# Publicatieblad C 229/2022

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 229 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 65e jaargang14 juni 2022 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 229

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

65e jaargang14 juni 2022

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | I   Resoluties, aanbevelingen en adviezen |
| | AANBEVELINGEN |
| | Europese Commissie |
| 2022/C 229/01 | Aanbeveling van de Commissie van 10 juni 2022 inzake de definitie van nanomateriaal (
  1
  ) | 1 |

Inhoud

Bladzijde

I   Resoluties, aanbevelingen en adviezen

AANBEVELINGEN

Europese Commissie

2022/C 229/01

Aanbeveling van de Commissie van 10 juni 2022 inzake de definitie van nanomateriaal (
  1
  )

1

1

---

| | IV   Informatie |
| --- | --- |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Europese Commissie |
| 2022/C 229/02 | Wisselkoersen van de euro — 13 juni 2022 | 6 |
| 2022/C 229/03 | Mededeling van de Commissie betreffende de thans bij terugvordering van staatssteun toe te passen rentepercentages en de referentie- en disconteringspercentages, zoals die vanaf 1 juli 2022 gelden (Bekendgemaakt overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie) | 7 |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE LIDSTATEN |
| 2022/C 229/04 | Bijwerking van de lijst van grensdoorlaatposten bedoeld in artikel 2, punt 8, van Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad betreffende een Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) | 8 |

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

2022/C 229/02

Wisselkoersen van de euro — 13 juni 2022

6

2022/C 229/03

Mededeling van de Commissie betreffende de thans bij terugvordering van staatssteun toe te passen rentepercentages en de referentie- en disconteringspercentages, zoals die vanaf 1 juli 2022 gelden (Bekendgemaakt overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie)

(Bekendgemaakt overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie

7

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE LIDSTATEN

2022/C 229/04

Bijwerking van de lijst van grensdoorlaatposten bedoeld in artikel 2, punt 8, van Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad betreffende een Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode)

8

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | ANDERE HANDELINGEN |
| | Europese Commissie |
| 2022/C 229/05 | Bekendmaking van een aanvraag tot registratie van een naam overeenkomstig artikel 50, lid 2, punt a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen | 13 |
| 2022/C 229/06 | Bekendmaking van een aanvraag tot goedkeuring van een niet-minimale wijziging van een productdossier overeenkomstig artikel 50, lid 2, punt a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen | 18 |
| 2022/C 229/07 | Bekendmaking van een aanvraag tot registratie van een naam overeenkomstig artikel 50, lid 2, punt a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen | 29 |

V   Bekendmakingen

ANDERE HANDELINGEN

Europese Commissie

2022/C 229/05

Bekendmaking van een aanvraag tot registratie van een naam overeenkomstig artikel 50, lid 2, punt a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

13

2022/C 229/06

Bekendmaking van een aanvraag tot goedkeuring van een niet-minimale wijziging van een productdossier overeenkomstig artikel 50, lid 2, punt a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

18

2022/C 229/07

Bekendmaking van een aanvraag tot registratie van een naam overeenkomstig artikel 50, lid 2, punt a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

29

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst. |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst.

1

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

I Resoluties, aanbevelingen en adviezen

AANBEVELINGEN

Europese Commissie

| 14.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 229/1 |
| --- | --- | --- | --- |

14.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 229/1

---

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

van 10 juni 2022

inzake de definitie van nanomateriaal

(Voor de EER relevante tekst)

(2022/C 229/01)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Aanbeveling 2011/696/EU van de Commissie (1) is als referentie gebruikt om te bepalen of een materiaal in het kader van de EU-wetgeving en het beleid van de Unie als een nanomateriaal moet worden beschouwd, waarmee de doeltreffende en consistente uitvoering in alle sectoren wordt ondersteund. In Aanbeveling 2011/696/EU wordt verwezen naar een latere herziening van de definitie van nanomateriaal in het licht van de ervaring en de wetenschappelijke vooruitgang. |
| --- | --- |

(1)

Aanbeveling 2011/696/EU van de Commissie (1) is als referentie gebruikt om te bepalen of een materiaal in het kader van de EU-wetgeving en het beleid van de Unie als een nanomateriaal moet worden beschouwd, waarmee de doeltreffende en consistente uitvoering in alle sectoren wordt ondersteund. In Aanbeveling 2011/696/EU wordt verwezen naar een latere herziening van de definitie van nanomateriaal in het licht van de ervaring en de wetenschappelijke vooruitgang.

| (2) | Tussen 2013 en 2021 heeft de Commissie een dergelijke evaluatie van Aanbeveling 2011/696/EU uitgevoerd, waarbij de doelstelling, de reikwijdte, de duidelijkheid en het gebruik van de daarin vastgestelde definitie van “nanomateriaal” aan bod kwamen. In de evaluatie is met name nagegaan of de drempelwaarde van 50 % voor de gekwantificeerde grootteverdeling moet worden verhoogd of verlaagd en of materialen moeten worden opgenomen met een interne structuur of oppervlaktestructuur in de nanoschaal, zoals complexe nanomaterialen met nanocomponenten, waaronder nanoporeuze en nanosamengestelde materialen die in specifieke sectoren kunnen worden gebruikt. |
| --- | --- |

(2)

Tussen 2013 en 2021 heeft de Commissie een dergelijke evaluatie van Aanbeveling 2011/696/EU uitgevoerd, waarbij de doelstelling, de reikwijdte, de duidelijkheid en het gebruik van de daarin vastgestelde definitie van “nanomateriaal” aan bod kwamen. In de evaluatie is met name nagegaan of de drempelwaarde van 50 % voor de gekwantificeerde grootteverdeling moet worden verhoogd of verlaagd en of materialen moeten worden opgenomen met een interne structuur of oppervlaktestructuur in de nanoschaal, zoals complexe nanomaterialen met nanocomponenten, waaronder nanoporeuze en nanosamengestelde materialen die in specifieke sectoren kunnen worden gebruikt.

| (3) | De technische en wetenschappelijke elementen die ten grondslag liggen aan de herziening van de definitie van nanomateriaal in Aanbeveling 2011/696/EU zijn samengevat en gepubliceerd in de “Science for Policy”-verslagen (“Towards a review of the EC Recommendation for a definition of the term “nanomaterial””, delen 1 (2), 2 (3) en 3 (4)) van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek (JRC) van de Commissie over de ervaring van belanghebbenden met de toepassing van de definitie en met het aanwijzen van mogelijke herzieningspunten. Daarnaast heeft het JRC twee verslagen gepubliceerd waarin richtsnoeren worden geboden voor de toepassing van de definitie (5)
  , (6), met inbegrip van relevante ontwikkelingen in de normalisatie door de Internationale Organisatie voor normalisatie (ISO) en het Europees Comité voor Normalisatie (CEN), resultaten van het NanoDefine-project van het zevende kaderprogramma voor onderzoek en innovatie van de Commissie (7), en aanvullende informatie die openbaar beschikbaar is. |
| --- | --- |

(3)

De technische en wetenschappelijke elementen die ten grondslag liggen aan de herziening van de definitie van nanomateriaal in Aanbeveling 2011/696/EU zijn samengevat en gepubliceerd in de “Science for Policy”-verslagen (“Towards a review of the EC Recommendation for a definition of the term “nanomaterial””, delen 1 (2), 2 (3) en 3 (4)) van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek (JRC) van de Commissie over de ervaring van belanghebbenden met de toepassing van de definitie en met het aanwijzen van mogelijke herzieningspunten. Daarnaast heeft het JRC twee verslagen gepubliceerd waarin richtsnoeren worden geboden voor de toepassing van de definitie (5)
  , (6), met inbegrip van relevante ontwikkelingen in de normalisatie door de Internationale Organisatie voor normalisatie (ISO) en het Europees Comité voor Normalisatie (CEN), resultaten van het NanoDefine-project van het zevende kaderprogramma voor onderzoek en innovatie van de Commissie (7), en aanvullende informatie die openbaar beschikbaar is.

| (4) | Tussen 6 mei en 30 juni 2021 werden belanghebbenden gericht geraadpleegd over elementen voor mogelijke wijzigingen van de definitie. De Commissie heeft bij de herziening van de definitie van nanomateriaal rekening gehouden met de in het kader van die raadpleging ontvangen informatie. |
| --- | --- |

(4)

Tussen 6 mei en 30 juni 2021 werden belanghebbenden gericht geraadpleegd over elementen voor mogelijke wijzigingen van de definitie. De Commissie heeft bij de herziening van de definitie van nanomateriaal rekening gehouden met de in het kader van die raadpleging ontvangen informatie.

| (5) | De resultaten van de herziening en de raadpleging van belanghebbenden, de beschrijving van de aangebrachte wijzigingen en de redenen daarvoor worden toegelicht in het werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2022) 150) bij deze aanbeveling. |
| --- | --- |

(5)

De resultaten van de herziening en de raadpleging van belanghebbenden, de beschrijving van de aangebrachte wijzigingen en de redenen daarvoor worden toegelicht in het werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2022) 150) bij deze aanbeveling.

| (6) | Er moet een aanbeveling worden gedaan voor een definitie van nanomateriaal die in de algemene context van het beleid en de wetgeving van de Unie passend is en waar zowel natuurlijke, incidentele als vervaardigde materialen onder vallen (“de definitie”). |
| --- | --- |

(6)

Er moet een aanbeveling worden gedaan voor een definitie van nanomateriaal die in de algemene context van het beleid en de wetgeving van de Unie passend is en waar zowel natuurlijke, incidentele als vervaardigde materialen onder vallen (“de definitie”).

| (7) | De definitie moet gebaseerd zijn op het relatieve aandeel van deeltjes in een vastgesteld bereik binnen de gekwantificeerde grootteverdeling van de externe dimensie van de samenstellende deeltjes van een materiaal, ongeacht de mogelijke inherente gevaarlijke eigenschappen of risico’s ervan voor de menselijke gezondheid en het milieu. |
| --- | --- |

(7)

De definitie moet gebaseerd zijn op het relatieve aandeel van deeltjes in een vastgesteld bereik binnen de gekwantificeerde grootteverdeling van de externe dimensie van de samenstellende deeltjes van een materiaal, ongeacht de mogelijke inherente gevaarlijke eigenschappen of risico’s ervan voor de menselijke gezondheid en het milieu.

| (8) | De definitie en de belangrijkste termen daarvan zouden in voorkomend geval gebaseerd moeten zijn op bestaande wetenschappelijk gedefinieerde en gestandaardiseerde termen die door de internationale gemeenschappen (ISO, CEN) zijn vastgesteld. De belangrijkste termen die in de definitie worden gebruikt, zouden voldoende specifiek moeten blijven en de praktische uitvoering van de definitie in het kader van de Unieregelgeving mogelijk moeten maken. De uitvoering zou moeten worden ondersteund door middel van door het JRC op te stellen richtsnoeren met aanbevolen meetmethoden en instrumenten voor beste praktijken7, die in overeenstemming met de wetenschappelijke en technische vooruitgang moeten worden geactualiseerd. |
| --- | --- |

(8)

De definitie en de belangrijkste termen daarvan zouden in voorkomend geval gebaseerd moeten zijn op bestaande wetenschappelijk gedefinieerde en gestandaardiseerde termen die door de internationale gemeenschappen (ISO, CEN) zijn vastgesteld. De belangrijkste termen die in de definitie worden gebruikt, zouden voldoende specifiek moeten blijven en de praktische uitvoering van de definitie in het kader van de Unieregelgeving mogelijk moeten maken. De uitvoering zou moeten worden ondersteund door middel van door het JRC op te stellen richtsnoeren met aanbevolen meetmethoden en instrumenten voor beste praktijken7, die in overeenstemming met de wetenschappelijke en technische vooruitgang moeten worden geactualiseerd.

| (9) | De term “nanomateriaal” zou betrekking moeten hebben op deeltjes in vaste toestand die afzonderlijk of gebonden als samenstellende deeltjes in aggregaten of agglomeraten aanwezig zijn. Er moet worden gesproken van “bestaan uit” in plaats van “bevatten” om te erkennen dat de deeltjes de belangrijkste componenten van het materiaal zijn. Andere mogelijk aanwezige componenten die geen deeltjes zijn (bijvoorbeeld additieven die nodig zijn om de stabiliteit te behouden, of oplosmiddelen die kunnen worden gescheiden zonder van invloed te zijn op de gekwantificeerde grootteverdeling) zijn deel van het (nano)materiaal maar moeten niet in aanmerking worden genomen om te beoordelen of een materiaal al dan niet een nanomateriaal is. |
| --- | --- |

(9)

De term “nanomateriaal” zou betrekking moeten hebben op deeltjes in vaste toestand die afzonderlijk of gebonden als samenstellende deeltjes in aggregaten of agglomeraten aanwezig zijn. Er moet worden gesproken van “bestaan uit” in plaats van “bevatten” om te erkennen dat de deeltjes de belangrijkste componenten van het materiaal zijn. Andere mogelijk aanwezige componenten die geen deeltjes zijn (bijvoorbeeld additieven die nodig zijn om de stabiliteit te behouden, of oplosmiddelen die kunnen worden gescheiden zonder van invloed te zijn op de gekwantificeerde grootteverdeling) zijn deel van het (nano)materiaal maar moeten niet in aanmerking worden genomen om te beoordelen of een materiaal al dan niet een nanomateriaal is.

| (10) | De definitie moet niet-vaste (vloeibare en gasvormige) deeltjes uitsluiten. Dit moet ervoor zorgen dat de zeer dynamische aard van de externe dimensies van niet-vaste deeltjes, zoals micellen of druppels op nanoschaal in emulsies of sprays, niet verhindert dat de externe dimensie als bepalende factor in de definitie kan worden gebruikt. |
| --- | --- |

(10)

De definitie moet niet-vaste (vloeibare en gasvormige) deeltjes uitsluiten. Dit moet ervoor zorgen dat de zeer dynamische aard van de externe dimensies van niet-vaste deeltjes, zoals micellen of druppels op nanoschaal in emulsies of sprays, niet verhindert dat de externe dimensie als bepalende factor in de definitie kan worden gebruikt.

| (11) | De definitie mag geen betrekking hebben op grote vaste producten of componenten, zelfs als die een interne structuur of een oppervlaktestructuur op nanoschaal hebben, zoals coatings, bepaalde keramische materialen en complexe nanocomponenten, met inbegrip van nanoporeuze en nanosamengestelde materialen. Sommige van die producten kunnen zijn geproduceerd met behulp van nanomaterialen of kunnen zelfs nog nanomaterialen bevatten. |
| --- | --- |

(11)

De definitie mag geen betrekking hebben op grote vaste producten of componenten, zelfs als die een interne structuur of een oppervlaktestructuur op nanoschaal hebben, zoals coatings, bepaalde keramische materialen en complexe nanocomponenten, met inbegrip van nanoporeuze en nanosamengestelde materialen. Sommige van die producten kunnen zijn geproduceerd met behulp van nanomaterialen of kunnen zelfs nog nanomaterialen bevatten.

| (12) | In de definitie moet nog steeds rekening worden gehouden met het advies uit 2010 van het Wetenschappelijk Comité voor nieuwe gezondheidsrisico’s (WCNG) van de Commissie (8) door “nanoschaal” te definiëren als het bereik van 1 nm tot 100 nm. |
| --- | --- |

(12)

In de definitie moet nog steeds rekening worden gehouden met het advies uit 2010 van het Wetenschappelijk Comité voor nieuwe gezondheidsrisico’s (WCNG) van de Commissie (8) door “nanoschaal” te definiëren als het bereik van 1 nm tot 100 nm.

| (13) | Bij de herziening van de definitie is geen wetenschappelijk bewijs gevonden dat de standaarddrempel van 50 % deeltjes met externe dimensies op nanoschaal zou moeten worden verhoogd of verlaagd om specifieke problemen aan te pakken of specifieke soorten materialen te bestrijken of uit te sluiten. De flexibiliteit van de standaarddrempelwaarde in bepaalde gevallen waarin in Aanbeveling 2011/696/EU wordt voorzien, moet worden weggenomen om de consistentie en samenhang van de regelgeving te waarborgen en om te voorkomen dat een bepaald materiaal in het ene regelgevingskader als nanomateriaal wordt beschouwd en in het andere niet, waarmee rechtsonzekerheid voor marktdeelnemers, consumenten en regelgevende instanties wordt voorkomen. |
| --- | --- |

(13)

Bij de herziening van de definitie is geen wetenschappelijk bewijs gevonden dat de standaarddrempel van 50 % deeltjes met externe dimensies op nanoschaal zou moeten worden verhoogd of verlaagd om specifieke problemen aan te pakken of specifieke soorten materialen te bestrijken of uit te sluiten. De flexibiliteit van de standaarddrempelwaarde in bepaalde gevallen waarin in Aanbeveling 2011/696/EU wordt voorzien, moet worden weggenomen om de consistentie en samenhang van de regelgeving te waarborgen en om te voorkomen dat een bepaald materiaal in het ene regelgevingskader als nanomateriaal wordt beschouwd en in het andere niet, waarmee rechtsonzekerheid voor marktdeelnemers, consumenten en regelgevende instanties wordt voorkomen.

| (14) | De definitie moet zowel afzonderlijke deeltjes als de identificeerbare samenstellende deeltjes in agglomeraten of aggregaten omvatten. Bij de herziening van de definitie is gebleken dat de identificatie en meting van samenstellende deeltjes in aggregaten zeer moeilijk kan zijn. Daarom is het onderscheidende “identificeerbaar” afhankelijk van praktische overwegingen met betrekking tot de identificatie ervan. Die overwegingen moeten verder worden uitgewerkt in richtsnoeren. |
| --- | --- |

(14)

De definitie moet zowel afzonderlijke deeltjes als de identificeerbare samenstellende deeltjes in agglomeraten of aggregaten omvatten. Bij de herziening van de definitie is gebleken dat de identificatie en meting van samenstellende deeltjes in aggregaten zeer moeilijk kan zijn. Daarom is het onderscheidende “identificeerbaar” afhankelijk van praktische overwegingen met betrekking tot de identificatie ervan. Die overwegingen moeten verder worden uitgewerkt in richtsnoeren.

| (15) | De term “deeltje” moet worden gedefinieerd als een miniem stukje materiaal met afgebakende fysieke grenzen, dus overeenkomstig de definitie van “deeltje” als vastgesteld in de norm ISO 26824:2013. Technische aspecten van de definitie van “deeltje”, bijvoorbeeld wat betreft de mobiliteit ervan, moeten verder in richtsnoeren worden verduidelijkt. |
| --- | --- |

