# Επίσημη Εφημερίδα C 213/30 Μ

| | ISSN 1977-0901 |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 65ό έτος30 Μαΐου 2022 |

ISSN 1977-0901

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

65ό έτος30 Μαΐου 2022

---

| Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- |
| | IV   Πληροφορίες |
| | ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ |
| | Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2022/C 213/01 | Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 1 |

Περιεχόμενα

Σελίδα

IV   Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2022/C 213/01

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1

---

| | V   Γνωστοποιήσεις |
| --- | --- |
| | ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ |
| | Δικαστήριο |
| 2022/C 213/02 | Υπόθεση C-116/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Curtea de Apel Timişoara (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SC Avio Lucos SRL κατά Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură — Centrul judeţean Dolj, Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură (APIA) — Aparat Central [Προδικαστική παραπομπή – Γεωργία – Κοινή γεωργική πολιτική – Καθεστώτα άμεσης στήριξης – Κοινοί κανόνες – Καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης – Κανονισμός (ΕΚ) 73/2009 – Άρθρο 2, στοιχείο γ' – Έννοια της γεωργικής δραστηριότητας – Άρθρο 35 – Κανονισμός (ΕΚ) 1122/2009 – Εθνική ρύθμιση η οποία, αφενός, επιβάλλει την προσκόμιση νομικού τίτλου που αποδεικνύει το δικαίωμα χρήσης του αγροτεμαχίου που τίθεται στη διάθεση του γεωργού στο πλαίσιο σύμβασης παραχώρησης και, αφετέρου, εξαρτά το κύρος της σύμβασης παραχώρησης από το αν ο παραχωρησιούχος είναι κτηνοτρόφος ή ιδιοκτήτης ζώων – Παραχωρησιούχος βοσκοτόπου ο οποίος έχει συνάψει σύμβαση συνεργασίας με κτηνοτρόφους – Δεδικασμένο] | 2 |
| 2022/C 213/03 | Υπόθεση C-140/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 5ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Supreme Court (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — G.D. κατά The Commissioner of An Garda Síochána, Minister for Communications, Energy and Natural Resources, Attorney General (Προδικαστική παραπομπή – Επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών – Απόρρητο των επικοινωνιών – Πάροχοι υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών – Γενική και χωρίς διάκριση διατήρηση των δεδομένων κίνησης και των δεδομένων θέσης – Πρόσβαση στα διατηρούμενα δεδομένα – Μεταγενέστερος δικαστικός έλεγχος – Οδηγία 2002/58/ΕΚ – Άρθρο 15, παράγραφος 1 – Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Άρθρα 7, 8 και 11, καθώς και άρθρο 52, παράγραφος 1 – Δυνατότητα εθνικού δικαστηρίου να περιορίσει χρονικά τα αποτελέσματα της κήρυξης του ανίσχυρου εθνικής νομοθεσίας αντίθετης προς το δίκαιο της Ένωσης – Αποκλείεται) | 3 |
| 2022/C 213/04 | Υπόθεση C-161/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 5ης Απριλίου 2022 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης [Προσφυγή ακυρώσεως – Απόφαση του Συμβουλίου που περιέχεται στην πράξη της Επιτροπής Μονίμων Αντιπροσώπων (ΕΜΑ) της 5ης Φεβρουαρίου 2020 με την οποία εγκρίθηκε η εισήγηση προς τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΔΝΟ) σχετικά με τη θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών όσον αφορά τον κύκλο ζωής για την εκτίμηση των αερίων θερμοκηπίου που εκπέμπουν τα βιώσιμα εναλλακτικά καύσιμα από την πηγή στη δεξαμενή – Άρθρο 17, παράγραφος 1, ΣΕΕ – Εξωτερική εκπροσώπηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαβίβαση της εισήγησης αυτής στον ΔΝΟ από το κράτος μέλος που ασκεί την Προεδρία του Συμβουλίου, εξ ονόματος των κρατών μελών και της Επιτροπής] | 5 |
| 2022/C 213/05 | Υπόθεση C-176/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Curtea de Apel Alba Iulia (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SC Avio Lucos SRL κατά Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură — Centrul judeţean Dolj, Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură (APIA) — Aparat Central [Προδικαστική παραπομπή – Γεωργία – Κοινή γεωργική πολιτική – Καθεστώτα άμεσης στήριξης – Κοινοί κανόνες – Καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης – Κανονισμός (ΕΕ) 1307/2013 – Άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και παράγραφος 2, στοιχείο β' – Εθνική ρύθμιση η οποία εξαρτά την άμεση στήριξη από την προϋπόθεση να κατέχει ο γεωργός τα δικά του ζώα – Άρθρο 9 παράγραφος 1 – Έννοια του ενεργού γεωργού – Κανονισμός (ΕΕ) 1306/2013 – Άρθρο 60 – Ρήτρα καταστρατήγησης – Έννοια των προϋποθέσεων που δημιουργήθηκαν τεχνητά] | 5 |
| 2022/C 213/06 | Υπόθεση C-228/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Niedersächsisches Finanzgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — I GmbH κατά Finanzamt H [Προδικαστική παραπομπή – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο β' – Απαλλαγές ορισμένων δραστηριοτήτων γενικού συμφέροντος – Απαλλαγή της νοσοκομειακής και ιατρικής περίθαλψης – Ιδιωτικό νοσηλευτικό ίδρυμα – Ίδρυμα αναγνωρισμένο από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος – Παρεμφερείς κοινωνικές συνθήκες] | 6 |
| 2022/C 213/07 | Υπόθεση C-236/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per la Emilia Romagna (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — PG κατά Ministero della Giustizia, CSM — Consiglio Superiore della Magistratura, Presidenza del Consiglio dei Ministri (Προδικαστική παραπομπή – Κοινωνική πολιτική – Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP – Ρήτρες 2 και 4 – Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και την CES – Ρήτρα 4 – Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων – Ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία – Ειρηνοδίκες και τακτικοί δικαστές – Ρήτρα 5 – Μέτρα προς επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση καταχρηστικής συνάψεως συμβάσεων ορισμένου χρόνου – Οδηγία 2003/88/ΕΚ – Άρθρο 7 – Άδεια μετ’ αποδοχών) | 7 |
| 2022/C 213/08 | Υπόθεση C-333/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Curtea de Apel Bucureşti (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Berlin Chemie A. Menarini SRL κατά Administraţia Fiscală pentru Contribuabili Mijlocii Bucureşti — Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Bucureşti [Προδικαστική παραπομπή – Φόρος προστιθεμένης αξίας (ΦΠΑ) – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Άρθρο 44 – Τόπος παροχής υπηρεσιών – Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 282/2011 – Άρθρο 11, παράγραφος 1 – Παροχή υπηρεσιών – Τόπος αναφοράς όσον αφορά τη φορολόγηση – Έννοια της μόνιμης εγκατάστασης – Εταιρία κράτους μέλους συνδεδεμένη με εταιρία εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος – Κατάλληλη υποδομή όσον αφορά τους ανθρώπινους και τεχνικούς πόρους – Δυνατότητα λήψης και χρήσης υπηρεσιών για τους σκοπούς της μόνιμης εγκατάστασης – Υπηρεσίες μάρκετινγκ, νομικής διεκπεραίωσης, διαφήμισης και εκπροσώπησης που παρέχονται από συνδεδεμένη εταιρία προς την αποδέκτρια εταιρία] | 8 |
| 2022/C 213/09 | Υπόθεση C-342/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Helsingin hallinto-oikeus (Φινλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — A SCPI (Προδικαστική παραπομπή – Φορολογία – Άρθρα 63 και 65 ΣΛΕΕ – Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων – Περιορισμοί – Φόρος εισοδήματος νομικών προσώπων – Απαλλαγή των επενδυτικών οργανισμών – Προϋποθέσεις απαλλαγής – Προϋπόθεση σχετικά με τη συμβατική μορφή του οργανισμού) | 9 |
| 2022/C 213/10 | Υπόθεση C-385/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Juzgado de Primera Instancia no 49 de Barcelona (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — EL, TP κατά Caixabank SA (Προδικαστική παραπομπή – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Οδηγία 93/13/ΕΟΚ – Αρχή της αποτελεσματικότητας – Αρχή της ισοδυναμίας – Ένδικη διαδικασία που αποσκοπεί στη διαπίστωση της καταχρηστικότητας συμβατικής ρήτρας – Δυνατότητα αυτεπάγγελτου ελέγχου εκ μέρους του εθνικού δικαστηρίου – Εθνική διαδικασία καθορισμού των δικαστικών εξόδων – Δικηγορική αμοιβή ως αποδοτέα δικαστική δαπάνη) | 9 |
| 2022/C 213/11 | Υπόθεση C-429/20 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 — Solar Ηλείας Μπόμπαινα AE κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής [Αίτηση αναιρέσεως – Κρατικές ενισχύσεις – Αγορά ηλεκτρικής ενέργειας παραγόμενης από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας – Εθνική νομοθεσία η οποία φέρεται να έχει ως αποτέλεσμα τη χορήγηση παράνομου πλεονεκτήματος στους προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας – Καταγγελία ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής – Απορριπτική απόφαση χωρίς κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως – Προσφυγή ακυρώσεως – Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1589 – Άρθρο 1, στοιχείο ηʹ – Έννοια του όρου ενδιαφερόμενο μέρος – Απαράδεκτο] | 10 |
| 2022/C 213/12 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-447/20 και C-448/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Supremo Tribunal Administrativo (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas IP (IFAP) κατά LM (C-447/20), BD, Autoridade Tributária e Aduaneira (C-448/20) [Προδικαστική παραπομπή – Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 – Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης – Δίωξη λόγω παρατυπιών – Άρθρο 4 – Λήψη διοικητικών μέτρων – Άρθρο 3, παράγραφος 1 – Προθεσμία παραγραφής της δίωξης – Παρέλευση προθεσμίας – Δυνατότητα επικλήσεως στο πλαίσιο της διαδικασίας αναγκαστικής εισπράξεως – Άρθρο 3, παράγραφος 2 – Προθεσμία εκτελέσεως – Δυνατότητα εφαρμογής – Έναρξη – Διακοπή και αναστολή – Διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών] | 11 |
| 2022/C 213/13 | Υπόθεση C-489/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Λιθουανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — UB κατά Kauno teritorinė muitinė (Προδικαστική παραπομπή – Ενωσιακός τελωνειακός κώδικας – Απόσβεση της τελωνειακής οφειλής – Εμπορεύματα τα οποία έχουν εισαχθεί παρανόμως στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης – Κατάσχεση και δήμευση – Οδηγία 2008/118/ΕΚ – Ειδικοί φόροι κατανάλωσης – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Φόρος προστιθεμένης αξίας – Γενεσιουργός αιτία – Απαιτητό) | 12 |
| 2022/C 213/14 | Υπόθεση C-561/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Nederlandstalige Ondernemingsrechtbank Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Q, R, S κατά United Airlines, Inc. [Προδικαστική παραπομπή – Αεροπορικές μεταφορές – Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 – Kοινοί κανόνες αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης – Πτήση με ανταπόκριση που περιλαμβάνει δύο σκέλη – Μεγάλη καθυστέρηση άφιξης στον τελικό προορισμό που επήλθε κατά το δεύτερο σκέλος της πτήσης το οποίο εκτελέστηκε μεταξύ δύο αερολιμένων τρίτης χώρας – Κύρος του κανονισμού υπό το πρίσμα του διεθνούς δικαίου] | 12 |
| 2022/C 213/15 | Υπόθεση C-568/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — J κατά H Limited [Προδικαστική παραπομπή – Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις – Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 – Πεδίο εφαρμογής – Άρθρο 2, στοιχείο α' – Έννοια της απόφασης – Διαταγή πληρωμής εκδοθείσα σε άλλο κράτος μέλος κατόπιν συνοπτικής και κατ’ αντιμωλίαν εξέτασης αποφάσεως εκδοθείσας σε τρίτο κράτος – Άρθρο 39 – Εκτελεστότητα στα κράτη μέλη] | 13 |
| 2022/C 213/16 | Υπόθεση C-645/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — V A, Z A κατά TP [Προδικαστική παραπομπή – Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Κανονισμός (ΕΕ) 650/2012 – Άρθρο 10 – Επικουρική διεθνής δικαιοδοσία σε υποθέσεις κληρονομικής διαδοχής – Συνήθης διαμονή του θανόντος κατά τον χρόνο του θανάτου του σε κράτος το οποίο δεν δεσμευόταν από τον κανονισμό (ΕΕ) 650/2012 – Θανών που έχει την ιθαγένεια κράτους μέλους και διατηρεί σε αυτό περιουσιακά στοιχεία – Υποχρέωση του δικαστηρίου του εν λόγω κράτους μέλους που επελήφθη της υπόθεσης να εξετάσει αυτεπαγγέλτως τα κριτήρια περί συνδρομής διεθνούς δικαιοδοσίας του – Διορισμός διαχειριστή κληρονομίας] | 14 |
| 2022/C 213/17 | Υπόθεση C-668/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Y GmbH κατά Hauptzollamt (Προδικαστική παραπομπή – Κοινό δασμολόγιο – Συνδυασμένη Ονοματολογία – Κατάταξη των εμπορευμάτων – Κλάσεις 1302, 3301 και 3302 – Εκχύλισμα ελαιορητίνης βανίλιας – Ειδικοί φόροι κατανάλωσης – Οδηγία 92/83/ΕΟΚ – Απαλλαγές – Άρθρο 27, παράγραφος 1, στοιχείο ε' – Έννοια της αρωματικής ουσίας – Οδηγία 92/12/ΕΟΚ – Επιτροπή ειδικών φόρων κατανάλωσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής – Αρμοδιότητες) | 14 |
| 2022/C 213/18 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-102/21 και C-103/21: Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αιτήσεις του Verwaltungsgericht, Autonome Sektion für die Provinz Bozen (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — KW (C-102/21), SG (C-103/21) κατά Autonome Provinz Bozen (Προδικαστική παραπομπή – Ενισχύσεις χορηγούμενες από τα κράτη – Καθεστώς ενισχύσεων για την κατασκευή μικρών υδροηλεκτρικών σταθμών – Αλπικά ορεινά καταφύγια χωρίς σύνδεση στο δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας – Έγκριση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή – Λήξη) | 15 |
| 2022/C 213/19 | Υπόθεση C-150/21: Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] –Διαδικασία σχετικά με την αναγνώριση και την εκτέλεση χρηματικής ποινής που επιβλήθηκε στον D. B. (Προδικαστική παραπομπή – Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις – Αμοιβαία αναγνώριση – Απόφαση-πλαίσιο 2005/214/ΔΕΥ – Εκτέλεση χρηματικών ποινών – Άρθρο 1, στοιχείο α', σημείο ii – Εκδοθείσα από διοικητική αρχή απόφαση με την οποία επιβάλλεται χρηματική ποινή – Απόφαση κατά της οποίας μπορεί να ασκηθεί προσφυγή ενώπιον εισαγγελέα υποκείμενου στις οδηγίες του Υπουργού Δικαιοσύνης – Μέσο ένδικης προστασίας που μπορεί να ασκηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο ενώπιον δικαστηρίου που έχει δικαιοδοσία ειδικά σε ποινικές υποθέσεις) | 16 |
| 2022/C 213/20 | Υπόθεση C-249/21: Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Amtsgericht Bottrop (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Fuhrmann-2-GmbH κατά B. (Προδικαστική παραπομπή – Προστασία των καταναλωτών – Οδηγία 2011/83/ΕΕ – Άρθρο 8, παράγραφος 2 – Συμβάσεις εξ αποστάσεως συναπτόμενες με ηλεκτρονικό μέσο – Υποχρεώσεις του εμπόρου προς ενημέρωση – Πάτημα ενός πλήκτρου ή ανάλογης λειτουργίας με σκοπό την υποβολή της παραγγελίας με ανάληψη υποχρεώσεως πληρωμής – Σαφής διατύπωση ανάλογη προς τη σήμανση παραγγελία με υποχρέωση πληρωμής – Λήψη υπόψη μόνον της σημάνσεως που φέρει το πλήκτρο ή η ανάλογη λειτουργία για την εκτίμηση του κατά πόσον μια τέτοια διατύπωση είναι πράγματι ανάλογη) | 16 |
| 2022/C 213/21 | Υπόθεση C-484/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia no 20 de Barcelona (Ισπανία) στις 6 Αυγούστου 2021 — F C C και M A B κατά Caixabank S.A., πρώην Bankia S.A. | 17 |
| 2022/C 213/22 | Υπόθεση C-784/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 15 Δεκεμβρίου 2021 ο Wolfgang Kappes κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δέκατο τμήμα) στις 13 Οκτωβρίου 2021 στην υπόθεση T-429/20, Sedus Stoll AG κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 18 |
| 2022/C 213/23 | Υπόθεση C-785/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 15 Δεκεμβρίου 2021 ο Wolfgang Kappes κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δέκατο τμήμα) στις 13 Οκτωβρίου 2021 στην υπόθεση T-436/20, Sedus Stoll AG κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 18 |
| 2022/C 213/24 | Υπόθεση C-810/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Provincial de Barcelona (Ισπανία) στις 20 Δεκεμβρίου 2021 — Bankia SA κατά WE και XA | 18 |
| 2022/C 213/25 | Υπόθεση C-811/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Provincial de Barcelona (Ισπανία) στις 20 Δεκεμβρίου 2021 — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA κατά TB και UK | 19 |
| 2022/C 213/26 | Υπόθεση C-812/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Provincial de Barcelona (Ισπανία) στις 20 Δεκεμβρίου 2021 — Banco Santander, SA κατά OG | 19 |
| 2022/C 213/27 | Υπόθεση C-813/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Provincial de Barcelona (Ισπανία) στις 20 Δεκεμβρίου 2021 — OK και PI κατά Banco Sabadell | 20 |
| 2022/C 213/28 | Υπόθεση C-34/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Gent (Βέλγιο) στις 17 Ιανουαρίου 2022 — VN κατά Belgische Staat | 21 |
| 2022/C 213/29 | Υπόθεση C-58/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Craiova (Ρουμανία) στις 28 Ιανουαρίου 2022 — NR κατά Parchetul de pe lângă Curtea de Apel Craiova | 21 |
| 2022/C 213/30 | Υπόθεση C-61/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Wiesbaden (Γερμανία) την 1η Φεβρουαρίου 2022 — RL κατά Landeshauptstadt Wiesbaden | 22 |
| 2022/C 213/31 | Υπόθεση C-68/22 P: Αναίρεση που άσκησε στις 2 Φεβρουαρίου 2022 η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 24 Νοεμβρίου 2021 στην υπόθεση T-370/20, KL κατά Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων | 22 |
| 2022/C 213/32 | Υπόθεση C-78/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Vrchním soudem v Praze (Τσεχική Δημοκρατία) στις 7 Φεβρουαρίου 2022 — ALD Automotive s.r.o. κατά DY, σύνδικος πτώχευσης της οφειλέτριας GEDEM-STAV a.s. | 23 |
| 2022/C 213/33 | Υπόθεση C-83/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia de Cartagena (Ισπανία) στις 8 Φεβρουαρίου 2022 — RTG κατά Tuk Tuk Travel S.L. | 24 |
| 2022/C 213/34 | Υπόθεση C-87/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landesgericht Korneuburg (Αυστρία) στις 9 Φεβρουαρίου 2022 — TT κατά AK | 25 |
| 2022/C 213/35 | Υπόθεση C-125/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch (Κάτω Χώρες) στις 22 Φεβρουαρίου 2022 — X, Y και τα έξι ανήλικα τέκνα τους κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid | 25 |
| 2022/C 213/36 | Υπόθεση C-128/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel (Βέλγιο) στις 23 Φεβρουαρίου 2022 — BV NORDIC INFO κατά Belgische Staat | 26 |
| 2022/C 213/37 | Υπόθεση C-147/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Törvényszék (Ουγγαρία) την 1η Μαρτίου 2022 — Ποινική διαδικασία κατά του κατηγορουμένου 5 | 27 |
| 2022/C 213/38 | Υπόθεση C-151/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 2 Μαρτίου 2022 — S, A, Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie κατά United Nations High Commissioner for Refugees | 28 |
| 2022/C 213/39 | Υπόθεση C-164/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Nacional (Ισπανία) στις 4 Μαρτίου 2022 — Ποινική διαδικασία κατά Juan | 28 |
| 2022/C 213/40 | Υπόθεση C-177/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landesgericht Salzburg (Αυστρία) στις 8 Μαρτίου 2022 — JA κατά Wurth Automotive GmbH | 29 |
| 2022/C 213/41 | Υπόθεση C-183/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία) στις 10 Μαρτίου 2022 — Saint-Louis Sucre κατά Premier ministre, Ministre de l’Agriculture et de l’Alimentation, SICA des betteraviers d’Etrepagny | 30 |
| 2022/C 213/42 | Υπόθεση C-186/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 9 Μαρτίου 2022 — Sad Trasporto Locale SpA κατά Provincia autonoma di Bolzano | 31 |
| 2022/C 213/43 | Υπόθεση C-191/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Βέλγιο) στις 11 Μαρτίου 2022 — ME κατά État belge | 32 |
| 2022/C 213/44 | Υπόθεση C-196/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 11 Μαρτίου 2022 — IB κατά Regione Lombardia, Provincia di Pavia | 33 |
| 2022/C 213/45 | Υπόθεση C-209/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rayonen sad Lukovit (Βουλγαρία) στις 18 Μαρτίου 2022 — Ποινική διαδικασία | 34 |
| 2022/C 213/46 | Υπόθεση C-237/22 P: Αναίρεση που άσκησε στις 4 Απριλίου 2022 η Mylan IRE Healthcare Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 26 Ιανουαρίου 2022 στην υπόθεση T-303/16, Mylan IRE Healthcare κατά Επιτροπής | 35 |
| 2022/C 213/47 | Υπόθεση C-251/22 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 8 Απριλίου 2022 η Scania AB, Scania CV AB, Scania Deutschland GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δέκατο πενταμελές τμήμα) στις 2 Φεβρουαρίου 2022 στην υπόθεση T-799/17, Scania κ.λπ. κατά Επιτροπής | 35 |
| 2022/C 213/48 | Υπόθεση C-62/21: Διάταξη του προέδρου του πέμπτου τμήματος του Δικαστηρίου της 11ης Ιανουαρίου 2022 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Leinfelder Uhren München GmbH & Co. KG κατά E. Leinfelder GmbH, TL, SW, WL | 36 |
| | Γενικό Δικαστήριο |
| 2022/C 213/49 | Υπόθεση T-277/21: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαρτίου 2022 — Daimler κατά EUIPO (Απεικόνιση τριάκτινων αστεριών σε μαύρο φόντο I) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αίτηση καταχωρίσεως σήματος μοτίβου της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Απεικόνιση τριάκτινων αστεριών σε μαύρο φόντο I – Απόλυτος λόγος απαραδέκτου – Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] | 37 |
| 2022/C 213/50 | Υπόθεση T-278/21: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαρτίου 2022 — Daimler κατά EUIPO (Απεικόνιση τριάκτινων αστεριών σε μαύρο φόντο II) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αίτηση καταχωρίσεως σήματος μοτίβου της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Απεικόνιση τριάκτινων αστεριών σε μαύρο φόντο II – Απόλυτος λόγος απαραδέκτου – Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] | 37 |
| 2022/C 213/51 | Υπόθεση T-279/21: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαρτίου 2022 — Daimler κατά EUIPO (Απεικόνιση τριάκτινων αστεριών σε μαύρο φόντο IV) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Απεικόνιση τριάκτινων αστεριών σε μαύρο φόντο IV – Απόλυτος λόγος απαραδέκτου – Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] | 38 |
| 2022/C 213/52 | Υπόθεση T-280/21: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαρτίου 2022 — Daimler κατά EUIPO (Απεικόνιση τριγωνικών στοιχείων σε μαύρο φόντο ΙΙΙ) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Απεικόνιση τριγωνικών στοιχείων σε μαύρο φόντο III – Απόλυτος λόγος απαραδέκτου – Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] | 38 |
| 2022/C 213/53 | Υπόθεση T-445/21: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαρτίου 2022 — Copal Tree Brands κατά EUIPO — Sumol + Compal Marcas (COPALLI) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία ανακοπής – Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης COPALLI – Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα COMPAL – Σχετικός λόγος απαραδέκτου – Προσβολή της φήμης – Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 – Αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή από τη φήμη του προγενέστερου σήματος] | 39 |
| 2022/C 213/54 | Υπόθεση T-368/21: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαρτίου 2022 — Di Taranto κατά Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (Προσφυγή ακυρώσεως – Θεσμικό δίκαιο – Ενισχυμένη συνεργασία για τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας – Κανονισμός (ΕE) 2017/1939 – Διορισμός των ευρωπαίων εντεταλμένων εισαγγελέων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας – Συνακόλουθη έλλειψη νομιμότητας – Υποψήφιοι που πρότεινε η Ιταλική Δημοκρατία – Διορισμός που αμφισβητήθηκε ενώπιον εθνικού δικαιοδοτικού οργάνου – Απαράδεκτο) | 39 |
| 2022/C 213/55 | Υπόθεση T-764/21 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Φεβρουαρίου 2022 — Atesos medical κ.λπ. κατά Επιτροπής [Ασφαλιστικά μέτρα – Iατροτεχνολογικά προϊόντα – Οδηγία 93/42/ΕΟΚ – Κανονισμός (ΕE) 2017/745 – Αίτηση αναστολής εκτελέσεως – Έλλειψη επείγοντος] | 40 |
| 2022/C 213/56 | Υπόθεση T-22/22 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Μαρτίου 2022 — AL κατά Συμβουλίου (Ασφαλιστικά μέτρα – Υπαλληλική υπόθεση – Υπάλληλοι – Πειθαρχική διαδικασία – Ανάκληση – Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων – Επείγον – Fumus boni juris – Στάθμιση συμφερόντων) | 40 |
| 2022/C 213/57 | Υπόθεση T-125/22 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαρτίου 2022 — RT France κατά Συμβουλίου (Ασφαλιστικά μέτρα – Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας – Περιοριστικά μέτρα λόγω ενεργειών της Ρωσίας που αποσταθεροποιούν την κατάσταση στην Ουκρανία – Αναστολή των δραστηριοτήτων ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης ορισμένων μέσων ενημέρωσης – Αίτηση αναστολής εκτελέσεως – Έλλειψη επείγοντος – Στάθμιση συμφερόντων) | 41 |
| 2022/C 213/58 | Υπόθεση T-164/22: Προσφυγή της 25ης Μαρτίου 2022 — Ryanair κατά Επιτροπής | 42 |
| 2022/C 213/59 | Υπόθεση T-181/22: Προσφυγή της 6ης Απριλίου 2022 — Pharol κατά Επιτροπής | 42 |
| 2022/C 213/60 | Υπόθεση T-185/22: Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2022 — Ryanair κατά Επιτροπής | 43 |
| 2022/C 213/61 | Υπόθεση T-186/22: Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2022 — BNP Paribas κατά ΕΚΤ | 44 |
| 2022/C 213/62 | Υπόθεση T-187/22: Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2022 — BPCE κ.λπ. κατά ΕΚΤ | 45 |
| 2022/C 213/63 | Υπόθεση T-188/22: Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2022 — Crédit agricole κ.λπ. κατά ΕΚΤ | 46 |
| 2022/C 213/64 | Υπόθεση T-189/22: Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2022 — Conféderation nationale du Crédit Mutuel κ.λπ. κατά ΕΚΤ | 46 |
| 2022/C 213/65 | Υπόθεση T-190/22: Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2022 — Banque postale κατά ΕΚΤ | 47 |
| 2022/C 213/66 | Υπόθεση T-191/22: Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2022 — Société générale κατά ΕΚΤ | 47 |
| 2022/C 213/67 | Υπόθεση T-193/22: Προσφυγή της 15ης Απριλίου 2022 — OT κατά Συμβουλίου | 48 |
| 2022/C 213/68 | Υπόθεση T-144/21: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Μαρτίου 2022 — El Corte Inglés κατά EUIPO — Rimex Trading (UNK UNIK) | 49 |

V   Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

2022/C 213/02

Υπόθεση C-116/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Curtea de Apel Timişoara (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SC Avio Lucos SRL κατά Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură — Centrul judeţean Dolj, Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură (APIA) — Aparat Central [Προδικαστική παραπομπή – Γεωργία – Κοινή γεωργική πολιτική – Καθεστώτα άμεσης στήριξης – Κοινοί κανόνες – Καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης – Κανονισμός (ΕΚ) 73/2009 – Άρθρο 2, στοιχείο γ' – Έννοια της γεωργικής δραστηριότητας – Άρθρο 35 – Κανονισμός (ΕΚ) 1122/2009 – Εθνική ρύθμιση η οποία, αφενός, επιβάλλει την προσκόμιση νομικού τίτλου που αποδεικνύει το δικαίωμα χρήσης του αγροτεμαχίου που τίθεται στη διάθεση του γεωργού στο πλαίσιο σύμβασης παραχώρησης και, αφετέρου, εξαρτά το κύρος της σύμβασης παραχώρησης από το αν ο παραχωρησιούχος είναι κτηνοτρόφος ή ιδιοκτήτης ζώων – Παραχωρησιούχος βοσκοτόπου ο οποίος έχει συνάψει σύμβαση συνεργασίας με κτηνοτρόφους – Δεδικασμένο]

2

2022/C 213/03

Υπόθεση C-140/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 5ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Supreme Court (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — G.D. κατά The Commissioner of An Garda Síochána, Minister for Communications, Energy and Natural Resources, Attorney General (Προδικαστική παραπομπή – Επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών – Απόρρητο των επικοινωνιών – Πάροχοι υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών – Γενική και χωρίς διάκριση διατήρηση των δεδομένων κίνησης και των δεδομένων θέσης – Πρόσβαση στα διατηρούμενα δεδομένα – Μεταγενέστερος δικαστικός έλεγχος – Οδηγία 2002/58/ΕΚ – Άρθρο 15, παράγραφος 1 – Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Άρθρα 7, 8 και 11, καθώς και άρθρο 52, παράγραφος 1 – Δυνατότητα εθνικού δικαστηρίου να περιορίσει χρονικά τα αποτελέσματα της κήρυξης του ανίσχυρου εθνικής νομοθεσίας αντίθετης προς το δίκαιο της Ένωσης – Αποκλείεται)

3

2022/C 213/04

Υπόθεση C-161/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 5ης Απριλίου 2022 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης [Προσφυγή ακυρώσεως – Απόφαση του Συμβουλίου που περιέχεται στην πράξη της Επιτροπής Μονίμων Αντιπροσώπων (ΕΜΑ) της 5ης Φεβρουαρίου 2020 με την οποία εγκρίθηκε η εισήγηση προς τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΔΝΟ) σχετικά με τη θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών όσον αφορά τον κύκλο ζωής για την εκτίμηση των αερίων θερμοκηπίου που εκπέμπουν τα βιώσιμα εναλλακτικά καύσιμα από την πηγή στη δεξαμενή – Άρθρο 17, παράγραφος 1, ΣΕΕ – Εξωτερική εκπροσώπηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαβίβαση της εισήγησης αυτής στον ΔΝΟ από το κράτος μέλος που ασκεί την Προεδρία του Συμβουλίου, εξ ονόματος των κρατών μελών και της Επιτροπής]

5

2022/C 213/05

Υπόθεση C-176/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Curtea de Apel Alba Iulia (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SC Avio Lucos SRL κατά Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură — Centrul judeţean Dolj, Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură (APIA) — Aparat Central [Προδικαστική παραπομπή – Γεωργία – Κοινή γεωργική πολιτική – Καθεστώτα άμεσης στήριξης – Κοινοί κανόνες – Καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης – Κανονισμός (ΕΕ) 1307/2013 – Άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και παράγραφος 2, στοιχείο β' – Εθνική ρύθμιση η οποία εξαρτά την άμεση στήριξη από την προϋπόθεση να κατέχει ο γεωργός τα δικά του ζώα – Άρθρο 9 παράγραφος 1 – Έννοια του ενεργού γεωργού – Κανονισμός (ΕΕ) 1306/2013 – Άρθρο 60 – Ρήτρα καταστρατήγησης – Έννοια των προϋποθέσεων που δημιουργήθηκαν τεχνητά]

5

2022/C 213/06

Υπόθεση C-228/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Niedersächsisches Finanzgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — I GmbH κατά Finanzamt H [Προδικαστική παραπομπή – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο β' – Απαλλαγές ορισμένων δραστηριοτήτων γενικού συμφέροντος – Απαλλαγή της νοσοκομειακής και ιατρικής περίθαλψης – Ιδιωτικό νοσηλευτικό ίδρυμα – Ίδρυμα αναγνωρισμένο από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος – Παρεμφερείς κοινωνικές συνθήκες]

6

2022/C 213/07

Υπόθεση C-236/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per la Emilia Romagna (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — PG κατά Ministero della Giustizia, CSM — Consiglio Superiore della Magistratura, Presidenza del Consiglio dei Ministri (Προδικαστική παραπομπή – Κοινωνική πολιτική – Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP – Ρήτρες 2 και 4 – Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και την CES – Ρήτρα 4 – Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων – Ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία – Ειρηνοδίκες και τακτικοί δικαστές – Ρήτρα 5 – Μέτρα προς επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση καταχρηστικής συνάψεως συμβάσεων ορισμένου χρόνου – Οδηγία 2003/88/ΕΚ – Άρθρο 7 – Άδεια μετ’ αποδοχών)

7

2022/C 213/08

Υπόθεση C-333/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Curtea de Apel Bucureşti (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Berlin Chemie A. Menarini SRL κατά Administraţia Fiscală pentru Contribuabili Mijlocii Bucureşti — Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Bucureşti [Προδικαστική παραπομπή – Φόρος προστιθεμένης αξίας (ΦΠΑ) – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Άρθρο 44 – Τόπος παροχής υπηρεσιών – Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 282/2011 – Άρθρο 11, παράγραφος 1 – Παροχή υπηρεσιών – Τόπος αναφοράς όσον αφορά τη φορολόγηση – Έννοια της μόνιμης εγκατάστασης – Εταιρία κράτους μέλους συνδεδεμένη με εταιρία εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος – Κατάλληλη υποδομή όσον αφορά τους ανθρώπινους και τεχνικούς πόρους – Δυνατότητα λήψης και χρήσης υπηρεσιών για τους σκοπούς της μόνιμης εγκατάστασης – Υπηρεσίες μάρκετινγκ, νομικής διεκπεραίωσης, διαφήμισης και εκπροσώπησης που παρέχονται από συνδεδεμένη εταιρία προς την αποδέκτρια εταιρία]

8

2022/C 213/09

Υπόθεση C-342/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Helsingin hallinto-oikeus (Φινλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — A SCPI (Προδικαστική παραπομπή – Φορολογία – Άρθρα 63 και 65 ΣΛΕΕ – Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων – Περιορισμοί – Φόρος εισοδήματος νομικών προσώπων – Απαλλαγή των επενδυτικών οργανισμών – Προϋποθέσεις απαλλαγής – Προϋπόθεση σχετικά με τη συμβατική μορφή του οργανισμού)

9

2022/C 213/10

Υπόθεση C-385/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Juzgado de Primera Instancia no 49 de Barcelona (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — EL, TP κατά Caixabank SA (Προδικαστική παραπομπή – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Οδηγία 93/13/ΕΟΚ – Αρχή της αποτελεσματικότητας – Αρχή της ισοδυναμίας – Ένδικη διαδικασία που αποσκοπεί στη διαπίστωση της καταχρηστικότητας συμβατικής ρήτρας – Δυνατότητα αυτεπάγγελτου ελέγχου εκ μέρους του εθνικού δικαστηρίου – Εθνική διαδικασία καθορισμού των δικαστικών εξόδων – Δικηγορική αμοιβή ως αποδοτέα δικαστική δαπάνη)

o

9

2022/C 213/11

Υπόθεση C-429/20 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 — Solar Ηλείας Μπόμπαινα AE κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής [Αίτηση αναιρέσεως – Κρατικές ενισχύσεις – Αγορά ηλεκτρικής ενέργειας παραγόμενης από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας – Εθνική νομοθεσία η οποία φέρεται να έχει ως αποτέλεσμα τη χορήγηση παράνομου πλεονεκτήματος στους προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας – Καταγγελία ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής – Απορριπτική απόφαση χωρίς κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως – Προσφυγή ακυρώσεως – Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1589 – Άρθρο 1, στοιχείο ηʹ – Έννοια του όρου ενδιαφερόμενο μέρος – Απαράδεκτο]

