# Publicatieblad C 223/2022

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 223 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 65e jaargang8 juni 2022 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 223

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

65e jaargang8 juni 2022

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | II   Mededelingen |
| | MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Europese Commissie |
| 2022/C 223/01 | Mededeling van de Commissie — Richtsnoeren inzake uitlevering aan derde landen | 1 |

Inhoud

Bladzijde

II   Mededelingen

MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

2022/C 223/01

Mededeling van de Commissie — Richtsnoeren inzake uitlevering aan derde landen

1

---

| | IV   Informatie |
| --- | --- |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Europese Commissie |
| 2022/C 223/02 | Wisselkoersen van de euro — 7 juni 2022 | 36 |

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

2022/C 223/02

Wisselkoersen van de euro — 7 juni 2022

36

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN DE GEMEENSCHAPPELIJKE HANDELSPOLITIEK |
| | Europese Commissie |
| 2022/C 223/03 | Bericht van opening van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de antisubsidiemaatregelen die van toepassing zijn op de invoer van bepaalde warmgewalste platte producten van ijzer, van niet-gelegeerd staal of ander gelegeerd staal van oorsprong uit de Volksrepubliek China | 37 |
| | PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID |
| | Europese Commissie |
| 2022/C 223/04 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.10762 – H&F / IRI) (
  1
  ) | 48 |
| 2022/C 223/05 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.10664 – XLCEE / DEROT / BLACK RED WHITE) — Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  ) | 50 |
| 2022/C 223/06 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.10575 – BOUYGUES / EQUANS) (
  1
  ) | 52 |
| | ANDERE HANDELINGEN |
| | Europese Commissie |
| 2022/C 223/07 | Bekendmaking van een enig document dat is gewijzigd naar aanleiding van de goedkeuring van een minimale wijziging op grond van artikel 53, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 | 54 |
| 2022/C 223/08 | Bekendmaking van een enig document dat is gewijzigd naar aanleiding van de goedkeuring van een minimale wijziging op grond van artikel 53, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EU) Nr. 1151/2012 | 58 |
| 2022/C 223/09 | Bekendmaking van een aanvraag tot registratie van een naam overeenkomstig artikel 50, lid 2, punt a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen | 63 |

V   Bekendmakingen

PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN DE GEMEENSCHAPPELIJKE HANDELSPOLITIEK

Europese Commissie

2022/C 223/03

Bericht van opening van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de antisubsidiemaatregelen die van toepassing zijn op de invoer van bepaalde warmgewalste platte producten van ijzer, van niet-gelegeerd staal of ander gelegeerd staal van oorsprong uit de Volksrepubliek China

37

PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID

Europese Commissie

2022/C 223/04

Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.10762 – H&F / IRI) (
  1
  )

1

48

2022/C 223/05

Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.10664 – XLCEE / DEROT / BLACK RED WHITE) — Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  )

1

50

2022/C 223/06

Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.10575 – BOUYGUES / EQUANS) (
  1
  )

1

52

ANDERE HANDELINGEN

Europese Commissie

2022/C 223/07

Bekendmaking van een enig document dat is gewijzigd naar aanleiding van de goedkeuring van een minimale wijziging op grond van artikel 53, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012

54

2022/C 223/08

Bekendmaking van een enig document dat is gewijzigd naar aanleiding van de goedkeuring van een minimale wijziging op grond van artikel 53, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EU) Nr. 1151/2012

58

2022/C 223/09

Bekendmaking van een aanvraag tot registratie van een naam overeenkomstig artikel 50, lid 2, punt a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

63

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst. |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst.

1

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

II Mededelingen

MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

| 8.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 223/1 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 223/1

---

Mededeling van de Commissie — Richtsnoeren inzake uitlevering aan derde landen

(2022/C 223/01)

Inhoud

| Lijst van afkortingen | 3 |
| --- | --- |

| Inleiding | 3 |
| --- | --- |

| 1. | Samenvatting van de jurisprudentie van het Hof van Justitie | 5 |
| --- | --- | --- |

1.

| 1.1. | Uitleveringsverzoeken ter fine van een strafvervolging | 5 |
| --- | --- | --- |

1.1.

| Arrest van het Hof van Justitie van 6 september 2016, Petruhhin, C-182/15 | 5 |
| --- | --- |

| Beschikking van het Hof van Justitie van 6 september 2017, Schotthöfer & Steiner tegen Adelsmayr, C-473/15 | 7 |
| --- | --- |

| Arrest van het Hof van Justitie van 10 april 2018, Pisciotti, C-191/16 | 8 |
| --- | --- |

| Arrest van het Hof van Justitie van 2 april 2020, Ruska Federacija, C-897/19 PPU | 8 |
| --- | --- |

| Arrest van het Hof van Justitie van 17 december 2020, Generalstaatsanwaltschaft Berlin, C-398/19 | 9 |
| --- | --- |

| Arrest van het Hof van Justitie van 12 mei 2021, WS, C-505/19 | 11 |
| --- | --- |

| 1.2. | Uitleveringsverzoeken voor de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel | 12 |
| --- | --- | --- |

1.2.

| Arrest van het Hof van Justitie van 13 november 2018, Raugevicius, C-247/17 | 12 |
| --- | --- |

| C-237/21 Generalstaatsanwaltschaft München [momenteel aanhangige zaak] | 13 |
| --- | --- |

| 2. | De richtlijnen die van toepassing zijn wanneer staten de uitzondering in verband met nationaliteit toepassen | 14 |
| --- | --- | --- |

2.

| 2.1. | Uitleveringsverzoeken voor vervolgingsdoeleinden | 14 |
| --- | --- | --- |

2.1.

| 2.1.1. | Toepassingsgebied van het Petruhhin -mechanisme | 14 |
| --- | --- | --- |

2.1.1.

| 2.1.2. | De stappen die moeten worden gevolgd door de bevoegde autoriteiten als de uitzondering in verband met nationaliteit van toepassing is | 15 |
| --- | --- | --- |

2.1.2.

| 2.1.3. | Termijn om te antwoorden op een kennisgeving | 17 |
| --- | --- | --- |

2.1.3.

| 2.1.4. | Weigering van een uitleveringsverzoek | 17 |
| --- | --- | --- |

2.1.4.

| 2.1.5. | Hervatting van de uitleveringsprocedure | 17 |
| --- | --- | --- |

2.1.5.

| 2.2. | Uitleveringsverzoeken voor de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel | 17 |
| --- | --- | --- |

2.2.

| 2.2.1. | Toepassingsgebied | 17 |
| --- | --- | --- |

2.2.1.

| 2.2.2. | De stappen die moeten worden gevolgd door de bevoegde autoriteiten als de uitzondering in verband met nationaliteit van toepassing is | 18 |
| --- | --- | --- |

2.2.2.

| 2.2.3. | De uitwisseling van informatie tussen de aangezochte staat en de staat van nationaliteit | 18 |
| --- | --- | --- |

2.2.3.

| 3. | De richtlijnen die van toepassing zijn op alle staten met betrekking tot de uitzondering in verband met nationaliteit | 18 |
| --- | --- | --- |

3.

| 3.1. | Beoordeling van fundamentele rechten voorafgaand aan een uitlevering | 18 |
| --- | --- | --- |

3.1.

| 3.1.1. | Toepassing van het Handvest | 18 |
| --- | --- | --- |

3.1.1.

| 3.1.2. | Toepassing van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden | 19 |
| --- | --- | --- |

3.1.2.

| 3.2. | Ongegronde of onrechtmatige, inclusief politiek gemotiveerde rode kennisgevingen, aanhoudingsbevelen en uitleveringsverzoeken | 20 |
| --- | --- | --- |

3.2.

| 3.2.1. | Het bestaande Interpol mechanisme voor het misbruik van rode kennisgevingen | 20 |
| --- | --- | --- |

3.2.1.

| 3.2.2. | De uitwisseling van informatie door nationale knooppunten met betrekking tot ongegronde of onredelijke, in het bijzonder politiek gemotiveerde uitleveringsverzoeken | 21 |
| --- | --- | --- |

3.2.2.

| 4. | Praktische aspecten van het Petruhhin mechanisme en politiek gemotiveerde uitleveringsverzoeken | 21 |
| --- | --- | --- |

4.

| 4.1. | Nationale knooppunten | 21 |
| --- | --- | --- |

4.1.

| 4.2. | Taalregime en kosten | 21 |
| --- | --- | --- |

4.2.

| 4.3. | Gegevensbeschermingsregime | 21 |
| --- | --- | --- |

4.3.

| BIJLAGE 1 | Illustratie van de stappen die moeten worden genomen in het kader van uitleveringsverzoeken ter fine van een strafvervolging – voornaamste stappen van het Petruhhin mechanisme: | 22 |
| --- | --- | --- |

BIJLAGE 1

| BIJLAGE 2 - | Een overzicht van de uitzonderingen in verband met nationaliteit (Informatie zoals verstrekt door staten) | 23 |
| --- | --- | --- |

BIJLAGE 2 -

| BIJLAGE 3 | Modelformulier voor het informeren van de staat van nationaliteit | 25 |
| --- | --- | --- |

BIJLAGE 3

| BIJLAGE 4 | Modelformulier voor het verstrekken van aanvullende informatie aan de staat van nationaliteit | 28 |
| --- | --- | --- |

BIJLAGE 4

| BIJLAGE 5 | Modelformulier voor het verzoek om verlenging van de termijn om de aangezochte autoriteit te informeren overeenkomstig het Petruhhin-mechanisme | 30 |
| --- | --- | --- |

BIJLAGE 5

| BIJLAGE 6 | Modelformulier voor het antwoord op een verzoek om verlenging van de termijn | 31 |
| --- | --- | --- |

BIJLAGE 6

| BIJLAGE 7 | Modelformulier voor het antwoord van de staat van nationaliteit aan de aangezochte staat | 32 |
| --- | --- | --- |

BIJLAGE 7

| BIJLAGE 8 | Modelformulier voor het meedelen van of verzoeken om informatie over ongegronde, onrechtmatige, in het bijzonder politiek gemotiveerde uitleveringsverzoeken en/of verzoeken, die vragen doen rijzen in het kader van het Handvest/de EVRM. | 34 |
| --- | --- | --- |

BIJLAGE 8

Lijst van afkortingen

| Handvest | Handvest van de grondrechten van de Europese Unie |
| --- | --- |
| SUO | Overeenkomst ter uitvoering van het Akkoord van Schengen; |
| RvE | Raad van Europa |
| Hof van Justitie | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| EAB | Europees aanhoudingsbevel |
| EVRM | Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens |
| EHRM | Europees Hof voor de Rechten van de Mens |
| EER | Europese Economische Ruimte |
| EOB | Europees onderzoeksbevel |
| EJN | Europees justitieel netwerk |
| Eurojust | Agentschap van de Europese Unie voor justitiële samenwerking in strafzaken |
| Europol | Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving |
| EU-IC/NO-aanhoudingsbevel | Aanhoudingsbevel uitgevaardigd op grond van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek IJsland (IC) en het Koninkrijk Noorwegen (NO) betreffende de procedures voor overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie en IJsland en Noorwegen |
| Kaderbesluit
  betreffende het EAB | Kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten |
| Interpol | Internationale Criminele Politie-Organisatie |
| MLA | Wederzijdse rechtshulp |
| Staat | De 27 lidstaten van de EU, IJsland en Noorwegen |
| VWEU | Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie |
| VK | Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland |
| VS | Verenigde Staten van Amerika |

Handvest

Handvest van de grondrechten van de Europese Unie

SUO

Overeenkomst ter uitvoering van het Akkoord van Schengen;

RvE

Raad van Europa

Hof van Justitie

Hof van Justitie van de Europese Unie

EAB

Europees aanhoudingsbevel

EVRM

Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens

EHRM

Europees Hof voor de Rechten van de Mens

EER

Europese Economische Ruimte

EOB

Europees onderzoeksbevel

EJN

Europees justitieel netwerk

Eurojust

Agentschap van de Europese Unie voor justitiële samenwerking in strafzaken

Europol

Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving

EU-IC/NO-aanhoudingsbevel

Aanhoudingsbevel uitgevaardigd op grond van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek IJsland (IC) en het Koninkrijk Noorwegen (NO) betreffende de procedures voor overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie en IJsland en Noorwegen

Kaderbesluit

betreffende het EAB

Kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten

Interpol

Internationale Criminele Politie-Organisatie

MLA

Wederzijdse rechtshulp

Staat

De 27 lidstaten van de EU, IJsland en Noorwegen

VWEU

Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie

VK

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

VS

Verenigde Staten van Amerika

Afwijzing van aansprakelijkheid

Deze richtlijnen zijn noch juridisch bindend noch uitputtend. Ze hebben geen invloed op bestaand EU-recht en de toekomstige ontwikkeling daarvan. Ze hebben ook geen invloed op de gezaghebbende uitlegging van het EU-recht door Hof van Justitie van de Europese Unie.

INLEIDING

De uitleveringsprocedures tussen lidstaten en derde landen worden voornamelijk gereguleerd door een veellagige combinatie van uiteenlopende rechtsgronden: multilaterale overeenkomsten (bijv. verdragen van de Raad van Europa (RvE) (1)), bilaterale overeenkomsten (gesloten door de EU dan wel door de lidstaten), en nationale wetten.

Uitleveringsverdragen bieden in het algemeen de mogelijkheid van een “uitzondering in verband met nationaliteit”. Dit betekent dat de overeenkomstsluitende partijen de uitlevering van hun eigen onderdanen kunnen weigeren.

Sommige overeenkomsten die in de uitzondering in verband met nationaliteit voorzien, houden bovendien in dat de overeenkomstsluitende partijen het beginsel “aut dedere aut judicare” moeten eerbiedigen (2) teneinde straffeloosheid met betrekking tot de eigen onderdanen te voorkomen (3). De rechtsvervolging van de eigen onderdanen kan doorgaans worden gebaseerd op het actief personaliteitsbeginsel dat van toepassing is op strafbare feiten die buiten het grondgebied van een van de overeenkomstsluitende partijen door onderdanen zijn gepleegd.

In 2016 heeft hof van Justitie van de Europese Unie (Hof van Justitie), in het Petruhhin-arrest (4), specifieke verplichtingen geïntroduceerd voor lidstaten die hun eigen onderdanen niet uitleveren wanneer zij een uitleveringsverzoek ontvangen van een derde land voor de vervolging van een EU-burger die een onderdaan is van een andere lidstaat en die gebruikt heeft gemaakt van zijn recht van vrij verkeer uit hoofde van artikel 21, lid 1, (5) van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU). Het Petruhhin-arrest is de eerste zaak waarin het Hof van Justitie heeft geoordeeld dat een EU-lidstaat die te maken krijgt met een uitleveringsverzoek van een derde staat met betrekking tot een onderdaan van een andere EU-lidstaat, verplicht is in overleg te treden met de lidstaat van de nationaliteit van de EU-burger (het Petruhhin-mechanisme), en zo deze laatste de mogelijkheid te bieden zijn onderdanen te vervolgen op basis van een Europees aanhoudingsbevel (EAB). Met de specifieke verplichtingen voor lidstaten die hun eigen onderdanen niet uitleveren wordt beoogd te waarborgen dat hun eigen onderdanen en andere EU-burgers op gelijke wijze worden behandeld (6). De verplichtingen van de lidstaten werden verder gespecificeerd in latere jurisprudentie (7). Bovendien heeft het Hof van Justitie het Petruhhin-mechanisme uitgebreid tot IJsland en Noorwegen (8).

Op 4 juni 2020 heeft de Raad het voorzitterschap verzocht Eurojust en het EJN uit te nodigen om te analyseren hoe in de praktijk met verzoeken om uitlevering van EU-burgers door derde landen wordt omgegaan. Er werd ook overeengekomen om in die verband met voorstellen te komen, met het oog op eventuele, door de Commissie uit te werken EU-richtsnoeren (9).

Eurojust en het EJN hebben in november 2020 een gezamenlijk rapport gepubliceerd (10). De belangrijkste problemen die werden vastgesteld, hadden betrekking op het volgende:

| — | Onzekerheid over welke autoriteit moet worden benaderd in de lidstaat van de nationaliteit, welke lidstaat voor de vertaling moet zorgen en de kosten van de vertaling moet dragen en/of welke instrumenten voor justitiële samenwerking het beste kunnen worden ingezet om de vervolging in de lidstaat van nationaliteit te waarborgen. |
| --- | --- |

—

Onzekerheid over welke autoriteit moet worden benaderd in de lidstaat van de nationaliteit, welke lidstaat voor de vertaling moet zorgen en de kosten van de vertaling moet dragen en/of welke instrumenten voor justitiële samenwerking het beste kunnen worden ingezet om de vervolging in de lidstaat van nationaliteit te waarborgen.

| — | Verschil in praktijk met betrekking tot de omvang van de verstrekte informatie, de deadlines die worden gesteld voor antwoorden en beslissingen en de soorten beoordelingen die worden uitgevoerd in het kader van het Petruhhin-mechanisme. |
| --- | --- |

—

Verschil in praktijk met betrekking tot de omvang van de verstrekte informatie, de deadlines die worden gesteld voor antwoorden en beslissingen en de soorten beoordelingen die worden uitgevoerd in het kader van het Petruhhin-mechanisme.

| — | Spanningen tussen verplichtingen op grond van het EU-recht, enerzijds, en bilaterale en multilaterale uitleveringsverdragen anderzijds. |
| --- | --- |

—

Spanningen tussen verplichtingen op grond van het EU-recht, enerzijds, en bilaterale en multilaterale uitleveringsverdragen anderzijds.

| — | Het gebruik van meerdere parallelle kanalen voor het informeren en doorgeven van informatie, wat vaak resulteert in dubbel werk, onzekerheid en verwarring. |
| --- | --- |

—

Het gebruik van meerdere parallelle kanalen voor het informeren en doorgeven van informatie, wat vaak resulteert in dubbel werk, onzekerheid en verwarring.

Vervolgens heeft de Raad in december 2020 conclusies goedgekeurd over “Het Europees aanhoudingsbevel en de uitleveringsprocedures - Uitdagingen en de weg vooruit” (11). In de conclusies werd herhaald dat “Volgens de arresten van het HvJ-EU in de zaak Petruhhin en verschillende daaropvolgende arresten (12), hebben de lidstaten bij de behandeling van dergelijke verzoeken twee verplichtingen: enerzijds moeten zij de bestaande verplichtingen uit hoofde van het internationaal recht nakomen en het risico op straffeloosheid van de strafbare feiten tegengaan, maar anderzijds zijn lidstaten die hun onderdanen niet uitleveren verplicht om, overeenkomstig de beginselen van vrij verkeer en non-discriminatie op grond van nationaliteit, burgers van andere lidstaten zo doeltreffend mogelijk te beschermen tegen maatregelen die hun recht van vrij verkeer en verblijf binnen de EU kunnen ontnemen.”

Er zijn nog andere kwesties in verband met uitlevering die in het verslag van Eurojust en het EJN aan de orde zijn gesteld. In zijn conclusies van 2020 heeft de Raad de nadruk gelegd op het feit dat “Uit de ervaring in de praktijk van verschillende lidstaten blijkt dat derde landen in een aantal gevallen ongegronde en onrechtmatige verzoeken om uitlevering indienen. De Raad verzoekt de Commissie na te gaan of, in het licht van de resultaten van de door Eurojust en het EJN opgestelde analyse, verdere maatregelen nodig zijn, zoals een voorstel voor gezamenlijke behandeling van mogelijk onrechtmatige, onder meer door politieke motieven ingegeven, zoek- en uitleveringsverzoeken van derde landen. In dit verband moet rekening worden gehouden met de beste praktijken van de lidstaten.”

Voor de opstelling van deze richtlijnen heeft de Commissies de lidstaten geraadpleegd via een vragenlijst over uitleveringsverzoeken van derde landen. De Commissie heeft ook een tabel opgesteld van uitleveringsovereenkomsten en MLA-overeenkomsten die lidstaten met derde landen hebben gesloten (beschikbaar op de EJN-website). In juni en oktober 2021 werden de bevindingen op grond van deze vragenlijst besproken tijdens speciale bijeenkomsten van deskundigen van de lidstaten. De Commissie raadpleegde ook diverse belanghebbenden en deskundigen, waaronder Eurojust en het EJN.

Deze richtlijnen vatten de jurisprudentie van het Hof van Justitie samen. Zij houden ook rekening met de ervaring die is opgedaan in de afgelopen vijf jaar door de toepassing van het Petruhhin mechanisme overal in de EU, IJsland en Noorwegen.

1.   SAMENVATTING VAN DE JURISPRUDENTIE VAN HET HOF VAN JUSTITIE

Uitleveringsverzoeken kunnen worden uitgevaardigd ter fine van een strafvervolging of de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel.

Met betrekking tot de eerste categorie - uitleveringsverzoeken met het oog op strafvervolging - heeft het Hof van Justitie de zogenaamde “Petruhhin-doctrine” uitgewerkt (13).

Met betrekking tot de tweede categorie - uitleveringsverzoeken met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel - was het enige relevante arrest tot nu toe het Raugevicius-arrest (14). Er is momenteel een andere zaak aanhangig voor het Hof van Justitie betreffende een uitleveringsverzoek met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf (15).

1.1.   Uitleveringsverzoeken ter fine van een strafvervolging

Arrest van het Hof van Justitie van 6 september 2016, Petruhhin, C-182/15
   (16)

Het Petruhhin arrest is de eerste zaak waarbij het Hof van Justitie heeft geoordeeld dat een EU-lidstaat die werd geconfronteerd met een uitleveringsverzoek van een derde staat betreffende een staatsburger van een andere EU-lidstaat verplicht is een raadplegingsprocedure te starten met de lidstaat van de nationaliteit van de EU-staatsburger, wat deze laatste de mogelijkheid biedt hun onderdanen te vervolgen op basis van een EAB.

De feiten waar het in deze zaak om ging

De zaak had betrekking op een door de Russische autoriteiten uitgevaardigd uitleveringsverzoek aan Letland met betrekking tot een Estse staatsburger, de heer Petruhhin, die werd beschuldigd van poging tot grootschalige, georganiseerde drugshandel. Het openbaar ministerie van de Republiek Letland had toestemming gegeven voor de uitlevering van Petruhhin aan Rusland. Petruhhin verzocht evenwel om nietigverklaring van het besluit tot uitlevering op grond dat hij overeenkomstig het Verdrag inzake rechtshulp en rechtsbetrekkingen tussen de Republiek Estland, de Republiek Letland en de Republiek Litouwen in Letland dezelfde rechten genoot als Letse staatsburgers, inclusief het recht op bescherming tegen ongegronde uitlevering.

De prejudiciële vragen

Het Letse Hooggerechtshof vroeg het Hof van Justitie of bij de toepassing van een tussen een lidstaat en een niet-lidstaat (Letland en Rusland) gesloten uitleveringsovereenkomst de regel dat eigen onderdanen van de aangezochte lidstaat niet mogen worden uitgeleverd, gezien het beginsel van non-discriminatie op grond van nationaliteit overeenkomstig artikel 18 VWEU en het recht op vrij verkeer en verblijf van de burgers van de Unie overeenkomstig artikel 21, lid 1, VWEU, ook van toepassing moet zijn op onderdanen van een andere lidstaat. Het Letse Hooggerechtshof vroeg ook of de aangezochte lidstaat (te weten de lidstaat van waaruit een niet-lidstaat de uitlevering verzoekt van een onderdaan van een andere lidstaat, in dit geval Letland) moet nagaan of de uitlevering geen afbreuk doet aan de rechten die worden beschermd door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (17) (het Handvest) en, indien dat moet, in overeenstemming met welke criteria dat dan moet gebeuren.

Redenering en antwoord van het Hof van Justitie

Het Hof van Justitie zette uiteen dat, hoewel de regels met betrekking tot uitlevering in principe onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen, bij het ontbreken van een internationaal verdrag tussen de Europese Unie en het betrokken derde land, een situatie zoals aan de orde in het hoofdgeding toch binnen de werkingssfeer van de Verdragen valt in de zin van artikel 18 VWEU, aangezien deze betrekking heeft op de in artikel 21 VWEU neergelegde vrijheid om op het grondgebied van de lidstaten te reizen en te verblijven.

Een lidstaat is niet verplicht om elke burger van de Unie die binnen zijn grondgebied heeft gereisd dezelfde bescherming te verlenen tegen uitlevering als de bescherming die de eigen onderdanen wordt verleend.

Bij het ontbreken van Unierechtelijke regels betreffende de uitlevering tussen de lidstaten en een derde land dienen echter alle mechanismen voor samenwerking en wederzijdse bijstand te worden aangewend die op strafrechtelijk gebied uit hoofde van het Unierecht bestaan, teneinde het risico van straffeloosheid tegen te gaan en tegelijkertijd Unieburgers te beschermen tegen maatregelen die hun het recht van vrij verkeer zouden kunnen ontnemen. Aldus dient de voorkeur te worden gegeven aan de uitwisseling van informatie met de lidstaat waarvan de betrokkene de nationaliteit heeft, teneinde de autoriteiten van deze lidstaat, voor zover deze ingevolge het nationale recht bevoegd zijn om deze persoon voor buiten hun grondgebied gepleegde feiten te vervolgen, de mogelijkheid te geven om een EAB met het oog op rechtsvervolging uit te vaardigen. Door op deze wijze samen te werken met de lidstaat waarvan de betrokkene de nationaliteit bezit, en door aan een eventueel EAB voorrang te geven boven het verzoek om uitlevering, handelt de gastlidstaat op een wijze die de uitoefening van het recht van vrij verkeer minder aantast en die zo veel mogelijk het risico vermijdt dat het vervolgde strafbare feit onbestraft blijft. Het EAB wordt net zo doeltreffend geacht als de uitlevering waar het erom gaat te voorkomen dat een persoon die een strafbaar feit ten laste wordt gelegd, onbestraft blijft.

Het Hof van Justitie oordeelde ook dat in het geval waarin een derde staat een lidstaat verzoekt om uitlevering van een onderdaan van een andere lidstaat, de aangezochte lidstaat moet nagaan of de uitlevering geen afbreuk doet aan de in artikel 19 van het Handvest (18) neergelegde rechten. Voor zover de bevoegde autoriteit van de aangezochte lidstaat bewijzen heeft dat er een reëel gevaar bestaat dat personen die zich in de desbetreffende derde staat bevinden, onmenselijk of vernederend worden behandeld, is zij verplicht om te beoordelen of dit gevaar bestaat wanneer zij beslist over het verzoek om uitlevering. Hiertoe dient de bevoegde autoriteit van de aangezochte lidstaat zich te baseren op objectieve, betrouwbare, nauwkeurige en naar behoren bijgewerkte gegevens. Deze gegevens kunnen met name blijken uit internationale rechterlijke beslissingen, zoals de arresten van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, uit rechterlijke beslissingen van de desbetreffende niet-lidstaat, alsook uit besluiten, rapporten en andere documenten die zijn opgesteld door de organen van de Raad van Europa of door organen die tot het systeem van de Verenigde Naties behoren.

Beschikking van het Hof van Justitie van 6 september 2017, Schotthöfer & Steiner tegen Adelsmayr, C-473/15
   (19)

In de beschikking in de zaak Schotthöfer & Steiner tegen Adelsmayr heeft het Hof van Justitie de redenering herhaald uit het Petruhhin-arrest dat het Handvest van toepassing is wanneer een Unieburger gebruik heeft gemaakt van zijn recht van vrij verkeer in de Unie door zich vanuit de lidstaat waarvan hij de nationaliteit heeft naar een andere lidstaat te begeven. Het Hof van Justitie heeft bovendien geoordeeld dat een uitleveringsverzoek door de aangezochte lidstaat moet worden geweigerd wanneer deze burger ernstig gevaar loopt in geval van uitlevering aan de doodstraf te worden onderworpen.

De feiten waar het in deze zaak om ging

Adelsmayr was vanaf 2004 een aantal jaren werkzaam als anesthesist en intensivist. In februari 2009 overleed een van de door Adelsmayr in de Verenigde Arabische Emiraten behandelde patiënten die in kritieke toestand verkeerde en meerdere hartaanvallen had gehad, als gevolg van een operatie en na nog een hartaanval te hebben gehad. Adelsmayr werd verantwoordelijk gesteld voor zijn overlijden. Nadat een klacht was ingediend door een arts van het ziekenhuis waar Adelsmayr werkte, werd een onderzoek ingesteld. In het verslag van dit onderzoek werd geconcludeerd dat er sprake was van opzettelijke doodslag. In 2011 is in de Verenigde Arabische Emiraten een proces gestart waarin het openbaar ministerie tegen Adelsmayr de doodstraf eiste. In 2012 heeft hij niettemin de Verenigde Arabische Emiraten verlaten. In een tussentijdse procedure werd hij bij verstek veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf. De oorspronkelijke procedure kon evenwel te allen tijde worden hervat en alsnog leiden tot een veroordeling tot de doodstraf.

Ook in zijn staat van nationaliteit - Oostenrijk - werd tegen Adelsmayr een strafprocedure ingeleid waarin werd ingegaan op de tegen de betrokkene in de Verenigde Arabische Emiraten uitgebrachte punten van beschuldiging. Die zaak werd evenwel in 2014 door het Oostenrijkse openbaar ministerie geseponeerd omdat “verweerder aannemelijk kon maken dat de in Dubai aangespannen procedure vermoedelijk op een lastercampagne tegen hem berustte”.

De prejudiciële vragen

De verwijzende rechter het Hof van Justitie een aantal vragen voorgelegd: het Hof van Justitie heeft echter alleen de vraag met betrekking tot artikel 19, lid 2, en artikel 47 (20) van het Handvest beantwoord. De verwijzende rechter vroeg of de beide artikelen aldus moeten worden uitgelegd dat een lidstaat van de Europese Unie een verzoek van een derde land om uitlevering van een Unieburger die zich op het grondgebied van de betreffende lidstaat bevindt, dient af te wijzen wanneer het aan dat verzoek ten grondslag liggende strafproces en verstekvonnis in het derde land niet verenigbaar zijn met de volkenrechtelijke minimumnorm, de beginselen van openbare orde van de Unie (“ordre public”) en het beginsel van een eerlijk proces?

