# Publicatieblad C 311/16 a

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 311 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 65e jaargang16 augustus 2022 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 311

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

65e jaargang16 augustus 2022

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2022/C 311/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2022/C 311/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2022/C 311/02 | Zaak C-14/22 P: Hogere voorziening, op 6 januari 2022 door QC ingesteld tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 11 november 2021 in zaak T-77/21, QC/Commissie | 2 |
| 2022/C 311/03 | Zaak C-150/22 P: Hogere voorziening, op 24 februari 2022 door HG ingesteld tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 15 december 2021 in zaak T-693/16 P RENV-RX, HG/Commissie | 2 |
| 2022/C 311/04 | Zaak C-253/22 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 april 2022 door Calrose Rice tegen de beschikking van het Gerecht (Tiende kamer) van 11 februari 2022 in zaak T-459/21, Calrose Rice/EUIPO — Ricegrowers (Sunwhite) | 2 |
| 2022/C 311/05 | Zaak C-C-299/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Lietuvos Aukščiausiojo Teismas (Litouwen) op 4 mei 2022 — M.D. / UAB Tez Tour | 3 |
| 2022/C 311/06 | Zaak C-303/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský soud v Brně (Tsjechië) op 9 mei 2022 — CROSS Zlín a.s. / Úřad pro ochranu hospodářské soutěže | 4 |
| 2022/C 311/07 | Zaak C-307/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 10 mei 2022 — FT / DW | 4 |
| 2022/C 311/08 | Zaak C-313/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Elegktiko Synedrio (Griekenland) op 11 mei 2022 — ACHILLEION / Elliniko Dimosio | 5 |
| 2022/C 311/09 | Zaak C-354/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 1 juni 2022 — Weingut A/Land Rheinland-Pfalz | 6 |
| | Gerecht |
| 2022/C 311/10 | Zaak T-501/19: Arrest van het Gerecht van 29 juni 2022 — Corneli/ECB (Toegang tot documenten – Besluit 2004/258/EG – Besluit van de ECB om Banca Carige onder tijdelijk bewind te stellen – Weigering van toegang – Uitzondering inzake de bescherming van de vertrouwelijkheid van informatie die als zodanig beschermd wordt op grond van Unierecht – Algemeen vermoeden van vertrouwelijkheid – Begrip ‚vertrouwelijke gegevens’ – Motiveringsplicht) | 8 |
| 2022/C 311/11 | Zaak T-797/19: Arrest van het Gerecht van 22 juni 2022 — Anglo Austrian AAB en Belegging Maatschappij Far East/ECB (Economisch en monetair beleid – Prudentieel toezicht op kredietinstellingen – Specifieke toezichthoudende taken van de ECB – Besluit tot intrekking van de vergunning van een kredietinstelling – Ernstige inbreuk op de nationale bepalingen tot omzetting van richtlijn 2005/60/EG – Evenredigheid – Inbreuk op de wettelijke regeling voor de governance van kredietinstellingen – Rechten van de verdediging – Kennelijk onjuiste beoordeling – Recht op effectieve rechterlijke bescherming) | 8 |
| 2022/C 311/12 | Zaak T-337/20: Arrest van het Gerecht van 29 juni 2022 — Hochmann Marketing/EUIPO (bittorrent) [Uniemerk – Beslissing van een kamer van beroep waarbij de intrekking van een vroegere beslissing wordt bevestigd – Artikel 103, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 – Verzoek tot omzetting naar een nationale merkaanvraag – Reden voor de weigering van de omzetting – Geen gebruik van het Uniemerk – Artikel 139, lid 2, onder a), van verordening 2017/1001 – Recht om te worden gehoord – Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten] | 9 |
| 2022/C 311/13 | Zaak T-502/20: Arrest van het Gerecht van 22 juni 2022 — Munich/EUIPO — Tone Watch (MUNICH10A.T.M.) [Uniemerk – Nietigheidsprocedure – Uniewoordmerk MUNICH10A.T.M. – Oudere nationale en Uniebeeldmerken MUNICH – Relatieve weigeringsgronden – Artikel 53, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 60, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001] – Geen verwarringsgevaar – Geen soortgelijke waren en diensten – Geen esthetische complementariteit – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid, 1, onder b), van verordening 2017/1001] – Geen afbreuk aan de reputatie – Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001) – Rechten van de verdediging] | 10 |
| 2022/C 311/14 | Zaak T-641/20: Arrest van het Gerecht van 29 juni 2022 — Leonine Distribution/Commissie [Cultuur – Programma Creatief Europa (2014-2020) – Subprogramma Media – Oproep tot het indienen van voorstellen EACEA/05/2018 – Besluit van Eacea tot afwijzing van verzoeksters kandidatuur wegens niet-naleving van de toelatingscriteria – Besluit van de Commissie waarbij het administratieve beroep betreffende het besluit van Eacea wordt verworpen – Begrip Europese onderneming – Subsidie die alleen openstaat voor kandidaten die rechtstreeks of via meerderheidsaandeelhouderschap eigendom zijn van onderdanen van Unielidstaten of onderdanen van andere Europese landen die deelnemen aan het subprogramma – Beoordelingsfouten – Geen onderzoek van de documenten in bijlage bij het voorstel – Evenredigheid] | 10 |
| 2022/C 311/15 | Zaak T-357/21: Arrest van het Gerecht van 29 juni 2022 — Jose A. Alfonso Arpon/EUIPO — Puma (PLUMAflex by Roal) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk PLUMAflex by Roal – Ouder Uniebeeldmerk PUMA – Relatieve weigeringsgrond – Afbreuk aan de reputatie – Artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001] | 11 |
| 2022/C 311/16 | Zaak T-331/22: Beroep ingesteld op 31 mei 2022 — NLVOW/Commissie | 12 |
| 2022/C 311/17 | Zaak T-344/22: Beroep ingesteld op 9 juni 2022 — Stichting Nationaal Kritisch Platform Windenergie/Commissie | 13 |
| 2022/C 311/18 | Zaak T-346/22: Beroep ingesteld op 3 juni 2022 — Föreningen Svenskt Landskapsskydd/Commissie | 15 |
| 2022/C 311/19 | Zaak T-366/22: Beroep ingesteld op 17 juni 2022 — Ryanair/Commissie | 16 |
| 2022/C 311/20 | Zaak T-378/22: Beroep ingesteld op 29 juni 2022 — Diesel/EUIPO — Lidl Stiftung (Joggjeans) | 17 |
| 2022/C 311/21 | Zaak T-379/22: Beroep ingesteld op 29 juni 2022 — Diesel/EUIPO — Lidl Stiftung (Joggjeans) | 18 |
| 2022/C 311/22 | Zaak T-390/22: Beroep ingesteld op 2 juli 2022 — Mndoiants / Raad | 18 |
| 2022/C 311/23 | Zaak T-391/22: Beroep ingesteld op 4 juli 2022 — Société générale e.a. / GAR | 19 |
| 2022/C 311/24 | Zaak T-392/22: Beroep ingesteld op 4 juli 2022 — Confédération nationale du Crédit mutuel e.a. / GAR | 21 |
| 2022/C 311/25 | Zaak T-393/22: Beroep ingesteld op 4 juli 2022 — BPCE e.a. / GAR | 22 |
| 2022/C 311/26 | Zaak T-394/22: Beroep ingesteld op 4 juli 2022 — Banque postale / GAR | 22 |
| 2022/C 311/27 | Zaak T-410/22: Beroep ingesteld op 4 juli 2022 — Crédit agricole e.a. / GAR | 23 |
| 2022/C 311/28 | Zaak T-411/22: Beroep ingesteld op 5 juli 2022 — Dexia Crédit Local / GAR | 24 |
| 2022/C 311/29 | Zaak T-420/22: Beroep ingesteld op 7 juli 2022 — BNP Paribas / GAR | 25 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2022/C 311/02

Zaak C-14/22 P: Hogere voorziening, op 6 januari 2022 door QC ingesteld tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 11 november 2021 in zaak T-77/21, QC/Commissie

2

2022/C 311/03

Zaak C-150/22 P: Hogere voorziening, op 24 februari 2022 door HG ingesteld tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 15 december 2021 in zaak T-693/16 P RENV-RX, HG/Commissie

2

2022/C 311/04

Zaak C-253/22 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 april 2022 door Calrose Rice tegen de beschikking van het Gerecht (Tiende kamer) van 11 februari 2022 in zaak T-459/21, Calrose Rice/EUIPO — Ricegrowers (Sunwhite)

2

2022/C 311/05

Zaak C-C-299/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Lietuvos Aukščiausiojo Teismas (Litouwen) op 4 mei 2022 — M.D. / UAB Tez Tour

Tez Tour

3

2022/C 311/06

Zaak C-303/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský soud v Brně (Tsjechië) op 9 mei 2022 — CROSS Zlín a.s. / Úřad pro ochranu hospodářské soutěže

4

2022/C 311/07

Zaak C-307/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 10 mei 2022 — FT / DW

4

2022/C 311/08

Zaak C-313/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Elegktiko Synedrio (Griekenland) op 11 mei 2022 — ACHILLEION / Elliniko Dimosio

5

2022/C 311/09

Zaak C-354/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 1 juni 2022 — Weingut A/Land Rheinland-Pfalz

6

Gerecht

2022/C 311/10

Zaak T-501/19: Arrest van het Gerecht van 29 juni 2022 — Corneli/ECB (Toegang tot documenten – Besluit 2004/258/EG – Besluit van de ECB om Banca Carige onder tijdelijk bewind te stellen – Weigering van toegang – Uitzondering inzake de bescherming van de vertrouwelijkheid van informatie die als zodanig beschermd wordt op grond van Unierecht – Algemeen vermoeden van vertrouwelijkheid – Begrip ‚vertrouwelijke gegevens’ – Motiveringsplicht)

8

2022/C 311/11

Zaak T-797/19: Arrest van het Gerecht van 22 juni 2022 — Anglo Austrian AAB en Belegging Maatschappij Far East/ECB (Economisch en monetair beleid – Prudentieel toezicht op kredietinstellingen – Specifieke toezichthoudende taken van de ECB – Besluit tot intrekking van de vergunning van een kredietinstelling – Ernstige inbreuk op de nationale bepalingen tot omzetting van richtlijn 2005/60/EG – Evenredigheid – Inbreuk op de wettelijke regeling voor de governance van kredietinstellingen – Rechten van de verdediging – Kennelijk onjuiste beoordeling – Recht op effectieve rechterlijke bescherming)

8

2022/C 311/12

Zaak T-337/20: Arrest van het Gerecht van 29 juni 2022 — Hochmann Marketing/EUIPO (bittorrent) [Uniemerk – Beslissing van een kamer van beroep waarbij de intrekking van een vroegere beslissing wordt bevestigd – Artikel 103, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 – Verzoek tot omzetting naar een nationale merkaanvraag – Reden voor de weigering van de omzetting – Geen gebruik van het Uniemerk – Artikel 139, lid 2, onder a), van verordening 2017/1001 – Recht om te worden gehoord – Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten]

9

2022/C 311/13

Zaak T-502/20: Arrest van het Gerecht van 22 juni 2022 — Munich/EUIPO — Tone Watch (MUNICH10A.T.M.) [Uniemerk – Nietigheidsprocedure – Uniewoordmerk MUNICH10A.T.M. – Oudere nationale en Uniebeeldmerken MUNICH – Relatieve weigeringsgronden – Artikel 53, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 60, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001] – Geen verwarringsgevaar – Geen soortgelijke waren en diensten – Geen esthetische complementariteit – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid, 1, onder b), van verordening 2017/1001] – Geen afbreuk aan de reputatie – Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001) – Rechten van de verdediging]

10

2022/C 311/14

Zaak T-641/20: Arrest van het Gerecht van 29 juni 2022 — Leonine Distribution/Commissie [Cultuur – Programma Creatief Europa (2014-2020) – Subprogramma Media – Oproep tot het indienen van voorstellen EACEA/05/2018 – Besluit van Eacea tot afwijzing van verzoeksters kandidatuur wegens niet-naleving van de toelatingscriteria – Besluit van de Commissie waarbij het administratieve beroep betreffende het besluit van Eacea wordt verworpen – Begrip Europese onderneming – Subsidie die alleen openstaat voor kandidaten die rechtstreeks of via meerderheidsaandeelhouderschap eigendom zijn van onderdanen van Unielidstaten of onderdanen van andere Europese landen die deelnemen aan het subprogramma – Beoordelingsfouten – Geen onderzoek van de documenten in bijlage bij het voorstel – Evenredigheid]

10

2022/C 311/15

Zaak T-357/21: Arrest van het Gerecht van 29 juni 2022 — Jose A. Alfonso Arpon/EUIPO — Puma (PLUMAflex by Roal) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk PLUMAflex by Roal – Ouder Uniebeeldmerk PUMA – Relatieve weigeringsgrond – Afbreuk aan de reputatie – Artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001]

11

2022/C 311/16

Zaak T-331/22: Beroep ingesteld op 31 mei 2022 — NLVOW/Commissie

12

2022/C 311/17

Zaak T-344/22: Beroep ingesteld op 9 juni 2022 — Stichting Nationaal Kritisch Platform Windenergie/Commissie

13

2022/C 311/18

Zaak T-346/22: Beroep ingesteld op 3 juni 2022 — Föreningen Svenskt Landskapsskydd/Commissie

15

2022/C 311/19

Zaak T-366/22: Beroep ingesteld op 17 juni 2022 — Ryanair/Commissie

16

2022/C 311/20

Zaak T-378/22: Beroep ingesteld op 29 juni 2022 — Diesel/EUIPO — Lidl Stiftung (Joggjeans)

17

2022/C 311/21

Zaak T-379/22: Beroep ingesteld op 29 juni 2022 — Diesel/EUIPO — Lidl Stiftung (Joggjeans)

18

2022/C 311/22

Zaak T-390/22: Beroep ingesteld op 2 juli 2022 — Mndoiants / Raad

18

2022/C 311/23

Zaak T-391/22: Beroep ingesteld op 4 juli 2022 — Société générale e.a. / GAR

19

2022/C 311/24

Zaak T-392/22: Beroep ingesteld op 4 juli 2022 — Confédération nationale du Crédit mutuel e.a. / GAR

21

2022/C 311/25

Zaak T-393/22: Beroep ingesteld op 4 juli 2022 — BPCE e.a. / GAR

22

2022/C 311/26

Zaak T-394/22: Beroep ingesteld op 4 juli 2022 — Banque postale / GAR

22

2022/C 311/27

Zaak T-410/22: Beroep ingesteld op 4 juli 2022 — Crédit agricole e.a. / GAR

23

2022/C 311/28

Zaak T-411/22: Beroep ingesteld op 5 juli 2022 — Dexia Crédit Local / GAR

24

2022/C 311/29

Zaak T-420/22: Beroep ingesteld op 7 juli 2022 — BNP Paribas / GAR

25

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/1 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2022/C 311/01)

Laatste publicatie

PB C 303 van 8.8.2022

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 294 van 1.8.2022

PB C 284 van 25.7.2022

PB C 276 van 18.7.2022

PB C 266 van 11.7.2022

PB C 257 van 4.7.2022

PB C 244 van 27.6.2022

Deze teksten zijn beschikbaar in:

EUR-Lex: https://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/2 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/2

---

Hogere voorziening, op 6 januari 2022 door QC ingesteld tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 11 november 2021 in zaak T-77/21, QC/Commissie

(Zaak C-14/22 P)

(2022/C 311/02)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirerende partij: QC (vertegenwoordiger: F. Moyse, avocat)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Bij beschikking van 30 juni 2022 heeft het Hof (Negende kamer) de hogere voorziening kennelijk ongegrond verklaard en rekwirerende partij verwezen in haar eigen kosten.

