gohier), Bouchemaine, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance i Coutures), Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cléré-sur-Layon, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Brigné, Concourson-sur-Layon, Saint-Georges-sur-Layon i Les Verchers-sur-Layon), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Ingrandes), Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych La Fosse-de-Tigné, Nueil-sur-Layon, Tancoigné, Tigné i Trémont), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire i La Pommeraye), Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Rochefort-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Savennières, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes, Martigné-Briand i Notre-Dame-d’Allençon), Tuffalun (dawne terytorium gminy delegowanej Ambillou-Château), Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay).

Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité)”.

Zmiana redakcyjna: nowy wykaz jednostek administracyjnych uwzględnia połączenia lub inne zmiany w podziale na strefy administracyjne, które nastąpiły od czasu zatwierdzenia specyfikacji produktu. W celu zwiększenia bezpieczeństwa prawnego opiera się on na obowiązującej wersji oficjalnego kodu geograficznego („code officiel géographique”) redagowanego corocznie przez INSEE. Granice obszaru geograficznego pozostają niezmienione.

Ponadto wspomina się o dostępności na stronie internetowej INAO dokumentów kartograficznych przedstawiających obszar geograficzny w celu lepszego poinformowania opinii publicznej.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 6 jednolitego dokumentu dotyczący wyznaczonego obszaru geograficznego.

2.   Wyznaczone działki rolne

W rozdziale I pkt IV ppkt 2 specyfikacji produktu po słowach „5 września 2007 r.” dodaje się słowa „oraz 19 stycznia 2017 r.”.

Zmiana ta ma na celu dodanie daty zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany dotyczącej działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji produktu objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

3.   Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

W rozdziale I pkt IV ppkt 3 wykaz gmin otrzymuje brzmienie:

| — | w departamencie Deux-Sèvres: Argenton-l’Église, Brion-près-Thouet, Louzy, Mauzé-Thouarsais, Oiron, Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Radegonde, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars, Tourtenay; |
| --- | --- |

—

w departamencie Deux-Sèvres: Argenton-l’Église, Brion-près-Thouet, Louzy, Mauzé-Thouarsais, Oiron, Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Radegonde, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars, Tourtenay;

| — | w departamencie Indre-et-Loire: Saint-Nicolas-de-Bourgueil; |
| --- | --- |

—

w departamencie Indre-et-Loire: Saint-Nicolas-de-Bourgueil;

| — | w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet; |
| --- | --- |

—

w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet;

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytorium gminy delegowanej Saint-Sulpice), Brain-sur-Allonnes, Brézé, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Les Alleuds, Brissac-Quincé, Chemellier, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire, Saulgé-l’Hôpital i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chacé, Cizay-la-Madeleine, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Doué-la-Fontaine, Forges, Meigné i Montfort), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Les Garennes sur Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Juigné-sur-Loire i Saint-Jean-des-Mauvrets), Gennes-Val-de-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Chênehutte-Trêves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé, Jarzé Villages (dawne terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Les Cerqueux-sous-Passavant i Vihiers), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Marillais, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (dawne terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d’Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré, Saint-Laurent-des-Autels i La Varenne), Parnay, Le Puy-Notre-Dame, Rou-Marson, Saint-Cyr-en-Bourg, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Martin-du-Fouilloux, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saint-Sigismond, Saumur, Soucelles, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Tuffalun (dawne terytoria gmin delegowanych Louerre i Noyant-la-Plaine), Turquant, Les Ulmes, Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay, Verrie, Verrières-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Pellouailles-les-Vignes i Saint-Sylvain-d’Anjou), Villevêque; |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytorium gminy delegowanej Saint-Sulpice), Brain-sur-Allonnes, Brézé, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Les Alleuds, Brissac-Quincé, Chemellier, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire, Saulgé-l’Hôpital i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chacé, Cizay-la-Madeleine, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Doué-la-Fontaine, Forges, Meigné i Montfort), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Les Garennes sur Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Juigné-sur-Loire i Saint-Jean-des-Mauvrets), Gennes-Val-de-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Chênehutte-Trêves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé, Jarzé Villages (dawne terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Les Cerqueux-sous-Passavant i Vihiers), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Marillais, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (dawne terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d’Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré, Saint-Laurent-des-Autels i La Varenne), Parnay, Le Puy-Notre-Dame, Rou-Marson, Saint-Cyr-en-Bourg, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Martin-du-Fouilloux, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saint-Sigismond, Saumur, Soucelles, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Tuffalun (dawne terytoria gmin delegowanych Louerre i Noyant-la-Plaine), Turquant, Les Ulmes, Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay, Verrie, Verrières-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Pellouailles-les-Vignes i Saint-Sylvain-d’Anjou), Villevêque;

| — | w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers. |
| --- | --- |

—

w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers.

Zmiana ta pozwala uwzględnić poszczególne połączenia gmin, które nastąpiły od dnia wydania ostatniej wersji specyfikacji produktu. Granice obszaru bezpośredniego sąsiedztwa pozostają niezmienione.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 9 jednolitego dokumentu dotyczący warunków dodatkowych.

4.   Przepisy rolnośrodowiskowe

W rozdziale I pkt VI ppkt 2 dodaje się następujący zapis: „Między rzędami musi znajdować się kontrolowana, dziko rosnąca lub zasiana pokrywa roślinna; w przypadku braku takiej pokrywy roślinnej podmiot gospodarczy przeprowadza prace gruntowe w celu zapewnienia kontroli dziko rosnącej roślinności lub uzasadnia zastosowanie produktów kontroli biologicznej zatwierdzonych przez organy publiczne ds. uprawy winorośli. W przypadku stosowania na działce herbicydów do celów kontroli biologicznej zabrania się stosowania innych herbicydów”.

Zmiana ta jest wynikiem obecnego rozwoju praktyk stosowanych przez podmioty gospodarcze w kierunku agroekologii w całym regionie winiarskim Andegawenii. Odzwierciedla ona rosnące zainteresowanie problematyką ochrony środowiska w procesach technicznych. Zachęcając do stosowania pokrywy roślinnej, mechanicznego odchwaszczania lub stosowania produktów kontroli biologicznej, prowadzi do ograniczenia stosowania herbicydów chemicznych. Tego rodzaju ograniczenie stosowania herbicydów ma zapewnić lepszą ochronę gleb wykorzystywanych do uprawy winorośli i zachowanie ich naturalnych właściwości (żyzność, różnorodność biologiczna, oczyszczanie biologiczne), co przyczynia się do poprawy jakości i autentyczności win oraz wzmacnia pojęcie obszaru.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

5.   Zezwolenie na rozpoczęcie zbiorów (fr. ban des vendanges)

W rozdziale I pkt VII ppkt 1 usuwa się zdanie „Datę rozpoczęcia zbiorów ustala się zgodnie z przepisami art. D. 645-6 kodeksu rolnictwa i rybołówstwa morskiego”.

Ustalanie daty rozpoczęcia zbiorów nie jest już obecnie konieczne, ponieważ podmioty gospodarcze dysponują teraz szerokim wachlarzem narzędzi umożliwiających dokładną ocenę dojrzałości winogron. Każdy podmiot dysponuje szeregiem urządzeń i sprzętem – zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo – które umożliwiają dokładne określenie optymalnej daty rozpoczęcia zbiorów na każdej działce w zależności od celów produkcji.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

6.   Zawartość cukrów

W rozdziale I pkt IX ppkt 1 lit. b) po sformułowaniu „glukoza i fruktoza” dodaje się zapis: „w winach po fermentacji”.

Zmiany tej dokonano w celu uniknięcia pomyłki z zawartością cukru przed fermentacją – istotne jest bowiem sprecyzowanie, że zawartość tę należy sprawdzić po fermentacji.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

7.   Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy

W rozdziale I pkt IX ppkt 1 lit. d) zdanie: „Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy, jaką dysponuje każdy podmiot gospodarczy, jest równa co najmniej 1,4-krotności średnich zbiorów w gospodarstwie w ostatnich pięciu latach” otrzymuje brzmienie: „Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy, jaką dysponuje każdy podmiot gospodarczy, jest równa co najmniej 1,4-krotności średniej ilości wina wyprodukowanego w ostatnich pięciu latach”.

W specyfikacji produktu odnoszono się nie do wydajności objętościowej (wyrażonej w hl lub m3), lecz do zbiorów, tj. wielkości plonów podzielonej przez obszar produkcji (wyrażonej na przykład w hl/ha). Dzięki proponowanej zmianie usuwa się tę niespójność dotyczącą wielkości, nie wprowadzając żadnych zmian pod kątem merytorycznym (minimalna ilość pozostaje na poziomie 1,4-krotności średniej ilości wina wyprodukowanego przez gospodarstwo w poprzednich latach gospodarczych).