Redenering en antwoord van het Hof van Justitie

Het Hof van Justitie heeft eraan herinnerd dat de bepalingen van het Handvest en in het bijzonder artikel 19 van toepassing zijn op een besluit van een lidstaat om een Unieburger uit te leveren, in een situatie waarin deze gebruik heeft gemaakt van zijn recht vrij in de Unie te kunnen reizen. Het heeft geoordeeld dat artikel 19, lid 2, van het Handvest aldus moet worden uitgelegd dat een verzoek van een niet-lidstaat om uitlevering van een Unieburger die zijn vrijheid van verkeer uitoefent en zijn lidstaat van herkomst verlaat teneinde op het grondgebied van een andere lidstaat te verblijven, door laatstgenoemde lidstaat moet worden afgewezen wanneer deze burger ernstig gevaar loopt om in het geval van uitlevering aan de doodstraf te worden onderworpen. Voor zover de vraag betrekking had op artikel 47 van het Handvest hoefde deze dus niet te worden onderzocht.

Arrest van het Hof van Justitie van 10 april 2018, Pisciotti, C-191/16
   (21)

In het Pisciotti-arrest heeft het Hof de redenering uit het Petruhhin-arrest toegepast op een situatie waarin een uitleveringsovereenkomst van kracht was tussen de Europese Unie en de derde staat die om uitlevering verzoekt. Het Hof van Justitie oordeelde dat een lidstaat niet verplicht is een verbod op de uitlevering van de eigen onderdanen aan de Verenigde Staten uit te breiden tot elke EU-burger die op zijn grondgebied reist. Alvorens een EU-burger uit te leveren, moet een aangezochte lidstaat de lidstaat waarvan de burger de nationaliteit heeft echter de mogelijkheid bieden om op grond van een EAB de overlevering van deze burger te vragen.

De feiten waar het in deze zaak om ging

In 2010 heeft een Amerikaans gerechtshof een aanhoudingsbevel uitgevaardigd tegen Pisciotti, een Italiaans staatsburger. Pisciotti werd gearresteerd in Duitsland, toen zijn vlucht van Nigeria naar Italië een tussenlanding maakte op een Duitse luchthaven. Hij werd in voorlopige hechtenis genomen in afwachting van de overlevering en in 2014 werd zijn uitlevering goedgekeurd door een Duitse rechtbank. De consulaire autoriteiten van Italië werden op de hoogte gehouden van de situatie van Pisciotti voor het verzoek tot uitlevering werd goedgekeurd, maar de Italiaanse gerechtelijke instanties vaardigden geen EAB uit. Voor hij werd uitgeleverd, heeft Pisciotti verklaard dat zijn uitlevering in strijd was met het Europees recht aangezien artikel 16, lid 2, van de Duitse grondwet een schending inhoudt van het algemene verbod op discriminatie op grond van nationaliteit omdat het de uitzondering in verband met nationaliteit beperkt tot Duitse onderdanen.

De prejudiciële vragen

De verwijzende rechter heeft gevraagd of artikel 18 VWEU in die zin moet worden uitgelegd dat het de aangezochte lidstaat verbiedt om op basis van een grondwettelijke norm een onderscheid te maken tussen de eigen onderdanen en de onderdanen van andere lidstaten en om toestemming te geven voor de uitlevering van deze laatsten, terwijl hij de uitlevering van eigen onderdanen niet toestaat.

Redenering en antwoord van het Hof van Justitie

Het Hof van Justitie oordeelde dat het Europees recht zich er niet tegen verzet dat de aangezochte lidstaat (Duitsland) op basis van een grondwettelijke norm onderscheid maakt tussen zijn eigen onderdanen en de onderdanen van andere lidstaten en dat hij de uitlevering van de EU-burger toestaat, terwijl hij de uitlevering van zijn eigen onderdanen niet toestaat, voor zover hij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waarvan die burger onderdaan is (Italië), vooraf in de gelegenheid heeft gesteld om op grond van een EAB om de overlevering van die burger te verzoeken en deze laatste lidstaat geen maatregelen in die zin heeft genomen.

Het Hof van Justitie heeft dezelfde redenering gevolgd als in het Petruhhin-arrest en verklaard dat het ook van toepassing moet worden beschouwd op een internationale overeenkomst tussen de EU en een derde staat (de uitleveringsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika (22)) die een lidstaat de mogelijkheid biedt om op grond van hetzij de bepalingen van een bilateraal verdrag, hetzij de regels van zijn grondwettelijk recht (zoals de Duitse grondwet), te voorzien in een uitzondering in verband met nationaliteit.

Het Hof van Justitie heeft ook gespecificeerd dat, teneinde de verwezenlijking van het doel van voorkoming van straffeloosheid van de betrokken persoon voor de hem in het uitleveringsverzoek verweten feiten te waarborgen, het EAB dat eventueel is uitgevaardigd door een andere lidstaat dan de aangezochte lidstaat derhalve minstens op diezelfde feiten betrekking moet hebben en de lidstaat van nationaliteit ingevolge zijn recht bevoegd moet zijn om deze persoon te vervolgen voor dergelijke feiten, ook al zijn zij buiten zijn grondgebied gepleegd.

Arrest van het Hof van Justitie van 2 april 2020, Ruska Federacija, C-897/19 PPU
   (23)

In zijn arrestRuska Federacija heeft het Hof van Justitie verduidelijkt dat het Petruhhin-mechanisme mutatis mutandis van toepassing is op uitleveringsverzoeken met betrekking tot onderdanen van staten van de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA) waarmee de EU een uitleveringsovereenkomst heeft gesloten, namelijk de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de procedures voor overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie en IJsland en Noorwegen (24).

De feiten waar het in deze zaak om ging

In 2015 was I.N., een Russische staatsburger, het voorwerp van een internationaal opsporingsbericht dat werd gepubliceerd door het kantoor van de Internationale Criminele Politieorganisatie (Interpol) in Moskou. Op basis van dit bericht werd I.N., die intussen de IJslandse nationaliteit had verworven, in 2019 gearresteerd in Kroatië, waar hij op vakantie was. De Kroatische autoriteiten ontvingen een uitleveringsverzoek van Rusland waartoe een Kroatische rechtbank toestemming had gegeven. De Kroatische wet voorziet in een uitzondering in verband met nationaliteit met betrekking tot uitleveringsverzoeken. I.N. stelde beroep in bij het Hooggerechtshof van Kroatië tegen het besluit om de uitlevering goed te keuren.

Prejudiciële vraag

Het Hooggerechtshof van Kroatië heeft het Hof van Justitie in essentie gevraagd of het Petruhhin-mechanisme ook van toepassing is op een situatie met betrekking tot een persoon die geen EU-burger is, maar een onderdaan van een staat van de EVA, zoals IJsland, die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER-overeenkomst).

Redenering en antwoord van het Hof van Justitie

Het Hof van Justitie is ingegaan op de vraag of de situatie van een onderdaan van een EVA-staat die partij is bij de EER-overeenkomst binnen het toepassingsgebied van het Europees recht valt. Het heeft eraan herinnerd dat de artikelen 18 en 21 VWEU niet van toepassing zijn op derde landen. Het Hof van Justitie oordeelde echter dat artikel 36 van de EER-overeenkomst, die integraal deel uitmaakt van het Europees recht, de vrijheid garandeert om diensten te verlenen op een wijze die in essentie identiek is aan artikel 56 VWEU, inclusief het recht te reizen naar een andere staat om daar diensten te ontvangen. Op deze basis moest de situatie van I.N., die naar Kroatië ging om vakantie te vieren en dus toeristische diensten te ontvangen, geacht worden binnen de werkingssfeer van het Europees recht te vallen.

Het Hof van Justitie oordeelde bovendien dat IJsland een speciale relatie heeft met de Europese Unie, die verder gaat dan economische en commerciële samenwerking. Het implementeert en past het Schengen acquis toe, neemt deel aan het gemeenschappelijke Europese asielstelsel en heeft met de Europese unie een overeenkomst betreffende de procedures voor overlevering gesloten.

Met betrekking tot het uitleveringsverzoek moet, zoals reeds uiteengezet in het Petruhhin-arrest, de aangezochte lidstaat eerst en vooral, in overeenstemming met artikel 19, lid 2, van het Handvest, nagaan of, in het geval van uitlevering, de betrokken persoon geen risico loopt te worden onderworpen aan de doodstraf, foltering of andere onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen. Voor deze controle dient de aangezochte lidstaat zich te baseren op objectieve, betrouwbare, nauwkeurige en naar behoren bijgewerkte gegevens. In het kader van die controle heeft het Hof van Justitie daaraan toegevoegd dat het feit dat aan de betrokken persoon voordat hij de nationaliteit van de betrokken EVA-staat, juist vanwege de strafrechtelijke procedure die aan de basis lag van het uitleveringsverzoek, asiel was verleend, een bijzonder zwaarwichtig gegeven vormt.

Alvorens te overwegen om het uitleveringsverzoek uit te voeren, moet de aangezochte lidstaat in elk geval die EVA-staat daarvan in kennis stellen en, in voorkomend geval, op verzoek van laatstbedoelde staat die onderdaan daaraan overleveren overeenkomstig de bepalingen van de overleveringsovereenkomst, op voorwaarde dat die EVA-staat ingevolge zijn nationale recht bevoegd is om die onderdaan te vervolgen voor buiten zijn nationale grondgebied gepleegde feiten.

Arrest van het Hof van Justitie van 17 december 2020, Generalstaatsanwaltschaft Berlin, C-398/19
   (25)

In het arrest in zaak C-398/19 Generalstaatsanwaltschaft Berlin, heeft het Hof van Justitie de vereisten verder ingevuld van het samenwerkingsmechanisme zoals ontwikkeld in het Petruhhin arrest. Het Hof van Justitie heeft geoordeeld dat een Unieburger enkel kan worden uitgeleverd aan een derde staat na raadpleging van de lidstaat waarvan de burger de nationaliteit heeft. Als onderdeel van deze raadpleging moet de lidstaat van nationaliteit op de hoogte worden gebracht door de aangezochte lidstaat van alle feitelijke en juridische elementen vermeld in het uitleveringsverzoek en een redelijke termijn krijgen om een EAB uit te vaardigen met betrekking tot de desbetreffende onderdaan. Als de lidstaat van nationaliteit geen formele beslissing neemt een EAB uit te vaardigen, is de aangezochte lidstaat bovendien niet verplicht de uitlevering van een Unieburger te weigeren die onderdaan is van een andere lidstaat en zelf over te gaan tot strafrechtelijke vervolging van die persoon voor in een derde staat gepleegde strafbare feiten.

De feiten waar het in deze zaak om ging

Oekraïne verzocht de uitlevering vanuit Duitsland van een Oekraïense onderdaan die in 2012 naar Duitsland was verhuisd. De persoon in kwestie, BY, had in 2014 de Roemeense nationaliteit verworven omdat hij een afstammeling was van Roemeense onderdanen. Hij had echter nooit in Roemenië gewoond. In 2016 werd tegen hem een aanhoudingsbevel uitgevaardigd door een Oekraïense strafrechtbank voor de verduistering van middelen in 2010 en 2011. Naar aanleiding van een uitleveringsverzoek werd BY in Duitsland gearresteerd. Met het oog op de toepassing van het Petruhhin-mechanisme hebben de Duitse autoriteiten contact opgenomen met het Roemeense Ministerie van Justitie met de vraag of het voornemen bestond zelf strafvervolging in te stellen tegen BY. De Roemeense autoriteiten hebben de Duitse autoriteiten ervan op de hoogte gebracht dat er, om een EAB uit te kunnen vaardigen, voldoende bewijsmateriaal moest zijn met betrekking tot de in het buitenland gepleegde strafbare feiten. De Roemeense autoriteiten hebben bovendien het algemene openbaar ministerie in Berlijn gevraagd om documenten en kopieën van het bewijs uit Oekraïne. Aangezien de Roemeense gerechtelijke instanties geen formele beslissing hadden genomen over de mogelijke uitvaardiging van een EAB diende de Duitse verwijzende rechter drie vragen in met het oog op een prejudiciële beslissing over de interpretatie van de artikelen 18 en 21 VWEU en over de toepassing van het Petruhhin-mechanisme.

Prejudiciële vragen

De verwijzende rechter vroeg of:

| — | de rechten die voortvloeien uit het burgerschap van de Unie (artikelen 18 en 21 VWEU) van toepassing zijn in een situatie waar de betrokken persoon het centrum van zijn belangen naar de aangezochte lidstaat heeft verhuisd op een moment dat hij geen Unieburger was; |
| --- | --- |

—

de rechten die voortvloeien uit het burgerschap van de Unie (artikelen 18 en 21 VWEU) van toepassing zijn in een situatie waar de betrokken persoon het centrum van zijn belangen naar de aangezochte lidstaat heeft verhuisd op een moment dat hij geen Unieburger was;

| — | hetzij de lidstaat van nationaliteit, hetzij de aangezochte lidstaat verplicht is de aangezochte derde staat om het dossier van de zaak te vragen teneinde te onderzoeken of hij zelf een strafrechtelijke vervolging wenst in te stellen; |
| --- | --- |

—

hetzij de lidstaat van nationaliteit, hetzij de aangezochte lidstaat verplicht is de aangezochte derde staat om het dossier van de zaak te vragen teneinde te onderzoeken of hij zelf een strafrechtelijke vervolging wenst in te stellen;

| — | de aangezochte lidstaat verplicht is, op basis van het Petruhhin arrest, de uitlevering te weigeren en zelf een strafrechtelijke vervolging in te stellen als dit overeenkomstig het nationaal recht onder bepaalde omstandigheden mogelijk is. |
| --- | --- |

—

de aangezochte lidstaat verplicht is, op basis van het Petruhhin arrest, de uitlevering te weigeren en zelf een strafrechtelijke vervolging in te stellen als dit overeenkomstig het nationaal recht onder bepaalde omstandigheden mogelijk is.

Redenering en antwoord van het HvJ-EU

Met betrekking tot de eerste vraag, over de toepasselijkheid van de artikelen 18 en 21 VWEU, heeft het Hof van Justitie geoordeeld dat het feit dat een persoon de nationaliteit van een EU lidstaat, en dus EU-burgerschap, heeft verworven op een moment waarop hij of zij al in een andere lidstaat, woonde geen afbreuk kan doen aan het feit dat de persoon, krachtens het verworven EU-burgerschap, een beroep kan doen op artikel 21, lid 1, VWEU en binnen het toepassingsgebied van de Verdragen valt, in de zin van artikel 18 VWEU, dat het beginsel van non-discriminatie op grond van nationaliteit bevat. Het Hof van Justitie heeft verder bepaald dat dezelfde redenering van toepassing is als de gezochte EU-burger de nationaliteit heeft van de derde staat die om de uitlevering verzoekt: het feit dat hij een dubbele nationaliteit bezit, kan de betrokken persoon de vrijheden niet ontnemen die voor hem als onderdaan van een lidstaat voortvloeien uit het EU-recht.

Met betrekking tot de tweede vraag heeft het Hof van Justitie opnieuw de interpretatie gevolgd uit zijn eerdere jurisprudentie, en benadrukt dat de aangezochte lidstaat verplicht is de lidstaat van nationaliteit te informeren zodat de gerechtelijke instanties van die lidstaat de mogelijkheid hebben om op grond van een EAB om de overlevering van de betrokken persoon te verzoeken. Met betrekking tot de details van de vereiste uitwisseling van informatie heeft het Hof van Justitie geoordeeld dat:

| — | de aangezochte lidstaat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van nationaliteit niet alleen op de hoogte moet brengen van het bestaan van het uitleveringsverzoek, maar ook van alle feitelijke en juridische gegevens die de derde staat die de uitlevering verzoekt heeft meegedeeld in de context van het uitleveringsverzoek; |
| --- | --- |

—

de aangezochte lidstaat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van nationaliteit niet alleen op de hoogte moet brengen van het bestaan van het uitleveringsverzoek, maar ook van alle feitelijke en juridische gegevens die de derde staat die de uitlevering verzoekt heeft meegedeeld in de context van het uitleveringsverzoek;

| — | de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van nationaliteit gebonden zijn de vertrouwelijkheid van dergelijke zaken na te leven waar de derde staat heeft verzocht om vertrouwelijkheid; |
| --- | --- |

—

de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van nationaliteit gebonden zijn de vertrouwelijkheid van dergelijke zaken na te leven waar de derde staat heeft verzocht om vertrouwelijkheid;

| — | de aangezochte lidstaat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van nationaliteit op de hoogte moet houden van alle eventuele wijzigingen in de situatie van de aangezochte persoon die relevant kunnen zijn voor de mogelijkheid van het uitvaardigen van een EAB met betrekking tot deze persoon; |
| --- | --- |

—

de aangezochte lidstaat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van nationaliteit op de hoogte moet houden van alle eventuele wijzigingen in de situatie van de aangezochte persoon die relevant kunnen zijn voor de mogelijkheid van het uitvaardigen van een EAB met betrekking tot deze persoon;

| — | er geen verplichting bestaat voor de aangezochte lidstaat noch voor de lidstaat van nationaliteit om een aanvraag in te dienen bij de derde staat voor de overdracht van strafrechtelijk onderzoeksdossier; |
| --- | --- |

—

er geen verplichting bestaat voor de aangezochte lidstaat noch voor de lidstaat van nationaliteit om een aanvraag in te dienen bij de derde staat voor de overdracht van strafrechtelijk onderzoeksdossier;

| — | het onder de verantwoordelijkheid valt van de aangezochte lidstaat een redelijke termijn te bepalen aan het einde waarvan de uitlevering kan plaatsvinden wanneer de lidstaat van nationaliteit geen EAB heeft uitgevaardigd. |
| --- | --- |

—

het onder de verantwoordelijkheid valt van de aangezochte lidstaat een redelijke termijn te bepalen aan het einde waarvan de uitlevering kan plaatsvinden wanneer de lidstaat van nationaliteit geen EAB heeft uitgevaardigd.

| — | de aangezochte lidstaat de uitlevering kan uitvoeren zonder dat deze langer dan een redelijke termijn moet wachten om de lidstaat van nationaliteit de mogelijkheid te bieden een formele beslissing te nemen af te zien van het recht een EAB uit te vaardigen met betrekking tot de persoon in kwestie. |
| --- | --- |

—

de aangezochte lidstaat de uitlevering kan uitvoeren zonder dat deze langer dan een redelijke termijn moet wachten om de lidstaat van nationaliteit de mogelijkheid te bieden een formele beslissing te nemen af te zien van het recht een EAB uit te vaardigen met betrekking tot de persoon in kwestie.

Tot slot, in antwoord op de derde vraag, heeft het Hof van Justitie gespecificeerd dat overeenkomstig het Europees recht de aangezochte lidstaat niet verplicht is de uitlevering te weigeren en de EU-burger zelf te vervolgen voor de strafbare feiten die zijn gepleegd in de derde staat, wanneer het nationaal recht van de aangezochte lidstaat dit toelaat. Dit zou verder reiken dan de grenzen die de EU kan opleggen op de uitoefening van de beoordelingsbevoegdheid van de lidstaat met betrekking tot de beslissing al of niet een strafrechtelijke vervolging in te stellen.

Arrest van het Hof van Justitie van 12 mei 2021, WS, C-505/19
   (26)

Het ne-bis-in-idembeginsel kan eraan in de weg staan dat een door Interpol gesignaleerde persoon wordt aangehouden in de Schengenruimte en in de Europese Unie. Dit is het geval wanneer de bevoegde autoriteiten weten dat in een staat die partij is bij het Schengenakkoord of in een lidstaat een onherroepelijke rechterlijke beslissing is gegeven waarbij wordt vastgesteld dat dit beginsel van toepassing is.

De feiten waar het in deze zaak om ging

In 2012 heeft Interpol op verzoek van de Verenigde Staten en op basis van een door de autoriteiten van dat land uitgevaardigd aanhoudingsbevel, een rode kennisgeving gepubliceerd met betrekking tot WS, een Duitse onderdaan, met het oog op diens potentiële uitlevering. Als een persoon die het onderwerp uitmaakt van een dergelijke kennisgeving zich in een staat bevindt die is aangesloten bij Interpol kan deze staat, in principe, overgaan tot de voorlopige aanhouding van de persoon in kwestie of zijn bewegingen volgen of beperken.

Vóór de publicatie van deze rode kennisgeving was in Duitsland echter een onderzoeksprocedure uitgevoerd met betrekking tot WS, die ten minste gedeeltelijke betrekking had op dezelfde handelingen als die waarop die kennisgeving was gebaseerd. Deze procedure werd definitief stopgezet in 2010 nadat een geldbedrag werd betaald door WS als onderdeel van een specifieke schikkingsprocedure voorzien in het Duits strafrecht. De Duitse federale recherche heeft vervolgens Interpol op de hoogte gebracht dat, volgens haar, als resultaat van die eerdere procedure, het ne-bis-in-idembeginsel in de onderhavige zaak van toepassing was. Dit beginsel, dat is vastgelegd in zowel artikel 54 van de Overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord (SUO) (27) als in artikel 50 van het Handvest, verbiedt, onder andere, een persoon voor hetzelfde strafbare feit te vervolgen als er een onherroepelijke uitspraak is gedaan in zijn proces.

In 2017 heeft WS beroep ingesteld tegen Duitsland bij het Verwaltungsgericht Wiesbaden teneinde Duitsland ertoe te verplichten de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de rode kennisgeving werd ingetrokken. In dit verband voerde WS niet alleen aan dat het ne-bis-in-idembeginsel was geschonden, maar ook dat zijn door artikel 21 VWEU gewaarborgde recht op vrij verkeer was geschonden aangezien hij niet kon reizen naar een staat die partij is bij het Schengenakkoord of naar een lidstaat zonder het risico te lopen om te worden aangehouden.

Prejudiciële vraag

De verwijzende rechter heeft een aantal vragen voorgelegd aan het Hof van Justitie. De hoofdvraag die relevant is in het kader van een uitlevering volgend op een rode kennisgeving, is echter of artikel 54 (28) SUO en artikel 21, lid 1, VWEU, gelezen in het licht van artikel 50 (29) van het Handvest aldus moeten worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan de voorlopige aanhouding door de autoriteiten van een staat die partij is bij het Akkoord van Schengen of door die van een lidstaat, van een persoon ten aanzien van wie Interpol een rode kennisgeving heeft gepubliceerd, op verzoek van een derde staat, in het geval waarin, ten eerste, die persoon reeds het voorwerp was van strafrechtelijke vervolging in een lidstaat die werd stopgezet door de openbare aanklager nadat de persoon in kwestie had voldaan aan bepaalde voorwaarden en, ten tweede, de autoriteiten van die lidstaat Interpol op de hoogte hebben gebracht dat, volgens hen, deze vervolging betrekking had op dezelfde feiten als die waarop de rode kennisgeving betrekking had.

Redenering en antwoord van het HvJ-EU

Het Hof van Justitie oordeelde dat het ne-bis-in-idembeginsel van toepassing is in een situatie waar een beslissing werd genomen die een definitief einde maakt aan de strafrechtelijke vervolging op voorwaarde dat de betrokken persoon voldoet aan bepaalde voorwaarden, zoals de betaling van een geldsom door de openbare aanklager.

Artikel 54 SUO, artikel 50 van het Handvest en artikel 21, lid 1, VWEU verzetten zich echter niet tegen de voorlopige aanhouding van een persoon die het voorwerp vormt van een rode kennisgeving van Interpol als niet is vastgesteld dat een definitief einde is gemaakt aan het proces van de persoon in kwestie door een staat die partij is bij het Akkoord van Schengen of door een lidstaat met betrekking tot dezelfde daden als die welke de basis vormen van de rode kennisgeving en dat, bijgevolg, het ne-bis-in-idembeginsel van toepassing is.

Wanneer het onzeker blijft of het ne-bis-in-idembeginsel van toepassing is, kan een voorlopige aanhouding een onontbeerlijke stap vormen om de noodzakelijke verificaties te verrichten en tezelfdertijd te voorkomen dat de betrokken persoon op de vlucht slaat. Deze maatregel kan dus worden gerechtvaardigd door de legitieme doelstelling straffeloosheid van de betrokken persoon te voorkomen, “voor zover deze aanhouding onontbeerlijk is met het oog op het verrichten van die verificaties” (30). Daarentegen verbieden, zodra in een definitieve gerechtelijke beslissing is vastgesteld dat het ne-bis-in-idembeginsel van toepassing is, zowel het wederzijds vertrouwen tussen de staten die partij zijn bij de SUO als het recht op vrij verkeer dat deze persoon voorlopig wordt aangehouden of in bewaring wordt gehouden. De lidstaten en de staten die partij zijn bij de SUO moeten garanderen dat er rechtsmiddelen beschikbaar zijn die de betrokken persoon de mogelijkheid bieden een dergelijke definitieve gerechtelijke beslissing te verkrijgen waarbij wordt vastgesteld dat het ne-bis-in-idembeginsel van toepassing is.

1.2.   Uitleveringsverzoeken voor de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel

Arrest van het Hof van Justitie van 13 november 2018, Raugevicius, C-247/17
   (31)

In de Raugevicius-zaak heeft het Hof van Justitie een uitleveringsverzoek met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf behandeld. Het Hof van Justitie heef in zekere mate de redenering gevolgd die werd geïntroduceerd in de Petruhhin-jurisprudentie, echter met een ander resultaat. Dit was noodzakelijk vanwege het feit dat zaken met betrekking tot de uitlevering voor de tenuitvoerlegging van een straf kunnen leiden tot ne-bis-in-idem-kwesties als het Petruhhin mechanisme van toepassing zou zijn (32). Het Hof van Justitie heeft er echter rekening mee gehouden dat er in het nationale en/of internationale recht mechanismen bestaan die het voor gezochte personen mogelijk maken hun straf uit te zitten, met name in de lidstaat waarvan zij onderdaan zijn. Zo biedt het Verdrag van de Raad van Europa van 1983 inzake de overbrenging van gevonniste personen (33) een rechtskader voor deze mogelijkheid.

De feiten waar het in deze zaak om ging

Raugevicius is een Litouwse en een Russische onderdaan die naar Finland was verhuisd en daar reeds meerdere jaren woonde. Hij is ook vader van twee kinderen die in Finland worden en de Finse nationaliteit hebben. In 2011, na een veroordeling in Rusland, hebben de Russische autoriteiten een internationaal aanhoudingsbevel uitgevaardigd voor de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf. Om een beslissing te nemen met betrekking tot het uitleveringsverzoek heeft het Finse Ministerie de mening gevraagd van Justitie het Hooggerechtshof van Finland. Het Hooggerechtshof was er niet zeker van of het Petruhhin-arrest van toepassing was en besloot daarom om het Hof van Justitie om een prejudiciële beslissing te verzoeken.

De relevante Finse wet (de Finse grondwet) bepaalt dat een vrijheidsstraf kan ten uitvoer worden gelegd in Finland als de veroordeelde persoon een Finse onderdaan is of een onderdaan van een ander land die permanent in Finland woont en de veroordeelde zijn toestemming heeft gegeven voor de tenuitvoerlegging.

Prejudiciële vragen

Met zijn eerste vraag heeft het Finse Hooggerechtshof in essentie gevraagd of nationale bepalingen inzake uitlevering op dezelfde wijze moeten worden beoordeeld ten aanzien van het vrije verkeer van onderdanen van een andere lidstaat, ongeacht of het uitleveringsverzoek van een derde staat betrekking heeft op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of op vervolging, zoals in het Petruhhin-arrest. Met de tweede vraag wilde de verwijzende rechter vernemen hoe een uitleveringsverzoek moest worden behandeld in een situatie waarin het uitleveringsverzoek wordt gemeld aan de lidstaat van nationaliteit, maar die lidstaat vanwege juridische obstakels geen maatregelen vaststelt met betrekking tot zijn onderdanen.

Redenering en antwoord van het Hof van Justitie

Het Hof van Justitie heeft, naar analogie, de redenering van het Petruhhin arrest toegepast door te verklaren dat een onderdaan van een lidstaat die naar een andere lidstaat is verhuisd, gebruikt heeft gemaakt van zijn recht zich vrij te verplaatsen in de Unie en om die reden binnen het toepassingsgebied valt van artikel 18 VWEU. Het feit dat iemand een dubbele nationaliteit bezit, van een lidstaat en een derde staat, kan de betrokken persoon niet de vrijheden ontnemen die hij als onderdaan van een lidstaat aan het Eu-recht ontleent.

Een nationale regel, die enkel de eigen onderdanen verbiedt te worden uitgeleverd, introduceert een verschil in de behandeling tussen die onderdanen en de onderdanen van andere lidstaten en geeft aanleiding tot een beperking van het vrije verkeer in de betekenis van artikel 21 VWEU: een dergelijke beperking moet noodzakelijk en proportioneel zijn in verband met het legitieme doel van het risico van straffeloosheid te voorkomen voor onderdanen van andere lidstaten dan de aangezochte lidstaat en er mogen geen minder ingrijpende maatregelen beschikbaar zijn om dat doel te bereiken, rekening houdend met alle feitelijke en juridische omstandigheden van de zaak.

Het Hof van Justitie heeft echter erkend dat in zaken van uitleveringsverzoeken voor de tenuitvoerlegging van een straf het conflict met het beginsel van niet-discriminatie niet kan worden opgelost door de lidstaat van nationaliteit de mogelijkheid te bieden zijn bevoegdheid uit te oefenen door de betrokken persoon opnieuw te vervolgen aangezien een dergelijke nieuwe vervolging van een persoon die al is berecht en gevonnist tegenstrijdig kan zijn met het ne bis in idem beginsel. Om in dergelijke situaties het risico van straffeloosheid van personen te voorkomen, verwees het Hof van Justitie naar andere mechanismen van nationaal en internationaal recht die voor dergelijke personen mogelijk maakt hun straf in hun staat van herkomst te ondergaan, waardoor zijn een hogere kans maken op sociale re-integratie aan het einde van hun straf.

