# Dziennik Urzędowy C 278/2022

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 278 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6520 lipca 2022 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 278

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6520 lipca 2022

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2022/C 278/01 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9286 – SEGRO / PSPIB / WROCLAW SITE) (
  1
  ) | 1 |
| 2022/C 278/02 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10764 – SAGARD / BPIFRANCE / ADIT JV) (
  1
  ) | 2 |

Spis treści

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2022/C 278/01

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9286 – SEGRO / PSPIB / WROCLAW SITE) (
  1
  )

1

1

2022/C 278/02

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10764 – SAGARD / BPIFRANCE / ADIT JV) (
  1
  )

1

2

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Rada |
| 2022/C 278/03 | Decyzja Rady z dnia 18 lipca 2022 r. dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 2 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2022 | 3 |
| | Komisja Europejska |
| 2022/C 278/04 | Kursy walutowe euro — 19 lipca 2022 r. | 5 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

2022/C 278/03

Decyzja Rady z dnia 18 lipca 2022 r. dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 2 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2022

3

Komisja Europejska

2022/C 278/04

Kursy walutowe euro — 19 lipca 2022 r.

5

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2022/C 278/05 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.10805 – MDP / HPS / PREMFINA / iGO4) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 6 |
| 2022/C 278/06 | Komunikat Komisji opublikowany na podstawie art. 27 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 w sprawie AT.40703 Amazon – Buy Box oraz AT.40462 - Amazon Marketplace (C(2022) 5078) | 8 |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2022/C 278/07 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 | 11 |
| 2022/C 278/08 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 | 21 |
| 2022/C 278/09 | Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu, która nie jest zmianą nieznaczną, zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 27 |
| 2022/C 278/10 | Publikacja wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 35 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2022/C 278/05

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.10805 – MDP / HPS / PREMFINA / iGO4) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

6

2022/C 278/06

Komunikat Komisji opublikowany na podstawie art. 27 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 w sprawie AT.40703 Amazon – Buy Box oraz AT.40462 - Amazon Marketplace (C(2022) 5078)

8

INNE AKTY

Komisja Europejska

2022/C 278/07

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

11

2022/C 278/08

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

21

2022/C 278/09

Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu, która nie jest zmianą nieznaczną, zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

27

2022/C 278/10

Publikacja wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

35

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 20.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 278/1 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 278/1

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.9286 – SEGRO / PSPIB / WROCLAW SITE)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2022/C 278/01)

W dniu 20 marca 2019 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32019M9286. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do prawa Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32019M9286. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do prawa Unii Europejskiej.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

| 20.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 278/2 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 278/2

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.10764 – SAGARD / BPIFRANCE / ADIT JV)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2022/C 278/02)

W dniu 11 lipca 2022 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku francuskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32022M10764. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do prawa Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32022M10764. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do prawa Unii Europejskiej.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

| 20.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 278/3 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 278/3

---

DECYZJA RADY

z dnia 18 lipca 2022 r.

dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 2 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2022

(2022/C 278/03)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 314, w związku z Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (1), w szczególności jego art. 44,

a także mając na uwadze, co następuje:

| — | budżet Unii na rok budżetowy 2022 został ostatecznie przyjęty w dniu 24 listopada 2021 r (2).; |
| --- | --- |

—

budżet Unii na rok budżetowy 2022 został ostatecznie przyjęty w dniu 24 listopada 2021 r (2).;

| — | w dniu 12 kwietnia 2022 r. Komisja przedłożyła wniosek zawierający projekt budżetu korygującego nr 2 do budżetu ogólnego na rok budżetowy 2022; |
| --- | --- |

—

w dniu 12 kwietnia 2022 r. Komisja przedłożyła wniosek zawierający projekt budżetu korygującego nr 2 do budżetu ogólnego na rok budżetowy 2022;

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł

Stanowisko Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 2 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2022 zostało przyjęte w dniu 18 lipca 2022 r.

Z pełnym tekstem można się zapoznać na stronie internetowej Rady: https://www.consilium.europa.eu/.

Sporządzono w Brukseli w dniu 18 lipca 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

Z. NEKULA

---

(1)  Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 45 z 24.2.2022, s. 1.

2

---

Komisja Europejska

| 20.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 278/5 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 278/5

---

Kursy walutowe euro (1)

19 lipca 2022 r.

(2022/C 278/04)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,0245 |
| JPY | Jen | 141,01 |
| DKK | Korona duńska | 7,4449 |
| GBP | Funt szterling | 0,85303 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,4964 |
| CHF | Frank szwajcarski | 0,9918 |
| ISK | Korona islandzka | 138,90 |
| NOK | Korona norweska | 10,1760 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 24,555 |
| HUF | Forint węgierski | 397,45 |
| PLN | Złoty polski | 4,7598 |
| RON | Lej rumuński | 4,9395 |
| TRY | Lir turecki | 18,0180 |
| AUD | Dolar australijski | 1,4869 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,3264 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 8,0423 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6456 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,4269 |
| KRW | Won | 1 340,33 |
| ZAR | Rand | 17,4570 |
| CNY | Yuan renminbi | 6,9064 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,5093 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 15 344,49 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,5590 |
| PHP | Peso filipińskie | 57,583 |
| RUB | Rubel rosyjski | |
| THB | Bat tajlandzki | 37,492 |
| BRL | Real | 5,5454 |
| MXN | Peso meksykańskie | 20,8552 |
| INR | Rupia indyjska | 81,8980 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,0245

JPY

Jen

141,01

DKK

Korona duńska

7,4449

GBP

Funt szterling

0,85303

SEK

Korona szwedzka

10,4964

CHF

Frank szwajcarski

0,9918

ISK

Korona islandzka

138,90

NOK

Korona norweska

10,1760

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

24,555

HUF

Forint węgierski

397,45

PLN

Złoty polski

4,7598

RON

Lej rumuński

4,9395

TRY

Lir turecki

18,0180

AUD

Dolar australijski

1,4869

CAD

Dolar kanadyjski

1,3264

HKD

Dolar Hongkongu

8,0423

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6456

SGD

Dolar singapurski

1,4269

KRW

Won

1 340,33

ZAR

Rand

17,4570

CNY

Yuan renminbi

6,9064

HRK

Kuna chorwacka

7,5093

IDR

Rupia indonezyjska

15 344,49

MYR

Ringgit malezyjski

4,5590

PHP

Peso filipińskie

57,583

RUB

Rubel rosyjski

THB

Bat tajlandzki

37,492

BRL

Real

5,5454

MXN

Peso meksykańskie

20,8552

INR

Rupia indyjska

81,8980

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 20.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 278/6 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 278/6

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.10805 – MDP / HPS / PREMFINA / iGO4)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2022/C 278/05)

1.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | Madison Dearborn Partners, LLC („MDP”, Stany Zjednoczone), |
| --- | --- |

—

Madison Dearborn Partners, LLC („MDP”, Stany Zjednoczone),

| — | HPS Investment Partners, LLC („HPS”, Stany Zjednoczone), |
| --- | --- |

—

HPS Investment Partners, LLC („HPS”, Stany Zjednoczone),

| — | Premfina Limited („Premfina”, Zjednoczone Królestwo), kontrolowane przez MDP, |
| --- | --- |

—

Premfina Limited („Premfina”, Zjednoczone Królestwo), kontrolowane przez MDP,

| — | i GO 4 Ltd. („iGO4”, Zjednoczone Królestwo), kontrolowane przez MDP. |
| --- | --- |

—

i GO 4 Ltd. („iGO4”, Zjednoczone Królestwo), kontrolowane przez MDP.

Przedsiębiorstwa MDP i HPS przejmą, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) i art. 3 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwami Premfina i iGO4.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów/akcji.

2.

| — | MDP jest przedsiębiorstwem inwestującym na niepublicznym rynku kapitałowym z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, prowadzącym działalność głównie w następujących sektorach: podstawowe sektory przemysłu, oprogramowanie i usługi dla biznesu oraz administracji publicznej, usługi finansowe i transakcyjne, ochrona zdrowia oraz usługi telekomunikacyjne, medialne i związane z technologią. |
| --- | --- |

—

MDP jest przedsiębiorstwem inwestującym na niepublicznym rynku kapitałowym z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, prowadzącym działalność głównie w następujących sektorach: podstawowe sektory przemysłu, oprogramowanie i usługi dla biznesu oraz administracji publicznej, usługi finansowe i transakcyjne, ochrona zdrowia oraz usługi telekomunikacyjne, medialne i związane z technologią.

| — | HPS jest firmą inwestycyjną z siedzibą w Stanach Zjednoczonych prowadzącą działalność w zakresie konsorcjalnych kredytów lewarowanych i obligacji o wysokiej rentowności, negocjowanego prywatnie nadrzędnego zabezpieczonego długu oraz inwestycji typu mezzanine, leasingu opartego na aktywach i kapitału private equity. |
| --- | --- |

—

HPS jest firmą inwestycyjną z siedzibą w Stanach Zjednoczonych prowadzącą działalność w zakresie konsorcjalnych kredytów lewarowanych i obligacji o wysokiej rentowności, negocjowanego prywatnie nadrzędnego zabezpieczonego długu oraz inwestycji typu mezzanine, leasingu opartego na aktywach i kapitału private equity.

| — | Premfina zapewnia pośrednikom ubezpieczeniowym w Zjednoczonym Królestwie finansowanie składek jako pożyczkodawca oraz rozwiązania w zakresie oprogramowania typu „white label”. |
| --- | --- |

—

Premfina zapewnia pośrednikom ubezpieczeniowym w Zjednoczonym Królestwie finansowanie składek jako pożyczkodawca oraz rozwiązania w zakresie oprogramowania typu „white label”.

| — | iGO4 oferuje konsumentom w Zjednoczonym Królestwie ubezpieczenia samochodowe i telematyczne produkty ubezpieczeniowe. |
| --- | --- |

—

iGO4 oferuje konsumentom w Zjednoczonym Królestwie ubezpieczenia samochodowe i telematyczne produkty ubezpieczeniowe.

3.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

4.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.10805 – MDP / HPS / PREMFINA / iGO4

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks +32 22964301

Adres pocztowy:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

1

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

2

---

| 20.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 278/8 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 278/8

---

Komunikat Komisji opublikowany na podstawie art. 27 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 w sprawie AT.40703 Amazon – Buy Box oraz AT.40462 - Amazon Marketplace

(C(2022) 5078)

(2022/C 278/06)

1.   Wprowadzenie

| (1) | Zgodnie z art. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (1) Komisja może zdecydować – w przypadkach, w których zamierza przyjąć decyzję nakazującą zaprzestania naruszenia i gdy zainteresowane strony zaproponują zobowiązania uwzględniające zastrzeżenia wyrażone przez Komisję we wstępnej ocenie – o nadaniu tym zobowiązaniom mocy wiążącej dla przedsiębiorstw. Decyzja taka może zostać przyjęta na czas określony i oznacza, że nie ma już dalszych podstaw do podejmowania działań przez Komisję. Zgodnie z art. 27 ust. 4 wspomnianego rozporządzenia Komisja publikuje zwięzłe streszczenie sprawy i zasadniczą treść zobowiązań. Zainteresowane strony mogą przedłożyć swoje uwagi w wyznaczonym przez Komisję terminie. |
| --- | --- |

(1)

2.   Streszczenie sprawy

| (2) | Dnia 10 listopada 2020 r. Komisja przyjęła pisemne zgłoszenie zastrzeżeń w sprawie AT.40462 – Amazon Marketplace w rozumieniu art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 dotyczące domniemanych naruszeń art. 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („Traktat”) oraz art. 54 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”) przez Amazon.com, Inc., Amazon Europe Core Sarl, Amazon Services Europe Sarl i Amazon EU Sarl (zwane dalej łącznie „Amazonem”) („Pisemne Zgłoszenie Zastrzeżeń”). |
| --- | --- |

(2)

| (3) | W Pisemnym Zgłoszeniu Zastrzeżeń zawarto wstępny wniosek, że Amazon nadużył swojej pozycji dominującej jako dostawca usług platformy handlowej na rzecz sprzedawców, z naruszeniem art. 102 Traktatu, systematycznie wykorzystując duże ilości niepublicznych danych pozyskiwanych w wyniku działalności sprzedawców zewnętrznych na jego platformie handlowej, na korzyść własnej działalności detalicznej, która stanowi bezpośrednią konkurencję dla tych sprzedawców. |
| --- | --- |

(3)

| (4) | W szczególności zautomatyzowane systemy Amazona i pracownicy prowadzący jego działalność detaliczną („Handel Detaliczny Amazona”) mieli opierać się na danych sprzedawców zwenętrznych w celu identyfikacji produktów, które miały zostać wprowadzone do obrotu, rozpoczęcia i zakończenia ich sprzedaży, identyfikacji dostawców, negocjowania cen i warunków hurtowych, planowania zapasów i zarządzania zapasami oraz ustalania cen własnych ofert detalicznych Amazona. |
| --- | --- |

(4)

| (5) | W Pisemnym Zgłoszeniu Zastrzeżeń nie zakwestionowano wykorzystywania przez Amazon danych sprzedawców zewnętrznych do celów usprawnienia funkcjonowania platformy handlowej i związanych z nią usług dla sprzedawców. |
| --- | --- |

(5)

| (6) | Dnia 15 czerwca 2022 r. Komisja przyjęła ponadto ocenę wstępną w sprawie AT.40703 – Amazon Buy Box w rozumieniu art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 dotyczącą domniemanych naruszeń przez Amazon art. 102 Traktatu i art. 54 Porozumienia EOG („Ocena Wstępna”). |
| --- | --- |

(6)

| (7) | W Ocenie Wstępnej wyrażono wstępną obawę, że Amazon mógł nadużyć swojej pozycji dominującej, z naruszeniem art. 102 Traktatu, sztucznie faworyzując swoje własne oferty detaliczne i oferty sprzedawców z platformy handlowej, którzy korzystają z usług logistycznych i dostawy Amazona (tzw. usługa „Realizacja przez Amazon” lub „FBA”), ze szkodą dla innych sprzedawców z platformy handlowej i konsumentów, poprzez (i) wybór jednej oferty wyraźnie widocznej na stronie Amazona zawierającej szczegółowe informacje o produkcie („zwycięzca Buy Boxa”); oraz (ii) umożliwienie sprzedawcom oferowania produktów użytkownikom programu lojalnościowego Amazona („program Prime”) pod marką Prime. |
| --- | --- |

(7)

| (8) | Buy Box wyraźnie wyświetla ofertę jednego sprzedawcy detalicznego w odniesieniu do konkretnego produktu i umożliwia klientom dodanie tego produktu bezpośrednio do koszyka. Wygranie Buy Boxa ma dla sprzedawców z platformy handlowej Amazona kluczowe znaczenie, ponieważ zdecydowana większość konsumentów spogląda jedynie na Buy Box i kupuje jedynie oferty wyświetlane w Buy Boxie. Nierówne warunki i kryteria wyboru zwycięzcy Buy Boxa mogą zatem sztucznie zwiększać natężenie ruchu i sprzedaży w ofert detalicznych Amazona i u sprzedawców korzystających z usługi FBA, zakłócając w ten sposób konkurencję na platformach handlowych Amazona. |
| --- | --- |

(8)

| (9) | Dotarcie do użytkowników Prime jest ważne dla sprzedawców, ponieważ liczba tych użytkowników stale rośnie, są oni zazwyczaj bardziej lojalni i przeważnie generują większą sprzedaż na platformach handlowych Amazona niż użytkownicy nienależący do programu Prime, a kwalifikowalność sprzedawców do programu Prime wpływa na ich zdolność wygrania Buy Boxa. Warunki i kryteria stosowane przez Amazon przy wyborze sprzedawców i ofert kwalifikujących się do objęcia marką Prime miałyby faworyzować Handel Detaliczny Amazona i sprzedawców korzystających z usługi „Realizacja przez Amazon”, zakłócając tym samym konkurencję na platformach handlowych Amazona. Nierówne warunki i kryteria programu Prime obejmują te, które są istotne dla wyboru, warunków umownych i wyników dostawców usług logistycznych niezależnych sprzedawców ubiegających się o objęcie marką Prime. |
| --- | --- |

(9)

3.   Zasadnicza treść zaproponowanych zobowiązań

| (10) | Strony objęte postępowaniem nie zgadzają się z Pisemnym Zgłoszeniem Zastrzeżeń i Oceną Wstępną Komisji, jednak zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 zaproponowały one zobowiązania, by uwzględnić zastrzeżenia Komisji w odniesieniu do naruszenia konkurencji. Najważniejsze elementy tych zobowiązań są następujące: |
| --- | --- |

(10)

| (11) | Aby uwzględnić zastrzeżenia Komisji przedstawione w Pisemnym Zgłoszeniu Zastrzeżeń w sprawie AT.40462 – Amazon Marketplace, Amazon zobowiązuje się, że nie będzie korzystał z niepublicznych danych przekazywanych przez sprzedawców zewnętrznych na jego platformie handlowej lub uzyskanych w wyniku korzystania przez sprzedawców zewnętrznych z usług platformy handlowej Amazona lub z powiązanych usług platformy handlowej, takich jak usługi płatnicze i usługi w zakresie realizacji zamówienia, w przypadku gdy takie dane nie są dostępne dla tych sprzedawców zewnętrznych, do celów własnej działalności detalicznej Amazona, w konkurencji z tymi sprzedawcami zewnętrznymi. |
| --- | --- |

(11)

| (12) | W szczególności Amazon zobowiązuje się nie wykorzystywać takich danych sprzedawcy zewnętrznego za pośrednictwem zautomatyzowanych systemów Amazona ani za pośrednictwem jego pracowników, czy to do celów sprzedaży towarów markowych, czy też do celów sprzedaży produktów pod marką własną. Odnośne dane obejmują dane zagregowane, indywidualne, zanonimizowane i osobowe, zarówno w postaci surowej, jak i przetworzonej. |
| --- | --- |

