# Publicatieblad C 286/2022

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 286 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 65e jaargang27 juli 2022 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 286

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

65e jaargang27 juli 2022

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | I   Resoluties, aanbevelingen en adviezen |
| | AANBEVELINGEN |
| | Europees Comité voor systeemrisico’s |
| 2022/C 286/01 | Aanbeveling van het Europees Comité voor systeemrisico’ van 2 juni 2022 tot wijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 betreffende de beoordeling van grensoverschrijdende effecten van macroprudentiële beleidsmaatregelen en van vrijwillige toepassing van wederkerigheid ten aanzien van macroprudentiële beleidsmaatregelen (ESRB/2022/4) | 1 |

Inhoud

Bladzijde

I   Resoluties, aanbevelingen en adviezen

AANBEVELINGEN

Europees Comité voor systeemrisico’s

2022/C 286/01

Aanbeveling van het Europees Comité voor systeemrisico’ van 2 juni 2022 tot wijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 betreffende de beoordeling van grensoverschrijdende effecten van macroprudentiële beleidsmaatregelen en van vrijwillige toepassing van wederkerigheid ten aanzien van macroprudentiële beleidsmaatregelen (ESRB/2022/4)

1

---

| | II   Mededelingen |
| --- | --- |
| | MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Europese Commissie |
| 2022/C 286/02 | Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.10809 — CD&R / TPG / COVETRUS) (
  1
  ) | 16 |

II   Mededelingen

MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

2022/C 286/02

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.10809 — CD&R / TPG / COVETRUS) (
  1
  )

1

16

---

| | III   Voorbereidende handelingen |
| --- | --- |
| | EUROPESE CENTRALE BANK |
| 2022/C 286/03 | Advies van de Europese Centrale Bank van 1 juni 2022 inzake een voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 600/2014 wat betreft de vergroting van de transparantie van marktgegevens, het wegnemen van belemmeringen voor het ontstaan van een consolidated tape het optimaliseren van handelsverplichtingen en het verbod op het ontvangen van betalingen voor het doorgeven van orders van cliënten (CON/2022/19) | 17 |

III   Voorbereidende handelingen

EUROPESE CENTRALE BANK

2022/C 286/03

Advies van de Europese Centrale Bank van 1 juni 2022 inzake een voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 600/2014 wat betreft de vergroting van de transparantie van marktgegevens, het wegnemen van belemmeringen voor het ontstaan van een consolidated tape het optimaliseren van handelsverplichtingen en het verbod op het ontvangen van betalingen voor het doorgeven van orders van cliënten (CON/2022/19)

17

---

| | IV   Informatie |
| --- | --- |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Raad |
| 2022/C 286/04 | Kennisgeving aan de personen en entiteiten die zijn onderworpen aan de beperkende maatregelen in Besluit (GBVB) 2015/1333 van de Raad, zoals uitgevoerd bij Uitvoeringsbesluit (GBVB) 2022/1315 van de Raad, en in Verordening (EU) 2016/44 van de Raad, zoals uitgevoerd bij Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1308 van de Raad, betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië | 22 |
| 2022/C 286/05 | Kennisgeving aan de personen op wie de beperkende maatregelen van Besluit (GBVB) 2015/1333 van de Raad en van Verordening (EU) 2016/44 van de Raad betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië, van toepassing zijn | 24 |
| 2022/C 286/06 | Kennisgeving aan bepaalde personen op wie de beperkende maatregelen in de bijlage bij Besluit (GBVB) 2018/1544 van de Raad en in bijlage I bij Verordening (EU) 2018/1542 van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen de proliferatie en het gebruik van chemische wapens, van toepassing zijn | 25 |
| | Europese Commissie |
| 2022/C 286/07 | Wisselkoersen van de euro — 26 juli 2022 | 26 |
| 2022/C 286/08 | Advies van het Adviescomité voor mededingingsregelingen en economische machtsposities uitgebracht op zijn bijeenkomst van 21 januari 2022 betreffende een ontwerpbesluit in zaak at.39839 – Telefónica/Portugal Telecom — Rapporteur: België | 27 |
| 2022/C 286/09 | Eindverslag van de raadadviseur-auditeur — Zaak AT.39839 — Telefónica/Portugal Telecom (wijziging) | 28 |
| 2022/C 286/10 | Samenvatting van het besluit van de Commissie van 25 januari 2022 tot wijziging van Besluit C(2013) 306 final inzake een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (het Verdrag) (ZAAK AT.39839 – TELEFÓNICA/PORTUGAL TELECOM)
  (kennisgeving geschied onder document C(2022) 324) | 30 |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE LIDSTATEN |
| 2022/C 286/11 | Bijwerking van de lijst van grensdoorlaatposten bedoeld in artikel 2, punt 8, van Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad betreffende een Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) | 33 |

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Raad

2022/C 286/04

Kennisgeving aan de personen en entiteiten die zijn onderworpen aan de beperkende maatregelen in Besluit (GBVB) 2015/1333 van de Raad, zoals uitgevoerd bij Uitvoeringsbesluit (GBVB) 2022/1315 van de Raad, en in Verordening (EU) 2016/44 van de Raad, zoals uitgevoerd bij Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1308 van de Raad, betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië

22

2022/C 286/05

Kennisgeving aan de personen op wie de beperkende maatregelen van Besluit (GBVB) 2015/1333 van de Raad en van Verordening (EU) 2016/44 van de Raad betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië, van toepassing zijn

24

2022/C 286/06

Kennisgeving aan bepaalde personen op wie de beperkende maatregelen in de bijlage bij Besluit (GBVB) 2018/1544 van de Raad en in bijlage I bij Verordening (EU) 2018/1542 van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen de proliferatie en het gebruik van chemische wapens, van toepassing zijn

25

Europese Commissie

2022/C 286/07

Wisselkoersen van de euro — 26 juli 2022

26

2022/C 286/08

Advies van het Adviescomité voor mededingingsregelingen en economische machtsposities uitgebracht op zijn bijeenkomst van 21 januari 2022 betreffende een ontwerpbesluit in zaak at.39839 – Telefónica/Portugal Telecom — Rapporteur: België

27

2022/C 286/09

Eindverslag van de raadadviseur-auditeur — Zaak AT.39839 — Telefónica/Portugal Telecom (wijziging)

28

2022/C 286/10

Samenvatting van het besluit van de Commissie van 25 januari 2022 tot wijziging van Besluit C(2013) 306 final inzake een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (het Verdrag) (ZAAK AT.39839 – TELEFÓNICA/PORTUGAL TELECOM)
  (kennisgeving geschied onder document C(2022) 324)

(kennisgeving geschied onder document C(2022) 324)

30

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE LIDSTATEN

2022/C 286/11

Bijwerking van de lijst van grensdoorlaatposten bedoeld in artikel 2, punt 8, van Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad betreffende een Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode)

33

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | ANDERE HANDELINGEN |
| | Europese Commissie |
| 2022/C 286/12 | Bekendmaking van een aanvraag tot wijziging van een productdossier voor een naam in de wijnsector als bedoeld in artikel 105 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad | 41 |
| 2022/C 286/13 | Bekendmaking van een enig document dat is gewijzigd naar aanleiding van de goedkeuring van een minimale wijziging op grond van artikel 53, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 | 54 |
| 2022/C 286/14 | Bekendmaking van een aanvraag tot registratie van een naam overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen | 57 |

V   Bekendmakingen

ANDERE HANDELINGEN

Europese Commissie

2022/C 286/12

Bekendmaking van een aanvraag tot wijziging van een productdossier voor een naam in de wijnsector als bedoeld in artikel 105 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad

41

2022/C 286/13

Bekendmaking van een enig document dat is gewijzigd naar aanleiding van de goedkeuring van een minimale wijziging op grond van artikel 53, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012

54

2022/C 286/14

Bekendmaking van een aanvraag tot registratie van een naam overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

57

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst. |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst.

1

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

I Resoluties, aanbevelingen en adviezen

AANBEVELINGEN

Europees Comité voor systeemrisico’s

| 27.7.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 286/1 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 286/1

---

AANBEVELING VAN HET EUROPEES COMITÉ VOOR SYSTEEMRISICO’

van 2 juni 2022

tot wijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 betreffende de beoordeling van grensoverschrijdende effecten van macroprudentiële beleidsmaatregelen en van vrijwillige toepassing van wederkerigheid ten aanzien van macroprudentiële beleidsmaatregelen

(ESRB/2022/4)

(2022/C 286/01)

DE ALGEMENE RAAD VAN HET EUROPEES COMITÉ VOOR SYSTEEMRISICO’S

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name bijlage IX,

Gezien Verordening (EU) nr. 1092/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 betreffende macroprudentieel toezicht van de Europese Unie op het financiële stelsel en tot oprichting van een Europees Comité voor systeemrisico’s (2), en met name artikel 3 en de artikelen 16 tot en met 18,

Gezien Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en van de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen, tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (3), met name titel VII, hoofdstuk 4, afdeling II,

Gezien Besluit ESRB/2011/1 van het Europees Comité voor systeemrisico’s van 20 januari 2011 houdende goedkeuring van het reglement van orde van het Europees Comité voor systeemrisico’s (4), en met name de artikelen 18 tot en met 20,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Teneinde effectieve en consistente nationale macroprudentiële maatregelen te waarborgen, is het van belang de door het recht van de Unie vereiste erkenning aan te vullen met vrijwillige wederkerigheid. |
| --- | --- |

(1)

Teneinde effectieve en consistente nationale macroprudentiële maatregelen te waarborgen, is het van belang de door het recht van de Unie vereiste erkenning aan te vullen met vrijwillige wederkerigheid.

| (2) | Het in Aanbeveling ESRB/2015/2 van het Europees Comité voor systeemrisico’s (5) vastgelegde kader inzake vrijwillige wederkerigheid voor macroprudentiële beleidsmaatregelen moet verzekeren dat alle in een lidstaat geactiveerde macroprudentiële beleidsmaatregelen in andere lidstaten wederkerig worden toegepast. |
| --- | --- |

(2)

Het in Aanbeveling ESRB/2015/2 van het Europees Comité voor systeemrisico’s (5) vastgelegde kader inzake vrijwillige wederkerigheid voor macroprudentiële beleidsmaatregelen moet verzekeren dat alle in een lidstaat geactiveerde macroprudentiële beleidsmaatregelen in andere lidstaten wederkerig worden toegepast.

| (3) | Aanbeveling ESRB/2017/4 van het Europees Comité voor systeemrisico’s (6) beveelt aan dat de betrokken activerende autoriteit een maximum materialiteitsdrempel voorstelt bij het indienen van een hiernavolgend verzoek voor de toepassing van wederkerigheid bij het Europees Comité voor systeemrisico’s (ESRB), waaronder een in de jurisdictie waar de macroprudentiële risico jurisdictie door de activerende autoriteit wordt toegepast, als niet-materieel kan worden beschouwd. Indien nodig kan het ESRB kan een andere drempel aanbevelen. |
| --- | --- |

(3)

Aanbeveling ESRB/2017/4 van het Europees Comité voor systeemrisico’s (6) beveelt aan dat de betrokken activerende autoriteit een maximum materialiteitsdrempel voorstelt bij het indienen van een hiernavolgend verzoek voor de toepassing van wederkerigheid bij het Europees Comité voor systeemrisico’s (ESRB), waaronder een in de jurisdictie waar de macroprudentiële risico jurisdictie door de activerende autoriteit wordt toegepast, als niet-materieel kan worden beschouwd. Indien nodig kan het ESRB kan een andere drempel aanbevelen.

| (4) | Op 10 maart 2022 (7) heeft de Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht (BaFin), optredend als de Duitse aangewezen autoriteit voor de toepassing van artikel 133, lid 10, van Richtlijn 2013/36/EU, het ESRB in kennis gesteld van het voornemen om overeenkomstig artikel 133, lid 9, van die richtlijn een systeemrisicobufferpercentage (systemtic risk buffer (SyRB) rate) vast te stellen voor alle blootstellingen (d.w.z. blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen en andere blootstellingen) ten aanzien van natuurlijke en rechtspersonen die gedekt zijn door niet-zakelijk onroerend goed dat in Duitsland is gelegen. Het SyRB zal van toepassing zijn op: i) kredietinstellingen waaraan in Duitsland een vergunning is verleend en die voor de berekening van hun risicogewogen posten gebruikmaken van de interneratingbenadering (IRB-benadering), en ii) kredietinstellingen waaraan in Duitsland een vergunning is verleend en die de standaardbenadering gebruiken voor de berekening van hun risicogewogen posten voor blootstellingen die geheel en volledig gedekt zijn door niet-zakelijk onroerend goed, als bedoeld in artikel 125, lid 2, van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (8). |
| --- | --- |

(4)

Op 10 maart 2022 (7) heeft de Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht (BaFin), optredend als de Duitse aangewezen autoriteit voor de toepassing van artikel 133, lid 10, van Richtlijn 2013/36/EU, het ESRB in kennis gesteld van het voornemen om overeenkomstig artikel 133, lid 9, van die richtlijn een systeemrisicobufferpercentage (systemtic risk buffer (SyRB) rate) vast te stellen voor alle blootstellingen (d.w.z. blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen en andere blootstellingen) ten aanzien van natuurlijke en rechtspersonen die gedekt zijn door niet-zakelijk onroerend goed dat in Duitsland is gelegen. Het SyRB zal van toepassing zijn op: i) kredietinstellingen waaraan in Duitsland een vergunning is verleend en die voor de berekening van hun risicogewogen posten gebruikmaken van de interneratingbenadering (IRB-benadering), en ii) kredietinstellingen waaraan in Duitsland een vergunning is verleend en die de standaardbenadering gebruiken voor de berekening van hun risicogewogen posten voor blootstellingen die geheel en volledig gedekt zijn door niet-zakelijk onroerend goed, als bedoeld in artikel 125, lid 2, van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (8).

| (5) | De maatregel is op 1 april 2022 in werking getreden en de in kredietinstellingen waaraan in Duitsland een vergunning is verleend moeten hieraan met ingang van 1 februari 2023 voldoen. De maatregel wordt eens in de twee jaar geëvalueerd in overeenstemming met de wettelijke bepalingen van Richtlijn 2013/36/EU. Voorts zal BaFin de ontwikkelingen van het door het SyRB beoogde onderliggende risico monitoren en in voorkomend geval het bufferpercentage aanpassen. |
| --- | --- |

(5)

De maatregel is op 1 april 2022 in werking getreden en de in kredietinstellingen waaraan in Duitsland een vergunning is verleend moeten hieraan met ingang van 1 februari 2023 voldoen. De maatregel wordt eens in de twee jaar geëvalueerd in overeenstemming met de wettelijke bepalingen van Richtlijn 2013/36/EU. Voorts zal BaFin de ontwikkelingen van het door het SyRB beoogde onderliggende risico monitoren en in voorkomend geval het bufferpercentage aanpassen.

| (6) | Op 10 maart 2022 (9) heeft Lietuvos bankas bij het ESRB een verzoek ingediend om wederkerigheid toe te passen op het SyRB uit hoofde van artikel 134, lid 5, van Richtlijn 2013/36/EU. |
| --- | --- |

(6)

Op 10 maart 2022 (9) heeft Lietuvos bankas bij het ESRB een verzoek ingediend om wederkerigheid toe te passen op het SyRB uit hoofde van artikel 134, lid 5, van Richtlijn 2013/36/EU.

| (7) | Naar aanleiding van het verzoek van BaFin en om wederkerige toepassing van de maatregel door andere lidstaten en om de verwezenlijking van negatieve grensoverschrijdende effecten in de vorm van lekkages en regelgevingsarbitrage te voorkomen die zouden kunnen voortvloeien uit de tenuitvoerlegging van de macroprudentiële beleidsmaatregel die in Duitsland van toepassing zal worden, heeft de Algemene Raad van het ESRB ook besloten deze maatregel in de lijst van macroprudentiële beleidsmaatregelen op te nemen die uit hoofde van Aanbeveling ESRB/2015/2 voor toepassing van wederkerigheid worden aanbevolen. |
| --- | --- |

(7)

Naar aanleiding van het verzoek van BaFin en om wederkerige toepassing van de maatregel door andere lidstaten en om de verwezenlijking van negatieve grensoverschrijdende effecten in de vorm van lekkages en regelgevingsarbitrage te voorkomen die zouden kunnen voortvloeien uit de tenuitvoerlegging van de macroprudentiële beleidsmaatregel die in Duitsland van toepassing zal worden, heeft de Algemene Raad van het ESRB ook besloten deze maatregel in de lijst van macroprudentiële beleidsmaatregelen op te nemen die uit hoofde van Aanbeveling ESRB/2015/2 voor toepassing van wederkerigheid worden aanbevolen.

| (8) | Derhalve moet Aanbeveling ESRB/2015/2 dienovereenkomstig worden gewijzigd, |
| --- | --- |

(8)

Derhalve moet Aanbeveling ESRB/2015/2 dienovereenkomstig worden gewijzigd,

HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

Wijzigingen

Aanbeveling ESRB/2015/2 wordt als volgt gewijzigd:

| 1. | in afdeling 1 wordt subaanbeveling C(1) vervangen door:






  “1. | De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen op de door andere betrokken autoriteiten vastgestelde en door het ESRB voor de toepassing van wederkerigheid aanbevolen macroprudentiële beleidsmaatregelen. Aanbevolen wordt wederkerigheid op de volgende in de bijlage nader uiteengezette maatregelen toe te passen: | België:






  — | een systeemrisicobufferpercentage van 9 % voor alle IRB-blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen die gedekt zijn door niet-zakelijk onroerend goed waarvan de zekerheid in België is gelegen; |
| --- | --- | --- | --- | --- |

1.

in afdeling 1 wordt subaanbeveling C(1) vervangen door:

“1.

De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen op de door andere betrokken autoriteiten vastgestelde en door het ESRB voor de toepassing van wederkerigheid aanbevolen macroprudentiële beleidsmaatregelen. Aanbevolen wordt wederkerigheid op de volgende in de bijlage nader uiteengezette maatregelen toe te passen:

België:

—

een systeemrisicobufferpercentage van 9 % voor alle IRB-blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen die gedekt zijn door niet-zakelijk onroerend goed waarvan de zekerheid in België is gelegen;

| | Duitsland:






  — | een systeemrisicobufferpercentage van 2 % voor: i) alle IRB-blootstellingen die gedekt zijn door in Duitsland gelegen niet-zakelijk onroerend goed, en ii) alle standaardbenadering-blootstellingen die geheel en volledig zijn gedekt door in Duitsland gelegen niet-zakelijk onroerend goed als bedoeld in artikel 125, lid 2, van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (*1); |
| --- | --- | --- |

Duitsland:

—

een systeemrisicobufferpercentage van 2 % voor: i) alle IRB-blootstellingen die gedekt zijn door in Duitsland gelegen niet-zakelijk onroerend goed, en ii) alle standaardbenadering-blootstellingen die geheel en volledig zijn gedekt door in Duitsland gelegen niet-zakelijk onroerend goed als bedoeld in artikel 125, lid 2, van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (*1);

| | Frankrijk:






  — | een aanscherping van de limieten voor grote blootstellingen van artikel 395, lid 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013, toepasselijk op blootstellingen op grote niet-financiële vennootschappen met een hoge schuldenlast met maatschappelijke zetel in Frankrijk naar 5 procent van het tier 1-kapitaal, toegepast overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), ii), van Verordening (EU) nr. 575/2013 op mondiaal systeemrelevante instellingen (G-SII’s) en andere systeemrelevante instellingen (O-SII’s) op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter. |
| --- | --- | --- |

Frankrijk:

—

een aanscherping van de limieten voor grote blootstellingen van artikel 395, lid 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013, toepasselijk op blootstellingen op grote niet-financiële vennootschappen met een hoge schuldenlast met maatschappelijke zetel in Frankrijk naar 5 procent van het tier 1-kapitaal, toegepast overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), ii), van Verordening (EU) nr. 575/2013 op mondiaal systeemrelevante instellingen (G-SII’s) en andere systeemrelevante instellingen (O-SII’s) op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter.

| | Litouwen






  — | een systeemrisicobufferpercentage van 2 % op alle blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in de Republiek Litouwen ingezeten natuurlijke personen die gedekt zijn door niet-zakelijk onroerend goed. |
| --- | --- | --- |

Litouwen

—

een systeemrisicobufferpercentage van 2 % op alle blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in de Republiek Litouwen ingezeten natuurlijke personen die gedekt zijn door niet-zakelijk onroerend goed.

| | Luxemburg;






  — | Juridisch bindende lening-/waardelimieten (loan-to-value (LTV) limits (LTV-limieten)) voor nieuwe hypothecaire leningen op in Luxemburg gelegen niet-zakelijk onroerend goed, met verschillende LTV-limieten voor verschillende categorieën kredietnemers:






  a) | een LTV-limiet van 100 % voor eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven; |
| --- | --- | --- | --- |

Luxemburg;

—

Juridisch bindende lening-/waardelimieten (loan-to-value (LTV) limits (LTV-limieten)) voor nieuwe hypothecaire leningen op in Luxemburg gelegen niet-zakelijk onroerend goed, met verschillende LTV-limieten voor verschillende categorieën kredietnemers:

a)

een LTV-limiet van 100 % voor eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven;

| b) | een LTV-limiet van 90 % voor andere kopers, d.w.z. niet-eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven. Deze limiet wordt evenredig geïmplementeerd via een portefeuillevrije som. Meer bepaald mogen kredietgevers 15 % van de portefeuille van nieuwe hypotheken die aan deze kredietnemers worden verstrekt uitgeven met een LTV-ratio van meer dan 90 %, maar minder dan de maximale LTV-ratio van 100 %; |
| --- | --- |

b)

een LTV-limiet van 90 % voor andere kopers, d.w.z. niet-eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven. Deze limiet wordt evenredig geïmplementeerd via een portefeuillevrije som. Meer bepaald mogen kredietgevers 15 % van de portefeuille van nieuwe hypotheken die aan deze kredietnemers worden verstrekt uitgeven met een LTV-ratio van meer dan 90 %, maar minder dan de maximale LTV-ratio van 100 %;

| c) | een LTV-limiet van 80 % voor overige hypotheekleningen (met inbegrip van het segment kopen om te verhuren). |
| --- | --- |

c)

een LTV-limiet van 80 % voor overige hypotheekleningen (met inbegrip van het segment kopen om te verhuren).

| | Nederland:






  — | een minimum gemiddeld risicogewicht dat overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013 wordt toegepast op kredietinstellingen waaraan in Nederland een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten met betrekking tot hun portefeuilles van blootstellingen ten aanzien van personen die gedekt zijn door in Nederland gelegen niet-zakelijk onroerend goed. Voor elke afzonderlijke blootstellingspost die binnen het toepassingsgebied van de maatregel valt wordt een risicogewicht van 12 % toegekend aan het gedeelte van de lening dat niet meer bedraagt dan 55 % van de marktwaarde van het onroerend goed dat dient als zekerheid voor de lening, en wordt een risicogewicht van 45 % toegekend aan het resterende deel van de lening. Het minimum gemiddeld risicogewicht van de portefeuille is het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten van de afzonderlijke leningen. |
| --- | --- | --- |

Nederland:

—

een minimum gemiddeld risicogewicht dat overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013 wordt toegepast op kredietinstellingen waaraan in Nederland een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten met betrekking tot hun portefeuilles van blootstellingen ten aanzien van personen die gedekt zijn door in Nederland gelegen niet-zakelijk onroerend goed. Voor elke afzonderlijke blootstellingspost die binnen het toepassingsgebied van de maatregel valt wordt een risicogewicht van 12 % toegekend aan het gedeelte van de lening dat niet meer bedraagt dan 55 % van de marktwaarde van het onroerend goed dat dient als zekerheid voor de lening, en wordt een risicogewicht van 45 % toegekend aan het resterende deel van de lening. Het minimum gemiddeld risicogewicht van de portefeuille is het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten van de afzonderlijke leningen.

| | Noorwegen:






  — | een systeemrisicobufferpercentage van 4,5 % voor blootstellingen in Noorwegen, toegepast overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU, zoals toegepast op en in Noorwegen op 1 januari 2020 overeenkomstig de voorwaarden van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (*2) (EER-overeenkomst) (hierna de “RKV zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020” genoemd) op alle kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend; |
| --- | --- | --- |

Noorwegen:

—

een systeemrisicobufferpercentage van 4,5 % voor blootstellingen in Noorwegen, toegepast overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU, zoals toegepast op en in Noorwegen op 1 januari 2020 overeenkomstig de voorwaarden van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (*2) (EER-overeenkomst) (hierna de “RKV zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020” genoemd) op alle kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend;

| — | een minimumrisicogewicht van 20 % voor blootstellingen op niet-zakelijk onroerend goed in Noorwegen, toegepast overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013, zoals toegepast op en in Noorwegen op 1 januari 2020 overeenkomstig de voorwaarden van de EER-overeenkomst (hierna de “VKV zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020”) op kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten; |
| --- | --- |

—

een minimumrisicogewicht van 20 % voor blootstellingen op niet-zakelijk onroerend goed in Noorwegen, toegepast overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013, zoals toegepast op en in Noorwegen op 1 januari 2020 overeenkomstig de voorwaarden van de EER-overeenkomst (hierna de “VKV zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020”) op kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten;

| — | een minimumrisicogewicht van 35 % voor blootstellingen op zakelijk onroerend goed in Noorwegen, die overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), vi), van de VKV, zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020, wordt toegepast op kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten. |
| --- | --- |

—

een minimumrisicogewicht van 35 % voor blootstellingen op zakelijk onroerend goed in Noorwegen, die overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), vi), van de VKV, zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020, wordt toegepast op kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten.

| | Zweden:






  — | een kredietinstellingsspecifieke ondergrens van 25 procent voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten, toegepast op de portefeuille met blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in Zweden gevestigde debiteuren die gedekt zijn door in Zweden gelegen onroerend goed in overeenstemming met artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013 op kredietinstellingen waaraan in Zweden een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van wettelijke kapitaalvereisten.”; |
| --- | --- | --- |

Zweden:

—

een kredietinstellingsspecifieke ondergrens van 25 procent voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten, toegepast op de portefeuille met blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in Zweden gevestigde debiteuren die gedekt zijn door in Zweden gelegen onroerend goed in overeenstemming met artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013 op kredietinstellingen waaraan in Zweden een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van wettelijke kapitaalvereisten.”;

(*1)  Verordening (EU) Nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 1)."

(*2)  PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.”;"

| 2. | De bijlage wordt vervangen door de bijlage bij deze aanbeveling. |
| --- | --- |

2.

De bijlage wordt vervangen door de bijlage bij deze aanbeveling.

Gedaan te Frankfurt am Main, 2 juni 2022.

Hoofd van het ESRB-secretariaat,

namens de Algemene Raad van het ESRB,

Francesco MAZZAFERRO

---

(1)  PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.

1

(2)  PB L 331 van 15.12.2010, blz. 1.

2

(3)  PB L 176 van 27.6.2013, blz. 338.

3

(4)  PB C 58 van 24.2.2011, blz. 4.

4

(5)  Aanbeveling ESRB/2015/2 van het Europees Comité voor systeemrisico’s van 15 december 2015 betreffende de beoordeling van grensoverschrijdende effecten van macroprudentiële beleidsmaatregelen en van vrijwillige toepassing van wederkerigheid ten aanzien van macroprudentiële beleidsmaatregelen (PB C 97 van 12.3.2016, blz. 9).

5

(6)  Aanbeveling ESRB/2017/4 van het Europees Comité voor systeemrisico’s van 20 oktober 2017 tot wijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 betreffende de beoordeling van grensoverschrijdende effecten van macroprudentiële beleidsmaatregelen en van vrijwillige toepassing van wederkerigheid ten aanzien van macroprudentiële beleidsmaatregelen (PB C 431 van 15.12.2017, blz. 1).

6

(7)  Een eerste kennisgeving werd op 24 februari 2022 bij het ESRB ingediend. Een bijgewerkte versie van de kennisgeving werd op 10 maart 2022 bij het ESRB ingediend.

7

(8)  Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (PB L 176 van 27.6.2013, blz.1).

8

(9)  Een eerste kennisgeving werd op 24 februari 2022 bij het ESRB ingediend. Een bijgewerkte versie van de kennisgeving werd op 10 maart 2022 bij het ESRB ingediend.

9

---

BIJLAGE

De bijlage bij Aanbeveling ESRB/2015/2 wordt vervangen door:

“BIJLAGE

België

Een systeemrisicobufferpercentage van 9 % voor alle IRB-blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen die gedekt zijn door niet-zakelijk onroerend goed waarvan de zekerheden in België zijn gelegen.

I.   Beschrijving van de maatregel

| 1. | De Belgische maatregel, toegepast overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU, legt een systeemrisicobufferpercentage van 9 % op IRB-blootstellingen ten aanzien van natuurlijke personen die gedekt worden door niet-zakelijk onroerend goed waarvoor de zekerheden in België zijn gelegen (zowel voor blootstellingen in wanbetaling als niet in wanbetaling). |
| --- | --- |

1.

De Belgische maatregel, toegepast overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU, legt een systeemrisicobufferpercentage van 9 % op IRB-blootstellingen ten aanzien van natuurlijke personen die gedekt worden door niet-zakelijk onroerend goed waarvoor de zekerheden in België zijn gelegen (zowel voor blootstellingen in wanbetaling als niet in wanbetaling).

II.   Wederkerigheid

| 2. | De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Belgische maatregel door toepassing van deze maatregel op IRB-blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen die gedekt zijn door niet-zakelijk onroerend goed waarvoor de zekerheden in België zijn gelegen (voor blootstellingen in wanbetaling en niet in wanbetaling). Als alternatief kan de maatregel wederkerig worden toegepast aan de hand van het volgende toepassingsgebied in de COREP-rapportage: IRB-blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van natuurlijke personen die die gedekt zijn door in België gelegen niet-zakelijk onroerend goed (zowel voor blootstellingen in wanbetaling als niet in wanbetaling). |
| --- | --- |

2.

De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Belgische maatregel door toepassing van deze maatregel op IRB-blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen die gedekt zijn door niet-zakelijk onroerend goed waarvoor de zekerheden in België zijn gelegen (voor blootstellingen in wanbetaling en niet in wanbetaling). Als alternatief kan de maatregel wederkerig worden toegepast aan de hand van het volgende toepassingsgebied in de COREP-rapportage: IRB-blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van natuurlijke personen die die gedekt zijn door in België gelegen niet-zakelijk onroerend goed (zowel voor blootstellingen in wanbetaling als niet in wanbetaling).

| 3. | Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregel in hun jurisdictie niet beschikbaar is, wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen om na raadpleging van het ESRB een in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregel toe te passen die die het meest equivalente effect heeft als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregel, waaronder de vaststelling van toezichtsmaatregelen en -bevoegdheden zoals bedoeld in titel VII, hoofdstuk 2, afdeling IV, van Richtlijn 2013/36/EU. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen de equivalente maatregel uiterlijk vier maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie vast te stellen. |
| --- | --- |

3.

Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregel in hun jurisdictie niet beschikbaar is, wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen om na raadpleging van het ESRB een in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregel toe te passen die die het meest equivalente effect heeft als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregel, waaronder de vaststelling van toezichtsmaatregelen en -bevoegdheden zoals bedoeld in titel VII, hoofdstuk 2, afdeling IV, van Richtlijn 2013/36/EU. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen de equivalente maatregel uiterlijk vier maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie vast te stellen.

III.   Materialiteitsdrempel

| 4. | De maatregel wordt aangevuld met een instellingsspecifieke materialiteitsdrempel om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die wederkerigheid toepassen ten aanzien van de maatregel te sturen. Instellingen kunnen van het systeemrisicobuffervereiste worden vrijgesteld zolang hun desbetreffende sectorale blootstellingen niet meer dan 2 miljard EUR bedragen. Daarom is wederkerigheid alleen vereist wanneer de instellingsspecifieke drempel wordt overschreden. |
| --- | --- |

4.

De maatregel wordt aangevuld met een instellingsspecifieke materialiteitsdrempel om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die wederkerigheid toepassen ten aanzien van de maatregel te sturen. Instellingen kunnen van het systeemrisicobuffervereiste worden vrijgesteld zolang hun desbetreffende sectorale blootstellingen niet meer dan 2 miljard EUR bedragen. Daarom is wederkerigheid alleen vereist wanneer de instellingsspecifieke drempel wordt overschreden.

| 5. | Overeenkomstig afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 is de materialiteitsdrempel van 2 miljard EUR een aanbevolen maximumdrempelniveau. Wederkerigheid toepassende betrokken autoriteiten kunnen derhalve in voorkomende geval een lagere drempel voor hun jurisdicties vaststellen, en niet de aanbevolen drempel, of wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen zonder een materialiteitsdrempel. |
| --- | --- |

5.

Overeenkomstig afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 is de materialiteitsdrempel van 2 miljard EUR een aanbevolen maximumdrempelniveau. Wederkerigheid toepassende betrokken autoriteiten kunnen derhalve in voorkomende geval een lagere drempel voor hun jurisdicties vaststellen, en niet de aanbevolen drempel, of wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen zonder een materialiteitsdrempel.

Duitsland

I.   Beschrijving van de maatregel

| 1. | De Duitse maatregel, toegepast overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU, legt een systeemrisicobufferpercentage van 2 % op voor alle blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van natuurlijke personen die zijn gedekt door in Duitsland gelegen niet-zakelijk onroerend goed. De maatregel is van toepassing op: i) kredietinstellingen waaraan in Duitsland een vergunning is verleend en die gebruikmaken van de IRB-benadering voor de berekening van hun risicogewogen posten voor blootstellingen die gedekt zijn door in Duitsland gelegen niet-zakelijk onroerend goed, en ii) kredietinstellingen waaraan in Duitsland een vergunning is verleend en die de standaardbenadering gebruiken voor de berekening van hun risicogewogen posten voor blootstellingen die geheel en volledig zijn gedekt door in Duitsland gelegen niet-zakelijk onroerend goed, als bedoeld in artikel 125, lid 2, van Verordening (EU) nr. 575/2013. |
| --- | --- |

1.

