# Dziennik Urzędowy C 276/18 l

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 276 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6518 lipca 2022 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 276

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6518 lipca 2022

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2022/C 276/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2022/C 276/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2022/C 276/02 | Sprawa C-706/21: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 1 czerwca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo – Portugalia) – Petróleos de Portugal – Petrogal, SA/Secretário de Estado dos Assuntos Fiscais [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 ust. 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Istnienie usługi w kontekście uregulowania w postępowaniu głównym oraz powody uzasadniające konieczność odpowiedzi na pytania prejudycjalne – Oczywista niedopuszczalność] | 2 |
| 2022/C 276/03 | Sprawa C-232/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Liège (Belgia) w dniu 1 kwietnia 2022 r. – Cabot Plastics Belgium SA/État belge | 2 |
| 2022/C 276/04 | Sprawa C-241/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 6 kwietnia 2022 r. – postępowanie karne przeciwko DX | 3 |
| 2022/C 276/05 | Sprawa C-246/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Köln (Niemcy) w dniu 8 kwietnia 2022 r. – Postępowanie w przedmiocie grzywny przeciwko BW | 4 |
| 2022/C 276/06 | Sprawa C-261/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 19 kwietnia 2022 r. – postępowanie karne przeciwko GN | 4 |
| 2022/C 276/07 | Sprawa C-263/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal de Justiça (Portugalia) w dniu 20 kwietnia 2022 r. – Ocidental – Companhia Portuguesa de Seguros de Vida SA/LP | 5 |
| 2022/C 276/08 | Sprawa C-284/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sozialgericht Nürnberg (Niemcy) w dniu 26 kwietnia 2022 r. – CK/Familienkasse Bayern Nord | 5 |
| 2022/C 276/09 | Sprawa C-294/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État (Francja) w dniu 3 maja 2022 r. – Office français de protection des réfugiés et apatrides (OFPRA)/SW | 6 |
| 2022/C 276/10 | Sprawa C-301/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court (Irlandia) w dniu 3 maja 2022 r. – NN/An Bord Pleanála, Ireland i Attorney General | 7 |
| 2022/C 276/11 | Sprawa C-311/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret (Dania) w dniu 10 maja 2022 r. – Anklagemyndigheden/PO i Moesgaard Meat 2012 A/S | 7 |
| 2022/C 276/12 | Sprawa C-316/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Como (Włochy) w dniu 11 maja 2022 r. – Gabel Industria Tessile SpA, Canavesi SpA/A2A Energia SpA i in. | 8 |
| | Sąd |
| 2022/C 276/13 | Sprawa T-609/19: Wyrok Sądu z dnia 18 maja 2022 r. – Canon/Komisja [Konkurencja – Koncentracje – Sektor produkcji narzędzi medycznych – Decyzja nakładająca grzywny za wprowadzenie w życie koncentracji przed jej zgłoszeniem i wydaniem zezwolenia na nią – Artykuł 4 ust. 1, art. 7 ust. 1 i art. 14 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 – Transakcja tymczasowa i transakcja ostateczna – Struktura przeniesienia aktywów – Jednolita koncentracja – Prawo do obrony – Uzasadnione oczekiwania – Zasada legalności – Proporcjonalność – Kwota grzywien – Okoliczności łagodzące] | 9 |
| 2022/C 276/14 | Sprawa T-151/20: Wyrok Sądu z dnia 11 maja 2022 r. – Republika Czeska/Komisja [Zasoby własne Unii – Odpowiedzialność finansowa państwa członkowskiego – Należności celne przywozowe – Wpłata na rzecz Komisji kwot odpowiadających nieuzyskanym zasobom własnym – Skarga oparta na bezpodstawnym wzbogaceniu Unii – Obowiązki państwa członkowskiego w dziedzinie zasobów własnych – Obowiązek ustanowienia zabezpieczenia – Zwolnienie z obowiązku udostępnienia kwot odpowiadających ustalonym tytułom dochodów budżetowych uznanym za nieściągalne] | 9 |
| 2022/C 276/15 | Sprawa T-408/21 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 25 kwietnia 2022 r. – HB/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zamówienia publiczne na usługi – Nieprawidłowości w postępowaniu w sprawie udzielania zamówienia – Odzyskanie nienależnie wypłaconych kwot – Decyzja stanowiąca tytuł egzekucyjny – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Pilny charakter – Fumus boni iuris – Wyważenie interesów] | 10 |
| 2022/C 276/16 | Sprawa T-766/21: Postanowienie Sądu z dnia 7 kwietnia 2022 r. – Daw/EUIPO – Sapa Building Systems (alpina) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Wycofanie zgłoszenia do rejestracji – Umorzenie postępowania] | 11 |
| 2022/C 276/17 | Sprawa T-273/22: Skarga wniesiona w dniu 13 maja 2022 r. – Engineering – Ingegneria Informatica/Komisja | 11 |
| 2022/C 276/18 | Sprawa T-294/22: Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2022 r. – Mariño Pais i in./Komisja i SRB | 12 |
| 2022/C 276/19 | Sprawa T-296/22: Skarga wniesiona w dniu 20 maja 2022 r. – Flowbird/EUIPO – Apcoa Parking Holdings (FLOWBIRD) | 13 |
| 2022/C 276/20 | Sprawa T-300/22: Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2022 r. – Domaine Boyar International/EUIPO – Consorzio DOC Bolgheri e Bolgheri Sassicaia (BOLGARÉ) | 13 |
| 2022/C 276/21 | Sprawa T-302/22: Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2022 r. – Vinokurov/Rada | 14 |
| 2022/C 276/22 | Sprawa T-303/22: Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2022 r. – Dicofarm/EUIPO – Marco Viti Farmaceuitici (Vitis pharma Dicofarm group) | 15 |
| 2022/C 276/23 | Sprawa T-305/22: Skarga wniesiona w dniu 24 maja 2022 r. – Rashnikov/Rada | 16 |
| 2022/C 276/24 | Sprawa T-307/22: Skarga wniesiona w dniu 24 maja 2022 r. – A2B Connect i in./Rada | 17 |
| 2022/C 276/25 | Sprawa T-309/22: Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2022 r. – PC/Rada | 17 |
| 2022/C 276/26 | Sprawa T-311/22: Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2022 r. – AMO Development/EUIPO (Instrumenty medyczne) | 18 |
| 2022/C 276/27 | Sprawa T-314/22: Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2022 – Polska/Komisja | 19 |
| 2022/C 276/28 | Sprawa T-315/22: Skarga wniesiona w dniu 27 maja 2022 r. – Yayla Türk/EUIPO – Marmara Import-Export (Sütat) | 19 |
| 2022/C 276/29 | Sprawa T-318/22: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2022 r. – Passalacqua/Komisja | 20 |
| 2022/C 276/30 | Sprawa T-319/22: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2022 r. – Krematorium am Waldfriedhof Schwäbisch Hall/EUIPO (aquamation) | 21 |
| 2022/C 276/31 | Sprawa T-321/22: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2022 r. – International Foodstuffs/EUIPO – Société des produits Nestlé (TIFFANY CRUNCH N CREAM) | 22 |
| 2022/C 276/32 | Sprawa T-326/22: Skarga wniesiona w dniu 1 czerwca 2022 r. – Konov/Rada | 22 |
| 2022/C 276/33 | Sprawa T-333/22: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2022 r. Khan/Conseil | 23 |
| 2022/C 276/34 | Sprawa T-563/20: Postanowienie Sądu z dnia 8 kwietnia 2022 r. – Satabank/EBC | 24 |
| 2022/C 276/35 | Sprawa T-148/21: Postanowienie Sądu z dnia 20 kwietnia 2022 r. – Paccor Packaging i in./Komisja | 25 |
| 2022/C 276/36 | Sprawa T-199/21: Postanowienie Sądu z dnia 8 kwietnia 2022 r. – EurO3zon/ECHA | 25 |
| 2022/C 276/37 | Sprawa T-20/22: Postanowienie Sądu z dnia 13 kwietnia 2022 r. – NW/Komisja | 25 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2022/C 276/02

Sprawa C-706/21: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 1 czerwca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo – Portugalia) – Petróleos de Portugal – Petrogal, SA/Secretário de Estado dos Assuntos Fiscais [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 ust. 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Istnienie usługi w kontekście uregulowania w postępowaniu głównym oraz powody uzasadniające konieczność odpowiedzi na pytania prejudycjalne – Oczywista niedopuszczalność]

2

2022/C 276/03

Sprawa C-232/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Liège (Belgia) w dniu 1 kwietnia 2022 r. – Cabot Plastics Belgium SA/État belge

2

2022/C 276/04

Sprawa C-241/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 6 kwietnia 2022 r. – postępowanie karne przeciwko DX

3

2022/C 276/05

Sprawa C-246/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Köln (Niemcy) w dniu 8 kwietnia 2022 r. – Postępowanie w przedmiocie grzywny przeciwko BW

4

2022/C 276/06

Sprawa C-261/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 19 kwietnia 2022 r. – postępowanie karne przeciwko GN

4

2022/C 276/07

Sprawa C-263/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal de Justiça (Portugalia) w dniu 20 kwietnia 2022 r. – Ocidental – Companhia Portuguesa de Seguros de Vida SA/LP

5

2022/C 276/08

Sprawa C-284/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sozialgericht Nürnberg (Niemcy) w dniu 26 kwietnia 2022 r. – CK/Familienkasse Bayern Nord

5

2022/C 276/09

Sprawa C-294/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État (Francja) w dniu 3 maja 2022 r. – Office français de protection des réfugiés et apatrides (OFPRA)/SW

6

2022/C 276/10

Sprawa C-301/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court (Irlandia) w dniu 3 maja 2022 r. – NN/An Bord Pleanála, Ireland i Attorney General

7

2022/C 276/11

Sprawa C-311/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret (Dania) w dniu 10 maja 2022 r. – Anklagemyndigheden/PO i Moesgaard Meat 2012 A/S

7

2022/C 276/12

Sprawa C-316/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Como (Włochy) w dniu 11 maja 2022 r. – Gabel Industria Tessile SpA, Canavesi SpA/A2A Energia SpA i in.

8

Sąd

2022/C 276/13

Sprawa T-609/19: Wyrok Sądu z dnia 18 maja 2022 r. – Canon/Komisja [Konkurencja – Koncentracje – Sektor produkcji narzędzi medycznych – Decyzja nakładająca grzywny za wprowadzenie w życie koncentracji przed jej zgłoszeniem i wydaniem zezwolenia na nią – Artykuł 4 ust. 1, art. 7 ust. 1 i art. 14 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 – Transakcja tymczasowa i transakcja ostateczna – Struktura przeniesienia aktywów – Jednolita koncentracja – Prawo do obrony – Uzasadnione oczekiwania – Zasada legalności – Proporcjonalność – Kwota grzywien – Okoliczności łagodzące]

9

2022/C 276/14

Sprawa T-151/20: Wyrok Sądu z dnia 11 maja 2022 r. – Republika Czeska/Komisja [Zasoby własne Unii – Odpowiedzialność finansowa państwa członkowskiego – Należności celne przywozowe – Wpłata na rzecz Komisji kwot odpowiadających nieuzyskanym zasobom własnym – Skarga oparta na bezpodstawnym wzbogaceniu Unii – Obowiązki państwa członkowskiego w dziedzinie zasobów własnych – Obowiązek ustanowienia zabezpieczenia – Zwolnienie z obowiązku udostępnienia kwot odpowiadających ustalonym tytułom dochodów budżetowych uznanym za nieściągalne]

9

2022/C 276/15

Sprawa T-408/21 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 25 kwietnia 2022 r. – HB/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zamówienia publiczne na usługi – Nieprawidłowości w postępowaniu w sprawie udzielania zamówienia – Odzyskanie nienależnie wypłaconych kwot – Decyzja stanowiąca tytuł egzekucyjny – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Pilny charakter – Fumus boni iuris – Wyważenie interesów]

10

2022/C 276/16

Sprawa T-766/21: Postanowienie Sądu z dnia 7 kwietnia 2022 r. – Daw/EUIPO – Sapa Building Systems (alpina) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Wycofanie zgłoszenia do rejestracji – Umorzenie postępowania]

11

2022/C 276/17

Sprawa T-273/22: Skarga wniesiona w dniu 13 maja 2022 r. – Engineering – Ingegneria Informatica/Komisja

11

2022/C 276/18

Sprawa T-294/22: Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2022 r. – Mariño Pais i in./Komisja i SRB

12

2022/C 276/19

Sprawa T-296/22: Skarga wniesiona w dniu 20 maja 2022 r. – Flowbird/EUIPO – Apcoa Parking Holdings (FLOWBIRD)

13

2022/C 276/20

Sprawa T-300/22: Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2022 r. – Domaine Boyar International/EUIPO – Consorzio DOC Bolgheri e Bolgheri Sassicaia (BOLGARÉ)

13

2022/C 276/21

Sprawa T-302/22: Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2022 r. – Vinokurov/Rada