(12)

| (13) | Aby uwzględnić zastrzeżenia Komisji przedstawione w Ocenie Wstępnej w sprawie AT.40703 – Amazon Buy Box, Amazon zobowiązuje się:






  i. | stosować niedyskryminacyjne warunki i kryteria do celów określania oferty wyświetlanej w Buy Boxie („Oferta Wyróżniona”). Warunki te i kryteria mają mieć zastosowanie do wszystkich odpowiednich parametrów i wag w celu zapewnienia równych szans sprzedawcom konkurującym o miejsce w Buy Boxie; |
| --- | --- | --- |

(13)

i.

stosować niedyskryminacyjne warunki i kryteria do celów określania oferty wyświetlanej w Buy Boxie („Oferta Wyróżniona”). Warunki te i kryteria mają mieć zastosowanie do wszystkich odpowiednich parametrów i wag w celu zapewnienia równych szans sprzedawcom konkurującym o miejsce w Buy Boxie;

| ii. | wyświetlać co najmniej jedną konkurencyjną ofertę obok Oferty Wyróżnionej, jeżeli taka konkurencyjna oferta jest dostępna i różni się pod względem ceny/czasu dostawy od oferty wyróżnionej. Oferty te będą zawierać te same informacje opisowe, a sposób ich wyświetlenia zapewni jednakowe możliwości zakupu; |
| --- | --- |

ii.

wyświetlać co najmniej jedną konkurencyjną ofertę obok Oferty Wyróżnionej, jeżeli taka konkurencyjna oferta jest dostępna i różni się pod względem ceny/czasu dostawy od oferty wyróżnionej. Oferty te będą zawierać te same informacje opisowe, a sposób ich wyświetlenia zapewni jednakowe możliwości zakupu;

| iii. | ustanowić niedyskryminacyjne warunki i kryteria kwalifikowalności sprzedawców zewnętrznych i ich ofert do objęcia programem Prime w celu zapewnienia równości między wszystkimi sprzedawcami; |
| --- | --- |

iii.

ustanowić niedyskryminacyjne warunki i kryteria kwalifikowalności sprzedawców zewnętrznych i ich ofert do objęcia programem Prime w celu zapewnienia równości między wszystkimi sprzedawcami;

| iv. | umożliwić sprzedawcom biorącym udział w programie Prime swobodny wybór przewoźników i negocjowanie z tymi przewoźnikami stawek i warunków handlowych; |
| --- | --- |

iv.

umożliwić sprzedawcom biorącym udział w programie Prime swobodny wybór przewoźników i negocjowanie z tymi przewoźnikami stawek i warunków handlowych;

| v. | nie korzystać z żadnych danych dotyczących warunków lub wyników osiąganych przez przewoźników zewnętrznych do celów własnej działalności logistycznej Amazona. |
| --- | --- |

v.

nie korzystać z żadnych danych dotyczących warunków lub wyników osiąganych przez przewoźników zewnętrznych do celów własnej działalności logistycznej Amazona.

| (14) | Amazon proponuje zastosowanie tych zobowiązań do wszystkich obecnych i przyszłych platform handlowych Amazona w EOG, z wyjątkiem zobowiązań określonych w pkt 13, które – w świetle decyzji włoskiego organu ds. konkurencji z dnia 30 listopada 2021 r. w sprawie A528 – nie miałyby zastosowania do Włoch. |
| --- | --- |

(14)

| (15) | Pełna wersja zobowiązań została opublikowana w języku angielskim na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji:
  https://ec.europa.eu/competition-policy/index_en |
| --- | --- |

(15)

https://ec.europa.eu/competition-policy/index_en

4.   Zaproszenie do zgłaszania uwag

| (16) | Po zbadaniu rynku Komisja zamierza przyjąć – na podstawie art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 – decyzję uznającą za wiążące zobowiązania streszczone powyżej i opublikowane na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji. |
| --- | --- |

(16)

| (17) | Zgodnie z art. 27 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 Komisja wzywa zainteresowane strony trzecie do zgłaszania uwag na temat zaproponowanych zobowiązań. Komisja musi otrzymać wspomniane uwagi nie później niż 9 września 2022 r. Zainteresowane strony trzecie są również proszone o przedłożenie nieopatrzonej klauzulą poufności wersji swoich uwag, z której usunięto tajemnice handlowe oraz pozostałe informacje poufne oraz zastąpiono je nieopatrzonym klauzulą poufności streszczeniem lub słowami „tajemnica handlowa” lub „poufne”. |
| --- | --- |

(17)

| (18) | Odpowiedzi i uwagi powinny być zasadne i przedstawiać istotne fakty. Jeśli stwierdzą Państwo istnienie problemu dotyczącego jakiejkolwiek części zaproponowanych zobowiązań, Komisja prosi o zasugerowanie możliwego rozwiązania. |
| --- | --- |

(18)

| (19) | Uwagi z dopiskiem zawierającym numer referencyjny AT.40703 – Amazon – Buy Box oraz AT.40462 - Amazon Marketplace można przesyłać do Komisji pocztą elektroniczną na adres: COMP-GREFFE-ANTITRUST@ec.europa.eu oraz comp-c6-mail@ec.europa.eu lub listownie na poniższy adres:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Antitrust Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

(19)

European Commission

Directorate-General for Competition

Antitrust Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1. Ze skutkiem od dnia 1 grudnia 2009 r. art. 81 i 82 Traktatu WE stały się odpowiednio art. 101 i 102 TFUE. Treść tych dwóch grup postanowień jest zasadniczo identyczna. Do celów niniejszego zawiadomienia odniesienia do art. 101 i 102 TFUE należy rozumieć, tam gdzie to stosowne, jako odniesienia do art. 81 i 82 Traktatu WE.

---

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 20.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 278/11 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 278/11

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2022/C 278/07)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

POWIADOMIENIE O ZMIANIE STANDARDOWEJ W JEDNOLITYM DOKUMENCIE

„Touraine”

PDO-FR-A0501-AM03

Data złożenia wniosku: 12.5.2022

1.   Opis i uzasadnienie

1.   Oficjalny kod geograficzny

Opis i uzasadnienie

Zaktualizowano gminy obszaru geograficznego oraz obszaru bezpośredniego sąsiedztwa według oficjalnego kodu geograficznego.

Granice obszaru geograficznego pozostają niezmienione.

Zmieniono pkt 6 i 9 jednolitego dokumentu.

2.   Wyznaczone działki rolne

Opis i uzasadnienie

Do wykazu posiedzeń właściwego komitetu krajowego, który zatwierdził wyznaczone działki rolne, dodano datę 9 i 10 lutego 2022 r.

Zmiana ta ma na celu dodanie daty zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany dotyczącej działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji produktu objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

W odniesieniu do uzupełniających oznaczeń geograficznych „Oisly” i „Chenonceaux” odsyła się do przejścia od procesu identyfikacji działek do procesu wytyczenia granic działek w celu ich identyfikacji, aby stwierdzić, które mogą produkować nazwę Touraine z tymi uzupełniającymi oznaczeniami geograficznymi.

Przedmiotowe zmiany nie dotyczą jednolitego dokumentu.

3.   Przepisy rolnośrodowiskowe

Opis i uzasadnienie

W odniesieniu do wszystkich działek, na których produkuje się nazwę Touraine, dodano następujący przepis:

„Całkowite chemiczne odchwaszczanie działki jest zabronione”.

Zmiana ta stara się w większym stopniu uwzględnić dążenie społeczne do ograniczenia stosowania środków ochrony roślin i lepszego uwzględnienia potrzeb środowiska.

Zmiana ta nie wymaga zmiany jednolitego dokumentu.

4.   Odniesienie do organu kontrolnego

Opis i uzasadnienie

Brzmienie odniesienia do organu kontrolnego zmieniono w celu ujednolicenia brzmienia z innymi specyfikacjami nazw pochodzenia. Przedmiotowa zmiana ma charakter wyłącznie redakcyjny.

Zmiana ta nie wymaga zmiany jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa produktu

Touraine

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego:

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

| 1. | Wino |
| --- | --- |

1.

Wino

| 5. | Gatunkowe wino musujące |
| --- | --- |

5.

Gatunkowe wino musujące

4.   Opis wina lub win

1.   Normy analityczne

KRÓTKI OPIS

Są to białe, czerwone i różowe wina niemusujące oraz białe i różowe wina musujące. Naturalna objętościowa zawartość alkoholu w białych, czerwonych i różowych winach niemusujących wynosi co najmniej 10 %.

Po zapakowaniu wszystkie partie wina spełniają poniższe normy analityczne:

| — | Zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winach białych i różowych nie przekracza 4 gramów na litr, a kwasowość miareczkowa – wyrażona jako kwas winowy – przekracza 3,5 grama na litr. |
| --- | --- |

—

Zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winach białych i różowych nie przekracza 4 gramów na litr, a kwasowość miareczkowa – wyrażona jako kwas winowy – przekracza 3,5 grama na litr.

| — | Zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winach czerwonych nie przekracza 2 gramów na litr. W przypadku win czerwonych fermentacja jabłkowo-mlekowa jest zakończona. Zawartość kwasu jabłkowego nie przekracza 0,3 grama na litr. |
| --- | --- |

—

Zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winach czerwonych nie przekracza 2 gramów na litr. W przypadku win czerwonych fermentacja jabłkowo-mlekowa jest zakończona. Zawartość kwasu jabłkowego nie przekracza 0,3 grama na litr.

| — | Zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winach białych i różowych wytwarzanych bez wzbogacania, o rzeczywistej objętościowej zawartości alkoholu wynoszącej co najmniej 12,5 %, nie przekracza 6 gramów na litr. W tym przypadku kwasowość miareczkowa wyrażona jako kwas winowy jest niższa od zawartości cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) maksymalnie o 1 gram na litr. |
| --- | --- |

—

Zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winach białych i różowych wytwarzanych bez wzbogacania, o rzeczywistej objętościowej zawartości alkoholu wynoszącej co najmniej 12,5 %, nie przekracza 6 gramów na litr. W tym przypadku kwasowość miareczkowa wyrażona jako kwas winowy jest niższa od zawartości cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) maksymalnie o 1 gram na litr.

| — | Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogaceniu nie przekracza 12,5 % w winach białych, czerwonych i różowych oraz 13 % w białych i różowych winach musujących (w przypadku wzbogacania moszczu).






  Ogólne cechy analityczne |
| --- | --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość ogólna | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

—

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogaceniu nie przekracza 12,5 % w winach białych, czerwonych i różowych oraz 13 % w białych i różowych winach musujących (w przypadku wzbogacania moszczu).

Ogólne cechy analityczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość ogólna

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

2.   Kwasowość

KRÓTKI OPIS

Kwasowość lotna i całkowita zawartość dwutlenku siarki w białych i różowych winach niemusujących odpowiadają wartościom określonym w przepisach wspólnotowych. Kwasowość lotna, kwasowość ogólna i całkowita zawartość dwutlenku siarki w czerwonych winach niemusujących odpowiadają wartościom określonym w przepisach wspólnotowych.

Kwasowość lotna, kwasowość ogólna, całkowita zawartość dwutlenku siarki i dwutlenku węgla w różowych i białych winach musujących odpowiadają wartościom określonym w przepisach wspólnotowych.

Kwasowość lotna każdej partii wina niepakowanego, które może być opatrzone określeniem „primeur” (wczesne) lub „nouveau” (młode), nie przekracza 10,2 miliekwiwalentu na litr.

| Ogólne cechy analityczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość ogólna | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne cechy analityczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość ogólna

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

3.   Opis

KRÓTKI OPIS

Wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Touraine” charakteryzują się krągłym smakiem oraz świeżym i odpowiednio zrównoważonym finiszem. Wachlarz aromatów win białych charakteryzujących się często bladozłotą szatą obejmuje nuty od owocowych, przywodzących na myśl owoce cytrusowe lub egzotyczne, po nuty kwiatowe przywodzące na myśl białe kwiaty. Wina te pozostawiają świeży posmak.

Wina różowe rozwijają delikatne aromaty, które mogą przywodzić na myśl czarną porzeczkę, owoce egzotyczne lub owoce cytrusowe.

Wina czerwone produkowane z odmiany winorośli gamay N (wina opatrzone określeniem „gamay” lub wina opatrzone określeniem „primeur” lub „nouveau”) mają często wiśniową szatę i zwykle rozwijają gorące aromaty drobnych czerwonych owoców (czereśni, truskawki, maliny, porzeczki) na jedwabistych taninach. Wina te są zrównoważone, łącząc w sobie lekkość i subtelność. Wina produkowane z połączenia odmian lub wyłącznie z odmiany winorośli Cabernet franc N, na zachód od południka w Tours, są eleganckimi i mocnymi winami o dobrej strukturze taninowej, których aromatyczna ekspresja łączy w sobie czerwone owoce (czereśnię, truskawkę, malinę, porzeczkę) i czarne owoce nadające im barwę od ciemnego rubinu do głębokiej barwy owocu granatu.

Białe i różowe wina musujące charakteryzują się przeważnie kwaśną strukturą, która nadaje im całą ich świeżość i subtelność. Kwasowości tej towarzyszą nuty owocowe, a z czasem mogą wykształcić się nuty chałki.

| Ogólne cechy analityczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość ogólna | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne cechy analityczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość ogólna

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5.   Praktyki winiarskie

1.   Szczególne praktyki enologiczne

a.   Szczególne praktyki enologiczne

| — | Do produkcji win różowych dopuszcza się wykorzystywanie węgla do celów enologicznych, samego lub w mieszankach stosowanych w preparatach, w przypadku moszczy i młodych win w trakcie fermentacji w zakresie nieprzekraczającym 15 % objętości win różowych wytworzonych przez danego producenta wina z danych zbiorów, przy czym maksymalna dawka nie może przekraczać 60 gramów na hektolitr. |
| --- | --- |

—

Do produkcji win różowych dopuszcza się wykorzystywanie węgla do celów enologicznych, samego lub w mieszankach stosowanych w preparatach, w przypadku moszczy i młodych win w trakcie fermentacji w zakresie nieprzekraczającym 15 % objętości win różowych wytworzonych przez danego producenta wina z danych zbiorów, przy czym maksymalna dawka nie może przekraczać 60 gramów na hektolitr.

| — | W przypadku win czerwonych zezwala się na stosowanie substraktywnych technik wzbogacania przy maksymalnym progu częściowego stężenia względem objętości przed wzbogacaniem wynoszącym 10 %. |
| --- | --- |

—

W przypadku win czerwonych zezwala się na stosowanie substraktywnych technik wzbogacania przy maksymalnym progu częściowego stężenia względem objętości przed wzbogacaniem wynoszącym 10 %.

| — | Wina musujące wytwarza się wyłącznie przy zastosowaniu metody drugiej fermentacji w butelkach. |
| --- | --- |

—

Wina musujące wytwarza się wyłącznie przy zastosowaniu metody drugiej fermentacji w butelkach.

| — | Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogaceniu nie przekracza 12,5 % w winach białych, czerwonych i różowych oraz 13 % w białych i różowych winach musujących (w przypadku wzbogacania moszczu). |
| --- | --- |

—

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogaceniu nie przekracza 12,5 % w winach białych, czerwonych i różowych oraz 13 % w białych i różowych winach musujących (w przypadku wzbogacania moszczu).

Poza wymienionymi powyżej zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

b.   Praktyka uprawy

Minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 500 roślin na hektar, a odstęp między rzędami winorośli wynosi maksymalnie 2,10 metra. Odstęp między krzewami w tym samym rzędzie wynosi co najmniej 0,9 metra.

Winorośl przycina się stosując albo cięcie długie albo cięcie krótkie, z maksymalnie 11 oczkami na roślinę.

Niezależnie od metody cięcia winorośl można przycinać, pozostawiając 2 dodatkowe oczka na roślinę, pod warunkiem że w stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom liczba gałązek owocujących w roku na roślinę nie będzie przekraczała 11.

2.   Maksymalna wydajność

| a. | Wina białe
  72 hektolitry z hektara |
| --- | --- |

a.

Wina białe

72 hektolitry z hektara

| b. | Wina czerwone i różowe
  66 hektolitrów z hektara |
| --- | --- |

b.

Wina czerwone i różowe

66 hektolitrów z hektara

| c. | Wina musujące
  78 hektolitrów z hektara |
| --- | --- |

c.