10

2022/C 213/12

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-447/20 και C-448/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Supremo Tribunal Administrativo (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas IP (IFAP) κατά LM (C-447/20), BD, Autoridade Tributária e Aduaneira (C-448/20) [Προδικαστική παραπομπή – Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 – Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης – Δίωξη λόγω παρατυπιών – Άρθρο 4 – Λήψη διοικητικών μέτρων – Άρθρο 3, παράγραφος 1 – Προθεσμία παραγραφής της δίωξης – Παρέλευση προθεσμίας – Δυνατότητα επικλήσεως στο πλαίσιο της διαδικασίας αναγκαστικής εισπράξεως – Άρθρο 3, παράγραφος 2 – Προθεσμία εκτελέσεως – Δυνατότητα εφαρμογής – Έναρξη – Διακοπή και αναστολή – Διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών]

11

2022/C 213/13

Υπόθεση C-489/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Λιθουανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — UB κατά Kauno teritorinė muitinė (Προδικαστική παραπομπή – Ενωσιακός τελωνειακός κώδικας – Απόσβεση της τελωνειακής οφειλής – Εμπορεύματα τα οποία έχουν εισαχθεί παρανόμως στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης – Κατάσχεση και δήμευση – Οδηγία 2008/118/ΕΚ – Ειδικοί φόροι κατανάλωσης – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Φόρος προστιθεμένης αξίας – Γενεσιουργός αιτία – Απαιτητό)

12

2022/C 213/14

Υπόθεση C-561/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Nederlandstalige Ondernemingsrechtbank Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Q, R, S κατά United Airlines, Inc. [Προδικαστική παραπομπή – Αεροπορικές μεταφορές – Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 – Kοινοί κανόνες αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης – Πτήση με ανταπόκριση που περιλαμβάνει δύο σκέλη – Μεγάλη καθυστέρηση άφιξης στον τελικό προορισμό που επήλθε κατά το δεύτερο σκέλος της πτήσης το οποίο εκτελέστηκε μεταξύ δύο αερολιμένων τρίτης χώρας – Κύρος του κανονισμού υπό το πρίσμα του διεθνούς δικαίου]

12

2022/C 213/15

Υπόθεση C-568/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — J κατά H Limited [Προδικαστική παραπομπή – Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις – Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 – Πεδίο εφαρμογής – Άρθρο 2, στοιχείο α' – Έννοια της απόφασης – Διαταγή πληρωμής εκδοθείσα σε άλλο κράτος μέλος κατόπιν συνοπτικής και κατ’ αντιμωλίαν εξέτασης αποφάσεως εκδοθείσας σε τρίτο κράτος – Άρθρο 39 – Εκτελεστότητα στα κράτη μέλη]

13

2022/C 213/16

Υπόθεση C-645/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — V A, Z A κατά TP [Προδικαστική παραπομπή – Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Κανονισμός (ΕΕ) 650/2012 – Άρθρο 10 – Επικουρική διεθνής δικαιοδοσία σε υποθέσεις κληρονομικής διαδοχής – Συνήθης διαμονή του θανόντος κατά τον χρόνο του θανάτου του σε κράτος το οποίο δεν δεσμευόταν από τον κανονισμό (ΕΕ) 650/2012 – Θανών που έχει την ιθαγένεια κράτους μέλους και διατηρεί σε αυτό περιουσιακά στοιχεία – Υποχρέωση του δικαστηρίου του εν λόγω κράτους μέλους που επελήφθη της υπόθεσης να εξετάσει αυτεπαγγέλτως τα κριτήρια περί συνδρομής διεθνούς δικαιοδοσίας του – Διορισμός διαχειριστή κληρονομίας]

14

2022/C 213/17

Υπόθεση C-668/20: Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Y GmbH κατά Hauptzollamt (Προδικαστική παραπομπή – Κοινό δασμολόγιο – Συνδυασμένη Ονοματολογία – Κατάταξη των εμπορευμάτων – Κλάσεις 1302, 3301 και 3302 – Εκχύλισμα ελαιορητίνης βανίλιας – Ειδικοί φόροι κατανάλωσης – Οδηγία 92/83/ΕΟΚ – Απαλλαγές – Άρθρο 27, παράγραφος 1, στοιχείο ε' – Έννοια της αρωματικής ουσίας – Οδηγία 92/12/ΕΟΚ – Επιτροπή ειδικών φόρων κατανάλωσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής – Αρμοδιότητες)

14

2022/C 213/18

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-102/21 και C-103/21: Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αιτήσεις του Verwaltungsgericht, Autonome Sektion für die Provinz Bozen (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — KW (C-102/21), SG (C-103/21) κατά Autonome Provinz Bozen (Προδικαστική παραπομπή – Ενισχύσεις χορηγούμενες από τα κράτη – Καθεστώς ενισχύσεων για την κατασκευή μικρών υδροηλεκτρικών σταθμών – Αλπικά ορεινά καταφύγια χωρίς σύνδεση στο δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας – Έγκριση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή – Λήξη)

15

2022/C 213/19

Υπόθεση C-150/21: Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] –Διαδικασία σχετικά με την αναγνώριση και την εκτέλεση χρηματικής ποινής που επιβλήθηκε στον D. B. (Προδικαστική παραπομπή – Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις – Αμοιβαία αναγνώριση – Απόφαση-πλαίσιο 2005/214/ΔΕΥ – Εκτέλεση χρηματικών ποινών – Άρθρο 1, στοιχείο α', σημείο ii – Εκδοθείσα από διοικητική αρχή απόφαση με την οποία επιβάλλεται χρηματική ποινή – Απόφαση κατά της οποίας μπορεί να ασκηθεί προσφυγή ενώπιον εισαγγελέα υποκείμενου στις οδηγίες του Υπουργού Δικαιοσύνης – Μέσο ένδικης προστασίας που μπορεί να ασκηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο ενώπιον δικαστηρίου που έχει δικαιοδοσία ειδικά σε ποινικές υποθέσεις)

16

2022/C 213/20

Υπόθεση C-249/21: Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Amtsgericht Bottrop (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Fuhrmann-2-GmbH κατά B. (Προδικαστική παραπομπή – Προστασία των καταναλωτών – Οδηγία 2011/83/ΕΕ – Άρθρο 8, παράγραφος 2 – Συμβάσεις εξ αποστάσεως συναπτόμενες με ηλεκτρονικό μέσο – Υποχρεώσεις του εμπόρου προς ενημέρωση – Πάτημα ενός πλήκτρου ή ανάλογης λειτουργίας με σκοπό την υποβολή της παραγγελίας με ανάληψη υποχρεώσεως πληρωμής – Σαφής διατύπωση ανάλογη προς τη σήμανση παραγγελία με υποχρέωση πληρωμής – Λήψη υπόψη μόνον της σημάνσεως που φέρει το πλήκτρο ή η ανάλογη λειτουργία για την εκτίμηση του κατά πόσον μια τέτοια διατύπωση είναι πράγματι ανάλογη)

16

2022/C 213/21

Υπόθεση C-484/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia no 20 de Barcelona (Ισπανία) στις 6 Αυγούστου 2021 — F C C και M A B κατά Caixabank S.A., πρώην Bankia S.A.

o

17

2022/C 213/22

Υπόθεση C-784/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 15 Δεκεμβρίου 2021 ο Wolfgang Kappes κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δέκατο τμήμα) στις 13 Οκτωβρίου 2021 στην υπόθεση T-429/20, Sedus Stoll AG κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

18

2022/C 213/23

Υπόθεση C-785/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 15 Δεκεμβρίου 2021 ο Wolfgang Kappes κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δέκατο τμήμα) στις 13 Οκτωβρίου 2021 στην υπόθεση T-436/20, Sedus Stoll AG κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

18

2022/C 213/24

Υπόθεση C-810/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Provincial de Barcelona (Ισπανία) στις 20 Δεκεμβρίου 2021 — Bankia SA κατά WE και XA

18

2022/C 213/25

Υπόθεση C-811/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Provincial de Barcelona (Ισπανία) στις 20 Δεκεμβρίου 2021 — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA κατά TB και UK

19

2022/C 213/26

Υπόθεση C-812/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Provincial de Barcelona (Ισπανία) στις 20 Δεκεμβρίου 2021 — Banco Santander, SA κατά OG

19

2022/C 213/27

Υπόθεση C-813/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Provincial de Barcelona (Ισπανία) στις 20 Δεκεμβρίου 2021 — OK και PI κατά Banco Sabadell

20

2022/C 213/28

Υπόθεση C-34/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Gent (Βέλγιο) στις 17 Ιανουαρίου 2022 — VN κατά Belgische Staat

21

2022/C 213/29

Υπόθεση C-58/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Craiova (Ρουμανία) στις 28 Ιανουαρίου 2022 — NR κατά Parchetul de pe lângă Curtea de Apel Craiova

21

2022/C 213/30

Υπόθεση C-61/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Wiesbaden (Γερμανία) την 1η Φεβρουαρίου 2022 — RL κατά Landeshauptstadt Wiesbaden

22

2022/C 213/31

Υπόθεση C-68/22 P: Αναίρεση που άσκησε στις 2 Φεβρουαρίου 2022 η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 24 Νοεμβρίου 2021 στην υπόθεση T-370/20, KL κατά Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων

22

2022/C 213/32

Υπόθεση C-78/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Vrchním soudem v Praze (Τσεχική Δημοκρατία) στις 7 Φεβρουαρίου 2022 — ALD Automotive s.r.o. κατά DY, σύνδικος πτώχευσης της οφειλέτριας GEDEM-STAV a.s.

23

2022/C 213/33

Υπόθεση C-83/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia de Cartagena (Ισπανία) στις 8 Φεβρουαρίου 2022 — RTG κατά Tuk Tuk Travel S.L.

24

2022/C 213/34

Υπόθεση C-87/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landesgericht Korneuburg (Αυστρία) στις 9 Φεβρουαρίου 2022 — TT κατά AK

25

2022/C 213/35

Υπόθεση C-125/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch (Κάτω Χώρες) στις 22 Φεβρουαρίου 2022 — X, Y και τα έξι ανήλικα τέκνα τους κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

25

2022/C 213/36

Υπόθεση C-128/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel (Βέλγιο) στις 23 Φεβρουαρίου 2022 — BV NORDIC INFO κατά Belgische Staat

26

2022/C 213/37

Υπόθεση C-147/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Törvényszék (Ουγγαρία) την 1η Μαρτίου 2022 — Ποινική διαδικασία κατά του κατηγορουμένου 5

27

2022/C 213/38

Υπόθεση C-151/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 2 Μαρτίου 2022 — S, A, Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie κατά United Nations High Commissioner for Refugees

28

2022/C 213/39

Υπόθεση C-164/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Nacional (Ισπανία) στις 4 Μαρτίου 2022 — Ποινική διαδικασία κατά Juan

28

2022/C 213/40

Υπόθεση C-177/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landesgericht Salzburg (Αυστρία) στις 8 Μαρτίου 2022 — JA κατά Wurth Automotive GmbH

29

2022/C 213/41

Υπόθεση C-183/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία) στις 10 Μαρτίου 2022 — Saint-Louis Sucre κατά Premier ministre, Ministre de l’Agriculture et de l’Alimentation, SICA des betteraviers d’Etrepagny

30

2022/C 213/42

Υπόθεση C-186/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 9 Μαρτίου 2022 — Sad Trasporto Locale SpA κατά Provincia autonoma di Bolzano

31

2022/C 213/43

Υπόθεση C-191/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Βέλγιο) στις 11 Μαρτίου 2022 — ME κατά État belge

32

2022/C 213/44

Υπόθεση C-196/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 11 Μαρτίου 2022 — IB κατά Regione Lombardia, Provincia di Pavia

33

2022/C 213/45

Υπόθεση C-209/22: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rayonen sad Lukovit (Βουλγαρία) στις 18 Μαρτίου 2022 — Ποινική διαδικασία

34

2022/C 213/46

Υπόθεση C-237/22 P: Αναίρεση που άσκησε στις 4 Απριλίου 2022 η Mylan IRE Healthcare Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 26 Ιανουαρίου 2022 στην υπόθεση T-303/16, Mylan IRE Healthcare κατά Επιτροπής

35

2022/C 213/47

Υπόθεση C-251/22 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 8 Απριλίου 2022 η Scania AB, Scania CV AB, Scania Deutschland GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δέκατο πενταμελές τμήμα) στις 2 Φεβρουαρίου 2022 στην υπόθεση T-799/17, Scania κ.λπ. κατά Επιτροπής

35

2022/C 213/48

Υπόθεση C-62/21: Διάταξη του προέδρου του πέμπτου τμήματος του Δικαστηρίου της 11ης Ιανουαρίου 2022 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Leinfelder Uhren München GmbH & Co. KG κατά E. Leinfelder GmbH, TL, SW, WL

36

Γενικό Δικαστήριο

2022/C 213/49

Υπόθεση T-277/21: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαρτίου 2022 — Daimler κατά EUIPO (Απεικόνιση τριάκτινων αστεριών σε μαύρο φόντο I) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αίτηση καταχωρίσεως σήματος μοτίβου της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Απεικόνιση τριάκτινων αστεριών σε μαύρο φόντο I – Απόλυτος λόγος απαραδέκτου – Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]

37

2022/C 213/50

Υπόθεση T-278/21: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαρτίου 2022 — Daimler κατά EUIPO (Απεικόνιση τριάκτινων αστεριών σε μαύρο φόντο II) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αίτηση καταχωρίσεως σήματος μοτίβου της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Απεικόνιση τριάκτινων αστεριών σε μαύρο φόντο II – Απόλυτος λόγος απαραδέκτου – Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]

37

2022/C 213/51

Υπόθεση T-279/21: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαρτίου 2022 — Daimler κατά EUIPO (Απεικόνιση τριάκτινων αστεριών σε μαύρο φόντο IV) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Απεικόνιση τριάκτινων αστεριών σε μαύρο φόντο IV – Απόλυτος λόγος απαραδέκτου – Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]

38

2022/C 213/52

Υπόθεση T-280/21: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαρτίου 2022 — Daimler κατά EUIPO (Απεικόνιση τριγωνικών στοιχείων σε μαύρο φόντο ΙΙΙ) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Απεικόνιση τριγωνικών στοιχείων σε μαύρο φόντο III – Απόλυτος λόγος απαραδέκτου – Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]

38

2022/C 213/53

Υπόθεση T-445/21: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαρτίου 2022 — Copal Tree Brands κατά EUIPO — Sumol + Compal Marcas (COPALLI) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία ανακοπής – Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης COPALLI – Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα COMPAL – Σχετικός λόγος απαραδέκτου – Προσβολή της φήμης – Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 – Αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή από τη φήμη του προγενέστερου σήματος]

39

2022/C 213/54

Υπόθεση T-368/21: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαρτίου 2022 — Di Taranto κατά Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (Προσφυγή ακυρώσεως – Θεσμικό δίκαιο – Ενισχυμένη συνεργασία για τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας – Κανονισμός (ΕE) 2017/1939 – Διορισμός των ευρωπαίων εντεταλμένων εισαγγελέων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας – Συνακόλουθη έλλειψη νομιμότητας – Υποψήφιοι που πρότεινε η Ιταλική Δημοκρατία – Διορισμός που αμφισβητήθηκε ενώπιον εθνικού δικαιοδοτικού οργάνου – Απαράδεκτο)

39

2022/C 213/55

Υπόθεση T-764/21 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Φεβρουαρίου 2022 — Atesos medical κ.λπ. κατά Επιτροπής [Ασφαλιστικά μέτρα – Iατροτεχνολογικά προϊόντα – Οδηγία 93/42/ΕΟΚ – Κανονισμός (ΕE) 2017/745 – Αίτηση αναστολής εκτελέσεως – Έλλειψη επείγοντος]

40

2022/C 213/56

Υπόθεση T-22/22 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Μαρτίου 2022 — AL κατά Συμβουλίου (Ασφαλιστικά μέτρα – Υπαλληλική υπόθεση – Υπάλληλοι – Πειθαρχική διαδικασία – Ανάκληση – Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων – Επείγον – Fumus boni juris – Στάθμιση συμφερόντων)

40

2022/C 213/57

Υπόθεση T-125/22 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαρτίου 2022 — RT France κατά Συμβουλίου (Ασφαλιστικά μέτρα – Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας – Περιοριστικά μέτρα λόγω ενεργειών της Ρωσίας που αποσταθεροποιούν την κατάσταση στην Ουκρανία – Αναστολή των δραστηριοτήτων ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης ορισμένων μέσων ενημέρωσης – Αίτηση αναστολής εκτελέσεως – Έλλειψη επείγοντος – Στάθμιση συμφερόντων)

41

2022/C 213/58

Υπόθεση T-164/22: Προσφυγή της 25ης Μαρτίου 2022 — Ryanair κατά Επιτροπής

42

2022/C 213/59

Υπόθεση T-181/22: Προσφυγή της 6ης Απριλίου 2022 — Pharol κατά Επιτροπής

42

2022/C 213/60

Υπόθεση T-185/22: Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2022 — Ryanair κατά Επιτροπής

43

2022/C 213/61

Υπόθεση T-186/22: Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2022 — BNP Paribas κατά ΕΚΤ

44

2022/C 213/62

Υπόθεση T-187/22: Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2022 — BPCE κ.λπ. κατά ΕΚΤ

45

2022/C 213/63

Υπόθεση T-188/22: Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2022 — Crédit agricole κ.λπ. κατά ΕΚΤ

46

2022/C 213/64

Υπόθεση T-189/22: Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2022 — Conféderation nationale du Crédit Mutuel κ.λπ. κατά ΕΚΤ

46

2022/C 213/65

Υπόθεση T-190/22: Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2022 — Banque postale κατά ΕΚΤ

47

2022/C 213/66

Υπόθεση T-191/22: Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2022 — Société générale κατά ΕΚΤ

47

2022/C 213/67

Υπόθεση T-193/22: Προσφυγή της 15ης Απριλίου 2022 — OT κατά Συμβουλίου

48

2022/C 213/68

Υπόθεση T-144/21: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Μαρτίου 2022 — El Corte Inglés κατά EUIPO — Rimex Trading (UNK UNIK)

49

---

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/1 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/1

---

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(2022/C 213/01)

Τελευταία δημοσίευση

ΕΕ C 207 της 23.5.2022

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 198 της 16.5.2022

ΕΕ C 191 της 10.5.2022

ΕΕ C 171 της 25.4.2022

ΕΕ C 165 της 19.4.2022

ΕΕ C 158 της 11.4.2022

ΕΕ C 148 της 4.4.2022

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα στον ιστότοπο

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/2 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/2

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Curtea de Apel Timişoara (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SC Avio Lucos SRL κατά Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură — Centrul judeţean Dolj, Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură (APIA) — Aparat Central

(Υπόθεση C-116/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Γεωργία - Κοινή γεωργική πολιτική - Καθεστώτα άμεσης στήριξης - Κοινοί κανόνες - Καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης - Κανονισμός (ΕΚ) 73/2009 - Άρθρο 2, στοιχείο γ' - Έννοια της «γεωργικής δραστηριότητας» - Άρθρο 35 - Κανονισμός (ΕΚ) 1122/2009 - Εθνική ρύθμιση η οποία, αφενός, επιβάλλει την προσκόμιση νομικού τίτλου που αποδεικνύει το δικαίωμα χρήσης του αγροτεμαχίου που τίθεται στη διάθεση του γεωργού στο πλαίσιο σύμβασης παραχώρησης και, αφετέρου, εξαρτά το κύρος της σύμβασης παραχώρησης από το αν ο παραχωρησιούχος είναι κτηνοτρόφος ή ιδιοκτήτης ζώων - Παραχωρησιούχος βοσκοτόπου ο οποίος έχει συνάψει σύμβαση συνεργασίας με κτηνοτρόφους - Δεδικασμένο)

(2022/C 213/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Curtea de Apel Timişoara

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

SC Avio Lucos SRL

κατά

Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură — Centrul judeţean Dolj, Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură (APIA) — Aparat Central

Διατακτικό

| 1) | Ο κανονισμός (ΕΚ) 73/2009 του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης για τους γεωργούς στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1290/2005, (ΕΚ) αριθ. 247/2006, (ΕΚ) αριθ. 378/2007 και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 1310/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, και ο κανονισμός (ΕΚ) 1122/2009 της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση, τη διαφοροποίηση και το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου, στο πλαίσιο των καθεστώτων άμεσης στήριξης για τους γεωργούς που προβλέπονται στον εν λόγω κανονισμό, καθώς και λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση στο πλαίσιο του καθεστώτος στήριξης που προβλέπεται για τον αμπελοοινικό τομέα, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει ως προϋπόθεση για τη χορήγηση στήριξης δυνάμει του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης υποχρέωση του αιτούντος να αποδείξει ότι έχει «δικαίωμα χρήσης» της γεωργικής έκτασης την οποία αφορά η αίτησή του, εφόσον γίνονται σεβαστοί οι σκοποί που επιδιώκονται με τη σχετική ενωσιακή ρύθμιση και τηρούνται οι γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης, ειδικότερα δε η αρχή της αναλογικότητας. |
| --- | --- |

1)

Ο κανονισμός (ΕΚ) 73/2009 του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης για τους γεωργούς στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1290/2005, (ΕΚ) αριθ. 247/2006, (ΕΚ) αριθ. 378/2007 και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 1310/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, και ο κανονισμός (ΕΚ) 1122/2009 της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση, τη διαφοροποίηση και το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου, στο πλαίσιο των καθεστώτων άμεσης στήριξης για τους γεωργούς που προβλέπονται στον εν λόγω κανονισμό, καθώς και λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση στο πλαίσιο του καθεστώτος στήριξης που προβλέπεται για τον αμπελοοινικό τομέα, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει ως προϋπόθεση για τη χορήγηση στήριξης δυνάμει του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης υποχρέωση του αιτούντος να αποδείξει ότι έχει «δικαίωμα χρήσης» της γεωργικής έκτασης την οποία αφορά η αίτησή του, εφόσον γίνονται σεβαστοί οι σκοποί που επιδιώκονται με τη σχετική ενωσιακή ρύθμιση και τηρούνται οι γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης, ειδικότερα δε η αρχή της αναλογικότητας.

| 2) | Στην ειδική περίπτωση κατά την οποία ο δικαιούχος στήριξης δυνάμει του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης έχει υποβάλει, προς δικαιολόγηση του δικαιώματος εκμετάλλευσης γεωργικής έκτασης, σύμβαση παραχώρησης βοσκοτόπου ο οποίος ανήκει στη δημόσια περιουσία οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης, ο κανονισμός 73/2009, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1310/2013, και ο κανονισμός 1122/2009 έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία εξαρτά το κύρος της σύμβασης παραχώρησης από το αν ο μελλοντικός παραχωρησιούχος έχει την ιδιότητα του κτηνοτρόφου ή του ιδιοκτήτη ζώων. |
| --- | --- |

2)

Στην ειδική περίπτωση κατά την οποία ο δικαιούχος στήριξης δυνάμει του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης έχει υποβάλει, προς δικαιολόγηση του δικαιώματος εκμετάλλευσης γεωργικής έκτασης, σύμβαση παραχώρησης βοσκοτόπου ο οποίος ανήκει στη δημόσια περιουσία οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης, ο κανονισμός 73/2009, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1310/2013, και ο κανονισμός 1122/2009 έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία εξαρτά το κύρος της σύμβασης παραχώρησης από το αν ο μελλοντικός παραχωρησιούχος έχει την ιδιότητα του κτηνοτρόφου ή του ιδιοκτήτη ζώων.

| 3) | Κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 2, στοιχείο γ', του κανονισμού 73/2009, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1310/2013, η έννοια της «γεωργικής δραστηριότητας» καλύπτει και τη δραστηριότητα ορισμένου προσώπου το οποίο, κατόπιν της σύναψης σύμβασης παραχώρησης βοσκοτόπου, συνάπτει σύμβαση συνεργασίας με κτηνοτρόφους, δυνάμει της οποίας αυτοί χρησιμοποιούν την παραχωρηθείσα έκταση για τη βοσκή των ζώων τους, ενώ ο παραχωρησιούχος διατηρεί το δικαίωμα χρήσης της έκτασης, αναλαμβάνοντας όμως την υποχρέωση να μην παρακωλύει τη βόσκηση και να εκτελεί με δικά του έξοδα τις εργασίες συντήρησης του βοσκοτόπου, εφόσον οι εργασίες αυτές πληρούν τις προϋποθέσεις του προαιρετικού προτύπου που προβλέπεται στο παράρτημα ΙΙΙ του εν λόγω κανονισμού. |
| --- | --- |

3)

Κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 2, στοιχείο γ', του κανονισμού 73/2009, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1310/2013, η έννοια της «γεωργικής δραστηριότητας» καλύπτει και τη δραστηριότητα ορισμένου προσώπου το οποίο, κατόπιν της σύναψης σύμβασης παραχώρησης βοσκοτόπου, συνάπτει σύμβαση συνεργασίας με κτηνοτρόφους, δυνάμει της οποίας αυτοί χρησιμοποιούν την παραχωρηθείσα έκταση για τη βοσκή των ζώων τους, ενώ ο παραχωρησιούχος διατηρεί το δικαίωμα χρήσης της έκτασης, αναλαμβάνοντας όμως την υποχρέωση να μην παρακωλύει τη βόσκηση και να εκτελεί με δικά του έξοδα τις εργασίες συντήρησης του βοσκοτόπου, εφόσον οι εργασίες αυτές πληρούν τις προϋποθέσεις του προαιρετικού προτύπου που προβλέπεται στο παράρτημα ΙΙΙ του εν λόγω κανονισμού.

| 4) | Το δίκαιο της Ένωσης έχει την έννοια ότι αντιτίθεται στην εφαρμογή, στην έννομη τάξη κράτους μέλους, της αρχής του δεδικασμένου η οποία, στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ των ίδιων διαδίκων σχετικά με τη νομιμότητα πράξης ανάκτησης ποσών που είχαν καταβληθεί στον αιτούντα στήριξη δυνάμει καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης, κωλύει την εξέταση, εκ μέρους του επιληφθέντος δικαστηρίου, της συμβατότητας προς το δίκαιο της Ένωσης των εθνικών απαιτήσεων περί νομιμότητας του τίτλου εκμετάλλευσης της γεωργικής έκτασης την οποία αφορά η αίτηση στήριξης για τον λόγο ότι η πράξη ανάκτησης βασίζεται στα ίδια πραγματικά περιστατικά και στις ίδιες εθνικές διατάξεις που εξετάστηκαν σε προγενέστερη και πλέον αμετάκλητη δικαστική απόφαση. |
| --- | --- |

4)

Το δίκαιο της Ένωσης έχει την έννοια ότι αντιτίθεται στην εφαρμογή, στην έννομη τάξη κράτους μέλους, της αρχής του δεδικασμένου η οποία, στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ των ίδιων διαδίκων σχετικά με τη νομιμότητα πράξης ανάκτησης ποσών που είχαν καταβληθεί στον αιτούντα στήριξη δυνάμει καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης, κωλύει την εξέταση, εκ μέρους του επιληφθέντος δικαστηρίου, της συμβατότητας προς το δίκαιο της Ένωσης των εθνικών απαιτήσεων περί νομιμότητας του τίτλου εκμετάλλευσης της γεωργικής έκτασης την οποία αφορά η αίτηση στήριξης για τον λόγο ότι η πράξη ανάκτησης βασίζεται στα ίδια πραγματικά περιστατικά και στις ίδιες εθνικές διατάξεις που εξετάστηκαν σε προγενέστερη και πλέον αμετάκλητη δικαστική απόφαση.

---

(1)  ΕΕ C 279 της 24.8.2020.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/3 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/3

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 5ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Supreme Court (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — G.D. κατά The Commissioner of An Garda Síochána, Minister for Communications, Energy and Natural Resources, Attorney General

(Υπόθεση C-140/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών - Απόρρητο των επικοινωνιών - Πάροχοι υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών - Γενική και χωρίς διάκριση διατήρηση των δεδομένων κίνησης και των δεδομένων θέσης - Πρόσβαση στα διατηρούμενα δεδομένα - Μεταγενέστερος δικαστικός έλεγχος - Οδηγία 2002/58/ΕΚ - Άρθρο 15, παράγραφος 1 - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρα 7, 8 και 11, καθώς και άρθρο 52, παράγραφος 1 - Δυνατότητα εθνικού δικαστηρίου να περιορίσει χρονικά τα αποτελέσματα της κήρυξης του ανίσχυρου εθνικής νομοθεσίας αντίθετης προς το δίκαιο της Ένωσης - Αποκλείεται)

(2022/C 213/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

G.D.

κατά

The Commissioner of An Garda Síochána, Minister for Communications, Energy and Natural Resources, Attorney General

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/136/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα των άρθρων 7, 8 και 11, καθώς και του άρθρου 52, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε νομοθετικά μέτρα τα οποία προβλέπουν προληπτικώς, για την καταπολέμηση της σοβαρής εγκληματικότητας και την πρόληψη των σοβαρών απειλών κατά της δημόσιας ασφάλειας, γενική και χωρίς διάκριση διατήρηση των δεδομένων κίνησης και των δεδομένων θέσης. Αντιθέτως, το εν λόγω άρθρο 15, παράγραφος 1, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα των άρθρων 7, 8 και 11, καθώς και του άρθρου 52, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, δεν αντιτίθεται σε νομοθετικά μέτρα τα οποία προβλέπουν, για την καταπολέμηση της σοβαρής εγκληματικότητας και την πρόληψη των σοβαρών απειλών κατά της δημόσιας ασφάλειας,






  — | στοχευμένη διατήρηση των δεδομένων κίνησης και των δεδομένων θέσης, η οποία πρέπει να οριοθετείται βάσει αντικειμενικών στοιχείων που δεν εισάγουν δυσμενείς διακρίσεις, ανάλογα με τις κατηγορίες των προσώπων τα οποία αφορούν τα δεδομένα ή με γεωγραφικά κριτήρια, μόνο για το χρονικό διάστημα που είναι απολύτως αναγκαίο, με δυνατότητα, όμως, παράτασής του· |
| --- | --- | --- |

1)

Το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/136/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα των άρθρων 7, 8 και 11, καθώς και του άρθρου 52, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε νομοθετικά μέτρα τα οποία προβλέπουν προληπτικώς, για την καταπολέμηση της σοβαρής εγκληματικότητας και την πρόληψη των σοβαρών απειλών κατά της δημόσιας ασφάλειας, γενική και χωρίς διάκριση διατήρηση των δεδομένων κίνησης και των δεδομένων θέσης. Αντιθέτως, το εν λόγω άρθρο 15, παράγραφος 1, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα των άρθρων 7, 8 και 11, καθώς και του άρθρου 52, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, δεν αντιτίθεται σε νομοθετικά μέτρα τα οποία προβλέπουν, για την καταπολέμηση της σοβαρής εγκληματικότητας και την πρόληψη των σοβαρών απειλών κατά της δημόσιας ασφάλειας,

—

στοχευμένη διατήρηση των δεδομένων κίνησης και των δεδομένων θέσης, η οποία πρέπει να οριοθετείται βάσει αντικειμενικών στοιχείων που δεν εισάγουν δυσμενείς διακρίσεις, ανάλογα με τις κατηγορίες των προσώπων τα οποία αφορούν τα δεδομένα ή με γεωγραφικά κριτήρια, μόνο για το χρονικό διάστημα που είναι απολύτως αναγκαίο, με δυνατότητα, όμως, παράτασής του·

| — | γενική και χωρίς διάκριση διατήρηση των διευθύνσεων IP που έχουν αποδοθεί στην πηγή μιας σύνδεσης, για χρονική περίοδο περιοριζόμενη στο απολύτως αναγκαίο· |
| --- | --- |

—

γενική και χωρίς διάκριση διατήρηση των διευθύνσεων IP που έχουν αποδοθεί στην πηγή μιας σύνδεσης, για χρονική περίοδο περιοριζόμενη στο απολύτως αναγκαίο·

| — | γενική και χωρίς διάκριση διατήρηση των δεδομένων σχετικά με την ταυτότητα των χρηστών μέσων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, και |
| --- | --- |

—

γενική και χωρίς διάκριση διατήρηση των δεδομένων σχετικά με την ταυτότητα των χρηστών μέσων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, και

| — | τη δυνατότητα να διατάσσονται οι πάροχοι υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, μέσω απόφασης της αρμόδιας αρχής υποκείμενης σε αποτελεσματικό δικαστικό έλεγχο, να προβαίνουν για ορισμένο χρονικό διάστημα στην κατεπείγουσα διατήρηση των δεδομένων κίνησης και των δεδομένων θέσης που διαθέτουν οι εν λόγω πάροχοι υπηρεσιών, |
| --- | --- |

—

τη δυνατότητα να διατάσσονται οι πάροχοι υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, μέσω απόφασης της αρμόδιας αρχής υποκείμενης σε αποτελεσματικό δικαστικό έλεγχο, να προβαίνουν για ορισμένο χρονικό διάστημα στην κατεπείγουσα διατήρηση των δεδομένων κίνησης και των δεδομένων θέσης που διαθέτουν οι εν λόγω πάροχοι υπηρεσιών,

εφόσον τα μέτρα αυτά διασφαλίζουν, με σαφείς και ακριβείς κανόνες, ότι η διατήρηση των επίμαχων δεδομένων εξαρτάται από την τήρηση των σχετικών ουσιαστικών και διαδικαστικών προϋποθέσεων και ότι τα πρόσωπα τα οποία αφορούν τα δεδομένα αυτά διαθέτουν αποτελεσματικές εγγυήσεις έναντι των κινδύνων κατάχρησης.

| 2) | Το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/58, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/136, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα των άρθρων 7, 8 και 11, καθώς και του άρθρου 52, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία βάσει της οποίας η συγκεντρωτική επεξεργασία των αιτήσεων πρόσβασης σε δεδομένα διατηρούμενα από τους παρόχους υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίες υποβάλλονται από την αστυνομία στο πλαίσιο της διερεύνησης και της δίωξης σοβαρών ποινικών αδικημάτων, έχει ανατεθεί σε αστυνομικό υπάλληλο, επικουρούμενο από μονάδα που έχει συσταθεί στο εσωτερικό της αστυνομίας και διαθέτει ορισμένο βαθμό αυτονομίας κατά την άσκηση των καθηκόντων της, του οποίου οι αποφάσεις υπόκεινται σε μεταγενέστερο δικαστικό έλεγχο. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/58, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/136, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα των άρθρων 7, 8 και 11, καθώς και του άρθρου 52, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία βάσει της οποίας η συγκεντρωτική επεξεργασία των αιτήσεων πρόσβασης σε δεδομένα διατηρούμενα από τους παρόχους υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίες υποβάλλονται από την αστυνομία στο πλαίσιο της διερεύνησης και της δίωξης σοβαρών ποινικών αδικημάτων, έχει ανατεθεί σε αστυνομικό υπάλληλο, επικουρούμενο από μονάδα που έχει συσταθεί στο εσωτερικό της αστυνομίας και διαθέτει ορισμένο βαθμό αυτονομίας κατά την άσκηση των καθηκόντων της, του οποίου οι αποφάσεις υπόκεινται σε μεταγενέστερο δικαστικό έλεγχο.

| 3) | Το δίκαιο της Ένωσης έχει την έννοια ότι τα εθνικά δικαστήρια δεν μπορούν να περιορίζουν χρονικώς τα αποτελέσματα μιας απόφασης με την οποία αρμοδίως, βάσει του εθνικού δικαίου, κηρύσσουν ανίσχυρη εθνική νομοθεσία που επιβάλλει στους παρόχους υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών γενική και χωρίς διάκριση διατήρηση των δεδομένων κίνησης και των δεδομένων θέσης, για τον λόγο ότι η νομοθεσία αυτή είναι αντίθετη προς το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/58, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/136, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Το παραδεκτό των αποδεικτικών στοιχείων που αποκτήθηκαν μέσω μιας τέτοιας διατήρησης εμπίπτει στο εθνικό δίκαιο, σύμφωνα με την αρχή της δικονομικής αυτονομίας των κρατών μελών και υπό την επιφύλαξη της τήρησης, ιδίως, των αρχών της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας. |
| --- | --- |

3)

Το δίκαιο της Ένωσης έχει την έννοια ότι τα εθνικά δικαστήρια δεν μπορούν να περιορίζουν χρονικώς τα αποτελέσματα μιας απόφασης με την οποία αρμοδίως, βάσει του εθνικού δικαίου, κηρύσσουν ανίσχυρη εθνική νομοθεσία που επιβάλλει στους παρόχους υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών γενική και χωρίς διάκριση διατήρηση των δεδομένων κίνησης και των δεδομένων θέσης, για τον λόγο ότι η νομοθεσία αυτή είναι αντίθετη προς το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/58, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/136, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Το παραδεκτό των αποδεικτικών στοιχείων που αποκτήθηκαν μέσω μιας τέτοιας διατήρησης εμπίπτει στο εθνικό δίκαιο, σύμφωνα με την αρχή της δικονομικής αυτονομίας των κρατών μελών και υπό την επιφύλαξη της τήρησης, ιδίως, των αρχών της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας.