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/2 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/2

---

Hogere voorziening, op 24 februari 2022 door HG ingesteld tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 15 december 2021 in zaak T-693/16 P RENV-RX, HG/Commissie

(Zaak C-150/22 P)

(2022/C 311/03)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirerende partij: HG (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Bij beschikking van 30 juni 2022 heeft het Hof (Tiende kamer) de hogere voorziening afgewezen wegens kennelijke onbevoegdheid van het Hof, en rekwirerende partij verwezen in haar eigen kosten.

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/2 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/2

---

Hogere voorziening ingesteld op 11 april 2022 door Calrose Rice tegen de beschikking van het Gerecht (Tiende kamer) van 11 februari 2022 in zaak T-459/21, Calrose Rice/EUIPO — Ricegrowers (Sunwhite)

(Zaak C-253/22 P)

(2022/C 311/04)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Calrose Rice (vertegenwoordiger: H. Raychev, адвокат)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Ricegrowers Ltd

Bij beschikking van 6 juli 2022 heeft het Hof van Justitie (Kamer voor toelating van hogere voorzieningen) beslist dat de hogere voorziening niet wordt toegelaten en dat Calrose Rice haar eigen kosten zal dragen.

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/3 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/3

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Lietuvos Aukščiausiojo Teismas (Litouwen) op 4 mei 2022 — M.D. / UAB “Tez Tour”

(Zaak C-C-299/22)

(2022/C 311/05)

Procestaal: Litouws

Verwijzende rechter

Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: M.D.

Verwerende partij:“Tez Tour” UAB

Andere partij in de procedure: “Fridmis” UAB

Prejudiciële vragen

| 1) | Dient er sprake te zijn van een officiële waarschuwing van de autoriteiten van de staat van vertrek en/of aankomst om niet onnodig te reizen en/of van classificatie van het land van bestemming (en mogelijk ook het land van vertrek) als behorende tot een risicogebied, alvorens te kunnen aannemen dat zich op de plaats van bestemming of in de onmiddellijke omgeving daarvan onvermijdbare en buitengewone omstandigheden hebben voorgedaan in de zin van de eerste volzin van artikel 12, lid 2, van richtlijn (EU) 2015/2302 (1)? |
| --- | --- |

1)

Dient er sprake te zijn van een officiële waarschuwing van de autoriteiten van de staat van vertrek en/of aankomst om niet onnodig te reizen en/of van classificatie van het land van bestemming (en mogelijk ook het land van vertrek) als behorende tot een risicogebied, alvorens te kunnen aannemen dat zich op de plaats van bestemming of in de onmiddellijke omgeving daarvan onvermijdbare en buitengewone omstandigheden hebben voorgedaan in de zin van de eerste volzin van artikel 12, lid 2, van richtlijn (EU) 2015/2302 (1)?

| 2) | Moet bij de beoordeling of er ten tijde van de beëindiging van een pakketreisovereenkomst op de plaats van bestemming of in de onmiddellijke omgeving daarvan sprake is van onvermijdbare en buitengewone omstandigheden, en of deze omstandigheden aanzienlijke gevolgen hebben voor de uitvoering van de pakketreis: (i) enkel rekening worden gehouden met objectieve omstandigheden; met andere woorden, houden die aanzienlijke gevolgen voor de uitvoering van de pakketreis enkel verband met een objectieve onmogelijkheid, en dient deze aldus te worden uitgelegd dat zij enkel gevallen betreft waarin de uitvoering van de overeenkomst zowel fysiek als juridisch onmogelijk wordt, of betreft zij niettemin ook gevallen waarin de uitvoering van de overeenkomst niet onmogelijk is maar (in dit geval, vanwege de gegronde vrees voor besmetting met het coronavirus) gecompliceerd en/of economisch inefficiënt wordt (gezien de veiligheid van de reizigers, de risico’s voor hun gezondheid en/of leven, en de mogelijkheid om de doelstellingen van de vakantiereis te verwezenlijken); en (ii) zijn subjectieve factoren van belang, zoals het samen reizen van volwassenen met kinderen onder de 14 jaar, of het behoren tot een groep met een hoger risico vanwege de leeftijd of de gezondheidstoestand van de reiziger, enzovoort? Heeft de reiziger het recht om de pakketreisovereenkomst te beëindigen, indien reizen van en naar de bestemming naar de mening van de gemiddelde reiziger als gevolg van de pandemie en de daaraan gerelateerde omstandigheden onveilig wordt, voor hem ongemak veroorzaakt of gegronde vrees oplevert voor gevaar voor zijn gezondheid of voor besmetting met een gevaarlijk virus? |
| --- | --- |

2)

Moet bij de beoordeling of er ten tijde van de beëindiging van een pakketreisovereenkomst op de plaats van bestemming of in de onmiddellijke omgeving daarvan sprake is van onvermijdbare en buitengewone omstandigheden, en of deze omstandigheden aanzienlijke gevolgen hebben voor de uitvoering van de pakketreis: (i) enkel rekening worden gehouden met objectieve omstandigheden; met andere woorden, houden die aanzienlijke gevolgen voor de uitvoering van de pakketreis enkel verband met een objectieve onmogelijkheid, en dient deze aldus te worden uitgelegd dat zij enkel gevallen betreft waarin de uitvoering van de overeenkomst zowel fysiek als juridisch onmogelijk wordt, of betreft zij niettemin ook gevallen waarin de uitvoering van de overeenkomst niet onmogelijk is maar (in dit geval, vanwege de gegronde vrees voor besmetting met het coronavirus) gecompliceerd en/of economisch inefficiënt wordt (gezien de veiligheid van de reizigers, de risico’s voor hun gezondheid en/of leven, en de mogelijkheid om de doelstellingen van de vakantiereis te verwezenlijken); en (ii) zijn subjectieve factoren van belang, zoals het samen reizen van volwassenen met kinderen onder de 14 jaar, of het behoren tot een groep met een hoger risico vanwege de leeftijd of de gezondheidstoestand van de reiziger, enzovoort? Heeft de reiziger het recht om de pakketreisovereenkomst te beëindigen, indien reizen van en naar de bestemming naar de mening van de gemiddelde reiziger als gevolg van de pandemie en de daaraan gerelateerde omstandigheden onveilig wordt, voor hem ongemak veroorzaakt of gegronde vrees oplevert voor gevaar voor zijn gezondheid of voor besmetting met een gevaarlijk virus?

| 3) | Is het feit dat de omstandigheden waarvan de reiziger uitgaat, reeds waren ingetreden of tenminste reeds verondersteld/aannemelijk waren bij het boeken van de reis op enigerlei wijze van invloed op het recht om de overeenkomst te beëindigen zonder een beëindigingsvergoeding te betalen (bijvoorbeeld door een dergelijk recht niet te verlenen, door stringentere criteria toe te passen op de beoordeling van de nadelige gevolgen voor de uitvoering van de pakketreis, enzovoort) verband met het feit dat de omstandigheden waarvan de reiziger uitgaat, reeds waren ingetreden of ten minste reeds voorondersteld/aannemelijk waren bij het boeken van de reis? Wanneer het criterium van de redelijke voorzienbaarheid wordt toegepast in de context van de pandemie, dient dan, hoewel de WHO ten tijde van het afsluiten van de pakketreisovereenkomst reeds informatie over de verspreiding van het virus had gepubliceerd, rekening te worden gehouden met het feit dat het verloop en de gevolgen van de pandemie niettemin lastig te voorspellen waren, er geen duidelijke maatregelen waren voor het beheren en beheersen van de besmettingen of voldoende gegevens over de besmetting zelf, en het duidelijk was dat het aantal besmettingen sinds het tijdstip van het boeken van de reis tot de beëindiging ervan bleef toenemen? |
| --- | --- |

3)

Is het feit dat de omstandigheden waarvan de reiziger uitgaat, reeds waren ingetreden of tenminste reeds verondersteld/aannemelijk waren bij het boeken van de reis op enigerlei wijze van invloed op het recht om de overeenkomst te beëindigen zonder een beëindigingsvergoeding te betalen (bijvoorbeeld door een dergelijk recht niet te verlenen, door stringentere criteria toe te passen op de beoordeling van de nadelige gevolgen voor de uitvoering van de pakketreis, enzovoort) verband met het feit dat de omstandigheden waarvan de reiziger uitgaat, reeds waren ingetreden of ten minste reeds voorondersteld/aannemelijk waren bij het boeken van de reis? Wanneer het criterium van de redelijke voorzienbaarheid wordt toegepast in de context van de pandemie, dient dan, hoewel de WHO ten tijde van het afsluiten van de pakketreisovereenkomst reeds informatie over de verspreiding van het virus had gepubliceerd, rekening te worden gehouden met het feit dat het verloop en de gevolgen van de pandemie niettemin lastig te voorspellen waren, er geen duidelijke maatregelen waren voor het beheren en beheersen van de besmettingen of voldoende gegevens over de besmetting zelf, en het duidelijk was dat het aantal besmettingen sinds het tijdstip van het boeken van de reis tot de beëindiging ervan bleef toenemen?

| 4) | Heeft bij de beoordeling of er ten tijde van de beëindiging van een pakketreisovereenkomst op de plaats van bestemming of in de onmiddellijke omgeving daarvan, sprake is van onvermijdbare en buitengewone omstandigheden en of deze omstandigheden aanzienlijke gevolgen hebben voor de uitvoering van de pakketreis, het begrip “de plaats van bestemming of de onmiddellijke omgeving daarvan” enkel betrekking op de staat van aankomst of, rekening houdend met de aard van de onvermijdbare en buitengewone omstandigheid, dat wil zeggen een besmettelijke virusinfectie, ook op de staat van vertrek en plekken die verband houden met het op reis gaan en daarvan terugkeren (overstappunten, bepaalde vervoersmiddelen, enzovoort)? |
| --- | --- |

4)

Heeft bij de beoordeling of er ten tijde van de beëindiging van een pakketreisovereenkomst op de plaats van bestemming of in de onmiddellijke omgeving daarvan, sprake is van onvermijdbare en buitengewone omstandigheden en of deze omstandigheden aanzienlijke gevolgen hebben voor de uitvoering van de pakketreis, het begrip “de plaats van bestemming of de onmiddellijke omgeving daarvan” enkel betrekking op de staat van aankomst of, rekening houdend met de aard van de onvermijdbare en buitengewone omstandigheid, dat wil zeggen een besmettelijke virusinfectie, ook op de staat van vertrek en plekken die verband houden met het op reis gaan en daarvan terugkeren (overstappunten, bepaalde vervoersmiddelen, enzovoort)?

---

(1)  Richtlijn (EU) 2015/2302 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 betreffende pakketreizen en gekoppelde reisarrangementen, houdende wijziging van verordening (EG) nr. 2006/2004 en van richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad, en tot intrekking van richtlijn 90/314/EEG van de Raad (PB 2015, L 326, blz. 1.)

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/4 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/4

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský soud v Brně (Tsjechië) op 9 mei 2022 — CROSS Zlín a.s. / Úřad pro ochranu hospodářské soutěže

(Zaak C-303/22)

(2022/C 311/06)

Procestaal: Tsjechisch

Verwijzende rechter

Krajský soud v Brně

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: CROSS Zlín a.s.

Verwerende partij: Úřad pro ochranu hospodářské soutěže

Prejudiciële vraag

Is de Tsjechische wettelijke regeling krachtens welke een aanbestedende dienst een overeenkomst inzake een overheidsopdracht kan sluiten voordat beroep is ingesteld bij de rechter die bevoegd is om na te gaan of een door de Úřad pro ochranu hospodářské soutěže (Tsjechische mededingingsautoriteit) gegeven secundair besluit tot uitsluiting van een inschrijver rechtmatig is, verenigbaar met artikel 2, lid 3, en artikel 2 bis, lid 2, van richtlijn 89/665/EEG (1), uitgelegd in het licht van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie?

---

(1)  Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (PB 1989, L 395, blz. 33).

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/4 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/4

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 10 mei 2022 — FT / DW

(Zaak C-307/22)

(2022/C 311/07)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: FT

Verwerende partij: DW

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 15, lid 3, eerste volzin, juncto artikel 12, lid 5, van verordening (EU) 2016/679 (1) (algemene verordening gegevensbescherming; hierna: “AVG”) aldus worden uitgelegd dat de verwerkingsverantwoordelijke (in casu: de behandelende arts) niet verplicht is om de betrokkene (in casu: de patiënt) kosteloos een eerste kopie te verstrekken van diens door de verwerkingsverantwoordelijke verwerkte persoonsgegevens, wanneer de betrokkene de kopie niet opvraagt voor de in de eerste volzin van overweging 63 van de AVG genoemde doelstellingen om zich op de hoogte te kunnen stellen van de verwerking van zijn persoonsgegevens en de rechtmatigheid daarvan te kunnen controleren, maar voor een ander doel (in casu: de beoordeling van het bestaan van aanspraken op grond van medische aansprakelijkheid) dat geen verband houdt met gegevensbescherming, maar legitiem is? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 15, lid 3, eerste volzin, juncto artikel 12, lid 5, van verordening (EU) 2016/679 (1) (algemene verordening gegevensbescherming; hierna: “AVG”) aldus worden uitgelegd dat de verwerkingsverantwoordelijke (in casu: de behandelende arts) niet verplicht is om de betrokkene (in casu: de patiënt) kosteloos een eerste kopie te verstrekken van diens door de verwerkingsverantwoordelijke verwerkte persoonsgegevens, wanneer de betrokkene de kopie niet opvraagt voor de in de eerste volzin van overweging 63 van de AVG genoemde doelstellingen om zich op de hoogte te kunnen stellen van de verwerking van zijn persoonsgegevens en de rechtmatigheid daarvan te kunnen controleren, maar voor een ander doel (in casu: de beoordeling van het bestaan van aanspraken op grond van medische aansprakelijkheid) dat geen verband houdt met gegevensbescherming, maar legitiem is?