Wina musujące

78 hektolitrów z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

Zbiór winogron, ich fermentacja i produkcja wina, a także zbiór winogron, ich fermentacja oraz produkcja wina musującego, jego dojrzewanie i pakowanie odbywają się na obszarze następujących gmin (wykaz sporządzony zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym „code officiel géographique” z 2021 r.):

| — | w departamencie Indre-et-Loire: Amboise, Anché, Artannes-sur-Indre, Athée-sur-Cher, Avoine, Avon-les-Roches, Azay-le-Rideau, Azay-sur-Cher, Beaumont-en-Véron, Benais, Bléré, Bossay-sur-Claise, Bourgueil, Brizay, Candes-Saint-Martin, Cangey, Chambray-lès-Tours, Chançay, Chanceaux-sur-Choisille, La Chapelle-sur-Loire, Chargé, Cheillé, Chemillé-sur-Indrois, Chenonceaux, Chinon, Chisseaux, Chouzé-sur-Loire, Cinais, Cinq-Mars-la-Pile, Civray-de-Touraine, Coteaux-sur-Loire, Couziers, Cravant-les-Côteaux, La Croix-en-Touraine, Crouzilles, Dierre, Draché, Epeigné-les-Bois, Esvres, Fondettes, Francueil, Genillé, Huismes, L’Ile-Bouchard, Ingrandes-de Touraine, Joué-lès-Tours, Langeais (wyłącznie na dawnym terytorium gminy Langeais, posiadającej obecnie status głównej gminy), Larçay, Lémeré, Lerné, Lignières-de-Touraine, Ligré, Limeray, Lussault-sur-Loire, Luynes, Luzillé, Marçay, Montlouis-sur-Loire, Montreuil-en-Touraine, Mosnes, Nazelles-Négron, Neuillé-le-Lierre, Noizay, Panzoult, Parçay-Meslay, Pocé-sur-Cisse, Pont-de-Ruan, Razines, Restigné, Reugny, Rigny-Ussé, Rivarennes, Rivière, La Roche-Clermault, Rochecorbon, Saché, Saint-Avertin, Saint-Benoît-la-Forêt, Saint-Etienne-de-Chigny, Saint-Germain-sur-Vienne, Saint-Martin-le-Beau, Saint-Nicolas-de-Bourgueil, Saint-Ouen-les-Vignes, Saint-Règle, Sainte-Maure-de-Touraine, Savigny-en-Véron, Savonnières, Sazilly, Seuilly, Souvigny-de-Touraine, Tavant, Theneuil, Thilouze, Thizay, Tours, Vallères, Véretz, Vernou-sur-Brenne, Villaines-les-Rochers, Vouvray; |
| --- | --- |

—

w departamencie Indre-et-Loire: Amboise, Anché, Artannes-sur-Indre, Athée-sur-Cher, Avoine, Avon-les-Roches, Azay-le-Rideau, Azay-sur-Cher, Beaumont-en-Véron, Benais, Bléré, Bossay-sur-Claise, Bourgueil, Brizay, Candes-Saint-Martin, Cangey, Chambray-lès-Tours, Chançay, Chanceaux-sur-Choisille, La Chapelle-sur-Loire, Chargé, Cheillé, Chemillé-sur-Indrois, Chenonceaux, Chinon, Chisseaux, Chouzé-sur-Loire, Cinais, Cinq-Mars-la-Pile, Civray-de-Touraine, Coteaux-sur-Loire, Couziers, Cravant-les-Côteaux, La Croix-en-Touraine, Crouzilles, Dierre, Draché, Epeigné-les-Bois, Esvres, Fondettes, Francueil, Genillé, Huismes, L’Ile-Bouchard, Ingrandes-de Touraine, Joué-lès-Tours, Langeais (wyłącznie na dawnym terytorium gminy Langeais, posiadającej obecnie status głównej gminy), Larçay, Lémeré, Lerné, Lignières-de-Touraine, Ligré, Limeray, Lussault-sur-Loire, Luynes, Luzillé, Marçay, Montlouis-sur-Loire, Montreuil-en-Touraine, Mosnes, Nazelles-Négron, Neuillé-le-Lierre, Noizay, Panzoult, Parçay-Meslay, Pocé-sur-Cisse, Pont-de-Ruan, Razines, Restigné, Reugny, Rigny-Ussé, Rivarennes, Rivière, La Roche-Clermault, Rochecorbon, Saché, Saint-Avertin, Saint-Benoît-la-Forêt, Saint-Etienne-de-Chigny, Saint-Germain-sur-Vienne, Saint-Martin-le-Beau, Saint-Nicolas-de-Bourgueil, Saint-Ouen-les-Vignes, Saint-Règle, Sainte-Maure-de-Touraine, Savigny-en-Véron, Savonnières, Sazilly, Seuilly, Souvigny-de-Touraine, Tavant, Theneuil, Thilouze, Thizay, Tours, Vallères, Véretz, Vernou-sur-Brenne, Villaines-les-Rochers, Vouvray;

| — | w departamencie Loir-et-Cher: Angé, Blois, Chailles, Châteauvieux, Châtillon-sur-Cher, Chaumont-sur-Loire, Chémery, Chissay-en-Touraine, Choussy, Le Controis-en-Sologne (w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Contres i Thenay), Couddes, Couffy, Faverolles-sur-Cher, Mareuil-sur-Cher, Méhers, Mesland, Meusnes, Monteaux, Monthou-sur-Bièvre, Monthou-sur-Cher, Montrichard Val de Cher, Noyers-sur-Cher, Oisly, Pontlevoy, Pouillé, Rilly-sur-Loire, Saint-Aignan, Saint-Georges-sur-Cher, Saint-Julien-de-Chédon, Saint-Romain-sur-Cher, Sassay, Seigy, Soings-en-Sologne, Thésée, Valaire, Valencisse (w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Chambon-sur-Cisse i Molineuf) Vallières-les-Grandes, Valloire-sur-Cisse (w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Chouzy-sur-Cisse), Veuzain-sur-Loire (w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej d’Onzain). |
| --- | --- |

—

w departamencie Loir-et-Cher: Angé, Blois, Chailles, Châteauvieux, Châtillon-sur-Cher, Chaumont-sur-Loire, Chémery, Chissay-en-Touraine, Choussy, Le Controis-en-Sologne (w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Contres i Thenay), Couddes, Couffy, Faverolles-sur-Cher, Mareuil-sur-Cher, Méhers, Mesland, Meusnes, Monteaux, Monthou-sur-Bièvre, Monthou-sur-Cher, Montrichard Val de Cher, Noyers-sur-Cher, Oisly, Pontlevoy, Pouillé, Rilly-sur-Loire, Saint-Aignan, Saint-Georges-sur-Cher, Saint-Julien-de-Chédon, Saint-Romain-sur-Cher, Sassay, Seigy, Soings-en-Sologne, Thésée, Valaire, Valencisse (w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Chambon-sur-Cisse i Molineuf) Vallières-les-Grandes, Valloire-sur-Cisse (w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Chouzy-sur-Cisse), Veuzain-sur-Loire (w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej d’Onzain).

7.   Odmiana(-y) winorośli

Cabernet franc N

Cabernet-Sauvignon N

Chardonnay B

Chenin B

Cot N – Malbec N

Gamay N

golleau N

Grolleau gris G

Meunier N

Orbois B

Pineau d’Aunis N

Pinot gris G

Pinot noir N

Sauvignon B – Sauvignon blanc

Sauvignon gris G – Fié gris

8.   Opis związku lub związków

Obszar geograficzny ma postać łagodnie pofałdowanego płaskowyżu położonego na południowy zachód od Basenu Paryskiego i odpowiada obszarowi zbiegu rzek, na którym Cher, Indre i Vienne łączą się z Loarą. Region winiarski, zajmujący powierzchnię około stu kilometrów, ciągnie się wzdłuż dolin, z wyjątkiem regionu winiarskiego Sologne na wschodzie, w którym winnica leży na płaskowyżu między Cher a Loarą.

Obszary geograficzne uzupełniających oznaczeń geograficznych „Amboise” i „Mesland” leżą w samym sercu dolin, które ciągną się z zachodu na wschód wzdłuż Doliny Loary, natomiast obszar geograficzny uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Azay-le-Rideau” graniczy z doliną rzeki Indre. W dolinie Cher, wzdłuż dolnego biegu tej rzeki, położony jest obszar uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Chenonceaux”, natomiast obszar uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Oisly” zajmuje wschodni płaskowyż położony między Loarą a Cher.

Ogólna wysokość na obszarze 143 gmin wchodzących w skład obszaru geograficznego rzadko przekracza 100 lub 120 metrów.

Wina pochodzą z działek, które rygorystycznie i precyzyjnie wytyczono, inspirując się historycznymi ośrodkami produkcji. Wśród działek tych można wyróżnić:

| — | działki, na których występują gleby pochodzące od iłów z krzemieniami, z którymi zmieszane są piaski mioceńskie, które to gleby nazywane są lokalnie „bournais perrucheux”; |
| --- | --- |

—

działki, na których występują gleby pochodzące od iłów z krzemieniami, z którymi zmieszane są piaski mioceńskie, które to gleby nazywane są lokalnie „bournais perrucheux”;

| — | działki, na których występują gleby powstałe na iłach z krzemieniami lub „perruches” bądź kamieniste gleby iłowo-wapienne pochodzące od wapieni, nazywane lokalnie „aubuis”; są to ciepłe i przepuszczalne gleby, które występują na pierwszych zboczach lub pagórkach otaczających doliny; |
| --- | --- |

—

działki, na których występują gleby powstałe na iłach z krzemieniami lub „perruches” bądź kamieniste gleby iłowo-wapienne pochodzące od wapieni, nazywane lokalnie „aubuis”; są to ciepłe i przepuszczalne gleby, które występują na pierwszych zboczach lub pagórkach otaczających doliny;

| — | działki, na których występują gleby typowe dla dolin, położone na dawnych tarasach aluwialnych, nazywane lokalnie „graviers” (żwir). |
| --- | --- |

—

działki, na których występują gleby typowe dla dolin, położone na dawnych tarasach aluwialnych, nazywane lokalnie „graviers” (żwir).

Na obszarze geograficznym występuje klimat oceaniczny, którego wpływ znacznie łagodnieje im dalej na wschód obszaru geograficznego, na wysokości południka w Tours. O tym łagodnieniu klimatu świadczą temperatury i opady, które wynoszą od około 550 milimetrów na zachodzie do 650 milimetrów na wschodzie, a większy zakres temperatur na wschodzie wskazuje na znacznie słabszy wpływ oceanu.

Pozostałości dawnej prasy winiarskiej odkryte w Cheillé w pobliżu Azay-le-Rideau świadczą o tym, że w „Touraine” winorośl uprawiano już w II wieku. Pod wpływem Kościoła, między VIII a XII wiekiem, następuje prawdziwy rozkwit uprawy winorośli.

Obecność dworu królewskiego w Dolinie Loary w XVI wieku (zamki w Chambord, Chenonceau) przyczyniła się do znacznego rozwoju produkcji win gatunkowych, jak również do zwiększenia renomy niektórych winnic klasy „crus”. Produkcja rozwinęła się po ogłoszeniu edyktu o dwudziestu milach, w którym zakazano produkcji wina wokół stolicy. W czasie tym pojawiły się natomiast odmiany winorośli gamay pochodzące z regionu Lyonu.

Loara i Cher, będące naturalnymi szlakami komunikacyjnymi, spontanicznie zachęcały do handlu produktami z przedmiotowego obszaru geograficznego oraz rozwoju i wywozu tej produkcji. Handel najlepszymi winami prowadzony jest głównie z Holandią i Anglią – poprzez barierę celną w Ingrandes-sur-Loire, niedaleko Nantes. Przedmiotowe wina gatunkowe nazywano wówczas „winami morskimi” ze względu na to, że nadawały się one do transportu.

W XVIII wieku winnica rozwija się w dolinie dolnego biegu rzeki Cher, wokół miast Bléré, Thésée, Montrichard i Chenonceaux. Przy okazji XII rocznego badania rolnego (1804 r.) sporządzono opis odmian winorośli z tego sektora. W znajdującej się w tym badaniu „Tabeli winorośli najbardziej rozpowszechnionych na wzgórzach położonych nad rzeką Cher” odmianę côt przedstawiono jako główną odmianę winorośli będącą „najbardziej rozpowszechnionym gatunkiem winorośli na wzgórzach położonych nad rzeką Cher o ekspozycji południowej, z którego produkuje się wino najwyższej jakości”.

W 1845 r. hrabia ODART wspomniał również w swojej „Ampélographie” (Ampelografia), że odmiana cot N jest „najczęściej uprawianą odmianą winorośli na brzegach rzek Cher i Lot”. W 1860 r. zawsze bardzo precyzyjny w swoich opisach Jules GUYOT napisał: „Główny ośrodek uprawy odmiany breton (cabernet franc N) znajduje się w Bourgueil, między Chinon i Saumur, gdzie produkuje się z niej znakomite wina; odmiana ta znika jednak, na wschodzie regionu, gdzie w Loir-et-Cher dominują odmiany côt, chardenet, pinot noir, beurot i meunier (...)”.

Po kryzysie wywołanym przez filokserę region winiarski „Touraine” odtworzono z wykorzystaniem odmian winorośli wywodzących się w szczególności z nowych, szczepionych odmian, takich jak gamay N i sauvignon B. W ten sposób stopniowo powstawał obszar geograficzny, do którego włączano sektory produkcji wina o dobrym potencjale jakościowym, a w 1939 r., krótko przed wybuchem II wojny światowej, uznano kontrolowaną nazwę pochodzenia „Coteaux de Touraine”.

Nazwę „Touraine” ostatecznie przyjęto w 1953 r.

Region winiarski zajmuje wówczas obszar 8 000 hektarów, a producenci, zrzeszeni w pięciu spółdzielczych wytwórniach wina, rozwijają produkcję win z odmian winorośli sauvignon B i gamay N, które zdobywają ugruntowaną renomę w sektorze gastronomicznym pod nazwami zwyczajowymi „sauvignon de Touraine” i „gamay de Touraine”.

Producenci z doliny rzeki Cher, świadomi potencjału swojego terytorium i swoich odmian winorośli, już w 1985 r. posadzili odmiany cot N i sauvignon B na działkach położonych na pierwszych zboczach, natomiast producenci z regionu winiarskiego Sologne zarezerwowali odmianę winorośli sauvignon B dla działek, na których występują piaszczyste gleby.

Ich dążenie do zapewnienia autentyczności win znajduje odzwierciedlenie w uznaniu uzupełniających oznaczeń geograficznych „Chenonceaux” w odniesieniu do win białych i czerwonych ze wzgórz położonych nad rzeką Cher i „Oisly” w odniesieniu do win białych z regionu winiarskiego Sologne.

W 2009 r. region winiarski zajmuje obszar 4 500 hektarów uprawianych przez około 800 producentów. Wielkość produkcji wynosi około 260 000 hektolitrów wina, z czego ponad 60 % stanowią wina białe. Wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Touraine” charakteryzują się krągłym smakiem oraz świeżym i odpowiednio zrównoważonym finiszem.

Wachlarz aromatów win białych charakteryzujących się często bladozłotą szatą obejmuje nuty od owocowych, przywodzących na myśl owoce cytrusowe lub egzotyczne, po nuty kwiatowe przywodzące na myśl białe kwiaty. Wina te pozostawiają świeży posmak.

Wina różowe rozwijają delikatne aromaty, które mogą przywodzić na myśl czarną porzeczkę, owoce egzotyczne lub owoce cytrusowe.

Wina czerwone produkowane z odmiany winorośli gamay N (wina opatrzone określeniem „gamay” lub wina opatrzone określeniem „primeur”) mają często wiśniową szatę i zwykle rozwijają gorące aromaty drobnych czerwonych owoców (czereśni, truskawki, maliny, porzeczki) na jedwabistych taninach. Wina te są zrównoważone, łącząc w sobie lekkość i subtelność. Wina produkowane z połączenia odmian lub wyłącznie z odmiany winorośli Cabernet franc N są eleganckimi i mocnymi winami o dobrej strukturze taninowej, których aromatyczna ekspresja łączy w sobie czerwone owoce (czereśnię, truskawkę, malinę, porzeczkę) i czarne owoce nadające im barwę od ciemnego rubinu do głębokiej barwy owocu granatu. Białe i różowe wina musujące charakteryzują się przeważnie kwaśną strukturą, która nadaje im całą ich świeżość i subtelność. Kwasowości tej towarzyszą nuty owocowe, a z czasem mogą wykształcić się nuty chałki. Wina niemusujące: rozległa sieć rzeczna, którą tworzą Loara, Vienne, Cher i Indre, ukształtowała na przestrzeni lat pagórkowaty płaskowyż, na którym występują miękkie skały z drugo- i trzęciorzędu. W średniowieczu, pod wpływem Kościoła, mieszkańcy tego terenu założyli winnicę wzdłuż ukształtowanych w ten sposób wzgórz i na obrzeżach płaskowyżu.

Bliskość rzek już w okresie renesansu była ważnym atutem, który sprzyjał wywozowi win „Touraine”. Trwałość bariery celnej w Ingrandes-sur-Loire, skąd wina wywożono do Holandii, oraz przyjęcie w 1577 r. edyktu o dwudziestu milach ukształtowały w ten sposób region winiarski Doliny Loary i przyczyniły się do produkcji wysokiej jakości win. Ze względu na warunki klimatyczne w zachodniej części obszaru geograficznego uprawia się głównie odmiany winorośli chenin B i cabernet franc N, natomiast odmiany sauvignon B, cot N i gamay N wybiera się chętniej we wschodniej części obszaru geograficznego. Południk w Tours wyznacza tę naturalną granicę klimatyczną. Wybór odmian winorośli był naturalną konsekwencją zróżnicowanych warunków uprawy winorośli, z którymi borykali się producenci.

Zgodnie ze stosowanymi praktykami obszar działek wyznaczonych do zbiorów winogron może obejmować wyłącznie te działki, na których występują gleby przepuszczalne powstałe głównie na podłożu turońskim i senońskim. Bogate w kamienie krzemionkowe iły z krzemieniami pokrywają głównie gleby dolin pośrednich. Krzemienie te, występujące w znacznej ilości na powierzchni gleby, odgrywają ważną rolę podczas dojrzewania, zwiększając współczynnik wymiany ciepła w glebie. Warunki te w dużej mierze przyczyniają się do poprawy jakości zarówno win białych, jak i win czerwonych.

Odmiana winorośli sauvignon B jest szczególnie przystosowana do uprawy na działkach, na których występują gleby „perruches” i „aubuis”. Panujące na tych działkach warunki umożliwiają jej osiągnięcie stałej dojrzałości na przestrzeni lat. Dzięki występującym na tym obszarze glebom i klimatowi wina produkowane z przedmiotowej odmiany uzyskują świeży i oryginalny charakter. W 2009 r. stanowiły one 2/3 produkcji wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia. Czarna odmiana winorośli gamay N, która posłużyła do odbudowy winnicy po kryzysie wywołanym przez filokserę, uprawiana jest głównie na działkach, na których występują gleby zawierające iły z krzemieniami, a wina produkowane z tej odmiany są owocowe i rześkie. Podstawową odmianą winorośli, z której produkuje się czerwone wina na wschód od południka w Tours, jest odmiana cot N, natomiast na zachód od tego południka dominuje odmiana cabernet franc N. Nadają one winom dobrą strukturę taninową.

Na obszarze geograficznym ChNP „Touraine” uznawanych jest 5 uzupełniających oznaczeń geograficznych.