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

8.   Obrót winami

Usuwa się rozdział I pkt IX ppkt 5 lit. b) dotyczący daty wprowadzenia win do obrotu między uprawnionymi właścicielami składów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

9.   Związek z obszarem geograficznym

Wprowadza się zmiany w opisie związku, aby zaktualizować liczbę odnośnych gmin (na przykład w departamencie Maine-et-Loire – 24 zamiast 43).

W rezultacie zmienia się odpowiednio pkt 6 jednolitego dokumentu dotyczący związku.

10.   Środek przejściowy

W rozdziale I pkt XI dodaje się następujący zapis: „Przepisy dotyczące obowiązku występowania kontrolowanej, dziko rosnącej lub zasianej pokrywy roślinnej między rzędami lub, w przypadku braku takiej pokrywy roślinnej, obowiązku przeprowadzenia przez podmiot gospodarczy prac gruntowych bądź stosowania produktów kontroli biologicznej w celu zapewnienia kontroli dziko rosnącej roślinności nie mają zastosowania do obsadzonych winoroślą działek istniejących na dzień zatwierdzenia niniejszej specyfikacji produktu i w przypadku których odstęp między rzędami nie przekracza 1,70 metra”.

Środek przejściowy umożliwia nienakładanie sankcji na istniejące winnice, których obecny sposób prowadzenia nie jest dostosowany do przepisów rolnośrodowiskowych. W winnicach o dużej gęstości obsady, charakteryzujących się odstępem między rzędami nieprzekraczającym 1,70 metra, utrzymywanie stałego trawiastego podłoża lub przeprowadzanie prac gruntowych może bowiem stwarzać problemy techniczne (mechanizacja, urządzenia, narzędzia). W przypadku niskopiennych winorośli trawiaste podłoże zwiększa również ryzyko wiosennych przymrozków. Ponadto obecność pokrywy roślinnej stwarza tym większą konkurencję w zakresie dostarczania winoroślom wody, im większa jest gęstość nasadzeń. Natomiast w przypadku winorośli zasadzonych po zatwierdzeniu specyfikacji produktu konieczne będzie świadome stosowanie wprowadzonych przepisów rolnośrodowiskowych, niezależnie od gęstości obsady i odstępu między rzędami.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

11.   Prowadzenie rejestrów

W rozdziale II pkt II ppkt 3 słowo „potencjalna” zastępuje się słowem „naturalna”.

Zgodnie ze sposobem redagowania stosowanym we wszystkich specyfikacjach produktu z obszaru Anjou Saumur sformułowanie „naturalna objętościowa zawartość alkoholu” zastępuje wyrażenia „potencjalna zawartość” lub „zawartość”. Zmiany te poprawiają czytelność tych specyfikacji produktu. Celem harmonizacji przepisów dotyczących prowadzenia rejestrów jest ułatwienie sporządzania planu inspekcji i kontroli tych rejestrów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

12.   Główne punkty podlegające kontroli

Zmieniono rozdział III w celu uspójnienia treści głównych punktów podlegających kontroli w specyfikacjach produktu z obszaru Anjou Saumur.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa produktu

Anjou Villages

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

| 1. | Wino |
| --- | --- |

1.

4.   Opis wina lub win

Są to czerwone wina niemusujące posiadające poniższe główne analityczne cechy charakterystyczne.

Naturalna objętościowa zawartość alkoholu w tych winach wynosi co najmniej 11 %.

Zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winach po fermentacji nie przekracza 3 gramów na litr.

Fermentacja jabłkowo-mlekowa musi zostać zakończona. Zawartość kwasu jabłkowego w winach gotowych do wprowadzenia do obrotu luzem lub na etapie pakowania nie przekracza 0,4 grama na litr.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 12,5 %.

Kwasowość lotna, kwasowość miareczkowa i całkowita zawartość dwutlenku siarki odpowiadają wartościom określonym w przepisach wspólnotowych.

Wina dojrzewają co najmniej do dnia 15 czerwca roku następującego po roku zbiorów.

Wino ma zazwyczaj głęboką i trwałą rubinową szatę. Aromat często przywodzi na myśl delikatne nuty czerwonych owoców (czereśni, truskawki, maliny, porzeczki) i kwiatów (irysa, fiołka itp.), które ewoluują w kierunku bardziej złożonych aromatów – mieszanki czarnych owoców i aromatów przypraw, dziczyzny, a nawet podszytu. W smaku wino jest pełne i mięsiste, zachowując jednocześnie bogactwo aromatyczne. Bardzo wyczuwalne taniny wzajemnie się przenikają i zapewniają długi finisz. Jest to bogate wino, które najlepiej degustować po kilku latach dojrzewania.

| OGÓLNE ANALITYCZNE CECHY CHARAKTERYSTYCZNE |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość miareczkowa | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

OGÓLNE ANALITYCZNE CECHY CHARAKTERYSTYCZNE

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość miareczkowa

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5.   Praktyki winiarskie

a)   Podstawowe praktyki enologiczne

Gęstość obsady – odstępy

Praktyka uprawy

Minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 000 roślin na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,50 metra, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr. Zbiory z działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 roślin na hektar, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia, z zastrzeżeniem zgodności z przepisami dotyczącymi zasad odnoszących się do palikowania i wysokości ulistnienia określonymi w niniejszej specyfikacji produktu. Odstęp między rzędami winorośli na tych obsadzonych winoroślą działkach nie może wynosić więcej niż 3 metry, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr.

Zasady cięcia i palikowania winorośli

Praktyka uprawy

Winorośle przycina się, stosując cięcie mieszane, najpóźniej w dniu 30 kwietnia. Na roślinie pozostawia się maksymalnie 14 oczek, a na długiej łozie maksymalnie 8 oczek.

Wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu odpowiada co najmniej 0,6-krotności odstępu między rzędami, przy czym wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu mierzy się między dolną granicą ulistnienia ustaloną na co najmniej 0,40 metra nad powierzchnią ziemi a górną granicą cięcia wierzchołków pędów winorośli (fr. rognage) ustaloną na co najmniej 0,20 metra nad górnym drutem konstrukcji.

W przypadku działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 roślin na hektar, obowiązują ponadto następujące zasady dotyczące palikowania: minimalna wysokość słupków do palikowania nad powierzchnią ziemi wynosi 1,90 metra; konstrukcja składa się z 4 poziomów drutów; minimalna wysokość górnego drutu wynosi 1,85 metra nad powierzchnią ziemi.

Nawadnianie

Praktyka uprawy

Nawadnianie jest zabronione.

Szczególne praktyki enologiczne

Zezwala się na stosowanie substraktywnych technik wzbogacania przy maksymalnym progu częściowego stężenia względem objętości przed wzbogacaniem wynoszącym 10 %. Zabrania się stosowania kawałków drewna. Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 12,5 %.

Poza wymienionymi powyżej zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

b)   Maksymalne zbiory

60 hektolitrów z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2018 r.:

| — | w departamencie Deux-Sèvres: Bouillé-Loretz, Val en Vignes (dawne terytoria gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul i Cersay); |
| --- | --- |

—

w departamencie Deux-Sèvres: Bouillé-Loretz, Val en Vignes (dawne terytoria gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul i Cersay);

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Mâchelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytorium gminy delegowanej Blaison-Gohier), Bouchemaine, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance i Coutures), Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cléré-sur-Layon, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Brigné, Concourson-sur-Layon, Saint-Georges-sur-Layon i Les Verchers-sur-Layon), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Ingrandes), Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych La Fosse-de-Tigné, Nueil-sur-Layon, Tancoigné, Tigné i Trémont), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire i La Pommeraye), Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Rochefort-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Savennières, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes, Martigné-Briand i Notre-Dame-d’Allençon), Tuffalun (dawne terytorium gminy delegowanej Ambillou-Château), Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay). |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Mâchelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytorium gminy delegowanej Blaison-Gohier), Bouchemaine, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance i Coutures), Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cléré-sur-Layon, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Brigné, Concourson-sur-Layon, Saint-Georges-sur-Layon i Les Verchers-sur-Layon), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Ingrandes), Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych La Fosse-de-Tigné, Nueil-sur-Layon, Tancoigné, Tigné i Trémont), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire i La Pommeraye), Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Rochefort-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Savennières, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes, Martigné-Briand i Notre-Dame-d’Allençon), Tuffalun (dawne terytorium gminy delegowanej Ambillou-Château), Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay).

Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité).