De Duitse maatregel, toegepast overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU, legt een systeemrisicobufferpercentage van 2 % op voor alle blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van natuurlijke personen die zijn gedekt door in Duitsland gelegen niet-zakelijk onroerend goed. De maatregel is van toepassing op: i) kredietinstellingen waaraan in Duitsland een vergunning is verleend en die gebruikmaken van de IRB-benadering voor de berekening van hun risicogewogen posten voor blootstellingen die gedekt zijn door in Duitsland gelegen niet-zakelijk onroerend goed, en ii) kredietinstellingen waaraan in Duitsland een vergunning is verleend en die de standaardbenadering gebruiken voor de berekening van hun risicogewogen posten voor blootstellingen die geheel en volledig zijn gedekt door in Duitsland gelegen niet-zakelijk onroerend goed, als bedoeld in artikel 125, lid 2, van Verordening (EU) nr. 575/2013.

II.   Wederkerigheid

| 2. | De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen om wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Duitse maatregel door deze maatregel toe te passen op kredietinstellingen waaraan in Duitsland een vergunning is verleend. |
| --- | --- |

2.

De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen om wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Duitse maatregel door deze maatregel toe te passen op kredietinstellingen waaraan in Duitsland een vergunning is verleend.

| 3. | Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregel in hun jurisdictie niet beschikbaar is, wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen om na raadpleging van het ESRB een in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregel toe te passen die het meest equivalente effect heeft als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregel, waaronder de vaststelling van toezichtmaatregelen en -bevoegdheden zoals bedoeld in titel VII, hoofdstuk 2, afdeling IV, van Richtlijn 2013/36/EU. |
| --- | --- |

3.

Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregel in hun jurisdictie niet beschikbaar is, wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen om na raadpleging van het ESRB een in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregel toe te passen die het meest equivalente effect heeft als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregel, waaronder de vaststelling van toezichtmaatregelen en -bevoegdheden zoals bedoeld in titel VII, hoofdstuk 2, afdeling IV, van Richtlijn 2013/36/EU.

| 4. | De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen om ervoor te zorgen dat de wederkerige maatregel wordt toegepast en wordt nageleefd met ingang van 1 februari 2023. |
| --- | --- |

4.

De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen om ervoor te zorgen dat de wederkerige maatregel wordt toegepast en wordt nageleefd met ingang van 1 februari 2023.

III.   Materialiteitsdrempel

| 5. | De maatregel wordt aangevuld met een instellingsspecifieke materialiteitsdrempel om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die ten aanzien van de maatregel wederkerigheid toepassen te sturen. Kredietinstellingen kunnen van het systeemrisicobuffervereiste worden vrijgesteld indien hun betrokken sectorale blootstellingen niet meer bedragen dan 10 miljard EUR. Daarom is wederkerigheid alleen vereist wanneer de instellingsspecifieke drempel wordt overschreden. |
| --- | --- |

5.

De maatregel wordt aangevuld met een instellingsspecifieke materialiteitsdrempel om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die ten aanzien van de maatregel wederkerigheid toepassen te sturen. Kredietinstellingen kunnen van het systeemrisicobuffervereiste worden vrijgesteld indien hun betrokken sectorale blootstellingen niet meer bedragen dan 10 miljard EUR. Daarom is wederkerigheid alleen vereist wanneer de instellingsspecifieke drempel wordt overschreden.

| 6. | De betrokken autoriteiten moeten de materialiteit van de blootstellingen monitoren. In lijn met afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 is de materialiteitsdrempel van 10 miljard EUR een aanbevolen maximumdrempelniveau. Wederkerigheid toepassende betrokken autoriteiten kunnen derhalve in voorkomende geval een lagere drempel voor hun jurisdicties vaststellen, en niet de aanbevolen drempel, of wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen zonder een materialiteitsdrempel. |
| --- | --- |

6.

De betrokken autoriteiten moeten de materialiteit van de blootstellingen monitoren. In lijn met afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 is de materialiteitsdrempel van 10 miljard EUR een aanbevolen maximumdrempelniveau. Wederkerigheid toepassende betrokken autoriteiten kunnen derhalve in voorkomende geval een lagere drempel voor hun jurisdicties vaststellen, en niet de aanbevolen drempel, of wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen zonder een materialiteitsdrempel.

Frankrijk

Een verscherping van de limieten voor grote blootstellingen van artikel 395, lid 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013, toepasselijk op blootstellingen op grote niet-financiële vennootschappen met een hoge schuldenlast met maatschappelijke zetel in Frankrijk naar 5 procent van het tier 1-kapitaal, toegepast overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), ii), van Verordening (EU) nr. 575/2013 op mondiaal systeemrelevante instellingen (G-SII’s) en andere systeemrelevante instellingen (O-SII’s) op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter.

I.   Beschrijving van de maatregel

| 1. | De Franse maatregel, toegepast overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), ii), van Verordening (EU) nr. 575/2013 en opgelegd aan G-SII’s en O-SII’s op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter (niet op gesubconsolideerd niveau), bestaat uit de verscherping van de limieten voor grote blootstellingen naar 5 procent van hun tier 1-kapitaal, toepasselijk op blootstellingen op grote niet-financiële vennootschappen met een hoge schuldenlast met maatschappelijke zetel in Frankrijk. |
| --- | --- |

1.

De Franse maatregel, toegepast overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), ii), van Verordening (EU) nr. 575/2013 en opgelegd aan G-SII’s en O-SII’s op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter (niet op gesubconsolideerd niveau), bestaat uit de verscherping van de limieten voor grote blootstellingen naar 5 procent van hun tier 1-kapitaal, toepasselijk op blootstellingen op grote niet-financiële vennootschappen met een hoge schuldenlast met maatschappelijke zetel in Frankrijk.

| 2. | Een niet-financiële vennootschap wordt omschreven als een natuurlijke of rechtspersoon krachtens privaatrecht met maatschappelijke zetel in Frankrijk, en die op haar niveau en op het hoogste consolidatieniveau behoort tot de sector niet-financiële vennootschappen zoals gedefinieerd in Bijlage A, punt 2.45, bij Verordening (EU) nr. 549/2013 van het Europees Parlement en de Raad (*1). |
| --- | --- |

2.

Een niet-financiële vennootschap wordt omschreven als een natuurlijke of rechtspersoon krachtens privaatrecht met maatschappelijke zetel in Frankrijk, en die op haar niveau en op het hoogste consolidatieniveau behoort tot de sector niet-financiële vennootschappen zoals gedefinieerd in Bijlage A, punt 2.45, bij Verordening (EU) nr. 549/2013 van het Europees Parlement en de Raad (*1).

| 3. | De maatregel wordt als volgt toegepast op blootstellingen op niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk en voor blootstellingen op groepen van verbonden niet-financiële vennootschappen:






  a) | Voor niet-financiële vennootschappen die deel uitmaken van een groep verbonden niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel op het hoogste consolidatieniveau in Frankrijk, wordt maatregel toegepast op de som van de netto blootstellingen tegenover de groep en alle verbonden entiteiten in de zin van artikel 4, lid 1, punt 39, van Verordening (EU) nr. 575/2013; |
| --- | --- | --- |

3.

De maatregel wordt als volgt toegepast op blootstellingen op niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk en voor blootstellingen op groepen van verbonden niet-financiële vennootschappen:

a)

Voor niet-financiële vennootschappen die deel uitmaken van een groep verbonden niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel op het hoogste consolidatieniveau in Frankrijk, wordt maatregel toegepast op de som van de netto blootstellingen tegenover de groep en alle verbonden entiteiten in de zin van artikel 4, lid 1, punt 39, van Verordening (EU) nr. 575/2013;

| b) | Voor niet-financiële vennootschappen die deel uitmaken van een groep verbonden niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel op het hoogste consolidatieniveau buiten Frankrijk, wordt de maatregel toegepast op de som van:






  i) | de blootstellingen op deze niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk; |
| --- | --- | --- |

b)

Voor niet-financiële vennootschappen die deel uitmaken van een groep verbonden niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel op het hoogste consolidatieniveau buiten Frankrijk, wordt de maatregel toegepast op de som van:

i)

de blootstellingen op deze niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk;

| ii) | de blootstellingen op de entiteiten in Frankrijk of in het buitenland waarover de niet-financiële vennootschappen waarnaar in punt i) wordt verwezen rechtstreekse of onrechtstreekse controle hebben in de zin van artikel 4, lid 1, punt 39, van Verordening (EU) nr. 575/2013, en |
| --- | --- |

ii)

de blootstellingen op de entiteiten in Frankrijk of in het buitenland waarover de niet-financiële vennootschappen waarnaar in punt i) wordt verwezen rechtstreekse of onrechtstreekse controle hebben in de zin van artikel 4, lid 1, punt 39, van Verordening (EU) nr. 575/2013, en

| iii) | de blootstellingen op de in Frankrijk of in het buitenland gelegen entiteiten die economisch afhankelijk zijn van de niet-financiële vennootschappen waarnaar in punt i) wordt verwezen in de zin van artikel 4, lid 1, punt 39, van Verordening (EU) nr. 575/2013. |
| --- | --- |

iii)

de blootstellingen op de in Frankrijk of in het buitenland gelegen entiteiten die economisch afhankelijk zijn van de niet-financiële vennootschappen waarnaar in punt i) wordt verwezen in de zin van artikel 4, lid 1, punt 39, van Verordening (EU) nr. 575/2013.

Niet-financiële vennootschappen zonder maatschappelijke zetel in Frankrijn en die geen dochteronderneming of economisch afhankelijke entiteit zijn van, en die niet rechtstreeks of onrechtstreeks gecontroleerd worden door, een niet-financiële vennootschap met maatschappelijke zetel in Frankrijk, vallen daarom buiten de werkingssfeer van de maatregel.

Overeenkomstig artikel 395, lid 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013 is de maatregel van toepassing nadat rekening werd gehouden met de effecten van kredietrisicolimiteringstechnieken en uitzonderingen overeenkomstig de artikelen 399 tot en met 403 van Verordening (EU) nr. 575/2013.

| 4. | Een G-SII of een O-SII moet een niet-financiële vennootschap met maatschappelijke zetel in Frankrijk als groot beschouwen indien de oorspronkelijke blootstelling op de niet-financiële vennootschap, of op de groep van verbonden niet-financiële vennootschappen in de zin van punt 3, gelijk is aan of hoger is dan 300 miljoen EUR. De oorspronkelijke blootstellingswaarde wordt berekend overeenkomstig de artikelen 389 en 390 van Verordening (EU) nr. 575/2013, alvorens rekening te houden met de effecten van de in de artikelen 399 tot en met 403 van Verordening (EU) nr. 575/2013 opgenomen kredietrisicolimiteringstechnieken en uitzonderingen, zoals gerapporteerd overeenkomstig artikel 9 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 680/2014 van de Commissie (*2). |
| --- | --- |

4.

Een G-SII of een O-SII moet een niet-financiële vennootschap met maatschappelijke zetel in Frankrijk als groot beschouwen indien de oorspronkelijke blootstelling op de niet-financiële vennootschap, of op de groep van verbonden niet-financiële vennootschappen in de zin van punt 3, gelijk is aan of hoger is dan 300 miljoen EUR. De oorspronkelijke blootstellingswaarde wordt berekend overeenkomstig de artikelen 389 en 390 van Verordening (EU) nr. 575/2013, alvorens rekening te houden met de effecten van de in de artikelen 399 tot en met 403 van Verordening (EU) nr. 575/2013 opgenomen kredietrisicolimiteringstechnieken en uitzonderingen, zoals gerapporteerd overeenkomstig artikel 9 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 680/2014 van de Commissie (*2).

| 5. | Een niet-financiële vennootschap wordt geacht een hoge schuldenlast te hebben bij een hefboomratio van meer dan 100 procent en een financiëlekostendekkingsratio onder drie, als volgt berekend op het hoogste groepsconsolidatieniveau:






  a) | De hefboomratio is de verhouding tussen de totale schuld minus liquide middelen en eigen vermogen, en |
| --- | --- | --- |

5.

Een niet-financiële vennootschap wordt geacht een hoge schuldenlast te hebben bij een hefboomratio van meer dan 100 procent en een financiëlekostendekkingsratio onder drie, als volgt berekend op het hoogste groepsconsolidatieniveau:

a)

De hefboomratio is de verhouding tussen de totale schuld minus liquide middelen en eigen vermogen, en

| b) | De dekkingsgraad van de financiële lasten is de verhouding tussen enerzijds de toegevoegde waarde plus de exploitatiesubsidies minus: i) loonlijst; ii) exploitatiebelastingen en -rechten; iii) andere netto gewone bedrijfskosten exclusief nettorente en soortgelijke lasten, en iv) afschrijving en aflossing en, anderzijds, rente en soortgelijke lasten. |
| --- | --- |

b)

De dekkingsgraad van de financiële lasten is de verhouding tussen enerzijds de toegevoegde waarde plus de exploitatiesubsidies minus: i) loonlijst; ii) exploitatiebelastingen en -rechten; iii) andere netto gewone bedrijfskosten exclusief nettorente en soortgelijke lasten, en iv) afschrijving en aflossing en, anderzijds, rente en soortgelijke lasten.

De ratio’s worden berekend op basis van de overeenkomstig de toepasselijke standaarden omschreven boekhoudkundige aggregaten, zoals gepresenteerd in de jaarrekening van de niet-financiële vennootschap en in voorkomend geval gecertificeerd door een beëdigde accountant.

II.   Wederkerigheid

| 6. | Aan de betrokken autoriteiten wordt aanbevolen om wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Franse maatregel door deze toe te passen op G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op het hoogste consolidatieniveau binnen de jurisdictie van hun bancaire prudentiële perimeter. |
| --- | --- |

6.

Aan de betrokken autoriteiten wordt aanbevolen om wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Franse maatregel door deze toe te passen op G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op het hoogste consolidatieniveau binnen de jurisdictie van hun bancaire prudentiële perimeter.

| 7. | Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregel in hun jurisdictie niet beschikbaar is, wordt de betrokken autoriteiten in lijn met subaanbeveling C(2) aanbevolen om na raadpleging van het ESRB een in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregel toe te passen die het meest equivalente effect heeft als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregel. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen de equivalente maatregel uiterlijk zes maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie vast te stellen. |
| --- | --- |

7.

Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregel in hun jurisdictie niet beschikbaar is, wordt de betrokken autoriteiten in lijn met subaanbeveling C(2) aanbevolen om na raadpleging van het ESRB een in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregel toe te passen die het meest equivalente effect heeft als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregel. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen de equivalente maatregel uiterlijk zes maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie vast te stellen.

III.   Materialiteitsdrempel

| 8. | De maatregel wordt aangevuld met een gecombineerde materialiteitsdrempel om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die ten aanzien van de maatregel wederkerigheid toepassen te sturen, welke is opgebouwd uit:






  a) | Een drempel van 2 miljard EUR voor de totale oorspronkelijke blootstellingen van G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op het hoogste consolidatieniveau van de bancaire prudentiële perimeter ten opzichte van de Franse sector niet-financiële vennootschappen; |
| --- | --- | --- |

8.

De maatregel wordt aangevuld met een gecombineerde materialiteitsdrempel om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die ten aanzien van de maatregel wederkerigheid toepassen te sturen, welke is opgebouwd uit:

a)

Een drempel van 2 miljard EUR voor de totale oorspronkelijke blootstellingen van G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op het hoogste consolidatieniveau van de bancaire prudentiële perimeter ten opzichte van de Franse sector niet-financiële vennootschappen;

| b) | Een drempel van 300 miljoen EUR toepasselijk op G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend met drempelwaarde gelijk aan of hoger dan de onder punt a) bedoelde drempelwaarde voor:






  i) | een enkele oorspronkelijke blootstelling op een niet-financiële vennootschap met maatschappelijke zetel in Frankrijk; |
| --- | --- | --- |

b)

Een drempel van 300 miljoen EUR toepasselijk op G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend met drempelwaarde gelijk aan of hoger dan de onder punt a) bedoelde drempelwaarde voor:

i)

een enkele oorspronkelijke blootstelling op een niet-financiële vennootschap met maatschappelijke zetel in Frankrijk;

| ii) | de som van de oorspronkelijke blootstellingen aan een groep van verbonden niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel op het hoogste consolidatieniveau in Frankrijk, berekend overeenkomstig lid 3, punt a); |
| --- | --- |

ii)

de som van de oorspronkelijke blootstellingen aan een groep van verbonden niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel op het hoogste consolidatieniveau in Frankrijk, berekend overeenkomstig lid 3, punt a);

| iii) | de som van oorspronkelijke blootstellingen op niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk die deel uitmaken van de groep van verbonden niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel op het hoogste consolidatieniveau buiten Frankrijk, zoals gerapporteerd in de modellen C 28.00 en C 29.00 van bijlage VIII bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 680/2014; |
| --- | --- |

iii)

de som van oorspronkelijke blootstellingen op niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk die deel uitmaken van de groep van verbonden niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel op het hoogste consolidatieniveau buiten Frankrijk, zoals gerapporteerd in de modellen C 28.00 en C 29.00 van bijlage VIII bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 680/2014;

| c) | Een drempel van 5 procent van het tier 1-kapitaal van G-SII’s of O-SII’s op het hoogste consolidatieniveau voor blootstellingen die in punt b) geïdentificeerd worden nadat rekening werd gehouden rekening te houden met de effecten van de in de artikelen 399 tot en met 403 van Verordening (EU) nr. 575/2013 opgenomen kredietrisicolimiteringstechnieken en uitzonderingen. |
| --- | --- |

c)

Een drempel van 5 procent van het tier 1-kapitaal van G-SII’s of O-SII’s op het hoogste consolidatieniveau voor blootstellingen die in punt b) geïdentificeerd worden nadat rekening werd gehouden rekening te houden met de effecten van de in de artikelen 399 tot en met 403 van Verordening (EU) nr. 575/2013 opgenomen kredietrisicolimiteringstechnieken en uitzonderingen.

De drempelwaarden waarnaar wordt verwezen in de punten b) en c) moeten worden toegepast ongeacht of de betrokken entiteit of niet-financiële vennootschap al of geen hoge schuldenlast heeft.

De oorspronkelijke blootstellingswaarde waarnaar wordt verwezen in de punten a) en b) moet worden berekend overeenkomstig de artikelen 389 en 390 van Verordening (EU) nr. 575/2013, alvorens rekening te houden rekening met de effecten van de in de artikelen 399 tot en met 403 van Verordening (EU) nr. 575/2013 opgenomen kredietrisicolimiteringstechnieken en uitzonderingen, zoals gerapporteerd conform artikel 9 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 680/2014 van de Commissie.

| 9. | In lijn met Afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 kunnen de betrokken autoriteiten van de desbetreffende lidstaat G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter vrijstellen indien zij de in punt 8 bedoelde gecombineerde materialiteitsdrempel niet schenden. Bij toepassing van de materialiteitsdrempel zouden de betrokken autoriteiten de materialiteit van de blootstellingen van G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op de Franse sector niet-financiële vennootschappen moeten monitoren, alsook de blootstellingsconcentratie van G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op grote niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk; hen wordt aanbevolen om de Franse maatregel toe te passen op eertijds vrijgestelde G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter indien de in punt 8 bedoelde materialiteitsdrempel wordt geschonden. De betrokken autoriteiten worden eveneens aangemoedigd om de systeemrisico’s in verband met de verhoogde hefboomwerking van grote niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk te signaleren aan andere marktdeelnemers in hun jurisdictie. |
| --- | --- |

9.

In lijn met Afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 kunnen de betrokken autoriteiten van de desbetreffende lidstaat G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter vrijstellen indien zij de in punt 8 bedoelde gecombineerde materialiteitsdrempel niet schenden. Bij toepassing van de materialiteitsdrempel zouden de betrokken autoriteiten de materialiteit van de blootstellingen van G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op de Franse sector niet-financiële vennootschappen moeten monitoren, alsook de blootstellingsconcentratie van G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op grote niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk; hen wordt aanbevolen om de Franse maatregel toe te passen op eertijds vrijgestelde G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter indien de in punt 8 bedoelde materialiteitsdrempel wordt geschonden. De betrokken autoriteiten worden eveneens aangemoedigd om de systeemrisico’s in verband met de verhoogde hefboomwerking van grote niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk te signaleren aan andere marktdeelnemers in hun jurisdictie.

| 10. | Indien er geen G-SII’s of O-SII’s met een vergunning in de betrokken lidstaten op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter bestaan die blootstellingen hebben op de Franse sector niet-financiële vennootschappen boven de in punt 8 genoemde materialiteitsdrempel, kunnen de betrokken autoriteiten van de desbetreffende lidstaten krachtens afdeling 2.2.1. van Aanbeveling ESRB/2015/2 besluiten geen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Franse maatregel. In dit geval zouden de betrokken autoriteiten de materialiteit van de blootstellingen van G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op de Franse sector niet-financiële vennootschappen moeten monitoren, evenals de blootstellingsconcentratie van G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op grote niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk; hen wordt aanbevolen om wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Franse maatregel indien een G-SII of een O-SII op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter de in punt 8 genoemde materialiteitsdrempel schendt. De betrokken autoriteiten worden eveneens aangemoedigd om de systeemrisico’s in verband met de verhoogde hefboomwerking van grote niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk te signaleren aan andere marktdeelnemers in hun jurisdictie. |
| --- | --- |

10.

Indien er geen G-SII’s of O-SII’s met een vergunning in de betrokken lidstaten op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter bestaan die blootstellingen hebben op de Franse sector niet-financiële vennootschappen boven de in punt 8 genoemde materialiteitsdrempel, kunnen de betrokken autoriteiten van de desbetreffende lidstaten krachtens afdeling 2.2.1. van Aanbeveling ESRB/2015/2 besluiten geen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Franse maatregel. In dit geval zouden de betrokken autoriteiten de materialiteit van de blootstellingen van G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op de Franse sector niet-financiële vennootschappen moeten monitoren, evenals de blootstellingsconcentratie van G-SII’s en O-SII’s waaraan in eigen land een vergunning is verleend op grote niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk; hen wordt aanbevolen om wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Franse maatregel indien een G-SII of een O-SII op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter de in punt 8 genoemde materialiteitsdrempel schendt. De betrokken autoriteiten worden eveneens aangemoedigd om de systeemrisico’s in verband met de verhoogde hefboomwerking van grote niet-financiële vennootschappen met maatschappelijke zetel in Frankrijk te signaleren aan andere marktdeelnemers in hun jurisdictie.

| 11. | Overeenkomstig afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 is de gecombineerde materialiteitsdrempel waarnaar in punt 8 wordt verwezen een aanbevolen maximumdrempelniveau. Wederkerigheid toepassende betrokken autoriteiten kunnen derhalve in voorkomende geval een lagere drempel voor hun jurisdicties vaststellen, en niet de aanbevolen drempel, of wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen zonder een materialiteitsdrempel. |
| --- | --- |

11.

Overeenkomstig afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 is de gecombineerde materialiteitsdrempel waarnaar in punt 8 wordt verwezen een aanbevolen maximumdrempelniveau. Wederkerigheid toepassende betrokken autoriteiten kunnen derhalve in voorkomende geval een lagere drempel voor hun jurisdicties vaststellen, en niet de aanbevolen drempel, of wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen zonder een materialiteitsdrempel.

Litouwen

Een systeemrisicobufferpercentage van 2 % voor alle blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in de Republiek Litouwen ingezeten natuurlijke personen die gedekt zijn door niet-zakelijk onroerend goed.

I.   Beschrijving van de maatregel

| 1. | De Litouwse maatregel, toegepast overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU, legt een systeemrisicobufferpercentage van 2 % op voor alle blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van natuurlijke personen in Litouwen die zijn gedekt door niet-zakelijk onroerend goed. |
| --- | --- |

1.

De Litouwse maatregel, toegepast overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU, legt een systeemrisicobufferpercentage van 2 % op voor alle blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van natuurlijke personen in Litouwen die zijn gedekt door niet-zakelijk onroerend goed.

II.   Wederkerigheid

| 2. | De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Litouwse maatregel door deze toe te passen op in Litouwen gevestigde bijkantoren van banken waaraan in eigen land vergunning is verleend en op directe grensoverschrijdende blootstellingen ten aanzien van natuurlijke personen in Litouwen die gedekt zijn door niet-zakelijk onroerend goed. Een aanzienlijk deel van de totale hypotheekposities wordt aangehouden door buitenlandse bijkantoren van in Litouwen werkzame banken. Daarom zou toepassing van wederkerigheid van de maatregel door andere lidstaten bijdragen tot een gelijk speelveld en ervoor zorgen dat alle belangrijke marktdeelnemers rekening houden met het toegenomen risico op niet-zakelijk onroerend goed in Litouwen en hun veerkracht vergroten. |
| --- | --- |

2.

De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Litouwse maatregel door deze toe te passen op in Litouwen gevestigde bijkantoren van banken waaraan in eigen land vergunning is verleend en op directe grensoverschrijdende blootstellingen ten aanzien van natuurlijke personen in Litouwen die gedekt zijn door niet-zakelijk onroerend goed. Een aanzienlijk deel van de totale hypotheekposities wordt aangehouden door buitenlandse bijkantoren van in Litouwen werkzame banken. Daarom zou toepassing van wederkerigheid van de maatregel door andere lidstaten bijdragen tot een gelijk speelveld en ervoor zorgen dat alle belangrijke marktdeelnemers rekening houden met het toegenomen risico op niet-zakelijk onroerend goed in Litouwen en hun veerkracht vergroten.

| 3. | Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregel in hun jurisdictie niet beschikbaar is, wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen om na raadpleging van het ESRB een in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregel toe te passen die het meest equivalente effect heeft als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregel, waaronder de vaststelling van toezichtsmaatregelen en -bevoegdheden zoals bedoeld in titel VII, hoofdstuk 2, afdeling IV, van Richtlijn 2013/36/EU. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen de equivalente maatregel uiterlijk vier maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie vast te stellen. |
| --- | --- |

3.

Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregel in hun jurisdictie niet beschikbaar is, wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen om na raadpleging van het ESRB een in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregel toe te passen die het meest equivalente effect heeft als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregel, waaronder de vaststelling van toezichtsmaatregelen en -bevoegdheden zoals bedoeld in titel VII, hoofdstuk 2, afdeling IV, van Richtlijn 2013/36/EU. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen de equivalente maatregel uiterlijk vier maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie vast te stellen.

III.   Materialiteitsdrempel

| 4. | De maatregel wordt aangevuld met een instellingsspecifieke materialiteitsdrempel om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen te sturen. Instellingen kunnen van het systeemrisicobuffervereiste worden vrijgesteld indien hun desbetreffende sectorale blootstellingen niet hoger zijn dan 50 miljoen EUR, hetgeen overeenkomt met ongeveer 0,5 % van de desbetreffende blootstellingen van de totale sector kredietinstellingen in Litouwen. Daarom is wederkerigheid alleen vereist wanneer de instellingsspecifieke drempel wordt overschreden. |
| --- | --- |

4.

De maatregel wordt aangevuld met een instellingsspecifieke materialiteitsdrempel om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen te sturen. Instellingen kunnen van het systeemrisicobuffervereiste worden vrijgesteld indien hun desbetreffende sectorale blootstellingen niet hoger zijn dan 50 miljoen EUR, hetgeen overeenkomt met ongeveer 0,5 % van de desbetreffende blootstellingen van de totale sector kredietinstellingen in Litouwen. Daarom is wederkerigheid alleen vereist wanneer de instellingsspecifieke drempel wordt overschreden.

| 5. | Rechtvaardiging van een dergelijke drempel:






  a. | De potentiële versnippering van de regelgeving moet tot een minimum worden beperkt, aangezien dezelfde materialiteitsdrempel ook van toepassing zal zijn op kredietinstellingen waaraan in Litouwen een vergunning is verleend; |
| --- | --- | --- |

5.

Rechtvaardiging van een dergelijke drempel:

a.

De potentiële versnippering van de regelgeving moet tot een minimum worden beperkt, aangezien dezelfde materialiteitsdrempel ook van toepassing zal zijn op kredietinstellingen waaraan in Litouwen een vergunning is verleend;

| b. | De toepassing van een dergelijke materialiteitsdrempel zou bijdragen tot een gelijk speelveld in die zin dat instellingen met blootstellingen van vergelijkbare omvang onderworpen zijn aan het systeemrisicobuffervereiste; |
| --- | --- |

b.

De toepassing van een dergelijke materialiteitsdrempel zou bijdragen tot een gelijk speelveld in die zin dat instellingen met blootstellingen van vergelijkbare omvang onderworpen zijn aan het systeemrisicobuffervereiste;

| c. | De drempel is relevant voor de financiële stabiliteit, aangezien de verdere ontwikkeling van het risico met betrekking tot niet-zakelijk onroerend goed voornamelijk zal afhangen van de activiteit op de woningmarkt, die deels afhankelijk is van het bedrag van de nieuwe leningen die worden uitgegeven voor woningaankoop. Daarom moet de maatregel worden toegepast op marktdeelnemers die op deze markt actief zijn, ook al zijn hun portefeuilles hypotheekleningen niet zo groot als die van de grootste kredietverstrekkers. |
| --- | --- |

c.

De drempel is relevant voor de financiële stabiliteit, aangezien de verdere ontwikkeling van het risico met betrekking tot niet-zakelijk onroerend goed voornamelijk zal afhangen van de activiteit op de woningmarkt, die deels afhankelijk is van het bedrag van de nieuwe leningen die worden uitgegeven voor woningaankoop. Daarom moet de maatregel worden toegepast op marktdeelnemers die op deze markt actief zijn, ook al zijn hun portefeuilles hypotheekleningen niet zo groot als die van de grootste kredietverstrekkers.

| 6. | Overeenkomstig afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 is de materialiteitsdrempel van 50 miljoen EUR een aanbevolen maximumdrempelniveau. Wederkerigheid toepassende betrokken autoriteiten kunnen derhalve in voorkomende geval een lagere drempel voor hun jurisdicties vaststellen, en niet de aanbevolen drempel, of wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen zonder een materialiteitsdrempel. |
| --- | --- |

6.

Overeenkomstig afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 is de materialiteitsdrempel van 50 miljoen EUR een aanbevolen maximumdrempelniveau. Wederkerigheid toepassende betrokken autoriteiten kunnen derhalve in voorkomende geval een lagere drempel voor hun jurisdicties vaststellen, en niet de aanbevolen drempel, of wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen zonder een materialiteitsdrempel.

Luxemburg

Juridisch bindende lening-/waardelimieten (loan-to-value (LTV) limits (LTV-limieten)) voor nieuwe hypothecaire leningen op in Luxemburg gelegen niet-zakelijk onroerend goed, met verschillende LTV-limieten voor verschillende categorieën kredietnemers:

| a) | een LTV-limiet van 100 % voor eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven; |
| --- | --- |

a)

een LTV-limiet van 100 % voor eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven;

| b) | een LTV-limiet van 90 % voor andere kopers, d.w.z. niet-eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven. Deze limiet wordt evenredig geïmplementeerd via een portefeuillevrije som. Meer bepaald mogen kredietgevers 15 % van de portefeuille van nieuwe hypotheken die aan deze kredietnemers worden verstrekt uitgeven met een LTV-ratio van meer dan 90 %, maar minder dan de maximale LTV-ratio van 100 %; |
| --- | --- |

b)

een LTV-limiet van 90 % voor andere kopers, d.w.z. niet-eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven. Deze limiet wordt evenredig geïmplementeerd via een portefeuillevrije som. Meer bepaald mogen kredietgevers 15 % van de portefeuille van nieuwe hypotheken die aan deze kredietnemers worden verstrekt uitgeven met een LTV-ratio van meer dan 90 %, maar minder dan de maximale LTV-ratio van 100 %;

| c) | een LTV-limiet van 80 % voor overige hypotheekleningen (met inbegrip van het segment kopen-om-te-verhuren). |
| --- | --- |

c)

een LTV-limiet van 80 % voor overige hypotheekleningen (met inbegrip van het segment kopen-om-te-verhuren).

I.   Beschrijving van de maatregel

| 1. | De Luxemburgse autoriteiten hebben juridisch bindende LTV-limieten geactiveerd voor nieuwe hypothecaire leningen voor in Luxemburg gelegen onroerend goed. Naar aanleiding van de aanbeveling van het Comité du Risque systémique (Comité voor systeemrisico’s) (*3) heeft de Commission de Surveillance du Secteur Financier (Commissie voor toezicht op de financiële sector) (*4), optredend in overleg met de Banque centrale du Luxembourg, LTV-limieten geactiveerd die voor drie categorieën kredietnemers verschillen. De LTV-limieten voor elk van de drie categorieën zijn als volgt:






  a) | een LTV-limiet van 100 % voor eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven; |
| --- | --- | --- |

1.