Amboise

Płaskowyż z miękkiej kredy charakteryzuje się dość wyraźną rzeźbą terenu o wysokości 80–100 metrów. Różnorodność warunków geologicznych i pedologicznych umożliwiła producentom zapewnienie każdej zadomowionej odmianie winorośli optymalnych warunków wzrostu. Wina różowe są owocowe i świeże, wina czerwone, które mają dobrą strukturę taninową, charakteryzują się dość intensywnymi aromatami przywodzącymi na myśl głównie nuty czerwonych owoców (czereśni, truskawki, maliny, porzeczki), natomiast wina białe są zazwyczaj wytrawne, lecz czasami mogą zawierać cukry fermentacyjne i kwalifikować się jako „półwytrawne”, „półsłodkie” lub „słodkie”. Dojrzewanie win czerwonych pozwala złagodzić ich strukturę taninową. Jeżeli chodzi o wina białe, dojrzewanie zwiększa ich złożoność aromatyczną.

Azay-le-Rideau

Dzięki temu, że region winiarski położony jest między dolinami Loary i Indre, występuje w nim klimat umiarkowany. Odmiany winorośli grolleau N i chenin B, które wykorzystuje się do produkcji eleganckich i świeżych win białych oraz owocowych win różowych, uprawia się na piaszczysto-żwirowych wzgórzach i uskokach. Zgodnie ze stosowanymi praktykami, aby uzyskać ten owocowy charakter, wina różowe produkuje się obowiązkowo z zastosowaniem techniki bezpośredniego tłoczenia poprzedzającego fermentację. Wina białe, które mogą niekiedy zawierać cukry fermentacyjne, są eleganckie i mineralne.

Chenonceaux

Obszar geograficzny rozciąga się na wzgórzach położonych na obydwu brzegach rzeki Cher. Odmiany winorośli sadzi się na działkach, na których występują gleby o wysokiej zawartości krzemienia. Wino białe ma przeważnie intensywny aromat z wyczuwalnymi nutami kwiatowymi (głóg, akacja itp.) oraz nutami bardziej owocowymi (owoce cytrusowe, owoce suszone itp.). Dzięki dojrzewaniu trwającemu co najmniej do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku zbiorów wina stają się krągłe i subtelne. Wina czerwone charakteryzują się dobrą strukturą taninową. Aromat tych win jest dość intensywny i przywodzi na myśl głównie nuty czarnych owoców. Dojrzewanie, trwające co najmniej do dnia 31 sierpnia roku następującego po roku zbiorów, pozwala uzyskać wino o złożonych aromatach oraz krągłych i jedwabistych taninach.

Mesland

Obszar geograficzny położony na północnym wschodzie obszaru geograficznego kontrolowanej nazwy pochodzenia „Touraine” odpowiada granicy płaskowyżu zwróconego w kierunku Loary. Cechą wspólną występujących na tym obszarze gleb jest obecność krzemienia i piasków mioceńskich. Duży zakres temperatur i położenie geograficzne sprzyjają uprawie wczesnych odmian winorośli. Wina czerwone i różowe, produkowane głównie z odmiany winorośli gamay N, wykształcają skoncentrowane aromaty małych czerwonych owoców (czereśni, truskawki, maliny, porzeczki). Wina białe, które mogą niekiedy zawierać cukry fermentacyjne, charakteryzują się złożonymi aromatami z wyczuwalnymi nutami kwiatowymi (głóg, lipa, werbena itp.) oraz nutami bardziej owocowymi (owoce cytrusowe, gruszka itp.). Charakteryzują się często świeżym finiszem.

Oisly

W tych położonych w sercu regionu winiarskiego Sologne winnicach produkuje się białe wina wytrawne wyłącznie z odmiany winorośli sauvignon B, która rozwija swój potencjał na kontynentalnych glebach piaszczystych i żwirowych oraz formacjach zwanych „z Sologne”, składających się z piasków, iłów i falunów. Klimat obszaru geograficznego wyróżnia się występowaniem pory skrajnie suchej, najbardziej odczuwalnej w regionie Turenii. W tym środowisku naturalnym powstają świeże wina o subtelnych i delikatnych aromatach przypominających owoce cytrusowe i białe kwiaty. Dojrzewanie, trwające co najmniej do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku zbiorów, pozwala im uzyskać większą złożoność.

Region winiarski „Touraine”, będący spadkobiercą winnic i dolin opiewanych przez królów, jest nadal jedną z perełek wśród północnych winnic, a jego żywe krajobrazy uprawne, zachowane dzięki wielowiekowej tradycji uprawy winorośli, przyczyniły się do wpisania Doliny Loary na listę dziedzictwa historycznego UNESCO.

Wina musujące

Produkcja win musujących wpisuje się w opisany powyżej kontekst. Zauważywszy, że wina butelkowane w piwnicach mają niekiedy tendencję do ponownej fermentacji, producenci z regionu Turenii nauczyli się kontrolować to zjawisko „naturalnego musowania” i zaczęli je wykorzystywać w procesie produkcji. Tak narodziły się wina od XIX wieku oferowane konsumentom jako „półmusujące”. Występowanie jaskiń wydrążonych w wapieniach typu tuffeau było wówczas czynnikiem sprzyjającym produkcji tego rodzaju win, do której niezbędne są obszerne przestrzenie o umiarkowanej temperaturze na potrzeby przechowywania wina i manipulowania nim.

Bogatsi o ponad stuletnie doświadczenie producenci win musujących doskonale opanowali umiejętności komponowania swoich cuvées. Terytorialna oryginalność win białych znajduje odzwierciedlenie w wymogu, aby wśród odmian winorośli 60 % stanowiły odmiany chenin B lub orbois B. Długie dojrzewanie „sur lattes” (w pozycji leżącej) przyczynia się do rozwoju aromatów chałki i złożoności win.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji i wytwarzania win, a także fermentacji, dojrzewania i pakowania win musujących, stanowi obszar następujących gmin (wykaz sporządzony zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym „code officiel géographique” z 2021 r.):

| — | w departamencie Indre: Faverolles-en-Berry, Fontguenand, Lye, La Vernelle, Veuil, Villentrois; |
| --- | --- |

—

w departamencie Indre: Faverolles-en-Berry, Fontguenand, Lye, La Vernelle, Veuil, Villentrois;

| — | w departamencie Indre-et-Loire: Bréhémont, La Chapelle-aux-Naux, Chaveignes, Chezelles, Crissay-sur-Manse; |
| --- | --- |

—

w departamencie Indre-et-Loire: Bréhémont, La Chapelle-aux-Naux, Chaveignes, Chezelles, Crissay-sur-Manse;

| — | w departamencie Loir-et-Cher: Candé-sur-Beuvron, Cheverny, Cormeray, Fresnes, Le Controis-en-Sologne (w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Feings, Fougères-sur-Bièvre i Ouchamps), Les Montils, Mont-près-Chambord, Sambin, Selles-sur-Cher; |
| --- | --- |

—

w departamencie Loir-et-Cher: Candé-sur-Beuvron, Cheverny, Cormeray, Fresnes, Le Controis-en-Sologne (w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Feings, Fougères-sur-Bièvre i Ouchamps), Les Montils, Mont-près-Chambord, Sambin, Selles-sur-Cher;

| — | w departamencie Maine-et-Loire: Brain-sur-Allonnes, Montsoreau. |
| --- | --- |

—

w departamencie Maine-et-Loire: Brain-sur-Allonnes, Montsoreau.

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

| — | Po kontrolowanej nazwie pochodzenia należy obowiązkowo umieścić określenie „gamay”, zgodnie z przepisami określonymi w specyfikacji produktu. |
| --- | --- |

—

Po kontrolowanej nazwie pochodzenia należy obowiązkowo umieścić określenie „gamay”, zgodnie z przepisami określonymi w specyfikacji produktu.

| — | Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić jednym z następujących uzupełniających oznaczeń geograficznych, zgodnie z przepisami określonymi w specyfikacji produktu: „Amboise”, „Azay-le-Rideau”, „Chenonceaux”, „Mesland”, „Oisly”. |
| --- | --- |

—

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić jednym z następujących uzupełniających oznaczeń geograficznych, zgodnie z przepisami określonymi w specyfikacji produktu: „Amboise”, „Azay-le-Rideau”, „Chenonceaux”, „Mesland”, „Oisly”.

| — | Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić określeniem „primeur” lub „nouveau”, zgodnie z przepisami określonymi w specyfikacji produktu. |
| --- | --- |

—

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić określeniem „primeur” lub „nouveau”, zgodnie z przepisami określonymi w specyfikacji produktu.

| — | Wszelkie określenia fakultatywne, których stosowanie – zgodnie z przepisami wspólnotowymi – mogą regulować państwa członkowskie, umieszcza się na etykietach czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia. |
| --- | --- |

—

Wszelkie określenia fakultatywne, których stosowanie – zgodnie z przepisami wspólnotowymi – mogą regulować państwa członkowskie, umieszcza się na etykietach czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

| — | Czcionka, którą zapisana jest nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż dwie trzecie wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia. |
| --- | --- |

—

Czcionka, którą zapisana jest nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż dwie trzecie wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Uzupełniające oznaczenia geograficzne

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

| — | Uzupełniające oznaczenia geograficzne „Amboise”, „Azay-le-Rideau” lub „Mesland” umieszcza się obowiązkowo po kontrolowanej nazwie pochodzenia czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia. |
| --- | --- |

—

Uzupełniające oznaczenia geograficzne „Amboise”, „Azay-le-Rideau” lub „Mesland” umieszcza się obowiązkowo po kontrolowanej nazwie pochodzenia czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

| — | Uzupełniające oznaczenia geograficzne „Chenonceaux” lub „Oisly” umieszcza się obowiązkowo pod kontrolowaną nazwą pochodzenia czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia. |
| --- | --- |

—

Uzupełniające oznaczenia geograficzne „Chenonceaux” lub „Oisly” umieszcza się obowiązkowo pod kontrolowaną nazwą pochodzenia czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

| — | Na etykietach win białych opatrzonych uzupełniającymi oznaczeniami geograficznymi „Amboise”, „Mesland” lub „Azay-le-Rideau” obowiązkowo umieszcza się określenie „półwytrawne” zgodnie z normami analitycznymi ustalonymi dla tego określenia w specyfikacji produktu i określenie „półsłodkie” lub „słodkie” odpowiadające zawartości cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winie zgodnie z definicją zawartą w przepisach wspólnotowych. |
| --- | --- |

—

Na etykietach win białych opatrzonych uzupełniającymi oznaczeniami geograficznymi „Amboise”, „Mesland” lub „Azay-le-Rideau” obowiązkowo umieszcza się określenie „półwytrawne” zgodnie z normami analitycznymi ustalonymi dla tego określenia w specyfikacji produktu i określenie „półsłodkie” lub „słodkie” odpowiadające zawartości cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winie zgodnie z definicją zawartą w przepisach wspólnotowych.

Etykietowanie

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

| — | Na etykietach win różowych opatrzonych uzupełniającym oznaczeniem geograficznym „Mesland” obowiązkowo umieszcza się określenie „półwytrawne” zgodnie z normami analitycznymi ustalonymi dla tego określenia w specyfikacji produktu i określenie „półsłodkie” lub „słodkie” odpowiadające zawartości cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winie zgodnie z definicją zawartą w przepisach wspólnotowych. |
| --- | --- |

—

Na etykietach win różowych opatrzonych uzupełniającym oznaczeniem geograficznym „Mesland” obowiązkowo umieszcza się określenie „półwytrawne” zgodnie z normami analitycznymi ustalonymi dla tego określenia w specyfikacji produktu i określenie „półsłodkie” lub „słodkie” odpowiadające zawartości cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winie zgodnie z definicją zawartą w przepisach wspólnotowych.

| — | Oznaczenie rocznika win, które mogą być opatrzone określeniem „primeur” lub „nouveau”, jest obowiązkowe. |
| --- | --- |

—

Oznaczenie rocznika win, które mogą być opatrzone określeniem „primeur” lub „nouveau”, jest obowiązkowe.

| — | Na etykiecie wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że: |
| --- | --- |

—

Na etykiecie wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że:

| — | jest to miejsce (fr. lieu-dit) wpisane do ksiąg wieczystych; |
| --- | --- |

—

jest to miejsce (fr. lieu-dit) wpisane do ksiąg wieczystych;

| — | została ona podana w deklaracji zbiorów. |
| --- | --- |

—

została ona podana w deklaracji zbiorów.

| — | Określenie „gamay” zapisuje się bezpośrednio pod kontrolowaną nazwą pochodzenia czcionką, której wymiary są co najmniej równe (pod względem wysokości i szerokości) dwóm trzecim wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia, i co najwyżej równe tym wymiarom. |
| --- | --- |

—

Określenie „gamay” zapisuje się bezpośrednio pod kontrolowaną nazwą pochodzenia czcionką, której wymiary są co najmniej równe (pod względem wysokości i szerokości) dwóm trzecim wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia, i co najwyżej równe tym wymiarom.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-fb0f49d6-abf0-4a1d-954e-89dbe4bf31b3

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---

| 20.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 278/21 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 278/21

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2022/C 278/08)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

POWIADOMIENIE O ZMIANIE STANDARDOWEJ W JEDNOLITYM DOKUMENCIE

„Fiefs Vendéens”

PDO-FR-A0733-AM02

Data złożenia wniosku: 12.5.2022

1.   Opis i uzasadnienie

1.   Oficjalny kod geograficzny

Opis i uzasadnienie

Gminy obszaru geograficznego zostały zaktualizowane zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym.

Granice obszaru geograficznego pozostają niezmienione.

Zmienia się pkt 6 jednolitego dokumentu.

2.   Wyznaczone działki rolne

Opis i uzasadnienie

Do wykazu posiedzeń właściwego komitetu krajowego, który zatwierdził wyznaczone działki rolne, dodano datę 9 i 10 lutego 2022 r.

Zmiana ta ma na celu dodanie daty zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany dotyczącej działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji produktu objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

Przedmiotowe zmiany nie dotyczą jednolitego dokumentu.

3.   Środki przejściowe

Opis i uzasadnienie

Środki przejściowe, których termin upłynął, zostają zniesione.

Zniesiono prowadzenie rejestrów dla działek podlegających środkom przejściowym.

Zmiana ta nie ma wpływu na jednolity dokument.

4.   Odniesienie do organu kontrolnego

Opis i uzasadnienie

Brzmienie odniesienia do organu kontrolnego zostało zmienione w celu ujednolicenia brzmienia z innymi specyfikacjami nazw. Przedmiotowa zmiana ma charakter wyłącznie redakcyjny.

Zmiana ta nie wymaga zmiany jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa produktu

Fiefs Vendéens

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego:

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

| 1. | Wino |
| --- | --- |

1.

Wino

4.   Opis wina lub win

1.   Wina białe i różowe

KRÓTKI OPIS

Są to wina niemusujące białe, różowe i czerwone.

Posiadają one następujące analityczne cechy charakterystyczne:

| — | minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu: wina białe 10 %, wina różowe 10,5 %, wina czerwone 10,5 %. |
| --- | --- |

—

minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu: wina białe 10 %, wina różowe 10,5 %, wina czerwone 10,5 %.

| — | maksymalna całkowita objętościowa zawartość alkoholu po wzbogaceniu: wina białe 12 %, wina różowe 12 %, wina czerwone 12,5 %. |
| --- | --- |

—

maksymalna całkowita objętościowa zawartość alkoholu po wzbogaceniu: wina białe 12 %, wina różowe 12 %, wina czerwone 12,5 %.

| — | maksymalna kwasowość lotna: wina białe 11 miliekwiwalentów na litr, wina różowe 11 miliekwiwalentów na litr, wina czerwone 13 miliekwiwalentów na litr. |
| --- | --- |

—

maksymalna kwasowość lotna: wina białe 11 miliekwiwalentów na litr, wina różowe 11 miliekwiwalentów na litr, wina czerwone 13 miliekwiwalentów na litr.

| — | maksymalna zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy): wina białe 3 gramy na litr, wina różowe 3 gramy na litr, wina czerwone 2,5 grama na litr. |
| --- | --- |

—

maksymalna zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy): wina białe 3 gramy na litr, wina różowe 3 gramy na litr, wina czerwone 2,5 grama na litr.

| — | maksymalna zawartość kwasu jabłkowego: nie więcej niż 0,4 grama na litr w przypadku win czerwonych. |
| --- | --- |

—

maksymalna zawartość kwasu jabłkowego: nie więcej niż 0,4 grama na litr w przypadku win czerwonych.

Kwasowość ogólna, całkowita zawartość dwutlenku siarki oraz rzeczywista całkowita zawartość alkoholu są zgodne z zasadami określonymi w przepisach wspólnotowych. Wina białe charakteryzują się równowagą, w której dominuje świeżość. Są to wina subtelne i delikatne, które mają zazwyczaj intensywnie mineralny charakter i oferują szeroką gamę nut kwiatowych i owocowych.

Wina różowe charakteryzują się szatą o barwie przechodzącej od jasnoróżowej do łososiowej. W tych lekko kwaskowych winach o świeżym i tłustym charakterze wyczuwalne są najczęściej aromaty owocowe.

Wina czerwone wyróżniają się silnymi aromatami owocowymi, którym towarzyszą niekiedy nuty łagodnych przypraw, skóry lub lukrecji.

| Ogólne cechy analityczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość ogólna | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | 14,3 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne cechy analityczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość ogólna

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

14,3

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

2.   Wina czerwone

KRÓTKI OPIS

Posiadają one następujące analityczne cechy charakterystyczne:

| — | minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu: 11 % |
| --- | --- |

—

minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu: 11 %

| — | maksymalna zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy): 2,5 grama na litr. |
| --- | --- |

—

maksymalna zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy): 2,5 grama na litr.

| — | maksymalna zawartość kwasu jabłkowego: nie więcej niż 0,4 grama na litr w przypadku win czerwonych. |
| --- | --- |

—

maksymalna zawartość kwasu jabłkowego: nie więcej niż 0,4 grama na litr w przypadku win czerwonych.

Kwasowość ogólna, całkowita zawartość dwutlenku siarki oraz rzeczywista całkowita zawartość alkoholu są zgodne z zasadami określonymi w przepisach wspólnotowych.