14

2022/C 276/22

Sprawa T-303/22: Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2022 r. – Dicofarm/EUIPO – Marco Viti Farmaceuitici (Vitis pharma Dicofarm group)

15

2022/C 276/23

Sprawa T-305/22: Skarga wniesiona w dniu 24 maja 2022 r. – Rashnikov/Rada

16

2022/C 276/24

Sprawa T-307/22: Skarga wniesiona w dniu 24 maja 2022 r. – A2B Connect i in./Rada

17

2022/C 276/25

Sprawa T-309/22: Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2022 r. – PC/Rada

17

2022/C 276/26

Sprawa T-311/22: Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2022 r. – AMO Development/EUIPO (Instrumenty medyczne)

18

2022/C 276/27

Sprawa T-314/22: Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2022 – Polska/Komisja

19

2022/C 276/28

Sprawa T-315/22: Skarga wniesiona w dniu 27 maja 2022 r. – Yayla Türk/EUIPO – Marmara Import-Export (Sütat)

19

2022/C 276/29

Sprawa T-318/22: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2022 r. – Passalacqua/Komisja

20

2022/C 276/30

Sprawa T-319/22: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2022 r. – Krematorium am Waldfriedhof Schwäbisch Hall/EUIPO (aquamation)

21

2022/C 276/31

Sprawa T-321/22: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2022 r. – International Foodstuffs/EUIPO – Société des produits Nestlé (TIFFANY CRUNCH N CREAM)

22

2022/C 276/32

Sprawa T-326/22: Skarga wniesiona w dniu 1 czerwca 2022 r. – Konov/Rada

22

2022/C 276/33

Sprawa T-333/22: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2022 r. Khan/Conseil

23

2022/C 276/34

Sprawa T-563/20: Postanowienie Sądu z dnia 8 kwietnia 2022 r. – Satabank/EBC

24

2022/C 276/35

Sprawa T-148/21: Postanowienie Sądu z dnia 20 kwietnia 2022 r. – Paccor Packaging i in./Komisja

25

2022/C 276/36

Sprawa T-199/21: Postanowienie Sądu z dnia 8 kwietnia 2022 r. – EurO3zon/ECHA

25

2022/C 276/37

Sprawa T-20/22: Postanowienie Sądu z dnia 13 kwietnia 2022 r. – NW/Komisja

25

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/1 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2022/C 276/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 266 z 11.7.2022

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 257 z 4.7.2022

Dz.U. C 244 z 27.6.2022

Dz.U. C 237 z 20.6.2022

Dz.U. C 222 z 7.6.2022

Dz.U. C 213 z 30.5.2022

Dz.U. C 207 z 23.5.2022

Teksty te są dostępne na stronie internetowej:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/2 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/2

---

Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 1 czerwca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo – Portugalia) – Petróleos de Portugal – Petrogal, SA/Secretário de Estado dos Assuntos Fiscais

(Sprawa C-706/21) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 53 ust. 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Istnienie usługi w kontekście uregulowania w postępowaniu głównym oraz powody uzasadniające konieczność odpowiedzi na pytania prejudycjalne - Oczywista niedopuszczalność)

(2022/C 276/02)

Język postępowania: portugalski

Sąd odsyłający

Supremo Tribunal Administrativo.

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Petróleos de Portugal – Petrogal, SA

Strona przeciwna: Secretário de Estado dos Assuntos Fiscais

Sentencja

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo (najwyższy sąd administracyjny, Portugalia) postanowieniem z dnia 27 października 2021 r. jest oczywiście niedopuszczalny.

---

(1)  Data złożenia: 24.11.2021.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/2 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Liège (Belgia) w dniu 1 kwietnia 2022 r. – Cabot Plastics Belgium SA/État belge

(Sprawa C-232/22)

(2022/C 276/03)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour d’appel de Liège

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca apelację: Cabot Plastics Belgium SA

Druga strona postępowania apelacyjnego: État belge

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy w przypadku świadczenia usług przez podatnika mającego siedzibę w państwie członkowskim na rzecz innego podatnika działającego w takim charakterze, którego siedziba działalności gospodarczej znajduje się poza Unią Europejską, przy czym są to podmioty odrębne i niezależne pod względem prawnym, lecz należące do tej samej grupy, a usługodawca zobowiązał się na podstawie umowy do wykorzystywania swoich urządzeń i personelu wyłącznie do wytwarzania towarów na rzecz usługobiorcy, które to towary są następnie sprzedawane przez owego usługobiorcę, co skutkuje dostawami towarów podlegającymi opodatkowaniu, przy których usługodawca świadczy wsparcie logistyczne i które wykonywane są w rzeczonym państwie członkowskim, art. 44 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. (1). i art. 11 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/[2011] z dnia 15 marca 2011 r. (2). należy interpretować w ten sposób, że należy uznać, iż podatnik mający siedzibę poza Unią Europejską posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w tym państwie członkowskim? |
| --- | --- |

1)

Czy w przypadku świadczenia usług przez podatnika mającego siedzibę w państwie członkowskim na rzecz innego podatnika działającego w takim charakterze, którego siedziba działalności gospodarczej znajduje się poza Unią Europejską, przy czym są to podmioty odrębne i niezależne pod względem prawnym, lecz należące do tej samej grupy, a usługodawca zobowiązał się na podstawie umowy do wykorzystywania swoich urządzeń i personelu wyłącznie do wytwarzania towarów na rzecz usługobiorcy, które to towary są następnie sprzedawane przez owego usługobiorcę, co skutkuje dostawami towarów podlegającymi opodatkowaniu, przy których usługodawca świadczy wsparcie logistyczne i które wykonywane są w rzeczonym państwie członkowskim, art. 44 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. (1). i art. 11 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/[2011] z dnia 15 marca 2011 r. (2). należy interpretować w ten sposób, że należy uznać, iż podatnik mający siedzibę poza Unią Europejską posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w tym państwie członkowskim?

| 2) | Czy art. 44 dyrektywy 2006/112/WE i art. 11 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/[2011] z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że podatnik może dysponować stałym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli wymaganym zapleczem personalnym i technicznym jest zaplecze jego usługodawcy, który jest od niego niezależny pod względem prawnym, lecz należy do tej samej grupy, przy czym jest zobowiązany umownie, na zasadzie wyłączności, do używania owego zaplecza na rzecz tego podatnika? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 44 dyrektywy 2006/112/WE i art. 11 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/[2011] z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że podatnik może dysponować stałym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli wymaganym zapleczem personalnym i technicznym jest zaplecze jego usługodawcy, który jest od niego niezależny pod względem prawnym, lecz należy do tej samej grupy, przy czym jest zobowiązany umownie, na zasadzie wyłączności, do używania owego zaplecza na rzecz tego podatnika?

| 3) | Czy art. 44 dyrektywy 2006/112/WE i art. 11 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/[2011] z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że podatnik dysponuje stałym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej w państwie członkowskim swojego usługodawcy, jeżeli usługodawca ten wykonuje na jego rzecz, w wykonaniu zobowiązania umownego na wyłączność, szereg świadczeń akcesoryjnych lub uzupełniających w stosunku do produkcji z materiałów powierzonych w ścisłym znaczeniu, przyczyniając się tym samym do realizacji transakcji sprzedaży zawartych przez tego podatnika w jego siedzibie położonej poza Unią Europejską, lecz skutkujących opodatkowanymi dostawami towarów zlokalizowanymi na podstawie przepisów dotyczących VAT na terytorium rzeczonego państwa członkowskiego? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 44 dyrektywy 2006/112/WE i art. 11 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/[2011] z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że podatnik dysponuje stałym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej w państwie członkowskim swojego usługodawcy, jeżeli usługodawca ten wykonuje na jego rzecz, w wykonaniu zobowiązania umownego na wyłączność, szereg świadczeń akcesoryjnych lub uzupełniających w stosunku do produkcji z materiałów powierzonych w ścisłym znaczeniu, przyczyniając się tym samym do realizacji transakcji sprzedaży zawartych przez tego podatnika w jego siedzibie położonej poza Unią Europejską, lecz skutkujących opodatkowanymi dostawami towarów zlokalizowanymi na podstawie przepisów dotyczących VAT na terytorium rzeczonego państwa członkowskiego?

---

(1)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. 2006, L 347, s. 1).

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. 2011, L 77, s. 1).

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/3 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 6 kwietnia 2022 r. – postępowanie karne przeciwko DX

(Sprawa C-241/22)

(2022/C 276/04)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu głównym

DX

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy środki ustawodawcze dotyczące udzielania organom publicznym dostępu do danych o ruchu i danych dotyczących lokalizacji (z uwzględnieniem danych umożliwiających identyfikację) w związku z zapobieganiem, dochodzeniem, wykrywaniem i karaniem przestępstw kryminalnych mieszczą się w zakresie zastosowania dyrektywy 2002/58/WE (1), w sytuacji, gdy chodzi o udzielenie dostępu do danych, które nie są przechowywane na podstawie środków ustawodawczych w rozumieniu art. 15 ust. 1 dyrektywy 2002/58/WE, lecz które są przechowywane przez dostawcę na innej podstawie? |
| --- | --- |

1)

Czy środki ustawodawcze dotyczące udzielania organom publicznym dostępu do danych o ruchu i danych dotyczących lokalizacji (z uwzględnieniem danych umożliwiających identyfikację) w związku z zapobieganiem, dochodzeniem, wykrywaniem i karaniem przestępstw kryminalnych mieszczą się w zakresie zastosowania dyrektywy 2002/58/WE (1), w sytuacji, gdy chodzi o udzielenie dostępu do danych, które nie są przechowywane na podstawie środków ustawodawczych w rozumieniu art. 15 ust. 1 dyrektywy 2002/58/WE, lecz które są przechowywane przez dostawcę na innej podstawie?

| 2) | a. | Czy pojęcia [...] „poważnych przestępstw” i „poważnej przestępczości” użyte w wyrokach przywołanych w pkt 5.7 i 5.8 postanowienia odsyłającego (2) stanowią autonomiczne pojęcia prawa Unii, czy też nadanie znaczenia tym pojęciom należy również do właściwych instytucji państw członkowskich? |
| --- | --- | --- |

2)

a.

Czy pojęcia [...] „poważnych przestępstw” i „poważnej przestępczości” użyte w wyrokach przywołanych w pkt 5.7 i 5.8 postanowienia odsyłającego (2) stanowią autonomiczne pojęcia prawa Unii, czy też nadanie znaczenia tym pojęciom należy również do właściwych instytucji państw członkowskich?

| b. | Jeżeli są to autonomiczne pojęcia prawa Unii, to w jaki sposób należy ustalać, czy mamy do czynienia z „poważnym przestępstwem” lub „poważną przestępczością”? |
| --- | --- |

b.

Jeżeli są to autonomiczne pojęcia prawa Unii, to w jaki sposób należy ustalać, czy mamy do czynienia z „poważnym przestępstwem” lub „poważną przestępczością”?

| 3) | Czy udzielenie organom publicznym dostępu do danych o ruchu i danych dotyczących lokalizacji (innych niż dane umożliwiające jedynie identyfikację) w związku z zapobieganiem, dochodzeniem, wykrywaniem i karaniem przestępstw kryminalnych może nastąpić na podstawie dyrektywy 2002/58/WE, jeżeli nie chodzi o poważne przestępstwa lub poważną przestępczość, a mianowicie, jeżeli w danym konkretnym przypadku udzielenie dostępu do tych danych – jak można przypuszczać – będzie wiązało się jedynie z pomniejszym naruszeniem w szczególności prawa do ochrony życia prywatnego użytkownika w rozumieniu art. 2 ust. b) dyrektywy 2002/58/WE? |
| --- | --- |

3)

Czy udzielenie organom publicznym dostępu do danych o ruchu i danych dotyczących lokalizacji (innych niż dane umożliwiające jedynie identyfikację) w związku z zapobieganiem, dochodzeniem, wykrywaniem i karaniem przestępstw kryminalnych może nastąpić na podstawie dyrektywy 2002/58/WE, jeżeli nie chodzi o poważne przestępstwa lub poważną przestępczość, a mianowicie, jeżeli w danym konkretnym przypadku udzielenie dostępu do tych danych – jak można przypuszczać – będzie wiązało się jedynie z pomniejszym naruszeniem w szczególności prawa do ochrony życia prywatnego użytkownika w rozumieniu art. 2 ust. b) dyrektywy 2002/58/WE?

---

(1)  Dyrektywa 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotycząca przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej), Dz.U. 2002, L 201, s. 37.