(15)

De term “deeltje” moet worden gedefinieerd als een miniem stukje materiaal met afgebakende fysieke grenzen, dus overeenkomstig de definitie van “deeltje” als vastgesteld in de norm ISO 26824:2013. Technische aspecten van de definitie van “deeltje”, bijvoorbeeld wat betreft de mobiliteit ervan, moeten verder in richtsnoeren worden verduidelijkt.

| (16) | Een afzonderlijk molecuul, met inbegrip van een macromolecuul zoals een eiwit dat groter kan zijn dan 1 nm, mag niet als deeltje worden beschouwd. In zeer specifieke gevallen kan het onderscheid afhangen van een precieze interpretatie van de term “afzonderlijk molecuul”. In richtsnoeren moeten voorbeelden daarvan en toelichtingen daarbij worden verschaft. |
| --- | --- |

(16)

Een afzonderlijk molecuul, met inbegrip van een macromolecuul zoals een eiwit dat groter kan zijn dan 1 nm, mag niet als deeltje worden beschouwd. In zeer specifieke gevallen kan het onderscheid afhangen van een precieze interpretatie van de term “afzonderlijk molecuul”. In richtsnoeren moeten voorbeelden daarvan en toelichtingen daarbij worden verschaft.

| (17) | Het WCNG heeft aangegeven dat het instellen van het bereik van 1 nm tot 100 nm ertoe kan leiden dat een beperkt aantal materialen, zoals (nano)buizen die een diameter van minder dan 1 nm maar een lengte van meer dan 100 nm kunnen hebben, niet als nanomaterialen zouden worden beschouwd. Om deze mogelijke omissie aan te pakken omvatte de definitie van “nanomateriaal” in Aanbeveling 2011/696/EU fullerenen, grafeenvlokken en enkelwandige koolstofnanobuizen met één of meer externe dimensies beneden 1 nm. Andere materialen kunnen echter dezelfde groottekenmerken hebben als deze koolstofgebaseerde materialen. Het is ook waarschijnlijk dat de wetenschappelijke vooruitgang en innovatie meer van zulke materialen zullen voortbrengen, waardoor het toepassingsgebied van de definitie regelmatig zou moeten worden geactualiseerd. Om dit te voorkomen, moet de definitie daarom alle vaste deeltjes omvatten met ten minste één externe dimensie van minder dan 1 nm in het totale aantal deeltjes op nanoschaal die moeten worden vergeleken met de drempel van 50 %, indien ten minste één van de andere dimensies van die deeltjes groter is dan 100 nm. |
| --- | --- |

(17)

Het WCNG heeft aangegeven dat het instellen van het bereik van 1 nm tot 100 nm ertoe kan leiden dat een beperkt aantal materialen, zoals (nano)buizen die een diameter van minder dan 1 nm maar een lengte van meer dan 100 nm kunnen hebben, niet als nanomaterialen zouden worden beschouwd. Om deze mogelijke omissie aan te pakken omvatte de definitie van “nanomateriaal” in Aanbeveling 2011/696/EU fullerenen, grafeenvlokken en enkelwandige koolstofnanobuizen met één of meer externe dimensies beneden 1 nm. Andere materialen kunnen echter dezelfde groottekenmerken hebben als deze koolstofgebaseerde materialen. Het is ook waarschijnlijk dat de wetenschappelijke vooruitgang en innovatie meer van zulke materialen zullen voortbrengen, waardoor het toepassingsgebied van de definitie regelmatig zou moeten worden geactualiseerd. Om dit te voorkomen, moet de definitie daarom alle vaste deeltjes omvatten met ten minste één externe dimensie van minder dan 1 nm in het totale aantal deeltjes op nanoschaal die moeten worden vergeleken met de drempel van 50 %, indien ten minste één van de andere dimensies van die deeltjes groter is dan 100 nm.

| (18) | Omdat deeltjes met ten minste twee orthogonale externe dimensies groter dan 100 μm in alle redelijkerwijs voorzienbare en relevante situaties minder voorkomen, hebben zij geen significante invloed op de relatieve bijdrage van deeltjes van 1 nm tot 100 nm in het totale aantal deeltjes, en hebben zij derhalve geen significante invloed op de indeling van materialen. Op grond van de definitie zou het mogelijk moeten zijn de bepaling van de gekwantificeerde grootteverdeling te beperken tot samenstellende deeltjes met ten minste twee orthogonale externe dimensies kleiner dan 100 μm, mits die keuze met passende meetresultaten wordt onderbouwd. De praktische toepassing van deze optie moet worden uiteengezet in richtsnoeren. |
| --- | --- |

(18)

Omdat deeltjes met ten minste twee orthogonale externe dimensies groter dan 100 μm in alle redelijkerwijs voorzienbare en relevante situaties minder voorkomen, hebben zij geen significante invloed op de relatieve bijdrage van deeltjes van 1 nm tot 100 nm in het totale aantal deeltjes, en hebben zij derhalve geen significante invloed op de indeling van materialen. Op grond van de definitie zou het mogelijk moeten zijn de bepaling van de gekwantificeerde grootteverdeling te beperken tot samenstellende deeltjes met ten minste twee orthogonale externe dimensies kleiner dan 100 μm, mits die keuze met passende meetresultaten wordt onderbouwd. De praktische toepassing van deze optie moet worden uiteengezet in richtsnoeren.

| (19) | Uit ervaring3, (9) is gebleken dat het gebruik van het specifieke oppervlak als vervangende indicator bij het identificeren van een nanomateriaal tot interpretatie- en technische problemen kan leiden, bijvoorbeeld omdat een hoog specifiek oppervlak het gevolg kan zijn van een interne nanostructuur en niet van de aanwezigheid van een groot aantal kleine samenstellende deeltjes. Tijdens de herziening van de definitie is dan ook gebleken dat de desbetreffende optie in punt 5 van Aanbeveling 2011/696/EU niet passend was en geen bepalende factor in de definitie van “nanomateriaal” meer mag zijn. |
| --- | --- |

(19)

Uit ervaring3, (9) is gebleken dat het gebruik van het specifieke oppervlak als vervangende indicator bij het identificeren van een nanomateriaal tot interpretatie- en technische problemen kan leiden, bijvoorbeeld omdat een hoog specifiek oppervlak het gevolg kan zijn van een interne nanostructuur en niet van de aanwezigheid van een groot aantal kleine samenstellende deeltjes. Tijdens de herziening van de definitie is dan ook gebleken dat de desbetreffende optie in punt 5 van Aanbeveling 2011/696/EU niet passend was en geen bepalende factor in de definitie van “nanomateriaal” meer mag zijn.

| (20) | In het NanoDefine-project11 is op basis van een groot aantal verschillende industriële materialen aangetoond dat er geen sprake was van inconsistenties bij de indeling van niet-nanomaterialen op basis van de mediane waarde als bepaald op grond van de gekwantificeerde grootteverdeling, respectievelijk op basis van het feit dat het volumespecifieke oppervlak minder is dan 6 m2/cm3 (ook als de vorm van de deeltjes onbekend is). Een materiaal met een volumespecifiek oppervlak van minder dan 6 cm2/cm3 zou daarom niet als nanomateriaal moeten worden beschouwd. |
| --- | --- |

(20)

In het NanoDefine-project11 is op basis van een groot aantal verschillende industriële materialen aangetoond dat er geen sprake was van inconsistenties bij de indeling van niet-nanomaterialen op basis van de mediane waarde als bepaald op grond van de gekwantificeerde grootteverdeling, respectievelijk op basis van het feit dat het volumespecifieke oppervlak minder is dan 6 m2/cm3 (ook als de vorm van de deeltjes onbekend is). Een materiaal met een volumespecifiek oppervlak van minder dan 6 cm2/cm3 zou daarom niet als nanomateriaal moeten worden beschouwd.

| (21) | De definitie van “nanomateriaal” in Aanbeveling 2011/696/EU moet daarom worden geactualiseerd. |
| --- | --- |

(21)

De definitie van “nanomateriaal” in Aanbeveling 2011/696/EU moet daarom worden geactualiseerd.

| (22) | De wetenschappelijke en technische vooruitgang gaat verder en kan van invloed zijn op de redenen om elementen voor het identificeren van nanomaterialen te gebruiken. Daarom moet een herziening van de definitie worden overwogen wanneer uit nieuw wetenschappelijk bewijs of ervaringen met de regelgeving blijkt dat de definitie niet langer voldoet. |
| --- | --- |

(22)

De wetenschappelijke en technische vooruitgang gaat verder en kan van invloed zijn op de redenen om elementen voor het identificeren van nanomaterialen te gebruiken. Daarom moet een herziening van de definitie worden overwogen wanneer uit nieuw wetenschappelijk bewijs of ervaringen met de regelgeving blijkt dat de definitie niet langer voldoet.

| (23) | De definitie mag geen invloed hebben op of een afspiegeling zijn van het toepassingsgebied van een wetgevingsinstrument van de Unie of van bepalingen tot vaststelling van aanvullende of specifieke vereisten (met inbegrip van veiligheidseisen) voor een groep materialen. In sommige gevallen kan het nodig worden geacht bepaalde materialen uit te sluiten van het toepassingsgebied van specifieke regelgeving of een bepaling daarvan, zelfs als die materialen overeenkomstig deze aanbeveling nanomaterialen zijn. Ook kan het nodig worden geacht in het kader van specifieke wetgeving of wettelijke bepalingen van de Unie inzake nanomaterialen regelgevingsvereisten te ontwikkelen voor aanvullende materialen die niet onder de definitie van deze aanbeveling vallen. In dergelijke wetgeving moet echter worden getracht onderscheid te maken tussen een nanomateriaal en een materiaal in een dergelijke subgroep, om zo voor overeenstemming met de definitie en bijgevolg met andere wetgeving te zorgen. |
| --- | --- |

(23)

De definitie mag geen invloed hebben op of een afspiegeling zijn van het toepassingsgebied van een wetgevingsinstrument van de Unie of van bepalingen tot vaststelling van aanvullende of specifieke vereisten (met inbegrip van veiligheidseisen) voor een groep materialen. In sommige gevallen kan het nodig worden geacht bepaalde materialen uit te sluiten van het toepassingsgebied van specifieke regelgeving of een bepaling daarvan, zelfs als die materialen overeenkomstig deze aanbeveling nanomaterialen zijn. Ook kan het nodig worden geacht in het kader van specifieke wetgeving of wettelijke bepalingen van de Unie inzake nanomaterialen regelgevingsvereisten te ontwikkelen voor aanvullende materialen die niet onder de definitie van deze aanbeveling vallen. In dergelijke wetgeving moet echter worden getracht onderscheid te maken tussen een nanomateriaal en een materiaal in een dergelijke subgroep, om zo voor overeenstemming met de definitie en bijgevolg met andere wetgeving te zorgen.

| (24) | De definitie in deze aanbeveling kan verschillende beleids-, wetgevings- en onderzoeksdoeleinden met betrekking tot materialen of kwesties in verband met producten of nanotechnologieën dienen. Ten behoeve van horizontaal beleid of wetgeving kan deze definitie zelfs in een andere door de Commissie of de wetgever van de Unie vastgestelde handeling met een definitie van “nanomateriaal” worden gebruikt; in dat geval vervangt die handeling deze aanbeveling, |
| --- | --- |

(24)

De definitie in deze aanbeveling kan verschillende beleids-, wetgevings- en onderzoeksdoeleinden met betrekking tot materialen of kwesties in verband met producten of nanotechnologieën dienen. Ten behoeve van horizontaal beleid of wetgeving kan deze definitie zelfs in een andere door de Commissie of de wetgever van de Unie vastgestelde handeling met een definitie van “nanomateriaal” worden gebruikt; in dat geval vervangt die handeling deze aanbeveling,

HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

| 1. | “Nanomateriaal” wordt gedefinieerd als: een natuurlijk, incidenteel of geproduceerd materiaal dat uit vaste deeltjes bestaat die afzonderlijk of als identificeerbare samenstellende deeltjes aanwezig zijn in aggregaten of agglomeraten en waarvan minstens 50 % van de deeltjes in de gekwantificeerde grootteverdeling aan ten minste een van de volgende voorwaarden voldoet:






  a) | een of meer externe dimensies van het deeltje bevinden zich binnen het bereik van 1 nm tot 100 nm; |
| --- | --- | --- |

1.

a)

een of meer externe dimensies van het deeltje bevinden zich binnen het bereik van 1 nm tot 100 nm;

| b) | het deeltje is langwerpig, bijvoorbeeld staaf-, vezel- of buisvormig, waarbij twee externe dimensies kleiner zijn dan 1 nm en de andere dimensie groter is dan 100 nm; |
| --- | --- |

b)

het deeltje is langwerpig, bijvoorbeeld staaf-, vezel- of buisvormig, waarbij twee externe dimensies kleiner zijn dan 1 nm en de andere dimensie groter is dan 100 nm;

| c) | het deeltje heeft een plaatachtige vorm, waarbij één externe dimensie kleiner is dan 1 nm en de andere dimensies groter zijn dan 100 nm. |
| --- | --- |

c)

het deeltje heeft een plaatachtige vorm, waarbij één externe dimensie kleiner is dan 1 nm en de andere dimensies groter zijn dan 100 nm.

Bij de bepaling van de gekwantificeerde grootteverdeling hoeven deeltjes met ten minste twee orthogonale externe dimensies groter dan 100 μm niet in aanmerking te worden genomen.

Een materiaal met een specifieke oppervlakte per volume van minder dan 6 cm2/cm3 wordt echter niet als nanomateriaal beschouwd.

| 2. | Voor de toepassing van punt 1 wordt verstaan onder:






  a) | “deeltje”: een miniem stukje materiaal met afgebakende fysieke grenzen; afzonderlijke moleculen worden niet als “deeltjes” beschouwd; |
| --- | --- | --- |

2.

a)

“deeltje”: een miniem stukje materiaal met afgebakende fysieke grenzen; afzonderlijke moleculen worden niet als “deeltjes” beschouwd;

| b) | “aggregaat”: een deeltje dat uit sterk verbonden of gefuseerde deeltjes bestaat; |
| --- | --- |

b)

“aggregaat”: een deeltje dat uit sterk verbonden of gefuseerde deeltjes bestaat;

| c) | “agglomeraat”: een verzameling los met elkaar verbonden deeltjes of aggregaten waarvan de totale externe oppervlakte vergelijkbaar is aan de som van de oppervlakten van de individuele componenten. |
| --- | --- |

c)

“agglomeraat”: een verzameling los met elkaar verbonden deeltjes of aggregaten waarvan de totale externe oppervlakte vergelijkbaar is aan de som van de oppervlakten van de individuele componenten.

| 3. | Er wordt aanbevolen de definitie van de term “nanomateriaal” zoals geformuleerd in de meest recente aanbeveling of andere door de Commissie of de wetgever van de Unie vastgestelde handeling met een vastgestelde definitie van nanomateriaal voor horizontaal beleids- en wetgevingsgebruik te gebruiken wanneer materialen of kwesties in verband met producten van nanotechnologieën worden behandeld:






  a) | door de Commissie bij het opstellen van wetgeving, beleidsprogramma’s of onderzoeksprogramma’s en bij het uitvoeren van dergelijke wetgeving of programma’s, ook in samenwerking met andere instellingen en agentschappen van de Unie; |
| --- | --- | --- |

3.

a)

door de Commissie bij het opstellen van wetgeving, beleidsprogramma’s of onderzoeksprogramma’s en bij het uitvoeren van dergelijke wetgeving of programma’s, ook in samenwerking met andere instellingen en agentschappen van de Unie;

| b) | door de lidstaten bij het opstellen van wetgeving, beleidsprogramma’s of onderzoeksprogramma’s en bij het uitvoeren van dergelijke wetgeving of programma’s; |
| --- | --- |

b)

door de lidstaten bij het opstellen van wetgeving, beleidsprogramma’s of onderzoeksprogramma’s en bij het uitvoeren van dergelijke wetgeving of programma’s;

| c) | door marktdeelnemers bij het opstellen en uitvoeren van hun eigen beleid en onderzoek. |
| --- | --- |

c)

door marktdeelnemers bij het opstellen en uitvoeren van hun eigen beleid en onderzoek.

| 4. | Met deze aanbeveling wordt Aanbeveling 2011/696/EU geactualiseerd. |
| --- | --- |

4.

Gedaan te Brussel, 10 juni 2022.

Voor de Commissie

Virginijus SINKEVIČIUS

Lid van de Commissie

---

(1)  Aanbeveling 2011/696/EU van de Commissie van 18 oktober 2011 inzake de definitie van nanomateriaal (PB L 275 van 20.10.2011, blz. 38).

1

(2)  Towards a review of the EC Recommendation for a definition of the term “nanomaterial”. Part 1, Compilation of information concerning the experience with the definition; EUR 26567 EN; doi:10.2788/36237 (2014).

2

(3)  Towards a review of the EC Recommendation for a definition of the term “nanomaterial”. Part 2, Assessment of collected information concerning the experience with the definition; EUR 26744 EN; doi: 10.2787/97286 (2014).

3

(4)  Towards a review of the EC Recommendation for a definition of the term “nanomaterial”. Part 3, Scientific-technical evaluation of options to clarify the definition and to facilitate its implementation; EUR 27240 EN; doi:10.2788/678452 (2015)

4

(5)  An overview of concepts and terms used in the European Commission’s definition of nanomaterial; EUR 29647 EN; doi:10.2760/459136 (2019)

5

(6)  Identification of nanomaterials through measurements; EUR 29942 EN; doi:10.2760/053982 (2019)

6

(7)  The NanoDefine Methods Manual ; EUR 29876 EN; doi:10.2760/79490 (2020)

7

(8)  http://ec.europa.eu/health/scientific_committees/emerging/docs/scenihr_o_032.pdf

8

(9)  NanoDefine, Evaluation report on the applicability ranges of the volume specific surface area (VSSA) method and the quantitative relation to number-based particle size distribution for real-world samples, Deliverable number 3.5, 2015 and Reliable nanomaterial classification of powders using the volume-specific surface area method”, J Nanopart Res 19, 61 (2017); DOI: 10.1007/s11051-017-3741-x.