| 2) | Indien de eerste prejudiciële vraag ontkennend wordt beantwoord:






  a) | komt overeenkomstig artikel 23, lid 1, onder i), van de AVG ook een vóór de inwerkingtreding van de AVG vastgestelde nationale bepaling van een lidstaat in aanmerking als beperking van het uit artikel 15, lid 3, eerste volzin, juncto artikel 12, lid 5, van de AVG voortvloeiende recht op kosteloze verstrekking van een kopie van persoonsgegevens die door de verwerkingsverantwoordelijke zijn verwerkt? |
| --- | --- | --- |

2)

Indien de eerste prejudiciële vraag ontkennend wordt beantwoord:

a)

komt overeenkomstig artikel 23, lid 1, onder i), van de AVG ook een vóór de inwerkingtreding van de AVG vastgestelde nationale bepaling van een lidstaat in aanmerking als beperking van het uit artikel 15, lid 3, eerste volzin, juncto artikel 12, lid 5, van de AVG voortvloeiende recht op kosteloze verstrekking van een kopie van persoonsgegevens die door de verwerkingsverantwoordelijke zijn verwerkt?

| b) | indien de tweede prejudiciële vraag, onder a), bevestigend wordt beantwoord: moet artikel 23, lid 1, onder i), van de AVG aldus worden uitgelegd dat de daarin genoemde rechten en vrijheden van anderen zich mede uitstrekken tot hun belang bij de vergoeding van de kosten die verbonden zijn aan de verstrekking van een kopie van gegevens krachtens artikel 15, lid 3, eerste volzin, van de AVG en van andere kosten ingevolge de verstrekking van de kopie? |
| --- | --- |

b)

indien de tweede prejudiciële vraag, onder a), bevestigend wordt beantwoord: moet artikel 23, lid 1, onder i), van de AVG aldus worden uitgelegd dat de daarin genoemde rechten en vrijheden van anderen zich mede uitstrekken tot hun belang bij de vergoeding van de kosten die verbonden zijn aan de verstrekking van een kopie van gegevens krachtens artikel 15, lid 3, eerste volzin, van de AVG en van andere kosten ingevolge de verstrekking van de kopie?

| c) | indien de tweede prejudiciële vraag, onder b), bevestigend wordt beantwoord: komt een nationale regeling die ten aanzien van de relatie tussen arts en patiënt bepaalt dat een arts die een kopie van de persoonsgegevens van een patiënt uit diens patiëntendossier aan deze laatste verstrekt, steeds en ongeacht de specifieke omstandigheden van het geval recht heeft op vergoeding van zijn kosten door de patiënt, overeenkomstig artikel 23, lid 1, onder i), van de AVG in aanmerking als beperking van de uit artikel 15, lid 3, eerste volzin, juncto artikel 12, lid 5, van de AVG voortvloeiende verplichtingen en rechten? |
| --- | --- |

c)

indien de tweede prejudiciële vraag, onder b), bevestigend wordt beantwoord: komt een nationale regeling die ten aanzien van de relatie tussen arts en patiënt bepaalt dat een arts die een kopie van de persoonsgegevens van een patiënt uit diens patiëntendossier aan deze laatste verstrekt, steeds en ongeacht de specifieke omstandigheden van het geval recht heeft op vergoeding van zijn kosten door de patiënt, overeenkomstig artikel 23, lid 1, onder i), van de AVG in aanmerking als beperking van de uit artikel 15, lid 3, eerste volzin, juncto artikel 12, lid 5, van de AVG voortvloeiende verplichtingen en rechten?

| 3) | Indien de eerste prejudiciële vraag en de tweede prejudiciële vraag onder a), b) of c), ontkennend worden beantwoord: omvat het recht uit hoofde van artikel 15, lid 3, eerste volzin, van de AVG in de relatie tussen arts en patiënt een recht op verstrekking van kopieën van alle onderdelen van het patiëntendossier die persoonsgegevens van de patiënt bevatten of ziet het alleen op de verstrekking van een kopie van de persoonsgegevens van de patiënt als zodanig, waarbij het aan de gegevensverwerkende arts wordt overgelaten hoe hij de gegevens van de betrokken patiënt samenstelt? |
| --- | --- |

3)

Indien de eerste prejudiciële vraag en de tweede prejudiciële vraag onder a), b) of c), ontkennend worden beantwoord: omvat het recht uit hoofde van artikel 15, lid 3, eerste volzin, van de AVG in de relatie tussen arts en patiënt een recht op verstrekking van kopieën van alle onderdelen van het patiëntendossier die persoonsgegevens van de patiënt bevatten of ziet het alleen op de verstrekking van een kopie van de persoonsgegevens van de patiënt als zodanig, waarbij het aan de gegevensverwerkende arts wordt overgelaten hoe hij de gegevens van de betrokken patiënt samenstelt?

---

(1)  Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) (PB 2016, L 119, blz. 1).

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/5 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/5

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Elegktiko Synedrio (Griekenland) op 11 mei 2022 — ACHILLEION / Elliniko Dimosio

(Zaak C-313/22)

(2022/C 311/08)

Procestaal: Grieks

Verwijzende rechter

Elegktiko Synedrio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: ACHILLEION

Verwerende partij: Elliniko Dimosio

Prejudiciële vragen

| 1) | Vormt volgens de bepalingen van: i) artikel 30, leden 1, 3 en 4, van verordening nr. 1260/1999 (1) en regel nr. 1, punt 1.9, van verordening nr. 1685/2000 (2); ii) artikel 4, lid 3, van verordening nr. 70/2001; en iii) artikel 38 en artikel 39, lid 1, van verordening nr. 1260/1999, artikel 4 van verordening nr. 438/2001 (3), artikel 2, lid 2, van verordening nr. 448/2001 (4), artikel 1, lid 2, van verordening nr. 2988/1995 (5), en artikel 14 van verordening nr. 659/1999 (6), de verkoop van de begunstigde onderneming, samen met haar vaste activa, automatisch een dermate belangrijke verandering van de voorwaarden voor de uitvoering van de medegefinancierde investering in die onderneming, dat dit op zich een nationale bepaling rechtvaardigt als die van artikel 18, lid 5, van interministerieel besluit nr. 192249/EΥS 4057/19.8.2002 (ministerieel besluit nr. 9216/EYS 916/12.2-18.2.2004), volgens welke het gedurende een lange periode absoluut verboden is om de vaste activa van een steunontvangende onderneming over te dragen, op straffe van gehele of gedeeltelijke intrekking van het steunbesluit en terugbetaling van de volledige of een deel van de toegekende staatssteun? |
| --- | --- |

1)

Vormt volgens de bepalingen van: i) artikel 30, leden 1, 3 en 4, van verordening nr. 1260/1999 (1) en regel nr. 1, punt 1.9, van verordening nr. 1685/2000 (2); ii) artikel 4, lid 3, van verordening nr. 70/2001; en iii) artikel 38 en artikel 39, lid 1, van verordening nr. 1260/1999, artikel 4 van verordening nr. 438/2001 (3), artikel 2, lid 2, van verordening nr. 448/2001 (4), artikel 1, lid 2, van verordening nr. 2988/1995 (5), en artikel 14 van verordening nr. 659/1999 (6), de verkoop van de begunstigde onderneming, samen met haar vaste activa, automatisch een dermate belangrijke verandering van de voorwaarden voor de uitvoering van de medegefinancierde investering in die onderneming, dat dit op zich een nationale bepaling rechtvaardigt als die van artikel 18, lid 5, van interministerieel besluit nr. 192249/EΥS 4057/19.8.2002 (ministerieel besluit nr. 9216/EYS 916/12.2-18.2.2004), volgens welke het gedurende een lange periode absoluut verboden is om de vaste activa van een steunontvangende onderneming over te dragen, op straffe van gehele of gedeeltelijke intrekking van het steunbesluit en terugbetaling van de volledige of een deel van de toegekende staatssteun?

| 2) | Moeten de bepalingen van: i) artikel 30, lid 4, van verordening nr. 1260/1999; ii) artikel 4, lid 3, van verordening nr. 70/2001 (7), en punt 4.12 van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen met betrekking tot het beginsel van de duur van de steunverlening aan kleine en middelgrote ondernemingen; iii) de artikelen 38 en 39 van verordening nr. 1260/1999, artikel 2, lid 2, van verordening nr. 448/2001, artikel 1, lid 2, en de artikelen 2 en 4 van verordening nr. 2988/1995 en artikel 14 van verordening nr. 659/1999 aldus worden uitgelegd dat de verkoop van de vaste activa en van de begunstigde onderneming zelf, in het kader van een overeenkomst die binnen de vennootschap tussen haar aandeelhouders is gesloten om haar levensvatbaarheid te waarborgen, geen belangrijke verandering van de medefinancieringsstransactie en geen onrechtmatig voordeel voor een van de partijen met zich brengt, en derhalve geen onregelmatigheid of grond voor terugvordering van de steun vormt, mits de voorwaarden voor de uitvoering van de investering niet worden gewijzigd en op de overdracht een wettelijke regeling van toepassing is volgens welke de vervreemder en de verkrijger hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de op het tijdstip van de overdracht bestaande schulden en verplichtingen? |
| --- | --- |

2)

Moeten de bepalingen van: i) artikel 30, lid 4, van verordening nr. 1260/1999; ii) artikel 4, lid 3, van verordening nr. 70/2001 (7), en punt 4.12 van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen met betrekking tot het beginsel van de duur van de steunverlening aan kleine en middelgrote ondernemingen; iii) de artikelen 38 en 39 van verordening nr. 1260/1999, artikel 2, lid 2, van verordening nr. 448/2001, artikel 1, lid 2, en de artikelen 2 en 4 van verordening nr. 2988/1995 en artikel 14 van verordening nr. 659/1999 aldus worden uitgelegd dat de verkoop van de vaste activa en van de begunstigde onderneming zelf, in het kader van een overeenkomst die binnen de vennootschap tussen haar aandeelhouders is gesloten om haar levensvatbaarheid te waarborgen, geen belangrijke verandering van de medefinancieringsstransactie en geen onrechtmatig voordeel voor een van de partijen met zich brengt, en derhalve geen onregelmatigheid of grond voor terugvordering van de steun vormt, mits de voorwaarden voor de uitvoering van de investering niet worden gewijzigd en op de overdracht een wettelijke regeling van toepassing is volgens welke de vervreemder en de verkrijger hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de op het tijdstip van de overdracht bestaande schulden en verplichtingen?

| 3) | Verlangen de artikelen 17, 52 en 53 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en het rechtszekerheidsbeginsel, gelezen in samenhang met artikel 1 van het (eerste) aanvullend protocol bij het EVRM, dat de maatregelen van financiële correctie en terugvordering van steun bedoeld in artikel 38, lid 1, onder h), en artikel 39, lid 1, van verordening nr. 1260/1999, artikel 2, lid 2, van verordening nr. 448/2001, artikel 4 van verordening (EG) nr. 2988/1995 en artikel 14 van verordening nr. 659/1999, worden afgewogen tegen het recht op bescherming van het, vermogen’ van de begunstigde van de steun, met als gevolg dat de begunstigde gedeeltelijk of volledig wordt vrijgesteld, zelfs wanneer wordt vastgesteld dat de gefinancierde activiteit aanzienlijk is gewijzigd of er bij de overdracht van de activa een ongerechtvaardigde verrijking heeft plaatsgevonden?” |
| --- | --- |

3)

Verlangen de artikelen 17, 52 en 53 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en het rechtszekerheidsbeginsel, gelezen in samenhang met artikel 1 van het (eerste) aanvullend protocol bij het EVRM, dat de maatregelen van financiële correctie en terugvordering van steun bedoeld in artikel 38, lid 1, onder h), en artikel 39, lid 1, van verordening nr. 1260/1999, artikel 2, lid 2, van verordening nr. 448/2001, artikel 4 van verordening (EG) nr. 2988/1995 en artikel 14 van verordening nr. 659/1999, worden afgewogen tegen het recht op bescherming van het, vermogen’ van de begunstigde van de steun, met als gevolg dat de begunstigde gedeeltelijk of volledig wordt vrijgesteld, zelfs wanneer wordt vastgesteld dat de gefinancierde activiteit aanzienlijk is gewijzigd of er bij de overdracht van de activa een ongerechtvaardigde verrijking heeft plaatsgevonden?”

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB 1999, L 161, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 1685/2000 van de Commissie van 28 juli 2000 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad met betrekking tot de subsidiabiliteit van de uitgaven voor door de structuurfondsen medegefinancierde verrichtingen (PB 2000, L 193, blz. 39).

(3)  Verordening (EG) nr. 438/2001 van de Commissie van 2 maart 2001 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad met betrekking tot de beheers- en controlesystemen voor uit de structuurfondsen toegekende bijstand (PB 2001, L 63, blz. 21).

(4)  Verordening (EG) nr. 448/2001 van de Commissie van 2 maart 2001 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad met betrekking tot de beheers- en controlesystemen voor uit de structuurfondsen toegekende bijstand (PB 2001, L 64, blz. 13).

(5)  Verordening (EG) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB 1995, L 312, blz. 1).

(6)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag [voorheen artikel 108 VWEU] (PB 1999, L 83, blz. 1).

(7)  Verordening (EG) nr. 70/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen (PB 2001, L 10, blz. 33).