(2)  Sprawy C-203/15, Tele2 Sverige; C-698/15, Watson i in.; sprawy połączone C-511/18, C-512/18 i C-520/18, La Quadrature du Net i in.; C-207/16, Ministerio Fiscal oraz C-746/18, Prokuratuur.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/4 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Köln (Niemcy) w dniu 8 kwietnia 2022 r. – Postępowanie w przedmiocie grzywny przeciwko BW

(Sprawa C-246/22)

(2022/C 276/05)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Amtsgericht Köln

Strony w postępowaniu głównym

Obwiniony: BW

Uczestnicy postępowania: Staatsanwaltschaft Köln, Bundesamt für Güterverkehr

Pytanie prejudycjalne

Czy transport pustych kontenerów do [miejsca załadunku] względnie z [miejsca rozładunku] stanowi nierozdzielny element przewozu załadowanych kontenerów, tak iż przewóz pustych kontenerów jest objęty uprzywilejowaniem transportu pełnych kontenerów w zakresie, w jakim w transporcie kombinowanym są one wyłączone z przepisów dotyczących kabotażu?

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/4 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 19 kwietnia 2022 r. – postępowanie karne przeciwko GN

(Sprawa C-261/22)

(2022/C 276/06)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Corte suprema di cassazione

Strony w postępowaniu głównym

Procuratore generale presso la Corte d’appello di Bologna, GN

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 1 ust. 2 i 3 i art. 3 i 4 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW (1) należy interpretować w ten sposób, że nie zezwalają one sądowi wykonującemu nakaz na odmowę lub, w każdym razie, odroczenie przekazania matki mieszkającej z małoletnimi dziećmi? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 1 ust. 2 i 3 i art. 3 i 4 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW (1) należy interpretować w ten sposób, że nie zezwalają one sądowi wykonującemu nakaz na odmowę lub, w każdym razie, odroczenie przekazania matki mieszkającej z małoletnimi dziećmi?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pierwsze pytanie, czy art. 1 ust. 2 i 3 i art. 3 i 4 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW są zgodne z art. 7 i 24 ust. 3 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, również w świetle orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w kwestii art. 8 EKPC i tradycji konstytucyjnych wspólnych dla państw członkowskich, w zakresie, w jakim nakazują one przekazanie matki powodując zerwanie więzi z małoletnimi dziećmi, z którymi ona zamieszkuje, z pominięciem best interest of the child (najlepszego interesu dziecka)? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pierwsze pytanie, czy art. 1 ust. 2 i 3 i art. 3 i 4 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW są zgodne z art. 7 i 24 ust. 3 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, również w świetle orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w kwestii art. 8 EKPC i tradycji konstytucyjnych wspólnych dla państw członkowskich, w zakresie, w jakim nakazują one przekazanie matki powodując zerwanie więzi z małoletnimi dziećmi, z którymi ona zamieszkuje, z pominięciem best interest of the child (najlepszego interesu dziecka)?

---

(1)  Decyzja ramowa Rady z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (Dz.U. 2002, L 190, s. 1).

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/5 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal de Justiça (Portugalia) w dniu 20 kwietnia 2022 r. – Ocidental – Companhia Portuguesa de Seguros de Vida SA/LP

(Sprawa C-263/22)

(2022/C 276/07)

Język postępowania: portugalski

Sąd odsyłający

Supremo Tribunal de Justiça

Strony w postępowaniu głównym

Strona pozwana w pierwszej instancji i strona wnosząca skargę kasacyjną: Ocidental – Companhia Portuguesa de Seguros de Vida SA

Strona powodowa w pierwszej instancji i druga strona postępowania kasacyjnego: LP

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 5 dyrektywy 93/13/EWG (1), który stanowi, że „przedstawian[e] konsumentowi warunk[i] [...] muszą zawsze być sporządzone prostym i zrozumiałym językiem”, należy interpretować w świetle motywu dwudziestego tej dyrektywy w ten sposób, że wymaga on, aby konsument miał zawsze możliwość zapoznania się ze wszystkimi warunkami umowy? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 5 dyrektywy 93/13/EWG (1), który stanowi, że „przedstawian[e] konsumentowi warunk[i] [...] muszą zawsze być sporządzone prostym i zrozumiałym językiem”, należy interpretować w świetle motywu dwudziestego tej dyrektywy w ten sposób, że wymaga on, aby konsument miał zawsze możliwość zapoznania się ze wszystkimi warunkami umowy?

| 2) | Czy art. 4 ust. 2 dyrektywy 93/13/EWG, który stanowi, że wymogiem wyłączenia kontroli warunków dotyczących głównego przedmiotu umowy jest okoliczność, że „warunki te zostały wyrażone prostym i zrozumiałym językiem”, należy interpretować w ten sposób, iż wymaga on, aby konsument miał zawsze możliwość zapoznania się z tymi warunkami? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 4 ust. 2 dyrektywy 93/13/EWG, który stanowi, że wymogiem wyłączenia kontroli warunków dotyczących głównego przedmiotu umowy jest okoliczność, że „warunki te zostały wyrażone prostym i zrozumiałym językiem”, należy interpretować w ten sposób, iż wymaga on, aby konsument miał zawsze możliwość zapoznania się z tymi warunkami?

| 3) | Czy w kontekście przepisów krajowych, które zezwalają na kontrolę sądową nieuczciwego charakteru warunków umownych, które nie były indywidualnie negocjowane, dotyczących określenia głównego przedmiotu umowy: i) art. 3 ust. 1 dyrektywy 93/13/EWG w związku z lit. i) przykładowego wykazu, o którym mowa w ust. 3 tego artykułu, stoi na przeszkodzie temu, by w odniesieniu do umowy składkowego ubezpieczenia grupowego zakład ubezpieczeń mógł powołać się wobec ubezpieczonego na warunek wyłączający lub ograniczający ryzyko ubezpieczonego, o którym ubezpieczony nie został poinformowany i o którym nie miał on w związku z tym możliwości dowiedzieć się; ii) nawet jeśli jednocześnie, w przypadku niewykonania obowiązku powiadomienia i przekazania informacji o warunkach umownych przepisy krajowe nakładają na ubezpieczającego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej ubezpieczonemu, co jednak nie stawia ubezpieczonego w sytuacji, w jakiej znajdowałby się, gdyby ochrona ubezpieczeniowa istniała? |
| --- | --- |

3)

Czy w kontekście przepisów krajowych, które zezwalają na kontrolę sądową nieuczciwego charakteru warunków umownych, które nie były indywidualnie negocjowane, dotyczących określenia głównego przedmiotu umowy: i) art. 3 ust. 1 dyrektywy 93/13/EWG w związku z lit. i) przykładowego wykazu, o którym mowa w ust. 3 tego artykułu, stoi na przeszkodzie temu, by w odniesieniu do umowy składkowego ubezpieczenia grupowego zakład ubezpieczeń mógł powołać się wobec ubezpieczonego na warunek wyłączający lub ograniczający ryzyko ubezpieczonego, o którym ubezpieczony nie został poinformowany i o którym nie miał on w związku z tym możliwości dowiedzieć się; ii) nawet jeśli jednocześnie, w przypadku niewykonania obowiązku powiadomienia i przekazania informacji o warunkach umownych przepisy krajowe nakładają na ubezpieczającego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej ubezpieczonemu, co jednak nie stawia ubezpieczonego w sytuacji, w jakiej znajdowałby się, gdyby ochrona ubezpieczeniowa istniała?

---

(1)  Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.U. 1993, L 95, s. 29).

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/5 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sozialgericht Nürnberg (Niemcy) w dniu 26 kwietnia 2022 r. – CK/Familienkasse Bayern Nord

(Sprawa C-284/22)

(2022/C 276/08)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Sozialgericht Nürnberg

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: CK

Strona pozwana: Familienkasse Bayern Nord

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 4 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 (1) (w związku z art. 18, art. 21 i art. 45 TFUE) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się uregulowaniu krajowemu, zgodnie z którym pracownik migrujący, który uzyskuje dochód podlegający niemieckiemu podatkowi dochodowemu, ale nie jest objęty obowiązkowym ubezpieczeniem w federalnej agencji pracy i nie podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Niemczech, nie otrzymuje niemieckiego zasiłku na dziecko?

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.U. 2004, L 166, s. 1).

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/6 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État (Francja) w dniu 3 maja 2022 r. – Office français de protection des réfugiés et apatrides (OFPRA)/SW

(Sprawa C-294/22)

(2022/C 276/09)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Conseil d’État

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Office français de protection des réfugiés et apatrides (OFPRA)

Strona pozwana: SW

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy niezależnie od przepisów prawa krajowego, które pozwalają pod pewnymi warunkami na pobyt cudzoziemca ze względu na jego stan zdrowia i chronią go w danym wypadku przed wydaleniem, przepisy art. 12 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2011/95/UE (1) należy interpretować w ten sposób, że chory uchodźca palestyński, który po tym gdy rzeczywiście korzystał z ochrony lub pomocy UNRWA, opuścił znajdujące się w obszarze działania tego organu państwo lub terytorium, gdzie miał swój zwykły pobyt, ze względu na to, że nie ma tam możliwości wystarczającego dostępu do usług zdrowotnych i leczenia, których wymaga jego stan zdrowia, a brak takiej opieki powoduje realne zagrożenie dla jego życia lub integralności fizycznej, może być traktowany jako osoba, której bezpieczeństwo osobiste jest poważnie zagrożone, znajdująca się w sytuacji, w której UNRWA nie jest w stanie zapewnić tej osobie warunków życia zgodnych z powierzoną jej misją? |
| --- | --- |

1)

Czy niezależnie od przepisów prawa krajowego, które pozwalają pod pewnymi warunkami na pobyt cudzoziemca ze względu na jego stan zdrowia i chronią go w danym wypadku przed wydaleniem, przepisy art. 12 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2011/95/UE (1) należy interpretować w ten sposób, że chory uchodźca palestyński, który po tym gdy rzeczywiście korzystał z ochrony lub pomocy UNRWA, opuścił znajdujące się w obszarze działania tego organu państwo lub terytorium, gdzie miał swój zwykły pobyt, ze względu na to, że nie ma tam możliwości wystarczającego dostępu do usług zdrowotnych i leczenia, których wymaga jego stan zdrowia, a brak takiej opieki powoduje realne zagrożenie dla jego życia lub integralności fizycznej, może być traktowany jako osoba, której bezpieczeństwo osobiste jest poważnie zagrożone, znajdująca się w sytuacji, w której UNRWA nie jest w stanie zapewnić tej osobie warunków życia zgodnych z powierzoną jej misją?

| 2) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej, jakie kryteria, zależne na przykład od powagi choroby lub od rodzaju koniecznych usług zdrowotnych, pozwolą na rozpoznanie takie sytuacji? |
| --- | --- |

2)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej, jakie kryteria, zależne na przykład od powagi choroby lub od rodzaju koniecznych usług zdrowotnych, pozwolą na rozpoznanie takie sytuacji?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony (wersja przekształcona) (Dz.U. 2011, L 337, s. 9).

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/7 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court (Irlandia) w dniu 3 maja 2022 r. – NN/An Bord Pleanála, Ireland i Attorney General

(Sprawa C-301/22)

(2022/C 276/10)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

High Court (Irlandia)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: NN

Strona przeciwna: An Bord Pleanála, Ireland i Attorney General

Uczestnicy postępowania: Bradán Beo Teoranta i Galway County Council

Pytania prejudycjalne

| 1) | a) | Czy państwa członkowskie są zobowiązane do scharakteryzowania, a następnie sklasyfikowania wszystkich części wód, niezależnie od ich wielkości, a w szczególności czy istnieje wymóg charakteryzowania i klasyfikowania wszystkich jezior o wielkości powierzchni topologicznej nieprzekraczającej 0,5 km2? |
| --- | --- | --- |

1)

a)

Czy państwa członkowskie są zobowiązane do scharakteryzowania, a następnie sklasyfikowania wszystkich części wód, niezależnie od ich wielkości, a w szczególności czy istnieje wymóg charakteryzowania i klasyfikowania wszystkich jezior o wielkości powierzchni topologicznej nieprzekraczającej 0,5 km2?

| b) | W jakim stopniu, o ile w ogóle, sytuacja jest odmienna w odniesieniu do części wód znajdujących się na obszarze chronionym? |
| --- | --- |

b)

W jakim stopniu, o ile w ogóle, sytuacja jest odmienna w odniesieniu do części wód znajdujących się na obszarze chronionym?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lit. a): czy organ właściwy do spraw wydawania zezwoleń na inwestycję może wydać zezwolenie na inwestycję w odniesieniu do przedsięwzięcia, które może mieć negatywny wpływ na część wód, zanim jeszcze zostanie ona scharakteryzowana i sklasyfikowana? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lit. a): czy organ właściwy do spraw wydawania zezwoleń na inwestycję może wydać zezwolenie na inwestycję w odniesieniu do przedsięwzięcia, które może mieć negatywny wpływ na część wód, zanim jeszcze zostanie ona scharakteryzowana i sklasyfikowana?

| 3) | W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze lit. a): jakie obowiązki spoczywają na właściwym organie przy podejmowaniu decyzji w sprawie wniosku o wydanie zezwolenia na inwestycję, która może mieć potencjalnie negatywny wpływ na niescharakteryzowaną lub niesklasyfikowaną część wód? |
| --- | --- |

3)

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze lit. a): jakie obowiązki spoczywają na właściwym organie przy podejmowaniu decyzji w sprawie wniosku o wydanie zezwolenia na inwestycję, która może mieć potencjalnie negatywny wpływ na niescharakteryzowaną lub niesklasyfikowaną część wód?