---

(1)  ΕΕ C 247 της 27.7.2020.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/5 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/5

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 5ης Απριλίου 2022 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-161/20) (1)

(Προσφυγή ακυρώσεως - Απόφαση του Συμβουλίου που περιέχεται στην πράξη της Επιτροπής Μονίμων Αντιπροσώπων (ΕΜΑ) της 5ης Φεβρουαρίου 2020 με την οποία εγκρίθηκε η εισήγηση προς τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΔΝΟ) σχετικά με τη θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών όσον αφορά τον κύκλο ζωής για την εκτίμηση των αερίων θερμοκηπίου που εκπέμπουν τα βιώσιμα εναλλακτικά καύσιμα «από την πηγή στη δεξαμενή» - Άρθρο 17, παράγραφος 1, ΣΕΕ - Εξωτερική εκπροσώπηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαβίβαση της εισήγησης αυτής στον ΔΝΟ από το κράτος μέλος που ασκεί την Προεδρία του Συμβουλίου, εξ ονόματος των κρατών μελών και της Επιτροπής)

(2022/C 213/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς J.–F. Brakeland, S. L. Kalėda, W. Mölls και E. Georgieva, στη συνέχεια J.–F. Brakeland, S. L. Kalėda και E. Georgieva)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: N. Rouam, K. Michoel, T. Haas και A. Norberg)

Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: S. Baeyens και P. Cottin, επικουρούμενοι από τη V. Van Thuyne και τον W. Timmermans, advocaten), Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek, J. Vláčil, D. Czechová, K. Najmanová και L. Březinová), Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Nymann-Lindegren, M. Jespersen, V. Pasternak Jørgensen και M. Søndahl Wolff, εν συνεχεία V. Pasternak Jørgensen και M. Søndahl Wolff), Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: D. Klebs και J. Möller), Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: Σ. Χαλά), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: J.-L. Carré, T. Stéhelin και A.-L. Desjonquères), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: M. K. Bulterman, Μ. H. S. Gijzen και J. M. Hoogveld), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: H. Leppo), Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: O. Simonsson, J. Lundberg, C. Meyer-Seitz, A. M. Runeskjöld, M. Salborn Hodgson, H. Shev, H. Eklinder και R. Shahsavan Eriksson)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

2)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

| 3) | Το Βασίλειο του Βελγίου, η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Ελληνική Δημοκρατία, η Γαλλική Δημοκρατία, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Φινλανδίας και το Βασίλειο της Σουηδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους. |
| --- | --- |

3)

Το Βασίλειο του Βελγίου, η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Ελληνική Δημοκρατία, η Γαλλική Δημοκρατία, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Φινλανδίας και το Βασίλειο της Σουηδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.

---

(1)  ΕΕ C 209 της 22.6.2020.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/5 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/5

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Curtea de Apel Alba Iulia (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SC Avio Lucos SRL κατά Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură — Centrul judeţean Dolj, Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură (APIA) — Aparat Central

(Υπόθεση C-176/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Γεωργία - Κοινή γεωργική πολιτική - Καθεστώτα άμεσης στήριξης - Κοινοί κανόνες - Καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης - Κανονισμός (ΕΕ) 1307/2013 - Άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και παράγραφος 2, στοιχείο β' - Εθνική ρύθμιση η οποία εξαρτά την άμεση στήριξη από την προϋπόθεση να κατέχει ο γεωργός τα δικά του ζώα - Άρθρο 9 παράγραφος 1 - Έννοια του «ενεργού γεωργού» - Κανονισμός (ΕΕ) 1306/2013 - Άρθρο 60 - Ρήτρα καταστρατήγησης - Έννοια των «προϋποθέσεων που δημιουργήθηκαν τεχνητά»)

(2022/C 213/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Curtea de Apel Alba Iulia

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

SC Avio Lucos SRL

κατά

Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură — Centrul judeţean Dolj, Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură (APIA) — Aparat Central

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο γ', σημείο iii, και παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί θεσπίσεως κανόνων για άμεσες ενισχύσεις στους γεωργούς βάσει καθεστώτων στήριξης στο πλαίσιο της Κοινής γεωργικής πολιτικής και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 637/2008 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία η οποία προβλέπει ότι η κατά τις διατάξεις αυτές ελάχιστη δραστηριότητα που αφορά γεωργικές εκτάσεις εκ φύσεως διατηρούμενες σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή πρέπει να ασκείται από τον γεωργό με ζώα τα οποία κατέχει ο ίδιος. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο γ', σημείο iii, και παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί θεσπίσεως κανόνων για άμεσες ενισχύσεις στους γεωργούς βάσει καθεστώτων στήριξης στο πλαίσιο της Κοινής γεωργικής πολιτικής και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 637/2008 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία η οποία προβλέπει ότι η κατά τις διατάξεις αυτές ελάχιστη δραστηριότητα που αφορά γεωργικές εκτάσεις εκ φύσεως διατηρούμενες σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή πρέπει να ασκείται από τον γεωργό με ζώα τα οποία κατέχει ο ίδιος.

| 2) | Κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχεία α' και γ', και του άρθρου 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 1307/2013, εμπίπτει στην έννοια του «ενεργού γεωργού», κατά τη δεύτερη διάταξη, νομικό πρόσωπο στο οποίο παραχωρήθηκε δημοτικός βοσκότοπος βάσει σύμβασης παραχώρησης και το οποίο χρησιμοποιεί για τη βόσκηση στον εν λόγω βοσκότοπο ζώα τα οποία του παραχωρήθηκαν, χωρίς αντάλλαγμα, από τα φυσικά πρόσωπα που είναι ιδιοκτήτες τους, εφόσον το εν λόγω νομικό πρόσωπο ασκεί στον βοσκότοπο «ελάχιστη δραστηριότητα» κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο γ', σημείο iii, του ως άνω κανονισμού. |
| --- | --- |

2)

Κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχεία α' και γ', και του άρθρου 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 1307/2013, εμπίπτει στην έννοια του «ενεργού γεωργού», κατά τη δεύτερη διάταξη, νομικό πρόσωπο στο οποίο παραχωρήθηκε δημοτικός βοσκότοπος βάσει σύμβασης παραχώρησης και το οποίο χρησιμοποιεί για τη βόσκηση στον εν λόγω βοσκότοπο ζώα τα οποία του παραχωρήθηκαν, χωρίς αντάλλαγμα, από τα φυσικά πρόσωπα που είναι ιδιοκτήτες τους, εφόσον το εν λόγω νομικό πρόσωπο ασκεί στον βοσκότοπο «ελάχιστη δραστηριότητα» κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο γ', σημείο iii, του ως άνω κανονισμού.

| 3) | Κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 60 του κανονισμού (ΕΕ) 1306/2013, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 352/78, (ΕΚ) αριθ. 165/94, (ΕΚ) αριθ. 2799/98, (ΕΚ) αριθ. 814/2000, (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και (ΕΚ) αριθ. 485/2008 του Συμβουλίου, μπορεί να εμπίπτει στην έννοια των «προϋποθέσεων που δημιουργήθηκαν τεχνητά», κατά τη διάταξη αυτή, η υποβολή εκ μέρους του αιτούντος στήριξη βάσει του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης, προς στήριξη της αίτησής του, σύμβασης παραχώρησης βοσκοτόπων και συμβάσεων χρησιδανείου οι οποίες αφορούν τα ζώα που πρόκειται να βοσκήσουν στους βοσκοτόπους αυτούς, εφόσον, αφενός, από ένα σύνολο αντικειμενικών περιστάσεων προκύπτει ότι, παρά την τυπική τήρηση των προϋποθέσεων που θέτει η εφαρμοστέα ρύθμιση, δεν έχει επιτευχθεί ο επιδιωκόμενος με τη ρύθμιση αυτή σκοπός και, αφετέρου, διαπιστώνεται η βούληση του ενδιαφερομένου να αποκομίσει όφελος από τη ρύθμιση της Ένωσης, δημιουργώντας τεχνητά τις προϋποθέσεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να αποκομίσει το όφελος αυτό. |
| --- | --- |

3)

Κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 60 του κανονισμού (ΕΕ) 1306/2013, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 352/78, (ΕΚ) αριθ. 165/94, (ΕΚ) αριθ. 2799/98, (ΕΚ) αριθ. 814/2000, (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και (ΕΚ) αριθ. 485/2008 του Συμβουλίου, μπορεί να εμπίπτει στην έννοια των «προϋποθέσεων που δημιουργήθηκαν τεχνητά», κατά τη διάταξη αυτή, η υποβολή εκ μέρους του αιτούντος στήριξη βάσει του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης, προς στήριξη της αίτησής του, σύμβασης παραχώρησης βοσκοτόπων και συμβάσεων χρησιδανείου οι οποίες αφορούν τα ζώα που πρόκειται να βοσκήσουν στους βοσκοτόπους αυτούς, εφόσον, αφενός, από ένα σύνολο αντικειμενικών περιστάσεων προκύπτει ότι, παρά την τυπική τήρηση των προϋποθέσεων που θέτει η εφαρμοστέα ρύθμιση, δεν έχει επιτευχθεί ο επιδιωκόμενος με τη ρύθμιση αυτή σκοπός και, αφετέρου, διαπιστώνεται η βούληση του ενδιαφερομένου να αποκομίσει όφελος από τη ρύθμιση της Ένωσης, δημιουργώντας τεχνητά τις προϋποθέσεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να αποκομίσει το όφελος αυτό.

---

(1)  ΕΕ C 297 της 7.9.2020.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/6 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/6

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Niedersächsisches Finanzgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — I GmbH κατά Finanzamt H

(Υπόθεση C-228/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Απαλλαγές ορισμένων δραστηριοτήτων γενικού συμφέροντος - Απαλλαγή της νοσοκομειακής και ιατρικής περίθαλψης - Ιδιωτικό νοσηλευτικό ίδρυμα - Ίδρυμα αναγνωρισμένο από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος - Παρεμφερείς κοινωνικές συνθήκες)

(2022/C 213/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Niedersächsisches Finanzgericht

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

I GmbH

κατά

Finanzamt H

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία η οποία, καθόσον προβλέπει ότι οι υπηρεσίες περίθαλψης που παρέχονται από ιδιωτικό νοσηλευτικό ίδρυμα απαλλάσσονται από τον φόρο προστιθέμενης αξίας εάν το ίδρυμα αυτό είναι διαπιστευμένο σύμφωνα με τις εθνικές διατάξεις για το γενικό καθεστώς ασφάλισης υγείας λόγω της ένταξής του στο σύστημα υγείας ομόσπονδου κράτους ή λόγω της σύναψης συμβάσεων παροχής νοσοκομειακής περίθαλψης με τα κύρια ή τα επικουρικά ταμεία ασφάλισης υγείας, έχει ως αποτέλεσμα τα παρόμοιας φύσης ιδιωτικά νοσηλευτικά ιδρύματα που παρέχουν παρόμοιες υπηρεσίες υπό κοινωνικές συνθήκες παρεμφερείς με αυτές που ισχύουν για τους οργανισμούς δημοσίου δικαίου να τυγχάνουν διαφορετικής μεταχείρισης όσον αφορά την απαλλαγή την οποία προβλέπει η διάταξη αυτή. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία η οποία, καθόσον προβλέπει ότι οι υπηρεσίες περίθαλψης που παρέχονται από ιδιωτικό νοσηλευτικό ίδρυμα απαλλάσσονται από τον φόρο προστιθέμενης αξίας εάν το ίδρυμα αυτό είναι διαπιστευμένο σύμφωνα με τις εθνικές διατάξεις για το γενικό καθεστώς ασφάλισης υγείας λόγω της ένταξής του στο σύστημα υγείας ομόσπονδου κράτους ή λόγω της σύναψης συμβάσεων παροχής νοσοκομειακής περίθαλψης με τα κύρια ή τα επικουρικά ταμεία ασφάλισης υγείας, έχει ως αποτέλεσμα τα παρόμοιας φύσης ιδιωτικά νοσηλευτικά ιδρύματα που παρέχουν παρόμοιες υπηρεσίες υπό κοινωνικές συνθήκες παρεμφερείς με αυτές που ισχύουν για τους οργανισμούς δημοσίου δικαίου να τυγχάνουν διαφορετικής μεταχείρισης όσον αφορά την απαλλαγή την οποία προβλέπει η διάταξη αυτή.

| 2) | Το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2006/112 έχει την έννοια ότι, προκειμένου να καθοριστεί αν ένα ιδιωτικό νοσηλευτικό ίδρυμα παρέχει υπηρεσίες υπό κοινωνικές συνθήκες παρεμφερείς με αυτές που ισχύουν για τους οργανισμούς δημοσίου δικαίου, οι αρμόδιες αρχές κράτους μέλους μπορούν να λαμβάνουν υπόψη τους, προκειμένου να μειωθούν οι δαπάνες υγειονομικής περίθαλψης και να καταστεί περισσότερο προσιτή για τους πολίτες η παροχή υπηρεσιών περίθαλψης υψηλής ποιότητας, τις κανονιστικές προϋποθέσεις που έχουν εφαρμογή στις υπηρεσίες τις οποίες παρέχουν τα νοσηλευτικά ιδρύματα δημοσίου δικαίου, τους δείκτες επιδόσεων αυτού του ιδιωτικού νοσηλευτικού ιδρύματος σε επίπεδο ανθρώπινου δυναμικού, εγκαταστάσεων και εξοπλισμού όπως επίσης και τις οικονομικές επιδόσεις της διοίκησής του, στον βαθμό που οι δείκτες αυτοί ισχύουν και για τα νοσηλευτικά ιδρύματα δημοσίου δικαίου. Μπορεί επίσης να λαμβάνεται υπόψη ο τρόπος υπολογισμού των ημερήσιων νοσηλίων καθώς και η κάλυψη, στο πλαίσιο του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης ή βάσει συμβάσεων που έχουν συναφθεί με δημόσιες αρχές, των υπηρεσιών που παρέχει το εν λόγω νοσηλευτικό ίδρυμα ιδιωτικού δικαίου, ούτως ώστε το κόστος με το οποίο επιβαρύνεται ο ασθενής να προσεγγίζει το κόστος που επιβαρύνει τον ασθενή νοσηλευτικού ιδρύματος δημοσίου δικαίου για παρόμοιες υπηρεσίες. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2006/112 έχει την έννοια ότι, προκειμένου να καθοριστεί αν ένα ιδιωτικό νοσηλευτικό ίδρυμα παρέχει υπηρεσίες υπό κοινωνικές συνθήκες παρεμφερείς με αυτές που ισχύουν για τους οργανισμούς δημοσίου δικαίου, οι αρμόδιες αρχές κράτους μέλους μπορούν να λαμβάνουν υπόψη τους, προκειμένου να μειωθούν οι δαπάνες υγειονομικής περίθαλψης και να καταστεί περισσότερο προσιτή για τους πολίτες η παροχή υπηρεσιών περίθαλψης υψηλής ποιότητας, τις κανονιστικές προϋποθέσεις που έχουν εφαρμογή στις υπηρεσίες τις οποίες παρέχουν τα νοσηλευτικά ιδρύματα δημοσίου δικαίου, τους δείκτες επιδόσεων αυτού του ιδιωτικού νοσηλευτικού ιδρύματος σε επίπεδο ανθρώπινου δυναμικού, εγκαταστάσεων και εξοπλισμού όπως επίσης και τις οικονομικές επιδόσεις της διοίκησής του, στον βαθμό που οι δείκτες αυτοί ισχύουν και για τα νοσηλευτικά ιδρύματα δημοσίου δικαίου. Μπορεί επίσης να λαμβάνεται υπόψη ο τρόπος υπολογισμού των ημερήσιων νοσηλίων καθώς και η κάλυψη, στο πλαίσιο του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης ή βάσει συμβάσεων που έχουν συναφθεί με δημόσιες αρχές, των υπηρεσιών που παρέχει το εν λόγω νοσηλευτικό ίδρυμα ιδιωτικού δικαίου, ούτως ώστε το κόστος με το οποίο επιβαρύνεται ο ασθενής να προσεγγίζει το κόστος που επιβαρύνει τον ασθενή νοσηλευτικού ιδρύματος δημοσίου δικαίου για παρόμοιες υπηρεσίες.

---

(1)  ΕΕ C 271 της 17.8.2020.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/7 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/7

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per la Emilia Romagna (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — PG κατά Ministero della Giustizia, CSM — Consiglio Superiore della Magistratura, Presidenza del Consiglio dei Ministri

(Υπόθεση C-236/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική πολιτική - Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP - Ρήτρες 2 και 4 - Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και την CES - Ρήτρα 4 - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία - Ειρηνοδίκες και τακτικοί δικαστές - Ρήτρα 5 - Μέτρα προς επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση καταχρηστικής συνάψεως συμβάσεων ορισμένου χρόνου - Οδηγία 2003/88/ΕΚ - Άρθρο 7 - Άδεια μετ’ αποδοχών)

(2022/C 213/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale Amministrativo Regionale per la Emilia Romagna

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: PG

Καθών: Ministero della Giustizia, CSM — Consiglio Superiore della Magistratura, Presidenza del Consiglio dei Ministri

παρισταμένων των: Unione Nazionale Giudici di Pace (Unagipa), TR, PV, Associazione Nazionale Giudici di Pace — ANGDP, RF, GA, GOT Non Possiamo Più Tacere, Unione Nazionale Italiana Magistrati Onorari — UNIMO

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 7 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, η ρήτρα 4 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία μερικής απασχόλησης, η οποία συνήφθη στις 6 Ιουνίου 1997 και περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 97/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και την CES, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 7ης Απριλίου 1998, καθώς και η ρήτρα 4 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999 και περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία δεν προβλέπει, για τους ειρηνοδίκες, ούτε ότι δικαιούνται ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών 30 ημερών ούτε ότι υπάγονται σε καθεστώς κοινωνικής ασφαλίσεως και πρόνοιας βάσει της σχέσεως εργασίας, όπως αυτό που προβλέπεται για τους τακτικούς δικαστές, εφόσον οι ειρηνοδίκες εμπίπτουν στην έννοια του «εργαζομένου με μερική απασχόληση» κατά τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης και/ή στην έννοια του «εργαζομένου ορισμένου χρόνου» κατά τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου και τελούν σε κατάσταση συγκρίσιμη με εκείνη των τακτικών δικαστών. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 7 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, η ρήτρα 4 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία μερικής απασχόλησης, η οποία συνήφθη στις 6 Ιουνίου 1997 και περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 97/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και την CES, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 7ης Απριλίου 1998, καθώς και η ρήτρα 4 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999 και περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία δεν προβλέπει, για τους ειρηνοδίκες, ούτε ότι δικαιούνται ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών 30 ημερών ούτε ότι υπάγονται σε καθεστώς κοινωνικής ασφαλίσεως και πρόνοιας βάσει της σχέσεως εργασίας, όπως αυτό που προβλέπεται για τους τακτικούς δικαστές, εφόσον οι ειρηνοδίκες εμπίπτουν στην έννοια του «εργαζομένου με μερική απασχόληση» κατά τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης και/ή στην έννοια του «εργαζομένου ορισμένου χρόνου» κατά τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου και τελούν σε κατάσταση συγκρίσιμη με εκείνη των τακτικών δικαστών.

| 2) | Η ρήτρα 5, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999 και περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο, κατ’ ανώτατο όριο, τριών διαδοχικών ανανεώσεων, τεσσάρων ετών εκάστη, για συνολική διάρκεια μη υπερβαίνουσα τα δεκαέξι έτη, και η οποία δεν προβλέπει τη δυνατότητα επιβολής αποτελεσματικών και αποτρεπτικών κυρώσεων κατά της καταχρηστικής ανανέωσης σχέσεων εργασίας. |
| --- | --- |

2)

Η ρήτρα 5, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999 και περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο, κατ’ ανώτατο όριο, τριών διαδοχικών ανανεώσεων, τεσσάρων ετών εκάστη, για συνολική διάρκεια μη υπερβαίνουσα τα δεκαέξι έτη, και η οποία δεν προβλέπει τη δυνατότητα επιβολής αποτελεσματικών και αποτρεπτικών κυρώσεων κατά της καταχρηστικής ανανέωσης σχέσεων εργασίας.

---

(1)  ΕΕ C 271 της 17.8.2020.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/8 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/8

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Curtea de Apel Bucureşti (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Berlin Chemie A. Menarini SRL κατά Administraţia Fiscală pentru Contribuabili Mijlocii Bucureşti — Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Bucureşti

(Υπόθεση C-333/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Φόρος προστιθεμένης αξίας (ΦΠΑ) - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρο 44 - Τόπος παροχής υπηρεσιών - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 282/2011 - Άρθρο 11, παράγραφος 1 - Παροχή υπηρεσιών - Τόπος αναφοράς όσον αφορά τη φορολόγηση - Έννοια της «μόνιμης εγκατάστασης» - Εταιρία κράτους μέλους συνδεδεμένη με εταιρία εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος - Κατάλληλη υποδομή όσον αφορά τους ανθρώπινους και τεχνικούς πόρους - Δυνατότητα λήψης και χρήσης υπηρεσιών για τους σκοπούς της μόνιμης εγκατάστασης - Υπηρεσίες μάρκετινγκ, νομικής διεκπεραίωσης, διαφήμισης και εκπροσώπησης που παρέχονται από συνδεδεμένη εταιρία προς την αποδέκτρια εταιρία)

(2022/C 213/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Curtea de Apel Bucureşti

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Berlin Chemie A. Menarini SRL

κατά

Administraţia Fiscală pentru Contribuabili Mijlocii Bucureşti — Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Bucureşti

παρισταμένης της: Berlin Chemie AG

Διατακτικό

Το άρθρο 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2008/8/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2008, και το άρθρο 11 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 282/2011 του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2011, για τη θέσπιση μέτρων εφαρμογής της οδηγίας 2006/112, έχουν την έννοια ότι εταιρία εδρεύουσα σε κράτος μέλος δεν διαθέτει μόνιμη εγκατάσταση σε άλλο κράτος μέλος επειδή έχει στο άλλο αυτό κράτος θυγατρική η οποία θέτει στη διάθεσή της ανθρώπινους και τεχνικούς πόρους βάσει συμβάσεων με τις οποίες της παρέχει, κατ’ αποκλειστικότητα, υπηρεσίες μάρκετινγκ, ρύθμισης, διαφήμισης και εκπροσώπησης, οι οποίες ενδέχεται να έχουν άμεση επιρροή στον όγκο των πωλήσεών της.

---

(1)  ΕΕ C 339 της 12.10.2020.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/9 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/9

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Helsingin hallinto-oikeus (Φινλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — A SCPI

(Υπόθεση C-342/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Φορολογία - Άρθρα 63 και 65 ΣΛΕΕ - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Περιορισμοί - Φόρος εισοδήματος νομικών προσώπων - Απαλλαγή των επενδυτικών οργανισμών - Προϋποθέσεις απαλλαγής - Προϋπόθεση σχετικά με τη συμβατική μορφή του οργανισμού)

(2022/C 213/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Helsingin hallinto-oikeus

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

A SCPI

παρισταμένης της: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö

Διατακτικό

Τα άρθρα 63 και 65 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική νομοθεσία η οποία, επιφυλάσσοντας το ευεργέτημα της απαλλαγής από τον φόρο των εισοδημάτων από μισθώματα και των κερδών από τη μεταβίβαση ακινήτων ή μετοχών εταιριών που έχουν στην κυριότητά τους ακίνητα μόνο στους επενδυτικούς οργανισμούς με συμβατική μορφή, αποκλείει από το ευεργέτημα της απαλλαγής αυτής αλλοδαπό οργανισμό εναλλακτικών επενδύσεων με καταστατική μορφή, μολονότι ο εν λόγω οργανισμός, ο οποίος απολαύει, στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος, καθεστώτος φορολογικής διαφάνειας, δεν υπόκειται στον φόρο εισοδήματος στο τελευταίο αυτό κράτος μέλος.

---

(1)  ΕΕ C 339 της 12.10.2020.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/9 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/9

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Juzgado de Primera Instancia no 49 de Barcelona (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — EL, TP κατά Caixabank SA

(Υπόθεση C-385/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές - Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Αρχή της αποτελεσματικότητας - Αρχή της ισοδυναμίας - Ένδικη διαδικασία που αποσκοπεί στη διαπίστωση της καταχρηστικότητας συμβατικής ρήτρας - Δυνατότητα αυτεπάγγελτου ελέγχου εκ μέρους του εθνικού δικαστηρίου - Εθνική διαδικασία καθορισμού των δικαστικών εξόδων - Δικηγορική αμοιβή ως αποδοτέα δικαστική δαπάνη)

(2022/C 213/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de Primera Instancia no 49 de Barcelona

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγοντες: EL, TP

Εναγομένη: Caixabank SA

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, ερμηνευόμενα υπό το πρίσμα της αρχής της αποτελεσματικότητας, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει, στο πλαίσιο του καθορισμού των δικαστικών εξόδων σε περίπτωση ασκήσεως αγωγής με αίτημα να διαπιστωθεί η καταχρηστικότητα συμβατικής ρήτρας, ανώτατο όριο που εφαρμόζεται στην αμοιβή του δικηγόρου την οποία δύναται να αναζητήσει ο νικήσας καταναλωτής από τον επαγγελματία που καταδικάστηκε στα δικαστικά έξοδα, υπό την προϋπόθεση ότι το εν λόγω όριο παρέχει στον πρώτο τη δυνατότητα να ζητήσει, ως αμοιβή του δικηγόρου, την απόδοση ποσού εύλογου και ανάλογου προς τα δικαστικά έξοδα στα οποία θα αναμενόταν αντικειμενικώς να υποβληθεί προκειμένου να ασκήσει μια τέτοια αγωγή. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, ερμηνευόμενα υπό το πρίσμα της αρχής της αποτελεσματικότητας, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει, στο πλαίσιο του καθορισμού των δικαστικών εξόδων σε περίπτωση ασκήσεως αγωγής με αίτημα να διαπιστωθεί η καταχρηστικότητα συμβατικής ρήτρας, ανώτατο όριο που εφαρμόζεται στην αμοιβή του δικηγόρου την οποία δύναται να αναζητήσει ο νικήσας καταναλωτής από τον επαγγελματία που καταδικάστηκε στα δικαστικά έξοδα, υπό την προϋπόθεση ότι το εν λόγω όριο παρέχει στον πρώτο τη δυνατότητα να ζητήσει, ως αμοιβή του δικηγόρου, την απόδοση ποσού εύλογου και ανάλογου προς τα δικαστικά έξοδα στα οποία θα αναμενόταν αντικειμενικώς να υποβληθεί προκειμένου να ασκήσει μια τέτοια αγωγή.

| 2) | Το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13, ερμηνευόμενα υπό το πρίσμα της αρχής της αποτελεσματικότητας, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση σύμφωνα με την οποία η αξία του αντικειμένου της διαφοράς, η οποία αποτελεί τη βάση για τον υπολογισμό των δικαστικών εξόδων που είναι σε θέση να αναζητήσει ο καταναλωτής ο οποίος δικαιώθηκε στο πλαίσιο ασκήσεως αγωγής με αίτημα τη διαπίστωση της καταχρηστικότητας συμβατικής ρήτρας, πρέπει να προσδιορίζεται με το δικόγραφο της αγωγής ή, σε διαφορετική περίπτωση, καθορίζεται από την εν λόγω ρύθμιση, χωρίς να μπορεί να μεταβληθεί στη συνέχεια, υπό την προϋπόθεση ότι ο δικαστής που είναι επιφορτισμένος, in fine, με τον καθορισμό των δικαστικών εξόδων έχει την ευχέρεια να καθορίσει την πραγματική αξία του αντικειμένου της διαφοράς για τον καταναλωτή, διασφαλίζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο ότι ο τελευταίος απολαύει του δικαιώματός του να ζητήσει την απόδοση ποσού εύλογου και ανάλογου προς τα δικαστικά έξοδα στα οποία θα αναμενόταν αντικειμενικώς να υποβληθεί προκειμένου να ασκήσει μια τέτοια αγωγή. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13, ερμηνευόμενα υπό το πρίσμα της αρχής της αποτελεσματικότητας, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση σύμφωνα με την οποία η αξία του αντικειμένου της διαφοράς, η οποία αποτελεί τη βάση για τον υπολογισμό των δικαστικών εξόδων που είναι σε θέση να αναζητήσει ο καταναλωτής ο οποίος δικαιώθηκε στο πλαίσιο ασκήσεως αγωγής με αίτημα τη διαπίστωση της καταχρηστικότητας συμβατικής ρήτρας, πρέπει να προσδιορίζεται με το δικόγραφο της αγωγής ή, σε διαφορετική περίπτωση, καθορίζεται από την εν λόγω ρύθμιση, χωρίς να μπορεί να μεταβληθεί στη συνέχεια, υπό την προϋπόθεση ότι ο δικαστής που είναι επιφορτισμένος, in fine, με τον καθορισμό των δικαστικών εξόδων έχει την ευχέρεια να καθορίσει την πραγματική αξία του αντικειμένου της διαφοράς για τον καταναλωτή, διασφαλίζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο ότι ο τελευταίος απολαύει του δικαιώματός του να ζητήσει την απόδοση ποσού εύλογου και ανάλογου προς τα δικαστικά έξοδα στα οποία θα αναμενόταν αντικειμενικώς να υποβληθεί προκειμένου να ασκήσει μια τέτοια αγωγή.

---

(1)  ΕΕ C 423 της 7.12.2020.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/10 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/10

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 — Solar Ηλείας Μπόμπαινα AE κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-429/20 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Αγορά ηλεκτρικής ενέργειας παραγόμενης από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας - Εθνική νομοθεσία η οποία φέρεται να έχει ως αποτέλεσμα τη χορήγηση παράνομου πλεονεκτήματος στους προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας - Καταγγελία ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής - Απορριπτική απόφαση χωρίς κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως - Προσφυγή ακυρώσεως - Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1589 - Άρθρο 1, στοιχείο ηʹ - Έννοια του όρου «ενδιαφερόμενο μέρος» - Απαράδεκτο)

(2022/C 213/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Solar Ηλείας Μπόμπαινα AE (εκπρόσωποι: A. Μεταξάς, δικηγόρος, και A. Bartosch, Rechtsanwalt)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Stromsky και K. Herrmann)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

| 2) | Καταδικάζει τη Solar Ηλείας Μπόμπαινα AE στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τη Solar Ηλείας Μπόμπαινα AE στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 359 της 26.10.2020.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/11 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/11

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Supremo Tribunal Administrativo (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas IP (IFAP) κατά LM (C-447/20), BD, Autoridade Tributária e Aduaneira (C-448/20)

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-447/20 και C-448/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 - Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης - Δίωξη λόγω παρατυπιών - Άρθρο 4 - Λήψη διοικητικών μέτρων - Άρθρο 3, παράγραφος 1 - Προθεσμία παραγραφής της δίωξης - Παρέλευση προθεσμίας - Δυνατότητα επικλήσεως στο πλαίσιο της διαδικασίας αναγκαστικής εισπράξεως - Άρθρο 3, παράγραφος 2 - Προθεσμία εκτελέσεως - Δυνατότητα εφαρμογής - Έναρξη - Διακοπή και αναστολή - Διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών)

(2022/C 213/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Supremo Tribunal Administrativo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas IP (IFAP)

κατά

LM (C-447/20), BD, Autoridade Tributária e Aduaneira (C-448/20)

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων [της Ευρωπαϊκής Ένωσης], έχει την έννοια ότι, υπό την επιφύλαξη της τηρήσεως των αρχών της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας, δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας, προκειμένου να προσβληθεί απόφαση περί ανακτήσεως αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, η οποία εκδόθηκε μετά την παρέλευση της προθεσμίας παραγραφής της δίωξης την οποία προβλέπει η διάταξη αυτή, ο αποδέκτης της αποφάσεως υποχρεούται να προβάλει την παρατυπία της εντός ορισμένης αποκλειστικής προθεσμίας ενώπιον του αρμόδιου διοικητικού δικαστηρίου και δεν μπορεί πλέον να αντιταχθεί στην εκτέλεση της εν λόγω αποφάσεως επικαλούμενος την ίδια παρατυπία στο πλαίσιο της επισπευθείσας εις βάρος του ένδικης διαδικασίας αναγκαστικής εισπράξεως. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων [της Ευρωπαϊκής Ένωσης], έχει την έννοια ότι, υπό την επιφύλαξη της τηρήσεως των αρχών της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας, δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας, προκειμένου να προσβληθεί απόφαση περί ανακτήσεως αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, η οποία εκδόθηκε μετά την παρέλευση της προθεσμίας παραγραφής της δίωξης την οποία προβλέπει η διάταξη αυτή, ο αποδέκτης της αποφάσεως υποχρεούται να προβάλει την παρατυπία της εντός ορισμένης αποκλειστικής προθεσμίας ενώπιον του αρμόδιου διοικητικού δικαστηρίου και δεν μπορεί πλέον να αντιταχθεί στην εκτέλεση της εν λόγω αποφάσεως επικαλούμενος την ίδια παρατυπία στο πλαίσιο της επισπευθείσας εις βάρος του ένδικης διαδικασίας αναγκαστικής εισπράξεως.

| 2) | Το άρθρο 3, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 2988/95 έχει την έννοια ότι παράγει άμεσα αποτελέσματα στις εθνικές έννομες τάξεις, χωρίς να χρειάζεται οι εθνικές αρχές να λάβουν μέτρα εφαρμογής. Επομένως, ο αποδέκτης αποφάσεως περί ανακτήσεως των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών πρέπει, εν πάση περιπτώσει, να μπορεί να επικαλεστεί την παρέλευση της προθεσμίας εκτελέσεως του άρθρου 3, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού ή, ενδεχομένως, μιας περισσότερο εκτεταμένης, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 3, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού, προθεσμίας εκτελέσεως, προκειμένου να αντιταχθεί στην αναγκαστική είσπραξη των ποσών αυτών. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 3, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 2988/95 έχει την έννοια ότι παράγει άμεσα αποτελέσματα στις εθνικές έννομες τάξεις, χωρίς να χρειάζεται οι εθνικές αρχές να λάβουν μέτρα εφαρμογής. Επομένως, ο αποδέκτης αποφάσεως περί ανακτήσεως των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών πρέπει, εν πάση περιπτώσει, να μπορεί να επικαλεστεί την παρέλευση της προθεσμίας εκτελέσεως του άρθρου 3, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού ή, ενδεχομένως, μιας περισσότερο εκτεταμένης, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 3, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού, προθεσμίας εκτελέσεως, προκειμένου να αντιταχθεί στην αναγκαστική είσπραξη των ποσών αυτών.

| 3) | Το άρθρο 3, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 2988/95 έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει ότι η προθεσμία εκτελέσεως που θεσπίζει το άρθρο αυτό αρχίζει να τρέχει από την έκδοση αποφάσεως περί επιστροφής των αχρεωστήτως εισπραχθέντων ποσών, καθόσον η προθεσμία αυτή πρέπει να αρχίζει να τρέχει από την ημέρα κατά την οποία η εν λόγω απόφαση καθίσταται οριστική, δηλαδή από την ημέρα παρελεύσεως των προθεσμιών προσβολής της ή εξαντλήσεως των ενδίκων μέσων. |
| --- | --- |

3)

Το άρθρο 3, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 2988/95 έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει ότι η προθεσμία εκτελέσεως που θεσπίζει το άρθρο αυτό αρχίζει να τρέχει από την έκδοση αποφάσεως περί επιστροφής των αχρεωστήτως εισπραχθέντων ποσών, καθόσον η προθεσμία αυτή πρέπει να αρχίζει να τρέχει από την ημέρα κατά την οποία η εν λόγω απόφαση καθίσταται οριστική, δηλαδή από την ημέρα παρελεύσεως των προθεσμιών προσβολής της ή εξαντλήσεως των ενδίκων μέσων.

| 4) | Το άρθρο 3, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2988/95 έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας η προθεσμία εκτελέσεως που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο της εν λόγω παραγράφου διακόπτεται με την κλήτευση στη διαδικασία αναγκαστικής εισπράξεως της οφειλής που αποτελεί το αντικείμενο αποφάσεως περί ανακτήσεως. |
| --- | --- |

4)

Το άρθρο 3, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2988/95 έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας η προθεσμία εκτελέσεως που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο της εν λόγω παραγράφου διακόπτεται με την κλήτευση στη διαδικασία αναγκαστικής εισπράξεως της οφειλής που αποτελεί το αντικείμενο αποφάσεως περί ανακτήσεως.