De Luxemburgse autoriteiten hebben juridisch bindende LTV-limieten geactiveerd voor nieuwe hypothecaire leningen voor in Luxemburg gelegen onroerend goed. Naar aanleiding van de aanbeveling van het Comité du Risque systémique (Comité voor systeemrisico’s) (*3) heeft de Commission de Surveillance du Secteur Financier (Commissie voor toezicht op de financiële sector) (*4), optredend in overleg met de Banque centrale du Luxembourg, LTV-limieten geactiveerd die voor drie categorieën kredietnemers verschillen. De LTV-limieten voor elk van de drie categorieën zijn als volgt:

a)

een LTV-limiet van 100 % voor eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven;

| b) | een LTV-limiet van 90 % voor andere kopers, d.w.z. niet-eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven. Deze limiet wordt evenredig geïmplementeerd via een portefeuillevrije som. Meer bepaald mogen kredietgevers 15 % van de portefeuille van nieuwe hypotheken die aan deze kredietnemers worden verstrekt uitgeven met een LTV-ratio van meer dan 90 %, maar minder dan de maximale LTV-ratio van 100 %; |
| --- | --- |

b)

een LTV-limiet van 90 % voor andere kopers, d.w.z. niet-eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven. Deze limiet wordt evenredig geïmplementeerd via een portefeuillevrije som. Meer bepaald mogen kredietgevers 15 % van de portefeuille van nieuwe hypotheken die aan deze kredietnemers worden verstrekt uitgeven met een LTV-ratio van meer dan 90 %, maar minder dan de maximale LTV-ratio van 100 %;

| c) | een LTV-limiet van 80 % voor overige hypotheekleningen (met inbegrip van het segment kopen-om-te-verhuren). |
| --- | --- |

c)

een LTV-limiet van 80 % voor overige hypotheekleningen (met inbegrip van het segment kopen-om-te-verhuren).

| 2. | De LTV-ratio is de verhouding tussen de som van alle leningen of tranches van leningen die door de kredietnemer met niet-zakelijk onroerend goed worden gedekt op het moment dat de lening wordt verstrekt, en de waarde van het onroerend goed op hetzelfde tijdstip. |
| --- | --- |

2.

De LTV-ratio is de verhouding tussen de som van alle leningen of tranches van leningen die door de kredietnemer met niet-zakelijk onroerend goed worden gedekt op het moment dat de lening wordt verstrekt, en de waarde van het onroerend goed op hetzelfde tijdstip.

| 3. | De LTV-limieten zijn onafhankelijk van het type eigendom van toepassing (bv. volledige eigendom, vruchtgebruik, ongebonden eigendom). |
| --- | --- |

3.

De LTV-limieten zijn onafhankelijk van het type eigendom van toepassing (bv. volledige eigendom, vruchtgebruik, ongebonden eigendom).

| 4. | De maatregel wordt toegepast op particuliere kredietnemers die een hypothecaire lening aangaan voor de aankoop van niet-zakelijk onroerend goed in Luxemburg voor niet-commerciële doeleinden. De maatregel is ook van toepassing indien de kredietnemer voor het voltooien van deze transactie gebruikmaakt van een juridische structuur zoals een vastgoedbeleggingsmaatschappij, en in het geval van gezamenlijke aanvragen. “Niet-zakelijk onroerend goed” omvat bouwgrond, ongeacht of de bouwwerkzaamheden onmiddellijk na de aankoop of jaren daarna plaatsvinden. De maatregel is ook van toepassing indien een lening wordt verstrekt aan een kredietnemer voor de aankoop van een onroerend goed met een erfpachtovereenkomst. Het onroerend goed kan bestemd zijn voor gebruik door de eigenaar of aankoop om te verhuren. |
| --- | --- |

4.

De maatregel wordt toegepast op particuliere kredietnemers die een hypothecaire lening aangaan voor de aankoop van niet-zakelijk onroerend goed in Luxemburg voor niet-commerciële doeleinden. De maatregel is ook van toepassing indien de kredietnemer voor het voltooien van deze transactie gebruikmaakt van een juridische structuur zoals een vastgoedbeleggingsmaatschappij, en in het geval van gezamenlijke aanvragen. “Niet-zakelijk onroerend goed” omvat bouwgrond, ongeacht of de bouwwerkzaamheden onmiddellijk na de aankoop of jaren daarna plaatsvinden. De maatregel is ook van toepassing indien een lening wordt verstrekt aan een kredietnemer voor de aankoop van een onroerend goed met een erfpachtovereenkomst. Het onroerend goed kan bestemd zijn voor gebruik door de eigenaar of aankoop om te verhuren.

II.   Wederkerigheid

| 5. | Lidstaten waarvan kredietinstellingen, verzekeringsinstellingen en beroepsbeoefenaren die leningen verstrekken (hypotheekverstrekkers) belangrijke Luxemburgse kredietblootstellingen hebben via rechtstreeks grensoverschrijdend krediet, wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen op de Luxemburgse maatregel in hun jurisdictie. Indien dezelfde maatregel niet in hun jurisdictie beschikbaar is voor alle relevante grensoverschrijdende blootstellingen, moeten de betrokken autoriteiten de beschikbare maatregelen toepassen die het meest equivalente effect hebben als de geactiveerde macroprudentiële beleidsmaatregel. |
| --- | --- |

5.

Lidstaten waarvan kredietinstellingen, verzekeringsinstellingen en beroepsbeoefenaren die leningen verstrekken (hypotheekverstrekkers) belangrijke Luxemburgse kredietblootstellingen hebben via rechtstreeks grensoverschrijdend krediet, wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen op de Luxemburgse maatregel in hun jurisdictie. Indien dezelfde maatregel niet in hun jurisdictie beschikbaar is voor alle relevante grensoverschrijdende blootstellingen, moeten de betrokken autoriteiten de beschikbare maatregelen toepassen die het meest equivalente effect hebben als de geactiveerde macroprudentiële beleidsmaatregel.

| 6. | Lidstaten moeten het ESRB ervan in kennis stellen dat zij de Luxemburgse maatregel hebben toegepast of de-minimisvrijstellingen hebben gebruikt overeenkomstig aanbeveling D van Aanbeveling ESRB/2015/2. De kennisgeving moet uiterlijk één maand na de vaststelling van de wederkerige maatregel worden gedaan aan de hand van het desbetreffende sjabloon dat op de ESRB-website is gepubliceerd. Het ESRB maakt de kennisgevingen op de ESRB-website bekend en communiceert de nationale wederkerigheidsbesluiten aan het publiek. Deze bekendmaking omvat alle uitzonderingen die door de wederkerigheid toepassende lidstaten worden gemaakt en hun toezegging om lekkages te monitoren en zo nodig op te treden. |
| --- | --- |

6.

Lidstaten moeten het ESRB ervan in kennis stellen dat zij de Luxemburgse maatregel hebben toegepast of de-minimisvrijstellingen hebben gebruikt overeenkomstig aanbeveling D van Aanbeveling ESRB/2015/2. De kennisgeving moet uiterlijk één maand na de vaststelling van de wederkerige maatregel worden gedaan aan de hand van het desbetreffende sjabloon dat op de ESRB-website is gepubliceerd. Het ESRB maakt de kennisgevingen op de ESRB-website bekend en communiceert de nationale wederkerigheidsbesluiten aan het publiek. Deze bekendmaking omvat alle uitzonderingen die door de wederkerigheid toepassende lidstaten worden gemaakt en hun toezegging om lekkages te monitoren en zo nodig op te treden.

| 7. | De lidstaten wordt aanbevolen binnen drie maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie wederkerigheid toe te passen. |
| --- | --- |

7.

De lidstaten wordt aanbevolen binnen drie maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie wederkerigheid toe te passen.

III.   Materialiteitsdrempel

| 8. | De maatregel wordt aangevuld met twee materialiteitsdrempels om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die ten aanzien van de maatregel wederkerigheid toepassen te sturen: een landspecifieke materialiteitsdrempel en een instellingspecifieke materialiteitsdrempel. De landspecifieke materialiteitsdrempel voor de totale grensoverschrijdende hypothecaire kredietverstrekking aan Luxemburg bedraagt 350 miljoen EUR, hetgeen overeenkomt met ongeveer 1 % van de totale binnenlandse markt voor woninghypotheken in december 2020. De instellingspecifieke materialiteitsdrempel voor de totale grensoverschrijdende hypotheekverstrekking aan Luxemburg bedraagt 35 miljoen EUR, hetgeen overeenkomt met ongeveer 0,1 % van de totale binnenlandse markt voor woninghypotheken in Luxemburg in december 2020. Wederkerigheid wordt alleen gevraagd indien zowel de landspecifieke als de instellingsspecifieke drempel worden overschreden. |
| --- | --- |

8.

De maatregel wordt aangevuld met twee materialiteitsdrempels om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die ten aanzien van de maatregel wederkerigheid toepassen te sturen: een landspecifieke materialiteitsdrempel en een instellingspecifieke materialiteitsdrempel. De landspecifieke materialiteitsdrempel voor de totale grensoverschrijdende hypothecaire kredietverstrekking aan Luxemburg bedraagt 350 miljoen EUR, hetgeen overeenkomt met ongeveer 1 % van de totale binnenlandse markt voor woninghypotheken in december 2020. De instellingspecifieke materialiteitsdrempel voor de totale grensoverschrijdende hypotheekverstrekking aan Luxemburg bedraagt 35 miljoen EUR, hetgeen overeenkomt met ongeveer 0,1 % van de totale binnenlandse markt voor woninghypotheken in Luxemburg in december 2020. Wederkerigheid wordt alleen gevraagd indien zowel de landspecifieke als de instellingsspecifieke drempel worden overschreden.

Nederland

Een minimum gemiddeld risicogewicht op dat wordt toegepast door kredietinstellingen die de IRB-benadering hanteren met betrekking tot hun portefeuilles van blootstellingen ten aanzien van natuurlijke personen die gedekt zijn door in Nederland gelegen niet-zakelijk onroerend goed. Voor elke afzonderlijke post die binnen het toepassingsgebied van de maatregel valt wordt een risicogewicht van 12 % toegekend aan het gedeelte van de lening dat niet meer bedraagt dan 55 % van de marktwaarde van het onroerend goed dat dient als zekerheid voor de lening, en wordt een risicogewicht van 45 % toegekend aan het resterende deel van de lening. Het minimum gemiddeld risicogewicht van de portefeuille is het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten van de afzonderlijke leningen.

I.   Beschrijving van de maatregel

| 1. | De Nederlandse maatregel die wordt toegepast overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013 legt een minimum gemiddeld risicogewicht op voor de portefeuille blootstellingen van IRB-kredietinstellingen ten aanzien van natuurlijke personen die gedekt zijn door hypotheken op in Nederland gelegen niet-zakelijk onroerend goed. Leningen met Nationale Hypotheek Garantie zijn van de maatregel vrijgesteld. |
| --- | --- |

1.

De Nederlandse maatregel die wordt toegepast overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013 legt een minimum gemiddeld risicogewicht op voor de portefeuille blootstellingen van IRB-kredietinstellingen ten aanzien van natuurlijke personen die gedekt zijn door hypotheken op in Nederland gelegen niet-zakelijk onroerend goed. Leningen met Nationale Hypotheek Garantie zijn van de maatregel vrijgesteld.

| 2. | Het minimum gemiddelde risicogewicht wordt als volgt berekend:






  a) | Voor elke afzonderlijke blootstellingspost die binnen het toepassingsgebied van de maatregel valt wordt een risicogewicht van 12 % toegekend aan het gedeelte van de lening dat niet meer bedraagt dan 55 % van de marktwaarde van het onroerend goed dat dient als zekerheid voor de lening, en wordt een risicogewicht van 45 % toegekend aan het resterende deel van de lening. De bij deze berekening te hanteren LTV-ratio dient te worden vastgesteld in overeenstemming met de toepasselijke bepalingen van Verordening (EU) nr. 575/2013. |
| --- | --- | --- |

2.

Het minimum gemiddelde risicogewicht wordt als volgt berekend:

a)

Voor elke afzonderlijke blootstellingspost die binnen het toepassingsgebied van de maatregel valt wordt een risicogewicht van 12 % toegekend aan het gedeelte van de lening dat niet meer bedraagt dan 55 % van de marktwaarde van het onroerend goed dat dient als zekerheid voor de lening, en wordt een risicogewicht van 45 % toegekend aan het resterende deel van de lening. De bij deze berekening te hanteren LTV-ratio dient te worden vastgesteld in overeenstemming met de toepasselijke bepalingen van Verordening (EU) nr. 575/2013.

| b) | Het minimum gemiddelde risicogewicht van de portefeuille is het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten van de afzonderlijke leningen, berekend zoals hierboven uiteengezet. Individuele leningen die van de maatregel zijn vrijgesteld, worden bij de berekening van het minimum gemiddelde risicogewicht buiten beschouwing gelaten. |
| --- | --- |

b)

Het minimum gemiddelde risicogewicht van de portefeuille is het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten van de afzonderlijke leningen, berekend zoals hierboven uiteengezet. Individuele leningen die van de maatregel zijn vrijgesteld, worden bij de berekening van het minimum gemiddelde risicogewicht buiten beschouwing gelaten.

| 3. | Deze maatregel komt niet in de plaats van de bestaande kapitaalvereisten die zijn vastgelegd in en voortvloeien uit Verordening (EU) nr. 575/2013. Banken waarop de maatregel van toepassing is moeten het gemiddelde risicogewicht berekenen van het deel van de hypotheekportefeuille dat binnen het toepassingsgebied van deze maatregel valt op basis van zowel de normale toepasselijke bepalingen van Verordening (EU) nr. 575/2013 als de in de maatregel beschreven methode. Bij de berekening van hun kapitaalvereisten moeten zij vervolgens het hoogste van de twee gemiddelde risicogewichten toepassen. |
| --- | --- |

3.

Deze maatregel komt niet in de plaats van de bestaande kapitaalvereisten die zijn vastgelegd in en voortvloeien uit Verordening (EU) nr. 575/2013. Banken waarop de maatregel van toepassing is moeten het gemiddelde risicogewicht berekenen van het deel van de hypotheekportefeuille dat binnen het toepassingsgebied van deze maatregel valt op basis van zowel de normale toepasselijke bepalingen van Verordening (EU) nr. 575/2013 als de in de maatregel beschreven methode. Bij de berekening van hun kapitaalvereisten moeten zij vervolgens het hoogste van de twee gemiddelde risicogewichten toepassen.

II.   Wederkerigheid

| 4. | De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen op de Nederlandse maatregel door deze toe te passen op kredietinstellingen waaraan in eigen land een vergunning is verleend en die de IRB hanteren, en die blootstellingen hebben ten aanzien van natuurlijke personen die gedekt zijn door in Nederland gelegen niet-zakelijk onroerend goed, aangezien hun banksector via hun bijkantoren rechtstreeks of onrechtstreeks blootgesteld kan zijn of worden aan het systeemrisico op de Nederlandse woningmarkt. |
| --- | --- |

4.

De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen op de Nederlandse maatregel door deze toe te passen op kredietinstellingen waaraan in eigen land een vergunning is verleend en die de IRB hanteren, en die blootstellingen hebben ten aanzien van natuurlijke personen die gedekt zijn door in Nederland gelegen niet-zakelijk onroerend goed, aangezien hun banksector via hun bijkantoren rechtstreeks of onrechtstreeks blootgesteld kan zijn of worden aan het systeemrisico op de Nederlandse woningmarkt.

| 5. | Overeenkomstig subaanbeveling C(2) wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen binnen de in subaanbeveling C(3) bedoelde uiterste termijn dezelfde maatregel ten uitvoer te leggen als de maatregel die de activerende autoriteit in Nederland ten uitvoer heeft gelegd. |
| --- | --- |

5.

Overeenkomstig subaanbeveling C(2) wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen binnen de in subaanbeveling C(3) bedoelde uiterste termijn dezelfde maatregel ten uitvoer te leggen als de maatregel die de activerende autoriteit in Nederland ten uitvoer heeft gelegd.

| 6. | Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregel in hun jurisdictie niet beschikbaar is, wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen om na raadpleging van het ESRB een in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregel toe te passen die het meest equivalente effect heeft als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregel, waaronder de vaststelling van toezichtmaatregelen en -bevoegdheden zoals bedoeld in titel VII, hoofdstuk 2, afdeling IV, van Richtlijn 2013/36/EU. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen de equivalente maatregel uiterlijk vier maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie vast te stellen. |
| --- | --- |

6.

Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregel in hun jurisdictie niet beschikbaar is, wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen om na raadpleging van het ESRB een in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregel toe te passen die het meest equivalente effect heeft als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregel, waaronder de vaststelling van toezichtmaatregelen en -bevoegdheden zoals bedoeld in titel VII, hoofdstuk 2, afdeling IV, van Richtlijn 2013/36/EU. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen de equivalente maatregel uiterlijk vier maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie vast te stellen.

III.   Materialiteitsdrempel

| 7. | De maatregel wordt aangevuld met een instellingsspecifieke materialiteitsdrempel om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen te sturen. Instellingen kunnen worden vrijgesteld van het minimum gemiddelde risicogewicht voor de portefeuille van blootstellingen van IRB-kredietinstellingen ten aanzien van natuurlijke personen die gedekt zijn door hypotheken op in Nederland gelegen niet-zakelijk onroerend goed indien deze waarde niet meer dan 5 miljard EUR bedraagt. Leningen zonder Nationale Hypotheek Garantie worden niet meegerekend voor de materialiteitsdrempel. |
| --- | --- |

7.

De maatregel wordt aangevuld met een instellingsspecifieke materialiteitsdrempel om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen te sturen. Instellingen kunnen worden vrijgesteld van het minimum gemiddelde risicogewicht voor de portefeuille van blootstellingen van IRB-kredietinstellingen ten aanzien van natuurlijke personen die gedekt zijn door hypotheken op in Nederland gelegen niet-zakelijk onroerend goed indien deze waarde niet meer dan 5 miljard EUR bedraagt. Leningen zonder Nationale Hypotheek Garantie worden niet meegerekend voor de materialiteitsdrempel.

| 8. | In lijn met afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 is de materialiteitsdrempel van 5 miljard EUR een aanbevolen maximumdrempelniveau. Wederkerigheid toepassende betrokken autoriteiten kunnen derhalve in voorkomende geval een lagere drempel voor hun jurisdicties vaststellen, en niet de aanbevolen drempel, of wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen zonder een materialiteitsdrempel. |
| --- | --- |

8.

In lijn met afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 is de materialiteitsdrempel van 5 miljard EUR een aanbevolen maximumdrempelniveau. Wederkerigheid toepassende betrokken autoriteiten kunnen derhalve in voorkomende geval een lagere drempel voor hun jurisdicties vaststellen, en niet de aanbevolen drempel, of wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen zonder een materialiteitsdrempel.

Noorwegen

| — | een systeemrisicobufferpercentage van 4,5 % voor blootstellingen in Noorwegen, toegepast overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU , zoals toegepast op en in Noorwegen op 1 januari 2020 overeenkomstig de voorwaarden van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER-overeenkomst) (hierna de “RKV zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020” genoemd) op alle kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend; |
| --- | --- |

—

een systeemrisicobufferpercentage van 4,5 % voor blootstellingen in Noorwegen, toegepast overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU , zoals toegepast op en in Noorwegen op 1 januari 2020 overeenkomstig de voorwaarden van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER-overeenkomst) (hierna de “RKV zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020” genoemd) op alle kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend;

| — | een minimumrisicogewicht van 2 % voor blootstellingen op niet-zakelijk onroerend goed in Noorwegen, toegepast overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013, zoals toegepast op en in Noorwegen op 1 januari 2020 overeenkomstig de voorwaarden van de EER-overeenkomst (hierna de “VKV zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020”) op kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten; |
| --- | --- |

—

een minimumrisicogewicht van 2 % voor blootstellingen op niet-zakelijk onroerend goed in Noorwegen, toegepast overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013, zoals toegepast op en in Noorwegen op 1 januari 2020 overeenkomstig de voorwaarden van de EER-overeenkomst (hierna de “VKV zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020”) op kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten;

| — | een minimumrisicogewicht van 35 % voor blootstellingen op zakelijk onroerend goed in Noorwegen, die overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), vi), van de VKV, zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020, wordt toegepast op kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten. |
| --- | --- |

—

een minimumrisicogewicht van 35 % voor blootstellingen op zakelijk onroerend goed in Noorwegen, die overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), vi), van de VKV, zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020, wordt toegepast op kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten.

I.   Beschrijving van de maatregelen

| 1. | Sinds 31 december 2020 heeft het Finansdepartementet (het Noorse Ministerie van Financiën) drie maatregelen geïntroduceerd, namelijk: i) een systeemrisicobuffervereiste voor bloostellingen in Noorwegen krachtens artikel 133 van de RKV, zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020; ii) een gemiddelde ondergrens voor het risicogewicht van blootstellingen op niet-zakelijk onroerend goed in Noorwegen krachtens artikel 458, lid 2, punt d), vi), van de VKV, zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020, en iii) een gemiddelde ondergrens voor het risicogewicht van blootstellingen op zakelijk onroerend goed in Noorwegen krachtens artikel 458, lid 2, punt vi), van de VKV zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020. |
| --- | --- |

1.

Sinds 31 december 2020 heeft het Finansdepartementet (het Noorse Ministerie van Financiën) drie maatregelen geïntroduceerd, namelijk: i) een systeemrisicobuffervereiste voor bloostellingen in Noorwegen krachtens artikel 133 van de RKV, zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020; ii) een gemiddelde ondergrens voor het risicogewicht van blootstellingen op niet-zakelijk onroerend goed in Noorwegen krachtens artikel 458, lid 2, punt d), vi), van de VKV, zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020, en iii) een gemiddelde ondergrens voor het risicogewicht van blootstellingen op zakelijk onroerend goed in Noorwegen krachtens artikel 458, lid 2, punt vi), van de VKV zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020.

| 2. | Het systeemrisicobufferpercentage wordt vastgesteld op 4,5 % en is van toepassing op de binnenlandse blootstellingen van alle kredietinstellingen waaraan in Noorwegen een vergunning is verleend. Voor kredietinstellingen die de geavanceerde IRB-benadering niet hanteren wordt evenwel het op alle blootstellingen toepasselijke systeemrisicobufferpercentage tot en met 31 december 2022 vastgesteld op 3 %. Daarna wordt het op binnenlandse blootstellingen toepasselijke systeemrisicobufferpercentage vastgesteld op 4,5 %. |
| --- | --- |

2.

Het systeemrisicobufferpercentage wordt vastgesteld op 4,5 % en is van toepassing op de binnenlandse blootstellingen van alle kredietinstellingen waaraan in Noorwegen een vergunning is verleend. Voor kredietinstellingen die de geavanceerde IRB-benadering niet hanteren wordt evenwel het op alle blootstellingen toepasselijke systeemrisicobufferpercentage tot en met 31 december 2022 vastgesteld op 3 %. Daarna wordt het op binnenlandse blootstellingen toepasselijke systeemrisicobufferpercentage vastgesteld op 4,5 %.

| 3. | De ondergrens voor het risicogewicht van niet-zakelijk onroerend goed is een gemiddelde instellingsspecifieke ondergrens voor het risicogewicht van blootstellingen op niet-zakelijk onroerend goed in Noorwegen en van toepassing op kredietinstellingen die de IRB-benadering hanteren. De ondergrens voor het risicogewicht van onroerend goed betreft het naar blootstelling gewogen gemiddelde risicogewicht in de portefeuille niet-zakelijk onroerend goed. Noorse blootstellingen op niet-zakelijk onroerend goed moeten worden opgevat als blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen die gedekt zijn door onroerend goed in Noorwegen. |
| --- | --- |

3.

De ondergrens voor het risicogewicht van niet-zakelijk onroerend goed is een gemiddelde instellingsspecifieke ondergrens voor het risicogewicht van blootstellingen op niet-zakelijk onroerend goed in Noorwegen en van toepassing op kredietinstellingen die de IRB-benadering hanteren. De ondergrens voor het risicogewicht van onroerend goed betreft het naar blootstelling gewogen gemiddelde risicogewicht in de portefeuille niet-zakelijk onroerend goed. Noorse blootstellingen op niet-zakelijk onroerend goed moeten worden opgevat als blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen die gedekt zijn door onroerend goed in Noorwegen.

| 4. | De ondergrens voor het risicogewicht van zakelijk onroerend goed is een instellingsspecifieke ondergrens voor het risicogewicht van blootstellingen op zakelijk onroerend goed in Noorwegen en van toepassing op kredietinstellingen die de IRB-benadering hanteren. De ondergrens voor het risicogewicht van onroerend goed betreft het naar blootstelling gewogen gemiddelde risicogewicht in de commerciële vastgoedportefeuille. Noorse blootstellingen op zakelijk onroerend goed moeten worden opgevat als blootstellingen met betrekking tot ondernemingen die zijn gedekt door onroerend goed in Noorwegen. |
| --- | --- |

4.

De ondergrens voor het risicogewicht van zakelijk onroerend goed is een instellingsspecifieke ondergrens voor het risicogewicht van blootstellingen op zakelijk onroerend goed in Noorwegen en van toepassing op kredietinstellingen die de IRB-benadering hanteren. De ondergrens voor het risicogewicht van onroerend goed betreft het naar blootstelling gewogen gemiddelde risicogewicht in de commerciële vastgoedportefeuille. Noorse blootstellingen op zakelijk onroerend goed moeten worden opgevat als blootstellingen met betrekking tot ondernemingen die zijn gedekt door onroerend goed in Noorwegen.

II.   Wederkerigheid

| 5. | De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Noorse maatregelen voor in Noorwegen gelegen blootstellingen overeenkomstig artikel 134, lid 1, van Richtlijn 2013/36/EU respectievelijk artikel 458, lid 5, van Verordening (EU) nr. 575/2013. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen op het systeemrisicobufferpercentage binnen 18 maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling, zoals gewijzigd bij Aanbeveling ESRB/2021/3 van het Europees Comité voor systeemrisico’s (*5), in het Publicatieblad van de Europese Unie, tenzij in het onderstaande punt 7 anders is bepaald. Ten aanzien van de gemiddelde ondergrens voor het risicogewicht van blootstellingen op niet-zakelijk en zakelijk onroerend goed in Noorwegen moet wederkerigheid worden toegepast binnen de standaardovergangsperiode van drie maanden waarin Aanbeveling ESRB/2015/2 voorziet. |
| --- | --- |

5.

De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Noorse maatregelen voor in Noorwegen gelegen blootstellingen overeenkomstig artikel 134, lid 1, van Richtlijn 2013/36/EU respectievelijk artikel 458, lid 5, van Verordening (EU) nr. 575/2013. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen op het systeemrisicobufferpercentage binnen 18 maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling, zoals gewijzigd bij Aanbeveling ESRB/2021/3 van het Europees Comité voor systeemrisico’s (*5), in het Publicatieblad van de Europese Unie, tenzij in het onderstaande punt 7 anders is bepaald. Ten aanzien van de gemiddelde ondergrens voor het risicogewicht van blootstellingen op niet-zakelijk en zakelijk onroerend goed in Noorwegen moet wederkerigheid worden toegepast binnen de standaardovergangsperiode van drie maanden waarin Aanbeveling ESRB/2015/2 voorziet.

| 6. | Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregel in hun jurisdictie niet beschikbaar is, wordt de betrokken autoriteiten in lijn met subaanbeveling C(2) aanbevolen om na raadpleging van het ESRB in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregelen toe te passen die het meest equivalente effect hebben als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregelen. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen binnen 12 maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie equivalente maatregelen vast te stellen voor het toepassen van wederkerigheid van de gemiddelde ondergrenzen voor het risicogewicht van voor blootstellingen op niet-zakelijk en zakelijk onroerend goed, en binnen 18 maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie voor de toepassing van wederkerigheid van het systeemrisicobufferpercentage, tenzij in het onderstaande punt 7 anders is bepaald voor de systeemrisicobuffer. |
| --- | --- |

6.

Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregel in hun jurisdictie niet beschikbaar is, wordt de betrokken autoriteiten in lijn met subaanbeveling C(2) aanbevolen om na raadpleging van het ESRB in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregelen toe te passen die het meest equivalente effect hebben als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregelen. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen binnen 12 maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie equivalente maatregelen vast te stellen voor het toepassen van wederkerigheid van de gemiddelde ondergrenzen voor het risicogewicht van voor blootstellingen op niet-zakelijk en zakelijk onroerend goed, en binnen 18 maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie voor de toepassing van wederkerigheid van het systeemrisicobufferpercentage, tenzij in het onderstaande punt 7 anders is bepaald voor de systeemrisicobuffer.

| 7. | Totdat Richtlijn (EU) 2019/878 van toepassing wordt op en in Noorwegen overeenkomstig de bepalingen van de EER-overeenkomst, mogen de betrokken autoriteiten ten aanzien van de Noorse systeemrisicobuffermaatregel wederkerigheid toepassen op een wijze en op een niveau waarbij rekening wordt gehouden met eventuele overlappingen of verschillen in de in hun lidstaat en in Noorwegen toepasselijke kapitaalvereisten, mits zij zich houden aan de volgende beginselen:






  a) | dekking van het risico: de betrokken autoriteiten moeten ervoor zorgen dat het systeemrisico dat de Noorse maatregel beoogt te beperken, op passende wijze wordt aangepakt; |
| --- | --- | --- |

7.

Totdat Richtlijn (EU) 2019/878 van toepassing wordt op en in Noorwegen overeenkomstig de bepalingen van de EER-overeenkomst, mogen de betrokken autoriteiten ten aanzien van de Noorse systeemrisicobuffermaatregel wederkerigheid toepassen op een wijze en op een niveau waarbij rekening wordt gehouden met eventuele overlappingen of verschillen in de in hun lidstaat en in Noorwegen toepasselijke kapitaalvereisten, mits zij zich houden aan de volgende beginselen:

a)

dekking van het risico: de betrokken autoriteiten moeten ervoor zorgen dat het systeemrisico dat de Noorse maatregel beoogt te beperken, op passende wijze wordt aangepakt;

| b) | vermijden van regelgevingsarbitrage en zorgen voor een gelijk speelveld: de betrokken autoriteiten moeten de mogelijkheid van lekkages en regelgevingsarbitrage tot een minimum beperken en eventuele mazen in de regelgeving zo nodig onmiddellijk dichten; De betrokken autoriteiten moeten zorgen voor een gelijk speelveld tussen kredietinstellingen |
| --- | --- |

b)

vermijden van regelgevingsarbitrage en zorgen voor een gelijk speelveld: de betrokken autoriteiten moeten de mogelijkheid van lekkages en regelgevingsarbitrage tot een minimum beperken en eventuele mazen in de regelgeving zo nodig onmiddellijk dichten; De betrokken autoriteiten moeten zorgen voor een gelijk speelveld tussen kredietinstellingen

Dit lid is niet van toepassing op de gemiddelde ondergrens voor het risicogewicht van blootstellingen op niet-zakelijk en zakelijk onroerend goed.

III.   Materialiteitsdrempel

| 8. | De maatregel wordt als volgt aangevuld met een instellingsspecifieke materialiteitsdrempel om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen te sturen:






  a) | voor het systeemrisicobufferpercentage wordt de materialiteitsdrempel vastgesteld op een risicogewogen post van 32 miljard NOK, hetgeen overeenkomt met ongeveer 1 % van het bedrag aan totale risicogewogen posten van kredietinstellingen in Noorwegen; |
| --- | --- | --- |

8.

De maatregel wordt als volgt aangevuld met een instellingsspecifieke materialiteitsdrempel om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen te sturen:

a)

voor het systeemrisicobufferpercentage wordt de materialiteitsdrempel vastgesteld op een risicogewogen post van 32 miljard NOK, hetgeen overeenkomt met ongeveer 1 % van het bedrag aan totale risicogewogen posten van kredietinstellingen in Noorwegen;

| b) | voor de ondergrens voor het risicogewicht van niet-zakelijk onroerend goed wordt de materialiteitsdrempel vastgesteld op een bruto kredietverlening van 32.3 miljard NOK, hetgeen overeenkomt met ongeveer 1 % van de bruto door zekerheden gedekte niet-zakelijkonroerendgoedleningen aan Noorse klanten; |
| --- | --- |

b)

voor de ondergrens voor het risicogewicht van niet-zakelijk onroerend goed wordt de materialiteitsdrempel vastgesteld op een bruto kredietverlening van 32.3 miljard NOK, hetgeen overeenkomt met ongeveer 1 % van de bruto door zekerheden gedekte niet-zakelijkonroerendgoedleningen aan Noorse klanten;

| c) | voor de ondergrens van het risicogewicht van niet-zakelijk onroerend goed wordt de materialiteitsdrempel vastgesteld op een bruto kredietverlening van 7.6 miljard NOK, hetgeen overeenkomt met ongeveer 1 % van de bruto door zekerheden gedekte zakelijkonroerendgoedleningen aan Noorse klanten; |
| --- | --- |

c)

voor de ondergrens van het risicogewicht van niet-zakelijk onroerend goed wordt de materialiteitsdrempel vastgesteld op een bruto kredietverlening van 7.6 miljard NOK, hetgeen overeenkomt met ongeveer 1 % van de bruto door zekerheden gedekte zakelijkonroerendgoedleningen aan Noorse klanten;

| 9. | Overeenkomstig afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 kunnen de betrokken autoriteiten van de desbetreffende lidstaat vrijstelling verlenen aan individuele kredietinstellingen waaraan in eigen land een vergunning is verleend en die niet-materiële blootstellingen hebben in Noorwegen. Blootstellingen worden als niet-materieel beschouwd indien zij onder de in punt 8 hierboven vastgestelde instellingsspecifieke materialiteitsdrempels liggen. Bij de toepassing van de materialiteitsdrempels moeten de betrokken autoriteiten de materialiteit van blootstellingen monitoren en hen wordt aanbevolen om de Noorse maatregel toe te passen op de eertijds vrijgestelde afzonderlijke kredietinstellingen waaraan in eigen land een vergunning is verleend indien de in punt 8 vastgelegde materialiteitsdrempels worden overschreden. |
| --- | --- |

9.