7.   Główne odmiany winorośli

cabernet-sauvignon N

cabernet franc N

8.   Opis związku lub związków

1.   Informacje na temat obszaru geograficznego

a)   Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Obszar geograficzny położony jest w samym sercu zachodniej części obszaru geograficznego produkcji win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia „Anjou”, głównie na podłożu prekambryjskim i paleozoicznym przylegającym do Masywu Armorykańskiego, gdzieniegdzie pokrytym formacjami żwirowymi lub formacjami z cenomanu, zwłaszcza marglami muszlowymi, na jego wschodnim skraju. W 2018 r. obejmował on obszary geograficzne produkcji win objętych kontrolowanymi nazwami pochodzenia „Anjou-Coteaux de la Loire”, „Coteaux du Layon”, „Savennières” oraz kilku sąsiadujących gmin. Rozciąga się on na wyznaczonym terytorium wybranym ze względu na warunki środowiska naturalnego sprzyjające produkcji czerwonych win wymagających dojrzewania. Obejmuje zatem terytorium 24 gmin w departamencie Maine-et-Loire i 2 gmin w departamencie Deux-Sèvres, na południowy wschód i na południe od Angers. Krajobrazy charakteryzują się licznymi małymi wzgórzami o zróżnicowanej ekspozycji, których wysokość wynosi 50–90 metrów.

Przy wyborze działek wyznaczonych specjalnie do zbioru winogron preferowano działki o dobrej ekspozycji, na których występują gleby brunatne powstałe na łupkach, brunatne gleby gliniasto-żwirowe lub gdzieniegdzie gleby brunatne powstałe na marglach muszlowych. Gleby te są najczęściej niezbyt głębokie i charakteryzują się dobrymi właściwościami hydrologicznymi oraz niewielkimi zapasami wody i nie wykazują oznak zalegania wody. Mają dobre właściwości termiczne i zapewniają wczesne dojrzewanie. W zachodniej części obszaru geograficznego gdzieniegdzie występują żyły wywodzące się z kwaśnych (ryolity) lub zasadowych (spility) formacji eruptywnych, które tworzą bardzo kamieniste gleby.

Na obszarze geograficznym panuje umiarkowany klimat oceaniczny charakteryzujący się dość niewielkimi wahaniami temperatury, biorąc pod uwagę z jednej strony stosunkową bliskość Oceanu Atlantyckiego, a z drugiej strony rolę regulatora termicznego, jaką pełnią Loara i jej dopływy, jak również sadzenie winorośli na zboczach wzgórz. Północno-zachodnie / południowo-wschodnie wzniesienia chronią obszar przed nierzadko wilgotnymi wiatrami z zachodu. Obszar geograficzny jest zatem terenem, na którym występują niewielkie opady deszczu i na który korzystny wpływ wywiera fen, chronionym przed wilgocią oceaniczną dzięki wyższemu położeniu Choletais i Mauges. Roczna suma opadów wynosi 585 mm, natomiast w Choletais blisko 800 mm.

b)   Opis czynnika ludzkiego mającego wpływ na związek z obszarem

Uznaje się, że winnica andegaweńska istnieje nieprzerwanie od I wieku naszej ery. W regionie tym winorośl rozwija się bardzo dobrze, o czym świadczy tych kilka wersów wiersza Apoloniusza (VI wiek): „Niedaleko Bretanii leży miasto zbudowane na skale, obfitujące w bogactwa Ceres i Bachusa, które z języka greckiego wzięło swą nazwę Andégave (Angers)”. Chociaż w regionie Andegawenii uprawa winorośli rozwijała się w całym okresie średniowiecza, klasztorne winnice na brzegach Loary i wokół Angers zaczęły zyskiwać renomę zwłaszcza w wiekach XII i XIII. Dzięki wpływom królestwa Henryka II i Eleonory Akwitańskiej „wino z Andegawenii” dotarło do najzamożniejszych odbiorców.

Produkcja wina zaczęła znacznie się rozwijać w XVI wieku dzięki przybyciu na te tereny holenderskich kupców poszukujących wina, które mogliby zabrać do kraju i swoich kolonii. Holendrzy zaopatrywali się w wina produkowane w regionie na szeroką skalę i w XVIII wieku handel rozwijał się tak dobrze, że w celu usprawnienia transportu rzeka Layon, przecinająca obszar geograficzny, została skanalizowana.

Andegawenia zawdzięcza swoją sławę głównie produkcji win białych wytwarzanych z odmiany winorośli chenin B. Po kryzysie wywołanym przez filokserę nastąpił jednak szybszy rozwój winnic, w których uprawiano odmianę cabernet franc N lub „roślinę bretońską” (roślinę, której nazwa pochodzi stąd, że przybyła ona statkiem przez estuarium Loary znajdujące się wówczas w Bretanii), oraz – nieco później, od 1865 r. – winnic obsadzonych odmianą cabernet-sauvignon N.

Na początku XX wieku produkcja wina ukierunkowana była głównie na wytwarzanie lekkiego wina serwowanego w kawiarniach, nazywanego lokalnie „rouget”, co stanowiło pierwszy etap przemiany winnicy andegaweńskiej charakteryzujący się znacznym rozwojem produkcji słynnych win różowych. Drugi etap tej przemiany opierał się na zdobytym przez producentów doświadczeniu w zakresie prowadzenia winnicy. Obserwacja i analiza najlepszego dostosowania miejsca uprawy danej odmiany winorośli do właściwości tej odmiany, ocena potencjału zbiorów i opanowanie technik produkcji wina doprowadziły do rozwoju produkcji win czerwonych na początku lat 60. XX wieku.

Specjaliści z tego regionu zdali sobie jednak sprawę, że dysponują terytorium i umiejętnościami, dzięki którym mogą lepiej podkreślić oryginalność produkowanych przez nich win czerwonych. Doprowadziło to do uznania kontrolowanej nazwy pochodzenia „Anjou Villages”, co miało miejsce w dniu 14 listopada 1991 r. W 2010 r. produkcja była prowadzona przez 130 prywatnych piwnic winiarskich i 2 spółdzielcze wytwórnie wina.

2.   Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktów

Wino ma zazwyczaj głęboką i trwałą rubinową szatę. Aromat często przywodzi na myśl delikatne nuty czerwonych owoców (czereśni, truskawki, maliny, porzeczki) i kwiatów (irysa, fiołka itp.), które ewoluują w kierunku bardziej złożonych aromatów – mieszanki czarnych owoców i aromatów przypraw, dziczyzny, a nawet podszytu.

W smaku wino jest pełne i mięsiste, zachowując jednocześnie bogactwo aromatyczne. Bardzo wyczuwalne taniny wzajemnie się przenikają i zapewniają długi finisz. Jest to bogate wino, które najlepiej degustować po kilku latach dojrzewania.

3.   Związki przyczynowe

Dzięki połączeniu płytkich gleb na wyznaczonych działkach, których granice wytyczono z należytym uwzględnieniem stosowanych praktyk, z topografią umożliwiającą doskonałą ekspozycję i sprzyjającą regularnemu zaopatrzeniu w wodę odmiany winorośli cabernet franc N i cabernet-sauvignon N mogły w pełni rozwinąć swoją głębię i oryginalność. Tego rodzaju warunki uprawy winorośli wymagają optymalnego zarządzania rośliną i jej potencjałem produkcyjnym, które znajduje odzwierciedlenie w metodzie prowadzenia winorośli oraz rygorystycznych zasadach dotyczących przycinania.

Obserwacja i analiza zachowania winorośli prowadzone przez producentów wina umożliwiają im wyznaczenie odpowiedniego miejsca zasadzenia winorośli, uwzględniając odpowiednie dostosowanie obydwu odmian winorośli do potencjału gleb brunatnych powstałych na łupkach i gleb gliniasto-wapiennych powstałych w cenomanie. Opierając się na szczególnym wyznaczeniu granic działek rolnych, optymalnie dostosowując techniki przycinania i prowadzenia winorośli, przeprowadzając zbiory po uzyskaniu przez winogrona optymalnej dojrzałości oraz wprowadzając udoskonalenia techniczne w zakresie kontroli temperatur i czasu maceracji, producenci wdrażają rygorystyczne zasady produkcji wina czerwonego odznaczającego się dobrą strukturą. Umiejętności podmiotów gospodarczych zapewniają zbiór winogron o minimalnej zawartości cukru wynoszącej 189 gramów na litr w optymalnym stadium dojrzałości pod względem składników fenolowych.

Dzięki umiejętnościom udoskonalanym z pokolenia na pokolenie podmioty gospodarcze potrafią wydobyć z winogron to, co najlepsze, dostosowując swoje techniki produkcji wina. Bardzo szybko okazało się, że niezbędny jest okres dojrzewania w kadzi po fermentacji – nie tylko po to, by uzyskać wino o złożonych aromatach, lecz przede wszystkim po to, by taniny stały się krągłe i jedwabiste. Aby osiągnąć te cele, w specyfikacji produktu określono minimalny czas dojrzewania wina do dnia 15 czerwca w roku następującym po roku zbiorów.