9

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

| 14.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 229/6 |
| --- | --- | --- | --- |

14.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 229/6

---

Wisselkoersen van de euro (1)

13 juni 2022

(2022/C 229/02)

1 euro =

| | Munteenheid | Koers |
| --- | --- | --- |
| USD | US-dollar | 1,0455 |
| JPY | Japanse yen | 140,51 |
| DKK | Deense kroon | 7,4397 |
| GBP | Pond sterling | 0,85850 |
| SEK | Zweedse kroon | 10,6160 |
| CHF | Zwitserse frank | 1,0375 |
| ISK | IJslandse kroon | 138,70 |
| NOK | Noorse kroon | 10,3222 |
| BGN | Bulgaarse lev | 1,9558 |
| CZK | Tsjechische koruna | 24,724 |
| HUF | Hongaarse forint | 399,30 |
| PLN | Poolse zloty | 4,6373 |
| RON | Roemeense leu | 4,9459 |
| TRY | Turkse lira | 18,0495 |
| AUD | Australische dollar | 1,4998 |
| CAD | Canadese dollar | 1,3435 |
| HKD | Hongkongse dollar | 8,2071 |
| NZD | Nieuw-Zeelandse dollar | 1,6635 |
| SGD | Singaporese dollar | 1,4538 |
| KRW | Zuid-Koreaanse won | 1 349,93 |
| ZAR | Zuid-Afrikaanse rand | 16,8070 |
| CNY | Chinese yuan renminbi | 7,0434 |
| HRK | Kroatische kuna | 7,5215 |
| IDR | Indonesische roepia | 15 376,17 |
| MYR | Maleisische ringgit | 4,6195 |
| PHP | Filipijnse peso | 55,720 |
| RUB | Russische roebel | |
| THB | Thaise baht | 36,425 |
| BRL | Braziliaanse real | 5,2785 |
| MXN | Mexicaanse peso | 21,2102 |
| INR | Indiase roepie | 81,6060 |

Munteenheid

Koers

USD

US-dollar

1,0455

JPY

Japanse yen

140,51

DKK

Deense kroon

7,4397

GBP

Pond sterling

0,85850

SEK

Zweedse kroon

10,6160

CHF

Zwitserse frank

1,0375

ISK

IJslandse kroon

138,70

NOK

Noorse kroon

10,3222

BGN

Bulgaarse lev

1,9558

CZK

Tsjechische koruna

24,724

HUF

Hongaarse forint

399,30

PLN

Poolse zloty

4,6373

RON

Roemeense leu

4,9459

TRY

Turkse lira

18,0495

AUD

Australische dollar

1,4998

CAD

Canadese dollar

1,3435

HKD

Hongkongse dollar

8,2071

NZD

Nieuw-Zeelandse dollar

1,6635

SGD

Singaporese dollar

1,4538

KRW

Zuid-Koreaanse won

1 349,93

ZAR

Zuid-Afrikaanse rand

16,8070

CNY

Chinese yuan renminbi

7,0434

HRK

Kroatische kuna

7,5215

IDR

Indonesische roepia

15 376,17

MYR

Maleisische ringgit

4,6195

PHP

Filipijnse peso

55,720

RUB

Russische roebel

THB

Thaise baht

36,425

BRL

Braziliaanse real

5,2785

MXN

Mexicaanse peso

21,2102

INR

Indiase roepie

81,6060

---

(1)  Bron: door de Europese Centrale Bank gepubliceerde referentiekoers.

---

| 14.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 229/7 |
| --- | --- | --- | --- |

14.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 229/7

---

Mededeling van de Commissie betreffende de thans bij terugvordering van staatssteun toe te passen rentepercentages en de referentie- en disconteringspercentages, zoals die vanaf 1 juli 2022 gelden

(Bekendgemaakt overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie (1)
  )

(2022/C 229/03)

De basispercentages zijn berekend overeenkomstig de mededeling van de Commissie over de herziening van de methode waarmee de referentie- en disconteringspercentages worden vastgesteld (PB C 14 van 19.1.2008, blz. 6). Afhankelijk van het gebruik van het referentiepercentage, moeten nog de passende opslagen in de zin van die mededeling worden toegepast. Voor het disconteringspercentage betekent dit dat een marge van 100 basispunt dient te worden toegevoegd. In Verordening (EG) nr. 271/2008 van de Commissie van 30 januari 2008 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 794/2004 is bepaald dat, tenzij in een bijzondere beschikking of een bijzonder besluit anders is bepaald, ook het bij terugvordering te hanteren percentage wordt vastgesteld door het basispercentage met 100 basispunt te verhogen.

Gewijzigde percentages zijn vet gedrukt.

Vorige tabel is gepubliceerd in PB C 192 van 11.5.2022, blz. 91.

| Van | Tot | AT | BE | BG | CY | CZ | DE | DK | EE | EL | ES | FI | FR | HR | HU | IE | IT | LT | LU | LV | MT | NL | PL | PT | RO | SE | SI | SK | UK |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1.7.2022 | ... | 0,02 | 0,02 | 0,00 | 0,02 | 5,73 | 0,02 | 0,44 | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,26 | 6,24 | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 5,81 | 0,02 | 5,10 | 0,50 | 0,02 | 0,02 | 1,19 |
| 1.6.2022 | 30.6.2022 | -0,19 | -0,19 | 0,00 | -0,19 | 4,85 | -0,19 | 0,24 | -0,19 | -0,19 | -0,19 | -0,19 | -0,19 | 0,26 | 6,24 | -0,19 | -0,19 | -0,19 | -0,19 | -0,19 | -0,19 | -0,19 | 4,88 | -0,19 | 4,40 | 0,22 | -0,19 | -0,19 | 1,02 |
| 1.5.2022 | 31.5.2022 | -0,35 | -0,35 | 0,00 | -0,35 | 4,85 | -0,35 | 0,08 | -0,35 | -0,35 | -0,35 | -0,35 | -0,35 | 0,26 | 5,40 | -0,35 | -0,35 | -0,35 | -0,35 | -0,35 | -0,35 | -0,35 | 4,06 | -0,35 | 3,38 | 0,08 | -0,35 | -0,35 | 0,86 |
| 1.4.2022 | 30.4.2022 | -0,49 | -0,49 | 0,00 | -0,49 | 4,00 | -0,49 | 0,00 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | 0,26 | 4,66 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | 3,42 | -0,49 | 3,38 | -0,01 | -0,49 | -0,49 | 0,66 |
| 1.3.2022 | 31.3.2022 | -0,49 | -0,49 | 0,00 | -0,49 | 4,00 | -0,49 | -0,03 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | 0,26 | 4,02 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | 2,85 | -0,49 | 2,74 | -0,04 | -0,49 | -0,49 | 0,66 |
| 1.2.2022 | 28.2.2022 | -0,49 | -0,49 | 0,00 | -0,49 | 3,29 | -0,49 | -0,03 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | 0,26 | 3,17 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | 2,04 | -0,49 | 2,74 | -0,05 | -0,49 | -0,49 | 0,66 |
| 1.1.2022 | 31.1.2022 | -0,49 | -0,49 | 0,00 | -0,49 | 2,49 | -0,49 | -0,01 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | 0,26 | 2,38 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | -0,49 | 1,21 | -0,49 | 2,27 | -0,03 | -0,49 | -0,49 | 0,51 |

Van

Tot

AT

BE

BG

CY

CZ

DE

DK

EE

EL

ES

FI

FR

HR

HU

IE

IT

LT

LU

LV

MT

NL

PL

PT

RO

SE

SI

SK

UK

1.7.2022

...

0,02

0,02

0,00

0,02

5,73

0,02

0,44

0,02

0,02

0,02

0,02

0,02

0,26

6,24

0,02

0,02

0,02

0,02

0,02

0,02

0,02

5,81

0,02

5,10

0,50

0,02

0,02

1,19

1.6.2022

30.6.2022

-0,19

-0,19

0,00

-0,19

4,85

-0,19

0,24

-0,19

-0,19

-0,19

-0,19

-0,19

0,26

6,24

-0,19

-0,19

-0,19

-0,19

-0,19

-0,19

-0,19

4,88

-0,19

4,40

0,22

-0,19

-0,19

1,02

1.5.2022

31.5.2022

-0,35

-0,35

0,00

-0,35

4,85

-0,35

0,08

-0,35

-0,35

-0,35

-0,35

-0,35

0,26

5,40

-0,35

-0,35

-0,35

-0,35

-0,35

-0,35

-0,35

4,06

-0,35

3,38

0,08

-0,35

-0,35

0,86

1.4.2022

30.4.2022

-0,49

-0,49

0,00

-0,49

4,00

-0,49

0,00

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

0,26

4,66

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

3,42

-0,49

3,38

-0,01

-0,49

-0,49

0,66

1.3.2022

31.3.2022

-0,49

-0,49

0,00

-0,49

4,00

-0,49

-0,03

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

0,26

4,02

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

2,85

-0,49

2,74

-0,04

-0,49

-0,49

0,66

1.2.2022

28.2.2022

-0,49

-0,49

0,00

-0,49

3,29

-0,49

-0,03

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

0,26

3,17

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

2,04

-0,49

2,74

-0,05

-0,49

-0,49

0,66

1.1.2022

31.1.2022

-0,49

-0,49

0,00

-0,49

2,49

-0,49

-0,01

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

0,26

2,38

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

-0,49

1,21

-0,49

2,27

-0,03

-0,49

-0,49

0,51

---

(1)  PB L 140 van 30.4.2004, blz. 1.

---

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE LIDSTATEN

| 14.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 229/8 |
| --- | --- | --- | --- |

14.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 229/8

---

Bijwerking van de lijst van grensdoorlaatposten bedoeld in artikel 2, punt 8, van Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad betreffende een Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (1)

(2022/C 229/04)

De publicatie van de lijst van grensdoorlaatposten bedoeld in artikel 2, punt 8, van Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende een Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (2) is gebaseerd op de informatie die door de lidstaten aan de Commissie wordt verstrekt overeenkomstig artikel 39 van de Schengengrenscode.

Naast de publicatie in het Publicatieblad wordt de lijst regelmatig bijgewerkt en beschikbaar gesteld op de website van het directoraat-generaal Migratie en Binnenlandse Zaken.

LIJST VAN GRENSDOORLAATPOSTEN

FRANKRIJK

Vervanging van de informatie die is bekendgemaakt in PB C 483 van 1.12.2021, blz. 19.

Luchtgrenzen

| (1) | Ajaccio-Napoléon-Bonaparte |
| --- | --- |

(1)

Ajaccio-Napoléon-Bonaparte

| (2) | Albert-Bray |
| --- | --- |

(2)

Albert-Bray

| (3) | Angers-Marcé |
| --- | --- |

(3)

Angers-Marcé

| (4) | Angoulême-Brie-Champniers |
| --- | --- |

(4)

Angoulême-Brie-Champniers

| (5) | Annecy-Methet |
| --- | --- |

(5)

Annecy-Methet

| (6) | Auxerre-Branches |
| --- | --- |

(6)

Auxerre-Branches

| (7) | Avignon-Caumont |
| --- | --- |

(7)

Avignon-Caumont

| (8) | Bâle-Mulhouse |
| --- | --- |

(8)

Bâle-Mulhouse

| (9) | Bastia-Poretta |
| --- | --- |

(9)

Bastia-Poretta

| (10) | Beauvais-Tillé |
| --- | --- |

(10)

Beauvais-Tillé

| (11) | Bergerac-Dordonge-Périgord |
| --- | --- |

(11)

Bergerac-Dordonge-Périgord

| (12) | Béziers-Vias |
| --- | --- |

(12)

Béziers-Vias

| (13) | Biarritz-Pays Basque |
| --- | --- |

(13)

Biarritz-Pays Basque

| (14) | Bordeaux-Mérignac |
| --- | --- |

(14)

Bordeaux-Mérignac

| (15) | Brest-Bretagne |
| --- | --- |

(15)

Brest-Bretagne

| (16) | Brive-Souillac |
| --- | --- |

(16)

Brive-Souillac

| (17) | Caen-Carpiquet |
| --- | --- |

(17)

Caen-Carpiquet

| (18) | Calais-Dunkerque |
| --- | --- |

(18)

Calais-Dunkerque

| (19) | Calvi-Sainte-Catherine |
| --- | --- |

(19)

Calvi-Sainte-Catherine

| (20) | Cannes-Mandelieu |
| --- | --- |

(20)

Cannes-Mandelieu

| (21) | Carcassonne-Salvaza |
| --- | --- |

(21)

Carcassonne-Salvaza

| (22) | Châlons-Vatry |
| --- | --- |

(22)

Châlons-Vatry

| (23) | Chambéry-Aix-les-Bains |
| --- | --- |

(23)

Chambéry-Aix-les-Bains

| (24) | Châteauroux-Déols |
| --- | --- |

(24)

Châteauroux-Déols

| (25) | Cherbourg-Mauperthus |
| --- | --- |

(25)

Cherbourg-Mauperthus

| (26) | Clermont-Ferrand-Auvergne |
| --- | --- |

(26)

Clermont-Ferrand-Auvergne

| (27) | Colmar-Houssen |
| --- | --- |

(27)

Colmar-Houssen

| (28) | Deauville-Normandie |
| --- | --- |

(28)

Deauville-Normandie

| (29) | Dijon-Longvic |
| --- | --- |

(29)

Dijon-Longvic

| (30) | Dinard-Pleurtuit-Saint-Malo |
| --- | --- |

(30)

Dinard-Pleurtuit-Saint-Malo

| (31) | Dôle-Tavaux |
| --- | --- |

(31)

Dôle-Tavaux

| (32) | Epinal-Mirecourt |
| --- | --- |

(32)

Epinal-Mirecourt

| (33) | Figari-Sud Corse |
| --- | --- |

(33)

Figari-Sud Corse

| (34) | Grenoble-Alpes-Isère |
| --- | --- |

(34)

Grenoble-Alpes-Isère

| (35) | Hyères-le Palivestre |
| --- | --- |

(35)

Hyères-le Palivestre

| (36) | Paris-Issy-les-Moulineaux |
| --- | --- |

(36)

Paris-Issy-les-Moulineaux

| (37) | La Môle-Saint-Tropez (jaarlijks geopend van 1 juli tot en met 15 oktober) |
| --- | --- |

(37)

La Môle-Saint-Tropez (jaarlijks geopend van 1 juli tot en met 15 oktober)

| (38) | La Rochelle-Ile de Ré |
| --- | --- |

(38)

La Rochelle-Ile de Ré

| (39) | La Roche-sur-Yon |
| --- | --- |

(39)

La Roche-sur-Yon

| (40) | Laval-Entrammes |
| --- | --- |

(40)

Laval-Entrammes

| (41) | Le Castellet (jaarlijks geopend van 1 juni tot en met 31 juli. Bij wijze van uitzondering geopend van 22 tot en met 31 oktober 2022.) |
| --- | --- |

(41)

Le Castellet (jaarlijks geopend van 1 juni tot en met 31 juli. Bij wijze van uitzondering geopend van 22 tot en met 31 oktober 2022.)

| (42) | Le Havre-Octeville |
| --- | --- |

(42)

Le Havre-Octeville

| (43) | Le Mans-Arnage |
| --- | --- |

(43)

Le Mans-Arnage

| (44) | Le Touquet-Côte ďOpale |
| --- | --- |

(44)

Le Touquet-Côte ďOpale

| (45) | Lille-Lesquin |
| --- | --- |

(45)

Lille-Lesquin

| (46) | Limoges-Bellegarde |
| --- | --- |

(46)

Limoges-Bellegarde

| (47) | Lorient-Lann-Bihoué |
| --- | --- |

(47)

Lorient-Lann-Bihoué

| (48) | Lyon-Bron |
| --- | --- |

(48)

Lyon-Bron

| (49) | Lyon- Saint Exupéry |
| --- | --- |

(49)

Lyon- Saint Exupéry

| (50) | Marseille-Provence |
| --- | --- |

(50)

Marseille-Provence

| (51) | Metz-Nancy-Lorraine |
| --- | --- |

(51)

Metz-Nancy-Lorraine

| (52) | Monaco-Héliport |
| --- | --- |

(52)

Monaco-Héliport

| (53) | Montpellier-Méditérranée |
| --- | --- |

(53)

Montpellier-Méditérranée

| (54) | Nantes-Atlantique |
| --- | --- |

(54)

Nantes-Atlantique

| (55) | Nice Côte d’Azur |
| --- | --- |

(55)

Nice Côte d’Azur

| (56) | Nîmes-Garons |
| --- | --- |

(56)

Nîmes-Garons

| (57) | Orléans-Bricy |
| --- | --- |

(57)

Orléans-Bricy

| (58) | Orléans-Saint-Denis-de-l’Hôtel |
| --- | --- |

(58)

Orléans-Saint-Denis-de-l’Hôtel

| (59) | Paris-Charles de Gaulle |
| --- | --- |

(59)

Paris-Charles de Gaulle

| (60) | Paris-le Bourget |
| --- | --- |

(60)

Paris-le Bourget

| (61) | Paris-Orly |
| --- | --- |

(61)

Paris-Orly

| (62) | Pau-Pyrénées |
| --- | --- |

(62)

Pau-Pyrénées

| (63) | Perpignan-Rivesaltes |
| --- | --- |

(63)

Perpignan-Rivesaltes

| (64) | Poitiers-Biard |
| --- | --- |

(64)

Poitiers-Biard

| (65) | Quimper-Pluguffan (geopend van begin mei tot begin september) |
| --- | --- |

(65)

Quimper-Pluguffan (geopend van begin mei tot begin september)

| (66) | Rennes Saint-Jacques |
| --- | --- |

(66)

Rennes Saint-Jacques

| (67) | Rodez-Aveyron |
| --- | --- |

(67)

Rodez-Aveyron

| (68) | Rouen-Vallée de Seine |
| --- | --- |

(68)

Rouen-Vallée de Seine

| (69) | Saint-Brieuc-Armor |
| --- | --- |

(69)

Saint-Brieuc-Armor

| (70) | Saint-Etienne Loire |
| --- | --- |

(70)

Saint-Etienne Loire

| (71) | Saint-Nazaire-Montoir |
| --- | --- |

(71)

Saint-Nazaire-Montoir

| (72) | Strasbourg-Entzheim |
| --- | --- |

(72)

Strasbourg-Entzheim

| (73) | Tarbes-Lourdes-Pyrénées |
| --- | --- |

(73)

Tarbes-Lourdes-Pyrénées

| (74) | Toulouse-Blagnac |
| --- | --- |

(74)

Toulouse-Blagnac

| (75) | Toulouse-Francazal |
| --- | --- |

(75)

Toulouse-Francazal

| (76) | Tours-Val de Loire |
| --- | --- |

(76)