---

(1)  ΕΕ C 443 της 21.12.2020.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/12 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/12

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Λιθουανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — UB κατά Kauno teritorinė muitinė

(Υπόθεση C-489/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Ενωσιακός τελωνειακός κώδικας - Απόσβεση της τελωνειακής οφειλής - Εμπορεύματα τα οποία έχουν εισαχθεί παρανόμως στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης - Κατάσχεση και δήμευση - Οδηγία 2008/118/ΕΚ - Ειδικοί φόροι κατανάλωσης - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Φόρος προστιθεμένης αξίας - Γενεσιουργός αιτία - Απαιτητό)

(2022/C 213/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική

Αιτούν δικαστήριο

Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

UB

κατά

Kauno teritorinė muitinė

παρισταμένου του: Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos Finansų ministerijos

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 124, παράγραφος 1, στοιχείο ε', του κανονισμού (ΕΕ) 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 2013, για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, έχει την έννοια ότι η τελωνειακή οφειλή αποσβέννυται, εάν τα εμπορεύματα κατασχέθηκαν και, στη συνέχεια, δημεύθηκαν μετά την παράνομη εισαγωγή τους στο τελωνειακό έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 124, παράγραφος 1, στοιχείο ε', του κανονισμού (ΕΕ) 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 2013, για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, έχει την έννοια ότι η τελωνειακή οφειλή αποσβέννυται, εάν τα εμπορεύματα κατασχέθηκαν και, στη συνέχεια, δημεύθηκαν μετά την παράνομη εισαγωγή τους στο τελωνειακό έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

| 2) | Τα άρθρα 2, στοιχείο β', και 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/118/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με το γενικό καθεστώς των ειδικών φόρων κατανάλωσης και για την κατάργηση της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ, καθώς και τα άρθρα 2, παράγραφος 1, στοιχείο δ', και 70 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι η απόσβεση της τελωνειακής οφειλής βάσει του λόγου που προβλέπεται στο άρθρο 124, παράγραφος 1, στοιχείο ε', του κανονισμού 952/2013 δεν συνεπάγεται την απόσβεση του οφειλόμενου ποσού των ειδικών φόρων κατανάλωσης και του ΦΠΑ για τα εμπορεύματα που εισήχθησαν παρανόμως στο τελωνειακό έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

2)

Τα άρθρα 2, στοιχείο β', και 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/118/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με το γενικό καθεστώς των ειδικών φόρων κατανάλωσης και για την κατάργηση της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ, καθώς και τα άρθρα 2, παράγραφος 1, στοιχείο δ', και 70 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι η απόσβεση της τελωνειακής οφειλής βάσει του λόγου που προβλέπεται στο άρθρο 124, παράγραφος 1, στοιχείο ε', του κανονισμού 952/2013 δεν συνεπάγεται την απόσβεση του οφειλόμενου ποσού των ειδικών φόρων κατανάλωσης και του ΦΠΑ για τα εμπορεύματα που εισήχθησαν παρανόμως στο τελωνειακό έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

---

(1)  ΕΕ C 433 της 14.12.2020.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/12 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/12

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Nederlandstalige Ondernemingsrechtbank Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Q, R, S κατά United Airlines, Inc.

(Υπόθεση C-561/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Αεροπορικές μεταφορές - Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 - Kοινοί κανόνες αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης - Πτήση με ανταπόκριση που περιλαμβάνει δύο σκέλη - Μεγάλη καθυστέρηση άφιξης στον τελικό προορισμό που επήλθε κατά το δεύτερο σκέλος της πτήσης το οποίο εκτελέστηκε μεταξύ δύο αερολιμένων τρίτης χώρας - Κύρος του κανονισμού υπό το πρίσμα του διεθνούς δικαίου)

(2022/C 213/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Nederlandstalige Ondernemingsrechtbank Brussel

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Q, R, S

κατά

United Airlines, Inc.

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με τα άρθρα 6 και 7 του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 295/91, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιβάτης μιας πτήσης με ανταπόκριση, που περιλαμβάνει δύο σκέλη και για την οποία έχει γίνει ενιαία κράτηση σε κοινοτικό αερομεταφορέα, με σημείο αναχώρησης αερολιμένα ευρισκόμενο στο έδαφος κράτους μέλους και με προορισμό αερολιμένα ευρισκόμενο σε τρίτη χώρα περιλαμβανομένης ενδιάμεσης στάσης σε έτερο αερολιμένα της εν λόγω τρίτης χώρας, δικαιούται αποζημίωση από τον αερομεταφορέα τρίτης χώρας ο οποίος εκτέλεσε εξ ολοκλήρου την εν λόγω πτήση για λογαριασμό του κοινοτικού αερομεταφορέα, σε περίπτωση που ο επιβάτης φθάνει στον τελικό προορισμό του με καθυστέρηση άνω των τριών ωρών η οποία επήλθε κατά το δεύτερο σκέλος της εν λόγω πτήσης. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με τα άρθρα 6 και 7 του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 295/91, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιβάτης μιας πτήσης με ανταπόκριση, που περιλαμβάνει δύο σκέλη και για την οποία έχει γίνει ενιαία κράτηση σε κοινοτικό αερομεταφορέα, με σημείο αναχώρησης αερολιμένα ευρισκόμενο στο έδαφος κράτους μέλους και με προορισμό αερολιμένα ευρισκόμενο σε τρίτη χώρα περιλαμβανομένης ενδιάμεσης στάσης σε έτερο αερολιμένα της εν λόγω τρίτης χώρας, δικαιούται αποζημίωση από τον αερομεταφορέα τρίτης χώρας ο οποίος εκτέλεσε εξ ολοκλήρου την εν λόγω πτήση για λογαριασμό του κοινοτικού αερομεταφορέα, σε περίπτωση που ο επιβάτης φθάνει στον τελικό προορισμό του με καθυστέρηση άνω των τριών ωρών η οποία επήλθε κατά το δεύτερο σκέλος της εν λόγω πτήσης.

| 2) | Από την εξέταση του δευτέρου προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του κανονισμού 261/2004 υπό το πρίσμα της αρχής του εθιμικού διεθνούς δικαίου κατά την οποία κάθε κράτος έχει πλήρη και αποκλειστική κυριαρχία στον εναέριο χώρο του. |
| --- | --- |

2)

Από την εξέταση του δευτέρου προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του κανονισμού 261/2004 υπό το πρίσμα της αρχής του εθιμικού διεθνούς δικαίου κατά την οποία κάθε κράτος έχει πλήρη και αποκλειστική κυριαρχία στον εναέριο χώρο του.

---

(1)  ΕΕ C 128 της 12.4.2021.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/13 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/13

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — J κατά H Limited

(Υπόθεση C-568/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 - Πεδίο εφαρμογής - Άρθρο 2, στοιχείο α' - Έννοια της «απόφασης» - Διαταγή πληρωμής εκδοθείσα σε άλλο κράτος μέλος κατόπιν συνοπτικής και κατ’ αντιμωλίαν εξέτασης αποφάσεως εκδοθείσας σε τρίτο κράτος - Άρθρο 39 - Εκτελεστότητα στα κράτη μέλη)

(2022/C 213/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Oberster Gerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

J

κατά

H Limited

Διατακτικό

Το άρθρο 2, στοιχείο αʹ, και το άρθρο 39 του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχουν την έννοια ότι διαταγή πληρωμής εκδοθείσα από δικαστήριο κράτους μέλους επί τη βάσει εκτελεστών τίτλων που εκδόθηκαν σε τρίτο κράτος συνιστά απόφαση και είναι εκτελεστή εντός των λοιπών κρατών μελών αν εκδόθηκε κατόπιν κατ’ αντιμωλίαν διαδικασίας στο κράτος μέλος προελεύσεως και κηρύχθηκε εκτελεστή στο ίδιο κράτος, εφόσον, όμως, ο χαρακτήρας της απόφασης δεν στερεί από τον καθού η εκτέλεση το δικαίωμα να ζητήσει, σύμφωνα με το άρθρο 46 του εν λόγω κανονισμού, την άρνηση εκτέλεσης για έναν από τους λόγους που προβλέπει το άρθρο 45 του κανονισμού.

---

(1)  ΕΕ C 28 της 25.1.2021.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/14 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/14

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — V A, Z A κατά TP

(Υπόθεση C-645/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΕ) 650/2012 - Άρθρο 10 - Επικουρική διεθνής δικαιοδοσία σε υποθέσεις κληρονομικής διαδοχής - Συνήθης διαμονή του θανόντος κατά τον χρόνο του θανάτου του σε κράτος το οποίο δεν δεσμευόταν από τον κανονισμό (ΕΕ) 650/2012 - Θανών που έχει την ιθαγένεια κράτους μέλους και διατηρεί σε αυτό περιουσιακά στοιχεία - Υποχρέωση του δικαστηρίου του εν λόγω κράτους μέλους που επελήφθη της υπόθεσης να εξετάσει αυτεπαγγέλτως τα κριτήρια περί συνδρομής διεθνούς δικαιοδοσίας του - Διορισμός διαχειριστή κληρονομίας)

(2022/C 213/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour de cassation

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

V A, Z A

κατά

TP

Διατακτικό

Το άρθρο 10, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 650/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012, σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων, την αποδοχή και εκτέλεση δημόσιων εγγράφων στον τομέα της κληρονομικής διαδοχής και την καθιέρωση ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου, έχει την έννοια ότι δικαστήριο κράτους μέλους οφείλει να εξετάσει αυτεπαγγέλτως αν έχει διεθνή δικαιοδοσία βάσει του κανόνα επικουρικής διεθνούς δικαιοδοσίας που προβλέπεται στην εν λόγω διάταξη όταν, έχοντας επιληφθεί της υπόθεσης δυνάμει του κανόνα γενικής δικαιοδοσίας του άρθρου 4 του κανονισμού, διαπιστώσει ότι δεν έχει διεθνή δικαιοδοσία βάσει της τελευταίας αυτής διάταξης.

---

(1)  ΕΕ C 53 της 15.2.2021.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/14 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/14

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Y GmbH κατά Hauptzollamt

(Υπόθεση C-668/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Κοινό δασμολόγιο - Συνδυασμένη Ονοματολογία - Κατάταξη των εμπορευμάτων - Κλάσεις 1302, 3301 και 3302 - Εκχύλισμα ελαιορητίνης βανίλιας - Ειδικοί φόροι κατανάλωσης - Οδηγία 92/83/ΕΟΚ - Απαλλαγές - Άρθρο 27, παράγραφος 1, στοιχείο ε' - Έννοια της «αρωματικής ουσίας» - Οδηγία 92/12/ΕΟΚ - Επιτροπή ειδικών φόρων κατανάλωσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής - Αρμοδιότητες)

(2022/C 213/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesfinanzhof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα και αναιρεσείουσα: Y GmbH

Καθού και αναιρεσίβλητο: Hauptzollamt

Διατακτικό

| 1) | Η Συνδυασμένη Ονοματολογία, που περιλαμβάνεται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/1754 της Επιτροπής, της 6ης Οκτωβρίου 2015, έχει την έννοια ότι εμπόρευμα αποτελούμενο κατά 85 % από αιθανόλη, κατά 10 % από νερό, κατά 4,8 % από ξηρά κατάλοιπα, του οποίου η μέση περιεκτικότητα σε βανιλλίνη είναι 0,5 % και το οποίο λαμβάνεται διά της αραίωσης μέσα σε νερό και αιθανόλη ενός ενδιάμεσου προϊόντος, το οποίο λαμβάνεται αυτό καθεαυτό από λοβούς βανίλιας με τη βοήθεια αιθανόλης, εμπίπτει στη διάκριση 1302 1905 της ονοματολογίας αυτής. |
| --- | --- |

1)

Η Συνδυασμένη Ονοματολογία, που περιλαμβάνεται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/1754 της Επιτροπής, της 6ης Οκτωβρίου 2015, έχει την έννοια ότι εμπόρευμα αποτελούμενο κατά 85 % από αιθανόλη, κατά 10 % από νερό, κατά 4,8 % από ξηρά κατάλοιπα, του οποίου η μέση περιεκτικότητα σε βανιλλίνη είναι 0,5 % και το οποίο λαμβάνεται διά της αραίωσης μέσα σε νερό και αιθανόλη ενός ενδιάμεσου προϊόντος, το οποίο λαμβάνεται αυτό καθεαυτό από λοβούς βανίλιας με τη βοήθεια αιθανόλης, εμπίπτει στη διάκριση 1302 1905 της ονοματολογίας αυτής.

| 2) | Το άρθρο 27, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της οδηγίας 92/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στην αλκοόλη και τα αλκοολούχα ποτά, έχει την έννοια ότι ελαιορητίνη βανίλιας που εμπίπτει στη διάκριση 1302 1905 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας, που περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι του κανονισμού 2658/87, όπως τροποποιήθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό 2015/1754, πρέπει να θεωρηθεί ως «αρωματική ουσία», κατά τη διάταξη αυτή, υπό την προϋπόθεση ότι αποτελεί συστατικό που προσδίδει μια ιδιαίτερη γεύση ή μια ιδιαίτερη οσμή σε συγκεκριμένο προϊόν. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 27, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της οδηγίας 92/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στην αλκοόλη και τα αλκοολούχα ποτά, έχει την έννοια ότι ελαιορητίνη βανίλιας που εμπίπτει στη διάκριση 1302 1905 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας, που περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι του κανονισμού 2658/87, όπως τροποποιήθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό 2015/1754, πρέπει να θεωρηθεί ως «αρωματική ουσία», κατά τη διάταξη αυτή, υπό την προϋπόθεση ότι αποτελεί συστατικό που προσδίδει μια ιδιαίτερη γεύση ή μια ιδιαίτερη οσμή σε συγκεκριμένο προϊόν.

---

(1)  ΕΕ C 72 της 1.3.2021.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/15 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/15

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αιτήσεις του Verwaltungsgericht, Autonome Sektion für die Provinz Bozen (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — KW (C-102/21), SG (C-103/21) κατά Autonome Provinz Bozen

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-102/21 και C-103/21) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Ενισχύσεις χορηγούμενες από τα κράτη - Καθεστώς ενισχύσεων για την κατασκευή μικρών υδροηλεκτρικών σταθμών - Αλπικά ορεινά καταφύγια χωρίς σύνδεση στο δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας - Έγκριση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Λήξη)

(2022/C 213/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgericht, Autonome Sektion für die Provinz Bozen

Διάδικοι στις υποθέσεις των κύριων δικών

KW (C-102/21), SG (C-103/21)

κατά

Autonome Provinz Bozen

Διατακτικό

| 1) | Η έγκριση του καθεστώτος ενισχύσεων για την κατασκευή μικρών υδροηλεκτρικών σταθμών η οποία απέρρεε από την απόφαση C(2012) 5048 final της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 2012, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.32113 (2010/N) — Ιταλία: Καθεστώς ενισχύσεων για την εξοικονόμηση ενέργειας, τα συστήματα τηλεθέρμανσης και την ηλεκτροδότηση απομακρυσμένων περιοχών στο Alto Adige/Νότιο Τιρόλο, δεν ίσχυε πλέον όταν η Autonome Provinz Bozen (αυτόνομη επαρχία του Bolzano, Ιταλία) χορήγησε επιδοτήσεις στην KW και στον SG. |
| --- | --- |

1)

Η έγκριση του καθεστώτος ενισχύσεων για την κατασκευή μικρών υδροηλεκτρικών σταθμών η οποία απέρρεε από την απόφαση C(2012) 5048 final της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 2012, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.32113 (2010/N) — Ιταλία: Καθεστώς ενισχύσεων για την εξοικονόμηση ενέργειας, τα συστήματα τηλεθέρμανσης και την ηλεκτροδότηση απομακρυσμένων περιοχών στο Alto Adige/Νότιο Τιρόλο, δεν ίσχυε πλέον όταν η Autonome Provinz Bozen (αυτόνομη επαρχία του Bolzano, Ιταλία) χορήγησε επιδοτήσεις στην KW και στον SG.

| 2) | Το άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι δεν εναπόκειται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ζητήσει από το κράτος μέλος να ανακτήσει παράνομη ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο στ', του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι δεν εναπόκειται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ζητήσει από το κράτος μέλος να ανακτήσει παράνομη ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο στ', του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

---

(1)  ΕΕ C 217 της 7.6.2021.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/16 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/16

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] –Διαδικασία σχετικά με την αναγνώριση και την εκτέλεση χρηματικής ποινής που επιβλήθηκε στον D. B.

(Υπόθεση C-150/21) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις - Αμοιβαία αναγνώριση - Απόφαση-πλαίσιο 2005/214/ΔΕΥ - Εκτέλεση χρηματικών ποινών - Άρθρο 1, στοιχείο α', σημείο ii - Εκδοθείσα από διοικητική αρχή απόφαση με την οποία επιβάλλεται χρηματική ποινή - Απόφαση κατά της οποίας μπορεί να ασκηθεί προσφυγή ενώπιον εισαγγελέα υποκείμενου στις οδηγίες του Υπουργού Δικαιοσύνης - Μέσο ένδικης προστασίας που μπορεί να ασκηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο ενώπιον δικαστηρίου που έχει δικαιοδοσία ειδικά σε ποινικές υποθέσεις)

(2022/C 213/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Αιτούν δικαστήριο

Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

D. B.

παρισταμένης της: Prokuratura Rejonowa Łódź-Bałuty

Διατακτικό

Το άρθρο 1, στοιχείο α', σημείο ii, της απόφασης-πλαισίου 2005/214/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 24ης Φεβρουαρίου 2005, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης επί χρηματικών ποινών, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, έχει την έννοια ότι οριστική απόφαση για την επιβολή χρηματικής ποινής σε φυσικό πρόσωπο, η οποία εκδόθηκε από μη δικαστική αρχή του κράτους μέλους έκδοσης επί ποινικού αδικήματος σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους αυτού, συνιστά «απόφαση», κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης, στην περίπτωση κατά την οποία η εθνική νομοθεσία προβλέπει ότι η προσφυγή κατά της ως άνω απόφασης εξετάζεται, αρχικώς, από εισαγγελέα που υπάγεται ιεραρχικά στον Υπουργό Δικαιοσύνης, ενώ στη συνέχεια ο ενδιαφερόμενος δύναται να ασκήσει μέσο ένδικης προστασίας σε δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία ειδικά σε ποινικές υποθέσεις, εάν ο εισαγγελέας εκδώσει απόφαση με την οποία απορρίπτει την προσφυγή, υπό την προϋπόθεση ότι η πρόσβαση στο εν λόγω δικαστήριο δεν εξαρτάται από προϋποθέσεις που την καθιστούν αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερή.

---

(1)  ΕΕ C 329 της 16.8.2021.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/16 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/16

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2022 [αίτηση του Amtsgericht Bottrop (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Fuhrmann-2-GmbH κατά B.

(Υπόθεση C-249/21) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Προστασία των καταναλωτών - Οδηγία 2011/83/ΕΕ - Άρθρο 8, παράγραφος 2 - Συμβάσεις εξ αποστάσεως συναπτόμενες με ηλεκτρονικό μέσο - Υποχρεώσεις του εμπόρου προς ενημέρωση - Πάτημα ενός πλήκτρου ή ανάλογης λειτουργίας με σκοπό την υποβολή της παραγγελίας με ανάληψη υποχρεώσεως πληρωμής - Σαφής διατύπωση ανάλογη προς τη σήμανση «παραγγελία με υποχρέωση πληρωμής» - Λήψη υπόψη μόνον της σημάνσεως που φέρει το πλήκτρο ή η ανάλογη λειτουργία για την εκτίμηση του κατά πόσον μια τέτοια διατύπωση είναι πράγματι ανάλογη)

(2022/C 213/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Amtsgericht Bottrop

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Fuhrmann-2-GmbH

κατά

B.

Διατακτικό

Το άρθρο 8, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2011/83/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με τα δικαιώματα των καταναλωτών, την τροποποίηση της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και την κατάργηση της οδηγίας 85/577/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 97/7/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι προκειμένου να κριθεί, στο πλαίσιο διαδικασίας παραγγελίας σχετικής με τη σύναψη συμβάσεως εξ αποστάσεως με ηλεκτρονικό μέσο, αν η σήμανση που φέρει το πλήκτρο παραγγελίας ή ανάλογη λειτουργία, όπως η φράση «ολοκλήρωση της κρατήσεως», είναι «ανάλογη» με τη σήμανση «παραγγελία με υποχρέωση πληρωμής» κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη μόνον η σήμανση του συγκεκριμένου πλήκτρου ή της συγκεκριμένης ανάλογης λειτουργίας.

---

(1)  ΕΕ C 297 της 26.7.2021.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/17 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/17

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia no 20 de Barcelona (Ισπανία) στις 6 Αυγούστου 2021 — F C C και M A B κατά Caixabank S.A., πρώην Bankia S.A.

(Υπόθεση C-484/21)

(2022/C 213/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de Primera Instancia no 20 de Barcelona

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγοντες: F C C και M A B

Εναγομένη: Caixabank S.A., πρώην Bankia S.A.

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Συνάδει με το άρθρο 38 [του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης], με την αρχή της αποτελεσματικότητας του δικαίου της Ένωσης, καθώς και με το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 13/93 (1), το γεγονός ότι η παραγραφή της αξιώσεως προς επιστροφή των ποσών που καταβλήθηκαν βάσει καταχρηστικής ρήτρας, όπως η ρήτρα περί εξόδων, αρχίζει πριν από το χρονικό σημείο κατά το οποίο η εν λόγω ρήτρα κηρύσσεται άκυρη λόγω του καταχρηστικού χαρακτήρα της; |
| --- | --- |

1)

Συνάδει με το άρθρο 38 [του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης], με την αρχή της αποτελεσματικότητας του δικαίου της Ένωσης, καθώς και με το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 13/93 (1), το γεγονός ότι η παραγραφή της αξιώσεως προς επιστροφή των ποσών που καταβλήθηκαν βάσει καταχρηστικής ρήτρας, όπως η ρήτρα περί εξόδων, αρχίζει πριν από το χρονικό σημείο κατά το οποίο η εν λόγω ρήτρα κηρύσσεται άκυρη λόγω του καταχρηστικού χαρακτήρα της;

| 2) | Συνάδει με το άρθρο 38 [του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης], με την αρχή της αποτελεσματικότητας του δικαίου της Ένωσης, καθώς και με το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 13/93, το γεγονός ότι η εν λόγω προθεσμία παραγραφής αρχίζει κατά την ημερομηνία κατά την οποία δικαστήριο οι αποφάσεις του οποίου δημιουργούν δεσμευτικό νομολογιακό προηγούμενο, όπως το Tribunal Supremo (Ανώτατο Δικαστήριο), διαπιστώνει με απόφασή του τον καταχρηστικό χαρακτήρα ορισμένης ρήτρας, ανεξαρτήτως του αν ο οικείος καταναλωτής έχει λάβει γνώση του περιεχομένου της αποφάσεως; |
| --- | --- |

2)

Συνάδει με το άρθρο 38 [του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης], με την αρχή της αποτελεσματικότητας του δικαίου της Ένωσης, καθώς και με το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 13/93, το γεγονός ότι η εν λόγω προθεσμία παραγραφής αρχίζει κατά την ημερομηνία κατά την οποία δικαστήριο οι αποφάσεις του οποίου δημιουργούν δεσμευτικό νομολογιακό προηγούμενο, όπως το Tribunal Supremo (Ανώτατο Δικαστήριο), διαπιστώνει με απόφασή του τον καταχρηστικό χαρακτήρα ορισμένης ρήτρας, ανεξαρτήτως του αν ο οικείος καταναλωτής έχει λάβει γνώση του περιεχομένου της αποφάσεως;

| 3) | Συνάδει με το άρθρο 38 [του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης], με την αρχή της αποτελεσματικότητας του δικαίου της Ένωσης, καθώς και με το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 13/93, το γεγονός ότι, σε σύμβαση μακροχρόνιας διάρκειας, η προθεσμία παραγραφής της αξιώσεως επιστροφής εξόδων που καταβλήθηκαν για τη σύσταση υποθήκης αρχίζει κατά το χρονικό σημείο καταβολής των εξόδων αυτών, λαμβανομένου υπόψη ότι η καταχρηστική ρήτρα εξάντλησε τα αποτελέσματά της κατά το εν λόγω χρονικό σημείο και δεν υφίσταται κίνδυνος εκ νέου εφαρμογής της; |
| --- | --- |

3)

Συνάδει με το άρθρο 38 [του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης], με την αρχή της αποτελεσματικότητας του δικαίου της Ένωσης, καθώς και με το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 13/93, το γεγονός ότι, σε σύμβαση μακροχρόνιας διάρκειας, η προθεσμία παραγραφής της αξιώσεως επιστροφής εξόδων που καταβλήθηκαν για τη σύσταση υποθήκης αρχίζει κατά το χρονικό σημείο καταβολής των εξόδων αυτών, λαμβανομένου υπόψη ότι η καταχρηστική ρήτρα εξάντλησε τα αποτελέσματά της κατά το εν λόγω χρονικό σημείο και δεν υφίσταται κίνδυνος εκ νέου εφαρμογής της;

---

(1)  Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ 1993, L 95, σ. 29).

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/18 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/18

---

Αναίρεση που άσκησε στις 15 Δεκεμβρίου 2021 ο Wolfgang Kappes κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δέκατο τμήμα) στις 13 Οκτωβρίου 2021 στην υπόθεση T-429/20, Sedus Stoll AG κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-784/21 P)

(2022/C 213/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Wolfgang Kappes (εκπρόσωποι: B. Schneiders, J. Schneiders, T. Pfeifer, N. Gottschalk, Rechtsanwälte)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Sedus Stoll AG, Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Με διάταξη της 5ης Απριλίου 2022 το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αναιρέσεων) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως και έκρινε ότι ο αναιρεσείων φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/18 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/18

---

Αναίρεση που άσκησε στις 15 Δεκεμβρίου 2021 ο Wolfgang Kappes κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δέκατο τμήμα) στις 13 Οκτωβρίου 2021 στην υπόθεση T-436/20, Sedus Stoll AG κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-785/21 P)

(2022/C 213/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Wolfgang Kappes (εκπρόσωποι: B. Schneiders, J. Schneiders, T. Pfeifer, N. Gottschalk, Rechtsanwälte)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Sedus Stoll AG, Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Με διάταξη της 5ης Απριλίου 2022 το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αναιρέσεων) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως και έκρινε ότι ο αναιρεσείων φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/18 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/18

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Provincial de Barcelona (Ισπανία) στις 20 Δεκεμβρίου 2021 — Bankia SA κατά WE και XA

(Υπόθεση C-810/21)

(2022/C 213/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Audiencia Provincial de Barcelona

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: Bankia SA

Εφεσίβλητοι: WE και XA

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Είναι συμβατό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/2013 (1), σε περίπτωση άσκησης αγωγής με αίτημα την εφαρμογή των σχετικών με την επιστροφή αποτελεσμάτων της αναγνωρίσεως της ακυρότητας ρήτρας που υποχρεώνει τον δανειολήπτη να καταβάλει τα έξοδα για τη σύναψη της σύμβασης, να υπόκειται η άσκηση αγωγής σε δεκαετή προθεσμία -παραγραφής, η οποία αρχίζει από τότε που η ρήτρα εξήντλησε τα αποτελέσματά της με την πραγματοποίηση της τελευταίας πληρωμής, ήτοι σε χρόνο κατά τον οποίο ο καταναλωτής γνωρίζει τα πραγματικά περιστατικά που συνιστούν την καταχρηστικότητα ή απαιτείται να διαθέτει ο καταναλωτής συμπληρωματικές πληροφορίες για τη νομική αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών;
  Σε περίπτωση που απαιτείται γνώση για τη νομική αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών, μπορεί η έναρξη της προθεσμίας να εξαρτηθεί από την ύπαρξη πάγιας νομολογίας για την ακυρότητα της ρήτρας ή μπορεί το εθνικό δικαστήριο να λάβει υπόψη του και άλλες διαφορετικές περιστάσεις; |
| --- | --- |

1)

Είναι συμβατό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/2013 (1), σε περίπτωση άσκησης αγωγής με αίτημα την εφαρμογή των σχετικών με την επιστροφή αποτελεσμάτων της αναγνωρίσεως της ακυρότητας ρήτρας που υποχρεώνει τον δανειολήπτη να καταβάλει τα έξοδα για τη σύναψη της σύμβασης, να υπόκειται η άσκηση αγωγής σε δεκαετή προθεσμία -παραγραφής, η οποία αρχίζει από τότε που η ρήτρα εξήντλησε τα αποτελέσματά της με την πραγματοποίηση της τελευταίας πληρωμής, ήτοι σε χρόνο κατά τον οποίο ο καταναλωτής γνωρίζει τα πραγματικά περιστατικά που συνιστούν την καταχρηστικότητα ή απαιτείται να διαθέτει ο καταναλωτής συμπληρωματικές πληροφορίες για τη νομική αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών;

Σε περίπτωση που απαιτείται γνώση για τη νομική αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών, μπορεί η έναρξη της προθεσμίας να εξαρτηθεί από την ύπαρξη πάγιας νομολογίας για την ακυρότητα της ρήτρας ή μπορεί το εθνικό δικαστήριο να λάβει υπόψη του και άλλες διαφορετικές περιστάσεις;

| 2) | Σε περίπτωση που η αγωγή με αίτημα την επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών υπόκειται σε μακρά προθεσμία παραγραφής δέκα ετών, σε ποιο χρονικό σημείο οφείλει ο καταναλωτής να είναι σε θέση να γνωρίζει τον καταχρηστικό χαρακτήρα της ρήτρας και τα δικαιώματα που του απονέμει η οδηγία, πριν την έναρξη της προθεσμίας παραγραφής ή πριν την παρέλευσή της; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση που η αγωγή με αίτημα την επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών υπόκειται σε μακρά προθεσμία παραγραφής δέκα ετών, σε ποιο χρονικό σημείο οφείλει ο καταναλωτής να είναι σε θέση να γνωρίζει τον καταχρηστικό χαρακτήρα της ρήτρας και τα δικαιώματα που του απονέμει η οδηγία, πριν την έναρξη της προθεσμίας παραγραφής ή πριν την παρέλευσή της;

---

(1)  Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ 1993, L 95, σ. 29).

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/19 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/19

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Provincial de Barcelona (Ισπανία) στις 20 Δεκεμβρίου 2021 — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA κατά TB και UK

(Υπόθεση C-811/21)

(2022/C 213/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Audiencia Provincial de Barcelona

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA

Εφεσίβλητοι: TB και UK

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Είναι συμβατό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/2013 (1), σε περίπτωση άσκησης αγωγής με αίτημα την εφαρμογή των σχετικών με την επιστροφή αποτελεσμάτων της αναγνωρίσεως της ακυρότητας ρήτρας που υποχρεώνει τον δανειολήπτη να καταβάλει τα έξοδα για τη σύναψη της σύμβασης, να υπόκειται η άσκηση αγωγής σε δεκαετή προθεσμία -παραγραφής, η οποία αρχίζει από τότε που η ρήτρα εξήντλησε τα αποτελέσματά της με την πραγματοποίηση της τελευταίας πληρωμής, ήτοι σε χρόνο κατά τον οποίο ο καταναλωτής γνωρίζει τα πραγματικά περιστατικά που συνιστούν την καταχρηστικότητα ή απαιτείται να διαθέτει ο καταναλωτής συμπληρωματικές πληροφορίες για τη νομική αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών;
  Σε περίπτωση που απαιτείται γνώση για τη νομική αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών, μπορεί η έναρξη της προθεσμίας να εξαρτηθεί από την ύπαρξη πάγιας νομολογίας για την ακυρότητα της ρήτρας ή μπορεί το εθνικό δικαστήριο να λάβει υπόψη του και άλλες διαφορετικές περιστάσεις; |
| --- | --- |

1)

Είναι συμβατό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/2013 (1), σε περίπτωση άσκησης αγωγής με αίτημα την εφαρμογή των σχετικών με την επιστροφή αποτελεσμάτων της αναγνωρίσεως της ακυρότητας ρήτρας που υποχρεώνει τον δανειολήπτη να καταβάλει τα έξοδα για τη σύναψη της σύμβασης, να υπόκειται η άσκηση αγωγής σε δεκαετή προθεσμία -παραγραφής, η οποία αρχίζει από τότε που η ρήτρα εξήντλησε τα αποτελέσματά της με την πραγματοποίηση της τελευταίας πληρωμής, ήτοι σε χρόνο κατά τον οποίο ο καταναλωτής γνωρίζει τα πραγματικά περιστατικά που συνιστούν την καταχρηστικότητα ή απαιτείται να διαθέτει ο καταναλωτής συμπληρωματικές πληροφορίες για τη νομική αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών;

Σε περίπτωση που απαιτείται γνώση για τη νομική αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών, μπορεί η έναρξη της προθεσμίας να εξαρτηθεί από την ύπαρξη πάγιας νομολογίας για την ακυρότητα της ρήτρας ή μπορεί το εθνικό δικαστήριο να λάβει υπόψη του και άλλες διαφορετικές περιστάσεις;

| 2) | Σε περίπτωση που η αγωγή με αίτημα την επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών υπόκειται σε μακρά προθεσμία παραγραφής δέκα ετών, σε ποιο χρονικό σημείο οφείλει ο καταναλωτής να είναι σε θέση να γνωρίζει τον καταχρηστικό χαρακτήρα της ρήτρας και τα δικαιώματα που του απονέμει η οδηγία, πριν την έναρξη της προθεσμίας παραγραφής ή πριν την παρέλευσή της; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση που η αγωγή με αίτημα την επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών υπόκειται σε μακρά προθεσμία παραγραφής δέκα ετών, σε ποιο χρονικό σημείο οφείλει ο καταναλωτής να είναι σε θέση να γνωρίζει τον καταχρηστικό χαρακτήρα της ρήτρας και τα δικαιώματα που του απονέμει η οδηγία, πριν την έναρξη της προθεσμίας παραγραφής ή πριν την παρέλευσή της;

---

(1)  Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ 1993, L 95, σ. 29).

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/19 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/19

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Provincial de Barcelona (Ισπανία) στις 20 Δεκεμβρίου 2021 — Banco Santander, SA κατά OG

(Υπόθεση C-812/21)

(2022/C 213/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Audiencia Provincial de Barcelona

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: Banco Santander, SA

Εφεσίβλητος: OG

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Είναι συμβατό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/2013 (1), σε περίπτωση άσκησης αγωγής με αίτημα την εφαρμογή των σχετικών με την επιστροφή αποτελεσμάτων της αναγνωρίσεως της ακυρότητας ρήτρας που υποχρεώνει τον δανειολήπτη να καταβάλει τα έξοδα για τη σύναψη της σύμβασης, να υπόκειται η άσκηση αγωγής σε δεκαετή προθεσμία -παραγραφής, η οποία αρχίζει από τότε που η ρήτρα εξήντλησε τα αποτελέσματά της με την πραγματοποίηση της τελευταίας πληρωμής, ήτοι σε χρόνο κατά τον οποίο ο καταναλωτής γνωρίζει τα πραγματικά περιστατικά που συνιστούν την καταχρηστικότητα ή απαιτείται να διαθέτει ο καταναλωτής συμπληρωματικές πληροφορίες για τη νομική αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών;
  Σε περίπτωση που απαιτείται γνώση για τη νομική αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών, μπορεί η έναρξη της προθεσμίας να εξαρτηθεί από την ύπαρξη πάγιας νομολογίας για την ακυρότητα της ρήτρας ή μπορεί το εθνικό δικαστήριο να λάβει υπόψη του και άλλες διαφορετικές περιστάσεις; |
| --- | --- |

1)

Είναι συμβατό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/2013 (1), σε περίπτωση άσκησης αγωγής με αίτημα την εφαρμογή των σχετικών με την επιστροφή αποτελεσμάτων της αναγνωρίσεως της ακυρότητας ρήτρας που υποχρεώνει τον δανειολήπτη να καταβάλει τα έξοδα για τη σύναψη της σύμβασης, να υπόκειται η άσκηση αγωγής σε δεκαετή προθεσμία -παραγραφής, η οποία αρχίζει από τότε που η ρήτρα εξήντλησε τα αποτελέσματά της με την πραγματοποίηση της τελευταίας πληρωμής, ήτοι σε χρόνο κατά τον οποίο ο καταναλωτής γνωρίζει τα πραγματικά περιστατικά που συνιστούν την καταχρηστικότητα ή απαιτείται να διαθέτει ο καταναλωτής συμπληρωματικές πληροφορίες για τη νομική αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών;

Σε περίπτωση που απαιτείται γνώση για τη νομική αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών, μπορεί η έναρξη της προθεσμίας να εξαρτηθεί από την ύπαρξη πάγιας νομολογίας για την ακυρότητα της ρήτρας ή μπορεί το εθνικό δικαστήριο να λάβει υπόψη του και άλλες διαφορετικές περιστάσεις;

| 2) | Σε περίπτωση που η αγωγή με αίτημα την επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών υπόκειται σε μακρά προθεσμία παραγραφής δέκα ετών, σε ποιο χρονικό σημείο οφείλει ο καταναλωτής να είναι σε θέση να γνωρίζει τον καταχρηστικό χαρακτήρα της ρήτρας και τα δικαιώματα που του απονέμει η οδηγία, πριν την έναρξη της προθεσμίας παραγραφής ή πριν την παρέλευσή της; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση που η αγωγή με αίτημα την επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών υπόκειται σε μακρά προθεσμία παραγραφής δέκα ετών, σε ποιο χρονικό σημείο οφείλει ο καταναλωτής να είναι σε θέση να γνωρίζει τον καταχρηστικό χαρακτήρα της ρήτρας και τα δικαιώματα που του απονέμει η οδηγία, πριν την έναρξη της προθεσμίας παραγραφής ή πριν την παρέλευσή της;

---

(1)  Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ 1993, L 95, σ. 29).