Wszystkie te elementy sprawiają, że wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Anjou Villages” są jedną z perełek wśród win z regionu Andegawenii.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne:

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji, produkcji i dojrzewania wina, stanowi obszar następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2018 r.:

| — | w departamencie Deux-Sèvres: Argenton-l’Église, Brion-près-Thouet, Louzy, Mauzé-Thouarsais, Oiron, Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Radegonde, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars, Tourtenay; |
| --- | --- |

—

w departamencie Deux-Sèvres: Argenton-l’Église, Brion-près-Thouet, Louzy, Mauzé-Thouarsais, Oiron, Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Radegonde, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars, Tourtenay;

| — | w departamencie Indre-et-Loire: Saint-Nicolas-de-Bourgueil; |
| --- | --- |

—

w departamencie Indre-et-Loire: Saint-Nicolas-de-Bourgueil;

| — | w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet; |
| --- | --- |

—

w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet;

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytorium gminy delegowanej Saint-Sulpice), Brain-sur-Allonnes, Brézé, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Les Alleuds, Brissac-Quincé, Chemellier, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire, Saulgé-l’Hôpital i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chacé, Cizay-la-Madeleine, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Doué-la-Fontaine, Forges, Meigné i Montfort), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Les Garennes sur Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Juigné-sur-Loire i Saint-Jean-des-Mauvrets), Gennes-Val-de-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Chênehutte-Trêves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé, Jarzé Villages (dawne terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Les Cerqueux-sous-Passavant i Vihiers), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Marillais, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (dawne terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d’Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré, Saint-Laurent-des-Autels i La Varenne), Parnay, Le Puy-Notre-Dame, Rou-Marson, Saint-Cyr-en-Bourg, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Martin-du-Fouilloux, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saint-Sigismond, Saumur, Soucelles, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Tuffalun (dawne terytoria gmin delegowanych Louerre i Noyant-la-Plaine), Turquant, Les Ulmes, Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay, Verrie, Verrières-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Pellouailles-les-Vignes i Saint-Sylvain-d’Anjou), Villevêque; |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytorium gminy delegowanej Saint-Sulpice), Brain-sur-Allonnes, Brézé, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Les Alleuds, Brissac-Quincé, Chemellier, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire, Saulgé-l’Hôpital i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chacé, Cizay-la-Madeleine, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Doué-la-Fontaine, Forges, Meigné i Montfort), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Les Garennes sur Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Juigné-sur-Loire i Saint-Jean-des-Mauvrets), Gennes-Val-de-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Chênehutte-Trêves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé, Jarzé Villages (dawne terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Les Cerqueux-sous-Passavant i Vihiers), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Marillais, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (dawne terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d’Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré, Saint-Laurent-des-Autels i La Varenne), Parnay, Le Puy-Notre-Dame, Rou-Marson, Saint-Cyr-en-Bourg, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Martin-du-Fouilloux, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saint-Sigismond, Saumur, Soucelles, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Tuffalun (dawne terytoria gmin delegowanych Louerre i Noyant-la-Plaine), Turquant, Les Ulmes, Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay, Verrie, Verrières-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Pellouailles-les-Vignes i Saint-Sylvain-d’Anjou), Villevêque;

| — | w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers. |
| --- | --- |

—

w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers.

Etykietowanie

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Wszystkie określenia fakultatywne umieszcza się na etykietach czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami określonymi w specyfikacji produktu.

Czcionka, którą zapisana jest nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż dwie trzecie wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Na etykiecie wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych oraz że została ona podana w deklaracji zbiorów. Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości i szerokości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-b0f4fba4-e95f-4bf8-8e49-5b054d5d3e71

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---

| 10.2.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 44/37 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 44/37

---

Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu, która nie jest zmianą nieznaczną, zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2020/C 44/10)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1) w terminie trzech miesięcy od daty niniejszej publikacji.

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY W SPECYFIKACJI PRODUKTU OZNACZONEGO CHRONIONĄ NAZWĄ POCHODZENIA / CHRONIONYM OZNACZENIEM GEOGRAFICZNYM, GDY ZMIANA TA NIE JEST NIEZNACZNA

Wniosek o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

„Aprutino Pescarese”

Nr UE: PDO-IT-1526-AM05 – 15 stycznia 2018

ChNP (X) ChOG ( )

1.   Grupa składająca wniosek i mająca uzasadniony interes

Consorzio di tutela dell’olio extravergine di oliva Aprutino Pescarese [konsorcjum na rzecz ochrony oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia „Aprutino Pescarese”] z siedzibą przy Piazza Garibaldi 7, 65019 Pianella (PE). Konsorcjum to spełnia wymogi określone w art. 13 ust. 1 rozporządzenia ministra nr 12511.

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3.   Punkt w specyfikacji produktu, którego dotyczą zmiany

☐ Nazwa produktu

☒ Opis produktu

☒ Obszar geograficzny

☒ Dowód pochodzenia

☒ Metoda produkcji

☒ Związek

☒ Etykietowanie

☒ Inne: Wprowadzono zmiany w formach opakowań; dodano odniesienia do organu kontrolnego; w specyfikacji podczas odnoszenia się do nazwy pochodzenia słowo „kontrolowana” zastąpiono słowem „chroniona”.

4.   Rodzaj zmian

☐ Zmiana specyfikacji zarejestrowanego produktu oznaczonego ChNP lub ChOG niekwalifikująca się do uznania za nieznaczną zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

☒ Zmiana specyfikacji zarejestrowanego produktu oznaczonego ChNP lub ChOG, dla których jednolity dokument (lub dokument mu równoważny) nie został opublikowany, niekwalifikująca się do uznania za nieznaczną zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

5.   Zmiany

5.1.   Opis produktu

Proponowane zmiany wynikają przede wszystkim z zastosowania zaktualizowanego słownictwa i odniesień, takich jak odniesienia w załączniku V do oceny organoleptycznej oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia, jak określono w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 1348/2013.

W szczególności dokonuje się odniesienia do oceny „owocowości”.

Zwiększono limit dla parametru K270 z 0,15 do 0,17 (wynosi on nadal poniżej prawnie dozwolonego poziomu 0,22) ponieważ – biorąc pod uwagę, iż parametr ten ujawnia obecność molekuł o trzech sprzężonych wiązaniach podwójnych – może on wzrosnąć nie tylko ze względu na obecność utlenionych form nienasyconych kwasów tłuszczowych, ale również ze względu na wyższe poziomy fenoli. W efekcie, zważywszy na wysoką wartość odżywczą fenoli, w ostatnim czasie producenci oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia mają w zwyczaju przyspieszanie zbiorów, aby uzyskać oliwę o wyższej wartości nutraceutycznej.

Parametr dla polifenoli, który zgodnie z obowiązującą specyfikacją wynosi ≥ 100 ppm, zastąpiono wartością fenoli (wyrażoną w mg/kg tyrozolu) ≥ 100 mg/kg, aby dostosować metodykę określania tych substancji do tej określonej przez Międzynarodową Radę ds. Oliwy z Oliwek w dokumencie COI/T.15/NC nr 3/.

Usunięty zostaje napis informujący o uprawnieniu Ministerstwa Polityki Rolnej, Żywnościowej i Leśnej do dodawania dalszych parametrów, ponieważ odsyła on do wcześniejszych, już nieobowiązujących praktyk krajowych.

Zawartość kwasu oleinowego dostosowano do rozporządzenia UE, zmniejszając górny limit z 85 % do 83 %.

Usunięto również niektóre wymogi i przepisy, ponieważ rozporządzenia ministra, z których wynikały, uchylono, w związku z czym nie są już one istotne.

