----

----

II Πράξεις για την ισχύ των οποίων δεν απαιτείται δημοσίευση

Επιτροπή

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

της 19ης Μαΐου 2004

σχετικά με τα μέτρα που εφάρμοσε η Δανία υπέρ της TV2/Danmark

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2004) 1814]

(Το κείμενο στη δανική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(2005/217/ΕΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α),

Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με τα εν λόγω άρθρα (1), και έχοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

I.   ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

II.   ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

1.   Ιστορικό στο εθνικό πλαίσιο

α)   Η δανική αγορά ραδιοτηλεοπτικών υπηρεσιών

β)   Νομικές απαιτήσεις

γ)   Οι εμπορικές δραστηριότητες του TV2

2.   Μέτρα

α)   Έσοδα από εισφορές

β)   Ειδικές μεταφορές από τα ταμεία TV2 και Ραδιοφώνου

γ)   Απαλλαγή από την καταβολή φόρου επιχειρήσεων

δ)   Άτοκα και χωρίς υποχρέωση καταβολής των επιβαρύνσεων του χρέους δάνεια εγκατάστασης

ε)   Κρατικές εγγυήσεις για δάνεια λειτουργίας

στ)   Τέλη που κατεβλήθησαν για τη συχνότητα μετάδοσης με εθνική κάλυψη και άδεια μετάδοσης σε τοπικές συχνότητες σε δίκτυο

ζ)   Καθεστώς «must-carry»

3.   Αιτιολόγηση της κίνησης της διαδικασίας

III.   ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΡΙΤΩΝ

IV.   ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΔΑΝΙΑΣ

V.   ΝΟΜΙΚΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ

1.   Κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1

α)   Κρατικοί πόροι

β)   Ευνοϊκή μεταχείριση ορισμένων επιχειρήσεων και στρέβλωση του ανταγωνισμού

γ)   Επηρεασμός του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών

δ)   Συμπέρασμα

2.   Συμβατότητα της ενίσχυσης κατά την έννοια του άρθρου 86 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ

α)   Ορισμός

β)   Ανάθεση

γ)   Αναλογικότητα

i)   Καθαρό κόστος δημόσιας υπηρεσίας — Υπάρχει θέμα υπεραντιστάθμισης;

ii)   Νόθευση του ανταγωνισμού στις εμπορικές αγορές

VI.   ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η ενίσχυση που χορηγήθηκε κατά την περίοδο 1995-2002 στον TV2/Danmark υπό τη μορφή πόρων από εισφορές και άλλων μέτρων που περιγράφονται στην παρούσα απόφαση είναι συμβατή προς την κοινή αγορά σύμφωνα με το άρθρο 86 παράγραφος 2 της συνθήκης, με εξαίρεση το ποσό 628,2 εκατ. DKK.

Άρθρο 2

1.   Η Δανία λαμβάνει κάθε αναγκαίο μέτρο για να ανακτήσει το προαναφερθέν ποσό των 628,2 εκατ. DKK από τον TV2 A/S.

2.   Η ανάκτηση επιβάλλεται άνευ καθυστέρησης σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται από την εθνική νομοθεσία, με την επιφύλαξη ότι αυτές επιτρέπουν την άμεση και αποτελεσματική εκτέλεση της παρούσας απόφασης.

3.   Το προς ανάκτηση ποσό επιβαρύνεται με τόκους για όλη την περίοδο από την ημερομηνία που κατά πρώτον διατέθηκε στον αποδέκτη έως την ημέρα που πράγματι ανακτήθηκε. Συνεπώς, ο ανατοκισμός υπολογίζεται από το πρώτο έτος που σημειώθηκε η υπεραντιστάθμιση. Για τα επόμενα έτη, τόκοι καταβάλλονται αντίστοιχα για όλα τα ποσά αντιστάθμισης που χορηγήθηκαν κατά το οικείο έτος.

4.   Οι τόκοι που πρέπει να ανακτηθούν σύμφωνα με την παράγραφο 3 υπολογίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στα άρθρα 9 και 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 794/2004 της Επιτροπής (52).

Άρθρο 3

Η Δανία ενημερώνει την Επιτροπή εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης σχετικά με τα προβλεπόμενα και τα ήδη ληφθέντα μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί με αυτήν. Οι πληροφορίες παρέχονται με το ερωτηματολόγιο που επισυνάπτεται ως παράρτημα στην παρούσα απόφαση.

Άρθρο 4

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο της Δανίας.

Βρυξέλλες, 19 Μαΐου 2004.

Για την Επιτροπή

Mario MONTI

Μέλος της Επιτροπής

----

(1)ΕΕ C 59 της 14.3.2003, σ. 2.

(2)EΕ C 320 της 15.11.2001, σ. 5.

(3)  Βλέπε υποσημείωση 1.

(4)  Νόμος αριθ. 335 της 4ης Ιουνίου 1986, που άρχισε να ισχύει την 1η Ιουλίου 1986

(5)  Νόμος αριθ. 578 της 24ης Ιουνίου 1994, όπως τροποποιήθηκε από τον νόμο αριθ. 666 της 5ης Ιουλίου 1996, τον νόμο αριθ. 75 της 29ης Ιανουαρίου 1997, τον νόμο αριθ. 138 της 19ης Φεβρουαρίου 1998, τον νόμο αριθ. 208 της 6ης Απριλίου 1999, τον νόμο αριθ. 551 της 20ής Ιουνίου 2000, τον νόμο αριθ. 203 της 22ας Μαρτίου 2001, τον νόμο αριθ. 701 της 15ης Ιουλίου 2001 και τον νόμο αριθ. 1052 της 17ης Δεκεμβρίου 2002.