Wina czerwone wyróżniają się silnymi aromatami owocowymi, którym towarzyszą niekiedy nuty łagodnych przypraw, skóry lub lukrecji.

| Ogólne cechy analityczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość ogólna | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | 16,3 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne cechy analityczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość ogólna

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

16,3

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5.   Praktyki winiarskie

1.   Szczególne praktyki enologiczne

a.   Szczególne praktyki enologiczne

Do produkcji win różowych niedopuszczalne jest wykorzystywanie węgla do celów enologicznych, samego lub w mieszankach stosowanych w preparatach.

W przypadku win czerwonych zezwala się na stosowanie substraktywnych technik wzbogacania przy maksymalnym progu częściowego stężenia względem objętości przed wzbogacaniem wynoszącym 10 %.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogaceniu nie przekracza: w przypadku win białych – 12 %, w przypadku win różowych – 12 %, w przypadku win czerwonych – 12,5 %.

Poza wymienionymi powyżej zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów przewidzianych w przepisach wspólnotowych oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

b.   Praktyka uprawy

Minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 5 000 roślin na hektar.

Odstęp między rzędami nie przekracza 1,80 metra, a odstęp między krzewami w tym samym rzędzie wynosi 0,90–1,30 metra.

Winorośl przycina się na maksymalnie 10 oczek na łozę według następujących technik:

| — | jednoramienny lub dwuramienny sznur Guyota; albo |
| --- | --- |

—

jednoramienny lub dwuramienny sznur Guyota; albo

| — | cięcie krótkie czopowe, w przypadku którego pozostawia się maksymalnie 5 czopów na łozę. |
| --- | --- |

—

cięcie krótkie czopowe, w przypadku którego pozostawia się maksymalnie 5 czopów na łozę.

Przycinanie kończy się przed dniem 31 maja w roku zbioru.

c.   Węgiel

Ograniczenie mające zastosowanie do produkcji wina

Do produkcji win różowych dopuszcza się wykorzystywanie węgla do celów enologicznych w przypadku moszczy i młodych win w trakcie fermentacji w zakresie nieprzekraczającym 15 % objętości win różowych wytworzonych przez danego producenta wina z danych zbiorów, przy czym maksymalna dawka nie może przekraczać 60 gramów na hektolitr.

2.   Maksymalna wydajność

a.   Wina białe i różowe

66 hektolitrów z hektara

b.   Wina czerwone

62 hektolitry z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

Zbiór winogron, produkcja i wytwarzanie wina odbywają się na obszarze niżej wymienionych gmin departamentu Vendée zatwierdzonym przez Krajowy Instytut ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité) podczas posiedzenia właściwego krajowego komitetu w dniu 10 lutego 2011 r. W dniu zatwierdzenia niniejszej specyfikacji produktu przez właściwy krajowy komitet obszar ten obejmuje terytorium następujących gmin lub części gmin zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2021 r.:

Auchay-sur-Vendée – wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Auzay, Brem-sur-Mer, Bretignolles-sur-Mer, Le Champ-Saint-Père, Chantonnay, Château-Guibert, La Couture, L’Ïle-d’Olonne, Longèves, Mareuil-sur-Lay-Dissais, Les Sables d’Olonne – wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Olonne-sur-Mer, Pissotte, Le Poiré-sur-Velluire, Rives de l’Yon, Rosnay, Le Tablier, Vairé, Vix.

7.   Odmiana(-y) winorośli

Cabernet franc N

Chardonnay (B)

Chenin B

Négrette N

Pinot noir N

8.   Opis związku lub związków

Obszar geograficzny położony jest między wandejskimi obszarami bocage (pastwiska poprzecinane rzędami drzew) na północy a równinnym terenem uprawy zbóż Luçon na południu. Z zachodu na wschód rozciąga się podnóże Masywu Armorykańskiego – od Sables-d’Olonne na wybrzeżu atlantyckim aż po Fontenay-le-Comte. Winnica położona jest w sektorach, w których podnóże to przecina kształtująca krajobraz sieć rzeczna, na zboczach o nachyleniu wynoszącym przeważnie 3–5 % i zwróconych głównie na południe / południowy zachód. Obok siebie położone są kolejno następujące jednostki geograficzne: „Brem” – w okolicy bagien olońskich, „Mareuil” i „Chantonnay” – wzdłuż dolin rzeki Lay i rzeki Yon, „Vix” i „Pissotte” – na zboczach doliny rzeki Vendée. Obszar geograficzny obejmuje teren 18 gmin z południowej części departamentu Vendée.

Jeżeli chodzi o właściwości geologiczne, obszar geograficzny ma stosunkowo jednolity charakter i jest położony na granicy armorykańskiego podłoża krystalicznego oraz wapiennych formacji jurajskich. Podłoże geologiczne składa się głównie z łupków i ryolitów, czasami z gnejsów i amfibolitów oraz ewentualnie z wapieni – w przypadku nazwy geograficznej „Vix”. Wapienie te są jednak najczęściej pokryte piaszczysto-kamienistymi osadami rzecznymi pochodzącymi z trzeciorzędu. W rezultacie na działkach wyznaczonych specjalnie do zbioru winogron występują przeważnie kwaśne gleby brunatne o strukturze obejmującej głównie duże cząstki. Odróżniają się one w znaczący sposób od głębokich gleb mulastych występujących w wandejskim regionie bocage na północy oraz od żyznych gleb gliniastych występujących na równinie położonej bardziej na południe. Umiarkowany klimat oceaniczny południowej części departamentu Vendée jest wyraźnie cieplejszy niż klimat regionu bocage, położonego bardziej na północ. Jest on przede wszystkim mniej deszczowy i bardziej słoneczny oraz charakteryzuje się niedoborem opadów w okresie letnim (regiony Olonne i La Rochelle należą do najbardziej nasłonecznionych na wybrzeżu atlantyckim – występuje w nich średnio 1 430 godzin słonecznych w ciągu 6 miesięcy od czerwca do września). Roczna średnia temperatur wynosi 12–12,5 °C, przy czym im bardziej na wschód, tym rosną amplitudy temperatur – w miarę jak zwiększa się wysokość nad poziomem morza i maleje wpływ oceanu.

Opis czynników ludzkich mających wpływ na związek z obszarem:

Liczne dokumenty zawierające wzmianki o dziesięcinie pobieranej od produktów sektora wina przez klasztory i przeorstwa w regionie świadczą o rozwoju uprawy winorośli w departamencie Vendée w epoce średniowiecza. Począwszy od XI w. rozwijał się aktywny handel winami objętymi nazwą geograficzną „Brem” z Holandią. Od XII w. do XV w. wina objęte nazwą geograficzną „Mareuil” przewożono barkami do portów w Saint-Benoist i Moricq-sur-le-Lay, a ich kolejnym przystankiem była La Rochelle, gdzie załadowywano je na statki płynące do Anglii.

Wykorzystywane niegdyś odmiany winorośli opisał dopiero Rebelais, który w latach 1520–1528 mieszkał w Fontenay-le-Comte i Maillezais. W XVI i XVII w. najczęściej uprawianą białą odmianą winorośli była odmiana chenin B („Franc Blanc” w przypadku uzupełniającej nazwy geograficznej „Brem”, „Blanc d’Aunis” w przypadku uzupełniającej nazwy geograficznej „Vix”), zaś do produkcji win różowych i czerwonych wykorzystywano głównie odmianę pinot noir N, a w szczególności négrette N (zwaną „Pinot Rosé” lub „Bourgogne” w przypadku uzupełniającej nazwy geograficznej „Brem”, „Ragoûtant” w przypadku uzupełniającej nazwy geograficznej „Mareuil” oraz „Chantonnay” lub „Folle Noire” w przypadku uzupełniającej nazwy geograficznej „Vix”). Wprowadzenie odmiany winorośli cabernet franc N przypada na XVIII w.

Uprawa winorośli w departamencie Vendée rozwinęła się znacznie w XIX w. – w 1880 r. winnice zajmowały powierzchnię 18 000 hektarów. Po zaatakowaniu winnic przez filokserę wińca producenci z południowej części departamentu Vendée wyspecjalizowali się i odtworzyli winnice na najlepiej wyeksponowanych wzgórzach, wykorzystując rośliny szczepione tradycyjnymi odmianami winorośli, które uzupełniono głównie odmianami gamay N, chardonnay B, cabernet-sauvignon N oraz – w zależności od sektora – odmianami sauvignon blanc B („Vix”) i grolleau gris G („Brem”).

Po drugiej wojnie światowej producenci dążyli do zjednoczenia pięciu historycznych obszarów produkcji wina. W 1953 r. powstało oznaczenie „Anciens Fiefs du Cardinal” odnoszące się do kardynała Richelieu mianowanego biskupem Luçon w 1608 r., wielkiego popularyzatora win objętych nazwą geograficzną „Mareuil”. Skodyfikowano i zaostrzono zasady produkcji, umożliwiając w ten sposób poprawę jakości przy jednoczesnym poszanowaniu lokalnych właściwości odmian winorośli. W 1965 r. wina „Vins des Fiefs Vendéens” objęto zwykłą nazwą pochodzenia (fr. appellation d’origine simple), następnie – w 1974 r. – przyznano im status wina regionalnego (fr. vin de pays), zaś w 1984 r. objęto je nazwą wina wysokiej jakości pochodzącego z wyznaczonego obszaru (fr. appellation d’origine vin délimité de qualité supérieure). Procedurę przyznania kontrolowanej nazwy pochodzenia wszczęto w 1991 r.

W 2009 r. winnice zajmują powierzchnię 480 hektarów uprawianą przez około 40 producentów zbierających winogrona, a średnia roczna produkcja wynosi 27 000 hektolitrów, z czego 45 % stanowią wina różowe, 40 % wina czerwone, a 15 % wina białe. Wina białe charakteryzują się równowagą, w której dominuje świeżość. Są to wina subtelne i delikatne, które mają zazwyczaj intensywnie mineralny charakter i oferują szeroką gamę nut kwiatowych i owocowych.

Wina różowe charakteryzują się szatą o barwie przechodzącej od jasnoróżowej do łososiowej. W tych lekko kwaskowych winach o świeżym i tłustym charakterze wyczuwalne są najczęściej aromaty owocowe.

Wina czerwone wyróżniają się silnymi aromatami owocowymi, którym towarzyszą niekiedy nuty łagodnych przypraw, skóry lub lukrecji. Wina objęte nazwami geograficznymi „Brem” i „Pissotte” charakteryzują się często barwą przechodzącą od rubinowej do barwy owocu granatu, są krągłe i subtelne, natomiast barwa win objętych nazwami „Mareuil”, „Chantonnay” i „Vix” może być bardziej intensywna, zaś w ustach mogą być one bardziej ustrukturyzowane. Południowy charakter klimatu panującego w południowej części departamentu Vendée, wyróżniający się intensywnym nasłonecznieniem, wraz z występowaniem wzgórz charakteryzujących się płytkimi glebami kamienistymi, głównie pochodzenia łupkowego lub ryolitowego, sprawiły, że uprawa winorośli i produkcja win na obszarze geograficznym – głównie win różowych i czerwonych, które stanowią średnio 85 % produkcji win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia – mają długą tradycję.

Położenie geograficzne winnicy, która znajduje się między Doliną Loary a południowo-zachodnią częścią Francji, ma również odzwierciedlenie w odmianach winorośli stosowanych przez wiele kolejnych pokoleń. W winnicy stosuje się oryginalny dobór odmian winorośli, w którym zauważalne są wpływy klimatu Loary (chenin, cabernet franc, grolleau gris), klimatu kontynentalnego (pinot noir, gamay) i klimatu południowo-zachodniego (négrette, cabernet-sauvignon). W każdym przypadku w winach białych dominuje odmiana chenin B, w winach różowych – odmiany pinot noir N i gamay N, natomiast w winach czerwonych – odmiany pinot noir N, cabernet franc N i négrette N, co zapewnia charakterystyczne właściwości tych produktów.

Specyficzna historia każdej z nazw geograficznych przypomina jednak o tym, że odrębne szlaki handlowe istnieją już od dawna. Ściślej rzecz ujmując, wina objęte nazwą geograficzną „Brem” transportowano przez port w Saint-Martin-de-Brem, wina objęte nazwami geograficznymi „Mareuil” i „Chantonnay” – przez dolinę rzeki Lay, a wina objęte nazwami geograficznymi „Vix” i „Pissotte” – przez ujście rzeki Vendée. Biorąc pod uwagę różnorodność czynników naturalnych (gleba i klimat), z biegiem czasu producenci wypracowali lokalnie odrębne strategie doboru odmian winorośli oraz odrębne zwyczaje mieszania, które przekładają się na niuanse wyczuwalne przy degustacji win, a w szczególności na bogactwo win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia. Nigdy zatem nie praktykowano mieszania win ze wspomnianych pięciu jednostek geograficznych i w dalszym ciągu nie jest ono wskazane.

Od 1985 r. renoma kontrolowanej nazwy pochodzenia „Fiefs vendéens” znacznie się wzmocniła, a wolumen produktów wprowadzanych do obrotu zwiększył się niemal dwukrotnie. Oryginalny i świeży charakter win oraz wyczuwalne w nich owocowe aromaty doceniają wczasowicze odwiedzający wybrzeże wandejskie. Dzięki swojej różnorodności wina te stanowią nieodłączny element regionalnej kuchni.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Etykietowanie

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu:

Kontrolowaną nazwę pochodzenia uzupełnia się jedną z następujących uzupełniających nazw geograficznych:

| — | „Brem”; |
| --- | --- |

—

„Brem”;

| — | „Chantonnay”; |
| --- | --- |

—

„Chantonnay”;

| — | „Mareuil”; |
| --- | --- |

—

„Mareuil”;

| — | „Pissotte”; |
| --- | --- |

—

„Pissotte”;

| — | „Vix” |
| --- | --- |

—

„Vix”

w przypadku win, których produkcja spełnia warunki określone dla każdej z tych nazw w specyfikacji produktu.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej uzupełniającą nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami określonymi w specyfikacji produktu.

Wszystkie określenia fakultatywne umieszcza się na etykietach czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości, szerokości i grubości) dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Etykietowanie

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu:

Wymiary czcionki, którą zapisane są uzupełniające nazwy geograficzne „Brem”, „Chantonnay”, „Mareuil”, „Pissotte” i „Vix”, nie mogą przekraczać (pod względem wysokości, szerokości i grubości) wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Wymiary czcionki, którą zapisana jest uzupełniająca nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie mogą przekraczać (pod względem wysokości, szerokości i grubości) dwóch trzecich wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Na etykiecie zawierającej obowiązkowe informacje zabrania się umieszczania jakichkolwiek wzmianek o nazwie odmiany winorośli.

Można podać rocznik win, jeżeli do ich produkcji wykorzystano wyłącznie winogrona z danego roku.

Na etykiecie win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia „Fiefs Vendéens” można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że jest to miejsce (fr. lieu-dit) wpisane do ksiąg wieczystych; że została ona podana w deklaracji zbiorów; że nazwa miejsca wpisanego do ksiąg wieczystych znajduje się bezpośrednio pod nazwą pochodzenia i jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości i szerokości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano chronioną nazwę pochodzenia.”.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-ab074c84-057d-4f28-8501-8c98876fe25a

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---

| 20.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 278/27 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 278/27

---

Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu, która nie jest zmianą nieznaczną, zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2022/C 278/09)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1) w terminie trzech miesięcy od daty niniejszej publikacji.

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY W SPECYFIKACJI PRODUKTU OZNACZONEGO CHRONIONĄ NAZWĄ POCHODZENIA/CHRONIONYM OZNACZENIEM GEOGRAFICZNYM, GDY ZMIANA TA NIE JEST NIEZNACZNA

Wniosek o zatwierdzenie zmian zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

„PIADINA ROMAGNOLA”/„PIADA ROMAGNOLA”

Nr UE: PGI-IT-1067-AM01 - 12.11.2020

ChNP ( ) ChOG (X)

1.   Grupa składająca wniosek i mająca uzasadniony interes

| Consorzio di Promozione e Tutela della Piadina Romagnola (stowarzyszenie na rzecz promocji i ochrony Piadina Romagnola) |
| --- |
| Piazza L. Tosi 4 |
| 47923 Rimini |
| Włochy |

Consorzio di Promozione e Tutela della Piadina Romagnola (stowarzyszenie na rzecz promocji i ochrony Piadina Romagnola)

Piazza L. Tosi 4

47923 Rimini

Włochy

Tel. + 39 541760227

Faks + 39 541791734

Tel. komórkowy: + 39 3661136514

E-mail: consorziopiadinaromagnola@pec.it

Consorzio di Promozione e Tutela della Piadina Romagnola, złożone z producentów „Piadina Romagnola”, jest uprawnione do złożenia wniosku o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 13 ust. 1 dekretu nr 12511 Ministerstwa Polityki Rolnej, Żywnościowej i Leśnej z dnia 14 października 2013 r.