Obecne brzmienie art. 6:

| — | „– kolor: od zielonego po żółty; |
| --- | --- |

—

„– kolor: od zielonego po żółty;

| — | zapach: od średnio intensywnego po intensywny zapach owocowy; |
| --- | --- |

—

zapach: od średnio intensywnego po intensywny zapach owocowy;

| — | smak: owocowy; |
| --- | --- |

—

smak: owocowy;

| — | całkowita maksymalna kwasowość wyrażona jako zawartość kwasu oleinowego nie przekracza 0,6 g/100 g oliwy; |
| --- | --- |

—

całkowita maksymalna kwasowość wyrażona jako zawartość kwasu oleinowego nie przekracza 0,6 g/100 g oliwy;

| — | liczba punktów w badaniu przeprowadzonym przez zespół degustatorów: ≥ 6,5; |
| --- | --- |

—

liczba punktów w badaniu przeprowadzonym przez zespół degustatorów: ≥ 6,5;

| — | liczba nadtlenkowa: ≤ 12 mEq O2/kg; |
| --- | --- |

—

liczba nadtlenkowa: ≤ 12 mEq O2/kg;

| — | K270: ≤ 0,15; |
| --- | --- |

—

K270: ≤ 0,15;

| — | kwas oleinowy: 68–85 %; |
| --- | --- |

—

kwas oleinowy: 68–85 %;

| — | polifenole: ≥ 100 ppm |
| --- | --- |

—

polifenole: ≥ 100 ppm

Inne parametry chemiczne/fizyczne, których nie określono w sposób wyraźny, muszą być zgodne z obowiązującymi przepisami UE.

W każdym roku posadzenia oliwek konsorcjum na rzecz ochrony określa odpowiednią liczbę reprezentatywnych próbek oliwy objętej ChNP »Aprutino Pescarese« i przechowuje je w optymalnych warunkach w celu wykorzystania jako normy odniesienia podczas przeprowadzania badań organoleptycznych.

Na wniosek zainteresowanych stron Ministerstwo Zasobów Rolnych, Żywnościowych i Leśnych może wprowadzić alternatywne parametry fizykochemiczne i organoleptyczne w celu doprecyzowania tożsamości nazwy.

Określenie nazwy oliwy na etapie pakowania może mieć miejsce wyłącznie po zakończeniu procedury określonej w rozporządzeniu ministra nr 573 z dnia 4 listopada 1993 r. w odniesieniu do badań fizykochemicznych i organoleptycznych”

zmieniono w następujący sposób:

| — | „– kolor: od zielonego po żółty; |
| --- | --- |

—

„– kolor: od zielonego po żółty;

| — | ocena organoleptyczna (badanie przeprowadzone przez zespół degustatorów):






  — | poziom owocowości od niskiego po średni (0,0 < mediana ≤ 6,0) z nutami ziołowymi bądź zielonych migdałów, karczocha lub pomidora; |
| --- | --- | --- |

—

ocena organoleptyczna (badanie przeprowadzone przez zespół degustatorów):

—

poziom owocowości od niskiego po średni (0,0 < mediana ≤ 6,0) z nutami ziołowymi bądź zielonych migdałów, karczocha lub pomidora;

| — | poziom goryczy od niskiego po średni (0,0 < mediana ≤ 6,0); |
| --- | --- |

—

poziom goryczy od niskiego po średni (0,0 < mediana ≤ 6,0);

| — | poziom pikantności od niskiego po średni (0,0 < mediana ≤ 6,0); |
| --- | --- |

—

poziom pikantności od niskiego po średni (0,0 < mediana ≤ 6,0);

| — | brak wad (mediana = 0,0); |
| --- | --- |

—

brak wad (mediana = 0,0);

| — | wolna kwasowość wyrażona jako zawartość kwasu oleinowego: nie przekracza 0,6 %; |
| --- | --- |

—

wolna kwasowość wyrażona jako zawartość kwasu oleinowego: nie przekracza 0,6 %;

| — | liczba nadtlenkowa: ≤ 12 mEq O2/kg; |
| --- | --- |

—

liczba nadtlenkowa: ≤ 12 mEq O2/kg;

| — | K270: ≤ 0,17; |
| --- | --- |

—

K270: ≤ 0,17;

| — | kwas oleinowy: 68-83 %; |
| --- | --- |

—

kwas oleinowy: 68-83 %;

| — | fenole (wyrażone w mg/kg tyrozolu): ≥ 100 mg/kg”. |
| --- | --- |

—

fenole (wyrażone w mg/kg tyrozolu): ≥ 100 mg/kg”.

5.2.   Obszar geograficzny

Przeformułowano tekst dotyczący obszaru geograficznego, usuwając wszystkie odniesienia do dróg, rowów itp. na rzecz odniesień do całego terytorium administracyjnego odpowiednich gmin w celu zapewnienia precyzyjnej i jednoznacznej definicji obszaru geograficznego.

Rozszerzono również obszar produkcji w celu uwzględnienia gmin: Abbateggio, Brittoli, Bussi sul Trino, Ceramico Terme, Farindola, Lettomanopello, Nocciano, Pescara, Popoli, Roccamorice, Salle, Sant’Eufemia a Maiella, Serramonecesca i Villa Celiera.

Nowe gminy dodano ze względu na konieczność zmiany obszaru produkcji w celu uwzględnienia gmin leżących na terytoriach, na których z przyczyn historycznych, ze względu na warunki glebowe i klimatyczne oraz ciągłość terytorialną produkuje się oliwę taką samą jak oliwa objęta ChNP „Aprutino Pescarese”. Kiedy w 1998 r. wytyczono obszar geograficzny, terytoriów tych nie uwzględniono, ponieważ hodowcy uprawiali tu oliwki wyłącznie na własne potrzeby, w związku z czym producenci nie byli zainteresowani objęciem ChNP.

Od wielu lat terytoria te doświadczają ożywienia dzięki młodym rolnikom, którzy uprawiają oliwki w ramach działalności gospodarczej i z tego względu nastąpił wzrost liczby wniosków ze strony producentów z tych gmin o rozszerzenie obszaru produkcji.

5.3.   Dowód pochodzenia

| — | Dodano odrębny artykuł dotyczący dowodu pochodzenia, którego nie ma w obowiązującej specyfikacji, a który otrzymuje następujące brzmienie:


  „Artykuł 8
  Dowód pochodzenia

  1.   Każdy etap procesu produkcji jest monitorowany, przy czym dokumentowane są wszystkie nakłady i plony. W ten sposób zapewnia się identyfikowalność produktu, jak również – poprzez wpisywanie gajów oliwnych, producentów, przetwórców, pośredników oraz pakujących do rejestrów powadzonych w tym celu przez organ kontrolny – prowadzenie rejestrów produkcji, przechowywania i pakowania oraz niezwłoczne zgłaszanie organowi kontrolnemu wyprodukowanych ilości.


  2.   Wszystkie osoby fizyczne i prawne wpisane do poszczególnych rejestrów podlegają kontroli prowadzonej przez organ kontrolny, zgodnie ze specyfikacją produkcji i odpowiednim planem kontroli”. |
| --- | --- |

—

Dodano odrębny artykuł dotyczący dowodu pochodzenia, którego nie ma w obowiązującej specyfikacji, a który otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 8

Dowód pochodzenia

1.   Każdy etap procesu produkcji jest monitorowany, przy czym dokumentowane są wszystkie nakłady i plony. W ten sposób zapewnia się identyfikowalność produktu, jak również – poprzez wpisywanie gajów oliwnych, producentów, przetwórców, pośredników oraz pakujących do rejestrów powadzonych w tym celu przez organ kontrolny – prowadzenie rejestrów produkcji, przechowywania i pakowania oraz niezwłoczne zgłaszanie organowi kontrolnemu wyprodukowanych ilości.

2.   Wszystkie osoby fizyczne i prawne wpisane do poszczególnych rejestrów podlegają kontroli prowadzonej przez organ kontrolny, zgodnie ze specyfikacją produkcji i odpowiednim planem kontroli”.

5.4.   Cechy charakterystyczne uprawy

Cechy charakterystyczne uprawy

Wprowadzono zmiany w art. 4 ust. 2 specyfikacji, usuwając ograniczenie dotyczące odległości sadzenia w przypadku nowych plantacji, które zgodnie z obowiązującą specyfikacją musi wynosić 6x6 lub 6x7.

Obecne brzmienie:

„2.   Należy stosować powszechnie przyjęte odległości sadzenia oraz metody przycinania, a w każdym razie takie odległości i metody, które nie wpływają na właściwości oliwek lub oliwy. W przypadku nowych plantacji odległość sadzenia musi wynosić 6x6 m albo 6x7 m”

zmieniono w następujący sposób:

„2.   Należy stosować powszechnie przyjęte odległości sadzenia oraz metody uprawy i przycinania lub, a w każdym razie takie odległości i metody, które nie wpływają na właściwości oliwek lub oliwy”.

Usunięcie tego ograniczenia odpowiada potrzebom producentów w zakresie mniej restrykcyjnego zarządzania gajami oliwnymi. Kilka badań przeprowadzonych wśród producentów wykazało, że gęstość drzew oliwnych na każdym hektarze gajów oliwnych znacząco się różni i zależy od różnych czynników, takich jak wiek drzew, odmiana, stosowane metody uprawy i przycinania, żyzność gleby, umiejscowienie itp.