Overeenkomstig afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 kunnen de betrokken autoriteiten van de desbetreffende lidstaat vrijstelling verlenen aan individuele kredietinstellingen waaraan in eigen land een vergunning is verleend en die niet-materiële blootstellingen hebben in Noorwegen. Blootstellingen worden als niet-materieel beschouwd indien zij onder de in punt 8 hierboven vastgestelde instellingsspecifieke materialiteitsdrempels liggen. Bij de toepassing van de materialiteitsdrempels moeten de betrokken autoriteiten de materialiteit van blootstellingen monitoren en hen wordt aanbevolen om de Noorse maatregel toe te passen op de eertijds vrijgestelde afzonderlijke kredietinstellingen waaraan in eigen land een vergunning is verleend indien de in punt 8 vastgelegde materialiteitsdrempels worden overschreden.

| 10. | In lijn met afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 zijn de in punt 8 vastgelegde materialiteitsdrempels aanbevolen maximumdrempelniveau’s. Wederkerigheid toepassende betrokken autoriteiten kunnen derhalve in voorkomende geval een lagere drempel voor hun jurisdicties vaststellen, en niet de aanbevolen drempel, of wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen zonder een materialiteitsdrempel. |
| --- | --- |

10.

In lijn met afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 zijn de in punt 8 vastgelegde materialiteitsdrempels aanbevolen maximumdrempelniveau’s. Wederkerigheid toepassende betrokken autoriteiten kunnen derhalve in voorkomende geval een lagere drempel voor hun jurisdicties vaststellen, en niet de aanbevolen drempel, of wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen zonder een materialiteitsdrempel.

| 11. | Indien er geen kredietinstellingen zijn in waaraan in de lidstaten een vergunning is verleend die materiële blootstellingen in Noorwegen hebben, kunnen de betrokken autoriteiten van de desbetreffende lidstaten krachtens afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 besluiten geen wederkerigheid ten aanzien van de Noorse maatregelen toe te passen. In dat geval moeten de betrokken autoriteiten de materialiteit van de blootstellingen monitoren en hen wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Noorse maatregelen indien een kredietinstelling waaraan in eigen land een vergunning is verleend de respectieve materialiteitsdrempels overschrijdt. |
| --- | --- |

11.

Indien er geen kredietinstellingen zijn in waaraan in de lidstaten een vergunning is verleend die materiële blootstellingen in Noorwegen hebben, kunnen de betrokken autoriteiten van de desbetreffende lidstaten krachtens afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 besluiten geen wederkerigheid ten aanzien van de Noorse maatregelen toe te passen. In dat geval moeten de betrokken autoriteiten de materialiteit van de blootstellingen monitoren en hen wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Noorse maatregelen indien een kredietinstelling waaraan in eigen land een vergunning is verleend de respectieve materialiteitsdrempels overschrijdt.

Zweden

Een kredietinstellingsspecifieke ondergrens van 25 % procent voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten, toegepast op de portefeuille van blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in Zweden gevestigde debiteuren die gedekt zijn door onroerend goed overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), vi) van Verordening (EU) nr. 575/2013 op kredietinstellingen waaraan in Zweden een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van wettelijke kapitaalvereisten.

I.   Beschrijving van de maatregel

| 1. | De Zweedse maatregel, toegepast overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013 en opgelegd aan kredietinstellingen waaraan in Zweden een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren, bestaat uit een kredietinstellingsspecifieke 25 procent-ondergrens voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten toegepast op de portefeuille van door onroerende goed gedekte blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in Zweden gevestigde debiteuren. |
| --- | --- |

1.

De Zweedse maatregel, toegepast overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013 en opgelegd aan kredietinstellingen waaraan in Zweden een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren, bestaat uit een kredietinstellingsspecifieke 25 procent-ondergrens voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten toegepast op de portefeuille van door onroerende goed gedekte blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in Zweden gevestigde debiteuren.

| 2. | Het naar blootstelling gewogen gemiddelde is het gemiddelde van de risicogewichten van de afzonderlijke blootstellingen dat werd berekend overeenkomstig artikel 154 van Verordening (EU) nr. 575/2013, gewogen naar de betrokken blootstellingswaarde. |
| --- | --- |

2.

Het naar blootstelling gewogen gemiddelde is het gemiddelde van de risicogewichten van de afzonderlijke blootstellingen dat werd berekend overeenkomstig artikel 154 van Verordening (EU) nr. 575/2013, gewogen naar de betrokken blootstellingswaarde.

II.   Wederkerigheid

| 3. | Overeenkomstig artikel 458, lid 5, van Verordening (EU) nr. 575/2013 wordt de betrokken autoriteiten van de desbetreffende lidstaten aanbevolen om binnen de in subaanbeveling C(3) genoemde termijn de Zweedse maatregel op basis van wederkerigheid toe te passen op de in Zweden gevestigde bijkantoren van kredietinstellingen waaraan in eigen land vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren. |
| --- | --- |

3.

Overeenkomstig artikel 458, lid 5, van Verordening (EU) nr. 575/2013 wordt de betrokken autoriteiten van de desbetreffende lidstaten aanbevolen om binnen de in subaanbeveling C(3) genoemde termijn de Zweedse maatregel op basis van wederkerigheid toe te passen op de in Zweden gevestigde bijkantoren van kredietinstellingen waaraan in eigen land vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren.

| 4. | De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid ten aanzien van de Zweedse maatregel toe te passen door deze toe te passen op de kredietinstellingen waaraan in eigen land een vergunning is verleend en de IRB-benadering hanteren, welke kredietinstellingen directe door onroerend goed gedekte blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen op in Zweden gevestigde debiteuren hebben. In lijn met subaanbeveling C(2) wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen dezelfde maatregel toe te passen als de maatregel die door de activerende autoriteit binnen de in subaanbeveling C(3) genoemde termijn in Zweden ten uitvoer is gelegd. |
| --- | --- |

4.

De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid ten aanzien van de Zweedse maatregel toe te passen door deze toe te passen op de kredietinstellingen waaraan in eigen land een vergunning is verleend en de IRB-benadering hanteren, welke kredietinstellingen directe door onroerend goed gedekte blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen op in Zweden gevestigde debiteuren hebben. In lijn met subaanbeveling C(2) wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen dezelfde maatregel toe te passen als de maatregel die door de activerende autoriteit binnen de in subaanbeveling C(3) genoemde termijn in Zweden ten uitvoer is gelegd.

| 5. | Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregel in hun jurisdictie niet beschikbaar is, wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen om na raadpleging van het ESRB een in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregel toe te passen die het meest equivalente effect heeft als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregel. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen de equivalente maatregel uiterlijk vier maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie vast te stellen. |
| --- | --- |

5.

Indien dezelfde macroprudentiële beleidsmaatregel in hun jurisdictie niet beschikbaar is, wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen om na raadpleging van het ESRB een in hun jurisdictie beschikbare macroprudentiële beleidsmaatregel toe te passen die het meest equivalente effect heeft als de voornoemde voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen maatregel. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen de equivalente maatregel uiterlijk vier maanden na de bekendmaking van deze aanbeveling in het Publicatieblad van de Europese Unie vast te stellen.

III.   Materialiteitsdrempel

| 6. | De maatregel wordt aangevuld met een instellingsspecifieke materialiteitsdrempel van 5 miljard SEK om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die ten aanzien van de maatregel wederkerigheid toepassen te sturen. |
| --- | --- |

6.

De maatregel wordt aangevuld met een instellingsspecifieke materialiteitsdrempel van 5 miljard SEK om de mogelijke toepassing van het de-minimisbeginsel door de betrokken autoriteiten die ten aanzien van de maatregel wederkerigheid toepassen te sturen.

| 7. | Overeenkomstig afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 kunnen de betrokken autoriteiten van de desbetreffende lidstaat een vrijstelling verlenen aan afzonderlijke kredietinstellingen die de IRB-benadering hanteren en waaraan in eigen land een vergunning is verleend, die door onroerend goed gedekte niet-materiële blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen hebben ten aanzien van in Zweden gevestigde debiteuren en onder de materialiteitsdrempel van 5 miljard SEK blijven. Bij de toepassing van de materialiteitsdrempel moeten de betrokken autoriteiten de materialiteit van blootstellingen monitoren en hen wordt aanbevolen om de Zweedse maatregel toe te passen op de eertijds vrijgestelde afzonderlijke kredietinstellingen waaraan in eigen land een vergunning is verleend indien de materialiteitsdrempel van 5 miljard SEK wordt overschreden. |
| --- | --- |

7.

Overeenkomstig afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 kunnen de betrokken autoriteiten van de desbetreffende lidstaat een vrijstelling verlenen aan afzonderlijke kredietinstellingen die de IRB-benadering hanteren en waaraan in eigen land een vergunning is verleend, die door onroerend goed gedekte niet-materiële blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen hebben ten aanzien van in Zweden gevestigde debiteuren en onder de materialiteitsdrempel van 5 miljard SEK blijven. Bij de toepassing van de materialiteitsdrempel moeten de betrokken autoriteiten de materialiteit van blootstellingen monitoren en hen wordt aanbevolen om de Zweedse maatregel toe te passen op de eertijds vrijgestelde afzonderlijke kredietinstellingen waaraan in eigen land een vergunning is verleend indien de materialiteitsdrempel van 5 miljard SEK wordt overschreden.

| 8. | Indien er geen kredietinstellingen zijn waaraan in de betrokken lidstaten een vergunning is verleend met in Zweden gevestigde bijkantoren of die directe blootstellingen hebben met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in Zweden gevestigde debiteuren die zijn gedekt door in Zweden gelegen onroerend goed en die de IRB-benadering hanteren, en die blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen hebben van 5 miljard SEK of meer ten aanzien van in Zweden gevestigde debiteuren die worden gedekt door onroerend goed, kunnen de betrokken autoriteiten van de betreffende lidstaten overeenkomstig afdeling 2.2.1. van Aanbeveling ESRB/2015/2 besluiten geen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Zweedse maatregel. In dat geval moeten de betrokken autoriteiten de materialiteit van de blootstellingen monitoren en wordt en wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Zweedse maatregel wanneer een kredietinstelling die de IRB-benadering hanteert de drempel van 5 miljard SEK overschrijdt. |
| --- | --- |

8.

Indien er geen kredietinstellingen zijn waaraan in de betrokken lidstaten een vergunning is verleend met in Zweden gevestigde bijkantoren of die directe blootstellingen hebben met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in Zweden gevestigde debiteuren die zijn gedekt door in Zweden gelegen onroerend goed en die de IRB-benadering hanteren, en die blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen hebben van 5 miljard SEK of meer ten aanzien van in Zweden gevestigde debiteuren die worden gedekt door onroerend goed, kunnen de betrokken autoriteiten van de betreffende lidstaten overeenkomstig afdeling 2.2.1. van Aanbeveling ESRB/2015/2 besluiten geen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Zweedse maatregel. In dat geval moeten de betrokken autoriteiten de materialiteit van de blootstellingen monitoren en wordt en wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Zweedse maatregel wanneer een kredietinstelling die de IRB-benadering hanteert de drempel van 5 miljard SEK overschrijdt.

| 9. | In lijn met afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 is de materialiteitsdrempel van 5 miljard SEK een aanbevolen maximumdrempelniveau. Wederkerigheid toepassende betrokken autoriteiten kunnen derhalve in voorkomende geval een lagere drempel voor hun jurisdicties vaststellen, en niet de aanbevolen drempel, of wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen zonder een materialiteitsdrempel. |
| --- | --- |

9.

In lijn met afdeling 2.2.1 van Aanbeveling ESRB/2015/2 is de materialiteitsdrempel van 5 miljard SEK een aanbevolen maximumdrempelniveau. Wederkerigheid toepassende betrokken autoriteiten kunnen derhalve in voorkomende geval een lagere drempel voor hun jurisdicties vaststellen, en niet de aanbevolen drempel, of wederkerigheid ten aanzien van de maatregel toepassen zonder een materialiteitsdrempel.

---

(*1)  Verordening (EU) nr. 549/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen in de Europese Unie (PB L 174 van 26.6.2013, blz. 1).

*1

(*2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 680/2014 van de Commissie van 16 april 2014 tot vaststelling van technische uitvoeringsnormen voor wat betreft de rapportage aan de toezichthoudende autoriteit door instellingen overeenkomstig Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 191 van 28.6.2014, blz. 1).

*2

(*3)  Recommandation du comité du risque systémique du 09 novembre 2020 relative aux crédits portant sur des biens immobiliers à usage résidentiel situés sur le territoire du Luxembourg (CRS/2020/005).

*3

(*4)  CSSF Régulation N.20-08 du 3 décembre 2020 fixant des conditions pour l’octroi de crédits relatifs à des biens immobiliers à usage résidentiel situés sur le territoire du Luxembourg.

*4

(*5)  Aanbeveling ESRB/2021/3 van het Europees Comité voor systeemrisico's van 30 april 2021 tot wijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 betreffende de beoordeling van grensoverschrijdende effecten van macroprudentiële beleidsmaatregelen en van vrijwillige toepassing van wederkerigheid ten aanzien van macroprudentiële beleidsmaatregelen (PB C 222 van 11.6.2021, blz. 1).”

*5

---

II Mededelingen

MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

| 27.7.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 286/16 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 286/16

---

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie

(Zaak M.10809 — CD&R / TPG / COVETRUS)

(Voor de EER relevante tekst)

(2022/C 286/02)

Op 20 juli 2022 heeft de Commissie besloten zich niet te verzetten tegen bovenvermelde aangemelde concentratie en deze verenigbaar met de interne markt te verklaren. Dit besluit is gebaseerd op artikel 6, lid 1, punt b), van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1). De volledige tekst van het besluit is slechts beschikbaar in het Engels en zal openbaar worden gemaakt na verwijdering van eventuele bedrijfsgeheimen. De tekst is beschikbaar:

| — | op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebesluiten op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector; |
| --- | --- |

—

op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebesluiten op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector;

| — | in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32022M10809. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving. |
| --- | --- |

—

in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32022M10809. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1.

---

III Voorbereidende handelingen

EUROPESE CENTRALE BANK

| 27.7.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 286/17 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 286/17

---

ADVIES VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK

van 1 juni 2022

inzake een voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 600/2014 wat betreft de vergroting van de transparantie van marktgegevens, het wegnemen van belemmeringen voor het ontstaan van een consolidated tape het optimaliseren van handelsverplichtingen en het verbod op het ontvangen van betalingen voor het doorgeven van orders van cliënten

(CON/2022/19)

(2022/C 286/03)

Inleiding en rechtsgrondslag

Op 3 februari en 4 februari 2022 heeft de Europese Centrale Bank (ECB) van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie verzoeken ontvangen om advies inzake een voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 600/2014 wat betreft het vergroten van de transparantie van marktgegevens, het wegnemen van belemmeringen voor het ontstaan van een consolidated tape, het optimaliseren van de handelsverplichtingen en het verbod op het ontvangen van betalingen voor het doorgeven van orders van cliënten (1) (hierna “de ontwerpverordening” genoemd) en over een voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2014/65/EU betreffende markten voor financiële instrumenten (2) (hierna “de ontwerprichtlijn” genoemd).

De bevoegdheid van de ECB om advies uit te brengen is gebaseerd op artikel 127, lid 4 en artikel 282, lid 5, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, aangezien de ontwerpverordening en de ontwerprichtlijn bepalingen bevatten die van invloed zijn op a) de fundamentele taak van het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB) om het monetaire beleid van de Unie te bepalen en ten uitvoer te leggen overeenkomstig artikel 127, lid 2, van het Verdrag, en b) de taak van het ESCB bij te dragen tot het een goede beleidsvoering van de bevoegde autoriteiten ten aanzien van de stabiliteit van het financiële stelsel als bedoeld in artikel 127, lid 5, van het Verdrag. Overeenkomstig de eerste zin van artikel 17.5 van het reglement van orde van de Europese Centrale Bank heeft de Raad van bestuur dit advies goedgekeurd.

Algemene opmerkingen

1.   Doelstellingen van de ontwerpverordening

| 1.1 | De ECB is ingenomen met de hoofddoelstelling van de ontwerpverordening tot wijziging van Verordening (EU) nr. 600/2014 van het Europees Parlement en de Raad (3) (hierna “MiFIR” genoemd) om de transparantie van marktgegevens in alle handelsplatformen van de Europese Unie (EU) te vergroten door een nieuw regelgevingskader te creëren voor de productie van een “consolidated tape” voor handelsgegevens, met inbegrip van een nieuw proces voor de selectie van één verstrekker van een consolidated tape voor elke activaklasse. |
| --- | --- |

1.1

| 1.2 | De ontwerpverordening bevat ook belangrijke wijzigingen in de EU-regels inzake transparantie voor en na de handel voor eigenvermogensinstrumenten en niet eigenvermogensinstrumenten, zoals een grotere harmonisatie van de regels voor het uitstellen van de openbaarmaking van transactiegegevens, actualiseringen van de verplichtingen met betrekking tot de handel in aandelen en derivaten in de EU, een verbod op betalingen voor orderstromen en andere wijzigingen in de EU-regeling voor de handel in effecten en derivaten. De voorgestelde wijzigingen hebben tot doel de integratie van de Europese kapitaalmarkten verder te ondersteunen en de relevante regels voor toezicht op de financiële markten in de gehele Unie verder te harmoniseren. De ECB schaart zich volledig achter de algemene doelstelling om de integratie van kapitaalmarkten verder te ondersteunen, met name door de voorgestelde verbeteringen van de transparantie van marktgegevens. Vanuit verschillende invalshoeken zijn diepere en meer geïntegreerde kapitaalmarkten nodig. Zij kunnen niet alleen de middelen mobiliseren die nodig zijn om de economie van het eurogebied te ondersteunen, maar zullen ook het financiële stelsel in het algemeen veerkrachtiger maken. Bovendien kan worden verwacht dat de integratie van de Europese kapitaalmarkten de doorwerking van het gemeenschappelijke monetaire beleid op alle delen van het eurogebied zal verbeteren en de toegang van marktdeelnemers tot groene financiering en tot financiering voor de overgang naar een digitale economie zal vergemakkelijken. Daartoe herhaalt de ECB hoe belangrijk het is dat de verdere initiatieven in het kader van het actieplan van de Europese Commissie voor de kapitaalmarktenunie van 2020 snel worden aangenomen en volledig worden uitgevoerd op nationaal niveau, voor zover dat bij wet vereist is. |
| --- | --- |

1.2

| 1.3 | Een grotere transparantie van marktgegevens zal bijdragen tot de ontwikkeling van de kapitaalmarkten in de EU, aangezien beleggers en emittenten meer informatie over prijzen en liquiditeit ter beschikking krijgen, waardoor meer investerings- en financieringsmogelijkheden ontstaan en de kosten van het aantrekken van kapitaal voor emittenten worden verlaagd. Tegelijkertijd wordt eraan herinnerd dat een hogere mate van transparantie bepaalde handelaren in bepaalde omstandigheden in staat kan stellen beter gebruik te maken van informatie over bestaande orders op de markt doordat zij in staat zijn sneller n.a.v. die informatie te handelen met behulp van de nieuwste technologie. |
| --- | --- |

1.3

| 1.4 | De ECB is specifiek geïnteresseerd in deze wetgevingsvoorstellen met het oog op de deelname van het ESCB aan de niet-aandelenmarkten (obligaties, met inbegrip van overheidsobligaties) bij de uitvoering van het monetaire beleid van het ESCB en andere in het Verdrag vastgelegde taken, en vanuit de noodzaak om de vertrouwelijkheid van dergelijke gevoelige transacties te waarborgen. Daarom wil de ECB ook opmerkingen maken over andere bepalingen van MiFIR (4) die weliswaar niet onder de ontwerpverordening vallen, maar wel van invloed zijn op centrale banken van het ESCB en hun markttransacties in financiële instrumenten (zie punt 7). |
| --- | --- |

1.4

2.   Doelstellingen van de ontwerprichtlijn

Aangezien de ontwerprichtlijn slechts beperkte wijzigingen van Richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad (5) (hierna “MiFID II” genoemd) bevat die grotendeels voortvloeien uit de voorgestelde wijzigingen in MiFIR, acht de ECB het niet nodig om een advies uit te brengen over dat voorstel.

Specifieke opmerkingen

3.   Consolidated tape

| 3.1 | De ECB is ingenomen met de invoering van de voorgestelde verbeterde regeling voor de “consolidated tape” (CT) en de concurrente biedprocedure voor de selectie van een verstrekker van consolidated tape (CT-verstrekker) voor elke activaklasse. Zoals de ECB eerder heeft opgemerkt, kan een goede transparantie alleen naar behoren worden gewaarborgd door de instelling van één enkele CT-verstrekker (6) voor elke relevante activaklasse. De CT heeft verschillende voordelen voor beleggers, en deze ondersteunen de doelstellingen van de kapitaalmarktenunie om kapitaalmarktfinanciering toegankelijker te maken voor beleggers en de versnippering van de kapitaalmarkten van de EU te verminderen. Het moet de transparantie en de toegang van beleggers tot marktgegevens helpen vergroten, waardoor liquiditeits- en handelsuitvoeringsrisico’s en marktfragmentatie worden beperkt. Het kan ook de transactiekosten voor beleggers aanzienlijk verlagen. Door beleggers in staat te stellen tegen een redelijke kostprijs een realtime overzicht van de handelsactiviteit te krijgen, zou het gebruik van de EU-kapitaalmarkten voor financiering en investeringen door bedrijfs- en retailbeleggers toenemen. |
| --- | --- |

3.1

| 3.2 | De voorgestelde verbeterde regeling is technisch en operationeel complex en omvat een regeling voor inkomstendeling. Om het evenwicht tussen kwaliteit en het niveau van zijn belegging bij de productie van de geconsolideerde gegevensreeks voor de betrokken activaklasse te sturen, is het daarom van cruciaal belang dat de CT-verstrekker kan vertrouwen op de kwaliteit, volledigheid en snelle aanlevering van de gegevens die worden verstrekt door marktgegevensverstrekkers (beleggingsondernemingen, handelsplatformen, goedgekeurde bekendmakingsregelingen en beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling). In dit verband begrijpt de ECB dat de CT-verstrekker uit hoofde van het voorstel alleen verantwoordelijk zal zijn voor de consolidatie van de kernmarktgegevens en de commerciële verspreiding ervan op de markt, en dat de kwaliteit van de aangeleverde gegevens, die volledig onder de verantwoordelijkheid van de verstrekkers van marktgegevens blijft, door de Commissie zal worden gereguleerd op basis van een gedelegeerde handeling, op basis van het advies van een groep van deskundigen en van de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA). |
| --- | --- |

3.2

| 3.3 | Indien de concessie van de CT-verstrekker om welke reden dan ook door de ESMA moet worden beëindigd om de mogelijkheid om het contract opnieuw aan te besteden geloofwaardig te maken, kunnen de door ESMA te ontwikkelen technische normen de CT-verstrekker verplichten zijn technische verbindingsparameters voor marktgegevensverstrekkers en zijn gegevenswoordenboeken openbaar te maken, zodat deze beschikbaar zijn voor andere entiteiten die willen meedingen naar het contract. |
| --- | --- |

3.3

| 3.4 | De ECB begrijpt dat de voorstellen over de CT geen afbreuk doen aan de vertrouwelijkheid van transacties in het kader van het “monetair, valuta- of financieel stabiliteitsbeleid” van het ESCB, die krachtens artikel 1, lid 6, MiFIR vrijgesteld blijven van openbaarmaking. De “marktgegevens” die de Commissie overeenkomstig het voorgestelde artikel 22 ter, lid 2, moet specificeren en de “kernmarktgegevens” die CT-verstrekkers aan gebruikers zouden verkopen, zouden derhalve geen gegevens van ESCB-beleidstransacties omvatten (zoals over prijs, volume en tijdstip van sluiting). |
| --- | --- |

3.4

4.   Pretransactionele transparantieregeling voor aandelen: “dark trading”

De ECB is ingenomen met de stroomlijning in de ontwerpverordening van de pretransactionele transparantieregeling voor aandelen, door de dubbele volumebeperking te vervangen door een enkele volumebeperking die is vastgesteld op 7 % van het totale volume van transacties die in het desbetreffende financiële instrument in de Unie worden uitgevoerd in het kader van de ontheffing van de referentieprijs of de ontheffing voor bilateraal overeengekomen handel (7). Dit vereenvoudigt de transparantieregeling en maakt het toezicht op de niveaus handel in dark pools (“dark trading”) minder complex. De voorgestelde EU-brede volumebeperking is bedoeld als compensatie voor de afschaffing van de platformspecifieke drempel; het doel van het algemene voorstel is dan ook het niveau pretransactionele transparantie van handel aandelen te verhogen. Tegelijkertijd wordt opgemerkt dat de interactie tussen de afschaffing van de specifieke volumebeperking en de verlaging van de platformspecifieke drempel voor de gehele EU complex is, aangezien de voorgestelde wijzigingen naar verwachting uiteenlopende effecten op de transparantie zullen hebben. De ECB stelt daarom voor de pretransactionele transparantieregeling voor aandelen, met name de kalibratie van de volumebeperking, te herzien.

5.   Verbod op betaling voor orderstroom

Het voorstel van de Commissie (8) bevat een verdere beperking van de betaling voor orderstromen (Payment for Order Flow - PFOF). De ECB is van mening dat PFOF de marktefficiëntie en de transparantie van de Europese kapitaalmarkten kan belemmeren.

6.   Beëindiging van open toegang voor op de beurs verhandelde derivaten

Hoewel maatregelen ter versterking van de clearingmarkten in de EU in het algemeen worden verwelkomd, is het belangrijk na te denken over de mogelijke gevolgen die de afschaffing van de bepaling inzake open toegang zou kunnen hebben voor de mededinging, innovatie en marktintegratie, en om mogelijk concurrerende doelstellingen zorgvuldig tegen elkaar af te wegen.

7.   Overige MiFIR-bepalingen en de gevolgen daarvan voor de ECB/ESCB-markttransacties

De MiFIR-bepalingen die hoofdzakelijk van invloed zijn op de ECB/ESCB-markttransacties vallen niet onder de ontwerpverordening. De ECB maakt echter van deze gelegenheid gebruik om voor te stellen dat de formulering van bepaalde MiFIR-bepalingen verder kan worden verbeterd in het licht van de ervaring van de ECB/het ESCB met het uitvoeren van markttransacties op EU-handelsplatformen.

7.1   Vrijstelling van de transparantievereisten van MiFIR voor ESCB-transacties die krachtens de ESCB-statuten worden verricht

De ECB is van mening dat de huidige formulering van de vrijstelling van ESCB-beleidstransacties van de vereisten inzake transparantie vóór en na handel (9) krachtens artikel 1, lid 6, MiFIR moet worden gewijzigd, zodat de vrijstelling niet van toepassing is op transacties van centrale banken van het ESCB “in het kader van de uitvoering van het monetaire, valuta- en financiële stabiliteitsbeleid”, hetgeen vervolgens nader moet worden omschreven in Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/583 (10) van de Commissie, maar dat de vrijstelling zou worden uitgebreid zodat zij uitdrukkelijk van toepassing is op alle activiteiten die door centrale banken van het Eurosysteem worden verricht krachtens hoofdstuk IV van de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank (hierna de “ESCB-statuten” genoemd). De ECB is van mening dat alleen de in artikel 15, punten a) en c), van Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/583 genoemde typen beleggingstransacties die door centrale banken van het ESCB worden uitgevoerd, door de tegenpartij van de centrale bank van het ESCB openbaar moeten worden gemaakt. Die typen transacties moeten uitdrukkelijk worden vastgelegd in het herziene artikel 1, lid 7, MiFIR, in plaats van in Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/583, zoals momenteel het geval is.

7.2   Bevoegdheid van de Commissie om de vrijstelling van de MiFIR-transparantievereisten uit te breiden tot andere centrale banken

Indien alle transacties van het Eurosysteem krachtens hoofdstuk IV van de ESCB-statuten in aanmerking zouden komen voor de bovengenoemde uitgebreide vrijstelling krachtens artikel 1, lid 6, MiFIR, ongeacht welke andere centrale banken of instellingen van deze diensten gebruikmaken, zou de bevoegdheid van de Commissie uit hoofde van artikel 1, lid 9, MiFIR om het toepassingsgebied van de vrijstelling “tot andere centrale banken” uit te breiden, overbodig worden. Bovendien zou het niet langer nodig zijn de ESMA te machtigen ontwerpen van technische reguleringsnormen te ontwikkelen tot nadere bepaling van de “operaties in het kader van het monetaire vreemde valuta en financieel stabiliteitsbeleid”. Bijgevolg kunnen artikel 1, leden 8 en 9, MiFIR worden geschrapt.

7.3   Vrijstelling van transacties door centrale banken van het ESCB van exploitanten van handelsplatformen van rapportagevereisten uit hoofde van artikel 26, lid 5, MiFIR

Artikel 26, lid 5, MiFIR vereist van exploitanten van handelsplatformen om alle transacties in financiële instrumenten die door bepaalde ondernemingen via hun platforms verhandeld worden te melden aan hun bevoegde autoriteit. Het huidige rapportagemechanisme voor handelsplatformen overeenkomstig deze bepaling is goed opgezet, met operationele regelingen voor de vlotte rapportage van gegevens uit dergelijke transacties. Handelsplatformen houden voor rapportagedoeleinden gegevens bij over de gedetailleerde gegevens van ESCB-transacties die via de systemen van het handelsplatform zijn uitgevoerd. In dit verband begrijpt de ECB dat de wetgevers van de Unie niet de bedoeling hadden dat de rapportageverplichting uit hoofde van artikel 26, lid 5, MiFIR toe te passen op transacties van centrale banken van het ESCB. Deze opvatting is gebaseerd op het feit dat centrale banken expliciete vrijstellingen van MiFIR-rapportageverplichtingen genieten en bovendien geen “ondernemingen” zijn, maar entiteiten die markttransacties uitvoeren op basis van hun publieke mandaten, waaronder uit hoofde van het Verdrag. Met het oog op de rechtszekerheid moet artikel 26, lid 5, in dit verband verder worden verduidelijkt.

7.4   Handhaving van de volledige vrijstelling van ESCB-effectenfinancieringstransacties van de rapportageverplichting aan de toezichthouder

De ECB merkt op dat, hoewel ESCB-effectenfinancieringstransacties (securities financing transactions - SFT’s) volledig zijn vrijgesteld van Verordening (EU) 2015/2365 van het Europees Parlement en de Raad (11) en de daarin vastgelegde openbaarmakings- en rapportageverplichtingen (12), Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/590 (13) van de Commissie voorschrijft dat SFT’s (14) waarbij een centrale bank van het ESCB een tegenpartij is, voor de toepassing van artikel 26 MiFIR (15) als transacties moeten worden beschouwd. Bijgevolg zijn die transacties onderworpen aan de rapportageverplichtingen van artikel 26 MiFIR. Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/590 heeft dus gevolgen voor de rapportageverplichtingen met betrekking tot dergelijke transacties door centrale banken van het ESCB in het kader van MiFIR. Deze effectieve ondergeschiktheid van Uniewetgeving van niveau 1 ten opzichte van Uniewetgeving van niveau 2 is in strijd met het gevestigde rechtsbeginsel van lex superior derogat legi inferiori (16), op grond waarvan uitvoeringshandelingen en gedelegeerde handelingen van de Unie niet in strijd mogen zijn met secundaire wetgeving van de Unie. De ECB maakt van de gelegenheid van dit advies gebruik om te benadrukken dat deze tegenstrijdigheid moet worden gecorrigeerd in Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/590, hoewel dit op zich geen onderwerp is van de voorstellen waarover de ECB is geraadpleegd.

Voor zover de ECB wijzigingen van het voorstel aanbeveelt, worden daartoe in een apart technisch werkdocument specifiek onderbouwde formuleringsvoorstellen opgenomen. Het technische werkdocument is in het Engels beschikbaar op Eur-Lex.

Gedaan te Frankfurt am Main, 1 juni 2022.

De president van de ECB

Christine LAGARDE

---

(1)  COM (2021) 727 final.

1

(2)  COM (2021) 726 final.

2

(3)  Verordening (EU) nr. 600/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende markten in financiële instrumenten en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (PB L 173 van 12.6.2014, blz. 84).

3

(4)  Zie artikel 1, leden 6, 7 en 9 en artikel 26, lid 5, MiFIR.

4

(5)  Richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende markten voor financiële instrumenten en tot wijziging van Richtlijn 2002/92/EG en Richtlijn 2011/61/EU (PB L 173 van 12.6.2014, blz. 349).

5

(6)  Zie punt 5.2 van Advies CON/2012/21 van de Europese Centrale Bank van 22 maart 2012 inzake: i) een voorstel voor een richtlijn betreffende markten voor financiële instrumenten en houdende intrekking van Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad, ii) een voorstel voor een verordening betreffende markten in financiële instrumenten en tot wijziging van Verordening (EMIR) betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters, iii) een voorstel voor een richtlijn betreffende strafrechtelijke sancties voor handel met voorwetenschap en marktmanipulatie, en iv) een voorstel voor een verordening betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) (PB C 161 van 7.6.2012, blz. 3). Alle ECB-adviezen zijn beschikbaar op EUR-Lex.

6

(7)  Artikel 1, lid 4, van de ontwerpverordening tot wijziging van artikel 5 MiFIR.

7

(8)  Artikel 1, punt 26, van de ontwerpverordening, waarmee een nieuw artikel 39 bis wordt ingevoegd.

8

(9)  Artikelen 8, 10, 18 en 21 van MiFIR.