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3.   Punkt w specyfikacji produktu, którego dotyczą zmiany

| ☐ | Nazwa produktu |
| --- | --- |

☐

Nazwa produktu

| ☒ | Opis produktu |
| --- | --- |

☒

Opis produktu

| ☐ | Obszar geograficzny |
| --- | --- |

☐

Obszar geograficzny

| ☐ | Dowód pochodzenia |
| --- | --- |

☐

Dowód pochodzenia

| ☒ | Metoda produkcji |
| --- | --- |

☒

Metoda produkcji

| ☐ | Związek |
| --- | --- |

☐

Związek

| ☒ | Etykietowanie |
| --- | --- |

☒

Etykietowanie

| ☒ | Inne (kontrole) |
| --- | --- |

☒

Inne (kontrole)

4.   Rodzaj zmian

| ☒ | Zmiana specyfikacji zarejestrowanego produktu oznaczonego ChNP lub ChOG, niekwalifikująca się do uznania za nieznaczną zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. |
| --- | --- |

☒

Zmiana specyfikacji zarejestrowanego produktu oznaczonego ChNP lub ChOG, niekwalifikująca się do uznania za nieznaczną zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

| ☐ | Zmiana specyfikacji zarejestrowanego produktu oznaczonego ChNP lub ChOG, dla których jednolity dokument (lub dokument mu równoważny) nie został opublikowany, niekwalifikująca się do uznania za nieznaczną zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. |
| --- | --- |

☐

Zmiana specyfikacji zarejestrowanego produktu oznaczonego ChNP lub ChOG, dla których jednolity dokument (lub dokument mu równoważny) nie został opublikowany, niekwalifikująca się do uznania za nieznaczną zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

5.   Zmiany

Opis produktu

| — | Następująca część art. 2 specyfikacji, w której opisuje się produkt:

  „»Piadina Romagnola«/»Piada Romagnola« jest wytwarzana z mąki z pszenicy zwyczajnej wymieszanej z wodą, tłuszczem, solą i określonymi dodatkowymi składnikami. W chwili wprowadzenia do obrotu produkt ma barwę kości słoniowej z charakterystycznymi bursztynowymi plamami o różnych rozmiarach i odcieniach po obydwu stronach. Produkt cechuje się aromatycznym smakiem i charakterystycznym zapachem, przypominającym zapach świeżo wypieczonego chleba”

  otrzymuje brzmienie:

  „»Piadina Romagnola«/»Piada Romagnola« jest wytwarzana z mąki z pszenicy lub mąki z pszenicy płaskurki wymieszanej z wodą, tłuszczem, solą i określonymi dodatkowymi składnikami. W chwili wprowadzenia do obrotu produkt ma barwę przechodzącą od kości słoniowej do ciemnobursztynowej z charakterystycznymi bursztynowymi plamami o różnych rozmiarach i odcieniach po obydwu stronach. Produkt cechuje się aromatycznym smakiem i charakterystycznym zapachem, przypominającym zapach świeżo wypieczonego chleba”.

  Zmiana polega na dodaniu innych rodzajów mąki do wykorzystywanych składników, co ma również wpływ na metodę produkcji. |
| --- | --- |

—

Następująca część art. 2 specyfikacji, w której opisuje się produkt:

„»Piadina Romagnola«/»Piada Romagnola« jest wytwarzana z mąki z pszenicy zwyczajnej wymieszanej z wodą, tłuszczem, solą i określonymi dodatkowymi składnikami. W chwili wprowadzenia do obrotu produkt ma barwę kości słoniowej z charakterystycznymi bursztynowymi plamami o różnych rozmiarach i odcieniach po obydwu stronach. Produkt cechuje się aromatycznym smakiem i charakterystycznym zapachem, przypominającym zapach świeżo wypieczonego chleba”

otrzymuje brzmienie:

„»Piadina Romagnola«/»Piada Romagnola« jest wytwarzana z mąki z pszenicy lub mąki z pszenicy płaskurki wymieszanej z wodą, tłuszczem, solą i określonymi dodatkowymi składnikami. W chwili wprowadzenia do obrotu produkt ma barwę przechodzącą od kości słoniowej do ciemnobursztynowej z charakterystycznymi bursztynowymi plamami o różnych rozmiarach i odcieniach po obydwu stronach. Produkt cechuje się aromatycznym smakiem i charakterystycznym zapachem, przypominającym zapach świeżo wypieczonego chleba”.

Zmiana polega na dodaniu innych rodzajów mąki do wykorzystywanych składników, co ma również wpływ na metodę produkcji.

| — | Mąka z pszenicy płaskurki jest wysoko ceniona przez konsumentów ze względu na niską zawartość glutenu; często wykorzystuje się ją do przygotowywania „piadiny”. Potwierdzają to źródła historyczne, w których wspomina się ogólnie o mące. Pszenica płaskurka to jedno z najwcześniej uprawianych zbóż (we Włoszech jest znana od czasów rzymskich).
  Stosowanie innych rodzajów mąki – mąki z pszenicy durum – pozwala rozszerzyć wybór surowców o ziarna poddane tradycyjnej selekcji genetycznej, znane również jako ziarna prastarych odmian, zarówno z pszenicy zwyczajnej, jak i durum. |
| --- | --- |

—

Mąka z pszenicy płaskurki jest wysoko ceniona przez konsumentów ze względu na niską zawartość glutenu; często wykorzystuje się ją do przygotowywania „piadiny”. Potwierdzają to źródła historyczne, w których wspomina się ogólnie o mące. Pszenica płaskurka to jedno z najwcześniej uprawianych zbóż (we Włoszech jest znana od czasów rzymskich).

Stosowanie innych rodzajów mąki – mąki z pszenicy durum – pozwala rozszerzyć wybór surowców o ziarna poddane tradycyjnej selekcji genetycznej, znane również jako ziarna prastarych odmian, zarówno z pszenicy zwyczajnej, jak i durum.

| — | Dodanie tego rodzaju mąki wpływa na wygląd produktu końcowego, w szczególności na jego barwę, którą w związku z tym opisuje się dokładniej, dodając słowa „do ciemnobursztynowej”. Zmiana dotyczy pkt 3.2 i 5 jednolitego dokumentu. |
| --- | --- |

—

Dodanie tego rodzaju mąki wpływa na wygląd produktu końcowego, w szczególności na jego barwę, którą w związku z tym opisuje się dokładniej, dodając słowa „do ciemnobursztynowej”. Zmiana dotyczy pkt 3.2 i 5 jednolitego dokumentu.

Metoda produkcji

| — | W art. 5 specyfikacji produktu wymieniono następujące składniki obowiązkowe:

  „Składniki obowiązkowe na 1 000 g mąki z pszenicy zwyczajnej:


  mąka z pszenicy zwyczajnej;


  woda: w ilości niezbędnej do uzyskania ciasta o odpowiedniej konsystencji;


  sól; do 25 g;


  tłuszcz: smalec lub oliwa z oliwek lub oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia, do 250 g”.

  Wykaz ten uzupełniono w następujący sposób:

  „Składniki obowiązkowe na 1 000 g mąki z pszenicy zwyczajnej lub mąki z pszenicy płaskurki:


  mąka z pszenicy lub mąka z pszenicy płaskurki;


  woda: w ilości niezbędnej do uzyskania ciasta o odpowiedniej konsystencji;


  sól; do 25 g;


  tłuszcz: smalec lub oliwa z oliwek lub oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia, do 250 g”.

  Zmiana polega na dodaniu do składników innych rodzajów mąki z pszenicy oraz mąki z pszenicy płaskurki. Uzasadnienie wprowadzenia zmiany przedstawiono w sekcji dotyczącej opisu produktu, który jest ściśle związany z metodą produkcji. Niniejsza zmiana dotyczy również pkt 3.3 jednolitego dokumentu. |
| --- | --- |

—

W art. 5 specyfikacji produktu wymieniono następujące składniki obowiązkowe:

„Składniki obowiązkowe na 1 000 g mąki z pszenicy zwyczajnej:

mąka z pszenicy zwyczajnej;

woda: w ilości niezbędnej do uzyskania ciasta o odpowiedniej konsystencji;

sól; do 25 g;

tłuszcz: smalec lub oliwa z oliwek lub oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia, do 250 g”.

Wykaz ten uzupełniono w następujący sposób:

„Składniki obowiązkowe na 1 000 g mąki z pszenicy zwyczajnej lub mąki z pszenicy płaskurki:

mąka z pszenicy lub mąka z pszenicy płaskurki;

woda: w ilości niezbędnej do uzyskania ciasta o odpowiedniej konsystencji;

sól; do 25 g;

tłuszcz: smalec lub oliwa z oliwek lub oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia, do 250 g”.

Zmiana polega na dodaniu do składników innych rodzajów mąki z pszenicy oraz mąki z pszenicy płaskurki. Uzasadnienie wprowadzenia zmiany przedstawiono w sekcji dotyczącej opisu produktu, który jest ściśle związany z metodą produkcji. Niniejsza zmiana dotyczy również pkt 3.3 jednolitego dokumentu.

| — | Do nieobowiązkowych surowców wymienionych w art. 5 specyfikacji produktu dodaje się, co następuje:

  „mleko krowie świeże lub UHT: do 300 ml;


  miód kwiatowy: do 20 g;


  tłuszcz: całkowita zawartość tłuszczu może również obejmować olej słonecznikowy, ale tylko w przypadku, gdy jest on stosowany razem z oliwą z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia i w mniejszej ilości niż oliwa z oliwek”.

  Wielu producentów wprowadza dodatki do podstawowych składników, aby nadać swojemu produktowi bardziej indywidualny charakter, podobnie jak miało to miejsce, gdy produkt był jeszcze w większości wytwarzany w domach, a każda rodzina lub niewielki producent wprowadzał drobne zmiany do podstawowej receptury; znajduje to odzwierciedlenie w specyfikacji. Mleko i miód to składniki najczęściej stosowane i najczęściej wymieniane w dokumentach historycznych.
  Dzięki tej zmianie większa liczba producentów, z których większość – choć nie wszyscy – to bardzo małe przedsiębiorstwa, będzie mogła rozpocząć produkcję ChOG „Piadina Romagnola”, ponieważ receptury stosowane przez nich od dawna zostaną dostosowane do specyfikacji produktu i systemu kontroli ChOG.
  Możliwość stosowania oleju słonecznikowego, w mniejszych ilościach niż oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia, aby nie zmieniać charakteru specyfikacji, dodano zasadniczo ze względów technicznych, ponieważ olej słonecznikowy sprawia, że produkt jest bardziej miękki, a zatem łatwiejszy do wałkowania. Bryłki piadiny są bardzo popularne wśród konsumentów, ponieważ można je wykorzystywać na wiele różnych sposobów.
  Niniejsza zmiana dotyczy również pkt 3.3 jednolitego dokumentu. |
| --- | --- |

—

Do nieobowiązkowych surowców wymienionych w art. 5 specyfikacji produktu dodaje się, co następuje:

„mleko krowie świeże lub UHT: do 300 ml;

miód kwiatowy: do 20 g;

tłuszcz: całkowita zawartość tłuszczu może również obejmować olej słonecznikowy, ale tylko w przypadku, gdy jest on stosowany razem z oliwą z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia i w mniejszej ilości niż oliwa z oliwek”.

Wielu producentów wprowadza dodatki do podstawowych składników, aby nadać swojemu produktowi bardziej indywidualny charakter, podobnie jak miało to miejsce, gdy produkt był jeszcze w większości wytwarzany w domach, a każda rodzina lub niewielki producent wprowadzał drobne zmiany do podstawowej receptury; znajduje to odzwierciedlenie w specyfikacji. Mleko i miód to składniki najczęściej stosowane i najczęściej wymieniane w dokumentach historycznych.

Dzięki tej zmianie większa liczba producentów, z których większość – choć nie wszyscy – to bardzo małe przedsiębiorstwa, będzie mogła rozpocząć produkcję ChOG „Piadina Romagnola”, ponieważ receptury stosowane przez nich od dawna zostaną dostosowane do specyfikacji produktu i systemu kontroli ChOG.

Możliwość stosowania oleju słonecznikowego, w mniejszych ilościach niż oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia, aby nie zmieniać charakteru specyfikacji, dodano zasadniczo ze względów technicznych, ponieważ olej słonecznikowy sprawia, że produkt jest bardziej miękki, a zatem łatwiejszy do wałkowania. Bryłki piadiny są bardzo popularne wśród konsumentów, ponieważ można je wykorzystywać na wiele różnych sposobów.

Niniejsza zmiana dotyczy również pkt 3.3 jednolitego dokumentu.

| — | Ponadto przepis, w którym określono temperaturę wypiekania:

  „temperatura wypiekania wynosi 200–250 °C, a produkt może pozostać na patelni maksymalnie 4 minuty”

  otrzymuje brzmienie:

  „temperatura wypiekania wynosi 150–300 °C, a produkt może pozostać na patelni maksymalnie 4 minuty”.

  Zmianę uzasadnia szereg względów technicznych. Wykorzystywane patelnie mają różne wymiary i czasami są wystawione na działanie strumieni powietrza, które mogą mieć wpływ na temperaturę. Wkładanie świeżo przygotowanych, a więc zimnych produktów na patelnię w celu wypiekania może również powodować zmiany temperatury. Należy zatem rozszerzyć zakres temperatur, chociaż średnia temperatura pozostanie w granicach początkowo ustalonych wartości.
  Należy zauważyć, że te zmiany w sposobie wytwarzania produktu w żaden sposób nie wpływają na zasady określające metodę produkcji, które pozostają takie same, jak te określone w obowiązującej obecnie specyfikacji.
  Niniejsza zmiana dotyczy również pkt 3.4 jednolitego dokumentu. |
| --- | --- |

—

Ponadto przepis, w którym określono temperaturę wypiekania:

„temperatura wypiekania wynosi 200–250 °C, a produkt może pozostać na patelni maksymalnie 4 minuty”

otrzymuje brzmienie:

„temperatura wypiekania wynosi 150–300 °C, a produkt może pozostać na patelni maksymalnie 4 minuty”.

Zmianę uzasadnia szereg względów technicznych. Wykorzystywane patelnie mają różne wymiary i czasami są wystawione na działanie strumieni powietrza, które mogą mieć wpływ na temperaturę. Wkładanie świeżo przygotowanych, a więc zimnych produktów na patelnię w celu wypiekania może również powodować zmiany temperatury. Należy zatem rozszerzyć zakres temperatur, chociaż średnia temperatura pozostanie w granicach początkowo ustalonych wartości.

Należy zauważyć, że te zmiany w sposobie wytwarzania produktu w żaden sposób nie wpływają na zasady określające metodę produkcji, które pozostają takie same, jak te określone w obowiązującej obecnie specyfikacji.

Niniejsza zmiana dotyczy również pkt 3.4 jednolitego dokumentu.

Etykietowanie

W art. 8 specyfikacji produktu określono zasady dotyczące etykietowania i pakowania.

| — | Do zasad etykietowania, w tym w odniesieniu do kolorów, których należy używać w logo produktu, dodaje się zdanie w brzmieniu:

  „Element graficzny może być czarno-biały, jeżeli czarny i biały są jedynymi kolorami stosowanymi na etykiecie”.

  Zmiana ma na celu umożliwienie producentom drukowania etykiet w kolorze czarno-białym, aby ułatwić im wprowadzanie na rynek swoich „Piadina Romagnola”. Niniejsza zmiana dotyczy również pkt 3.6 jednolitego dokumentu. |
| --- | --- |

—

Do zasad etykietowania, w tym w odniesieniu do kolorów, których należy używać w logo produktu, dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Element graficzny może być czarno-biały, jeżeli czarny i biały są jedynymi kolorami stosowanymi na etykiecie”.

Zmiana ma na celu umożliwienie producentom drukowania etykiet w kolorze czarno-białym, aby ułatwić im wprowadzanie na rynek swoich „Piadina Romagnola”. Niniejsza zmiana dotyczy również pkt 3.6 jednolitego dokumentu.

| — | W specyfikacji znajduje się również następujący przepis dotyczący sformułowań, które mogą znaleźć się na etykiecie:

  „Jeżeli co najmniej trzy z następujących procesów produkcji wykonuje się ręcznie: przygotowanie ciasta, porcjowanie, wałkowanie i wypiekanie; oraz w przypadku braku zamkniętego opakowania do logo można dodać sformułowanie »tradycyjny wyrób ręczny« zapisane tą samą czcionką tego samego koloru i wielkości co słowo »Romagnola«”

  otrzymuje brzmienie:

  „W przypadku gdy stosuje się proces produkcji w miejscu, w którym porcjowanie i wypiekanie wykonuje się ręcznie, oraz w przypadku braku zamkniętego opakowania obok logo można umieścić sformułowanie »produkt tradycyjny, wyrób ręczny« zapisane tą samą czcionką tego samego koloru i wielkości co słowo »Romagnola«”.

  Należy zauważyć, że w specyfikacji dopuszcza się już użycie sformułowania „tradycyjny wyrób ręczny” w odniesieniu do licznych mikroprzedsiębiorstw działających na obszarze pochodzenia (budki i różne małe sklepy, w których sprzedaje się piadinę bez opakowania bezpośrednio konsumentom), aby wesprzeć ten rodzaj produkcji na małą skalę. Czynności wykonywane ręcznie przez te przedsiębiorstwa ograniczają się zazwyczaj do porcjowania i wypiekania, natomiast na etapie wałkowania często wykorzystuje się sprzęt mechaniczny w celu przyspieszenia procesu produkcji.
  Ponieważ ten etap procesu jest tylko częściowo wykonywany ręcznie, należy usunąć odniesienie do wałkowania, aby uniknąć nieporozumień, ale producenci powinni nadal mieć możliwość używania tego sformułowania, pod warunkiem że porcjowanie i wypiekanie nadal będą wykonywane w całości ręcznie. |
| --- | --- |

—

W specyfikacji znajduje się również następujący przepis dotyczący sformułowań, które mogą znaleźć się na etykiecie:

„Jeżeli co najmniej trzy z następujących procesów produkcji wykonuje się ręcznie: przygotowanie ciasta, porcjowanie, wałkowanie i wypiekanie; oraz w przypadku braku zamkniętego opakowania do logo można dodać sformułowanie »tradycyjny wyrób ręczny« zapisane tą samą czcionką tego samego koloru i wielkości co słowo »Romagnola«”

otrzymuje brzmienie:

„W przypadku gdy stosuje się proces produkcji w miejscu, w którym porcjowanie i wypiekanie wykonuje się ręcznie, oraz w przypadku braku zamkniętego opakowania obok logo można umieścić sformułowanie »produkt tradycyjny, wyrób ręczny« zapisane tą samą czcionką tego samego koloru i wielkości co słowo »Romagnola«”.

Należy zauważyć, że w specyfikacji dopuszcza się już użycie sformułowania „tradycyjny wyrób ręczny” w odniesieniu do licznych mikroprzedsiębiorstw działających na obszarze pochodzenia (budki i różne małe sklepy, w których sprzedaje się piadinę bez opakowania bezpośrednio konsumentom), aby wesprzeć ten rodzaj produkcji na małą skalę. Czynności wykonywane ręcznie przez te przedsiębiorstwa ograniczają się zazwyczaj do porcjowania i wypiekania, natomiast na etapie wałkowania często wykorzystuje się sprzęt mechaniczny w celu przyspieszenia procesu produkcji.