In deze context heeft het Hof van Justitie vastgesteld dat artikel 3 van de Finse wet inzake Internationale samenwerking buitenlanders die permanent in Finland verblijven de mogelijkheid biedt een gevangenisstraf opgelegd door een derde staat in Finland uit te zitten, op voorwaarde dat zowel de betrokken persoon als de derde staat hun toestemming geven. Om die reden heeft het Hof van Justitie ook bepaald dat Raugevicius de straf die hij in Rusland had gekregen in Finland zou kunnen ondergaan, op voorwaarde dat zowel Rusland als Raugevicius zelf daarvoor hun toestemming zouden geven.

Het Hof van Justitie heeft geoordeeld dat onderdanen van de aangezochte lidstaat, enerzijds, en, onderdanen van andere lidstaten die permanent in de aangezochte lidstaat wonen en een zekere mate van integratie in de maatschappij van die staat vertonen anderzijds, zich in een vergelijkbare situatie bevinden. Het is de verantwoordelijkheid van de autoriteiten van de aangezochte staat om vast te stellen of een dergelijk verband tussen de onderdanen van andere lidstaten en de aangezochte lidstaat bestaat. Indien dat verband wordt vastgesteld dan schrijven de artikelen 18 en 21 VWEU voor dat onderdanen van andere lidstaten, onder dezelfde voorwaarden als de onderdanen van de aangezochte lidstaat, hun straf op het grondgebied van de aangezochte lidstaat kunnen uitzitten.

Het Hof van Justitie derhalve geconcludeerd dat artikel 18 en 21 VWEU aldus moet worden uitgelegd dat, wanneer een uitleveringsverzoek wordt ingediend door een derde staat voor een EU-burger die zijn recht van vrij verkeer heeft uitgeoefend, niet ter fine van een strafvervolging, maar voor de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf, de aangezochte lidstaat, waarvan het nationaal recht de uitlevering verbiedt van zijn eigen onderdanen voor de tenuitvoerlegging van een straf en voorziet in de mogelijkheid dat een dergelijke straf die in het buitenland is uitgesproken, wordt ondergaan op zijn grondgebied, er moet voor zorgen dat de EU-burger, op voorwaarde dat hij permanent verblijft op zijn grondgebied, op dezelfde wijze wordt behandeld als de eigen onderdanen in het kader van een uitlevering.

C-237/21 Generalstaatsanwaltschaft München [momenteel aanhangige zaak]

De feiten waar het in deze zaak om ging

De zaak is gebaseerd op het uitleveringsverzoek van Bosnië-Herzegovina aan Duitsland met betrekking tot S.M. voor de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf. De persoon van wie men de uitlevering verzoekt is een burger van Servië, Bosnië en Herzegovina en Kroatië die sinds midden van 2017 in Duitsland heeft gewoond met zijn echtgenote en sinds mei 2020 in Duitsland heeft gewerkt. De Generalstaatsanwaltschaft München (Openbaar Ministerie, München), verwijzend naar het Raugevicius-arrest, heeft verzocht het verzoek om uitlevering van de desbetreffende persoon niet-ontvankelijk te verklaren.

Prejudiciële vraag

Naar aanleiding van het verzoek van het openbaar ministerie heeft de verwijzende Duitse rechter besloten het Hof van Justitie te vragen of de beginselen die gelden voor de toepassing van de artikelen 18 en 21 VWEU en die door het Hof van Justitie zijn vastgesteld in het Raugevicius arrest, vereisen dat een verzoek van een derde staat uit hoofde van het Europees Verdrag betreffende uitlevering van 13 december 1957 (34) om uitlevering van een EU-burger voor de tenuitvoerlegging van een straf ook moet worden geweigerd als de aangezochte lidstaat krachtens internationaal recht in het kader van dat Verdrag verplicht is de EU-burger uit te leveren, omdat het de term “onderdanen” overeenkomstig artikel 6, lid 1, punt b) van het Verdrag aldus heeft gedefinieerd dat deze uitsluitend verwijst naar zijn eigen onderdanen en niet naar andere EU-burgers (35).

2.   DE RICHTLIJNEN DIE VAN TOEPASSING ZIJN WANNEER STATEN DE UITZONDERING IN VERBAND MET NATIONALITEIT TOEPASSEN

2.1.   Uitleveringsverzoeken voor vervolgingsdoeleinden

2.1.1.   
  Toepassingsgebied van het Petruhhin -mechanisme

a.   Materieel toepassingsgebied: wanneer is het Petruhhin-mechanisme van toepassing?

Het Petruhhin-mechanisme (kennisgevings-mechanisme moet worden geactiveerd in gevallen waarin:

| — | een uitleveringsverzoek wordt uitgevaardigd voor vervolgingsdoeleinden
  en |
| --- | --- |

—

een uitleveringsverzoek wordt uitgevaardigd voor vervolgingsdoeleinden

en

| — | de aangezochte staat de uitzondering in verband met nationaliteit enkel toepast op zijn eigen onderdanen, wat leidt tot een potentiële discriminatie tussen zijn eigen onderdanen en onderdanen van andere staten die hun recht op vrij verkeer hebben uitgeoefend (c.f. Bijlage 2 - een overzicht van nationale systemen). |
| --- | --- |

—

de aangezochte staat de uitzondering in verband met nationaliteit enkel toepast op zijn eigen onderdanen, wat leidt tot een potentiële discriminatie tussen zijn eigen onderdanen en onderdanen van andere staten die hun recht op vrij verkeer hebben uitgeoefend (c.f. Bijlage 2 - een overzicht van nationale systemen).

HetPetruhhin-mechanisme is van toepassing op alle uitleveringsverzoeken, op basis van:

| — | de overeenkomst betreffende uitlevering tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika (36); |
| --- | --- |

—

de overeenkomst betreffende uitlevering tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika (36);

| — | de Overeenkomst inzake handel, ontwikkeling en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het VK, anderzijds (TCA) (37), dat bepalingen omvat die het Petruhhin mechanisme weergeven (38); |
| --- | --- |

—

de Overeenkomst inzake handel, ontwikkeling en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het VK, anderzijds (TCA) (37), dat bepalingen omvat die het Petruhhin mechanisme weergeven (38);

| — | multilaterale overeenkomsten afgesloten door staten; |
| --- | --- |

—

multilaterale overeenkomsten afgesloten door staten;

| — | bilaterale overeenkomsten afgesloten door staten; of |
| --- | --- |

—

bilaterale overeenkomsten afgesloten door staten; of

| — | overeenkomstig het nationaal recht. |
| --- | --- |

—

overeenkomstig het nationaal recht.

b.   Persoonlijk toepassingsgebied: op wie is het Petruhhin mechanisme van toepassing?

Het Petruhhin-mechanisme is van toepassing op onderdanen van de 27 EU-lidstaten die zich op het grondgebied bevinden van een andere lidstaat en die hun recht van vrij verkeer hebben uitgeoefend. Onderdanen die ook de nationaliteit hebben van de derde staat die de uitlevering verzoeken, zijn ook gedekt. Het Hof van Justitie heeft duidelijk gemaakt dat het feit een dubbele nationaliteit te bezitten de betrokken persoon niet de vrijheden kan ontnemen die voortvloeien uit het Europees recht als onderdaan van een lidstaat (39). De timing wanneer een persoon de nationaliteit van een lidstaat heeft verworven speelt ook geen rol (40).

Het Hof van Justitie heeft duidelijk gemaakt dat het Petruhhin mechanisme ook van toepassing is op onderdanen van een lidstaat van de EVA die deel uitmaakt van de EER-overeenkomst en waarmee de Europese Unie een overleveringsovereenkomst heeft afgesloten (IJsland en Noorwegen) (41). Artikel 18 en 21 VWEU zijn niet van toepassing op de onderdanen van derde landen. Het Hof van Justitie heeft echter geoordeeld dat artikel 4 van de EER-overeenkomst (42), samen gelezen met artikel 36 van de EER-overeenkomst (43), die integraal deel uitmaakt van het Europees recht, de vrijheid garandeert om diensten te verlenen op een wijze die identiek is, aan artikel 56 VWEU, inclusief het recht te reizen naar een andere staat om daar diensten te ontvangen (44).

Het Hof van Justitie heeft bovendien bevestigd dat het recht van vrij verkeer overeenkomstig artikel 21, lid 1, VWEU/ artikel 36 EER, ook van toepassing is op een persoon die enkel in transit is op een luchthaven (45) of die diensten ontvangt als toerist (46) in een andere staat.

c.   Geografisch toepassingsgebied: welke autoriteiten zijn gebonden Petruhhin mechanisme?

De nationale autoriteiten van de 27 EU-lidstaten, IJsland en Noorwegen zijn gebonden door het Petruhhin mechanisme wanneer zij de uitzondering in verband met nationaliteit toepassen.

2.1.2.   
  De stappen die moeten worden gevolgd door de bevoegde autoriteiten als de uitzondering in verband met nationaliteit van toepassing is

a.   Verplichtingen voor de aangezochte staat

Artikel 18 en 21 VWEU / Artikel 4 van de EER-overeenkomst samen gelezen met artikel 36 van de EER-overeenkomst vereisen geen bepaling van absolute gelijkwaardigheid tussen de eigen onderdanen en de onderdanen van andere staten inzake de bescherming tegen een uitlevering aan derde landen. Ze vereisen echter dat staten, die de uitlevering van hun eigen onderdanen anders behandelen dan die van onderdanen van andere staten, alvorens een dergelijke uitlevering toe te laten, controleren of het legitieme doel, namelijk het voorkomen van straffeloosheid dat wordt nagestreefd door de uitlevering, kan worden bereikt met een maatregel die minder nadelig is voor de uitoefening van het recht van vrij verkeer, die even doeltreffend zou zijn (47).

In het geval van een uitleveringsverzoek ter fine van een strafvervolging is de aangezochte staat verplicht de staat van nationaliteit te raadplegen om de staat van nationaliteit de mogelijkheid te bieden een EAB / EU-IC/NO aanhoudingsbevel uit te vaardigen, wat zou worden beschouwd als een even doeltreffende maar minder nadelige maatregel.

De aangezochte staat is echter niet verplicht de uitlevering te weigeren van een Unieburger die onderdaan van een andere lidstaat of IC/NO-onderdaan is en om de EU-burger/ IC/NO-onderdaan te vervolgen voor de strafbare feiten die zijn gepleegd in een derde staat, wanneer het nationaal recht dit toelaat (48). Dit zou verder gaan dan de beperkingen die het Europees recht oplegt op de uitoefening van de keuzemogelijkheid van de staat met betrekking tot de beslissing al of niet over te gaan tot een strafrechtelijke vervolging.

b.   Lancering van de raadplegingsprocedure

De aangezochte staat is verplicht de staat van nationaliteit op de hoogte te brengen over een aanhangig uitleveringsverzoek.

Met betrekking tot de timing van een dergelijke kennisgeving is het aanbevolen dat de aangezochte staat de staat van nationaliteit zo spoedig mogelijk in kennis stelt van een inkomend of lopend uitleveringsverzoek. Dit is al mogelijk wanneer een persoon voorlopig wordt aangehouden, als er onvoldoende informatie beschikbaar is van een Interpol rode kennisgeving en/of in een latere fase wanneer de aangezochte staat het uitleveringsverzoek ontvangt.

c.   Type informatie die moet worden verleend aan een (de) sta(a)t(en) van nationaliteit

De autoriteiten van de aangezochte staat moeten het nationale knooppunt (49) van de staat van nationaliteit minstens op de hoogte stellen van:

| — | het bestaan van een uitleveringsverzoek met betrekking tot die persoon; en |
| --- | --- |

—

het bestaan van een uitleveringsverzoek met betrekking tot die persoon; en

| — | alle feitelijke en juridische gegevens die worden meegedeeld door de derde staat die de uitlevering verzoekt in de context van het uitleveringsverzoek (50) (c.f. Bijlage 3 - modelformulier). |
| --- | --- |

—

alle feitelijke en juridische gegevens die worden meegedeeld door de derde staat die de uitlevering verzoekt in de context van het uitleveringsverzoek (50) (c.f. Bijlage 3 - modelformulier).

De autoriteiten van de aangezochte staat moeten bovendien de autoriteiten van een staat van nationaliteit op de hoogte houden van alle eventuele wijzigingen in de situatie van de aangezochte persoon die relevant kunnen zijn voor de mogelijkheid een EAB / EU-IC/NO-aanhoudingsbevel uit te vaardigen met betrekking tot die persoon (51) (c.f. Bijlage 4 - modelformulier).

d.   Relaties met de aangezochte derde staat en vertrouwelijkheid

Noch de aangezochte staat, noch de staat van nationaliteit is verplicht, overeenkomstig het Europees recht, een aanvraag in te dienen voor de overdracht van het strafrechtelijk onderzoeksdossier aan de derde staat die een uitlevering verzoekt (52). Als de aangezochte staat of de staat, waarvan de aangezochte persoon een onderdaan is, verplicht zouden zijn de derde staat die de uitlevering verzoekt te vragen het strafrechtelijke onderzoeksdossier te verzenden, kan de uitleveringsprocedure aanzienlijk complexer worden en kan deze merkelijk langer duren, met het risico dat het doel om strafbare feiten niet ongestraft te laten in gevaar kan komen (53). Lange procedures kunnen bovendien ook nadelig zijn voor de gezochte persoon, in het bijzonder als de persoon in hechtenis is genomen.

De autoriteiten van de lidstaat van nationaliteit zijn gebonden de vertrouwelijkheid van dergelijke zaken na te leven waar de derde staat heeft verzocht om vertrouwelijkheid. De aangezochte derde staat moet bovendien naar behoren op de hoogte worden gehouden over dit punt (54).

De staat van nationaliteit kan echter elke vorm van samenwerking en/of gemeenschappelijke bijstandsmechanismen toe te passen om bewijzen te verkrijgen van de aangezochte staat (bijv. door een Europees onderzoeksbevel (EOB) uit te vaardigen (55)).

e.   Verplichtingen voor de staat van nationaliteit

Na de kennisgeving moeten de bevoegde autoriteiten van de staat van nationaliteit beoordelen of het gepast is een EAB/ EU-IC/NO-aanhoudingsbevel uit te vaardigen met betrekking tot dezelfde strafbare feiten als die waarvan de betrokken persoon wordt beschuldigd in het uitleveringsverzoek, voor zover zij bevoegd zijn, overeenkomstig het nationaal recht, deze persoon te vervolgen voor strafbare feiten die zijn gepleegd buiten het nationale grondgebied.

2.1.3.   
  Termijn om te antwoorden op een kennisgeving

De aangezochte staat moet een redelijke termijn bepalen voor de sta(a)t(en) van nationaliteit om een antwoord in te dienen. De aangezochte staat heeft een beoordelingsmarge in de bepaling van een redelijke termijn, in het bijzonder rekening houdend met het feit of een aangezochte persoon in hechtenis is genomen op basis van de uitleveringsprocedure en de complexiteit van het geval (56).

De vooropgestelde termijn moet worden vermeld op het certificaat (c.f. Bijlage 3 - modelformulier).

Het nationale knooppunt of de uitvaardigende gerechtelijke instantie (57) van de sta(a)t(en) van nationaliteit kunnen, indien nodig, een verlenging van de termijn aanvragen (c.f. Bijlage 5 - modelformulier). Het nationale knooppunt of de autoriteit die het uitleveringsverzoek behandelt in de aangezochte staat moet een beslissing nemen over de verlenging (c.f. Bijlage 6 - modelformulier).

2.1.4.   
  Weigering van een uitleveringsverzoek

Enkel in gevallen waar een gerechtelijke instantie van een staat van nationaliteit een EAB/ EU-IC/NO-aanhoudingsbevel uitvaardigt met betrekking tot hetzelfde/dezelfde strafbare feit(en) (58) of handeling(en) en informeert de aangezochte staat dienovereenkomstig, moet de aangezochte staat de uitlevering weigeren en de persoon overleveren aan de staat van nationaliteit (c.f. Bijlage 7 – modelformulier).

2.1.5.   
  Hervatting van de uitleveringsprocedure

Bij afwezigheid van een antwoord binnen de vooropgestelde termijn van de sta(a)t(en) van nationaliteit of in geval van een negatief antwoord binnen de vooropgestelde termijn, mogen de autoriteiten van de aangezochte staat in voorkomend geval de uitlevering uitvoeren zonder te moeten wachten op een antwoord van de staat van nationaliteit en/of een formele beslissing nemen af te zien van het recht op de uitvaardiging van een EAB / EU-IC/NO-aanhoudingsbevel met betrekking tot de persoon (59) (c.f. Bijlage 7 – modelformulier).

2.2.   Uitleveringsverzoeken voor de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel

2.2.1.   
  Toepassingsgebied

a.   Materieel toepassingsgebied

Het Raugevicius arrest is van toepassing op gevallen waar:

| — | de aanvraag een uitleveringsverzoek is voor de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel
  en |
| --- | --- |

—

de aanvraag een uitleveringsverzoek is voor de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel

en

| — | de aangezochte staat de uitzondering in verband met nationaliteit enkel toepast op zijn eigen onderdanen, wat leidt tot een potentiële discriminatie tussen de eigen onderdanen en onderdanen van andere staten die hun recht op vrij verkeer hebben uitgeoefend (c.f. Bijlage 2 - een overzicht van nationale systemen). |
| --- | --- |

—

de aangezochte staat de uitzondering in verband met nationaliteit enkel toepast op zijn eigen onderdanen, wat leidt tot een potentiële discriminatie tussen de eigen onderdanen en onderdanen van andere staten die hun recht op vrij verkeer hebben uitgeoefend (c.f. Bijlage 2 - een overzicht van nationale systemen).

b.   Personele toepassingsgebied met betrekking tot uitleveringsverzoeken voor de tenuitvoerlegging van een straf: op wie is het Raugevicius arrest van toepassing?

De verplichting van gelijke behandeling in dit kader is enkel van toepassing voor zover eigen onderdanen en onderdanen van andere staten zich in een vergelijkbare situatie bevinden met betrekking tot de doelstelling het risico van straffeloosheid te voorkomen. Aangezien de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf in de staat van herkomst van de betrokken persoon de sociale re-integratie bevordert van die zodra zijn/haar straf is voltooid, bestaat een vergelijkbare situatie enkel met betrekking tot onderdanen van andere staten die permanente inwoners zijn van de aangezochte staat en dus in zekere mate geïntegreerd zijn in de maatschappij van die staat.

Het Hof van Justitie heeft daarom geoordeeld dat het persoonlijk toepassingsgebied beperkt is tot onderdanen van andere staten die permanent verblijven in een aangezochte staat en een zekere mate van integratie vertonen in de maatschappij van die staat (60) omdat zij zich in een situatie bevinden die vergelijkbaar is met die van onderdanen van de aangezochte staat. Anderzijds, een onderdaan van een staat die wordt gearresteerd op een luchthaven van een aangezochte staat, tijdens transit, zou niet voldoen aan het criterium van de vergelijkbare situatie.

Als een aangezochte persoon niet kan worden beschouwd als een permanente inwoner van de aangezochte staat wordt hun uitlevering geregeld op basis van het toepasselijk nationaal of internationaal recht (61).

2.2.2.   
  De stappen die moeten worden gevolgd door de bevoegde autoriteiten als de uitzondering in verband met nationaliteit van toepassing is

In gevallen van een uitleveringsverzoek voor de tenuitvoerlegging van een straf, de minder prejudiciële maatregel op de uitoefening van het recht van vrij verkeer is voor de aangezochte staat de verantwoordelijkheid op te nemen voor de tenuitvoerlegging van de straf op zijn grondgebied in de plaats van de onderdaan van een andere staat uit te leveren aan een derde staat, als een dergelijke mogelijkheid is voorzien voor zijn eigen onderdanen. Verwacht wordt dat het Hof van Justitie de te volgen gedetailleerde stappen verder zal verduidelijken (in het bijzonder de reikwijdte van de verplichtingen van staten en of een toestemming van een derde staat vereist is) in de aanhangige zaak C-237/21 (62).

2.2.3.   
  De uitwisseling van informatie tussen de aangezochte staat en de staat van nationaliteit

De artikelen 18 en 21 VWEU verplichten de aangezochte staat niet om de staat van nationaliteit in kennis te stellen van een lopend uitleveringsverzoek met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel. De aangezochte staat wordt echter niet belet contact op te nemen met de staat van nationaliteit om alle relevante informatie te verkrijgen die hij nuttig zou kunnen vinden.

3.   DE RICHTLIJNEN DIE VAN TOEPASSING ZIJN OP ALLE STATEN MET BETREKKING TOT DE UITZONDERING IN VERBAND MET NATIONALITEIT

3.1.   Beoordeling van fundamentele rechten voorafgaand aan een uitlevering

3.1.1.   Toepassing van het Handvest

Het Hof van Justitie heeft geoordeeld dat de beslissing om een EU-burger/IC/NO-onderdaan uit te leveren in een situatie die binnen het toepassingsgebied valt van artikel 18 VWEU en artikel 21 VWEU of artikel 4 van de EER-overeenkomst juncto artikel 36 van de EER-overeenkomst, voor de toepassing van artikel 51, lid 1, van het Handvest (63) binnen de werkingssfeer van het Europees recht valt. Derhalve zijn de bepalingen van het Handvest, en in het bijzonder artikel 19 daarvan, op een dergelijk besluit van toepassing.

Bovendien volstaat het bestaan van een internationale overeenkomst van de Unie inzake uitlevering om de toepassing van het Handvest te activeren. Het Handvest is dus ook van toepassing op uitleveringsverzoeken uitgevaardigd door de VS of het VK respectievelijk de Overeenkomst betreffende uitlevering tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika (64) en de Overeenkomst inzake handel, ontwikkeling en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie enerzijds, en het VK, anderzijds (65), zelfs als er geen uitoefening is van het recht op vrij verkeer in de EER-zone. In dergelijke gevallen is het Handvest bovendien ook van toepassing op onderdanen van derde landen en staatloze personen.

Wanneer het Handvest van toepassing is, moet een aangezochte staat eerst controleren of de uitlevering geen afbreuk doet aan de rechten vermeld in artikel 19 van het Handvest (66).

Overeenkomstig de bewoordingen van artikel 19, lid 2, mag niemand worden verwijderd of uitgezet naar, dan wel worden uitgeleverd aan, een staat waar een ernstig risico bestaat dat zij aan de doodstraf, aan folteringen of aan andere onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen worden onderworpen.

Het Hof van Justitie heeft bovendien gespecificeerd dat het loutere “bestaan van verklaringen en de aanvaarding van internationale verdragen die in beginsel de eerbiediging van grondrechten waarborgen, volstaan op zichzelf niet om een afdoende bescherming te garanderen tegen het gevaar van mishandeling wanneer betrouwbare bronnen gewag maken van praktijken van de autoriteiten of van door hen getolereerde praktijken die klaarblijkelijk in strijd zijn met de beginselen van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.

Hieruit volgt dat wanneer de bevoegde autoriteit van de aangezochte lidstaat bewijzen heeft dat er een reëel gevaar bestaat dat personen die zich bevinden in het derde land dat om uitlevering verzoekt, onmenselijk of vernederend worden behandeld, zij verplicht is om te beoordelen of dit gevaar bestaat wanneer zij moet beslissen of een persoon aan deze staat wordt uitgeleverd (zie in die zin, aangaande artikel 4 van het Handvest, arrest van 5 april 2016, Aranyosi en Căldăraru, C-404/15 en C-659/15 PPU, EU:C:2016:198, punt 88).

Hiertoe dient de bevoegde autoriteit van de aangezochte lidstaat zich te baseren op objectieve, betrouwbare, nauwkeurige en naar behoren bijgewerkte gegevens. Deze gegevens kunnen met name blijken uit internationale rechterlijke beslissingen, zoals de arresten van het EHRM, uit rechterlijke beslissingen van het derde land dat om uitlevering verzoekt, alsook uit besluiten, rapporten en andere documenten die zijn opgesteld door de instanties van de Raad van Europa of instanties die tot het systeem van de Verenigde Naties behoren (zie in die zin arrest van 5 april 2016, Aranyosi en Căldăraru, C-404/15 en C-659/15 PPU, EU:C:2016:198, punt 89)” (67).

3.1.2.   Toepassing van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden

Het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) is van toepassing op de uitlevering vanuit staten aan derde staten in situaties waarop het Handvest niet van toepassing is (68), zoals de uitlevering van een burger van de Unie die geen gebruik heeft gemaakt van het recht van vrij verkeer, of van een onderdaan van een derde land aan een derde staat waarmee de Unie geen uitleveringsovereenkomst heeft gesloten.

Met name artikel 3 en artikel 6 van het EVRM zijn relevant. Artikel 3 van de EVRM luidt:

Niemand mag worden onderworpen aan folteringen of aan onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen.

Artikel 6 EVRM (recht op een eerlijk proces, vermoeden van onschuld en rechten van de verdediging) luidt als volgt:

| 1. | Bij het vaststellen van zijn burgerlijke rechten en verplichtingen of bij het bepalen van de gegrondheid van een tegen hem ingestelde vervolging heeft een ieder recht op een eerlijke en openbare behandeling van zijn zaak, binnen een redelijke termijn, door een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat bij de wet is ingesteld. De uitspraak moet in het openbaar worden gewezen maar de toegang tot de rechtszaak kan aan de pers en het publiek worden ontzegd, gedurende de gehele terechtzitting of een deel daarvan, in het belang van de goede zeden, van de openbare orde of nationale veiligheid in een democratische samenleving, wanneer de belangen van minderjarigen of de bescherming van het privé leven van procespartijen dit eisen of, in die mate als door de rechter onder bijzondere omstandigheden strikt noodzakelijk wordt geoordeeld, wanneer de openbaarheid de belangen van een behoorlijke rechtspleging zou schaden. |
| --- | --- |

1.

Bij het vaststellen van zijn burgerlijke rechten en verplichtingen of bij het bepalen van de gegrondheid van een tegen hem ingestelde vervolging heeft een ieder recht op een eerlijke en openbare behandeling van zijn zaak, binnen een redelijke termijn, door een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat bij de wet is ingesteld. De uitspraak moet in het openbaar worden gewezen maar de toegang tot de rechtszaak kan aan de pers en het publiek worden ontzegd, gedurende de gehele terechtzitting of een deel daarvan, in het belang van de goede zeden, van de openbare orde of nationale veiligheid in een democratische samenleving, wanneer de belangen van minderjarigen of de bescherming van het privé leven van procespartijen dit eisen of, in die mate als door de rechter onder bijzondere omstandigheden strikt noodzakelijk wordt geoordeeld, wanneer de openbaarheid de belangen van een behoorlijke rechtspleging zou schaden.

| 2. | Een ieder tegen wie een vervolging is ingesteld, wordt voor onschuldig gehouden totdat zijn schuld in rechte is komen vast te staan. |
| --- | --- |

2.

Een ieder tegen wie een vervolging is ingesteld, wordt voor onschuldig gehouden totdat zijn schuld in rechte is komen vast te staan.

| 3. | Eenieder tegen wie een vervolging is ingesteld, heeft in het bijzonder de volgende rechten: a) onverwijld, in een taal die hij verstaat en in bijzonderheden, op de hoogte te worden gesteld van de aard en de reden van de tegen hem ingebrachte beschuldiging; b) te beschikken over de tijd en faciliteiten die nodig zijn voor de voorbereiding van zijn verdediging; c) zichzelf te verdedigen of daarbij de bijstand te hebben van een raadsman naar eigen keuze of, indien hij niet over voldoende middelen beschikt om een raadsman te bekostigen, kosteloos door een toegevoegd advocaat te kunnen worden bijgestaan, indien de belangen van een behoorlijke rechtspleging dit eisen; d) de getuigen à charge te ondervragen of te doen ondervragen en het oproepen en de ondervraging van getuigen à décharge te doen geschieden onder dezelfde voorwaarden als het geval is met de getuigen à charge; e) zich kosteloos te doen bijstaan door een tolk indien hij de taal die ter terechtzitting wordt gebezigd niet verstaat of niet spreek. |
| --- | --- |

3.

Eenieder tegen wie een vervolging is ingesteld, heeft in het bijzonder de volgende rechten: a) onverwijld, in een taal die hij verstaat en in bijzonderheden, op de hoogte te worden gesteld van de aard en de reden van de tegen hem ingebrachte beschuldiging; b) te beschikken over de tijd en faciliteiten die nodig zijn voor de voorbereiding van zijn verdediging; c) zichzelf te verdedigen of daarbij de bijstand te hebben van een raadsman naar eigen keuze of, indien hij niet over voldoende middelen beschikt om een raadsman te bekostigen, kosteloos door een toegevoegd advocaat te kunnen worden bijgestaan, indien de belangen van een behoorlijke rechtspleging dit eisen; d) de getuigen à charge te ondervragen of te doen ondervragen en het oproepen en de ondervraging van getuigen à décharge te doen geschieden onder dezelfde voorwaarden als het geval is met de getuigen à charge; e) zich kosteloos te doen bijstaan door een tolk indien hij de taal die ter terechtzitting wordt gebezigd niet verstaat of niet spreek.

3.2.   Ongegronde of onrechtmatige, inclusief politiek gemotiveerde rode kennisgevingen, aanhoudingsbevelen en uitleveringsverzoeken

Staten worden geconfronteerd met zaken van ongegronde of onrechtmatige, inclusief politiek gemotiveerde uitleveringsverzoeken en parallelle Interpol rode kennisgevingen. Om die reden kan deze sectie al van toepassing zijn op een fase waar er nog geen uitleveringsverzoek is uitgevaardigd of waar de persoon nog niet is gearresteerd op basis van een rode kennisgeving (bijv. wanneer een staat zich bewust is van onrechtmatige Interpol rode kennisgevingen kan zij andere nationale knooppunten proactief op de hoogte brengen, zelfs voor de gezochte persoon zich naar een andere lidstaat begeeft).