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/6 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 1 juni 2022 — Weingut A/Land Rheinland-Pfalz

(Zaak C-354/22)

(2022/C 311/09)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Weingut A

Verwerende partij: Land Rheinland-Pfalz

Prejudiciële vragen

| 1) | Kan de wijnbereiding volledig in het wijnbouwbedrijf waarnaar de wijn is vernoemd hebben plaatsgevonden in de zin van artikel 54, lid 1, tweede alinea, van gedelegeerde verordening (EU) 2019/33 (1), wanneer het wijnpersen geschiedt in een gedurende 24 uur van een ander wijnbouwbedrijf gehuurde wijnpersinstallatie die gedurende deze periode uitsluitend ter beschikking staat van het wijnbouwbedrijf waarnaar de wijn is vernoemd? |
| --- | --- |

1)

Kan de wijnbereiding volledig in het wijnbouwbedrijf waarnaar de wijn is vernoemd hebben plaatsgevonden in de zin van artikel 54, lid 1, tweede alinea, van gedelegeerde verordening (EU) 2019/33 (1), wanneer het wijnpersen geschiedt in een gedurende 24 uur van een ander wijnbouwbedrijf gehuurde wijnpersinstallatie die gedurende deze periode uitsluitend ter beschikking staat van het wijnbouwbedrijf waarnaar de wijn is vernoemd?

| 2) | Is het in het geval van een bevestigend antwoord noodzakelijk dat het wijnpersen wordt uitgevoerd door medewerkers van het wijnbouwbedrijf waarnaar de wijn is vernoemd, althans dat zij er ter plaatse toezicht op uitoefenen, of kan het wijnpersen ook door medewerkers van het wijnbouwbedrijf dat de wijnpersinstallatie verhuurt worden uitgevoerd volgens instructies van het wijnbouwbedrijf waarnaar de wijn is vernoemd? |
| --- | --- |

2)

Is het in het geval van een bevestigend antwoord noodzakelijk dat het wijnpersen wordt uitgevoerd door medewerkers van het wijnbouwbedrijf waarnaar de wijn is vernoemd, althans dat zij er ter plaatse toezicht op uitoefenen, of kan het wijnpersen ook door medewerkers van het wijnbouwbedrijf dat de wijnpersinstallatie verhuurt worden uitgevoerd volgens instructies van het wijnbouwbedrijf waarnaar de wijn is vernoemd?

| 3) | Indien het wijnpersen ook kan worden uitgevoerd door medewerkers van het wijnbouwbedrijf dat de wijnpersinstallatie verhuurt, mag hun dan de bevoegdheid zijn verleend om bij plotseling optredende problemen zelfstandig in te grijpen in het wijnpersen? |
| --- | --- |

3)

Indien het wijnpersen ook kan worden uitgevoerd door medewerkers van het wijnbouwbedrijf dat de wijnpersinstallatie verhuurt, mag hun dan de bevoegdheid zijn verleend om bij plotseling optredende problemen zelfstandig in te grijpen in het wijnpersen?

| 4) | Staat het aan de toerekening van de wijnbereiding aan het wijnbouwbedrijf waarnaar de wijn is vernoemd, in de weg dat het wijnbouwbedrijf dat de wijnpersinstallatie verhuurt en het wijnpersen uitvoert een eigen belang heeft bij de wijze waarop het wijnpersen wordt uitgevoerd, omdat bij de eveneens met dit bedrijf gesloten overeenkomst over het beheer van de wijngaarden een van de opbrengst en de kwaliteit afhankelijke toeslag per hectoliter Kabinett-, Spätlese- of Auslesewijn op de op de oppervlakte gebaseerde vergoeding voor het beheer is bedongen? |
| --- | --- |

4)

Staat het aan de toerekening van de wijnbereiding aan het wijnbouwbedrijf waarnaar de wijn is vernoemd, in de weg dat het wijnbouwbedrijf dat de wijnpersinstallatie verhuurt en het wijnpersen uitvoert een eigen belang heeft bij de wijze waarop het wijnpersen wordt uitgevoerd, omdat bij de eveneens met dit bedrijf gesloten overeenkomst over het beheer van de wijngaarden een van de opbrengst en de kwaliteit afhankelijke toeslag per hectoliter Kabinett-, Spätlese- of Auslesewijn op de op de oppervlakte gebaseerde vergoeding voor het beheer is bedongen?

---

(1)  Gedelegeerde verordening (EU) 2019/33 van de Commissie van 17 oktober 2018 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft aanvragen tot bescherming van oorsprongsbenamingen, geografische aanduidingen en traditionele aanduidingen in de wijnsector, de bezwaarprocedure, gebruiksbeperkingen, wijzigingen van productdossiers, de annulering van bescherming en de etikettering en presentatie (PB 2019, L 9, blz. 2), laatstelijk gewijzigd bij gedelegeerde verordening (EU) 2021/1375 van de Commissie van 11 juni 2021 (PB 2021, L 297, blz. 16).

---

Gerecht

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/8 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/8

---

Arrest van het Gerecht van 29 juni 2022 — Corneli/ECB

(Zaak T-501/19) (1)

(“Toegang tot documenten - Besluit 2004/258/EG - Besluit van de ECB om Banca Carige onder tijdelijk bewind te stellen - Weigering van toegang - Uitzondering inzake de bescherming van de vertrouwelijkheid van informatie die als zodanig beschermd wordt op grond van Unierecht - Algemeen vermoeden van vertrouwelijkheid - Begrip ‚vertrouwelijke gegevens’ - Motiveringsplicht”)

(2022/C 311/10)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Francesca Corneli (Velletri, Italië) (vertegenwoordiger: F. Ferraro, advocaat)

Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: F. von Lindeiner, A. Riso en M. Van Hoecke, gemachtigden, bijgestaan door D. Sarmiento Ramírez-Escudero, advocaat)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit LS/LDG/19/182 van de Europese Centrale Bank (ECB) van 29 mei 2019 houdende weigering van toegang tot haar besluit van 1 januari 2019 waarbij Banca Carige SpA onder tijdelijk bewind is gesteld.

Dictum

| 1) | Het besluit van de Europese Centrale Bank (ECB) van 29 mei 2019 houdende weigering van toegang tot haar besluit van 1 januari 2019 waarbij Banca Carige SpA onder tijdelijk bewind is gesteld, wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het besluit van de Europese Centrale Bank (ECB) van 29 mei 2019 houdende weigering van toegang tot haar besluit van 1 januari 2019 waarbij Banca Carige SpA onder tijdelijk bewind is gesteld, wordt nietig verklaard.

| 2) | De ECB wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De ECB wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 312 van 16.9.2019.

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/8 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/8

---

Arrest van het Gerecht van 22 juni 2022 — Anglo Austrian AAB en Belegging Maatschappij “Far East”/ECB

(Zaak T-797/19) (1)

(“Economisch en monetair beleid - Prudentieel toezicht op kredietinstellingen - Specifieke toezichthoudende taken van de ECB - Besluit tot intrekking van de vergunning van een kredietinstelling - Ernstige inbreuk op de nationale bepalingen tot omzetting van richtlijn 2005/60/EG - Evenredigheid - Inbreuk op de wettelijke regeling voor de governance van kredietinstellingen - Rechten van de verdediging - Kennelijk onjuiste beoordeling - Recht op effectieve rechterlijke bescherming”)

(2022/C 311/11)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partijen: Anglo Austrian AAB AG, voorheen Anglo Austrian AAB Bank AG (Wenen, Oostenrijk), Belegging Maatschappij “Far-East” BV (Velp, Nederland) (vertegenwoordigers: M. Ketzer en O. Behrends, advocaten)

Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: C. Hernández Saseta, E. Yoo en V. Hümpfner, gemachtigden)

Voorwerp

Met hun beroep krachtens artikel 263 VWEU verzoeken verzoeksters om nietigverklaring van besluit ECB-SSM-2019-AT 8 WHD-2019 0009 van de Europese Centrale Bank (ECB) van 14 november 2019, waarbij de ECB de vergunning van AAB Bank voor de toegang tot activiteiten van een kredietinstelling heeft ingetrokken.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Anglo Austrian AAB AG en Belegging-Maatschappij “Far-East” BV dragen hun eigen kosten en de kosten van de Europese Centrale Bank (ECB), met inbegrip van de kosten van de procedure in kort geding. |
| --- | --- |

2)

Anglo Austrian AAB AG en Belegging-Maatschappij “Far-East” BV dragen hun eigen kosten en de kosten van de Europese Centrale Bank (ECB), met inbegrip van de kosten van de procedure in kort geding.

---

(1)  PB C 10 van 13.1.2020.

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/9 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/9

---

Arrest van het Gerecht van 29 juni 2022 — Hochmann Marketing/EUIPO (bittorrent)

(Zaak T-337/20) (1)

(“Uniemerk - Beslissing van een kamer van beroep waarbij de intrekking van een vroegere beslissing wordt bevestigd - Artikel 103, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 - Verzoek tot omzetting naar een nationale merkaanvraag - Reden voor de weigering van de omzetting - Geen gebruik van het Uniemerk - Artikel 139, lid 2, onder a), van verordening 2017/1001 - Recht om te worden gehoord - Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten”)

(2022/C 311/12)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Hochmann Marketing GmbH (Neu Isenburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Jennings, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Söder en E. Markakis, gemachtigden)

Voorwerp

Met haar beroep krachtens artikel 263 VWEU vordert verzoekster vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van het beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 30 maart 2020 (zaak R 187/2020-4)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Hochmann Marketing GmbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Hochmann Marketing GmbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 255 van 3.8.2020.

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/10 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/10

---

Arrest van het Gerecht van 22 juni 2022 — Munich/EUIPO — Tone Watch (MUNICH10A.T.M.)

(Zaak T-502/20) (1)

(“Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk MUNICH10A.T.M. - Oudere nationale en Uniebeeldmerken MUNICH - Relatieve weigeringsgronden - Artikel 53, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 60, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001] - Geen verwarringsgevaar - Geen soortgelijke waren en diensten - Geen esthetische complementariteit - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid, 1, onder b), van verordening 2017/1001] - Geen afbreuk aan de reputatie - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001) - Rechten van de verdediging”)

(2022/C 311/13)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Munich, SL (La Torre de Claramunt, Spanje) (vertegenwoordiger: M. del Mar Guix Vilanova, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Tone Watch, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: J. López Martínez, advocaat)

Voorwerp

Met haar beroep krachtens artikel 263 VWEU vordert verzoekster vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie van 25 maart 2020 (zaak R 2472/2018-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen verzoekster en interveniënte.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Munich, SL wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Munich, SL wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 329 van 5.10.2020.

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/10 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/10

---

Arrest van het Gerecht van 29 juni 2022 — Leonine Distribution/Commissie

(Zaak T-641/20) (1)

(“Cultuur - Programma “Creatief Europa (2014-2020)” - Subprogramma “Media” - Oproep tot het indienen van voorstellen EACEA/05/2018 - Besluit van Eacea tot afwijzing van verzoeksters kandidatuur wegens niet-naleving van de toelatingscriteria - Besluit van de Commissie waarbij het administratieve beroep betreffende het besluit van Eacea wordt verworpen - Begrip “Europese onderneming” - Subsidie die alleen openstaat voor kandidaten die rechtstreeks of via meerderheidsaandeelhouderschap eigendom zijn van onderdanen van Unielidstaten of onderdanen van andere Europese landen die deelnemen aan het subprogramma - Beoordelingsfouten - Geen onderzoek van de documenten in bijlage bij het voorstel - Evenredigheid”)

(2022/C 311/14)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Leonine Distribution GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Kreile, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Farrell en A. Katsimerou, gemachtigden)

Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur (vertegenwoordigers: H. Monet, N. Sbrilli en V. Kasparian, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit C(2020) 5515 final van de Commissie van 10 augustus 2020 houdende verwerping van het administratieve beroep dat verzoekster op grond van artikel 22, lid 1, van verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma’s worden gedelegeerd, had ingesteld tegen het besluit van het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur (Eacea) van 12 mei 2020 tot afwijzing van haar subsidieaanvraag in het kader van de oproep tot het indienen van voorstellen “Steun voor de transnationale distributie van films — Systeem van automatische steun voor distributie” (EACEA/05/2018).

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Leonine Distribution GmbH wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

Leonine Distribution GmbH wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

| 3) | Het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur (Eacea) draagt zijn eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur (Eacea) draagt zijn eigen kosten.

---

(1)  PB C 19 van 18.1.2021.

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/11 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/11

---

Arrest van het Gerecht van 29 juni 2022 — Jose A. Alfonso Arpon/EUIPO — Puma (PLUMAflex by Roal)

(Zaak T-357/21) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk PLUMAflex by Roal - Ouder Uniebeeldmerk PUMA - Relatieve weigeringsgrond - Afbreuk aan de reputatie - Artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001”)

(2022/C 311/15)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Jose A. Alfonso Arpon SL (Arnedo, Spanje) (vertegenwoordiger: C. Hernández, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Söder en V. Ruzek, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Puma SE (Herzogenaurach, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. González-Bueno Catalán de Ocón, advocaat)

Voorwerp

Met haar beroep krachtens artikel 263 VWEU vordert verzoekster vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 6 april 2021 (zaak R 2991/2019-1)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Jose A. Alfonso Arpon SL wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Jose A. Alfonso Arpon SL wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 329 van 16.8.2021.

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/12 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/12

---

Beroep ingesteld op 31 mei 2022 — NLVOW/Commissie

(Zaak T-331/22)

(2022/C 311/16)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Nederlandse Vereniging Omwonenden Windturbines (NLVOW) (Annerveenschekanaal, Nederland) (vertegenwoordiger: G. Byrne, Barrister-at-law)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van de Commissie waarvan verzoekster bij brief van 1 april 2022 in kennis is gesteld en waarbij haar verzoek om interne herziening van 10 december 2021 niet-ontvankelijk is verklaard, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van de Commissie waarvan verzoekster bij brief van 1 april 2022 in kennis is gesteld en waarbij haar verzoek om interne herziening van 10 december 2021 niet-ontvankelijk is verklaard, nietig verklaren;

| — | daarnaast, of subsidiair, vaststellen dat de Commissie onrechtmatig heeft nagelaten een besluit te nemen nadat zij daar overeenkomstig de procedure van artikel 265 VWEU toe was opgeroepen in de brief van verzoekster van 10 december 2021, en/of heeft verzuimd een standpunt in te nemen over de daarin vervatte klacht van verzoekster; |
| --- | --- |

—

daarnaast, of subsidiair, vaststellen dat de Commissie onrechtmatig heeft nagelaten een besluit te nemen nadat zij daar overeenkomstig de procedure van artikel 265 VWEU toe was opgeroepen in de brief van verzoekster van 10 december 2021, en/of heeft verzuimd een standpunt in te nemen over de daarin vervatte klacht van verzoekster;

| — | vaststellen dat, gelet op het feit dat het Nederlandse nationaal energie- en klimaatontwerpplan (hierna: “NECP”) niet voldoet aan het Verdrag van Aarhus, dit plan op onrechtmatige wijze is beoordeeld en/of vastgesteld en/of gepubliceerd door de Commissie en derhalve in strijd is met Unierecht en internationaal recht en/of onrechtmatig is; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat, gelet op het feit dat het Nederlandse nationaal energie- en klimaatontwerpplan (hierna: “NECP”) niet voldoet aan het Verdrag van Aarhus, dit plan op onrechtmatige wijze is beoordeeld en/of vastgesteld en/of gepubliceerd door de Commissie en derhalve in strijd is met Unierecht en internationaal recht en/of onrechtmatig is;

| — | vaststellen dat de Commissie niet heeft voldaan aan haar positieve verplichtingen uit hoofde van Unierecht en internationaal recht om de noodzakelijke en passende maatregelen te nemen teneinde het feit dat het Nederlandse NECP niet aan het Verdrag van Aarhus voldoet aan te pakken en/of te verhelpen; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat de Commissie niet heeft voldaan aan haar positieve verplichtingen uit hoofde van Unierecht en internationaal recht om de noodzakelijke en passende maatregelen te nemen teneinde het feit dat het Nederlandse NECP niet aan het Verdrag van Aarhus voldoet aan te pakken en/of te verhelpen;

| — | vaststellen dat de “governanceverordening” (verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 inzake de governance van de energie-unie en van de klimaatactie) (1) geen uitvoering geeft aan de bepalingen van het Verdrag van Aarhus, waaronder artikel 7 daarvan, en dus niet voldoet aan het Unierechtelijke en internationale milieurecht, en dientengevolge onrechtmatig is; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat de “governanceverordening” (verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 inzake de governance van de energie-unie en van de klimaatactie) (1) geen uitvoering geeft aan de bepalingen van het Verdrag van Aarhus, waaronder artikel 7 daarvan, en dus niet voldoet aan het Unierechtelijke en internationale milieurecht, en dientengevolge onrechtmatig is;

| — | met betrekking tot het feit dat de NECPs, en in het bijzonder het Nederlandse NECP, niet voldoen aan het Verdrag van Aarhus, vaststellen dat het verzuim van de Commissie om te voldoen aan haar verlichtingen uit hoofde van de governanceverordening neerkomt op schending van die verordening, een inbreuk op het Verdrag van Aarhus en, bovendien, schending van de Verdragen; |
| --- | --- |

—

met betrekking tot het feit dat de NECPs, en in het bijzonder het Nederlandse NECP, niet voldoen aan het Verdrag van Aarhus, vaststellen dat het verzuim van de Commissie om te voldoen aan haar verlichtingen uit hoofde van de governanceverordening neerkomt op schending van die verordening, een inbreuk op het Verdrag van Aarhus en, bovendien, schending van de Verdragen;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten van verzoekster. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten van verzoekster.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster vier middelen aan.

| 1. | Het bij brief van 1 april 2022 aan verzoekster meegedeelde besluit van de Commissie moet nietig worden verklaard.