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/7 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret (Dania) w dniu 10 maja 2022 r. – Anklagemyndigheden/PO i Moesgaard Meat 2012 A/S

(Sprawa C-311/22)

(2022/C 276/11)

Język postępowania: duński

Sąd odsyłający

Højesteret

Strony w postępowaniu głównym

Wnoszący odwołanie: Anklagemyndigheden

Druga strona postępowania: PO i Moesgaard Meat 2012 A/S

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy pkt 6.4 lit. a) załącznika I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (1) z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) należy interpretować w ten sposób, że „produkcja tusz” obejmuje proces uboju, który rozpoczyna się wówczas, gdy zwierzę zostaje wyprowadzone z pomieszczenia do jego trzymania, ogłuszone i uśmiercone, i który kończy się wraz z wyprodukowaniem dużych standardowych elementów mięsa, efektem czego masa zwierzęcia rzeźnego jest obliczana przed oddzieleniem szyi i głowy oraz usunięciem narządów wewnętrznych i wnętrzności, czy też „produkcja tusz” oznacza produkcję tusz wieprzowych po usunięciu narządów wewnętrznych i wnętrzności, oddzieleniu szyi i głowy oraz po odkrwawieniu i schłodzeniu, efektem czego masę zwierzęcia rzeźnego należy obliczać jedynie w tym momencie? |
| --- | --- |

1)

Czy pkt 6.4 lit. a) załącznika I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (1) z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) należy interpretować w ten sposób, że „produkcja tusz” obejmuje proces uboju, który rozpoczyna się wówczas, gdy zwierzę zostaje wyprowadzone z pomieszczenia do jego trzymania, ogłuszone i uśmiercone, i który kończy się wraz z wyprodukowaniem dużych standardowych elementów mięsa, efektem czego masa zwierzęcia rzeźnego jest obliczana przed oddzieleniem szyi i głowy oraz usunięciem narządów wewnętrznych i wnętrzności, czy też „produkcja tusz” oznacza produkcję tusz wieprzowych po usunięciu narządów wewnętrznych i wnętrzności, oddzieleniu szyi i głowy oraz po odkrwawieniu i schłodzeniu, efektem czego masę zwierzęcia rzeźnego należy obliczać jedynie w tym momencie?

| 2) | Czy pkt 6.4 lit. a) załącznika I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) należy interpretować w ten sposób, że przy ustalaniu liczby dni produkcyjnych wliczanych do wydajności „dziennej” pod uwagę powinno się brać jedynie te dni, w których ma miejsce ogłuszanie, uśmiercanie i natychmiastowy rozbiór świni rzeźnej, czy też pod uwagę powinno się brać dni, w których przeprowadzane są czynności obróbki okołoubojowej świń rzeźnych, co obejmuje przygotowanie zwierzęcia do uboju, schłodzenie ubitego zwierzęcia oraz oddzielenie jego głowy i szyi? |
| --- | --- |

2)

Czy pkt 6.4 lit. a) załącznika I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) należy interpretować w ten sposób, że przy ustalaniu liczby dni produkcyjnych wliczanych do wydajności „dziennej” pod uwagę powinno się brać jedynie te dni, w których ma miejsce ogłuszanie, uśmiercanie i natychmiastowy rozbiór świni rzeźnej, czy też pod uwagę powinno się brać dni, w których przeprowadzane są czynności obróbki okołoubojowej świń rzeźnych, co obejmuje przygotowanie zwierzęcia do uboju, schłodzenie ubitego zwierzęcia oraz oddzielenie jego głowy i szyi?

| 3) | Czy pkt 6.4 lit. a) załącznika I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) należy interpretować w ten sposób, że „wydajność” rzeźni powinna być obliczana jako maksymalna produkcja dzienna w okresie 24 godzin, z uwzględnieniem ograniczeń fizycznych, technologicznych lub prawnych rzeczywiście przestrzeganych przez rzeźnię, przy czym nie może ona być niższa niż osiągana przez nią wielkość produkcji, czy też „wydajność” rzeźni może być niższa od osiąganej przez nią wielkości produkcji, na przykład wówczas, gdy rzeźnia osiągnęła daną wielkość produkcji z naruszeniem ograniczeń fizycznych, technologicznych lub prawnych nałożonych w związku z produkcją, które to ograniczenia są przyjmowane przy obliczaniu „wydajności” rzeźni? |
| --- | --- |

3)

Czy pkt 6.4 lit. a) załącznika I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) należy interpretować w ten sposób, że „wydajność” rzeźni powinna być obliczana jako maksymalna produkcja dzienna w okresie 24 godzin, z uwzględnieniem ograniczeń fizycznych, technologicznych lub prawnych rzeczywiście przestrzeganych przez rzeźnię, przy czym nie może ona być niższa niż osiągana przez nią wielkość produkcji, czy też „wydajność” rzeźni może być niższa od osiąganej przez nią wielkości produkcji, na przykład wówczas, gdy rzeźnia osiągnęła daną wielkość produkcji z naruszeniem ograniczeń fizycznych, technologicznych lub prawnych nałożonych w związku z produkcją, które to ograniczenia są przyjmowane przy obliczaniu „wydajności” rzeźni?

---

(1)  Dz.U. 2010 L 334, s. 17

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/8 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Como (Włochy) w dniu 11 maja 2022 r. – Gabel Industria Tessile SpA, Canavesi SpA/A2A Energia SpA i in.

(Sprawa C-316/22)

(2022/C 276/12)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Tribunale di Como

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Gabel Industria Tessile SpA, Canavesi SpA

Strona pozwana: A2A Energia SpA, Energit SpA, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy, ogólnie, system źródeł prawa Unii Europejskiej, a w szczególności art. 288 akapit trzeci TFUE, stoją na przeszkodzie temu, aby sąd krajowy nie stosował w sporze pomiędzy osobami prywatnymi przepisu prawa krajowego sprzecznego z jasnym, precyzyjnym i bezwarunkowym przepisem dyrektywy, która nie została wdrożona lub nie została wdrożona prawidłowo, z konsekwencją nałożenia na osobę prywatną dodatkowego obowiązku, jeżeli zgodnie z krajowym porządkiem prawnym (art. 14 ust. 4 decreto legislativo 504/1995) stanowi to warunek wstępny, aby ta ostatnia mogła dochodzić praw przyznanych jej przez tę dyrektywę przeciwko państwu? |
| --- | --- |

1)

Czy, ogólnie, system źródeł prawa Unii Europejskiej, a w szczególności art. 288 akapit trzeci TFUE, stoją na przeszkodzie temu, aby sąd krajowy nie stosował w sporze pomiędzy osobami prywatnymi przepisu prawa krajowego sprzecznego z jasnym, precyzyjnym i bezwarunkowym przepisem dyrektywy, która nie została wdrożona lub nie została wdrożona prawidłowo, z konsekwencją nałożenia na osobę prywatną dodatkowego obowiązku, jeżeli zgodnie z krajowym porządkiem prawnym (art. 14 ust. 4 decreto legislativo 504/1995) stanowi to warunek wstępny, aby ta ostatnia mogła dochodzić praw przyznanych jej przez tę dyrektywę przeciwko państwu?

| 2) | Czy zasada skuteczności stoi na przeszkodzie przepisowi prawa krajowego (art. 14 ust. 4 decreto legislativo 504/1995), który nie pozwala konsumentowi końcowemu żądać zwrotu nienależnego podatku bezpośrednio od państwa, lecz jedynie przyznaje mu prawo do wytoczenia powództwa cywilnego o zwrot nienależnie pobranych kwot przeciwko podatnikowi, który jest jedynym podmiotem uprawnionym do uzyskania zwrotu od organów podatkowych, w sytuacji, gdy na jedyną przyczynę niezgodności podatku z prawem – czyli sprzeczność z dyrektywą [Unii] – można powoływać się wyłącznie w ramach stosunku pomiędzy podatnikiem a organami podatkowymi, lecz nie w ramach stosunku pomiędzy podatnikiem a konsumentem końcowym, a w ten sposób przepis ten w praktyce stoi na przeszkodzie skuteczności zwrotu, czy też, w celu zapewnienia poszanowania tej zasady należy w takim wypadku stwierdzić, że konsument końcowy posiada prawo do wytoczenia powództwa bezpośrednio przeciwko skarbowi państwa, ponieważ mamy do czynienia z wypadkiem niemożności lub nadmiernej trudności w uzyskaniu zwrotu nienależnie zapłaconego podatku od dostawcy? |
| --- | --- |

2)

Czy zasada skuteczności stoi na przeszkodzie przepisowi prawa krajowego (art. 14 ust. 4 decreto legislativo 504/1995), który nie pozwala konsumentowi końcowemu żądać zwrotu nienależnego podatku bezpośrednio od państwa, lecz jedynie przyznaje mu prawo do wytoczenia powództwa cywilnego o zwrot nienależnie pobranych kwot przeciwko podatnikowi, który jest jedynym podmiotem uprawnionym do uzyskania zwrotu od organów podatkowych, w sytuacji, gdy na jedyną przyczynę niezgodności podatku z prawem – czyli sprzeczność z dyrektywą [Unii] – można powoływać się wyłącznie w ramach stosunku pomiędzy podatnikiem a organami podatkowymi, lecz nie w ramach stosunku pomiędzy podatnikiem a konsumentem końcowym, a w ten sposób przepis ten w praktyce stoi na przeszkodzie skuteczności zwrotu, czy też, w celu zapewnienia poszanowania tej zasady należy w takim wypadku stwierdzić, że konsument końcowy posiada prawo do wytoczenia powództwa bezpośrednio przeciwko skarbowi państwa, ponieważ mamy do czynienia z wypadkiem niemożności lub nadmiernej trudności w uzyskaniu zwrotu nienależnie zapłaconego podatku od dostawcy?

---

Sąd

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/9 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/9

---

Wyrok Sądu z dnia 18 maja 2022 r. – Canon/Komisja

(Sprawa T-609/19) (1)

(Konkurencja - Koncentracje - Sektor produkcji narzędzi medycznych - Decyzja nakładająca grzywny za wprowadzenie w życie koncentracji przed jej zgłoszeniem i wydaniem zezwolenia na nią - Artykuł 4 ust. 1, art. 7 ust. 1 i art. 14 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 - Transakcja tymczasowa i transakcja ostateczna - Struktura przeniesienia aktywów - Jednolita koncentracja - Prawo do obrony - Uzasadnione oczekiwania - Zasada legalności - Proporcjonalność - Kwota grzywien - Okoliczności łagodzące)

(2022/C 276/13)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Canon Inc. (Tokio, Japonia) (przedstawiciele: adwokaci U. Soltész, W. Bosch, C. von Köckritz, K. Winkelmann, M. Reynolds, J. Schindler, D. Arts i W. Devroe)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Conte i C. Urraca Caviedes, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Rada Unii Europejskiej (predstawiciele: A.-L. Meyer i O. Segnana, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie zmierzające w pierwszej kolejności do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2019) 4559 final z dnia 27 czerwca 2019 r., nakładającej grzywny za brak zgłoszenia koncentracji z naruszeniem art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 oraz za wprowadzenie w życie koncentracji z naruszeniem art. 7 ust. 1 wskazanego rozporządzenia (sprawa M.8179 – Canon/Toshiba Medical Systems Corporation), a posiłkowo do uchylenia lub obniżenia kwoty grzywien nałożonych na skarżącą.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Canon Inc. zostaje obciążona własnymi kosztami, a także kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Canon Inc. zostaje obciążona własnymi kosztami, a także kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

| 3) | Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 399 z 25.11.2019.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/9 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/9

---

Wyrok Sądu z dnia 11 maja 2022 r. – Republika Czeska/Komisja

(Sprawa T-151/20) (1)

(Zasoby własne Unii - Odpowiedzialność finansowa państwa członkowskiego - Należności celne przywozowe - Wpłata na rzecz Komisji kwot odpowiadających nieuzyskanym zasobom własnym - Skarga oparta na bezpodstawnym wzbogaceniu Unii - Obowiązki państwa członkowskiego w dziedzinie zasobów własnych - Obowiązek ustanowienia zabezpieczenia - Zwolnienie z obowiązku udostępnienia kwot odpowiadających ustalonym tytułom dochodów budżetowych uznanym za nieściągalne)

(2022/C 276/14)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, J. Vláčil i O. Serdula, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Materne i P. Němečková, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Królestwo Belgii (przedstawiciele: S. Baeyens i J.-C. Halleux, pełnomocnicy), Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik)

Przedmiot

Oparte na art. 268 TFUE żądanie zwrotu kwoty 40 482 255 CZK (koron czeskich) wpłaconej z tytułu zasobów własnych Unii Europejskiej.