(6)  Άρθρο 18 παράγραφος 1 του νόμου περί ραδιοτηλεοπτικών υπηρεσιών.

(7)  Άρθρο 6α παράγραφος 2 του νόμου περί ραδιοτηλεοπτικών υπηρεσιών.

(8)  Διάταγμα αριθ. 1346 της 18ης Δεκεμβρίου 2000.

(9)  Διάταγμα αριθ. 874 της 9ης Δεκεμβρίου 1998 περί ραδιοτηλεοπτικών υπηρεσιών μέσω δορυφόρου ή καλωδίου· διάταγμα αριθ. 1349 της 18ης Δεκεμβρίου 2000 περί τοπικών ραδιοτηλεοπτικών υπηρεσιών.

(10)  Άρθρα 6α και 6α παράγραφος 5 του νόμου περί ραδιοτηλεοπτικών υπηρεσιών.

(11)  Διάταγμα αριθ. 740 της 21ης Αυγούστου 2001 με το οποίο μεταφέρεται στο εθνικό δίκαιο η οδηγία 2000/52/ΕΚ (ΕΕ L 193 της 29.7.2000, σ. 75) για τη χωριστή λογιστική για τις δραστηριότητες δημόσιας υπηρεσίας και τις άλλες δραστηριότητες της DR και της TV2.

(12)  Άρθρα 61-63 του νόμου περί ραδιοτηλεοπτικών υπηρεσιών.

(13)  Άρθρο 38 του νόμου περί ασύρματων επικοινωνιών και ορισμού ραδιοσυχνοτήτων και άρθρο 48 του νόμου περί ραδιοσυχνοτήτων.

(14)  Συμφωνία περί ΜΜΕ 1997-2000.

(15)  Καθιερώθηκε με το νόμο αριθ. 1208 της 27ης Δεκεμβρίου 1996και ενσωματώθηκε στο άρθρο 60α της απόδοσης του 1997 του νόμου περί ραδιοτηλεοπτικών υπηρεσιών. Καταργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 2002 με το νόμο αριθ. 259 της 8ης Μαΐου 2002. Το ύψος του τέλους καθορίστηκε ανά κάτοικο της τοπικής ζώνης που καλυπτόταν από το τέλος και αυξανόταν ετησίως.

(16)  Οι διαφημιζόμενοι αγοράζουν χρόνο διαφήμισης σε δανικούς τηλεοπτικούς διαύλους επί δύο βάσεων: γενικές μονάδες στάθμισης (Gross Rating Points — GRP), που αναφέρεται στο σύνολο του ακροατηρίου 12 ετών και άνω, ή μονάδες στάθμισης στόχου (Target Rating Points — TRP), που αναφέρεται σε μικρότερη στοχοθετημένη ομάδα. Η TV2 είναι ο μοναδικός δίαυλος στη Δανία που πωλεί χρόνο με βάση το GRP.

(17)  Απόφαση του Δικαστηρίου της 13ης Μαρτίου 2001 στην υπόθεση C-379/98, PreussenElektra AG κατά Schleswag AG, Συλλογή 2001, σ. Ι-2099, ειδικότερα σκέψη 61.

(18)  Απόφαση του Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2000 στην υπόθεση C-83/98 P, Γαλλική Δημοκρατία κατά Ladbroke Racing Ltd και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Συλλογή 2000, σ. Ι-3271, σκέψη 50.

(19)  Βλέπε σημείο 17 της ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις στη δημόσια ραδιοτηλεόραση και απόφαση 631/2001 της Επιτροπής της 22ας Μαΐου 2002 για τα τέλη αδείας λειτουργίας του BBC.

(20)  Όπ.π., ειδικότερα σκέψη 58.

(21)  Σημείο 10 της ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις στα μέτρα που σχετίζονται με την άμεση φορολογία των επιχειρήσεων (EΕ C 384 της 10.12.1998, σ. 3).

(22)  Σημείο 2.1.2 της ανακοίνωσης της Επιτροπής για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις κρατικές ενισχύσεις υπό μορφή εγγυήσεων (ΕΕ C 71 της 11.3.2000, σ. 7).

(23)  Βλέπε ενίσχυση αριθ. NN 70/98, «Κρατική ενίσχυση στους κρατικούς διαύλους “Kinderkanal και Phoenix”», (EΕ C 238 της 21.8.1999, σ. 3).

(24)  Απόφαση του Δικαστηρίου της 24ης Ιουλίου 2003 στην υπόθεση C-280/00, Altmark Trans GmbH και Regierungspräsidium Magdeburg κατά Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH και Oberbundesanwalt beim Bundesverwaltungsgericht, Συλλογή 2003, σ. Ι-7747.

(25)  Απόφαση του Δικαστηρίου της 13ης Ιουλίου 1988 στην υπόθεση 102/87, Γαλλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Συλλογή 1988, σ. 4067, και διάταξη του προέδρου του Δικαστηρίου της 17ης Μαρτίου 1989 στην υπόθεση 303/88, Iταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Συλλογή 1989, σ. 801.