9

(10)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/583 van de Commissie van 14 juli 2016 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 600/2014 van het Europees Parlement en de Raad betreffende markten in financiële instrumenten wat betreft technische reguleringsnormen inzake transparantievereisten voor handelsplatforms en beleggingsondernemingen ten aanzien van obligaties, gestructureerde financiële producten, emissierechten en derivaten (PB L 87 van 31.3.2017, blz. 229).

10

(11)  Verordening (EU) 2015/2365 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 betreffende de transparantie van effectenfinancieringstransacties en van hergebruik en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (PB L 337 van 23.12.2015, blz. 1).

11

(12)  Artikel 2, lid 2, punt a), en artikel 2, lid 3, van Verordening (EU) 2015/2365.

12

(13)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/590 van de Commissie van 28 juli 2016 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 600/2014 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot technische reguleringsnormen voor de melding van transacties aan de bevoegde autoriteiten (PB L 87 van 31.3.2017, blz. 449).

13

(14)  Als gedefinieerd in artikel 3, punt 11, van Verordening (EU) nr. 2015/2365.

14

(15)  Zie artikel 2, lid 5, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/590 van de Commissie: (EU) 2017/392.

15

(16)  Het rechtsbeginsel dat een rechtshandeling die hoger is in de hiërarchie van rechtsnormen prevaleert boven een rechtshandeling die in die hiërarchie lager is.

16

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Raad

| 27.7.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 286/22 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 286/22

---

Kennisgeving aan de personen en entiteiten die zijn onderworpen aan de beperkende maatregelen in Besluit (GBVB) 2015/1333 van de Raad, zoals uitgevoerd bij Uitvoeringsbesluit (GBVB) 2022/1315 van de Raad, en in Verordening (EU) 2016/44 van de Raad, zoals uitgevoerd bij Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1308 van de Raad, betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië

(2022/C 286/04)

De volgende informatie wordt ter kennis gebracht van de personen en entiteiten die op de lijst staan in de bijlagen II en IV bij Besluit (GBVB) 2015/1333 van de Raad (1), zoals uitgevoerd bij Uitvoeringsbesluit (GBVB) 2022/1315 van de Raad (2), en in bijlage III bij Verordening (EU) 2016/44 van de Raad (3), zoals uitgevoerd bij Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1308 van de Raad (4), betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië.

De betrokken personen en entiteiten worden erop geattendeerd dat zij aan de bevoegde instanties van de betrokken lidstaat / lidstaten, die worden genoemd op de websites in bijlage IV bij Verordening (EU) 2016/44, een verzoek kunnen richten om een machtiging te verkrijgen voor het gebruik van bevroren tegoeden voor basisbehoeften of specifieke betalingen (zie artikel 8 van de verordening).

De betrokken personen en entiteiten kunnen, onder overlegging van bewijsstukken, vóór 15 mei 2023 een verzoek bij de Raad indienen tot heroverweging van het besluit om hen op de bovengenoemde lijst te plaatsen. Dit verzoek dient aan het volgende adres te worden gericht:

| Raad van de Europese Unie |
| --- |
| Secretariaat-generaal |
| RELEX.1 |
| Wetstraat 175 |
| 1048 Brussel |
| BELGIË |

Raad van de Europese Unie

Secretariaat-generaal

RELEX.1

Wetstraat 175

1048 Brussel

BELGIË

E-mail: sanctions@consilium.europa.eu

Met eventueel ontvangen opmerkingen zal rekening worden gehouden bij de periodieke toetsing door de Raad van de lijst van aangewezen personen en entiteiten, overeenkomstig artikel 17, lid 2, van Besluit (GBVB) 2015/1333 en artikel 21, lid 6, van Verordening (EU) 2016/44.

Tevens worden de betrokken personen en entiteiten erop geattendeerd dat zij tegen het besluit van de Raad beroep kunnen instellen bij het Gerecht van de Europese Unie, overeenkomstig de voorwaarden van artikel 275, tweede alinea, en artikel 263, vierde en zesde alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

---

(1)  PB L 206 van 1.8.2015, blz. 34.

(2)  PB L 198 van 27.7.2022, blz. 19.

(3)  PB L 12 van 19.1.2016, blz. 1.

(4)  PB L 198 van 27.7.2022, blz. 1.

---

| 27.7.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 286/24 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 286/24

---

Kennisgeving aan de personen op wie de beperkende maatregelen van Besluit (GBVB) 2015/1333 van de Raad en van Verordening (EU) 2016/44 van de Raad betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië, van toepassing zijn

(2022/C 286/05)

De aandacht van deze personen wordt gevestigd op onderstaande informatie, overeenkomstig artikel 16 van Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad (1).

De rechtsgronden voor deze verwerking zijn Besluit (GBVB) 2015/1333 van de Raad (2), zoals uitgevoerd bij Uitvoeringsbesluit (GBVB) 2022/1315 van de Raad (3), en Verordening (EU) 2016/44 van de Raad (4), als uitgevoerd bij Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1308 van de Raad (5).

RELEX.1 van het directoraat-generaal Buitenlandse Betrekkingen (Relex) van het secretariaat-generaal van de Raad (SGR) is verantwoordelijk voor de verwerking van de gegevens. Met deze dienst kan contact kan worden opgenomen op het volgende adres:

| Raad van de Europese Unie |
| --- |
| Secretariaat-generaal |
| RELEX.1 |
| Wetstraat 175 |
| 1048 Brussel |
| BELGIË |

Raad van de Europese Unie

Secretariaat-generaal

RELEX.1

Wetstraat 175

1048 Brussel

BELGIË

E-mail: sanctions@consilium.europa.eu

Het doel van de gegevensbehandeling is het opstellen en actualiseren van de lijst van personen op wie beperkende maatregelen van toepassing zijn overeenkomstig Besluit (GBVB) 2015/1333, zoals uitgevoerd bij Uitvoeringsbesluit (GBVB) 2022/1315, en overeenkomstig Verordening (EU) 2016/44, als uitgevoerd bij Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1308.

De betrokkenen zijn de natuurlijke personen die voldoen aan de criteria voor plaatsing op de lijst als vastgelegd in Besluit (GBVB) 2015/1333 en Verordening (EU) 2016/44.

De verzamelde persoonsgegevens omvatten gegevens die nodig zijn voor de correcte identificatie van de betrokken persoon, de motivering en eventuele andere daarmee verband houdende gegevens.

De verzamelde persoonsgegevens kunnen zo nodig worden uitgewisseld met de Europese Dienst voor extern optreden en met de Commissie.

Onverminderd de beperkingen uit hoofde van artikel 25 van Verordening (EU) 2018/1725, worden de rechten van de betrokkenen, waaronder het recht van toegang tot de gegevens, het recht op rectificatie en het recht van bezwaar, uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) 2018/1725.

De persoonsgegevens worden bewaard gedurende vijf jaar na het moment waarop de betrokkene is geschrapt van de lijst van personen op wie beperkende maatregelen van toepassing zijn of de geldigheidsduur van de maatregel is verstreken, of voor de duur van eventueel begonnen gerechtelijke procedures.

Onverminderd een eventuele voorziening in rechte, een administratief beroep of een buitengerechtelijk beroep kunnen de betrokkenen bij de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming een klacht indienen overeenkomstig Verordening (EU) 2018/1725 (edps@edps.europa.eu).

---

(1)  PB L 295, van 21.11.2018, blz. 39.

(2)  PB L 206, van 1.8.2015, blz. 34.

(3)  PB L 198, van 27.7.2022, blz. 19.

(4)  PB L 12, van 19.1.2016, blz. 1.

(5)  PB L 198, van 27.7.2022, blz. 1.

---

| 27.7.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 286/25 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 286/25

---

Kennisgeving aan bepaalde personen op wie de beperkende maatregelen in de bijlage bij Besluit (GBVB) 2018/1544 van de Raad en in bijlage I bij Verordening (EU) 2018/1542 van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen de proliferatie en het gebruik van chemische wapens, van toepassing zijn

(2022/C 286/06)

De volgende informatie wordt ter kennis gebracht van de heer Sergei Ivanovich MENYAILO (nr. 12), die wordt genoemd in de bijlage bij Besluit (GBVB) 2018/1544 van de Raad (1) en in bijlage I bij Verordening (EU) 2018/1542 van de Raad (2) betreffende beperkende maatregelen tegen de proliferatie en het gebruik van chemische wapens.

De Raad is voornemens vast te houden aan de beperkende maatregelen tegen bovengenoemde persoon, met vermelding van een gewijzigde motivering. De betrokken persoon wordt er hierbij van op de hoogte gebracht dat hij bij de Raad een verzoek kan indienen om kennis te nemen van de beoogde motivering betreffende de handhaving van zijn aanwijzing. Het verzoek dient uiterlijk op 3 augustus 2022 naar het volgende adres te worden gestuurd:

| Raad van de Europese Unie |
| --- |
| Secretariaat-generaal |
| RELEX.1 |
| Wetstraat 175 |
| 1048 Brussel |
| BELGIË |

Raad van de Europese Unie

Secretariaat-generaal

RELEX.1

Wetstraat 175

1048 Brussel

BELGIË

E-mail: sanctions@consilium.europa.eu

De betrokken persoon kan te allen tijde, onder overlegging van eventuele bewijsstukken, de Raad verzoeken het besluit om hem op bovengenoemde lijst te plaatsen, te heroverwegen; deze verzoeken dienen aan bovengenoemd adres te worden gericht. Het verzoek zal na ontvangst worden behandeld. In dat verband wordt de betrokken persoon geattendeerd op de regelmatige evaluatie door de Raad overeenkomstig artikel 8 van Besluit (GBVB) 2018/1544.

---

(1)  PB L 259 van 16.10.2018, blz. 25.

(2)  PB L 259 van 16.10.2018, blz. 12.

---

Europese Commissie

| 27.7.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 286/26 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 286/26

---

Wisselkoersen van de euro (1)

26 juli 2022

(2022/C 286/07)

1 euro =

| | Munteenheid | Koers |
| --- | --- | --- |
| USD | US-dollar | 1,0124 |
| JPY | Japanse yen | 138,35 |
| DKK | Deense kroon | 7,4449 |
| GBP | Pond sterling | 0,84558 |
| SEK | Zweedse kroon | 10,4445 |
| CHF | Zwitserse frank | 0,9765 |
| ISK | IJslandse kroon | 139,10 |
| NOK | Noorse kroon | 10,0105 |
| BGN | Bulgaarse lev | 1,9558 |
| CZK | Tsjechische koruna | 24,607 |
| HUF | Hongaarse forint | 400,99 |
| PLN | Poolse zloty | 4,7420 |
| RON | Roemeense leu | 4,9324 |
| TRY | Turkse lira | 18,0705 |
| AUD | Australische dollar | 1,4605 |
| CAD | Canadese dollar | 1,3035 |
| HKD | Hongkongse dollar | 7,9466 |
| NZD | Nieuw-Zeelandse dollar | 1,6235 |
| SGD | Singaporese dollar | 1,4066 |
| KRW | Zuid-Koreaanse won | 1 326,65 |
| ZAR | Zuid-Afrikaanse rand | 17,0870 |
| CNY | Chinese yuan renminbi | 6,8451 |
| HRK | Kroatische kuna | 7,5145 |
| IDR | Indonesische roepia | 15 185,27 |
| MYR | Maleisische ringgit | 4,5113 |
| PHP | Filipijnse peso | 56,160 |
| RUB | Russische roebel | |
| THB | Thaise baht | 37,180 |
| BRL | Braziliaanse real | 5,4437 |
| MXN | Mexicaanse peso | 20,7845 |
| INR | Indiase roepie | 80,8050 |

Munteenheid

Koers

USD

US-dollar

1,0124

JPY

Japanse yen

138,35

DKK

Deense kroon

7,4449

GBP

Pond sterling

0,84558

SEK

Zweedse kroon

10,4445

CHF

Zwitserse frank

0,9765

ISK

IJslandse kroon

139,10

NOK

Noorse kroon

10,0105

BGN

Bulgaarse lev

1,9558

CZK

Tsjechische koruna

24,607

HUF

Hongaarse forint

400,99

PLN

Poolse zloty

4,7420

RON

Roemeense leu

4,9324

TRY

Turkse lira

18,0705

AUD

Australische dollar

1,4605

CAD

Canadese dollar

1,3035

HKD

Hongkongse dollar

7,9466

NZD

Nieuw-Zeelandse dollar

1,6235

SGD

Singaporese dollar

1,4066

KRW

Zuid-Koreaanse won

1 326,65

ZAR

Zuid-Afrikaanse rand

17,0870

CNY

Chinese yuan renminbi

6,8451

HRK

Kroatische kuna

7,5145

IDR

Indonesische roepia

15 185,27

MYR

Maleisische ringgit

4,5113

PHP

Filipijnse peso

56,160

RUB

Russische roebel

THB

Thaise baht

37,180

BRL

Braziliaanse real

5,4437

MXN

Mexicaanse peso

20,7845

INR

Indiase roepie

80,8050

---

(1)  Bron: door de Europese Centrale Bank gepubliceerde referentiekoers.

---

| 27.7.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 286/27 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 286/27

---

Advies van het Adviescomité voor mededingingsregelingen en economische machtsposities uitgebracht op zijn bijeenkomst van 21 januari 2022 betreffende een ontwerpbesluit in zaak at.39839 – Telefónica/Portugal Telecom

Rapporteur: België

(2022/C 286/08)

1.

Het Adviescomité (14 lidstaten) is het met de Commissie eens om Telefónica, SA en Pharol, SGPS, SA opnieuw geldboeten op te leggen door middel van een besluit op grond van artikel 7, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1/2003.

2.

Het Adviescomité (14 lidstaten) is het met de Commissie eens over de identiteit van de diensten die zijn uitgesloten van de waarde van de verkopen, aangezien er onoverkomelijke drempels voor markttoetreding bestonden en er dus geen sprake was van potentiële concurrentie tussen de partijen tijdens de toepassingsperiode van het niet-concurrentiebeding.

3.

Het Adviescomité (14 lidstaten) is het eens met het gebruik door de Commissie van de herziene gecorrigeerde cijfers voor Telefónica om de waarde van de verkopen vast te stellen.

4.

Het Adviescomité (14 lidstaten) is het met de Commissie eens over de definitieve bedragen van de geldboeten die zijn opgelegd aan Telefónica, SA en Pharol, SGPS, SA, met inbegrip van de verlaging op basis van punt 37 van de richtsnoeren van 2006 voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, punt a), van Verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd.

5.

Het Adviescomité (14 lidstaten) beveelt aan dat zijn advies wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

---

| 27.7.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 286/28 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 286/28

---

Eindverslag van de raadadviseur-auditeur (1)

Zaak AT.39839 — Telefónica/Portugal Telecom (wijziging)

(2022/C 286/09)

Het ontwerpbesluit, gericht aan a) Telefónica, SA (hierna “Telefónica” genoemd) en b) Pharol SGPS SA (hierna “Pharol” genoemd) (2), is het tweede besluit in de onderhavige procedure. Het eerste besluit in deze zaak is in 2013 vastgesteld (hierna “het besluit van 2013”) en is in 2016 gedeeltelijk nietig verklaard door het Gerecht (3). Het Hof van Justitie bevestigde het arrest van het Gerecht in 2017 (4).

Hoewel het Gerecht de bevinding van de Commissie van een inbreuk op artikel 101 VWEU in het besluit van 2013 bevestigde, heeft het artikel 2 van het besluit van 2013 nietig verklaard. Volgens het Gerecht had de Commissie in het besluit van 2013 de waarde moeten bepalen van de verkopen die direct of indirect verband houden met de inbreuk, op basis van het door Telefónica en Pharol aangevoerde materiaal betreffende het ontbreken van potentiële concurrentie tussen hen met betrekking tot bepaalde diensten.

PROCEDURE

Naar aanleiding van de arresten van het Gerecht en het arrest van het Hof van Justitie heeft de Commissie een aantal verzoeken om informatie aan Telefónica en Pharol gezonden om de waarde van de verkopen die direct of indirect verband houden met de inbreuk, nader vast te stellen in het licht van de bevindingen van het Gerecht.

Op 23 juli 2019 en op 5 november 2019 heeft de Commissie Telefónica en Pharol een uiteenzetting van de feiten gestuurd (“letter of facts”), waarin zij hen meedeelde dat de Commissie voornemens was een nieuw besluit vast te stellen op grond van artikel 23 van Verordening (EG) nr. 1/2003 (5), waarbij aan elk van hen geldboeten werden opgelegd voor hun inbreuk op artikel 101 VWEU, zoals gespecificeerd in artikel 1 van het besluit van 2013. Met het nieuwe besluit zou het besluit van 2013 worden gewijzigd, rekening houdend met de arresten van het Gerecht en het arrest van het Hof van Justitie.

Telefónica en Pharol hebben respectievelijk op 18 oktober 2019 en 10 januari 2020 hun standpunten over de letter of facts ingediend. Op 22 juni en 4 augustus 2020 heeft Telefónica aanvullende opmerkingen ingediend.

DOOR TELEFÓNICA AANGEHAALDE PROCEDURELE PUNTEN

a)   Vermeende noodzaak van een nieuwe mededeling van punten van bezwaar en hoorzitting

In haar antwoord op de letter of facts verzocht Telefónica om een nieuwe mededeling van punten van bezwaar en een nieuwe hoorzitting (6) met het argument dat het, gezien de inhoud van de letter of facts en de daarin gedane voorstellen, passend zou zijn dat de Commissie een nieuwe mededeling van punten van bezwaar uit zou brengen en om Telefónica mondeling te laten horen in aanwezigheid van vertegenwoordigers van de lidstaten, in overeenstemming met de procedure en met inachtneming van de procedurele waarborgen die zijn vastgelegd in Verordening (EG) nr. 1/2003 (7). Telefónica gaat niet nader in op dit verzoek, maar trekt wel analogieën met het arrest Toshiba, met het argument dat de analyse van het bestaan van potentiële concurrentie tussen PT en Telefónica op elk van de markten en diensten waarnaar de letter of facts verwijst, van invloed is op essentiële aspecten van de beoordeling van de parameters voor de berekening van het bedrag van de aan Telefónica opgelegde geldboete (8).

Het argument van Telefónica lijkt te zijn dat Telefónica, aangezien de letter of facts essentiële aspecten bevatte voor de beoordeling van de parameters voor de berekening van het bedrag van de geldboete, op de een of andere manier een mededeling van punten van bezwaar en een hoorzitting verdiende. De benadering van Telefónica vindt echter geen basis in de jurisprudentie.

Als eerste punt dient er in dat verband aan te worden herinnerd dat de nietigverklaring van een handeling van de Unie niet noodzakelijkerwijs van invloed is op de voorbereidende handelingen en dat de procedure ter vervanging van de nietig verklaarde handeling in beginsel weer mag worden opgenomen op het precieze punt waarop de onwettigheid is ontstaan. Indien wordt vastgesteld dat de nietigverklaring niet van invloed is op de geldigheid van de voorafgegane procedurehandelingen, is de Commissie niet verplicht om, alleen vanwege deze nietigverklaring, de betrokken ondernemingen een nieuwe mededeling van punten van bezwaar te sturen (9). In de onderhavige zaak lijkt Telefónica niet te beweren dat het in de arresten van het Gerecht vastgestelde gebrek betrekking had op de bezwaren die in 2011 tegen Telefónica waren ingebracht vóór de vaststelling van het besluit van 2013 (10).

Ten tweede heeft het nieuwe ontwerpbesluit uitsluitend betrekking op de gedetailleerde berekening van het bedrag van de geldboete, met name van de waarde van de verkopen. Zoals in het ontwerpbesluit in de punten 23 tot en met 26 terecht wordt aangegeven, maakt de Commissie geen nieuwe bezwaren en voert Telefónica niet aan dat de letter of facts dergelijke bezwaren bevatte.

Ten derde wordt, voor zover Telefónica het uitblijven van een verdere hoorzitting betwist, opgemerkt dat het recht om te worden gehoord niet inhoudt dat de betrokkene in de gelegenheid moet worden gesteld om zijn of haar standpunt mondeling kenbaar te maken, aangezien met de mogelijkheid om schriftelijk opmerkingen te maken dat recht ook kan worden geëerbiedigd (11). Telefónica beschikte over de mogelijkheid om schriftelijk op de letter of facts te reageren en diende verschillende aanvullende opmerkingen in bij de Commissie.

In het licht van het bovenstaande zie ik niet in dat het standpunt van Telefónica dat de Commissie een nieuwe mededeling van punten van bezwaar had moeten uitbrengen en een nieuwe hoorzitting had moeten toestaan, gerechtvaardigd is.

b)   Het argument van Telefónica dat het verhogen van de waarde van de verkoop in strijd zou zijn met het Handvest van de grondrechten (hierna “Handvest” genoemd)

Voor zover in het ontwerpbesluit gecorrigeerde referentiegegevens worden gebruikt voor de bepaling van de waarde van haar verkopen, stelt Telefónica dat het verhogen van de waarde van de verkopen in een nieuw besluit in strijd is met artikel 47 van het Handvest (12). Op grond van dit artikel kunnen rechterlijke uitspraken namelijk niet hun kracht verliezen door handelingen van de bestuursorganen die ze moeten uitvoeren. Volgens Telefónica zou volgens de benadering van de Commissie de doeltreffendheid van een arrest volledig teniet worden gedaan (13), waardoor een risicosituatie zou ontstaan voor elke toekomstige verzoekende partij die overweegt een beroep tot nietigverklaring in te stellen.

Aangezien het bedrag van de geldboete die in het ontwerpbesluit is vastgesteld niet wordt verhoogd ten opzichte van het besluit van 2013, is er geen sprake van schending van artikel 47 van het Handvest als gevolg van het beroep dat Telefónica tegen het besluit van 2013 heeft ingesteld.

CONCLUSIE

Ik ben van oordeel dat de rechten van alle deelnemers om te worden gehoord in deze zaak zijn gerespecteerd.

Brussel, 24 januari 2022.

Dorothe DALHEIMER

---

(1)  Opgesteld overeenkomstig de artikelen 16 en 17 van Besluit 2011/695/EU van de voorzitter van de Europese Commissie van 13 oktober 2011 betreffende de functie en het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures (PB L 275 van 20.10.2011, blz. 29) (“Besluit 2011/695/EU”).

1

(2)  Portugal Telecom SGPS, SA (“PT”), de oorspronkelijke adressaat van het besluit van 2013, werd in 2015 hernoemd tot Pharol.

2

(3)  Zaak T-216/13, Telefónica SA/Europese Commissie, en zaak T-208/13, Portugal Telecom SGPS SA/Europese Commissie (“arresten van het Gerecht”).

3

(4)  Zaak C-487/16 P, Telefónica SA/Europese Commissie. Pharol heeft geen beroep ingesteld tegen het arrest van het Gerecht in zaak T-208/13. (“arrest van het Hof van Justitie”).

4

(5)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1 van 4.1.2003, blz. 1).

5

(6)  Pharol heeft geen vergelijkbaar verzoek ingediend.

6

(7)  Antwoord van Telefónica op de letter of facts, punt 9.

7

(8)  Antwoord van Telefónica op de letter of facts, voetnoot 8.

8

(9)  Limburgse Vinyl Maatschappij e.a./Commissie, C-238/99 P, C-244/99 P, C-245/99 P, C-247/99 P, C-250/99 P, C-251/99 P, C-252/99 P en C-254/99 P, ECLI:EU:C:2002:582, punten 73, 74 75, 80 en 81.

9

(10)  Zie Toshiba/Commissie, C-180/16 P, ECLI:EU:C:2017:520, punt 28.

10

(11)  HeidelbergCement AG en Schwenk Zement KG/Commissie, T-380/17, ECLI:EU:T:2020:471, punt 634.

11

(12)  Antwoord van Telefónica op de letter of facts, punten 37 tot en met 42.

12

(13)  Antwoord van Telefónica op de letter of facts, punt 38.

13

---

| 27.7.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 286/30 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 286/30

---

Samenvatting van het besluit van de Commissie

van 25 januari 2022

tot wijziging van Besluit C(2013) 306 final inzake een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (het Verdrag)

(ZAAK AT.39839 – TELEFÓNICA/PORTUGAL TELECOM)

(kennisgeving geschied onder document C(2022) 324)

(Slechts het Engels en Portugees zijn de authentieke talen van de zaak)

(2022/C 286/10)

Op 25 januari 2022 heeft de Commissie een besluit vastgesteld in een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. Overeenkomstig artikel 30 van Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (1)
  publiceert de Commissie hierbij de namen van de partijen en de belangrijkste punten van het besluit, waaronder de opgelegde sancties, rekening houdende met het rechtmatige belang van de ondernemingen dat hun zakengeheimen niet aan de openbaarheid worden prijsgegeven.

1.   INLEIDING

| (1) | Op 23 januari 2013 heeft de Commissie een besluit vastgesteld waarbij Telefónica en Portugal Telecom een geldboete opgelegd kregen wegens het aangaan van een niet-concurrentieovereenkomst met als doel de concurrentie op de interne markt te beperken en aldus artikel 101 VWEU te schenden (het “besluit van 2013”). Het Gerecht heeft in zijn arresten van 28 juni 2016 (2) (later bevestigd door het arrest van het Hof van Justitie van 13 december 2017) de redenering van de Commissie met betrekking tot de inbreuk in zijn besluit bevestigd, maar de door de Commissie opgelegde geldboeten nietig verklaard. Overeenkomstig de arresten van het Hof worden in het besluit de diensten vastgelegd waarvoor er op het moment van de inbreuk geen potentiële concurrentie bestond tussen Telefónica en Portugal Telecom, en worden deze uitgesloten voor de berekening van de geldboeten. |
| --- | --- |

(1)

2.   PROCEDURE

| (2) | De Commissie heeft in haar besluit van 23 januari 2013 vastgesteld dat Telefónica en Portugal Telecom artikel 101 VWEU hebben geschonden door deel te nemen aan een niet-concurrentieovereenkomst die is opgenomen als clausule 9 van de aandelenkoopovereenkomst die zij op 28 juli 2010 hebben gesloten in het kader van de verwerving door Telefónica van de uitsluitende zeggenschap over de Braziliaanse mobiele provider Vivo. |
| --- | --- |

(2)

| (3) | Voor deze inbreuk heeft de Commissie op grond van artikel 23, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1/2003 geldboeten opgelegd van 66 894 000 EUR aan Telefónica en van 12 290 000 EUR aan Portugal Telecom. |
| --- | --- |

(3)

| (4) | Zowel Telefónica als Portugal Telecom hebben tegen het besluit van de Commissie beroep ingesteld bij het Gerecht. In zijn arresten van 28 juni 2016 bevestigde het Gerecht de conclusie van de Commissie in artikel 1 van het besluit van de Commissie dat Telefónica en Portugal Telecom van 27 september 2010 tot en met 4 februari 2011 inbreuk hebben gemaakt op artikel 101 VWEU door deel te nemen aan een niet-concurrentieovereenkomst. |
| --- | --- |

(4)

| (5) | Wat de oplegging van geldboeten betreft, heeft het Gerecht artikel 2 van het besluit van de Commissie nietig verklaard voor zover het bedrag van de geldboeten was vastgesteld op basis van de waarde van de verkopen die door de Commissie in aanmerking werd genomen. |
| --- | --- |

(5)

| (6) | Telefónica heeft beroep ingesteld tegen het arrest Telefónica. Op 13 december 2017 deed het Hof van Justitie uitspraak in zaak C-487/16 P Telefónica SA/Europese Commissie, waarbij het beroep van Telefónica werd afgewezen. Pharol heeft geen beroep ingesteld tegen het arrest PT. |
| --- | --- |

(6)

3.   FEITEN

| (7) | De situatie waarin de vaststelling van een inbreuk door de Commissie van kracht blijft en in kracht van gewijsde is gegaan, terwijl de geldboeten voor die inbreuk nietig zijn verklaard, moet worden verholpen door een nieuw besluit op grond van artikel 23, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1/2003 voor de in het besluit van 2013 vastgestelde inbreuk door Telefónica en Portugal Telecom op artikel 101 VWEU. |
| --- | --- |

(7)

| (8) | Voor de berekening van de geldboete baseert de Commissie zich op de beoordeling van de feiten die in het besluit van 2013 zijn vastgesteld. Tegelijkertijd past zij de beginselen toe die zijn vastgelegd in de arresten van het Gerecht met betrekking tot de verplichting van de Commissie om op basis van het door de partijen aangevoerde materiaal vast te stellen voor welke diensten er geen sprake was van potentiële concurrentie tussen de partijen op het Iberische schiereiland tijdens de toepassingsperiode van het niet-concurrentiebeding. De Commissie sluit deze diensten dan ook uit van de waarde van de verkopen voor de berekening van de geldboeten. |
| --- | --- |

(8)

| (9) | Bovendien ontdekte de Commissie tijdens het huidige proces van herberekening van de geldboeten verschillende misrekeningen die Telefónica had gemaakt bij het verstrekken van de waarde van de verkoopcijfers, die uiteindelijk van invloed waren op de berekening van de geldboeten in het besluit van 2013. |
| --- | --- |

(9)

| (10) | Dergelijke berekeningsfouten kunnen niet terzijde worden gelaten. Indien niet gecorrigeerd, zou de waarde van de verkopen onjuist en te laag blijven en resulteren in een geldboete die wordt berekend op basis van onjuiste informatie. Daarom baseert de Commissie zich op de nieuwe herziene cijfers die Telefónica tijdens het huidige onderzoek heeft verstrekt om de juiste waarde van de verkopen in haar besluit vast te stellen. |
| --- | --- |

(10)

| (11) | In het nieuwe besluit trekt de Commissie de waarde van de verkopen af van diensten waarvan de Commissie van mening is dat er geen potentiële concurrentie tussen de partijen was tijdens de toepassingsperiode van het niet-concurrentiebeding. |
| --- | --- |

(11)

| (12) | Het Adviescomité voor mededingingsregelingen en economische machtsposities heeft op 21 januari 2022 een gunstig advies uitgebracht. Het besluit is vastgesteld op 25 januari 2022. |
| --- | --- |

(12)

4.   JURIDISCHE BEOORDELING

4.1.   Potentiële concurrentie

| (13) | De Commissie is, in overeenstemming met vaste rechtspraak (3), van oordeel dat in overeenkomsten voor marktverdeling, zoals die waarop dit besluit betrekking heeft, de bewijsnorm voor de beoordeling van potentiële concurrentie wordt gevormd door “onoverkomelijke drempels voor markttoetreding”. Tegelijkertijd hanteert de Commissie in dit geval een striktere benadering dan vereist en gaat zij na of de mogelijkheid om de markt te betreden niet louter hypothetisch was, rekening houdend met de specifieke omstandigheden van de verschillende markten of diensten. |
| --- | --- |

(13)

| (14) | Daarom zijn de diensten waarvoor de Commissie van oordeel is dat er geen potentiële concurrentie tussen de partijen was tijdens de toepassingsperiode van het niet-concurrentiebeding, de volgende:






  A) | Telefónica:






  (i) | wholesaletoegang (fysieke toegang) tot netwerkinfrastructuur (LLU); |
| --- | --- | --- | --- |

(14)

A)

Telefónica:

(i)

wholesaletoegang (fysieke toegang) tot netwerkinfrastructuur (LLU);

| (ii) | universele diensten; |
| --- | --- |

(ii)

universele diensten;

| (iii) | SIRDEE (Emergency Digital Radio System)-diensten; alsmede |
| --- | --- |

(iii)

SIRDEE (Emergency Digital Radio System)-diensten; alsmede

| (iv) | bepaalde diensten, onderdeel van de vaste communicatiediensten in openbare ruimten die door Telefónica worden geleverd (betalingsdiensten, verkoop van defibrillatoren en verhuur van buitenreclame-oplossingen). |
| --- | --- |

(iv)

bepaalde diensten, onderdeel van de vaste communicatiediensten in openbare ruimten die door Telefónica worden geleverd (betalingsdiensten, verkoop van defibrillatoren en verhuur van buitenreclame-oplossingen).

| B) | Pharol:






  (i) | wholesaletoegang (fysieke toegang) tot netwerkinfrastructuur (LLU); |
| --- | --- | --- |

B)

Pharol:

(i)

wholesaletoegang (fysieke toegang) tot netwerkinfrastructuur (LLU);

| (ii) | wholesalediensten voor het uitzenden van digitale televisie; alsmede |
| --- | --- |

(ii)

wholesalediensten voor het uitzenden van digitale televisie; alsmede

| (iii) | wholesalediensten voor analoge terrestrische televisie-uitzendingen. |
| --- | --- |

(iii)

wholesalediensten voor analoge terrestrische televisie-uitzendingen.