Sentencja

| 1) | Skarga Republiki Czeskiej zostaje uwzględniona w zakresie obejmującym zwrot przez Komisję Europejską kwoty w wysokości 17 828 399,66 CZK (koron czeskich) wpłaconej z tytułu zasobów własnych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1)

Skarga Republiki Czeskiej zostaje uwzględniona w zakresie obejmującym zwrot przez Komisję Europejską kwoty w wysokości 17 828 399,66 CZK (koron czeskich) wpłaconej z tytułu zasobów własnych Unii Europejskiej.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 175 z 25.5.2020.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/10 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/10

---

Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 25 kwietnia 2022 r. – HB/Komisja

(Sprawa T-408/21 R)

(Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Zamówienia publiczne na usługi - Nieprawidłowości w postępowaniu w sprawie udzielania zamówienia - Odzyskanie nienależnie wypłaconych kwot - Decyzja stanowiąca tytuł egzekucyjny - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Pilny charakter - Fumus boni iuris - Wyważenie interesów)

(2022/C 276/15)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: HB (przedstawiciel: adwokat L. Levi)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Araujo Arce, J. Estrada de Solà i J. Baquero Cruz, pełnomocnicy)

Przedmiot

W ramach opartego na art. 278 i 279 TFUE żądania skarżąca wnosi, po pierwsze, o zawieszenie wykonania decyzji Komisji C(2021) 3339 final z dnia 5 maja 2021 r. w sprawie odzyskania od niej wierzytelności w wysokości 4 241 507,00 EUR z tytułu umowy o numerze referencyjnym TACIS/2006/101-510 oraz decyzji Komisji C(2021) 3340 final z dnia 5 maja 2021 r. w sprawie odzyskania od niej wierzytelności w wysokości 1 197 055,86 EUR z tytułu umowy o numerze referencyjnym CARDS/2008/166-429, po drugie, o nakazanie Komisji Europejskiej odstąpienia od odzyskania kwot wskazanych w tych decyzjach, a po trzecie, o zasądzenie od Komisji zapłaty symbolicznej kwoty 1 EUR tytułem odszkodowania.

Sentencja

| 1) | Zawiesza się wykonanie decyzji C(2021) 3339 final w sprawie odzyskania od HB wierzytelności w wysokości 4 241 507,00 EUR z tytułu umowy o numerze referencyjnym TACIS/2006/101-510 oraz decyzji C(2021) 3340 final w sprawie odzyskania od HB wierzytelności w wysokości 1 197 055,86 EUR z tytułu umowy o numerze referencyjnym CARDS/2008/166-429. |
| --- | --- |

1)

Zawiesza się wykonanie decyzji C(2021) 3339 final w sprawie odzyskania od HB wierzytelności w wysokości 4 241 507,00 EUR z tytułu umowy o numerze referencyjnym TACIS/2006/101-510 oraz decyzji C(2021) 3340 final w sprawie odzyskania od HB wierzytelności w wysokości 1 197 055,86 EUR z tytułu umowy o numerze referencyjnym CARDS/2008/166-429.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/11 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/11

---

Postanowienie Sądu z dnia 7 kwietnia 2022 r. – Daw/EUIPO – Sapa Building Systems (alpina)

(Sprawa T-766/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Wycofanie zgłoszenia do rejestracji - Umorzenie postępowania)

(2022/C 276/16)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Daw SE (Ober-Ramstadt, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Haberl)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: E. Markakis, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Sapa Building Systems SpA (Naviglio, Włochy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 września 2021 r. (sprawa R 2198/2020-2), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Daw a SAPA Building Systems.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 64 z 7.2.2022.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/11 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/11

---

Skarga wniesiona w dniu 13 maja 2022 r. – Engineering – Ingegneria Informatica/Komisja

(Sprawa T-273/22)

(2022/C 276/17)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Engineering – Ingegneria Informatica SpA (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci S. Villata, C. Oncia i L. Montevecchi)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uchylenie, stwierdzenie nieważności, niezgodności z prawem, lub w każdym razie bezskuteczności przywołanych środków Komisji DH (Dyrekcja Generalna ds. Badań i Innowacji – Dyrekcja H – Wspólne Centrum Wdrażania – H.2. Wspólna służba audytowa) i Komisji Europejskiej, DG Migracji i Spraw Wewnętrznych – w szczególności pisma zamykającego (Letter of Conclusion) nr ref. Ares (2021)7900224 z dnia 21 grudnia 2021 r. Komisji nr ref. CAIA389007, Final Audit Report (FAR)(końcowego sprawozdania audytowego załączonego do pisma zamykającego), pisma z wnioskiem o zwrot środków (pisma potwierdzającego Komisji Europejskiej, DG ds. Migracji i Spraw Wewnętrznych, z dnia 15 marca 2022 r.) oraz noty obciążeniowej (nota Komisji Europejskiej, DG ds. Migracji i Spraw Wewnętrznych nr 3242203436, z dnia 15 marca 2022 r.); |
| --- | --- |

—

uchylenie, stwierdzenie nieważności, niezgodności z prawem, lub w każdym razie bezskuteczności przywołanych środków Komisji DH (Dyrekcja Generalna ds. Badań i Innowacji – Dyrekcja H – Wspólne Centrum Wdrażania – H.2. Wspólna służba audytowa) i Komisji Europejskiej, DG Migracji i Spraw Wewnętrznych – w szczególności pisma zamykającego (Letter of Conclusion) nr ref. Ares (2021)7900224 z dnia 21 grudnia 2021 r. Komisji nr ref. CAIA389007, Final Audit Report (FAR)(końcowego sprawozdania audytowego załączonego do pisma zamykającego), pisma z wnioskiem o zwrot środków (pisma potwierdzającego Komisji Europejskiej, DG ds. Migracji i Spraw Wewnętrznych, z dnia 15 marca 2022 r.) oraz noty obciążeniowej (nota Komisji Europejskiej, DG ds. Migracji i Spraw Wewnętrznych nr 3242203436, z dnia 15 marca 2022 r.);

| — | stwierdzenie, że koszty wykluczone stanowią koszty kwalifikowalne (eligible costs) zgodnie z umową w sprawie przyznania dotacji (Grant Agreement Dante) i że w związku z tym Engineering ma prawo do uwzględnienia tych kosztów w celu określenia całkowitej kwoty dotacji przewidzianej we wspomnianej umowie, a w każdym razie, że Komisja nie ma prawa do odzyskania tych kwot; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że koszty wykluczone stanowią koszty kwalifikowalne (eligible costs) zgodnie z umową w sprawie przyznania dotacji (Grant Agreement Dante) i że w związku z tym Engineering ma prawo do uwzględnienia tych kosztów w celu określenia całkowitej kwoty dotacji przewidzianej we wspomnianej umowie, a w każdym razie, że Komisja nie ma prawa do odzyskania tych kwot;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący błędnego stosowania przez Komisję Europejską, DG ds. Migracji i Spraw Wewnętrznych ustaleń umowy w sprawie przyznania dotacji (Grant Agreement Dante).






  — | Skarżąca podnosi w tym względzie, że pismo wzywające do zwrotu oraz nota obciążeniowa opierają się na wynikach kontroli Komisji, która niesłusznie wyłączyła premie wypłacane pracownikom na podstawie celów ogólnych z kosztów kwalifikowanych na podstawie umowy w sprawie przyznania dotacji, której stroną była skarżąca, w celu skorzystania z przewidzianych w niej subwencji. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący błędnego stosowania przez Komisję Europejską, DG ds. Migracji i Spraw Wewnętrznych ustaleń umowy w sprawie przyznania dotacji (Grant Agreement Dante).

—

Skarżąca podnosi w tym względzie, że pismo wzywające do zwrotu oraz nota obciążeniowa opierają się na wynikach kontroli Komisji, która niesłusznie wyłączyła premie wypłacane pracownikom na podstawie celów ogólnych z kosztów kwalifikowanych na podstawie umowy w sprawie przyznania dotacji, której stroną była skarżąca, w celu skorzystania z przewidzianych w niej subwencji.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia uzasadnionych oczekiwań skarżącej.






  — | Skarżąca podnosi w tym względzie, że w ramach poprzednich programów subwencyjnych, do których należała (w szczególności Siódmego Programu Ramowego), system wynagrodzeń wykluczony przez zaskarżone akty, choć podlegał badaniu przez Komisję, był akceptowany bez zastrzeżeń. Nieuzasadniona zmiana oceny właściwego organu dotycząca kwalifikowalności premii stanowi zatem naruszenie zasady uzasadnionych oczekiwań, którą Trybunał Sprawiedliwości i Sąd wielokrotnie uznawały za prawdziwą |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia uzasadnionych oczekiwań skarżącej.

—

Skarżąca podnosi w tym względzie, że w ramach poprzednich programów subwencyjnych, do których należała (w szczególności Siódmego Programu Ramowego), system wynagrodzeń wykluczony przez zaskarżone akty, choć podlegał badaniu przez Komisję, był akceptowany bez zastrzeżeń. Nieuzasadniona zmiana oceny właściwego organu dotycząca kwalifikowalności premii stanowi zatem naruszenie zasady uzasadnionych oczekiwań, którą Trybunał Sprawiedliwości i Sąd wielokrotnie uznawały za prawdziwą

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący błędnej wykładni umowy w sprawie przyznania dotacji „Dante” i odnośnego postanowienia umownego ze względu na to, że koszty kwalifikowalne zostały wyłączone na podstawie samego brzmienia umowy, z powodów wskazanych w zarzucie pierwszym. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący błędnej wykładni umowy w sprawie przyznania dotacji „Dante” i odnośnego postanowienia umownego ze względu na to, że koszty kwalifikowalne zostały wyłączone na podstawie samego brzmienia umowy, z powodów wskazanych w zarzucie pierwszym.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/12 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/12

---

Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2022 r. – Mariño Pais i in./Komisja i SRB

(Sprawa T-294/22)

(2022/C 276/18)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Fernando Mariño Pais (Outes, Hiszpania) i 44 pozostałych skarżących (przedstawiciele: adwokaci B. Cremades Roman, J. López Useros, S. Cajal Martín i P. Marrodán Lázaro)

Strona pozwana: Komisja Europejska, Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

Żądania

Skarżący wnoszą do Sądu o:

| — | stwierdzenie odpowiedzialności pozaumownej pozwanych oraz zasądzenie od SRB i Komisji zapłaty na rzecz skarżących odszkodowania za szkodę poniesioną w związku z decyzją o restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji BPE (Banco Popular Español SA i jego spółek zależnych); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie odpowiedzialności pozaumownej pozwanych oraz zasądzenie od SRB i Komisji zapłaty na rzecz skarżących odszkodowania za szkodę poniesioną w związku z decyzją o restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji BPE (Banco Popular Español SA i jego spółek zależnych);

| — | obciążenie SRB i Komisji kosztami niniejszego postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie SRB i Komisji kosztami niniejszego postępowania;

| — | zarządzenie, by od wszystkich kwot przyznanych skarżącym były naliczane odsetki wyrównawcze od dnia 23 maja 2017 r. (lub, ewentualnie, od dnia 7 czerwca 2017 r.) do dnia wydania wyroku, a także odsetki za opóźnienie od dnia wydania wyroku, z wyjątkiem kosztów niniejszego postępowania, od których odsetki za opóźnienie będą naliczane od dnia wydania wyroku; oraz |
| --- | --- |

—

zarządzenie, by od wszystkich kwot przyznanych skarżącym były naliczane odsetki wyrównawcze od dnia 23 maja 2017 r. (lub, ewentualnie, od dnia 7 czerwca 2017 r.) do dnia wydania wyroku, a także odsetki za opóźnienie od dnia wydania wyroku, z wyjątkiem kosztów niniejszego postępowania, od których odsetki za opóźnienie będą naliczane od dnia wydania wyroku; oraz

| — | przyznanie skarżącym wszelkich innych dodatkowych środków naprawczych uznanych za prawnie uzasadnione. |
| --- | --- |

—

przyznanie skarżącym wszelkich innych dodatkowych środków naprawczych uznanych za prawnie uzasadnione.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnoszą trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że oświadczenia i wycieki informacji w sposób wystarczająco istotny naruszyły obowiązek zachowania poufności, zasadę staranności, zasadę dobrej administracji oraz zasadę nemo auditur propriam turpitudinem allegans. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że oświadczenia i wycieki informacji w sposób wystarczająco istotny naruszyły obowiązek zachowania poufności, zasadę staranności, zasadę dobrej administracji oraz zasadę nemo auditur propriam turpitudinem allegans.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący wystarczająco istotnego naruszenia zasady staranności, zasady dobrej administracji, obowiązku uzasadnienia, zasady niedyskryminacji i zakazu arbitralności w procesie podejmowania decyzji.
  W tym względzie skarżący zauważają, że warunki restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji BPE nie zostały spełnione, że nie zapewniono niezależnej wyceny aktywów i zobowiązań BPE, która byłaby rzetelna, ostrożna i realistyczna, oraz że działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jest dyskryminacyjne i arbitralne. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący wystarczająco istotnego naruszenia zasady staranności, zasady dobrej administracji, obowiązku uzasadnienia, zasady niedyskryminacji i zakazu arbitralności w procesie podejmowania decyzji.