(26)  Απόφαση του Πρωτοδικείου της 8ης Οκτωβρίου 2002 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις T-185/00, T-216/00, T-299/00 και T-300/00, Métropole Télévision SA (M6) (T-185/00), Antena 3 de Televisión, SA (T-216/00), Gestevisión Telecinco, SA (T-299/00) και SIC — Sociedade Independente de Comunicação, SA (T-300/00) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Συλλογή 2002, σ. ΙΙ- 3805.

(27)  Απόφαση του Δικαστηρίου της 17ης Σεπτεμβρίου 1980 στην υπόθεση 730/79, Philip Morris Holland κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Συλλογή 1980, σ. 2671, σκέψη 11· απόφαση του Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 1991 στην υπόθεση C-303/88, Iταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Συλλογή 1991, σ. Ι-1433, σκέψη 17· και απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Σεπτεμβρίου 2000 στην υπόθεση C-156/98, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Συλλογή 2000, σ. Ι-6857, σκέψη 33.

(28)  Altmark, όπ.π., σκέψεις 101-109.

(29)  Απόφαση του Δικαστηρίου της 27ης Μαρτίου 1974 στην υπόθεση 127/73, Belgische Radio en Televisie κατά SV SABAM και NV Fonior, Συλλογή 1974, σ. 313, σκέψεις 19-22.

(30)  Παράγραφος 14 της απόφασης 97/606/ΕΚ της Επιτροπής, της 26ης Ιουνίου 1997, σύμφωνα με το άρθρο 90 παράγραφος 3 της συνθήκης σχετικά με το αποκλειστικό δικαίωμα μετάδοσης τηλεοπτικών διαφημίσεων στη Φλάνδρα (ΕΕ L 244 της 6.9.1997, σ. 18).

(31)  Οδηγία 2000/52/ΕΚ της Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου 2000, για την τροποποίηση της οδηγίας 80/723/ΕΟΚ περί της διαφάνειας των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών και των δημόσιων επιχειρήσεων (ΕΕ L 195 της 29.7.1980, σ. 75).

(32)  Ανακοίνωση περί ραδιοτηλεόρασης, παράγραφος 53.

(33)  Για παράδειγμα, το περιθώριο κέρδους από τη μίσθωση κεραιών είναι 100 %, από διαφήμιση κυμαίνεται μεταξύ 53,5 % και 100 %, από άλλες πωλήσεις προγράμματος μεταξύ 85,7 % και 92,3 %, ενώ το περιθώριο για έσοδα από άλλες πηγές ποικίλλει μεταξύ 62 % και 75 %.

(34)  Η εισροή κεφαλαίου που μεταφέρθηκε στον TV2 για την ψηφιοποίηση φαίνεται το 1997 ως έσοδο. Οι αντίστοιχες εκπτώσεις έχουν ληφθεί υπόψη ως κόστος όταν γινόταν η εκάστοτε επένδυση. Για να μη ληφθούν υπόψη δύο φορές τα ίδια κόστη, η αντίστοιχη προς τις επενδύσεις μείωση έχει αφαιρεθεί από το μεικτό κόστος δημόσιας υπηρεσίας.

Πηγή: Ετήσιοι λογαριασμοί κερδών και ζημιών του TV2.

(35)  Η διαφορά μεταξύ του τέλους συχνότητας που κατέβαλε ο TV2 και του τέλους δικτύωσης που κατέβαλε ο TvDanmark.

(36)  Απόφαση 2004/339/ΕΚ της Επιτροπής, της 15ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τα μέτρα που έλαβε η Ιταλία υπέρ της RAI SpA (EΕ L 119 της 23.4.2004, σ. 1).

(37)  Απόφαση του Δικαστηρίου της 3ης Οκτωβρίου 1991 στην υπόθεση C-261/89, Iταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Συλλογή 1991, σ. Ι- 4437· απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Σεπτεμβρίου 2000 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-278/92, C-279/92 και C-280/92, Βασίλειο της Ισπανίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Συλλογή 1994, σ. Ι- 4103.

(38)  Διάφορες κατηγορίες ποσοστών, αθλητικά γεγονότα κ.λπ.

(39)  Το σύστημα Gallup-meter καταγράφει πόσα ποσοστά διαφήμισης έχει κάθε σταθμός. Ο αριθμός αυτός προσαρμόζεται στη συνέχεια από το σταθμό για να δώσει τον αριθμό TRP.

(40)  CPP = Cost per point, δηλαδή το κόστος διαφήμισης ανά μονάδα διαφήμισης (GRP ή TRP).

(41)  Κρατικές ενισχύσεις C 60/99 (ex NN 16795), Γαλλία, Κρατικές ενισχύσεις υπέρ της France 2 και France 3, 10 Δεκεμβρίου 2003.

(42)  Τόσο οι δανικές αρχές όσο και ο καταγγέλλων θεωρούν ότι οι τιμές στη Δανία μπορούν να συγκριθούν καλύτερα με τις τιμές στις σκανδιναβικές χώρες δεδομένου ότι οι συνθήκες της αγοράς είναι παρόμοιες (μέγεθος, συμπεριφορά τηλεθέασης).

(43)  Δεν υπήρχαν ακόμη στοιχεία για το 2002.