Tours-Val de Loire

| (77) | Troyes-Barberey |
| --- | --- |

(77)

Troyes-Barberey

| (78) | Valence – Chabeuil (vanaf 1 juni 2021) |
| --- | --- |

(78)

Valence – Chabeuil (vanaf 1 juni 2021)

Zeegrenzen

| (1) | Ajaccio |
| --- | --- |

(1)

Ajaccio

| (2) | Bastia |
| --- | --- |

(2)

Bastia

| (3) | Bayonne |
| --- | --- |

(3)

Bayonne

| (4) | Bordeaux |
| --- | --- |

(4)

Bordeaux

| (5) | Boulogne |
| --- | --- |

(5)

Boulogne

| (6) | Brest |
| --- | --- |

(6)

Brest

| (7) | Caen-Ouistreham |
| --- | --- |

(7)

Caen-Ouistreham

| (8) | Calais |
| --- | --- |

(8)

Calais

| (9) | Cannes-Vieux Port |
| --- | --- |

(9)

Cannes-Vieux Port

| (10) | Carteret |
| --- | --- |

(10)

Carteret

| (11) | Cherbourg |
| --- | --- |

(11)

Cherbourg

| (12) | Dieppe |
| --- | --- |

(12)

Dieppe

| (13) | Douvres |
| --- | --- |

(13)

Douvres

| (14) | Duinkerken |
| --- | --- |

(14)

Duinkerken

| (15) | Granville |
| --- | --- |

(15)

Granville

| (16) | Honfleur |
| --- | --- |

(16)

Honfleur

| (17) | La Rochelle-La Pallice |
| --- | --- |

(17)

La Rochelle-La Pallice

| (18) | Le Havre |
| --- | --- |

(18)

Le Havre

| (19) | Les Sables-d’Olonne-Port |
| --- | --- |

(19)

Les Sables-d’Olonne-Port

| (20) | Lorient |
| --- | --- |

(20)

Lorient

| (21) | Marseille |
| --- | --- |

(21)

Marseille

| (22) | Monaco-Port de la Condamine |
| --- | --- |

(22)

Monaco-Port de la Condamine

| (23) | Nantes-Saint-Nazaire |
| --- | --- |

(23)

Nantes-Saint-Nazaire

| (24) | Nice |
| --- | --- |

(24)

Nice

| (25) | Port-de-Bouc-Fos/Port-Saint-Louis |
| --- | --- |

(25)

Port-de-Bouc-Fos/Port-Saint-Louis

| (26) | Port-la-Nouvelle |
| --- | --- |

(26)

Port-la-Nouvelle

| (27) | Port-Vendres |
| --- | --- |

(27)

Port-Vendres

| (28) | Roscoff |
| --- | --- |

(28)

Roscoff

| (29) | Rouen |
| --- | --- |

(29)

Rouen

| (30) | Saint-Brieuc |
| --- | --- |

(30)

Saint-Brieuc

| (31) | Saint-Malo |
| --- | --- |

(31)

Saint-Malo

| (32) | Sète |
| --- | --- |

(32)

Sète

| (33) | Toulon |
| --- | --- |

(33)

Toulon

Landgrenzen

| (1) | Station Bourg Saint Maurice (geopend van begin december tot medio april) |
| --- | --- |

(1)

Station Bourg Saint Maurice (geopend van begin december tot medio april)

| (2) | Station Moûtiers (geopend van begin december tot medio april) |
| --- | --- |

(2)

Station Moûtiers (geopend van begin december tot medio april)

| (3) | Station Ashford International |
| --- | --- |

(3)

Station Ashford International

| (4) | Cheriton/Coquelles |
| --- | --- |

(4)

Cheriton/Coquelles

| (5) | Station Chessy-Marne-la-Vallée |
| --- | --- |

(5)

Station Chessy-Marne-la-Vallée

| (6) | Station Fréthun |
| --- | --- |

(6)

Station Fréthun

| (7) | Station Lille-Europe |
| --- | --- |

(7)

Station Lille-Europe

| (8) | Station Paris-Nord |
| --- | --- |

(8)

Station Paris-Nord

| (9) | Station Saint-Pancras |
| --- | --- |

(9)

Station Saint-Pancras

| (10) | Station Ebsfleet |
| --- | --- |

(10)

Station Ebsfleet

| (11) | Pas de la Case-Porta |
| --- | --- |

(11)

Pas de la Case-Porta

| (12) | Roissy TGV railway station - airport |
| --- | --- |

(12)

Roissy TGV railway station - airport

Lijst van eerdere publicaties

PB C 247 van 13.10.2006, blz. 25.

PB C 77 van 5.4.2007, blz. 11.

PB C 153 van 6.7.2007, blz. 22.

PB C 164 van 18.7.2008, blz. 45.

PB C 316 van 28.12.2007, blz. 1.

PB C 134 van 31.5.2008, blz. 16.

PB C 177 van 12.7.2008, blz. 9.

PB C 200 van 6.8.2008, blz. 10.

PB C 331 van 31.12.2008, blz. 13.

PB C 3 van 8.1.2009, blz. 10.

PB C 37 van 14.2.2009, blz. 10.

PB C 64 van 19.3.2009, blz. 20.

PB C 99 van 30.4.2009, blz. 7.

PB C 229 van 23.9.2009, blz. 28.

PB C 263 van 5.11.2009, blz. 22.

PB C 298 van 8.12.2009, blz. 17.

PB C 74 van 24.3.2010, blz. 13.

PB C 326 van 3.12.2010, blz. 17.

PB C 355 van 29.12.2010, blz. 34.

PB C 22 van 22.1.2011, blz. 22.

PB C 37 van 5.2.2011, blz. 12.

PB C 149 van 20.5.2011, blz. 8.

PB C 190 van 30.6.2011, blz. 17.

PB C 203 van 9.7.2011, blz. 14.

PB C 210 van 16.7.2011, blz. 30.

PB C 271 van 14.9.2011, blz. 18.

PB C 356 van 6.12.2011, blz. 12.

PB C 111 van 18.4.2012, blz. 3.

PB C 183 van 23.6.2012, blz. 7.

PB C 313 van 17.10.2012, blz. 11.

PB C 394 van 20.12.2012, blz. 22.

PB C 51 van 22.2.2013, blz. 9.

PB C 167 van 13.6.2013, blz. 9.

PB C 242 van 23.8.2013, blz. 2.

PB C 275 van 24.9.2013, blz. 7.

PB C 314 van 29.10.2013, blz. 5.

PB C 324 van 9.11.2013, blz. 6.

PB C 57 van 28.2.2014, blz. 4.

PB C 167 van 4.6.2014, blz. 9.

PB C 244 van 26.7.2014, blz. 22.

PB C 332 van 24.9.2014, blz. 12.

PB C 420 van 22.11.2014, blz. 9.

PB C 72 van 28.2.2015, blz. 17.

PB C 126 van 18.4.2015, blz. 10.

PB C 229 van 14.7.2015, blz. 5.

PB C 341 van 16.10.2015, blz. 19.

PB C 84 van 4.3.2016, blz. 2.

PB C 236 van 30.6.2016, blz. 6.

PB C 278 van 30.7.2016, blz. 47.

PB C 331 van 9.9.2016, blz. 2.

PB C 401 van 29.10.2016, blz. 4.

PB C 484 van 24.12.2016, blz. 30.

PB C 32 van 1.2.2017, blz. 4.

PB C 74 van 10.3.2017, blz. 9.

PB C 120 van 13.4.2017, blz. 17.

PB C 152 van 16.5.2017, blz. 5.

PB C 411 van 2.12.2017, blz. 10.

PB C 31 van 27.1.2018, blz. 12.

PB C 261 van 25.7.2018, blz. 6.

PB C 264 van 26.7.2018, blz. 8.

PB C 368 van 11.10.2018, blz. 4.

PB C 459 van 20.12.2018, blz. 40.

PB C 43 van 4.2.2019, blz. 2.

PB C 64 van 27.2.2020, blz. 17.

PB C 231 van 14.7.2020, blz. 2.

PB C 58 van 18.2.2021, blz. 35.

PB C 81 van 10.3.2021, blz. 27.

PB C 184 van 12.5.2021, blz. 8.

PB C 219 van 9.6.2021, blz. 9.

PB C 279 van 13.7.2021, blz. 4.

PB C 290 van 20.7.2021, blz. 10.

PB C 380 van 20.9.2021, blz. 3.

PB C 483 van 1.12.2021, blz. 19.

PB C 201 van 18.5.2022, blz. 82.

---

(1)  Zie de lijst van eerdere publicaties aan het eind van deze bijwerking.

(2)  PB L 77 van 23.3.2016, blz. 1.

---

V Bekendmakingen

ANDERE HANDELINGEN

Europese Commissie

| 14.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 229/13 |
| --- | --- | --- | --- |

14.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 229/13

---

Bekendmaking van een aanvraag tot registratie van een naam overeenkomstig artikel 50, lid 2, punt a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

(2022/C 229/05)

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1) binnen drie maanden na de datum van deze bekendmaking bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag.

ENIG DOCUMENT

“VACA GALLEGA – BUEY GALLEGO”

EU-nr.: PGI-ES-02308 – 27.4.2017

BOB ( ) BGA (X)

1.   Naam

“Vaca Gallega – Buey Gallego”

2.   Lidstaat of derde land

Spanje

3.   Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1.   Productcategorie

Categorie 1.1. Vers vlees (en verse slachtafvallen)

3.2.   Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

Vers vlees van Galicische koeien en ossen van de rundveerassen Galicisch blondvee, Galicisch bruinvee (Cachena, Caldelana, Frieiresa, Limiana en Vianesa), Asturiana de los Valles, Limousin, Blonde d’Aquitaine, Friesian en Zwitsers bruinvee, hetzij raszuiver, hetzij kruisingen daarvan.

Afhankelijk van geslacht, leeftijd en productiewijze worden de volgende categorieën dieren onderscheiden:

| a) | koeien: vrouwelijke dieren die voor het slachten ten minste één keer hebben gekalfd. Hun vlees is rood tot kersenrood van kleur en licht doorregen met vet. Het vet is roomwit tot geelwit van kleur, met een stevige textuur en vezels die bij aanraking vast van consistentie zijn.






  — | Vleesklasse van de karkassen: E, U, R en O (uitgezonderd O-). Deze onderverdeling geldt niet voor karkassen die afkomstig zijn van Galicisch bruinvee. |
| --- | --- | --- |

a)

koeien: vrouwelijke dieren die voor het slachten ten minste één keer hebben gekalfd. Hun vlees is rood tot kersenrood van kleur en licht doorregen met vet. Het vet is roomwit tot geelwit van kleur, met een stevige textuur en vezels die bij aanraking vast van consistentie zijn.

—

Vleesklasse van de karkassen: E, U, R en O (uitgezonderd O-). Deze onderverdeling geldt niet voor karkassen die afkomstig zijn van Galicisch bruinvee.

| — | Vetheidsklasse: 5, 4 en 3. |
| --- | --- |

—

Vetheidsklasse: 5, 4 en 3.

| b) | ossen: mannelijke dieren die vóór de leeftijd van 1 jaar zijn gecastreerd en die bij de slacht ouder dan 48 maanden zijn: Hun vlees is rood tot paarsrood van kleur en sterk doorregen met vet. Het vet is parelwit tot geel van kleur, met een stevige textuur en vezels die bij aanraking vast van consistentie zijn.






  — | Vleesklasse van de karkassen: E, U en R. |
| --- | --- | --- |

b)

ossen: mannelijke dieren die vóór de leeftijd van 1 jaar zijn gecastreerd en die bij de slacht ouder dan 48 maanden zijn: Hun vlees is rood tot paarsrood van kleur en sterk doorregen met vet. Het vet is parelwit tot geel van kleur, met een stevige textuur en vezels die bij aanraking vast van consistentie zijn.

—

Vleesklasse van de karkassen: E, U en R.

| — | Vetheidsklasse: 5 en 4. |
| --- | --- |

—

Vetheidsklasse: 5 en 4.

Vlees van de “Vaca Gallega – Buey Gallego” heeft een aroma van dierlijk vet vanwege de vetbedekking (het gemiddelde percentage intramusculair vet in de karkassen bedraagt meer dan 5,6 %); het is mals en sappig, met een uitgesproken en aanhoudende vlezige smaak en een licht zurige nasmaak.

De hele karkassen, kwarten en andere deelstukken die bestemd zijn om te worden gefileerd en voor versverkoop en stukverkoop aan de consument, moeten gekoeld worden aangeboden. Het vlees verliest de bescherming van de BGA indien het een vriesbehandeling ondergaat.

Het woord “selección” mag worden gebruikt op de etikettering van onder de BGA vallend vlees van karkassen van zowel “Vaca Gallega” als “Buey Gallego”, dat opmerkelijk is vanwege de hoeveelheid marmering en de oranje-gele kleur van de vetrand en dat aan de volgende eisen voldoet:

| — | Vleesklasse van de karkassen: E, U en R+. |
| --- | --- |

—

Vleesklasse van de karkassen: E, U en R+.

| — | Vetheidsklasse: 5 en 4+. |
| --- | --- |

—

Vetheidsklasse: 5 en 4+.

3.3.   Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong)

Tijdens hun productieve leven bestaat het dieet van de koeien en ossen uit begrazing, vers voer (gras en granen) en geconserveerd voer (ingekuild gras, ingekuilde mais, en hooi), aangevuld met graan, aardappelen, rapen, stro en mengvoeder.

Het milde Atlantische klimaat bevordert een overvloedige en vroege oogst van energierijke voedergewassen met een hoge eiwitkwaliteit, waardoor de voedervoorziening van de dieren is gewaarborgd. Er wordt ook rekening gehouden met het feit dat de gemiddelde jaarlijkse bezettingsdichtheid niet hoger mag zijn dan twee grootvee-eenheden per hectare cultuurgrond.

Het overgrote deel van de gebruikte voedergewassen moet afkomstig zijn van het bedrijf zelf en ten minste 80 % van het voeder moet afkomstig zijn uit het geografische gebied van de BGA. De soorten die op de Galicische weiden voorkomen, bestaan voornamelijk uit grassen (voornamelijk zwenkgras, struisgras, beemdgras, raaigras en kropaar) en, in mindere mate, uit vlinderbloemigen (klaver en rolklaver). De energie-input van het voeder wordt aangevuld met rijpe en onrijpe ingekuilde mais en griesmeel van granen.

Tijdens de afmestingsfase mag het voeder van de dieren worden aangevuld met mengvoeder tot een maximum van 1 kg droge stof per dag en een gemiddeld levend gewicht van 100 kg. Zulk diervoeder moet zijn gemaakt van grondstoffen van plantaardige oorsprong. Het moet voor ten minste 80 % bestaan uit granen en graanproducten, vlinderbloemigen en oliehoudende gewassen. Het is streng verboden gebruik te maken van producten die van invloed kunnen zijn op het normale groei- en ontwikkelingsritme van de koeien en ossen, waaronder producten op basis van gerecyclede dierlijke bijproducten.

3.4.   Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

De dieren moeten worden geboren, gehouden, gemest en geslacht, en de karkassen moeten worden uitgesneden in het afgebakende geografische gebied.

3.5.   Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Het product mag worden gerijpt, gefileerd, verpakt en geëtiketteerd in inrichtingen die bij de toezichthoudende instantie zijn ingeschreven, mits daaromtrent met de toezichthoudende instantie tevoren een samenwerkingsovereenkomst is gesloten met betrekking tot controle, etikettering en verkoop van het beschermde product.

3.6.   Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Op alle karkassen, kwarten, deelstukken en porties moeten de geregistreerde naam “Vaca Gallega – Buey Gallego” en het volgende BGA-logo zijn aangebracht:

Image 1

Op elk etiket moet in hetzelfde gezichtsveld als de geregistreerde naam en het BGA-logo de vermelding “Vaca Gallega” of “Buey Gallego” (afhankelijk van de vleessoort) zijn aangebracht, zoals hieronder aangegeven:

Image 2

4.   Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Het geografische gebied dat onder de beschermde geografische aanduiding “Vaca Gallega – Buey Gallego” valt, omvat het hele grondgebied van de autonome gemeenschap Galicië.

5.   Verband met het geografische gebied

Het verband tussen het geografische gebied en het vlees van “Vaca Gallega – Buey Gallego” berust op de specifieke kenmerken van het product en wordt versterkt door de faam van het product.

Fysieke kenmerken en natuurlijke factoren in het geografische gebied

Het opfokken en vetmesten van koeien en ossen die geschikt zijn voor de productie van “Vaca Gallega – Buey Gallego” houdt van oudsher verband met de specifieke geografische omgeving van Galicië, met name door de bodemgesteldheid en de klimatologische omstandigheden die gunstig zijn voor groenvoerproductie.

Het Galicische landschap bestaat overwegend uit glooiende hellingen en lage bergen van zelden meer dan 800 m, afgewisseld door beschutte valleien, waardoor beweiding het hele jaar door mogelijk is. Het wordt geïrrigeerd door een groot netwerk van rivieren, dat ook drinkwater biedt aan de koeien en ossen. Het water bevat relatief veel natrium en chloriden, maar weinig calcium, magnesium en silicium.

De bodems zijn voornamelijk gelegen op granietachtig gesteente, schist en leisteen, die worden gekenmerkt door hun zuurheid en een hoog gehalte aan organische stoffen. Er heerst een gematigd klimaat dat sterk wordt beïnvloed door de oceaan en wordt gekenmerkt door milde temperaturen (gewogen gemiddelde van meer dan 13 °C) en overvloedige neerslag (meer dan 1 100 mm/jaar).

Deze milieuomstandigheden hebben geleid tot een zeer gevarieerde flora, die voornamelijk uit hemicryptofyten bestaat, met een overwicht van aan de plaatselijke omstandigheden aangepaste, zuurminnende soorten. Van bijzonder belang zijn de natuurlijke weidesoorten, met name grassen (voornamelijk zwenkgras, struisgras, beemdgras, raaigras en kropaar) en vlinderbloemigen (klaver en rolklaver), met veel inheemse ecotypen en variëteiten. Deze soorten gedijen goed in het gebied en worden gewaardeerd omdat ze zich eraan hebben aangepast.

De natuurlijke omstandigheden bevorderen de groenvoerproductie en maken het mogelijk de koeien en de ossen grotendeels te voederen aan de hand van hulpbronnen die het bedrijf zelf produceert.