Ponieważ ten etap procesu jest tylko częściowo wykonywany ręcznie, należy usunąć odniesienie do wałkowania, aby uniknąć nieporozumień, ale producenci powinni nadal mieć możliwość używania tego sformułowania, pod warunkiem że porcjowanie i wypiekanie nadal będą wykonywane w całości ręcznie.

| — | Poprawka dotycząca etykietowania pozwala również na używanie następującego sformułowania:

  „Jeżeli grubość »Piadina Romagnola«/»Piada Romagnola« wynosi 4–8 mm, etykieta może zawierać słowa »spessa« lub »la spessa« [gruba]”.

  Zmiana pozwala na umieszczenie odniesienia – które nie ma charakteru reklamującego – do konkretnej cechy produktu w celu podkreślenia różnicy między dwoma rodzajami przewidzianymi w specyfikacji (odmiana klasyczna i odmiana „Piadina Romagnola” z Rimini), jako wskazówki dla konsumentów przy dokonywaniu zakupu.
  Niniejsza zmiana dotyczy również pkt 3.6 jednolitego dokumentu. |
| --- | --- |

—

Poprawka dotycząca etykietowania pozwala również na używanie następującego sformułowania:

„Jeżeli grubość »Piadina Romagnola«/»Piada Romagnola« wynosi 4–8 mm, etykieta może zawierać słowa »spessa« lub »la spessa« [gruba]”.

Zmiana pozwala na umieszczenie odniesienia – które nie ma charakteru reklamującego – do konkretnej cechy produktu w celu podkreślenia różnicy między dwoma rodzajami przewidzianymi w specyfikacji (odmiana klasyczna i odmiana „Piadina Romagnola” z Rimini), jako wskazówki dla konsumentów przy dokonywaniu zakupu.

Niniejsza zmiana dotyczy również pkt 3.6 jednolitego dokumentu.

Inne: kontrole

Przeredagowano tekst art. 7 specyfikacji produktu, w którym wskazuje się organ odpowiedzialny za kontrolę zgodności produktu z wymogami określonymi w specyfikacji, aby dostosować go do art. 7 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

JEDNOLITY DOKUMENT

„PIADINA ROMAGNOLA”/„PIADA ROMAGNOLA”

Nr UE: PGI-IT-1067-AM01 - 12.11.2020

ChNP ( ) ChOG (X)

1.   Nazwa

„Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Klasa 2.3: Chleb, ciasto, ciastka, wyroby cukiernicze, herbatniki i inne wyroby piekarnicze.

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Nazwa „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” odnosi się do wyrobu piekarniczego uzyskiwanego poprzez przygotowanie i późniejsze wypiekanie na płaskiej patelni ciasta uzyskanego z mąki, tłuszczu, soli i szeregu dodatkowych składników.

W chwili wprowadzenia do obrotu produkt ma kształt krążka i barwę kości słoniowej z charakterystycznymi bursztynowymi plamami o różnych rozmiarach i odcieniach po obydwu stronach. Produkt cechuje się aromatycznym smakiem i charakterystycznym zapachem, przypominającym zapach świeżo wypieczonego chleba.

Charakterystyczne właściwości fizyczne „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” obejmują:

kształt: zaokrąglony, nieregularny;

wielkość:

| — | średnica 15–25 cm i 23–30 cm w przypadku odmiany z Rimini, |
| --- | --- |

—

średnica 15–25 cm i 23–30 cm w przypadku odmiany z Rimini,

| — | grubość 4–8 mm, ale w przypadku odmiany z Rimini tylko do 3 mm; |
| --- | --- |

—

grubość 4–8 mm, ale w przypadku odmiany z Rimini tylko do 3 mm;

wygląd zewnętrzny: powierzchnia jest szorstka i nierówna, z plamami lub pęcherzykami o bursztynowej barwie i różnej wielkości, powstającymi w trakcie wypiekania;

właściwości organoleptyczne: aromatyczny smak i charakterystyczny zapach przypominający zapach świeżo wypieczonego chleba.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Do produkcji „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” wykorzystuje się niżej wymienione składniki:

| 3.3.1. | Składniki obowiązkowe na 1 000 g mąki z pszenicy zwyczajnej lub mąki z pszenicy płaskurki:
  mąka z pszenicy lub mąka z pszenicy płaskurki;
  woda: w ilości niezbędnej do uzyskania ciasta o odpowiedniej konsystencji;
  sól; do 25 g;
  tłuszcz: smalec lub oliwa z oliwek lub oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia, do 250 g. |
| --- | --- |

3.3.1.

mąka z pszenicy lub mąka z pszenicy płaskurki;

woda: w ilości niezbędnej do uzyskania ciasta o odpowiedniej konsystencji;

sól; do 25 g;

tłuszcz: smalec lub oliwa z oliwek lub oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia, do 250 g.

| 3.3.2. | Składniki nieobowiązkowe na 1 000 g mąki z pszenicy zwyczajnej lub mąki z pszenicy płaskurki:
  substancje spulchniające: wodorowęglan sodu, difosforan disodowy, skrobia uzyskana z kukurydzy lub pszenicy, do 20 g;
  mleko krowie świeże lub UHT: do 300 ml;
  miód kwiatowy: do 20 g;
  tłuszcz: całkowita zawartość tłuszczu może również obejmować olej słonecznikowy, ale tylko w przypadku, gdy jest on stosowany razem z oliwą z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia i w mniejszej ilości niż oliwa z oliwek.
  Zabrania się dodawania konserwantów, środków aromatyzujących lub innych dodatków. |
| --- | --- |

3.3.2.

substancje spulchniające: wodorowęglan sodu, difosforan disodowy, skrobia uzyskana z kukurydzy lub pszenicy, do 20 g;

mleko krowie świeże lub UHT: do 300 ml;

miód kwiatowy: do 20 g;

tłuszcz: całkowita zawartość tłuszczu może również obejmować olej słonecznikowy, ale tylko w przypadku, gdy jest on stosowany razem z oliwą z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia i w mniejszej ilości niż oliwa z oliwek.

Zabrania się dodawania konserwantów, środków aromatyzujących lub innych dodatków.

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie wskazane poniżej etapy produkcji muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym:

przygotowywanie ciasta (mieszanie składników z wodą do momentu uzyskania ciasta o odpowiedniej konsystencji);

porcjowanie (ręczne lub mechaniczne dzielenie ciasta na bryłki lub kulki);

wałkowanie (proces rozpłaszczania bryłek lub kulek ciasta w celu uformowania „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” przeprowadza się wyłącznie mechanicznie lub ręcznie);

wypiekanie (wypiekanie oznacza obróbkę termiczną krążka ciasta z obydwu stron. Krążek można przekładać na drugą stronę ręcznie lub mechanicznie; temperatura wypiekania wynosi 150–300 °C, przy czym produkt może pozostać na patelni maksymalnie 4 minuty);

schładzanie.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Czynności związane z produkcją i pakowaniem należy przeprowadzać w ramach jednego procesu, aby nie dopuścić do utraty struktury przez produkt po jego schłodzeniu. Jeżeli produkt pozostaje w bezpośrednim kontakcie z powietrzem przez okres dłuższy niż jego naturalny okres schładzania, traci on swoje charakterystyczne właściwości organoleptyczne i staje się suchy i czerstwy.

Produkt „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” jest sprzedawany w papierze lub materiale do pakowania żywności w przypadku jego spożywania na miejscu, a w przypadku sprzedaży w celu późniejszego spożycia – w zamkniętych i szczelnych woreczkach na żywność.

Pakowanie produktu w zamkniętych i szczelnych woreczkach na żywność w celu jego późniejszego spożycia nie tylko zapobiega utracie jego właściwości organoleptycznych, lecz także chroni go przed narażeniem na zewnętrzne źródła zanieczyszczenia, a zwłaszcza przed szkodliwymi skutkami ataków szkodników mącznych (w szczególności mklika mącznego).

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Wszystkie opakowania ChOG „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” muszą zawierać następujące elementy nadrukowane w wyraźny, czytelny, nieścieralny i łatwy do odróżnienia sposób:

| — | logo UE, |
| --- | --- |

—

logo UE,

| — | nazwę „Piadina Romagnola” lub „Piada Romagnola” oraz zapis „Indicazione Geografica Proteta” [„chronione oznaczenie geograficzne”] oraz odpowiadający mu akronim „IGP” [„ChOG”], |
| --- | --- |

—

nazwę „Piadina Romagnola” lub „Piada Romagnola” oraz zapis „Indicazione Geografica Proteta” [„chronione oznaczenie geograficzne”] oraz odpowiadający mu akronim „IGP” [„ChOG”],

| — | logo produktu. |
| --- | --- |

—

logo produktu.

Aby zapewnić najwyższy poziom przejrzystości dla konsumentów, odmiana „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” z Rimini musi zawierać dodatkowy zapis „alla Riminese” [„odmiana z Rimini”] na opakowaniu, nadrukowany wyraźną, czytelną, nieścieralną i łatwą do odróżnienia czcionką tego samego typu, co czcionka, którą zapisano nazwę „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola”.

Logo produktu zostało przedstawione poniżej.

Image 1

W logo stosuje się kolor brązowy 724 C i beżowy 728 C. Element graficzny może być czarno-biały, jeżeli czarny i biały są jedynymi kolorami stosowanymi na etykiecie

Jeżeli produkt jest wytwarzany i sprzedawany wyłącznie na miejscu, opisane powyżej logo i zapisy mogą zostać umieszczone obok znaku z nazwą punktu sprzedaży. Czcionka, którą zapisano nazwy „Piadina Romagnola” lub „Piada Romagnola”, ChOG i inne zapisy, o których mowa w niniejszym dokumencie, muszą znajdować się w tym samym polu widzenia, zostać zapisane w wyraźny, czytelny i nieścieralny sposób oraz być odpowiednio duże, aby były widoczne na tle, na którym zostały nadrukowane, oraz by można je było łatwo odróżnić od innych napisów lub elementów graficznych.

Etykiety mogą również uwzględniać inne dodatkowe informacje adresowane do konsumenta lub informacje na temat wartości odżywczych, a także nazwy przedsiębiorstw i znaki towarowe, pod warunkiem że nie służą one do celów reklamowych ani nie wprowadzają nabywcy w błąd. Jeżeli grubość „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” wynosi 4–8 mm, etykieta może zawierać słowa „spessa” lub „la spessa” [gruba]. W przypadku produktów przeznaczonych do obrotu na rynkach międzynarodowych sformułowanie „chronione oznaczenie geograficzne” może zostać zapisane w języku danego państwa.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar, na którym „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” może być produkowana i pakowana obejmuje historyczne terytorium Romanii, a dokładniej rzecz biorąc, całe terytorium prowincji Rimini, Forlì-Cesena i Rawenna oraz terytorium następujących gmin prowincji Bolonia: Borgo Tossignano, Casalfiumanese, Castel del Rio, Castel Guelfo, Castel San Pietro, Dozza, Fontanelice, Imola and Mordano.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Romania jest najbardziej wysuniętą na wschód częścią regionu Emilia-Romania. Rozciąga się od wybrzeża Morza Adriatyckiego na wschodzie do granicy z prowincją Bolonia na zachodzie oraz od granicy z regionem Marche na południu do granicy z prowincją Ferrara na północy. Na obszarze panuje umiarkowany klimat subkontynentalny zróżnicowany w zależności od wysokości nad poziomem morza i odległości od wybrzeża. Choć klimat Romanii nie różni się znacznie od klimatu panującego w pozostałej części północnych Włoch, cechuje się on pewnymi specyficznymi właściwościami, które zawdzięcza stopniowemu zmniejszaniu powierzchni równin.

Historycznie tradycja produkcji i spożywania „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” rozwinęła się w Romanii z uwagi na fakt, że produkt ten stanowił zamiennik chleba, który był wówczas dostępny w ograniczonych ilościach. W ten sposób Piada Romagnola zdobyła miano „narodowego chleba Romańczyków”, które nadał jej słynny poeta Giovanni Pascoli.

Ugruntowanie się tej tradycji na przestrzeni wieków i wypracowanie specjalnych metod produkcji doprowadziło do zapoczątkowania w latach 70. XX w. procesu produkcji „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” na niewielką skalę, aby sprzedawać ją w małych punktach sprzedaży (budkach) w celu spożycia na miejscu.

Powszechna i zauważalna obecność budek, w których wytwarza się i sprzedaje „piadinę” w celu jej spożycia na miejscu, stanowi charakterystyczny element krajobrazu Romanii, dobrze znany zarówno miejscowym, jak i turystom. Produkcja „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” pakowanej w celu późniejszego spożycia rozwinęła się z tej tradycji.

Przygotowując „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola”, należy stosować techniki przekazywane w Romanii z pokolenia na pokolenie, które nadają produktowi jego charakterystyczne właściwości. Składniki należy mieszać w ściśle określonej kolejności; ciasto nie powinno być wyrabiane zbyt długo i musi uzyskać konsystencję umożliwiającą jego rozwałkowanie. Ciasto należy wypiekać w odpowiedniej temperaturze przez wskazany okres czasu, pamiętając o przewróceniu krążka ciasta na drugą stronę, tak aby produkt nabrał właściwości opisanych w pkt 3.2.

Umiejętności w tym zakresie, którymi dysponują lokalni producenci, wynikają z ich wiedzy i wieloletniego doświadczenia, co sprawia, że wytwarzana przez nich „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” posiada odpowiednie właściwości, które pozostawały niezmienione od momentu powstania produktu, dzięki czemu zdołał on zachować swoją renomę mimo upływu czasu.

„Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” to najbardziej typowy specjał kuchni romańskiej. Można natknąć się na nią praktycznie w dowolnym miejscu na ulicach Romanii, gdzie jest wytwarzana przez „piadinare” [kobiety zajmujące się wypiekaniem „piadiny”] w charakterystycznych, kolorowych budkach, restauracjach, wyspecjalizowanych sklepach oraz przedsiębiorstwach spożywczych. Sława „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” wykracza poza granice regionu.

Produkt wytwarza się z ciasta wyrabianego z mąki, wody, soli, tłuszczu i określonych składników dodatkowych, które przetwarza się następnie zgodnie z wiekową tradycją. Produkt przyjmuje postać krążka o barwie przechodzącej od kości słoniowej do ciemnobursztynowej z charakterystycznymi, bursztynowymi plamami o różnych rozmiarach i odcieniach po obydwu stronach i cechuje się aromatycznym smakiem i specyficznym zapachem przypominającym zapach świeżo wypieczonego chleba.

Renoma „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” jest powiązana z lokalną historią i tradycjami, przy czym produkt ten pojawia się nawet w regionalnych przysłowiach i stanowi element wierzeń ludowych.

Termin „piada” został oficjalnie ukuty przez Giovanniego Pascolego, który zitalianizował słowo „piè” używane w dialekcie romańskim. W słynnym poemacie wychwalającym „piadinę” Pascoli opisuje ją jako pokarm niemalże równie prastary, „jak sama ludzkość” i określa ją mianem „narodowego chleba Romańczyków”, nierozerwalnie wiążąc tym samym „piadinę” z Romanią.

Charakterystyczne właściwości „Piadina Romagnola” zostały również udokumentowane w różnych dziełach pisanych, które często miały postać monografii. Dzieła te potwierdzają pochodzenie tej potrawy w oparciu o źródła historyczne, opisują różnice między dwoma rodzajami „Piadiny” i przyczyniają się do zwiększenia jej renomy dzięki przedstawieniu sugestii dotyczących jej przygotowywania i sposobu podawania. W 1913 r. Antonio Sassi publikujący w czasopiśmie „Il Paustro” zdefiniował „piadinę” jako „tradycyjny, smaczny rodzaj płaskiego chleba (schiacciate) przygotowywanego przez Romańczyków”.

W wydanym w 1996 r. „Vocabolario Romagnolo-Italiano” autorstwa Adelma Masottiego pod redakcją wydawnictwa Zanichelli piadę definiuje się jako „cienki, przaśny rodzaj pieczywa focaccia, typowy dla regionu Romanii, wypiekany na rozgrzanej do czerwoności blasze”.

W wielu publikacjach dokonywano rozróżnienia między „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” a odmianą piady z Rimini, wskazując na różnice w jej obwodzie i grubości. Za przykład mogą posłużyć książki Graziano Pozzetto „La Piadina Romagnola Tradizionale”, Panozzo Editore, Rimini, 2005 r. oraz „Cucina di Romagna”, red. Franco Muzzio, 2004 r., w których wyróżnia się dwie odmiany piady.

W 2004 r. po raz pierwszy opublikowano przepis na Piadinę Romagnola przetłumaczony na język arabski, francuski, angielski, japoński, chiński, rosyjski, hiszpański i niemiecki.

Odniesienia do „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” pojawiają się również często w publikacjach o tematyce gastronomicznej i przewodnikach turystycznych.

W przewodniku „Italia a tavola – Guida Gastronomica – Italian restaurants – Gastronomic Guide” („Restauracje włoskie – przewodnik gastronomiczny”) (s. 30, Italian Touring Club, 1984) wspomniano o „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” i opisano ją w rozdziale zatytułowanym „Popular dishes from yesterday are regaining popularity today” („Popularne w przeszłości dania, które obecnie zyskują na popularności”). W artykule wymieniono składniki niezbędne do przygotowania piady, sposób jej spożywania (krojona lub wypełniania dodatkowymi składnikami i zawijana), a także opisano jej charakterystyczny, spłaszczony kształt.

W krótkim opisie prowincji Rimini zamieszczonym w sekcji przewodnika turystycznego „Gastronomic tourism in Italy” („Turystyka gastronomiczna we Włoszech”) (s. 367–368, Italian Touring Club, 2001) poświęconej regionowi Emilia-Romania „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” wypełniana wędlinami i serem jest wymieniana jako najbardziej popularne danie prowincji.