  — | Verzoekster heeft de Commissie bij brief van 10 december 2021 een verzoek gestuurd. In reactie op die brief heeft de Commissie dit verzoek niet-ontvankelijk verklaard. Verzoekster betoogt dat het besluit van de Commissie een administratieve handeling vormt in de zin van het Verdrag van Aarhus (zoals gewijzigd). (2) Dit besluit van de Commissie vertoont fundamentele gebreken, komt neer op een inbreuk op het Unierechtelijke en internationale milieurecht en vormt een schending van de Verdragen. De Commissie heeft zich niet gehouden aan haar positieve verplichtingen uit hoofde van de Verdragen en het internationale recht, waaronder de artikelen 3, 6 en 7 van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (Verdrag van Aarhus). |
| --- | --- | --- |

1.

Het bij brief van 1 april 2022 aan verzoekster meegedeelde besluit van de Commissie moet nietig worden verklaard.

—

Verzoekster heeft de Commissie bij brief van 10 december 2021 een verzoek gestuurd. In reactie op die brief heeft de Commissie dit verzoek niet-ontvankelijk verklaard. Verzoekster betoogt dat het besluit van de Commissie een administratieve handeling vormt in de zin van het Verdrag van Aarhus (zoals gewijzigd). (2) Dit besluit van de Commissie vertoont fundamentele gebreken, komt neer op een inbreuk op het Unierechtelijke en internationale milieurecht en vormt een schending van de Verdragen. De Commissie heeft zich niet gehouden aan haar positieve verplichtingen uit hoofde van de Verdragen en het internationale recht, waaronder de artikelen 3, 6 en 7 van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (Verdrag van Aarhus).

| — | Verder voert verzoekster aan dat het bestreden besluit van de Commissie in strijd is met afgeleid Unierecht, waaronder de artikelen 9 en 10 de Aarhus-verordening (zoals gewijzigd). Het besluit van de Commissie maakt inbreuk op verzoeksters recht op toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden uit hoofde van het Verdrag van Aarhus en de Aarhus-verordening (zoals gewijzigd). Voorts vormt de administratieve handeling van de Commissie in de zin van de Aarhus-verordening, zoals gewijzigd, schending van de Verdragen. |
| --- | --- |

—

Verder voert verzoekster aan dat het bestreden besluit van de Commissie in strijd is met afgeleid Unierecht, waaronder de artikelen 9 en 10 de Aarhus-verordening (zoals gewijzigd). Het besluit van de Commissie maakt inbreuk op verzoeksters recht op toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden uit hoofde van het Verdrag van Aarhus en de Aarhus-verordening (zoals gewijzigd). Voorts vormt de administratieve handeling van de Commissie in de zin van de Aarhus-verordening, zoals gewijzigd, schending van de Verdragen.

| 2. | Daarnaast, of subsidiair, heeft de Commissie nagelaten een besluit te nemen, in de zin van artikel 265 VWEU, over de door haar beoordeelde, vastgestelde en gepubliceerde NECPs, waaronder in het bijzonder het Nederlandse NECP.






  — | Door geen besluit te nemen naar aanleiding van het verzoek tot interne herziening dat verzoekster overeenkomstig artikel 265 VWEU had ingediend, heeft de Commissie zich niet gehouden aan haar positieve verplichtingen uit hoofde van de Verdragen, waaronder in het bijzonder die van artikel 3 VEU en artikel 191 VWEU. Deze inbreuk geeft tevens blijk van een kennelijke schending van het internationale en Unierechtelijke gewoonte- en verdragsrecht, waaronder de artikelen 3, 6 en 7 van het Verdrag van Aarhus, de artikelen 9 en 10 van de Aarhus-verordening (zoals gewijzigd) en het op 21 oktober 2021 vastgestelde besluit VII/8f (zoals gewijzigd). |
| --- | --- | --- |

2.

Daarnaast, of subsidiair, heeft de Commissie nagelaten een besluit te nemen, in de zin van artikel 265 VWEU, over de door haar beoordeelde, vastgestelde en gepubliceerde NECPs, waaronder in het bijzonder het Nederlandse NECP.

—

Door geen besluit te nemen naar aanleiding van het verzoek tot interne herziening dat verzoekster overeenkomstig artikel 265 VWEU had ingediend, heeft de Commissie zich niet gehouden aan haar positieve verplichtingen uit hoofde van de Verdragen, waaronder in het bijzonder die van artikel 3 VEU en artikel 191 VWEU. Deze inbreuk geeft tevens blijk van een kennelijke schending van het internationale en Unierechtelijke gewoonte- en verdragsrecht, waaronder de artikelen 3, 6 en 7 van het Verdrag van Aarhus, de artikelen 9 en 10 van de Aarhus-verordening (zoals gewijzigd) en het op 21 oktober 2021 vastgestelde besluit VII/8f (zoals gewijzigd).

| 3. | Exceptie van onwettigheid krachtens artikel 277 VWEU ten aanzien van de beoordeling en/of vaststelling en/of publicatie van het Nederlandse NECP door de Commissie, alsmede het verzuim van de Commissie om te waarborgen dat dit NECP aan het Verdrag van Aarhus zou voldoen. |
| --- | --- |

3.

Exceptie van onwettigheid krachtens artikel 277 VWEU ten aanzien van de beoordeling en/of vaststelling en/of publicatie van het Nederlandse NECP door de Commissie, alsmede het verzuim van de Commissie om te waarborgen dat dit NECP aan het Verdrag van Aarhus zou voldoen.

| 4. | Exceptie van onwettigheid krachtens artikel 277 VWEU ten aanzien van de governance-verordening. (3) |
| --- | --- |

4.

Exceptie van onwettigheid krachtens artikel 277 VWEU ten aanzien van de governance-verordening. (3)

---

(1)  Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 inzake de governance van de energie-unie en van de klimaatactie, tot wijziging van richtlijn 94/22/EG, richtlijn 98/70/EG, richtlijn 2009/31/EG, verordening (EG) nr. 663/2009, verordening (EG) nr. 715/2009, richtlijn 2009/73/EG, richtlijn 2009/119/EG van de Raad, richtlijn 2010/31/EU, richtlijn 2012/27/EU, richtlijn 2013/30/EU en richtlijn (EU) 2015/652 van de Raad, en tot intrekking van verordening (EU) nr. 525/2013 (PB 2018, L 328, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB 2006, L 264, blz. 13), zoals gewijzigd bij verordening (EU) 2021/1767 van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 20211 (PB 2021, L 356, blz. 1).

(3)  Zie verwijzing in voetnoot 1.

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/13 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/13

---

Beroep ingesteld op 9 juni 2022 — Stichting Nationaal Kritisch Platform Windenergie/Commissie

(Zaak T-344/22)

(2022/C 311/17)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Stichting Nationaal Kritisch Platform Windenergie (Schettens, Nederland) (vertegenwoordiger: G. Byrne, Barrister-at-Law)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van de Commissie waarbij verzoeksters verzoek om interne herziening niet-ontvankelijk is verklaard, waarvan verzoekster in kennis is gesteld bij brief van 1 april 2022, nietig verklaren op grond dat het in strijd is met de Verdragen; |
| --- | --- |

—

het besluit van de Commissie waarbij verzoeksters verzoek om interne herziening niet-ontvankelijk is verklaard, waarvan verzoekster in kennis is gesteld bij brief van 1 april 2022, nietig verklaren op grond dat het in strijd is met de Verdragen;

| — | daarnaast, of subsidiair, vaststellen dat de Commissie onrechtmatig heeft nagelaten een besluit te nemen overeenkomstig artikel 265 VWEU; |
| --- | --- |

—

daarnaast, of subsidiair, vaststellen dat de Commissie onrechtmatig heeft nagelaten een besluit te nemen overeenkomstig artikel 265 VWEU;

| — | vaststellen dat, gelet op het feit dat het Nederlandse nationaal energie- en klimaatontwerpplan (hierna: “NECP”) niet voldoet aan het Verdrag van Aarhus, dit plan op onrechtmatige wijze is beoordeeld en/of vastgesteld en/of gepubliceerd door de Commissie en derhalve in strijd is met Unierecht en internationaal recht en/of onrechtmatig is; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat, gelet op het feit dat het Nederlandse nationaal energie- en klimaatontwerpplan (hierna: “NECP”) niet voldoet aan het Verdrag van Aarhus, dit plan op onrechtmatige wijze is beoordeeld en/of vastgesteld en/of gepubliceerd door de Commissie en derhalve in strijd is met Unierecht en internationaal recht en/of onrechtmatig is;

| — | vaststellen dat de Commissie niet heeft voldaan aan haar positieve verplichtingen uit hoofde van Unierecht en internationaal recht om de noodzakelijke en passende maatregelen te nemen teneinde het feit dat het Nederlandse NECP niet voldoet aan het Verdrag van Aarhus aan te pakken en/of te verhelpen; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat de Commissie niet heeft voldaan aan haar positieve verplichtingen uit hoofde van Unierecht en internationaal recht om de noodzakelijke en passende maatregelen te nemen teneinde het feit dat het Nederlandse NECP niet voldoet aan het Verdrag van Aarhus aan te pakken en/of te verhelpen;

| — | vaststellen dat verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad (1) geen uitvoering geeft aan de bepalingen van het Verdrag van Aarhus, waaronder artikel 7 daarvan, en dus niet voldoet aan het Unierechtelijke en internationale milieurecht, en dientengevolge onrechtmatig is; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad (1) geen uitvoering geeft aan de bepalingen van het Verdrag van Aarhus, waaronder artikel 7 daarvan, en dus niet voldoet aan het Unierechtelijke en internationale milieurecht, en dientengevolge onrechtmatig is;

| — | met betrekking tot het feit dat de NECPs, en in het bijzonder het Nederlandse NECP, niet voldoen aan het Verdrag van Aarhus, vaststellen dat het verzuim van de Commissie om te voldoen aan haar verlichtingen uit hoofde van verordening (EU) 2018/1999 neerkomt op schending van die verordening, een inbreuk op het Verdrag van Aarhus en, bovendien, schending van de Verdragen; |
| --- | --- |

—

met betrekking tot het feit dat de NECPs, en in het bijzonder het Nederlandse NECP, niet voldoen aan het Verdrag van Aarhus, vaststellen dat het verzuim van de Commissie om te voldoen aan haar verlichtingen uit hoofde van verordening (EU) 2018/1999 neerkomt op schending van die verordening, een inbreuk op het Verdrag van Aarhus en, bovendien, schending van de Verdragen;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten van verzoekster. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten van verzoekster.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster vier middelen aan.

| 1. | Het bij brief van 1 april 2022 aan verzoekster meegedeelde besluit van de Commissie moet nietig worden verklaard omdat het inbreuk maakt op de Verdragen en het milieurecht. Verzoekster heeft de Commissie in december 2021 verzocht om een interne herziening van dat besluit voor zover het betrekking had op milieurecht. De Commissie heeft dit verzoek om interne herziening niet-ontvankelijk verklaard. Verzoekster betoogt dat het besluit van de Commissie fundamentele gebreken vertoont, neerkomt op een inbreuk op het Unierechtelijke en internationale milieurecht en schending van de Verdragen vormt. De Commissie heeft zich niet gehouden aan haar positieve en negatieve verplichtingen uit hoofde van de Verdragen en het internationale recht, waaronder de artikelen 3, 6 en 7 van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (Verdrag van Aarhus). Verder voert verzoekster aan dat het bestreden besluit van de Commissie in strijd is met afgeleid Unierecht, waaronder de artikelen 9 en 10 van verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad (2), en/of haar verplichting uit hoofde van verordening (EU) 2018/1999. Het besluit van de Commissie maakt voorts inbreuk op verzoeksters recht op toegang tot de rechter uit hoofde van het Verdrag van Aarhus en de verordening nr. 1367/2006 (zoals gewijzigd). |
| --- | --- |

1.

Het bij brief van 1 april 2022 aan verzoekster meegedeelde besluit van de Commissie moet nietig worden verklaard omdat het inbreuk maakt op de Verdragen en het milieurecht. Verzoekster heeft de Commissie in december 2021 verzocht om een interne herziening van dat besluit voor zover het betrekking had op milieurecht. De Commissie heeft dit verzoek om interne herziening niet-ontvankelijk verklaard. Verzoekster betoogt dat het besluit van de Commissie fundamentele gebreken vertoont, neerkomt op een inbreuk op het Unierechtelijke en internationale milieurecht en schending van de Verdragen vormt. De Commissie heeft zich niet gehouden aan haar positieve en negatieve verplichtingen uit hoofde van de Verdragen en het internationale recht, waaronder de artikelen 3, 6 en 7 van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (Verdrag van Aarhus). Verder voert verzoekster aan dat het bestreden besluit van de Commissie in strijd is met afgeleid Unierecht, waaronder de artikelen 9 en 10 van verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad (2), en/of haar verplichting uit hoofde van verordening (EU) 2018/1999. Het besluit van de Commissie maakt voorts inbreuk op verzoeksters recht op toegang tot de rechter uit hoofde van het Verdrag van Aarhus en de verordening nr. 1367/2006 (zoals gewijzigd).

| 2. | De Commissie heeft nagelaten een besluit te nemen, in de zin van artikel 265 VWEU, over de door haar beoordeelde, vastgestelde en gepubliceerde NECPs, waaronder in het bijzonder het omstreden Nederlandse NECP. Door geen besluit te nemen, heeft de Commissie zich niet gehouden aan haar verplichtingen uit hoofde van de Verdragen en het internationale recht, waaronder de artikelen 3, 6 en 7 van het Verdrag van Aarhus. Daarnaast vormt het nalaten van de Commissie een inbreuk op afgeleid Unierecht, onder meer de artikelen 9 en 10 van verordening nr. 1367/2006 (zoals gewijzigd). |
| --- | --- |

2.