Wszystkie te parametry mogą mieć znaczący wpływ na relację między poszczególnymi drzewami i ich konkurentami.

To samo dotyczy metod uprawy i przycinania, które w przypadku drzew oliwnych muszą być ukierunkowane przede wszystkim na utrzymanie właściwej równowagi między wzrostem rośliny a plonem oliwek.

Zważywszy na szeroki zakres sytuacji, jakie mogą zaistnieć, wcześniejsze określanie odległości sadzenia lub wybieranie określonych metod uprawy wydaje się restrykcyjne. Rozsądniej jest przestrzegać ogólnej zasady, w szczególności aby „utrzymać właściwą równowagę między wzrostem drzew oliwnych a wydawanym przez nie plonem”.

Wprowadzono zmiany w art. 4 ust. 3.

Obecne brzmienie:

„3.   Maksymalna produkcja oliwek z hektara nie może przekraczać 9 000 kg”

zmieniono w następujący sposób:

„3.   Maksymalny zbiór oliwek w gajach oliwnych przeznaczonych do produkcji oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia objętej ChNP nie może przekraczać 9 000 kg z hektara w przypadku gajów specjalnego przeznaczenia, natomiast w przypadku gajów mieszanych średni zbiór z jednego drzewa nie może przekraczać 50 kg”.

Zmianę tę wprowadzono ze względu na konieczność dodania wartości referencyjnej dla plonu z jednego drzewa w celu lepszego odzwierciedlenia faktu, iż na geograficznym obszarze produkcji mieszane gaje oliwne są bardzo popularne.

Wprowadzono zmiany w art. 4 ust. 4, zwiększając dopuszczalny plon z 20 % do 22 %.

Obecne brzmienie:

„Nawet w wyjątkowo urodzajnych latach plony należy poddawać dokładnej selekcji, a łączne plony nie mogą przekraczać maksymalnych limitów określonych powyżej o więcej niż 20 %”

zmieniono w następujący sposób:

„Nawet w wyjątkowo urodzajnych latach plony należy poddawać dokładnej selekcji, a łączne plony nie mogą przekraczać maksymalnych limitów określonych powyżej o więcej niż 22 %”.

Zmiany klimatu, jakie zachodzą obecnie na określonym obszarze geograficznym, doprowadziły do znaczącego wzrostu średnich temperatur zimą oraz bardziej widocznego rozkładu opadów wiosną i latem. Czynniki te mają coraz większy wpływ na sektor uprawy oliwek, obserwuje się bowiem istotne różnice, jeśli chodzi o plony, ponieważ w niektórych latach plony są znacząco niższe od średnich, a w innych znacząco wyższe.

W tym kontekście, w celu umożliwienia przetworzenia plonów przewyższających maksymalne wartości referencyjne podczas wyjątkowo urodzajnych lat, proponuje się podniesienie poziomu tolerancji z 20 % do 22 %.

Wprowadzono zmiany w art. 4 ust. 5, łącząc okres zbiorów z początkiem okresu dojrzewania zamiast wyznaczania daty.

Obecne brzmienie:

„Zbiór oliwek następuje każdego roku między dniem 20 października a dniem 10 grudnia”

„

zmieniono w następujący sposób:

„Zbiór oliwek następuje każdego roku między początkiem okresu dojrzewania a dniem 10 grudnia”.

„

Okres zbiorów zmieniono ze względu na fakt, że w ostatnich latach stało się jasne, iż zmiana klimatu prowadzi do przyspieszenia procesu dojrzewania, co ma znaczący wpływ na okres zbiorów. Ma to ogromne znaczenie pod względem jakości zarówno w odniesieniu do cech charakterystycznych oliwek (np. zdrowie), jak i cech charakterystycznych oliwy, którą można z nich uzyskać (bogatsza w fenole).

Z tego powodu wskazane jest powiązanie początku zbiorów ze wskaźnikiem wizualnym, szczególnie gdy oliwki zaczynają dojrzewać, co każdego roku zależy od warunków pogodowych. Decyzja ta umożliwia w lepszy sposób zapewnienie ogólnej jakości oliwy, którą można uzyskać.

Należy zauważyć, że dwie główne odmiany uwzględnione w specyfikacji produktu objętego ChNP „Aprutino Pescarese”, Leccino i Dritta, charakteryzują się odpowiednio wczesnym i średniowczesnym dojrzewaniem i z tego względu istnieje większa potrzeba bardziej elastycznej definicji początku okresu zbiorów.

5.5.   Związek

Związek

| — | Dodano artykuł dotyczący związku, którego nie uwzględniono w obowiązującej specyfikacji, ale który uwzględniono w arkuszu streszczenia. |
| --- | --- |

—

Dodano artykuł dotyczący związku, którego nie uwzględniono w obowiązującej specyfikacji, ale który uwzględniono w arkuszu streszczenia.

Elementy dodane do artykułu dotyczącego związku odpowiadają zatem literom d), e) i f) arkusza streszczenia, którego treść pochodzi z dokumentu o nazwie „Relazione Tecnica e Storica della D.O.P. Aprutino Pescarese” [Sprawozdanie techniczne i historyczne dotyczące ChNP „Aprutino Pescarese”] znajdującego się w dokumentach wykorzystanych w celu rejestracji. Artykuł uzupełniono również informacjami ilustrującymi relację między określonymi cechami charakterystycznymi produktu a obszarem geograficznym.

Nowy artykuł otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 10

Związek z obszarem geograficznym

Oliwki uprawiano w prowincji Pescara od czasów starożytnych, co potwierdzają dowody historyczne pochodzące z czasów rzymskich. Uprawę oliwek przedstawiano na różnych herbach starych rodów, na których widniało albo drzewo oliwne, albo jego gałąź.

Uprawa oliwek stanowiła nieodłączną część historii, krajobrazu i gospodarki tego obszaru. Istotne współczesne świadectwo obecności uprawy oliwek w prowincji Pescara zawarł również w swoich utworach literackich Gabriel D’Annunzio.

Nadanie chronionej nazwy pochodzenia oliwie z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia na przedmiotowym obszarze uzasadnia nie tylko wyraźnie zaakcentowana obecność upraw, ale również powszechne stosowanie oliwy jako podstawowego elementu tradycji kulinarnych w prowincji Pescara.

Historycznie cały ten obszar był początkowo znany jako Aprutium, następnie Aprutina, stąd wybór nazwy Aprutino.

Ta wielowiekowa uprawa oliwek na tym obszarze opiera się również na warunkach glebowych i klimatycznych, które sprzyjają naturalnemu wzrostowi drzew.

Zaledwie kilka kilometrów od linii brzegowej znajdują się łagodne pagórki, które znakomicie nadają się do tej uprawy. Wokół uprawy oliwek powstał na tym obszarze system wzajemnych wymian oraz relacji społecznych, kulturowych i gospodarczych, który obejmuje organizację festiwali, wspólne wystawy producentów, oraz silne wzajemne powiązania olejarni, dzięki czemu w okolicy ma miejsce wiele wartościowych i pożytecznych wydarzeń.

Obszar produkcji oliwy najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia objętej ChNP „Aprutino Pescarese” mieści się w promieniu zaledwie kilkudziesięciu kilometrów i rozciąga się od przybrzeżnych zbocz po najwyższe położone w głębi lądu wzgórza, a więc jest to okolica typowa dla uprawy oliwek pod względem struktury upraw i właściwości produkcji.

Gleby zmieniają się, gdy teren przechodzi z obszarów w głębi lądu, przez tereny pagórkowate, a stamtąd na pas wybrzeża. Na pogórzu znajdują się również gleby wapienne powstałe w wyniku wietrzenia wysoce przepuszczalnego wapienia pochodzącego z ery mezozoicznej, a przede wszystkim z okresu kredy, który stanowi trzon łańcucha Apeninów. Gleby są zwykle gruboziarniste i płytkie o niskiej żyzności. Na niżej położonym obszarze pagórkowatym, który leży na formacjach marglowych i iłach z epoki miocenu w górnej części oraz na formacjach z epoki pliocenu w dolnej, występują twarde gleby o umiarkowanej żyzności, które zawierają, w zależności od obszaru, ilasty wapień oraz zwarte iły, ziemisty wapień i piaskowiec. Natomiast na wąskim pasie wybrzeża oraz wzdłuż dolin występują gleby piaszczyste i ilasto-krzemionkowe, które są głębokie, mają średnią gęstość, są świeże i charakteryzują się wysoką żyznością.