W tym względzie skarżący zauważają, że warunki restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji BPE nie zostały spełnione, że nie zapewniono niezależnej wyceny aktywów i zobowiązań BPE, która byłaby rzetelna, ostrożna i realistyczna, oraz że działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jest dyskryminacyjne i arbitralne.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący wystarczająco istotnego naruszenia prawa własności prywatnej i zasady proporcjonalności. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący wystarczająco istotnego naruszenia prawa własności prywatnej i zasady proporcjonalności.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/13 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/13

---

Skarga wniesiona w dniu 20 maja 2022 r. – Flowbird/EUIPO – Apcoa Parking Holdings (FLOWBIRD)

(Sprawa T-296/22)

(2022/C 276/19)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Flowbird (Neuilly-sur-Seine, Francja) (przedstawiciel: C. Pecnard, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Apcoa Parking Holdings GmbH (Stuttgart, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską graficznego znaku towarowego FLOWBIRD – rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską nr 1 478 123

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 3 marca 2022 r. w sprawie R 748/2021-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania przed Sądem; |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania przed Sądem;

| — | obciążenie Apcoa Parking Holdings kosztami postępowania przed EUIPO. |
| --- | --- |

—

obciążenie Apcoa Parking Holdings kosztami postępowania przed EUIPO.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/13 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/13

---

Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2022 r. – Domaine Boyar International/EUIPO – Consorzio DOC Bolgheri e Bolgheri Sassicaia (BOLGARÉ)

(Sprawa T-300/22)

(2022/C 276/20)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Domaine Boyar International (Sofia, Bułgaria) (przedstawiciel: adwokat F. Bojinova)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Consorzio DOC Bolgheri e Bolgheri Sassicaia (Castagneto Carducci, Włochy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego „BOLGARÉ” – zgłoszenie nr 16 670 937

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 21 marca 2022 r. w sprawie R 2564/2019-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości;

| — | obciążenie EUIPO i zainteresowanej strony kosztami poniesionymi przez skarżącą w ramach niniejszej skargi o stwierdzenie nieważności. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO i zainteresowanej strony kosztami poniesionymi przez skarżącą w ramach niniejszej skargi o stwierdzenie nieważności.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 46 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 46 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w związku z art. 103 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w związku z art. 103 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/14 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/14

---

Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2022 r. – Vinokurov/Rada

(Sprawa T-302/22)

(2022/C 276/21)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Alexander Semenovich Vinokurov (Moskwa, Rosja) (przedstawiciele: É. Épron, J. Choucroun i E. Lebek, avocats)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uznanie niniejszego wniosku o stwierdzenie nieważności za dopuszczalny i zasadny; |
| --- | --- |

—

uznanie niniejszego wniosku o stwierdzenie nieważności za dopuszczalny i zasadny;

| — | częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2022/397 z dnia 9 marca 2022 r. zmieniającej decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (1) w zakresie, w jakim dotyczy ona Alexandra Vinokurova; |
| --- | --- |

—

częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2022/397 z dnia 9 marca 2022 r. zmieniającej decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (1) w zakresie, w jakim dotyczy ona Alexandra Vinokurova;

| — | częściowe stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/396 z dnia 9 marca 2022 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (2) w zakresie, w jakim dotyczy ono Alexandra Vinokurova; |
| --- | --- |

—

częściowe stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/396 z dnia 9 marca 2022 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (2) w zakresie, w jakim dotyczy ono Alexandra Vinokurova;

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej całością kosztów postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej całością kosztów postępowania;

| — | zastrzeżenie na rzecz skarżącego wszystkich należnych mu praw, środków i działań. |
| --- | --- |

—

zastrzeżenie na rzecz skarżącego wszystkich należnych mu praw, środków i działań.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący braku uzasadnionych w sposób wystarczająco precyzyjny i konkretny motywów na poparcie aktu niekorzystnego. Na poparcie tego zarzutu skarżący podnosi w szczególności, że motywy Rady odnoszą się do sektorów działalności, podczas gdy kryteria, o których mowa w decyzji Rady (WPZiB) 2022/397 odnoszą się wyłącznie do określonych osób. Skarżący wskazuje także na brak precyzji kryterium dotyczącego zapewniania istotnego źródła dochodów i na okoliczność, że sformułowanie motywów nie odpowiada żadnemu istotnemu kryterium wskazanemu przez Radę. Wreszcie skarżący utrzymuje, że motyw dotyczący popierania lub wdrażania działań lub polityk różni się od właściwego kryterium, jakim jest wspieranie „materialnie lub finansowo” rządu Federacji Rosyjskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący braku uzasadnionych w sposób wystarczająco precyzyjny i konkretny motywów na poparcie aktu niekorzystnego. Na poparcie tego zarzutu skarżący podnosi w szczególności, że motywy Rady odnoszą się do sektorów działalności, podczas gdy kryteria, o których mowa w decyzji Rady (WPZiB) 2022/397 odnoszą się wyłącznie do określonych osób. Skarżący wskazuje także na brak precyzji kryterium dotyczącego zapewniania istotnego źródła dochodów i na okoliczność, że sformułowanie motywów nie odpowiada żadnemu istotnemu kryterium wskazanemu przez Radę. Wreszcie skarżący utrzymuje, że motyw dotyczący popierania lub wdrażania działań lub polityk różni się od właściwego kryterium, jakim jest wspieranie „materialnie lub finansowo” rządu Federacji Rosyjskiej.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w ocenie, jakiego Rada miała się dopuścić w odniesieniu do istotnych zastosowanych przez nią kryteriów, a mianowicie między innymi wsparcia materialnego lub finansowego decydentów rosyjskich, uzyskiwania korzyści od rządu Federacji Rosyjskiej lub zapewnianiu temu rządowi istotnego źródła dochodów. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w ocenie, jakiego Rada miała się dopuścić w odniesieniu do istotnych zastosowanych przez nią kryteriów, a mianowicie między innymi wsparcia materialnego lub finansowego decydentów rosyjskich, uzyskiwania korzyści od rządu Federacji Rosyjskiej lub zapewnianiu temu rządowi istotnego źródła dochodów.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności z tego względu, że rozszerzenie kryteriów umieszczenia w wykazie pozwala obecnie na nakładanie sankcji na osoby niezwiązane z sytuacją w Ukrainie. Mowa jest bowiem o tym, ze Rada bierze pod uwagę zapewnianie przez określone sektory działalności istotnych źródeł dochodów, lecz nie bierze się pod uwagę ani udziału w rynku, jaki skarżący ma w tych sektorach, ani udziału kapitałowego skarżącego w wymienionych przedsiębiorstwach. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności z tego względu, że rozszerzenie kryteriów umieszczenia w wykazie pozwala obecnie na nakładanie sankcji na osoby niezwiązane z sytuacją w Ukrainie. Mowa jest bowiem o tym, ze Rada bierze pod uwagę zapewnianie przez określone sektory działalności istotnych źródeł dochodów, lecz nie bierze się pod uwagę ani udziału w rynku, jaki skarżący ma w tych sektorach, ani udziału kapitałowego skarżącego w wymienionych przedsiębiorstwach.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia prawa skarżącego do obrony i do skutecznej ochrony sądowej. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia prawa skarżącego do obrony i do skutecznej ochrony sądowej.

---

(1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2022/397 z dnia 9 marca 2022 r. zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (Dz.U. 2022, L 80, s. 31).

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2022/396 z dnia 9 marca 2022 r. wykonujące rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (Dz.U. 2022, L 80, s. 1).

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/15 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/15

---

Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2022 r. – Dicofarm/EUIPO – Marco Viti Farmaceuitici (Vitis pharma Dicofarm group)

(Sprawa T-303/22)

(2022/C 276/22)

Język skargi: włoski

Strony

Strona skarżąca: Dicofarm SpA (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci F. Ferrari, L. Goglia i G. Rapaccini)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Marco Viti Farmaceuitici SpA (Vicenza, Włochy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy Vitis pharma Dicofarm group – unijny znak towarowy nr 17 880 952

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 16 marca 2022 r. w sprawie R 1050/2021-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim uwzględnia ona częściowe unieważnienie prawa do unijnego znaku towarowego nr 17 880 952 wydane przez Wydział Unieważnień EUIPO decyzją z dnia 19 kwietnia 2021 r., unieważnienie nr 38283 C; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim uwzględnia ona częściowe unieważnienie prawa do unijnego znaku towarowego nr 17 880 952 wydane przez Wydział Unieważnień EUIPO decyzją z dnia 19 kwietnia 2021 r., unieważnienie nr 38283 C;

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim obciąża ona skarżącą kosztami poniesionymi przez Marco Viti Farmaceutici w postępowaniu odwoławczym przed EUIPO; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim obciąża ona skarżącą kosztami poniesionymi przez Marco Viti Farmaceutici w postępowaniu odwoławczym przed EUIPO;

| — | obciążenie EUIPO kosztami niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami niniejszego postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Błędne zastosowanie art. 60 i 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Błędne zastosowanie art. 60 i 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/16 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/16

---

Skarga wniesiona w dniu 24 maja 2022 r. – Rashnikov/Rada

(Sprawa T-305/22)

(2022/C 276/23)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Viktor Filippovich Rashnikov (Magnitogorsk, Rosja) (przedstawiciele: adwokaci D. Rovetta, M. Campa, M. Moretto, V. Villante i M. Pirovano)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2022/429 z dnia 15 marca 2022 r. zmieniającej decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (1) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/427 z dnia 15 marca 2022 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (2) (zwanych dalej „zaskarżonymi aktami”) w zakresie, w jakim umieściły nazwisko skarżącego w wykazie osób i podmiotów poddanych środkom ograniczającym; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2022/429 z dnia 15 marca 2022 r. zmieniającej decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (1) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/427 z dnia 15 marca 2022 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (2) (zwanych dalej „zaskarżonymi aktami”) w zakresie, w jakim umieściły nazwisko skarżącego w wykazie osób i podmiotów poddanych środkom ograniczającym;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia, art. 296 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, art. 41 ust. 2 lit. c) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”) oraz prawa do skutecznej ochrony sądowej zagwarantowanego w art. 47 karty. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia, art. 296 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, art. 41 ust. 2 lit. c) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”) oraz prawa do skutecznej ochrony sądowej zagwarantowanego w art. 47 karty.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w ocenie, naruszenia zasady ciężaru dowodu, naruszenia kryteriów umieszczenia w wykazie określonych w art. 1 ust. 1 lit. a) i e) oraz w art. 2 ust. 1 lit. a) i g) decyzji Rady 2014/145/WPZiB z dnia 17 marca 2014 r., a także w art. 3 ust. 1 lit. a) i g) rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r., które to akty dotyczą środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w ocenie, naruszenia zasady ciężaru dowodu, naruszenia kryteriów umieszczenia w wykazie określonych w art. 1 ust. 1 lit. a) i e) oraz w art. 2 ust. 1 lit. a) i g) decyzji Rady 2014/145/WPZiB z dnia 17 marca 2014 r., a także w art. 3 ust. 1 lit. a) i g) rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r., które to akty dotyczą środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności oraz naruszenia przysługujących skarżącemu praw podstawowych do własności i swobody prowadzenia działalności gospodarczej (art. 16 i 17 karty). |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności oraz naruszenia przysługujących skarżącemu praw podstawowych do własności i swobody prowadzenia działalności gospodarczej (art. 16 i 17 karty).

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia podstawowej zasady niedyskryminacji. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia podstawowej zasady niedyskryminacji.

---

(1)  Dz.U. 2022, L 87 I, s. 44.