3.2.1.   
  Het bestaande Interpol mechanisme voor het misbruik van rode kennisgevingen

Er bestaat een geautomatiseerd controle- en detectiesysteem van rode kennisgevingen (69) binnen Interpol. Het biedt de mogelijkheid zaken te filteren. Elk inkomend verzoek wordt gecontroleerd op basis van een lijst met aanvragen die in het verleden werden geweigerd zodat deze automatisch worden geweigerd. Interpol werkt aan de ontwikkeling van nieuwe geautomatiseerde digitale beschermingsmechanismen om inkomende aanvragen beter te kunnen beoordelen voor de publicatie van meldingen en aankondigingen.

Bovendien is een speciale Task Force, samengesteld uit advocaten en politieagenten van verschillende Interpol lidstaten, opgericht binnen het secretariaat-generaal van Interpol. Het Task Force beoordeelt alle inkomende aanvragen voor publicaties van kennisgevingen en aankondigingen van Interpol lidstaten met betrekking tot hun compatibiliteit met de respectieve juridische kader en vereisten.

Rode kennisgevingen van Interpol kunnen worden verwijderd op basis van een aantal redenen door een aanvraag in te dienen bij de onafhankelijke Commissie voor de controle van bestanden (CCF) met de claim dat zij de Interpol Grondwet en de regels betreffende de verwerking van persoonsgegevens schenden. Lidstaten kunnen het individu dat is betrokken bij een onrechtmatige rode melding, in het bijzonder bij een politiek gemotiveerde rode kennisgeving, het advies geven hun rechten uit te oefenen voor de CCF en hen voorafgaand te waarschuwen, of de verwijdering van de meldingen of aankondigingen aan te vragen.

Een permanente melding adviesgroep ondersteunt deze activiteiten.

3.2.2.   
  De uitwisseling van informatie door nationale knooppunten met betrekking tot ongegronde of onredelijke, in het bijzonder politiek gemotiveerde uitleveringsverzoeken

De staat van nationaliteit bezit vaak informatie die van aanzienlijk belang is om te kunnen beslissen of een uitleveringsverzoek ongegrond of onredelijk, en in het bijzonder politiek gemotiveerd is. Om die reden kan een nauwe samenwerking en uitwisseling van informatie met de staat van nationaliteit van de gezochte persoon van essentieel belang zijn wanneer een aangezochte staat een uitleveringsverzoek beoordeelt met betrekking tot een burger van een andere staat.

In gevallen waarin er een redelijk vermoeden bestaat dat een uitleveringsverzoek onredelijk, in het bijzonder politiek gemotiveerd of anderzijds ongegrond (onrechtmatig) is, moet het nationale knooppunt van een staat dat een uitleveringsverzoek heeft ontvangen van een derde staat met betrekking tot een onderdaan van een andere staat, altijd het nationale knooppunt van de staat van nationaliteit op de hoogte brengen. Dit biedt de mogelijkheid relevante informatie uit te wisselen om een geïnformeerd besluit te nemen of het uitleveringsverzoek politiek gemotiveerd of anderzijds onrechtmatig (onwettig) is. (c.f. Bijlage 3 - modelformulier en Bijlage 8 - modelformulier).

Bovendien moet elk eventueel nationaal knooppunt, in geval van redelijk vermoeden dat een uitleveringsverzoek ongegrond of onrechtmatig is, in het bijzonder politiek gemotiveerd, andere nationale knooppunten onmiddellijk en proactief op de hoogte brengen en raadplegen, net als Eurojust, Europol en Interpol (c.f. Bijlage 8 - modelformulier).

Dit mechanisme voor kennisgeving tussen de nationale knooppunten onderling in geval van ongegronde of onrechtmatige, inclusief politiek gemotiveerde uitleveringsverzoeken is van toepassing op onderdanen of staten, net als op onderdanen van derde landen en staatloze personen.

4.   PRAKTISCHE ASPECTEN VAN HET PETRUHHIN MECHANISME EN POLITIEK GEMOTIVEERDE UITLEVERINGSVERZOEKEN

4.1.   Nationale knooppunten

Voor de doeleinden van het Petruhhin mechanisme en ongegronde of onrechtmatige, in het bijzonder politiek gemotiveerde uitleveringsverzoeken, hebben staten nationale knooppunten toegewezen (bijv. centrale autoriteiten).

De bijgewerkte lijst van de nationale knooppunten is beschikbaar op:

https://www.ejn-crimjust.europa.eu/ejn/AtlasChooseCountry/EN

De staat moet het EJN zo snel mogelijk op de hoogte brengen van alle eventuele wijzigingen in hun nationale knooppunten.

Nationale knooppunten kunnen Eurojust en het EJN raadplegen als zij problemen ondervinden.

4.2.   Taalregime en kosten

Een officiële taal van de staat of nationaliteit wordt voorgesteld als het taalregime voor documenten die worden overgedragen tussen de aangezochte staat en de staat van nationaliteit.

Staten kunnen de commissie ook op de hoogte brengen als zij beslissen dat zij vertalingen aanvaarden in één of meerdere andere talen van de EU, IJslands of Noorse talen.

De aangezochte staat en de staat van nationaliteit moeten elk hun eigen kosten dekken (voornamelijk vertaalkosten).

4.3.   Gegevensbeschermingsregime

Richtlijn (EU) 2016/680 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door bevoegde autoriteiten met het oog op de voorkoming, het onderzoek, de opsporing en de vervolging van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen, en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (70).

---

(1)  Europees Verdrag betreffende uitlevering (ETS nr. 24) en het aanvullend protocol (ETS nr. 086), het tweede aanvullende protocol (ETS nr. 098), het derde aanvullende protocol (ETS nr. 209) en het vierde aanvullende protocol bij het Europees Verdrag betreffende uitlevering (ETS nr. 212).

(2)  De verplichting uit te leveren of te vervolgen.

(3)  Artikel 603 van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het VK, anderzijds (PB L 149 van 30.4.2021, blz. 10) voorziet bijvoorbeeld in een uitdrukkelijke verplichting met betrekking tot het beginsel ‘aut dedere aut judicare in artikel 603.

(4)  Arrest van het Hof van Justitie van 6 september 2016, Petruhhin, C-182/15, ECLI:EU:C:2016:630.

(5)  In artikel 21, lid 1, VWEU wordt het volgende bepaald: “Iedere burger van de Unie heeft het recht vrij op het grondgebied van de lidstaten te reizen en te verblijven, onder voorbehoud van de beperkingen en voorwaarden die bij de Verdragen en de bepalingen ter uitvoering daarvan zijn vastgesteld.”

(6)  Op basis van het verbod op discriminatie op grond van nationaliteit vastgelegd in Artikel 18 VWEU, dat als volgt luidt: “Binnen de werkingssfeer van de Verdragen en onverminderd de bijzondere bepalingen, daarin gesteld, is elke discriminatie op grond van nationaliteit verboden.”

(7)  Arrest van 10 april 2018, Pisciotti, C-191/16, ECLI:EU:C:2018:222; arrest van 13 november 2018, Raugevicius, C-247/17, ECLI:EU:C:2018:898; arrest van 2 april 2020, Ruska Federacija, C-897/19 PPU, ECLI:EU:C:2020:262 en arrest van 17 december 2020, Generalstaatsanwaltschaft Berlin, C-398/19, ECLI:EU:C:2020:1032.

(8)  Arrest van 2 april 2020, Ruska Federacija, C-897/19 PPU, ECLI:EU:C:2020:262.

(9)  Werkdocument van de Raad van de Europese Unie, informele videoconferentie van de Ministers van Justitie, 4 juni 2020: voorbereiding - uitlevering van EU-burgers aan derde landen - discussiestuk voorzitterschap, document WK 5231/2020 INIT.

(10)  Gezamenlijk rapport van Eurojust en het Europees justitieel netwerk over de uitlevering van EU-burgers aan derde landen: https://www.eurojust.europa.eu/joint-report-eurojust-and-ejn-extradition-eu-citizens-third-countries.

(11)  PB C 419 van 4.12.2020, blz. 23.

(12)  Beschikking van het Hof van Justitie van 6 september 2017, Schotthöfer & Steiner tegen Adelsmayr, C-473/15, ECLI:EU:C:2017:633, arrest van het Hof van Justitie van 10 april 2018, Pisciotti, C-191/16, ECLI:EU:C:2018:222; arrest van het Hof van Justitie van 13 november 2018, Raugevicius, C-247/17, ECLI:EU:C:2018:898; arrest van het Hof van Justitie van 2 april 2020, Ruska Federacija, C-897/19 PPU, ECLI:EU:C:2020:262 en arrest van het Hof van Justitie van 17 december 2020, Generalstaatsanwaltschaft Berlin, C-398/19, ECLI:EU:C:2020:1032.

(13)  Arrest van het Hof van Justitie van 6 september 2016, Petruhhin, C-182/15, ECLI:EU:C:2016:630.

(14)  Arrest van 13 november 2018, Raugevicius, C-247/17, ECLI:EU:C:2018:898.

(15)  Zaak C-237/21, Generalstaatsanwaltschaft München.

(16)  Arrest van het Hof van Justitie van 6 september 2016, Petruhhin, C-182/15, ECLI:EU:C:2016:630.

(17)  PB C 202, 7.6.2016, blz. 389.

(18)  Artikel 19, lid 2, van het Handvest luidt: “Niemand mag worden verwijderd of uitgezet naar, dan wel worden uitgeleverd aan een staat waar een ernstig risico bestaat dat hij aan de doodstraf, aan folteringen of aan andere onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen wordt onderworpen.”

(19)  Beschikking van het Hof van Justitie van 6 september 2017, Schotthöfer & Steiner tegen Adelsmayr, C-473/15, ECLI:EU:C:2017:633.

(20)  Artikel 47 van het Handvest luidt: “Eenieder wiens door het recht van de Unie gewaarborgde rechten en vrijheden zijn geschonden, heeft recht op een doeltreffende voorziening in rechte, met inachtneming van de in dit artikel gestelde voorwaarden.

Eenieder heeft recht op een eerlijke en openbare behandeling van zijn zaak, binnen een redelijke termijn, door een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld. Eenieder heeft de mogelijkheid zich te laten adviseren, verdedigen en vertegenwoordigen.

Rechtsbijstand wordt verleend aan degenen die niet over toereikende financiële middelen beschikken, voor zover die bijstand noodzakelijk is om de daadwerkelijke toegang tot de rechter te waarborgen.”

(21)  Arrest van het Hof van Justitie van 10 april 2018, Pisciotti, C-191/16, ECLI:EU:C:2018:222.

(22)  Overeenkomst betreffende uitlevering tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika (PB L 181, 19.7.2003, blz. 27).

(23)  Arrest van het Hof van Justitie van 2 april 2020, Ruska Federacija, C-897/19 PPU, ECLI:EU:C:2020:262.

(24)  PB L 292 van 21.10.2006, blz. 2.

(25)  Arrest van het Hof van Justitie van 17 december 2020, Generalstaatsanwaltschaft Berlin (Uitlevering aan Oekraïne), C-398/19, ECLI:EU:C:2020:1032.

(26)  Arrest van het Hof van Justitie van 12 mei 2021, WS, C-505/19, ECLI:EU:C:2021:376.

(27)  Overeenkomst ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen (PB L 2000 L 239, blz. 19).

(28)  Artikel 54 SUO luidt: “Een persoon die bij onherroepelijk vonnis door een overeenkomstsluitende partij is berecht, kan door een andere overeenkomstsluitende partij niet worden vervolgd ter zake van dezelfde feiten, op voorwaarde dat ingeval een straf of maatregel is opgelegd, deze reeds is ondergaan of daadwerkelijk ten uitvoer wordt gelegd, dan wel op grond van de wetten van de veroordelende overeenkomstsluitende partij niet meer ten uitvoer gelegd kan worden.”

(29)  Artikel 50 van het Handvest luidt: “Niemand wordt opnieuw berecht of gestraft in een strafrechtelijke procedure voor een strafbaar feit waarvoor hij in de EU reeds onherroepelijk is vrijgesproken of veroordeeld overeenkomstig de wet.”

(30)  Arrest van het Hof van Justitie van 12 mei 2021, WS, C-505/19, ECLI:EU:C:2021:376, punt 84.

(31)  Arrest van het Hof van Justitie van 13 november 2018, Raugevicius, C-247/17, ECLI:EU:C:2018:898.

(32)  Aangezien de gezochte persoon al was veroordeeld in de derde staat.

(33)  Verdrag inzake de overbrenging van gevonniste personen (ETS nr. 112).

(34)  Europees Verdrag betreffende uitlevering (ETS nr. 24)

(35)  Cf. Finland heeft de volgende verklaring gedaan, overeenkomstig artikel 6 van het Europees Verdrag betreffende uitlevering: ‘Onder “onderdanen” in de zin van dit verdrag worden verstaan staatsburgers van Finland, Denemarken, IJsland, Noorwegen en Zweden alsmede in die staten woonachtige vreemdelingen.

(36)  PB L 181, 19.7.2003, blz. 27.

(37)  PB L 149 van 30.4.2021, blz. 10.

(38)  Artikel 614, lid 1 en lid 3 van de TCA bepaalt: 1. Indien twee of meer staten tegen dezelfde persoon een Europees aanhoudingsbevel of een aanhoudingsbevel hebben uitgevaardigd, houdt de uitvoerende rechterlijke autoriteit bij het nemen van de beslissing over welk van die aanhoudingsbevelen ten uitvoer zal worden gelegd, rekening met alle omstandigheden, met name de relatieve ernst van de strafbare feiten en de plaats waar zij zijn gepleegd, de respectieve data van de aanhoudingsbevelen of Europese aanhoudingsbevelen, alsmede de vraag of die zijn uitgevaardigd ter fine van een strafvervolging of voor de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel en van de wettelijke verplichtingen van de lidstaten die voortvloeien uit het Unierecht met name inzake de beginselen van vrij verkeer en non-discriminatie op grond van nationaliteit. 3. In geval van samenloop van een aanhoudingsbevel en een uitleveringsverzoek van een derde land, houdt de bevoegde autoriteit van de uitvoerende staat bij het nemen van haar beslissing of aan het aanhoudingsbevel dan wel aan het verzoek om uitlevering voorrang wordt gegeven, rekening met alle omstandigheden, met name die bedoeld in lid 1 alsmede die bedoeld in het toepasselijke verdrag.’

(39)  Arrest van het Hof van Justitie van 13 november 2018, Raugevicius, C-247/17, ECLI:EU:C:2018:898, punt 29 en het arrest van het Hof van Justitie van 17 december 2020, Generalstaatsanwaltschaft Berlin (Uitlevering aan Oekraïne), C-398/19, ECLI:EU:C:2020:1032, punt 32.

(40)  Arrest van het Hof van Justitie van 17 december 2020, Generalstaatsanwaltschaft Berlin (Uitlevering aan Oekraïne), C-398/19, ECLI:EU:C:2020:1032, punt 31.

(41)  Arrest van het Hof van Justitie van 2 april 2020, Ruska Federacija, C-897/19 PPU, ECLI:EU:C:2020:262.

(42)  Artikel 4 van de EER-overeenkomst bepaalt: Binnen de werkingssfeer van deze Overeenkomst en onverminderd de daarin vervatte bijzondere bepalingen, is elke discriminatie op grond van nationaliteit verboden.

(43)  Artikel 36, lid 1, van de EER-overeenkomst bepaalt: In het kader van de bepalingen van deze Overeenkomst zijn er geen beperkingen van het vrij verrichten van diensten binnen het grondgebied van de overeenkomstsluitende partijen ten aanzien van de onderdanen van de Lid-Staten van de EG en de EVA-Staten die in een andere Lid-Staat van de EG of een EVA-Staat zijn gevestigd dan die, waarin degene is gevestigd te wiens behoeve de dienst wordt verricht.

(44)  Arrest van het Hof van Justitie van 2 april 2020, Ruska Federacija, C-897/19 PPU, ECLI:EU:C:2020:262, punten 52-55.

(45)  Arrest van het Hof van Justitie van 10 april 2018, Pisciotti, C-191/16, ECLI:EU:C:2018:222, punt 34.

(46)  Arrest van het Hof van Justitie van 2 april 2020, Ruska Federacija, C-897/19 PPU, ECLI:EU:C:2020:262, punt 54.

(47)  Arrest van het Hof van Justitie van 6 september 2016, Petruhhin, C-182/15, ECLI:EU:C:2016:630, punt 41.

(48)  Arrest van het Hof van Justitie van 17 december 2020, Generalstaatsanwaltschaft Berlin (Uitlevering aan Oekraïne), C-398/19, ECLI:EU:C:2020:1032, punten 49-50.

(49)  een lijst van door de 27 EU-lidstaten, NO en IC aangewezen nationale knooppunten is gepubliceerd op de EJN-website, cf. 4.1.

(50)  Arrest van het Hof van Justitie van 17 december 2020, Generalstaatsanwaltschaft Berlin (Uitlevering aan Oekraïne), C-398/19, ECLI:EU:C:2020:1032, punt 48.

(51)  Idem.

(52)  Idem, punt 49.

(53)  Idem, punt 51.

(54)  Idem, punt 48.

(55)  Richtlijn 2014/41/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende het Europees onderzoeksbevel in strafzaken (PB L 130, 1.5.2014, blz. 1).

(56)  Arrest van het Hof van Justitie van 17 december 2020, Generalstaatsanwaltschaft Berlin (Uitlevering aan Oekraïne), C-398/19, ECLI:EU:C:2020:1032, punt 55.

(57)  Overeenkomstig artikel 6, lid 1, van het kaderbesluit over het EAB of artikel 9, lid 1, van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de procedures voor overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie en IJsland en Noorwegen.

(58)  Arrest van het Hof van Justitie van 10 april 2018, Pisciotti, C-191/16, ECLI:EU:C:2018:222, punt 54.

(59)  Arrest van het Hof van Justitie van 17 december 2020, Generalstaatsanwaltschaft Berlin (Uitlevering aan Oekraïne), C-398/19, ECLI:EU:C:2020:1032, punten 53 en 54.

(60)  Arrest van het Hof van Justitie van 13 november 2018, Raugevicius, C-247/17, ECLI:EU:C:2018:898, punt 46.

(61)  Idem, punt 48.

(62)  Zaak C-237/21, Generalstaatsanwaltschaft München.

(63)  Arrest van het Hof van Justitie van 6 september 2016, Petruhhin, C-182/15, ECLI:EU:C:2016:630, punten 52 en 53 en arrest van het Hof van Justitie van 2 april 2020, Ruska Federacija, C-897/19 PPU, ECLI:EU:C:2020:262, punt 63. Artikel 51, lid 1, van het Handvest luidt: ‘1. De bepalingen van dit Handvest zijn gericht tot de instellingen, organen en instanties van de Unie, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, en tot de lidstaten wanneer die het recht van de Unie ten uitvoer brengen. Derhalve eerbiedigen zij de rechten, leven zij de beginselen na en bevorderen zij de toepassing ervan overeenkomstig hun respectieve bevoegdheden en met inachtneming van de grenzen van de bevoegdheden zoals deze in de Verdragen aan de Unie zijn toegedeeld.

(64)  PB L 181, 19.7.2003, blz. 27.

(65)  PB L 149 van 30.4.2021, blz. 10.

(66)  Arrest van het Hof van Justitie 6 september 2016, Petruhhin, C-182/15, ECLI:EU:C:2016:630, punt 60, beschikking van het Hof van Justitie van 6 september 2017, Schotthöfer & Steiner tegen Adelsmayr, C-473/15, ECLI:EU:C:2017:633,arrest van het Hof van Justitie 13 november 2018, Raugevicius, C-247/17, ECLI:EU:C:2018:898, punt 49, arrest van het Hof van Justitie 2 april 2020, Ruska Federacija, C-897/19 PPU, ECLI:EU:C:2020:262, punt 63 tot en met punt 68.

(67)  Arrest van het Hof van Justitie 6 september 2016, Petruhhin, C-182/15, ECLI:EU:C:2016:630, punt 57, 58 en 59.

(68)  Cf. 3.1.1. supra.

(69)  Een Rode kennisgeving is geen uitleveringsverzoek noch een internationaal aanhoudingsbevel. Het is een melding voor wetshandhavingsautoriteiten wereldwijd een persoon te zoeken en voorlopig aan te houden in afwachting van de uitlevering, overlevering of een gelijkaardige handeling. Hoewel, een rode kennisgeving verwijst naar een internationaal aanhoudingsbevel of rechterlijke uitspraak, ondersteunt de uitleveringsprocedure en bevat nationale gegevens over criminaliteit (behalve als de rode kennisgeving is uitgevaardigd door een internationaal tribunaal). Overeenkomstig Artikel 82 van de INTERPOL voorschriften inzake de verwerking van persoonsgegevens [IRPD, III/IRPD/GA/2011 (2019)], “Rode kennisgevingen worden gepubliceerd op vraag van een Nationaal Centraal Bureau of een internationale instelling met bevoegdheden inzake onderzoek en vervolging in strafzaken om de locatie van een gezochte persoon te vinden met als doel zijn/haar hechtenis, aanhouding of de beperking van zijn/haar bewegingsvrijheid in het kader van de uitlevering, overlevering of gelijkaardige juridische handeling.”

(70)  Richtlijn (EU) 2016/680 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door bevoegde autoriteiten met het oog op de voorkoming, het onderzoek, de opsporing en de vervolging van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen, en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad (PB L 119 van 4.5.2016, blz. 89).

---

BIJLAGE 1

Illustratie van de stappen die moeten worden genomen in het kader van uitleveringsverzoeken ter fine van een strafvervolging – voornaamste stappen van het Petruhhin mechanisme:

Image 1

---

BIJLAGE 2

Een overzicht van de uitzonderingen in verband met nationaliteit (Informatie zoals verstrekt door staten)

| AT: | Federale wet van 4 december 1979 inzake de Uitlevering en rechtshulp in strafzaken (Wet uitlevering en rechtshulp - ARHG), Sectie 12. |
| --- | --- |
| BE: | Uitleveringswet van 15 maart 1874, artikel 1 en 2. |
| BG: | Grondwet, artikel 25, lid 4. |
| CY: | Grondwet, artikel 11 f) (uitlevering van een onderdaan is enkel toegelaten in overeenstemming met een internationaal verdrag die de Republiek verbindt, op voorwaarde dat dit verdrag respectievelijke wordt toegepast door de tegenpartij en in verhouding met handelingen die zich hebben voorgedaan na de inwerkingtreding van het 5de amendement van de grondwet in 2006). |
| CZ: | Handvest van de grondrechten als een onderdeel van de grondwettelijke orde van de Tsjechische Republiek, artikel 14, lid 4. Uitlevering van een Tsjechische staatsburger aan een derde land is mogelijk als de staatsburger de toestemming geeft voor zijn/haar uitlevering aan die staat (Sectie 91, lid 1, a) van de internationale justitiële samenwerking in strafzaken). |
| DE: | Grondwet voor de Bondsrepubliek Duitsland, artikel 16, lid 2. |
| EE: | Grondwet, artikel 36 (tenzij de uitlevering is toegelaten op basis van een internationaal verdrag). |
| EL: | Procedureel strafwetboek, artikel 438. |
| ES: | Wet inzake passieve uitlevering, 1985, artikel 3 (tenzij bepaald in een verdrag, in overeenstemming met het beginsel van wederkerigheid). |
| FI: | Grondwet, artikel 9, lid 3 (bij wet kan worden bepaald dat een Finse burger als gevolg van een strafbaar feit met het oog op een gerechtelijke procedure kan worden uitgeleverd aan een land waar zijn of haar mensenrechten en rechtsbescherming zijn gewaarborgd). Uitleveringswet (456/1970) Sectie 2 (betreffende de samenwerking met andere landen dan EU-lidstaten; Een Fins staatsburger kan niet worden uitgeleverd. Dit geldt ook voor het Verenigd Koninkrijk). |
| FR: | Procedureel strafwetboek, artikel 696-4. |
| HR: | Grondwet, artikel 9 (tenzij de uitlevering is toegelaten op basis van een verdrag). |
| HU: | Wet XXXVIII, 1996, betreffende internationale rechtshulp in strafzaken, Sectie 13. |
| IC: | Wet nr. 13 van 1984, Uitlevering van criminelen en de wet inzake de overige bijstand in strafzaken (niet van toepassing op aanvragen van Denemarken, Finland, Noorwegen en Zweden). |
| IE: | Overeenkomstig de Extradition Act 1965 (uitleveringswet 1965) van Ierland, kan Ierland zijn eigen onderdanen uitleveren als er een uitleveringsverdrag van kracht is met een derde land en dat derde land zijn eigen onderdanen aan Ierland kan uitleveren. |
| IT: | Grondwet, artikel 26, lid 1 (tenzij de uitlevering is toegelaten op basis van een verdrag). |
| LT: | Grondwet, artikel 13 (tenzij de uitlevering is toegelaten op basis van een verdrag). |
| LU: | Gewijzigde wet van 20 juni 2001, artikel 7. |
| LV: | Grondwet, artikel 98 (tenzij de uitlevering is toegelaten op basis van een verdrag). |
| MT: | Grondwet, artikel 43 (tenzij de uitlevering is toegelaten op basis van een verdrag). |
| NL: | Uitleveringswet, artikel 4 (de uitlevering is toegelaten in het kader van een strafvervolging op voorwaarde dat er garanties worden gegeven). |
| NO: | Wet nr. 39 van 13 juni 1975 met betrekking tot de uitlevering van daders (niet van toepassing op verzoeken van staten binnen de Europese Unie en IJsland). |
| PL: | Grondwet, artikel 55. |
| PT: | Grondwet, artikel 33, lid 1 (tenzij de uitlevering is toegelaten op basis van een verdrag of garanties en enkel voor strafvervolging). |
| RO: | Grondwet, artikel 19, lid 2 (tenzij de uitlevering is toegelaten op basis van internationale verdragen waar Roemenië deel van uitmaakt, overeenkomstig de wet en op wederkerige basis). |
| SE: | Uitleveringswet (1957:668), Sectie 2. |
| SI: | Grondwet, artikel 47. |
| SK: | Wetboek van strafvordering, Sectie 501 (behalve voor zaken waar een verplichting tot uitlevering wettelijk is gespecificeerd, een internationaal verdrag of de beslissing van een internationale organisatie waar de Slowaakse Republiek aan is gebonden). |
| | Staat die niet expliciet voorziet in de uitzondering in verband met nationaliteit: |
| DK: | De Deense uitleveringswet, artikel 18 (bevat echter voor de uitlevering van eigen onderdanen strengere regels dan voor de uitlevering van onderdanen van andere staten). |

AT:

Federale wet van 4 december 1979 inzake de Uitlevering en rechtshulp in strafzaken (Wet uitlevering en rechtshulp - ARHG), Sectie 12.

BE:

Uitleveringswet van 15 maart 1874, artikel 1 en 2.

BG:

Grondwet, artikel 25, lid 4.

CY:

Grondwet, artikel 11 f) (uitlevering van een onderdaan is enkel toegelaten in overeenstemming met een internationaal verdrag die de Republiek verbindt, op voorwaarde dat dit verdrag respectievelijke wordt toegepast door de tegenpartij en in verhouding met handelingen die zich hebben voorgedaan na de inwerkingtreding van het 5de amendement van de grondwet in 2006).

CZ:

Handvest van de grondrechten als een onderdeel van de grondwettelijke orde van de Tsjechische Republiek, artikel 14, lid 4. Uitlevering van een Tsjechische staatsburger aan een derde land is mogelijk als de staatsburger de toestemming geeft voor zijn/haar uitlevering aan die staat (Sectie 91, lid 1, a) van de internationale justitiële samenwerking in strafzaken).

DE:

Grondwet voor de Bondsrepubliek Duitsland, artikel 16, lid 2.

EE:

Grondwet, artikel 36 (tenzij de uitlevering is toegelaten op basis van een internationaal verdrag).

EL:

Procedureel strafwetboek, artikel 438.

ES:

Wet inzake passieve uitlevering, 1985, artikel 3 (tenzij bepaald in een verdrag, in overeenstemming met het beginsel van wederkerigheid).

FI:

Grondwet, artikel 9, lid 3 (bij wet kan worden bepaald dat een Finse burger als gevolg van een strafbaar feit met het oog op een gerechtelijke procedure kan worden uitgeleverd aan een land waar zijn of haar mensenrechten en rechtsbescherming zijn gewaarborgd). Uitleveringswet (456/1970) Sectie 2 (betreffende de samenwerking met andere landen dan EU-lidstaten; Een Fins staatsburger kan niet worden uitgeleverd. Dit geldt ook voor het Verenigd Koninkrijk).

FR:

Procedureel strafwetboek, artikel 696-4.

HR:

Grondwet, artikel 9 (tenzij de uitlevering is toegelaten op basis van een verdrag).

HU:

Wet XXXVIII, 1996, betreffende internationale rechtshulp in strafzaken, Sectie 13.

IC:

Wet nr. 13 van 1984, Uitlevering van criminelen en de wet inzake de overige bijstand in strafzaken (niet van toepassing op aanvragen van Denemarken, Finland, Noorwegen en Zweden).

IE:

Overeenkomstig de Extradition Act 1965 (uitleveringswet 1965) van Ierland, kan Ierland zijn eigen onderdanen uitleveren als er een uitleveringsverdrag van kracht is met een derde land en dat derde land zijn eigen onderdanen aan Ierland kan uitleveren.

IT:

Grondwet, artikel 26, lid 1 (tenzij de uitlevering is toegelaten op basis van een verdrag).

LT:

Grondwet, artikel 13 (tenzij de uitlevering is toegelaten op basis van een verdrag).

LU:

Gewijzigde wet van 20 juni 2001, artikel 7.

LV:

Grondwet, artikel 98 (tenzij de uitlevering is toegelaten op basis van een verdrag).

MT:

Grondwet, artikel 43 (tenzij de uitlevering is toegelaten op basis van een verdrag).