Liczne odmiany drzew oliwnych zadomowiły i rozwinęły się w tym otoczeniu, ale główne i najbardziej rozpowszechnione to Leccino i Toccolana w regionie położonym w głębi lądu oraz Dritta na najbardziej odsłoniętych przybrzeżnych pagórkach. Te trzy odmiany są zatem głównymi źródłami surowców do produkcji oliwy objętej ChNP „Aprutino Pescarese”.

Również klimat jest zróżnicowany między wybrzeżem a pagórkami w głębi lądu, gdzie zimy są chłodniejsze. Średnia roczna temperatura na tym obszarze wynosi około 13,5 °C, podczas gdy na obszarach pagórkowatych i przybrzeżnych, gdzie warunki są nieco bardziej umiarkowane, średnia roczna temperatura wynosi około 14,8 °C. Te dość łagodne warunki powodują, że w mniejszym stopniu zachodzi synteza nasyconych kwasów tłuszczowych, a w większym – kwasu oleinowego i innych kwasów nienasyconych. W konsekwencji zawartość kwasu oleinowego dochodzi do ponad 75 % łącznej zawartości kwasu. Najwięcej opadów w ciągu roku przypada na okres wiosenny. Okres letni jest zwykle bardzo suchy i bardzo rzadko występują wtedy opady deszczu. Najbardziej obfite opady występują późną jesienią oraz między lutym a kwietniem. Średnie roczne opady wynoszą około 700 mm. Dzięki temu odmiany Toccolana i Dritta charakteryzują się wysokim poziomem fenoli, a w przypadku odmiany Leccino poziom fenoli znacząco przekracza 100 mg/kg.

5.6.   Etykietowanie

Etykietowanie

Zmieniono art. 7 dotyczący nazwy i prezentacji.

Usunięto ust. 3 o następującym brzmieniu:

„Dopuszczalne jest jednak umieszczanie nazwisk, nazw przedsiębiorstw, prywatnych znaków towarowych, pod warunkiem że nie mają charakteru reklamującego i nie wprowadzają nabywcy w błąd odnośnie do nazw geograficznych, w szczególności odnośnie do nazw geograficznych obszarów produkcji oliwy o kontrolowanej nazwie pochodzenia”.

Decyzję o usunięciu tego ustępu podjęto ze względu na wiele problemów, jakie sprawiała jego interpretacja na przestrzeni lat zarówno dla producentów, jak i organu kontrolnego.

Dodano precyzyjny ustęp dotyczący używania na etykiecie stosowanego fakultatywnie określenia jakościowego „produkt górski”.

Otrzymuje on następujące brzmienie:

„W odniesieniu do art. 4 rozporządzenia (UE) nr 665/2014 określenie »produkt górski« może być stosowane na etykiecie na obszarach, które spełniają wymogi”.

5.7.   Inne

Inne

Usunięto wymóg, aby producenci pakowali oliwę do pojemników wykonanych z określonych materiałów oraz o określonej pojemności.

Obecne brzmienie:

„Do celów wprowadzenia do obrotu oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia »Aprutino Pescarese« musi być pakowana w pojemniki szklane lub wykonane z blachy ocynowanej o maksymalnej pojemności nieprzekraczającej 5 litrów”

zmieniono w następujący sposób:

„Oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia »Aprutino Pescarese« może być pakowana celem dopuszczenia do konsumpcji w jakimkolwiek pojemniku o maksymalnej pojemności 5 litrów dozwolonym przez obowiązujące przepisy”.

Zmianę tę wprowadzono ze względu na potrzebę dostosowania przez producentów stosowanych przez nich form opakowań do wymogów rynku.

| — | Dodano artykuł dotyczący kontroli, którego brak w obowiązującej specyfikacji i który otrzymuje następujące brzmienie:


  „Artykuł 9
  Kontrole
  Kontrolę zgodności produktu ze specyfikacją produkcji przeprowadza organ kontrolny zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.
  Kontrole zgodności produktu ze specyfikacją prowadzi Izba Handlowa, Przemysłowa, Rzemieślnicza i Rolnicza w Pescarze, z siedzibą przy Via Conte di Ruvo 2, Pescara – Tel. 085 45361, E-mail: agricoltura@pe.camcom.it, e-mail certyfikowany: cciaa.pescara@pe.legalmail.camcom.it.”. |
| --- | --- |

—

Dodano artykuł dotyczący kontroli, którego brak w obowiązującej specyfikacji i który otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 9

Kontrole

Kontrolę zgodności produktu ze specyfikacją produkcji przeprowadza organ kontrolny zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

Kontrole zgodności produktu ze specyfikacją prowadzi Izba Handlowa, Przemysłowa, Rzemieślnicza i Rolnicza w Pescarze, z siedzibą przy Via Conte di Ruvo 2, Pescara – Tel. 085 45361, E-mail: agricoltura@pe.camcom.it, e-mail certyfikowany: cciaa.pescara@pe.legalmail.camcom.it.”.

JEDNOLITY DOKUMENT

„Aprutino Pescarese”

„Aprutino Pescarese”

Nr UE: PDO-IT-1526-AM05 – 15 stycznia 2018

Nr UE: PDO-IT-1526-AM05 – 15 stycznia 2018

ChNP (X) ChOG ( )

ChNP (X) ChOG ( )

1.   Nazwa lub nazwy

Nazwa lub nazwy

„Aprutino Pescarese”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Typ produktu

Klasa 1.5. Oleje i tłuszcze (masło, margaryna, oleje itp.)

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Wprowadzana do obrotu oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia o chronionej nazwie pochodzenia „Aprutino Pescarese” musi posiadać następujące właściwości:

| — | kolor: od zielonego po żółty; |
| --- | --- |

—

kolor: od zielonego po żółty;

| — | ocena organoleptyczna (badanie przeprowadzone przez zespół degustatorów):






  — | poziom owocowości od niskiego po średni (0,0 < mediana ≤ 6,0) z nutami ziołowymi bądź zielonych migdałów, karczocha lub pomidora; |
| --- | --- | --- |

—

ocena organoleptyczna (badanie przeprowadzone przez zespół degustatorów):

—

poziom owocowości od niskiego po średni (0,0 < mediana ≤ 6,0) z nutami ziołowymi bądź zielonych migdałów, karczocha lub pomidora;

| — | poziom goryczy od niskiego po średni (0,0 < mediana ≤ 6,0); |
| --- | --- |

—

poziom goryczy od niskiego po średni (0,0 < mediana ≤ 6,0);

| — | poziom pikantności od niskiego po średni (0,0 < mediana ≤ 6,0); |
| --- | --- |

—

poziom pikantności od niskiego po średni (0,0 < mediana ≤ 6,0);

| — | brak wad (mediana = 0,0); |
| --- | --- |

—

brak wad (mediana = 0,0);

| — | wolna kwasowość wyrażona jako zawartość kwasu oleinowego: nie przekracza 0,6 %; |
| --- | --- |

—

wolna kwasowość wyrażona jako zawartość kwasu oleinowego: nie przekracza 0,6 %;

| — | liczba nadtlenkowa: ≤ 12 mEq O2/kg; |
| --- | --- |

—

liczba nadtlenkowa: ≤ 12 mEq O2/kg;

2

| — | K270: ≤ 0,17; |
| --- | --- |

—

K270: ≤ 0,17;

| — | kwas oleinowy: 68–83 %; |
| --- | --- |

—

kwas oleinowy: 68–83 %;

| — | fenole (wyrażone w mg/kg tyrozolu): ≥ 100 mg/kg. |
| --- | --- |

—

fenole (wyrażone w mg/kg tyrozolu): ≥ 100 mg/kg.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Oliwa o chronionej nazwie pochodzenia „Aprutino Pescarese” musi być wytwarzana z następujących odmian oliwek, przy czym co najmniej 80 % drzew w gajach oliwnych muszą stanowić drzewa należące do jednej z tych odmian albo obejmujące kombinację tych odmian: Dritta, Leccino i Toccolana.

Mogą również być wykorzystywane inne odmiany obecne w gajach oliwnych, jednak nie mogą stanowić one więcej niż 20 %.

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na określonym obszarze geograficznym

Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na określonym obszarze geograficznym

Wszystkie etapy procesu produkcji – tj. uprawa, zbiory i ekstrakcja oleju – muszą odbywać się w obrębie określonego obszaru geograficznego.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Oliwę o chronionej nazwie pochodzenia „Aprutino Pescarese” należy zawsze pakować na obszarze określonym w pkt 4. Umożliwia to zachowanie organoleptycznych cech charakterystycznych i jakości produktu.

Aby produkt zachował swoje cechy, nie można poddawać oliwy żadnym nagłym zmianom temperatury i należy ją przechowywać w warunkach spoczynkowych bez dostępu tlenu, aby umożliwić naturalną sedymentację lub filtrację; unika się przemieszczania i transportu przed pakowaniem, aby zminimalizować utlenianie. Warunki te zapewnia się na obszarze pochodzenia pod koniec procesu produkcji i dzięki nim oliwa może zachować swoje organoleptyczne cechy charakterystyczne.