De Commissie heeft nagelaten een besluit te nemen, in de zin van artikel 265 VWEU, over de door haar beoordeelde, vastgestelde en gepubliceerde NECPs, waaronder in het bijzonder het omstreden Nederlandse NECP. Door geen besluit te nemen, heeft de Commissie zich niet gehouden aan haar verplichtingen uit hoofde van de Verdragen en het internationale recht, waaronder de artikelen 3, 6 en 7 van het Verdrag van Aarhus. Daarnaast vormt het nalaten van de Commissie een inbreuk op afgeleid Unierecht, onder meer de artikelen 9 en 10 van verordening nr. 1367/2006 (zoals gewijzigd).

| 3. | Het verzuim van de Commissie om te waarborgen dat het Nederlandse NECP volledig voldoet aan het Verdrag van Aarhus brengt met zich mee dat dit NECP is beoordeeld, vastgesteld, en gepubliceerd op een wijze die kennelijk in strijd is met het Unie- en internationaalrecht en derhalve onrechtmatig is, hetgeen gedurende alle relevante periodes het geval is geweest. Het verzuim van de Commissie om passende maatregelen vast te stellen en/of te nemen teneinde de omschreven problematiek aan te pakken en te verhelpen, vormt een met artikel 265 VWEU strijdig nalaten van de Commissie. |
| --- | --- |

3.

Het verzuim van de Commissie om te waarborgen dat het Nederlandse NECP volledig voldoet aan het Verdrag van Aarhus brengt met zich mee dat dit NECP is beoordeeld, vastgesteld, en gepubliceerd op een wijze die kennelijk in strijd is met het Unie- en internationaalrecht en derhalve onrechtmatig is, hetgeen gedurende alle relevante periodes het geval is geweest. Het verzuim van de Commissie om passende maatregelen vast te stellen en/of te nemen teneinde de omschreven problematiek aan te pakken en te verhelpen, vormt een met artikel 265 VWEU strijdig nalaten van de Commissie.

| 4. | Verordening (EU) 2018/1999 geeft geen uitvoering aan de bepalingen van het Verdrag van Aarhus, waaronder artikel 7 daarvan, en voldoet dus niet aan het Unierechtelijke en internationale milieurecht. Voorts, of subsidiair, betoogt verzoekster dat verordening (EU) 2018/1999 in strijd is met de Verdragen. Om die reden stelt verzoekster dat verordening (EU) 2018/1999 onrechtmatig moet worden verklaard. |
| --- | --- |

4.

Verordening (EU) 2018/1999 geeft geen uitvoering aan de bepalingen van het Verdrag van Aarhus, waaronder artikel 7 daarvan, en voldoet dus niet aan het Unierechtelijke en internationale milieurecht. Voorts, of subsidiair, betoogt verzoekster dat verordening (EU) 2018/1999 in strijd is met de Verdragen. Om die reden stelt verzoekster dat verordening (EU) 2018/1999 onrechtmatig moet worden verklaard.

---

(1)  Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 inzake de governance van de energie-unie en van de klimaatactie, tot wijziging van richtlijn 94/22/EG, richtlijn 98/70/EG, richtlijn 2009/31/EG, verordening (EG) nr. 663/2009, verordening (EG) nr. 715/2009, richtlijn 2009/73/EG, richtlijn 2009/119/EG van de Raad, richtlijn 2010/31/EU, richtlijn 2012/27/EU, richtlijn 2013/30/EU en richtlijn (EU) 2015/652 van de Raad, en tot intrekking van verordening (EU) nr. 525/2013 (PB 2018, L 328, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB 2006, L 264, blz. 13).

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/15 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/15

---

Beroep ingesteld op 3 juni 2022 — Föreningen Svenskt Landskapsskydd/Commissie

(Zaak T-346/22)

(2022/C 311/18)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Föreningen Svenskt Landskapsskydd (Höganäs, Zweden) (vertegenwoordiger: G. Byrne, Barrister-at-Law)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van de Commissie waarbij verzoeksters verzoek om interne herziening niet-ontvankelijk is verklaard, waarvan verzoekster in kennis is gesteld bij brief van 1 april 2022, nietig verklaren op grond dat het in strijd is met de Verdragen; |
| --- | --- |

—

het besluit van de Commissie waarbij verzoeksters verzoek om interne herziening niet-ontvankelijk is verklaard, waarvan verzoekster in kennis is gesteld bij brief van 1 april 2022, nietig verklaren op grond dat het in strijd is met de Verdragen;

| — | daarnaast, of subsidiair, vaststellen dat de Commissie onrechtmatig heeft nagelaten een besluit te nemen overeenkomstig artikel 265 VWEU; |
| --- | --- |

—

daarnaast, of subsidiair, vaststellen dat de Commissie onrechtmatig heeft nagelaten een besluit te nemen overeenkomstig artikel 265 VWEU;

| — | vaststellen dat, gelet op het feit dat het Zweedse nationaal energie- en klimaatontwerpplan (hierna: “NECP”) niet voldoet aan het Verdrag van Aarhus, dit plan op onrechtmatige wijze is beoordeeld en/of vastgesteld en/of gepubliceerd door de Commissie en derhalve in strijd is met Unierecht en internationaal recht en/of onrechtmatig is; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat, gelet op het feit dat het Zweedse nationaal energie- en klimaatontwerpplan (hierna: “NECP”) niet voldoet aan het Verdrag van Aarhus, dit plan op onrechtmatige wijze is beoordeeld en/of vastgesteld en/of gepubliceerd door de Commissie en derhalve in strijd is met Unierecht en internationaal recht en/of onrechtmatig is;

| — | vaststellen dat de Commissie niet heeft voldaan aan haar positieve verplichtingen uit hoofde van Unierecht en internationaal recht om de noodzakelijke en passende maatregelen te nemen teneinde het feit dat het Zweedse NECP niet voldoet aan het Verdrag van Aarhus aan te pakken en/of te verhelpen; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat de Commissie niet heeft voldaan aan haar positieve verplichtingen uit hoofde van Unierecht en internationaal recht om de noodzakelijke en passende maatregelen te nemen teneinde het feit dat het Zweedse NECP niet voldoet aan het Verdrag van Aarhus aan te pakken en/of te verhelpen;

| — | vaststellen dat verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad (1) geen uitvoering geeft aan de bepalingen van het Verdrag van Aarhus, waaronder artikel 7 daarvan, en dus niet voldoet aan het Unierechtelijke en internationale milieurecht, en dientengevolge onrechtmatig is; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad (1) geen uitvoering geeft aan de bepalingen van het Verdrag van Aarhus, waaronder artikel 7 daarvan, en dus niet voldoet aan het Unierechtelijke en internationale milieurecht, en dientengevolge onrechtmatig is;

| — | met betrekking tot het feit dat de NECPs, en in het bijzonder het Zweedse NECP, niet voldoen aan het Verdrag van Aarhus, vaststellen dat het verzuim van de Commissie om te voldoen aan haar verlichtingen uit hoofde van verordening (EU) 2018/1999 neerkomt op schending van die verordening, een inbreuk op het Verdrag van Aarhus en, bovendien, schending van de Verdragen; |
| --- | --- |

—

met betrekking tot het feit dat de NECPs, en in het bijzonder het Zweedse NECP, niet voldoen aan het Verdrag van Aarhus, vaststellen dat het verzuim van de Commissie om te voldoen aan haar verlichtingen uit hoofde van verordening (EU) 2018/1999 neerkomt op schending van die verordening, een inbreuk op het Verdrag van Aarhus en, bovendien, schending van de Verdragen;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten van verzoekster. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten van verzoekster.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster vier middelen aan.

| 1. | Het bij brief van 1 april 2022 aan verzoekster meegedeelde besluit van de Commissie moet nietig worden verklaard. Verzoekster heeft de Commissie bij brief van 15 december 2021 een verzoek gestuurd. In reactie op die brief heeft de Commissie dit verzoek niet-ontvankelijk verklaard. Verzoekster betoogt dat dit besluit van de Commissie fundamentele gebreken vertoont, neerkomt op een inbreuk op het Unierechtelijke en internationale milieurecht en schending van de Verdragen vormt. De Commissie heeft zich niet gehouden aan haar positieve verplichtingen uit hoofde van de Verdragen en het internationale recht, waaronder de artikelen 3, 6 en 7 van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (Verdrag van Aarhus). Verder voert verzoekster aan dat het bestreden besluit van de Commissie in strijd is met afgeleid Unierecht, waaronder de artikelen 9 en 10 van verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad (2). Het besluit van de Commissie maakt inbreuk op verzoeksters recht op toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden uit hoofde van het Verdrag van Aarhus en verordening nr. 1367/2006 (zoals gewijzigd). |
| --- | --- |

1.

Het bij brief van 1 april 2022 aan verzoekster meegedeelde besluit van de Commissie moet nietig worden verklaard. Verzoekster heeft de Commissie bij brief van 15 december 2021 een verzoek gestuurd. In reactie op die brief heeft de Commissie dit verzoek niet-ontvankelijk verklaard. Verzoekster betoogt dat dit besluit van de Commissie fundamentele gebreken vertoont, neerkomt op een inbreuk op het Unierechtelijke en internationale milieurecht en schending van de Verdragen vormt. De Commissie heeft zich niet gehouden aan haar positieve verplichtingen uit hoofde van de Verdragen en het internationale recht, waaronder de artikelen 3, 6 en 7 van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (Verdrag van Aarhus). Verder voert verzoekster aan dat het bestreden besluit van de Commissie in strijd is met afgeleid Unierecht, waaronder de artikelen 9 en 10 van verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad (2). Het besluit van de Commissie maakt inbreuk op verzoeksters recht op toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden uit hoofde van het Verdrag van Aarhus en verordening nr. 1367/2006 (zoals gewijzigd).

| 2. | De Commissie heeft nagelaten een besluit te nemen, in de zin van artikel 265 VWEU, over de door haar beoordeelde, vastgestelde en gepubliceerde NECPs, waaronder in het bijzonder het omstreden Zweedse NECP. Door geen besluit te nemen, heeft de Commissie zich niet gehouden aan haar verplichtingen uit hoofde van de Verdragen en het internationale recht, waaronder de artikelen 3, 6 en 7 van het Verdrag van Aarhus. Daarnaast vormt het nalaten van de Commissie een inbreuk op afgeleid Unierecht, waaronder onder meer de artikelen 9 en 10 van verordening nr. 1367/2006 (zoals gewijzigd). |
| --- | --- |

2.

De Commissie heeft nagelaten een besluit te nemen, in de zin van artikel 265 VWEU, over de door haar beoordeelde, vastgestelde en gepubliceerde NECPs, waaronder in het bijzonder het omstreden Zweedse NECP. Door geen besluit te nemen, heeft de Commissie zich niet gehouden aan haar verplichtingen uit hoofde van de Verdragen en het internationale recht, waaronder de artikelen 3, 6 en 7 van het Verdrag van Aarhus. Daarnaast vormt het nalaten van de Commissie een inbreuk op afgeleid Unierecht, waaronder onder meer de artikelen 9 en 10 van verordening nr. 1367/2006 (zoals gewijzigd).

| 3. | Het verzuim van de Commissie om te waarborgen dat het Zweedse NECP volledig voldoet aan het Verdrag van Aarhus brengt met zich mee dat dit NECP is beoordeeld, vastgesteld, en gepubliceerd op een wijze die kennelijk in strijd is met het Unie- en internationaalrecht en derhalve onrechtmatig is, hetgeen gedurende alle relevante periodes het geval is geweest. |
| --- | --- |

3.

Het verzuim van de Commissie om te waarborgen dat het Zweedse NECP volledig voldoet aan het Verdrag van Aarhus brengt met zich mee dat dit NECP is beoordeeld, vastgesteld, en gepubliceerd op een wijze die kennelijk in strijd is met het Unie- en internationaalrecht en derhalve onrechtmatig is, hetgeen gedurende alle relevante periodes het geval is geweest.

| 4. | Verordening (EU) 2018/1999 geeft geen uitvoering aan de bepalingen van het Verdrag van Aarhus, waaronder artikel 7 daarvan, en voldoet dus niet aan het Unierechtelijke en internationale milieurecht. Voorts, of subsidiair, betoogt verzoekster dat verordening (EU) 2018/1999 in strijd is met de Verdragen. Om die reden stelt verzoekster dat verordening (EU) 2018/1999 onrechtmatig moet worden verklaard. |
| --- | --- |

4.

Verordening (EU) 2018/1999 geeft geen uitvoering aan de bepalingen van het Verdrag van Aarhus, waaronder artikel 7 daarvan, en voldoet dus niet aan het Unierechtelijke en internationale milieurecht. Voorts, of subsidiair, betoogt verzoekster dat verordening (EU) 2018/1999 in strijd is met de Verdragen. Om die reden stelt verzoekster dat verordening (EU) 2018/1999 onrechtmatig moet worden verklaard.

---

(1)  Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 inzake de governance van de energie-unie en van de klimaatactie, tot wijziging van richtlijn 94/22/EG, richtlijn 98/70/EG, richtlijn 2009/31/EG, verordening (EG) nr. 663/2009, verordening (EG) nr. 715/2009, richtlijn 2009/73/EG, richtlijn 2009/119/EG van de Raad, richtlijn 2010/31/EU, richtlijn 2012/27/EU, richtlijn 2013/30/EU en richtlijn (EU) 2015/652 van de Raad, en tot intrekking van verordening (EU) nr. 525/2013 (PB 2018, L 328, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB 2006, L 264, blz. 13).

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/16 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/16

---

Beroep ingesteld op 17 juni 2022 — Ryanair/Commissie

(Zaak T-366/22)

(2022/C 311/19)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Ryanair DAC (Swords, Ierland) (vertegenwoordigers: E. Vahida, S. Rating en I.-G. Metaxas-Maranghidis, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | besluit (EU) van de Europese Commissie van 26 juli 2021 betreffende steunmaatregel SA. 56867 (2020/N, ex 2020/PN) — Duitsland — Compensation for the damage caused by the COVID-19 outbreak to Condor Flugdienst GmbH (1) nietig verklaren, en |
| --- | --- |

—

besluit (EU) van de Europese Commissie van 26 juli 2021 betreffende steunmaatregel SA. 56867 (2020/N, ex 2020/PN) — Duitsland — Compensation for the damage caused by the COVID-19 outbreak to Condor Flugdienst GmbH (1) nietig verklaren, en

| — | de Europese Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de Commissie heeft artikel 107, lid 2, onder b), VWEU onjuist toegepast en heeft kennelijke beoordelingsfouten gemaakt bij haar toetsing van de evenredigheid van de steun in verhouding tot de door de COVID-19-pandemie veroorzaakte schade. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: de Commissie heeft artikel 107, lid 2, onder b), VWEU onjuist toegepast en heeft kennelijke beoordelingsfouten gemaakt bij haar toetsing van de evenredigheid van de steun in verhouding tot de door de COVID-19-pandemie veroorzaakte schade.

| 2. | Tweede middel: het besluit schendt specifieke bepalingen van het VWEU en de algemene Unierechtelijke beginselen die ten grondslag hebben gelegen aan de liberalisering van het luchtvervoer in de Europese Unie sinds het einde van de jaren 1980 — het verbod op discriminatie, het vrij verrichten van diensten en de vrijheid van vestiging — alsook verordening nr. 1008/2008 (2). |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: het besluit schendt specifieke bepalingen van het VWEU en de algemene Unierechtelijke beginselen die ten grondslag hebben gelegen aan de liberalisering van het luchtvervoer in de Europese Unie sinds het einde van de jaren 1980 — het verbod op discriminatie, het vrij verrichten van diensten en de vrijheid van vestiging — alsook verordening nr. 1008/2008 (2).

| 3. | Derde middel: de Commissie heeft ondanks het bestaan van ernstige moeilijkheden geen formele onderzoeksprocedure ingeleid en heeft inbreuk gemaakt op verzoeksters procedurele rechten. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: de Commissie heeft ondanks het bestaan van ernstige moeilijkheden geen formele onderzoeksprocedure ingeleid en heeft inbreuk gemaakt op verzoeksters procedurele rechten.

| 4. | Vierde middel: de Commissie is haar motiveringsplicht niet nagekomen. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: de Commissie is haar motiveringsplicht niet nagekomen.