(44)  Σοβαρός λόγος για τη διάκριση είναι ο σημαντικά μικρότερος χρόνος τηλεθέασης στις σκανδιναβικές χώρες. Στη Δανία ο μέσος ημερήσιος χρόνος τηλεθέασης το 2002 ήταν 156 λεπτά ανά άτομο, ενώ ο αντίστοιχος μέσος χρόνος στην ΕΕ ήταν 192 λεπτά.

(45)  Το 2001, στην ΕΕ η διαφορά ήταν μεγαλύτερη στα κράτη μέλη του Νότου: Πορτογαλία (60 %), Ιταλία (54 %) και Ελλάδα (49 %). Στις Κάτω Χώρες (23 %), στη Φινλανδία (24 %), στην Αυστρία (26 %) και στην Ιρλανδία (26 %) αποδείχτηκε ότι ήταν χαμηλότερη από τη Δανία. Στη Σουηδία το μερίδιο ήταν το ίδιο με της Δανίας.

(46)  Οι δαπάνες για τηλεοπτική διαφήμιση ως τμήμα του ΑΕΠ ήσαν υψηλές στις χώρες του Νότου: Πορτογαλία (6,66 ‰), Ελλάδα (4,04 ‰), Ιταλία (3,22 ‰) και Ισπανία (3,21 ‰).

(47)  Οι δαπάνες για τηλεοπτική διαφήμιση κατά κεφαλή ήσαν χαμηλότερες στη Φινλανδία (42 ευρώ) και τη Σουηδία (43 ευρώ) και σε παρόμοιο επίπεδο στις Κάτω Χώρες (45 ευρώ). Οι πιο υψηλές καταγράφηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο (90 ευρώ), την Πορτογαλία (80 ευρώ) και το Βέλγιο (73 ευρώ).

(48)  ΚΑΧ (κόστος ανά χιλιάδα): αντιπροσωπεύει είτε το κόστος για τη δημιουργία 1 000 αδρών εντυπώσεων εντός μιας ομάδας είτε το κόστος προσέγγισης 1 000 διαφορετικών ατόμων εντός της ιδίας ομάδας.

(49)  Οι τιμές προσέγγισης μέσω τηλεόρασης για τη Νορβηγία και τη Δανία εκτιμήθηκαν βάσει πληροφοριών από τον τοπικό σταθμό SBS. Οι εκτιμήσεις για τον έντυπο τύπο παρασχέθηκαν από πρακτορείο ΜΜΕ.

(50)  Το ΚΑΧ για την Δανία είναι 13, για τη Σουηδία 14 και για τη Νορβηγία 18.

(51)  Το ΚΑΧ για τον έντυπο τύπο είναι 21 για τη Δανία, 17 για τη Σουηδία και 12 για τη Νορβηγία.

(52)ΕΕ L 140 της 30.4.2004, σ. 1.

----

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Πληροφορίες σχετικά με τη θέση σε εφαρμογή της απόφασης 2005/217/ΕΚ της Επιτροπής

1.   ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΑΝΑΚΤΗΣΗ ΠΟΣΟΥ

2.   ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΗΔΗ ΛΗΦΘΕΝΤΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

3.   ΗΔΗ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙΣΑ ΑΝΑΚΤΗΣΗ

----

(1)  Ημερομηνίες κατά τις οποίες ετέθη στη διάθεση του αποδέκτη το ποσό (ή δόσεις του ποσού) των κρατικών ενισχύσεων.

(2)  Ποσό της ενίσχυσης που ετέθη στη διάθεση του αποδέκτη (σε ακαθάριστο ισοδύναμο ενίσχυσης).

(3)  Ημερομηνίες κατά τις οποίες ανεκτήθη το ποσό.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

της 5ης Ιουλίου 2005

σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων που η Ιταλία μελετά να θέσει σε εφαρμογή για να προστατεύσει το περγαμόντο και τα παράγωγά του στην Καλαβρία

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2005)1814]

(Το κείμενο στην ιταλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(2006/218/ΕΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο,

Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με το ανωτέρω άρθρο,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

I.   ΔΙΑΔΙΚΑΣΊΑ

II.   ΠΕΡΙΓΡΑΦΉ

III.   ΚΊΝΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΒΛΕΠΌΜΕΝΗΣ ΑΠΌ ΤΟ ΆΡΘΡΟ 88 ΠΑΡΆΓΡΑΦΟΣ 2 ΤΗΣ ΣΥΝΘΉΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΊΑΣ

IV.   ΠΑΡΑΤΗΡΉΣΕΙΣ ΤΩΝ ΙΤΑΛΙΚΏΝ ΑΡΧΏΝ

V.   ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

VI.   ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Οι προβλεπόμενες από το άρθρο 4 του νόμου αριθ. 39 της 25ης Φεβρουαρίου 2000 ενισχύσεις, των οποίων οι λεπτομέρειες εφαρμογής καθορίζονται στο άρθρο 4 του σχεδίου διατάγματος που κοινοποίησαν οι ιταλικές αρχές μετά την κίνηση, κατά των άρθρων 4 και 6 του εν λόγω νόμου, της διαδικασίας η οποία προβλέπεται από το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης, δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης.