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/20 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/20

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Provincial de Barcelona (Ισπανία) στις 20 Δεκεμβρίου 2021 — OK και PI κατά Banco Sabadell

(Υπόθεση C-813/21)

(2022/C 213/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Audiencia Provincial de Barcelona

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούντες: OK και PI

Εφεσίβλητη: Banco Sabadell

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Είναι συμβατό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/2013 (1), σε περίπτωση άσκησης αγωγής με αίτημα την εφαρμογή των σχετικών με την επιστροφή αποτελεσμάτων της αναγνωρίσεως της ακυρότητας ρήτρας που υποχρεώνει τον δανειολήπτη να καταβάλει τα έξοδα για τη σύναψη της σύμβασης, να υπόκειται η άσκηση αγωγής σε δεκαετή προθεσμία -παραγραφής, η οποία αρχίζει από τότε που η ρήτρα εξήντλησε τα αποτελέσματά της με την πραγματοποίηση της τελευταίας πληρωμής, ήτοι σε χρόνο κατά τον οποίο ο καταναλωτής γνωρίζει τα πραγματικά περιστατικά που συνιστούν την καταχρηστικότητα ή απαιτείται να διαθέτει ο καταναλωτής συμπληρωματικές πληροφορίες για τη νομική αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών;
  Σε περίπτωση που απαιτείται γνώση για τη νομική αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών, μπορεί η έναρξη της προθεσμίας να εξαρτηθεί από την ύπαρξη πάγιας νομολογίας για την ακυρότητα της ρήτρας ή μπορεί το εθνικό δικαστήριο να λάβει υπόψη του και άλλες διαφορετικές περιστάσεις; |
| --- | --- |

1)

Είναι συμβατό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/2013 (1), σε περίπτωση άσκησης αγωγής με αίτημα την εφαρμογή των σχετικών με την επιστροφή αποτελεσμάτων της αναγνωρίσεως της ακυρότητας ρήτρας που υποχρεώνει τον δανειολήπτη να καταβάλει τα έξοδα για τη σύναψη της σύμβασης, να υπόκειται η άσκηση αγωγής σε δεκαετή προθεσμία -παραγραφής, η οποία αρχίζει από τότε που η ρήτρα εξήντλησε τα αποτελέσματά της με την πραγματοποίηση της τελευταίας πληρωμής, ήτοι σε χρόνο κατά τον οποίο ο καταναλωτής γνωρίζει τα πραγματικά περιστατικά που συνιστούν την καταχρηστικότητα ή απαιτείται να διαθέτει ο καταναλωτής συμπληρωματικές πληροφορίες για τη νομική αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών;

Σε περίπτωση που απαιτείται γνώση για τη νομική αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών, μπορεί η έναρξη της προθεσμίας να εξαρτηθεί από την ύπαρξη πάγιας νομολογίας για την ακυρότητα της ρήτρας ή μπορεί το εθνικό δικαστήριο να λάβει υπόψη του και άλλες διαφορετικές περιστάσεις;

| 2) | Σε περίπτωση που η αγωγή με αίτημα την επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών υπόκειται σε μακρά προθεσμία παραγραφής δέκα ετών, σε ποιο χρονικό σημείο οφείλει ο καταναλωτής να είναι σε θέση να γνωρίζει τον καταχρηστικό χαρακτήρα της ρήτρας και τα δικαιώματα που του απονέμει η οδηγία, πριν την έναρξη της προθεσμίας παραγραφής ή πριν την παρέλευσή της; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση που η αγωγή με αίτημα την επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών υπόκειται σε μακρά προθεσμία παραγραφής δέκα ετών, σε ποιο χρονικό σημείο οφείλει ο καταναλωτής να είναι σε θέση να γνωρίζει τον καταχρηστικό χαρακτήρα της ρήτρας και τα δικαιώματα που του απονέμει η οδηγία, πριν την έναρξη της προθεσμίας παραγραφής ή πριν την παρέλευσή της;

---

(1)  Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ 1993, L 95, σ. 29).

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/21 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/21

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Gent (Βέλγιο) στις 17 Ιανουαρίου 2022 — VN κατά Belgische Staat

(Υπόθεση C-34/22)

(2022/C 213/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Gent

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: VN

Καθού: Belgische Staat

Προδικαστικό ερώτημα

Αντιβαίνει το άρθρο 21, παράγραφος 1, 5o, του WIB 1992, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 170 του Wet van 25 april 2014 houdende diverse bepalingen (νόμου της 25ης Απριλίου 2014, περί διαφόρων διατάξεων), προς τις διατάξεις των άρθρων 56 και 63 ΣΛΕΕ καθώς και των άρθρων 36 και 40 της Συμφωνίας ΕΟΧ, δεδομένου ότι η επίμαχη διάταξη, μολονότι έχει αδιακρίτως εφαρμογή επί των εγκατεστημένων στην ημεδαπή και των εγκατεστημένων στην αλλοδαπή παρόχων υπηρεσιών, δεν απαιτεί μόνο να πληρούνται προϋποθέσεις ανάλογες με αυτές που περιλαμβάνονται στο άρθρο 2 του Koninklijk besluit tot uitvoering van het WIB 1992 (εκτελεστικού του WIB 1992 βασιλικού διατάγματος) και προσιδιάζουν de facto στη βελγική αγορά, αλλά, κυρίως, απαιτεί επίσης να καθορίζονται ανάλογα κριτήρια από τις αρχές του οικείου κράτους μέλους του ΕΟΧ, γεγονός το οποίο βαίνει πέραν της εποπτείας που ασκείται σε τοπικό επίπεδο και της υπαγωγής στο σύστημα εγγύησης των καταθέσεων σύμφωνα με την οδηγία 94/19/ΕΚ (1), οπότε οι εγκατεστημένοι στην αλλοδαπή πάροχοι υπηρεσιών εμποδίζονται σοβαρά να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους εντός του Βελγίου;

---

(1)  Οδηγία 94/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 1994, περί των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων (ΕΕ 1994, L 135, σ. 5).

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/21 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/21

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Craiova (Ρουμανία) στις 28 Ιανουαρίου 2022 — NR κατά Parchetul de pe lângă Curtea de Apel Craiova

(Υπόθεση C-58/22)

(2022/C 213/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Curtea de Apel Craiova

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα-κατηγορουμένη: NR

Έτερος διάδικος: Parchetul de pe lângă Curtea de Apel Craiova

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει η αρχή ne bis in idem, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνδυασμό με τις υποχρεώσεις που υπέχει η Ρουμανία όσον αφορά την επίτευξη των ειδικών στόχων που καθορίζονται στην απόφαση ΜΣΕ (απόφαση 2006/928 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής), την έννοια ότι μια διάταξη για θέση της υπόθεσης στο αρχείο, η οποία εκδόθηκε από την εισαγγελία μετά τη συγκέντρωση των ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων στην υπό κρίση υπόθεση, αποκλείει την άσκηση άλλης ποινικής δίωξης για την ίδια πράξη, έστω και με διαφορετικό νομικό χαρακτηρισμό, σε βάρος του ίδιου προσώπου, στο μέτρο που η διάταξη είναι αμετάκλητη, εξαιρουμένων των περιπτώσεων στις οποίες διαπιστώνεται ότι δεν υφίσταται η περίσταση βάσει της οποίας εκδόθηκε η διάταξη για της υπόθεσης στο αρχείο ή εάν προέκυψαν νέα πραγματικά περιστατικά ή περιστάσεις από τα οποία αποδεικνύεται ότι έπαυσε να υφίσταται η περίσταση βάσει της οποίας εκδόθηκε η διάταξης για θέση της υπόθεσης στο αρχείο;

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/22 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/22

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Wiesbaden (Γερμανία) την 1η Φεβρουαρίου 2022 — RL κατά Landeshauptstadt Wiesbaden

(Υπόθεση C-61/22)

(2022/C 213/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgericht Wiesbaden

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: RL

Καθής: Landeshauptstadt Wiesbaden

Προδικαστικό ερώτημα

Αντιβαίνει η υποχρέωση ενσωματώσεως και αποθηκεύσεως δακτυλικών αποτυπωμάτων σε δελτία ταυτότητας που προβλέπει το άρθρο 3, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2019/1157 (1) στο υπέρτερης τυπικής ισχύος δίκαιο της Ένωσης και συγκεκριμένα

| α) | στο άρθρο 77, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, |
| --- | --- |

α)

στο άρθρο 77, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ,

| β) | στα άρθρα 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, |
| --- | --- |

β)

στα άρθρα 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

| γ) | στο άρθρο 35, παράγραφος 10, του Γενικού Κανονισμού για την Προστασία Δεδομένων (2), |
| --- | --- |

γ)

στο άρθρο 35, παράγραφος 10, του Γενικού Κανονισμού για την Προστασία Δεδομένων (2),

με αποτέλεσμα να είναι ανίσχυρη η υποχρέωση αυτή για οποιονδήποτε από τους ανωτέρω λόγους;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 2019/1157 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2019, για την ενίσχυση της ασφάλειας των δελτίων ταυτότητας των πολιτών της Ένωσης και των εγγράφων διαμονής που εκδίδονται για πολίτες της Ένωσης και τα μέλη των οικογενειών τους που ασκούν το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας (ΕΕ 2019, L 188, σ. 67).

(2)  Κανονισμός (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της οδηγίας 95/46/ΕΚ (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων) (ΕΕ 2016, L 119, σ. 1).

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/22 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/22

---

Αναίρεση που άσκησε στις 2 Φεβρουαρίου 2022 η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 24 Νοεμβρίου 2021 στην υπόθεση T-370/20, KL κατά Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων

(Υπόθεση C-68/22 P)

(2022/C 213/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) (εκπρόσωποι: G. Faedo, I. Zanin)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: KL

Αιτήματα

Με την αίτησή της η ΕΤΕπ ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να δεχθεί την αίτηση αναιρέσεως ως παραδεκτή και βάσιμη· |
| --- | --- |

—

να δεχθεί την αίτηση αναιρέσεως ως παραδεκτή και βάσιμη·

| — | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-370/20· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-370/20·

| — | εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι η υπόθεση είναι ώριμη προς εκδίκαση, να δεχθεί τα αιτήματα που υπέβαλε η ΕΤΕπ πρωτοδίκως· |
| --- | --- |

—

εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι η υπόθεση είναι ώριμη προς εκδίκαση, να δεχθεί τα αιτήματα που υπέβαλε η ΕΤΕπ πρωτοδίκως·

| — | να καταδικάσει τον KL στο σύνολο των δικαστικών εξόδων αμφότερων των βαθμών δικαιοδοσίας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τον KL στο σύνολο των δικαστικών εξόδων αμφότερων των βαθμών δικαιοδοσίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αιτήσεώς της, η ΕΤΕπ προβάλλει δύο λόγους.

Ο πρώτος λόγος, ο οποίος διαρθρώνεται σε τέσσερα σκέλη, αφορά εσφαλμένη ερμηνεία των εσωτερικών κανόνων της ΕΤΕπ περί αναπηρίας.

Πρώτον, κατά την αναιρεσείουσα, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία της έννοιας της αναπηρίας σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 46-1 του μεταβατικού κανονισμού του συνταξιοδοτικού καθεστώτος που εφαρμόζεται στα μέλη του προσωπικού της ΕΤΕπ (RTRP) και στο άρθρο 11.1 των διοικητικών διατάξεων της ΕΤΕπ. Το Γενικό Δικαστήριο, καθόσον έκρινε ότι, για την ερμηνεία της έννοιας της αναπηρίας κατά τα εν λόγω άρθρα, πρέπει λαμβάνεται υπόψη ο υπάλληλος της ΕΤΕπ ο οποίος έχει κριθεί από επιτροπή αναπηρίας συσταθείσα από την ίδια ως ανίκανος να αναλάβει εκ νέου τα καθήκοντά του ή αντίστοιχα καθήκοντα εντός του οργανισμού αυτού, παραμόρφωσε το γράμμα και το περιεχόμενο των εσωτερικών κανόνων της ΕΤΕπ και ακολούθησε ερμηνεία αντίθετη προς τον σκοπό που επιτελεί η σύνταξη αναπηρίας ως μέτρο κοινωνικής προστασίας.

Δεύτερον, κατά την αναιρεσείουσα, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον έκρινε ότι οι συσταθείσες στο πλαίσιο της ΕΤΕπ επιτροπές αναπηρίας δεν ήταν αρμόδιες να κρίνουν την ικανότητα ενός υπαλλήλου της Τράπεζας να ασκήσει δραστηριότητες εκτός αυτής, στη γενική αγορά εργασίας.

Τρίτον, κατά την αναιρεσείουσα, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον ερμήνευσε το άρθρο 46-1 του RTRP και το άρθρο 11.1 των διοικητικών διατάξεων βάσει συλλογιστικής κατ’ αναλογίαν προς το άρθρο 78 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τέταρτον, κατά την αναιρεσείουσα, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον απέρριψε την ερμηνεία του άρθρου 51-1 του RTRP που υποστήριξε η ΕΤΕπ και δεν ερμήνευσε το εν λόγω άρθρο σε συνδυασμό με το άρθρο 46-1 του RTRP.

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, που διαρθρώνεται σε δύο σκέλη, προβάλλεται διττή παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών.

Πρώτον, κατά την αναιρεσείουσα, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον έκρινε νομικώς δεσμευτικά τα κείμενα της επιτροπής αναπηρίας που δεν έφεραν τις υπογραφές όλων των μελών της.

Δεύτερον, κατά την αναιρεσείουσα, το Γενικό Δικαστήριο εκτίμησε εσφαλμένα το περιεχόμενο της γνωμοδότησης της επιτροπής αναπηρίας, καθόσον δέχθηκε ότι η επιτροπή αναπηρίας έκρινε τον προσφεύγοντα ανίκανο να ασκήσει καθήκοντα στην ΕΤΕπ μολονότι από τα έντυπα που έφεραν την υπογραφή όλων των μελών της ως άνω επιτροπής προέκυπτε ότι ο προσφεύγων δεν είναι ανάπηρος.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/23 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/23

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Vrchním soudem v Praze (Τσεχική Δημοκρατία) στις 7 Φεβρουαρίου 2022 — ALD Automotive s.r.o. κατά DY, σύνδικος πτώχευσης της οφειλέτριας GEDEM-STAV a.s.

(Υπόθεση C-78/22)

(2022/C 213/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική

Αιτούν δικαστήριο

Vrchní soud v Praze

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: ALD Automotive s.r.o.

Εφεσίβλητος (καθού στον πρώτο βαθμό): DY, σύνδικος πτώχευσης της οφειλέτριας GEDEM-STAV a.s.

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Ποια κριτήρια πρέπει να πληρούνται, σε περιπτώσεις συμβάσεων με αντικείμενο επαναλαμβανόμενες ή διαρκείς παροχές, για τη γένεση της αξίωσης του ελάχιστου σταθερού ποσού των 40 ευρώ, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2011/7/ΕΕ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές; |
| --- | --- |

1)

Ποια κριτήρια πρέπει να πληρούνται, σε περιπτώσεις συμβάσεων με αντικείμενο επαναλαμβανόμενες ή διαρκείς παροχές, για τη γένεση της αξίωσης του ελάχιστου σταθερού ποσού των 40 ευρώ, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2011/7/ΕΕ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές;

| 2) | Μπορούν τα δικαστήρια κράτους μέλους να απορρίψουν αξίωση δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας στηριζόμενα στην εφαρμογή γενικών αρχών του ιδιωτικού δικαίου; |
| --- | --- |

2)

Μπορούν τα δικαστήρια κράτους μέλους να απορρίψουν αξίωση δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας στηριζόμενα στην εφαρμογή γενικών αρχών του ιδιωτικού δικαίου;

| 3) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, υπό ποιες προϋποθέσεις μπορούν τα δικαστήρια κράτους μέλους να απορρίψουν την επιδίκαση της αξίωσης που προβάλλεται δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας; |
| --- | --- |

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, υπό ποιες προϋποθέσεις μπορούν τα δικαστήρια κράτους μέλους να απορρίψουν την επιδίκαση της αξίωσης που προβάλλεται δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας;

---

(1)  Οδηγία 2011/7/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές (ΕΕ 2011, L 48, σ. 1).

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/24 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/24

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia de Cartagena (Ισπανία) στις 8 Φεβρουαρίου 2022 — RTG κατά Tuk Tuk Travel S.L.

(Υπόθεση C-83/22)

(2022/C 213/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de Primera Instancia de Cartagena

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγων: RTG

Εναγομένη: Tuk Tuk Travel S.L.

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Προσκρούει στο άρθρο 169, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο α', και στο άρθρο 114, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, το άρθρο 5 της οδηγίας 2015/2302 (1), σχετικά με τα οργανωμένα ταξίδια και τους συνδεδεμένους ταξιδιωτικούς διακανονισμούς, δεδομένου ότι το άρθρο αυτό δεν περιλαμβάνει μεταξύ των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται στον ταξιδιώτη πριν από τη σύναψη της σύμβασης το δικαίωμα που του αναγνωρίζει το άρθρο 12 της οδηγίας περί καταγγελίας της σύμβασης πριν από την έναρξη του πακέτου με πλήρη επιστροφή του ποσού που έχει καταβάλει σε περίπτωση αναπόφευκτων και έκτακτων περιστάσεων, οι οποίες επηρεάζουν σημαντικά την εκτέλεση του πακέτου; |
| --- | --- |

1)

Προσκρούει στο άρθρο 169, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο α', και στο άρθρο 114, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, το άρθρο 5 της οδηγίας 2015/2302 (1), σχετικά με τα οργανωμένα ταξίδια και τους συνδεδεμένους ταξιδιωτικούς διακανονισμούς, δεδομένου ότι το άρθρο αυτό δεν περιλαμβάνει μεταξύ των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται στον ταξιδιώτη πριν από τη σύναψη της σύμβασης το δικαίωμα που του αναγνωρίζει το άρθρο 12 της οδηγίας περί καταγγελίας της σύμβασης πριν από την έναρξη του πακέτου με πλήρη επιστροφή του ποσού που έχει καταβάλει σε περίπτωση αναπόφευκτων και έκτακτων περιστάσεων, οι οποίες επηρεάζουν σημαντικά την εκτέλεση του πακέτου;

| 2) | Aπαγορεύουν τα άρθρα 114 και 169 ΣΛΕΕ, καθώς και το άρθρο 15 της οδηγίας 2015/2302, την εφαρμογή των αρχών της διαθέσεως και της αντιστοιχίας που διακηρύσσονται στα άρθρα 216 και 218, παράγραφος 1, του Ley de Enjuiciamiento Civil (κώδικα πολιτικής δικονομίας), όταν οι δικονομικές αυτές αρχές εμποδίζουν την πλήρη προστασία του ενάγοντος καταναλωτή; |
| --- | --- |

2)

Aπαγορεύουν τα άρθρα 114 και 169 ΣΛΕΕ, καθώς και το άρθρο 15 της οδηγίας 2015/2302, την εφαρμογή των αρχών της διαθέσεως και της αντιστοιχίας που διακηρύσσονται στα άρθρα 216 και 218, παράγραφος 1, του Ley de Enjuiciamiento Civil (κώδικα πολιτικής δικονομίας), όταν οι δικονομικές αυτές αρχές εμποδίζουν την πλήρη προστασία του ενάγοντος καταναλωτή;

---

(1)  Οδηγία (EE) 2015/2302 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2015, σχετικά με τα οργανωμένα ταξίδια και τους συνδεδεμένους ταξιδιωτικούς διακανονισμούς, η οποία τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 και την οδηγία 2011/83/Ευρωπαϊκής Ένωσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και καταργεί την οδηγία 90/314/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ 2015, L 326, σ. 1)

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/25 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/25

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landesgericht Korneuburg (Αυστρία) στις 9 Φεβρουαρίου 2022 — TT κατά AK

(Υπόθεση C-87/22)

(2022/C 213/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landesgericht Korneuburg

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλών: TT

Εφεσίβλητη: AK

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1347/2000 (1), την έννοια ότι δικαστήριο κράτους μέλους που έχει διεθνή δικαιοδοσία ως προς την ουσία της υπόθεσης δύναται, εάν κρίνει ότι δικαστήριο άλλου κράτους μέλους με το οποίο το παιδί έχει ιδιαίτερη σχέση είναι σε θέση να κρίνει καλύτερα την υπόθεση ή μέρος της υπόθεσης, να το καλέσει να ασκήσει τη δικαιοδοσία του, ακόμη και όταν το παιδί έχει αποκτήσει συνήθη διαμονή σε αυτό το άλλο κράτος μέλος μετά από παράνομη μετακίνηση; |
| --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1347/2000 (1), την έννοια ότι δικαστήριο κράτους μέλους που έχει διεθνή δικαιοδοσία ως προς την ουσία της υπόθεσης δύναται, εάν κρίνει ότι δικαστήριο άλλου κράτους μέλους με το οποίο το παιδί έχει ιδιαίτερη σχέση είναι σε θέση να κρίνει καλύτερα την υπόθεση ή μέρος της υπόθεσης, να το καλέσει να ασκήσει τη δικαιοδοσία του, ακόμη και όταν το παιδί έχει αποκτήσει συνήθη διαμονή σε αυτό το άλλο κράτος μέλος μετά από παράνομη μετακίνηση;

| 2) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
  έχει το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 την έννοια ότι τα προβλεπόμενα σε αυτό κριτήρια για τη μεταβίβαση αρμοδιότητας καθορίζονται κατά τρόπο εξαντλητικό, χωρίς να απαιτούνται περαιτέρω κριτήρια σε σχέση με διαδικασία κινηθείσα δυνάμει του άρθρου 8 της Συμβάσεως της Χάγης, της 25ης Οκτωβρίου 1980, για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:

έχει το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 την έννοια ότι τα προβλεπόμενα σε αυτό κριτήρια για τη μεταβίβαση αρμοδιότητας καθορίζονται κατά τρόπο εξαντλητικό, χωρίς να απαιτούνται περαιτέρω κριτήρια σε σχέση με διαδικασία κινηθείσα δυνάμει του άρθρου 8 της Συμβάσεως της Χάγης, της 25ης Οκτωβρίου 1980, για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών;

---

(1)  ΕΕ 2003, L 338, σ. 1.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/25 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/25

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch (Κάτω Χώρες) στις 22 Φεβρουαρίου 2022 — X, Y και τα έξι ανήλικα τέκνα τους κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

(Υπόθεση C-125/22)

(2022/C 213/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: X, Y και τα έξι ανήλικα τέκνα τους

Καθού: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 15 της οδηγίας για την αναγνώριση (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 2, στοιχείο ζ', και το άρθρο 4, της οδηγίας αυτής, καθώς και τα άρθρα 4 και 19, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης την έννοια ότι, προκειμένου να κριθεί αν ο αιτών χρήζει επικουρικής προστασίας, πρέπει πάντοτε να εξετάζονται και να αξιολογούνται πλήρως και σε συσχετισμό μεταξύ τους όλα τα κρίσιμα στοιχεία που αφορούν τόσο την ατομική κατάσταση και τις προσωπικές περιστάσεις του αιτούντος όσο και τη γενική κατάσταση στη χώρα καταγωγής, προτού διευκρινισθεί ποιος επαπειλούμενος τρόπος εκδήλωσης σοβαρής βλάβης μπορεί να αποδεικνύεται βάσει των στοιχείων αυτών; |
| --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 15 της οδηγίας για την αναγνώριση (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 2, στοιχείο ζ', και το άρθρο 4, της οδηγίας αυτής, καθώς και τα άρθρα 4 και 19, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης την έννοια ότι, προκειμένου να κριθεί αν ο αιτών χρήζει επικουρικής προστασίας, πρέπει πάντοτε να εξετάζονται και να αξιολογούνται πλήρως και σε συσχετισμό μεταξύ τους όλα τα κρίσιμα στοιχεία που αφορούν τόσο την ατομική κατάσταση και τις προσωπικές περιστάσεις του αιτούντος όσο και τη γενική κατάσταση στη χώρα καταγωγής, προτού διευκρινισθεί ποιος επαπειλούμενος τρόπος εκδήλωσης σοβαρής βλάβης μπορεί να αποδεικνύεται βάσει των στοιχείων αυτών;

| 2) | Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης του Δικαστηρίου στο πρώτο ερώτημα, είναι η αξιολόγηση της ατομικής κατάστασης και των προσωπικών περιστάσεων του αιτούντος στο πλαίσιο της αξιολόγησης βάσει του άρθρου 15, στοιχείο γ', της οδηγίας για την αναγνώριση, σχετικά με την οποία το Δικαστήριο έχει ήδη κρίνει ότι τα στοιχεία αυτά πρέπει να λαμβάνονται συναφώς υπόψη, ευρύτερη από την εξέταση βάσει της απαίτησης εξατομίκευσης κατά την έννοια της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην υπόθεση N.A. κατά Ηνωμένου Βασιλείου (2); Μπορούν τα στοιχεία αυτά να λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο της ίδιας αίτησης επικουρικής προστασίας, τόσο κατά την αξιολόγηση βάσει του άρθρου 15, στοιχείο β', της οδηγίας για την αναγνώριση όσο και βάσει του άρθρου 15, στοιχείο γ', της οδηγίας αυτής; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης του Δικαστηρίου στο πρώτο ερώτημα, είναι η αξιολόγηση της ατομικής κατάστασης και των προσωπικών περιστάσεων του αιτούντος στο πλαίσιο της αξιολόγησης βάσει του άρθρου 15, στοιχείο γ', της οδηγίας για την αναγνώριση, σχετικά με την οποία το Δικαστήριο έχει ήδη κρίνει ότι τα στοιχεία αυτά πρέπει να λαμβάνονται συναφώς υπόψη, ευρύτερη από την εξέταση βάσει της απαίτησης εξατομίκευσης κατά την έννοια της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην υπόθεση N.A. κατά Ηνωμένου Βασιλείου (2); Μπορούν τα στοιχεία αυτά να λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο της ίδιας αίτησης επικουρικής προστασίας, τόσο κατά την αξιολόγηση βάσει του άρθρου 15, στοιχείο β', της οδηγίας για την αναγνώριση όσο και βάσει του άρθρου 15, στοιχείο γ', της οδηγίας αυτής;

| 3) | Έχει το άρθρο 15 της οδηγίας για την αναγνώριση την έννοια ότι κατά την αξιολόγηση της ανάγκης επικουρικής προστασίας πρέπει η λεγόμενη αναπροσαρμοζόμενη κλίμακα, σχετικά με την οποία το Δικαστήριο έχει ήδη κρίνει ότι εφαρμόζεται στο πλαίσιο της αξιολόγησης προβαλλόμενου φόβου για το ενδεχόμενο σοβαρής βλάβης κατά την έννοια του άρθρου 15, στοιχείο γ', της οδηγίας για την αναγνώριση, να εφαρμόζεται επίσης στο πλαίσιο της αξιολόγησης προβαλλόμενου φόβου για το ενδεχόμενο σοβαρής βλάβης κατά την έννοια του άρθρου 15, στοιχείο β', της οδηγίας αυτής; |
| --- | --- |

3)

Έχει το άρθρο 15 της οδηγίας για την αναγνώριση την έννοια ότι κατά την αξιολόγηση της ανάγκης επικουρικής προστασίας πρέπει η λεγόμενη αναπροσαρμοζόμενη κλίμακα, σχετικά με την οποία το Δικαστήριο έχει ήδη κρίνει ότι εφαρμόζεται στο πλαίσιο της αξιολόγησης προβαλλόμενου φόβου για το ενδεχόμενο σοβαρής βλάβης κατά την έννοια του άρθρου 15, στοιχείο γ', της οδηγίας για την αναγνώριση, να εφαρμόζεται επίσης στο πλαίσιο της αξιολόγησης προβαλλόμενου φόβου για το ενδεχόμενο σοβαρής βλάβης κατά την έννοια του άρθρου 15, στοιχείο β', της οδηγίας αυτής;

| 4) | Έχει το άρθρο 15 της οδηγίας για την αναγνώριση, σε συνδυασμό με τα άρθρα 1, 4 και 19, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, την έννοια ότι οι περιστάσεις ανθρωπιστικής φύσεως που αποτελούν έμμεση (ή άμεση) συνέπεια των πράξεων και/ή των παραλείψεων υπευθύνου που προξενεί σοβαρή βλάβη πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την αξιολόγηση της ανάγκης του αιτούντος για επικουρική προστασία; |
| --- | --- |

4)

Έχει το άρθρο 15 της οδηγίας για την αναγνώριση, σε συνδυασμό με τα άρθρα 1, 4 και 19, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, την έννοια ότι οι περιστάσεις ανθρωπιστικής φύσεως που αποτελούν έμμεση (ή άμεση) συνέπεια των πράξεων και/ή των παραλείψεων υπευθύνου που προξενεί σοβαρή βλάβη πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την αξιολόγηση της ανάγκης του αιτούντος για επικουρική προστασία;

---

(1)  Οδηγία 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας (ΕΕ 2011, L 337, σ. 9).

(2)  Απόφαση του ΕΔΔΑ της 17ης Ιουλίου 2008, αριθ. 25904/07, N. A. κατά Ηνωμένου Βασιλείου (CE:ECHR:2008:0717JUD002590407).

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/26 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/26

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel (Βέλγιο) στις 23 Φεβρουαρίου 2022 — BV NORDIC INFO κατά Belgische Staat

(Υπόθεση C-128/22)

(2022/C 213/36)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: BV NORDIC INFO

Εναγόμενο: Belgische Staat

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχουν τα άρθρα 2, 4, 5, 27 και 29 της οδηγίας 2004/38 (1) για τα δικαιώματα των πολιτών της Ένωσης, τα οποία εφαρμόζουν τα άρθρα 20 και 21 ΣΛΕΕ, την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους [εν προκειμένω, στα άρθρα 18 και 22 της Ministerieel Besluit van 30 juni 2020 houdende dringende maatregelen om de verspreiding van het coronavirus COVID-19 te beperken (υπουργικής αποφάσεως της 30ής Ιουνίου 2020 για τη θέσπιση επειγόντων μέτρων για την ανάσχεση της εξαπλώσεως του ιού SARS-CoV-2), όπως τροποποιήθηκε, αντιστοίχως, με τα άρθρα 3 και 5 της υπουργικής αποφάσεως της 10ης Ιουλίου 2020], μέσω της οποίας επιβάλλονται με τη μορφή γενικού μέτρου:






  — | στους Βέλγους υπηκόους και στα μέλη των οικογενειών τους, καθώς και σε πολίτες της Ένωσης που διαμένουν στη βελγική επικράτεια και στα μέλη των οικογενειών τους, απαγόρευση καταρχήν της εξόδου από το Βέλγιο για μη απολύτως αναγκαία ταξίδια προς χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του χώρου Σένγκεν που επισημαίνονται με κόκκινο χρώμα στον χάρτη που επικαιροποιείται βάσει επιδημιολογικών δεδομένων· |
| --- | --- | --- |

1)

Έχουν τα άρθρα 2, 4, 5, 27 και 29 της οδηγίας 2004/38 (1) για τα δικαιώματα των πολιτών της Ένωσης, τα οποία εφαρμόζουν τα άρθρα 20 και 21 ΣΛΕΕ, την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους [εν προκειμένω, στα άρθρα 18 και 22 της Ministerieel Besluit van 30 juni 2020 houdende dringende maatregelen om de verspreiding van het coronavirus COVID-19 te beperken (υπουργικής αποφάσεως της 30ής Ιουνίου 2020 για τη θέσπιση επειγόντων μέτρων για την ανάσχεση της εξαπλώσεως του ιού SARS-CoV-2), όπως τροποποιήθηκε, αντιστοίχως, με τα άρθρα 3 και 5 της υπουργικής αποφάσεως της 10ης Ιουλίου 2020], μέσω της οποίας επιβάλλονται με τη μορφή γενικού μέτρου:

—

στους Βέλγους υπηκόους και στα μέλη των οικογενειών τους, καθώς και σε πολίτες της Ένωσης που διαμένουν στη βελγική επικράτεια και στα μέλη των οικογενειών τους, απαγόρευση καταρχήν της εξόδου από το Βέλγιο για μη απολύτως αναγκαία ταξίδια προς χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του χώρου Σένγκεν που επισημαίνονται με κόκκινο χρώμα στον χάρτη που επικαιροποιείται βάσει επιδημιολογικών δεδομένων·

| — | σε πολίτες της Ένωσης που δεν είναι Βέλγοι υπήκοοι και στα μέλη των οικογενειών τους (τα οποία μπορεί να έχουν δικαίωμα διαμονής στη βελγική επικράτεια), περιορισμοί εισόδου (όπως καραντίνα και τεστ) για μη απολύτως αναγκαία ταξίδια προς το Βέλγιο από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του χώρου Σένγκεν που επισημαίνονται με κόκκινο χρώμα στον χάρτη που επικαιροποιείται βάσει επιδημιολογικών δεδομένων; |
| --- | --- |

—

σε πολίτες της Ένωσης που δεν είναι Βέλγοι υπήκοοι και στα μέλη των οικογενειών τους (τα οποία μπορεί να έχουν δικαίωμα διαμονής στη βελγική επικράτεια), περιορισμοί εισόδου (όπως καραντίνα και τεστ) για μη απολύτως αναγκαία ταξίδια προς το Βέλγιο από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του χώρου Σένγκεν που επισημαίνονται με κόκκινο χρώμα στον χάρτη που επικαιροποιείται βάσει επιδημιολογικών δεδομένων;

| 2) | Έχουν τα άρθρα 1, 3 και 22 του κώδικα συνόρων του Σένγκεν (2) την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους (εν προκειμένω, των άρθρων 18 και 22 της υπουργικής αποφάσεως της 30ής Ιουνίου 2020 για τη θέσπιση επειγόντων μέτρων για την ανάσχεση της εξαπλώσεως του ιού SARS-CoV-2, όπως τροποποιήθηκε, αντιστοίχως, με τα άρθρα 3 και 5 της υπουργικής αποφάσεως της 10ης Ιουλίου 2020), η οποία επιβάλλει απαγόρευση εξόδου για μη απολύτως αναγκαία ταξίδια από το Βέλγιο προς χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του χώρου Σένγκεν και απαγόρευση εισόδου στο Βέλγιο από τις χώρες αυτές, όχι μόνον ελεγχόμενη και υποκείμενη σε κυρώσεις, αλλά επίσης εφαρμοζόμενη αυτεπαγγέλτως από τον υπουργό, τον δήμαρχο και τον αρχηγό της αστυνομίας; |
| --- | --- |

2)

Έχουν τα άρθρα 1, 3 και 22 του κώδικα συνόρων του Σένγκεν (2) την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους (εν προκειμένω, των άρθρων 18 και 22 της υπουργικής αποφάσεως της 30ής Ιουνίου 2020 για τη θέσπιση επειγόντων μέτρων για την ανάσχεση της εξαπλώσεως του ιού SARS-CoV-2, όπως τροποποιήθηκε, αντιστοίχως, με τα άρθρα 3 και 5 της υπουργικής αποφάσεως της 10ης Ιουλίου 2020), η οποία επιβάλλει απαγόρευση εξόδου για μη απολύτως αναγκαία ταξίδια από το Βέλγιο προς χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του χώρου Σένγκεν και απαγόρευση εισόδου στο Βέλγιο από τις χώρες αυτές, όχι μόνον ελεγχόμενη και υποκείμενη σε κυρώσεις, αλλά επίσης εφαρμοζόμενη αυτεπαγγέλτως από τον υπουργό, τον δήμαρχο και τον αρχηγό της αστυνομίας;

---

(1)  Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ 2004, L 158, σ. 77).