Oliwę o chronionej nazwie pochodzenia „Aprutino Pescarese” można wprowadzać do obrotu wyłącznie po odpowiednim zapakowaniu.

Oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia „Aprutino Pescarese” może być pakowana celem dopuszczenia do konsumpcji w jakimkolwiek pojemniku o maksymalnej pojemności 5 litrów dozwolonym przez obowiązujące przepisy.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Zabronione jest dodawanie jakichkolwiek określeń, które nie zostały wyraźnie przewidziane w specyfikacji produktu dla nazwy „Aprutino Pescarese”, w tym następujących przymiotników: fine (wyborowa), scelto (pierwszej jakości), selezionato (wyselekcjonowana), superiore (najlepsza) lub genuino (oryginalna).

fine

scelto

selezionato

superiore

genuino

Zabronione jest używanie dodatkowych nazw geograficznych lub oznaczeń geograficznych lub toponimicznych odnoszących się do gmin, części gmin lub obszarów geograficznych usytuowanych na określonym obszarze geograficznym.

W odniesieniu do art. 4 rozporządzenia (UE) nr 665/2014 określenie „produkt górski” można stosować na etykiecie na obszarach, które spełniają odpowiednie wymogi.

Stosowanie nazw przedsiębiorstw, gospodarstw i nieruchomości oraz wskazywanie na pakowanie w gospodarstwie zajmującym się uprawą oliwek lub w grupie gospodarstw zajmujących się uprawą oliwek lub w przedsiębiorstwie, które znajduje się na obszarze produkcji, jest dozwolone tylko, jeżeli produkt uzyskano wyłącznie z oliwek zebranych w gajach oliwnych tego przedsiębiorstwa.

Chroniona nazwa pochodzenia „Aprutino Pescarese” musi być zapisana na etykiecie wyraźną, nieusuwalną czcionką w kolorze silnie kontrastującym z tłem etykiety i w taki sposób, aby wyraźnie odróżniała się od pozostałych informacji umieszczonych na etykiecie.

Na etykiecie musi być podany rok produkcji oliwek, z których wytłoczono oliwę.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Oliwki wykorzystywane do produkcji oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia o chronionej nazwie pochodzenia „Aprutino Pescarese” muszą być wyprodukowane na obszarze prowincji Pescara nadającym się do produkcji oliwy o właściwościach i jakości określonych w niniejszej specyfikacji produktu.

Obszar ten obejmuje cały obszar administracyjny następujących gmin w prowincji Pescara: Abbateggio, Alanno, Bolognano, Brittoli, Bussi sul Tirino, Caramanico Terme, Castiglione a Casauria, Cappelle sul Tavo, Carpineto della Nora, Catignano, Cepagatti, Città S.Angelo, Civitaquana, Civitella Casanova, Collecorvino, Corvara, Cugnoli, Elice, Farindola, Lettomanoppello, Loreto Aprutino, Manoppello, Montebello di Bertona, Montesilvano, Moscufo, Nocciano, Penne, Pescara, Pescosansonesco, Pianella, Picciano, Pietranico, Popoli, Roccamorice, Rosciano, S. Valentino in Abruzzo Citeriore, Salle, Sant’Eufemia a Maiella, Scafa, Serramonacesca, Spoltore, Tocco da Casauria, Torre de’ Passeri, Turrivalignani, Vicoli i Villa Celiera.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Związek z obszarem geograficznym

Oliwki uprawiano w prowincji Pescara od czasów starożytnych, co potwierdzają dowody historyczne pochodzące z czasów rzymskich. Uprawę oliwek przedstawiano na różnych herbach starych rodów, na których widniało albo drzewo oliwne, albo jego gałąź.

Uprawa oliwek stanowiła nieodłączną część historii, krajobrazu i gospodarki tego obszaru. Istotne współczesne świadectwo obecności uprawy oliwek w prowincji Pescara zawarł również w swoich utworach literackich Gabriel D’Annunzio.

Nadanie chronionej nazwy pochodzenia oliwie z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia na przedmiotowym obszarze uzasadnia nie tylko wyraźnie zaakcentowana obecność upraw, ale również powszechne stosowanie oliwy jako podstawowego elementu tradycji kulinarnych w prowincji Pescara.

Historycznie cały ten obszar był początkowo znany jako Aprutium, następnie Aprutina, stąd wybór nazwy Aprutino.

Ta wielowiekowa uprawa oliwek na tym obszarze opiera się również na warunkach glebowych i klimatycznych, które sprzyjają naturalnemu wzrostowi drzew.

Zaledwie kilka kilometrów od linii brzegowej znajdują się łagodne pagórki, które znakomicie nadają się do tej uprawy. Wokół uprawy oliwek powstał na tym obszarze system wzajemnych wymian oraz relacji społecznych, kulturowych i gospodarczych, który obejmuje organizację festiwali, wspólne wystawy producentów, oraz silne wzajemne powiązania olejarni, dzięki czemu w okolicy ma miejsce wiele wartościowych i pożytecznych wydarzeń.

Obszar produkcji oliwy najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia objętej ChNP „Aprutino Pescarese” mieści się w promieniu zaledwie kilkudziesięciu kilometrów i rozciąga się od przybrzeżnych zbocz po najwyższe położone w głębi lądu wzgórza, a więc jest to okolica typowa dla uprawy oliwek pod względem struktury upraw i właściwości produkcji.

Gleby zmieniają się, gdy teren przechodzi z obszarów w głębi lądu, przez tereny pagórkowate, a stamtąd na pas wybrzeża. Na pogórzu znajdują się również gleby wapienne powstałe w wyniku wietrzenia wysoce przepuszczalnego wapienia pochodzącego z ery mezozoicznej, a przede wszystkim z okresu kredy, który stanowi trzon łańcucha Apeninów. Gleby są zwykle gruboziarniste i płytkie o niskiej żyzności. Na niżej położonym obszarze pagórkowatym, który leży na formacjach marglowych i iłach z epoki miocenu w górnej części oraz na formacjach z epoki pliocenu w dolnej, występują twarde gleby o umiarkowanej żyzności, które zawierają, w zależności od obszaru, ilasty wapień oraz zwarte iły, ziemisty wapień i piaskowiec. Natomiast na wąskim pasie wybrzeża oraz wzdłuż dolin występują gleby piaszczyste i ilasto-krzemionkowe, które są głębokie, mają średnią gęstość, są świeże i charakteryzują się wysoką żyznością.

Liczne odmiany drzew oliwnych zadomowiły się i rozwinęły w tym otoczeniu, ale główne i najbardziej rozpowszechnione to Leccino i Toccolana w regionie położonym w głębi lądu oraz Dritta na najbardziej odsłoniętych przybrzeżnych pagórkach. Te trzy odmiany są zatem głównymi źródłami surowców do produkcji oliwy objętej ChNP „Aprutino Pescarese”.

Również klimat jest zróżnicowany między wybrzeżem a pagórkami w głębi lądu, gdzie zimy są chłodniejsze. Średnia roczna temperatura na tym obszarze wynosi około 13,5 °C, podczas gdy na obszarach pagórkowatych i przybrzeżnych, gdzie warunki są nieco bardziej umiarkowane, średnia roczna temperatura wynosi około 14,8 °C. Te dość łagodne warunki powodują, że w mniejszym stopniu zachodzi synteza nasyconych kwasów tłuszczowych, a w większym – kwasu oleinowego i innych kwasów nienasyconych. W konsekwencji zawartość kwasu oleinowego dochodzi do ponad 75 % łącznej zawartości kwasu. Najwięcej opadów w ciągu roku przypada na okres wiosenny. Okres letni jest zwykle bardzo suchy i bardzo rzadko występują wtedy opady deszczu. Najbardziej obfite opady występują późną jesienią oraz między lutym a kwietniem. Średnie roczne opady wynoszą około 700 mm. Dzięki temu odmiany Toccolana i Dritta charakteryzują się wysokim poziomem fenoli, a w przypadku odmiany Leccino poziom fenoli znacząco przekracza 100 mg/kg.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

Pełny tekst specyfikacji produktu jest dostępny na stronie internetowej: http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

lub

bezpośrednio na stronie głównej Ministerstwa Zasobów Rolnych, Żywnościowych i Leśnych (www.politicheagricole.it) po wybraniu zakładki Prodotti DOP IGP (z prawej strony na górze ekranu), a następnie Prodotti DOP IGP STG i na koniec Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE.

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

---