Άρθρο 2

Οι προβλεπόμενες από το άρθρο 6 του νόμου αριθ. 39 της 25ης Φεβρουαρίου 2000 ενισχύσεις, των οποίων οι λεπτομέρειες εφαρμογής καθορίζονται στο άρθρο 2 του σχεδίου διατάγματος, είναι συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά, υπό τον όρο ότι οι ενισχύσεις χορηγούνται αποκλειστικά σε δικαιούχους που αρχίζουν τις εργασίες μόνο μετά την κατάθεση της αίτησης για ενίσχυση στην αρμόδια αρχή, και υπό τον όρο ότι τα προβλεπόμενα στο σχέδιο διατάγματος ποσοστά ενίσχυσης εκφράζουν μεικτό ισοδύναμο επιχορήγησης.

Άρθρο 3

Οι προβλεπόμενες από το άρθρο 6 του νόμου αριθ. 39 της 25ης Φεβρουαρίου 2000 ενισχύσεις, των οποίων οι λεπτομέρειες εφαρμογής καθορίζονται στο άρθρο 3 του σχεδίου διατάγματος, είναι συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά υπό τον όρο ότι οι ενισχύσεις αυτές χορηγούνται αποκλειστικά σε όσους θα έχουν υποβάλει την αίτηση για ενίσχυση πριν ξεκινήσουν τις επενδύσεις τους.

Άρθρο 4

Οι προβλεπόμενες από το άρθρο 6 του νόμου αριθ. 39 της 25ης Φεβρουαρίου 2000 ενισχύσεις, των οποίων οι λεπτομέρειες εφαρμογής καθορίζονται στο άρθρο 5 του σχεδίου διατάγματος, είναι συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά, υπό τον όρο ότι οι συνολικά χορηγούμενες ενισχύσεις για την κάλυψη των δαπανών που αφορούν την εισαγωγή προγραμμάτων διασφάλισης της ποιότητας ISO και HACCP και για τις αμοιβές που ζητούνται από οργανισμούς πιστοποίησης, περιορίζονται στο ποσό των 100 000 ευρώ ανά δικαιούχο και ανά τριετή περίοδο.

Άρθρο 5

Οι προβλεπόμενες από το άρθρο 4 του νόμου αριθ. 39 της 25ης Φεβρουαρίου 2000 ενισχύσεις, των οποίων οι λεπτομέρειες εφαρμογής καθορίζονται στο άρθρο 6 του σχεδίου διατάγματος, δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης.

Άρθρο 6

1.   Οι προβλεπόμενες από το άρθρο 6 του νόμου αριθ. 39 της 25ης Φεβρουαρίου 2000 ενισχύσεις, των οποίων οι λεπτομέρειες εφαρμογής καθορίζονται στο άρθρο 7 του σχεδίου διατάγματος, είναι συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά όταν αναφέρονται στο περγαμόντο ως φρούτο.

2.   Οι προβλεπόμενες από το άρθρο 6 του νόμου αριθ. 39 της 25ης Φεβρουαρίου 2000 ενισχύσεις, των οποίων οι λεπτομέρειες εφαρμογής καθορίζονται στο άρθρο 7 του σχεδίου διατάγματος, είναι συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά όταν αναφέρονται στο αιθέριο έλαιο περγαμόντου, υπό τον όρο ότι οι έννοιες της βιομηχανικής έρευνας και των προ του σταδίου ανταγωνισμού δραστηριοτήτων, αντιστοιχούν προς αυτές που αναφέρονται στο παράρτημα I του κοινοτικού πλαισίου για τις κρατικές ενισχύσεις στην έρευνα και ανάπτυξη.

Άρθρο 7

1.   Οι προβλεπόμενες από το άρθρο 6 του νόμου αριθ. 39 της 25ης Φεβρουαρίου 2000 ενισχύσεις, των οποίων οι λεπτομέρειες εφαρμογής καθορίζονται στο άρθρο 8 του σχεδίου διατάγματος, είναι συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά όταν αφορούν σε μέτρα διαφήμισης.

2.   Οι προβλεπόμενες από το άρθρο 6 του νόμου αριθ. 39 της 25ης Φεβρουαρίου 2000 ενισχύσεις, των οποίων οι λεπτομέρειες εφαρμογής καθορίζονται στο άρθρο 8 του σχεδίου διατάγματος, είναι συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά όταν αφορούν σε μέτρα συμμετοχής σε εκδηλώσεις και διάδοσης γενικής φύσεως πληροφοριών, υπέρ των παραγωγών περγαμόντου.

3.   Οι προβλεπόμενες από το άρθρο 6 του νόμου αριθ. 39 της 25ης Φεβρουαρίου 2000 ενισχύσεις, των οποίων οι λεπτομέρειες εφαρμογής καθορίζονται στο άρθρο 8 του σχεδίου διατάγματος, είναι συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά όταν αφορούν σε μέτρα συμμετοχής σε εκδηλώσεις και διάδοσης γενικής φύσεως πληροφοριών, υπέρ των παραγωγών αιθέριου ελαίου περγαμόντου, των οποίων οι εκμεταλλεύσεις αντιστοιχούν στον κοινοτικό ορισμό της μικρής και μεσαίας επιχείρησης, υπό τον όρο ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 70/2001.