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) 562/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη θέσπιση του κοινοτικού κώδικα σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν) (ΕΕ 2006, L 105, σ. 1).

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/27 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/27

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Törvényszék (Ουγγαρία) την 1η Μαρτίου 2022 — Ποινική διαδικασία κατά του κατηγορουμένου 5

(Υπόθεση C-147/22)

(2022/C 213/37)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Αιτούν δικαστήριο

Fővárosi Törvényszék

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Κατηγορούμενος 5

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Απαγορεύει η αρχή ne bis in idem, η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης) και στο άρθρο 54 της Συμβάσεως εφαρμογής της Συμφωνίας Σένγκεν (στο εξής: ΣΕΣΣ), την κίνηση ποινικής διαδικασίας σε ένα κράτος μέλος κατά του ιδίου προσώπου και για τις ίδιες πράξεις για τις οποίες έχει ήδη κινηθεί ποινική διαδικασία σε άλλο κράτος μέλος, η οποία έπαυσε οριστικά με εισαγγελική απόφαση που διατάσσει την περάτωση της έρευνας; |
| --- | --- |

1)

Απαγορεύει η αρχή ne bis in idem, η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης) και στο άρθρο 54 της Συμβάσεως εφαρμογής της Συμφωνίας Σένγκεν (στο εξής: ΣΕΣΣ), την κίνηση ποινικής διαδικασίας σε ένα κράτος μέλος κατά του ιδίου προσώπου και για τις ίδιες πράξεις για τις οποίες έχει ήδη κινηθεί ποινική διαδικασία σε άλλο κράτος μέλος, η οποία έπαυσε οριστικά με εισαγγελική απόφαση που διατάσσει την περάτωση της έρευνας;

| 2) | Είναι συμβατό με την αρχή ne bis in idem, η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 50 του Χάρτη και στο άρθρο 54 της ΣΕΣΣ, το γεγονός ότι η εισαγγελία δεν θεώρησε δικαιολογημένη την αυτεπάγγελτη εκ νέου κίνηση της ποινικής διαδικασίας, μολονότι είναι δυνατή η επανάληψη της διαδικασίας έως ότου παραγραφεί το ποινικό αδίκημα ακόμη και στην περίπτωση εκδόσεως εισαγγελικής αποφάσεως με την οποία παύει η ποινική διαδικασία (έρευνα) σε κράτος μέλος, και αποκλείει οριστικά το γεγονός τούτο την κίνηση νέας ποινικής διαδικασίας σε [άλλο] κράτος μέλος κατά του ιδίου προσώπου και για τα ίδια πραγματικά περιστατικά; |
| --- | --- |

2)

Είναι συμβατό με την αρχή ne bis in idem, η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 50 του Χάρτη και στο άρθρο 54 της ΣΕΣΣ, το γεγονός ότι η εισαγγελία δεν θεώρησε δικαιολογημένη την αυτεπάγγελτη εκ νέου κίνηση της ποινικής διαδικασίας, μολονότι είναι δυνατή η επανάληψη της διαδικασίας έως ότου παραγραφεί το ποινικό αδίκημα ακόμη και στην περίπτωση εκδόσεως εισαγγελικής αποφάσεως με την οποία παύει η ποινική διαδικασία (έρευνα) σε κράτος μέλος, και αποκλείει οριστικά το γεγονός τούτο την κίνηση νέας ποινικής διαδικασίας σε [άλλο] κράτος μέλος κατά του ιδίου προσώπου και για τα ίδια πραγματικά περιστατικά;

| 3) | Είναι συμβατό με την αρχή ne bis in idem, η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 50 του Χάρτη και στο άρθρο 54 της ΣΕΣΣ, το γεγονός ότι η έρευνα περατώθηκε και σε σχέση με κατηγορούμενο ο οποίος δεν εξετάσθηκε μεν ως ερευνώμενο πρόσωπο για ποινικό αδίκημα που αφορά τους συγκατηγορουμένους του, πλην όμως είχε διαταχθεί η διενέργεια ερευνών κατ’ αυτού υπό την ιδιότητα του κατηγορουμένου, και ότι η περάτωση της έρευνας βασίστηκε σε πληροφορίες που παρασχέθηκαν κατόπιν αιτήματος για νομική συνδρομή, καθώς και στην παροχή πληροφοριών σχετικά με τραπεζικούς λογαριασμούς και στην εξέταση των υποκειμένων σε έρευνα συγκατηγορουμένων, και μπορεί μια τέτοια έρευνα να θεωρηθεί ως επαρκώς εμπεριστατωμένη και ενδελεχής; |
| --- | --- |

3)

Είναι συμβατό με την αρχή ne bis in idem, η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 50 του Χάρτη και στο άρθρο 54 της ΣΕΣΣ, το γεγονός ότι η έρευνα περατώθηκε και σε σχέση με κατηγορούμενο ο οποίος δεν εξετάσθηκε μεν ως ερευνώμενο πρόσωπο για ποινικό αδίκημα που αφορά τους συγκατηγορουμένους του, πλην όμως είχε διαταχθεί η διενέργεια ερευνών κατ’ αυτού υπό την ιδιότητα του κατηγορουμένου, και ότι η περάτωση της έρευνας βασίστηκε σε πληροφορίες που παρασχέθηκαν κατόπιν αιτήματος για νομική συνδρομή, καθώς και στην παροχή πληροφοριών σχετικά με τραπεζικούς λογαριασμούς και στην εξέταση των υποκειμένων σε έρευνα συγκατηγορουμένων, και μπορεί μια τέτοια έρευνα να θεωρηθεί ως επαρκώς εμπεριστατωμένη και ενδελεχής;

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/28 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/28

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 2 Μαρτίου 2022 — S, A, Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie κατά United Nations High Commissioner for Refugees

(Υπόθεση C-151/22)

(2022/C 213/38)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Raad van State

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούντες: S, A, Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

Εφεσίβλητος: United Nations High Commissioner for Refugees

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 10, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της οδηγίας 2011/95 (1) την έννοια ότι λόγο διώξεως που αφορά τις πολιτικές πεποιθήσεις μπορούν να επικαλούνται και αιτούντες οι οποίοι ισχυρίζονται απλώς ότι υποστηρίζουν και/ή εκδηλώνουν απόψεις πολιτικού περιεχομένου ενώ κανένας φορέας, υπεύθυνος για τη δίωξη, δεν τους αντιμετώπισε με καχυποψία ενόσω διέμεναν στη χώρα προελεύσεως και κατά τη διαμονή τους στη χώρα υποδοχής; |
| --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 10, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της οδηγίας 2011/95 (1) την έννοια ότι λόγο διώξεως που αφορά τις πολιτικές πεποιθήσεις μπορούν να επικαλούνται και αιτούντες οι οποίοι ισχυρίζονται απλώς ότι υποστηρίζουν και/ή εκδηλώνουν απόψεις πολιτικού περιεχομένου ενώ κανένας φορέας, υπεύθυνος για τη δίωξη, δεν τους αντιμετώπισε με καχυποψία ενόσω διέμεναν στη χώρα προελεύσεως και κατά τη διαμονή τους στη χώρα υποδοχής;

| 2) | Αν στο πρώτο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση και, κατά συνέπεια, γίνει δεκτό ότι οι πολιτικές απόψεις μπορούν να χαρακτηριστούν ως «πολιτικές πεποιθήσεις», ποια σημασία πρέπει να αποδίδεται συνεπεία αυτού στην ένταση των εν λόγω πολιτικών απόψεων, ιδεών ή πεποιθήσεων και στο ενδιαφέρον του αλλοδαπού για πράξεις που εκκινούν εξ αυτών στο πλαίσιο εξετάσεως και αξιολογήσεως αιτήσεως ασύλου, ήτοι κατά την εξέταση του κατά πόσον είναι ρεαλιστικός ο φόβος διώξεως που επικαλείται ο αιτών; |
| --- | --- |

2)

Αν στο πρώτο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση και, κατά συνέπεια, γίνει δεκτό ότι οι πολιτικές απόψεις μπορούν να χαρακτηριστούν ως «πολιτικές πεποιθήσεις», ποια σημασία πρέπει να αποδίδεται συνεπεία αυτού στην ένταση των εν λόγω πολιτικών απόψεων, ιδεών ή πεποιθήσεων και στο ενδιαφέρον του αλλοδαπού για πράξεις που εκκινούν εξ αυτών στο πλαίσιο εξετάσεως και αξιολογήσεως αιτήσεως ασύλου, ήτοι κατά την εξέταση του κατά πόσον είναι ρεαλιστικός ο φόβος διώξεως που επικαλείται ο αιτών;

| 3) | Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, δύναται να αποτελέσει κριτήριο το κατά πόσον οι επίμαχες πολιτικές πεποιθήσεις πρέπει να είναι βαθιά εδραιωμένες και, αν όχι, ποιο κριτήριο πρέπει να ισχύσει τελικώς και πώς θα εφαρμοσθεί; |
| --- | --- |

3)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, δύναται να αποτελέσει κριτήριο το κατά πόσον οι επίμαχες πολιτικές πεποιθήσεις πρέπει να είναι βαθιά εδραιωμένες και, αν όχι, ποιο κριτήριο πρέπει να ισχύσει τελικώς και πώς θα εφαρμοσθεί;

| 4) | Αν γίνει δεκτό ως κριτήριο το κατά πόσον οι πολιτικές πεποιθήσεις πρέπει να είναι βαθιά εδραιωμένες, μπορεί να αναμένεται από αιτούντα ο οποίος δεν αποδεικνύει ότι υποστηρίζει βαθιά εδραιωμένες πολιτικές πεποιθήσεις να αποκηρύξει τις πολιτικές απόψεις του μετά την επιστροφή στη χώρα καταγωγής του, προκειμένου να μην αντιμετωπίζεται με καχυποψία από τον φορέα που είναι υπεύθυνος για τη δίωξη; |
| --- | --- |

4)

Αν γίνει δεκτό ως κριτήριο το κατά πόσον οι πολιτικές πεποιθήσεις πρέπει να είναι βαθιά εδραιωμένες, μπορεί να αναμένεται από αιτούντα ο οποίος δεν αποδεικνύει ότι υποστηρίζει βαθιά εδραιωμένες πολιτικές πεποιθήσεις να αποκηρύξει τις πολιτικές απόψεις του μετά την επιστροφή στη χώρα καταγωγής του, προκειμένου να μην αντιμετωπίζεται με καχυποψία από τον φορέα που είναι υπεύθυνος για τη δίωξη;

---

(1)  Οδηγία 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας (ΕΕ 2011, L 337, σ. 9).

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/28 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/28

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Nacional (Ισπανία) στις 4 Μαρτίου 2022 — Ποινική διαδικασία κατά Juan

(Υπόθεση C-164/22)

(2022/C 213/39)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Audiencia Nacional

Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά

Juan

Κατηγορούσα αρχή: Ministerio Fiscal

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Συντρέχει εν προκειμένω περίπτωση «bis in idem» του άρθρου 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 54 της Σύμβασης Εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν, καθώς πρόκειται για την ίδια πράξη, σύμφωνα με το περιεχόμενο που δίνει η νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην έννοια αυτή, ή θα πρέπει, αντιθέτως, το αιτούν δικαστήριο να προβεί στην εν λόγω εκτίμηση, σύμφωνα με τις αρχές που διατυπώνονται στην παρούσα απόφαση, μεταξύ των οποίων η ανάγκη συγχώνευσης των ποινών και ο καθορισμός ορίου ποινής σύμφωνα με τα κριτήρια της αναλογικότητας, δεδομένου ότι πρόκειται για ενιαία και διαρκή παράβαση; |
| --- | --- |

1)

Συντρέχει εν προκειμένω περίπτωση «bis in idem» του άρθρου 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 54 της Σύμβασης Εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν, καθώς πρόκειται για την ίδια πράξη, σύμφωνα με το περιεχόμενο που δίνει η νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην έννοια αυτή, ή θα πρέπει, αντιθέτως, το αιτούν δικαστήριο να προβεί στην εν λόγω εκτίμηση, σύμφωνα με τις αρχές που διατυπώνονται στην παρούσα απόφαση, μεταξύ των οποίων η ανάγκη συγχώνευσης των ποινών και ο καθορισμός ορίου ποινής σύμφωνα με τα κριτήρια της αναλογικότητας, δεδομένου ότι πρόκειται για ενιαία και διαρκή παράβαση;

| 2) | Αν θεωρηθεί ότι δεν συντρέχει περίπτωση «bis in idem» ελλείψει πλήρους ταυτότητας των πράξεων, σύμφωνα με τα κριτήρια που παρατίθενται στην παρούσα απόφαση:






  Α) | Λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της υπό κρίση υπόθεσης, είναι συμβατοί με την απόφαση-πλαίσιο 2008/675/ΔΕΥ του Συμβουλίου (1), της 24ης Ιουλίου 2008, για τη συνεκτίμηση των καταδικαστικών αποφάσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης επ’ ευκαιρία νέας ποινικής διαδικασίας, καθώς επίσης και με τα άρθρα 45 και 49, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων εντός της Ένωσης, οι περιορισμοί στα αποτελέσματα των αποφάσεων άλλων κρατών της Ένωσης που προβλέπονται ρητώς στο άρθρο 14, παράγραφος 2, του Ley Orgánica 7/2014 (οργανικού νόμου 7/2014), της 12ης Νοεμβρίου, σχετικά με την ανταλλαγή πληροφοριών για το ποινικό μητρώο και με τη συνεκτίμηση ποινικών αποφάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο οποίος μεταφέρει την ευρωπαϊκή νομοθεσία στην εσωτερική έννομη τάξη; |
| --- | --- | --- |

2)

Αν θεωρηθεί ότι δεν συντρέχει περίπτωση «bis in idem» ελλείψει πλήρους ταυτότητας των πράξεων, σύμφωνα με τα κριτήρια που παρατίθενται στην παρούσα απόφαση:

Α)

Λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της υπό κρίση υπόθεσης, είναι συμβατοί με την απόφαση-πλαίσιο 2008/675/ΔΕΥ του Συμβουλίου (1), της 24ης Ιουλίου 2008, για τη συνεκτίμηση των καταδικαστικών αποφάσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης επ’ ευκαιρία νέας ποινικής διαδικασίας, καθώς επίσης και με τα άρθρα 45 και 49, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων εντός της Ένωσης, οι περιορισμοί στα αποτελέσματα των αποφάσεων άλλων κρατών της Ένωσης που προβλέπονται ρητώς στο άρθρο 14, παράγραφος 2, του Ley Orgánica 7/2014 (οργανικού νόμου 7/2014), της 12ης Νοεμβρίου, σχετικά με την ανταλλαγή πληροφοριών για το ποινικό μητρώο και με τη συνεκτίμηση ποινικών αποφάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο οποίος μεταφέρει την ευρωπαϊκή νομοθεσία στην εσωτερική έννομη τάξη;

| Β) | Προσκρούει στα άρθρα 45 και 49, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνδυασμό με το άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ (2), της 13ης Ιουνίου 2002, καθώς και με το άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, της απόφασης-πλαισίου 2008/909/ΔΕΥ (3) του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2008, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης σε ποινικές αποφάσεις οι οποίες επιβάλλουν ποινές στερητικές της ελευθερίας ή μέτρα στερητικά της ελευθερίας, για το σκοπό της εκτέλεσής τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και γενικώς στην αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης δικαστικών αποφάσεων εντός της Ένωσης η απουσία διαδικασίας ή μηχανισμού στο ισπανικό δίκαιο που να επιτρέπει την αναγνώριση αποφάσεων των δικαστηρίων άλλων κρατών μελών της Ένωσης, καθώς και τη συγχώνευση και προσαρμογή ή μείωση των ποινών κατά τρόπον ώστε να διασφαλίζεται η αναλογικότητά τους, σε περίπτωση που αλλοδαπή απόφαση πρέπει να εκτελεστεί στην Ισπανία και αφορά πράξεις που τελούν σε σχέση εγκληματικής εξακολούθησης ή συνάφειας με άλλες πράξεις που εκδικάστηκαν στην Ισπανία και για τις οποίες επίσης έχει εκδοθεί καταδικαστική απόφαση; |
| --- | --- |

Β)

Προσκρούει στα άρθρα 45 και 49, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνδυασμό με το άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ (2), της 13ης Ιουνίου 2002, καθώς και με το άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, της απόφασης-πλαισίου 2008/909/ΔΕΥ (3) του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2008, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης σε ποινικές αποφάσεις οι οποίες επιβάλλουν ποινές στερητικές της ελευθερίας ή μέτρα στερητικά της ελευθερίας, για το σκοπό της εκτέλεσής τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και γενικώς στην αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης δικαστικών αποφάσεων εντός της Ένωσης η απουσία διαδικασίας ή μηχανισμού στο ισπανικό δίκαιο που να επιτρέπει την αναγνώριση αποφάσεων των δικαστηρίων άλλων κρατών μελών της Ένωσης, καθώς και τη συγχώνευση και προσαρμογή ή μείωση των ποινών κατά τρόπον ώστε να διασφαλίζεται η αναλογικότητά τους, σε περίπτωση που αλλοδαπή απόφαση πρέπει να εκτελεστεί στην Ισπανία και αφορά πράξεις που τελούν σε σχέση εγκληματικής εξακολούθησης ή συνάφειας με άλλες πράξεις που εκδικάστηκαν στην Ισπανία και για τις οποίες επίσης έχει εκδοθεί καταδικαστική απόφαση;

---

(1)  Απόφαση-Πλαίσιο 2008/675/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 2008, για τη συνεκτίμηση των καταδικαστικών αποφάσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης επ’ ευκαιρία νέας ποινικής διαδικασίας (ΕΕ 2008, L 220, σ. 32).

(2)  2002/584/ΔΕΥ: Απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών — Δηλώσεις τις οποίες έκαναν ορισμένα κράτη μέλη με την ευκαιρία της έκδοσης της απόφασης-πλαισίου (ΕΕ 2002, L 190, σ. 1).

(3)  Απόφαση-Πλαίσιο 2008/909/ΔΕ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2008, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης σε ποινικές αποφάσεις οι οποίες επιβάλλουν ποινές στερητικές της ελευθερίας ή μέτρα στερητικά της ελευθερίας, για το σκοπό της εκτέλεσής τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ 2008, L 327, σ. 27).

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/29 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/29

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landesgericht Salzburg (Αυστρία) στις 8 Μαρτίου 2022 — JA κατά Wurth Automotive GmbH

(Υπόθεση C-177/22)

(2022/C 213/40)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landesgericht Salzburg

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα και εκκαλούσα: JA

Εναγομένη και εφεσίβλητη: Wurth Automotive GmbH

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Ασκεί επιρροή, στο πλαίσιο της εκτίμησης της ιδιότητας της ενάγουσας ως καταναλώτριας, κατά την έννοια των άρθρων 17 και 18 του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 (1),






  α) | το αν, κατά τον χρόνο σύναψης της σύμβασης πώλησης και αμέσως μετά, η ενάγουσα ασκούσε τη –δηλωθείσα από την ίδια στο πλαίσιο της δίκης– δραστηριότητα της γραφίστριας και της σχεδιάστριας ιστοσελίδων μόνον ως μισθωτή εργαζομένη ή το αν ασκούσε την εν λόγω δραστηριότητα και, τουλάχιστον εν μέρει, ως ελεύθερη επαγγελματίας, καθώς και |
| --- | --- | --- |

1)

Ασκεί επιρροή, στο πλαίσιο της εκτίμησης της ιδιότητας της ενάγουσας ως καταναλώτριας, κατά την έννοια των άρθρων 17 και 18 του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 (1),

α)

το αν, κατά τον χρόνο σύναψης της σύμβασης πώλησης και αμέσως μετά, η ενάγουσα ασκούσε τη –δηλωθείσα από την ίδια στο πλαίσιο της δίκης– δραστηριότητα της γραφίστριας και της σχεδιάστριας ιστοσελίδων μόνον ως μισθωτή εργαζομένη ή το αν ασκούσε την εν λόγω δραστηριότητα και, τουλάχιστον εν μέρει, ως ελεύθερη επαγγελματίας, καθώς και

| β) | ο σκοπός για τον οποίο η ενάγουσα αγόρασε το όχημα, ήτοι το αν το αγόρασε αποκλειστικά για την ικανοποίηση ιδίων καταναλωτικών αναγκών ή και για λόγους που αφορούν τρέχουσα ή μελλοντική επαγγελματική ή εμπορική δραστηριότητα ή για αντίστοιχους σκοπούς; |
| --- | --- |

β)

ο σκοπός για τον οποίο η ενάγουσα αγόρασε το όχημα, ήτοι το αν το αγόρασε αποκλειστικά για την ικανοποίηση ιδίων καταναλωτικών αναγκών ή και για λόγους που αφορούν τρέχουσα ή μελλοντική επαγγελματική ή εμπορική δραστηριότητα ή για αντίστοιχους σκοπούς;

| 2) | Αρκεί για να αποκλειστεί η δυνατότητα της ενάγουσας να επικαλεστεί την ιδιότητα της καταναλώτριας το γεγονός και μόνον ότι μεταπώλησε το αυτοκίνητο, τον Αύγουστο του 2019, και ασκεί επιρροή το αν αποκόμισε κέρδος από τη μεταπώληση; |
| --- | --- |

2)

Αρκεί για να αποκλειστεί η δυνατότητα της ενάγουσας να επικαλεστεί την ιδιότητα της καταναλώτριας το γεγονός και μόνον ότι μεταπώλησε το αυτοκίνητο, τον Αύγουστο του 2019, και ασκεί επιρροή το αν αποκόμισε κέρδος από τη μεταπώληση;

| 3) | Αρκεί για να αποκλειστεί η ιδιότητα της ενάγουσας ως καταναλώτριας το γεγονός και μόνον ότι υπέγραψε προδιατυπωμένη από την εναγομένη σύμβαση πώλησης, στης οποίας το προδιατυπωμένο έντυπο ο αγοραστής χαρακτηριζόταν ως «εταιρία» και περιέχονταν, κάτω από τον τίτλο «Ειδικές συμφωνίες», οι όροι «συναλλαγή μεταξύ εμπόρων/καμία επιστροφή, καμία εγγύηση/παράδοση μόνο μετά την παραλαβή της πληρωμής», χωρίς η ενάγουσα να προβάλει αντιρρήσεις ως προς τους εν λόγω όρους και δίχως να επισημάνει ότι έχει την ιδιότητα της καταναλώτριας; |
| --- | --- |

3)

Αρκεί για να αποκλειστεί η ιδιότητα της ενάγουσας ως καταναλώτριας το γεγονός και μόνον ότι υπέγραψε προδιατυπωμένη από την εναγομένη σύμβαση πώλησης, στης οποίας το προδιατυπωμένο έντυπο ο αγοραστής χαρακτηριζόταν ως «εταιρία» και περιέχονταν, κάτω από τον τίτλο «Ειδικές συμφωνίες», οι όροι «συναλλαγή μεταξύ εμπόρων/καμία επιστροφή, καμία εγγύηση/παράδοση μόνο μετά την παραλαβή της πληρωμής», χωρίς η ενάγουσα να προβάλει αντιρρήσεις ως προς τους εν λόγω όρους και δίχως να επισημάνει ότι έχει την ιδιότητα της καταναλώτριας;

| 4) | Πρέπει να καταλογιστεί στην ενάγουσα η συμπεριφορά του συντρόφου της ο οποίος μεσολάβησε, κατά την αγοραπωλησία, ως έμπορος αυτοκινήτων, με αποτέλεσμα η εναγομένη να μπορούσε ευλόγως να συμπεράνει εξ αυτού ότι η ενάγουσα ήταν επιχειρηματίας; |
| --- | --- |

4)

Πρέπει να καταλογιστεί στην ενάγουσα η συμπεριφορά του συντρόφου της ο οποίος μεσολάβησε, κατά την αγοραπωλησία, ως έμπορος αυτοκινήτων, με αποτέλεσμα η εναγομένη να μπορούσε ευλόγως να συμπεράνει εξ αυτού ότι η ενάγουσα ήταν επιχειρηματίας;

| 5) | Στο πλαίσιο της εκτίμησης της ιδιότητας του καταναλωτή, αποβαίνει εις βάρος της ενάγουσας το γεγονός ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δεν μπόρεσε να εξακριβώσει τον λόγο για τον οποίο η έγγραφη σύμβαση πώλησης παρέκκλινε από την προηγούμενη προσφορά που είχε υποβληθεί στην ενάγουσα μέσω του συντρόφου της όσον αφορά τον χαρακτηρισμό της ως αγοράστριας, καθώς και το τι συζητήθηκε σχετικώς κατά τις τηλεφωνικές επαφές μεταξύ του συντρόφου της ενάγουσας και ενός πωλητή της εναγομένης; |
| --- | --- |

5)

Στο πλαίσιο της εκτίμησης της ιδιότητας του καταναλωτή, αποβαίνει εις βάρος της ενάγουσας το γεγονός ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δεν μπόρεσε να εξακριβώσει τον λόγο για τον οποίο η έγγραφη σύμβαση πώλησης παρέκκλινε από την προηγούμενη προσφορά που είχε υποβληθεί στην ενάγουσα μέσω του συντρόφου της όσον αφορά τον χαρακτηρισμό της ως αγοράστριας, καθώς και το τι συζητήθηκε σχετικώς κατά τις τηλεφωνικές επαφές μεταξύ του συντρόφου της ενάγουσας και ενός πωλητή της εναγομένης;

| 6) | Επηρεάζει την ιδιότητα της ενάγουσας ως καταναλώτριας το γεγονός ότι, ορισμένες εβδομάδες μετά την παραλαβή του οχήματος, ο σύντροφός της ζήτησε τηλεφωνικώς από την εναγομένη να διευκρινίσει αν υπήρχε η δυνατότητα αναγραφής του ΦΠΑ; |
| --- | --- |

6)

Επηρεάζει την ιδιότητα της ενάγουσας ως καταναλώτριας το γεγονός ότι, ορισμένες εβδομάδες μετά την παραλαβή του οχήματος, ο σύντροφός της ζήτησε τηλεφωνικώς από την εναγομένη να διευκρινίσει αν υπήρχε η δυνατότητα αναγραφής του ΦΠΑ;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2012, L 351, σ. 1).

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/30 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/30

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία) στις 10 Μαρτίου 2022 — Saint-Louis Sucre κατά Premier ministre, Ministre de l’Agriculture et de l’Alimentation, SICA des betteraviers d’Etrepagny

(Υπόθεση C-183/22)

(2022/C 213/41)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d'État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αιτούσα: Saint-Louis Sucre

Καθών: Premier ministre, Ministre de l’Agriculture et de l’Alimentation, SICA des betteraviers d’Etrepagny

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει ο κανόνας του άρθρου 153, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 1308/2013 (1), της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σύμφωνα με τον οποίο το καταστατικό μιας οργάνωσης παραγωγών επιβάλλει στα μέλη της «να είναι μέλη μίας μόνο οργάνωσης παραγωγών για ένα συγκεκριμένο προϊόν της εκμετάλλευσης», την έννοια ότι ισχύει αποκλειστικά για τα μέλη που είναι παραγωγοί; |
| --- | --- |

1)

Έχει ο κανόνας του άρθρου 153, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 1308/2013 (1), της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σύμφωνα με τον οποίο το καταστατικό μιας οργάνωσης παραγωγών επιβάλλει στα μέλη της «να είναι μέλη μίας μόνο οργάνωσης παραγωγών για ένα συγκεκριμένο προϊόν της εκμετάλλευσης», την έννοια ότι ισχύει αποκλειστικά για τα μέλη που είναι παραγωγοί;

| 2) | Προκειμένου να διασφαλιστεί η τήρηση της αρχής που προβλέπεται στο άρθρο 153, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 1308/2013 σύμφωνα με την οποία οι παραγωγοί-μέλη μιας οργάνωσης παραγωγών πρέπει να έχουν τον δημοκρατικό έλεγχο της οργάνωσής τους και των αποφάσεών της:






  — | πρέπει, προκειμένου να εκτιμηθεί η ανεξαρτησία των μελών μιας οργάνωσης, να ληφθεί υπόψη αποκλειστικά η κατοχή του κεφαλαίου τους από ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή να ληφθούν υπόψη και άλλα στοιχεία, όπως, όσον αφορά τα μέλη που δεν είναι παραγωγοί, η συμμετοχή σε συνδικαλιστική ένωση ή όσον αφορά τα μέλη που είναι παραγωγοί, η άσκηση διευθυντικών καθηκόντων στο πλαίσιο μιας τέτοιου είδους ένωσης; |
| --- | --- | --- |

2)

Προκειμένου να διασφαλιστεί η τήρηση της αρχής που προβλέπεται στο άρθρο 153, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 1308/2013 σύμφωνα με την οποία οι παραγωγοί-μέλη μιας οργάνωσης παραγωγών πρέπει να έχουν τον δημοκρατικό έλεγχο της οργάνωσής τους και των αποφάσεών της:

—

πρέπει, προκειμένου να εκτιμηθεί η ανεξαρτησία των μελών μιας οργάνωσης, να ληφθεί υπόψη αποκλειστικά η κατοχή του κεφαλαίου τους από ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή να ληφθούν υπόψη και άλλα στοιχεία, όπως, όσον αφορά τα μέλη που δεν είναι παραγωγοί, η συμμετοχή σε συνδικαλιστική ένωση ή όσον αφορά τα μέλη που είναι παραγωγοί, η άσκηση διευθυντικών καθηκόντων στο πλαίσιο μιας τέτοιου είδους ένωσης;

| — | αρκεί, προκειμένου να συναχθεί το συμπέρασμα ότι ο έλεγχος επί της οργάνωσης ασκείται πράγματι από τα μέλη-παραγωγούς της οργάνωσης αυτής, ότι οι τελευταίοι διαθέτουν την πλειοψηφία των ψήφων ή πρέπει να εξετασθεί το αν, λαμβανομένης υπόψη της κατανομής των ψήφων μεταξύ των μελών που είναι όντως ανεξάρτητα, το μερίδιο των ψήφων ενός ή περισσοτέρων μελών που δεν είναι παραγωγοί τους παρέχει τη δυνατότητα, ακόμη και χωρίς πλειοψηφία, να ελέγχουν τις αποφάσεις που λαμβάνει η οργάνωση; |
| --- | --- |

—

αρκεί, προκειμένου να συναχθεί το συμπέρασμα ότι ο έλεγχος επί της οργάνωσης ασκείται πράγματι από τα μέλη-παραγωγούς της οργάνωσης αυτής, ότι οι τελευταίοι διαθέτουν την πλειοψηφία των ψήφων ή πρέπει να εξετασθεί το αν, λαμβανομένης υπόψη της κατανομής των ψήφων μεταξύ των μελών που είναι όντως ανεξάρτητα, το μερίδιο των ψήφων ενός ή περισσοτέρων μελών που δεν είναι παραγωγοί τους παρέχει τη δυνατότητα, ακόμη και χωρίς πλειοψηφία, να ελέγχουν τις αποφάσεις που λαμβάνει η οργάνωση;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 και (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου (ΕΕ 2013, L 347, σ. 671).

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/31 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/31

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 9 Μαρτίου 2022 — Sad Trasporto Locale SpA κατά Provincia autonoma di Bolzano

(Υπόθεση C-186/22)

(2022/C 213/42)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα πρωτοδίκως και νυν αναιρεσείουσα: Sad Trasporto Locale SpA

Καθής πρωτοδίκως και νυν αναιρεσίβλητη: Provincia autonoma di Bolzano

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 1370/2007/ΕΚ (1) την έννοια ότι αποκλείεται η εφαρμογή του κανονισμού στην περίπτωση της εκμετάλλευσης εγχώριων και διεθνών δημόσιων υπηρεσιών πολυτροπικών επιβατικών μεταφορών, στις οποίες, αφενός, η δημόσια υπηρεσία μεταφορών έχει ενιαίο χαρακτήρα για τους σκοπούς της ανάθεσης και παρέχεται μέσω τραμ, καλωδιοκίνητων σιδηρόδρομων και τελεφερίκ, αφετέρου, η μεταφορά με μέσα σταθερής τροχιάς υπερβαίνει το 50 % της συνολικής και ενιαίας υπηρεσίας η οποία έχει ανατεθεί στον φορέα εκμετάλλευσης; |
| --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 1370/2007/ΕΚ (1) την έννοια ότι αποκλείεται η εφαρμογή του κανονισμού στην περίπτωση της εκμετάλλευσης εγχώριων και διεθνών δημόσιων υπηρεσιών πολυτροπικών επιβατικών μεταφορών, στις οποίες, αφενός, η δημόσια υπηρεσία μεταφορών έχει ενιαίο χαρακτήρα για τους σκοπούς της ανάθεσης και παρέχεται μέσω τραμ, καλωδιοκίνητων σιδηρόδρομων και τελεφερίκ, αφετέρου, η μεταφορά με μέσα σταθερής τροχιάς υπερβαίνει το 50 % της συνολικής και ενιαίας υπηρεσίας η οποία έχει ανατεθεί στον φορέα εκμετάλλευσης;

| 2) | Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, εάν έχει όντως εφαρμογή ο κανονισμός 1370/2007 και στην περίπτωση της εκμετάλλευσης εγχώριων και διεθνών πολυτροπικών επιβατικών μεταφορών, στις οποίες, αφενός, η δημόσια υπηρεσία μεταφορών έχει ενιαίο χαρακτήρα για τους σκοπούς της ανάθεσης και παρέχεται μέσω τραμ, καλωδιοκίνητων σιδηρόδρομων και τελεφερίκ, αφετέρου, η μεταφορά με μέσα σταθερής τροχιάς υπερβαίνει το 50 % της συνολικής και ενιαίας υπηρεσίας η οποία έχει ανατεθεί στον φορέα εκμετάλλευσης: έχει το άρθρο 5, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 1370/2007 την έννοια ότι απαιτεί, επίσης, σε σχέση με την απευθείας ανάθεση σε εσωτερικό φορέα εκμετάλλευσης σύμβασης παροχής δημόσιων υπηρεσιών η οποία περιλαμβάνει τη μεταφορά επιβατών με τραμ, την εξακρίβωση περί της νομικής μορφής την οποία λαμβάνει η πράξη ανάθεσης, με αποτέλεσμα να αποκλείονται από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 1370/2007 οι πράξεις που δεν λαμβάνουν τη μορφή συμβάσεων παραχώρησης υπηρεσιών; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, εάν έχει όντως εφαρμογή ο κανονισμός 1370/2007 και στην περίπτωση της εκμετάλλευσης εγχώριων και διεθνών πολυτροπικών επιβατικών μεταφορών, στις οποίες, αφενός, η δημόσια υπηρεσία μεταφορών έχει ενιαίο χαρακτήρα για τους σκοπούς της ανάθεσης και παρέχεται μέσω τραμ, καλωδιοκίνητων σιδηρόδρομων και τελεφερίκ, αφετέρου, η μεταφορά με μέσα σταθερής τροχιάς υπερβαίνει το 50 % της συνολικής και ενιαίας υπηρεσίας η οποία έχει ανατεθεί στον φορέα εκμετάλλευσης: έχει το άρθρο 5, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 1370/2007 την έννοια ότι απαιτεί, επίσης, σε σχέση με την απευθείας ανάθεση σε εσωτερικό φορέα εκμετάλλευσης σύμβασης παροχής δημόσιων υπηρεσιών η οποία περιλαμβάνει τη μεταφορά επιβατών με τραμ, την εξακρίβωση περί της νομικής μορφής την οποία λαμβάνει η πράξη ανάθεσης, με αποτέλεσμα να αποκλείονται από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 1370/2007 οι πράξεις που δεν λαμβάνουν τη μορφή συμβάσεων παραχώρησης υπηρεσιών;

| 3) | Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο δεύτερο ερώτημα: έχει το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο β', δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2014/23/ΕΕ (2) την έννοια ότι αποκλείεται μεταβίβαση στον ανάδοχο του λειτουργικού κινδύνου που απορρέει από τη διαχείριση των υπηρεσιών οσάκις η προς ανάθεση σύμβαση: α) βασίζεται στο ακαθάριστο κόστος και δικαιούχος των εσόδων θεωρείται ο αναθέτων φορέας· β) προβλέπει υπέρ του φορέα εκμετάλλευσης, ως έσοδα από την εκμετάλλευση, μόνον αντίτιμο καταβαλλόμενο από τον [αναθέτοντα] φορέα, ανάλογο προς τον όγκο της παρασχεθείσας υπηρεσίας (αποκλειομένου, επομένως, του κινδύνου ζήτησης)· γ) δεν προβλέπει τη μεταβίβαση, από τον αναθέτοντα φορέα, του λειτουργικού κινδύνου ζήτησης (περί μείωσης του αντιτίμου λόγω μείωσης του όγκου των υπηρεσιών πέραν των προκαθορισμένων ορίων), του κανονιστικού κινδύνου (περί νομοθετικών ή ρυθμιστικών τροποποιήσεων, καθώς και περί καθυστερημένης έκδοσης αδειών και/ή πιστοποιητικών από αρμόδιους φορείς), του οικονομικού κινδύνου (περί μη καταβολής ή καθυστερημένης καταβολής των αντιτίμων καθώς και περί μη αναπροσαρμογής των αντιτίμων), καθώς και του κινδύνου ανωτέρας βίας (ο οποίος προκύπτει από την απρόβλεπτη τροποποίηση των όρων της υπηρεσίας)· ενώ δ) μεταβιβάζει στον αναθέτοντα φορέα τον λειτουργικό κίνδυνο προσφοράς (περί διακυμάνσεων του κόστους παραγόντων εκτός του ελέγχου του φορέα εκμετάλλευσης, όπως η ενέργεια, οι πρώτες ύλες, τα υλικά), τον κίνδυνο βιομηχανικών σχέσεων (ο οποίος προκύπτει από τις διακυμάνσεις του κόστους προσωπικού στο πλαίσιο συλλογικών συμβάσεων), τον διαχειριστικό κίνδυνο (προερχόμενο από την αρνητική δυναμική του λειτουργικού κόστους λόγω εσφαλμένων εκτιμήσεων πρόβλεψης), καθώς και τον κοινωνικο-περιβαλλοντικό κίνδυνο (ο οποίος προκύπτει από τυχαία γεγονότα κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης επί λειτουργικών αγαθών για την παροχή των υπηρεσιών); |
| --- | --- |