5.   GELDBOETEN

| (15) | De Commissie past dezelfde overwegingen toe als in 2013 met betrekking tot de zwaartefactor voor de geldboete, de duur van de inbreuk, het in aanmerking te nemen aandeel van de waarde van de verkopen en het bestaan van verzwarende en verzachtende omstandigheden. |
| --- | --- |

(15)

| (16) | Het aangepaste basisbedrag bedraagt niet meer dan 10 % van de totale omzet van Telefónica in 2020. Na een reeks opeenvolgende transacties en reorganisaties binnen het bedrijf heeft Pharol in 2020 geen omzet behaald, wat geen goede weerspiegeling is van zijn economisch gewicht. De Commissie is van oordeel dat, zoals vereist door de rechtspraak, de omzet van Pharol in het jaar 2013, dat het laatste volledige jaar van de normale economische activiteit van Pharol over een periode van 12 maanden vertegenwoordigt (4), het best de reële economische situatie van Pharol weergeeft en een toereikend afschrikkend effect waarborgt. Het aangepaste basisbedrag van Pharol bedraagt niet meer dan 10 % van de totale omzet voor het boekjaar 2013. |
| --- | --- |

(16)

| (17) | Ten slotte, hoewel de fouten met betrekking tot de waarde van de verkopen door Telefónica het gevolg waren van de eigen foutieve berekeningen van Telefónica, zou de Commissie deze fouten met betrekking tot de waarde van de verkopen niet hebben ontdekt en zou zij daarom de geldboete niet hebben kunnen verhogen als de geldboeten van het besluit van 2013 niet nietig waren verklaard door het Gerecht. In die omstandigheden en gezien het relatief bescheiden effect dat deze fouten hadden op de hoogte van de geldboete en het feit dat er al een aanzienlijke periode is verstreken sinds die fouten (12 september 2012), acht de Commissie het in dit specifieke geval redelijk haar beoordelingsbevoegdheid overeenkomstig punt 37 van de richtsnoeren voor geldboeten (5) te gebruiken om de geldboete voor Telefónica te verlagen tot het niveau dat in het besluit van 2013 was vastgesteld. |
| --- | --- |

(17)

| (18) | Het uiteindelijke bedrag van de individuele geldboeten die zijn opgelegd overeenkomstig artikel 23, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1/2003 is daarom als volgt:






  Partij | Totale geldboete (EUR) |
| --- | --- | --- |
| Telefónica | 66 894 000 |
| Pharol | 12 146 000 |

(18)

Partij

Totale geldboete (EUR)

Telefónica

66 894 000

Pharol

12 146 000

---

(1)  PB L 1 van 4.1.2003, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 411/2004 (PB L 68 van 6.3.2004, blz. 1).

(2)  Zaak T-216/13 Telefónica SA/Europese Commissie (het “arrest Telefónica”) en zaak T-208/13 Portugal Telecom SGPS SA/Europese Commissie (het “arrest PT”).

(3)  Arrest Telefónica, punt 221 en arrest PT, punt 181; Zaak T-691/14, Servier SAS e.a./Europese Commissie, ECLI:EU:T:2018:922, punten 319, 327 en 328, arrest van het Gerecht van 21 mei 2014, T-519/09, Toshiba Corp./Europese Commissie, ECLI:EU:T:2014:263, punt 231.

(4)  Zoals bijvoorbeeld vermeld in het arrest van het Gerecht van 28 april 2010, T-456/05 en T-457/05, Gütermann en Zwicky/Commissie, ECLI:EU:T:2010:168, punten 94-103 en andere verwijzingen daarvan.

(5)  “Hoewel de algemene methode voor de vaststelling van geldboeten in deze richtsnoeren uiteen wordt gezet kunnen de bijzondere kenmerken van een gegeven zaak of de noodzaak om een bepaald afschrikkend niveau te bereiken, een afwijking van deze methode of van de in punt 21 vastgestelde maxima rechtvaardigen.”

---

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE LIDSTATEN

| 27.7.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 286/33 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 286/33

---

Bijwerking van de lijst van grensdoorlaatposten bedoeld in artikel 2, punt 8, van Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad betreffende een Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (1)

(2022/C 286/11)

De publicatie van de lijst van grensdoorlaatposten bedoeld in artikel 2, punt 8, van Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende een Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (2) is gebaseerd op de informatie die door de lidstaten aan de Commissie wordt verstrekt overeenkomstig artikel 39 van de Schengengrenscode.

De informatie in de lijst die in het Publicatieblad wordt gepubliceerd, wordt bijgewerkt en beschikbaar gesteld op de website van het directoraat-generaal Migratie en Binnenlandse Zaken.

LIJST VAN GRENSDOORLAATPOSTEN

DUITSLAND

Vervanging van de informatie die is bekendgemaakt in PB C 201 van 18.5.2022, blz. 82.

Havens aan de Noordzee

| (1) | Borkum |
| --- | --- |

(1)

| (2) | Brake |
| --- | --- |

(2)

| (3) | Brunsbüttel |
| --- | --- |

(3)

| (4) | Büsum |
| --- | --- |

(4)

| (5) | Bützflether Sand |
| --- | --- |

(5)

| (6) | Bremen |
| --- | --- |

(6)

| (7) | Bremerhaven |
| --- | --- |

(7)

| (8) | Cuxhaven |
| --- | --- |

(8)

| (9) | Eckwarderhörne |
| --- | --- |

(9)

| (10) | Elsfleth |
| --- | --- |

(10)

| (11) | Emden |
| --- | --- |

(11)

| (12) | Fedderwardersiel |
| --- | --- |

(12)

| (13) | Glückstadt |
| --- | --- |

(13)

| (14) | Hamburg |
| --- | --- |

(14)

| (15) | Hamburg-Neuenfelde |
| --- | --- |

(15)

| (16) | Herbrum |
| --- | --- |

(16)

| (17) | Helgoland |
| --- | --- |

(17)

| (18) | Horumersiel |
| --- | --- |

(18)

| (19) | Husum |
| --- | --- |

(19)

| (20) | Juist |
| --- | --- |

(20)

| (21) | Leer |
| --- | --- |

(21)

| (22) | Lemwerder |
| --- | --- |

(22)

| (23) | List/Sylt |
| --- | --- |

(23)

| (24) | Neuharlingersiel |
| --- | --- |

(24)

| (25) | Norddeich |
| --- | --- |

(25)

| (26) | Nordenham |
| --- | --- |

(26)

| (27) | Otterndorf |
| --- | --- |

(27)

| (28) | Papenburg |
| --- | --- |

(28)

| (29) | Spiekeroog |
| --- | --- |

(29)

| (30) | Stade |
| --- | --- |

(30)

| (31) | Stadersand |
| --- | --- |

(31)

| (32) | Varel |
| --- | --- |

(32)

| (33) | Wangerooge |
| --- | --- |

(33)

| (34) | Wedel |
| --- | --- |

(34)

| (35) | Weener |
| --- | --- |

(35)

| (36) | Westeraccumersiel |
| --- | --- |

(36)

| (37) | Wewelsfleth |
| --- | --- |

(37)

| (38) | Wilhelmshaven |
| --- | --- |

(38)

Havens aan de oostzee

| (1) | Eckernförde (havenfaciliteiten van de Duitse marine) |
| --- | --- |

(1)

| (2) | Flensburg-Haven |
| --- | --- |

(2)

| (3) | Greifswald-Ladebow Haven |
| --- | --- |

(3)

| (4) | Jägersberg (havenfaciliteiten van de Duitse marine) |
| --- | --- |

(4)

| (5) | Kiel |
| --- | --- |

(5)

| (6) | Kiel (havenfaciliteiten van de Duitse marine) |
| --- | --- |

(6)

| (7) | Kiel-Holtenau |
| --- | --- |

(7)

| (8) | Lubmin |
| --- | --- |

(8)

| (9) | Lübeck |
| --- | --- |

(9)

| (10) | Lübeck-Travemünde |
| --- | --- |

(10)

| (11) | Mukran |
| --- | --- |

(11)

| (12) | Neustadt |
| --- | --- |

(12)

| (13) | Puttgarden |
| --- | --- |

(13)

| (14) | Rendsburg |
| --- | --- |

(14)

| (15) | Rostock-Haven (fusie tussen de haven van Warnemünde en Rostock) |
| --- | --- |

(15)

| (16) | Sassnitz |
| --- | --- |

(16)

| (17) | Stralsund |
| --- | --- |

(17)

| (18) | Surendorf (havenfaciliteiten van de Duitse marine) |
| --- | --- |

(18)

| (19) | Vierow |
| --- | --- |

(19)

| (20) | Wismar |
| --- | --- |

(20)

| (21) | Wolgast |
| --- | --- |

(21)

ODERHAFF

| (1) | Ueckermünde |
| --- | --- |

(1)

Luchthavens, secundaire luchthavens en vliegvelden

DEELSTAAT BADEN-WURTEMBERG

| (1) | Aalen-Heidenheim-Elchingen |
| --- | --- |

(1)

| (2) | Baden Airport Karlsruhe Baden-Baden |
| --- | --- |

(2)

| (3) | Donaueschingen-Villingen |
| --- | --- |

(3)

| (4) | Freiburg/Brg. |
| --- | --- |

(4)

| (5) | Friedrichshafen-Löwental |
| --- | --- |

(5)

| (6) | Heubach (Krs. Schwäb. Gmünd) |
| --- | --- |

(6)

| (7) | Lahr |
| --- | --- |

(7)

| (8) | Laupheim |
| --- | --- |

(8)

| (9) | Leutkirch-Unterzeil |
| --- | --- |

(9)

| (10) | Mannheim-City |
| --- | --- |

(10)

| (11) | Mengen |
| --- | --- |

(11)

| (12) | Niederstetten |
| --- | --- |

(12)

| (13) | Schwäbisch Hall |
| --- | --- |

(13)

| (14) | Stuttgart |
| --- | --- |

(14)

DEELSTAAT BEIEREN

| (1) | Aschaffenburg |
| --- | --- |

(1)

| (2) | Augsburg-Mühlhausen |
| --- | --- |

(2)

| (3) | Bayreuth – Bindlacher Berg |
| --- | --- |

(3)

| (4) | Coburg-Brandebsteinsebene |
| --- | --- |

(4)

| (5) | Giebelstadt |
| --- | --- |

(5)

| (6) | Hassfurth-Mainwiesen |
| --- | --- |

(6)

| (7) | Hof-Plauen |
| --- | --- |

(7)

| (8) | Ingolstadt |
| --- | --- |

(8)

| (9) | Landshut-Ellermühle |
| --- | --- |

(9)

| (10) | Lechfeld |
| --- | --- |

(10)

| (11) | Memmingerberg |
| --- | --- |

(11)

| (12) | München “Franz Joseph Strauß” |
| --- | --- |

(12)

| (13) | Neuburg |
| --- | --- |

(13)

| (14) | Nürnberg |
| --- | --- |

(14)

| (15) | Oberpfaffenhofen |
| --- | --- |

(15)

| (16) | Roth |
| --- | --- |

(16)

| (17) | Straubing-Wallmühle |
| --- | --- |

(17)

DEELSTAAT BERLIJN

| (1) | Berlin-Tegel |
| --- | --- |

(1)

DEELSTAAT BRANDENBURG

| (1) | Berlin Brandenburg “Willy Brandt” |
| --- | --- |

(1)

| (2) | Schönhagen |
| --- | --- |

(2)

DEELSTAAT BREMEN

| (1) | Bremen |
| --- | --- |

(1)

DEELSTAAT HAMBURG

| (1) | Hamburg |
| --- | --- |

(1)

DEELSTAAT HESSEN

| (1) | Allendorf/Eder |
| --- | --- |

(1)

| (2) | Egelsbach |
| --- | --- |

(2)

| (3) | Frankfurt/Main |
| --- | --- |

(3)

| (4) | Fritzlar |
| --- | --- |

(4)

| (5) | Kassel-Calden |
| --- | --- |

(5)

| (6) | Reichelsheim |
| --- | --- |

(6)

DEELSTAAT MECKLENBURG-VORPOMMERN

| (1) | Neubrandenburg-Trollenhagen |
| --- | --- |

(1)

| (2) | Rostock-Laage |
| --- | --- |

(2)

DEELSTAAT NEDERSAKSEN

| (1) | Borkum |
| --- | --- |

(1)

| (2) | Braunschweig-Waggum |
| --- | --- |

(2)

| (3) | Bückeburg-Achum |
| --- | --- |

(3)

| (4) | Celle |
| --- | --- |

(4)

| (5) | Damme/Dümmer-See |
| --- | --- |

(5)

| (6) | Diepholz |
| --- | --- |

(6)

| (7) | Emden |
| --- | --- |

(7)

| (8) | Fassberg |
| --- | --- |

(8)

| (9) | Ganderkesee |
| --- | --- |

(9)

| (10) | Hannover |
| --- | --- |

(10)

| (11) | Leer-Nüttermoor |
| --- | --- |

(11)

| (12) | Norderney |
| --- | --- |

(12)

| (13) | Nordholz |
| --- | --- |

(13)

| (14) | Osnabrück-Atterheide |
| --- | --- |

(14)

| (15) | Wangerooge |
| --- | --- |

(15)

| (16) | Wilhelmshaven-Mariensiel |
| --- | --- |

(16)

| (17) | Wittmundhafen |
| --- | --- |

(17)

| (18) | Wunstorf |
| --- | --- |

(18)

DEELSTAAT NOORDRIJN-WESTFALEN

| (1) | Aachen-Merzbrück |
| --- | --- |

(1)

| (2) | Arnsberg |
| --- | --- |

(2)

| (3) | Bielefeld-Windelsbleiche |
| --- | --- |

(3)

| (4) | Bonn-Hardthöhe |
| --- | --- |

(4)

| (5) | Dortmund-Wickede |
| --- | --- |

(5)

| (6) | Düsseldorf |
| --- | --- |

(6)

| (7) | Essen-Mülheim |
| --- | --- |

(7)

| (8) | Bonn Hangelar |
| --- | --- |

(8)

| (9) | Köln/Bonn |
| --- | --- |

(9)

| (10) | Marl/Loemühle |
| --- | --- |

(10)

| (11) | Mönchengladbach |
| --- | --- |

(11)

| (12) | Münster-Osnabrück |
| --- | --- |

(12)

| (13) | Nörvenich |
| --- | --- |

(13)

| (14) | Paderborn-Lippstadt |
| --- | --- |

(14)

| (15) | Porta Westfalica |
| --- | --- |

(15)

| (16) | Rheine-Bentlage |
| --- | --- |

(16)

| (17) | Siegerland |
| --- | --- |

(17)

| (18) | Stadtlohn-Wenningfeld |
| --- | --- |

(18)

| (19) | Weeze-Lahrbruch |
| --- | --- |

(19)

DEELSTAAT RIJNLAND-PALTS

| (1) | Büchel |
| --- | --- |

(1)

| (2) | Föhren |
| --- | --- |

(2)

| (3) | Hahn |
| --- | --- |

(3)

| (4) | Koblenz-Winningen |
| --- | --- |

(4)

| (5) | Mainz-Finthen |
| --- | --- |

(5)

| (6) | Pirmasens-Pottschütthöhe |
| --- | --- |

(6)

| (7) | Ramstein (US-Air Base) |
| --- | --- |

(7)

| (8) | Speyer |
| --- | --- |

(8)

| (9) | Spangdahlem (US-Air Base) |
| --- | --- |

(9)

| (10) | Zweibrücken |
| --- | --- |

(10)

DEELSTAAT SAARLAND

| (1) | Saarbrücken-Ensheim |
| --- | --- |

(1)

| (2) | Saarlouis/Düren |
| --- | --- |

(2)

DEELSTAAT SAKSEN

| (1) | Dresden |
| --- | --- |

(1)

| (2) | Leipzig-Halle |
| --- | --- |

(2)

| (3) | Rothenburg/Oberlausitz |
| --- | --- |

(3)

DEELSTAAT SAKSEN-ANHALT

| (1) | Cochstedt |
| --- | --- |

(1)

| (2) | Magdeburg |
| --- | --- |

(2)

DEELSTAAT SLEESWIJK-HOLSTEIN

| (1) | Helgoland-Düne |
| --- | --- |

(1)

| (2) | Hohn |
| --- | --- |

(2)

| (3) | Kiel-Holtenau |
| --- | --- |

(3)

| (4) | Lübeck-Blankensee |
| --- | --- |

(4)

| (5) | Schleswig/Jagel |
| --- | --- |

(5)

| (6) | Westerland/Sylt |
| --- | --- |

(6)

DEELSTAAT THÜRINGEN

| (1) | Altenburg-Nobitz |
| --- | --- |

(1)

| (2) | Erfurt-Weimar |
| --- | --- |

(2)

Lijst van eerdere publicaties

PB C 247 van 13.10.2006, blz. 25.

PB C 77 van 5.4.2007, blz. 11.

PB C 153 van 6.7.2007, blz. 22.

PB C 164 van 18.7.2008, blz. 45.

PB C 316 van 28.12.2007, blz. 1.

PB C 134 van 31.5.2008, blz. 16.

PB C 177 van 12.7.2008, blz. 9.

PB C 200 van 6.8.2008, blz. 10.

PB C 331 van 31.12.2008, blz. 13.

PB C 3 van 8.1.2009, blz. 10.

PB C 37 van 14.2.2009, blz. 10.

PB C 64 van 19.3.2009, blz. 20.

PB C 99 van 30.4.2009, blz. 7.

PB C 229 van 23.9.2009, blz. 28.

PB C 263 van 5.11.2009, blz. 22.

PB C 298 van 8.12.2009, blz. 17.

PB C 74 van 24.3.2010, blz. 13.

PB C 326 van 3.12.2010, blz. 17.

PB C 355 van 29.12.2010, blz. 34.

PB C 22 van 22.1.2011, blz. 22.

PB C 37 van 5.2.2011, blz. 12.

PB C 149 van 20.5.2011, blz. 8.

PB C 190 van 30.6.2011, blz. 17.

PB C 203 van 9.7.2011, blz. 14.

PB C 210 van 16.7.2011, blz. 30.

PB C 271 van 14.9.2011, blz. 18.

PB C 356 van 6.12.2011, blz. 12.

PB C 111 van 18.4.2012, blz. 3.

PB C 183 van 23.6.2012, blz. 7.

PB C 313 van 17.10.2012, blz. 11.

PB C 394 van 20.12.2012, blz. 22.

PB C 51 van 22.2.2013, blz. 9.

PB C 167 van 13.6.2013, blz. 9.

PB C 242 van 23.8.2013, blz. 2.

PB C 275 van 24.9.2013, blz. 7.

PB C 314 van 29.10.2013, blz. 5.

PB C 324 van 9.11.2013, blz. 6.

PB C 57 van 28.2.2014, blz. 4.

PB C 167 van 4.6.2014, blz. 9.

PB C 244 van 26.7.2014, blz. 22.

PB C 332 van 24.9.2014, blz. 12.

PB C 420 van 22.11.2014, blz. 9.

PB C 72 van 28.2.2015, blz. 17.

PB C 126 van 18.4.2015, blz. 10.

PB C 229 van 14.7.2015, blz. 5.

PB C 341 van 16.10.2015, blz. 19.

PB C 84 van 4.3.2016, blz. 2.

PB C 236 van 30.6.2016, blz. 6.

PB C 278 van 30.7.2016, blz. 47.

PB C 331 van 9.9.2016, blz. 2.

PB C 401 van 29.10.2016, blz. 4.

PB C 484 van 24.12.2016, blz. 30.

PB C 32 van 1.2.2017, blz. 4.

PB C 74 van 10.3.2017, blz. 9.

PB C 120 van 13.4.2017, blz. 17.

PB C 152 van 16.5.2017, blz. 5.

PB C 411 van 2.12.2017, blz. 10.

PB C 31 van 27.1.2018, blz. 12.

PB C 261 van 25.7.2018, blz. 6.

PB C 264 van 26.7.2018, blz. 8.

PB C 368 van 11.10.2018, blz. 4.

PB C 459 van 20.12.2018, blz. 40.

PB C 43 van 4.2.2019, blz. 2.

PB C 64 van 27.2.2020, blz. 17.

PB C 231 van 14.7.2020, blz. 2.

PB C 58 van 18.2.2021, blz. 35.

PB C 81 van 10.3.2021, blz. 27.

PB C 184 van 12.5.2021, blz. 8.

PB C 219 van 9.6.2021, blz. 9.

PB C 279 van 13.7.2021, blz. 4.

PB C 290 van 20.7.2021, blz. 10.

PB C 380 van 20.9.2021, blz. 3.

PB C 483 van 1.12.2021, blz. 19.

PB C 201 van 18.5.2022, blz. 82.

PB C 229 van 14.6.2022, blz. 8

PB C 241 van 24.6.2022, blz. 6

---

(1)  Zie de lijst van eerdere publicaties aan het eind van deze bijwerking.

(2)  PB L 77 van 23.3.2016, blz. 1.

---

V Bekendmakingen

ANDERE HANDELINGEN

Europese Commissie

| 27.7.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 286/41 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 286/41

---

Bekendmaking van een aanvraag tot wijziging van een productdossier voor een naam in de wijnsector als bedoeld in artikel 105 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad

(2022/C 286/12)

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 98 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad (1) uiterlijk twee maanden na de datum van deze bekendmaking bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag.

AANVRAAG TOT WIJZIGING VAN HET PRODUCTDOSSIER

“Comtés Rhodaniens”

PGI-FR-A1230-AM02

Datum van aanvraag: 23.9.2016

1.   Regels die op de wijziging van toepassing zijn

Artikel 105 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 – Niet-minimale wijziging

2.   Beschrijving van en redenen voor de wijziging

2.1.   Geografisch gebied

Hoofdstuk I, punt 4, van het productdossier is aangevuld om de beschrijving van het geografische gebied te specificeren en materiële fouten te corrigeren:

In de eerdere nationale wetgeving werd het geografische productiegebied beschreven aan de hand van een lijst van kantons. De afbakening van kantons – kieskringen die zijn samengesteld uit gemeenten – is evenwel aan verandering onderhevig. Daarom is besloten alle betrokken gemeenten in het productdossier te specificeren, maar deze omzetting heeft geleid tot een aantal materiële fouten die moeten worden gecorrigeerd.

De beschrijving van het geografische gebied wordt omgezet in een lijst van gemeenten, onder verwijzing naar de officiële geografische code, de nationale referentie op basis waarvan deze lijsten konden worden opgesteld. Zo kunnen eventuele ontwikkelingen beter worden gevolgd.

De beschrijving van het geografische gebied als lijst van gemeenten is verplaatst naar de rubriek “Afgebakend geografisch gebied” van het enig document.

2.2.   Nationale en communautaire eisen – belangrijkste te controleren punten

De tabel met de belangrijkste te controleren punten in hoofdstuk 2 van het productdossier wordt gecorrigeerd om te verduidelijken dat de organoleptische controle van de producten wordt uitgevoerd wanneer bij de interne controle een anomalie wordt vastgesteld (organoleptisch onderzoek van onverpakte en verpakte wijnen).

Deze wijziging van het productdossier heeft geen gevolgen voor het enig document.

2.3.   Verband met het geografische gebied

In hoofdstuk I van het productdossier wordt punt 7 “Verband met het geografische gebied” gewijzigd om duidelijker uit te lichten wat alle deelgebieden van het productiegebied gemeen hebben (klimaattype, brede bodemcategorieën) en om het causale verband te verklaren dat berust op het effect van het klimaat van de streek en de bodemtypen op de verkrijging van vrij frisse, soepele en fruitige wijnen.

Deze wijzigingen zijn ook opgenomen in het punt “Verband met het geografische gebied” van het enig document.

2.4.   Beschrijving van de wijn(en)

In hoofdstuk I van het productdossier is punt 3.3 over de beschrijving van de wijnen aangevuld.

Deze wijzigingen zijn ook opgenomen in het punt “Beschrijving van de wijn(en)” van het enig document.

2.5.   Etikettering

Hoofdstuk 1, punt 5, van het productdossier wordt gewijzigd om de limitatieve lijst van druivenrassen waarvan de naam op de etiketten van het product mag worden toegevoegd aan de benaming “Comtés Rhodaniens”, te schrappen. De aanvragende groepering wil alle wijnstokrassen van het geografische productiegebied kunnen exploiteren.

De volgende zin wordt geschrapt: “Wijnen waarbij de beschermde geografische aanduiding “Comtés Rhodaniens” wordt aangevuld met de naam van een of meer druivenrassen, worden geproduceerd uit de volgende rassen: chardonnay B, gamaret N, gamay N, marsanne B, pinot noir N, roussanne B, syrah N, viognier B.”

Het punt in het enig document over de aanvullende bepalingen betreffende de etikettering wordt dienovereenkomstig aangepast.

2.6.   Schrapping van een categorie wijnbouwproducten

Het productdossier is gewijzigd om alle bepalingen betreffende de productie van mousserende kwaliteitswijnen te schrappen. Dit vloeit voort uit het besluit van de Conseil d’État (Franse Raad van State) van 2 maart 2015 tot nietigverklaring van het besluit van 28 oktober 2011 betreffende de BGA “Comtés Rhodaniens”, voor zover bij dat besluit de bepalingen van het productdossier betreffende “mousserende kwaliteitswijnen (rode, witte en roséwijnen)” worden bekrachtigd.

ENIG DOCUMENT

1.   Naam van het product

Comtés Rhodaniens

2.   Type geografische aanduiding

BGA – beschermde geografische aanduiding

3.   Categorieën wijnbouwproducten

| 1. | Wijn |
| --- | --- |

1.

Wijn

4.   Beschrijving van de wijn(en)

Rode, roséwijnen en witte wijnen van de BGA “Comtés Rhodaniens”

De beschermde geografische aanduiding “Comtés Rhodaniens” is gereserveerd voor stille rode, witte en roséwijnen.

Afgezien van het minimale effectieve alcoholvolumegehalte sluiten de overige analysecriteria aan bij de communautaire regelgeving.

De wijnen van de BGA worden gekenmerkt door fruitige aroma’s, die altijd aanwezig zijn, zij het van wisselende intensiteit en aard naargelang van de gebruikte, al dan niet geassembleerde druivenrassen en de toegepaste technieken. Bij de rode wijnen resulteert de extractie in zachte structuren met rijpe, milde tanninen. Deze framboos- tot robijnrode wijnen hebben aroma’s van rood of zwart fruit in de neus en in de mond, aangevuld met uitgesproken minerale toetsen en, afhankelijk van het druivenras, soms met een vleugje bloemen. In de mond zijn het ronde wijnen met een goed evenwicht tussen suikers en zuren. Voor de witte en roséwijnen zorgen de gebruikte wijnbereidingsmethoden ervoor dat het evenwicht tussen suikers en zuren uitstekend blijft en dat de frisheid en fruitigheid van de wijnen behouden blijven. De witte wijnen, in kleur variërend van lichtgeel met een groene weerschijn tot goudgeel, vertonen in de neus en in de mond aroma’s van vers fruit en citrusvruchten met, afhankelijk van de druivenrassen, florale of minerale toetsen. De roséwijnen hebben een heldere koraalkleur van uiteenlopende intensiteit. In de neus en in de mond vertonen ze aroma’s van vers fruit. In de mond hebben ze een mooie levendigheid.

| Algemene analytische kenmerken |
| --- |
| Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) | |
| Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) | 9 |
| Minimale totale zuurgraad | |
| Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter) | |
| Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter) | |

Algemene analytische kenmerken

Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent)

Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent)

9

Minimale totale zuurgraad

Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter)

Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter)

5.   Wijnbereidingsprocedés

a.   Essentiële oenologische procedés

Wat de oenologische procedés betreft, moeten de wijnen voldoen aan alle verplichtingen die voortvloeien uit de Europese en nationale wetgeving.

b.   Maximumopbrengsten

98 hectoliter per hectare

6.   Afgebakend geografisch gebied

De druivenoogst, de vinificatie en de bereiding van de wijnen met de geografische aanduiding “Comtés Rhodaniens” vinden plaats in de departementen Ain, Ardèche, Drôme, Isère, Loire, Rhône, Savoie, Haute-Savoie en Saône-et-Loire op het grondgebied van bepaalde in het productdossier vermelde gemeenten.

Departement Ain: 5 gemeenten

Anglefort, Chanay, Corbonod, Culoz, Seyssel;

departement Ardèche: 245 gemeenten

Ailhon, Aizac, Alba-la-Romaine, Alboussière, Andance, Annonay, Ardoix, Arlebosc, Arras-sur-Rhône, Les Assions, Astet, Aubenas, Aubignas, Baix, Balazuc, Banne, Barnas, Beauchastel, Beaulieu, Beaumont, Berrias-et-Casteljau, Berzème, Bessas, Bidon, Bogy, Boucieu-le-Roi, Boulieu-lès-Annonay, Bourg-Saint-Andéol, Bozas, Brossainc, Chambonas, Champagne, Champis, Chandolas, Charmes-sur-Rhône, Charnas, Chassiers, Châteaubourg, Chauzon, Chazeaux, Cheminas, Chirols, Chomérac, Colombier-le-Cardinal, Colombier-le-Jeune, Colombier-le-Vieux, Cornas, Coux, Le Crestet, Cruas, Darbres, Davézieux, Désaignes, Dompnac, Dunière-sur-Eyrieux, Eclassan, Empurany, Étables, Fabras, Faugères, Félines, Flaviac, Fons, Genestelle, Gilhac-et-Bruzac, Gilhoc-sur-Ormèze, Glun, Gras, Gravières, Grospierres, Guilherand-Granges, Jaujac, Joannas, Joyeuse, Juvinas, Labastide-de-Virac, Labastide-sur-Bésorgues, Labeaume, Labégude, Lablachère, Laboule, Lachamp-Raphaël, Lachapelle-sous-Aubenas, Lafarre, Lagorce, Lalevade-d’Ardèche, Lalouvesc, Lamastre, Lanas, Largentière, Larnas, Laurac-en-Vivarais, Lavilledieu, Laviolle, Lemps, Lentillères, Limony, Loubaresse, Lussas, Malarce-sur-la-Thines, Malbosc, Mauves, Mayres, Mercuer, Meyras, Meysse, Mézilhac, Mirabel, Monestier, Montréal, Montselgues, Les Ollières-sur-Eyrieux, Orgnac-l’Aven, Ozon, Pailharès, Payzac, Peaugres, Peyraud, Planzolles, Plats, Pont-de-Labeaume, Pourchères, Le Pouzin, Prades, Pradons, Préaux, Prunet, Quintenas, Ribes, Rochecolombe, Rochemaure, Rocher, Rochessauve, Rocles, Roiffieux, Rompon, Rosières, Ruoms, Sablières, Saint-Alban-Auriolles, Saint-Alban-d’Ay, Saint-Andéol-de-Berg, Saint-Andéol-de-Vals, Saint-André-de-Cruzières, Saint-André-Lachamp, Saint-Barthélemy-le-Plain, Saint-Bauzile, Saint-Cierge-la-Serre, Saint-Cirgues-de-Prades, Saint-Clair, Saint-Cyr, Saint-Désirat, Saint-Didier-sous-Aubenas, Saint-Étienne-de-Boulogne, Saint-Étienne-de-Fontbellon, Saint-Étienne-de-Valoux, Saint-Félicien, Saint-Fortunat-sur-Eyrieux, Saint-Genest-de-Beauzon, Saint-Georges-les-Bains, Saint-Germain, Saint-Gineis-en-Coiron, Saint-Jacques-d’Atticieux, Saint-Jean-de-Muzols, Saint-Jean-le-Centenier, Saint-Jeure-d’Ay, Saint-Joseph-des-Bancs, Saint-Julien-du-Serre, Saint-Julien-en-Saint-Alban, Saint-Julien-Vocance, Saint-Just-d’Ardèche, Saint-Lager-Bressac, Saint-Laurent-du-Pape, Saint-Laurent-sous-Coiron, Saint-Marcel-d’Ardèche, Saint-Marcel-lès-Annonay, Saint-Martin-d’Ardèche, Saint-Martin-sur-Lavezon, Saint-Maurice-d’Ardèche, Saint-Maurice-d’Ibie, Saint-Mélany, Saint-Michel-de-Boulogne, Saint-Michel-de-Chabrillanoux, Saint-Montan, Saint-Paul-le-Jeune, Saint-Péray, Saint-Pierre-la-Roche, Saint-Pierre-Saint-Jean, Saint- Pierre-sur-Doux, Saint-Pons, Saint-Privat, Saint-Remèze, Saint-Romain-d’Ay, Saint-Romain-de-Lerps, Saint-Sauveur-de-Cruzières, Saint-Sernin, Saint-Symphorien-de-Mahun, Saint-Symphorien-sous-Chomérac, Saint-Thomé, Saint-Victor, Saint-Vincent-de-Barrès, Saint-Vincent-de-Durfort, Sainte-Marguerite-Lafigère, Salavas, Les Salelles, Sampzon, Sanilhac, Sarras, Satillieu, Savas, Sceautres, Sécheras, Serrières, La Souche, Soyons, Talencieux, Tauriers, Le Teil, Thorrenc, Thueyts, Toulaud, Tournon-sur-Rhône, Ucel, Uzer, Vagnas, Valgorge, Vallées-d’Antraigues-Asperjoc, Vallon-Pont-d’Arc, Vals-les-Bains, Valvignères, Vanosc, Les Vans, Vaudevant, Vernon, Vernosc-lès-Annonay, Vesseaux, Villeneuve-de-Berg, Villevocance, Vinezac, Vinzieux, Vion, Viviers, Vocance, Vogüé, La Voulte-sur-Rhône;

departement Drôme: 275 gemeenten

volledige gemeenten:

Albon, Aleyrac, Alixan, Allan, Allex, Ambonil, Ancône, Andancette, Anneyron, Aouste-sur-Sye, Arpavon, Arthémonay, Aubenasson, Aubres, Aulan, Aurel, Autichamp, Ballons, Barcelonne, Barnave, Barret-de-Lioure, Barsac, Bathernay, La Bâtie-Rolland, La Baume-de-Transit, Beaufort-sur-Gervanne, Beaumont-lès-Valence, Beaumont-Monteux, Beausemblant, Beauvallon, Beauvoisin, La Bégude-de-Mazenc, Bellecombe-Tarendol, Bénivay-Ollon, Bésayes, Bésignan, Bonlieu-sur-Roubion, Bouchet, Bourg-lès-Valence, Bren, Buis-les-Baronnies, Chabeuil, Chabrillan, Le Chalon, Chamaloc, Chamaret, Chanos-Curson, Chantemerle-les-Blés, Chantemerle-lès-Grignan, La Charce, Charmes-sur-l’Herbasse, Charols, Chastel-Arnaud, Châteaudouble, Châteauneuf-de-Bordette, Châteauneuf-de-Galaure, Châteauneuf-du-Rhône, Châteauneuf-sur-Isère, Châtillon-en-Diois, Châtillon-Saint-Jean, Chatuzange-le-Goubet, Chaudebonne, Chauvac-Laux-Montaux, Chavannes, Clansayes, Claveyson, Cléon-d’Andran, Clérieux, Cliousclat, Colonzelle, Comps, Condillac, Condorcet, Cornillac, Cornillon-sur-l’Oule, La Coucourde, Crépol, Crest, Crozes-Hermitage, Curnier, Die, Dieulefit, Divajeu, Donzère, Érôme, Espeluche, Espenel, Étoile-sur-Rhône, Eurre, Eygalayes, Eygaliers, Eyroles, Eyzahut, Fay-le-Clos, Ferrassières, Francillon-sur-Roubion, La Garde-Adhémar, Génissieux, Gervans, Geyssans, Grane, Les Granges-Gontardes, Granges-les-Beaumont, Grignan, Izon-la-Bruisse, Laborel, Lachau, Larnage, La Laupie, Laval-d’Aix, Laveyron, Lemps, Livron-sur-Drôme, Loriol-sur-Drôme, Luc-en-Diois, Malataverne, Malissard, Manas, Margès, Marignac-en-Diois, Marsanne, Marsaz, Menglon Mercurol-Veaunes, Mérindol-les-Oliviers, Mévouillon, Mirabel-aux-Baronnies, Mirabel-et-Blacons, Mirmande, Mollans-sur-Ouvèze, Montauban-sur-l’Ouvèze, Montaulieu, Montboucher-sur-Jabron, Montbrison-sur-Lez, Montbrun-les-Bains, Montchenu, Montclar-sur-Gervanne, Montéléger, Montélier, Montélimar, Montferrand-la-Fare, Montfroc, Montguers, Montjoux, Montjoyer, Montlaur-en-Diois, Montmaur-en-Diois, Montmeyran, Montmiral, Montoison, Montréal-les-Sources, Montségur-sur-Lauzon, Montvendre, La Motte-de-Galaure, Mours-Saint-Eusèbe, Mureils, Nyons, Orcinas, Parnans, Le Pègue, Pelonne, La Penne-sur-l’Ouvèze, Peyrins, Piégon, Piégros-la-Clastre, Pierrelatte, Pierrelongue, Les Pilles, Plaisians, Le Poët-en-Percip, Le Poët-Laval, Le Poët-Sigillat, Pommerol, Ponet-et-Saint-Auban, Ponsas, Pont-de-Barret, Pont-de-l’Isère, Pontaix, Portes-en-Valdaine, Portes-lès-Valence, Poyols, Propiac, Puy-Saint-Martin, Puygiron, Ratières, Réauville, Recoubeau-Jansac, Reilhanette, Rémuzat, La Répara-Auriples, Rioms, La Roche-de-Glun, Roche-Saint-Secret-Béconne, La Roche-sur-Grane, La Roche-sur-le-Buis, Rochebaudin, Rochebrune, Rochefort-en-Valdaine, Rochegude, La Rochette-du-Buis, Romans-sur-Isère, Romeyer, Roussas, Rousset-les-Vignes, Roussieux, Roynac, Sahune, Saillans, Saint-Andéol, Saint-Auban-sur-l’Ouvèze, Saint-Avit, Saint-Bardoux, Saint-Barthélemy-de-Vals, Saint-Benoit-en-Diois, Saint-Donat-sur-l’Herbasse, Saint-Ferréol-Trente-Pas, Saint-Gervais-sur-Roubion, Saint-Julien-en-Quint, Saint-Laurent-d’Onay, Saint-Marcel-lès-Sauzet, Saint-Marcel-lès-Valence, Saint-Martin-d’Août, Saint-Maurice-sur-Eygues, Saint-May, Saint-Michel-sur-Savasse, Saint-Pantaléon-les-Vignes, Saint-Paul-lès-Romans, Saint-Paul-Trois-Châteaux, Saint-Rambert-d’Albon, Saint-Restitut, Saint-Roman, Saint-Sauveur-en-Diois, Saint-Sauveur-Gouvernet, Saint-Uze, Saint-Vallier, Sainte-Croix, Sainte-Euphémie-sur-Ouvèze, Sainte-Jalle, Salettes, Salles-sous-Bois, Saou, Saulce-sur-Rhône, Sauzet, Savasse, Séderon, Serves-sur-Rhône, Solaure en Diois, Solérieux, Souspierre, Soyans, Suze, Suze-la-Rousse, Tain-l’Hermitage, Taulignan, Teyssières, La Touche, Les Tourrettes, Triors, Tulette, Upie, Vachères-en-Quint, Valaurie, Valence, Valouse, Venterol, Vercheny, Verclause, Vercoiran, Vers-sur-Méouge, Vesc, Villebois-les-Pins, Villefranche-le-Château, Villeperdrix, Vinsobres;

deel van de gemeenten:

Valherbasse voor het deel dat samenvalt met het grondgebied van de voormalige gemeenten Miribel en Saint-Bonnet-de-Valclérieux;

departement Isère: 181 gemeenten

Les Adrets, Agnin, Allevard, Anjou, Annoisin-Chatelans, Aoste, Arandon-Passins, Assieu, Auberives-sur-Varèze, Les Avenières Veyrins-Thuellin, La Balme-les-Grottes, Barraux, Beaucroissant, Bernin, Biviers, Le Bouchage, Bougé-Chambalud, Bourgoin-Jallieu, Bouvesse-Quirieu, Brangues, La Buisse, La Buissière, Cessieu, Le Champ-près-Froges, Chamrousse, Chanas, Chapareillan, La Chapelle-de-la-Tour, La Chapelle-de-Surieu, La Chapelle-du-Bard, Charette, Charnècles, Chasse-sur-Rhône, Le Cheylas, Cheyssieu, Chimilin, Chonas-l’Amballan, Chozeau, Chuzelles, Claix, Clonas-sur-Varèze, La Combe-de-Lancey, Corbelin, Corenc, Les Côtes-d’Arey, Coublevie, Courtenay, Cras, Crémieu, Crêts en Belledonne, Creys-Mépieu, Crolles, Dizimieu, Dolomieu, Domène, Estrablin, Eyzin-Pinet, Faverges-de-la-Tour, La Flachère, Fontaine, Fontanil-Cornillon, Froges, Gières, Goncelin, Granieu, Le Gua, Hières-sur-Amby, Hurtières, Izeaux, Jardin, Laval, Leyrieu, Lumbin, Luzinay, Meylan, Moidieu-Détourbe, Moirans, Montalieu-Vercieu, Montbonnot-Saint-Martin, Montcarra, Moras, Morestel, Morette, Le Moutaret, La Murette, Murianette, Noyarey, Optevoz, Parmilieu, Le Péage-du-Roussillon, La Pierre, Poliénas, Le Pont-de-Claix, Pont-Évêque, Pontcharra, Porcieu-Amblagnieu, Quincieu, Réaumont, Renage, Revel, Reventin-Vaugris, Rives, La Rivière, Les Roches-de-Condrieu, Rochetoirin, Romagnieu, Roussillon, Ruy-Montceau, Sablons, Saint-Alban-de-Roche, Saint-Alban-du-Rhône, Saint-Baudille-de-la-Tour, Saint-Blaise-du-Buis, Saint-Cassien, Saint-Chef, Saint-Clair-du-Rhône, Saint-Egrève, Saint-Etienne-de-Crossey, Saint-Hilaire-de-Brens, Saint-Ismier, Saint-Jean-de-Moirans, Saint-Jean-le-Vieux, Saint-Lattier, Saint-Marcel-Bel-Accueil, Saint-Martin-d’Uriage, Saint-Martin-le-Vinoux, Saint-Maurice-l’Exil, Saint-Maximin, Saint-Mury-Monteymond, Saint-Nazaire-les-Eymes, Saint-Paul-d’Izeaux, Saint-Paul-de-Varces, Saint-Prim, Saint-Quentin-sur-Isère, Saint-Romain-de-Jalionas, Saint-Romain-de-Surieu, Saint-Savin, Saint-Sorlin-de-Morestel, Saint-Sorlin-de-Vienne, Saint-Victor-de-Morestel, Saint-Vincent-de-Mercuze, Sainte-Agnès, Sainte-Marie-d’Alloix, Salagnon, Salaise-sur-Sanne, Sassenage, Septème, Sermérieu, Seyssuel, Siccieu-Saint-Julien-et-Carisieu, Soleymieu, Sonnay, Tencin, La Terrasse, Theys, Le Touvet, Trept, La Tronche, Tullins, Varces-Allières-et-Risset, Vasselin, Vatilieu, Vénérieu, Venon, Vernas, Vernioz, Le Versoud, Vertrieu, Veurey-Voroize, Veyssilieu, Vézeronce-Curtin, Vienne, Vif, Vignieu, Villard-Bonnot, Ville-sous-Anjou, Villemoirieu, Villette-de-Vienne, Voiron, Voreppe, Vourey;

departement Loire: 179 gemeenten

Ailleux, Ambierle, Andrézieux-Bouthéon, Arthun, Aveizieux, Balbigny, Bard, Bellegarde-en-Forez, La Bénisson-Dieu, Bessey, Boën-sur-Lignon, Boisset-lès-Montrond, Boisset-Saint-Priest, Bonson, Boyer, Briennon, Bully, Bussières, Bussy-Albieux, Cellieu, Cezay, Chagnon, Chalain-d’Uzore, Chalain-le-Comtal, Chalmazel-Jeansagnière, Chambles, Chamboeuf, Champdieu, Chandon, Changy, La Chapelle-en-Lafaye, La Chapelle-Villars, Charlieu, Châteauneuf, Châtelneuf, Chavanay, Chazelles-sur-Lavieu, Chenereilles, Chuyer, Combre, Commelle-Vernay, Cordelle, Le Coteau, Coutouvre, Craintilleux, Le Crozet, Cuzieu, Dargoire, Débats-Rivière-d’Orpra, Écotay-l’Olme, Essertines-en-Châtelneuf, Genilac, Grézieux-le-Fromental, Grézolles, Gumières, L’Hôpital-le-Grand, L’Hôpital-sous-Rochefort, Jarnosse, Lavieu, Leigneux, Lentigny, Lérigneux, Lézigneux, Lupé, Luré, Luriecq, Mably, Maclas, Magneux-Haute-Rive, Maizilly, Malleval, Marcilly-le-Châtel, Marcoux, Margerie-Chantagret, Marols, Mars, Montagny, Montarcher, Montbrison, Montrond-les-Bains, Montverdun, Mornand-en-Forez, Nandax, Néronde, Neulise, Noailly, Nollieux, Notre-Dame-de-Boisset, Ouches, La Pacaudière, Palogneux, Parigny, Pélussin, Périgneux, Pinay, Pommiers, Pouilly-les-Nonains, Pouilly-sous-Charlieu, Pradines, Pralong, Précieux, Renaison, Riorges, Rivas, Roanne, Roche, Roisey, Sail-sous-Couzan, Saint-Alban-les-Eaux, Saint-André-d’Apchon, Saint-André-le-Puy, Saint-Appolinard, Saint-Bonnet-des-Quarts, Saint-Bonnet-le-Courreau, Saint-Bonnet-les-Oules, Saint-Cyprien, Saint-Cyr-de-Favières, Saint-Cyr-de-Valorges, Saint-Denis-de-Cabanne, Saint-Étienne-le-Molard, Saint-Forgeux-Lespinasse, Saint-Galmier, Saint-Georges-de-Baroille, Saint-Georges-en-Couzan, Saint-Georges-Haute-Ville, Saint-Germain-Laval, Saint-Germain-Lespinasse, Saint-Haon-le-Châtel, Saint-Haon-le-Vieux, Saint-Hilaire-sous-Charlieu, Saint-Jean-Saint-Maurice-sur-Loire, Saint-Jean-Soleymieux, Saint-Jodard, Saint-Joseph, Saint-Julien-d’Oddes, Saint-Just-en-Bas, Saint-Just-Saint-Rambert, Saint-Laurent-Rochefort, Saint-Léger-sur-Roanne, Saint-Marcel-de-Félines, Saint-Marcellin-en-Forez, Saint-Martin-la-Plaine, Saint-Martin-la-Sauveté, Saint-Michel-sur-Rhône, Saint-Nizier-sous-Charlieu, Saint-Paul-d’Uzore, Saint-Pierre-de-Boeuf, Saint-Pierre-la-Noaille, Saint-Polgues, Saint-Priest-la-Roche, Saint-Romain-la-Motte, Saint-Romain-le-Puy, Saint-Sixte, Saint-Thomas-la-Garde, Saint-Vincent-de-Boisset, Sainte-Agathe-en-Donzy, Sainte-Agathe-la-Bouteresse, Sainte-Colombe-sur-Gand, Sainte-Foy-Saint-Sulpice, Sauvain, Savigneux, Soleymieux, Souternon, Sury-le-Comtal, Tartaras, Trelins, Unias, Veauche, Veauchette, Vendranges, Véranne, Vérin, Verrières-en-Forez, Vézelin-sur-Loire, Villemontais, Villerest, Villers, Violay, Vougy;

departement Rhône: 92 gemeenten

volledige gemeenten:

Alix, Ampuis, Anse, L’Arbresle, Les Ardillats, Arnas, Bagnols, Beaujeu, Belleville-en-Beaujolais, Belmont-d’Azergues, Blacé, Le Breuil, Bully, Cercié, Chabanière, Chambost-Allières, Chamelet, Charentay, Charnay, Châtillon, Chazay-d’Azergues, Chénas, Chessy, Chiroubles, Cogny, Condrieu, Corcelles-en-Beaujolais, Denicé, Échalas, Émeringes, Fleurie, Frontenas, Gleizé, Les Haies, Juliénas, Jullié, Lacenas, Lachassagne, Lancié, Lantignié, Légny, Létra, Limas, Loire-sur-Rhône, Longes, Lozanne, Lucenay, Marchampt, Marcy, Moiré, Montmelas-Saint-Sorlin, Morancé, Odenas, Le Perréon, Pommiers, Porte des Pierres Dorées, Quincié-en-Beaujolais, Régnié-Durette, Rivolet, Rontalon, Saint-Clément-sur-Valsonne, Saint-Cyr-le-Chatoux, Saint-Cyr-sur-le-Rhône, Saint-Didier-sur-Beaujeu, Saint-Etienne-des-Oullières, Saint-Etienne-la-Varenne, Saint-Georges-de-Reneins, Saint-Germain-Nuelles, Saint-Jean-des-Vignes, Saint-Julien, Saint-Just-d’Avray, Saint-Lager, Saint-Romain-de-Popey, Saint-Romain-en-Gal, Saint-Vérand, Sainte-Colombe, Sainte-Paule, Salles-Arbuissonnas-en-Beaujolais, Sarcey, Soucieu-en-Jarrest, Ternand, Theizé, Trèves, Tupin-et-Semons, Val d’Oingt, Vaux-en-Beaujolais, Vauxrenard, Vernay, Ville-sur-Jarnioux, Villié-Morgon;

deel van de gemeenten:

Vindry-sur-Turdine voor het deel dat samenvalt met het grondgebied van de voormalige gemeenten Dareizé, Les Olmes, Saint-Loup;

Beauvallon voor het deel dat samenvalt met het grondgebied van de voormalige gemeente Saint-Jean-de-Touslas;

departement Saône-et-Loire: 11 gemeenten

Chaintré, Chânes, La Chapelle-de-Guinchay, Chasselas, Crêches-sur-Saône, Leynes, Pruzilly, Romanèche-Thorins, Saint-Amour-Bellevue, Saint-Symphorien-d’Ancelles, Saint-Vérand;

departement Savoie: 165 gemeenten

Aiguebelette-le-Lac, Aiton, Aix-les-Bains, Albertville, Allondaz, Apremont, Arbin, Argentine, Arvillard, Avressieux, Ayn, La Balme, Barberaz, Barby, Bassens, La Bâthie, Belmont-Tramonet, Betton-Bettonet, Billième, La Biolle, Bonvillard, Bonvillaret, Bourdeau, Le Bourget-du-Lac, Bourget-en-Huile, Bourgneuf, La Bridoire, Brison-Saint-Innocent, Césarches, Cevins, Challes-les-Eaux, Chambéry, Chamousset, Chamoux-sur-Gelon, Champ-Laurent, Champagneux, Chanaz, La Chapelle-Blanche, La Chapelle-du-Mont-du-Chat, La Chapelle-Saint-Martin, Châteauneuf, La Chavanne, Chignin, Chindrieux, Cléry, Cognin, Coise-Saint-Jean-Pied-Gauthier, Conjux, La Croix-de-la-Rochette, Cruet, Curienne, Les Déserts, Détrier, Domessin, Drumettaz-Clarafond, Dullin, Entrelacs, Épierre, Esserts-Blay, Fréterive, Frontenex, Gerbaix, Gilly-sur-Isère, Grésy-sur-Aix, Grésy-sur-Isère, Grignon, Hauteville, Jacob-Bellecombette, Jongieux, Laissaud, Lépin-le-Lac, Loisieux, Lucey, Marcieux, Mercury, Méry, Meyrieux-Trouet, Les Mollettes, Montagnole, Montailleur, Montcel, Montendry, Montgilbert, Monthion, Montmélian, Montsapey, La Motte-Servolex, Motz, Mouxy, Myans, Nances, Notre-Dame-des-Millières, Novalaise, Ontex, Pallud, Planaise, Plancherine, Le Pont-de-Beauvoisin, Le Pontet, Porte-de-Savoie, Presle, Pugny-Chatenod, Puygros, La Ravoire, Rochefort, Rognaix, Rotherens, Ruffieux, Saint-Alban-d’Hurtières, Saint-Alban-de-Montbel, Saint-Alban-Leysse, Saint-Baldoph, Saint-Béron, Saint-Cassin, Saint-Genix-les-Villages, Saint-Georges-d’Hurtières, Saint-Jean-d’Arvey, Saint-Jean-de-Chevelu, Saint-Jean-de-la-Porte, Saint-Jeoire-Prieuré, Saint-Léger, Saint-Offenge, Saint-Ours, Saint-Paul, Saint-Paul-sur-Isère, Saint-Pierre-d’Albigny, Saint-Pierre-d’Alvey, Saint-Pierre-de-Belleville, Saint-Pierre-de-Curtille, Saint-Pierre-de-Soucy, Saint-Sulpice, Saint-Vital, Sainte-Hélène-du-Lac, Sainte-Hélène-sur-Isère, Sainte-Marie-d’Alvey, Serrières-en-Chautagne, Sonnaz, La Table, Thénésol, Thoiry, La Thuile, Tournon, Tours-en-Savoie, Traize, Tresserve, Trévignin, La Trinité, Val-d’Arc, Valgelon-La Rochette, Venthon, Verel-de-Montbel, Verel-Pragondran, Le Verneil, Verrens-Arvey, Verthemex, Villard-d’Héry, Villard-Léger, Villard-Sallet, Villaroux, Vimines, Vions, Viviers-du-Lac, Voglans, Yenne;

departement Haute-Savoie: 121 gemeenten

Allinges, Allonzier-la-Caille, Ambilly, Andilly, Annemasse, Anthy-sur-Léman, Archamps, Armoy, Arthaz-Pont-Notre-Dame, Ayse, Ballaison, Bassy, Beaumont, Bellevaux, Bernex, Bonne, Bonneville, Bons-en-Chablais, Bossey, Brenthonne, Brizon, Cercier, Cernex, Cervens, Challonges, Champanges, Chaumont, Chavannaz, Chêne-en-Semine, Chênex, Chens-sur-Léman, Chessenaz, Chevrier, Chilly, Clarafond-Arcine, Clermont, Collonges-sous-Salève, Contamine-Sarzin, Contamine-sur-Arve, Copponex, Cranves-Sales, Cruseilles, Desingy, Dingy-en-Vuache, Douvaine, Draillant, Droisy, Éloise, Étrembières, Évian-les-Bains, Excenevex, Faucigny, Feigères, Fessy, Féternes, Franclens, Frangy, Gaillard, Glières-Val-de-Borne, Jonzier-Épagny, Juvigny, Larringes, Loisin, Lucinges, Lugrin, Lullin, Lully, Lyaud, Machilly, Marcellaz, Margencel, Marignier, Marin, Marlioz, Massongy, Maxilly-sur-Léman, Meillerie, Menthonnex-en-Bornes, Menthonnex-sous-Clermont, Messery, Minzier, Mont-Saxonnex, Musièges, Nernier, Neuvecelle, Neydens, Novel, Orcier, Peillonnex, Perrignier, Présilly, Publier, Reyvroz, Saint-Blaise, Saint-Cergues, Saint-Germain-sur-Rhône, Saint-Gingolph, Saint-Julien-en-Genevois, Saint-Paul-en-Chablais, Le Sappey, Savigny, Sciez, Seyssel, Thollon-les-Mémises, Thonon-les-Bains, Thyez, Usinens, Vailly, Valleiry, Vanzy, Veigy-Foncenex, Vers, Vétraz-Monthoux, Ville-la-Grand, Villy-le-Bouveret, Vinzier, Viry, Vougy, Vovray-en-Bornes, Vulbens, Yvoire.

7.   Voornaamste wijndruivenras(sen)

Alicante Henri Bouschet N

Aligoté B

Alphonse Lavallée N

Aléatico N

Aramon N

Aramon blanc B

Aramon gris G

Aranel B

Arinarnoa N

Aubun N - Murescola

Barbaroux Rs

Biancu Gentile B

Bourboulenc B - Doucillon blanc

Brun argenté N - Vaccarèse

Cabernet franc N

Cabernet-Sauvignon N

Caladoc N

Calitor N

Carignan N

Carignan blanc B

Chambourcin N

Chardonnay B

Chasan B

Chasselas B

Chasselas rose Rs

Chatus N

Chenanson N

Chenin B

Cinsaut N - Cinsault

Clairette B

Clairette rose Rs

Clarin B

Colombard B

Cot N - Malbec

Couderc noir N

Counoise N

Egiodola N

Gamaret

Gamay Fréaux N

Gamay N

Gamay de Bouze N

Gamay de Chaudenay N

Ganson N

Gewurztraminer Rs

Gramon N

Grenache N

Grenache blanc B

Grenache gris G

Gros Manseng B

Jurançon noir N - Dame noire

Listan B - Palomino

Lledoner pelut N

Macabeu B - Macabeo

Marsanne B

Marselan N

Mauzac rose Rs

Melon B

Merlot N

Merlot blanc B

Meunier N

Mollard N

Mondeuse N

Mondeuse blanche B

Monerac N

Montils B

Morrastel N - Minustellu, Graciano

Mourvaison N

Mourvèdre N - Monastrell

Mouyssaguès

Muresconu N - Morescono

Muscadelle B

Muscardin N

Muscat Ottonel B - Muscat, Moscato

Muscat cendré B - Muscat, Moscato

Muscat d’Alexandrie B - Muscat, Moscato

Muscat de Hambourg N - Muscat, Moscato

Muscat à petits grains blancs B - Muscat, Moscato

Muscat à petits grains roses Rs - Muscat, Moscato

Muscat à petits grains rouges Rg - Muscat, Moscato

Müller-Thurgau B

Nielluccio N - Nielluciu

Noir Fleurien N

Négret de Banhars N

Négrette N

Oberlin noir N

Ondenc B

Orbois B

Pagadebiti B

Pascal B

Perdea B

Persan N

Petit Courbu B

Petit Manseng B

Petit Meslier B

Petit Verdot N

Picardan B - Araignan

Pineau d’Aunis N

Pinot blanc B

Pinot gris G

Pinot noir N

Piquepoul blanc B

Piquepoul gris G

Piquepoul noir N

Plant de Brunel N

Plant droit N - Espanenc

Plantet N

Portan N

Portugais bleu N

Poulsard N - Ploussard

Prunelard N

Précoce Bousquet B

Précoce de Malingre B

Raffiat de Moncade B

Ravat blanc B

Rayon d’or B

Riesling B

Riminèse B

Rivairenc N - Aspiran noir

Rivairenc blanc B - Aspiran blanc

Rivairenc gris G - Aspiran gris

Romorantin B - Danery

Rosé du Var Rs

Roublot B

Roussanne B

Roussette d’Ayze B

Rubilande Rs

Sacy B

Saint Côme B

Saint-Macaire N

Saint-Pierre doré B

Sauvignon B - Sauvignon blanc

Sauvignon gris G - Fié gris

Savagnin blanc B

Savagnin rose Rs

Sciaccarello N

Segalin N

Seinoir N

Select B

Semebat N

Semillon B

Servanin N

Seyval B

Sylvaner B

Syrah N - Shiraz

Tannat N

Tempranillo N

Terret blanc B

Terret gris G

Terret noir N

Tibouren N

Tourbat B

Tressot N

Trousseau N

Téoulier N

Ugni blanc B

Valdiguié N

Valérien B

Varousset N

Velteliner rouge précoce Rs

Verdesse B

Vermentino B - Rolle

Villard blanc B

Villard noir N

Viognier B

8.   Beschrijving van het (de) verband(en)

8.1.   Specificiteit van het geografisch gebied

Het geografische gebied van de BGA “Comtés Rhodaniens” is gelegen op het grondgebied van de voormalige regio Rhône-Alpes, een gebied waarvan algemeen bekend is dat het heel geschikt is voor wijnbouw, en omvat de volgende negen departementen: Ain, Ardèche, Drôme, Isère, Loire, Rhône, Savoie, Haute-Savoie en Saône-et-Loire. In de Ardèche bevinden de wijngaarden die bestemd zijn voor de BGA “Comtés Rhodaniens”, zich voornamelijk in de zuidelijke helft van het departement en in de Rhônevallei. Het klimaat is er al bijna mediterraan, met zachte wintertemperaturen. Het is een uitgesproken windig gebied, met de “mistral” uit het noordoosten, de “vent du midi” uit het zuiden en westenwinden die vochtige lucht aanvoeren. De bodems zijn rijk en vruchtbaar, stenig, ontstaan uit mergelkalk, met kleibedden, waardoor het waternetwerk in stand wordt gehouden. Het departement Drôme, dat eveneens in het stroomgebied van de Rhône is gelegen, valt in twee delen uiteen: het bergmassief van de Franse Voor-Alpen en de Rhônevlakte. Hoewel de wijnteelt op bijna het gehele grondgebied wordt uitgeoefend, vindt deze vooral plaats aan de voet van bergen en op hellingen. De bodems zijn voornamelijk klei-kalkgronden van sedimentaire oorsprong. In het noorden van de Drôme doen zich landklimaatinvloeden gelden, met toenemende mediterrane invloeden richting het zuiden en een uitgesproken bergklimaatinvloed.

Verder noordwaarts grenst het departement Rhône aan de departementen Ain, Isère, Loire en Saône-et-Loire. Het landschap wordt gevormd door het middelgebergte van de Monts du Beaujolais (in het noorden) en de Monts du Lyonnais (in het zuiden), die in het oosten worden begrensd door de Saônevlakte en vervolgens door het Rhônedal (ter hoogte van Lyon). Ten noorden van deze rivier verweert het granietachtig gesteente tot klei-zandbodems van uiteenlopende zuurgraad. Op deze bodems, die in staat zijn het druivenras gamay N in te tomen, is het merendeel van de wijngaarden aangeplant. Ten zuiden van de Nizerand bevinden zich kalkhoudende, soms leisteenachtige hellingen. De wijnen die daarvandaan komen, hebben een fijner profiel. Het departement Rhône heeft, net als de rest van de streek, een semi-landklimaat, met afwisselend mediterrane, continentale en maritieme invloeden. De winters zijn vrij koud (met soms strenge vorst en perioden met sneeuwval) en de zomers zijn warm en zonnig. Het waait er veel: vanuit het noorden van het Rhônedal laat de mistral zich regelmatig voelen en voorafgaand aan storingen vanuit het zuidwesten waait de zuidenwind vaak en soms stevig.

Rondom deze kern (Ardèche-Drôme-Rhône) heeft het terrein van de BGA “Comtés Rhodaniens” een meer uitgesproken karakter in het departement Isère, waar een aantal gebieden kan worden onderscheiden:

| — | de Grésivaudan, een dal dat deel uitmaakt van de Sillon Alpin ten noordoosten van Grenoble in de richting van Chambéry en dat zich uitstrekt van Meylan tot de gemeente Chapareillan aan de grens van het departement Savoie. De wijngaarden bevinden zich op zuidoosthellingen (kalksteencolluvium) aan de voet van het Chartreuse-massief; |
| --- | --- |

—

de Grésivaudan, een dal dat deel uitmaakt van de Sillon Alpin ten noordoosten van Grenoble in de richting van Chambéry en dat zich uitstrekt van Meylan tot de gemeente Chapareillan aan de grens van het departement Savoie. De wijngaarden bevinden zich op zuidoosthellingen (kalksteencolluvium) aan de voet van het Chartreuse-massief;

| — | ten zuiden van Grenoble, tussen het Vercors-massief in het westen en het Dévoluy-massief en het Ecrins-massief in het oosten, vormt de Trièves de zuidpunt van de Sillon Alpin. Het is een middelgebergtegebied (vijf- tot twaalfhonderd meter boven zeeniveau) met steile hellingen met terrassenteelt in de buitenbocht van de meanders van de Drac en de sterk hellende, op het zuidwesten gerichte flanken van het Ebron-dal; |
| --- | --- |

—

ten zuiden van Grenoble, tussen het Vercors-massief in het westen en het Dévoluy-massief en het Ecrins-massief in het oosten, vormt de Trièves de zuidpunt van de Sillon Alpin. Het is een middelgebergtegebied (vijf- tot twaalfhonderd meter boven zeeniveau) met steile hellingen met terrassenteelt in de buitenbocht van de meanders van de Drac en de sterk hellende, op het zuidwesten gerichte flanken van het Ebron-dal;

| — | ten noordoosten van Bourgoin-Jallieu, tussen de gemeenten Crémieu en La Tour-du-Pin, beschikt een reeks evenwijdige dalen in de richting oost-west aan één kant over schitterende zuidhellingen (gunstig microklimaat): het is het grondgebied van de molasseheuvels van de Bas-Dauphiné, kalksteenplateaus uit het jura (plateau de l’Isle de Crémieu). |
| --- | --- |

—

ten noordoosten van Bourgoin-Jallieu, tussen de gemeenten Crémieu en La Tour-du-Pin, beschikt een reeks evenwijdige dalen in de richting oost-west aan één kant over schitterende zuidhellingen (gunstig microklimaat): het is het grondgebied van de molasseheuvels van de Bas-Dauphiné, kalksteenplateaus uit het jura (plateau de l’Isle de Crémieu).

Dankzij de relatieve bescherming die door het Alpenmassief wordt geboden tegen de koude winden uit het oosten en door het Centraal Massief tegen de invloed van de Atlantische Oceaan, heeft het departement Isère een klimaat dat zowel gematigd is als contrastrijk, maar zonder extremen. Na een koude, mistige winter kunnen de wijnstokken de groeiachterstand die zij aan het einde van het voorjaar vaak hebben opgelopen, goedmaken dankzij de warme, droge zomer. De BGA “Comtés Rhodaniens” strekt zich uit tot in de departementen Savoie en Haute-Savoie en het kanton Seyssel in het departement Ain. Het klimaat is zowel onderhevig aan maritieme invloeden als aan continentale en mediterrane invloeden.

Het geografische gebied strekt zich dus uit van het Rhônedal tot aan de Alpen. Het wordt gekenmerkt door een semi-landklimaat met zowel maritieme invloeden (met westenwinden die vochtige lucht aanvoeren en de temperatuurgang matigen) als mediterrane invloeden richting het zuiden (zacht en zonnig). De wijngaarden, die zich vooral aan de voet van de bergen en op hellingen bevinden, profiteren van deze klimaatschommelingen. De bodems zijn voornamelijk klei-kalkgronden van sedimentaire oorsprong met enkele klei-granietsectoren, wat gunstig is voor de aanplant van verschillende druivenrassen.

8.2.   Specificiteit van het product

De vroegste schriftelijke bron waaruit de aanwezigheid van wijngaarden in dit gebied blijkt, is al tweeduizend jaar oud: de Naturalis historia van Plinius de Oudere. Het werk van historici getuigt van een belangrijke handel in wijnen die over de Rhône via Vienna (Vienne) en Lugdunum (Lyon) naar klanten in het Noorden werden vervoerd tussen de tweede en de vijfde eeuw. In de middeleeuwen neemt de Rooms-Katholieke Kerk het stokje van de Romeinen over. De wijnbouw vindt in die tijd plaats op de gronden van de diocesen, soms binnen de muren van bisschopssteden als Vienne, Lyon, Valence en Grenoble. Als onderdeel van dezelfde ontwikkeling zijn ook abdijen wijndomeinen.

Tot het einde van de negentiende eeuw volgt de groei van de wijngaarden die van de bevolking, die van de handel en die van de steden, tot 200 000 hectare aan wijngaarden in 1870. De wijnbouweconomie verschilt van regio tot regio en loopt al vooruit op haar huidige gedaante: in de Beaujolais gaan grote domeinen van de adel en kapitaal van de Lyonese burgerij hand in hand; kleinschalige wijnbouw door kleine en middelgrote eigenaren domineert van Bugey en Savoye tot aan de Drôme en de zuidelijke Ardèche; in het Rhônedal weten ondernemende handelaren her en der topkwaliteit te bereiken.

De knowhow neemt toe, de kwaliteit eveneens, en langzaam maar zeker geeft het werk van de wijnbouwers vorm aan het landschap zoals we dat vandaag de dag kennen.

Wijnen met de beschermde geografische aanduiding “Comtés Rhodaniens” kunnen cépagewijnen zijn die worden verkregen door assemblage van druivenrassen die sterk zijn geworteld in de regionale geschiedenis, zoals viognier B, marsanne B, roussanne B, syrah N, gamay N en pinot N, maar ook uit rassen van buiten de streek zoals chardonnay B of merlot N.