4.   Ανεξάρτητα από το μέγεθος της δικαιούχου επιχείρησης, οι προβλεπόμενες από το άρθρο 6 του νόμου αριθ. 39 της 25ης Φεβρουαρίου 2000 ενισχύσεις, των οποίων οι λεπτομέρειες εφαρμογής καθορίζονται στο άρθρο 8 του σχεδίου διατάγματος, για τη συμμετοχή σε εκδηλώσεις και τη διάδοση γενικής φύσεως πληροφοριών υπέρ των παραγωγών αιθέριου ελαίου περγαμόντου, δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης, υπό τον όρο ότι τηρούνται όλες οι ουσιαστικές και τυπικές προϋποθέσεις, οι οριζόμενες από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 69/2001.

Άρθρο 8

Η Ιταλία ενημερώνει την Επιτροπή, εντός προθεσμίας δύο μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης της παρούσας απόφασης, σχετικά με τα μέτρα που έχουν ληφθεί προς συμμόρφωση με τις επιταγές των άρθρων 2, 3, 6 και 7.

Άρθρο 9

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατία.

Βρυξέλλες, 5 Ιουλίου 2005.

Για την Επιτροπή

Mariann FISCHER BOEL

Μέλος της Επιτροπής

----

(1)ΕΕ C 380 της 30.12.2000, σ. 2.

(2)ΕΕ L 161 της 26.6.1999, σ. 1· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 173/2005 (ΕΕ L 29 της 2.2.2005, σ. 3).

(3)ΕΕ C 232 της 12.8.2000, σ. 17.

(4)ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 80· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2223/2004 (ΕΕ L 379 της 24.12.2004, σ. 1).

(5)ΕΕ L 214 της 13.8.1999, σ. 31· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1763/2001 (ΕΕ L 239 της 7.9.2001, σ. 10).

(6)ΕΕ C 74 της 10.3.1998, σ. 9.

(7)ΕΕ C 213 της 23.7.1996, σ. 4.

(8)ΕΕ C 45 της 17.2.1996, σ. 5.

(9)ΕΕ C 48 της 13.2.1998, σ. 2.

(10)ΕΕ L 83 της 27.3.1999, σ. 1.

(11)  Θα μπορεί να ανέλθει στο 55 % για τους νέους γεωργούς, κατά την έννοια του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999, οι οποίοι πραγματοποιούν επενδύσεις εντός της πενταετίας από την εγκατάστασή τους.

(12)  Μπορεί να ανέρχεται στο 45 % για τους νέους γεωργούς, κατά την έννοια του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999, οι οποίοι πραγματοποιούν επενδύσεις εντός της πενταετίας από την εγκατάστασή τους.

(13)  Είναι επίσης επιλέξιμα τα μικρά έργα υποδομής, προορισμός των οποίων είναι η προστασία των εκμεταλλεύσεων από τις διαβρώσεις, καθώς και τα έργα που είναι απαραίτητα για τη διαχείριση των υδάτων και απαιτούν, για την υλοποίησή τους, εργασίες μηχανικού.

(14)  Πρέπει να πληρούνται οι ακόλουθοι όροι: χρειάζεται δήλωση του πωλητή που να πιστοποιεί την προέλευση του υλικού και τη μη είσπραξη των ενισχύσεων που τον αφορούν· πρέπει να αποδεικνύεται ότι, με την αγορά, αποκτάται ιδιαίτερο πλεονέκτημα για την υλοποίηση του σχεδίου ή ότι η αγορά αυτή δικαιολογείται από έκτακτες συνθήκες· πρέπει να υπάρχει μείωση των στοιχείων κόστους και διατήρηση μιας καλής σχέσης κόστους-οφέλους· τα σχετικά είδη υλικού πρέπει να παρουσιάζουν τεχνικά ή τεχνολογικά χαρακτηριστικά που να συνάδουν με τις ανάγκες του σχεδίου

(15)  Τα ποσοστά 40 % και 50 % μπορούν να αυξηθούν κατά 5 % για τους νέους γεωργούς. Οι συμπληρωματικές δαπάνες είναι αυτές που οφείλονται στη χρησιμοποίηση παραδοσιακών υλικών.

(16)  Υπολογισμός βάσει της αξίας του ακινήτου, εξαιρουμένων των δαπανών έναρξης λειτουργίας.

(17)  Σε περίπτωση χρηματοδοτικής μίσθωσης χωρίς επιφύλαξη της κυριότητας, με εξαγορά εντός των τεσσάρων ετών και, σε κάθε περίπτωση, πριν από την εκπνοή της προθεσμίας υλοποίησης των επενδύσεων.

(18)  Απόφαση C(2000) 1600 της 15ης Ιουνίου 2001.

(19)ΕΕ L 198 της 22.7.1991, σ. 1.

(20)ΕΕ L 222 της 24.8.1999, σ. 1.

(21)ΕΕ L 208 της 24.7.1992, σ. 1.

(22)  Καμία ενίσχυση δεν δύναται να χορηγηθεί για δαπάνες πραγματοποιούμενες μετά το έβδομο έτος από τη σύσταση των ενώσεων. Σε περίπτωση σημαντικής επέκτασης των δραστηριοτήτων, θεωρούνται ως αποδεκτές οι δαπάνες που απορρέουν από τις επιπλέον δραστηριότητες του δικαιούχου. Η εγγραφή νέων μελών δεν θεωρείται ως σημαντική επέκταση της δραστηριότητας, εκτός εάν συνεπάγεται αύξηση κατά 30 % του κύκλου εργασιών του δικαιούχου.