Historische en menselijke factoren

Het fokken van koeien en ossen in Galicië dateert van voorhistorische tijden. Vanaf de 12e eeuw ontwikkelde zich een productiemodel waarbij koeien en ossen geleidelijk werden geïntegreerd in de exploitatie van familieboerderijen. Het belang ervan is duidelijk sinds de 18e eeuw, toen koeien en ossen werden aangewend bij het bewerken van de akkers en aan het einde van hun leven werden vetgemest met het oog op de vleesproductie. Tussen de 16e en de 20e eeuw werd een derde van de Spaanse rundveestapel opgefokt in Galicië.

In het midden van de 20e eeuw bracht de ontbering van de naoorlogse periode gezinnen ertoe om hun traditionele productiepraktijken voort te zetten als manier om te overleven. Dat betekende dat een belangrijke factor voor de kwaliteit van dit product behouden bleef, namelijk de bijzondere vetmestingsmethode aan de hand van lokale hulpbronnen. De veehouderij is nog steeds gebaseerd op kleine familiebedrijven die de symbiose tussen vee, grond en mensen in stand houden en zich wijden aan het voederen en aan zorgvuldige beheerspraktijken die van generatie op generatie zijn doorgegeven.

Samengevat typeren historici het geheim van deze koeien en ossen als volgt: kleine producenten met kleine veestapels, dieren die in beperkte mate voor de bewerking van het land worden gebruikt en aan het einde van hun productieve leven zorgvuldig worden afgemest in de stal op een dieet van vers beemdgras en ander voer. Deze vetmestingsmethode, waarbij de koeien en ossen naast zorg ook matige lichaamsbeweging krijgen en waarvoor er aanwijzingen zijn van een eeuwenoude traditie, vond geleidelijk aan ingang in de hele regio. De methode verbetert de uiteindelijke kwaliteit van het vlees en helpt het vlees te kenmerken. Al in de 18e en 19e eeuw presenteerden vele deskundigen, zoals Martín Sarmiento, N. Casas en R. Jordana y Morera, Galicië en zijn veehouders als voorbeeld voor de rest van Spanje: “kleine bedrijven waar landbouw en veeteelt worden gecombineerd om welvaart te genereren, het gebied te bevolken en het beste vee en vlees van het koninkrijk te produceren”.

Het meest voorkomende productiesysteem is een semi-extensief systeem, vanwege de verenigbaarheid ervan met het Galicische terrein en omdat de landbouwbedrijven sterk versnipperd en kleinschalig zijn. De koeien en ossen grazen gewoonlijk overdag en worden ’s nachts in stallen gehouden, waar zij ook aanvullend voer krijgen.

Voor het afmesten van de koeien en ossen is voorafgaand aan de slacht een afmestperiode van ten minste zes maanden nodig. Daarom worden de dieren, in overeenstemming met de Galicische traditie, voor de slacht in stallen gehouden — of worden hun verplaatsingen in het veld op zijn minst beperkt.

Specificiteit van het product

Het gemiddelde percentage intramusculair vet van de karkassen van “Vaca Gallega – Buey Gallego” bedraagt meer dan 5,6 %, wat aanzienlijk hoger is dan de gemiddelde waarden van andere koeien- en ossenkarkassen. Dit wordt beschouwd als een positieve factor die bepalend is voor de organoleptische kenmerken van het vlees, met name de smaak, malsheid, sappigheid en smaaksensatie ervan.

Vlees van “Vaca Gallega – Buey Gallego” heeft een goed lipidenprofiel, gekenmerkt door hoge relatieve gehalten aan mono-onverzadigde en poly-onverzadigde vetzuren. Bovendien is de verhouding van omega 6- tot omega 3-vetzuren uitstekend, aangezien deze gemiddeld minder dan 2,05 bedraagt.

Causaal verband tussen het geografische gebied, de menselijke factoren en de specifieke kenmerken van het product

De vleesproductiemethoden in Galicië zijn gebaseerd op een gemengd systeem waarbij wordt afgewisseld tussen beweiding en voederen in de stal. De bedrijven maken gebruik van hun eigen voedermiddelen en oogstoverschotten en produceren gemarmerd vlees dat zich onderscheidt door zijn eigenschappen en sensorische kwaliteiten.

Het voeder bestaat uit voedergewassen, voornamelijk zeer productieve grassen en vlinderbloemigen waarvan de ecotypen en variëteiten worden gewaardeerd vanwege hun aanpassing aan de plaatselijke omgeving. Samen met de minimale afmestperiode van zes maanden, waarin de energie-input van het voeder van de koeien en ossen wordt aangevuld met rijpe en onrijpe ingekuilde mais en griesmeel van granen en ook met mengvoeder, zorgt dat ervoor dat de karkassen van “Vaca Gallega – Buey Gallego” bovengenoemd percentage intramusculair vet bevatten, hetgeen meer bedraagt dan de gemiddelde waarden van andere karkassen.

De gewoonte om het vee te laten grazen, het voeder dat voor ten minste 80 % wordt geproduceerd in Galicië, waar inheemse zuurminnende grassoorten overheersen, en de chemische samenstelling van het water in de regio geven de karkassen van “Vaca Gallega – Buey Gallego” een goed lipidenprofiel, waarin mono-onverzadigde en poly-onverzadigde vetzuren overheersen ten opzichte van verzadigde vetzuren. Deze factoren geven het vlees ook een aroma van dierlijk vet, een aanhoudende vlezige smaak en een licht zurige nasmaak, die het beschermde product typeren.

Het verband tussen het geografische gebied en de kenmerken van het product wordt gelegd in een rapport van de Fundación Centro Tecnolóxico da Carne (11/4/2016) over de band tussen het gebied en de kwaliteit van het Galicische rundvlees.

Faam

Vlees van “Vaca Gallega – Buey Gallego” wordt gewaardeerd door de consument en wordt vaak genoemd in culinaire teksten uit de 19e en 20e eeuw. In 1878 schreef Museros y Rovira het volgende: “Sus carnes son magras y tienen un gusto exquisito por la alimentación a que han estado sujetos” [“Het vlees is mager en heeft een uitmuntende smaak dankzij het voeder dat het dier krijgt”]. Ángel Muro, de belangrijkste fijnproever in de Spaanse culinaire geschiedenis, beschreef het product in 1894 als volgt: “La carne [...] de buena calidad, es de color vivo rojo oscuro, con vetas como si fuese mármol” [“Hoogwaardig rundvlees van koeien of ossen, met een rijke, donkerrode kleur, en aderen als marmer”].

Vele deskundigen rekenen dit vlees tot het beste ter wereld, zowel in delicatessenzaken als in de haute cuisine. (Zo schreef Chef-kok Stéphane Décotterd op zijn website www.stephanedecotterd.com“Le bœuf de Galice, la meilleure viande du monde?” [Galicisch rundvlees: het beste vlees ter wereld?”], gepubliceerd op 11.2.2017, en in El Mundo pende journalist Manuel Darriba een artikel met als titel “El buey gallego. 1.600 kilos de la mejor carne del mundo” [“De Galicische os: 1 600 kilogram van het beste vlees ter wereld”], gepubliceerd op 8.11.2009). Het vlees van de “Vaca Gallega – Buey Gallego” is een gerenommeerd product, zoals blijkt uit het feit dat het te vinden is in specialistische slagerijen en restaurants van topklasse en door bekende chef-koks gebruikt wordt in gerechten.

Er bestaan talrijke verwijzingen naar in de nationale en internationale pers: journalist Carlos Herrera in XLSemanal: “[...] Cuando Iñaki Balmaseda dejaba caer una pieza en su parrilla, se abrían literalmente los cielos. Era vaca gallega de verdad [...]” (“Toen bar Iñaki in Balmaseda een steak Galicisch rundvlees op de grill gooide, ging de hemel voor mij open”) (8.4.2018); journalist Marie-Claire Digby in The Irish Times: “The best piece of beef chef Gareth Smith has ever eaten was from one of those Galician cows [...]” (“Het beste rundvlees dat chef Gareth Smith ooit at, kwam van een Galicische koe”) (2.12.2016). Het vlees vindt ook een gunstig onthaal bij een hele reeks gastronomen (Mike Gibson, Killian Fox, Jay Rayner, Lydia Itoi, Jeffrey Steingarten, Jacob Richler, Janet Mendel enz.), bloggers en opiniemakers die gespecialiseerd zijn in rundvlees.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

https://mediorural.xunta.gal/sites/default/files/produtos/en-tramitacion/Pliego-de-condiciones-IGP-Vaca-Gallega-Buey-Gallego-febreiro-2022.pdf

---

(1)  PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.

---

| 14.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 229/18 |
| --- | --- | --- | --- |

14.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 229/18

---

Bekendmaking van een aanvraag tot goedkeuring van een niet-minimale wijziging van een productdossier overeenkomstig artikel 50, lid 2, punt a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

(2022/C 229/06)

Deze bekendmaking verleent het recht om binnen drie maanden na de datum van deze bekendmaking op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de wijzigingsaanvraag.

AANVRAAG TOT GOEDKEURING VAN EEN NIET-MINIMALE WIJZIGING VAN HET PRODUCTDOSSIER INZAKE BESCHERMDE OORSPRONGSBENAMINGEN/BESCHERMDE GEOGRAFISCHE AANDUIDINGEN

Aanvraag tot goedkeuring van een wijziging overeenkomstig artikel 53, lid 2, eerste alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012

“Murazzano”

EU-nr.: PDO-IT-0015-AM01 – 18/11/2020

BOB (X) BGA ( )

1.   Aanvragende groepering en rechtmatig belang

Consorzio di Tutela del Formaggio Murazzano DOP [Consortium ter bescherming van kaas met de BOB “Murazzano”], via Piazza Oberto, 1 – 12060 Bossolasco (CN), Italië. E-mail: consorzio.murazzano@gmail.com; Gecertificeerde E-mail: consorziomurazzano@sicurezzapostale.it.

Het Consorzio di Tutela del Formaggio Murazzano DOP [consortium ter bescherming van kaas met de BOB “Murazzano”] bestaat uit “Murazzano”-producenten en heeft het recht een wijzigingsaanvraag in te dienen overeenkomstig artikel 13, lid 1, van Decreet nr. 12511 van het ministerie van Landbouw-, Voedsel- en Bosbouwbeleid van 14 oktober 2013.

2.   Lidstaat of Derde Land

Italië

3.   Rubriek van het productdossier waarop de wijziging(en) betrekking heeft/hebben:

| ☒ | Naam van het product |
| --- | --- |

☒

Naam van het product

| ☒ | Beschrijving van het product |
| --- | --- |

☒

Beschrijving van het product

| ☐ | Geografisch gebied |
| --- | --- |

☐

Geografisch gebied

| ☒ | Bewijs van oorsprong |
| --- | --- |

☒

Bewijs van oorsprong

| ☒ | Werkwijze voor het verkrijgen van het product |
| --- | --- |

☒

Werkwijze voor het verkrijgen van het product

| ☒ | Band |
| --- | --- |

☒

Band

| ☒ | Etikettering |
| --- | --- |

☒

Etikettering

| ☒ | Overige: reorganisatie van het productdossier; herformulering van het artikel inzake controles en invoeging van gegevens van de controle-instantie |
| --- | --- |

☒

Overige: reorganisatie van het productdossier; herformulering van het artikel inzake controles en invoeging van gegevens van de controle-instantie

4.   Aard van de wijziging(en)

| ☐ | Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 niet als minimaal kan worden beschouwd. |
| --- | --- |

☐

Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 niet als minimaal kan worden beschouwd.

| ☒ | Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA waarvoor geen enig document (of gelijkwaardig document) is bekendgemaakt, die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 niet als minimaal kan worden beschouwd. |
| --- | --- |

☒

Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA waarvoor geen enig document (of gelijkwaardig document) is bekendgemaakt, die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 niet als minimaal kan worden beschouwd.

5.   Wijziging(en)

Er zij op gewezen dat de belangrijkste reden voor het wijzigen van het productdossier voor “Murazzano” erin bestaat de regels voor de BOB “Murazzano” te bundelen in één document en enige informatie toe te voegen die niet aanwezig was toen het product werd geregistreerd, om het productdossier en het enig document zo in overeenstemming te brengen met de wettelijke vereisten.

“Murazzano” werd als BOB geregistreerd bij Verordening (EG) nr. 1107/96 van 26 juni 1996, overeenkomstig artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 2081/92. De stukken op basis waarvan de registratie werd verkregen, waren Presidentieel decreet nr. 334 van 30 juni 1983, waarbij de oorsprongsbenaming werd erkend in Italië, een document van vier bladzijden getiteld “Murazzano” D.O.P. [BOB “Murazzano”] en de samenvatting.

Het productdossier bestaat momenteel uit drie artikelen: artikel 1 bevat de erkenning van de productnaam; in artikel 2 zijn het erkende product, de wijze waarop het wordt vervaardigd en de kenmerken ervan beschreven; in artikel 3 is het productiegebied afgebakend.

De samenvatting bevat informatie over de naam, de beschrijving van het product, het geografische gebied, de werkwijze voor het verkrijgen van het product, het verband met het geografische gebied en enige gegevens over de etikettering en controles.

Naam van het product

Deze wijziging heeft louter betrekking op de vorm van de tekst. Zij betreft artikel 1 van het huidige productdossier (Presidentieel decreet nr. 334 van 30 juni 1983).

Huidige versie:

“Artikel 1

De oorsprongsbenaming van de kaas “Murazzano” wordt hierbij erkend en het gebruik ervan wordt voorbehouden aan het product dat voldoet aan de vereisten in dit decreet ten aanzien van de verwerkingsmethoden en de organoleptische en productkenmerken die voortvloeien uit het in artikel 3 afgebakende productiegebied.”

Nieuwe versie:

“Artikel 1

Naam

De beschermde oorsprongsbenaming van de kaas “Murazzano” wordt voorbehouden aan het product dat voldoet aan de vereisten in dit productdossier ten aanzien van de verwerkingsmethoden en de organoleptische en productkenmerken die voortvloeien uit het in artikel 3 afgebakende productiegebied.”

Beschrijving van het product

Beschrijving van het product

Wijziging van artikel 2 van het productdossier (Presidentieel decreet nr. 334 van 30 juni 1983) en van punt 3.2 van het enig document.

Huidige versie:

“Volvette, verse kaas die uitsluitend wordt vervaardigd met schapenmelk of met een mengsel van minimaal 60 % schapenmelk waaraan maximaal 40 % koemelk is toegevoegd.

Vorm: cilindrisch met een vlakke onder- en bovenkant met een licht opstaand randje.

Afmetingen: diameter van ongeveer 10–15 cm, hoogte van de rand ongeveer 3–4 cm met variaties naar boven of naar beneden naargelang van de lengte van de productieperiode.

Gewicht: 300 tot 400 g.

Kleur van de kaasmassa: melkwit.

Textuur van de kaasmassa: zacht, enigszins stevig, soms met enkele gaten, met een fijnkorrelige structuur, er worden geen kleurpigmenten of specifieke aroma’s gebruikt.

Buitenlaag: geen korst, verse kazen zijn melkwit, terwijl zich op kazen die langer hebben gerijpt een dun, strogeel vlies vormt.

Smaak: fijn, met een delicaat aroma en een aangename smaak die aan schapenmelk doet denken.

Vetgehalte gemeten op de droge stof: ten minste 50 %.”

Nieuwe versie:

“De beschermde oorsprongsbenaming van de kaas “Murazzano” wordt voorbehouden aan kazen met de volgende kenmerken: volvette, verse kaas die uitsluitend wordt vervaardigd met schapenmelk van schapen van het ras Delle Langhe of met een mengsel van minimaal 60 % schapenmelk waaraan maximaal 40 % koemelk is toegevoegd. Deze kaas wordt gebruikt als tafelkaas en heeft onderstaande kenmerken.

Vorm: cilindrisch met een vlakke onder- en bovenkant met een licht opstaand randje.

Afmetingen: diameter van ongeveer 10–15 cm, hoogte van de rand ongeveer 3–4 cm.

Gewicht: 250 tot 400 g.

De grootte en het gewicht betreffen de kaas na de minimale rijpingsduur.

Beschrijving van de kaasmassa: zacht, enigszins stevig, soms met enkele gaten, met een fijnkorrelige structuur; naarmate de kaas rijpt, verandert de kleur van melkwit in strogeel; de textuur verandert met het rijpen van zacht naar steeds steviger, waarbij de kaas geleidelijk aan vocht verliest en uiteindelijk halfhard of hard wordt.

Er worden geen kleurpigmenten of specifieke aroma’s gebruikt.

Buitenlaag: verse kazen hebben geen korst, de buitenlaag is melkwit, soms met een dun, strogeel vlies dat geleidelijk aan donkerder wordt.

Smaak: fijn, met een delicaat aroma en een aangename smaak die aan schapenmelk doet denken; naarmate de kaas rijpt, worden de geur en smaak sterker.

Vetgehalte gemeten op de droge stof: ten minste 50 % met een tolerantie van 2 % wanneer het product uitsluitend met schapenmelk wordt vervaardigd en 47 % met een tolerantie van 2 % wanneer het product wordt vervaardigd met een mengsel van schapenmelk en koemelk.”

Het minimumgewicht is gewijzigd van 300 g naar 250 g.

Deze wijziging is noodzakelijk om te voldoen aan de marktvraag en om het werk van kleinschalige producenten te vergemakkelijken in perioden van het jaar waarin de melkproductie lager ligt. Er is ook gespecificeerd dat het gewicht betrekking heeft op de kaas na de minimale rijpingsduur, aangezien er bij langdurig rijpen vocht en dus ook gewicht en omvang verloren gaan.

Het minimale vetgehalte in de droge stof is verlaagd van ten minste 53 % naar ten minste 50 % met een tolerantie van 2 % wanneer het product uitsluitend met schapenmelk wordt vervaardigd en 47 % met een tolerantie van 2 % wanneer het product met een mengsel van schapenmelk en koemelk wordt vervaardigd. Hiertoe zijn de volgende vaststellingen en overwegingen in aanmerking genomen:

het vetgehalte in het productdossier van 1983 was overgenomen uit een studie die dateert van 1964. Die studie had betrekking op een situatie in de veeteelt die sterk verschilt van de huidige situatie. Het volstaat te zeggen dat er destijds meer dan 30 000 schapen van het ras Delle Langhe waren, terwijl er nu nog maar 2 000 over zijn, en rekening te houden met alle gevolgen op het gebied van genetische verarming die een dergelijke drastische afname met zich brengt voor het selectief fokken.