(2)  Dz.U. 2022, L 87 I, s. 1.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/17 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/17

---

Skarga wniesiona w dniu 24 maja 2022 r. – A2B Connect i in./Rada

(Sprawa T-307/22)

(2022/C 276/24)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: A2B Connect BV (Purmerend, Niderlandy), BIT BV (Ede, Niderlandy), Freedom Internet BV (Amsterdam, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat L. Oranje)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zgodnie z art. 263 TFUE, stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) 2022/350 z dnia 1 marca 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (UE) nr 833/2014 dotyczącego środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (1) oraz decyzji Rady (WPZiB) 2022/351 z dnia 1 marca 2022 r. w sprawie zmiany decyzji 2014/512/WPZiB dotyczącej środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (2), oraz |
| --- | --- |

—

zgodnie z art. 263 TFUE, stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) 2022/350 z dnia 1 marca 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (UE) nr 833/2014 dotyczącego środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (1) oraz decyzji Rady (WPZiB) 2022/351 z dnia 1 marca 2022 r. w sprawie zmiany decyzji 2014/512/WPZiB dotyczącej środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (2), oraz

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, zgodnie z którym art. 29 TUE i art. 215 TFUE nie stanowią zgodnej z prawem podstawy odpowiednio zaskarżonej decyzji i zaskarżonego rozporządzenia, a pozwana działała poza zakresem jej kompetencji powierzonych jej przez traktaty, a szczególności przez tytuł V TUE. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, zgodnie z którym art. 29 TUE i art. 215 TFUE nie stanowią zgodnej z prawem podstawy odpowiednio zaskarżonej decyzji i zaskarżonego rozporządzenia, a pozwana działała poza zakresem jej kompetencji powierzonych jej przez traktaty, a szczególności przez tytuł V TUE.

| 2. | Zarzut drugi, zgodnie z którym zaskarżone rozporządzenie i zaskarżona decyzja naruszają art. 11 i 52 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, zgodnie z którym zaskarżone rozporządzenie i zaskarżona decyzja naruszają art. 11 i 52 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 3. | Zarzut trzeci, zgodnie z którym zaskarżone rozporządzenie i zaskarżona decyzja naruszają art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, a także zasady prawa regulujące stosowanie traktatów, a konkretnie zasady dobrej administracji. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, zgodnie z którym zaskarżone rozporządzenie i zaskarżona decyzja naruszają art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, a także zasady prawa regulujące stosowanie traktatów, a konkretnie zasady dobrej administracji.

---

(1)  Dz.U. 2022, L 65, s. 1.

(2)  Dz.U. 2022, L 65, s. 5.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/17 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/17

---

Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2022 r. – PC/Rada

(Sprawa T-309/22)

(2022/C 276/25)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: PC (przedstawiciele: adwokaci G. Lansky, P. Goeth i A. Egger)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności, zgodnie z art. 263 TFUE, decyzji Rady (WPZiB) 2022/429 z dnia 15 marca 2022 r. zmieniającej decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (1) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/427 z dnia 15 marca 2022 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (2) (zwanych dalej „zaskarżonymi aktami”) w zakresie, w jakim akty te dotyczą strony skarżacej; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności, zgodnie z art. 263 TFUE, decyzji Rady (WPZiB) 2022/429 z dnia 15 marca 2022 r. zmieniającej decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (1) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/427 z dnia 15 marca 2022 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (2) (zwanych dalej „zaskarżonymi aktami”) w zakresie, w jakim akty te dotyczą strony skarżacej; oraz

| — | obciążenie Rady kosztami postepowania zgodnie z art. 134 regulaminu postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postepowania zgodnie z art. 134 regulaminu postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut dotyczący popełnienia przez Radę błędu w ocenie w zakresie, w jakim umieściła ona jej nazwisko w załącznikach do zaskarżonych aktów. Strona skarżąca twierdzi, że:

| — | powołane przez Radę motywy takiego umieszczenia w wykazie są materialnie błędne; |
| --- | --- |

—

powołane przez Radę motywy takiego umieszczenia w wykazie są materialnie błędne;

| — | Rada nie podała indywidualnych, specyficznych i konkretnych powodów nałożenia na stronę skarżącą środków ograniczających, a podane powody nie są wystarczająco szczegółowe, co pozostaje w sprzeczności z obowiązkami Rady; |
| --- | --- |

—

Rada nie podała indywidualnych, specyficznych i konkretnych powodów nałożenia na stronę skarżącą środków ograniczających, a podane powody nie są wystarczająco szczegółowe, co pozostaje w sprzeczności z obowiązkami Rady;

| — | przedstawione dowody nie są wystarczające dla umieszczenia nazwiska strony skarżącej w załącznikach do zaskarżonych aktów. |
| --- | --- |

—

przedstawione dowody nie są wystarczające dla umieszczenia nazwiska strony skarżącej w załącznikach do zaskarżonych aktów.

---

(1)  Dz.U. 2022, L 87 I, s. 44.

(2)  Dz.U. 2022, L 87 I, s. 1.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/18 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/18

---

Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2022 r. – AMO Development/EUIPO (Instrumenty medyczne)

(Sprawa T-311/22)

(2022/C 276/26)

Język postępowania: angielski

Strona

Strona skarżąca: AMO Development LLC (Santa Ana, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci J. Day, solicitor, i T. de Haan)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny wzór: Wzór wspólnotowy nr 2 712 885-0001 i nr 2 712 885-0002

Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 15 marca 2022 r. w sprawie R 1433/2021-3

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącą w postępowaniu przed Trzecią Izbą Odwoławczą EUIPO. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącą w postępowaniu przed Trzecią Izbą Odwoławczą EUIPO.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 67 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 67 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/19 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/19

---

Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2022 – Polska/Komisja

(Sprawa T-314/22)

(2022/C 276/27)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej zawartej w piśmie z dnia 16 maja 2022 r. dotyczącej potrącenia należności z tytułu dziennych kar pieniężnych zasądzonych w postanowieniu wiceprezes Trybunału Sprawiedliwości z dnia 20 września 2021 r. (Czechy/Polska, C-121/21 R, EU:C:2021:752) w odniesieniu do okresu od dnia 18 stycznia 2022 r. do dnia 3 lutego 2022 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej zawartej w piśmie z dnia 16 maja 2022 r. dotyczącej potrącenia należności z tytułu dziennych kar pieniężnych zasądzonych w postanowieniu wiceprezes Trybunału Sprawiedliwości z dnia 20 września 2021 r. (Czechy/Polska, C-121/21 R, EU:C:2021:752) w odniesieniu do okresu od dnia 18 stycznia 2022 r. do dnia 3 lutego 2022 r.;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący braku kompetencji Komisji oraz naruszenia art. 101 i art. 102 w związku z art. 98 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (1) poprzez zastosowanie procedury odzyskiwania należności w drodze potrącenia, pomimo, że należności te przestały istnieć. Strona skarżąca uważa, że Komisja nie miała podstaw prawnych do przyjmowania zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy skutki postanowienia z dnia 20 września 2021 r. wygasły z mocą wsteczną w wyniku zawarcia ugody przez rządy Polski i Czech, zrzeczenia się przez obie strony wszelkich roszczeń oraz wykreślenia sprawy C-121/21 (2) z rejestru Trybunału. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący braku kompetencji Komisji oraz naruszenia art. 101 i art. 102 w związku z art. 98 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (1) poprzez zastosowanie procedury odzyskiwania należności w drodze potrącenia, pomimo, że należności te przestały istnieć. Strona skarżąca uważa, że Komisja nie miała podstaw prawnych do przyjmowania zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy skutki postanowienia z dnia 20 września 2021 r. wygasły z mocą wsteczną w wyniku zawarcia ugody przez rządy Polski i Czech, zrzeczenia się przez obie strony wszelkich roszczeń oraz wykreślenia sprawy C-121/21 (2) z rejestru Trybunału.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 296 TFUE oraz art. 41 ust. 2 lit. c) i art. 47 Karty praw podstawowych UE poprzez niewystarczające uzasadnienie zaskarżonych decyzji. Strona skarżąca uważa, że przyjmując zaskarżone decyzje Komisja nie przedstawiła wymaganego przez Traktat i orzecznictwo Trybunału uzasadnienia w odniesieniu do podstaw prawnych prowadzonej w drodze tej decyzji procedury odzyskiwania należności. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 296 TFUE oraz art. 41 ust. 2 lit. c) i art. 47 Karty praw podstawowych UE poprzez niewystarczające uzasadnienie zaskarżonych decyzji. Strona skarżąca uważa, że przyjmując zaskarżone decyzje Komisja nie przedstawiła wymaganego przez Traktat i orzecznictwo Trybunału uzasadnienia w odniesieniu do podstaw prawnych prowadzonej w drodze tej decyzji procedury odzyskiwania należności.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz. U. 2018, L 193, S. 1).

(2)  Postanowienie z dnia 4 lutego 2022 r., Republika Czeska/Polska (Mine de Turów), C-121/21, nieopublikowane, EU:C:2022:82.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/19 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/19

---

Skarga wniesiona w dniu 27 maja 2022 r. – Yayla Türk/EUIPO – Marmara Import-Export (Sütat)

(Sprawa T-315/22)

(2022/C 276/28)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Yayla Türk Lebensmittelvertrieb GmbH (Krefeld, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Bühling i D. Graetsch)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Marmara Import-Export GmbH (Ratingen, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „Sütat” – unijny znak towarowy nr 5 414 561

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 marca 2022 r. w sprawie R 1184/2021-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | odrzucenie wniosku Marmara Import-Export GmbH z dnia 17 czerwca 2020 r. o unieważnienie unijnego znaku towarowego nr 44 583 C; |
| --- | --- |

—

odrzucenie wniosku Marmara Import-Export GmbH z dnia 17 czerwca 2020 r. o unieważnienie unijnego znaku towarowego nr 44 583 C;

| — | ewentualnie, przekazanie sprawy do EUIPO w celu ponownego rozpatrzenia i wydania nowej decyzji; |
| --- | --- |

—

ewentualnie, przekazanie sprawy do EUIPO w celu ponownego rozpatrzenia i wydania nowej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przed Izbą Odwoławczą.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001

| — | Naruszenie prawa do obrony. |
| --- | --- |

—

Naruszenie prawa do obrony.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/20 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/20

---

Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2022 r. – Passalacqua/Komisja

(Sprawa T-318/22)

(2022/C 276/29)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Roberto Passalacqua (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat G. Belotti)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o nieawansowaniu strony skarżącej do grupy zaszeregowania AD 11 w ramach postępowania w sprawie awansu za 2021 r., wynikającej ze skreślenia jej z listy urzędników awansowanych; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o nieawansowaniu strony skarżącej do grupy zaszeregowania AD 11 w ramach postępowania w sprawie awansu za 2021 r., wynikającej ze skreślenia jej z listy urzędników awansowanych;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o awansowaniu do grupy zaszeregowania AD 11 urzędników umieszczonych na liście urzędników awansowanych w ramach postępowania w sprawie awansu za 2021 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o awansowaniu do grupy zaszeregowania AD 11 urzędników umieszczonych na liście urzędników awansowanych w ramach postępowania w sprawie awansu za 2021 r.;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 1 kwietnia 2022 r. oddalającej zażalenie nr R/620/21 złożone przez stronę skarżącą na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego urzędników europejskich; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 1 kwietnia 2022 r. oddalającej zażalenie nr R/620/21 złożone przez stronę skarżącą na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego urzędników europejskich;

| — | stwierdzenie nieważności wszelkich innych wcześniejszych, późniejszych lub w jakikolwiek sposób powiązanych z nią decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wszelkich innych wcześniejszych, późniejszych lub w jakikolwiek sposób powiązanych z nią decyzji;

| — | ewentualnie, wypłatę odszkodowania za szkody wynikające z bezprawnych działań Komisji. |
| --- | --- |

—

ewentualnie, wypłatę odszkodowania za szkody wynikające z bezprawnych działań Komisji.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący nadużycia władzy oraz oczywistej i nieuzasadnionej stronniczości, z jaką dokonano oceny osiągnięć strony skarżącej w porównaniu z osiągnięciami innych urzędników mniej zasługujących na awans.






  — | Podnosi się w tym względzie, że powołano się na uprawnienie do nieawansowania urzędnika, które z pewnością przysługuje Komisji w celu osiągnięcia rezultatu wynikającego z bezstronnej porównawczej oceny osiągnięć, lecz które w niniejszej sprawie zostało nadużyte w celu ukarania skarżącego za wygłoszenie w 2021 r. referatu naukowego na temat energii jądrowej, należycie wcześniej zatwierdzonego, który został doceniony przez uczestników, lecz który następnie nie spodobał się wysokiemu rangą urzędnikowi, który nie był przełożonym strony skarżącej i który przy wcześniejszych okazjach zachowywał się w stosunku do strony skarżącej w sposób niewłaściwy. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący nadużycia władzy oraz oczywistej i nieuzasadnionej stronniczości, z jaką dokonano oceny osiągnięć strony skarżącej w porównaniu z osiągnięciami innych urzędników mniej zasługujących na awans.

—

Podnosi się w tym względzie, że powołano się na uprawnienie do nieawansowania urzędnika, które z pewnością przysługuje Komisji w celu osiągnięcia rezultatu wynikającego z bezstronnej porównawczej oceny osiągnięć, lecz które w niniejszej sprawie zostało nadużyte w celu ukarania skarżącego za wygłoszenie w 2021 r. referatu naukowego na temat energii jądrowej, należycie wcześniej zatwierdzonego, który został doceniony przez uczestników, lecz który następnie nie spodobał się wysokiemu rangą urzędnikowi, który nie był przełożonym strony skarżącej i który przy wcześniejszych okazjach zachowywał się w stosunku do strony skarżącej w sposób niewłaściwy.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący tego, że chociaż Komisja nie ma obowiązku uzasadniania swych decyzji w odniesieniu do kandydatów nieawansowanych, to jednak ma obowiązek uzasadnić swą decyzję oddalającą zażalenie złożone na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego przez kandydata nieawansowanego, przy czym uzasadnienie tej ostatniej decyzji musi być zbieżne z uzasadnieniem decyzji, na którą zostało złożone zażalenie. W tym przypadku tak nie jest.