NL:

Uitleveringswet, artikel 4 (de uitlevering is toegelaten in het kader van een strafvervolging op voorwaarde dat er garanties worden gegeven).

NO:

Wet nr. 39 van 13 juni 1975 met betrekking tot de uitlevering van daders (niet van toepassing op verzoeken van staten binnen de Europese Unie en IJsland).

PL:

Grondwet, artikel 55.

PT:

Grondwet, artikel 33, lid 1 (tenzij de uitlevering is toegelaten op basis van een verdrag of garanties en enkel voor strafvervolging).

RO:

Grondwet, artikel 19, lid 2 (tenzij de uitlevering is toegelaten op basis van internationale verdragen waar Roemenië deel van uitmaakt, overeenkomstig de wet en op wederkerige basis).

SE:

Uitleveringswet (1957:668), Sectie 2.

SI:

Grondwet, artikel 47.

SK:

Wetboek van strafvordering, Sectie 501 (behalve voor zaken waar een verplichting tot uitlevering wettelijk is gespecificeerd, een internationaal verdrag of de beslissing van een internationale organisatie waar de Slowaakse Republiek aan is gebonden).

Staat die niet expliciet voorziet in de uitzondering in verband met nationaliteit:

DK:

De Deense uitleveringswet, artikel 18 (bevat echter voor de uitlevering van eigen onderdanen strengere regels dan voor de uitlevering van onderdanen van andere staten).

---

BIJLAGE 3

Modelformulier voor het informeren van de staat van nationaliteit

Ter attentie van de bevoegde autoriteit van: ....[sta(a)t(en)]

Dit document dient om u te melden en erover in te lichten dat een aanhoudingsbevel/een uitleveringsverzoek ter fine van [vakje aankruisen]

| ☐ | strafvervolging |
| --- | --- |

☐

strafvervolging

| ☐ | tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel |
| --- | --- |

☐

tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel

is uitgevaardigd door een derde staat met betrekking tot een burger die de nationaliteit heeft van uw staat

Gegevens betreffende de identiteit van de gezochte persoon

Naam:

Voorna(a)m(en):

Meisjesnaam, indien van toepassing:

Bijnamen, indien van toepassing:

Geslacht:

Nationaliteit:

Geboortedatum:

Geboorteplaats:

Verblijfplaats en/of bekend adres:

Indien bekend: taal/talen die de gezochte persoon begrijpt:

Bijzondere kenmerken/beschrijving van de gezochte persoon:

Informatie met betrekking tot de autoriteit van de aangezochte derde staat

Uitvaardigende derde staat:

(Rechterlijke) autoriteit die het aanhoudingsbevel/uitleveringsverzoek heeft uitgevaardigd:

Naam van haar vertegenwoordiger:

Functie (titel/rang):

Dossiernummer:

Adres:

Contactgegevens:

Informatie over de strafbare feiten waarvan de betrokken persoon wordt beschuldigd

Het uitleveringsverzoek heeft betrekking op, in totaal... [aantal] strafbare feiten.

Beschrijving van de omstandigheden waaronder het strafbare feit is gepleegd/de strafbare feiten zijn gepleegd, met inbegrip van het tijdstip, de plaats en de mate van betrokkenheid van de gezochte persoon bij het strafbare feit/de strafbare feiten

| |
| --- |

Aard en wettelijke kwalificatie van het strafbare feit/de strafbare feiten en toepasselijke wettelijke bepaling/wetboek:

| |
| --- |

Bijkomende informatie verleend door de derde staat (indien mogelijk, documenten verleend door de derde staat worden als bijlagen bijgevoegd bij dit formulier):

| |
| --- |

Op basis van de bovenstaande informatie worden de bevoegde autoriteiten van de staat van nationaliteit verzocht een beslissing te nemen over de uitvaardiging van een Europees aanhoudingsbevel/EU-IC/NO-aanhoudingsbevel tegen de betrokken persoon met het oog op vervolging in verband met dezelfde/hetzelfde strafbare feit(en)/handeling(en) als dat/die waarop het uitleveringsverzoek betrekking heeft.

Deze autoriteit beschouwt ... [periode] als een redelijke termijn om op de hoogte te worden gebracht van de beslissing op ... [relevante datum].

Na deze periode, als er geen antwoord is ontvangen van de staat van nationaliteit, zal de aangezochte staat doorgaan met de uitleveringsprocedure.

In het kader van het uitleveringsverzoek voor de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel vragen wij u alle relevante informatie op te geven:

| |
| --- |

Zo niet kunt u aangeven en onderbouwen of er een redelijk vermoeden bestaat dat het uitleveringsverzoek politiek gemotiveerd is:

| |
| --- |

Contactgegevens van de bevoegde autoriteit die informatie overdraagt met betrekking tot het uitleveringsverzoek

Staat:

Bevoegde autoriteit:

Contactpersoon:

Gehouden positie:

Dossiernummer:

Contactgegevens (e-mail/telefoonnummers):

Datum en handtekening

---

BIJLAGE 4

Modelformulier voor het verstrekken van aanvullende informatie aan de staat van nationaliteit

Ter attentie van de bevoegde autoriteit van: ...

In navolging van de meldingen verzonden op ... [datum], overeenkomstig de verplichting een raadplegingsprocedure te starten die is vastgesteld in het Petruhhin arrest (1) van het Hof van Justitie van de Europese Unie, geeft deze staat aanvullende informatie door die nuttig kan zijn met het oog op de uitvaardiging van het Europees aanhoudingsbevel / EU-IC/NO-aanhoudingsbevel.

Gegevens betreffende de identiteit van de gezochte persoon

Naam:

Voorna(a)m(en):

Meisjesnaam, indien van toepassing:

Bijnamen, indien van toepassing:

Geslacht:

Nationaliteit:

Geboortedatum:

Geboorteplaats:

Verblijfplaats en/of bekend adres:

Indien bekend: taal/talen die de gezochte persoon begrijpt:

Bijzondere kenmerken/beschrijving van de gezochte persoon:

Informatie met betrekking tot de autoriteit van de aangezochte derde staat

Uitvaardigende derde staat:

(Rechterlijke) autoriteit die het aanhoudingsbevel/uitleveringsverzoek heeft uitgevaardigd:

Naam van haar vertegenwoordiger:

Functie (titel/rang):

Dossiernummer:

Adres:

Contactgegevens:

Overige relevante informatie:

| |
| --- |

Contactgegevens van de staat die informatie overdraagt met betrekking tot het uitleveringsverzoek

Staat:

Bevoegde autoriteit:

Contactpersoon:

Gehouden positie:

Dossiernummer:

Contactgegevens (e-mail/telefoonnummers):

Centrale autoriteit:

Datum en handtekening

---

(1)  Arrest van het Hof van Justitie van 6 september 2016, Petruhhin, C-182/15, ECLI:EU:C:2016:630.

---

BIJLAGE 5

Modelformulier voor het verzoek om verlenging van de termijn om de aangezochte autoriteit te informeren overeenkomstig het Petruhhin-mechanisme

In navolging van de kennisgeving ontvangen van .... Op.... [datum], op het uitleveringsverzoek ter fine van een strafvervolging tegen de onderdaan van deze staat .... [naam van de betrokken persoon] en uitgevaardigd door ... [derde staat], deze staat vraagt een verlenging van de termijn die werd bepaald door de aangezochte staat om op de hoogte te worden gebracht van de beslissing een Europees aanhoudingsbevel/EU-IC/NO-aanhoudingsbevel uit te vaardigen ingevolge de toepassing van het Petruhhin-mechanisme.

Wordt specifiek gevraagd de termijn te verlengen voor ... [periode/dagen] en dus de aangezochte staat op de hoogte te brengen over een dergelijke beslissing door ... [datum].

Geef bijkomende informatie op over de noodzaak van de verlenging:

| |
| --- |

Relevante contactgegevens

Staat:

Bevoegde autoriteit:

Contactpersoon:

Gehouden positie:

Dossiernummer:

Contactgegevens (e-mail/telefoonnummers):

Datum en handtekening

---

BIJLAGE 6

Modelformulier voor het antwoord op een verzoek om verlenging van de termijn

In navolging van de aanvraag van uw staat om de termijn te verlengen om op de hoogte te worden gebracht over de beslissing over het uitvaardigen van een Europees aanhoudingsbevel / EU-IC/NO aanhoudingsbevel overeenkomstig de toepassing van het Petruhhin mechanisme met betrekking tot de melding verzonden door deze staat op ... [datum], op het uitleveringsverzoek ter fine van een strafvervolging ... [naam van de betrokken persoon] en uitgevaardigd door ... [derde staat],

de aangezochte staat [aanvinken]:

| ☐ a) | aanvaardt de termijn te verlengen zoals voorgesteld door de staat van nationaliteit; |
| --- | --- |

☐ a)

aanvaardt de termijn te verlengen zoals voorgesteld door de staat van nationaliteit;

| ☐ b) | aanvaardt de termijn te verlengen voor ... [periode/dagen]: informatie moet uiterlijk worden verleend op ... [datum]; |
| --- | --- |

☐ b)

aanvaardt de termijn te verlengen voor ... [periode/dagen]: informatie moet uiterlijk worden verleend op ... [datum];

| ☐ c) | kan de termijn niet verlengen zoals aangegeven door de staat van nationaliteit. |
| --- | --- |

☐ c)

kan de termijn niet verlengen zoals aangegeven door de staat van nationaliteit.

Als c), vermeld de redenen waarom de verlenging niet wordt verleend:

| |
| --- |

Relevante contactgegevens

Staat:

Bevoegde autoriteit:

Contactpersoon:

Gehouden positie:

Dossiernummer:

Contactgegevens (e-mail/telefoonnummers):

Datum en handtekening

---

BIJLAGE 7

Modelformulier voor het antwoord van de staat van nationaliteit aan de aangezochte staat

In navolging van de kennisgeving ontvangen van ... op ... [datum] van het uitleveringsverzoek ter fine van een strafvervolging; en uitgevaardigd door ... [derde staat] tegen een onderdaan van deze staat en de informatie die erin is vervat, deze staat [aanvinken]:

| ☐ a. | heeft een Europees aanhoudingsbevel/EU-IC/NO-aanhoudingsbevel uitgevaardigd tegen de betrokken persoon in het kader van hetzelfde/dezelfde strafbare feit(en)/handeling(en) als het uitleveringsverzoek; |
| --- | --- |

☐ a.

heeft een Europees aanhoudingsbevel/EU-IC/NO-aanhoudingsbevel uitgevaardigd tegen de betrokken persoon in het kader van hetzelfde/dezelfde strafbare feit(en)/handeling(en) als het uitleveringsverzoek;

| ☐ b. | zal geen Europees aanhoudingsbevel/EU-IC/NO-aanhoudingsbevel uitvaardigen tegen de betrokken persoon; |
| --- | --- |

☐ b.

zal geen Europees aanhoudingsbevel/EU-IC/NO-aanhoudingsbevel uitvaardigen tegen de betrokken persoon;

| ☐ c. | verstrekt informatie aangezien het uitleveringsverzoek ongegrond/onrechtmatig/politiek gemotiveerd is: |
| --- | --- |

☐ c.

verstrekt informatie aangezien het uitleveringsverzoek ongegrond/onrechtmatig/politiek gemotiveerd is:

Details van de betrokken persoon

Naam:

Voorna(a)m(en):

Meisjesnaam, indien van toepassing:

Bijnamen, indien van toepassing:

Geslacht:

Nationaliteit:

Geboortedatum:

Geboorteplaats:

Verblijfplaats en/of bekend adres:

Details van de bevoegde autoriteit

Uitvaardigende staat:

Bevoegde autoriteit:

Naam van haar vertegenwoordiger:

Functie (titel/rang):

Dossiernummer:

Adres:

Contactgegevens:

Bevoegde uitvaardigende rechterlijke autoriteit, indien van toepassing

Naam van haar vertegenwoordiger:

Functie (titel/rang):

Dossiernummer:

Adres:

Contactgegevens:

De formele beslissing met betrekking tot de uitvaardiging van het Europees aanhoudingsbevel / EU-IC/NO aanhoudingsbevel (als bijlage bijgevoegd indien reeds uitgevaardigd):

| |
| --- |

Meer informatie:

| |
| --- |

Relevante contactgegevens

Staat:

Bevoegde autoriteit:

Contactpersoon:

Gehouden positie:

Dossiernummer:

Contactgegevens (e-mail/telefoonnummers):

Datum en handtekening

---

BIJLAGE 8

Modelformulier voor het meedelen van of verzoeken om informatie over ongegronde, onrechtmatige, in het bijzonder politiek gemotiveerde uitleveringsverzoeken en/of verzoeken, die vragen doen rijzen in het kader van het Handvest/de EVRM.

Ter attentie van [vakje aankruisen]:

| ☐ | het aangewezen knooppunt van ...[Sta(a)te(n)]; |
| --- | --- |

☐

het aangewezen knooppunt van ...[Sta(a)te(n)];

| ☐ | alle 29 knooppunten; |
| --- | --- |

☐

alle 29 knooppunten;

| ☐ | Eurojust, |
| --- | --- |

☐

Eurojust,

| ☐ | Europol; |
| --- | --- |

☐

Europol;

| ☐ | Interpol. |
| --- | --- |

☐

Interpol.

Dit document dient om informatie aan te vragen of het bestaan de melden van een uitleveringsverzoek van een derde land, die ongegrond, onrechtmatig, in het bijzonder politiek gemotiveerd, wordt beschouwd,

Gegevens betreffende de identiteit van de gezochte persoon

Naam:

Voorna(a)m(en):

Meisjesnaam, indien van toepassing:

Bijnamen, indien van toepassing:

Geslacht:

Nationaliteit:

Geboortedatum:

Geboorteplaats:

Verblijfplaats en/of bekend adres:

Indien bekend: taal/talen die de gezochte persoon begrijpt:

Bijzondere kenmerken/beschrijving van de gezochte persoon:

Informatie over de autoriteit van de aangezochte derde staat en het uitleveringsverzoek

1.   Uitvaardigende derde staat:

(Rechterlijke) autoriteit die het aanhoudingsbevel/uitleveringsverzoek heeft uitgevaardigd:

Naam van haar vertegenwoordiger:

Functie (titel/rang):

Dossiernummer:

Adres:

Contactgegevens:

2.   Uitleveringsverzoek [aanvinken]:

| ☐ | Met het oog op strafvervolging; |
| --- | --- |

☐

Met het oog op strafvervolging;

| ☐ | Met het oog op de uitvoering van een straf of een aanhoudingsbevel. |
| --- | --- |

☐

Met het oog op de uitvoering van een straf of een aanhoudingsbevel.

Uitleveringsverzoek referentienummer:

3.   Informatie over de strafbare feiten waarvan de betrokken persoon wordt beschuldigd:

Het uitleveringsverzoek heeft betrekking op, in totaal ... [nummer] strafbare feiten.

Beschrijving van de omstandigheden waaronder het strafbare feit is gepleegd/de strafbare feiten zijn gepleegd, met inbegrip van het tijdstip, de plaats en de mate van betrokkenheid van de gezochte persoon bij het strafbare feit/de strafbare feiten

| |
| --- |

Aard en wettelijke kwalificatie van het strafbare feit/de strafbare feiten en toepasselijke wettelijke bepaling/wetboek:

| |
| --- |

Aanleidingen om het uitleveringsverzoek als ongegrond, onrechtmatig, in het bijzonder politiek gemotiveerd te beschouwen en/of verzoeken die vragen doen rijzen in het kader van het Handvest of de EVRM:

(gelieve te preciseren):

| |
| --- |

Contactgegevens van de staat die informatie overdraagt met betrekking tot het uitleveringsverzoek

Staat:

Bevoegde autoriteit:

Contactpersoon:

Gehouden positie:

Dossiernummer:

Contactgegevens (e-mail/telefoonnummers):

Datum en handtekening

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

| 8.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 223/36 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 223/36

---

Wisselkoersen van de euro (1)

7 juni 2022

(2022/C 223/02)

1 euro =

| | Munteenheid | Koers |
| --- | --- | --- |
| USD | US-dollar | 1,0662 |
| JPY | Japanse yen | 141,66 |
| DKK | Deense kroon | 7,4395 |
| GBP | Pond sterling | 0,85365 |
| SEK | Zweedse kroon | 10,5039 |
| CHF | Zwitserse frank | 1,0423 |
| ISK | IJslandse kroon | 138,90 |
| NOK | Noorse kroon | 10,1843 |
| BGN | Bulgaarse lev | 1,9558 |
| CZK | Tsjechische koruna | 24,739 |
| HUF | Hongaarse forint | 389,33 |
| PLN | Poolse zloty | 4,5813 |
| RON | Roemeense leu | 4,9426 |
| TRY | Turkse lira | 17,8702 |
| AUD | Australische dollar | 1,4884 |
| CAD | Canadese dollar | 1,3437 |
| HKD | Hongkongse dollar | 8,3656 |
| NZD | Nieuw-Zeelandse dollar | 1,6582 |
| SGD | Singaporese dollar | 1,4685 |
| KRW | Zuid-Koreaanse won | 1 340,75 |
| ZAR | Zuid-Afrikaanse rand | 16,4059 |
| CNY | Chinese yuan renminbi | 7,1146 |
| HRK | Kroatische kuna | 7,5244 |
| IDR | Indonesische roepia | 15 412,37 |
| MYR | Maleisische ringgit | 4,6865 |
| PHP | Filipijnse peso | 56,421 |
| RUB | Russische roebel | |
| THB | Thaise baht | 36,768 |
| BRL | Braziliaanse real | 5,1256 |
| MXN | Mexicaanse peso | 20,8435 |
| INR | Indiase roepie | 82,8730 |

Munteenheid

Koers

USD

US-dollar

1,0662

JPY

Japanse yen

141,66

DKK

Deense kroon

7,4395

GBP

Pond sterling

0,85365

SEK

Zweedse kroon

10,5039

CHF

Zwitserse frank

1,0423

ISK

IJslandse kroon

138,90

NOK

Noorse kroon

10,1843

BGN

Bulgaarse lev

1,9558

CZK

Tsjechische koruna

24,739

HUF

Hongaarse forint

389,33

PLN

Poolse zloty

4,5813

RON

Roemeense leu

4,9426

TRY

Turkse lira

17,8702

AUD

Australische dollar

1,4884

CAD

Canadese dollar

1,3437

HKD

Hongkongse dollar

8,3656

NZD

Nieuw-Zeelandse dollar

1,6582

SGD

Singaporese dollar

1,4685

KRW

Zuid-Koreaanse won

1 340,75

ZAR

Zuid-Afrikaanse rand

16,4059

CNY

Chinese yuan renminbi

7,1146

HRK

Kroatische kuna

7,5244

IDR

Indonesische roepia

15 412,37

MYR

Maleisische ringgit

4,6865

PHP

Filipijnse peso

56,421

RUB

Russische roebel

THB

Thaise baht

36,768

BRL

Braziliaanse real

5,1256

MXN

Mexicaanse peso

20,8435

INR

Indiase roepie

82,8730

---

(1)  Bron: door de Europese Centrale Bank gepubliceerde referentiekoers.

---

V Bekendmakingen

PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN DE GEMEENSCHAPPELIJKE HANDELSPOLITIEK

Europese Commissie

| 8.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 223/37 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 223/37

---

Bericht van opening van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de antisubsidiemaatregelen die van toepassing zijn op de invoer van bepaalde warmgewalste platte producten van ijzer, van niet-gelegeerd staal of ander gelegeerd staal van oorsprong uit de Volksrepubliek China

(2022/C 223/03)

Na de bekendmaking van een bericht van het naderend vervallen (1) van de antisubsidiemaatregelen die van toepassing zijn op de invoer van warmgewalste platte producten van ijzer, van niet-gelegeerd staal of ander gelegeerd staal van oorsprong uit de Volksrepubliek China (“het betrokken land” of “de VRC”) heeft de Europese Commissie (“de Commissie”) een verzoek ontvangen om een nieuw onderzoek op grond van artikel 18 van Verordening (EU) 2016/1037 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (2) (“de basisverordening”).

1.   Verzoek om een nieuw onderzoek

Het verzoek werd op woensdag 9 maart 2022 ingediend door de European Steel Association Eurofer (“de indiener van het verzoek”) namens de bedrijfstak van de Unie van warmgewalste platte producten van ijzer, van niet-gelegeerd staal of ander gelegeerd staal in de zin van artikel 10, lid 6, van de basisverordening.

Een openbare versie van het verzoek en de analyse van de mate van steun van de producenten in de Unie voor het verzoek zijn beschikbaar in het dossier dat door de belanghebbenden ingezien kan worden. Punt 5.6 van dit bericht bevat informatie over de toegang tot het dossier voor belanghebbenden.

2.   Onderzocht product

Dit nieuwe onderzoek betreft bepaalde gewalste platte producten van ijzer, van niet-gelegeerd staal of van ander gelegeerd staal, ook indien opgerold (waaronder op maat gesneden producten en producten uit “bandstaal”), niet verder bewerkt dan warmgewalst, en niet geplateerd noch bekleed (“WPP” of “het onderzochte product”).

Dit onderzoek heeft geen betrekking op de volgende producten:

| i) | producten van roestvrijstaal en siliciumstaal met georiënteerde korrel; |
| --- | --- |

i)

producten van roestvrijstaal en siliciumstaal met georiënteerde korrel;

| ii) | producten van gereedschapsstaal en sneldraaistaal; |
| --- | --- |

ii)

producten van gereedschapsstaal en sneldraaistaal;

| iii) | producten, niet opgerold, zonder in reliëf gewalste motieven, met een dikte van meer dan 10 mm en een breedte van minimaal 600 mm, en |
| --- | --- |

iii)

producten, niet opgerold, zonder in reliëf gewalste motieven, met een dikte van meer dan 10 mm en een breedte van minimaal 600 mm, en

| iv) | producten, niet opgerold, zonder in reliëf gewalste motieven, met een dikte van 4,75 mm of meer maar niet meer dan 10 mm en een breedte van 2 050 mm of meer. |
| --- | --- |

iv)

producten, niet opgerold, zonder in reliëf gewalste motieven, met een dikte van 4,75 mm of meer maar niet meer dan 10 mm en een breedte van 2 050 mm of meer.

Het onderzochte product wordt momenteel ingedeeld onder de GN-codes 7208 10 00, 7208 25 00, 7208 26 00, 7208 27 00, 7208 36 00, 7208 37 00, 7208 38 00, 7208 39 00, 7208 40 00, 7208 52 10, 7208 52 99, 7208 53 10, 7208 53 90, 7208 54 00, 7211 13 00, 7211 14 00, 7211 19 00, ex 7225 19 10 (Taric-code 7225191090), 7225 30 90, ex 7225 40 60 (Taric-code 7225406090), 7225 40 90, ex 7226 19 10 (Taric-codes 7226191091 en 7226191095), 7226 91 91 en 7226 91 99. De GN-code en de Taric-code worden slechts ter informatie vermeld; dit belet niet dat zij later in de procedure kunnen worden gewijzigd.

3.   Bestaande maatregelen

Momenteel gelden definitieve antisubsidierechten die werden ingesteld bij Uitvoeringsverordening (EU) 2017/969 van de Commissie (3).

4.   Motivering van het nieuwe onderzoek

Het verzoek is ingediend omdat het vervallen van de maatregelen waarschijnlijk zou leiden tot voortzetting of herhaling van subsidiëring en tot herhaling van schade voor de bedrijfstak van de Unie.

4.1.   
  Bewering dat voortzetting of herhaling van subsidiëring waarschijnlijk is

De indiener van het verzoek heeft voldoende bewijsmateriaal verstrekt waaruit blijkt dat de meeste subsidieregelingen waartegen in het oorspronkelijke onderzoek compenserende maatregelen zijn ingesteld, nog steeds van kracht zijn en dat de producenten van het onderzochte product in het betrokken land hebben geprofiteerd en waarschijnlijk zullen blijven profiteren van een aantal subsidies die de regering van de Volksrepubliek China op nationaal en provinciaal niveau heeft verleend.

De indiener van het verzoek heeft ook een aanvullend subsidieprogramma vastgesteld, namelijk schuldconversieprogramma’s (debt for equity swap programmes) die in het oorspronkelijke onderzoek niet zijn onderzocht. Deze regeling lijkt aanleiding te geven tot compenserende maatregelen.

De indiener van het verzoek heeft niet voor alle subsidies het huidige niveau van subsidiëring nauwkeurig gekwantificeerd. Uit het bewijsmateriaal in het verzoek blijkt echter dat de mate van subsidiëring nog steeds aanzienlijk is.

De gestelde subsidiepraktijken bestaan onder meer uit i) de rechtstreekse overdracht van middelen, ii) inkomsten waarvan de overheid afstand doet of die de overheid niet int, iii) verstrekking van goederen of diensten door de overheid tegen een ontoereikende prijs, en iv) betalingen aan een financieringsmechanisme, of het aan een particulier lichaam toevertrouwen van een of meer van de bovengenoemde praktijken of het belasten van dat lichaam daarmee. De indiener van het verzoek voerde onder meer aan dat er bijvoorbeeld sprake was van preferentiële leningen en subsidies en rechtstreekse belastingvrijstellingen. Hij beweerde tevens dat de overheid grond ter beschikking zou stellen voor een ontoereikende vergoeding en dat mogelijk een schuldconversieprogramma zou zijn gebruikt. Met betrekking tot een aantal vermeende subsidiepraktijken werden reeds compenserende maatregelen ingesteld in het oorspronkelijke onderzoek, terwijl enkele andere subsidiepraktijken aanvullende of nieuwe subsidies betreffen die niet in het kader van het oorspronkelijke onderzoek werden onderzocht.

Volgens de indiener van het verzoek gaat het bij de genoemde maatregelen om subsidies, aangezien in het kader hiervan door de overheid van het betrokken land een financiële bijdrage wordt verstrekt waardoor de producenten van het onderzochte product een voordeel verkrijgen. Deze subsidies zouden specifiek zijn voor een onderneming of bedrijfstak waarvan de activiteit wordt aangemoedigd en derhalve aanleiding geven tot compenserende maatregelen.

Gezien artikel 18, lid 2, van de basisverordening heeft de Commissie een memorandum opgesteld over de toereikendheid van het bewijsmateriaal, dat haar beoordeling bevat van alle bewijzen waarover zij beschikt en op basis waarvan zij dit onderzoek opent. Belanghebbenden vinden dat memorandum in het dossier.

De Commissie behoudt zich het recht voor een onderzoek in te stellen naar andere relevante subsidiepraktijken die uit het onderzoek zouden blijken.

4.2.   
  Bewering dat herhaling van schade waarschijnlijk is

Volgens de indiener van het verzoek is herhaling van schade door de invoer uit het betrokken land waarschijnlijk. Hij heeft in dit verband voldoende bewijsmateriaal overgelegd waaruit blijkt dat de invoer van het onderzochte product uit het betrokken land in de Unie bij het vervallen van de maatregelen waarschijnlijk in omvang zal toenemen, gezien het bestaan van aanmerkelijke onbenutte productiecapaciteit in het betrokken land. Dit is ook toe te schrijven aan de aantrekkelijkheid van de markt van de Europese Unie in termen van omvang en prijzen, aangezien het niveau van de prijzen bij uitvoer van het onderzochte product uit het betrokken land naar markten van andere derde landen de prijzen van de bedrijfstak van de Unie aanzienlijk onderbood.

De indiener van het verzoek voert aan dat het vooral dankzij de antidumpingmaatregelen is dat de bedrijfstak van de Unie geen schade meer lijdt, en dat de bedrijfstak van de Unie waarschijnlijk opnieuw schade zal lijden als de maatregelen zouden komen te vervallen en het betrokken product in grotere hoeveelheden tegen gesubsidieerde prijzen uit het betrokken land wordt ingevoerd.

5.   Procedure

Daar de Commissie, na raadpleging van het bij artikel 25, lid 1, van de basisverordening ingestelde comité, tot de conclusie is gekomen dat er voldoende bewijs inzake de waarschijnlijkheid van subsidiëring en schade is om de opening van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen te rechtvaardigen, opent zij hierbij overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening een nieuw onderzoek.

Bij het nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen zal worden vastgesteld of voortzetting of herhaling van subsidiëring van het onderzochte product van oorsprong uit het betrokken land en voortzetting of herhaling van schade voor de bedrijfstak van de Unie bij het vervallen van de maatregelen al dan niet waarschijnlijk zijn.

De overheid van het betrokken land is overeenkomstig artikel 10, lid 7, van de basisverordening uitgenodigd voor overleg.

De Commissie wijst de partijen ook op de bekendmaking van de mededeling (4) over de gevolgen van de uitbraak van COVID-19 voor antidumping- en antisubsidieonderzoeken, die mogelijk van toepassing is op deze procedure.

De Commissie vestigt de aandacht van de partijen ook op het afzonderlijke antidumpingonderzoek betreffende hetzelfde product (5). De producenten-exporteurs, de bedrijfstak van de Unie en alle belanghebbenden in dat antidumpingonderzoek wordt verzocht zich voor dit onderzoek afzonderlijk te registreren en de relevante informatie in te dienen volgens de modaliteiten en de tijdschema’s in dit bericht, zonder rekening te houden met de informatie die mogelijk in het kader van het antidumpingonderzoek is ingediend. In dit onderzoek zal niet automatisch rekening worden gehouden met informatie of opmerkingen die in het kader van het antidumpingonderzoek zijn ingediend, en de partijen moeten alle informatie over dit onderzoek in beginsel apart indienen in het kader van deze procedure.

5.1.   
  Tijdvak van het nieuwe onderzoek en beoordelingsperiode

Het onderzoek naar de voortzetting of herhaling van subsidiëring zal betrekking hebben op de periode van 1 januari 2021 tot en met 31 december 2021 (“het tijdvak van het nieuwe onderzoek”). Het onderzoek van de ontwikkelingen die relevant zijn voor de beoordeling van de waarschijnlijkheid van voortzetting of herhaling van schade zal betrekking hebben op de periode van maandag 1 januari 2018 tot het einde van het tijdvak van het nieuwe onderzoek (“de beoordelingsperiode”).