Jeden z rozdziałów w tomie „Romagna – viaggio attraverso le regioni italiane – Romagna – a journey through the Italian regions” („Romania – podróż przez regiony włoskie”) (s. 53, Finintenet S.p.A, 2002), zatytułowany „Rimini, il regno della Piadina – Rimini – where the Piadina reigns” („Rimini, królestwo piadiny”), jest poświęcony opisowi „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola”, metodom jej przygotowywania i zalecanym sposobom podawania, tj. wypełniania jej serem i wędlinami.

Tematyka związana z „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” była nawet przedmiotem programów emitowanych w telewizji krajowej. Jednym z przykładów był program telewizyjny zatytułowany „Terra e Sapari – Land and Flavours” („Smaki regionalne”), wyemitowany przez Rai w dniu 18 lipca 2008 r. pod tytułem „Emilia Romagna: the secrets of the Piadina” („Emilia-Romania: sekrety piadiny”), w którym przedstawiono składniki, przepisy i sposoby przygotowywania „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola”.

W Romanii od pewnego czasu organizuje się również imprezy i konkursy gastronomiczne poświęcone „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola”.

Od 1993 r. w miejscowości Cervia (prowincja Rawenna) organizowany jest konkurs „Piadina d’Autore – Piadina maker” („Twórca piadiny”). W ramach konkursu przyznaje się nagrodę dla najlepszej piadiny wytwarzanej w miejscowych budkach.

Od 1998 r. w Santarcangelo di Romagna organizuje się „Palio della Piadina”, wydarzenie mające na celu podtrzymanie tradycji związanych z tym oryginalnym specjałem kuchni romańskiej.

W artykule opublikowanym w dniu 6 lipca 2009 r. poinformowano o przyznaniu nagrody dla najlepszej piadiny („Najlepsza piadina: nagroda przyznana przepisowi romańskiemu par excellence”)).

Opublikowano również artykuł poświęcony edycji „Premio Piadina Romagnola, miglior piadina 2010” („Konkurs na Piadinę Romagnola, nagroda dla najlepszej piadiny w 2010 r.”) z 2010 r. Wśród ostatnich wydarzeń należy wymienić:

„Lo Sposalizio della Piadina” zapoczątkowane w 2002 r. w Cesenie w celu dalszego rozwijania tradycji produkcji „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola”;

„Dni piadiny”, imprezę organizowaną od 2010 r. w ramach Festiwalu Wina i Potraw odbywającego się w prowincji Emilia-Romania. W trakcie dwudniowej imprezy na terenie całej Romanii organizowane są różne wydarzenia, przedstawienia, koncerty i degustacje piadiny.

Odesłanie do pubkukacji specyfijacji

Ministerstwo wszczęło krajową procedurę sprzeciwu, publikując wniosek o zmianę ChOG „Piadina Romagnola”/„Piada Romagnola” w Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej nr 243 z 1 października 2020 r.

Pełny tekst specyfikacji produktu dostępny jest na stronie internetowej:http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

lub

bezpośrednio na stronie głównej Ministerstwa Polityki Rolnej, Żywnościowej i Leśnej (www.politicheagricole.it) po otwarciu zakładki „Qualità” (na górze po prawej stronie ekranu), kliknięciu „Prodotti DOP IGP e STG” (po lewej stronie ekranu), a następnie wybraniu „Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE”.

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

---

| 20.7.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 278/35 |
| --- | --- | --- | --- |

20.7.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 278/35

---

Publikacja wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2022/C 278/10)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1) w terminie trzech miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

„SAMOBORSKA ČEŠNJOVKA / SAMOBORSKA ČEŠNOFKA”

Nr UE: PGI-HR-02790 – 23.7.2021

ChNP ( ) ChOG (X)

1.   Nazwa lub nazwy [ChNP lub ChOG]

„Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Republika Chorwacji

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu [zgodnie z załącznikiem XI]

Klasa 1.2. Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.)

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

„Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” to wędzona kiełbasa do gotowania wytwarzana z mielonego mięsa wieprzowego, wołowego lub cielęcego oraz tłuszczu wieprzowego z dodatkiem wywaru ze świeżego czosnku i wytrawnego białego wina. Dodaje się do niej mielony czarny pieprz, mieloną słodką paprykę, ostrą paprykę w płatkach lub marynowane ostre papryczki oraz sól kuchenną i sól peklową. Następnie napełnia się nią naturalne osłonki z jelita wieprzowego, kiełbasa jest formowana w pęta i wędzona.

Po uwędzeniu kiełbasa „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” (produkt końcowy) ma na powierzchni charakterystyczną barwę przechodzącą od jasno- do ciemnoczerwonobrązowej. Po przekrojeniu mięso ma barwę jasnoróżową z widocznymi kawałkami tłuszczu. W przekroju farsz jest jednolity, zwarty i przylega do osłonki.- Po uwędzeniu i schłodzeniu konsystencja jest bardziej miękka.

Parametry chemiczne:

Udział całkowitego białka mięsa w produkcie końcowym wynosi co najmniej 16 %.

Zawartość tłuszczu w produkcie końcowym wynosi maksymalnie 30 %.

Masa produktu końcowego wynosi 250–300 g na pęto schłodzonej kiełbasy.

Kiełbasę „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” spożywa się w postaci gotowanej, duszonej lub grillowanej. Gotowa do spożycia kiełbasa ma elastyczną konsystencję, jest jędrna i soczysta przy nagryzaniu. Ma smak gotowanej wieprzowiny i jest lekko pikantna z delikatnym, pełnym aromatem dymu, czosnku i wina.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Około 55–60 % surowca wykorzystywanego do produkcji „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” stanowią okrawki wieprzowe z 20–25 % widocznego tłuszczu, a 20-25 % – łopatka wieprzowa bez nóg przednich z maksymalnie 5 % widocznego tłuszczu.

Kolejne 10–15 % stanowi wołowina lub cielęcina z karku, łopatki bez nóg przednich oraz udziec bez kości lub okrawki wołowe lub cielęce z maksymalnie 5 % widocznego tłuszczu.

Dodaje się tłuszcz wieprzowy, który stanowi do 10 % surowca. Może być to tłuszcz stały z karku świni lub części grzbietowej lub tłuszcz półpłynny z okolic nóg świni.

Do kiełbasy „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” dodaje się również 2–4-proc. „wywar” ze świeżego czosnku i wytrawnego białego wina (świeży, oczyszczony i rozgnieciony czosnek gotowany w białym wytrawnym winie i wodzie w proporcji 1:1:1). Na końcu dodaje się mielony czarny pieprz (0,1–0,3 %), mieloną słodką paprykę (0,25-0,5 %), ostrą paprykę w płatkach (0,1–0,2 %) lub marynowane ostre papryczki (0,2–0,5 %) oraz sól kuchenną (1 %) i sól peklową (1 %). Zabronione jest stosowanie cukru.

Kiełbasą „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” napełnia się naturalne osłonki z jelita wieprzowego o średnicy 32/34 mm.

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie etapy produkcji „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” – przygotowanie składników i farszu, napełnianie farszem osłonek, stabilizacja i nadawanie czerwonej barwy farszu, wędzenie i schładzanie – muszą odbywać się na obszarze geograficznym określonym w pkt 4.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

—

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Jeżeli kiełbasa „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” jest wprowadzana do obrotu detalicznego bez opakowania, każde pęto kiełbasy musi być oznakowane.

Jeżeli kiełbasa „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” jest przeznaczona dla przedsiębiorstw, w których jest przygotowywana do spożycia przez konsumenta końcowego, nie ma konieczności indywidualnego etykietowania każdego pęta. Na opakowaniu zbiorczym należy umieścić etykietę informującą o liczbie pęt w opakowaniu wraz z wymaganymi informacjami.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Kiełbasę „Samoborska češnjovka” / „Samoborska češnofka” produkuje się w obrębie granic administracyjnych miasta Samobor i sąsiednich miejscowości: Beder, Bobovica, Braslovje, Bratelji, Bregana, Breganica, Budinjak, Bukovje Podvrško, Celine Samoborske, Cerje Samoborsko, Domaslovec, Drežnik Podokićki, Dubrava Samoborska, Falašćak, Farkaševec Samoborski, Galgovo, Gradna, Grdanjci, Hrastina Samoborska, Jarušje, Javorek, Kladje, Klake, Klokočevec Samoborski, Konšćica, Kotari, Kostanjevec Podvrški, Lug Samoborski, Mala Jazbina, Mala Rakovica, Mali Lipovec, Manja Vas, Medsave, Molvice, Noršić Selo, Novo Selo Žumberačko, Osredek Žumberački, Osunja, Otruševec, Pavučnjak, Petkov Breg, Podgrađe Podokićko, Podvrh, Poklek, Prekrižje Plešivičko, Rakov Potok, Rude, Samoborski Otok, Savršćak, Selce Žumberačko, Sječevac, Slani Dol, Slapnica, Slavagora, Smerovišće, Stojdraga, Sveti Martin pod Okićem, Šimraki, Šipački Breg, Tisovac Žumberački, Velika Jazbina, Velika Rakovica, Veliki Lipovec, Višnjevec Podvrški, Vratnik Samoborski, Vrbovec Samoborski i Vrhovčak, położonych w północno-zachodniej Chorwacji, na wschodnich zboczach wzgórz Samoboru stanowiących część gór Žumberak i w miejscu, w którym rzeka Gradna wpływa na niziny, przez które przepływa rzeka Sawa.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Związek między kiełbasą „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” a obszarem geograficznym opiera się na renomie, jaką cieszy się ta kiełbasa dzięki wiedzy fachowej producentów przejawiającej się w doborze i przygotowaniu składników oraz na różnych etapach procesu produkcji, które zapewniają charakterystyczny smak i aromat produktu (wybór okrawków mięsa, przygotowanie wywaru ze świeżego czosnku i wina, wiązanie w pęta, przygotowanie drewna do wędzenia).

Wśród rodzin z regionu Samoboru istnieje długa tradycja wytwarzania produktów mięsnych i kiełbas, zwłaszcza kiełbasy „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka”, ponieważ w każdym gospodarstwie domowym hodowano świnie, a po uboju przechowywano mięso i kiełbasy. W przeszłości mieszkańcy nisko położonej części obszaru produkcji kiełbasy „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” uprawiali na zboczach wzgórz zboża i rośliny pastewne, winnice lub sady, natomiast liczne pastwiska sprzyjały hodowli bydła, świń i koni. Jest to również dobrze znany region uprawy winorośli i produkcji wina, dlatego wino było podstawą codziennego życia mieszkańców i wykorzystywano je do produkcji kiełbas.

Pierwsze pisemne wzmianki o češnjovka/češnofka [kiełbasie czosnkowej] pochodzą z 1915 r. (Samobor narodni život i običaji [Życie naturalne i zwyczaje w Samoborze], Milan Lang, Zagrzeb, 1915, s. 105–107), kiedy to Milan Lang pisze o jakości tego produktu oraz surowcach i umiejętnościach wykorzystanych przez ludzi do jego wytworzenia, określając go „kiełbasą najwyższej jakości”. Z zapisów tych wynika, że produkcja kiełbasy „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” zaczęła się rozwijać w wiejskich gospodarstwach domowych w okresach uboju świń, kiedy używano wyłącznie lokalnych składników, takich jak wieprzowina, wino i czosnek, a wytwarzaniem kiełbasy zajmowały się – jak podaje Lang – głównie kobiety.-

Kiełbasę „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” zaczęli wytwarzać masarze. Wiersz Zvonimira Tkalčića-Zvončka – włóczęgi, ale jednocześnie wykształconego pisarza z Samoboru, opisującego życie i pracę masarzy z Samoboru, którzy dali mu pożywienie – powstał z okazji karnawału w 1934 r. i mowa jest w nim również o „češnofka” (Samoborska salamijada 20 godina [Festiwal salami w Samoborze – 20 lat, Robert Škiljan (red.), Samobor, 2007, s. 16).

Specyfika kiełbasy „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” jest efektem starannego doboru i przygotowania wysokiej jakości surowców i składników wykorzystywanych do jej produkcji.

Soczystość przy nagryzaniu ugotowanej kiełbasy„Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” zapewniają wybrane okrawki wieprzowe, w których tłuszcz jest osadzony w tkance mięśniowej. Kiełbasa „Samoborskiej češnjovki / Samoborskiej češnofki” zawdzięcza swoją jakość znormalizowanym okrawkom z różnych części tuszy – podczas jej rozbioru mistrz masarski oddziela określone grupy mięśni od różnych części ciała (noga, łopatka, kark i grzbiet). Następnie, kierując się oceną wzrokową, oddziela nadmiar tłuszczu od okrawków. Przygotowanie i dobór okrawków stanowi połączenie umiejętności i wiedzy co do sposobu podziału tuszy oraz podstawowych właściwości kulinarnych mięsa i jest wynikiem wieloletniego doświadczenia. Podsumowując, kiełbasa „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” jest produktem, którego jakość opiera się na wysokiej jakości okrawkach, a nie na chudym, czystym mięsie.

Inną charakterystyczną cechą kiełbasy „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka”, która zależy od umiejętności mistrza masarskiego, jest wiązanie w pęta. Jest to proces, podczas którego kiełbasy są ręcznie wiązane w pary za pomocą małego drewnianego patyczka. Dzięki wiązaniu w pęta uzyskuje się odpowiedni kształt geometryczny, przez który dym przechodzi w jednolitym stężeniu wzdłuż powierzchni produktu, co nadaje kiełbasie „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” jednolitą barwę. Wiązanie w pęta wymaga dużego doświadczenia.

„Wywar” ze świeżego czosnku i wytrawnego białego wina nadaje kiełbasie „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” jej charakterystyczny łagodny smak czosnku i wina. Mistrzowie masarscy wiedzą, jaki smak i zapach powinien mieć świeży czosnek. Wiedzą, jak spośród różnych odmian wybrać czosnek używany do przygotowania wywaru.

Marynowane ostre papryczki lub ostra papryka w płatkach nadają kiełbasie „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” jej delikatną pikantność.

Podczas fazy stabilizacji składniki farszu są bardziej zwarte, dzięki czemu uzyskuje się pełny smak kiełbasy „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka”.

Typowy smak kiełbasy „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” pojawia się podczas wędzenia. Drewno do wędzenia przygotowuje się, wybierając zdrowe polana, z których usuwa się korę. Drewno podpala się w innym miejscu niż wędzarnia. Po nadaniu kiełbasom czerwonej barwy zawiesza się je wewnątrz wędzarni, umieszcza się pod nimi warstwę węgli posypaną warstwą trocin i wędzi się zgodnie z wymogami specyfikacji produktu. Kiełbasa „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” nabiera barwę przechodzącą od jasno- do ciemnoczerwonobrązowej w zależności od czasu i temperatury wędzenia.

Najlepszym potwierdzeniem znaczenia kiełbasy „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” dla obszaru geograficznego, na którym jest wytwarzana, oraz renomy, jaką się cieszy, jest Festiwal Samoborska češnofka, który od 10 lat jest organizowany przez miasto Samobor w ramach targów wiosennych (plakat – 10. Festiwal kiełbasy Samoborska češnofka). Celem tego festiwalu jest prezentacja i promocja tradycyjnej metody produkcji oraz oryginalnej receptury kiełbasy „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka”, o czym świadczą liczne artykuły (lokalny biuletyn „Glasnik Samobora i Svete Nedelje”, 2 kwietnia 2010 r. i 10 maja 2019 r.).

Samobor i jego okolice to atrakcja turystyczna, w której gastronomia odgrywa kluczową rolę. „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” od dawna jest istotnym elementem oferty gastronomicznej restauracji, schronisk górskich i gospodarstw rodzinnych w tym regionie (Samoborska vinska cesta [samoborski szlak winny] – broszura, Stowarzyszenie Samoborskiego Szlaku Winnego, miasto Samobor, 2017, s. 26 i 33 oraz menu restauracji „Samoborska pivnica”); jest również obecna podczas różnych tradycyjnych imprez, takich jak słynny samoborski karnawał i Festiwal Salami w Samoborze.

Artykuł pt. „Samoborska salamijada” [Festiwal Salami w Somoborze] opublikowany na łamach czasopisma „Meso” w 2009 r. opowiada o tradycji wytwarzania kiełbasy czosnkowej, salami oraz innych peklowanych produktów mięsnych w okolicach Samoboru. O renomie kiełbasy „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” i jej związku z okolicami Samoboru świadczą następujące zdania: „Samobor jest znany z bogactwa przysmaków, które sprawiają, że jest to jedno z miejsc o najbogatszej ofercie kulinarnej. »Muštarda«, »bermet«, »kremšnite«, dziczyzna, »Samoborska češnjovka«... słusznie zyskały miano »ikon gastronomii«”(czasopismo „Meso”, Festiwal Salami w Samoborze”, tom XI nr 1, 2009. s. 2–3).

„Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” jest powszechnie stosowanym składnikiem tradycyjnych dań. Na portalu Dobar život można znaleźć przepis na gulasz z porami z kiełbasą czosnkową, w którym wskazuje się, że kiełbasa „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” jest wysoce cenionym produktem (portal Dobar život, 2015, gulasz z porami z kiełbasą czosnkową).

W sekcji oficjalnej strony internetowej miasta Samobor poświęconej gastronomii regionu Samoboru „Samoborska češnjovka / Samoborska češnofka” jest prezentowana jako jedna z najbardziej rozpoznawalnych specjalności gastronomicznych; twierdzi się, że jest to „kolejny światowej klasy produkt naszego regionu, dzięki któremu od ponad stu lat Samobor cieszy się renomą, i który sprawia, że region ten staje się coraz bardziej atrakcyjnym celem podróży turystycznych i gastronomicznych”. Stwierdzenie to wyraźnie wskazuje na renomę produktu i jego nierozerwalny związek z regionem Samoboru (strona internetowa miasta Samobor, Gastronomia, Samoborskie salami i kiełbasa czosnkowa).

Odniesienie do publikacji specyfikacji produktu

https://poljoprivreda.gov.hr/UserDocsImages/dokumenti/hrana/proizvodi_u_postupku_zastite-zoi-zozp-zts/SPECIFIKACIJA_Samoborska_%C4%8De%C5%A1njovka_.pdf

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

---