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο δεύτερο ερώτημα: έχει το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο β', δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2014/23/ΕΕ (2) την έννοια ότι αποκλείεται μεταβίβαση στον ανάδοχο του λειτουργικού κινδύνου που απορρέει από τη διαχείριση των υπηρεσιών οσάκις η προς ανάθεση σύμβαση: α) βασίζεται στο ακαθάριστο κόστος και δικαιούχος των εσόδων θεωρείται ο αναθέτων φορέας· β) προβλέπει υπέρ του φορέα εκμετάλλευσης, ως έσοδα από την εκμετάλλευση, μόνον αντίτιμο καταβαλλόμενο από τον [αναθέτοντα] φορέα, ανάλογο προς τον όγκο της παρασχεθείσας υπηρεσίας (αποκλειομένου, επομένως, του κινδύνου ζήτησης)· γ) δεν προβλέπει τη μεταβίβαση, από τον αναθέτοντα φορέα, του λειτουργικού κινδύνου ζήτησης (περί μείωσης του αντιτίμου λόγω μείωσης του όγκου των υπηρεσιών πέραν των προκαθορισμένων ορίων), του κανονιστικού κινδύνου (περί νομοθετικών ή ρυθμιστικών τροποποιήσεων, καθώς και περί καθυστερημένης έκδοσης αδειών και/ή πιστοποιητικών από αρμόδιους φορείς), του οικονομικού κινδύνου (περί μη καταβολής ή καθυστερημένης καταβολής των αντιτίμων καθώς και περί μη αναπροσαρμογής των αντιτίμων), καθώς και του κινδύνου ανωτέρας βίας (ο οποίος προκύπτει από την απρόβλεπτη τροποποίηση των όρων της υπηρεσίας)· ενώ δ) μεταβιβάζει στον αναθέτοντα φορέα τον λειτουργικό κίνδυνο προσφοράς (περί διακυμάνσεων του κόστους παραγόντων εκτός του ελέγχου του φορέα εκμετάλλευσης, όπως η ενέργεια, οι πρώτες ύλες, τα υλικά), τον κίνδυνο βιομηχανικών σχέσεων (ο οποίος προκύπτει από τις διακυμάνσεις του κόστους προσωπικού στο πλαίσιο συλλογικών συμβάσεων), τον διαχειριστικό κίνδυνο (προερχόμενο από την αρνητική δυναμική του λειτουργικού κόστους λόγω εσφαλμένων εκτιμήσεων πρόβλεψης), καθώς και τον κοινωνικο-περιβαλλοντικό κίνδυνο (ο οποίος προκύπτει από τυχαία γεγονότα κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης επί λειτουργικών αγαθών για την παροχή των υπηρεσιών);

| 4) | Έχουν τα άρθρα 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ την έννοια ότι, στο πλαίσιο απευθείας ανάθεσης σύμβασης δημόσιας υπηρεσίας επιβατικών μεταφορών από αρμόδια τοπική αρχή υπέρ εγχώριου φορέα, συνιστά κρατική ενίσχυση η οποία πρέπει να υποβληθεί στη διαδικασία προηγουμένου ελέγχου του άρθρου 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ μια αποζημίωση για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας υπολογιζόμενη βάσει του κόστους διαχείρισης, το οποίο, έστω και αν συνδέεται με τις προβλέψιμες ανάγκες της υπηρεσίας, έχει υπολογισθεί, αφενός, με βάση το ιστορικό κόστος της υπηρεσίας που παρείχε ο απερχόμενος φορέας εκμετάλλευσης στον οποίο είχε ανατεθεί σύμβαση παραχώρησης υπηρεσιών παραταθείσα για περισσότερα από δέκα έτη, αφετέρου, παραπέμπει σε δαπάνες ή αντίτιμα που επίσης αφορούν την προγενέστερη σύμβαση, ή, εν πάση περιπτώσει, σχετίζεται με τυποποιημένους δείκτες μέτρησης της αγοράς που αφορούν εν γένει τους φορείς εκμετάλλευσης του τομέα; |
| --- | --- |

4)

Έχουν τα άρθρα 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ την έννοια ότι, στο πλαίσιο απευθείας ανάθεσης σύμβασης δημόσιας υπηρεσίας επιβατικών μεταφορών από αρμόδια τοπική αρχή υπέρ εγχώριου φορέα, συνιστά κρατική ενίσχυση η οποία πρέπει να υποβληθεί στη διαδικασία προηγουμένου ελέγχου του άρθρου 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ μια αποζημίωση για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας υπολογιζόμενη βάσει του κόστους διαχείρισης, το οποίο, έστω και αν συνδέεται με τις προβλέψιμες ανάγκες της υπηρεσίας, έχει υπολογισθεί, αφενός, με βάση το ιστορικό κόστος της υπηρεσίας που παρείχε ο απερχόμενος φορέας εκμετάλλευσης στον οποίο είχε ανατεθεί σύμβαση παραχώρησης υπηρεσιών παραταθείσα για περισσότερα από δέκα έτη, αφετέρου, παραπέμπει σε δαπάνες ή αντίτιμα που επίσης αφορούν την προγενέστερη σύμβαση, ή, εν πάση περιπτώσει, σχετίζεται με τυποποιημένους δείκτες μέτρησης της αγοράς που αφορούν εν γένει τους φορείς εκμετάλλευσης του τομέα;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 1370/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2007, για τις δημόσιες επιβατικές σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 και (ΕΟΚ) αριθ. 1107/70 (ΕΕ 2007, L 315, σ 1).

(2)  Οδηγία 2014/23/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με την ανάθεση συμβάσεων παραχώρησης (ΕΕ 2014, L 94, σ 1).

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/32 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/32

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Βέλγιο) στις 11 Μαρτίου 2022 — ME κατά État belge

(Υπόθεση C-191/22)

(2022/C 213/43)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d’État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: ME

Αναιρεσίβλητο: État belge

Προδικαστικό ερώτημα

Έχουν τα άρθρα 7 και 24 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και [το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο γ',] της οδηγίας 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης (1), καθώς και οι αρχές της ίσης μεταχείρισης και της ασφάλειας δικαίου, την έννοια ότι επιβάλλουν στα κράτη μέλη να μην λαμβάνουν υπόψη την ηλικία του συντηρούμενου κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης οικογενειακής επανένωσης, αλλά την ηλικία του κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης διεθνούς προστασίας του συντηρούντος στον οποίο έχει αναγνωρισθεί η ιδιότητα του πρόσφυγα, και να θεωρούν ότι ο συντηρούμενος είναι ανήλικος κατά την έννοια του άρθρου 4, [παράγραφος 1, στοιχείο γ',] της οδηγίας 2003/86/EK εάν ήταν ανήλικος κατά τον χρόνο που ο συντηρών υπέβαλε την αίτησή του ασύλου, αλλά ενηλικιώθηκε πριν αναγνωρισθεί στον συντηρούντα η ιδιότητα του πρόσφυγα και πριν υποβληθεί η αίτηση οικογενειακής επανένωσης;

---

(1)  ΕΕ 2003, L 251, σ. 12.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/33 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/33

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 11 Μαρτίου 2022 — IB κατά Regione Lombardia, Provincia di Pavia

(Υπόθεση C-196/22)

(2022/C 213/44)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Corte suprema di cassazione

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: IB

Αναιρεσίβλητες: Regione Lombardia, Provincia di Pavia

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) 2080/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992 (1) , για τη θέσπιση κοινοτικού καθεστώτος ενισχύσεων των μέτρων για τα δάση στον τομέα της γεωργίας, οι οποίες δεν προβλέπουν ωστόσο σύστημα έκπτωσης και κυρώσεων, καίτοι λαμβάνουν υπόψη τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995 (2) , σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αντιτίθενται στην εφαρμογή διάταξης του εθνικού δικαίου, η οποία, κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του κανονισμού 2080/92, προβλέπει, σε περίπτωση που διαπιστωθεί παρατυπία κατά τη χορήγηση των ενισχύσεων, την έκπτωση από αυτές και την επιστροφή των προς τούτο ληφθέντων ποσών; |
| --- | --- |

1)

Πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) 2080/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992 (1) , για τη θέσπιση κοινοτικού καθεστώτος ενισχύσεων των μέτρων για τα δάση στον τομέα της γεωργίας, οι οποίες δεν προβλέπουν ωστόσο σύστημα έκπτωσης και κυρώσεων, καίτοι λαμβάνουν υπόψη τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995 (2) , σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αντιτίθενται στην εφαρμογή διάταξης του εθνικού δικαίου, η οποία, κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του κανονισμού 2080/92, προβλέπει, σε περίπτωση που διαπιστωθεί παρατυπία κατά τη χορήγηση των ενισχύσεων, την έκπτωση από αυτές και την επιστροφή των προς τούτο ληφθέντων ποσών;

| 2) | Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) 2080/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικού καθεστώτος ενισχύσεων των μέτρων για τα δάση στον τομέα της γεωργίας, καίτοι λαμβάνουν υπόψη τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, καθώς και τις αρχές της επιείκειας και της αναλογικότητας που προβλέπονται στην όγδοη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού αυτού, αντιτίθενται στην εφαρμογή διάταξης του εθνικού δικαίου, η οποία, κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του κανονισμού 2080/92, προβλέπει, σε περίπτωση που διαπιστωθεί παρατυπία κατά τη χορήγηση των ενισχύσεων, την έκπτωση από αυτές και την επιστροφή των προς τούτο ληφθέντων ποσών, όταν η έκταση που αναδασώθηκε ή βελτιώθηκε είναι μικρότερη κατά 20 % σε σχέση με την έκταση που επιλέχθηκε για τη χορήγηση της ενίσχυσης και για την οποία καταβλήθηκε χρηματικό αντάλλαγμα; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) 2080/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικού καθεστώτος ενισχύσεων των μέτρων για τα δάση στον τομέα της γεωργίας, καίτοι λαμβάνουν υπόψη τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, καθώς και τις αρχές της επιείκειας και της αναλογικότητας που προβλέπονται στην όγδοη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού αυτού, αντιτίθενται στην εφαρμογή διάταξης του εθνικού δικαίου, η οποία, κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του κανονισμού 2080/92, προβλέπει, σε περίπτωση που διαπιστωθεί παρατυπία κατά τη χορήγηση των ενισχύσεων, την έκπτωση από αυτές και την επιστροφή των προς τούτο ληφθέντων ποσών, όταν η έκταση που αναδασώθηκε ή βελτιώθηκε είναι μικρότερη κατά 20 % σε σχέση με την έκταση που επιλέχθηκε για τη χορήγηση της ενίσχυσης και για την οποία καταβλήθηκε χρηματικό αντάλλαγμα;

| 3) | Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) 2080/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικού καθεστώτος ενισχύσεων των μέτρων για τα δάση στον τομέα της γεωργίας, καίτοι λαμβάνουν υπόψη τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, αντιτίθενται στην αναδρομική εφαρμογή διάταξης του εθνικού δικαίου, η οποία, κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του κανονισμού 2080/92, προβλέπει, σε περίπτωση που διαπιστωθεί παρατυπία κατά τη χορήγηση των ενισχύσεων, την έκπτωση από αυτές και την επιστροφή των προς τούτο ληφθέντων ποσών; |
| --- | --- |

3)

Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) 2080/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικού καθεστώτος ενισχύσεων των μέτρων για τα δάση στον τομέα της γεωργίας, καίτοι λαμβάνουν υπόψη τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, αντιτίθενται στην αναδρομική εφαρμογή διάταξης του εθνικού δικαίου, η οποία, κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του κανονισμού 2080/92, προβλέπει, σε περίπτωση που διαπιστωθεί παρατυπία κατά τη χορήγηση των ενισχύσεων, την έκπτωση από αυτές και την επιστροφή των προς τούτο ληφθέντων ποσών;

| 4) | Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) 2080/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικού καθεστώτος ενισχύσεων των μέτρων για τα δάση στον τομέα της γεωργίας, καίτοι λαμβάνουν υπόψη τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, αντιτίθενται στην ερμηνεία διάταξης του εθνικού δικαίου, η οποία, κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του κανονισμού 2080/92, προβλέπει, σε περίπτωση που διαπιστωθεί παρατυπία κατά τη χορήγηση των ενισχύσεων, την έκπτωση από αυτές και την επιστροφή των προς τούτο ληφθέντων ποσών, υπό την έννοια ότι ο δικαιούχος υποχρεούται να επιστρέψει το σύνολο των ποσών που ελήφθησαν προς τούτο και όχι μόνον τα ποσά που αφορούν το έτος για το οποίο διαπιστώθηκε η παρατυπία κατά τη χορήγηση των ενισχύσεων; |
| --- | --- |

4)

Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) 2080/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικού καθεστώτος ενισχύσεων των μέτρων για τα δάση στον τομέα της γεωργίας, καίτοι λαμβάνουν υπόψη τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, αντιτίθενται στην ερμηνεία διάταξης του εθνικού δικαίου, η οποία, κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του κανονισμού 2080/92, προβλέπει, σε περίπτωση που διαπιστωθεί παρατυπία κατά τη χορήγηση των ενισχύσεων, την έκπτωση από αυτές και την επιστροφή των προς τούτο ληφθέντων ποσών, υπό την έννοια ότι ο δικαιούχος υποχρεούται να επιστρέψει το σύνολο των ποσών που ελήφθησαν προς τούτο και όχι μόνον τα ποσά που αφορούν το έτος για το οποίο διαπιστώθηκε η παρατυπία κατά τη χορήγηση των ενισχύσεων;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΟΚ) 2080/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικού καθεστώτος ενισχύσεων των μέτρων για τα δάση στον τομέα της γεωργίας (ΕΕ 1992, L 215, σ. 96).

(2)  Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 1995, L 312, σ. 1).

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/34 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/34

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rayonen sad Lukovit (Βουλγαρία) στις 18 Μαρτίου 2022 — Ποινική διαδικασία

(Υπόθεση C-209/22)

(2022/C 213/45)

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Rayonen sad Lukovit (Βουλγαρία)

Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά

Rayonna prokuratura Lovech, teritorialno otdelenie Lukovit

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2013/48/ΕΕ (1) σχετικά με το δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας και διαδικασίας εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, καθώς και σχετικά με το δικαίωμα ενημέρωσης τρίτου προσώπου σε περίπτωση στέρησης της ελευθερίας του και με το δικαίωμα επικοινωνίας με τρίτα πρόσωπα και με προξενικές αρχές κατά τη διάρκεια της στέρησης της ελευθερίας, καθώς και της οδηγίας 2012/13/ΕΕ (2) σχετικά με το δικαίωμα ενημέρωσης στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών, περίπτωση κατά την οποία, στο πλαίσιο της διερεύνησης ποινικού αδικήματος που σχετίζεται με την κατοχή ναρκωτικών, εφαρμόζονται μέτρα καταναγκασμού, τα οποία συνίστανται, ειδικότερα, στην προσωπική έρευνα και την κατάσχεση, σε βάρος φυσικού προσώπου για το οποίο η αστυνομία έχει υπόνοιες ότι έχει στην κατοχή του ναρκωτικά; |
| --- | --- |

1)

Εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2013/48/ΕΕ (1) σχετικά με το δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας και διαδικασίας εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, καθώς και σχετικά με το δικαίωμα ενημέρωσης τρίτου προσώπου σε περίπτωση στέρησης της ελευθερίας του και με το δικαίωμα επικοινωνίας με τρίτα πρόσωπα και με προξενικές αρχές κατά τη διάρκεια της στέρησης της ελευθερίας, καθώς και της οδηγίας 2012/13/ΕΕ (2) σχετικά με το δικαίωμα ενημέρωσης στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών, περίπτωση κατά την οποία, στο πλαίσιο της διερεύνησης ποινικού αδικήματος που σχετίζεται με την κατοχή ναρκωτικών, εφαρμόζονται μέτρα καταναγκασμού, τα οποία συνίστανται, ειδικότερα, στην προσωπική έρευνα και την κατάσχεση, σε βάρος φυσικού προσώπου για το οποίο η αστυνομία έχει υπόνοιες ότι έχει στην κατοχή του ναρκωτικά;

| 2) | Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, ποιο καθεστώς έχει το εν λόγω πρόσωπο κατά την έννοια των ανωτέρω οδηγιών, εφόσον στο εθνικό δίκαιο δεν υφίσταται η νομική έννοια του «υπόπτου» και το πρόσωπο δεν έχει χαρακτηριστεί ως «κατηγορούμενος» με επίσημη γνωστοποίηση, και πρέπει, επίσης, να χορηγηθεί στο εν λόγω πρόσωπο το δικαίωμα ενημέρωσης και πληροφόρησης, καθώς και το δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, ποιο καθεστώς έχει το εν λόγω πρόσωπο κατά την έννοια των ανωτέρω οδηγιών, εφόσον στο εθνικό δίκαιο δεν υφίσταται η νομική έννοια του «υπόπτου» και το πρόσωπο δεν έχει χαρακτηριστεί ως «κατηγορούμενος» με επίσημη γνωστοποίηση, και πρέπει, επίσης, να χορηγηθεί στο εν λόγω πρόσωπο το δικαίωμα ενημέρωσης και πληροφόρησης, καθώς και το δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο;

| 3) | Συνάδει με την αρχή της νομιμότητας και με την απαγόρευση των αυθαιρεσιών εθνική ρύθμιση, όπως αυτή του άρθρου 219, παράγραφος 2, του Nakazatelno-protsesualen kodeks [κώδικα ποινικής δικονομίας, στο εξής: NPK], η οποία προβλέπει ότι η ανακριτική αρχή μπορεί να χαρακτηρίσει ένα πρόσωπο ως κατηγορούμενο ακόμη και κατά τη σύνταξη της έκθεσης για την πρώτη ανακριτική πράξη σε βάρος του, εφόσον στο εθνικό δίκαιο δεν υφίσταται η νομική έννοια του «υπόπτου» και, βάσει του εθνικού δικαίου, τα δικαιώματα υπεράσπισης κτώνται μόνον από τη στιγμή του επίσημου χαρακτηρισμού ως «κατηγορούμενου», ο οποίος εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια της ανακριτικής αρχής, και θίγει, επίσης, η εν λόγω εθνική διαδικασία την αποτελεσματική άσκηση και τον πυρήνα του δικαιώματος πρόσβασης σε δικηγόρο κατά το άρθρο 3, παράγραφος 3, στοιχείο β', της οδηγίας 2013/48/ΕΕ; |
| --- | --- |

3)

Συνάδει με την αρχή της νομιμότητας και με την απαγόρευση των αυθαιρεσιών εθνική ρύθμιση, όπως αυτή του άρθρου 219, παράγραφος 2, του Nakazatelno-protsesualen kodeks [κώδικα ποινικής δικονομίας, στο εξής: NPK], η οποία προβλέπει ότι η ανακριτική αρχή μπορεί να χαρακτηρίσει ένα πρόσωπο ως κατηγορούμενο ακόμη και κατά τη σύνταξη της έκθεσης για την πρώτη ανακριτική πράξη σε βάρος του, εφόσον στο εθνικό δίκαιο δεν υφίσταται η νομική έννοια του «υπόπτου» και, βάσει του εθνικού δικαίου, τα δικαιώματα υπεράσπισης κτώνται μόνον από τη στιγμή του επίσημου χαρακτηρισμού ως «κατηγορούμενου», ο οποίος εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια της ανακριτικής αρχής, και θίγει, επίσης, η εν λόγω εθνική διαδικασία την αποτελεσματική άσκηση και τον πυρήνα του δικαιώματος πρόσβασης σε δικηγόρο κατά το άρθρο 3, παράγραφος 3, στοιχείο β', της οδηγίας 2013/48/ΕΕ;

| 4) | Συνάδει με την αρχή του δικαίου της Ένωσης περί πρακτικής αποτελεσματικότητας εθνική πρακτική κατά την οποία ο δικαστικός έλεγχος των μέτρων καταναγκασμού που επιβάλλονται για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένης της προσωπικής έρευνας και της κατάσχεσης στο πλαίσιο της ανακριτικής διαδικασίας, δεν μπορεί να περιλαμβάνει την εξέταση του αν έχει διαπραχθεί κατάφωρη προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων των υπόπτων και των κατηγορουμένων, τα οποία κατοχυρώνονται από τα άρθρα 47 και 48 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την οδηγία 2013/48/ΕΕ και την οδηγία 2012/13/ΕΕ; |
| --- | --- |

4)

Συνάδει με την αρχή του δικαίου της Ένωσης περί πρακτικής αποτελεσματικότητας εθνική πρακτική κατά την οποία ο δικαστικός έλεγχος των μέτρων καταναγκασμού που επιβάλλονται για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένης της προσωπικής έρευνας και της κατάσχεσης στο πλαίσιο της ανακριτικής διαδικασίας, δεν μπορεί να περιλαμβάνει την εξέταση του αν έχει διαπραχθεί κατάφωρη προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων των υπόπτων και των κατηγορουμένων, τα οποία κατοχυρώνονται από τα άρθρα 47 και 48 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την οδηγία 2013/48/ΕΕ και την οδηγία 2012/13/ΕΕ;

| 5) | Συνάδουν με την αρχή του κράτους δικαίου εθνικές νομοθετικές ρυθμίσεις και εθνική νομολογία βάσει των οποίων το δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να ελέγχει τον χαρακτηρισμό προσώπου ως κατηγορουμένου, μολονότι η χορήγηση δικαιωμάτων υπεράσπισης σε φυσικό πρόσωπο εξαρτάται ακριβώς και αποκλειστικά από την εν λόγω τυπική πράξη, όταν εφαρμόζονται σε βάρος του εν λόγω προσώπου μέτρα καταναγκασμού για ανακριτικούς σκοπούς; |
| --- | --- |

5)

Συνάδουν με την αρχή του κράτους δικαίου εθνικές νομοθετικές ρυθμίσεις και εθνική νομολογία βάσει των οποίων το δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να ελέγχει τον χαρακτηρισμό προσώπου ως κατηγορουμένου, μολονότι η χορήγηση δικαιωμάτων υπεράσπισης σε φυσικό πρόσωπο εξαρτάται ακριβώς και αποκλειστικά από την εν λόγω τυπική πράξη, όταν εφαρμόζονται σε βάρος του εν λόγω προσώπου μέτρα καταναγκασμού για ανακριτικούς σκοπούς;

---

(1)  ΕΕ 2013, L 294, σ. 1

(2)  ΕΕ 2012, L 142, σ. 1

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/35 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/35

---

Αναίρεση που άσκησε στις 4 Απριλίου 2022 η Mylan IRE Healthcare Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 26 Ιανουαρίου 2022 στην υπόθεση T-303/16, Mylan IRE Healthcare κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-237/22 P)

(2022/C 213/46)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Mylan IRE Healthcare Ltd (εκπρόσωποι: I. Vernimme και L. Bidaine, δικηγόροι)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, UAB VVB

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να κρίνει την αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή και βάσιμη· |
| --- | --- |

—

να κρίνει την αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή και βάσιμη·

| — | να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της·

| — | εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι η υπόθεση είναι ώριμη προς εκδίκαση, να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση C(2016) 2083 τελικό της Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2016, σχετικά με τη χορήγηση, στο πλαίσιο του άρθρου 29 της οδηγίας 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, αδειών κυκλοφορίας για τα φάρμακα «Tobramycin VVB και τις λοιπές εμπορικές ονομασίες του», τα οποία προορίζονται για ανθρώπινη χρήση και περιέχουν τη δραστική ουσία «τοβραμυκίνη» (η προσβαλλόμενη απόφαση) · άλλως, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο· |
| --- | --- |

—

εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι η υπόθεση είναι ώριμη προς εκδίκαση, να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση C(2016) 2083 τελικό της Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2016, σχετικά με τη χορήγηση, στο πλαίσιο του άρθρου 29 της οδηγίας 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, αδειών κυκλοφορίας για τα φάρμακα «Tobramycin VVB και τις λοιπές εμπορικές ονομασίες του», τα οποία προορίζονται για ανθρώπινη χρήση και περιέχουν τη δραστική ουσία «τοβραμυκίνη» (η προσβαλλόμενη απόφαση) · άλλως, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η αναιρεσείουσα στο πλαίσιο αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας· |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η αναιρεσείουσα στο πλαίσιο αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας·

| — | να καταδικάσει την UAB VVB στα δικαστικά έξοδα στα οποία αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας· |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την UAB VVB στα δικαστικά έξοδα στα οποία αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας·

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει δύο λόγους.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται πλάνη περί το δίκαιο στην ερμηνεία της έννοιας «υπεροχή από κλινική άποψη» κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 3, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 141/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1999, για τα ορφανά φάρμακα (1) (κανονισμός για τα ορφανά φάρμακα), ιδίως υπό το πρίσμα της ερμηνείας του Γενικού Δικαστηρίου ως προς την έννοια «σημαντικό όφελος» κατά την έννοια του άρθρου 3 του ανωτέρω κανονισμού.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο διέλαβε ανεπαρκή αιτιολογία για να στηρίξει το συμπέρασμά του ότι το TOBI/Tobramycin VVB ήταν ασφαλέστερο από το Tobi Podhale σε σημαντικό τμήμα του πληθυσμού στόχου, ιδίως υπό το πρίσμα του περιεχομένου της προσβαλλόμενης αποφάσεως.

---

(1)  ΕΕ 2000, L 18, σ. 1.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/35 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/35

---

Αναίρεση που άσκησαν στις 8 Απριλίου 2022 η Scania AB, Scania CV AB, Scania Deutschland GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δέκατο πενταμελές τμήμα) στις 2 Φεβρουαρίου 2022 στην υπόθεση T-799/17, Scania κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-251/22 P)

(2022/C 213/47)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Scania AB, Scania CV AB, Scania Deutschland GmbH (εκπρόσωποι: D. Arts, advocaat, F. Miotto, avocate, N. De Backer, advocate, C. E. Schillemans, advocaat, C. Langenius, S. Falkner, L. Ulrichs, P. Hammarskiöld, advokater)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει, εν όλω ή εν μέρει, την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει, εν όλω ή εν μέρει, την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·

| — | να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, την απόφαση C(2017) 6467 final της Επιτροπής, της 27ης Σεπτεμβρίου 2017, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση ΑΤ.39824 — Φορτηγά) και/ή να ακυρώσει τα σχετικά πρόστιμα ή να μειώσει το ύψος τους· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, την απόφαση C(2017) 6467 final της Επιτροπής, της 27ης Σεπτεμβρίου 2017, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση ΑΤ.39824 — Φορτηγά) και/ή να ακυρώσει τα σχετικά πρόστιμα ή να μειώσει το ύψος τους·

| — | ή να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για να την κρίνει και |
| --- | --- |

—

ή να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για να την κρίνει και

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν τους ακόλουθους τέσσερις λόγους:

| 1. | Με τον πρώτο λόγο, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα, επειδή δεν αναγνώρισε ότι η Επιτροπή, καθόσον εξέδωσε την απόφαση διευθέτησης της διαφοράς (1) και, κατόπιν, συνέχισε την έρευνά της εις βάρος της Scania, στηριζόμενη στην ίδια επιφορτισμένη με την υπόθεση ομάδα, παρέβη το άρθρο 41, παράγραφος 1, του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως αυτό έχει ερμηνευθεί στη νομολογία του Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα, επειδή δεν αναγνώρισε ότι η Επιτροπή, καθόσον εξέδωσε την απόφαση διευθέτησης της διαφοράς (1) και, κατόπιν, συνέχισε την έρευνά της εις βάρος της Scania, στηριζόμενη στην ίδια επιφορτισμένη με την υπόθεση ομάδα, παρέβη το άρθρο 41, παράγραφος 1, του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως αυτό έχει ερμηνευθεί στη νομολογία του Δικαστηρίου.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα, κρίνοντας πως η γεωγραφική έκταση την οποία αφορούσε το γερμανικό επίπεδο επαφών εκτεινόταν στο σύνολο του εδάφους του ΕΟΧ, ενώ περιοριζόταν μόνον στη Γερμανία. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα, κρίνοντας πως η γεωγραφική έκταση την οποία αφορούσε το γερμανικό επίπεδο επαφών εκτεινόταν στο σύνολο του εδάφους του ΕΟΧ, ενώ περιοριζόταν μόνον στη Γερμανία.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα, καθόσον θεώρησε σειρά πράξεων στα τρία διαφορετικά επίπεδα ως ενιαία παράβαση. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα, καθόσον θεώρησε σειρά πράξεων στα τρία διαφορετικά επίπεδα ως ενιαία παράβαση.

| 4. | Επικουρικώς, με τον τέταρτο λόγο, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα, καθόσον επικύρωσε πρόστιμο για πράξεις ή παραλείψεις που έχουν παραγραφεί. |
| --- | --- |

4.

Επικουρικώς, με τον τέταρτο λόγο, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα, καθόσον επικύρωσε πρόστιμο για πράξεις ή παραλείψεις που έχουν παραγραφεί.

---

(1)  Απόφαση C(2016) 4673 final, της 19.07.2016, της Επιτροπής, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση ΑΤ.39824 — Φορτηγά).

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/36 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/36

---

Διάταξη του προέδρου του πέμπτου τμήματος του Δικαστηρίου της 11ης Ιανουαρίου 2022 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Leinfelder Uhren München GmbH & Co. KG κατά E. Leinfelder GmbH, TL, SW, WL

(Υπόθεση C-62/21) (1)

(2022/C 213/48)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Ο πρόεδρος του πέμπτου τμήματος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 189 της 17.5.2021.

---

Γενικό Δικαστήριο

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/37 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/37

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαρτίου 2022 — Daimler κατά EUIPO (Απεικόνιση τριάκτινων αστεριών σε μαύρο φόντο I)

(Υπόθεση T-277/21) (1)

(Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως σήματος μοτίβου της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Απεικόνιση τριάκτινων αστεριών σε μαύρο φόντο I - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001)

(2022/C 213/49)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Daimler AG (Στουτγκάρδη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: N. Siebertz, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J. Schäfer και Ε. Μαρκάκης)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 18ης Μαρτίου 2021 (υπόθεση R 1895/2020-5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως μοτίβου που απεικονίζει τριάκτινα αστέρια σε μαύρο φόντο I ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Daimler AG στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Daimler AG στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 278 της 12.7.2021.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/37 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/37

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαρτίου 2022 — Daimler κατά EUIPO (Απεικόνιση τριάκτινων αστεριών σε μαύρο φόντο II)

(Υπόθεση T-278/21) (1)

(Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως σήματος μοτίβου της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Απεικόνιση τριάκτινων αστεριών σε μαύρο φόντο II - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001)

(2022/C 213/50)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Daimler AG (Στουτγκάρδη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: N. Siebertz, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J. Schäfer και Ε. Μαρκάκης)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 18ης Μαρτίου 2021 (υπόθεση R 1896/2020-5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως μοτίβου που απεικονίζει τριάκτινα αστέρια σε μαύρο φόντο II ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Daimler AG στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Daimler AG στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 278 της 12.7.2021.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/38 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/38

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαρτίου 2022 — Daimler κατά EUIPO (Απεικόνιση τριάκτινων αστεριών σε μαύρο φόντο IV)

(Υπόθεση T-279/21) (1)

(Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Απεικόνιση τριάκτινων αστεριών σε μαύρο φόντο IV - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001)

(2022/C 213/51)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Daimler AG (Στουτγκάρδη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: N. Siebertz, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J. Schäfer και Ε. Μαρκάκης)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 18ης Μαρτίου 2021 (υπόθεση R 1898/2020-5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σημείου που απεικονίζει τριάκτινα αστέρια σε μαύρο φόντο IV ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Daimler AG στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Daimler AG στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 278 της 12.7.2021.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/38 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/38

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαρτίου 2022 — Daimler κατά EUIPO (Απεικόνιση τριγωνικών στοιχείων σε μαύρο φόντο ΙΙΙ)

(Υπόθεση T-280/21) (1)

(Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Απεικόνιση τριγωνικών στοιχείων σε μαύρο φόντο III - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001)

(2022/C 213/52)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Daimler AG (Στουτγκάρδη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: N. Siebertz, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J. Schäfer και Ε. Μαρκάκης)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO, της 18ης Μαρτίου 2021 (υπόθεση R 1897/2020-5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σημείου που απεικονίζει τριγωνικά στοιχεία σε μαύρο φόντο ΙΙΙ ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Daimler AG στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Daimler AG στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 278 της 12.7.2021.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/39 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/39

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαρτίου 2022 — Copal Tree Brands κατά EUIPO — Sumol + Compal Marcas (COPALLI)

(Υπόθεση T-445/21) (1)

(Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης COPALLI - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα COMPAL - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Προσβολή της φήμης - Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 - Αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή από τη φήμη του προγενέστερου σήματος)

(2022/C 213/53)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Copal Tree Brands, Inc. (Oakland, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: B. Niemann Fadani, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: T. Frydendahl και D. Gája)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Sumol + Compal Marcas SA (Carnaxide, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: A. de Sampaio, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 25ης Μαΐου 2021 (υπόθεση R 1581/2020-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Sumol + Compal Marcas και Copal Tree Brands.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Copal Tree Brands, Inc. στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Copal Tree Brands, Inc. στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 368 της 13.9.2021.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/39 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/39

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαρτίου 2022 — Di Taranto κατά Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας

(Υπόθεση T-368/21) (1)

(«Προσφυγή ακυρώσεως - Θεσμικό δίκαιο - Ενισχυμένη συνεργασία για τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας - Κανονισμός (ΕE) 2017/1939 - Διορισμός των ευρωπαίων εντεταλμένων εισαγγελέων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας - Συνακόλουθη έλλειψη νομιμότητας - Υποψήφιοι που πρότεινε η Ιταλική Δημοκρατία - Διορισμός που αμφισβητήθηκε ενώπιον εθνικού δικαιοδοτικού οργάνου - Απαράδεκτο»)

(2022/C 213/54)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Alessandro Di Taranto (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Pellegrino, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (εκπρόσωποι: L. De Matteis και T. Gut)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως 34/2021 του συλλογικού οργάνου της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, της 3ης Μαΐου 2021, για τον διορισμό δεκαπέντε εντεταλμένων εισαγγελέων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στην Ιταλική Δημοκρατία.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.

| 2) | Καταδικάζει τον Alessandro Di Taranto στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τον Alessandro Di Taranto στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 368 της 13.9.2021.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/40 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/40

---

Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Φεβρουαρίου 2022 — Atesos medical κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-764/21 R)

(Ασφαλιστικά μέτρα - Iατροτεχνολογικά προϊόντα - Οδηγία 93/42/ΕΟΚ - Κανονισμός (ΕE) 2017/745 - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Έλλειψη επείγοντος)

(2022/C 213/55)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αιτούσες: Atesos medical AG (Aarau, Ελβετία) και 7 λοιπές αιτούσες των οποίων τα ονόματα παρατίθενται στο παράρτημα της διατάξεως (εκπρόσωποι: M. Meulenbelt, B. Natens και I. Willemyns, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Sanfrutos Cano, C. Hödlmayr και C. Vollrath)

Αντικείμενο

Αίτηση βάσει των άρθρων 278 και 279 ΣΛΕΕ με αίτημα την αναστολή εκτελέσεως της αδημοσίευτης αποφάσεως της Επιτροπής, με άγνωστη ημερομηνία εκδόσεως, που προβλέπει τη λήξη της περιόδου κατά την οποία η Schweizerische Vereinigung für Qualitäts- und Management Systeme ορίστηκε ως οργανισμός αξιολόγησης της πιστότητας ιατροτεχνολογικών προϊόντων δυνάμει της οδηγίας 93/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί των ιατροτεχνολογικών προϊόντων (ΕΕ 1993, L 169, σ. 1), και τη διαγραφή αυτής από τη βάση δεδομένων των κοινοποιημένων και διαπιστευμένων οργανισμών από 28ης Σεπτεμβρίου 2021.