(23)  Σε περίπτωση αγοράς, οι επιλέξιμες δαπάνες περιορίζονται στο κόστος της μίσθωσης, σε τιμές της αγοράς.

(24)  Δικαιούχος είναι αυτός προς τον οποίο απευθύνεται η παρεχόμενη υπηρεσία. Σε περίπτωση παροχής υπηρεσιών από ενώσεις, όλοι οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να μπορούν να έχουν πρόσβαση στις υπηρεσίες αυτές.

(25)  Παρέμβαση κοινωφελούς χαρακτήρα (υποδομές προσβάσιμες από το κοινό).

(26)  Το σχέδιο θα πρέπει να προσλαμβάνει ένα κοινωφελή χαρακτήρα, στο πλαίσιο του οικείου τομέα, χωρίς να δημιουργεί στρεβλώσεις ανταγωνισμού· οι σχετικές πληροφορίες θα δημοσιεύονται στα κατάλληλα έντυπα μέσα που διανέμονται τουλάχιστον στο επίπεδο της περιφέρειας· κάθε συναλλασσόμενος θα μπορεί να ειδοποιείται αμέσως για τα αποτελέσματα των ερευνών· τα αποτελέσματα των ερευνών θα τίθενται στη διάθεση όλων των ενδιαφερομένων μερών, ώστε να μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν επί ίσοις όροις από την άποψη κόστους και χρόνου· οι ενισχύσεις θα είναι σύμφωνες με τους εφαρμοστέους όρους της συμφωνίας για τη γεωργία που έχει συναφθεί στα πλαίσια των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης.

(27)  Δαπάνες προσωπικού (ερευνητές, τεχνικοί και προσωπικό στήριξης, απασχολούμενοι αποκλειστικά για την έρευνα)· κόστος των οργάνων, του υλικού, των γηπέδων και των χώρων που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την έρευνα (εκτός από την περίπτωση εμπορικής εκχώρησης)· κόστος των υπηρεσιών συμβούλων και των ισοδύναμων υπηρεσιών, που αφορούν αποκλειστικά τη δραστηριότητα έρευνας, συμπεριλαμβανομένης της έρευνας, των τεχνικών γνώσεων, των ευρεσιτεχνιών, των αδειών εκμετάλλευσης, κ.λπ. που αγοράζονται· πρόσθετα γενικά έξοδα που δημιουργούνται άμεσα από ερευνητική δραστηριότητα· λοιπές δαπάνες εκμετάλλευσης (π.χ., κόστος του υλικού, των προμηθειών και παρεμφερών προϊόντων) που δημιουργούνται άμεσα από την ερευνητική δραστηριότητα.

(28)  Στην πράξη, όπως εμφαίνεται στους επισυναπτόμενους στο άρθρο 8 πίνακες, πρόκειται τόσο για μέτρα προώθησης όσο και για μέτρα διαφήμισης.

(29)  Δεν καλύπτονται ενέργειες όπως η διάδοση επιστημονικών γνώσεων, η διοργάνωση υπαίθριων αγορών και άλλων εκθέσεων, ή η συμμετοχή σε ανάλογες εκδηλώσεις ή άλλες πρωτοβουλίες δημοσίων σχέσεων, συμπεριλαμβανομένων των δημοσκοπήσεων και των ερευνών αγοράς.

(30)ΕΕ L 109 της 6.5.2000, σ. 29· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2003/89/ΕΚ (ΕΕ L 308 της 25.11.2003, σ. 15).

(31)  ΜΜΕ που εμπίπτουν στον ορισμό τους από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 70/2001 της Επιτροπής, της 12ης Ιανουαρίου 2001, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις κρατικές ενισχύσεις προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. ()

(32)ΕΕ L 10 της 13.1.2001, σ. 33· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 364/2004 (ΕΕ L 63 της 28.2.2004, σ. 22).

(33)  Δικαιούχος είναι ο αποδέκτης της παρεχόμενης υπηρεσίας. Οι υπηρεσίες που παρέχουν φορείς που αντιπροσωπεύουν τους παραγωγούς πρέπει να είναι προσβάσιμες σε όλους τους γεωργούς.

(34)  ΜΜΕ που αντιστοιχούν στον ορισμό ο οποίος δίδεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 70/2001 της Επιτροπής, της 12ης Ιανουαρίου 2001, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις κρατικές ενισχύσεις προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

(35)  Βλέπε υποσημείωση 3.

(36)ΕΕ L 1 της 3.1.2004, σ. 1.

(37)  Βλέπε υποσημείωση 6.

(38)  Βλέπε υποσημείωση 17.

(39)  Παρεμβλήθηκε από το άρθρο 1 σημείο 9 του κανονισμού αριθ. 364/2004 της Επιτροπής, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 70/2001 όσον αφορά την επέκταση του πεδίου εφαρμογής του στις ενισχύσεις έρευνας και ανάπτυξης (ΕΕ L 63 της 28.2.2004, σ. 22).