5.2.   
  Opmerkingen over het verzoek en de opening van het onderzoek

Belanghebbenden die opmerkingen wensen te maken over het verzoek (onder meer in verband met herhaling van schade en oorzakelijk verband) of over aspecten in verband met de opening van het onderzoek (onder meer over de mate van steun voor het verzoek), moeten dit uiterlijk 37 dagen na de datum van bekendmaking van dit bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie (6) doen.

Verzoeken om te worden gehoord met betrekking tot de opening van het onderzoek moeten uiterlijk 15 dagen na de datum van bekendmaking van dit bericht worden ingediend.

5.3.   
  Procedure voor het vaststellen van de waarschijnlijkheid van voortzetting of herhaling van subsidiëring

De Commissie stelt in het kader van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen een onderzoek in naar de uitvoer naar de Unie die in het tijdvak van het nieuwe onderzoek heeft plaatsgevonden en gaat, los van de uitvoer naar de Unie, na of de ondernemingen die in het betrokken land het onderzochte product produceren en verkopen zich in een zodanige situatie bevinden dat voortzetting of herhaling van de uitvoer met subsidiëring naar de Unie waarschijnlijk is als de maatregelen komen te vervallen.

Alle producenten (7) van het onderzochte product uit het betrokken land, met inbegrip van die welke niet hebben meegewerkt aan het onderzoek dat tot de geldende maatregelen heeft geleid, wordt verzocht aan het onderzoek van de Commissie mee te werken.

5.3.1.   Onderzoek van producenten in het betrokken land

Gezien het mogelijk grote aantal producenten in het betrokken land dat bij dit nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen betrokken is, kan de Commissie, om het onderzoek binnen de wettelijke termijn te kunnen afronden, haar onderzoek tot een redelijk aantal producenten beperken door een steekproef samen te stellen. De steekproef zal overeenkomstig artikel 27 van de basisverordening worden samengesteld.

Om de Commissie in staat te stellen te beslissen of een steekproef noodzakelijk is en, zo ja, deze samen te stellen, wordt alle producenten of hun vertegenwoordigers, met inbegrip van die welke niet hebben meegewerkt aan het onderzoek dat tot de thans onderzochte maatregelen heeft geleid, verzocht naar voren te komen en de Commissie uiterlijk zeven dagen na de datum van bekendmaking van dit bericht informatie over hun ondernemingen te verstrekken. Deze informatie moet worden verstrekt via het platform TRON.tdi

(https://tron.trade.ec.europa.eu/tron/tdi/form/R770_SAMPLING_FORM_FOR_EXPORTING_PRODUCER).

In de punten 5.6 en 5.9 van dit bericht vindt u informatie over de toegang tot het platform TRON.tdi.

Om de informatie te verkrijgen die zij voor het samenstellen van de steekproef van producenten nodig acht, zal de Commissie bovendien contact opnemen met de autoriteiten van het betrokken land en eventueel ook met de haar bekende verenigingen van producenten in het betrokken land.

Indien een steekproef noodzakelijk is, zullen de producenten worden geselecteerd op basis van het grootste representatieve volume van de productie, verkoop of uitvoer dat binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kan worden onderzocht. De Commissie zal alle haar bekende producenten, de autoriteiten van het betrokken land en de verenigingen van producenten, indien nodig via de autoriteiten van het betrokken land, meedelen welke ondernemingen voor de steekproef zijn geselecteerd.

Zodra de Commissie de noodzakelijke informatie heeft ontvangen om een steekproef van producenten samen te stellen, deelt zij de betrokken partijen mee of zij in de steekproef zijn opgenomen. De in de steekproef opgenomen producenten moeten de ingevulde vragenlijst, tenzij anders aangegeven, uiterlijk 30 dagen na de datum van kennisgeving van het besluit over hun opname in de steekproef indienen.

De Commissie zal een mededeling inzake de samenstelling van de steekproef toevoegen aan het dossier voor inzage door belanghebbenden. Opmerkingen over de samenstelling van de steekproef moeten uiterlijk drie dagen na de datum van kennisgeving van het besluit over de steekproef worden ingediend.

Een exemplaar van de vragenlijst voor producenten in het betrokken land is beschikbaar in het dossier voor inzage door belanghebbenden en op de website van DG Handel (https://trade.ec.europa.eu/tdi/case_details.cfm?id=2594).

Ondernemingen die hebben ingestemd met opname in de steekproef maar uiteindelijk niet worden geselecteerd, worden onverminderd de mogelijke toepassing van artikel 28 van de basisverordening geacht mee te werken.

5.3.2.   Onderzoek van niet-verbonden importeurs (8) (9)

Niet-verbonden importeurs die het onderzochte product uit het betrokken land in de Unie invoeren, met inbegrip van die welke niet hebben meegewerkt aan het onderzoek dat tot de geldende maatregelen heeft geleid, wordt verzocht aan dit onderzoek mee te werken.

Gezien het mogelijk grote aantal niet-verbonden importeurs dat bij dit nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen betrokken is, kan de Commissie, om het onderzoek binnen de wettelijke termijn te kunnen afronden, haar onderzoek tot een redelijk aantal niet-verbonden importeurs beperken door een steekproef samen te stellen. De steekproef zal overeenkomstig artikel 27 van de basisverordening worden samengesteld.

Om de Commissie in staat te stellen te beslissen of een steekproef noodzakelijk is en, zo ja, deze samen te stellen, wordt alle niet-verbonden importeurs of hun vertegenwoordigers, met inbegrip van die welke niet hebben meegewerkt aan het onderzoek dat tot de onderzochte maatregelen heeft geleid, verzocht contact met de Commissie op te nemen. Zij moeten dat uiterlijk zeven dagen na de datum van bekendmaking van dit bericht doen en de Commissie de in de bijlage bij dit bericht verlangde informatie over hun onderneming of ondernemingen verstrekken.

Om de informatie te verkrijgen die zij voor het samenstellen van de steekproef van niet-verbonden importeurs nodig acht, kan de Commissie bovendien contact opnemen met haar bekende verenigingen van importeurs.

Indien een steekproef noodzakelijk is, kunnen de importeurs worden geselecteerd op basis van het grootste representatieve volume van hun verkoop in de Unie van het onderzochte product uit het betrokken land dat binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kan worden onderzocht. De Commissie zal alle haar bekende niet-verbonden importeurs en verenigingen van importeurs meedelen welke ondernemingen voor de steekproef zijn geselecteerd.

De Commissie zal ook een mededeling inzake de samenstelling van de steekproef toevoegen aan het dossier voor inzage door belanghebbenden. Opmerkingen over de samenstelling van de steekproef moeten uiterlijk drie dagen na de datum van kennisgeving van het besluit over de steekproef worden ingediend.

Om de informatie te verkrijgen die zij voor haar onderzoek nodig acht, zal de Commissie een vragenlijst ter beschikking stellen van de in de steekproef opgenomen niet-verbonden importeurs. Deze partijen moeten de ingevulde vragenlijst, tenzij anders aangegeven, uiterlijk 30 dagen na de datum van kennisgeving van de samenstelling van de steekproef indienen.

Een exemplaar van de vragenlijst voor niet-verbonden importeurs is beschikbaar in het dossier voor inzage door belanghebbenden en op de website van DG Handel (https://trade.ec.europa.eu/tdi/case_details.cfm?id=2594).

5.4.   
  Procedure voor het vaststellen van de waarschijnlijkheid van voortzetting of herhaling van schade

Teneinde vast te stellen of voortzetting of herhaling van schade voor de bedrijfstak van de Unie waarschijnlijk is, wordt de producenten van het onderzochte product in de Unie verzocht aan het onderzoek van de Commissie mee te werken.

Onderzoek van producenten in de Unie

Gezien het grote aantal producenten in de Unie dat bij dit nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen betrokken is, heeft de Commissie, om het onderzoek binnen de wettelijke termijn te kunnen afronden, besloten haar onderzoek tot een redelijk aantal producenten in de Unie te beperken door een steekproef samen te stellen. De steekproef wordt overeenkomstig artikel 27 van de basisverordening samengesteld.

De Commissie heeft een voorlopige steekproef van producenten in de Unie samengesteld. Belanghebbenden vinden nadere details in het dossier.

De belanghebbenden wordt verzocht om opmerkingen over de voorlopige steekproef. Daarnaast moeten andere producenten in de Unie of hun vertegenwoordigers, die vinden dat er redenen zijn waarom zij in de steekproef zouden moeten worden opgenomen, uiterlijk zeven dagen na de datum van bekendmaking van dit bericht contact met de Commissie opnemen. Alle opmerkingen over de voorlopige steekproef moeten, tenzij anders aangegeven, uiterlijk zeven dagen na de datum van bekendmaking van dit bericht worden ingediend.

De Commissie zal alle haar bekende producenten in de Unie en/of verenigingen van producenten in de Unie meedelen welke ondernemingen uiteindelijk voor de steekproef zijn geselecteerd.

De in de steekproef opgenomen producenten in de Unie moeten de ingevulde vragenlijst, tenzij anders aangegeven, uiterlijk dertig dagen na de datum van kennisgeving van het besluit over hun opname in de steekproef indienen.

Een exemplaar van de vragenlijst voor producenten in de Unie is beschikbaar in het dossier voor inzage door belanghebbenden en op de website van DG Handel (https://trade.ec.europa.eu/tdi/case_details.cfm?id=2594).

5.5.   
  Procedure voor het beoordelen van het belang van de Unie

Als wordt bevestigd dat voortzetting of herhaling van subsidiëring en voortzetting of herhaling van schade waarschijnlijk zijn, zal uit hoofde van artikel 31 van de basisverordening een beslissing worden genomen over de vraag of handhaving van de compenserende maatregelen niet in strijd zou zijn met het belang van de Unie.

Producenten in de Unie, importeurs en hun representatieve verenigingen, gebruikers en hun representatieve verenigingen, vakbonden en representatieve consumentenorganisaties wordt verzocht de Commissie informatie te verstrekken over het belang van de Unie.

Informatie over de beoordeling van het belang van de Unie moet, tenzij anders aangegeven, uiterlijk 37 dagen na de datum van bekendmaking van dit bericht worden ingediend. Deze informatie kan vormvrij worden opgesteld of er kan een vragenlijst van de Commissie worden ingevuld.

Een exemplaar van de vragenlijsten, waaronder de vragenlijst voor gebruikers van het onderzochte product, is beschikbaar in het dossier voor inzage door belanghebbenden en op de website van DG Handel (https://trade.ec.europa.eu/tdi/case_details.cfm?id=2594). Met informatie die op grond van artikel 31 van de basisverordening wordt verstrekt, wordt alleen rekening gehouden indien daarbij tegelijkertijd het nodige bewijsmateriaal is gevoegd dat de geldigheid ervan bevestigt.

5.6.   
  Belanghebbenden

Om aan het onderzoek mee te werken, moeten belanghebbenden zoals producenten in het betrokken land, producenten in de Unie, importeurs en hun representatieve verenigingen, gebruikers en hun representatieve verenigingen, vakbonden en representatieve consumentenorganisaties eerst aantonen dat er een objectieve band is tussen hun activiteiten en het onderzochte product.

Producenten in het betrokken land, producenten in de Unie, importeurs en representatieve verenigingen die informatie hebben verstrekt in overeenstemming met de procedures zoals beschreven in de punten 5.3.1, 5.3.2 en 5.4 worden als belanghebbenden beschouwd indien er een objectieve band is tussen hun activiteiten en het onderzochte product.

Andere partijen kunnen alleen als belanghebbende meewerken aan het onderzoek vanaf het moment waarop zij contact opnemen met de Commissie, en op voorwaarde dat er een objectieve band is tussen hun activiteiten en het onderzochte product. Beschouwd worden als een belanghebbende laat de toepassing van artikel 28 van de basisverordening onverlet.

Het dossier voor inzage door belanghebbenden is toegankelijk via het platform TRON.tdi (https://tron.trade.ec.europa.eu/tron/TDI). Volg de instructies op die pagina om toegang te krijgen (10).

5.7.   
  Andere schriftelijke opmerkingen

Alle belanghebbenden wordt hierbij verzocht om onder de voorwaarden van dit bericht hun standpunt kenbaar te maken en informatie en bewijsmateriaal in te dienen. Tenzij anders aangegeven, moeten deze informatie en dit bewijsmateriaal uiterlijk 37 dagen na de datum van bekendmaking van dit bericht in het bezit van de Commissie zijn.

5.8.   
  Mogelijkheid om door de onderzoeksdiensten van de Commissie te worden gehoord

Alle belanghebbenden kunnen een verzoek indienen om door de onderzoeksdiensten van de Commissie te worden gehoord. Het verzoek om te worden gehoord, moet schriftelijk worden ingediend en met redenen worden omkleed, alsook een samenvatting bevatten van wat de belanghebbende tijdens de hoorzitting wenst te bespreken. De hoorzitting zal worden beperkt tot de punten die vooraf schriftelijk door de belanghebbenden zijn aangedragen.

In beginsel worden hoorzittingen niet gebruikt om feitelijke informatie te presenteren die nog niet in het dossier is opgenomen. Desalniettemin kan de belanghebbenden, uit het oogpunt van behoorlijk bestuur en om de diensten van de Commissie in staat te stellen vooruitgang in het onderzoek te boeken, na een hoorzitting worden opgedragen nieuwe feitelijke informatie te verstrekken.

5.9.   
  Instructies voor schriftelijke opmerkingen en de verzending van ingevulde vragenlijsten en correspondentie

Informatie die aan de Commissie wordt verstrekt in het kader van handelsbeschermingsonderzoeken, moet vrij zijn van auteursrechten. Alvorens aan de Commissie informatie en/of gegevens te verstrekken die onderworpen zijn aan het auteursrecht van derden, moeten belanghebbenden de houder van het auteursrecht specifiek verzoeken de Commissie uitdrukkelijk toestemming te verlenen om a) voor deze handelsbeschermingsprocedure gebruik te maken van de informatie en gegevens en b) de informatie en/of gegevens te verstrekken aan belanghebbenden in dit onderzoek, in een vorm die hun de mogelijkheid biedt hun recht van verweer uit te oefenen.

Alle schriftelijke opmerkingen (met inbegrip van de in dit bericht gevraagde informatie), ingevulde vragenlijsten en correspondentie die door de belanghebbenden worden verstrekt en waarvoor om een vertrouwelijke behandeling wordt verzocht, moeten zijn voorzien van de vermelding “Sensitive” (11). Belanghebbenden die in de loop van dit onderzoek informatie indienen, wordt verzocht hun verzoek om vertrouwelijke behandeling met redenen te omkleden.

Belanghebbenden die informatie met de vermelding “Sensitive” verstrekken, moeten hiervan krachtens artikel 29, lid 2, van de basisverordening een niet-vertrouwelijke samenvatting indienen, voorzien van de vermelding “For inspection by interested parties”. Deze samenvatting moet gedetailleerd genoeg zijn om een redelijk inzicht te verschaffen in de wezenlijke inhoud van de als vertrouwelijk verstrekte informatie. Als een belanghebbende die vertrouwelijke informatie verstrekt, geen geldige redenen voor het verzoek om een vertrouwelijke behandeling aanvoert of geen niet-vertrouwelijke samenvatting daarvan indient met de vereiste vorm en inhoud, kan de Commissie deze informatie buiten beschouwing laten, tenzij aan de hand van geëigende bronnen aannemelijk wordt gemaakt dat de informatie juist is.

Belanghebbenden wordt verzocht alle opmerkingen en verzoeken, met inbegrip van gescande volmachten en certificaten, via het platform TRON.tdi (https://tron.trade.ec.europa.eu/tron/TDI) in te dienen. Door het platform TRON.tdi of e-mail te gebruiken, stemmen belanghebbenden in met de geldende voorschriften inzake elektronisch ingediende opmerkingen, die zijn vervat in het document “Correspondentie met de Europese Commissie in handelsbeschermingszaken” op de website van het directoraat-generaal Handel (https://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2014/june/tradoc_152578.pdf). Belanghebbenden moeten hun naam, adres, telefoonnummer en een geldig e-mailadres vermelden en ervoor zorgen dat het verstrekte e-mailadres een actief, officieel en zakelijk e-mailadres is dat elke dag wordt gecontroleerd. Zodra contactgegevens zijn verstrekt, verloopt de communicatie van de Commissie met belanghebbenden uitsluitend via het platform TRON.tdi of per e-mail, tenzij zij uitdrukkelijk verzoeken alle documenten van de Commissie via een ander communicatiemiddel te ontvangen of het document wegens de aard ervan per aangetekend schrijven moet worden verzonden. Voor nadere voorschriften en informatie over de correspondentie met de Commissie, met inbegrip van de beginselen die van toepassing zijn op via het platform TRON.tdi of per e-mail verzonden opmerkingen, moeten belanghebbenden de hierboven genoemde instructies voor de communicatie met belanghebbenden raadplegen.

Correspondentieadres van de Commissie:

| Europese Commissie |
| --- |
| Directoraat-generaal Handel |
| Directoraat G |
| Kamer CHAR 04/039 |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

Europese Commissie

Directoraat-generaal Handel

Directoraat G

Kamer CHAR 04/039

1049 Brussel

BELGIË

TRON.tdi: https://tron.trade.ec.europa.eu/tron/tdi

E-mailadressen:

TRADE-R770-HRF-SUBSIDY@ec.europa.eu

TRADE-R770-HRF-INJURY@ec.europa.eu

6.   Tijdschema voor het onderzoek

Het onderzoek wordt overeenkomstig artikel 22, lid 1, van de basisverordening normaal gesproken binnen 12 maanden, maar uiterlijk binnen 15 maanden na de datum van bekendmaking van dit bericht afgesloten.

7.   Indiening van informatie

In de regel kunnen belanghebbenden alleen binnen de in punt 5 van dit bericht vermelde termijnen informatie verstrekken.

Teneinde het onderzoek binnen de voorgeschreven termijnen af te ronden, zal de Commissie geen opmerkingen van belanghebbenden meer aanvaarden na het verstrijken van de termijn voor het indienen van opmerkingen over de mededeling van de definitieve bevindingen of, in voorkomend geval, na het verstrijken van de termijn voor het indienen van opmerkingen over de aanvullende mededeling van de definitieve bevindingen.

8.   Mogelijkheid om opmerkingen te maken over door andere belanghebbenden ingediende informatie

Om het recht van verweer te waarborgen, moeten belanghebbenden de mogelijkheid hebben om opmerkingen te maken over de door andere belanghebbenden ingediende informatie. Daarbij mogen zij alleen ingaan op kwesties die in de door andere belanghebbenden ingediende informatie worden vermeld en mogen zij geen nieuwe kwesties aan de orde stellen.

Opmerkingen over de informatie die door andere belanghebbenden is verstrekt naar aanleiding van de mededeling van de definitieve bevindingen moeten, tenzij anders aangegeven, uiterlijk vijf dagen na het verstrijken van de termijn voor het maken van opmerkingen over de definitieve bevindingen worden ingediend. In geval van een aanvullende mededeling van de definitieve bevindingen moeten opmerkingen van andere belanghebbenden naar aanleiding van deze aanvullende mededeling, tenzij anders aangegeven, uiterlijk één dag na het verstrijken van de termijn voor het maken van opmerkingen over deze aanvullende mededeling worden ingediend.

Bovenbedoeld tijdschema geldt onverminderd het recht van de Commissie de belanghebbenden in naar behoren gemotiveerde gevallen om aanvullende informatie te verzoeken.

9.   Verlenging van de in dit bericht vermelde termijnen

Een verlenging van de in dit bericht vermelde termijnen kan worden verleend op met redenen omkleed verzoek van de belanghebbenden.

Een eventuele verlenging van de in dit bericht vermelde termijnen mag alleen in uitzonderlijke omstandigheden worden aangevraagd en wordt alleen verleend indien dit naar behoren gerechtvaardigd is. In elk geval is de eventuele verlenging van de termijn om de vragenlijsten te beantwoorden normaliter beperkt tot drie dagen, en mag deze in de regel niet meer dan zeven dagen bedragen. Wat de termijnen voor de indiening van andere in het bericht van opening genoemde informatie betreft, zijn verlengingen beperkt tot drie dagen, tenzij wordt aangetoond dat er sprake is van uitzonderlijke omstandigheden.

10.   Niet-medewerking

Wanneer belanghebbenden geen toegang tot de vereiste gegevens verlenen, deze niet binnen de gestelde termijn verstrekken of het onderzoek aanmerkelijk belemmeren, kunnen overeenkomstig artikel 28 van de basisverordening conclusies worden getrokken aan de hand van de beschikbare gegevens, zowel in positieve als in negatieve zin.

Wanneer blijkt dat een belanghebbende onjuiste of misleidende inlichtingen heeft verstrekt, kunnen deze buiten beschouwing worden gelaten en kan van de beschikbare gegevens gebruik worden gemaakt.

Als een belanghebbende geen of slechts gedeeltelijk medewerking verleent en de conclusies daarom overeenkomstig artikel 28 van de basisverordening op de beschikbare gegevens worden gebaseerd, kunnen de resultaten voor deze belanghebbende minder gunstig zijn dan wanneer hij wel medewerking had verleend.

Als de belanghebbende zijn antwoord niet door middel van systemen voor automatische gegevensverwerking verstrekt, wordt dit niet als niet-medewerking beschouwd, mits deze belanghebbende aantoont dat verstrekking van het antwoord in de gevraagde vorm voor hem een onredelijke extra belasting zou betekenen of onredelijke extra kosten zou meebrengen. De belanghebbende moet onmiddellijk contact opnemen met de Commissie.

11.   Raadadviseur-auditeur

Belanghebbenden kunnen erom vragen dat de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures wordt ingeschakeld. Deze behandelt verzoeken om toegang tot het dossier, geschillen over de vertrouwelijkheid van documenten, verzoeken om termijnverlenging en alle andere verzoeken betreffende het recht van verweer van belanghebbenden en van derden die tijdens de procedure kunnen worden ingediend.

De raadadviseur-auditeur kan een hoorzitting beleggen en bemiddelen tussen de belanghebbende(n) en de diensten van de Commissie om te garanderen dat de belanghebbenden hun recht van verweer ten volle kunnen uitoefenen. Een verzoek om door de raadadviseur-auditeur te worden gehoord, moet schriftelijk worden ingediend en met redenen worden omkleed. De raadadviseur-auditeur onderzoekt de redenen voor de verzoeken. Deze hoorzittingen mogen enkel plaatsvinden indien de kwesties niet tijdig zijn opgelost met de diensten van de Commissie.

Elk verzoek moet tijdig en snel worden ingediend, zodat het ordelijk verloop van de procedure niet in gevaar wordt gebracht. Daartoe moet een verzoek om inschakeling van de raadadviseur-auditeur zo spoedig mogelijk na de gebeurtenis die een dergelijke inschakeling rechtvaardigt door de belanghebbenden worden ingediend. Wanneer een verzoek om een hoorzitting niet binnen de daarvoor geldende termijn wordt ingediend, onderzoekt de raadadviseur-auditeur ook de redenen voor het laattijdige verzoek, de aard van de aan de orde gestelde kwesties en de gevolgen van die kwesties voor het recht van verweer, rekening houdend met het belang van behoorlijk bestuur en de tijdige voltooiing van het onderzoek.

Belanghebbenden die contact willen opnemen, vinden de nodige gegevens en nadere informatie op de pagina’s van de raadadviseur-auditeur op de website van DG Handel (http://ec.europa.eu/trade/trade-policy-and-you/contacts/hearing-officer/).

12.   Verzoek om een nieuw onderzoek op grond van artikel 19 van de basisverordening

Aangezien dit nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen wordt geopend overeenkomstig artikel 18, van de basisverordening, kunnen de bestaande maatregelen overeenkomstig artikel 22, lid 3, van de basisverordening naar aanleiding van de bevindingen van het onderzoek worden ingetrokken of gehandhaafd, maar niet worden gewijzigd.

Belanghebbenden die van oordeel zijn dat de maatregelen opnieuw moeten worden onderzocht zodat deze kunnen worden gewijzigd, kunnen een verzoek indienen voor een nieuw onderzoek op grond van artikel 19 van de basisverordening.

Zij moeten daartoe contact opnemen met de Commissie op het bovenstaande adres. Een dergelijk onderzoek zal onafhankelijk van het in dit bericht aangekondigde onderzoek worden uitgevoerd.

13.   Verwerking van persoonsgegevens

Persoonsgegevens die in het kader van dit onderzoek worden verzameld, zullen worden behandeld in overeenstemming met Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad (12).

Een privacyverklaring die alle particulieren op de hoogte brengt van de verwerking van persoonsgegevens in het kader van de handelsbeschermingsactiviteiten van de Commissie is beschikbaar op de website van DG Handel (http://ec.europa.eu/trade/policy/accessing-markets/trade-defence/).

---

(1)  PB C 372 van 16.9.2021, blz. 10.

(2)  PB L 176 van 30.6.2016, blz. 55.

(3)  Uitvoeringsverordening (EU) 2017/969 van de Commissie tot instelling van een definitief compenserend recht op bepaalde warmgewalste platte producten van ijzer, van niet-gelegeerd staal of van ander gelegeerd staal van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 146 van 9.6.2017, blz. 17).

(4)  Mededeling over de gevolgen van de uitbraak van COVID-19 voor antidumping- en antisubsidieonderzoeken (PB C 86 van 16.3.2020, blz. 6).

(5)  https://eur-lex.europa.eu/legal-content/NL/TXT/PDF/?uri=CELEX:52022XC0405%2801%29&from=NL

(6)  Alle verwijzingen naar de bekendmaking van dit bericht zijn verwijzingen naar de bekendmaking van dit bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie, tenzij anders aangegeven.

(7)  Onder “producent” wordt verstaan een onderneming uit het betrokken land die het onderzochte product produceert, met inbegrip van verbonden ondernemingen die betrokken zijn bij de productie, binnenlandse verkoop of uitvoer van het onderzochte product.

(8)  Uitsluitend importeurs die niet verbonden zijn met producenten-exporteurs mogen in de steekproef worden opgenomen. Importeurs die met producenten-exporteurs verbonden zijn, moeten de bijlage bij de vragenlijst voor deze producenten-exporteurs invullen. Overeenkomstig artikel 127 van Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie van 24 november 2015 houdende nadere uitvoeringsvoorschriften voor enkele bepalingen van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie, worden twee personen geacht verbonden te zijn indien: a) zij functionaris of directeur zijn in de onderneming van de andere persoon; b) zij door de wettelijke bepalingen worden erkend als in zaken verbonden; c) zij werkgever en werknemer zijn; d) een derde partij 5 % of meer van het stemgerechtigde uitstaande kapitaal of de aandelen van beiden direct of indirect bezit, houdt of daarover zeggenschap heeft; e) één van hen direct of indirect zeggenschap over de ander heeft; f) beiden, rechtstreeks of zijdelings, worden gecontroleerd door een derde persoon; g) beiden direct of indirect zeggenschap over een derde persoon hebben, of h) zij tot dezelfde familie behoren (PB L 343 van 29.12.2015, blz. 558). Personen worden slechts geacht leden te zijn van dezelfde familie indien zij op een van de volgende wijzen met elkaar bloed- of aanverwant zijn: i) echtgenoot en echtgenote, ii) ouder en kind, iii) broers en zusters (of halfbroers en halfzusters), iv) grootouder en kleinkind, v) oom of tante en neef of nicht (oomzeggers), vi) schoonouder en schoondochter of schoonzoon, vii) zwagers en schoonzusters. Overeenkomstig artikel 5, punt 4, van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie wordt onder “persoon” verstaan een natuurlijk persoon, een rechtspersoon of een vereniging van personen die geen rechtspersoonlijkheid bezit, maar krachtens het Unierecht of het nationale recht wel als handelingsbekwaam is erkend (PB L 269 van 10.10.2013, blz. 1).

(9)  Gegevens die door niet-verbonden importeurs zijn verstrekt, mogen ook worden gebruikt voor andere aspecten van dit onderzoek dan het vaststellen van het belang van de Unie.

(10)  Bij technische problemen kunt u contact opnemen met de handelshelpdesk per e-mail (trade-service-desk@ec.europa.eu) of per telefoon (+32 22979797).

(11)  Een “Sensitive”-document wordt beschouwd als vertrouwelijk in de zin van artikel 29 van de basisverordening en artikel 12 van de WTO-Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen (SCM-Overeenkomst). Het is ook een beschermd document krachtens artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43).

(12)  Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 45/2001 en Besluit nr. 1247/2002/EG (PB L 295 van 21.11.2018, blz. 39).

---

BIJLAGE

| ☐ | “Sensitive”-versie |
| --- | --- |
| ☐ | Versie “For inspection by interested parties” |
| (vakje aankruisen dat van toepassing is) |

☐

“Sensitive”-versie

☐

Versie “For inspection by interested parties”

(vakje aankruisen dat van toepassing is)

NIEUW ONDERZOEK IN VERBAND MET HET VERVALLEN VAN DE ANTISUBSIDIEMAATREGELEN DIE VAN TOEPASSING ZIJN OP DE INVOER VAN BEPAALDE WARMGEWALSTE PLATTE PRODUCTEN VAN IJZER, VAN NIET-GELEGEERD STAAL OF ANDER GELEGEERD STAAL VAN OORSPRONG UIT DE VOLKSREPUBLIEK CHINA

INFORMATIE VOOR DE SAMENSTELLING VAN DE STEEKPROEF VAN NIET-VERBONDEN IMPORTEURS

Dit formulier is bedoeld om niet-verbonden importeurs te helpen bij het verstrekken van de informatie voor de samenstelling van de steekproef als bedoeld in punt 5.3.2 van het bericht van opening.

De “Sensitive”-versie en de versie “For inspection by interested parties” moeten beide aan de Commissie worden teruggezonden, zoals aangegeven in het bericht van opening.