---

(1)  PB 2022, C 177, blz. 1.

(2)  Verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 inzake gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Gemeenschap (Herziening) (PB 2008, L 293, blz. 3).

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/17 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/17

---

Beroep ingesteld op 29 juni 2022 — Diesel/EUIPO — Lidl Stiftung (Joggjeans)

(Zaak T-378/22)

(2022/C 311/20)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Diesel SpA (Breganze, Italië) (vertegenwoordigers: F. Celluprica, F. Fischetti en F. De Bono, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van het woordmerk Joggjeans — internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, nr. 1 180 919

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 5 april 2022 in zaak R 1073/2021-2

Conclusies

| — | het door Diesel SpA ingestelde beroep volledig toewijzen en de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

het door Diesel SpA ingestelde beroep volledig toewijzen en de bestreden beslissing vernietigen;

| — | interveniënte verwijzen in de kosten, daaronder begrepen alle kosten van de eerdere fasen van deze procedure. |
| --- | --- |

—

interveniënte verwijzen in de kosten, daaronder begrepen alle kosten van de eerdere fasen van deze procedure.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 60, lid 1, onder c), juncto artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 60, lid 1, onder c), juncto artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/18 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/18

---

Beroep ingesteld op 29 juni 2022 — Diesel/EUIPO — Lidl Stiftung (Joggjeans)

(Zaak T-379/22)

(2022/C 311/21)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Diesel SpA (Breganze, Italië) (vertegenwoordigers: F. Celluprica, F. Fischetti en F. De Bono, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniewoordmerk “Joggjeans” — Uniemerk nr. 18 187 200

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 5 april 2022 in zaak R 1074/2021-2

Conclusies

| — | het door Diesel SpA ingestelde beroep volledig toewijzen en de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

het door Diesel SpA ingestelde beroep volledig toewijzen en de bestreden beslissing vernietigen;

| — | interveniënte verwijzen in de kosten, daaronder begrepen alle kosten van de eerdere fasen van deze procedure. |
| --- | --- |

—

interveniënte verwijzen in de kosten, daaronder begrepen alle kosten van de eerdere fasen van deze procedure.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 60, lid 1, onder c), juncto artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 60, lid 1, onder c), juncto artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/18 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/18

---

Beroep ingesteld op 2 juli 2022 — Mndoiants / Raad

(Zaak T-390/22)

(2022/C 311/22)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Sergueï Mndoiants (Moskou, Rusland) (vertegenwoordigers: F. Bélot en P. Tkhor, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | besluit (GBVB) 2022/582 (1) van de Raad van 8 april 2022 nietig verklaren, voor zover daarbij verzoekers naam is opgenomen op de lijst in bijlage I bij besluit 2014/145/GBVB van de Raad van 17 maart 2014; |
| --- | --- |

—

besluit (GBVB) 2022/582 (1) van de Raad van 8 april 2022 nietig verklaren, voor zover daarbij verzoekers naam is opgenomen op de lijst in bijlage I bij besluit 2014/145/GBVB van de Raad van 17 maart 2014;

| — | uitvoeringsverordening (EU) 2022/581 (2) van de Raad van 8 april 2022 nietig verklaren, voor zover daarbij verzoekers naam is opgenomen op de lijst in bijlage I bij verordening (EU) nr. 2014/269 van de Raad van 17 maart 2014; |
| --- | --- |

—

uitvoeringsverordening (EU) 2022/581 (2) van de Raad van 8 april 2022 nietig verklaren, voor zover daarbij verzoekers naam is opgenomen op de lijst in bijlage I bij verordening (EU) nr. 2014/269 van de Raad van 17 maart 2014;

| — | de Raad verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Raad verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan.

Eerste middel: schending van het recht op effectieve rechterlijke bescherming en niet-nakoming van de motiveringsplicht. Verzoeker stelt dat de door de Raad verstrekte informatie hem niet in staat stelt zich te verdedigen, omdat de door de Raad verstrekte gegevens zo vaag zijn dat zij geen rechtvaardiging voor de betrokken beperkende maatregelen kunnen vormen en de Raad geen individuele, specifieke en concrete gronden formuleert die verzoeker voldoende aanwijzingen over de gegrondheid van de handeling verschaffen.

Tweede middel: kennelijke beoordelingsfout. De door de Raad aangevoerde elementen om verzoeker op te nemen op de lijst zijn namelijk in hun geheel inhoudelijk onjuist en de Raad toont niet aan dat verzoeker een vooraanstaand zakenman is, noch dat hij actief is in economische sectoren die een aanzienlijke bron van inkomsten vormen voor de regering van de Russische Federatie.

Derde middel: schending van de beginselen van evenredigheid en gelijke behandeling. Verzoeker is van mening dat de hem opgelegde sancties discriminerend zijn en niet in verhouding staan tot de met die maatregelen nagestreefde doelstellingen.

Vierde middel: schending van individuele grondrechten, met inbegrip van het recht op eigendom en het recht op eerbiediging van het privéleven, het familie- en gezinsleven, de woning en de communicatie. Door verzoeker op te nemen op de lijst, heeft de Raad in strijd met het evenredigheidsbeginsel gehandeld.

---

(1)  Besluit (GBVB) 2022/582 van de Raad van 8 april 2022 tot wijziging van besluit 2014/145/GBVB betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen (PB 2022, L 110, blz. 55)

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2022/581 van de Raad van 8 april 2022 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 269/2014 betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen (PB 2022, L 110, blz. 3).

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/19 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/19

---

Beroep ingesteld op 4 juli 2022 — Société générale e.a. / GAR

(Zaak T-391/22)

(2022/C 311/23)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Société générale (Parijs, Frankrijk), Crédit du Nord (Rijsel, Frankrijk), SG Option Europe (Puteaux, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi en M. Dalon, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

| — | besluit nr. SRB/ES/2022/18 van 11 april 2022 betreffende de berekening van de vooraf aan het GAF te betalen bijdragen voor 2022 overeenkomstig artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit van toepassing is op verzoekende partijen; |
| --- | --- |

—

besluit nr. SRB/ES/2022/18 van 11 april 2022 betreffende de berekening van de vooraf aan het GAF te betalen bijdragen voor 2022 overeenkomstig artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit van toepassing is op verzoekende partijen;

| — | de volgende bepalingen van de GAM-verordening (1), de uitvoeringsverordening (2) en de gedelegeerde verordening (3) overeenkomstig artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:






  — | artikel 69, leden 1 en 2, artikel 70, lid 1, en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening; |
| --- | --- | --- |

—

de volgende bepalingen van de GAM-verordening (1), de uitvoeringsverordening (2) en de gedelegeerde verordening (3) overeenkomstig artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:

—

artikel 69, leden 1 en 2, artikel 70, lid 1, en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening;

| — | artikelen 4, lid 2, en de artikelen 5, 6, 7 en 20 van de gedelegeerde verordening alsook bijlage I bij deze verordening; |
| --- | --- |

—

artikelen 4, lid 2, en de artikelen 5, 6, 7 en 20 van de gedelegeerde verordening alsook bijlage I bij deze verordening;

| — | artikel 4 van de uitvoeringsverordening; |
| --- | --- |

—

artikel 4 van de uitvoeringsverordening;

| — | verweerder verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekende partijen acht middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van het gelijkheidsbeginsel doordat de in de GAM-verordening en de gedelegeerde verordening vastgestelde regels voor de berekening van de vooraf aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (GAF) te betalen bijdragen niet de werkelijke omvang en het werkelijke risico van de betrokken instellingen weerspiegelen. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van het gelijkheidsbeginsel doordat de in de GAM-verordening en de gedelegeerde verordening vastgestelde regels voor de berekening van de vooraf aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (GAF) te betalen bijdragen niet de werkelijke omvang en het werkelijke risico van de betrokken instellingen weerspiegelen.

| 2. | Tweede middel: schending van het evenredigheidsbeginsel doordat het in de GAM-verordening en de gedelegeerde verordening vastgestelde mechanisme van vooraf aan het GAF te betalen bijdragen gebaseerd is op een beoordeling die het risicoprofiel van grote Franse instellingen kunstmatig verzwaart en dus leidt tot een onevenredig hoge bijdrage. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van het evenredigheidsbeginsel doordat het in de GAM-verordening en de gedelegeerde verordening vastgestelde mechanisme van vooraf aan het GAF te betalen bijdragen gebaseerd is op een beoordeling die het risicoprofiel van grote Franse instellingen kunstmatig verzwaart en dus leidt tot een onevenredig hoge bijdrage.

| 3. | Derde middel: schending van het rechtszekerheidsbeginsel doordat de berekening van de hoogte van de bij de GAM-verordening, de gedelegeerde verordening en de uitvoeringsverordening vastgestelde vooraf te betalen bijdragen ten eerste niet voldoende snel en nauwkeurig kan worden voorzien, en ten tweede niet zozeer afhangt van de eigen positie en het eigen risicoprofiel van de betrokken instelling als wel van haar relatieve positie ten opzichte van de overige bijdragende instellingen. Ten slotte zijn verzoekende partijen van mening dat de Commissie krachtens artikel 290 VWEU niet had mogen worden belast met de vaststelling van de risico-indicatoren in het kader van de gedelegeerde verordening, omdat deze criteria een sterk structurerende en doorslaggevende functie vervullen bij de vaststelling van de hoogte van de bijdragen. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: schending van het rechtszekerheidsbeginsel doordat de berekening van de hoogte van de bij de GAM-verordening, de gedelegeerde verordening en de uitvoeringsverordening vastgestelde vooraf te betalen bijdragen ten eerste niet voldoende snel en nauwkeurig kan worden voorzien, en ten tweede niet zozeer afhangt van de eigen positie en het eigen risicoprofiel van de betrokken instelling als wel van haar relatieve positie ten opzichte van de overige bijdragende instellingen. Ten slotte zijn verzoekende partijen van mening dat de Commissie krachtens artikel 290 VWEU niet had mogen worden belast met de vaststelling van de risico-indicatoren in het kader van de gedelegeerde verordening, omdat deze criteria een sterk structurerende en doorslaggevende functie vervullen bij de vaststelling van de hoogte van de bijdragen.

| 4. | Vierde middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur doordat in het bestreden besluit niet naar behoren rekening is gehouden met alle risico-indicatoren. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur doordat in het bestreden besluit niet naar behoren rekening is gehouden met alle risico-indicatoren.

| 5. | Vijfde middel: onjuiste toepassing van het recht bij de vaststelling van de aanpassingscoëfficiënt, doordat de GAR — die zich heeft gebaseerd op een onjuiste uitlegging van verschillende bepalingen van de GAM-verordening — een aanpassingscoëfficiënt heeft vastgesteld die kennelijk te hoog is. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: onjuiste toepassing van het recht bij de vaststelling van de aanpassingscoëfficiënt, doordat de GAR — die zich heeft gebaseerd op een onjuiste uitlegging van verschillende bepalingen van de GAM-verordening — een aanpassingscoëfficiënt heeft vastgesteld die kennelijk te hoog is.

| 6. | Zesde middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht wat betreft de beperking van het gebruik van onherroepelijke betalingstoezeggingen, omdat in het bestreden besluit niet nauwkeurig en gedetailleerd wordt uiteengezet waarom het noodzakelijk is om het plafond voor het gebruik van onherroepelijke betalingstoezeggingen (hierna: “EPI’s”) vast te stellen op 15 % en om alleen contanten als zekerheid te aanvaarden. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht wat betreft de beperking van het gebruik van onherroepelijke betalingstoezeggingen, omdat in het bestreden besluit niet nauwkeurig en gedetailleerd wordt uiteengezet waarom het noodzakelijk is om het plafond voor het gebruik van onherroepelijke betalingstoezeggingen (hierna: “EPI’s”) vast te stellen op 15 % en om alleen contanten als zekerheid te aanvaarden.

| 7. | Zevende middel: kennelijke beoordelingsfout. Verzoekende partijen stellen in dit verband dat de risico’s van procycliciteit en liquiditeit waarop de GAR zich beroept om de gebruikmaking van EPI’s te beperken, ongegrond zijn, met name gelet op de specifieke kenmerken van EPI’s en de context waarin zij worden gebruikt. |
| --- | --- |

7.

Zevende middel: kennelijke beoordelingsfout. Verzoekende partijen stellen in dit verband dat de risico’s van procycliciteit en liquiditeit waarop de GAR zich beroept om de gebruikmaking van EPI’s te beperken, ongegrond zijn, met name gelet op de specifieke kenmerken van EPI’s en de context waarin zij worden gebruikt.

| 8. | Achtste middel: onjuiste toepassing van het recht doordat de GAR ten eerste steunt op een onjuiste uitlegging van de bepalingen die de gebruikmaking van EPI’s mogelijk maken, in die zin dat hij eenzelfde maatregel oplegt aan alle instellingen op basis van een abstracte analyse en, doordat hij ten tweede aan deze bepalingen hun nuttig effect ontneemt aangezien het aandeel aan EPI’s systematisch en zonder toereikende rechtvaardiging wordt beperkt tot het wettelijk minimum. |
| --- | --- |

8.

Achtste middel: onjuiste toepassing van het recht doordat de GAR ten eerste steunt op een onjuiste uitlegging van de bepalingen die de gebruikmaking van EPI’s mogelijk maken, in die zin dat hij eenzelfde maatregel oplegt aan alle instellingen op basis van een abstracte analyse en, doordat hij ten tweede aan deze bepalingen hun nuttig effect ontneemt aangezien het aandeel aan EPI’s systematisch en zonder toereikende rechtvaardiging wordt beperkt tot het wettelijk minimum.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 255, blz. 1).