(40)  Βλέπε υποσημείωση 8. Το πλαίσιο αυτό παραμένει εν προκειμένω εφαρμοστέο, επειδή ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 364/2004 της Επιτροπής προβλέπει ρητά, παρεμβάλλοντας ένα νέο άρθρο 9α στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 70/2001, ότι οι εκκρεμούσες στις 19 Μαρτίου 2004 κοινοποιήσεις που αφορούν ενισχύσεις για την έρευνα και ανάπτυξη (πράγμα που εν προκειμένω δεν συμβαίνει) εξακολουθούν να αξιολογούνται με βάση το κοινοτικό πλαίσιο των κρατικών ενισχύσεων στην έρευνα και ανάπτυξη.

(41)  Βλέπε υποσημειώσεις 9 και 23.

(42)ΕΕ C 252 της 12.9.2001, σ. 5.

(43)  Βλέπε σημείο 3.6 των κατευθυντήριων γραμμών.

(44)ΕΕ C 175 της 24.6.2000, σ. 11.

(45)  Βλέπε υποσημείωση 4.

(46)  Συνήθως, οι ενισχύσεις για την εκπόνηση μελετών αγοράς υπάγονται στο σημείο 13 των κατευθυντήριων γραμμών, το οποίο αναφέρεται στις ενισχύσεις τις χορηγούμενες για προϊόντα ποιότητας. Εντούτοις, στη συγκεκριμένη περίπτωση, πρόκειται πραγματικά για δαπάνες που εγγράφονται στο πλαίσιο ενός συνόλου μέτρων προώθησης και οι οποίες, συνεπώς, δεν μπορούν να αναλυθούν στην ίδια βάση με τις άλλες παροχές υπηρεσιών που προβλέπονται στον συνημμένο στο άρθρο 8 του σχεδίου διατάγματος πίνακα, οι οποίες παροχές στηρίζονται όλες στο σημείο 14 των κατευθυντήριων γραμμών.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

της 20ής Ιουλίου 2005

σχετικά με κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Γαλλία υπέρ δύο κρουαζιερόπλοιων για την ανάπτυξη της Γαλλικής Πολυνησίας

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2005) 2731]

(Το κείμενο στη γαλλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(2006/219/ΕΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α),

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1540/98 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998, περί των νέων κανόνων ενίσχυσης της ναυπηγικής βιομηχανίας (1),

Αφού κάλεσε τους ενδιαφερομένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με τα εν λόγω άρθρα (2), και αφού έλαβε υπόψη της τις παρατηρήσεις αυτές,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

I.   ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

II.   ΛΕΠΤΟΜΕΡΉΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΉ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ

III.   ΠΑΡΑΤΗΡΉΣΕΙΣ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΘΕΙΣΕΣ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ

IV.   ΣΧΌΛΙΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ

V.   ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

VI.   ΣΥΜΠΈΡΑΣΜΑ

ΕΞΈΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΎΣΑ ΑΠΌΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Γαλλία ως αναπτυξιακή ενίσχυση για τη ναυπήγηση των πλοίων Pacific Princess (πρώην R3) και Tahitian Princess (πρώην R4), υπό μορφή φορολογικών ελαφρύνσεων συμβιβάζεται με την κοινή αγορά βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο ε) της συνθήκης.

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Γαλλική Δημοκρατία.

Βρυξέλλες, 20 Ιουλίου 2005.

Για την Επιτροπή

Neelie KROES

Μέλος της Επιτροπής

----

(1)ΕΕ L 202 της 18.7.1998, σ. 1.

(2)ΕΕ C 105 της 1.5.2003, σ. 30.

(3)ΕΕ L 292 της 13.11.1999, σ. 23.

(4)  Βλέπε υποσημείωση 2.

(5)  Ο τροποποιηθείς νόμος της 11ης Ιουλίου 1986, σχετικά με τις παραγωγικές επενδύσεις στα υπερπόντια διαμερίσματα και εδάφη.

(6)ΕΕ L 83 της 27.3.1999, σ. 1· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από την πράξη προσχώρησης του 2003.

(7)  Παρότι τα πλοία δεν είχαν αποτελέσει αντικείμενο εκμετάλλευσης για ένα έτος, διατηρήθηκαν και παρήγαγαν, κατά τη Γαλλία, περίπου 8,5 εκατ. ευρώ τοπικές δαπάνες στη Γαλλική Πολυνησία, υπό μορφή δαπανών πληρώματος (ακόμα και αν ένα πλοίο δεν αποτελεί αντικείμενο εκμετάλλευσης έχει ανάγκη πληρώματος για να διατηρηθεί ως έχει), καυσίμων, τεχνικής συντήρησης, λιμενικών τελών κ.λπ.

(8)ΕΕ L 380 της 31.12.1990, σ. 27· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 94/73/ΕΚ (ΕΕ L 351 της 31.12.1994, σ. 10).

(9)  Επαναλαμβάνεται η ίδια διάταξη στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1540/98, η οποία αντικατέστησε την οδηγία 90/684/ΕΟΚ, και στην πλαισίωση των ενισχύσεων ναυπηγικής της Επιτροπής (ΕΕ C 317 της 30.12.2003, σ. 11), που εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2004, μετά τη λή ξη ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1540/98.

(10)  Συμπεριλαμβανομένης της απόφασης στην υπόθεση N843/01 που αφορά τη Meyer Werft Papenburg (ΕΕ C 238 της 3.10.2002, σ. 10).

----