1.   NAAM EN CONTACTGEGEVENS

Gelieve de volgende gegevens over uw onderneming te verstrekken:

| Naam van de onderneming | |
| --- | --- |
| Adres | |
| Contactpersoon | |
| E-mailadres | |
| Telefoonnummer | |

Naam van de onderneming

Adres

Contactpersoon

E-mailadres

Telefoonnummer

2.   OMZET EN VERKOOPVOLUME

Vermeld voor het onderzoektijdvak in euro’s (EUR) de totale omzet van uw onderneming die is behaald met de invoer en de wederverkoop op de markt van de Unie na invoer uit de Volksrepubliek China van het onderzochte product zoals omschreven in het bericht van opening, alsmede de waarde in euro’s (EUR) en het volume in ton van die invoer en wederverkoop.

| | Volume in ton | Waarde in EUR |
| --- | --- | --- |
| Totale omzet van uw onderneming in EUR | | |
| Invoer van het onderzochte product van oorsprong uit de Volksrepubliek China | | |
| Invoer van het onderzochte product (ongeacht de oorsprong) | | |
| Wederverkoop van het onderzochte product op de markt van de Unie na invoer uit de Volksrepubliek China | | |

Volume in ton

Waarde in EUR

Totale omzet van uw onderneming in EUR

Invoer van het onderzochte product van oorsprong uit de Volksrepubliek China

Invoer van het onderzochte product (ongeacht de oorsprong)

Wederverkoop van het onderzochte product op de markt van de Unie na invoer uit de Volksrepubliek China

3.   ACTIVITEITEN VAN UW ONDERNEMING EN VAN VERBONDEN ONDERNEMINGEN (1)

Verstrek nadere bijzonderheden over de precieze activiteiten van de onderneming en van alle verbonden ondernemingen (vermeld die ondernemingen en geef de relatie met uw onderneming aan) die betrokken zijn bij de productie en/of verkoop (uitvoer en/of binnenlandse verkoop) van het onderzochte product. Dergelijke activiteiten kunnen de aankoop van het onderzochte product of de productie ervan in het kader van uitbestedingsregelingen, alsook de verwerking ervan of de handel erin omvatten, maar zijn daartoe niet beperkt.

| Naam en locatie van de onderneming | Activiteiten | Relatie |
| --- | --- | --- |
| | | |
| | | |
| | | |

Naam en locatie van de onderneming

Activiteiten

Relatie

4.   ANDERE INFORMATIE

| | Verstrek alle andere relevante informatie die de onderneming nuttig acht om de Commissie bij de samenstelling van de steekproef te helpen. |
| --- | --- |

Verstrek alle andere relevante informatie die de onderneming nuttig acht om de Commissie bij de samenstelling van de steekproef te helpen.

5.   CERTIFICERING

Door bovengenoemde informatie te verstrekken, stemt de onderneming ermee in eventueel in de steekproef te worden opgenomen. Selectie voor de steekproef houdt in dat een vragenlijst moet worden ingevuld en dat aanvaard wordt dat de antwoorden bij een bezoek ter plaatse worden gecontroleerd. Ondernemingen die verklaren niet in de steekproef te willen worden opgenomen, worden geacht niet aan het onderzoek te hebben meegewerkt. De bevindingen van de Commissie met betrekking tot niet-medewerkende importeurs worden gebaseerd op de beschikbare gegevens en het resultaat kan voor de desbetreffende onderneming minder gunstig zijn dan wanneer zij wel had meegewerkt.

Handtekening van de gemachtigde:

Naam en titel van de gemachtigde:

Datum:

---

(1)  Overeenkomstig artikel 127 van Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie van 24 november 2015 houdende nadere uitvoeringsvoorschriften voor enkele bepalingen van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie, worden twee personen geacht verbonden te zijn indien: a) zij functionaris of directeur zijn in de onderneming van de andere persoon; b) zij door de wettelijke bepalingen worden erkend als in zaken verbonden; c) zij werkgever en werknemer zijn; d) een derde partij 5 % of meer van het stemgerechtigde uitstaande kapitaal of de aandelen van beiden direct of indirect bezit, houdt of daarover zeggenschap heeft; e) één van hen direct of indirect zeggenschap over de ander heeft; f) beiden, rechtstreeks of zijdelings, worden gecontroleerd door een derde persoon; g) beiden direct of indirect zeggenschap over een derde persoon hebben, of h) zij tot dezelfde familie behoren (PB L 343 van 29.12.2015, blz. 558). Personen worden slechts geacht leden te zijn van dezelfde familie indien zij op een van de volgende wijzen met elkaar bloed- of aanverwant zijn: i) echtgenoot en echtgenote, ii) ouder en kind, iii) broers en zusters (of halfbroers en halfzusters), iv) grootouder en kleinkind, v) oom of tante en neef of nicht (oomzeggers), vi) schoonouder en schoondochter of schoonzoon, vii) zwagers en schoonzusters. Overeenkomstig artikel 5, punt 4, van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie wordt onder “persoon” verstaan een natuurlijk persoon, een rechtspersoon of een vereniging van personen die geen rechtspersoonlijkheid bezit, maar krachtens het Unierecht of het nationale recht wel als handelingsbekwaam is erkend (PB L 269 van 10.10.2013, blz. 1).

---

PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID

Europese Commissie

| 8.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 223/48 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 223/48

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

(Zaak M.10762 – H&F / IRI)

(Voor de EER relevante tekst)

(2022/C 223/04)

1.

Deze aanmelding betreft de volgende ondernemingen:

| — | Hellman & Friedman Capital Partners X, L.P. en haar parallelle fondsen (“H&F”, Verenigde Staten); |
| --- | --- |

—

Hellman & Friedman Capital Partners X, L.P. en haar parallelle fondsen (“H&F”, Verenigde Staten);

| — | NPD Group, L.P., een portefeuillemaatschappij onder zeggenschap van Hellman & Friedman (“NPD”, Verenigde Staten); |
| --- | --- |

—

NPD Group, L.P., een portefeuillemaatschappij onder zeggenschap van Hellman & Friedman (“NPD”, Verenigde Staten);

| — | Information Resources, Inc. (“IRI”, Verenigde Staten). |
| --- | --- |

—

Information Resources, Inc. (“IRI”, Verenigde Staten).

H&F verkrijgt indirect uitsluitende zeggenschap in de zin van artikel 3, lid 1, punt b), van de concentratieverordening over IRI via een fusieovereenkomst van IRI met NPD.

De concentratie komt tot stand door de verwerving van aandelen.

2.

| — | H&F: private-equityonderneming; |
| --- | --- |

—

H&F: private-equityonderneming;

| — | NPD: marktonderzoeksonderneming; |
| --- | --- |

—

NPD: marktonderzoeksonderneming;

| — | IRI: marktonderzoeksonderneming die informatie en analyses over consumenten, klanten en detailhandelsmarkt verstrekt, gericht op verpakte consumptiegoederen. |
| --- | --- |

—

IRI: marktonderzoeksonderneming die informatie en analyses over consumenten, klanten en detailhandelsmarkt verstrekt, gericht op verpakte consumptiegoederen.

3.

Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden.

4.

Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na de datum van deze bekendmaking hebben bereikt. De volgende referentie moet altijd worden vermeld:

M.10762 - H&F / IRI

Opmerkingen kunnen per e-mail, per fax of per post aan de Commissie worden toegezonden. Gelieve de onderstaande contactgegevens te gebruiken:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Fax +32 22964301

Postadres:

| Europese Commissie |
| --- |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 (“de concentratieverordening”).

1

---

| 8.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 223/50 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 223/50

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

(Zaak M.10664 – XLCEE / DEROT / BLACK RED WHITE)

Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak

(Voor de EER relevante tekst)

(2022/C 223/05)

1.

Deze aanmelding betreft de volgende ondernemingen:

| — | XLCEE-Holding GmbH (“XLCEE”, Oostenrijk), die deel uitmaakt van de XXXLutz-groep (“XXXLutz”, Oostenrijk); |
| --- | --- |

—

XLCEE-Holding GmbH (“XLCEE”, Oostenrijk), die deel uitmaakt van de XXXLutz-groep (“XXXLutz”, Oostenrijk);

| — | Derot Fund S.À R.L. (“Derot”, Luxemburg), die onder zeggenschap staat van de heer Formela; |
| --- | --- |

—

Derot Fund S.À R.L. (“Derot”, Luxemburg), die onder zeggenschap staat van de heer Formela;

| — | BLACK RED WHITE S.A. (“BRW”, Polen), die onder zeggenschap staat van Derot. |
| --- | --- |

—

BLACK RED WHITE S.A. (“BRW”, Polen), die onder zeggenschap staat van Derot.

XLCEE en Derot verkrijgen gezamenlijke zeggenschap in de zin van artikel 3, lid 1, punt b), en artikel 3, lid 4, van de concentratieverordening over het geheel van BRW.

De concentratie komt tot stand door de verwerving van aandelen.

2.

| — | XLCEE is een beleggingsholding binnen de XXXLutz-groep. XXXLutz is voornamelijk actief in de exploitatie van fysieke detailhandelszaken en onlinewinkels voor meubels, stoffering en huishoudelijke artikelen in Europa; |
| --- | --- |

—

XLCEE is een beleggingsholding binnen de XXXLutz-groep. XXXLutz is voornamelijk actief in de exploitatie van fysieke detailhandelszaken en onlinewinkels voor meubels, stoffering en huishoudelijke artikelen in Europa;

| — | Derot is een beleggingsholding die onder zeggenschap staat van de heer Formela. De heer Formela heeft ook zeggenschap over BRW Trading Company (Belarus), die vier detailhandelszaken voor meubelen, stoffering en huishoudelijke artikelen in Belarus exploiteert; |
| --- | --- |

—

Derot is een beleggingsholding die onder zeggenschap staat van de heer Formela. De heer Formela heeft ook zeggenschap over BRW Trading Company (Belarus), die vier detailhandelszaken voor meubelen, stoffering en huishoudelijke artikelen in Belarus exploiteert;

| — | BRW is een meubelproducent en detailhandelsonderneming die zich bezighoudt met de productie van meubelen en de exploitatie van fysieke winkels voor meubelen, stoffering en huishoudelijke artikelen, voornamelijk in Polen en — in mindere mate — in Slowakije en Belarus. |
| --- | --- |

—

BRW is een meubelproducent en detailhandelsonderneming die zich bezighoudt met de productie van meubelen en de exploitatie van fysieke winkels voor meubelen, stoffering en huishoudelijke artikelen, voornamelijk in Polen en — in mindere mate — in Slowakije en Belarus.

3.

Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking komt voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (2).

4.

Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na de datum van deze bekendmaking hebben bereikt. De volgende referentie moet altijd worden vermeld:

M.10664 – XLCEE / DEROT / BLACK RED WHITE

Opmerkingen kunnen per e-mail, per fax of per post aan de Commissie worden toegezonden. Gelieve de onderstaande contactgegevens te gebruiken:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Fax +32 22964301

Postadres:

| Europese Commissie |
| --- |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Brussel

BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 (“de concentratieverordening”).

1

(2)  PB C 366 van 14.12.2013, blz. 5.

2

---

| 8.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 223/52 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 223/52

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

(Zaak M.10575 – BOUYGUES / EQUANS)

(Voor de EER relevante tekst)

(2022/C 223/06)

1.

Deze aanmelding betreft de volgende ondernemingen:

| — | Bouygues S.A. (“Bouygues”, Frankrijk); |
| --- | --- |

—

Bouygues S.A. (“Bouygues”, Frankrijk);

| — | Equans S.A.S. (“Equans”, Frankrijk). |
| --- | --- |

—

Equans S.A.S. (“Equans”, Frankrijk).

Bouygues verkrijgt zeggenschap in de zin van artikel 3, lid 1, punt b), van de concentratieverordening over het geheel van Equans.

De concentratie komt tot stand door de verwerving van aandelen.

2.

| — | Bouygues is een holdingmaatschappij van een gediversifieerd industrieel concern actief in de sectoren bouw, aanleg en onderhoud van vervoersinfrastructuur, vastgoedontwikkeling, media en telecommunicatie. Bouygues verleent ook diensten op het gebied van elektrotechniek via Colas Rail, een volle dochteronderneming van Colas. Colas Rail verleent diensten op het gebied van elektrotechniek voor spoorweginfrastructuur, met inbegrip van de elektrificatie van spoorwegen (installatie en onderhoud van bovenleidingen en bovenleidingen) en seingeving; |
| --- | --- |

—

Bouygues is een holdingmaatschappij van een gediversifieerd industrieel concern actief in de sectoren bouw, aanleg en onderhoud van vervoersinfrastructuur, vastgoedontwikkeling, media en telecommunicatie. Bouygues verleent ook diensten op het gebied van elektrotechniek via Colas Rail, een volle dochteronderneming van Colas. Colas Rail verleent diensten op het gebied van elektrotechniek voor spoorweginfrastructuur, met inbegrip van de elektrificatie van spoorwegen (installatie en onderhoud van bovenleidingen en bovenleidingen) en seingeving;

| — | Equans is een wereldwijde onderneming actief in de multitechnische dienstensector. Equans’ activiteiten zijn toegespitst op elektrische, mechanische, verwarmings-, ventilatie- en airconditioningtechnieken, koeling, faciliteitenbeheer, en digitalisering en ICT. Equans verleent ook diensten op het gebied van elektrificatie van spoorwegen (installatie en onderhoud van bovenleidingen) via Powerlines, Ineo SCLE Ferroviaire en Fabricom. |
| --- | --- |

—

Equans is een wereldwijde onderneming actief in de multitechnische dienstensector. Equans’ activiteiten zijn toegespitst op elektrische, mechanische, verwarmings-, ventilatie- en airconditioningtechnieken, koeling, faciliteitenbeheer, en digitalisering en ICT. Equans verleent ook diensten op het gebied van elektrificatie van spoorwegen (installatie en onderhoud van bovenleidingen) via Powerlines, Ineo SCLE Ferroviaire en Fabricom.

3.

Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden.

4.

Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na de datum van deze bekendmaking hebben bereikt. De volgende referentie moet altijd worden vermeld:

M.10575 – BOUYGUES / EQUANS

Opmerkingen kunnen per e-mail, per fax of per post aan de Commissie worden toegezonden. Gelieve de onderstaande contactgegevens te gebruiken:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Fax +32 22964301

Postadres:

| Europese Commissie |
| --- |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Brussel

BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 (“de concentratieverordening”).

1

---

ANDERE HANDELINGEN

Europese Commissie

| 8.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 223/54 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 223/54

---

Bekendmaking van een enig document dat is gewijzigd naar aanleiding van de goedkeuring van een minimale wijziging op grond van artikel 53, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012

(2022/C 223/07)

De Europese Commissie heeft deze minimale wijziging goedgekeurd overeenkomstig artikel 6, lid 2, derde alinea, van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 664/2014 van de Commissie (1).

De aanvraag tot goedkeuring van deze minimale wijziging kan worden geraadpleegd in de eAmbrosia-databank van de Commissie.

ENIG DOCUMENT

“Aceite Campo de Calatrava”

EU-nr.: PDO-ES-0642-AM01 – 10.1.2022

BOB (X) BGA ( )

1.   Naam

“Aceite Campo de Calatrava”

2.   Lidstaat

Spanje

3.   Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1.   Productcategorie

Categorie 1.5. Oliën en vetten (boter, margarine, spijsolie enz.)

3.2.   Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

Extra olijfolie van de eerste persing, verkregen uit de vrucht van de olijfboom (Olea europea L.) van de variëteiten cornicabra en picual (afzonderlijk of gecombineerd), met als mogelijke secundaire variëteiten (hoogstens 15 %) arbosana, hojiblanca, arbequina, koroneiki en lecciana. De olie wordt verkregen met mechanische procedés of andere fysieke methoden waarbij wordt gewaarborgd dat de olie geen verandering ondergaat en de smaak, het aroma en de kenmerken van de gebruikte vrucht bewaard blijven.

De olijven worden geplukt wanneer ze een rijpingsgraad tussen 3 en 6 hebben bereikt.

Toegestane maximumwaarden voor extra olijfolie van de eerste persing met de oorsprongsbenaming “Aceite Campo de Calatrava”:

Oliezuurgehalte: ten minste 70 %.

Zuurgraad: ten hoogste 0,5 °.

Peroxidegetal: ten hoogste 15 meq O2/kg.

K 232: maximaal 2.

K 270: ten hoogste 0,15 °.

Organoleptische beoordeling:

Mediaan voor gebreken: gelijk aan 0.

Mediaan voor fruitigheid: (Mf) meer dan 3.

De gebruikte olijvenvariëteiten dragen bij tot de organoleptische kenmerken van de olie, meer bepaald complexe fruitige aroma’s en een uitgesproken intensiteit. Dit komt tot uiting in het feit dat “Aceite Campo de Calatrava” een fruitigheidsmediaan van ten minste 3 punten moet hebben. In de mond is een harmonische combinatie van bittere en licht pikante toetsen waarneembaar. De intensiteitswaarden hiervan liggen in een bereik van 3 tot 6, maar het verschil met de fruitigheidsmediaan is nooit meer dan 2 punten.

Alle extra olijfolie van de eerste persing die in Campo de Calatrava wordt geproduceerd, heeft uitgesproken fruitige aroma’s van groene olijven en andere verse vruchten, naast andere positieve kenmerken.

Het oliezuurgehalte van “Aceite Campo de Calatrava” bedraagt 79,64 %, een percentage dat bij olie uit andere productieregio’s doorgaans tussen 56,9 % en 78,4 % ligt (bron: Uceda, El cultivo del olivo). De toegestane minimumwaarde is 70 %.

3.3.   Grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

—

3.4.   Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong)

—

3.5.   Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

—

3.6.   Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken, enz.

Teneinde de typische eigenschappen van het product in alle fasen te bewaren en de ketenkwaliteit van de beschermde olie te waarborgen, dient het verpakken te gebeuren in het erkende geografische gebied. Hierdoor hebben de controle-instanties een volledig overzicht over de productie en kunnen de eindbewerkingen van het product worden verricht door de ervaren producenten in deze streek. Zij weten immers het best hoe deze olie reageert op de diverse bewerkingen die onderdeel vormen van het verpakkingsproces. Zij kennen het beste tijdstip en de beste methode voor het decanteren van de olie en weten alles van filters (van textiel, vezels, papier, cellulose, filtergranulaten, perliet en diatomeeënaarde), verpakkingstemperaturen, koudebestendigheid en opslag. Bij al deze bewerkingen staat het behoud van de karakteristieke eigenschappen van het product voorop. Een goed gefilterde olie ziet er aantrekkelijker uit voor de consument en kan langer worden bewaard, omdat de olie is ontdaan van restanten opgeloste vaste stoffen en vocht, die anders zouden leiden tot onjuist culinair gebruik en de aanwezigheid van bezinksel, waarin anaerobe fermentatie van suikers en eiwithoudende stoffen zou kunnen optreden.

Indien de verpakker ook andere olie verpakt, dient hij over afzonderlijke installaties te beschikken voor de verpakking van de olie met de oorsprongsbenaming.

Ook dient hij te beschikken over goedgekeurde meetapparatuur voor olie.

De verpakkingen dienen te bestaan uit glas, PET, gecoat metaal, tetrapak of verglaasd aardewerk.

3.7.   Specifieke voorschriften betreffende de etikettering

Behalve de handelsbenaming moet op het etiket op de verpakking ook het logo van de beschermde benaming worden aangebracht, evenals de woorden “Denominación de Origen Protegida Aceite Campo de Calatrava” [beschermde oorsprongsbenaming Aceite Campo de Calatrava] of de afkorting “D.O.P” [BOB].

De recipiënten waarin de beschermde olie aan de consument wordt aangeboden, moeten zijn voorzien van een etiket en een rugetiket waarop de BOB is vermeld. De rugetiketten dienen door de controle-instantie te worden genummerd, verstrekt en gecontroleerd om elke vorm van hergebruik te voorkomen. De controle-instantie mag niet meer genummerde etiketten aan olieproducenten afgeven dan er nodig zijn voor de hoeveelheid gecertificeerde en voor verpakking aangemelde olijfolie.

De etikettering moet in overeenstemming zijn met de algemene etiketteringsvoorschriften.

4.   Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Het gebied van productie, verwerking en verpakking ligt in het zuiden van Castilië-La Mancha en beslaat het centrale deel van de provincie Ciudad Real, dat in morfologisch, geografisch en historisch opzicht een absoluut homogeen geheel vormt. Het gebied omvat de gemeenten Aldea del Rey, Almagro, Argamasilla de Calatrava, Ballesteros de Calatrava, Bolaños de Calatrava, Calzada de Calatrava, Cañada de Calatrava, Carrión de Calatrava, Granátula de Calatrava, Miguelturra, Moral de Calatrava, Pozuelo de Calatrava, Torralba de Calatrava, Valenzuela de Calatrava, Villanueva de San Carlos en Villar del Pozo.

5.   Verband met het geografische gebied

5.1.   Specificiteit van het geografische gebied

Campo de Calatrava ligt op de Hoogvlakte van Nieuw-Castilië van het Iberisch Schiereiland, op een gemiddelde hoogte van ruim 600 meter.

De veelvuldige aanwezigheid van hogedrukgebieden en de effecten van het landklimaat zijn van grote invloed. ’s Winters leiden de anticyclonen tot zeer lage temperaturen en ’s zomers tot extreem hoge temperaturen.

De neerslag is vrij gering doordat het gebied doorgaans niet wordt bereikt door de fronten en lagedrukgebieden die ten zuidwesten of door de Straat van Gibraltar passeren en waaruit de meeste regen valt. In Campo de Calatrava valt over het algemeen nog geen 500 mm per jaar.

De bodem is gemiddeld diep en basisch van aard.

Het vulkanisch materiaal in de bodem van dit gebied is basisch. Dit edafische aspect is ook een onderscheidend element ten opzichte van andere productiegebieden en draagt bij aan de kenmerken van de olie.

Door zijn donkere kleur absorbeert de bodem van Campo de Calatrava meer zonnestraling. De hogere bodemtemperatuur leidt ertoe dat het groeiseizoen van de olijfboom vroeger begint dan in andere landbouwregio’s.

5.2.   Specificiteit van het product

De kenmerken van “Aceite Campo de Calatrava” zijn de volgende:

| — | Ten minste 85 % van de olie is afkomstig van de variëteiten cornicabra en/of picual en de overblijvende 15 %, waar van toepassing, van de variëteiten arbosana, hojiblanca, arbequina, koroneiki en lecciana. |
| --- | --- |

—

Ten minste 85 % van de olie is afkomstig van de variëteiten cornicabra en/of picual en de overblijvende 15 %, waar van toepassing, van de variëteiten arbosana, hojiblanca, arbequina, koroneiki en lecciana.

| — | Een hoog oliezuurgehalte (ten minste 70 %). |
| --- | --- |

—

Een hoog oliezuurgehalte (ten minste 70 %).

| — | Een fruitigheidsmediaan van meer dan 3 en, ten minste, kenmerkende aroma’s van groene olijven en andere verse vruchten. |
| --- | --- |

—

Een fruitigheidsmediaan van meer dan 3 en, ten minste, kenmerkende aroma’s van groene olijven en andere verse vruchten.

| — | Een afgeronde smaak met duidelijk waarneembare toetsen van bitterheid en pikantheid (waarden tussen 3 en 6), die echter nooit meer dan 2 punten afwijken van de fruitigheidsmediaan. |
| --- | --- |

—

Een afgeronde smaak met duidelijk waarneembare toetsen van bitterheid en pikantheid (waarden tussen 3 en 6), die echter nooit meer dan 2 punten afwijken van de fruitigheidsmediaan.

| — | Deze olie onderscheidt zich van andere oliën met oorsprongsbenaming doordat het de enige is die hoofdzakelijk is samengesteld uit de varianten cornicabra en picual. |
| --- | --- |

—

Deze olie onderscheidt zich van andere oliën met oorsprongsbenaming doordat het de enige is die hoofdzakelijk is samengesteld uit de varianten cornicabra en picual.

5.3.   Causaal verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of kenmerken van het product (voor een BOB) dan wel een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk van het product (voor een BGA)

De middeldiepe, kalkhoudende bodem, het vulkanisch materiaal, de lage vochtigheidsgraad en geringe neerslag, de hete zomers, de lange vorstperiodes in de winter en de vroege opwarming van de bodem vormen samen een bijna aride ecosysteem waaraan de variëteiten cornicabra en picual zich door eeuwenlange natuurlijke selectie hebben aangepast. Het resultaat hiervan is een eindproduct met kenmerken die duidelijk verschillen van producten uit andere olijvenregio’s. Dankzij deze edafisch-klimatologische omstandigheden bevatten de vruchten een hogere concentratie oliezuur (Civantos, 1999) van ten minste 70 %, hetgeen tot uiting komt in de hogere oxidatiestabiliteit van de olie.

Door de droge, basische bodem en geringe neerslag heeft “Aceite Campo de Calatrava” een fruitige smaak (een Mf van 3 of hoger) waarin toetsen van groene olijven en andere verse vruchten aanwezig zijn.

De waterstress als gevolg van de geringe neerslag tijdens het rijpen van de vruchten brengt aangename, evenwichtige toetsen van bitterheid en pikantheid naar boven. Deze waarden liggen tussen 3 en 6, maar wijken nooit meer dan 2 punten af van de fruitigheidsmediaan.

Verwijzing naar de bekendmaking van det productdossier

http://pagina.jccm.es/agricul/paginas/comercial-industrial/consejos_new/pliegos/PC_AM01_AceiteCC.pdf

---

(1)  PB L 179 van 19.6.2014, blz. 17.

---

| 8.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 223/58 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 223/58

---

Bekendmaking van een enig document dat is gewijzigd naar aanleiding van de goedkeuring van een minimale wijziging op grond van artikel 53, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EU) Nr. 1151/2012

(2022/C 223/08)

De Europese Commissie heeft deze minimale wijziging goedgekeurd overeenkomstig artikel 6, lid 2, derde alinea, van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 664/2014 van de Commissie (1).

De aanvraag tot goedkeuring van deze minimale wijziging kan worden geraadpleegd in de eAmbrosia-databank van de Commissie.

ENIG DOCUMENT

“Chorizo Riojano”

EU-nr.: PGI-ES-0654-AM01 — 27.10.2021

BOB ( ) BGA (X)

1.   Naam/namen

“Chorizo Riojano”

2.   Lidstaat of derde land

Spanje

3.   Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1.   Productcategorie

Categorie 1.2. Vleesproducten (verhit, gepekeld, gerookt enz.)

3.2.   Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

“Chorizo Riojano” is een hoefijzervormige chorizoworst van kwaliteitsklasse Extra, zonder toevoegingsmiddelen, die wordt geproduceerd in de autonome regio La Rioja en de onderstaande kenmerken heeft:

3.3   Morfologische kenmerken

Deze hoefijzervormige BGA-chorizoworst heeft een min of meer cilindrische vorm, een diameter van 30-40 mm en een minimumgewicht van 200 g. Ze is stevig en compact van consistentie, heeft gewoonlijk een rimpelig oppervlak en laat zich makkelijk snijden. De inhoud is goed gebonden en er is geen abnormale verkleuring. Vlees en vet zijn goed van elkaar te onderscheiden.

Fysische en chemische kenmerken

| Vochtgehalte | max. 45 % |
| --- | --- |
| Verhouding collageen/proteïne | max. 14 % |
| Vetgehalte in de droge stof | max. 57,0 % |
| Nitraten uitgedrukt als NaNO3 | max. 100 ppm |
| Nitrieten uitgedrukt als NaNO2 | max. 20 ppm |
| Totaal fosfaatgehalte, uitgedrukt als P2O5 | max. 7 500 ppm |

Vochtgehalte

max. 45 %

Verhouding collageen/proteïne

max. 14 %

Vetgehalte in de droge stof

max. 57,0 %

Nitraten uitgedrukt als NaNO3

max. 100 ppm

Nitrieten uitgedrukt als NaNO2

max. 20 ppm

Totaal fosfaatgehalte, uitgedrukt als P2O5

max. 7 500 ppm

(van nature in het varkensvlees aanwezige gehalte, zonder toegevoegde fosfaten)

Organoleptische kenmerken

Evenwichtig, intens en aanhoudend aroma met een boventoon van paprika en nuances van knoflook. Geen ranzige of scherpe geur. Intense en aanhoudende smaak met een goed evenwicht tussen mager vlees en vet. Zeer weinig zuurheid, geen ranzige of abnormale smaak. Pittig wanneer pikant paprikapoeder is gebruikt. Goed gebalanceerde en stevige textuur. Makkelijk te kauwen en nauwelijks kleverig.

Grondstoffen

Varkensvlees en -vet die bijzonder geschikt zijn om te worden gedroogd, waaronder mager varkensvlees, zonder zenen, afkomstig van gecastreerde mannelijke of van vrouwelijke varkens, en zwoerdvrij buikspek of magere stukken lardeo [varkensafvallen die worden gebruikt voor verduurzaamde producten], gekruid met fijn droog zout, paprikapoeder klasse Extra en verse, gepelde knoflook. Het mengsel wordt in varkensdarmen geperst.

Het toegevoegde varkensvet moet stevig zijn. Buikvet bijvoorbeeld is te zacht en smeuïg en zou bij de vermaling tot gehakt stroperig worden en tijdens het rijpingsproces vet afgeven. Ook moet de hoeveelheid toegevoegd vet worden beperkt tot hooguit 57 % van de droge stof. Dit is een van de belangrijkste factoren waardoor de “Chorizo Riojano” zich onderscheidt van andere chorizoworsten, die vanwege een bruuske verandering van de pH-waarde niet correct rijpen en moeilijker bewaarbaar zijn.

3.4.   Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

—

3.5.   Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

Verwerking van de grondstoffen

De vleesverwerkende bedrijven die “Chorizo Riojano” produceren, moeten zo zijn uitgerust dat ze de karkassen en/of versneden delen correct in ontvangst kunnen nemen en behandelen, waarbij dalingen van de pH-waarde of kleur-/textuurveranderingen moeten worden voorkomen. Bij ontvangst moeten de nodige onderzoeken en tests worden uitgevoerd om de zuiverheid van het vlees te garanderen.