De specifieke aard van de productie vloeit dan ook voort uit deze eis, namelijk het vooral bereiden en aanbieden van wijnen uit één druivenras, maar ook wijnen verkregen door assemblage van druivenrassen die de goedkeuring van de consument kunnen wegdragen:

| — | de witte wijnen worden gekenmerkt door een harmonieuze combinatie van frisheid, fruitige of florale toetsen, of naargelang van het druivenras zelfs mineraliteit; |
| --- | --- |

—

de witte wijnen worden gekenmerkt door een harmonieuze combinatie van frisheid, fruitige of florale toetsen, of naargelang van het druivenras zelfs mineraliteit;

| — | de smaak van druiven en van vers rood fruit blijft behouden, zodat de rode wijnen al jong tot expressie komen; |
| --- | --- |

—

de smaak van druiven en van vers rood fruit blijft behouden, zodat de rode wijnen al jong tot expressie komen;

| — | de lichte en levendige roséwijnen worden geproduceerd met de technologische inbreng van temperatuurbeheersing, waardoor de primaire aroma’s en fruitigheid behouden blijven. |
| --- | --- |

—

de lichte en levendige roséwijnen worden geproduceerd met de technologische inbreng van temperatuurbeheersing, waardoor de primaire aroma’s en fruitigheid behouden blijven.

8.3.   Causaal verband tussen de specificiteit van het geografisch gebied en de specificiteit van het product

Het causale verband berust op het effect van het regionale klimaat en de bodemtypen op de productie van tamelijk frisse, soepele en fruitige wijnen.

Aan de basis van de “vin de pays des Comtés Rhodaniens” ligt in de eerste plaats de geschiedenis, die mensen en hun knowhow al sinds de oudheid bijeenbrengt. Dit geldt met name voor de betrekkingen op het vlak van wijn- en landbouw die in eerste instantie zijn aangeknoopt tussen de departementen Drôme en Ardèche, en meer recentelijk met het departement Rhône en de andere departementen van de streek.

In de Rhôneslenk hebben de wijnbouw- en bosbouwtradities een heuse economische kruisbestuiving binnen de regio teweeggebracht. Deze cultuur van een “Rhône-Middelland” komt perfect tot uiting in de BGA “Comtés Rhodaniens”. Niet geheel toevallig werden de eerste exportmarkten aangeboord in Zwitserland, dat niet ver van de Rhôneslenk ligt.

De regio Rhône-Alpes staat bekend om haar wijnbouw, met aan de ene kant haar wijnen met een gecontroleerde oorsprongsbenaming en aan de andere kant haar productie die aanspraak maakt op een beschermde geografische aanduiding en die traditioneel als “vin de pays” wordt aangeduid.

Binnen deze regio berustte de productie van “vins de pays” vanouds op lokale producties: de BGA “Drôme”, de BGA “Collines Rhodaniennes”, de BGA “Coteaux du Grésivaudan”, de BGA “Isère”, de BGA “Vins des Allobroges” en de BGA “Ardèche”. Deze producties hebben bijgedragen aan de faam van de regionale landwijn “Comtés Rhodaniens”, die in 1989 is erkend en heeft geleid tot de BGA “Comtés Rhodaniens”.

De BGA “Comtés Rhodaniens” heeft dus een breed geografisch toepassingsgebied, dat zich uitstrekt over negen departementen, hoewel de kern van het productiegebied voornamelijk geconcentreerd is in de departementen Ardèche, Drôme en Rhône.

De kennis van de natuurlijke omgeving heeft de producenten al sinds jaar en dag tot een optimaal beheer van de wijngaard en het productiepotentieel ervan gebracht.

De geologische gebeurtenissen die zich in de loop der tijd hebben voorgedaan in het geografische gebied van de BGA “Comtés Rhodaniens” hebben bodems gecreëerd die voornamelijk uit klei-kalkgrond bestaan, goed afwateren en die gunstig zijn voor de wijnbouw, voornamelijk aan de voet van de bergen en op hellingen, en voor het verkrijgen van wijnen die gekenmerkt worden door de primaire aroma’s van de verschillende druivenrassen die er zijn aangeplant.

Het gebied wordt ook gekenmerkt door zijn semi-landklimaat met mediterrane invloeden in het zuiden. Door de afwisseling in de zomer van warme dagen en vrij koele nachten kunnen de druivenrassen van binnen en buiten de streek tot een volledige rijping komen, zodat ze hun soepelheid, frisheid en fruitigheid behouden.

Met deze wijnen met een midden-Rhône-karakter wordt regelmatig deelgenomen aan wedstrijden (Concours Général Agricole), waar ze in de prijzen vallen; ze worden vermeld in “Le Guide Hachette des vins” en ze spelen een rol in lokale feestelijke en toeristische evenementen: in wijnbouwdorpen, in de steden van de regio (Lyon, Valence) of breder in Zuidoost-Frankrijk (Festival Hors les vignes in Marseille, waar wijnen, koks en kunstenaars bij elkaar komen).

9.   Andere essentiële voorwaarden

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Aanvullende bepalingen betreffende de etikettering

Beschrijving van de voorwaarde:

De beschermde geografische aanduiding “Comtés Rhodaniens” mag worden aangevuld met de vermelding van een of meer druivenrassen.

Wanneer de vermelding “Beschermde geografische aanduiding” wordt vervangen door de traditionele vermelding “Vin de pays”, wordt op het etiket het BGA-logo van de Europese Unie aangebracht.

Link naar het productdossier

http://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-8b3ff145-7894-405a-a562-1b4863a7bf16

---

(1)  PB L 347 van 20.12.2013, blz. 671.

---

| 27.7.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 286/54 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 286/54

---

Bekendmaking van een enig document dat is gewijzigd naar aanleiding van de goedkeuring van een minimale wijziging op grond van artikel 53, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012

(2022/C 286/13)

De Europese Commissie heeft deze minimale wijziging goedgekeurd overeenkomstig artikel 6, lid 2, derde alinea, van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 664/2014 van de Commissie (1).

De aanvraag tot goedkeuring van deze minimale wijziging kan worden geraadpleegd in de eAmbrosia-databank van de Commissie.

ENIG DOCUMENT

“IDIAZABAL”

EU-nr.: PDO-ES-0082-AM02-16.2.2021

BOB (X) BGA

1.   Naam

“Idiazabal”

2.   Lidstaat of derde land

Spanje

3.   Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1.   Productcategorie

Categorie 1.3. Kaas

3.2.   Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

“Idiazabal” is een geperste, niet-gekookte kaas die uitsluitend wordt gemaakt van rauwe melk van schapen van de rassen latxa en carranzana en gedurende ten minste 60 dagen wordt gerijpt. De kaas heeft de volgende kenmerken: gewicht tussen minimaal 1 kg en maximaal 3,5 kg, hoogte tussen minimaal 8 cm en maximaal 12 cm en diameter tussen minimaal 10 cm en maximaal 30 cm. Voor elk van deze kenmerken is een tolerantie van ± 10 % toegestaan. De kaas mag worden gerookt.

Er mogen geen stoffen worden toegevoegd aan de melk, uitgezonderd melkzuurbacteriën, lysozym, stremsel en zout.

De kaas is cilindervormig, met een gladde, harde korst die lichtgeel van kleur is, of donkerbruin in het geval van gerookte kaas. Het oppervlak (kleur en gaten van de kaasmassa) is homogeen, variërend van ivoor tot strogeel van kleur, met enkele kleine, onregelmatig gevormde gaten. De textuur van de kaas is enigszins elastisch en stevig, met een zekere korreligheid. Wat het aroma en de smaak betreft, heeft de kaas doorgaans een sterke geur van schapenmelk en stremsel, en een smaak die evenwichtig en intens is, met een licht kruidige, zure en, in voorkomend geval, rokerige toets. Het uitgesproken aroma blijft lange tijd nasmaken nadat de kaas is doorgeslikt.

Het vetgehalte mag niet lager liggen dan 45 % van de droge stof; het totale eiwitgehalte moet minstens 25 % van de droge stof bedragen en de droge stof zelf moet minstens 55 % bedragen. De pH van het product moet tussen 4,9 en 5,5 liggen.

3.3.   Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

Diervoeders: de schapenrassen latxa en carranzana grazen normaal gezien bijna het hele jaar door. De kudden worden regelmatig verplaatst tussen de dalbodems en de bovenste hellingen van de bergen, naargelang het seizoen. Aangezien ze bijna het hele jaar door in een natuurlijke omgeving leven, voeden de schapen zich in hoofdzaak met natuurlijke vegetatie in de bossen onderaan de hellingen tijdens de winter en op de hogere graslanden in de zomer. Ze worden in de schaapskooi gevoederd wanneer de omstandigheden op het grasland moeilijk zijn of op grond van fysiologische redenen (lactatie).

Grondstoffen: rauwe schapenmelk van de latxa- en carranzana-rassen geproduceerd in het afgebakende geografische gebied.

Er mogen geen stoffen worden toegevoegd aan de melk, uitgezonderd melkzuurbacteriën, lysozym, stremsel en zout.

3.4.   Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

De melkproductie, de kaasbereiding en de rijping moeten plaatsvinden in het afgebakende geografische gebied, d.w.z. alle stadia van de productie moeten binnen de grenzen van dat gebied plaatsvinden.

3.5.   Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

“Idiazabal”-kaas mag in zijn geheel of in punten (porties) voor de verkoop worden aangeboden.

Het verpakken van de hele kazen of de porties, naargelang het geval, moet altijd worden uitgevoerd na de minimale rijpingsduur van zestig dagen.

De kaas mag enkel in het afgebakende geografische gebied in porties worden gesneden en, indien van toepassing, worden verpakt. Daar zijn twee redenen voor:

Ten eerste verliezen minstens twee zijden van de kaaspunten hun beschermende korst wanneer de kaas wordt versneden. Om ervoor te zorgen dat de organoleptische kenmerken van de “Idiazabal”-kaas worden behouden, moeten de porties na het snijden erg snel worden verpakt.

Ten tweede is het als gevolg van het in porties snijden mogelijk dat de elementen die de authenticiteit en oorsprong van het product aantonen, verdwijnen of niet langer zichtbaar zijn. Om de authenticiteit van het in porties versneden product niet in het gedrang te brengen, moet het product dus bij de bron in porties worden versneden en worden verpakt.

In afwijking van het bovenstaande mag “Idiazabal”-kaas in detailhandelszaken in porties worden gesneden, op voorwaarde dat dit op het moment van de verkoop voor de ogen van de consument gebeurt.

3.6.   Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

“Idiazabal” moet de volgende identificatie-elementen bevatten:

| — | Op elke kaas moet een caseïnelabel met een uniek serienummer worden aangebracht wanneer hij in de kaasvorm wordt geplaatst of tijdens de persfase. Het label moet worden geleverd door de beheersinstantie. |
| --- | --- |

—

Op elke kaas moet een caseïnelabel met een uniek serienummer worden aangebracht wanneer hij in de kaasvorm wordt geplaatst of tijdens de persfase. Het label moet worden geleverd door de beheersinstantie.

| — | De naam en het logo van de beschermde oorsprongsbenaming moeten vermeld staan op de etiketten die worden gebruikt om de kaas op de markt te brengen.
  Voor kazen die uitsluitend zijn gemaakt met melk van hetzelfde bedrijf, mogen de woorden “baserrikoa — de caserío” [van de boerderij] worden toegevoegd aan het logo van de BOB “Idiazabal”. |
| --- | --- |

—

De naam en het logo van de beschermde oorsprongsbenaming moeten vermeld staan op de etiketten die worden gebruikt om de kaas op de markt te brengen.

Voor kazen die uitsluitend zijn gemaakt met melk van hetzelfde bedrijf, mogen de woorden “baserrikoa — de caserío” [van de boerderij] worden toegevoegd aan het logo van de BOB “Idiazabal”.

| — | De labels die voor de kaas worden gebruikt, moeten overeenkomstig de Spaanse wetgeving in de in de BOB-registers ingeschreven zuivelfabrieken worden aangebracht, ongeacht of de kaas heel is gelaten of in punten is gesneden. |
| --- | --- |

—

De labels die voor de kaas worden gebruikt, moeten overeenkomstig de Spaanse wetgeving in de in de BOB-registers ingeschreven zuivelfabrieken worden aangebracht, ongeacht of de kaas heel is gelaten of in punten is gesneden.

| — | De kaas moet worden voorzien van een contra-etiket met een eigen serienummer, dat is gecodeerd volgens de grootte en het formaat van de kaas die het certificeert. Het contra-etiket moet de naam “Idiazabal” dragen en het logo van de beschermde oorsprongsbenaming. De contra-etiketten moeten door de beheersinstantie worden geleverd en gecontroleerd en moeten op niet-discriminerende wijze ter beschikking worden gesteld aan alle marktdeelnemers die deze etiketten aanvragen en die aan de voorwaarden van het productdossier voldoen. |
| --- | --- |

—

De kaas moet worden voorzien van een contra-etiket met een eigen serienummer, dat is gecodeerd volgens de grootte en het formaat van de kaas die het certificeert. Het contra-etiket moet de naam “Idiazabal” dragen en het logo van de beschermde oorsprongsbenaming. De contra-etiketten moeten door de beheersinstantie worden geleverd en gecontroleerd en moeten op niet-discriminerende wijze ter beschikking worden gesteld aan alle marktdeelnemers die deze etiketten aanvragen en die aan de voorwaarden van het productdossier voldoen.

4.   Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Het geografische gebied bestrijkt de natuurlijke omgeving van de schapenrassen latxa en carranzana in Álava, Biskaje, Guipúzcoa en Navarra, met uitzondering van de gemeenten van de Roncal-vallei. Het productiegebied ligt in het noorden van het Iberisch schiereiland, tussen 43° 27’ en 41° 54’ noorderbreedte en 1° 05’ en 3° 37’ westerlengte, ten opzichte van de meridiaan van Greenwich.

5.   Verband met het geografische gebied

Specificiteit van het geografische gebied:

Er zijn bewijzen gevonden dat al sinds 2200 v.Chr. in dit gebied schapen werden gehouden van de rassen latxa en carranzana. De specifieke kenmerken van het gebied zijn essentieel om deze rassen op de juiste manier te ontwikkelen en te beheren, aangezien ze zich na zoveel jaren hebben aangepast aan dit gebied. Het productiegebied is een complex bergachtig gebied met een ruw en oneffen terrein, wat communicatie bemoeilijkt. Dit heeft bijgedragen tot het voortbestaan van de schapenteelt in veel van de valleien en hooglanden. De bodem is erg rijk aan elementaire en andere voedingsstoffen, en uitspoeling wordt tegengegaan door de natuurlijke kenmerken van het gesteente en hier en daar door de aanwezigheid van carbonaatgesteente in het bodemprofiel, waardoor deze grond uitstekend weiland vormt. Door de topografische kenmerken van het gebied heerst hier een gevarieerd klimaat dat gaat van Atlantisch tot mediterraan, met overgangszones die worden veroorzaakt door het barrière-effect van de bergketens. Er is een uitgebreid en rijk netwerk van waterlopen door de aanwezigheid van de vele heuvels en bergen en de overvloedige regenval. Er zijn twee stroombekkens: het Cantabrische bekken, waarin het water terechtkomt van Biskaje, Guipúzcoa en de noordelijke valleien van Álava en Navarra; en het Middellandse Zeebekken, waarin het water van Álava, Navarra Media en La Ribera terechtkomt. Wat de flora betreft, zijn er vele natuurlijke weidegronden en graslanden. De gunstige klimaat- en bodemomstandigheden bevorderen de groei van hygrofiele en subhygrofiele planten die typisch zijn voor het maritieme klimaat van het Baskenland en Noord-Navarra.

Specificiteit van het product:

“Idiazabal”-kaas heeft aparte sensorische kenmerken die hem onderscheiden van andere kazen. Het gaat om een rijk aroma- en smaakpalet; een zeer lage tot middelhoge elasticiteit en korreligheid, en een middelhoge tot hoge stevigheid. Hij heeft een intense smaak en een lange nasmaak, met een perfect evenwicht tussen de melkachtige aroma’s, het stremsel en de “geroosterde” geur als basis, aangevuld met talrijke smaak- en geurnuances die de kaas een eigen karakter geven.

Causaal verband tussen het geografische gebied en de specifieke kenmerken van het product:

De specifieke kenmerken van de melk die wordt gebruikt bij de vervaardiging van “Idiazabal”, zijn vooral terug te voeren op de rassen die gebruikt mogen worden voor de productie ervan (latxa en carranzana). De manier waarop de schapen zich hebben aangepast aan het afgebakende geografische gebied en de historische band tussen de omgeving, de schapen en de herders, creëren een onlosmakelijk verband dat de specifieke kenmerken van “Idiazabal”-kaas grotendeels verklaart. Latxa en carranzana zijn schapenrassen die erg goed geschikt zijn om melk te leveren, ze zijn gehard en aangepast aan het leven in de bergen en ze voelen zich thuis in de Baskische schaapherderscultuur, de topografie en de milieuvriendelijke natuur van hun habitat.

Bovendien is de reden waarom al deze kenmerken van de natuurlijke omgeving, die wijzigen naargelang van het seizoen, het type weiland, het klimaat enz., tot uiting komen in de “Idiazabal”-kaas, het gebruik van rauwe, onverhitte melk. Door het verhitten van de melk zouden de sensorische nuances die het product zo smakelijk maken en met de lange tradities in dit gebied verbinden, immers worden opgeheven of verminderd.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

https://www.mapa.gob.es/es/alimentacion/temas/calidad-diferenciada/dop-igp/htm/DOP-Idiazabal-modificacion-menor.aspx

---

(1)  PB L 179 van 19.6.2014, blz. 17.

---

| 27.7.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 286/57 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 286/57

---

Bekendmaking van een aanvraag tot registratie van een naam overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

(2022/C 286/14)

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1) binnen drie maanden na de datum van deze bekendmaking bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag.

ENIG DOCUMENT

“Lumblija”

EU-nr.: PGI-HR-02809 – 28.10.2020

BOB ( ) BGA (X)

1.   Naam/Namen [van de BOB of de BGA]

“Lumblija”

2.   Lidstaat of derde land

Kroatië

3.   Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1.   Productcategorie

Categorie 2.3. Brood, gebak, suikerwerk, biscuits en andere bakkerswaren

3.2.   Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

“Lumblija” is een rond zoet brood dat wordt gemaakt door gistdeeg te bakken. Aan de buitenkant is het donkerbruin van kleur, ingestreken met varenik (een siroop gemaakt van druivenmost) of brandewijn en bestrooid met suiker. Het heeft een aromatische geur van de toegevoegde kruiden en specerijen — kaneel, kruidnagel, nootmuskaat, koriander en anijs. Het heeft karakteristieke en volle smaken van noten en fruit door de grondstoffen die worden gebruikt bij de bereiding — amandelen, walnoten, rozijnen, varenik en citrusvruchten — en geurt naar de toegevoegde kruiden en specerijen. Samen vormen deze smaken en aroma’s een harmonieus geheel.

De textuur van de binnenkant is compact en zacht, met kleine stukjes rozijnen, amandelen en walnoten die te zien zijn op het snijvlak, terwijl de korst van het brood stevig is.

Een “Lumblija” weegt 350-600 g.

3.3.   Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

De volgende grondstoffen worden gebruikt om “Lumblija” te maken: zacht tarwemeel, suiker, olijfolie, reuzel of boter, varenik, amandelen, walnoten, rozijnen, gemalen kruidnagel, kaneel, nootmuskaat, koriander, anijs, citroen- en sinaasappelschil, vanillesuiker, brandewijn (met rozen- of kruidensmaak (travarica)), (verse of droge) bakkersgist, melk, water en zout om het deeg te maken. Bij het maken van het deeg mag gemalen johannesbrood worden toegevoegd.

3.4.   Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

De bereiding van het deeg en het bakken van “Lumblija” zijn productiefasen die in het in punt 4 afgebakende geografisch gebied moeten plaatsvinden.

3.5.   Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

“Lumblija” wordt in zijn geheel en ongesneden verkocht.

Omdat het brood tijdens het vervoer beschadigingen zou kunnen oplopen, moet het in het in punt 4 afgebakende geografische gebied worden verpakt, zodat de specifieke organoleptische kenmerken en kwaliteit van het product bewaard blijven. Om de versheid van het product te behouden en het voor te bereiden op verder vervoer, wordt “Lumblija” in een papieren of plastic verpakking gedaan (cellofaan). Daarna wordt het brood in geschikte dozen gestopt om het te beschermen tegen mechanische schade.

3.6.   Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Wanneer het product in de handel wordt gebracht, moet de productnaam “Lumblija” in termen van lettergrootte en -type duidelijker in het oog vallen dan de andere opschriften.

4.   Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Het productiegebied van “Lumblija”, van de bereiding van het deeg tot het bakken, bestrijkt het gehele eiland Korčula, dat de kadastrale gemeenten Vela Luka, Blato, Smokvica, Čara, Račišće, Pupnat, Žrnovo, Korčula en Lumbarda omvat.

5.   Verband met het geografische gebied

Het oorzakelijke verband tussen “Lumblija” en het afgebakende geografische gebied berust op de reputatie van het product en de bereidingswijze, waarbij een tot op heden bewaard traditioneel recept wordt gebruikt.

Dankzij het naar Dalmatische normen ongewoon grote vruchtbare areaal, groeide de landbouw in de Middeleeuwen uit tot de steunpilaar van de economie en de belangrijkste bron van welvaart in de gemeente Korčula. Naast de wijnbouw en de olijventeelt voor de productie van druiven, varenik en olijfolie, hielden de plaatselijke inwoners zich ook bezig met de fruitteelt (vijgen, amandelen, walnoten en citrusvruchten) en de productie van graan voor het maken van meel, stuk voor stuk oorspronkelijke ingrediënten van “Lumblija”, het zoete brood dat op het eiland Korčula wordt gemaakt. Een belangrijk ingrediënt bij de productie van “Lumblija” dat gebaseerd is op een eeuwenoude wijnbouwtraditie, is varenik, een ingekookt druivensap dat vóór de komst van industriële witte suiker een belangrijke zoetstof was en werd gebruikt bij de productie van “Lumblija”. Tot de komst van de industriële rozijnenproductie (droogmachines) werden voor het maken van “Lumblija” ook rozijnen gebruikt van huishoudens die verschillende wijnstokken van pitloze druivenrassen in hun wijngaard hadden.

Het traditionele zoete brood “Lumblija” wordt uitsluitend op het eiland Korčula bereid, op de vooravond van Allerheiligen, in het bijzonder rond de dorpen Vela Luka, Blato en Smokvica, maar sinds kort ook in andere delen van het eiland. Deze feestdag werd voor het eerst gevierd in de vierde eeuw, ten tijde van het Romeinse Rijk. Een van de manieren om Allerheiligen te vieren, is in ere gehouden op het eiland Korčula: het gebruik om elkaar geschenken te geven dat bekend staat als kol(e)inde. Vroeger stelden huisvrouwen een speciaal geschenk samen dat bestond uit het zelfgemaakte zoete brood “Lumblija”, met herfstfruit en noten, zoals gedroogde vijgen, amandelen, citrusvruchten en druiven. De kinderen gaven dit geschenk dan aan hun peetouders en aan hun ruimere familiekring. Blato, op het eiland Korčula, heeft sinds de 14e eeuw een Allerheiligen-parochiekerk, waardoor de eeuwenoude traditie en het gebruik van het bereiden van “Lumblija” voor Allerheiligen tot op de dag van vandaag bewaard zijn gebleven. De traditionele productiemethode en het recept voor “Lumblija” zijn ook nog steeds bewaard gebleven.

Sinds mensenheugenis wordt “Lumblija” gebakken volgens een traditioneel recept van huisvrouwen van het eiland Korčula. Dit recept alleen was echter niet voldoende want je moest ook bedreven zijn in en ervaring hebben met het bereiden van het zoete brood. Bovendien moest je weten hoe je de ideale verhouding van de nodige ingrediënten kon bepalen en bereiken. Toen het vuur nog werd aangestoken in de oven, was het heel belangrijk om te weten hoe de juiste temperatuur voor het bakken kon worden verkregen. Je moest over de nodige vaardigheden en ervaring beschikken om het deeg met de hand te kunnen mengen en om de rijs- en baktijd in te kunnen schatten. De kunst bij het bereiden van “Lumblija” bestaat erin een brood te bakken dat gaar, sappig en niet droog is. Het traditionele recept dat door de vrouwen op het eiland Korčula wordt gebruikt om “Lumblija” te bereiden, is van generatie op generatie overgeleverd en tot op de dag van vandaag bewaard gebleven. Er zijn twee gevestigde methoden voor het bakken van “Lumblija”, naargelang van het deel van het eiland.

“Lumblija” wordt op traditionele wijze bereid, volgens een recept dat op het eiland Korčula mondeling is doorgegeven van de ene generatie op de andere.

Er zijn twee gevestigde, traditionele manieren op “Lumblija” te bereiden en te bakken. Bij de eerste wordt het deeg bereid met de ingrediënten en 1 kg meel, bij de tweede manier wordt 3 kg meel gebruikt. Bij de eerste methode (waarbij 1 kg meel wordt gebruikt) wordt tijdens het mengen en het vormen van het deeg de gist direct en in één keer aan het deeg toegevoegd en vervolgens laat men het deeg rusten tot het in omvang verdubbeld is. Bij de tweede methode (waarbij 3 kg meel wordt gebruikt) wordt een gedeelte van de gist pas later toegevoegd, nadat het deeg een eerste keer in omvang verdubbeld is met het andere gedeelte van de gist. Bij traditionele methode 1 wordt voorts geen gemalen johannesbrood gebruikt als ingrediënt, terwijl johannesbrood wel een van de ingrediënten is bij traditionele methode 2. Tot slot worden bij traditionele methode 1 anijszaadjes in zijn geheel rechtstreeks aan het deeg toegevoegd, terwijl de anijszaadjes bij traditionele methode 2 van tevoren worden opgelost in lauw water.

“Lumblija” is een uniek product, niet alleen wat betreft het grote aantal ingrediënten dat bij de bereiding wordt gebruikt, maar ook vanwege de extensieve voorbereiding van veel van de ingrediënten die aan het deeg worden toegevoegd, en de bereiding van het deeg zelf. Dat onderscheidt de bereiding van “Lumblija” van de gebruikelijke bereidingsfasen van soortgelijke producten. Door de verscheidenheid, volheid en rijkdom van de ingrediënten en het gewicht van al die ingrediënten gedurende het bereidingsproces (bv. de rozijnen die worden geweekt in varenik, de in het recept vermelde hoeveelheid vet, in het bijzonder olijfolie, de vermelde hoeveelheid noten en suiker en de varenik zelf, die een aparte structuur en dichtheid heeft) kan het deeg niet snel en gemakkelijk rijzen. Door het gewicht van de toegevoegde ingrediënten rijst het deeg meerdere keren en duurt dit veel langer dan voor soortgelijke producten (het is aanbevolen om het deeg de hele nacht te laten rijzen). Daardoor duurt het erg lang om “Lumblija” te maken, maar dit geeft het afgewerkte product zijn onderscheidende kenmerken: een compacte en tegelijkertijd zachte textuur, een binnenkant rijkelijk gevuld met noten en rozijnen, een karakteristieke smaak door het samenspel van noten en fruit, en een rijk en vol aroma door de zorgvuldig samengestelde combinatie van kruiden en specerijen die in de juiste verhoudingen aan het brood zijn toegevoegd. “Lumblija” is een product dat karakteristiek is voor de economische welvaart en de brede waaier aan kwaliteitsvolle grondstoffen van het eiland Korčula, en het onderscheidt zich door zijn recept en de talrijke ingrediënten waarmee het wordt bereid. Het zijn die ingrediënten die “Lumblija” zijn uitgesproken aromatische, nootachtige-fruitige smaak en geur verlenen, evenals de bedrevenheid die nodig is voor de bereiding van het product, die zorgt voor de specifieke compacte textuur aan de binnenkant.

Veel eilandbewoners hebben verschillende versies van het traditionele recept en van de bereidingswijze voor “Lumblija” gepubliceerd in kookboeken (F. Mandić, Luškajića i pića, 2009, blz. 244-245; Kaštropil-Culić, 1995, Blatska trpeza, blz. 134). Het onlosmakelijke verband tussen de bereiding van “Lumblija” en de tradities van het eiland Korčula wordt ook aangetoond door de publicatie Zapisi Danijela Kneževića uit 2012 en een boek van Frank Mirošević uit 2016, getiteld Povjerenje ili zaborav, waarin de auteur beschrijft hoe moeilijk het is om “Lumblija” te bereiden (F. Mirošević Dubaj, 2016, Povjerenje ili zaborav, blz. 11).

Het eerste schriftelijke bewijs van de benaming “Lumblija” verscheen in de publicatie Slovinac in 1881, waar auteur S. Castrapelli “Lumblija” in het artikel Nekoliko riječi u čakavštini beschrijft als “een zoet brood gemaakt van meel, varenik, saffraan en kaneel, dat wordt gebakken rond Allerheiligen” (S. Castrapelli, 9 Slovinac nr. 20, 1881, Nekoliko riječi u čakavštini, blz. 418-419).

In de loop van de geschiedenis kwam er nog een reden bij om de traditie van het bereiden van “Lumblija” in stand te houden. De talrijke emigranten die zich gedwongen zagen het eiland te verlaten, konden het brood tijdens hun lange zeereizen als proviand meenemen. Door de verse smaak en geur die nog lang behouden bleven nadat het door de huisvrouwen van het eiland uit de oven was gehaald, was “Lumblija” voor de emigranten niet alleen een dagelijks tussendoortje, maar ook een link met hun vaderland. Het project “4 eilanden/4 plekken/4 recepten” werd opgezet rond de emigratiegolf aan het begin van de twintigste eeuw. Het verbindt en belicht vier traditionele gerechten van vier plekken die tijdens die periode met grootschalige emigratie te maken kregen. Korčula nam met “Lumblija” deel aan het project, zoals in oktober 2018 ook werd verslagen door de HRT (de Kroatische radio en televisie) in het actualiteitenprogramma Priče iz Hrvatske.

Op het eiland Korčula worden verschillende evenementen georganiseerd die de goede reputatie van “Lumblija” weergeven en die de traditie en het gebruik om het traditionele zoete brood te bereiden koesteren, te beginnen met het allereerste Kućna zabava [thuisfeestje] van de riddervereniging Kumpanija in Blato. De statuten van deze vereniging, die werd opgericht in 1927, verwijzen naar haar “missie om Lumblija te koesteren en te bereiden”. De riddervereniging organiseert regelmatig “thuisfeestjes”, dit zijn avondevenementen waar het eten (plaatselijk bekend als spiza) en de desserts van Blato worden gepresenteerd. Gasten helpen bij de organisatie hiervan door typische gerechten uit Blato mee te brengen. Deze evenementen vinden traditiegetrouw plaats op de eerste vrijdag van februari. In berichten over die evenementen wordt “Lumblija” vaak genoemd als een meegebracht gerecht (archief van de Kumpanija-riddergemeenschap, 1956, 1972, 1974, 1985). Niet alleen is de traditie van het bereiden van “Lumblija” tot op de dag van vandaag bewaard gebleven in de huishoudens op het eiland, op Korčula worden zelfs “Lumblija”-bakwedstrijden gehouden, in het bijzonder in het westen van het eiland, evenals proeverijen en kennismakingen met de traditionele gastronomie van het eiland. In kleuterscholen, lagere scholen, middelbare scholen en verzorgingstehuizen voor gepensioneerden en volwassenen worden workshops georganiseerd over het maken van “Lumblija”. Er worden bovendien workshops “Lumblija” bakken gehouden voor leden van de verschillende verenigingen op het eiland. Een evenement waarbij “Lumblija” wordt gezegend en geproefd is 25 jaar geleden voor het eerst georganiseerd en vindt sindsdien elke laatste zondag van oktober plaats op het Plokata-plein in Blato. Tijdens die dag vindt aldus de zegening van “Lumblija” plaats en mogen de mensen proeven van dit brood dat onder begeleiding van leerkrachten en ouders door leerlingen van de middelbare school is gebakken.

Uit diverse evenementen buiten het eiland Korčula blijkt hoeveel aanzien “Lumblija” geniet. In 2016 werd “Lumblija” bijvoorbeeld voorgesteld aan talrijke Kroatische en buitenlandse bezoekers van het Good Food Festival dat werd georganiseerd door de Raad voor Toerisme van de stad Dubrovnik.

In datzelfde jaar won “Lumblija” de prijs voor het beste voedingsproduct op de Noćnjak, een internationaal evenement in Bol, op het eiland Brač, waar olijf- en olieproducenten samenkomen.

“Lumblija” wordt ook vaak voorgesteld aan vertegenwoordigers van Kroatische en buitenlandse media op diverse evenementen en tijdens speciale presentaties, gastronomiebeurzen en mediaconferenties.

“Lumblija” en de specifieke bereidingswijze ervan komen vaak aan bod op diverse websites over gastronomie, waar het onlosmakelijke verband met het eiland Korčula wordt benadrukt (Vilicom kroz Hrvatsku, “Lumblija: Imamo recept za mirisan kolač s otoka Korčule koji se sprema za blagdan Svih Svetih”, 29.10.2021; Dobra hrana, “Korčulanska lumblija recept star 200 godina: Kolač vezan uz ljubavnu priču Korčulanke i francuskog vojnika!”, 20.10.2018).

Deze eilanddelicatesse wordt het hele jaar door aangeboden aan gasten tijdens diverse publieke evenementen, of wordt als geschenk gegeven, als typische gastronomische lekkernij van het eiland Korčula.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

https://poljoprivreda.gov.hr/UserDocsImages/dokumenti/hrana/proizvodi_u_postupku_zastite-zoi-zozp-zts/Lumblija_specifikacija_proizvoda10032022.pdf

---

(1)  PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.

---