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 van de Raad van 19 december 2014 tot vaststelling van eenvormige voorwaarden voor de toepassing van verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad wat vooraf te betalen bijdragen aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds betreft PB 2015, L 15, blz. 1).

(3)  Gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/21 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/21

---

Beroep ingesteld op 4 juli 2022 — Confédération nationale du Crédit mutuel e.a. / GAR

(Zaak T-392/22)

(2022/C 311/24)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Confédération nationale du Crédit mutuel (Parijs, Frankrijk) en 25 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi en M. Dalon, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

| — | besluit nr. SRB/ES/2022/18 van 11 april 2022 betreffende de berekening van de vooraf aan het GAF te betalen bijdragen voor 2022 overeenkomstig artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit van toepassing is op verzoekende partijen; |
| --- | --- |

—

besluit nr. SRB/ES/2022/18 van 11 april 2022 betreffende de berekening van de vooraf aan het GAF te betalen bijdragen voor 2022 overeenkomstig artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit van toepassing is op verzoekende partijen;

| — | de volgende bepalingen van de GAM-verordening (1), de uitvoeringsverordening (2) en de gedelegeerde verordening (3) overeenkomstig artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:






  — | artikelen 69, leden 1 en 2, en artikel 70, lid 1, en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening; |
| --- | --- | --- |

—

de volgende bepalingen van de GAM-verordening (1), de uitvoeringsverordening (2) en de gedelegeerde verordening (3) overeenkomstig artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:

—

artikelen 69, leden 1 en 2, en artikel 70, lid 1, en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening;

| — | artikelen 4, lid 2, en de artikelen 5, 6, 7 en 20 van de gedelegeerde verordening alsook bijlage I bij deze verordening; |
| --- | --- |

—

artikelen 4, lid 2, en de artikelen 5, 6, 7 en 20 van de gedelegeerde verordening alsook bijlage I bij deze verordening;

| — | artikel 4 van de uitvoeringsverordening; |
| --- | --- |

—

artikel 4 van de uitvoeringsverordening;

| — | verweerder verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekende partijen acht middelen aan die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de middelen die zijn aangevoerd in zaak T-391/22, Société générale e.a./GAR.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 255, blz. 1).

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 van de Raad van 19 december 2014 tot vaststelling van eenvormige voorwaarden voor de toepassing van verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad wat vooraf te betalen bijdragen aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds betreft PB 2015, L 15, blz. 1).

(3)  Gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/22 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/22

---

Beroep ingesteld op 4 juli 2022 — BPCE e.a. / GAR

(Zaak T-393/22)

(2022/C 311/25)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: BPCE (Parijs, Frankrijk), en 45 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi en M. Dalon, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

Conclusies

| — | besluit nr. SRB/ES/2022/18 van 11 april 2022 betreffende de berekening van de vooraf aan het GAF te betalen bijdragen voor 2022 overeenkomstig artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit van toepassing is op verzoekende partijen; |
| --- | --- |

—

besluit nr. SRB/ES/2022/18 van 11 april 2022 betreffende de berekening van de vooraf aan het GAF te betalen bijdragen voor 2022 overeenkomstig artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit van toepassing is op verzoekende partijen;

| — | de volgende bepalingen van de GAM-verordening (1), de uitvoeringsverordening (2) en de gedelegeerde verordening (3) overeenkomstig artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:






  — | artikel 69, leden 1 en 2, en artikel 70, lid 1, en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening; |
| --- | --- | --- |

—

de volgende bepalingen van de GAM-verordening (1), de uitvoeringsverordening (2) en de gedelegeerde verordening (3) overeenkomstig artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:

—

artikel 69, leden 1 en 2, en artikel 70, lid 1, en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening;

| — | artikelen 4, lid 2, en de artikelen 5, 6, 7 en 20 van de gedelegeerde verordening alsook bijlage I bij deze verordening; |
| --- | --- |

—

artikelen 4, lid 2, en de artikelen 5, 6, 7 en 20 van de gedelegeerde verordening alsook bijlage I bij deze verordening;

| — | artikel 4 van de uitvoeringsverordening; |
| --- | --- |

—

artikel 4 van de uitvoeringsverordening;

| — | verweerder verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekende partijen acht middelen aan die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de middelen die zijn aangevoerd in zaak T-391/22, Société générale e.a./GAR.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 255, blz. 1).

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 van de Raad van 19 december 2014 tot vaststelling van eenvormige voorwaarden voor de toepassing van verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad wat vooraf te betalen bijdragen aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds betreft PB 2015, L 15, blz. 1).

(3)  Gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/22 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/22

---

Beroep ingesteld op 4 juli 2022 — Banque postale / GAR

(Zaak T-394/22)

(2022/C 311/26)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: La Banque postale (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi en M. Dalon, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

| — | besluit nr. SRB/ES/2022/18 van 11 april 2022 betreffende de berekening van de vooraf aan het GAF te betalen bijdragen voor 2022 overeenkomstig artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit van toepassing is op verzoekster; |
| --- | --- |

—

besluit nr. SRB/ES/2022/18 van 11 april 2022 betreffende de berekening van de vooraf aan het GAF te betalen bijdragen voor 2022 overeenkomstig artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit van toepassing is op verzoekster;

| — | de volgende bepalingen van de GAM-verordening (1), de uitvoeringsverordening (2) en de gedelegeerde verordening (3) overeenkomstig artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:






  — | artikelen 69, leden 1 en 2, en artikel 70, lid 1, en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening; |
| --- | --- | --- |

—

de volgende bepalingen van de GAM-verordening (1), de uitvoeringsverordening (2) en de gedelegeerde verordening (3) overeenkomstig artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:

—

artikelen 69, leden 1 en 2, en artikel 70, lid 1, en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening;

| — | artikelen 4, lid 2, en de artikelen 5, 6, 7 en 20 van de gedelegeerde verordening alsook bijlage I bij deze verordening; |
| --- | --- |

—

artikelen 4, lid 2, en de artikelen 5, 6, 7 en 20 van de gedelegeerde verordening alsook bijlage I bij deze verordening;

| — | artikel 4 van de uitvoeringsverordening; |
| --- | --- |

—

artikel 4 van de uitvoeringsverordening;

| — | verweerder verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster acht middelen aan die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de middelen die zijn aangevoerd in zaak T-391/22, Société générale e.a./GAR.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 255, blz. 1).

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 van de Raad van 19 december 2014 tot vaststelling van eenvormige voorwaarden voor de toepassing van verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad wat vooraf te betalen bijdragen aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds betreft PB 2015, L 15, blz. 1).

(3)  Gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/23 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/23

---

Beroep ingesteld op 4 juli 2022 — Crédit agricole e.a. / GAR

(Zaak T-410/22)

(2022/C 311/27)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Crédit agricole SA (Montrouge, Frankrijk) en 48 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi en M. Dalon, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

| — | besluit nr. SRB/ES/2022/18 van 11 april 2022 betreffende de berekening van de vooraf aan het GAF te betalen bijdragen voor 2022 overeenkomstig artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit van toepassing is op verzoekende partijen; |
| --- | --- |

—

besluit nr. SRB/ES/2022/18 van 11 april 2022 betreffende de berekening van de vooraf aan het GAF te betalen bijdragen voor 2022 overeenkomstig artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit van toepassing is op verzoekende partijen;

| — | de volgende bepalingen van de GAM-verordening (1), de uitvoeringsverordening (2) en de gedelegeerde verordening (3) overeenkomstig artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:






  — | artikelen 69, leden 1 en 2, en artikel 70, lid 1, en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening; |
| --- | --- | --- |

—

de volgende bepalingen van de GAM-verordening (1), de uitvoeringsverordening (2) en de gedelegeerde verordening (3) overeenkomstig artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:

—

artikelen 69, leden 1 en 2, en artikel 70, lid 1, en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening;

| — | artikel 4, lid 2, en de artikelen 5, 6, 7 en 20 van de gedelegeerde verordening alsook bijlage I bij deze verordening; |
| --- | --- |

—

artikel 4, lid 2, en de artikelen 5, 6, 7 en 20 van de gedelegeerde verordening alsook bijlage I bij deze verordening;

| — | artikel 4 van de uitvoeringsverordening; |
| --- | --- |

—

artikel 4 van de uitvoeringsverordening;

| — | verweerder verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekende partijen acht middelen aan die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de middelen die zijn aangevoerd in zaak T-391/22, Société générale e.a./GAR.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 255, blz. 1).

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 van de Raad van 19 december 2014 tot vaststelling van eenvormige voorwaarden voor de toepassing van verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad wat vooraf te betalen bijdragen aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds betreft PB 2015, L 15, blz. 1).

(3)  Gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/24 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/24

---

Beroep ingesteld op 5 juli 2022 — Dexia Crédit Local / GAR

(Zaak T-411/22)

(2022/C 311/28)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Dexia Crédit Local Dexi (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: H. Gilliams en J.-M. Gollier, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

| — | besluit nr. SRB/ES/2022/18 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 11 april 2022 betreffende de berekening van de vooraf aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds te betalen bijdragen voor 2022 nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

besluit nr. SRB/ES/2022/18 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 11 april 2022 betreffende de berekening van de vooraf aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds te betalen bijdragen voor 2022 nietig verklaren;

| — | de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij vijf middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending door het bestreden besluit van artikel 69, lid 2, van verordening nr. 806/2014 (1) voor zover bij dit besluit het streefbedrag voor 2022 wordt vastgesteld op één achtste van 1,6 % van de gedekte deposito’s in de lidstaten die aan het GAF deelnemen. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: schending door het bestreden besluit van artikel 69, lid 2, van verordening nr. 806/2014 (1) voor zover bij dit besluit het streefbedrag voor 2022 wordt vastgesteld op één achtste van 1,6 % van de gedekte deposito’s in de lidstaten die aan het GAF deelnemen.

| 2. | Tweede middel: onrechtmatigheid van gedelegeerde verordening nr. 2015/63 (2):






  — | wegens schending van het evenredigheidsbeginsel, doordat de berekening van de vooraf aan het GAF te betalen bijdragen ten eerste niet is afgestemd op de doelstellingen van verordening nr. 806/2014, ten tweede niet in aanmerking neemt dat verzoekster een kredietinstelling in afwikkeling is die een overheidsgarantie geniet en waarvoor in beginsel nooit een beroep zal worden gedaan op het GAF, en ten derde haar ordelijke afwikkeling duurder maakt; |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: onrechtmatigheid van gedelegeerde verordening nr. 2015/63 (2):

—

wegens schending van het evenredigheidsbeginsel, doordat de berekening van de vooraf aan het GAF te betalen bijdragen ten eerste niet is afgestemd op de doelstellingen van verordening nr. 806/2014, ten tweede niet in aanmerking neemt dat verzoekster een kredietinstelling in afwikkeling is die een overheidsgarantie geniet en waarvoor in beginsel nooit een beroep zal worden gedaan op het GAF, en ten derde haar ordelijke afwikkeling duurder maakt;

| — | wegens schending van het gelijkheidsbeginsel, doordat instellingen in afwikkeling die een overheidsgarantie genieten, op dezelfde wijze worden behandeld als de actieve instellingen. |
| --- | --- |

—

wegens schending van het gelijkheidsbeginsel, doordat instellingen in afwikkeling die een overheidsgarantie genieten, op dezelfde wijze worden behandeld als de actieve instellingen.

| 3. | Derde middel: subsidiair, schending door de GAR van het evenredigheidsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel, om de redenen die zijn uiteengezet in het tweede middel, doordat de GAR deze beginselen niet heeft geëerbiedigd ten gevolge van het feit dat hij gedelegeerde verordening nr. 2015/63 zonder aanpassingen heeft toegepast op verzoekster. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: subsidiair, schending door de GAR van het evenredigheidsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel, om de redenen die zijn uiteengezet in het tweede middel, doordat de GAR deze beginselen niet heeft geëerbiedigd ten gevolge van het feit dat hij gedelegeerde verordening nr. 2015/63 zonder aanpassingen heeft toegepast op verzoekster.

| 4. | Vierde middel: geen wettelijke grondslag van de artikelen 5, 69 en 70 van verordening nr. 806/2014, doordat zij zijn vastgesteld op de grondslag van artikel 114 VWEU terwijl er geen sprake is van onderlinge aanpassing van wetgevingen. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: geen wettelijke grondslag van de artikelen 5, 69 en 70 van verordening nr. 806/2014, doordat zij zijn vastgesteld op de grondslag van artikel 114 VWEU terwijl er geen sprake is van onderlinge aanpassing van wetgevingen.

| 5. | Vijfde middel: geen wettelijke grondslag van de artikelen 5, 69 en 70 van verordening nr. 806/2014, doordat zij zijn vastgesteld op de grondslag van artikel 114 VWEU terwijl het fiscale bepalingen zijn. |
| --- | --- |

5.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 255, blz. 1).

(2)  Gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).

---

| 16.8.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 311/25 |
| --- | --- | --- | --- |

16.8.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 311/25

---

Beroep ingesteld op 7 juli 2022 — BNP Paribas / GAR

(Zaak T-420/22)

(2022/C 311/29)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: BNP Paribas (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi en M. Dalon, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

| — | besluit nr. SRB/ES/2022/18 van 11 april 2022 betreffende de berekening van de vooraf aan het GAF te betalen bijdragen voor 2022 overeenkomstig artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit van toepassing is op verzoekster; |
| --- | --- |

—

besluit nr. SRB/ES/2022/18 van 11 april 2022 betreffende de berekening van de vooraf aan het GAF te betalen bijdragen voor 2022 overeenkomstig artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit van toepassing is op verzoekster;

| — | de volgende bepalingen van de GAM-verordening (1), de uitvoeringsverordening (2) en de gedelegeerde verordening (3) overeenkomstig artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:






  — | artikel 69, leden 1 en 2, en artikel 70, lid 1, en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening; |
| --- | --- | --- |

—

de volgende bepalingen van de GAM-verordening (1), de uitvoeringsverordening (2) en de gedelegeerde verordening (3) overeenkomstig artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:

—

artikel 69, leden 1 en 2, en artikel 70, lid 1, en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening;

| — | artikel 4, lid 2, en de artikelen 5, 6, 7 en 20 van de gedelegeerde verordening alsook bijlage I bij deze verordening; |
| --- | --- |

—

artikel 4, lid 2, en de artikelen 5, 6, 7 en 20 van de gedelegeerde verordening alsook bijlage I bij deze verordening;

| — | artikel 4 van de uitvoeringsverordening; |
| --- | --- |

—

artikel 4 van de uitvoeringsverordening;

| — | verweerder verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster acht middelen aan die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de middelen die zijn aangevoerd in zaak T-391/22, Société générale e.a./GAR.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 255, blz. 1).

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 van de Raad van 19 december 2014 tot vaststelling van eenvormige voorwaarden voor de toepassing van verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad wat vooraf te betalen bijdragen aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds betreft PB 2015, L 15, blz. 1).

(3)  Gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).

---