Διατακτικό

Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.

| 2) | Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/40 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/40

---

Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Μαρτίου 2022 — AL κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-22/22 R)

(Ασφαλιστικά μέτρα - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Πειθαρχική διαδικασία - Ανάκληση - Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων - Επείγον - Fumus boni juris - Στάθμιση συμφερόντων)

(2022/C 213/56)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αιτών: AL (εκπρόσωπος: R. Rata, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και M. Alver)

Αντικείμενο

Αίτηση βάσει των άρθρων 278 και 279 ΣΛΕΕ με αίτημα, αφενός, την αναστολή εκτελέσεως της αποφάσεως του Συμβουλίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2021 με την οποία επιβλήθηκε στον αιτούντα η πειθαρχική κύρωση της παύσεως με ισχύ από 1ης Οκτωβρίου 2021 και, αφετέρου, την επανένταξη του αιτούντος στην υπηρεσία ως υπαλλήλου, στη θέση του και στα καθήκοντα που ασκούσε προηγουμένως.

Διατακτικό

Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:

| 1) | Αναστέλλει την εκτέλεση της αποφάσεως του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 27ης Σεπτεμβρίου 2021 με την οποία επιβλήθηκε στον αιτούντα η πειθαρχική κύρωση της παύσεως με ισχύ από 1ης Οκτωβρίου 2021. |
| --- | --- |

1)

Αναστέλλει την εκτέλεση της αποφάσεως του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 27ης Σεπτεμβρίου 2021 με την οποία επιβλήθηκε στον αιτούντα η πειθαρχική κύρωση της παύσεως με ισχύ από 1ης Οκτωβρίου 2021.

| 2) | Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/41 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/41

---

Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαρτίου 2022 — RT France κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-125/22 R)

(Ασφαλιστικά μέτρα - Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα λόγω ενεργειών της Ρωσίας που αποσταθεροποιούν την κατάσταση στην Ουκρανία - Αναστολή των δραστηριοτήτων ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης ορισμένων μέσων ενημέρωσης - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Έλλειψη επείγοντος - Στάθμιση συμφερόντων)

(2022/C 213/57)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αιτούσα: RT France (Boulogne-Billancourt, Γαλλία) (εκπρόσωπος: E. Piwnica, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: S. Lejeune, R. Meyer και S. Emmerechts)

Αντικείμενο

Αίτηση βάσει των άρθρων 278 και 279 ΣΛΕΕ με αίτημα την αναστολή εκτελέσεως της αποφάσεως (ΚΕΠΠΑ) 2022/351 του Συμβουλίου, της 1ης Μαρτίου 2022, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/512/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω ενεργειών της Ρωσίας που αποσταθεροποιούν την κατάσταση στην Ουκρανία (ΕΕ 2022, L 65, σ. 5), και του κανονισμού (ΕΕ) 2022/350 του Συμβουλίου, της 1ης Μαρτίου 2022, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 833/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω ενεργειών της Ρωσίας που αποσταθεροποιούν την κατάσταση στην Ουκρανία (ΕΕ 2022, L 65, σ. 1), καθόσον οι πράξεις αυτές αφορούν την προσφεύγουσα.

Διατακτικό

Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.

| 2) | Παρέλκει η εξέταση των αιτήσεων παρεμβάσεως που υπέβαλαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Βασίλειο του Βελγίου, η Γαλλική Δημοκρατία και η Δημοκρατία της Πολωνίας. |
| --- | --- |

2)

Παρέλκει η εξέταση των αιτήσεων παρεμβάσεως που υπέβαλαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Βασίλειο του Βελγίου, η Γαλλική Δημοκρατία και η Δημοκρατία της Πολωνίας.

| 3) | Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα, πλην των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Βασίλειο του Βελγίου, η Γαλλική Δημοκρατία και η Δημοκρατία της Πολωνίας. Οι τελευταίες φέρουν τα δικαστικά έξοδα στο πλαίσιο των αιτήσεών τους παρεμβάσεως. |
| --- | --- |

3)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα, πλην των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Βασίλειο του Βελγίου, η Γαλλική Δημοκρατία και η Δημοκρατία της Πολωνίας. Οι τελευταίες φέρουν τα δικαστικά έξοδα στο πλαίσιο των αιτήσεών τους παρεμβάσεως.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/42 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/42

---

Προσφυγή της 25ης Μαρτίου 2022 — Ryanair κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-164/22)

(2022/C 213/58)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ryanair DAC (Swords, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: E. Vahida, F.-C. Laprévote, V. Blanc, D. Pérez de Lamo και S. Rating, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση (ΕΕ) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 21ης Δεκεμβρίου 2021 σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.63402 (2021/N) — Πορτογαλία — COVID-19: Αποζημίωση στην TAP II· και |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση (ΕΕ) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 21ης Δεκεμβρίου 2021 σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.63402 (2021/N) — Πορτογαλία — COVID-19: Αποζημίωση στην TAP II· και

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή δεν εφάρμοσε ορθώς το άρθρο 107, παράγραφος 2, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και ότι υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτίμησης κατά τον έλεγχο της αναλογικότητας της ενίσχυσης προς τη ζημία που προξένησε η πανδημία του COVID-19. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή δεν εφάρμοσε ορθώς το άρθρο 107, παράγραφος 2, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και ότι υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτίμησης κατά τον έλεγχο της αναλογικότητας της ενίσχυσης προς τη ζημία που προξένησε η πανδημία του COVID-19.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει συγκεκριμένες διατάξεις της ΣΛΕΕ και τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης επί των οποίων στηρίχθηκε η απελευθέρωση των αερομεταφορών στην Ευρωπαϊκή Ένωση από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 (ήτοι τις αρχές της απαγόρευσης των δυσμενών διακρίσεων, της ελεύθερης παροχής των υπηρεσιών και της ελευθερίας εγκατάστασης). |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει συγκεκριμένες διατάξεις της ΣΛΕΕ και τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης επί των οποίων στηρίχθηκε η απελευθέρωση των αερομεταφορών στην Ευρωπαϊκή Ένωση από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 (ήτοι τις αρχές της απαγόρευσης των δυσμενών διακρίσεων, της ελεύθερης παροχής των υπηρεσιών και της ελευθερίας εγκατάστασης).

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέλειψε να κινήσει επίσημη διαδικασία έρευνας παρά τις «σοβαρές δυσχέρειες» και ότι προσέβαλε τα διαδικαστικά δικαιώματα της προσφεύγουσας. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέλειψε να κινήσει επίσημη διαδικασία έρευνας παρά τις «σοβαρές δυσχέρειες» και ότι προσέβαλε τα διαδικαστικά δικαιώματα της προσφεύγουσας.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση αιτιολόγησης που υπέχει από το άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση αιτιολόγησης που υπέχει από το άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/42 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/42

---

Προσφυγή της 6ης Απριλίου 2022 — Pharol κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-181/22)

(2022/C 213/59)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Pharol, SGPS, SA (Λισαβόνα, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: N. Mimoso Ruiz και L. Bettencourt Nunes, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να αναγνωρίσει το έννομο συμφέρον της προσφεύγουσας για την άσκηση της παρούσας προσφυγής ακυρώσεως δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ· |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει το έννομο συμφέρον της προσφεύγουσας για την άσκηση της παρούσας προσφυγής ακυρώσεως δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ·

| — | να εξετάσει την παρούσα προσφυγή ακυρώσεως η οποία ασκήθηκε σύμφωνα με τον νόμο και είναι παραδεκτή βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ· |
| --- | --- |

—

να εξετάσει την παρούσα προσφυγή ακυρώσεως η οποία ασκήθηκε σύμφωνα με τον νόμο και είναι παραδεκτή βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ·

| — | να ακυρώσει την απόφαση C(2022) 324 final, της 25ης Ιανουαρίου 2022, για την τροποποίηση της απόφασης C(2013) 306 final, της 23ης Ιανουαρίου 2013, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 101 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (AT.39839 — Telefónica και Portugal Telecom) βάσει του άρθρου 264 ΣΛΕΕ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση C(2022) 324 final, της 25ης Ιανουαρίου 2022, για την τροποποίηση της απόφασης C(2013) 306 final, της 23ης Ιανουαρίου 2013, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 101 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (AT.39839 — Telefónica και Portugal Telecom) βάσει του άρθρου 264 ΣΛΕΕ·

| — | επικουρικώς, επίσης βάσει του άρθρου 264 ΣΛΕΕ, να μειώσει για τους προβαλλόμενους λόγους το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα δυνάμει του άρθρου 1 της προσβαλλόμενης απόφασης· |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, επίσης βάσει του άρθρου 264 ΣΛΕΕ, να μειώσει για τους προβαλλόμενους λόγους το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα δυνάμει του άρθρου 1 της προσβαλλόμενης απόφασης·

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται μη συμμόρφωση προς τις πραγματικές και νομικές διαπιστώσεις στην απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση C(2022) 324 final, της 25ης Ιανουαρίου 2022, για την τροποποίηση της απόφασης C(2013) 306 final, της 23ης Ιανουαρίου 2013, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 101 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (AT.39839 — Telefónica και Portugal Telecom), συνιστά νέα ερμηνεία της ρήτρας μη ανταγωνισμού η οποία δεν συνάδει προς τις πραγματικές και νομικές διαπιστώσεις στην ως άνω απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου και παραβιάζει το δεδικασμένο που απορρέει από την ίδια απόφαση, όπερ σημαίνει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται μη συμμόρφωση προς τις πραγματικές και νομικές διαπιστώσεις στην απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση C(2022) 324 final, της 25ης Ιανουαρίου 2022, για την τροποποίηση της απόφασης C(2013) 306 final, της 23ης Ιανουαρίου 2013, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 101 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (AT.39839 — Telefónica και Portugal Telecom), συνιστά νέα ερμηνεία της ρήτρας μη ανταγωνισμού η οποία δεν συνάδει προς τις πραγματικές και νομικές διαπιστώσεις στην ως άνω απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου και παραβιάζει το δεδικασμένο που απορρέει από την ίδια απόφαση, όπερ σημαίνει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση ουσιώδους τύπου και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της Pharol διότι δεν της απεστάλη κοινοποίηση αιτιάσεων. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, καθόσον υιοθέτησε νέα ερμηνεία της ρήτρας μη ανταγωνισμού η οποία ασκεί επιρροή στις εκτιμήσεις περί της έκτασης της παράβασης, η Επιτροπή όφειλε να είχε αποστείλει νέα κοινοποίηση αιτιάσεων, και ως εκ τούτου υπέπεσε σε παράβαση ουσιώδους τύπου και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας, γεγονός που δικαιολογεί την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση ουσιώδους τύπου και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της Pharol διότι δεν της απεστάλη κοινοποίηση αιτιάσεων. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, καθόσον υιοθέτησε νέα ερμηνεία της ρήτρας μη ανταγωνισμού η οποία ασκεί επιρροή στις εκτιμήσεις περί της έκτασης της παράβασης, η Επιτροπή όφειλε να είχε αποστείλει νέα κοινοποίηση αιτιάσεων, και ως εκ τούτου υπέπεσε σε παράβαση ουσιώδους τύπου και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας, γεγονός που δικαιολογεί την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται σφάλμα κατά την εκτίμηση της αξίας των πωλήσεων που σχετίζονται με την παράβαση. Ειδικότερα, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το ουσιώδες στοιχείο για την ανάλυση της ύπαρξης δυνητικού ανταγωνισμού, προκειμένου να υπολογιστούν επακριβώς οι άμεσες ή έμμεσες πωλήσεις που σχετίζονται με την παράβαση, πρέπει να είναι η πραγματική δυνατότητα εισόδου σε κάθε υπό εξέταση αγορά, ήτοι η ανυπαρξία ανυπέρβλητων φραγμών εισόδου στην αγορά και, σε περίπτωση εισόδου, η ύπαρξη πραγματικών και συγκεκριμένων δυνατοτήτων της επιχείρησης για είσοδο σε κάθε μία από τις αγορές, δεν αρκεί δε η εκ μέρους της Επιτροπής διαπίστωση στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι δεν υπάρχουν ανυπέρβλητοι φραγμοί, διαπίστωση η οποία είναι εν πάση περιπτώσει εσφαλμένη. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται σφάλμα κατά την εκτίμηση της αξίας των πωλήσεων που σχετίζονται με την παράβαση. Ειδικότερα, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το ουσιώδες στοιχείο για την ανάλυση της ύπαρξης δυνητικού ανταγωνισμού, προκειμένου να υπολογιστούν επακριβώς οι άμεσες ή έμμεσες πωλήσεις που σχετίζονται με την παράβαση, πρέπει να είναι η πραγματική δυνατότητα εισόδου σε κάθε υπό εξέταση αγορά, ήτοι η ανυπαρξία ανυπέρβλητων φραγμών εισόδου στην αγορά και, σε περίπτωση εισόδου, η ύπαρξη πραγματικών και συγκεκριμένων δυνατοτήτων της επιχείρησης για είσοδο σε κάθε μία από τις αγορές, δεν αρκεί δε η εκ μέρους της Επιτροπής διαπίστωση στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι δεν υπάρχουν ανυπέρβλητοι φραγμοί, διαπίστωση η οποία είναι εν πάση περιπτώσει εσφαλμένη.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/43 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/43

---

Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2022 — Ryanair κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-185/22)

(2022/C 213/60)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ryanair DAC (Swords, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: E. Vahida, F.-C. Laprévote, V. Blanc, D. Pérez de Lamo και S. Rating, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση (ΕΕ) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 22ας Δεκεμβρίου 2021 σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.100121 (2021/N) — Πορτογαλία — COVID-19: Αποζημίωση στην TAP III· και |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση (ΕΕ) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 22ας Δεκεμβρίου 2021 σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.100121 (2021/N) — Πορτογαλία — COVID-19: Αποζημίωση στην TAP III· και

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή δεν εφάρμοσε ορθώς το άρθρο 107, παράγραφος 2, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και ότι υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτίμησης κατά τον έλεγχο της αναλογικότητας της ενίσχυσης προς τη ζημία που προξένησε η πανδημία COVID-19. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή δεν εφάρμοσε ορθώς το άρθρο 107, παράγραφος 2, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και ότι υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτίμησης κατά τον έλεγχο της αναλογικότητας της ενίσχυσης προς τη ζημία που προξένησε η πανδημία COVID-19.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει συγκεκριμένες διατάξεις της ΣΛΕΕ και τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης επί των οποίων στηρίχθηκε η απελευθέρωση των αερομεταφορών στην Ευρωπαϊκή Ένωση από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 (ήτοι τις αρχές της απαγόρευσης των δυσμενών διακρίσεων, της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και της ελευθερίας εγκατάστασης). |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει συγκεκριμένες διατάξεις της ΣΛΕΕ και τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης επί των οποίων στηρίχθηκε η απελευθέρωση των αερομεταφορών στην Ευρωπαϊκή Ένωση από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 (ήτοι τις αρχές της απαγόρευσης των δυσμενών διακρίσεων, της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και της ελευθερίας εγκατάστασης).

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέλειψε να κινήσει επίσημη διαδικασία έρευνας παρά τις «σοβαρές δυσχέρειες» και ότι προσέβαλε τα διαδικαστικά δικαιώματα της προσφεύγουσας. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέλειψε να κινήσει επίσημη διαδικασία έρευνας παρά τις «σοβαρές δυσχέρειες» και ότι προσέβαλε τα διαδικαστικά δικαιώματα της προσφεύγουσας.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση αιτιολόγησης που υπέχει από το άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση αιτιολόγησης που υπέχει από το άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/44 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/44

---

Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2022 — BNP Paribas κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-186/22)

(2022/C 213/61)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: BNP Paribas (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi και M. Dalon, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει το τμήμα 1.10 και τα τμήματα 3.10.1 έως 3.10.8 της αποφάσεως της ΕΚΤ αριθ. ECB-SSM-2022-FRBNP-7 (μαζί με τα παραρτήματά της), της 2ας Φεβρουαρίου 2022, στο μέτρο που επιβάλλει τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή τα κεφάλαια εξυγίανσης· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το τμήμα 1.10 και τα τμήματα 3.10.1 έως 3.10.8 της αποφάσεως της ΕΚΤ αριθ. ECB-SSM-2022-FRBNP-7 (μαζί με τα παραρτήματά της), της 2ας Φεβρουαρίου 2022, στο μέτρο που επιβάλλει τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή τα κεφάλαια εξυγίανσης·

| — | να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων· |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων·

| — | να λάβει, δυνάμει των άρθρων 88 και 89 του Κανονισμού Διαδικασίας, μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας με σκοπό να κληθεί η ΕΚΤ να προσκομίσει τις αποφάσεις που αφορούν τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής οι οποίες αναλήφθηκαν για άλλα τραπεζικά ιδρύματα το 2021, και ειδικότερα εκείνες που αφορούν τα λοιπά γαλλικά τραπεζικά ιδρύματα. |
| --- | --- |

—

να λάβει, δυνάμει των άρθρων 88 και 89 του Κανονισμού Διαδικασίας, μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας με σκοπό να κληθεί η ΕΚΤ να προσκομίσει τις αποφάσεις που αφορούν τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής οι οποίες αναλήφθηκαν για άλλα τραπεζικά ιδρύματα το 2021, και ειδικότερα εκείνες που αφορούν τα λοιπά γαλλικά τραπεζικά ιδρύματα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται πλάνη περί το δίκαιο και παράβαση του άρθρου 266 ΣΛΕΕ. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι, επιβάλλοντας, στο πλαίσιο της προσβαλλομένης αποφάσεως, ένα μέτρο γενικής αρχής, το οποίο στηρίζεται σε συλλογιστική που δεν λαμβάνει υπόψη την ατομική κατάσταση προληπτικής εποπτείας της, η ΕΚΤ υπερέβη τις εξουσίες που τις παρέχει ο κανονισμός 1024/2013 (1), όπως έχουν διευκρινιστεί από τη νομολογία του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται πλάνη περί το δίκαιο και παράβαση του άρθρου 266 ΣΛΕΕ. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι, επιβάλλοντας, στο πλαίσιο της προσβαλλομένης αποφάσεως, ένα μέτρο γενικής αρχής, το οποίο στηρίζεται σε συλλογιστική που δεν λαμβάνει υπόψη την ατομική κατάσταση προληπτικής εποπτείας της, η ΕΚΤ υπερέβη τις εξουσίες που τις παρέχει ο κανονισμός 1024/2013 (1), όπως έχουν διευκρινιστεί από τη νομολογία του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως. Η προσφεύγουσα εκτιμά ότι η ΕΚΤ, παραλείποντας να λάβει υπόψη το σύνολο των κρίσιμων στοιχείων που χαρακτηρίζουν τη συγκεκριμένη κατάστασή της, συνήγαγε εσφαλμένα συμπεράσματα όσον αφορά τους κινδύνους προληπτικής εποπτείας που θα απέρρεαν από τη χρήση των αμετάκλητων δεσμεύσεων πληρωμής (στο εξής: ΑΔΠ) στην ατομική της κατάσταση. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως. Η προσφεύγουσα εκτιμά ότι η ΕΚΤ, παραλείποντας να λάβει υπόψη το σύνολο των κρίσιμων στοιχείων που χαρακτηρίζουν τη συγκεκριμένη κατάστασή της, συνήγαγε εσφαλμένα συμπεράσματα όσον αφορά τους κινδύνους προληπτικής εποπτείας που θα απέρρεαν από τη χρήση των αμετάκλητων δεσμεύσεων πληρωμής (στο εξής: ΑΔΠ) στην ατομική της κατάσταση.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται πλάνη περί το δίκαιο λόγω απώλειας της πρακτικής αποτελεσματικότητας των διατάξεων της Ένωσης που διέπουν τη χρήση των ΑΔΠ. Κατά την προσφεύγουσα, καθόσον η ΕΚΤ στήριξε την ανάλυσή της σε εκτιμήσεις επί της αρχής από τις οποίες θα μπορούσε να συναχθεί μόνον η απαίτηση πλήρους αφαιρέσεως των ΑΔΠ από τα ίδια βασικά κεφάλαια κατηγορίας 1, τούτο είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια της πρακτικής αποτελεσματικότητας των νομοθετικών ρυθμίσεων της Ένωσης που επιτρέπουν τη χρήση ΑΔΠ από τα πιστωτικά ιδρύματα για την εκπλήρωση μέρους των υποχρεώσεών τους έναντι των κεφαλαίων εξυγίανσης και των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται πλάνη περί το δίκαιο λόγω απώλειας της πρακτικής αποτελεσματικότητας των διατάξεων της Ένωσης που διέπουν τη χρήση των ΑΔΠ. Κατά την προσφεύγουσα, καθόσον η ΕΚΤ στήριξε την ανάλυσή της σε εκτιμήσεις επί της αρχής από τις οποίες θα μπορούσε να συναχθεί μόνον η απαίτηση πλήρους αφαιρέσεως των ΑΔΠ από τα ίδια βασικά κεφάλαια κατηγορίας 1, τούτο είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια της πρακτικής αποτελεσματικότητας των νομοθετικών ρυθμίσεων της Ένωσης που επιτρέπουν τη χρήση ΑΔΠ από τα πιστωτικά ιδρύματα για την εκπλήρωση μέρους των υποχρεώσεών τους έναντι των κεφαλαίων εξυγίανσης και των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, διότι η ΕΚΤ επέβαλε στην προσφεύγουσα ένα αδικαιολόγητο και δυσανάλογο μέτρο υπό το πρίσμα της κατάστασής της προληπτικής εποπτείας. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, διότι η ΕΚΤ επέβαλε στην προσφεύγουσα ένα αδικαιολόγητο και δυσανάλογο μέτρο υπό το πρίσμα της κατάστασής της προληπτικής εποπτείας.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 1024/2013 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2013, για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων (ΕΕ 2013, L 287, σ. 63).

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/45 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/45

---

Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2022 — BPCE κ.λπ. κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-187/22)

(2022/C 213/62)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: BPCE (Παρίσι, Γαλλία) και οι 51 λοιπές προσφεύγουσες (εκπρόσωποι: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi και M. Dalon, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει το τμήμα 1.3 και τα τμήματα 3.3.1 έως 3.3.8 της αποφάσεως της ΕΚΤ αριθ. ECB-SSM-2022-FRBPC-10 (μαζί με τα παραρτήματά της), της 2ας Φεβρουαρίου 2022, στο μέτρο που επιβάλλει τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή τα κεφάλαια εξυγίανσης· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το τμήμα 1.3 και τα τμήματα 3.3.1 έως 3.3.8 της αποφάσεως της ΕΚΤ αριθ. ECB-SSM-2022-FRBPC-10 (μαζί με τα παραρτήματά της), της 2ας Φεβρουαρίου 2022, στο μέτρο που επιβάλλει τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή τα κεφάλαια εξυγίανσης·

| — | να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων· |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων·

| — | να λάβει, δυνάμει των άρθρων 88 και 89 του Κανονισμού Διαδικασίας, μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας με σκοπό να κληθεί η ΕΚΤ να προσκομίσει τις αποφάσεις που αφορούν τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής οι οποίες αναλήφθηκαν για άλλα τραπεζικά ιδρύματα το 2021, και ειδικότερα εκείνες που αφορούν τα λοιπά γαλλικά τραπεζικά ιδρύματα. |
| --- | --- |

—

να λάβει, δυνάμει των άρθρων 88 και 89 του Κανονισμού Διαδικασίας, μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας με σκοπό να κληθεί η ΕΚΤ να προσκομίσει τις αποφάσεις που αφορούν τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής οι οποίες αναλήφθηκαν για άλλα τραπεζικά ιδρύματα το 2021, και ειδικότερα εκείνες που αφορούν τα λοιπά γαλλικά τραπεζικά ιδρύματα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους οι οποίοι είναι πανομοιότυποι ή παρόμοιοι με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-186/22, BNP Paribas κατά ΕΚΤ.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/46 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/46

---

Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2022 — Crédit agricole κ.λπ. κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-188/22)

(2022/C 213/63)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Crédit agricole SA (Montrouge, Γαλλία) και οι 65 λοιπές προσφεύγουσες (εκπρόσωποι: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi και M. Dalon, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει το τμήμα 1.5 και τα τμήματα 3.5.1 έως 3.5.8 της αποφάσεως της ΕΚΤ αριθ. ECB-SSM-2022-FRCAG-5 (μαζί με τα παραρτήματά της), της 2ας Φεβρουαρίου 2022, στο μέτρο που επιβάλλει τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή τα κεφάλαια εξυγίανσης· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το τμήμα 1.5 και τα τμήματα 3.5.1 έως 3.5.8 της αποφάσεως της ΕΚΤ αριθ. ECB-SSM-2022-FRCAG-5 (μαζί με τα παραρτήματά της), της 2ας Φεβρουαρίου 2022, στο μέτρο που επιβάλλει τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή τα κεφάλαια εξυγίανσης·

| — | να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων· |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων·

| — | να λάβει, δυνάμει των άρθρων 88 και 89 του Κανονισμού Διαδικασίας, μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας με σκοπό να κληθεί η ΕΚΤ να προσκομίσει τις αποφάσεις που αφορούν τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής οι οποίες αναλήφθηκαν για άλλα τραπεζικά ιδρύματα το 2021, και ειδικότερα εκείνες που αφορούν τα λοιπά γαλλικά τραπεζικά ιδρύματα. |
| --- | --- |

—

να λάβει, δυνάμει των άρθρων 88 και 89 του Κανονισμού Διαδικασίας, μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας με σκοπό να κληθεί η ΕΚΤ να προσκομίσει τις αποφάσεις που αφορούν τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής οι οποίες αναλήφθηκαν για άλλα τραπεζικά ιδρύματα το 2021, και ειδικότερα εκείνες που αφορούν τα λοιπά γαλλικά τραπεζικά ιδρύματα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους οι οποίοι είναι πανομοιότυποι ή παρόμοιοι με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-186/22, BNP Paribas κατά ΕΚΤ.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/46 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/46

---

Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2022 — Conféderation nationale du Crédit Mutuel κ.λπ. κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-189/22)

(2022/C 213/64)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Conféderation nationale du Crédit Mutuel (Παρίσι, Γαλλία) και οι 37 λοιπές προσφεύγουσες (εκπρόσωποι: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi και M. Dalon, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει το τμήμα 1.4 και τα τμήματα 3.4.1 έως 3.4.8 της αποφάσεως της ΕΚΤ αριθ. ECB-SSM-2022-FRCMU-6 (μαζί με τα παραρτήματά της), της 2ας Φεβρουαρίου 2022, στο μέτρο που επιβάλλει τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή τα κεφάλαια εξυγίανσης· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το τμήμα 1.4 και τα τμήματα 3.4.1 έως 3.4.8 της αποφάσεως της ΕΚΤ αριθ. ECB-SSM-2022-FRCMU-6 (μαζί με τα παραρτήματά της), της 2ας Φεβρουαρίου 2022, στο μέτρο που επιβάλλει τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή τα κεφάλαια εξυγίανσης·

| — | να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων· |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων·

| — | να λάβει, δυνάμει των άρθρων 88 και 89 του Κανονισμού Διαδικασίας, μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας με σκοπό να κληθεί η ΕΚΤ να προσκομίσει τις αποφάσεις που αφορούν τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής οι οποίες αναλήφθηκαν για άλλα τραπεζικά ιδρύματα το 2021, και ειδικότερα εκείνες που αφορούν τα λοιπά γαλλικά τραπεζικά ιδρύματα. |
| --- | --- |

—

να λάβει, δυνάμει των άρθρων 88 και 89 του Κανονισμού Διαδικασίας, μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας με σκοπό να κληθεί η ΕΚΤ να προσκομίσει τις αποφάσεις που αφορούν τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής οι οποίες αναλήφθηκαν για άλλα τραπεζικά ιδρύματα το 2021, και ειδικότερα εκείνες που αφορούν τα λοιπά γαλλικά τραπεζικά ιδρύματα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους οι οποίοι είναι πανομοιότυποι ή παρόμοιοι με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-186/22, BNP Paribas κατά ΕΚΤ.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/47 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/47

---

Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2022 — Banque postale κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-190/22)

(2022/C 213/65)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: La Banque postale (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi και M. Dalon, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει το τμήμα 1.2 και τα τμήματα 3.2.1 έως 3.2.8 της αποφάσεως της ΕΚΤ αριθ. ECB-SSM-2022-FRBPL-1 (μαζί με τα παραρτήματά της), της 2ας Φεβρουαρίου 2022, στο μέτρο που επιβάλλει τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή τα κεφάλαια εξυγίανσης· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το τμήμα 1.2 και τα τμήματα 3.2.1 έως 3.2.8 της αποφάσεως της ΕΚΤ αριθ. ECB-SSM-2022-FRBPL-1 (μαζί με τα παραρτήματά της), της 2ας Φεβρουαρίου 2022, στο μέτρο που επιβάλλει τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή τα κεφάλαια εξυγίανσης·

| — | να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων· |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων·

| — | να λάβει, δυνάμει των άρθρων 88 και 89 του Κανονισμού Διαδικασίας, μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας με σκοπό να κληθεί η ΕΚΤ να προσκομίσει τις αποφάσεις που αφορούν τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής οι οποίες αναλήφθηκαν για άλλα τραπεζικά ιδρύματα το 2021, και ειδικότερα εκείνες που αφορούν τα λοιπά γαλλικά τραπεζικά ιδρύματα. |
| --- | --- |

—

να λάβει, δυνάμει των άρθρων 88 και 89 του Κανονισμού Διαδικασίας, μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας με σκοπό να κληθεί η ΕΚΤ να προσκομίσει τις αποφάσεις που αφορούν τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής οι οποίες αναλήφθηκαν για άλλα τραπεζικά ιδρύματα το 2021, και ειδικότερα εκείνες που αφορούν τα λοιπά γαλλικά τραπεζικά ιδρύματα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους οι οποίοι είναι πανομοιότυποι ή παρόμοιοι με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-186/22, BNP Paribas κατά ΕΚΤ.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/47 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/47

---

Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2022 — Société générale κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-191/22)

(2022/C 213/66)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Société générale (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi και M. Dalon, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει το τμήμα 1.6 και τα τμήματα 3.6.1 έως 3.6.8 της αποφάσεως της ΕΚΤ αριθ. ECB-SSM-2022-FRSOG-7 (μαζί με τα παραρτήματά της), της 2ας Φεβρουαρίου 2022, στο μέτρο που επιβάλλει τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή τα κεφάλαια εξυγίανσης· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει το τμήμα 1.6 και τα τμήματα 3.6.1 έως 3.6.8 της αποφάσεως της ΕΚΤ αριθ. ECB-SSM-2022-FRSOG-7 (μαζί με τα παραρτήματά της), της 2ας Φεβρουαρίου 2022, στο μέτρο που επιβάλλει τη λήψη μέτρων για τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής όσον αφορά τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων ή τα κεφάλαια εξυγίανσης·

| — | να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων· |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων·

| — | να λάβει, δυνάμει των άρθρων 88 και 89 του Κανονισμού Διαδικασίας, μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας με σκοπό να κληθεί η ΕΚΤ να προσκομίσει τις αποφάσεις που αφορούν τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής οι οποίες αναλήφθηκαν για άλλα τραπεζικά ιδρύματα το 2021, και ειδικότερα εκείνες που αφορούν τα λοιπά γαλλικά τραπεζικά ιδρύματα. |
| --- | --- |

—

να λάβει, δυνάμει των άρθρων 88 και 89 του Κανονισμού Διαδικασίας, μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας με σκοπό να κληθεί η ΕΚΤ να προσκομίσει τις αποφάσεις που αφορούν τις αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής οι οποίες αναλήφθηκαν για άλλα τραπεζικά ιδρύματα το 2021, και ειδικότερα εκείνες που αφορούν τα λοιπά γαλλικά τραπεζικά ιδρύματα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους οι οποίοι είναι πανομοιότυποι ή παρόμοιοι με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-186/22, BNP Paribas κατά ΕΚΤ.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/48 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/48

---

Προσφυγή της 15ης Απριλίου 2022 — OT κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-193/22)

(2022/C 213/67)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: OT (εκπρόσωποι: J.-P. Hordies και C. Sand, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2022/427 του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2022, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 269/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα για ενέργειες που υπονομεύουν ή απειλούν την εδαφική ακεραιότητα, την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Ουκρανίας (ΕΕ 2022, L 87, σ. 1), κατά το μέρος που αυτός αφορά τον προσφεύγοντα· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2022/427 του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2022, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 269/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα για ενέργειες που υπονομεύουν ή απειλούν την εδαφική ακεραιότητα, την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Ουκρανίας (ΕΕ 2022, L 87, σ. 1), κατά το μέρος που αυτός αφορά τον προσφεύγοντα·

| — | να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2022/429 του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2022, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/145/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα όσον αφορά δράσεις που υπονομεύουν ή απειλούν την εδαφική ακεραιότητα, την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Ουκρανίας (ΕΕ 2022, L 87, σ. 44), κατά το μέρος που αυτή αφορά τον προσφεύγοντα· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2022/429 του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2022, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/145/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα όσον αφορά δράσεις που υπονομεύουν ή απειλούν την εδαφική ακεραιότητα, την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Ουκρανίας (ΕΕ 2022, L 87, σ. 44), κατά το μέρος που αυτή αφορά τον προσφεύγοντα·

| — | να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, ο προσφεύγων προβάλλει επτά λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ένσταση έλλειψης νομιμότητας του άρθρου 1, στοιχεία δ' και ζ', του κανονισμού (ΕΕ) 2022/330 του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 2022, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 269/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα για ενέργειες που υπονομεύουν ή απειλούν την εδαφική ακεραιότητα, την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Ουκρανίας (ΕΕ 2022, L 51, σ. 1), καθώς και παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχείρισης, της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ένσταση έλλειψης νομιμότητας του άρθρου 1, στοιχεία δ' και ζ', του κανονισμού (ΕΕ) 2022/330 του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 2022, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 269/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα για ενέργειες που υπονομεύουν ή απειλούν την εδαφική ακεραιότητα, την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Ουκρανίας (ΕΕ 2022, L 51, σ. 1), καθώς και παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχείρισης, της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση των άρθρων 7 και 24 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παράβαση των άρθρων 2 και 3 της Σύμβασης της Νέας Υόρκης για τα δικαιώματα του παιδιού και παράβαση του άρθρου 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση των άρθρων 7 και 24 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παράβαση των άρθρων 2 και 3 της Σύμβασης της Νέας Υόρκης για τα δικαιώματα του παιδιού και παράβαση του άρθρου 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

| 3. | Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση της υποχρέωσης αιτιολογήσεως. |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση της υποχρέωσης αιτιολογήσεως.

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών.

| 6. | Με τον έκτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της γενικής αρχής της αναλογικότητας. |
| --- | --- |

6.

Με τον έκτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της γενικής αρχής της αναλογικότητας.

| 7. | Με τον έβδομο λόγο προβάλλεται προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας, της επιχειρηματικής ελευθερίας και του δικαιώματος ασκήσεως επαγγέλματος, η οποία είναι αντίθετη προς την αρχή της αναλογικότητας. |
| --- | --- |

7.

Με τον έβδομο λόγο προβάλλεται προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας, της επιχειρηματικής ελευθερίας και του δικαιώματος ασκήσεως επαγγέλματος, η οποία είναι αντίθετη προς την αρχή της αναλογικότητας.

---

| 30.5.2022 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 213/49 |
| --- | --- | --- | --- |

30.5.2022

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 213/49

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Μαρτίου 2022 — El Corte Inglés κατά EUIPO — Rimex Trading (UNK UNIK)

(Υπόθεση T-144/21) (1)

(2022/C 213/68)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Ο πρόεδρος του πέμπτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  EE C 163 της 3.5.2021.

---