Het in kwartieren delen, uitbenen en uitsnijden moeten zo snel mogelijk gebeuren om te voorkomen dat het vlees zich opstapelt in de ruimte waar deze bewerkingen worden uitgevoerd.

De temperatuur in de ruimten waar het vlees wordt bewerkt, mag niet meer dan 12° C bedragen.

Koeling van vlees en vet vóór het vermalen:

De karkassen moeten in de koelkamers zo worden opgehangen dat ze elkaar niet raken.

Het vermalen van vlees en vet tot productspecifieke stukken:

De “Chorizo Riojano” moet op een ander moment en op een andere plaats worden bereid dan alle andere producten (inclusief andere soorten chorizo).

Het vlees is klaar voor verwerking als het rijp en verzuurd is, niet bevroren is en een pH-waarde van minder dan 6,3 heeft zodat het makkelijk verder rijpt en dóór en dóór droogt.

Even belangrijk is dat het vlees niet vochtig is en uitlekt wanneer dat noodzakelijk is.

Het vlees en het vet worden vervolgens in meer of mindere mate versneden en vermalen. De stukken vlees en vet moeten zo worden versneden dat schade aan de proteïneketens en aan de vetcellen van het weefsel worden beperkt. Op die manier kunnen de stukken vlees beter binden, kan de chorizo goed drogen, en krijgt hij, opengesneden, zijn karakteristieke uiterlijk en kleur.

Alle productieruimten moeten geklimatiseerd zijn, met een uit technologisch, hygiënisch en gezondheidsoogpunt adequate relatieve vochtigheid, luchtcirculatie en luchtverversing.

Toevoeging van zout, kruiden en specerijen:

Na de verwerking van het vlees en vet tot gehakt wordt fijn droog zout, verse gepelde knoflook, paprikapoeder klasse Extra en, in het geval van pikante worst, cayennepoeder toegevoegd.

Vermenging van de ingrediënten:

De gehakte grondstoffen worden, na toevoeging van de andere ingrediënten, tot een luchtvrij mengsel gekneed om de binding van de verschillende bestanddelen te bevorderen en verbrokkeling van de worst na versnijding te voorkomen.

Vervolgens wordt de massa verder gekneed in een vacuümvat om ervoor te zorgen dat de kruiden goed in het gehakt intrekken.

Het laten rusten en koelen van het gehakt:

Na het hakken, mengen en kneden laat men het mengsel 12 tot 24 uur rusten alvorens het in de varkensdarmen te spuiten.

De hiervoor gebruikte koelinstallaties moeten apart staan en de gehaktmassa koelen bij een temperatuur van 0-6° C.

Het vullen van de varkensdarmen:

Het bereide gehakt wordt in de varkensdarmen geperst via een gladde en niet te lange spuitmond om verhitting te voorkomen. Om dezelfde reden moet het gehakt onder voldoende druk in de darmen worden gespoten. Anders worden bepaalde stukken van de darm mogelijk niet voldoende gevuld, waardoor het gehakt daar verkleurt of schimmelt.

De darmen moeten perfect schoon zijn en mogen geen tekenen van aantasting, schade of ziekte vertonen die de darmen ongeschikt maken voor menselijke consumptie.

Om ervoor te zorgen dat de darmen goed rekken, zich goed in vorm laten kneden, niet loskomen of rimpelen, worden zij eerst gewassen.

Afknopen:

De uiteinden van de met de gehaktmassa gevulde darm worden afgebonden met een wit katoenen touwtje (rood voor pikante chorizo).

Rijping gedurende een relatief lange periode:

De worsten rijpen bij een temperatuur van maximaal 16° C in geventileerde ruimten met de juiste vochtigheidsgraad en verluchting zodat de worsten geleidelijk kunnen drogen en hun karakteristieke kenmerken qua consistentie, aroma, kleur en smaak krijgen. Rijping in een speciale droogkamer (secadero natural) is eveneens toegestaan. De temperatuur daar mag maximaal 20° C bedragen.

Om de rijpingsomstandigheden (temperatuur, relatieve vochtigheid en ventilatie) te controleren en op een constant niveau te houden, mag gebruik worden gemaakt van speciale kamers waar deze omstandigheden naar wens automatisch kunnen worden bijgestuurd.

De controleapparatuur van de gistings- of rijpingsinstallaties moet op een zichtbare en toegankelijke plaats zijn aangebracht zodat zowel de temperatuur en de vochtigheidsgraad als het rijpingsproces van het product te allen tijde kunnen worden gecontroleerd.

Het drogen in luchtbehandelde kamers of in een natuurlijke omgeving:

Na de rijping worden de worsten overgebracht naar de hang- of droogcellen. Daar blijven ze hangen tot het proces is afgerond. Tijdens deze laatste fase stabiliseren kleur en aroma van de chorizo onder invloed van microbiële en enzymatische rijpingsprocessen. De duur van het rijpingsproces van de “Chorizo Riojano” varieert naargelang de lengte en/of de dikte van de worst. Stukken met kreukjes, luchtblaasjes of andere gebreken worden verwijderd.

3.6.   Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken, enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

—

3.7.   Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Het product wordt voorzien van een door de Raad van Toezicht verstrekt genummerd contra-etiket met de vermelding Indicación Geográfica Protegida [beschermde geografische aanduiding] “Chorizo Riojano” en het logo van het product. Dit etiket moet worden aangebracht in het geregistreerde productiebedrijf en moet zo worden bevestigd dat het niet kan worden hergebruikt.

De verwerkingsbedrijven die de door de BGA beschermde “Chorizo Riojano” mogen produceren en die uiteindelijk verantwoordelijk zijn voor het toezicht op de naleving van alle voor het product vastgestelde voorschriften, moeten zijn ingeschreven in het betrokken register.

De Raad van Toezicht dient dit register te allen tijde actueel te houden.

4.   Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

De vervaardiging, rijping, droging en etikettering vinden plaats in de autonome regio La Rioja.

5.   Verband met het geografische gebied

Specifieke kenmerken van het geografisch gebied

Natuurlijke factoren: In La Rioja komen drie verschillende klimaattypen samen, waardoor het een ideaal gebied is voor de natuurlijke rijping en droging van chorizo. In dit klimaat kan het product geleidelijk de juiste fysisch-chemische veranderingen ondergaan tot het de juiste kenmerken qua consistentie, smaak en aroma vertoont.

Deze klimaatfactor is tegenwoordig minder doorslaggevend omdat de laatste verwerkingsfasen plaatsvinden in ruimten met een gecontroleerde atmosfeer waar de ventilatie, de vochtigheidsgraad en de temperatuur kunnen worden geregeld. Daarbij wordt echter altijd rekening gehouden met de heersende weersomstandigheden, zodat het klimaat niettemin een zeer belangrijke rol blijft spelen.

Menselijke factor: Wat “Chorizo Riojano” echter werkelijk onderscheidt van andere chorizoworsten, is de aloude traditionele verwerkingsmethode die is overgenomen door de vleesverwerkende bedrijven die “Chorizo Riojano” produceren.

Specifieke kenmerken van het product

De beschermde geografische aanduiding “Chorizo Riojano” mag slechts worden gebruikt voor chorizoworsten van de klasse Extra die overeenkomstig de traditionele methode zijn geproduceerd in geregistreerde inrichtingen waar alle fasen van de verwerking, rijping, droging en etikettering, alsmede de kwaliteit en de behandeling van alle grondstoffen doeltreffend worden gecontroleerd. Alleen chorizoworsten die aan al deze controles voldoen, mogen als “Chorizo Riojano” op de markt worden gebracht, met het BGA-symbool als garantie van de oorsprong.

Causaal verband tussen het geografische gebied, de kwaliteit en de faam

Historische traditie en reputatie van het product: Zodra de eerste kilte zich vanuit de bergen over La Rioja verspreidde, begon traditioneel de jaarlijkse “moraga”: varkens werden geslacht en tot chorizo verwerkt. Deze voorraad moest een heel jaar meegaan, tot aan de wijnoogst in de volgende herfst. De plaatselijke productiekennis over deze zo moeilijk te bereiden en te bewaren worst was met andere woorden van het grootste belang. Verspreid over La Rioja zijn er plekken, met name in de bergen, waar deze praktijken tot op de dag van vandaag gangbaar zijn.

In de 19e eeuw werd de chorizoproductie in La Rioja voor het eerst geïndustrialiseerd en verschenen de eerste familiebedrijfjes die hun waar in de eigen en omliggende dorpen aan de man brachten. De eerste verwijzing naar een “fábrica de embutido situada en Logroño” (worstenfabriek in Logroño) dateert uit 1890 (bron: “Archivo Histórico Municipal” (gemeentelijk historisch archief)). In een document uit datzelfde jaar beschrijft Julio Farias, een industrieel en advocaat, hoe hij chorizoworsten uit La Rioja naar Cuba verscheept “in met reuzel ingesmeerde blikken die in een bain marie zijn geplaatst zodat ze de temperatuur kunnen verdragen zonder enige aantasting van de inhoud”. Hij wou er zo voor zorgen dat de producten in de beste omstandigheden zouden aankomen. De man had naar eigen zeggen “brochures, deur-aan-deurfolders en ander reclamemateriaal” gemaakt, en had een groot vertrouwen in de kwaliteit van zijn product: “[...] De Verenigde Staten van Amerika mogen dan erg concurrerend geprijsde producten op de markt brengen, de onze blinken uit door hun kwaliteit: zelfs de armsten aarzelen niet om er dieper voor in hun beurs te tasten”.

Een andere bron is Javier Herce Galarreta, die in hoofdstuk VII (over het varken) van de compilatie van zijn in La Gaceta del Norte gepubliceerde artikelen, in 1979 schrijft: Het belang van varkensvlees, en niet alleen van vers varkensvlees, voor La Rioja kan nauwelijks worden overschat. Ham, chorizo en bloedworst nemen een belangrijke plaats in binnen het assortiment uit La Rioja afkomstige producten. Ze lijken qua vorm op elders vervaardigde producten, maar hebben een andere smaak en bereidingswijze. “Chorizo Riojano” is misschien de naam die het meest in het oog springt: met zijn zachte, aromatische, licht pikante smaak en felle kleur, onderscheidt hij zich duidelijk van zijn soortgenoten uit andere streken. Bewijzen van het belang van varkensvlees en daarvan gemaakte producten liggen in La Rioja voor het grijpen: verspreid over de hele streek vind je vleesbedrijven en worstdraaierijen. Sommige plaatsen, zoals Baños de Río Tobía of Laguna de Cameros en, meer recent, Albelda de Iregua zijn echte “hubs” geworden. In relatieve belangrijkheid doet deze sector in niets onder voor de wijn- of de conservenindustrie. Met zijn drievoudige gastronomische industrie – worsten in de Sierra, wijn in Rioja Alta en verduurzaamde verse producten in Rioja Baja – vormt La Rioja eigenlijk drie regio’s in één unieke omgeving.

In de jaren 30 moesten veel bedrijven vanwege de economische crisis en onbetaalde facturen hun poorten sluiten. Het enige spoor dat van hen nog over is, is hun naam in de bedrijfsheffingsregisters die in elke gemeente worden bijgehouden. Na deze economische verschuiving werd Baños de Río Tobía het zenuwcentrum van deze sector. Hoewel er vele redenen kunnen worden aangevoerd waarom de afstammelingen van de eerste industriëlen hier hun eigen fabrieken gingen bouwen, lijkt het erop dat de gunstige klimaatomstandigheden daarbij een rol hebben gespeeld. Miguel Ángel Villoslada ziet het zo: Oorspronkelijk werden de bedrijven gebouwd op plaatsen waar het klimaat geschikt was: droog, fris, maar zonder grote temperatuurschommelingen. Vandaar het grote aantal bedrijven in Baños [de Río Tobía]. Onze stad ligt op een hoogte van 500 meter, net vóór de Sierra de la Demanda en het hele Urbión-gebied. Op die manier wordt Baños afgeschermd van de te koude winden uit de Sierra de Herrera en zijn er geen bruuske veranderingen in temperatuur en vochtigheid.

De traditionele jaarlijkse varkensslacht en de ambachtelijke productie en bewaring van chorizo leven ook vandaag nog voort, zij het op kleine schaal. De productie van chorizo en andere vleesproducten wordt hoofdzakelijk overgelaten aan (meestal lokale) vleesverwerkende bedrijven die — zonder de aloude traditionele verwerkingsmethoden uit het oog te verliezen — over speciaal ontworpen ruimten en installaties beschikken, waardoor zij het product ook bij ongunstige atmosferische omstandigheden kunnen laten rijpen.

Baños de Río Tobía telt nog steeds de meeste vleesverwerkende bedrijven in de regio. Aangezien het klimaat nu veel minder een beslissende rol speelt, is deze concentratie grotendeels te danken aan de generatieoverbruggende traditie op het gebied van de vleesproductie: “nagenoeg alle bedrijfsleiders in de plaatselijke vleesindustrie hebben onderlinge familiebanden die ver terug gaan”. Het vleesverwerkingsbedrijf met het hoogste omzetcijfer in La Rioja bevindt zich echter in Albelda de Iregua. Het begon in 1960 als een plaatselijke slagerij, waarna in 1983 de eerste fabriek werd geopend, die uitsluitend chorizo in hoefijzervorm verkocht en al snel uitgroeide tot de grootste producent van het land.

Grote vleesverwerkende bedrijven buiten La Rioja willen maar al te graag een graantje meepikken door hun chorizo eveneens te etiketteren als “Chorizo Riojano”, hoewel hun product niets te maken heeft met het product dat deze beschermde geografische aanduiding mag dragen.

De traditie en het prestige waaraan de “Chorizo Riojano” zijn geweldige reputatie te danken heeft, komen ook tot uiting in enkele van de bekendste gerechten van onze regio, zoals patatas con chorizo (aardappels met chorizo), calderete (lamsstoofpot), choricillo asado al sarmiento (op wijnstokken geroosterde chorizoworstjes) of preñaditos (chorizoworstenbroodjes), terwijl chorizo ook als ingrediënt wordt gebruikt in om het even welke stoofpot met peulvruchten.

Tot slot zij vermeld dat de “Chorizo Riojano” wordt behandeld op blz. 110 en 111 van de Inventario Español de Productos Tradicionales [Spaanse inventaris van traditionele producten].

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

Onder Pliegos de condiciones [Productdossiers] op:

https://www.larioja.org/agricultura/es/calidad-agroalimentaria

---

(1)  PB L 179 van 19.6.2014, blz. 17.

---

| 8.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 223/63 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 223/63

---

Bekendmaking van een aanvraag tot registratie van een naam overeenkomstig artikel 50, lid 2, punt a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

(2022/C 223/09)

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1) binnen drie maanden na de datum van deze bekendmaking bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag.

ENIG DOCUMENT

“Bardejovský Med”/“Med z Bardejova”

EU-nr.: PDO-SK-02778 – 28.6.2021

BOB (X) BGA ( )

1.   Naam/Namen [van de BOB of de BGA]

“Bardejovský Med”/“Med z Bardejova”

2.   Lidstaat of derde land

Slowakije

3.   Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1.   Productcategorie

Categorie 1.4. Andere producten van dierlijke oorsprong (eieren, honing, diverse zuivelproducten met uitzondering van boter enz.)

3.2.   Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

“Bardejovský Med”/“Med z Bardejova” omvat drie afzonderlijke producten:

| | sparrenhoningdauwhoning; |
| --- | --- |

sparrenhoningdauwhoning;

| | lindehoningdauwhoning; en |
| --- | --- |

lindehoningdauwhoning; en

| | honingdauwhoning. |
| --- | --- |

honingdauwhoning.

De honing wordt in vloeibare of gekristalliseerde vorm op de markt gebracht.

Sparrenhoningdauwhoning

Fysisch-chemische kenmerken

Watergehalte: niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking

Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF):

| | voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg |
| --- | --- |

voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg

| | voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg |
| --- | --- |

voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg

Sucrosegehalte: maximaal 5 g/100 g

Glucose- en fructosegehalte: minstens 60 %

Gehalte aan sporenelementen: meer dan 1 %

Elektrische geleidbaarheid: ten minste 100 mS/m

De honing bevat zeer grote hoeveelheden mineralen en sporenelementen.

Organoleptische kenmerken

Uiterlijk

| Kleur | : | helder, donker tot zwart, met een lichte toets van groen na kristallisatie
  95-114 mm op de schaal van Pfund |
| --- | --- | --- |
| Kristallisatie | : | door kristallisatie ontstaan zeer fijne kristallen die snel oplossen bij lage temperatuur wanneer de honing vloeibaar wordt gemaakt |
| Geur | : | zacht, niet al te uitgesproken, delicaat zoet en boterachtig aroma |
| Smaak | : | delicaat zoet met een milde, niet al te uitgesproken boterachtige smaak |

Kleur

:

helder, donker tot zwart, met een lichte toets van groen na kristallisatie

95-114 mm op de schaal van Pfund

Kristallisatie

:

door kristallisatie ontstaan zeer fijne kristallen die snel oplossen bij lage temperatuur wanneer de honing vloeibaar wordt gemaakt

Geur

:

zacht, niet al te uitgesproken, delicaat zoet en boterachtig aroma

Smaak

:

delicaat zoet met een milde, niet al te uitgesproken boterachtige smaak

Lindehoningdauwhoning

Fysisch-chemische kenmerken

Watergehalte: niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking

Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF):

| | voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg |
| --- | --- |

voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg

| | voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg |
| --- | --- |

voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg

Sucrosegehalte: maximaal 5 g/100 g

Glucose- en fructosegehalte: ten minste 60 %

Gehalte aan sporenelementen: meer dan 1 %

Elektrische geleidbaarheid: ten minste 90 mS/m

Organoleptische kenmerken

Uiterlijk

| Kleur | : | helder, donkerbruin tot zwart, met een vleugje groen na kristallisatie
  95-110 mm op de schaal van Pfund |
| --- | --- | --- |
| Kristallisatie | : | de kristallisatie van lindehoningdauw verloopt relatief snel in vergelijking met die van andere soorten; de kristallen zijn vrij groot en lijken op grove zandkorrels |
| Geur | : | kruidig met een sterk aroma van lindebloesem |
| Smaak | : | licht kruidig met een karakteristieke smaak die op menthol lijkt |

Kleur

:

helder, donkerbruin tot zwart, met een vleugje groen na kristallisatie

95-110 mm op de schaal van Pfund

Kristallisatie

:

de kristallisatie van lindehoningdauw verloopt relatief snel in vergelijking met die van andere soorten; de kristallen zijn vrij groot en lijken op grove zandkorrels

Geur

:

kruidig met een sterk aroma van lindebloesem

Smaak

:

licht kruidig met een karakteristieke smaak die op menthol lijkt

Honingdauwhoning

Fysisch-chemische kenmerken

Watergehalte: niet meer dan 18 % aan het oppervlak in de recipiënt na bezinking

Gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF):

| | voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg |
| --- | --- |

voor niet-vloeibare honing na centrifugering, maximaal 5 mg/kg

| | voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg |
| --- | --- |

voor vloeibare honing na kristallisatie, maximaal 15 mg/kg

Sucrosegehalte: maximaal 5 g/100 g

Glucose- en fructosegehalte: ten minste 60 %

Gehalte aan sporenelementen: meer dan 1 %

Elektrische geleidbaarheid: ten minste 95 mS/m

Organoleptische kenmerken

Uiterlijk

| Kleur | : | helder, bruinrood, bruin tot donkerbruin
  95-110 mm op de schaal van Pfund |
| --- | --- | --- |
| Kristallisatie | : | snel, met vrij dikke kristallen |
| Geur | : | licht kruidig |
| Smaak | : | licht boterachtig en kruidig met een karakteristieke honingdauwsmaak |

Kleur

:

helder, bruinrood, bruin tot donkerbruin

95-110 mm op de schaal van Pfund

Kristallisatie

:

snel, met vrij dikke kristallen

Geur

:

licht kruidig

Smaak

:

licht boterachtig en kruidig met een karakteristieke honingdauwsmaak

3.3.   Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

—

3.4.   Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

Alle productiestappen van “Bardejovský Med”/“Med z Bardejova”, van de plaatsing van de bijenkasten tot het afvullen van de potten, moeten plaatsvinden in het afgebakende geografische gebied.

3.5.   Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

“Bardejovský Med”/“Med z Bardejova” moet worden verpakt in het in punt 4 bedoelde afgebakende geografische gebied om de authenticiteit en de kwaliteit van het product beter te beschermen en de traceerbaarheid van en het toezicht op het product te waarborgen.

Dit is de enige manier om de kwaliteit te behouden en veranderingen van de fysisch-chemische en organoleptische kenmerken te voorkomen. Het vervoer van de goederen naar een nieuwe locatie gaat gepaard met veranderingen in temperatuur en vochtigheid, de opname van vreemde geuren, een verhoging van het HMF-gehalte en een afname van het amylasegehalte. Door het product in het in punt 4 genoemde gebied te verpakken, daalt het risico dat het product wordt vermengd met honing die afkomstig is van buiten dit gebied.

3.6.   Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

—

4.   Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

“Bardejovský Med”/“Med z Bardejova” wordt gemaakt in het gebied van de Čergov-bergen in het district Bardejov, in de gemeenten Hertník, Šiba, Hervartov, Richvald, Kríže, Tarnov, Rokytov en Mokroluh, en in de volgende delen van de stad Bardejov: Koligrund, Bardejovská zábava, Poštárka en Bardejov-Mihaľov.

5.   Verband met het geografische gebied

De aanvraag tot registratie van de oorsprongsbenaming “Bardejovský Med”/“Med z Bardejova” is uitsluitend gebaseerd op de specifieke kwaliteit en kenmerken van het product, die voortvloeien uit de natuurlijke en menselijke factoren in het geografische gebied.

Het Čergov-gebergte ligt in het noordoosten van Slowakije. De bergketen is gevormd op een ondergrond van flysch met zandsteen en kleisteen. Het oppervlak is bedekt met gemengde bossen die worden gedomineerd door beuk, zilverspar en spar. Het Bardejov-gedeelte van de heuvels heeft homogene zilversparopstanden, waarin in één gebied ook hier en daar kleinbladige linden en beuken voorkomen. Het aandeel zilversparren in de bossen van dit afgebakende geografische gebied is zeer hoog en wordt op 70 % geraamd. Ongeveer 6 000 ha van het beboste gebied is bedekt met zilversparren en de bijenkasten in deze gebieden zijn stationair of nomadisch.

De hele Čergov-bergketen ligt in de koele klimaatzone, met gemiddelde temperaturen van - 3 tot - 6 °C in de winter en 14 tot 16 °C in de zomer, en een sneeuwlaag gedurende 120 tot 160 dagen per jaar. Gedurende 10 tot 30 dagen per jaar bedraagt de temperatuur 25 °C of meer in het gebied. Het klimaat is vrij koel en vochtig, waardoor geschikte omstandigheden ontstaan voor de levenscyclus van de groene zilverspartakluis (Cinara pectinatae) van de Lachnidea-familie, en voor de proliferatie ervan tot grote koloniën. De bladluis scheidt honingdauw af, een basisgrondstof voor de productie van “Bardejovský Med”/“Med z Bardejova”.

De bladluizen voeden zich door de takken van zilversparren of de bladeren of naalden van andere loofbomen of naaldbomen te doorboren en sap op te zuigen. Hun metabolisme kan een deel van de bestanddelen van het sap niet verwerken, waardoor ze het uitscheiden in de vorm van zoete druppels, die de bijen naar hun bijenkasten brengen en met specifieke stoffen (enzymen) verrijken; ze dikken ze in, slaan ze op in honingraten in de bijenkasten en maken er honing van. De Carnioolse honingbij (Apis mellifera carnica) wordt in dit gebied al lang gehouden en is aangepast aan de plaatselijke klimatologische omstandigheden en het verzamelen van honingdauw.

Bijen produceren “Bardejovský Med”/“Med z Bardejova” in bijenkasten in permanente bijenhouderijen of in nomadische bijenkasten binnen de nauwkeurig bepaalde grenzen van de gemeenten in het afgebakende geografische gebied. De bijenkasten moeten zijn vervaardigd van natuurlijk materiaal, namelijk hout. De bijen mogen niet worden gehouden in kasten van kunststof of polystyreen.

De honing wordt verkregen uit honingraten door centrifugering met honingslingers. Centrifugering vindt plaats wanneer de honing rijp is en het watergehalte niet meer dan 18 % bedraagt. Broedraat mag niet worden gecentrifugeerd. Tijdens het bijenteeltseizoen mogen in de bijenkasten geen chemische geneesmiddelen worden gebruikt. Het watergehalte van de honing mag niet worden verlaagd door technische verdamping. Na het centrifugeren wordt de honing gefilterd met zeven om onzuiverheden (was, bijen enz.) te verwijderen. Alleen onzuiverheden mogen uit de honing worden verwijderd, en er mag niets aan worden toegevoegd. De honing wordt vervolgens opgeslagen in daartoe bestemde recipiënten of kan onmiddellijk worden verpakt in glazen potten die bestemd zijn voor de eindverkoop aan de consument. Na centrifugering mag de honing, indien deze in recipiënten is opgeslagen, alleen vloeibaar worden gemaakt bij temperaturen van minder dan 45 °C. Het volledige proces van centrifugeren en verpakken van de honing mag alleen plaatsvinden in een bedrijf dat daarvoor is aangewezen en erkend door de bevoegde regionale overheidsdienst voor veterinaire zaken en voedsel, en dat zich in het afgebakende gebied bevindt.

Bijenhouders verzamelen honing op een traditionele, ambachtelijke wijze, die nauw verbonden is met het gebied. De vaardigheid van de plaatselijke imkers schuilt in hun keuze van de locaties om de bijenstallen te plaatsen, de manier waarop de honing wordt verkregen, het centrifugeren ervan en de beginselen van opslag en decantering van de honing. In de roker wordt alleen oud rottend hout van lokale bomen gebruikt, dat onschadelijke en niet-irriterende rook oplevert. Tijdens het bijenteeltseizoen mogen bijen niet worden gevoederd met suiker of ander voeder. De honingraten worden op traditionele wijze ontzegeld met een vork. De honing wordt uit het raam geëxtraheerd door centrifugering, zonder gebruik te maken van warmte. Hij wordt niet gepasteuriseerd.

De specificiteit van “Bardejovský Med”/“Med z Bardejova” is voornamelijk gelegen in het feit dat zowel lindehoningdauw als honingdauwhoning ook sparrenhoningdauw bevat, die van invloed is op hun kleur, gaande van donkerbruin tot zwart; de samenstelling zorgt voor een zeer delicate smaak. Deze specifieke kwaliteit is toe te schrijven aan de samenstelling en het hoge gehalte aan flavonoïden, mineralen en sporenelementen. Honing die op deze manier wordt geproduceerd, wordt gekenmerkt door een vrij dikke consistentie, een delicate smaak, een donkere kleur en een specifiek aroma. De honing bevat zeer grote hoeveelheden mineralen en sporenelementen.

De hoogwaardige “Bardejovský Med”/“Med z Bardejova”, die in onvervuilde natuurgebieden wordt geproduceerd, heeft verscheidene prijzen in de wacht gesleept op prestigieuze internationale beurzen. De kwaliteit van het product blijkt ook uit een tekst die op 5 juli 2016 in het dagblad Pravda werd gepubliceerd: “Zo werd een honingdauwhoning uit Bardejov een tijd geleden tot de maatstaf voor dit type producten uitgeroepen.” De krant Nový čas kopte op 14 oktober 2012: “Bardejov-honing is de beste ter wereld: Jozef de imker wint goud”.

“Bardejovský Med”/“Med z Bardejova” heeft nauwe banden met het gebied van oorsprong. De specifieke kwaliteiten van het product houden verband met het geografische gebied. Homogene sparrenopstanden groeien alleen in een zeer gunstige en schone omgeving. De microklimatologische omstandigheden, de hoogte boven de zeespiegel, het klimaat en de vochtigheid van het afgebakende gebied zorgen voor gunstige omstandigheden voor de voortplanting van bladluizen, die op hun beurt van invloed zijn op de productie van honingdauw. De bijenkasten bevinden zich in dichte sparrenbossen.

De elektrische geleidbaarheid van honingdauwhoning in het afgebakende geografische gebied is veel hoger dan de gebruikelijke geleidbaarheid van honingdauwhoning in andere gebieden. Deze elektrische geleidbaarheid is het gevolg van het hoge gehalte aan sporenelementen en mineralen, zoals magnesium, mangaan, ijzer, koper, kobalt, calcium, fosfor en andere. De aanwezigheid van deze mineralen en sporenelementen in de lokale ondergrond waar de sparrenopstanden groeien, geeft “Bardejovský Med”/ “Med z Bardejova” zijn specifieke kenmerken en kwaliteit. Deze zeldzame stoffen komen via het wortelsysteem in de takken van de sparren terecht en worden vervolgens afgescheiden door de bladluizen die zich voeden met hun sap. De bijen brengen ze vervolgens over naar hun bijenkasten, waar de honing wordt geproduceerd. Dit alles heeft gevolgen voor de samenstelling en de kwaliteit van de honing en geeft Bardejov-honing zijn kenmerkende eigenschappen.

In dit gebied wordt al gedurende een zeer lange en onafgebroken periode honing uit sparren geproduceerd. De ervaring en vaardigheden van de lokale bijenhouders komen tot uiting in de wijze waarop de honing wordt geproduceerd. Dankzij hun grote kunde kunnen lokale bijenhouders ook voldoen aan de vele eisen die aan de honingproductie worden gesteld en honing produceren met de specifieke kenmerken die voortvloeien uit het uitzonderlijke karakter van dit geografische gebied.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

https://www.indprop.gov.sk/swift_data/source/pdf/specifikacie_op_oz/Specifikacia_Bardejov.pdf

---

(1)  PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.

---