De gemiddelde output bedroeg in 1963 ongeveer 100 kg per dier, terwijl dat tegenwoordig ongeveer 150 kg per dier is.

Er zijn geen gegevens over het vetgehalte van de schapenmelk ten tijde van de studie van 1964, maar het is duidelijk dat het vetgehalte van de kaas wordt beïnvloed door het gehalte van de verschillende bestanddelen (vet, eiwitten, lactose, as) van de melk waarmee de kaas wordt vervaardigd. Een toename van de output heeft derhalve een nadelig effect op het percentage vet, eiwitten enz. in één liter melk.

Uit een recente, grondige studie ter zake, verricht door de Universiteit van Turijn in 2012, is gebleken dat het vetgehalte van melk aanzienlijk varieert tussen verschillende landbouwbedrijven en ongetwijfeld wordt beïnvloed door genetische factoren en door de voederpraktijken die traditioneel worden gehanteerd. Een andere factor die ongetwijfeld relevant is, is dat aangezien dit een sterk ambachtelijk product is, er grote variaties werden vastgesteld in het vetresidu van de wei, d.w.z. in het vet dat verloren gaat tijdens de verwerking en niet in de wrongel blijft.

Deze cijfers hadden natuurlijk een aanzienlijk effect op het vetgehalte van de kaas, zelfs in die mate dat de Universiteit van Turijn opmerkte dat het vetgehalte van “Murazzano” in veel gevallen lager was dan aangegeven in 1964 en dus ook dan in het productdossier van 1983.

Bovendien kan worden aangenomen dat de cijfers in het huidige productdossier werden bepaald met behulp van minder nauwkeurige analysetechnieken dan nu beschikbaar zijn.

Er is een verwijzing naar het ras Delle Langhe toegevoegd met betrekking tot de schapenmelk.

Tot nu toe werd dat detail alleen vermeld in het in de inleiding genoemde document met als titel “Murazzano”. Deze verwijzing is daarom ingevoegd in artikel 2 van het productdossier en in punt 3.2 van het enig document.

“Murazzano”

De beschrijving van de kleur van de kaasmassa, de buitenlaag en de smaak zijn aangevuld met de kenmerken van “Murazzano” die langer heeft gerijpt, om de beschrijving van “Murazzano” af te stemmen op de wijziging inzake de langere rijpingsduur (zie de hieronder beschreven wijziging van de productiemethode).

Bewijs van oorsprong

Bewijs van oorsprong

Er is een specifiek artikel in het productdossier ingevoegd om het in overeenstemming te brengen met de geldende wetgeving.

Het nieuwe artikel luidt als volgt:

“Artikel 4

Bewijs van oorsprong

Alle fasen van het productieproces worden gecontroleerd doordat voor elke fase de input en de output worden geregistreerd. Op die manier wordt, mede door alle deelnemers in de productketen op te nemen in speciale lijsten die worden bijgehouden door de controle-instantie en door het tijdig aangeven van de geproduceerde hoeveelheden aan de controle-instantie, de traceerbaarheid van het product gegarandeerd. Alle in deze lijsten opgenomen natuurlijke en rechtspersonen worden door de controle-instantie gecontroleerd overeenkomstig het productdossier en het bijbehorende controleplan.”

Werkwijze voor het verkrijgen van het product

Werkwijze voor het verkrijgen van het product

Wijziging van artikel 2 van het productdossier Het onderdeel over voeder en het aantal melkbeurten is gewijzigd en de tolerantie voor de stremtemperatuur en de rijpingsperiode zijn vermeld.

Wijziging van artikel 2 van het productdossier en van punt 3.3 van het enig document — voeder.

Huidige versie:

“Het voeder van de schapen en, waar relevant, runderen moet bestaan uit groene of gedroogde voedergewassen uit het productiegebied.”

Nieuwe versie:

“Het jaarrantsoen van vee waarvan de melk wordt verwerkt tot kaas met de BOB “Murazzano” moet bestaan uit groenvoeder of geconserveerde voedergewassen die ten minste 70 % van de droge stof uitmaken, en krachtvoer en aanvullende voeders, die maximaal 30 % van de droge stof uitmaken. Ten minste 80 % van het voeder moet afkomstig zijn uit het oorsprongsgebied.

Beweiding wordt toegepast wanneer het seizoen het toelaat.

In geen geval mag diervoeder dat afkomstig is van buiten het afgebakende geografische gebied op jaarbasis meer dan 50 % van de droge stof uitmaken. Vitamine- en mineralensupplementen zijn toegestaan binnen de bij wet vastgestelde grenzen.”

Het productiegebied ligt volledig op niet-geïrrigeerde grond op hoge of middelhoge heuvels. De voederproductie kan daardoor lager uitvallen in jaren met weinig regen, hetgeen ook samenhangt met de klimaatverandering.

Het oorsprongsgebied kent nu al enkele jaren een bijzonder grootschalige intensivering van de hazelnootteelt en, in mindere mate, van de wijnbouw, met een daling van het beschikbare voederareaal tot gevolg. Daar komt de toenemende aanwezigheid van wolven bij, die de kuddes aanvallen en de schapen afschrikken, wat problemen veroorzaakt bij het beweiden in ongunstigere gebieden die moeilijk te maaien zijn. Dat betekent steeds vaker dat soms gebruik wordt gemaakt van veilig onderdak voor de dieren en dat marginale weiden worden verlaten, waardoor meer gebruik wordt gemaakt van geconserveerde voedermiddelen.

Daarom is toegelaten dat de voeding van het vee wordt aangevuld met beperkte hoeveelheden voeders, waaronder aanvullende voeders. Een beperkte aanvulling van de voeding met voeders, waaronder aanvullende voeders, is noodzakelijk om te verzekeren dat de dieren een evenwichtige voeding krijgen tijdens de lactatie en de dracht, ook in het belang van het dierenwelzijn. Deze praktijk kan ook noodzakelijk blijken door nadelige omgevings- en weersomstandigheden die de beschikbaarheid van plaatselijke voederbronnen (beweiding, hooi) kunnen beperken. Bovendien kan een eventuele beperkte aanvulling van de voeding in geen geval van invloed zijn op het onderscheidende karakter van het product of de kenmerken van de melk.

Wijziging van artikel 2 van het productdossier en van punt 3.3 van het enig document — grondstof.

Huidige versie:

“De productie geschiedt met melk van twee dagelijkse melkbeurten en vindt het hele jaar door plaats.”

Nieuwe versie:

“De productie geschiedt met melk van twee of meer melkbeurten en vindt het hele jaar door plaats.”

Aangezien de systemen voor de koeling en de conservering van melk in de loop der tijd steeds efficiënter zijn geworden, is het mogelijk geworden om de kaas te vervaardigen met melk van twee of meer melkbeurten, waardoor kleinschalige producenten om de twee of meer dagen kaas kunnen maken, in het bijzonder in perioden van het jaar waarin de output daalt.

Wijziging van artikel 2 van het productdossier en van punt 3.3 van het enig document — productiemethode.

Huidige versie:

“De kaas moet worden vervaardigd met traditionele methoden, waarbij gebruik wordt gemaakt van cilindrische vormen met gaten in de bodem. Tijdens het rijpen moet de kaas elke dag kort worden gewassen met lauw water. De zouting moet geschieden door droog zouten.”

Nieuwe versie:

“Er wordt melk van twee of meer melkbeurten gebruikt. De melk mag eventueel een warmtebehandeling ondergaan en worden geënt met melkfermenten en/of natuurlijke starterculturen. Aan de melk wordt vloeibaar kalfsstremsel toegevoegd, waarna de melk wordt gestremd bij een temperatuur van 37 °C met een tolerantie van ± 3 °C.

Ze wordt krachtig gemengd tijdens en na de toevoeging van het stremsel, eventueel gevolgd door een rustperiode van ten minste 40 minuten, om een dikke, homogene wrongel te verkrijgen.

De wrongel wordt eerst ruw opgebroken met een schuimspaan of een garde (in stukken met de grootte van een sinaasappel). Na een rustperiode van ten minste vijf minuten, wordt de wrongel met behulp van een garde of een wrongelmes een tweede keer opgebroken in stukken met de grootte van een hazelnoot, gevolgd door nog een rustperiode van ten minste tien minuten.

Om de wrongel tot kaas te vormen, wordt hij overgeheveld naar kunststof of roestvrijstalen cilindrische vormen van passende grootte met gaten in de bodem. De vormen met de wrongel worden gedurende 24 + 4 uur op een hellend vlak bewaard en worden gedurende die tijd een aantal keer gedraaid. Terwijl de kaas vorm krijgt, wordt hij twee maal droog gezouten, één keer aan elke zijde.”

Er is een gedetailleerde omschrijving gegeven van wat in het huidige productdossier wordt bedoeld met traditionele methoden. Ook is gespecificeerd dat de melk een warmtebehandeling mag ondergaan.

Er is vermeld dat de melk eventueel mag worden geënt met melkfermenten en/of natuurlijke starterculturen.

Voor de stremtemperatuur is het woord “ongeveer” vervangen door “een tolerantie van ± 3 °C”, de normale temperatuurvariatie voor traditionele werkwijzen.

Het vereiste om de kazen dagelijks te wassen tijdens het rijpen is verwijderd en er is duidelijker gespecificeerd dat de kazen gedurende de eerste vier dagen, de minimale rijpingsduur, moeten worden gewassen met lauw water. De aanvraag tot wijziging stoelt op bevindingen in de loop de jaren, waaruit is gebleken dat de wijziging van dit voorschrift geen invloed heeft op de kenmerken van de kaas.

Wijziging van artikel 2 van het productdossier en van punt 3.2 van het enig document — rijpingsduur.

Huidige versie:

“Rijpingsduur van vier tot tien dagen.”

Nieuwe versie:

“De rijping duurt ten minste vier dagen en mag plaatsvinden in dezelfde gebouwen als de productie, waarbij de kazen ten minste twee keer kort worden gewassen met lauw water; er mogen gelijkwaardige alternatieve technieken worden gebruikt. Na ten minste vier dagen rijpen, mag de kaas op een speciale rijpingsplaats of in een koelhuis worden bewaard. De minimale rijpingsduur is vier dagen en de maximale rijpingsduur is negentig dagen. Een rijping van maximaal 15 maanden, zonder toevoeging van andere producten, is alleen toegestaan indien gebruik wordt gemaakt van de traditionele burnie (hermetisch afgesloten glazen recipiënten), waar de kaas na minimaal twintig dagen rijpen in wordt geplaatst.

Deze kaas wordt niet alleen als tafelkaas gebruikt, maar ook in allerhande recepten en als basis voor bereide producten.”

Hoewel in het productdossier van 1983 sprake was van een rijpingsduur van tien dagen, is het tegenwoordig steeds gebruikelijker dat sommige “Murazzano”-kazen langer worden gerijpt, en dit wordt erg gesmaakt door de markt. De verwijzing naar tien dagen is daarom verwijderd en er is een maximale rijpingsduur van negentig dagen ingevoerd.

Met deze praktijk wordt een oude traditie in ere hersteld. In het verleden was het immers vrij gebruikelijk dat “Murazzano” veel langer dan tien dagen werd gerijpt om de kwaliteit ervan te verbeteren.

Bovendien is de mogelijkheid ingevoerd om “Murazzano” te bewaren in burnie (hermetisch afgesloten glazen recipiënten), waar de kaas in wordt geplaatst.

burnie

Ook hiermee wordt teruggekeerd naar een traditie die tegenwoordig door steeds meer producenten wordt gevolgd. Burnie werden in het verleden vooral gebruikt om de kaas te bewaren voor de winter, wanneer er weinig of geen melk, en dus ook weinig of geen kaas werd geproduceerd.

Burnie

Wanneer deze techniek wordt gebruikt, wordt de kaas na ten minste twintig dagen rijpen in de burnie gedaan en mag hij maximaal 15 maanden worden bewaard.

burnie

Verband

Verband

Er is een specifiek artikel aan het productdossier toegevoegd en de informatie in de punten d) en f) van de samenvatting is herschreven om ze in overeenstemming te brengen met Verordening (EU) nr. 1151/2012.

Huidige versie:

| “(d) | GESCHIEDENIS: de kaas, die van oudsher wordt vervaardigd in het productiegebied, dankt zijn naam aan de gemeente Murazzano, het belangrijkste productiecentrum. Het product heeft in de loop der tijd de specifieke kenmerken bewaard die voortvloeien uit de omgeving aan de voet van het gebergte. |
| --- | --- |

“(d)

GESCHIEDENIS: de kaas, die van oudsher wordt vervaardigd in het productiegebied, dankt zijn naam aan de gemeente Murazzano, het belangrijkste productiecentrum. Het product heeft in de loop der tijd de specifieke kenmerken bewaard die voortvloeien uit de omgeving aan de voet van het gebergte.

| (f) | VERBAND MET HET GEOGRAFISCHE GEBIED: noemenswaardige natuurlijke factoren zijn de weersomstandigheden aan de voet van het betrokken gebergte, die van invloed zijn op de kwaliteit van het voeder dat aan zowel de runderen als de schapen wordt gevoederd. Wat de menselijke factoren betreft, is de kaas van oudsher aanwezig in het gebied rond Cuneo, aangezien het een product is dat altijd op grote schaal verkrijgbaar was in horecazaken.” |
| --- | --- |

(f)

VERBAND MET HET GEOGRAFISCHE GEBIED: noemenswaardige natuurlijke factoren zijn de weersomstandigheden aan de voet van het betrokken gebergte, die van invloed zijn op de kwaliteit van het voeder dat aan zowel de runderen als de schapen wordt gevoederd. Wat de menselijke factoren betreft, is de kaas van oudsher aanwezig in het gebied rond Cuneo, aangezien het een product is dat altijd op grote schaal verkrijgbaar was in horecazaken.”

Nieuwe versie:

“De gemeenten in het productiegebied van de BOB “Murazzano” liggen in het heuvelgebied dat bekendstaat als de Alta Langa [Hoge Langa], een gebied dat in het noorden wordt begrensd door wijngaarden van de lagere Langhe, een vermaarde oorsprongsbenaming van wijnen, in het zuiden door de Ligurische Apennijnen, in het oosten door het gebied Monferrato en in het westen door de laaglanden van de provincie Cuneo.

Het is een geografisch gebied dat in de loop der tijd weinig geologische verstoringen heeft gekend, waardoor de flora in het gebied werd afgeschermd van de grote veranderingen waarmee dergelijke verstoringen gepaard gaan. Dat heeft het geografisch gebied van de “Murazzano” tot een “oase” gemaakt, waar plantensoorten die gewoonlijk in heel andere omgevingen voorkomen, hier eveneens beschutting hebben gevonden. Naast soorten die typisch zijn voor Europese laaglanden en mediterrane soorten, is dit immers ook een ideale habitat voor veel soorten van Centraal- en Zuid-Europese oorsprong en soorten van Atlantische oorsprong, die veel minder vaak voorkomen in de gebieden rondom het productiegebied van de BOB “Murazzano”.

De aanwezigheid van een dergelijke brede en diverse reeks plantensoorten betekent dat de dieren het hele jaar door een gemengde en gevarieerde voeding krijgen.

Tijdens de periode waarin beweiding mogelijk is (normaal gezien van april tot oktober) worden de schapen rechtstreeks gevoederd met het groenvoeder dat de weidegronden en graslanden produceren. Wanneer dat niet mogelijk is, bestaat de voeding nog steeds voornamelijk uit hooi dat afkomstig is van de plantensoorten in het gebied.

Het onderscheidende karakter van de smaak en aroma’s van de BOB “Murazzano” vloeit dus voort uit de complexiteit en het bijzonder grote scala van typische flora in het productiegebied, waarvan de aromatische bestanddelen worden overgedragen op de melk en vervolgens op de kaas.

Een ander essentieel element voor de productie van kaas met de BOB “Murazzano” is het schapenras Delle Langhe, een inheems ras dat al eeuwenlang verbonden is met het gebied Alta Langa (de eerste schriftelijke vermelding is te vinden in Naturalis Historia van Plinius de Oudere). Dit dier was lang het enige levensonderhoud voor gezinnen op het platteland, aangezien het hen in staat stelde om deze gebieden te exploiteren, die vanwege hun ligging, moeilijke toegankelijkheid en beperkte productiviteit weinig geschikt waren voor intensiever gebruik of voor andere vormen van veehouderij. Delle Langhe zijn een ras middelgrote, bijzonder robuuste schapen met een goede melkoutput, zelfs in suboptimale omstandigheden. Net dankzij die kenmerken heeft het ras zijn productiepotentieel in het productiegebied van de BOB “Murazzano” het beste tot uiting kunnen brengen, zelfs in die mate dat het vandaag nog steeds een essentieel onderdeel uitmaakt van de landbouweconomie in het gebied.

De schapenhouderij, de kaasproductie en het landschapsonderhoud zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en zijn, ondanks de nodige en onvermijdelijke ontwikkelingen doorheen de eeuwen, nooit verdwenen. Zij zijn niet alleen gericht op de productie, maar spelen ook een bijzonder belangrijke rol in de instandhouding van een gebied met een grote natuur- en landschapswaarde en in het handhaven van de vitaliteit van de hele omgeving.

De productietechniek van de BOB “Murazzano”, die tot op vandaag nauw verband houdt met de traditionele praktijken, brengt de kenmerken naar voren die voortvloeien uit de wisselwerking tussen omgeving, dieren, productiefactoren en knowhow van lokale bewoners. Het feit dat de wrongel twee keer wordt opgebroken, de kleine omvang van de kazen en het feit dat de wrongel snel in de vormen wordt gedaan, zijn allemaal factoren die ervoor moeten zorgen dat de wei snel wegstroomt, terwijl het frequente draaien van de kaas, de specifieke zoutingsmethoden en de rijpingsomstandigheden het mogelijk maken om de onderscheidende kenmerken te verkrijgen die zo typisch zijn voor deze kaas.

Kaas met de BOB “Murazzano” die niet lang gerijpt is, geeft toetsen — die kunnen worden geroken voordat ze worden geproefd — van de verschillende plant- en voedersoorten waaruit de voeding van de dieren bestaat, en deze kazen hebben een delicate smaak en een zachte kaasmassa, waarvan de kleur varieert van melkwit tot strogeel. Bij een langere rijpingsduur worden de geur en de smaak van de kaas sterker naarmate hij rijpt en kan de kaas een zachte, fijne korst ontwikkelen met een bijzonder dunne laag net onder de korst en een stevigere, donkerdere kaasmassa, en aromatische toetsen afgeven die subtiel doen denken aan schapenvacht.