  — | W tym względzie podnosi się, że ponadto nie wydaje się, aby uzasadnienie oddalenia zażalenia mogło wykraczać poza standardy obiektywizmu i bezstronności ustanowione w utrwalonym orzecznictwie prawa Unii Europejskiej in subiecta materia. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że chociaż Komisja nie ma obowiązku uzasadniania swych decyzji w odniesieniu do kandydatów nieawansowanych, to jednak ma obowiązek uzasadnić swą decyzję oddalającą zażalenie złożone na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego przez kandydata nieawansowanego, przy czym uzasadnienie tej ostatniej decyzji musi być zbieżne z uzasadnieniem decyzji, na którą zostało złożone zażalenie. W tym przypadku tak nie jest.

—

W tym względzie podnosi się, że ponadto nie wydaje się, aby uzasadnienie oddalenia zażalenia mogło wykraczać poza standardy obiektywizmu i bezstronności ustanowione w utrwalonym orzecznictwie prawa Unii Europejskiej in subiecta materia.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/21 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/21

---

Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2022 r. – Krematorium am Waldfriedhof Schwäbisch Hall/EUIPO (aquamation)

(Sprawa T-319/22)

(2022/C 276/30)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Krematorium am Waldfriedhof Schwäbisch Hall GmbH & Co. KG (Schwäbisch Hall, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci F. Dehn, L. Maritzen i C. Kleiner)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „aquamation” – zgłoszenie nr 18 453 264

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 29 marca 2022 r. w sprawie R 2154/2021-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania odwoławczego.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/22 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/22

---

Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2022 r. – International Foodstuffs/EUIPO – Société des produits Nestlé (TIFFANY CRUNCH N CREAM)

(Sprawa T-321/22)

(2022/C 276/31)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: International Foodstuffs Co. LLC (Szardża, Zjednoczone Emiraty Arabskie) (przedstawiciel: adwokat J. Blum)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Szwajcaria)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego „TIFFANY CRUNCH N CREAM” – zgłoszenie nr 18 002 077

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 21 marca 2022 r. w sprawie R 2136/2020-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości;

| — | obciążenie, na podstawie art. 134 regulaminu postępowania przed Sądem, EUIPO i interwenienta kosztami poniesionymi przez skarżącą w niniejszym postępowaniu. |
| --- | --- |

—

obciążenie, na podstawie art. 134 regulaminu postępowania przed Sądem, EUIPO i interwenienta kosztami poniesionymi przez skarżącą w niniejszym postępowaniu.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/22 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/22

---

Skarga wniesiona w dniu 1 czerwca 2022 r. – Konov/Rada

(Sprawa T-326/22)

(2022/C 276/32)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Dmitry Konov (Moskwa, Rosja) (przedstawiciel: F. Bélot, avocat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2022/397 z dnia 9 marca 2022 r. (1). w zakresie, w jakim umieściła ona nazwisko skarżącego w wykazie zawartym w załączniku I do decyzji Rady (WPZiB) 2014/145 z dnia 17 marca 2014 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2022/397 z dnia 9 marca 2022 r. (1). w zakresie, w jakim umieściła ona nazwisko skarżącego w wykazie zawartym w załączniku I do decyzji Rady (WPZiB) 2014/145 z dnia 17 marca 2014 r.;

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/396 z dnia 9 marca 2022 r. (2). w zakresie, w jakim umieściło ono nazwisko skarżącego w wykazie zawartym w załączniku I do rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/396 z dnia 9 marca 2022 r. (2). w zakresie, w jakim umieściło ono nazwisko skarżącego w wykazie zawartym w załączniku I do rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r.;

| — | zasądzenie od Rady, tytułem tymczasowym, kwoty 500 000 EUR za krzywdę poniesioną przez skarżącego; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Rady, tytułem tymczasowym, kwoty 500 000 EUR za krzywdę poniesioną przez skarżącego;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa do skutecznej ochrony sądowej i obowiązku uzasadnienia. Skarżący podnosi najpierw, że Rada nie podała indywidualnych, specyficznych i konkretnych powodów dających mu wystarczające wskazówki co do zasadności podjętych wobec niego środków ograniczających. Skarżący jest zdania, że zaskarżone akty zostały oparte na podstawie faktycznej, która nie jest wystarczająco solidna i na niedostatecznie dowiedzionych motywach, których wiarygodność jest jedynie abstrakcyjna. Następnie skarżący wskazuje, że Rada przeniosła na niego obowiązek dostarczenia dowodu odciążającego w odniesieniu do zarzucanych mu okoliczności, odwracając w ten sposób ciężar dowodu, co jest sprzeczne z najbardziej podstawowymi prawami do obrony. Wreszcie skarżący powołuje się na niewystarczający charakter podniesionych motywów i brak wiarygodnych i istotnych dowodów na poparcie tych motywów, co jego zdaniem uniemożliwia przeprowadzenie właściwej kontroli sądowej zgodności z prawem wpisania jego nazwiska do spornych wykazów osób objętych środkami ograniczającymi i utrzymania go w tych wykazach. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa do skutecznej ochrony sądowej i obowiązku uzasadnienia. Skarżący podnosi najpierw, że Rada nie podała indywidualnych, specyficznych i konkretnych powodów dających mu wystarczające wskazówki co do zasadności podjętych wobec niego środków ograniczających. Skarżący jest zdania, że zaskarżone akty zostały oparte na podstawie faktycznej, która nie jest wystarczająco solidna i na niedostatecznie dowiedzionych motywach, których wiarygodność jest jedynie abstrakcyjna. Następnie skarżący wskazuje, że Rada przeniosła na niego obowiązek dostarczenia dowodu odciążającego w odniesieniu do zarzucanych mu okoliczności, odwracając w ten sposób ciężar dowodu, co jest sprzeczne z najbardziej podstawowymi prawami do obrony. Wreszcie skarżący powołuje się na niewystarczający charakter podniesionych motywów i brak wiarygodnych i istotnych dowodów na poparcie tych motywów, co jego zdaniem uniemożliwia przeprowadzenie właściwej kontroli sądowej zgodności z prawem wpisania jego nazwiska do spornych wykazów osób objętych środkami ograniczającymi i utrzymania go w tych wykazach.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w ocenie, z tego względu, że skarżący nie miał i nie miałby decydującego wpływu na działalność spółki PJSC SIBUR Holding. Ponadto zdaniem skarżącego spółka PJSC SIBUR Holding nie jest istotnym źródłem dochodów dla rządu rosyjskiego, ani nie ma z nim bliskich związków. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w ocenie, z tego względu, że skarżący nie miał i nie miałby decydującego wpływu na działalność spółki PJSC SIBUR Holding. Ponadto zdaniem skarżącego spółka PJSC SIBUR Holding nie jest istotnym źródłem dochodów dla rządu rosyjskiego, ani nie ma z nim bliskich związków.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasad proporcjonalności i równego traktowania. Skarżący utrzymuje, że motywy mające uzasadnić zastosowanie wobec niego środków ograniczających są dyskryminacyjne i nieproporcjonalne w świetle realizowanego przez Radę celu. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasad proporcjonalności i równego traktowania. Skarżący utrzymuje, że motywy mające uzasadnić zastosowanie wobec niego środków ograniczających są dyskryminacyjne i nieproporcjonalne w świetle realizowanego przez Radę celu.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia praw podstawowych skarżącego, a mianowicie prawa do poszanowania własności, prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, prawa do swobody działalności gospodarczej i prawa do domniemania niewinności. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia praw podstawowych skarżącego, a mianowicie prawa do poszanowania własności, prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, prawa do swobody działalności gospodarczej i prawa do domniemania niewinności.

---

(1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2022/397 z dnia 9 marca 2022 r. zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (Dz.U. 2022, L 80, s. 31).

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2022/396 z dnia 9 marca 2022 r. wykonujące rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (Dz.U. 2022, L 80, s. 1).

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/23 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/23

---

Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2022 r. Khan/Conseil

(Sprawa T-333/22)

(2022/C 276/33)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: German Khan (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci T. Marembert i A. Bass)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZIB) 2022/429 (1) z dnia 15 marca 2022 r. zmieniającej decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi – w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżącego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZIB) 2022/429 (1) z dnia 15 marca 2022 r. zmieniającej decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi – w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżącego;

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/427 (2) z dnia 15 marca 2022 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających – w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżącego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/427 (2) z dnia 15 marca 2022 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających – w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżącego;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, dotyczący braku podstawy prawnej kryterium odnoszącego się do „czołowych rosyjskich przedsiębiorców działających w sektorach gospodarczych zapewniających istotne źródło dochodów rządowi Federacji Rosyjskiej odpowiedzialnemu za aneksję Krymu i destabilizację Ukrainy”, ponieważ nie wykazano żadnego dostatecznego związku między kategorią osób objętych tym kryterium a Federacją Rosyjską. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, dotyczący braku podstawy prawnej kryterium odnoszącego się do „czołowych rosyjskich przedsiębiorców działających w sektorach gospodarczych zapewniających istotne źródło dochodów rządowi Federacji Rosyjskiej odpowiedzialnemu za aneksję Krymu i destabilizację Ukrainy”, ponieważ nie wykazano żadnego dostatecznego związku między kategorią osób objętych tym kryterium a Federacją Rosyjską.

| 2. | Zarzut drugi, dotyczący niezgodności z prawem kryterium odnoszącego się do „czołowych rosyjskich przedsiębiorców działających w sektorach gospodarczych zapewniających istotne źródło dochodów rządowi Federacji Rosyjskiej odpowiedzialnemu za aneksję Krymu i destabilizację Ukrainy”, z powodu podwójnego naruszenia zasady proporcjonalności. Skarżący uważa, po pierwsze, że kryterium przywołane przez Radę jest oczywiście niewłaściwe w świetle zamierzonego celu oraz, po drugie, że istniała możliwość zastosowania mniej dotkliwych środków. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, dotyczący niezgodności z prawem kryterium odnoszącego się do „czołowych rosyjskich przedsiębiorców działających w sektorach gospodarczych zapewniających istotne źródło dochodów rządowi Federacji Rosyjskiej odpowiedzialnemu za aneksję Krymu i destabilizację Ukrainy”, z powodu podwójnego naruszenia zasady proporcjonalności. Skarżący uważa, po pierwsze, że kryterium przywołane przez Radę jest oczywiście niewłaściwe w świetle zamierzonego celu oraz, po drugie, że istniała możliwość zastosowania mniej dotkliwych środków.

| 3. | Zarzut trzeci, dotyczący błędu w ocenie. Skarżący podnosi, po pierwsze, że żaden z dowodów podniesionych przez Radę nie spełnia wymogów orzecznictwa europejskiego w dziedzinie standardu i jakości dowodów oraz, po drugie, że żadne z twierdzeń zawartych w uzasadnieniu Rady nie jest potwierdzone, a zatem nie mogą spełniać kryteriów lit. d) i lit. g) decyzji 2014/145/WPZiB w wersji wówczas obowiązującej. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, dotyczący błędu w ocenie. Skarżący podnosi, po pierwsze, że żaden z dowodów podniesionych przez Radę nie spełnia wymogów orzecznictwa europejskiego w dziedzinie standardu i jakości dowodów oraz, po drugie, że żadne z twierdzeń zawartych w uzasadnieniu Rady nie jest potwierdzone, a zatem nie mogą spełniać kryteriów lit. d) i lit. g) decyzji 2014/145/WPZiB w wersji wówczas obowiązującej.

---

(1)  Decyzja Rady (WPZIB) 2022/429 z dnia 15 marca 2022 r. zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (Dz.U. 2022, L 87 I, s. 44)

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2022/427 z dnia 15 marca 2022 r. wykonujące rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (Dz.U. 2022. L 87 I, s. 1).

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/24 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/24

---

Postanowienie Sądu z dnia 8 kwietnia 2022 r. – Satabank/EBC

(Sprawa T-563/20) (1)

(2022/C 276/34)

Język postępowania: angielski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 423 z 7.12.2020.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/25 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/25

---

Postanowienie Sądu z dnia 20 kwietnia 2022 r. – Paccor Packaging i in./Komisja

(Sprawa T-148/21) (1)

(2022/C 276/35)

Język postępowania: angielski

Prezes dziesiątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 206 z 31.5.2021.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/25 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/25

---

Postanowienie Sądu z dnia 8 kwietnia 2022 r. – EurO3zon/ECHA

(Sprawa T-199/21) (1)

(2022/C 276/36)

Język postępowania: angielski

Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 217 z 7.6.2021.

---

| 18.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/25 |
| --- | --- | --- | --- |

18.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/25

---

Postanowienie Sądu z dnia 13 kwietnia 2022 r. – NW/Komisja

(Sprawa T-20/22) (1)

(2022/C 276/37)

Język postępowania: francuski

Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 95 z 28.2.2022.

---