De combinatie van de specifieke weersomstandigheden, de voeding van de dieren en de kenmerken van de melk van de schapen van het ras Delle Langhe zijn dus, samen met de specifieke productietechniek en de vaardigheden van de kaasmakers die deze omstandigheden verstandig hebben weten te gebruiken, essentiële onderdelen van de productie van kazen met de BOB “Murazzano”, die uiting geven aan de collectieve knowhow van de mensen uit de Langhe die het resultaat is van een eeuwenlange gedeelde geschiedenis.”

Etikettering

Etikettering

Het onderdeel over etikettering in punt h) van de samenvatting is uitgebreid.

Huidige versie:

| “(h) | ETIKETTERING: het product wordt voorzien van het symbool van zijn beschermingsvereniging.” |
| --- | --- |

“(h)

ETIKETTERING: het product wordt voorzien van het symbool van zijn beschermingsvereniging.”

Nieuwe versie:

“De kaas mag in zijn geheel of in porties worden verkocht en mag worden voorverpakt. Het logo/symbool van “Murazzano”-kaas is een gestileerde hoofdletter “M” ingelegd op een van de vlakke zijden van een “Murazzano”-kaaswiel, waaruit een punt is gesneden om te proeven. Het symbool is blauw (pantone Blue 0729) of zwart (pantone Black U) op een witte achtergrond en is vermeld op het etiket dat wordt gebruikt voor de verpakking van “Murazzano”. Het etiket mag pas worden aangebracht na de minimale rijpingsduur.

Het in traditionele burnie gerijpte/bewaarde product moet worden voorzien van een specifiek etiket (zelfklever) dat wordt aangebracht op de buitenkant van het glas of op het erin bewaarde product.

Aangezien de schapenmelk die wordt gebruikt om “Murazzano” te produceren alleen afkomstig mag zijn van dieren van het ras Delle Langhe, mag de formulering “Con latte di pecora delle Langhe” [“Met melk van Delle Langhe-schapen”] worden vermeld op de verpakking of op een specifiek etiket. “Murazzano” die wordt gemaakt van 100 % schapenmelk mag de vermelding “Solo latte di pecora delle Langhe” [“Alleen melk van Delle Langhe-schapen”] dragen op de verpakking of op een specifiek etiket.

Image 3

Overige

Overige

Het productdossier is gereorganiseerd om het leesbaarder te maken. Het nieuwe productdossier bevat zo de volgende acht artikelen: Artikel 1 – naam, artikel 2 – productkenmerken, artikel 3 – geografisch gebied, artikel 4 – bewijs van oorsprong, artikel 5 – productiemethode, artikel 6 – verband met de omgeving, artikel 7 – controles, artikel 8 – etikettering.

Het artikel over de controles in punt g) van de samenvatting is gewijzigd om het in overeenstemming te brengen met de geldende wetgeving, en de gegevens van de controle-instantie zijn toegevoegd.

Huidige versie:

| “(g) | CONTROLES: NAAM: Ministerie van Landbouw- en bosbouwbeleid – Centrale anti-fraude-inspectie; Consorzio di Tutela del Formaggio Murazzano [consortium ter bescherming van kaas met de BOB “Murazzano”] als toezichthoudend orgaan” |
| --- | --- |

“(g)

CONTROLES: NAAM: Ministerie van Landbouw- en bosbouwbeleid – Centrale anti-fraude-inspectie; Consorzio di Tutela del Formaggio Murazzano [consortium ter bescherming van kaas met de BOB “Murazzano”] als toezichthoudend orgaan”

Nieuwe versie:

“De overeenstemming van het product met het productdossier wordt overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1151/2012 bewaakt door de controle-instantie I.N.O.Q. – Istituto Nord Ovest Qualità – Soc. Coop. a r.l., Piazza Carlo Alberto Grosso 82, Moretta (CN) 12033. Tel.: +39 172911323; Fax: +39 172911320; E-mail: inoq@inoq.it”

ENIG DOCUMENT

“Murazzano”

“Murazzano”

EU-nr.: PDO-IT-0015-AM01 – 18/11/2020

EU-nr.: PDO-IT-0015-AM01 – 18/11/2020

BOB (X) BGA ( )

BOB (X) BGA ( )

1.   Naam/Namen [van de BOB of BGA]

Naam/Namen [van de BOB of BGA]

“Murazzano”

2.   Lidstaat of Derde Land

Lidstaat of Derde Land

Italië

3.   Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1.   Productcategorie

Productcategorie

Categorie 1.3. Kaas

3.2.   Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

De beschermde oorsprongsbenaming van de kaas “Murazzano” wordt voorbehouden aan kazen met de volgende kenmerken: volvette, verse kaas die uitsluitend wordt vervaardigd met schapenmelk van schapen van het ras Delle Langhe of met een mengsel van minimaal 60 % schapenmelk waaraan maximaal 40 % koemelk is toegevoegd. Deze kaas wordt gebruikt als tafelkaas en heeft onderstaande kenmerken.

Vorm: cilindrisch met een vlakke onder- en bovenkant met een licht opstaand randje.

Afmetingen: diameter van ongeveer 10–15 cm, hoogte van de rand ongeveer 3–4 cm.

Gewicht: 250 tot 400 g.

De grootte en het gewicht betreffen de kaas na de minimale rijpingsduur.

Beschrijving van de kaasmassa: zacht, enigszins stevig, soms met enkele gaten, met een fijnkorrelige structuur; naarmate de kaas rijpt, verandert de kleur van melkwit in strogeel; de textuur verandert met het rijpen van zacht naar steeds steviger, waarbij de kaas geleidelijk aan vocht verliest en uiteindelijk halfhard of hard wordt.

Er worden geen kleurpigmenten of specifieke aroma’s gebruikt.

Buitenlaag: verse kazen hebben geen korst, de buitenlaag is melkwit, soms met een dun, strogeel vlies. Naarmate de kaas rijpt, wordt de kleur aan de buitenzijde steeds donkerder strogeel.

Smaak: fijn, met een delicaat aroma en een aangename smaak die aan schapenmelk doet denken; naarmate de kaas rijpt, worden de geur en smaak sterker.

Vetgehalte gemeten op de droge stof: ten minste 50 % met een tolerantie van 2 % wanneer het product uitsluitend met schapenmelk wordt vervaardigd en 47 % met een tolerantie van 2 % wanneer het product met een mengsel van schapenmelk en koemelk wordt vervaardigd.

De minimale rijpingsduur is vier dagen en de maximale rijpingsduur is negentig dagen. Een rijping van maximaal 15 maanden, zonder toevoeging van andere producten, is alleen toegestaan indien gebruik wordt gemaakt van de traditionele burnie (hermetisch afgesloten glazen recipiënten), waar de kaas na minimaal twintig dagen rijpen in wordt geplaatst.

De kaas mag in zijn geheel of in porties worden verkocht en mag worden voorverpakt.

3.3.   Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

Het jaarrantsoen van vee waarvan de melk wordt verwerkt tot kaas met de BOB “Murazzano” moet bestaan uit groenvoeder of geconserveerde voedergewassen die ten minste 70 % van de droge stof uitmaken, en krachtvoer en aanvullende voeders, die maximaal 30 % van de droge stof uitmaken. Ten minste 80 % van het voeder moet afkomstig zijn uit het oorsprongsgebied. Beweiding wordt toegepast wanneer het seizoen het toelaat. In geen geval mag diervoeder dat afkomstig is van buiten het afgebakende geografische gebied op jaarbasis meer dan 50 % van de droge stof uitmaken. Vitamine- en mineralensupplementen zijn toegestaan binnen de bij wet vastgestelde grenzen.

Het productiegebied ligt volledig op niet-geïrrigeerde grond op hoge of middelhoge heuvels. De voederproductie kan daardoor lager uitvallen in jaren met weinig regen, hetgeen ook samenhangt met de klimaatverandering.

Het oorsprongsgebied kent nu al enkele jaren een bijzonder grootschalige intensivering van de hazelnootteelt en, in mindere mate, van de wijnbouw, met een daling van het beschikbare voederareaal tot gevolg. Daar komt de toenemende aanwezigheid van wolven bij, die de kuddes aanvallen en de schapen afschrikken, wat problemen veroorzaakt bij het beweiden in ongunstigere gebieden die moeilijk te maaien zijn. Dat betekent steeds vaker dat soms gebruik wordt gemaakt van veilig onderdak voor de dieren en dat marginale weiden worden verlaten, waardoor meer gebruik wordt gemaakt van geconserveerde voedermiddelen.

Daarom is toegelaten dat de voeding van het vee wordt aangevuld met beperkte hoeveelheden voeders, waaronder aanvullende voeders. Een beperkte aanvulling van de voeding met voeders, waaronder aanvullende voeders, is noodzakelijk om te verzekeren dat de dieren een evenwichtige voeding krijgen tijdens de lactatie en de dracht, ook in het belang van het dierenwelzijn. Deze praktijk kan ook noodzakelijk blijken door nadelige omgevings- en weersomstandigheden die de beschikbaarheid van plaatselijke voederbronnen (beweiding, hooi) kunnen beperken. Bovendien kan een eventuele beperkte aanvulling van de voeding in geen geval van invloed zijn op het onderscheidende karakter van het product of de kenmerken van de melk.

Schapenmelk van schapen van het ras Delle Langhe of met een mengsel van minimaal 60 % schapenmelk waaraan maximaal 40 % koemelk is toegevoegd. Er wordt melk van twee of meer melkbeurten gebruikt. De melk mag eventueel een warmtebehandeling ondergaan en worden geënt met melkfermenten en/of natuurlijke starterculturen. Aan de melk wordt vloeibaar kalfsstremsel toegevoegd.

3.4.   Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

De melkveestapels waarvan de melk tot “Murazzano” wordt verwerkt, bevinden zich in het afgebakende geografische gebied.

De productie en de verwerking van de melk en de rijping van de kaas vinden plaats in het afgebakende geografische gebied.

3.5.   Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken, enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken, enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

—

3.6.   Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Het logo/symbool van “Murazzano”-kaas is een gestileerde hoofdletter “M” ingelegd op een van de vlakke zijden van een “Murazzano”-kaaswiel, waaruit een punt is gesneden om te proeven. Het symbool is blauw (pantone Blue 0729) of zwart (pantone Black U) op een witte achtergrond en is vermeld op het etiket dat wordt gebruikt voor de verpakking van “Murazzano”. Het etiket mag pas worden aangebracht na de minimale rijpingsduur.

Het in een traditionele burnie gerijpte/bewaarde product moet worden voorzien van een specifiek etiket (zelfklever) dat wordt aangebracht op de buitenkant van het glas of op het erin bewaarde product.

burnie

Aangezien de schapenmelk die wordt gebruikt om “Murazzano” te produceren alleen afkomstig mag zijn van dieren van het ras Delle Langhe, mag de formulering “Con latte di pecora delle Langhe” [“Met melk van Delle Langhe-schapen”] worden vermeld op de verpakking of op een specifiek etiket. “Murazzano” die wordt gemaakt van 100 % schapenmelk mag de vermelding “Solo latte di pecora delle Langhe” [“Alleen melk van Delle Langhe-schapen”] dragen op de verpakking of op een specifiek etiket.

Con latte di pecora delle Langhe

Solo latte di pecora delle Langhe

Image 4

4.   Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Het productiegebied (met inbegrip van het gebied waar de rijping plaatsvindt) bestrijkt het gehele administratieve grondgebied van de gemeenten Albaretto Torre, Arguello, Bastia Mondovì, Belvedere Langhe, Benevello, Bergolo, Bonvicino, Borgomale, Bosia, Bossolasco, Camerana, Castelletto Uzzone, Castellino Tanaro, Castelnuovo di Ceva, Castino, Cerreto Langhe, Ceva, Cigliè, Cissone, Clavesana, Cortemilia, Cravanzana, Feisoglio, Gorzegno, Gottasecca, Igliano, Lequio Berria, Levice, Marsaglia, Mombarcaro, Monesiglio, Montezemolo, Murazzano, Niella Belbo, Paroldo, Perletto, Pezzolo Valle Uzzone, Priero, Prunetto, Roascio, Roccacigliè, Rocchetta Belbo, Sale Langhe, Sale San Giovanni, Saliceto, San Benedetto Belbo, Serravalle Langhe, Somano, Torre Bormida, Torresina.

5.   Verband met het geografische gebied

Verband met het geografische gebied

De gemeenten in het productiegebied van de BOB “Murazzano” liggen in het heuvelgebied dat bekendstaat als de Alta Langa [Hoge Langa], een gebied dat in het noorden wordt begrensd door wijngaarden van de lagere Langhe, een vermaarde oorsprongsbenaming van wijnen, in het zuiden door de Ligurische Appennijnen, in het oosten door het gebied Monferrato en in het westen door de laaglanden van de provincie Cuneo.

Het is een geografisch gebied dat in de loop der tijd weinig geologische verstoringen heeft gekend, waardoor de flora in het gebied werd afgeschermd van de grote veranderingen waarmee dergelijke verstoringen gepaard gaan. Dat heeft het geografisch gebied van de “Murazzano” tot een “oase” gemaakt, waar plantensoorten die gewoonlijk in heel andere omgevingen voorkomen, hier eveneens beschutting hebben gevonden. Naast soorten die typisch zijn voor Europese laaglanden en mediterrane soorten, is dit immers ook een ideale habitat voor veel soorten van Centraal- en Zuid-Europese oorsprong en soorten van Atlantische oorsprong, die veel minder vaak voorkomen in de gebieden rondom het productiegebied van de BOB “Murazzano”.

De aanwezigheid van een dergelijke brede en diverse reeks plantensoorten betekent dat de dieren het hele jaar door een gemengde en gevarieerde voeding krijgen.

Tijdens de periode waarin beweiding mogelijk is (normaal gezien van april tot oktober) worden de schapen rechtstreeks gevoederd met het groenvoeder dat de weidegronden en graslanden produceren. Wanneer dat niet mogelijk is, bestaat de voeding nog steeds voornamelijk uit hooi dat afkomstig is van de plantensoorten in het gebied.

Het onderscheidende karakter van de smaak en aroma’s van de BOB “Murazzano” vloeit dus voort uit de complexiteit en het bijzonder grote scala van typische flora in het productiegebied, waarvan de aromatische bestanddelen worden overgedragen op de melk en vervolgens op de kaas.

Een ander essentieel element voor de productie van kaas met de BOB “Murazzano” is het schapenras Delle Langhe, een inheems ras dat al eeuwenlang verbonden is met het gebied Alta Langa (de eerste schriftelijke vermelding is te vinden in Naturalis Historia van Plinius de Oudere). Dit dier was lang het enige levensonderhoud voor gezinnen op het platteland, aangezien het hen in staat stelde om deze gebieden te exploiteren, die vanwege hun ligging, moeilijke toegankelijkheid en beperkte productiviteit weinig geschikt waren voor intensiever gebruik of voor andere vormen van veehouderij. Delle Langhe zijn een ras middelgrote, bijzonder robuuste schapen met een goede melkoutput, zelfs in suboptimale omstandigheden. Net dankzij die kenmerken heeft het ras zijn productiepotentieel in het productiegebied van de BOB “Murazzano” het beste tot uiting kunnen brengen, zelfs in die mate dat het vandaag nog steeds een essentieel onderdeel uitmaakt van de landbouweconomie in het gebied.

Naturalis Historia

De schapenhouderij, de kaasproductie en het landschapsonderhoud zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en zijn, ondanks de nodige en onvermijdelijke ontwikkelingen doorheen de eeuwen, nooit verdwenen. Zij zijn niet alleen gericht op de productie, maar spelen ook een bijzonder belangrijke rol in de instandhouding van een gebied met een grote natuur- en landschapswaarde en in het handhaven van de vitaliteit van de hele omgeving.

De productietechniek van de BOB “Murazzano”, die tot op vandaag nauw verband houdt met de traditionele praktijken, brengt de kenmerken naar voren die voortvloeien uit de wisselwerking tussen omgeving, dieren, productiefactoren en knowhow van lokale bewoners. Het feit dat de wrongel twee keer wordt opgebroken, de kleine omvang van de kazen en het feit dat de wrongel snel in de vormen wordt gedaan, zijn allemaal factoren die ervoor moeten zorgen dat de wei snel wegstroomt, terwijl het frequente draaien van de kaas, de specifieke zoutingsmethoden en de rijpingsomstandigheden het mogelijk maken om de onderscheidende kenmerken te verkrijgen die zo typisch zijn voor deze kaas.

Kaas met de BOB “Murazzano” die niet lang gerijpt is, geeft toetsen — die kunnen worden geroken voordat ze worden geproefd — van de verschillende plant- en voedersoorten waaruit de voeding van de dieren bestaat, en deze kazen hebben een delicate smaak en een zachte kaasmassa, waarvan de kleur varieert van melkwit tot strogeel. Bij een langere rijpingsduur worden de geur en de smaak van de kaas sterker naarmate hij rijpt en kan de kaas een zachte, fijne korst ontwikkelen met een bijzonder dunne laag net onder de korst en een stevigere, donkerdere kaasmassa, en aromatische toetsen afgeven die subtiel doen denken aan schapenvacht.

De combinatie van de specifieke weersomstandigheden, de voeding van de dieren en de kenmerken van de melk van de schapen van het ras Delle Langhe zijn dus, samen met de specifieke productietechniek en de vaardigheden van de kaasmakers die deze omstandigheden verstandig hebben weten te gebruiken, essentiële onderdelen van de productie van kazen met de BOB “Murazzano”, die uiting geven aan de collectieve knowhow van de mensen uit de Langhe die het resultaat is van een eeuwenlange gedeelde geschiedenis.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

(Artikel 6, lid 1, tweede alinea, van de onderhavige verordening)

De volledige tekst van het productdossier is te vinden op de volgende website: http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

ofwel: door op de startpagina van het Ministerie van Landbouw-, Voedsel- en Bosbouwbeleid (www.politicheagricole.it) te klikken op “Qualità” (rechtsboven in het scherm), vervolgens op “Prodotti DOP, IGP e STG” (aan de linkerkant van het scherm) en ten slotte op “Disciplinari di produzione all’esame dell’UE”.

---

(1)  PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.

1

---

| 14.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 229/29 |
| --- | --- | --- | --- |

14.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 229/29

---

Bekendmaking van een aanvraag tot registratie van een naam overeenkomstig artikel 50, lid 2, punt a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

(2022/C 229/07)

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1) binnen drie maanden na de datum van deze bekendmaking bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag.

ENIG DOCUMENT

“Αρνάκι Λήμνου / Arnaki Limnou”

EU-nr.: PGI-GR-02791 – 27.7.2021

BGA ( ) BGA (X)

1.   Naam/namen van de BGA

“Αρνάκι Λήμνου / Arnaki Limnou”

2.   Lidstaat of derde land

Griekenland

3.   Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1.   Productcategorie

Categorie 1.1. Vers vlees (en verse slachtafval)

3.2.   Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

“Arnaki Limnou” is vlees van lammeren die worden geslacht op de leeftijd van 60-120 dagen, met een gewicht van meer dan 10 kg. Het vlees met de naam “Arnaki Limnou” is afkomstig van karkassen van dieren die zijn geboren op de eilanden Limnos en Agios Efstratios (regionale eenheid Limnos). Ze zijn geboren uit schapen die traditioneel worden gehouden op, en zijn aangepast aan, deze eilanden, en die worden gevoederd met de vegetatie van het duidelijk afgebakende (insulaire) geografische gebied.

“Arnaki Limnou”-vlees is mals, sappig en zacht, met een onderscheidende, karakteristieke en aangename geur en smaak. Het vlees heeft een homogene, lichtrode kleur en het vet is zuiver wit. Het vlees heeft subcutaan vet en een goed ontwikkelde spiermassa, met name in de stukken waar veel vraag naar is en die een hoge handelswaarde hebben, zoals de lende, de achterpoten en de ribben (karbonaden).

“Arnaki Limnou”-vlees heeft een hoog percentage vet in zijn eetbare weefsels, dat meestal intramusculair is (“adering”). Dit geeft het product bijzondere organoleptische kenmerken en draagt bij tot de malsheid en smaak ervan.

Het vetgehalte van de eetbare weefsels van “Arnaki Limnou”-karkassen varieert van 10 tot 15 %, terwijl vergelijkbare karkassen uit andere delen van Griekenland een gemiddeld vetgehalte van 1,5 tot 3 % in de eetbare weefsels hebben.

De chemische samenstelling van de eetbare weefsels van “Arnaki Limnou”-vlees wordt weergegeven in de volgende tabel:

| Product | | Proteïne | Vet |
| --- | --- | --- | --- |
| “Arnaki Limnou” | | 17,6 tot
  23,4  % | 10,0 tot
  15,0  % |

Product

Proteïne

Vet

“Arnaki Limnou”

17,6 tot

23,4  %

10,0 tot

15,0  %

“Arnaki Limnou” wordt vers verkocht in de volgende vormen:

| — | in gehele staat; |
| --- | --- |

—

in gehele staat;

| — | als half geslacht dier; |
| --- | --- |

—

als half geslacht dier;

| — | als deelstukken per gewicht. |
| --- | --- |

—

als deelstukken per gewicht.

3.3.   Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

De lammeren worden geboren tussen eind november en eind februari en worden hoofdzakelijk gevoederd met moedermelk. De zoogtijd duurt 45-60 dagen. Aan het einde van deze periode worden de lammeren aan de consumptie van ruwvoer gewend door middel van aangepaste mengsels die bestaan uit ruwvoergewassen zoals hooi van granen en peulvruchten van lokale teelt. Na het spenen volgt gewoonlijk een periode van 1 tot 2 maanden in het voorjaar waarin de lammeren met de volwassen schapen op lokale vegetatie grazen.

De populatie van op Limnos en Agios Efstratios gehouden schapen (“Limnos-schapen”) is in beperkte mate beïnvloed door de rassen Mytilini (of Lesbos) en Chios.

De voeding van volwassen schapen is grotendeels gebaseerd op vrije begrazing in de weiden van het specifieke geografische gebied. Het dieet van de schapen omvat ook aanvullende mengsels die gewoonlijk producten bevatten die zijn afgeleid van granen, peulvruchten, graanstro (voornamelijk durumtarwe), klaver en producten op basis van oliehoudende zaden, die hoofdzakelijk in het afgebakende geografische gebied worden geproduceerd, vitaminen en sporenelementen.

3.4.   Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

De naam “Arnaki Limnou” mag uitsluitend en exclusief worden gebruikt voor lammeren die in het afgebakende gebied zijn geboren, gehouden en geslacht. Dit omvat het laten uitbloeden en villen. De schapen waarvan de lammeren afkomstig zijn, zijn ook geboren en gehouden in het afgebakende geografische gebied.

3.5.   Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

—

3.6.   Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Naast de etiketteringsvoorschriften die in de nationale en EU-wetgeving zijn vastgesteld, geldt dat het vlees van “Arnaki Limnou” moet zijn voorzien van het volgende speciale logo, ongeacht de wijze waarop het product te koop wordt aangeboden (geheel, als half geslacht dier of in stukken):

Image 5

Het bovenstaande logo moet vergezeld gaan van een codenummer ter identificatie van het dier en het bedrijf waarvan het karkas afkomstig is, alsook van de slachtdatum. Het codenummer bestaat uit:

| — | de numerieke code van het bedrijf waar de dieren zijn geproduceerd; |
| --- | --- |

—

de numerieke code van het bedrijf waar de dieren zijn geproduceerd;

| — | de identificatiecode van het met het karkas corresponderende levende dier; |
| --- | --- |

—

de identificatiecode van het met het karkas corresponderende levende dier;

| — | de slachtdatum. |
| --- | --- |

—

de slachtdatum.

Zo krijgt een karkas van een bedrijf met codenummer EL8330**** en levenddiernummer 002, geslacht op 1.12.2020, de unieke code 8330**** 002-01/12/2020.

Indien het vlees van “Arnaki Limnou” wordt versneden en verpakt, wordt het hierboven bedoelde label overgebracht naar hetzij de afzonderlijke deelstukken, hetzij het buitenste materiaal, indien het product reeds is verpakt, zodat de relevante informatie aan de eindverbruiker wordt meegedeeld.

4.   Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Het geografische gebied waar “Arnaki Limnou” wordt geproduceerd, wordt begrensd door de geografische grenzen van de eilanden Limnos en Agios Efstratios.

5.   Verband met het geografische gebied

Het verband tussen het product en het afgebakende gebied is gebaseerd op de specifieke kwaliteitskenmerken van het vlees. Het vlees van “Arnaki Limnou” is een bekend product. Het heeft aangename organoleptische kenmerken die het gevolg zijn van de traditionele methoden voor het fokken van lammeren en schapen, en van hun voeding, die hoofdzakelijk gebaseerd is op de rijke vegetatie van de weiden in het afgebakende geografische gebied.

Specificiteit van het geografische gebied

De eilanden Limnos en Agios Efstratios behoren tot de eilandengroep in het noordoosten van de Egeïsche Zee. Limnos bestaat grotendeels uit uitgestrekte boomloze vlakten. De velden met tarwe en andere granen, de wijngaarden, het struikgewas en de uitgestrekte weiden, die meer dan de helft van het eiland beslaan, behoren tot de belangrijkste kenmerken van het landschap. Het eiland Agios Efstratios (of “Ai Stratis”) laat een vergelijkbaar beeld zien.

De twee eilanden zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, zowel sociaal als cultureel, alsook economisch en via handel. In de loop der jaren zijn talrijke producten tussen de twee eilanden verhandeld en vervoerd. Het continue verkeer van vee omvatte ook schapen, wat bijdroeg tot de homogene ontwikkeling ervan op de twee eilanden. Het eiland Agios Efstratios heeft alleen met Limnos een regelmatige kustvaartverbinding.

Natuurlijke factoren

Net als in de rest van Griekenland is het klimaat in het gebied typisch mediterraan. De winters zijn mild en nat. De zomers zijn relatief warm en droog en er zijn doorgaans lange perioden van zonneschijn gedurende het grootste deel van het jaar. In het gebied is het klimaat echter nog droger, met soms sterke winden en weinig regenval.

Als eilanden in de Egeïsche Zee boden Limnos en Agios Efstratios lokale plantensoorten uit het oosten een belangrijke route voor een geleidelijke migratie naar Griekenland. Deze eilanden liggen immers niet ver van Klein-Azië, vanwaaruit de planten afkomstig zijn.

De schapen van de twee eilanden voeden zich grotendeels met de rijke kruidachtige vegetatie met haar variëteiten aromatische planten en struikgewas. Uit studies is gebleken dat de natuurlijke vegetatie van Limnos bestaat uit 756 plantensoorten, meestal therofyten (55 %). Onder deze soorten bevinden zich acht soorten die endemisch zijn in Griekenland, een soort die endemisch is op de eilanden in het noordoosten van de Egeïsche Zee en een soort die endemisch is op Limnos. Bovendien komen op het eiland Agios Efstratios, ondanks zijn geringe omvang, 438 verschillende plantensoorten voor.

In het algemeen is phrygana (met struikgewas begroeid gebied) wijdverspreid op de eilanden Limnos en Agios Efstratios. 25 % van de weiden in het gebied is namelijk met struikgewas begroeid. De volgende soorten zijn typische phrygana-soorten: kermeseik, gedoornde pimpernel, tijm, oregano, doornige brem, verbena, salie, Anthyllis hermanniae, wolfsmelk, sint-janskruid, Cistus creticus, Cistus parviflorus, Cistus salviifolius en hysop. In het gebied zijn ook de volgende planten aanwezig: Euphorbia characias, Dittrichia viscosa en Griekse malrove.

In de “maquis” omvat de houtachtige vegetatie van de twee eilanden ook de volgende soorten: judasboom, doornige brem, esparto, mastiekboom, groene olijf, wilde olijf, rozemarijn, wilde asperge, muizedoorn en andere.

Het gebied heeft ook duinen met sclerofiele vegetatie.

Voorts omvat de vegetatie van de twee eilanden vaak natuurlijke grassen en peulvruchten, de ideale soorten voor schapen om te begrazen.

Vee

De schapenpopulatie heeft zich, door haar langdurige en voortdurende aanpassing aan de omgeving, die in de hand is gewerkt door een langdurig selectie- en fokproces, perfect aangepast aan de specifieke plaatselijke bodem- en klimaatomstandigheden. Ze heeft zeer specifieke kenmerken ontwikkeld, zoals zelfvoorziening en weerstand tegen ongunstige milieuomstandigheden, resistentie tegen endemische ziekten, en een hoogwaardige productiviteit.

De dieren zijn van gemiddelde grootte en goed geproportioneerd. Ze hebben zich aangepast aan de moeilijke geofysische en klimatologische omstandigheden van het gebied en aan het microklimaat en de omgeving van de eilanden Limnos en Agios Efstratios.

In het algemeen draagt de voeding van de schapen en lammeren bij tot de productie van vlees met een karakteristiek vetzuurprofiel. De vetsamenstelling van het vlees houdt verband met het voldoende aandeel meervoudig onverzadigde vetzuren in de planten, wat zeer wenselijk wordt geacht omdat dit in verband wordt gebracht met een bijzondere smaak van het geproduceerde vlees. Dat de dieren vrij kunnen grazen, verhoogt ook de concentratie van andere wenselijke micronutriënten in het vlees, zoals vitaminen en natuurlijke antioxidanten.

Menselijke factoren

De traditionele houderijmethode van de dieren is gebaseerd op de typische ommuurde paddocks — “mantres” — waarin de dieren dicht bij de weiden worden gehuisvest. Deze traditionele vorm van huisvesting van de dieren (“mantres”) maakt rechtstreekse toegang tot de omliggende weiden mogelijk.

De traditionele praktijken van de schapenhouders zijn van invloed op de kenmerken van het product “Arnaki Limnou”. Met name het late spenen van de lammeren (na ongeveer zestig dagen) draagt bij tot de groei van gezonde lammeren met rijke vetafzettingen op hun lichaam. Voorts zorgt het beheer van de kudden met behulp van het traditionele houderijsysteem met paddocks ervoor dat de schapen geen grote afstanden hoeven af te leggen om voedsel te vinden, aangezien de weilanden dicht bij de paddocks liggen en de afstanden op de eilanden klein zijn. De dieren worden dus weinig belast, waardoor ze aanzienlijk meer intramusculair vet kunnen opslaan dan vergelijkbare dieren en spiermassa kunnen ontwikkelen.

Totdat ze worden geslacht, hebben gespeende lammeren, samen met de volwassen dieren, zoveel mogelijk ononderbroken toegang tot de weilanden. Volwassen dieren en lammeren grazen het hele jaar door en hebben dankzij de semi-extensieve houderijmethode rechtstreeks toegang tot weiden met een grote verscheidenheid aan aromatische eetbare planten en kruiden. Dit zorgt voor aromatische bestanddelen in het vetweefsel en draagt bij tot de aangename organoleptische kenmerken van het product. Dergelijke kenmerken zijn onder meer de smaak, in combinatie met de malsheid van het vlees, die het gevolg is van de hoeveelheid intramusculair vet.

De semi-extensieve houderijmethode, waarbij het natuurlijke ecosysteem van het gebied optimaal wordt benut door begrazing, is in de loop der tijd ontwikkeld als gevolg van, en door in te spelen op, de specifieke omstandigheden van de omgeving. Het is in feite een manier om het ecosysteem en de biodiversiteit van het gebied in stand te houden en vormt tegelijk een integraal onderdeel van het lokale culturele erfgoed.

Het vak van schapenhouder is van generatie op generatie overgegaan, door veehouderijpraktijken en ervaring door te geven aan jongere landbouwers, die tot op heden het gerenommeerde, hoogwaardige “Arnaki Limnou”-vlees produceren. De kudden worden al eeuwenlang beheerd door ervaren “kehagiades”, zoals de veehouders lokaal bekendstaan, aan de hand van het traditionele houderijsysteem op basis van paddocks. Dit heeft geleid tot een levensvatbaar en duurzaam model van semi-extensieve schapenhouderij.

Specificiteit van het product

Het vlees van “Arnaki Limnou” is mals, sappig en zacht wat de organoleptische kenmerken betreft. Het totale vetgehalte is hoog en het vet is grotendeels intramusculair (“adering”), wat een positief effect heeft op de smaak en de malsheid van het product.

Door de leeftijd die voor de slacht is gekozen, is het karkas relatief zwaar. Het heeft ook een goed ontwikkelde spiermassa, met name in de stukken waar veel vraag naar is en die een hoge handelswaarde hebben, zoals de lende, de achterpoten en de ribben (karbonaden).

Causaal verband tussen het geografische gebied en de specifieke kenmerken van het product

“Arnaki Limnou” heeft aangename organoleptische kenmerken en is een zeer wijdverbreid product dat al vele jaren voortdurend op de twee eilanden wordt geproduceerd. De specifieke milieufactoren en de reeds lang heersende menselijke praktijken in het afgebakende geografische gebied van de eilanden Limnos en Agios Efstratios hebben geleid tot de ontwikkeling van een product met aangename kenmerken, die “Arnaki Limnou” onderscheiden van andere soortgelijke producten.

De schapenhouderij is de basis van de veehouderij en vindt plaats op beide eilanden. De begraasde vegetatie op de twee eilanden is zeer vergelijkbaar. Limnos heeft grote weilanden die een derde van de totale oppervlakte van het eiland beslaan. Met struikgewas begroeid gebied is goed voor ongeveer 25 % van de weilanden op het eiland. De vegetatie in deze gebieden is laag en verspreid, met veel tussenruimte. Gedoornde pimpernel overheerst, samen met tijm en een groot aantal aromatische planten.

De weiden van Limnos en Agios Efstratios hebben een aanzienlijke begrazingscapaciteit en profiteren van de aanwezigheid van diverse aromatische planten. Dit zorgt voor vleesproducten waarin het vet organoleptische kenmerken heeft verworven die worden bepaald door de verscheidenheid aan aromatische en andere planten in de weiden. De kwaliteit en de organoleptische kenmerken van het product worden dus bepaald door de ruime toegang van de dieren tot weidegronden.

Het glooiende terrein van het afgebakende gebied, met zijn laaggelegen vlakten, zorgt voor gemakkelijke toegang tot weiden in de buurt van de traditionele huisvestingsfaciliteiten. De dieren worden dus weinig belast, waardoor ze aanzienlijk meer intramusculair vet kunnen opslaan dan vergelijkbare dieren en spiermassa kunnen ontwikkelen.

Met name de schapen die op de eilanden Limnos en Agios Efstratios grazen, consumeren een grote verscheidenheid aan aromatische eetbare planten en kruiden. Doordat de eilanden klein zijn, hoeven ze niet ver te gaan om voedsel te vinden.

Gezien de klimatologische omstandigheden kunnen de dieren het hele jaar door buiten op de weiden verblijven in plaats van in stallen. De lammeren hebben dan ook, na de periode waarin ze uitsluitend met melk worden gevoederd, toegang tot weidegronden totdat ze worden geslacht. Het hoge vetgehalte van de eetbare weefsels is toe te schrijven aan begrazing. Het dieet van het dier bestaat grotendeels uit vrije begrazing.

De volwassen schapen hebben bijna het hele jaar door toegang tot weidegronden. Hetzelfde geldt voor de lammeren in de periode tussen het spenen en de slacht. Deze combinatie van rechtstreekse beweiding op de rijke vegetatie van de twee eilanden en de lange periode van zogen door dieren die volgens de semi-extensieve methode worden gehouden, geeft de kwaliteit van het vlees zijn bepalende kenmerken, aangezien ze resulteert in karkassen met voldoende spiermassa en intramusculair vet.

De hoeveelheid intramusculair vet in “Arnaki Limnou”-vlees heeft een rechtstreekse invloed op het vochtgehalte en de textuur van het vlees, op de smaak en op de aroma’s die tijdens de bereiding vrijkomen.

De identiteit van het product met de naam “Arnaki Limnou” is gebaseerd op de semi-extensieve houderijmethode, de vrije begrazing en de traditionele praktijken van de veehouders. De vraag naar het product “Arnaki Limnou”, met de beschreven, aangename kenmerken, is een stimulans om deze veehouderijpraktijken in stand te houden zodat die kenmerken worden gewaarborgd.

Al het bovenstaande draagt bij tot de aangename kwaliteit en de aantrekkelijke organoleptische kenmerken waaraan “Arnaki Limnou”-vlees zijn reputatie dankt. Het product maakt deel uit van de gastronomische traditie van de eilanden, waar lokale recepten zoals “kaspakino”-lam tot de favorieten van zowel de lokale bevolking als de toeristen behoren.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

http://www.minagric.gr/images/stories/docs/agrotis/POP-PGE/2021/prodiagrafes_arnaki_limnou150222.pdf

---

(1)  PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.

---